Η Ελλάδα, λόγω της μοναδικής γεωγραφικής της θέσης – με τα κομβικά λιμάνια του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης και της Αλεξανδρούπολης, τη στρατηγική βάση της Σούδας και τα υποθαλάσσια κοιτάσματά της – αποτελούσε τον φυσικό αντίποδα στη γερμανική ηπειρωτική ηγεμονία. Ήταν, με άλλα λόγια, ένας δυνητικός κόμβος αμερικανικής επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο.

Μια οικονομικά ισχυρή Ελλάδα, ικανή να αναπτύξει αυτόνομα τους ενεργειακούς της πόρους, θα αποτελούσε μόνιμη στρατηγική πρόκληση για τον τότε αναπτυσσόμενο γερμανο-ρωσικό ενεργειακό άξονα. Αν αυτή η ερμηνεία ευσταθεί, τότε ο πρωταρχικός στόχος των Μνημονίων δεν ήταν η δημοσιονομική εξυγίανση της χώρας, αλλά η γεωπολιτική της εξουδετέρωση (την οποία θα εξετάσουμε πιο διεξοδικά σε επόμενο σημείωμα).

Το πιο σκοτεινό δεδομένο αυτής της περιόδου, ωστόσο, δεν κρύβεται στα δημοσιονομικά στατιστικά, αλλά στις ανθρώπινες ζωές. Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό BMJ Open, ο δείκτης αυτοκτονιών στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 35% μεταξύ 2010 και 2012, ανεβαίνοντας από τις 3,37 στις 4,56 αυτοκτονίες ανά 100.000 κατοίκους. Σε απόλυτους αριθμούς, η ΕΛΣΤΑΤ κατέγραψε άνοδο των θανάτων από αυτοκτονία από 377 το 2010 σε 533 το 2013, για να φτάσουν τους 567 το 2018 – οκτώ ολόκληρα χρόνια μετά την έναρξη της υποτιθέμενης «διάσωσης». Αυτοί οι νεκροί δεν αποτελούν μια στατιστική παρένθεση. Αιωρούνται πάνω από κάθε επιχείρημα που ακολουθεί.

Η θεσμική υποκρισία της ΕΕ στην ελληνική κρίση

Η αδράνεια των ευρωπαϊκών θεσμών απέναντι στις λογιστικές ανωμαλίες που προηγήθηκαν της χρεοκοπίας δεν μπορεί εύκολα να αποδοθεί σε απλή αμέλεια. Η Eurostat δεσμευόταν από ένα σαφές κανονιστικό πλαίσιο (Κανονισμοί 322/97 και 223/2009), το οποίο προέβλεπε τακτικές και υποχρεωτικές τεχνικές επιτροπές με τις εθνικές στατιστικές αρχές. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί γνώριζαν – ή όφειλαν να γνωρίζουν – την πραγματική οικονομική κατάσταση κάθε κράτους-μέλους.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το περίφημο swap της Goldman Sachs το 2001 (πρόγραμμα “Αίολος”). Η Eurostat δεν το κατέγραψε τότε ως χρέος, διότι το λογιστικό πρότυπο ESA 95 εξαιρούσε σκόπιμα τα παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα. Η εξαίρεση αυτή δεν ήταν μια αθώα τεχνική παράλειψη. Παρόμοιες πρακτικές “ωραιοποίησης” των ελλειμμάτων χρησιμοποιούσαν εκείνη την περίοδο η Ιταλία, το Βέλγιο, η Φινλανδία, ακόμα και η ίδια η Γερμανία, προκειμένου να πληρούν τεχνητά τα κριτήρια του Μάαστριχτ. Αν η Eurostat αποκάλυπτε τότε το ελληνικό swap, θα αναγκαζόταν να ανοίξει τα κατάστιχα όλων των υπόλοιπων χωρών, τινάζοντας στον αέρα την αξιοπιστία του νεοσύστατου ευρώ.

Όταν όμως ξέσπασε η παγκόσμια κρίση του 2008, οι ίδιοι θεσμοί επιστράτευσαν τις δικές τους συνειδητές παραλείψεις ως κατηγορητήριο. Μετέτρεψαν μια νόμιμη – βάσει των τότε ισχυόντων κανόνων – λογιστική διαχείριση στο αφήγημα της «ελληνικής απάτης». Αυτή η επιλεκτική εφαρμογή των κανόνων αποτελεί από μόνη της ένα δομικό πρόβλημα δημοκρατικής νομιμότητας.

Η αποδόμηση του ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού

Κορυφαίοι νομικοί και ακαδημαϊκοί έχουν καταγράψει ότι κατά τη διαχείριση της ελληνικής κρίσης παραβιάστηκε κατάφωρα ο σκληρός πυρήνας των πέντε θεμελιωδών αρχών που συγκροτούν το δημοκρατικό και νομικό θεμέλιο της ΕΕ.  Πρόκειται για μια συστηματική θεσμική εκτροπή: Η Αρχή της Αναλογικότητας ισοπεδώθηκε από μέτρα δομικά ακατάλληλα, όπως η βίαιη εσωτερική υποτίμηση που οδήγησε σε απώλεια άνω του 25% του ΑΕΠ και σε εκτόξευση του χρέους, με το ίδιο το ΔΝΤ να ομολογεί αργότερα τη μοιραία υποτίμηση των δημοσιονομικών πολλαπλασιαστών.

Η Αρχή Προστασίας Θεμελιωδών Δικαιωμάτων καταλύθηκε με την κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, τη δραματική μείωση του κατώτατου μισθού και τις αντισυνταγματικές περικοπές συντάξεων, την ώρα που η ανεργία μετέτρεπε το δικαίωμα στη ζωή σε τραγική στατιστική (κάθε μονάδα αύξησής της αντιστοιχούσε σε 20 επιπλέον αυτοκτονίες, πλήττοντας κυρίως τις παραγωγικές ηλικίες).

Παράλληλα, η Αρχή της Δικαιολογημένης Εμπιστοσύνης και Ασφάλειας Δικαίου θυσιάστηκε στο βωμό του PSI το 2012, όταν μικροομολογιούχοι και ασφαλιστικά ταμεία είδαν τις αποταμιεύσεις τους να εκμηδενίζονται αναδρομικά και χωρίς αποζημίωση. Η Αρχή της Αλληλεγγύης (Άρθρο 3 ΣΕΕ) αντικαταστάθηκε από το τιμωρητικό αφήγημα του «ηθικού κινδύνου», λειτουργώντας ως προπέτασμα καπνού για τη μεταφορά του τραπεζικού ρίσκου: Τα δάνεια “διάσωσης” κατευθύνθηκαν στην αποπληρωμή ξένων ομολόγων στο 100% της αξίας τους, επιτρέποντας στις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες να απεγκλωβιστούν αλώβητες, μεταφέροντας το 80% του χρέους στις πλάτες των επίσημων θεσμών και των Ελλήνων φορολογουμένων.

Τέλος, η Αρχή της Θεσμικής Ισορροπίας και Δημοκρατικής Νομιμοποίησης εξοβελίστηκε με τη μετατόπιση των αποφάσεων στο Eurogroup – ένα άτυπο όργανο χωρίς νομική προσωπικότητα και δημοκρατική λογοδοσία – και στην Τρόικα, παρακάμπτοντας την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και μετατρέποντας τους κοινοτικούς θεσμούς σε απλούς εντολοδόχους της γερμανικής οικονομικής ατζέντας.

Η κρίση και η «αναπόφευκτη τραπεζική κατάρρευση»

Η επίσημη αφήγηση ότι η Ελλάδα έπρεπε να υποβληθεί σε αυτή τη θυσία για να μην καταρρεύσει το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα καταρρίπτεται από τα ίδια τα νούμερα. Η έκθεση των γερμανικών τραπεζών στο ελληνικό χρέος (45-50 δισ. δολάρια) αντιπροσώπευε μόλις το 1,3% με 1,5% του γερμανικού ΑΕΠ.

Η σύγκριση με το τι είχε πράξει το ίδιο το Βερολίνο μόλις δύο χρόνια νωρίτερα είναι αποκαλυπτική: Το 2008, η Γερμανία δημιούργησε το SoFFin, ένα ταμείο σταθεροποίησης των αγορών ύψους 480 δισ. ευρώ, διαθέτοντας πάνω από 100 δισ. ευρώ μόνο για τη διάσωση της Hypo Real Estate – μιας τράπεζας που είχε καταρρεύσει από τοξικά αμερικανικά ομόλογα.

Το ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Αν η Γερμανία μπορούσε να κινητοποιήσει 100 δισ. για μία και μόνο τράπεζα το 2008, γιατί μια ζημιά 45-50 δισ. μοιρασμένη σε πολλά πιστωτικά ιδρύματα το 2010 βαφτίστηκε «συστημική απειλή» που απαιτούσε την κατεδάφιση του ελληνικού κοινωνικού κράτους; Η απάντηση είναι ότι το πρόβλημα δεν ήταν οικονομικό, αλλά γεωπολιτικό.

Η εγχώρια εξαίρεση: Δικαστές και Τράπεζα της Ελλάδος

Η αρχή Salus populi suprema lex esto (“Η σωτηρία του λαού είναι ο υπέρτατος νόμος”), την οποία επικαλέστηκαν τα ανώτατα δικαστήρια για να νομιμοποιήσουν τα μέτρα λιτότητας, εφαρμόστηκε με βαθύτατα επιλεκτικό τρόπο. Με την απόφαση 88/2013 του Ειδικού Δικαστηρίου, οι ανώτατοι δικαστές έκριναν τις δικές τους μισθολογικές περικοπές αντισυνταγματικές, επικαλούμενοι την «ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας» (αν και ο διορισμός της ηγεσίας της Δικαιοσύνης απευθείας από το Υπουργικό Συμβούλιο παραδόξως δεν θεωρήθηκε ότι θίγει αυτή την ανεξαρτησία). Την ίδια στιγμή, το Συμβούλιο της Επικρατείας χαρακτήριζε τις αντίστοιχες περικοπές για δασκάλους, γιατρούς και συνταξιούχους ως «συνταγματικά θεμιτές» λόγω του «δημοσίου συμφέροντος».

Παράλληλα, οι μισθοί των υπαλλήλων της Τράπεζας της Ελλάδος παρέμειναν ανέπαφοι μέσω εσωτερικών συλλογικών συμβάσεων, με το πρόσχημα της «ευρωπαϊκής υποχρέωσης λειτουργικής ανεξαρτησίας» των κεντρικών τραπεζών. Το νομικό πλαίσιο αποδείχθηκε εξαιρετικά ελαστικό: Αρκετά σκληρό για να δικαιολογήσει τη φτωχοποίηση του λαού, αλλά αρκετά μαλακό για να εξασφαλίσει την ασυλία των προνομιούχων θεσμικών κλάδων…

Σε παλαιότερο άρθρο μου είχα αναφερθεί στην εθνοκτόνα φιλελέ ιδεοληψία ότι οι μουσουλμάνοι παράνομοι μετανάστες θα λύσουν το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας. Στο σημερινό εξετάζω τον καιροσκοπικό και αναποτελεσματικό τρόπο με τον οποίον οι άρχουσες ελίτ της ΕΕ αντιμετωπίζουν το προσφυγικό-μεταναστευτικό ρεύμα προς την Ευρώπη, που κλιμακώθηκε μετά το 2001.

Οι στρατιωτικές επεμβάσεις της Δύσης στο Αφγανιστάν και λίγο αργότερα στο Ιράκ προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές και αναμφίβολα τροφοδότησαν τις προσφυγικές-μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη. Θα ήταν, ωστόσο, λάθος να θεωρηθεί πως αυτές οι ροές προκλήθηκαν αποκλειστικά από τις εν λόγω επεμβάσεις. Τα κύματα των παράνομων μεταναστών που διεισδύουν από κάθε ρωγμή στις ανεπτυγμένες κοινωνίες της Δύσης δεν είναι τίποτα άλλο από τη σύγχρονη εκδοχή της εισβολής των βαρβαρικών φυλών στις αυτοκρατορίες της αρχαιότητας και του Μεσαίωνα. Τότε, είχαμε τις επιδρομές άγριων ιππέων, που αναζητούσαν πλούσιο έδαφος και πιο φιλικό περιβάλλον για να εγκατασταθούν. Σήμερα, έχουμε ταλαίπωρους ανθρώπους που με κίνδυνο της ζωής τους αναζητούν μια θέση στον ευρωπαϊκό “ήλιο”.

Τις ροές από τη ζώνη της υπανάπτυξης στη ζώνη της ανάπτυξης προκαλεί η μεγάλη διαφορά βιοτικού επιπέδου και ειδικότερα τα επιδόματα, που στη Γερμανία είναι κατά παράδοση γενναιόδωρα. Η παγκοσμιοποίηση ήταν ο καταλύτης για να ισχύσει η μεταφορά στο κοινωνικό επίπεδο της αρχής των συγκοινωνούντων δοχείων. Η διεύρυνση του χάσματος στην κατανομή του πλούτου, η δημογραφική έκρηξη στον Τρίτο Κόσμο και η υπογεννητικότητα στις αναπτυγμένες χώρες οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη διόγκωση της παράνομης μετανάστευσης.

Όποιος τρυπώσει!

Πριν 18 χρόνια έγραφα: «Τα ευρωπαϊκά κράτη ακολουθούν μία υποκριτική πολιτική ημιμέτρων. Εμποδίζουν την παράνομη είσοδο, αλλά στην πράξη ανέχονται όσους παράνομους μετανάστες καταφέρουν να εγκατασταθούν στην επικράτειά τους. Η αντιφατική αυτή πολιτική τροφοδοτεί το φαινόμενο. Το γεγονός ότι αρκετοί καταφέρνουν να εγκατασταθούν στη “Γη της Επαγγελίας” διατηρεί ζωντανό το όνειρο μίας νέας ζωής και σ’ όσους μένουν πίσω. Το αποτέλεσμα είναι ότι έτσι ωθούνται ολοένα και περισσότεροι κάτοικοι του Τρίτου Κόσμου να επιχειρήσουν το άλμα, τροφοδοτώντας τα κυκλώματα των δουλεμπόρων» (Καθημερινή, 23 Οκτωβρίου 2008).

Η πρακτική να γίνεται ανεκτός στο κοινωνικό περιθώριο όποιος παράνομος μετανάστης καταφέρνει να τρυπώσει στην Ευρώπη ήταν για μια περίοδο βολική για τις άρχουσες ελίτ. Είναι, όμως, ασύμβατη με το Κράτος Δικαίου και τον ανθρωπισμό, αφού παραπέμπει σ’ ένα είδος φυσικής επιλογής. Με τη διφορούμενη αυτή πολιτική στο μεταναστευτικό, οι ευρωπαϊκές άρχουσες ελίτ εξασφάλιζαν ελεγχόμενες εισροές με δύο στόχους:

• Πρώτον, την κάλυψη θέσεων εργασίας που δεν θέλουν οι Ευρωπαίοι.
• Δεύτερον, τη συμπίεση του ευρύτερου κόστους της ανειδίκευτης εργασίας.
• Τρίτον, την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος, με σταδιακή ενσωμάτωση στις δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες νέου πληθυσμιακού δυναμικού.

Με την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης και την αύξηση της ανεργίας, η ανοχή των δυτικών κοινωνιών και των αντίστοιχων κυβερνήσεων έναντι της παράνομης μετανάστευσης άρχισε να συρρικνώνεται. Σ’ αυτό συνέβαλε αποφασιστικά και η πολιτισμική ασυμβατότητα των νέων –κυρίως μουσουλμάνων– μεταναστών με τα δυτικά ήθη, η οποία παρήγαγε πλήθος κοινωνικών παρενεργειών.

“Ο σώζων εαυτόν σωθήτω”

Είναι, ωστόσο, άδικο για τους μετανάστες, ακόμα και για τους παράνομους, να αντιμετωπίζονται με συγκυριακούς όρους. Από ηθικής και πολιτικής απόψεως, καθαρή λύση είναι η νόμιμη μετανάστευση. Εάν κάποιες χώρες-μέλη της ΕΕ θεωρούν ότι χρειάζονται εργατικό δυναμικό και ευρύτερα πληθυσμιακή ένεση, ας εφαρμόσουν μια πολιτική οργανωμένης νόμιμης μετανάστευσης, η οποία θα αποτρέψει τα φαινόμενα υπερεκμετάλλευσης και μαύρης εργασίας και ενδεχομένως να μείωνε κάπως τις κοινωνικές παρενέργειες. Η νόμιμη μετανάστευση, βεβαίως, δεν θα εξαφάνιζε τις παράνομες ροές, αλλά θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με ταυτόχρονη πολιτική μηδενικής ανοχής.

Μόνο μετά την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης η ΕΕ και την εκδήλωση αντιδράσεων από τις ίδιες τις δυτικές κοινωνίες, άρχισε να κινείται για τη λήψη κάποιων δειλών μέτρων εναντίον της παράνομης μετανάστευσης. Το φθινόπωρο του 2008 κατέληξε σ’ ένα σύμφωνο μεταναστευτικής πολιτικής, πολύ κατώτερο των αναγκών. Τον Ιούνιο του 2009 έγινε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ένα ακόμα ανεπαρκές βήμα, δεδομένου ότι το σύμφωνο του 2008 έθετε μόνο τις βασικές αρχές και δεν προέβλεπε πρακτικά μέτρα. Την πρωτοβουλία είχαν λάβει τέσσερις χώρες-μέλη της ευρωπαϊκής περιφέρειας οι οποίες ήταν πύλες εισόδου (Ελλάδα, Ιταλία, Κύπρος και Μάλτα) και την είχαν υποστηρίξει όχι μόνο η Ισπανία και η Πορτογαλία, αλλά εν μέρει και η Γαλλία και η Βρετανία.

Το 2009 διαπίστωνα: «Η παράνομη μετανάστευση είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα. Οι χώρες που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή υφίστανται τη μεγαλύτερη πίεση, αλλά ο τελικός προορισμός των παράνομων μεταναστών είναι οι πλουσιότερες χώρες της Δυτικής και Βόρειας Ευρώπης. Οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών είναι απρόθυμες να πληρώσουν το οικονομικό κόστος για τη λήψη δραστικών μέτρων, επειδή το βαρύ φορτίο πέφτει σε ξένες πλάτες. Η στάση αυτή, όμως, είναι πολιτικά κοντόθωρη.

»Οι χώρες της πρώτης γραμμής (ειδικότερα η Ελλάδα με τα εκτεταμένα θαλάσσια σύνορα) είναι πρακτικά αδύνατο να αποτρέψουν την παράνομη είσοδο. Και βεβαίως δεν είναι διατεθειμένες να συγκρατούν στην επικράτειά τους έναν συνεχώς αυξανόμενο αριθμό παράνομων μεταναστών. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι εάν δεν εφαρμοσθεί μία ευρωπαϊκή πολιτική μετανάστευσης και ασύλου, αναπόφευκτα θα επικρατήσει η αρχή “ο σώζων εαυτόν σωθήτω”. Με άλλα λόγια, οι χώρες-πύλες θα σταματήσουν να εμποδίζουν τη μετάβαση των παράνομων μεταναστών που βρίσκονται στην επικράτειά τους στις χώρες τελικού προορισμού […] Έτσι, έγινε δεκτή η αρχή ότι πρέπει να ισχύσουν οι αρχές της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής βαρών» (Καθημερινή, 21 Ιουνίου 2009).

Κενό γράμμα αποφάσεις για μεταναστευτικό

Μόνο που οι αρχές αυτές έμειναν σε μεγάλο βαθμό κενό γράμμα. Λίγες ημέρες νωρίτερα, διαβλέποντας ότι η γεωπολιτική αστάθεια και οι ένοπλες συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή δεν επρόκειτο να σταματήσουν, έγραφα: «Σε περιπτώσεις κρίσεων και πολέμων, η Δύση οφείλει να αναλάβει το κόστος κατασκευής και συντήρησης καταυλισμών για την υποδοχή και την ανακούφιση των προσφύγων στην περίμετρο της ανασφαλούς περιοχής. Γενικότερα, όμως, η πολιτική αναχαίτισης θα φέρει μόνο πρόσκαιρα αποτελέσματα, εάν δεν συνδυασθεί με την παροχή γενναίας αναπτυξιακής βοήθειας για την άμβλυνση των διαφορών. Αυτό επιβάλλει όχι μόνο ο ανθρωπισμός της Δύσης, αλλά και το ιδιοτελές συμφέρον της» (Καθημερινή, 18 Ιουνίου 2009).

Αν ληφθούν υπόψη οι αποφάσεις της ΕΕ, καθίσταται εξόφθαλμο ότι οι πολιτικοί ταγοί της παραμένουν μέχρι και σήμερα δραματικά κατώτεροι των περιστάσεων. Ανακυκλώνουν αλυσιτελείς φόρμουλες, οι οποίες το μόνο που καταφέρνουν είναι να εξοργίζουν τις δυτικές κοινωνίες και να τις στρέφουν προς αντιμεταναστευτική κατεύθυνση. Κι όμως, οι αρχές στις οποίες πρέπει να πατήσει μία αποτελεσματική ευρωπαϊκή πολιτική για το μεταναστευτικό είναι απλές:

• Πρώτον, άσυλο να δίνεται μόνο σε όσους το έχουν πραγματικά ανάγκη κι όχι με τα ξεχειλωμένα ασαφή κριτήρια με τα οποία δίνεται σήμερα.
• Δεύτερον, η εξέταση των αιτήσεων για παροχή ασύλου πρέπει να ολοκληρώνεται ταχύτατα. Όσοι το δικαιούνται να το λαμβάνουν, αλλά οι υπόλοιποι πρέπει να επαναπροωθούνται άμεσα στις πατρίδες τους.
• Τρίτον, να αξιοποιηθεί το πολιτικό-οικονομικό βάρος της ΕΕ για να εφαρμοστούν τρόποι επαναπροώθησης των παράνομων μεταναστών στις πατρίδες τους. Πρακτικοί τρόποι γι’ αυτό υπάρχουν, αν υπάρξει η πολιτική βούληση.
• Τέταρτον, όποιες χώρες έχουν ανάγκη εργατικό δυναμικό πρέπει να την καλύπτουν με διακρατικές συμφωνίες για προστατευμένη εποχική εργασία. Και όποιες χώρες έχουν ανάγκη δημογραφικές ενέσεις να την καλύπτουν αποκλειστικά με νόμιμη επιλεγμένη μετανάστευση, που προοπτικά θα συνοδεύεται με την παραχώρηση και ιθαγένειας.

Ανήκει, για παράδειγμα, ο πρωτοδιοριζόμενος επίκουρος καθηγητής πανεπιστημίου, με καθαρό μισθό από 1150 έως 1500 ευρώ στη μεσαία τάξη; Ανήκει στη μεσαία τάξη ο πρωτοδιοριζόμενος γιατρός στο ΕΣΥ με καθαρό μισθό 1100 ευρώ; Ποια είναι τα διαφοροποιητικά τους πολιτισμικά στοιχεία εν συγκρίσει με τον ανεκπαίδευτο εύπορο έμπορο ή τεχνίτη που χαίρει ενός υψηλού εισοδήματος;  Ή μήπως ανήκει στην εργατική τάξη το εξειδικευμένο στέλεχος ή ο τεχνοεπιστήμονας ο απασχολούμενος στη βιομηχανία με μισθό 2500 ευρώ για παράδειγμα;  

Η έννοια της κοινωνικής τάξης, υπό την έννοια της κοινωνικής ευταξίας, έχει μακρινό ιστορικό παρελθόν. Όμως ο Μαρξ την είδε υπό την οπτική της κοινωνικής διαφοροποίησης σε δύο ανταγωνιζόμενα κοινωνικά στρώματα εν σχέσει με τη θέση τους στην κοινωνική παραγωγή: την εργατική τάξη και τους ιδιοκτήτες του κεφαλαίου. Ήταν μια ανάγνωση του 19ου αιώνα, όταν η ανάλυση του βιομηχανικού συστήματος παραγωγής, βασισμένου κυρίως στο κεφάλαιο, και οι κοινωνικές σχέσεις που εντός αυτού παράγονταν, αντιμετωπίζονταν με οικονομικούς κυρίως όρους.

Το σύστημα αυτό, υπό την επωνυμία του καπιταλισμού, αντιμετωπίστηκε στην ολότητά του, ως δομή παραγωγής αγαθών αλλά και ως υπερδομή παραγωγής πνευματικών αξιών, ιδεών και κουλτούρας, εξ ου και οι κοινωνικές επιστήμες το εκλαμβάνουν ως Υπερσύστημα ή ως κοινωνική συναρμογή. 

Στο “Κεφάλαιο” του Μαρξ δεν γίνεται λόγος για μεσαία τάξη. Όμως στα πολιτικά του κείμενα και κυρίως στην “Κριτική του στο Πρόγραμμα της Γκότα”, θεωρεί ως ένα ενδιάμεσο κοινωνικό στρώμα μεταξύ προλεταριάτου και κεφαλαίου τα μικροαστικά στρώματα, αποτελούμενα κυρίως από μικροϊδιοκτήτες. Υποστηρίζει πως είναι τα τελευταία ενδιαφέρονται για τη σταθερότητα του οικονομικού συστήματος γι’ αυτό και ενσωματώνουν την καπιταλιστική ιδεολογία, συνεργαζόμενα με την τάξη του κεφαλαίου. 

Από τότε έχει τρέξει πολύ νερό στο αυλάκι, όχι μόνο γιατί δεν ισχύει ως κύρια κοινωνική διαφοροποίηση ο διαχωρισμός της κοινωνίας σε κοινωνικές τάξεις, αλλά γιατί η καπιταλιστική συναρμογή δεν βασίζεται μόνο πάνω στις συνθήκες παραγωγής και στις παραγωγικές σχέσεις, ειδικά, σήμερα, όπου το οικονομικό πλεόνασμα δεν αντλείται από την εργατική δύναμη, αλλά από την ανθρώπινη γνώση. 

Η μορφή της κεφαλαιοκρατικής εξουσίας  

Αφήνοντας πίσω μας μια μακρά οικονομικο-επιστημονική παράδοση, από τον Μαρξ έως τα κλασικά οικονομικά και τον Κέυνς, είναι γενική η παραδοχή πως η παραγωγικότητα και ο πλούτος παράγονται από την εντατικοποίηση της πνευματικής εργασίας και την καινοτομία. Σημειωτέον, πως ως υποκείμενα γνώσης θεωρούνται και όλα τα ψηφιακά δημιουργήματα, από τα ρομπότ έως τις εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης, που όλο και περισσότερο αντικαθιστούν τους εργαζομένους γνώσης σε κάθε τομέα παραγωγής και διακίνησης αγαθών, όπως στη βιομηχανία και το εμπόριο, στις τράπεζες και τις μεταφορές, στην επικοινωνία και στην ενέργεια, στην επιστημονική έρευνα και διδασκαλία. 

Η καθιέρωση της γνώσης ως κεντρικού συντελεστή παραγωγής ανήγαγε το εμπλεκόμενο στις παραγωγικές διαδικασίες άτομο, από φορέα εργατικής δύναμης και συντελεστή εργασίας σε νου ικανό να παράγει ιδέες, ο οποίος πλέον θα έπρεπε να τύχει ειδικής χειραγώγησης. Η έννοια της μαρξιστικής εκμετάλλευσης έχει υποχωρήσει, ενώ η έννοια της βιοπολιτικής από τα τέλη ήδη του 20ού αιώνα φαίνεται να συλλαμβάνει πληρέστερα τη νέα μορφή της κεφαλαιοκρατικής εξουσίας.  

Η βιοπολιτική δεν δρα όπως στο παρελθόν η νεωτερική εξουσία ως δύναμη μεσολαβητική μεταξύ συντελεστών παραγωγής, αλλά δρα υπόγεια επί του συνόλου του πληθυσμού, με πλήθος επιστημονικών τρόπων, κυρίως ιατρικών και θεραπευτικών πρακτικών ασκουμένων επί του ιδίου του σώματος του εργαζομένου, του εγκεφάλου συμπεριλαμβανομένου ως μέρους του σώματος. Το σώμα αναδείχθηκε από τον νέο Λεβιάθαν του άυλου χρηματιστικού κεφαλαίου σε πεδίο τιθάσευσης μέσα από τις πρακτικές της κατανάλωσης και μιας επίπλαστης συγκίνησης. Το γεγονός αυτό δεν αντισταθμίζεται από την επίτευξη μακροζωίας. Ίσα, ίσα, που η μακροζωία αξιοποιείται ως δόλωμα για την ενίσχυση της βιοπολιτικής. 

Τον 21ο αιώνα, οι εξελίξεις στις νευροεπιστήμες και τον έλεγχο του εγκεφάλου κάνουν πολλούς να μιλούν σήμερα για νευροπολιτική. Η τελευταία ενεργοποιείται και επί του πραγματικού πεδίου, αλλά κυρίως επί του εικονικού του διαδικτύου. Πρόκειται για μια πιο εξελιγμένη βιοπολιτική εξουσία η οποία στις μέρες μας υιοθετήθηκε από την “αλγοριθμική διακυβέρνηση” προκειμένου να ελέγχεται το εικονικό προσομοίωμα του ανθρώπου. 

Η σημασία της κοινωνικής τάξης σήμερα

Επιπρόσθετα, ιδεολογικοί μηχανισμοί, τροποποιητικοί και ρυθμιστικοί της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, του φύλου και των παραδοσιακών θεσμών, αναπτύχθηκαν στην εποχή μας προκειμένου να συνδράμουν την βιοπολιτική. Οικοδομούν ένα νέο υποκείμενο ευαίσθητο  στις δικαιωματικές διεκδικήσεις, αποτρέποντάς το έτσι από επιδιώξεις μιας ευρύτερης κοινωνικής αλλαγής. Παράλληλα, ειδικοί επιστήμονες απασχολούνται στα τμήματα ανθρωπίνου δυναμικού των μεγάλων εταιρειών, εκπονώντας ειδικές πολιτικές για την πρόσληψη, αξιολόγηση και προαγωγή εργαζομένων γνώσης, βάσει των αρχών που έχει επεξεργαστεί ο κλάδος της συναισθηματικής νοημοσύνης. Απώτερος σκοπός είναι να επιτύχουν τη δέσμευση του ψυχικού κόσμου των ανθρώπων σε στρατηγικές αυξημένης αποδοτικότητας. 

Η τεχνολογία της επικοινωνίας έδωσε το τελικό χτύπημα στον ταξικό προσδιορισμό της συνείδησης, αφού κάτω από τη σκέπη της παγκόσμιας πληροφόρησης και των κοινωνικών μέσων δικτύωσης όλοι γινόμαστε παθητικά μέλη μιας παγκόσμιας κοινότητας με την αυταπάτη της συμμετοχής μας στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, συντελώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο στη μετατροπή της ζώσας πραγματικότητα στο νέο κόσμο της ψηφιακής και εικονικής γλώσσας. Υπ’ αυτό το πρίσμα, ο όρος “κοινωνική τάξη” δεν έχει αντίκρισμα, εξ ου και τα ίδια τα άτομα δεν αυτοπροσδιορίζονται ως μέλη μιας τάξης ούτε αντιπαρατίθενται σε άλλες τάξεις. Βεβαίως μπορεί κανείς να αναφέρεται σε κοινωνικές επαγγελματικές κατηγορίες, όπως των αγροτών, των εμπόρων ή των δημοσίων υπαλλήλων.

Η μεσαία τάξη τον καιρό της βιοπολιτικής

Βάσει των όσων εθίγησαν, ο σύγχρονος μετα- ή νεοκαπιταλισμός ή νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός δεν είναι μόνο οικονομικό υπερσύστημα. Είναι υπερσύστημα κουλτούρας, παραγωγής και διοχέτευσης ενός συλλογικού νοήματος που εξυπηρετεί τις δικές του ανάγκες παραγωγής άυλου πλούτου, κυρίως πληροφορίας και αισθητικής. Οι σύμμαχοι και συνεργάτες του για την εκπόνηση εκλεπτυσμένων πολιτικών ελέγχου του συναισθήματος και της ορθολογικής σκέψης, ήτοι βιοπολιτικής, προέρχονται από τους κύκλους των σύγχρονων επιστημόνων και καλλιτεχνών, τους οποίους λανθασμένα τα κόμματα εντάσσουν στη μεσαία τάξη.

Σχεδόν όλοι ανήκουν είτε στους  παραγωγούς επικοινωνίας και πληροφορίας (από τους γνώστες και χειριστές της νέας τεχνολογίας και τους συμβούλους επικοινωνίας έως τους youtubers και τους influencerς), είτε στους επιστήμονες-επαγγελματίες γνώσης (γιατροί, μηχανικοί, οικονομολόγοι, κ.ά.), είτε στους διαμορφωτές της κοινής γνώμης (δημοσιογράφοι, διαφημιστές και άνθρωποι του θεάματος). Τα μέλη όλων αυτών των επαγγελμάτων θεωρούν τους εαυτούς τους έξω από κάθε ταξικό προσδιορισμό, ανεξαρτήτως αν διακατέχονται από την επιθυμία να εισέλθουν ή ήδη απολαμβάνουν την είσοδό τους σ’ έναν άνετο, “ανεξέταστο” βίο οικονομικών απολαβών, λόγω της συνεργασίας τους με πρόσωπα διασημότητας ή ισχύος. 

Τα κόμματα ίσως καταλαβαίνουν πως η μάχη για το κέντρο δεν είναι τελικά παρά μάχη για να έχουν μαζί τους τα επιστημονικά-καλλιτεχνικά στελέχη του συστήματος, τα οποία είναι εντόνως επιδραστικά στο σώμα των ψηφοφόρων. Ωστόσο, δεν υποψιάζονται ότι όσα από αυτά τα στελέχη δεν έχουν απορροφηθεί από τις σειρήνες του νεοκαπιταλισμού, μαζί μ’ ένα πεπαιδευμένο μέρος του εκλογικού σώματος, ακόμη κι αν δεν έχουν αφομοιώσει τις θεμελιακές αλλαγές της εποχής μας, έχουν αποκτήσει βαθιά εμπειρία από τις μεγάλες διαψεύσεις που η ιστορία τους δίδαξε. 

Αυτή τους η εμπειρία, παρά την ανάγκη και απαίτηση για καλύτερες οικονομικές απολαβές, τους κάνει τελικά είτε να απέχουν είτε να αναζητούν ένα κόμμα που θα μιλήσει στο νου και την καρδιά τους για ένα νέο νόημα, υποστηρικτικό της προσωπικής και εθνικής τους αξιοπρέπειας. Όχι με γενικές, αφηρημένες αρχές, αλλά με πολιτικές προτάσεις συγκεκριμένες, όπως, για παράδειγμα, αφορώσες το εκπαιδευτικό σύστημα, την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάδειξη της Ελλάδας ─όχι μόνο στη συνείδηση του τουρίστα αλλά και στη συνείδηση του Έλληνα─ ως χώρου πολιτισμού αλλά και ως χώρου με σπάνια φυσική ομορφιά, πράγμα που σημαίνει σεβασμό στη φύση και στην παράδοση. Μόνο τότε αυτός ο κόσμος θ’ ανοίξει τα αυτιά του στον λόγο των πολιτικών για να ακούσει αυτό το νέο μήνυμα.

Παράλληλα, ο Φιντάν χαιρέτισε τη πρόσφατη διπλωματική συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ- Ιράν χαρακτηρίζοντάς την ως κρίσιμο ορόσημο για τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή.

Ασφάλεια στη Μαύρη Θάλασσα και διαμεσολάβηση για την Ουκρανία

Οι διμερείς συνομιλίες στη Μόσχα πραγματοποιούνται μετά από μήνες αυξημένων εντάσεων στη Μαύρη Θάλασσα, όπου Ουκρανία και Ρωσία έχουν ανταλλάξει κατηγορίες για επιθέσεις με drones σε εμπορικά δεξαμενόπλοια κοντά στις βόρειες ακτές της Τουρκίας.

Η Άγκυρα είχε ήδη υποβάλει επίσημες διαμαρτυρίες και προς τις δύο πλευρές, μετά από περιστατικό όπου τουρκικής ιδιοκτησίας πλοίο βρέθηκε στο επίκεντρο των συγκρούσεων.

Ο Φιντάν τόνισε ρητά ότι η Τουρκία αναμένει από τη Ρωσία να αποφεύγει ενέργειες που πλήττουν τα τουρκικά συμφέροντα, προσθέτοντας ότι και οι δύο πλευρές εξέτασαν μηχανισμούς για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στην περιοχή.
Επανέλαβε επίσης ότι η Άγκυρα αντιτίθεται σε κάθε στόχευση αμάχων και πολιτικών υποδομών.

Η Τουρκία, η οποία έχει προγραμματιστεί να φιλοξενήσει σύνοδο του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο, διατηρεί λειτουργικές σχέσεις τόσο με τη Μόσχα όσο και με το Κίεβο από την έναρξη της πλήρους εισβολής το 2022. Μετά από αίτημα του Κιέβου τον Απρίλιο για φιλοξενία συνόδου ηγετών, ο Φιντάν επιβεβαίωσε ότι η Άγκυρα είναι απολύτως έτοιμη να φιλοξενήσει επόμενους γύρους δομημένων, προσανατολισμένων σε αποτέλεσμα ειρηνευτικών συνομιλιών, εφόσον συμφωνήσουν και οι δύο πλευρές.

Κίνδυνος «σαμποτάζ» στο αμερικανοϊρανικό σύμφωνο από το Ισραήλ

Στρέφοντας την προσοχή στη Μέση Ανατολή, ο Φιντάν εξέφρασε στήριξη στη διπλωματική πρόοδο μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης.
Σημείωσε ότι η πολιτική βούληση που επέδειξαν οι ηγέτες των ΗΠΑ και του Ιράν ήταν καθοριστική για την επίτευξη της προκαταρκτικής συμφωνίας.

Η Άγκυρα εξέφρασε την ελπίδα ότι η προσωρινή ύφεση θα μετατραπεί σε μόνιμη και δομική αρχιτεκτονική ασφάλειας. Ο Φιντάν τόνισε την ανάγκη προστασίας της συμφωνίας μέχρι την τελική υπογραφή και εφαρμογή της, προειδοποιώντας συγκεκριμένα κατά ρητορικής που θα μπορούσε να βλάψει το κλίμα ειρήνης και για πιθανές προσπάθειες «σαμποτάζ» από το Ισραήλ που θα επιχειρούσαν να εκτροχιάσουν τη διαδικασία.

Κλείνοντας, υπογράμμισε τη στρατηγική σημασία του να παραμείνει ανοικτά το Στενό του Ορμούζ για ασφαλή, ελεύθερη και απρόσκοπτη ναυσιπλοΐα. Τόνισε ότι η διατήρηση της πρόσβασης στο στενό, σε συνθήκες αντίστοιχες με τις προπολεμικές, είναι ζωτικής σημασίας για την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια, το διεθνές εμπόριο και τις ευρύτερες περιφερειακές ειρηνευτικές πρωτοβουλίες.

Σημείωσε ότι, παρά τις περιφερειακές εντάσεις, οι επιπτώσεις στην Υεμένη υπήρξαν μέχρι στιγμής «σχετικά περιορισμένες», επισημαίνοντας ότι δεν έχουν σημειωθεί νέες επιθέσεις κατά της εμπορικής ναυτιλίας στην Ερυθρά Θάλασσα και ότι η «σχετική ηρεμία στο εσωτερικό της Υεμένης μετά την εκεχειρία του 2022 συνεχίζει να διατηρείται».

Αναφέρθηκε επίσης στις διαμαρτυρίες στο ‘Αντεν και σε άλλες επαρχίες για τις ελλείψεις ηλεκτρικής ενέργειας, χαιρετίζοντας παράλληλα τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις της Κυβέρνησης της Υεμένης και την πρόσφατη σαουδαραβική επιχορήγηση ύψους «150 εκατομμυρίων δολαρίων» για την προμήθεια καυσίμων σε σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής.

Ο κ. Γκρούντμπεργκ επισήμανε την πρόοδο στο ζήτημα των κρατουμένων, λέγοντας ότι τα μέρη συμφώνησαν τον περασμένο μήνα στην απελευθέρωση «περισσότερων από 1.600 κρατουμένων που συνδέονται με τη σύγκρουση», έπειτα από 14 εβδομάδες διαπραγματεύσεων στο Αμμάν, χαρακτηρίζοντας τη συμφωνία ως «τη μεγαλύτερη επιχείρηση απελευθέρωσης που έχει συμφωνηθεί στην ιστορία της σύγκρουσης».

Στο σκέλος της ασφάλειας, ανέφερε ότι το Γραφείο του συγκάλεσε συναντήσεις στο πλαίσιο της Επιτροπής Στρατιωτικού Συντονισμού και προγραμματίζει να καλέσει τις αντιπροσωπείες σε τριμερή συνάντηση. Τόνισε ότι οι προσπάθειες αυτές υπηρετούν τον «βασικό στόχο» της έναρξης μιας χωρίς αποκλεισμούς πολιτικής διαδικασίας, η οποία, όπως είπε, έχει «αναβληθεί για πάρα πολύ καιρό».

Ενημερώνοντας το Συμβούλιο για την ανθρωπιστική κατάσταση, ο Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας για Ανθρωπιστικές Υποθέσεις και Συντονιστής Έκτακτης Βοήθειας, Τομ Φλέτσερ προειδοποίησε ότι «η ανθρωπιστική κρίση στην Υεμένη επιταχύνεται», με την πείνα να αυξάνεται και την ανταπόκριση να βρίσκεται «στα όρια της». Όπως είπε, μέσα σε μόλις έναν μήνα, το ποσοστό των ανθρώπων που αδυνατούν να καλύψουν βασικές διατροφικές ανάγκες αυξήθηκε «σε σχεδόν 60%», ενώ όσοι αντιμετωπίζουν την πιο ακραία στέρηση αυξήθηκαν «από έναν στους τέσσερις σε σχεδόν έναν στους τρεις».

Ο κ. Φλέτσερ ανέφερε επίσης ότι περισσότερα από «2,2 εκατομμύρια παιδιά κάτω των πέντε ετών υποφέρουν από οξύ υποσιτισμό», ως αποτέλεσμα ενός θανατηφόρου συνδυασμού «σύγκρουσης, οικονομικής κατάρρευσης, αύξησης των τιμών και απώλειας εισοδημάτων», σε συνδυασμό με ένα υπερφορτωμένο σύστημα υγείας.

Διατύπωσε επίσης τρία αιτήματα προς το Συμβούλιο: «να διασφαλιστεί η απελευθέρωση των κρατούμενων συναδέλφων», «να χρηματοδοτηθεί η ανταπόκριση» και «να στηριχθούν οι ειρηνευτικές προσπάθειες».

Η Ελλάδα, δια της Μόνιμης Αντιπροσώπου της στα Ηνωμένα Έθνη, Πρέσβεως Αγλαΐας Μπαλτά, χαιρέτισε την ανακοίνωση για την απελευθέρωση κρατουμένων που συνδέονται με τη σύγκρουση, χαρακτηρίζοντάς την ως «τη μεγαλύτερη απελευθέρωση που έχει συμφωνηθεί από την έναρξη της σύγκρουσης». Όπως σημείωσε, τέτοια μέτρα «μπορούν να βοηθήσουν στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης μεταξύ των μερών» και να δημιουργήσουν «πιο ευνοϊκό περιβάλλον για διάλογο». Παράλληλα, εξέφρασε την «πλήρη υποστήριξή» της στις προσπάθειες του Ειδικού Απεσταλμένου για «μια διαρκή πολιτική λύση στη σύγκρουση», μέσω μιας «χωρίς αποκλεισμούς, υπό ηγεσία και ιδιοκτησία της Υεμένης διαδικασίας», υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.

Η Ελλάδα επανέλαβε επίσης την έκκλησή της για την «άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση όλων όσοι κρατούνται αυθαίρετα από τους Χούθι», συμπεριλαμβανομένων των 73 μελών του προσωπικού του ΟΗΕ, και υπογράμμισε την ανάγκη για «ασφαλή, διαρκή και ανεμπόδιστη πρόσβαση» του ανθρωπιστικού προσωπικού σε όσους έχουν ανάγκη. Δήλωσε, ακόμη, «βαθιά ανήσυχη» για την επιδείνωση της επισιτιστικής ανασφάλειας και ζήτησε «επείγουσα και διαρκή διεθνή στήριξη» για την κάλυψη των χρηματοδοτικών κενών και τη συνέχιση της σωτήριας βοήθειας.

Η Ελληνίδα Μόνιμη Αντιπρόσωπος «καταδίκασε απερίφραστα» την πρόσφατη πυραυλική επίθεση των Χούθι κατά του Ισραήλ και «με τον πιο έντονο τρόπο» την ανακοίνωση για επανάληψη επιθέσεων κατά της διεθνούς ναυτιλίας στην Ερυθρά Θάλασσα. Τόνισε ότι «οποιεσδήποτε πράξεις που απειλούν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας είναι απαράδεκτες» και υπογράμμισε ότι οι διεθνείς θαλάσσιες οδοί πρέπει να προστατεύονται, ώστε να διασφαλίζεται η «ανοικτή, ασφαλής και αδιάλειπτη διέλευση της εμπορικής ναυτιλίας».

Τέλος, η Ελλάδα σημείωσε ότι παραμένει προσηλωμένη στην προώθηση της ναυτικής ασφάλειας και, από κοινού με τις Ηνωμένες Πολιτείες ως συν-εισηγήτρια, στηρίζει την παράταση για ακόμη έξι μήνες της μηνιαίας ενημέρωσης του Γενικού Γραμματέα για τις επιθέσεις των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα, ενώ επανέλαβε τη στήριξή της στην επιχείρηση της ΕΕ «ASPIDES», στο πλαίσιο της αμυντικής της εντολής και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η τουρκική προεδρία δεν έδωσε λεπτομέρειες για το περιεχόμενο των συνομιλιών στο προεδρικό μέγαρο στην Άγκυρα. Ο Βαρθολομαίος, είχε συναντηθεί για τελευταία φορά με τον Ερντογάν κατά την επίσκεψη του Πάπα στην Τουρκία τον Νοέμβριο. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο που το μέλλον της Χάλκης επανέρχεται στο επίκεντρο των τουρκοαμερικανικών επαφών, αλλά και εν μέσω ευρύτερων εντάσεων μεταξύ Άγκυρας και Αθήνας.

Η Σχολή, που βρίσκεται στο νησί της Χάλκης κοντά στην Κωνσταντινούπολη, ιδρύθηκε το 1844 και για δεκαετίες αποτέλεσε το κύριο θεολογικό εκπαιδευτικό ίδρυμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Εκεί εκπαιδεύτηκαν γενιές ορθόδοξων κληρικών, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος ο Βαρθολομαίος.

Η σχολή παραμένει κλειστή από το 1971, μετά από απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Τουρκίας, που όρισε ότι τα ιδιωτικά ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης πρέπει να υπάγονται στον κρατικό έλεγχο. Το Πατριαρχείο ζητά εδώ και χρόνια την επαναλειτουργία της, υποστηρίζοντας ότι η απουσία της εμποδίζει την εκπαίδευση κληρικών στην Τουρκία.

Ο παράγοντας Τραμπ

Ο Βαρθολομαίος δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι οι εργασίες αποκατάστασης του κτηρίου αναμένεται να ολοκληρωθούν τον Σεπτέμβριο και ότι αναμένει από τις τουρκικές αρχές να επιτρέψουν την επαναλειτουργία της σχολής. Όπως ανέφερε, ο Ερντογάν είχε δώσει εντολή στον υπουργό Παιδείας Γιουσούφ Τεκίν το 2024 να εξετάσει το ενδεχόμενο επαναλειτουργίας της σχολής. Ο υπουργός επισκέφθηκε τη Χάλκη τον Μάιο της ίδιας χρονιάς και έκτοτε έχουν ξεκινήσει συζητήσεις μεταξύ του υπουργείου Παιδείας, του Συμβουλίου Ανώτατης Εκπαίδευσης και του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Το θέμα συνδέεται επίσης με τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα στις 7-8 Ιουλίου, στην οποία αναμένεται να παραστεί και ο Τραμπ. Η επαναλειτουργία της Χάλκης ήταν ένα από τα λίγα ζητήματα που έθεσε ο Τραμπ, όταν συναντήθηκε με τον Ερντογάν στον Λευκό Οίκο τον Σεπτέμβριο του 2025. «Είμαστε έτοιμοι να κάνουμε ό,τι μας αναλογεί για τη σχολή της Χάλκης», είχε δηλώσει τότε ο Ερντογάν, προσθέτοντας ότι θα συζητήσει το θέμα με τον Πατριάρχη μετά την επιστροφή του στην Τουρκία.

Ελληνοτουρκικές εντάσεις

Η συνάντηση πραγματοποιείται, επίσης, εν μέσω αυξανόμενων εντάσεων μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας για το επίμαχο νομοσχέδιο της “Γαλάζιας Πατρίδας” που θα καθορίσει τα χωρικά ύδατα της Τουρκίας στα 6 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο, όπου η Άγκυρα αντιτίθεται σε πιθανή ελληνική επέκταση πέρα από το σημερινό όριο, με την απειλή του casus belli, παρά τις προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας.

Ο Βαρθολομαίος τόνισε ότι οι εντάσεις μεταξύ Άγκυρας και Αθήνας δεν πρέπει να μεταφέρονται στις μειονότητες των δύο χωρών.
Οι Έλληνες Ορθόδοξοι της Τουρκίας, όπως είπε, θέλουν να αντιμετωπίζονται ισότιμα και να αισθάνονται αναπόσπαστο μέρος της χώρας «και όχι ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας». Αντίστοιχη επιθυμία, πρόσθεσε, υπάρχει και για τη μουσουλμανική μειονότητα στη Δυτική Θράκη.

Η Τουρκία συνδέει εδώ και χρόνια την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής Χάλκης με την αρχή της αμοιβαιότητας με την Ελλάδα, συνδέοντας συχνά τα δικαιώματα της ελληνικής ορθόδοξης κοινότητας με τα δικαιώματα της μουσουλμανικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη.

Η Άγκυρα ζητά από την Ελλάδα να αναγνωρίσει «τον τουρκικό αυτοπροσδιορισμό» μέρους της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης – όταν η Συνθήκη της Λωζάνης προβλέπει τον ορισμό αποκλειστικά μουσουλμανικής μειονότητας – να επιτρέψει την εκλογή μουσουλμάνων θρησκευτικών ηγετών (μουφτήδων) και να επιλύσει ζητήματα που αφορούν σχολεία και θρησκευτικά ιδρύματα της μειονότητας.

Σύμφωνα με τον απολογισμό του, το Ισραήλ φέρεται να παραβίασε την εκεχειρία στον Λίβανο 84 φορές από τότε που ανακοινώθηκε η συμφωνία, τη Δευτέρα. Η δε Χεζμπολάχ ανέφερε πως θεωρεί ότι η Τεχεράνη δεν πρόκειται να υπογράψει οριστική συμφωνία με την Ουάσινγκτον εάν το Ισραήλ δεν αποσύρει τα στρατεύματά του από τον Λίβανο.

Το γραφείο Τύπου της Χεζμπολάχ γνωστοποίησε πως, εξ όσων γνωρίζει, το Ιράν θα έθετε την αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων από τον Λίβανο ως προαπαιτούμενο για τη διεξαγωγή του επόμενου γύρου των διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ, ο οποίος αναμένεται να ξεκινήσει μετά την επίσημη υπογραφή του μνημονίου συνεννόησης (MoU) την Παρασκευή. Στο πλαίσιο αυτών θα μπουν στο μικροσκόπιο κρίσιμα ζητήματα, όπως το τι μέλλει γενέσθαι με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

«Πιστεύουμε πως δεν θα υπάρξει πυρηνική συμφωνία μεταξύ του Ιράν και των ΗΠΑ εάν το Ισραήλ δεν αποσύρει τα στρατεύματά του από τον Λίβανο», δήλωσε το γραφείο Τύπου της Χεζμπολάχ στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters, συνδέοντας για πρώτη φορά το ζήτημα με την επίτευξη οριστικής συμφωνίας.

Ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας Αμπάς Αραγτσί επέμεινε νωρίτερα πως «χωρίς την απόσυρση των ισραηλινών στρατευμάτων» από τον νότιο Λίβανο, «δεν θα έχει επιτευχθεί ο τερματισμός του πολέμου». Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν υπογράμμισε ότι η συνεχιζόμενη κατοχή λιβανικών εδαφών θα θεωρηθεί από την Τεχεράνη «παραβίαση του μνημονίου».

Το Ισραήλ πρέπει να αποσύρει τις δυνάμεις του από τις «κατεχόμενες περιοχές» του Λιβάνου, τόνισε και ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ κατά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε νωρίτερα σήμερα με τον λιβανέζο ομόλογό του Ναμπίχ Μπέρι. Ο Μπέρι είναι σιίτης και σύμμαχος της φιλοϊρανικής οργάνωσης Χεζμπολάχ. «Οι κάτοικοι του νοτίου Λιβάνου πρέπει να επιστρέψουν στα σπίτια τους», υπογράμμισε ο Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Telegram.

Ισραηλινά στρατεύματα εξακολουθούν να ελέγχουν εδάφη στο νότιο τμήμα του Λιβάνου, ύστερα από τρεις μήνες αεροπορικών επιδρομών και χερσαίων επιχειρήσεων εναντίον της Χεζμπολάχ, αφότου η λιβανική οργάνωση εκτόξευσε ρουκέτες εναντίον του ισραηλινού εδάφους σε αντίποινα για την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση στο Ιράν κατά την οποία σκοτώθηκε ο ανώτατος ηγέτης της Ισλαμικής Δημοκρατίας, ο αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Οι εχθροπραξίες στον Λίβανο αποκλιμακώθηκαν μετά την κατ’ αρχήν συμφωνία στην οποία κατέληξαν ΗΠΑ και Ιράν. Ωστόσο δεν σταμάτησαν εντελώς και το Ισραήλ ξεκαθάρισε πως θα διατηρήσει στρατεύματα στο νότιο τμήμα του Λιβάνου.

Τί προβλέπει το Μνημόνιο

Δεσμεύσεις για τα πυρηνικά, για τον Λίβανο αλλά και για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ περιλαμβάνει το μνημόνιο κατανόησης μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, σύμφωνα με το ισραηλινό Κανάλι 12, που αποκάλυψε βασικά του σημεία

Ο Μπαράκ Ραβίντ στο ρεπορτάζ του επισημαίνει ότι ότι το ζήτημα του εμπλουτισμένου ουρανίου αναβλήθηκε για μελλοντική συζήτηση σχετικά με την τελική συμφωνία, η οποία θα πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια των δύο μηνών μετά την υπογραφή του Μνημονίου Κατανόησης. Τα 12 σημαντικά σημεία της συμφωνίας είναι τα ακόλουθα:

• Το Ιράν, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, θα σταματήσουν τις εχθροπραξίες, μεταξύ άλλων και στον Λίβανο
• Το Ιράν επαναλαμβάνει τη δέσμευσή του να μην αναπτύξει ή να αποκτήσει πυρηνικά όπλα
• Οι ΗΠΑ και το Ιράν αναλαμβάνουν να λύσουν το ζήτημα της απομάκρυνσης του εμπλουτισμένου ουρανίου
• Οι ΗΠΑ και το Ιράν θα συζητήσουν το θέμα του εμπλουτισμού και τις πυρηνικές ανάγκες
• Το Ιράν θα διατηρήσει το status quo στο πυρηνικό του πρόγραμμα όσο συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις
• Οι ΗΠΑ θα άρουν τον ναυτικό αποκλεισμό, δεν θα επιβάλουν νέες κυρώσεις, και δεν θα ενισχύσουν τις δυνάμεις στην περιοχή κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.
• Το Ιράν θα προβεί σε αναγκαίες ρυθμίσεις για να εξασφαλίσει την ασφαλή διέλευση εμπορικών σκαφών στα Στενά του Ορμούζ, δωρεάν, μέσα σε 60 ημέρες.
• Οι ΗΠΑ δεσμεύονται να καταστήσουν τα ιρανικά δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία διαθέσιμα για χρήση με την εφαρμογή του Μνημονίου Κατανόησης
• Εάν επιτευχθεί τελική συμφωνία, οι ΗΠΑ θα αποσύρουν τα στρατεύματά τους εντός 30 ημερών και θα άρουν όλες τις κυρώσεις στο Ιράν.
• Οποιαδήποτε τελική συμφωνία θα περιλαμβάνει σχέδιο για τη δημιουργία ενός ταμείου ύψους 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την ανοικοδόμηση του Ιράν
• Οι ΗΠΑ θα δώσουν στο Ιράν προσωρινές εξαιρέσεις από τις κυρώσεις για την πώληση πετρελαίου κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων
• Θα υπάρξουν διαπραγματεύσεις μεταξύ του Ιράν και του Ομάν με τη συμμετοχή χωρών του Κόλπου για τον καθορισμό των «Κανονισμών για την ιστιοπλοΐα και τις ναυτικές υπηρεσίες».

Δυσαρέσκεια Τραμπ για Νετανιάχου

Την ίδια στιγμή, ο Τραμπ δεν έκρυψε την δυσαρέσκεια του για τις ενέργειες του Νετανιάχου, τον οποίο κάλεσε να είναι «πιο υπεύθυνος» στο θέμα του Λιβάνου. Μάλιστα, ο Αμερικανός πρόεδρος θέλει να εμπλέξει στον Λιβάνο τη Συρία, υποστηρίζοντας μάλιστα πως θα έκανε πιο καλή δουλειά απέναντι στη Χεζμπολάχ, από ό,τι ο Ισραηλινός στρατός.

Ειδικότερα, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του G7 στη Γαλλία, οΤραμπ επέκρινε ανοιχτά τη στρατηγική του Νετανιάχου στον Λίβανο και τάχθηκε υπέρ της εμπλοκής της Συρίας για την αντιμετώπιση της Χεζμπολάχ. Ο Τραμπ δήλωσε ότι «πρότεινε το Ισραήλ να αφήσει τη Συρία να ασχοληθεί με τη Χεζμπολάχ» στον Λίβανο, παρά την έντονη απροθυμία της Δαμασκού να εμπλακεί στη σύγκρουση.

Το Ισραήλ «πολεμά ενάντια στη Χεζμπολάχ για πάρα πολύ καιρό» και «πάρα πολλοί άνθρωποι σκοτώνονται», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος. «Δεν χρειάζεται να καταστρέφεις ένα ολόκληρο κτίριο κάθε φορά που ψάχνεις για κάποιον, επειδή υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σε αυτά τα κτίρια», ανέφερε ο Τραμπ, μιλώντας στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της G7 στο Εβιάν.

Αντιθέτως, εξήρε τα προσόντα του Σύρου ηγέτη Άχμαντ αλ Σάρα, ο οποίος πριν αναλάβει την ηγεσία Συρία, βρισκόταν σε μια λίστα τζιχαντιστών που καταζητούνταν από τις ΗΠΑ, τον οποίο εκτιμά ιδιαίτερα, λέγοντας: «Δεν είναι προσκοπάκι, αλλά έχει κάνει απίστευτη δουλειά» στη Συρία. «Τα πάει πολύ καλά με τη Χεζμπολάχ», πρόσθεσε. Και εξαπέλυσε νέο καρφί κατά του Τελ Αβίβ: «Αν το Ισραήλ δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά χωρίς να σκοτώνει τους πάντες, αυτός θα την κάνει», υποστήριξε.

Ο Σάρα είχε πει πρόσφατα σε αντιπροσωπεία που τον επισκέφτηκε ότι η Δαμασκός δεν έχει καμία πρόθεση να παρέμβει στον Λίβανο, τόνισαν στο Γαλλικό Πρακτορείο δύο άτομα που παρευρέθηκαν στη συνάντηση. Ο Τραμπ επανέλαβε ότι «δεν του άρεσε καθόλου» που το Ισραήλ εξαπέλυσε επίθεση στη Βηρυτό «δύο ώρες πριν» οι ΗΠΑ συνάψουν συμφωνία με το Ιράν, η οποία θα μπορούσε να βλάψει τις συνομιλίες μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης.

Πού θα υπογραφεί η συμφωνία

Η συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν αναμένεται να υπογραφεί την Παρασκευή στην Ελβετία, σε ένα πολυτελές ξενοδοχειακό συγκρότημα που έχει θέα στη λίμνη των Τεσσάρων Καντονιών κοντά στη Λουκέρνη, ανακοίνωσε σήμερα το ελβετικό υπουργείο Εξωτερικών.

“Επί του παρόντος, η υπογραφή αυτή έχει προγραμματιστεί για την Παρασκευή 19 Ιουνίου στο Μπιούργκενστοκ”, δήλωσε το υπουργείο, προσθέτοντας ότι η τοποθεσία αυτή, που βρίσκεται στο κέντρο της Ελβετίας, είναι δύσκολα προσβάσιμη και ως εκ τούτου αρκετά ασφαλής, “προτάθηκε από τους Πακιστανούς και τους Καταριανούς διαμεσολαβητές όπως και από τις ΗΠΑ και το Ιράν”. Προς το παρόν, “δεν είναι ακόμη δυνατό να παρασχεθούν πληροφορίες για τη διαδικασία και τις λεπτομέρειες της προβλεπόμενης υπογραφής”, διευκρίνισε το υπουργείο.

Καθώς βρίσκεται στο μικρό καντόνι Νίντβαλντ, στο κέντρο της Ελβετίας, το ξενοδοχειακό συγκρότημα του Μπιούργκενστοκ είναι χτισμένο σε μια κορυφογραμμή που βλέπει στη Λουκέρνη και στη λίμνη των Τεσσάρων καντονιών. Είχε ήδη φιλοξενήσει τον Ιούνιο του 2024 διάσκεψη υψηλού επιπέδου για την ειρήνη στην Ουκρανία, στην οποία είχε συμμετάσχει ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Σύμφωνα με υψηλόβαθμο Αμερικανό αξιωματούχο, το πλαίσιο της συμφωνίας έχει ήδη υπογραφεί ηλεκτρονικά από τον Ντόναλντ Τραμπ, τον αντιπρόεδρό του Τζέι Ντι Βανς, όπως και από τον πρόεδρο του ιρανικού κοινοβουλίου και κύριο διαπραγματευτή Μοχάμαντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ. Σύμφωνα με την Τεχεράνη, οι δύο τελευταίοι αναμένεται να ηγηθούν των αντιπροσωπειών των χωρών τους για την υπογραφή αυτή στην Ελβετία.

Το κείμενο της συμφωνίας δεν έχει δημοσιοποιηθεί αφήνοντας να πλανώνται αμφιβολίες όσον αφορά τα σημεία απόκλισης μεταξύ των δύο πλευρών έπειτα από επίπονες διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό της σύγκρουσης. Το έγγραφο καλύπτει περίπου “μιάμιση σελίδα” και είναι “πολύ γενικό”, αποκάλυψε στο CNN ο Βανς –ο οποίος είχε μιλήσει νωρίτερα για την πιθανή παρουσία στην τελετή του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος βρίσκεται τώρα στη σύνοδο κορυφής της G7 στη γαλλική πλευρά της λίμνη Λεμάν, στο Εβιάν.

Τραμπ: Δεν με ένοιαζε η αλλαγή καθεστώτος!

«Ποτέ δεν με ένοιαζε η αλλαγή καθεστώτος, αλλά υποθέτω ότι υπάρχει αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν» ισχυρίστηκε και πρόσθεσε: «Δεν πιστεύω στην αλλαγή καθεστώτος. Έχω παρακολουθήσει αλλαγές καθεστώτος εδώ και χρόνια και δεν λειτουργούν ποτέ. Απλώς πρέπει να συμβεί (μόνο του)». Συμπλήρωσε δε πως μέχρι σήμερα στην ηγεσία του Ιράν υπήρχαν «εντελώς παράλογοι άνθρωποι, αλλά αυτοί οι άνθρωποι έχουν πλέον χαθεί». «Νομίζω ότι το Ιράν έχει πλέον ορθολογική ηγεσία», υποστήριξε.

«Η σημερινή ιρανική ηγεσία είναι πολύ λογικοί άνθρωποι. Είναι ευχάριστο να έχεις να κάνεις μαζί τους. Είναι δυνατοί και έξυπνοι άνθρωποι. Δεν είναι ριζοσπαστικοποιημένοι και επιδιώκουν να βοηθήσουν τη χώρα τους» επέμεινε ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Πάντως ο Αμερικανός Πρόεδρος υπογράμμισε ότι «το Ιράν δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο». «Στη συμφωνία μου, αν το Ιράν αποκτήσει πυρηνικά όπλα, θα τιναχθεί στον αέρα. Στη συμφωνία του Ομπάμα, τούς επιτράπηκε να έχουν πυρηνικά όπλα. Ο Νετανιάχου ικέτευε τον Ομπάμα να μην κάνει συμφωνία με το Ιράν, ικέτευε».

«Το μόνο πράγμα που έχει πραγματικά σημασία για μένα είναι το Ιράν να μην αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο, και αυτό το δηλώνει δυνατά και ξεκάθαρα», τόνισε και συμπλήρωσε: «Θα ξεσπάσει κόλαση στο Ιράν εάν η ιρανική κυβέρνηση είχε την πρόθεση να αποκτήσει πυρηνικό όπλο». «Έχουμε μια συμφωνία που είναι δίκαιη, είναι μια καλή συμφωνία», ανέφερε και πρόσθεσε ότι η συμφωνία περνάει πλέον σε «δεύτερο στάδιο», χωρίς όμως να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.

Ανοίγουν τα στενά του Ορμούζ

«Πλοία, ανάμεσά τους πολλά φορτωμένα πετρέλαιο, έχουν αρχίσει να βγαίνουν από το στενό», ανέφερε χθες ο αμερικανός πρόεδρος μέσω Truth Social. Είχε ήδη παροτρύνει προχθές Κυριακή τα «πλοία όλου του κόσμου να βάλουν μπροστά τις μηχανές» ώστε «να ρεύσει το πετρέλαιο!». Ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν χθες βράδυ ότι τρία δεξαμενόπλοια με αργό και δυο φορτηγά με εμπορεύματα διέσχισαν τη θαλάσσια περιοχή που υποβαλλόταν ως τώρα σε αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό.

Σύμφωνα με ανώτερο αμερικανό αξιωματούχο, η συμφωνία πλαίσιο έχει ήδη υπογραφτεί ηλεκτρονικά από τον Ντόναλντ Τραμπ, τον αντιπρόεδρό του Τζέι Ντι Βανς και τον πρόεδρο του ιρανικού κοινοβουλίου και κύριο διαπραγματευτή της Τεχεράνης, τον Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ. Το περιεχόμενο της συμφωνίας δεν έχει δημοσιοποιηθεί και συνεχίζουν να πλανώνται πολλές αμφιβολίες για τα ζητήματα στα οποία απέκλιναν οι δυο πλευρές, παρά τις κοπιώδεις διαπραγματεύσεις για να τερματιστεί ο πόλεμος.

Η συμφωνία «θα φέρει ειρήνη στην περιοχή», υποσχέθηκε ο Ντόναλντ Τραμπ, που είπε προσερχόμενος χθες στη σύνοδο της G7 στην Εβιάν, στη Γαλλία, ότι θέλει να δώσει στη δημοσιότητα το κείμενο διότι «είναι πολύ δυνατό». Άφησε να εννοηθεί πως την Παρασκευή, αφού ολοκληρωθεί η τελετή υπογραφής στη Γενεύη, να κηρύξει προσωπικά την έναρξη της περιόδου συνομιλιών εξήντα ημερών για να κλειστεί οριστική συμφωνία.

Υπάρχει «παθητικό δεσμεύσεων αθετημένων, ανεφάρμοστων, εγκαταλελειμμένων, όλα αυτά τα έχουμε στο νου μας» στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης και εφαρμογής της συμφωνίας, επισήμανε, πολύ πιο επιφυλακτικός, ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας Αμπάς Αραγτσί στην κρατική τηλεόραση. «Ταυτόχρονα, κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για δημιουργήσουμε μέσω αυτής της συμφωνίας οικονομικές ευκαιρίες για τη χώρα μας», πρόσθεσε.

Τα ερωτήματα 

Οι υπογραφές του μνημονίου κατανόησης μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ έχουν «μπει» τουλάχιστον ψηφιακά σύμφωνα με τους Αμερικανούς αλλά οι Ιρανοί επιμένουν ότι η τελική συμφωνία δεν έχει επισημοποιηθεί ακόμα. Το μνημόνιο κατανόησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν θα υπογραφεί την Παρασκευή στη Γενεύη. Ο πρόεδρος του Ιράν ωστόσο, ξεκαθαρίζει ότι το έγγραφο αυτό είναι μεν ένα σημαντικό βήμα για το τέλος του πολέμου και την έναρξη των διαπραγματεύσεων αλλά επιμένει ότι η τελική συμφωνία δεν έχει οριστικοποιηθεί ακόμα.

«Η συμφωνία είναι ένα σημαντικό βήμα για την παύση του πολέμου και την έναρξη των διαπραγματεύσεων, η τελική συμφωνία δεν έχει επισημοποιηθεί ακόμα» ανέφερε σε ανάρτησή του ο πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν. Πρόσθεσε πως η Ιρανική Δημοκρατία είναι προετοιμασμένη «για όλες τις εναλλακτικές» και ότι η κυβέρνηση «με ή χωρίς συμφωνία» θα παραμείνει στις υπηρεσίες του ιρανικού λαού. Συμπλήρωσε πως το μνημόνιο κατανόησης είναι το αποτέλεσμα «συζητήσεων επί μήνες και διαρκών βελτιώσεων». «Εάν οι διατάξεις του εφαρμοστούν σωστά, μπορεί να θεωρηθεί ένα αξιοσέβαστο έγγραφο για τη χώρα» υπογράμμισε ο πρόεδρος του Ιράν.

ΗΠΑ και Ιράν συμφώνησαν σε ένα μνημόνιο κατανόησης που θα βάλει τέλος στο αμερικανικό μπλόκο στα ιρανικά λιμάνια, θα ανοίξει ξανά τα Στενά του Ορμούζ και θα ξεκινήσει τις 60ήμερες διαπραγματεύσεις για τα πυρηνικά. Το κείμενο του μνημονίου κατανόησης αναμένεται να δημοσιοποιηθεί. Ο Ντόναλντ Τραμπ, κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τον Εμανουέλ Μακρόν στο Εβιάν, δήλωσε ότι αυτό θα γίνει «πολύ σύντομα» αλλά πιθανόν μετά την επίσημη υπογραφή την Παρασκευή. Ανώτερος αξιωματούχος της κυβέρνησης Τραμπ είπε ωστόσο ότι θα είναι διαθέσιμο τις επόμενες 24 με 48 ώρες.

Τα Στενά του Ορμούζ

Οι ΗΠΑ έχουν πει πως τα Στενά του Ορμούζ θα ανοίξουν μετά την υπογραφή της συμφωνίας την Παρασκευή, με τον Τραμπ να διαμηνύει πως η δίοδος θα είναι «μόνιμα χωρίς διόδια» για τα πλοία. Αλλά τα δύο ημιεπίσημα πρακτορεία ειδήσεων του Ιράν, που πρόσκειται στους Φρουρούς της Επανάστασης, ανέφεραν πως παρά το γεγονός ότι η Τεχεράνη θα επιτρέπει την ελεύθερη διέλευση για το «παράθυρο» των 60 ημερών, οπότε και θα γίνουν περαιτέρω διαπραγματεύσεις, σκοπεύει να επιβάλλει τέλη μετά τη λήξη της περιόδου αυτής. Το πρακτορείο Fars, έγραψε πως το Ιράν «σκοπεύει να επωφεληθεί οικονομικά από την εμπορική διέλευση των πλοίων από το Στενό του Ορμούζ».

Τα θέματα ασφαλείας θα επηρεάσουν επίσης το χρονοδιάγραμμα οποιασδήποτε επαναλειτουργίας των Στενών του Ορμούζ. Σύμφωνα με το CNN, το Ιράν έχει ναρκοθετήσει τα Στενά του Ορμούζ και οι διαπραγματευτές θα πρέπει να καταλήξουν σε συμφωνίες για τον τρόπο απομάκρυνσής τους.

Περιφερειακός διπλωμάτης που συμμετείχε στη διαμεσολάβηση δήλωσε στο Axios την περασμένη εβδομάδα ότι η συμφωνία προέβλεπε την επιστροφή του όγκου των πλοίων μέσω των Στενών του Ορμούζ στα προπολεμικά επίπεδα εντός 30 ημερών. Ωστόσο, Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν δηλώσει ότι η κυκλοφορία των πλοίων δεν θα επιστρέψει απλά στην «προπολεμική κατάσταση» και ότι το Ιράν θα διατηρήσει κάποιο επίπεδο ελέγχου. Ένας ανώτερος αξιωματούχος της κυβέρνησης δήλωσε ότι θα υπάρξει ένας «περιφερειακός διάλογος» για το μέλλον των Στενών του Ορμούζ και πώς να διασφαλιστεί ότι δεν θα κλείσει ποτέ ξανά.

Η Maersk και άλλες ναυτιλιακές έχουν δηλώσει ότι περιμένουν περισσότερη σαφήνεια και εγγυήσεις ασφάλειας για τη διέλευση των πλοίων τους. Ορισμένοι αναλυτές αμφιβάλλουν ότι ο όγκος των πλοίων θα επιστρέψει πραγματικά στον προπολεμικό κανόνα σύντομα. Παράλληλα, ανώτερος αξιωματούχος της κυβέρνησης Τραμπ δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι οι ΗΠΑ αναμένουν ότι ο όγκος θα αυξηθεί σημαντικά τις επόμενες δύο εβδομάδες, αν και πιθανότατα δεν θα επιστρέψουν στο φυσιολογικό. «Ορισμένα πληρώματα θέλουν να δουν λίγη περισσότερη σταθερότητα για τις επόμενες δύο ημέρες, ίσως και τις επόμενες δύο εβδομάδες», δήλωσε ο αξιωματούχος.

Κατάπαυση του πυρός

Σύμφωνα με το Πακιστάν, χώρα – κλειδί στις διαπραγματεύσεις, και τα δύο μέρη έχουν «συμφωνήσει στον άμεσο και μόνιμο τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου και του Λιβάνου». Ωστόσο, η συμφωνία δεν περιλαμβάνει την υποχρέωση του Ισραήλ να αποχωρήσει από τον Λίβανο, ανέφερε ανώτατος αξιωματούχος των ΗΠΑ. Το Ισραήλ, που δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος του μνημονίου κατανόησης, κατέστησε σαφές ότι δεν αποσύρει τις δυνάμεις του από τον Λίβανο.

Οι ΗΠΑ θα διατηρήσουν την τρέχουσα στρατιωτική τους παρουσία στη Μέση Ανατολή κατά τη διάρκεια των τεχνικών διαπραγματεύσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, με προγραμματισμένη μείωση εάν επιτευχθεί τελική συμφωνία, δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος της κυβέρνησης των ΗΠΑ.

Πυρηνικά

Οι ΗΠΑ είπαν πως το Ιράν διαβεβαίωσε πως δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικά όπλα. Ωστόσο, δεν υπάρχουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν ή τα αποθέματα ουρανίου του. Ο Πακιστανός πρωθυπουργός Σεχμπάζ Σαρίφ, δήλωσε ότι θα υπάρξουν συναντήσεις «αυτή την εβδομάδα» για να προετοιμάσουν το έδαφος για τις πυρηνικές διαπραγματεύσεις. Τι θέμα ωστόσο κατά πολύ έχει αφεθεί να το συζητήσουν στο μέλλον.

Κυρώσεις και παγωμένα ιρανικά κεφάλαια

Το Ιράν είπε ότι οι διαπραγματεύσεις των 60 ημερών για το πυρηνικό πρόγραμμά του θα αρχίσουν μόνο αφού οι ΗΠΑ αποδεσμεύσουν δισεκατομμύρια ,δολάρια παγωμένων κεφαλαίων. Αλλά Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε πως δεν πρόκειται να αποδεσμευτούν χρήματα χωρίς να υπάρχουν ξεκάθαρες δεσμεύσεις από πλευράς Ιράν.

Ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε, σύμφωνα με το Axios, πως οι ΗΠΑ ωστόσο είναι έτοιμες να κάνουν κάποιες «μικρές χειρονομίες» νωρίς στη διαδικασία σχετικά με τα ιρανικά κεφάλαια και την άρση των κυρώσεων, εάν και εκείνοι από την πλευρά τους κάνουν παρόμοιες «χειρονομίες» που θα αντανακλούν την προθυμία τους να συμμορφωθούν με τη συμφωνία.

Οι τιμές του πετρελαίου έχουν πέσει στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων τριών μηνών με την ανακοίνωση του μνημονίου κατανόησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν αλλά παραμένουν περίπου στα 10 δολάρια πάνω το βαρέλι συγκριτικά με τα προπολεμικά επίπεδα. Μία ευρύτερη οικονομική ανάκαμψη θα χρειαστεί αρκετούς μήνες, σημειώνουν οι αναλυτές.

Καμιά «εμπιστοσύνη»

Οι ΗΠΑ θα πρέπει επίσης να εγγυηθούν το τέλος του πολέμου που διεξάγει το Ισραήλ εναντίον της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, είπε ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγαεΐ, υπογραμμίζοντας πως η Τεχεράνη δεν έχει «εμπιστοσύνη» σε καμιά από τις δυο χώρες.

Οι εχθροπραξίες ανάμεσα στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις και το σιιτικό κίνημα που πρόσκειται στο Ιράν έμοιαζαν να έχουν ανασταλεί, όμως ισραηλινός βομβαρδισμός σκότωσε έναν άνθρωποι στον νότο χθες το μεσημέρι. Κατόπιν, η Χεζμπολάχ ανέφερε ότι «απώθησε», με ρουκέτες και μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, ισραηλινή μονάδα που προσπαθούσε να προελάσει στο λιβανικό έδαφος.

Ο στρατός του Ισραήλ θα παραμείνει στον Λίβανο «για όσο είναι απαραίτητο», όπως και στη Συρία και στη Λωρίδα της Γάζας, αντέταξε χθες ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου. Ενώ η συμφωνία ανάμεσα στην Τεχεράνη και την Ουάσιγκτον εκλαμβάνεται από μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης και της πολιτικής τάξης στο Ισραήλ ως αποτυχία της κυβέρνησης Νετανιάχου, ο πρωθυπουργός διαβεβαίωσε πως ο πόλεμος εναντίον του Ιράν έσωσε τη χώρα του από τον κίνδυνοι «πυρηνικού ολέθρου».

«Θα υπάρχουν ακόμη αρκετά σημεία προς διευθέτηση, αλλά είναι πάντα καλύτερο να το κάνουμε αυτό μέσω του διαλόγου, μέσω διαπραγματεύσεων, και όχι με την επιστροφή στον πόλεμο», δήλωσε ο πρώτος Αμερικανός πάπας σε δημοσιογράφους έξω από την κατοικία του, στο Καστέλ Γκαντόλφο της Ιταλίας.

«Ελπίζω ότι αυτή είναι πραγματικά μια λύση στον πόλεμο, ότι ο πόλεμος έχει όντως τελειώσει και ότι μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά», είπε.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στην καμπάνια συμμετέχουν η Marseaux, μία από τις πιο δημοφιλείς εκπροσώπους της νέας γενιάς καλλιτεχνών, καθώς και ο συνθέτης και στιχουργός dPans, συμβάλλοντας στη διάδοση ενός μηνύματος που αφορά ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους και τις παρέες τους.

Η ταινία επικεντρώνεται στη στιγμή πριν από τη διαδρομή της επιστροφής, εκεί όπου μια απλή απόφαση μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική. Με τρόπο άμεσο και ανθρώπινο, η καμπάνια καλεί τις παρέες να φροντίζουν ώστε όλοι να φτάνουν με ασφάλεια στο σπίτι, ενισχύοντας την κουλτούρα πρόληψης και υπεύθυνης συμπεριφοράς στον δρόμο.

Ο Πρόεδρος της ΕΑΕΕ, κ. Αλέξανδρος Σαρρηγεωργίου, δήλωσε σχετικά:

«Η υπεύθυνη οδήγηση αποτελεί υπόθεση όλων μας. Μέσα από αυτή την πρωτοβουλία θέλουμε να υπενθυμίσουμε ότι μια σωστή απόφαση μπορεί να κάνει τη διαφορά. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για την κατανάλωση αλκοόλ και την οδήγηση, η πρόληψη και η συνειδητή στάση μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην αποφυγή δυσάρεστων συνεπειών και στην προστασία της ανθρώπινης ζωής.»

Η καμπάνια προβάλλεται στην τηλεόραση, στους κινηματογράφους και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με στόχο να προσεγγίσει κυρίως τις νεότερες ηλικίες και να ενισχύσει τον δημόσιο διάλογο γύρω από την υπεύθυνη οδήγηση.

Μπορείτε να δείτε την ταινία της καμπάνιας

Με την παρουσία της θα συμβάλει στον διάλογο για το μέλλον της Επαγγελματικής Ασφάλισης, των συνταξιοδοτικών αποταμιεύσεων και των αναπτυξιακών προοπτικών του θεσμού στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Κατά τη διάρκεια των 7 δυναμικών panels και των 2 διαδραστικών fireside chats του Συνεδρίου, οι ομιλητές θα καταθέσουν τις απόψεις τους γύρω από το θέμα «Η Επαγγελματική Ασφάλιση στο επίκεντρο της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για τις Αποταμιεύσεις και τις Επενδύσεις».

Μέσω τοποθετήσεων και υψηλού επιπέδου παρεμβάσεων, οι συμμετέχοντες θα ενημερωθούν για τις εξελίξεις που διαμορφώνουν το μέλλον του κλάδου σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Δείτε το πρόγραμμα του Συνεδρίου πατώντας εδώ

Το Συνέδριο συγκεντρώνει κορυφαίους εκπροσώπους της Πολιτείας, θεσμικούς παράγοντες, υψηλόβαθμα στελέχη εποπτικών φορέων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και διακεκριμένους εκπροσώπους της αγοράς, με σκοπό την ανάπτυξη ενός εποικοδομητικού διαλόγου για τον 2ο Πυλώνα Ασφάλισης.

Οι ομιλητές που διαμορφώνουν την ατζέντα του Συνεδρίου:

• Νίκη Κεραμέως, Εκπρόσωπος του Πρωθυπουργού της Ελληνικής Κυβέρνησης, Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
• Κυριάκος Πιερρακάκης, Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών & Πρόεδρος του Eurogroup
• Petra Hielkema, Chairperson, European Insurance and Occupational Pensions Authority (EIOPA)
• Γιάννης Στουρνάρας, Διοικητής, Τράπεζα της Ελλάδος
• Άννα Ευθυμίου, Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
• Κωνσταντίνος Τσαγκαρόπουλος, Γενικός Γραμματέας Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
• Σταύρος Κωνσταντάς, Διευθυντής, Διεύθυνση Εποπτείας Επαγγελματικής και Ιδιωτικής Ασφάλισης, Τράπεζα της Ελλάδος
• Βασιλική Λαζαράκου, Διδάκτωρ Νομικής, Πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, Μέλος του Συμβουλίου Eποπτών της Ευρωπαϊκής Αρχής Κινητών Αξιών και Αγορών (ESMA), Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Παγκόσμιου Οργανισμού Εποπτικών Αρχών Κεφαλαιαγοράς (IOSCO) και Πρόεδρος του Δικτύου Διαφορετικότητας (Diversity Network) του IOSCO, Μέλος του Προεδρείου της Επιτροπής Εταιρικής Διακυβέρνησης του ΟΟΣΑ
• Γιώργος Θεοχαρίδης, Πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου
• Μιχαήλ Φέκκας, Α’ Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς
• Κρις Αίσωπος, Πρόεδρος Δ.Σ., Ένωση Θεσμικών Επενδυτών (Ε.Θ.Ε.), Διευθύνων Σύμβουλος, ALPHA TRUST
• Χρήστος Νούνης, Πρόεδρος Δ.Σ., Ελληνική Ένωση Ταμείων Επαγγελματικής Ασφάλισης (ΕΛ.Ε.Τ.Ε.Α.), Πρόεδρος Δ.Σ., Ταμείο Επαγγελματικής Ασφάλισης Υπουργείου Οικονομικών (Τ.Ε.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ.)
• Αλέξανδρος Σαρρηγεωργίου, Πρόεδρος Δ.Σ., Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (Ε.Α.Ε.Ε.), Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος, Eurolife FFH Ασφαλιστική
• Βασίλης Παναγιωτίδης, Ανώτερος Διευθυντής, Ελληνική Ένωση Τραπεζών
• Κωνσταντίνος Κόλλιας, Πρόεδρος, Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδος (Ο.Ε.Ε.)
• Αλέξανδρος Κωστόπουλος, Πρόεδρος, U.S. Greece Trade & Investment Council, Ιδρυτής & Διευθύνων Σύμβουλος, FORESIGHT
• Simone Miotto, Executive Director, European Association of Paritarian Institutions (AEIP), Member of EIOPA’s Occupational Pensions Stakeholder Group (OPSG)
• Ευάγγελος Ι. Αγγελίδης, Διευθύνων Σύμβουλος, Profile Software
• Γαβριήλ Αμίτσης, Καθηγητής Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλειας & Διευθυντής του Ερευνητικού Εργαστηρίου Κοινωνικής Διοίκησης, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής
• Αναστασία Αναστασοπούλου, Επικεφαλής Ανθρωπίνων Πόρων, Country HR Lead, Accenture Greece, Γενική Γραμματέας, Ταμείο Επαγγελματικής Ασφάλισης, Accenture
• Παναγιώτης Αντωνόπουλος, Διευθύνων Σύμβουλος, Alpha Asset Management A.E.Δ.A.K., Β’ Αντιπρόεδρος Δ.Σ., Ένωση Θεσμικών Επενδυτών
• Νίκος Βέττας, Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), Καθηγητής Οικονομικών του Τμήματος Οικονομικής Επιστήμης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών
• Μάριος Γεωργιάδης, Διευθυντής Θεσμικών Κεφαλαίων και Θεματοφυλακής, Τράπεζα Κύπρου
• Ηλίας Γεωργουλέας, Ιδρυτής Ομίλου Global Money Managers Ltd, Διευθύνων Σύμβουλος Επενδυτικού Ομίλου Global Group SA
• Τάσος Γιαννίτσης, Ομότιμος Καθηγητής Οικονομικών του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, πρ. Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
• Βύρων Κανέλης, Διευθυντής Επενδύσεων Χαρτοφυλακίων Εντολής (DAM), Εθνική Asset Management Α.Ε.Δ.Α.Κ.
• Ιωάννης Καντώρος, Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και Πρόεδρος της Επιτροπής Υγείας, Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (Ε.Α.Ε.Ε.), Διευθύνων Σύμβουλος, Όμιλος Interamerican
• Παναγιώτης Θ. Καπόπουλος, Chief Economist, Head of Economic Research, Alpha Bank
• Δροσιά Καρδάση, Διευθύντρια Ανθρώπινου Δυναμικού & Μέλος Εκτελεστικής Επιτροπής, Όμιλος Interamerican
• Γεώργιος Κεντούρης, Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος, ΑΟΝ Solutions Greece
• Ηλίας Λεκκός, Chief Economist & Head of Investment Strategy, Piraeus Bank Group
• Κέλλυ Μαυρομάτη, Co-Founder, Energizing Greece
• Χρήστος Μεγάλου, Διευθύνων Σύμβουλος, Τράπεζα Πειραιώς
• Δημήτρης Μπατζής, Head of Southern CEE & Mediterranean ESG Representative Germany, Austria & CEEMED, Schroders
• Θεοφάνης Μυλωνάς, Επικεφαλής Wealth Management, Eurobank, Διευθύνων Σύμβουλος, Eurobank Private Bank Luxembourg
• Μιλτιάδης Νεκτάριος, Ομότιμος Καθηγητής Ασφάλισης, Τμήμα Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης, Πανεπιστήμιο Πειραιώς
• Δημήτρης Νταλίπης, CFA, Διευθυντής Επενδύσεων, ALPHA TRUST
• Μιράντα Ξαφά, Διευθύνουσα Σύμβουλος της E.F. Consulting Ltd., Ερευνήτρια του Center for International Governance Innovation (CIGI)
• Κωνσταντίνος Ουζούνης, CEO, ethosGROUP
• Γιάννα Παλιούρα, Business Partnering & People Services Director, Alpha Bank, Γενική Γραμματέας, Ταμείο Επαγγελματικής Ασφάλισης Ομίλου Alpha Services and Holdings
• Παντελής Παπαγεωργίου, Αντιπρόεδρος Δ.Σ. & Διευθύνων Σύμβουλος, Elikonos Capital Α.Ε.Δ.Ο.Ε.Ε.
• Νατάσσα Πασχάλη, Γενική Διευθύντρια, Group Chief Human Resources Officer, Μέλος Διοικητικής Επιτροπής, Τράπεζα Eurobank
• Κωνσταντίνος Σπανδωνίδης, Founding Partner, WWEALTH-E
• Άγγελος Συρίγος, Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Βουλευτής Α’ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας
• Κωνσταντίνος Φίλης, Αναπληρωτής Καθηγητής & Διευθυντής του ACG Institute of Global Affairs, Αμερικανικό Κολλέγιο Αθηνών
• Νικόλαος Δ. Φίλιππας, Καθηγητής Χρηματοοικονομικής, Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων, Πανεπιστήμιο Πειραιώς, Πρόεδρος και Ιδρυτής του Ινστιτούτου Χρηματοοικονομικού Αλφαβητισμού
• Χαράλαμπος Φύτρος, Β’ Αντιπρόεδρος Δ.Σ., Ελληνική Ένωση Ταμείων Επαγγελματικής Ασφάλισης (ΕΛ.Ε.Τ.Ε.Α.), Αναλογιστής & Χρηματοοικονομικός Αναλυτής, Ταμείο Επαγγελματικής Ασφάλισης Johnson & Johnson
• Ευάγγελος Χαρατσής, Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος, ΒΕΤΑ Χρηματιστηριακή Α.Ε.Π.Ε.Υ.
• Γκίκας Χαρδούβελης, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος
• Γεώργιος Χρυσικός, Διευθύνων Σύμβουλος, Allianz A.E.Δ.A.K.

Οι Συντονιστές των θεματικών συζητήσεων του Συνεδρίου:

• Βασίλης Αγγελόπουλος, Δημοσιογράφος, Η Ναυτεμπορική
• Στέλλα Γκαντώνα, Δημοσιογράφος, Mega TV
• Χρήστος Κώνστας, Δημοσιογράφος, Οικονομικός Αναλυτής, Head of Content, ethosMEDIA
• Ελευθέριος Νικολάου, Σύμβουλος Διοίκησης, Ελληνική Ένωση Ταμείων Επαγγελματικής Ασφάλισης (ΕΛ.Ε.Τ.Ε.Α.), Διευθυντής, Ταμείο Επαγγελματικής Ασφάλισης Υπουργείου Οικονομικών (Τ.Ε.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ.), Γενικός Διευθυντής, Ινστιτούτο Χρηματοοικονομικού Αλφαβητισμού
• Πάνος Ξυδώνας, Καθηγητής & Διευθυντής Έρευνας της ESSCA École de Management, Πρόεδρος της Επενδυτικής Επιτροπής της Α.Ε.Δ.Α.Κ. Ασφαλιστικών Οργανισμών
• Ντίνος Σιωμόπουλος, Δημοσιογράφος, Mega TV, Το Βήμα, ot.gr

Δηλώστε τη συμμετοχή σας εδώ

Η Ελληνική Ένωση Ταμείων Επαγγελματικής Ασφάλισης (ΕΛ.Ε.Τ.Ε.Α.) και η ethosEVENTS διοργανώνουν το 7ο Συνέδριο Επαγγελματικής Ασφάλισης, το οποίο θα διεξαχθεί την Πέμπτη 18 Ιουνίου 2026 με δυνατότητα φυσικής παρουσίας στο ξενοδοχείο Divani Apollon Palace & Thalasso και παράλληλα online μετάδοσης από το LiveOn Events+.

Στρατηγικός Συνεργάτης του Συνεδρίου είναι η Energizing Greece, ενώ πραγματοποιείται σε συνεργασία με το οικονομικό και επιχειρηματικό portal banks.com.gr, το ασφαλιστικό περιοδικό Insurance World και το portal insuranceworld.gr.

Για πιο αναλυτική ενημέρωση, μπορείτε να επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα του Συνεδρίου https://ethosevents.eu/event/7o-synedrio-epangelmatikis-asfalisis/ όπως επίσης και τα social κανάλια Facebook, LinkedIn και YouTube.

7^o Συνέδριο Επαγγελματικής Ασφάλισης – #ocin26

18 Ιουνίου 2026

Divani Apollon Palace & Thalasso

& LiveOn Events+