Ο εσωτερικός εχθρός έχει αχίλλειο πτέρνα

Γιώργος Μιχαήλ
1216
Ο εσωτερικός εχθρός έχει αχίλλειο πτέρνα, Νεφέλη Λυγερού

Όλοι μπορούν να αντιληφθούν πόσο χλιαρά το σημερινό πολιτικό προσωπικό αντιμετωπίζει κρίσιμα οικονομικά, κοινωνικά και εθνικά θέματα. Όπως επίσης μπορούν να καταλάβουν πως οι εκπρόσωποι του λαού ενεργοποιούνται και γίνονται πολύ αποτελεσματικοί όταν χρειάζεται να υπερασπίσουν προσωπικά και κομματικά συμφέροντα. Το παν γι’ αυτούς είναι η προσωπική εκλογή-επανεκλογή και η νίκη του κόμματός τους. Γι’ αυτόν τον σκοπό αφιερώνουν όλες τις δυνάμεις τους.

Αυτό δεν θα ήταν υποχρεωτικά κακό, εάν για να επιτύχουν κάθε φορά τον στόχο τους αφ’ ενός δεν έκαναν σοβαρές εκπτώσεις στις ιδεολογικές αρχές τους, αφ’ ετέρου φρόντιζαν να θέτουν ως κορυφαία προτεραιότητά τους τη θεσμική αποστολή τους: να υπηρετούν την πατρίδα και τους πολίτες. Να αφιερώσουν τον χρόνο και το ταλέντο τους στην υπηρεσία του λαού και του έθνους. Δυστυχώς, αυτό είναι μάλλον η εξαίρεση παρά ο κανόνας, όπως θα έπρεπε. Το διαπιστώσαμε και πρόσφατα με το ζήτημα του ονόματος των Σκοπίων και τις μετεγγραφές βουλευτών που θύμισαν αγοραίο επαρχιακό παζάρι.

Το αποτέλεσμα αυτού του εκφυλισμού είναι το γεγονός ότι ολοένα και περισσότεροι πολίτες εξωθούνται προς τα “άκρα”. Πρόσφατη δημοσκόπηση εμφανίζει περαιτέρω αύξηση των ποσοστών ακραίων κόμματων, επιβεβαιώνοντας αυτόν τον κανόνα. Κρίσιμο ζήτημα είναι η εύρεση εναλλακτικής πολιτικής λύσης, ικανής να ανασχέσει τη ροπή σημαντικών τμημάτων του εκλογικού σώματος προς τα λεγόμενα πολιτικά άκρα, η οποία παρατηρείται σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη.

Ίσως ακόμα πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός πως όλα τα κόμματα, έχοντας αφουγκραστεί την τάση αυτή, αναπτύσσουν συνεχώς μια ακραία ρητορική και καλλιεργούν την πόλωση. Η πρακτική αυτή φυσικά όχι μόνο δεν προσφέρει τίποτα θετικό, αλλά λειτουργεί διαλυτικά στο ήδη αποπροσανατολισμένο κοινωνικό σύνολο.

Η Ελλάδα σε σταυροδρόμι

Η Ελλάδα πρέπει, σε αυτές τις δύσκολες εποχές που ζούμε, να αποφασίσει ποια πορεία θα επιλέξει. Οι επιλογές είναι δύο: Η πρώτη είναι να επανέλθει στην πεπατημένη των τελευταίων δεκαετιών, η οποία την οδήγησε στην κατακόρυφη πτώση. Η δεύτερη είναι αυτή που μπορεί να την ανασυγκροτήσει, να διαμορφώσει τις κατάλληλες συνθήκες, κάτω από τις οποίες το κράτος θα τεθεί πράγματι στην υπηρεσία των πολιτών του.

Για να συμβεί αυτό το κράτος πρέπει να στελεχωθεί από εξειδικευμένους επιστήμονες, ικανούς να ενσωματώσουν τις πιο αποτελεσματικές μεθόδους διοίκησης, ώστε να λύνουν κι όχι να δημιουργούν προβλήματα, όπως συχνά συμβαίνει μέχρι σήμερα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλειφθεί η πρακτική των κομμάτων εξουσίας να στελεχώνουν τις ανώτατες και ανώτερες θέσεις του κρατικού μηχανισμού με αποτυχημένους πολιτευτές και κομματικά στελέχη.

Χρειαζόμαστε ένα κράτος-επιτελείο, το οποίο να θέτει κανόνες και να δημιουργεί θετικές προϋποθέσεις για την ιδιωτική πρωτοβουλία. Αντί να εγείρει γραφειοκρατικά εμπόδια πρέπει να απελευθερώνει τις παραγωγικές δυνατότητες της κοινωνίας. Μόνο έτσι θα δημιουργηθούν οι συνθήκες για να επιστρέψουν στην πατρίδα οι νέοι κατά κανόνα υψηλού επιπέδου επιστήμονες που μαζικά μετανάστευσαν για να βρουν διέξοδο από την ανεργία στην Ελλάδα των μνημονίων. Εάν δημιουργηθούν οι συνθήκες, αυτοί οι νέοι, έχοντας πλέον πολύτιμη πείρα από προηγμένα εργασιακά περιβάλλοντα της Ευρώπης και της Αμερικής, μπορούν να λειτουργήσουν σαν ατμομηχανή για επιφέρουν μία ειρηνική επανάσταση και στην εγχώρια αγορά.

Χρειαζόμαστε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα καλλιεργεί ταυτόχρονα την εθνική συνείδηση και την τάση για καινοτομία, το δημοκρατικό ήθος της κοινωνίας των πολιτών και την εργατικότητα, τον συλλογικό τρόπο εργασίας και την ατομική πρωτοβουλία. Μόνο μέσα από μια συνολική προσπάθεια η ελληνική οικονομία θα μπορέσει όχι απλά να ανακάμψει, αλλά να εισέλθει σταθερά σε μία πορεία ανταγωνιστικότητας και παραγωγικής ανάπτυξης.

Ο γόρδιος δεσμός και ο εσωτερικός εχθρός

Η οικονομία εξαρτάται πάνω από όλα από την δημιουργική δραστηριότητα των πολιτών και όχι από επιχειρηματικές δράσεις του κράτους, οι οποίες, ακόμα και όταν υπάρχουν οι καλύτερες προθέσεις, εκφυλίζονται σε γραφειοκρατικές διαδικασίες χαμηλής παραγωγικότητας-ανταγωνιστικότητας. Και  τούτο, επειδή κατά κανόνα καταλήγουν οι κρατικές επιχειρήσεις να εξυπηρετούν τα πελατειακά –αν όχι και τα οικονομικά–  συμφέροντα των πολιτικών κι όχι της κοινωνίας.

Τα κράτη που διακρίθηκαν, αποκτώντας ισχύ και επιρροή στο διεθνές σύστημα, αλλά και προσφέροντας ευημερία στους πολίτες τους στηρίζουν την επιτυχία τους σε μια αρχή: απελευθέρωσαν την ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία για να δημιουργηθεί πλούτος, ο οποίος μεταφράστηκε σε πολιτική και στρατιωτική δύναμη, η οποία με τη σειρά της ενίσχυσε την εξωστρέφεια της οικονομίας. Το ένστικτο αυτοσυντήρησης των ανθρώπων πρέπει να καλλιεργηθεί και να αξιοποιηθεί σωστά. Οι άνθρωποι δεν είναι ευτυχισμένοι όταν αναμένουν από το κράτος ένα επίδομα κάποιων λίγων ευρώ για να επιβιώσουν.

Οι άνθρωποι είναι ευτυχισμένοι όταν μπορούν να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες τους στο έπακρο και να αυξήσουν την ευημερία τους δια μέσου της προσωπικής τους εργασίας, προσφέροντας ταυτόχρονα ό,τι τους αναλογεί για το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου, για το συμφέρον του εθνικού κράτους. Τότε μόνο μπορούν να περπατήσουν με το κεφάλι ψηλά. Αυτές οι απλές αρχές αποκτούν ξεχωριστή σημασία στη σημερινή δύσκολη οικονομική, κοινωνική και εθνική συγκυρία. Στην Ελλάδα έχει υπονομευθεί ταυτόχρονα και η εθνική συνείδηση και η ιδιωτική πρωτοβουλία, με τα γνωστά δραματικά αποτελέσματα.

Οι Έλληνες πρέπει να ξαναποκτήσουν θέληση για ζωή και δημιουργία. Δεν είναι το πολιτικό σύστημα που θα τους λύσει τον σημερινό γόρδιο δεσμό. Είναι το πνεύμα των ίδιων των πολιτών που πρέπει σταδιακά να ορθωθεί, ώστε να καθαρίσει τον εθνικό βίο από την κόπρο του Αυγείου. Ας γίνει η σκέψη αυτή σημαία και οδηγός των Ελλήνων για να μπορέσουμε κάποτε να αισθανθούμε ξανά προσωπική και εθνική αξιοπρέπεια.

Ας αντιτάξουμε απέναντι στις αγκυλώσεις και στις ιδιοτέλειες του πολιτικού μας συστήματος την αστείρευτη ενέργεια και την φιλοπατρία των απλών πολιτών. Ο εσωτερικός εχθρός στηρίζεται στην αδράνεια και στον εγκλωβισμό των πολιτών-ψηφοφόρων στις πεπατημένες. Αυτή είναι και η αχίλλειος πτέρνα του. Αν αλλάξουμε εμείς τη στάση μας, όλα θα αλλάξουν.

  • Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του SLpress.gr
  • Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου από άλλες ιστοσελίδες χωρίς άδεια του SLpress.gr. Επιτρέπεται η διακίνηση του άρθρου με την προσθήκη ενεργού link.