Ετικέτα: Γιάννης Παπαμιχαήλ

Φρένο σύντροφε, ο εφιαλτικός κόσμος είναι μπροστά σου

Το πιο μύχιο όνειρο του φιλελευθερισμού ήταν πάντα η πολιτικο-πολιτισμική απεξάρτηση του καθαρού καπιταλισμού από τα βάρη της ανθρώπινης ιστορίας και των συλλογικών πολιτικών...

Οι χρήσιμοι ηλίθιοι του «προλεταριακού ανεθνισμού»

Ο πολιτικός "ρεαλισμός" μας επιβάλλει να διαπιστώσουμε, ίσως όχι ακριβώς το "τέλος της Ιστορίας", αλλά οπωσδήποτε ότι στις σύγχρονες Δυτικές κοινωνίες το πάλαι ποτέ...

«Τα πτυχία copies κτώνται»!

«Το πολύ της ισότητας μας έφαγε, που μας προίκισε με τον αέρα κλειστού στρατοπέδου.» Οδυσσέας Ελύτης, Ο κήπος με τις Αυταπάτες Κάθε χρόνο, με την ευκαιρία...

Η ιδεολογία της «επιστροφής στον εαυτό»

Είναι, ίσως, επείγον να προβούμε σε μια ιστορία της μετανεωτερικότητας στο πεδίο των συλλογικών νοοτροπιών του δυτικού κόσμου. Ίσως λίγο, όπως ο Φουκώ επιχείρησε...

Τα πανεπιστήμια και ο αναρχοφιλελεύθερος σκοταδισμός

Το πνεύμα των καιρών συμβαδίζει στα πανεπιστήμια, όπως και αλλού, με τη διεύρυνση μιας κοινωνικής ομάδας, ημιμορφωμένων, αναρχοφιλελεύθερων κομφορμιστών. Πρόκειται για άτομα απολύτως συμμορφωμένα...

Οι πυρκαγιές και οι πολιτικά ορθώς σκεπτόμενοι ηλίθιοι

Μια από τις πιο ακραίες εκφράσεις της ξεχαρβαλωμένης κοινωνίας, στην οποία με τον τρόπο μας συμμετέχουμε όλοι, είναι ότι από τα διαδοχικά παθήματα και...

Το χαμένο γόητρο της ανώτατης εκπαίδευσης

Η επιδίωξη της ανόδου του μορφωτικού επιπέδου των λαϊκών στρωμάτων (και, θεσμικά, ο εκδημοκρατισμός της εκπαίδευσης) δεν αντιστοιχεί μόνο στις ιστορικές εξελίξεις που χαρακτήρισαν...