Το σερβικό «Κάμελοτ» στις όχθες του Δούναβη

Σύνταξη SLpress.gr
3

Στο τελικό στάδιο βρίσκονται οι εργασίες ανακατασκευής του παραμυθένιου φρουρίου Golubac στη Σερβία. Το έργο χρηματοδοτήθηκε από την ΕΕ με 6.5 εκατ. ευρώ ενώ οι εργασίες, τυπικά, διήρκεσαν από τον Σεπτέμβριο του 2014 μέχρι τον Μάιο του 2016. Το κάστρο που χρονολογείται από τον 14ο αιώνα φιλοδοξεί να αυξήσει σημαντικά τον αριθμό των επισκεπτών.

Η ανακατασκευή πραγματοποιήθηκε σε διάφορα στάδια, συμπεριλαμβανομένων των επενδύσεων όχθεων, αλλαγή της κυκλοφορίας (ο δρόμος περνούσε μέσα από το κάστρο) με κατασκευή σήραγγας, περιφερειακής οδού και τέλος, σύγχρονου κέντρου επισκεπτών και προβλήτας.

Το κέντρο επισκεπτών προσφέρει εμπορικές εγκαταστάσεις όπως το αμφιθέατρο χωρητικότητας 250 ατόμων, ένα εστιατόριο κλπ. Ο δήμος Golubac αναμένει ότι θα δημιουργηθούν περισσότερες από 100 νέες θέσεις εργασίας και ετήσια έσοδα ύψους περίπου 0,5 εκατ. ευρώ. Μετά την ανακατασκευή και συμπληρώνονται πρόσθετες εγκαταστάσεις.

Ένα άλλο ποσό ύψους 2 εκατ. ευρώ διατίθεται, στο πλαίσιο του προγράμματος IPA 2016, προκειμένου να ολοκληρωθεί η ανακατασκευή που θα επιτρέψει στο φρούριο να αυξήσει την τουριστική προσφορά και να ανοίξει νέες θέσεις εργασίας για τον τοπικό πληθυσμό.

Για την ιστορία

Στην αρχαιότητα η ευρύτερη περιοχή ήταν ρωμαϊκός οικισμός. Το φρούριο Gobulac, πιστεύεται ότι χτίστηκε στις αρχές του 14ου αιώνα. Σε ένα ιστορικό έγγραφο που χρονολογείται από το 1335, το φρούριο αναφέρεται ως κατεχόμενο από μια ουγγρική στρατιωτική φρουρά.

Η σημασία και σπουδαιότητα του φρουρίου αναβαθμίστηκε λόγω της απειλητικής εμφάνισης των Οθωμανών στα μέσα του 14ου αιώνα.  Την εποχή εκείνη κύριοι του φρουρίου ήταν οι Σέρβοι αλλά μετά την ιστορική μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1389, το φρούριο πέρασε στα χέρια των Οθωμανών. Αν και το 1391, το φρούριο κατακτήθηκε από τους Ούγγρους, ωστόσο, οι Τούρκοι κατάφεραν να το ανακτήσουν μέσα σε λίγους μήνες.

Κάπου στο 1403, οι Ούγγροι κατάφεραν να αλώσουν ξανά το φρούριο και ο βασιλιάς της Ουγγαρίας, Σιγισμούνδος, αποφάσισε να το παραχωρήσει στον Δεσπότη της Σερβίας, τον Στέφαν Λαζαρέβιτς, καθώς ο τελευταίος έγινε υποτελής στους Ούγγρους.

Μετά το θάνατο του Λαζαρέβιτς το 1427, η κυριότητα του φρουρίου Golubac επανήλθε στον Σιγισμούνδο. Σε αντάλλαγμα, ο Σιγισμούνδος αναγνώρισε τον ανιψιό του Λαζαρέβιτς, τον Μπράνκοβιτς, ως νόμιμο διάδοχο για το Δεσποτάτο της Σερβίας.

Παρόλα αυτά ο διοικητής του φρουρίου, ο Voivode Jeremija απαίτησε αποζημίωση 12000 δουκάτων. Όταν ο Ούγγρος βασιλιάς αρνήθηκε να πληρώσει, ο Jeremija παρέδωσε το φρούριο στους Οθωμανούς, οι οποίοι το μετέτρεψαν σε κατοικία του πασά. Με αυτό το φρούριο στην κατοχή τους, οι Οθωμανοί έγιναν ο άμεσος γείτονας της Ουγγαρίας στον Δούναβη. Έκτοτε αυξήθηκαν σημαντικά οι οθωμανικές επιδρομές στην ουγγρική επικράτεια κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1420, φέρνοντας τον Sigismund σε δύσκολη θέση. Έτσι, κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας, κατασκευάστηκαν 14 νέα κάστρα από τους Ούγγρους μεταξύ του Βελιγραδίου και του Turnu Severin (στη σημερινή Ρουμανία)

Για τον υπόλοιπο 15ο αιώνα, το έλεγχος του φρουρίου θα περνούσε από τους Οθωμανούς στους Ούγγρους και τούμπαλιν ώστε στο τέλος του αιώνα, που οι Οθωμανοί θα κατακτούσαν όλη τη Σερβία, το Gobulac θα ήταν σταθερά οθωμανικό. Κατά τον 17ο και 18ο αιώνα το παραλίμνιο κάστρο θα περιερχόταν στα χέρια της Αψβούργικης Μοναρχίας αρκετές φορές, ώστε από το τέλος του 18ου αιώνα και στις αρχές του επόμενου, να δέχεται ως μόνιμους ιδιοκτήτες τους Σέρβους επαναστάτες.

Τυπικά, οι Οθωμανοί επέστρεψαν το φρούριο στον Μιχαήλ Οβρένοβιτς ΙΙΙ, τον Κνέζ (Πρίγκιπα) της Σερβίας το 1867 και σήμερα αποτελεί ένα δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο.

Με πληροφορίες από ancient-origins.net και europa.rs