Καιρό τώρα αναρωτιόμουνα αν στην Αριστερά υπήρχε κενό πολιτικής άποψης ή κενό ωρίμανσης των όρων αυτο-αναίρεσης[ή και αυτο-καταστροφής;]. Η φαντασιακή και εκ του ασφαλούς ταύτιση πολλών στελεχών με την τραγωδία των Τεμπών, η προβολή ανώτερων ιδανικών, τα οποία μόνον κι αποκλειστικά οι ίδιοι υπηρετούν, η αποδέσμευσή τους από θεμελιώδεις αρχές της Δημοκρατίας των θεσμών, η … Συνεχίστε να διαβάζετε το Η ώρα των διασπαστών….