Μόνο που όλοι οι νουνεχείς, ανεξαρτήτως εάν υποκύπτουν στον πειρασμό, ενίοτε, να συμμετάσχουν σε αυτού του επιπέδου τις συζητήσεις σε κάποια παρέα, αντιλαμβάνονται μια απλή αλήθεια: Ότι στην περίπτωση Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού, όσες αβρότητες και να ανταλλάξουν πρόεδροι και οπαδοί, ο ένας δεν θα υπήρχε χωρίς τον άλλον! Ακόμα κι αν εξέλειπε κάποιος από την εξίσωση, κάποιος θα τον αντικαθιστούσε. Είτε διότι απλά… η φύση απεχθάνεται τα κενά είτε διότι χωρίς ανταγωνισμό θα χανόταν κάθε ενδιαφέρον.

Εάν αυτό περιγράφει την πραγματικότητα στα αθλητικά δρώμενα σε μια μικρή γωνιά της νοτιοανατολικής Ευρώπης αποτυπώνοντας, εν πολλοίς, την ίδια τη φύση του ανθρώπου, πώς να μην αποτυπώνει την ίδια τη φύση των διεθνών σχέσεων. Την αναγκαία συνύπαρξη όλων στον πλανήτη, μαζί με φυσικά με τους ανταγωνισμούς και τις συγκρούσεις από καταβολής κόσμου, τουλάχιστον όμως από τη Συνθήκη της Βεσταφλίας (1648) μέχρι τις ημέρες μας.

Κι επειδή στην αθλητική πτυχή έγινε λόγος για νουνεχείς που προσεγγίζουν την πραγματικότητα διαφορετικά από «το πεζοδρόμιο», έτσι και στις διεθνείς σχέσεις υπάρχουν αυτοί που προσεγγίζουν το θέμα με όρους «κουβέντας καφενείου» και άλλοι που προσπαθούν να το θέσουν με όρους ανάλυσης, στο ένα πλαίσιο ευρύτερης κατανόησης. Μπορεί να ακούγεται απλό. Εύκολο όμως δεν είναι.

Τα παπούτσια του άλλου…

Οι θετικές ή αρνητικές προδιαθέσεις των ανθρώπων πάντα θα υπάρχουν και θα επηρεάζουν αναπόφευκτα την οπτική και την κατανόηση σε οποιοδήποτε θέμα. Ειδικά όμως για τις διεθνείς σχέσεις και την προσπάθεια ανάλυσης κάθε θέματος που εμπίπτει στην κατηγορία, εάν δεν μπεις στα παπούτσια του άλλου και δεν προσπαθήσεις γνήσια να κατανοήσεις την οπτική του, θα έχεις χτίσει την ανάλυση και το τελικό συμπέρασμα σε μια απόλυτα σαθρή βάση. Ακόμα κι αν σε ευνοήσει η τύχη και προκύψει αυτό που θεωρείς ως πιθανότερη εξέλιξη, αυτό θα έχει συμβεί για διαφορετικούς λόγους από αυτούς που θα έχεις αναφέρει…

Όπως ο ψύχραιμος παρατηρητής του μπάσκετ στην Ελλάδα καταλαβαίνει τη σημασία της μιας κορυφαίας ομάδας για την άλλη και ότι θα καταστραφεί το άθλημα εάν δεν ελεγχθούν οι υπερβολές της οπαδικής προσέγγισης, το ίδιο συμβαίνει και στις διεθνείς σχέσεις. Εάν προσεγγίζονται οι σχέσεις μεταξύ των ισχυρών με όρους εξόντωσης, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι απείρως καταστρεπτικότερο από την περίπτωση του μπάσκετ…

Τα τελευταία χρόνια, δυστυχώς, αυτός ο αρρωστημένος οπαδισμός έχει ενισχύσει τη θέση του και στις διεθνείς σχέσεις. Στα ζητήματα διεθνούς ασφάλειας, ακόμα και από «μύστες» υποτίθεται του «αθλήματος». Τους ειδικευόμενους με τον χώρο. Όχι όσους περιμένουν την καθημερινή ειδησεογραφία για να διαμορφώσουν άποψη. Αυτούς από τους οποίους απαιτεί κανείς να μην προσεγγίζουν τα προβλήματα με όρους άσπρου-μαύρου, καθώς αντιλαμβάνονται ότι η πραγματικότητα αποτυπώνεται μονίμως σε διάφορες αποχρώσεις του γκρίζου.

Κλασικότερο παράδειγμα από τον πόλεμο της Ουκρανίας δεν υπάρχει. Ο διχασμός ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και δρομολογήθηκε από πάνω προς τα κάτω. Από τις ηγεσίες προς τις κοινωνίες. Προφανώς ως επιλογή εξυπηρετούσε κάποιον σκοπό. Την κυρίαρχη ατζέντα. Φθάσαμε μάλιστα στο πρωτοφανές σημείο της λογοκρισίας των μέσων ενημέρωσης του «εχθρού» (σ.σ. που αντικατέστησε το «αντίπαλος»).

Κατανοητή η σκοπιμότητα για τον ψύχραιμο αναλυτή. Όπως και το ότι αυτό αφορά το τακτικό επίπεδο. Πιο συγκεκριμένα, την προσπάθεια επίτευξης υψηλών ποσοστών πολιτικής νομιμοποίησης, εσωτερικής και εξωτερικής. Διότι στο στρατηγικό επίπεδο, τέτοιες αφελείς προσεγγίσεις δεν επιτρέπονται. Είναι καταστρεπτικές. Το «αν η πραγματικότητα δε συμφέρει τους στόχους μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα», είναι συνταγή καταστροφής. Και προσεγγίζει γοργά, εάν στην παγίδα πέσουν οι ίδιοι οι πολιτικοί ενορχηστρωτές.

Δουλειά του αναλυτή είναι να προσπαθεί να αποστασιοποιείται από το συναίσθημα και να προσπαθεί να αποτυπώσει και να κατανοήσει όσα συμβαίνουν, επιχειρώντας εν συνεχεία να διακρίνει το που βγάζει αυτός ο δρόμος. Να προειδοποιήσει εάν προκύπτει για κάποιο επερχόμενο αδιέξοδο ή για κάποια μεγαλύτερη σύγκρουση που μπορεί να προκληθεί.

Πάντα υπό την προϋπόθεση βέβαια, ότι η σύγκρουση αυτή δεν αποτελεί το ζητούμενο των σχεδιασμών των κρατούντων. Πόσες φορές στην Ιστορία οι πολεμικές αναμετρήσεις δεν ξεκίνησαν ως απόλυτα συνειδητές πρωτοβουλίες κάποιου εκ των εμπλεκομένων σε μια κρίση; Αυτό είναι άλλο ένα ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί για το μέτωπο της Ουκρανίας, όπως φυσικά και για το Ιράν. Άλλο όμως αυτό και άλλο η συνειδητή παραπληροφόρηση των κοινωνιών για τους λόγους που ήδη εξηγήθηκαν.

Καθήκον του αναλυτή είναι να αναδείξει και αυτή τη διάσταση. Διαφορετικά, μετατρέπεται σε «βαποράκι» κάποιας «αλήθειας». Ασφαλώς και στο μυαλό του έχει τη δική του άποψη για ποια είναι η καταλληλότερη στρατηγική. Αφενός όμως αυτή την πεποίθηση πρέπει καθημερινά να την επανεξετάζει ως προς το κατά πόσον είναι εφικτός ο στόχος που υπηρετεί και με ποιο κόστος. Αφετέρου να προσπαθεί να κατανοεί ορθώς και να συνυπολογίζει τα κίνητρα των πρωταγωνιστώνπίσω από τις ενέργειές τους. Και σε αυτή τη μεθοδολογία δεν χωρούν σχήματα καλός-κακός…

Τα ζήτημα δημοκρατίας και ο ρόλος του αναλυτή

Επιπρόσθετα, διότι αυτό που έχουν διάφορους λόγους να επιδιώκουν οι ηγεσίες, δεν είναι απαραίτητο να το συμμερίζεται ο απλός καθημερινός πολίτης. Κι επειδή υποτίθεται ότι στη Δύση υπάρχει δημοκρατικό πολίτευμα για το οποίο καυχόμαστε και προσπαθούμε να μεταλαμπαδεύσουμε σε ολόκληρη την υφήλιο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο λαός, στον οποίον ομνύουν οι πολιτικές ηγεσίες, είναι ο απόλυτος εντολέας τους….

Από το πρωί, η «πολεμική» ειδησεογραφία κυριαρχείται από δυο θέματα: Πρώτον, από τις επιφυλάξεις που ήγειρε ο Τραμπ μιλώντας στους Financial Times για την παραχώρηση άδειας στην Ουκρανία για την παραγωγή πυραύλων αναχαίτισης για τα συστήματα αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής προστασίας Patriot και δεύτερον, για τα «γαλλικά» που σύμφωνα με το NBC News φέρεται να είπε στους στενούς του συνεργάτες, συνειδητοποιώντας τη διάψευση της πεποίθησης που του είχαν δημιουργήσει για σύντομη ολοκλήρωση του πολέμου με το Ιράν.

Πώς θα προσεγγίσουν και θα ερμηνεύσουν αυτή την κατάσταση οι πραγματικοί αναλυτές και πώς τα «βαποράκια» που παριστάνουν τους αναλυτές; Αυτοί που έχουν ως υπόστρωμα του αναλυτικού προϊόντος τους μια «αλήθεια» την οποία αρνούνται να επανεξετάσουν, ασχέτως της πορείας των πραγμάτων;

Κι επειδή για τους Έλληνες αναλυτές που αυτοπροσδιορίζονται ως ρεαλιστές, «κέντρο του κόσμου» οφείλει να είναι η Ελλάδα και η Κύπρος, επιβάλλεται η προσέγγιση των υποθέσεων με όρους εθνικού συμφέροντος. Μετά ας πει καθένας το μακρύ και το κοντό του. Πάντα εφαρμόζοντας την προαναφερθείσα μεθοδολογία. Κι επιτέλους, ας βάλουμε στο περιθώριο «αναλύσεις» που αναφέρονται σε «πράκτορες» και «πατριώτες». Όχι ότι δεν υπάρχουν και οι μεν και οι δε…

Σε συνεργασία με το defence-point.gr

• Ανατροπές,

• Αντίθεση-αντίστιξη,

• Σιωπές, παύσεις, υπονοούμενα, ημιτόνια… (αφήνουν τον επαρκή αναγνώστη να συνδημιουργήσει),

• Προκαλούν συναισθήματα κι αναταραχή στο θυμικό τού θεατή (τα συναισθήματα υποβάλλονται δεν ξεδιπλώνονται επί σκηνής),

• Αφηγηματικές τεχνικές παραδοσιακές, από την εποχή των παραμυθάδων τής Ανατολής (πριν από την επινόηση τής γραφής),

• Βασίζονται σε αφομοιωμένα αισθητικά/γλωσσικά/ρυθμολογικά/εννοιολογικά πρότυπα,

• Εγγράφοντας στο Συλλογικό Φαντασιακό και αποκτούν αυθύπαρκτη οντότητα μέσα στον Χρόνο…

Ικανή κι αναγκαία συνθήκη λοιπόν είναι η εμμονή στη λεπτομέρεια!

Σε αυτή την αριστουργηματική ταινία πέρα από τις σιωπές, τις παύσεις, τα ημιτόνια, πρόσεξα ένα-δυο σημεία:

• Η αίθουσα του δικαστηρίου που είναι κλειστή την ημέρα τής αργίας όταν το απονενοημένο ζευγάρι πηγαίνει στο Δημαρχείο για να παντρευτεί, είναι η ίδια όπου θα συνεδριάσει το Κακουργιοδικείο με κατηγορούμενο τον παρ’ ολίγον γαμπρό.

• Επίσης, η παρ’ ολίγον νύφη (η πρώτη, η μία από τις δύο, η πτωχή έγκυος) λέει στο πρώτο μέρος: «ένας άνθρωπος με το διάσημο επώνυμο το δικό σου δεν μπορεί να μπει στην ίδια βάρκα με μια φτωχή εργάτρια σαν κι εμένα». Εκείνος αντιδρά βεβαίως ευλόγως… Όμως στο δεύτερο μέρος σε μια τέτοια βάρκα οι δυο τους θα οδηγηθούν από άλλο δρόμο στο θάνατο και στην καταστροφή!

Αυτή ακριβώς είναι η έννοια της αφηγηματικής προοικονομίας, αλλά και της τραγικής ειρωνείας στο αρχαίο δράμα (ο θεατής-ακροατής-αναγνώστης διαθέτει περισσότερες πληροφορίες για την εξέλιξη τής πλοκής από τα ίδια τα δραματικά πρόσωπα!!! Εξ ου και η αισθητική απόλαυση).

Δείτε αυτή την κλασική ταινία. Ειδικά όσες/όσοι/όσα ανήσυχα όντα ασχολείστε με τη μυθοπλασία.

Οι οσκαρικές επιβραβεύσεις είναι απλώς μια ένδειξη, εμπορικού τύπου.

Αυτό που μένει μέσα στο χρόνο είναι η δομή, η γερή «αντισεισμική» κατασκευή παντός καιρός. Η διαχρονικότητα όμως είναι ένα άλλο κεφάλαιο, που θα θίξουμε με αφορμή μια άλλη ταινία… λίαν προσεχώς!!!

Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας

https://konstantinosbouras.gr

Info: https://en.wikipedia.org/wiki/A_Place_in_the_Sun_(1951_film)

https://www.athinorama.gr/cinema/movie/mia_thesi_ston_ilio-10091073/

Ταινία: A Place in the Sun

1951

Α/Μ

Διάρκεια Ταινίας: 122′

Δραματική, Aμερικανική Ταινία

Δουλεύοντας στο εργοστάσιο του πλούσιου θείου του, ο νεαρός Τζορτζ Ίστμαν θα κάνει δεσμό με μια συνάδελφό του, ενώ ταυτόχρονα θα ερωτευτεί την όμορφη κοσμική Άντζελα Βίκερς. Έτσι όταν η πρώτη μείνει έγκυος, θα βρεθεί παγιδευμένος σε ένα αναπόδραστο δίλημμα.

Σκηνοθεσία Ταινίας:

Τζορτζ Στίβενς

Με τους:

Σέλεϊ Γουίντερς

Μοντγκόμερι Κλιφτ

Ελίζαμπεθ Τέιλορ

Απάντηση στο λίβελο του Γιώργου Καραμπελιά

Δεν περιμένω από τον Γιώργο Καραμπελιά να αντιληφθεί τη διάκριση ανάμεσα στη “γραμμή” και στην “ανάλυση-πολιτική εκτίμηση”. Μια ζωή είναι “γραμμιτζής”. Για χρόνια προσπαθούσε να καθοδηγήσει την Άκρα Αριστερά προς την προλεταριακή επανάσταση (Προλεταριακή Αριστερά ονόμαζε τη μικρή ομάδα του)! Στη συνέχεια προσπάθησε να καθοδηγήσει το οικολογικό κίνημα, αργότερα ανακάλυψε και προσπάθησε να καθοδηγήσει το κίνημα της Νεοορθοδοξίας και την τελευταία δεκαετία προσπαθεί να καθοδηγήσει την οικογένεια Μητσοτάκη!

Θα μου πείτε χούι είναι να το παίζει καθοδηγητής και τα χούγια μάς συνοδεύουν μέχρι το τέλος. Χούι που πηγάζει από το νοσηρό ναρκισσισμό, ο οποίος χαρακτηρίζει τον Γιώργο Καραμπελιά από την αρχή της… εντυπωσιακής διαδρομής του μέχρι τώρα. Οφείλω να ομολογήσω ότι όποιες απόψεις κι αν υποστήριζε σε κάθε περίοδο της διαδρομής του (συχνά αντιδιαμετρικές), τις υποστήριζε με τον ίδιο φανατισμό του “αλάθητου”, θεωρώντας τον φορέα της όποιας διαφορετικής άποψης “εχθρό”!

Θα αναρωτηθείτε πώς ο Γιώργος Καραμπελιάς διάνυσε μία τόσο μεγάλη διαδρομή, πως από τη μία άκρη έφτασε στην άλλη. Δείξτε κατανόηση. Μια ζωή στο περιθώριο του περιθωρίου ήταν, η φαντασίωση ότι θα γινόταν ο αρχηγός της επανάστασης είχε προ πολλού σβήσει άδοξα, είπε κι αυτός να βιώσει την κρυφή γοητεία του κατεστημένου! Η ευκαιρία του δόθηκε όταν εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων και ήρθε σε επαφή με τον υιό της Ντόρας, Κώστα Μπακογιάννη.

Όταν, λοιπόν, κινδύνευε να του κάνουν έξωση από τα γραφεία στην Ξενοφώντος, από ό,τι έμαθα, η οικογένεια βοήθησε κι από τότε έπεσε στην… “αγκαλιά” της! Αυτό ήταν! Οι πόρτες άνοιξαν, άρθρα του δημοσιεύονται σε συστημικά Μίντια και επιτέλους αναγνωρίζεται σαν διανοούμενος από το κατεστημένο! Ο Γιώργος δεν είναι αγνώμων! Εκτίμησε όσα του προσφέρθηκαν και ανταποδίδει με τον γνωστό φανατισμό του! Μια ακόμα στροφή, άλλωστε, μετά από τόσες που είχαν προηγηθεί, δεν είναι δα και προς θάνατο!

Αλλά ας πάμε και στο ζουμί. Μήπως ήμουνα εγώ Γιώργο Καραμπελιά που αποθέωνα τον Πούτιν, εκφωνώντας ομιλίες, οργανώνοντας εκδηλώσεις και δημοσιεύοντας αφιερώματα στο “Άρδην”; Όχι δεν ήμουνα εγώ, εσύ ήσουνα. Κι όποιος έχει αμφιβολία ας ξεφυλλίσει τα τεύχη του “Άρδην”. Μήπως ήμουνα εγώ που έκανα ομιλίες ανά την επικράτεια με τον επικεφαλής της “Νίκης” Δημήτρη Νατσιό; Όχι δεν ήμουνα εγώ, εσύ ήσουνα. Και βεβαίως όταν έπεσες στην “αγκαλιά” του Μητσοτακισμού, έγραφες ούτε λίγο ούτε πολύ ότι ο Δημήτρης Νατσιός και η “Νίκη” είναι το μακρύ χέρι της Μόσχας. Κι αν θυμάμαι καλά κάτι έγραφες για ρούβλια! Εσύ κάτι θα ξέρεις για να τα λες…

Όσο για μένα, αν εξαιρέσω τη συμμετοχή μου στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα (μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου), όταν εσύ έκανες… επανάσταση από το Παρίσι, ποτέ δεν διεκδίκησα να καθοδηγήσω κανένα κίνημα. Εργάστηκα ως επαγγελματίας δημοσιογράφος-πολιτικός αναλυτής σε συστημικά Μίντια (23 περίπου χρόνια στην “Καθημερινή”). Και ως εργαζόμενος συνταξιούχος κάνω αυτό που πάντα έκανα. Αναλύω πολιτικά προβλήματα, εντοπίζω αντιφάσεις και εκφράζω πολιτικές εκτιμήσεις. Για το αν πέφτω μέσα ή έξω ας το κρίνουν οι αναγνώστες μου.

Αυτό, έκανα και στο επίμαχο άρθρο. Έχοντας γράψει δύο βιβλία για τον πόλεμο στην Ουκρανία (τέλος 2022 και 2025) και συνεχίζοντας να παρακολουθώ στενά τις εξελίξεις –κυρίως από δυτικές πηγές λόγω μη γνώσης της ρωσικής γλώσσας– ανέλυσα τη δυναμική του πολέμου και διατύπωσα κάποιες πολιτικές εκτιμήσεις για τις κινήσεις των πρωταγωνιστών. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

Πώς να αντιληφθεί ο Γιώργος Καραμπελιάς τον ταπεινό ρόλο του δημοσιογράφου-πολιτικού αναλυτή, όταν ο ίδιος νοιώθει… γεννημένος “καθοδηγητής”, όταν μια ζωή φαντασιώνεται και το χειρότερο όταν μιλάει και συμπεριφέρεται λες και καθορίζει τις εξελίξεις; Έχοντας αυτοαναγορευθεί σε “μεγάλο παίκτη”, αναγόρευσε και εμένα σε… σύμβουλο του Πούτιν!

Διαβάστε: ο Λυγερός καλεί ανοιχτά τον Πούτιν «σε επέκταση του πολέμου προς τις χώρες της ΕΕ και τη χρήση της πυρηνικής αποτροπής… Και επειδή μοιάζει να ταλαντεύεται (ο Πούτιν) μπροστά στο βήμα προς την Άβυσσο, ο Λυγερός αναλαμβάνει να τον φωτίσει»! Παρακάτω: «επικρίνει τον Πούτιν για “αυταπάτες” και υπερβολική “αυτοσυγκράτηση”»! «Σαφής η έγκληση των Ελλήνων πουτινικότερων του Πούτιν»! Και τέλος: «Ο Σταύρος Λυγερός ασκεί άραγε μια κριτική στον Πούτιν για ολιγωρία στο όνομα του συνολικού και υπερεθνικού αντιδυτικού φιλορωσικού στρατοπέδου κινούμενος “από υπεροψίαν και μέθην”; Ή μήπως, έχοντας πληροφορίες που εμείς δεν διαθέτουμε προετοιμάζει το έδαφος της κοινής γνώμης στην Ελλάδα για μία επόμενη επιθετική κίνηση του Πούτιν. Ή ίσως και τα δύο;»

Μιλάμε ότι το άτομο έχει για τα καλά απογειωθεί! Και επειδή διακατέχεται από σύνδρομο αυθεντίας και επειδή έχω απέναντί μου τέτοιο… λαγωνικό, είμαι υποχρεωμένος να αποκαλύψω το… μεγάλο μυστικό: Ο Πούτιν δεν κάνει τίποτα αν δεν του… δώσω εντολή! Για να ξέρεις Γιώργο Καραμπελιά, μιλάω μαζί του αρκετές φορές την ημέρα από… ειδικό “κόκκινο τηλέφωνο” που δεν μπορεί να εντοπίσει ούτε η… CIA!

Όποιος διαβάσει το άρθρο “Το ρωσικό κόμμα σε… αναταραχή” θα διαπιστώσει αβίαστα ότι ο Γιώργος Καραμπελιάς νοιώθει την ανάγκη να απολογηθεί για τη διαδρομή του. Αυτό δεν είναι κακό, αλλά έχει αξία να επισημανθεί, επειδή η υποτιθέμενη αυθεντία του δεν συνάδει με τόσες πολλές ιδεολογικοπολιτικές κωλοτούμπες!

Δεν χρειάζεται να επανέλθω σ’ αυτό που εξαρχής υπογράμμισα: την ανικανότητα του Καραμπελιά να διακρίνει την “ανάλυση-πολιτική εκτίμηση” από τη “γραμμή”, δεδομένου ότι μια ζωή ήταν “γραμμιτζής” και παραμένει τέτοιος. Στο πρώτο και μεγαλύτερο μέρος του δεύτερου άρθρου του αναμασάει τα ίδια και τα ίδια για το Ουκρανικό… Η εμμονή του να μιλάει για “ρωσικό κόμμα” τα τελευταία χρόνια δεν είναι τυχαία. Ούτε εξετάσεις να έδινες βρε Γιώργο!

Εκτός κι αν υπάρχει τρέχουσα σκοπιμότητα… Το λέω, γιατί με υποψίασε ότι ο Καραμπελιάς έριξε στα ξεκούδουνα ευθεία βολή εναντίον του Αντώνη Σαμαρά! Μήπως εκεί βρίσκεται η αιτία για όλο αυτό το λίβελο; Μήπως η επίθεση εναντίον μου ήταν ο πρόλογος για να φτιάξει παραμύθι με σκοπό να εμπλέξει τον Σαμαρά; Δεν μπορώ να το αποδείξω, βεβαίως, αλλά ξέρω πόσο αρέσει στον Καραμπελιά να εκτιμώνται από το Μαξίμου τα… γραπτά του!

Με κατηγορεί ο Καραμπελιάς για «σταλινική μέθοδο συκοφαντίας»! Έλεος! Εσύ Γιώργο –όχι εγώ– ήσουνα σταλινομαοϊκός! Κι άπαξ και κολλήσεις τον ιό, αυτός παραμένει εσαεί, όπως έχεις αποδείξει πολλάκις στις διενέξεις σου με τρίτους. Το αποδεικνύεις και τώρα. Με κατηγορείς ότι υποστήριξα τον Χριστόφια! Σε προκαλώ να φέρεις ένα από τα πάρα πολλά άρθρα μου για το Κυπριακό, που έστω και εμμέσως τον υποστήριξα.

Συνεχίζεις, λέγοντας ότι χρημάτισα «επί πολλά χρόνια παρακοιμώμενος του ΠΑΣΟΚ ή του ΣΥΡΙΖΑ»! Ξέρω τι σημαίνει παρακοιμώμενος ενός προσώπου, αλλά… παρακοιμώμενος κόμματος! Και επειδή με το γνωστό τρόπο σου επιχειρείς να θολώσεις τα νερά, μήπως Καραμπελιά με είδες να καταλαμβάνω κάποιο αξίωμα επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν κατέλαβα ποτέ κανένα κι όχι γιατί δεν μπορούσα. Δεν ήμουνα στο περιθώριο όπως εσύ, αλλά η επιλογή μου ήταν και παραμένει να είμαι επαγγελματίας δημοσιογράφος, χωρίς κομματικές εξαρτήσεις. Το μόνο που με συνδέει με το ΠΑΣΟΚ ήταν πως στη δεκαετία του 1980, ως πολιτικός συντάκτης, είχα αρμοδιότητα το ρεπορτάζ της τότε κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου. Με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν με συνδέει ούτε αυτό. Ήμουνα επικριτής και των τριών Μνημονίων, όπως και επικριτής της Συμφωνίας των Πρεσπών του Τσίπρα!

Δεν θα ασχολιόμουνα με τα όσα ψευδή μου καταλογίζει, αν δεν με απειλούσε με μήνυση. Ο Καραμπελιάς διαψεύδει την πληροφορία που ανέφερα για το πως έπεσε στην “αγκαλιά” της οικογένειας Μητσοτάκη, αλλά επιμελώς αποφεύγει να διαψεύσει ότι έπεσε στην “αγκαλιά” της. Αυτό, όμως, που πολιτικά έχει σημασία δεν είναι ο τρόπος που έπεσε, αλλά το εάν έπεσε και γι’ αυτό τσιμουδιά ο λαλίστατος Γιώργος! Τι να διαψεύσει, άλλωστε! “Χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει”!

Εάν, λοιπόν, ο Καραμπελιάς επιλέξει τα δικαστήρια, θα πρέπει να αποδείξει τους παντελώς ψευδείς ισχυρισμούς του (υποστήριξη του Χριστόφια και παρακοιμώμενος του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ). Και τότε θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι…

Αναφορικά, τέλος, με την κατάντια, δεν έχει παρά να κοιταχτεί στον καθρέφτη!

Μετά την αποτυχία των μέτρων ασφαλείας στα σύνορα να αποτρέψουν τις μαζικές εισόδους, η κυβέρνηση της Μαδρίτης έστειλε στρατιωτικές μονάδες στην περιοχή.

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας είχε αποφανθεί τις προηγούμενες εβδομάδες ότι οι μετανάστες που επιχειρούν να φτάσουν στη Θέουτα και στη Μελίγια —τον άλλο ισπανικό θύλακα στη Βόρεια Αφρική— δεν μπορούν να επαναπροωθούνται απευθείας στο Μαρόκο.

Η Θέουτα, με πληθυσμό περίπου 80.000 κατοίκων, βρίσκεται στις βόρειες ακτές του Μαρόκου και χωρίζεται από την ηπειρωτική Ισπανία μέσω του Πορθμού του Γιβραλτάρ. Η μικρή αυτή πόλη έχει εδώ και χρόνια εξελιχθεί σε έναν από τους βασικούς προορισμούς μεταναστών που επιδιώκουν να φτάσουν στην Ευρώπη.

Δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί τι προκάλεσε αυτή την ξαφνική αύξηση των παράτυπων διελεύσεων από το Μαρόκο ούτε σε ποιον βαθμό οι μαροκινές αρχές προσπάθησαν να τις αποτρέψουν. Ισπανός αξιωματούχος δήλωσε ότι τα σύνορα «έχουν καταρρεύσει πλήρως».

Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ αναμενόταν να επισκεφθεί την περιοχή την Παρασκευή. Ο Σάντσεθ υποσχέθηκε ότι η κατάσταση θα επανέλθει στην ομαλότητα το συντομότερο δυνατό.
Καθώς τα κέντρα υποδοχής μεταναστών έχουν υπερβεί τη χωρητικότητά τους, οι τοπικές αρχές κατηγορούν την κυβέρνηση της Μαδρίτης ότι άργησε να παρέμβει στην κρίση.

Η μαζική μεταναστευτική ροή προκάλεσε κρίση στη ζώνη Σένγκεν

Η μαζική άφιξη μεταναστών από το Μαρόκο στην Ισπανία προκάλεσε κρίση και στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, ανακοίνωσε ότι εξετάζει το ενδεχόμενο αναστολής των ρυθμίσεων της ζώνης Σένγκεν, οι οποίες προβλέπουν ανοιχτά σύνορα με την Ισπανία.

Σε ανάρτησή της στην πλατφόρμα Χ, η Μελόνι χαρακτήρισε «συγκλονιστικές» τις εικόνες από τη Θέουτα και δήλωσε:

«Η ανεξέλεγκτη παράτυπη μετανάστευση αποτελεί μια πραγματική απειλή για την ασφάλεια των ευρωπαϊκών συνόρων».

Οι δηλώσεις της Μελόνι απηχούν τις παρόμοιες εκτιμήσεις που είχε διατυπώσει νωρίτερα μέσα στην ημέρα ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών, Αντόνιο Ταγιάνι.

Ωστόσο, σύμφωνα με ειδικούς, η εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου φαίνεται εξαιρετικά δύσκολη.

Ο Ισπανός υπουργός Εξωτερικών, Χοσέ Μανουέλ Αλμπάρες, κατηγόρησε τον Ταγιάνι ότι χρησιμοποιεί το μεταναστευτικό ζήτημα για πολιτικό όφελος.

Ο Αλμπάρες δήλωσε ότι τέτοιου είδους τοποθετήσεις «δεν αρμόζουν σε μια φίλη και εταίρο χώρα, από την οποία αναμένουμε ευρωπαϊκή αλληλεγγύη», προσθέτοντας:

Αναμένουμε ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, όχι κομματική δημαγωγία.

Συνωστισμός στη μαροκινή πλευρά των συνόρων

Μετά τη χθεσινή μαζική μεταναστευτική ροή, χιλιάδες μετανάστες συγκεντρώθηκαν στην πόλη Φνιντέκ, στη μαροκινή πλευρά των συνόρων, ωστόσο αναφέρθηκε ότι πολλές απόπειρες διέλευσης αποτράπηκαν.

Η ισπανική δημόσια τηλεόραση TVE μετέδωσε ότι η πλειονότητα των μεταναστών που κατάφεραν να περάσουν στη Θέουτα διέσχισε τα σύνορα πριν από το μεσημέρι της Πέμπτης. Στη συνέχεια, με την ενίσχυση των μέτρων ασφαλείας, οι διελεύσεις αποτράπηκαν σε μεγάλο βαθμό.

Ανάμεσα στους μετανάστες που παρέμεναν στη μαροκινή πλευρά βρίσκονταν, εκτός από Μαροκινούς, χιλιάδες άνθρωποι που είχαν φτάσει στην περιοχή από χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής, μεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά.

Οι μαροκινές δυνάμεις ασφαλείας χρησιμοποίησαν αντλίες νερού υπό πίεση για να εμποδίσουν τις διελεύσεις. Κατά τις συγκρούσεις που σημειώθηκαν στην περιοχή, πολλά οχήματα πυρπολήθηκαν.

Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ δήλωσε στην πρώτη του τοποθέτηση για τις εξελίξεις:

«Ολόκληρη η Ισπανία βρίσκεται στο πλευρό των κατοίκων της Θέουτα. Κατανοούμε τη συναισθηματική πίεση και την ανησυχία που βιώνουν οι κάτοικοι της Θέουτα. Όσα συνέβησαν συνιστούν παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας της Ισπανίας. Η ενέργεια αυτή αξίζει την πιο αυστηρή καταδίκη και αποδοκιμασία.

Η ισπανική κυβέρνηση θα κινητοποιήσει όλες τις δυνατότητες και όλους τους πόρους του κράτους, προκειμένου να διασφαλίσει την ασφάλεια στη Θέουτα.

Η αύξηση των παράτυπων εισόδων οφείλεται στην εσφαλμένη ερμηνεία, από εγκληματικά κυκλώματα προς εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων, της δικαστικής απόφασης σχετικά με την επαναπροώθηση όσων εισέρχονται κολυμπώντας.

Έχουμε επιτύχει μια συστηματική μείωση άνω του 30% στις αφίξεις παράτυπων μεταναστών».

Στη Θέουτα μεταβαίνει σήμερα και ο ίδιος ο Σάντσεθ αλλά και ο υπουργός Εσωτερικών. Ειναι άγνωστος ο αριθμός των στρατιωτών που στέλνει στρατεύματα για να ενισχύσει την ασφάλεια στον βορειοαφρικανικό θύλακα της η Μαδρίτη, αλλά κάποια μέσα αναφέρουν μόνον 60 άνδρες. Τοπικοί αξιωματούχοι είχαν απευθυνθεί από προχθές στη Μαδρίτη για βοήθεια μετά την κάθετη  αύξηση στις μεταναστευτικές ροές και τις χαοτικές σκηνές που παρακολουθούσαν άπραγοι τόσο οι Ισπανοί όσο και οι Μαροκινοί συνοριοφύλακες. Οι συνοριακοί έλεγχοι προφανώς κατέρρευσαν.

Οι δύο αποφάσεις “πρόσκληση”

Το κύμα μεταναστών δεν οφείλεται μόνον στην νομοθεσία της ισπανικής κυβέρνησης που “για να βρει εργατικά χέρια νομιμοποιεί εκατοντάδες χιλιάδες μεταναστών”, αλλά και στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ισπανίας που προ ημερών αποφάσισε ότι οι μετανάστες που πιάνονται καθώς προσπαθούν να φτάσουν στη Θέουτα ή τη Μελίγια, έναν δεύτερο ισπανικό θύλακα πιο ανατολικά, «δεν μπορούν να απελαύνονται με συνοπτικές διαδικασίες στο Μαρόκο».

Το υπουργείο Εσωτερικών της Ισπανίας κατηγόρησε τα δίκτυα εμπορίας ανθρώπων ότι εκμεταλλεύονται τις δικαστικές και κυβερνητικές εξελίξεις για να «ενθαρρύνουν τη ροή παράτυπων μεταναστών. Οι ένοπλες δυνάμεις θα ενισχύσουν την Πολιτοφυλακή κατά την άσκηση των εξουσιών της για τη διατήρηση της ασφάλειας στην πόλη της Θέουτα».  Σε μεταγενέστερη δήλωση, το υπουργείο δήλωσε ότι συνεργάζεται με το Μαρόκο για να διασφαλίσει το συντομότερο δυνατόν την απέλαση όλων όσων πέρασαν στην επικράτειά του τις τελευταίες ημέρες.

Το  υπουργείο Εσωτερικών της Ισπανίας απέρριψε αρχικά τις εκκλήσεις της Θέουτα για να κηρυχθεί κατάσταση εθνικής έκτακτης ανάγκης, λέγοντας ότι ένα τέτοιο μέτρο δεν καλύπτει τις μεταναστευτικές κρίσεις, αλλά υποσχέθηκε πρόσθετους πόρους. Αργότερα την Πέμπτη, το Υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε ότι οι ένοπλες δυνάμεις θα στείλουν 60 στρατιώτες για να ενισχύσουν τα σύνορα.

Η Θέουτα, στη βόρεια ακτή του Μαρόκου, χωρίζεται από την ηπειρωτική Ισπανία από το Στενό του Γιβραλτάρ και εδώ και καιρό αποτελεί κομβικό σημείο για τους μετανάστες που προσπαθούν να φτάσουν στην Ευρώπη. Περίπου 300 έως 400 άτομα πέρασαν επίσης στον θύλακα της Μελίγια.

Οι τοπικές αρχές ανέφεραν ότι οι διελεύσεις συνεχίστηκαν κατά τη διάρκεια της νύχτας μέχρι την Παρασκευή, με κάποιες συγκρούσεις μεταξύ αστυνομίας και μεταναστών. Φωτογραφίες και βίντεο που κοινοποιήθηκαν στο διαδίκτυο πετροπόλεμο προς τις συνοριακές πύλες και χιλιάδες νεαρούς μετανάστες να κοιμούνται στους δρόμους.

Ιταλική αντίδραση

Η παραβίαση ώθησε την ιταλική κυβέρνηση να δηλώσει ότι εξετάζει «έκτακτα μέτρα» όπως το να αναστείλει την Ισπανία από την συμφωνία Σένγκεν για ανοιχτά σύνορα. Η Ιταλία και η Ισπανία δεν μοιράζονται χερσαία σύνορα, επομένως η Ιταλία πιθανότατα θα χρειαστεί να πείσει άλλες ευρωπαϊκές χώρες να συμμετάσχουν για να μπορέσει να επιβάλει αυτό.

Σε ανάρτησή της αναφέρει ότι οι εικόνες από τη Θέουτα ήταν «εντυπωσιακές» και δείχνουν ότι «η ανεξέλεγκτη παράνομη μετανάστευση αποτελεί συγκεκριμένη απειλή για την ασφάλεια των ευρωπαϊκών συνόρων». Τα σχόλιά της επανέλαβε και ο υπουργός Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι.

Ο Ισπανός υπουργός Εξωτερικών Χοσέ Μανουέλ Αλμπάρες κατηγόρησε τον Ταγιάνι ότι χρησιμοποιεί τη μετανάστευση ως όπλο για εσωτερικη κατανάλωση και από πολιτική σκοπιμότητα. Είπε ότι τέτοιες παρατηρήσεις ήταν «ακατάλληλες για μια χώρα εταίρο και φιλική από την οποία περιμένουμε ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και όχι κομματική δημαγωγία». Κάλεσε επίσης για να διαμαρτυρηθεί και τον Ιταλό πρέσβη στη Μαδρίτη.

Η Κομισιόν και η Γαλλία

Η Κομισιόν ζήτησε από τις μαροκινές αρχές να σταματήσουν αμέσως τις αναχωρήσεις μεταναστών, τονίζοντας ότι η φύλαξη των συνόρων είναι κοινή ευθύνη. «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή βρίσκεται σε επαφή με το Μαρόκο για την επίλυση της κρίσης στη Θέουτα», δήλωσε η Φον ντερ Λάιεν.» Η Πρόεδρος της Κομισιόν υπογράμμισε ότι το Μαρόκο παραμένει ένας εταίρος-κλειδί, αλλά «πρέπει να τηρήσει τις δεσμεύσεις του».

Η ΕΕ πρότεινε την άμεση ανάπτυξη δυνάμεων της Frontex στη Θέουτα για να βοηθήσει στην καταγραφή και τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης. Εκπρόσωπος της Επιτροπής δήλωσε στο πρακτορείο EFE / Swissinfo ότι «η Επιτροπή παρείχε επιχειρησιακή και οικονομική στήριξη στην Ισπανία, συμπεριλαμβανομένης της Θέουτα» και ξεκαθάρισε ότι είναι έτοιμη να αποδεσμεύσει επιπλέον κονδύλια και τεχνική βοήθεια.

Στις απειλές των κρατών-μελών (Ιταλία και Γαλλία) για κλείσιμο των συνόρων τους με την Ισπανία, η Κομισιόν ανέφερε αορίστως ότι η Ισπανία πρέπει “να κάνει κάτι” και ότι «η προστασία των εξωτερικών συνόρων είναι κρίσιμη για να παραμείνει ζωντανή η ελεύθερη κυκλοφορία εντός της ΕΕ». Στο πλευρό της Κομισιόν τάχθηκαν και άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, όπως της Ολλανδίας, με τον υπουργό Εξωτερικών Τομ Μπέρεντσεν να δηλώνει ότι στηρίζει απόλυτα την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και απαιτεί από τη Μαδρίτη να θωρακίσει τα ευρωπαϊκά σύνορα.

Άγνωστος ο ακριβής αριθμός

Ορισμένα μέσα (αντιπολιτευόμενα κυρίως) υποστηρίζουν ότι έχουν εισέλθει στους θύλακες 50.000 μετανάστες μέσα σε τρεις ημέρες, αλλά αυτό μάλλον συνιστά υπερβολή και τα περισσότερα μέσα αναφέρονται σε 2.000 έως 5.000 άτομα. Είναι πάντως μεγάλος ο αριθμός των μεταναστών που κατάφεραν να φτάσουν στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα εδώ και αρκετές ημέρες. Την Πέμπτη, χιλιάδες άνθρωποι γλίστρησαν από τσιμεντένια αναχώματα στη θάλασσα για να κολυμπήσουν γύρω από την προβλήτα που σηματοδοτεί τα σύνορα. Στην ισπανική πλευρά, οι παραλίες σύντομα καλύφθηκαν με λάστιχα αυτοκινήτων και κανονικά σωσίβια αλλά και βατραχοπέδιλο.

Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, αναμένεται να φτάσει στην περιοχή  σήμερα και έχει δεσμευτεί “να επαναφέρει τα πράγματα στην κανονικότητα αμέσως”. Τα κέντρα υποδοχής μεταναστών είναι υπερφορτωμένα και οι τοπικές αρχές έχουν κατηγορήσει τη Μαδρίτη ότι αντιδρά με πολύ αργούς ρυθμούς.

Δεν ήταν σαφές πόσοι ακριβώς είχαν διασχίσει τα σύνορα. Τα ισπανικά μέσα ενημέρωσης εκτίμησαν ότι ήταν μεταξύ 2.000 και 3.000  ατόμων την Πέμπτη, αλλά ανέφεραν ότι η Guardia Civil δεν είχε επιβεβαιώσει τον αριθμό. Καθώς οι εντάσεις αυξάνονταν, υπήρξαν ανεπιβεβαίωτες αναφορές για συγκρούσεις αργά την Πέμπτη. Στο Φνιντέκ, μια μαροκινή πόλη κοντά στα σύνορα με τη Θέουτα, οι μαροκινές αρχές έριξαν κανόνια νερού σε μετανάστες σε μια προσπάθεια να τους αποτρέψουν από το να περάσουν.

Στη Μελίγια, πλάνα από τοπικά μέσα ενημέρωσης και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων δείχνουν συγκρούσεις στο συνοριακό σημείο Beni Ansar. Η αύξηση του μεταναστευτικού ρεύματος θυμίζει τον Μάιο του 2021, όταν περίπου 8.000 άτομα εισήλθαν στη Θέουτα σε διάστημα λίγων ημερών, επιδεινώνοντας τις διπλωματικές εντάσεις με το Μαρόκο.

Ο Γουόλτσερ δεν πιστεύει ότι η πολιτική είναι μια επιχείρηση παραγωγής επικοινωνιακών εντυπώσεων. Αλλά πιστεύει ότι είναι η τέχνη της δικαιοσύνης. Και ακριβώς εκεί θα ξεκινούσε η σύγκρουσή του με το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Στον Κυριάκο Μητσοτάκη πιθανότατα θα έλεγε ότι μια κυβέρνηση δεν γίνεται δημοκρατική επειδή ψηφιοποιεί το Δημόσιο, ούτε γιατί χρησιμοποιεί την επικοινωνία για δήθεν επενδύσεις ή αυξήσεις στους ρυθμούς ανάπτυξης. Όλα αυτά δεν απαντούν στο κρίσιμο ερώτημα: ποιος ωφελείται από την άσκηση της πολιτικής  και ποιος μένει στο περιθώριο;

Η διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας προβάλλει συχνά την αποτελεσματικότητα ως ύψιστη πολιτική αρετή. Για τον Γουόλτσερ όμως η αποτελεσματικότητα χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη μετατρέπεται εύκολα σε τεχνοκρατική αλαζονεία. Όταν η οικονομική ισχύς αποκτά προνομιακή πρόσβαση στην πολιτική εξουσία, όταν οι θεσμοί εμφανίζονται να λειτουργούν με δύο μέτρα και δύο σταθμά, όταν η επικοινωνία υπερισχύει της λογοδοσίας, τότε η δημοκρατία αρχίζει να αδειάζει από το περιεχόμενό της.

Κενή ρητορική

Ο Γουόλτσερ δεν θα εντυπωσιαζόταν από τη ρητορική της επιτυχίας. Θα ρωτούσε γιατί η ανισότητα παραμένει βαθιά, γιατί οι νέοι συνεχίζουν να εγκαταλείπουν τη χώρα, γιατί η κοινωνική κινητικότητα παραμένει περιορισμένη και γιατί η εμπιστοσύνη στους θεσμούς υποχωρεί. Θα έβλεπε μια κυβέρνηση που συχνά συγχέει την πολιτική νομιμοποίηση με την εκλογική κυριαρχία.

Αλλά και η κριτική του προς τον Αλέξη Τσίπρα δεν θα ήταν καθόλου επιεικέστερη. Θα του έλεγε ότι δεν αρκεί να καταγγέλλεις τις ελίτ όταν τελικά αναπαράγεις την ίδια κουλτούρα εξουσίας. Δεν αρκεί να μιλάς στο όνομα του λαού όταν η θεσμική συνέπεια υποχωρεί μπροστά στην πολιτική σκοπιμότητα. Η δημοκρατική Αριστερά που υπερασπιζόταν ο Γουόλτσερ δεν είχε καμία σχέση με τον ηθικό διχασμό, σύμφωνα με τον οποίο οι πολιτικοί αντίπαλοι παρουσιάζονται ως εχθροί της κοινωνίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ως το πρώτο κόμμα του Τσίπρα, εξέφρασε την οργή μιας κοινωνίας που υπέφερε από τη λιτότητα. Όμως η οργή δεν είναι πρόγραμμα διακυβέρνησης. Η συνεχής επίκληση της ηθικής υπεροχής δεν αντικαθιστά τη θεσμική αξιοπιστία. Και η κοινωνική δικαιοσύνη δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στην πόλωση, ούτε στην αυταρέσκεια ότι “η Ιστορία βρίσκεται μονίμως με το μέρος της Αριστεράς”.

Ο Γουόλτσερ θα διαπίστωνε ότι τόσο η Νέα Δημοκρατία όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ καλλιέργησαν διαφορετικές εκδοχές του ίδιου πολιτικού συγκεντρωτισμού. Η πρώτη επένδυσε στην εικόνα του αποτελεσματικού επιτελικού κράτους, ο δεύτερος στην εικόνα του αποκλειστικού εκφραστή της λαϊκής βούλησης. Και στις δύο περιπτώσεις, η κοινωνία αντιμετωπίστηκε περισσότερο ως ακροατήριο παρά ως ενεργός συμμέτοχος της δημοκρατίας.

Τι θα έλεγε ο Γουόλτσερ

Στις “Σφαίρες της Δικαιοσύνης“, ο Γουόλτσερ προειδοποιεί ότι καμία μορφή ισχύος δεν πρέπει να κατακτά όλες τις υπόλοιπες. Στην Ελλάδα όμως αυτό ακριβώς μοιάζει να συμβαίνει. Η πολιτική εξουσία επιδιώκει να επηρεάζει την οικονομία, την ενημέρωση, τη δημόσια διοίκηση, ακόμη και τους ανεξάρτητους θεσμούς. Και κάθε κυβέρνηση θεωρεί σχεδόν αυτονόητο ότι δικαιούται να ελέγχει περισσότερα από την προηγούμενη. Ίσως εκεί να εντόπιζε τη βαθύτερη παθολογία της ελληνικής δημοκρατίας. Όχι στον ανταγωνισμό Δεξιάς και Αριστεράς, αλλά στην κοινή τους αντίληψη ότι η κατάκτηση της εξουσίας συνεπάγεται και το δικαίωμα διεύρυνσής της.

Στον Μητσοτάκη θα έλεγε ότι μια αγορά χωρίς ισχυρή κοινωνική δικαιοσύνη παράγει προνόμια αντί για ελευθερία. Στον Τσίπρα ότι μια Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη χωρίς αυτοκριτική καταλήγει να υπερασπίζεται απλώς μια διαφορετική ελίτ. Και στους δύο θα υπενθύμιζε ότι η δημοκρατία δεν είναι επικοινωνιακή υπεροχή ούτε εκλογική αριθμητική. Είναι η καθημερινή άσκηση αυτοπεριορισμού της εξουσίας.

Το πιο αυστηρό συμπέρασμα του Γουόλτσερ ίσως να ήταν και το πιο ενοχλητικό: η Ελλάδα δεν πάσχει τόσο από έλλειψη ιδεολογιών όσο από έλλειψη πολιτικής ταπεινότητας. Η Κεντροδεξιά πιστεύει ότι η αποτελεσματικότητα αρκεί για να δικαιολογήσει την εξουσία. Η Κεντροαριστερά συχνά θεωρεί ότι η επίκληση της κοινωνικής ευαισθησίας αρκεί για να της αποδώσει ηθικό πλεονέκτημα. Και οι δύο, όμως, κινδυνεύουν να λησμονούν ότι η δημοκρατία δεν ανήκει στις κυβερνήσεις ούτε στις αντιπολιτεύσεις. Ανήκει στην κοινωνία.

Αυτό θα ήταν ίσως το πιο σκληρό μάθημα του Μάικλ Γουόλτσερ προς το ελληνικό πολιτικό προσωπικό: ότι η εξουσία δεν χάνει τη νομιμοποίησή της μόνο όταν αποτυγχάνει. Τη χάνει και όταν ξεχνά πως ο μοναδικός λόγος ύπαρξής της είναι να υπηρετεί μια δίκαιη κοινότητα και όχι τη δική της αναπαραγωγή.

Σχέση Τσακωνιάς και Λιβάνου

Στη φραγκοκρατούμενη και στη σλαβοκρατούμενη Πελοπόννησο οι κάτοικοι των πλαγιών του Μαλεβού (Πάρνωνα) και του Πενταδάχτυλου (Ταΰγετου) υπήρξαν ροβολάτορες (από το ροβολάω, κατεβαίνω γρήγορα από ορεινά σε πεδινά), ρέμπελοι, ταραχοποιοί, λόγω του ανυπότακτου φρονήματός τους.

Οι Κυνούριοι ήταν Ίωνες που έγιναν Δωριείς, επειδή εξουσιάζονταν από τους Αργείους, βεβαιώνει ο Ηρόδοτος. Η Τσακωνιά δεν πρέπει να ταυτίζεται με την αρχαία Κυνουρία. Η Κυνουρία συνιστά οροπέδιο περίπου 1200 τετραγωνικών χιλιομέτρων, με την Τσακωνιά να καταλαμβάνει το νοτιοανατολικό μέρος της. Η λέξη Κυνουρία ετυμολογείται μάλλον από σύνθεση των λέξεων Κυνός ουρά, που έγιναν Κυνοσουρία και Κυνουρία (από τη λέξη κύνουρα της ελληνιστικής περιόδου, τους τραχείς θαλασσινούς βράχους).

Η Τσακωνιά αναφάνηκε στα μεσαιωνικά χρόνια. Ακρίτες του Βυζαντίου, οι εξαιρετικά επιθετικοί Μαρδαΐτες (η λέξη σημαίνει τους αντάρτες) του Λιβάνου, αιρετικοί Χριστιανοί, μαζί με στρατιωτικής οργάνωσης εκχριστιανισμένους Γοτθογραίκους και Ισαύρους, αντιμετώπιζαν σε μάχες τους Μουσουλμάνους.

Συνθήκη ανάμεσα στους Βυζαντινούς και στο Ισλάμ το 686 είχε ως συνέπεια 12.000 Μαρδαΐτες να εγκατασταθούν σε βυζαντινό έδαφος: στη Μικρά Ασία και στα θέματα (διοικητικά διαμερίσματα) της Νικοπόλεως, της Κεφαλληνίας και της Κυνουρίας, η οποία πήρε το όνομα “Τσακωνιά” και όπου απέβαλαν τη γλώσσα τους, αντικαθιστώντας τη με εκείνην των αυτοχθόνων, εξέλιξη της οποίας είναι τα Τσακώνικα.

Πρώτη Επανάσταση και Κατοχή

Η πάντα μαχητική και κλειστή Τσακωνιά δεν υπέκυψε στον οθωμανικό ζυγό. Τα χρόνια της βενετικής κυριαρχίας ανήκε στο ένα από τα τέσσερα θέματα του Βασιλείου του Μορέως, στη Ρωμανία, με πρωτεύουσα το Ναύπλιο. Στις 16 Μαρτίου 1821 Τσάκωνες συνέλαβαν τον Οθωμανό τελώνη, στις 23 Μαρτίου ξέσπασε Επανάσταση στη βόρεια Κυνουρία, στις αρχές Απριλίου είχε πλέον εξαπλωθεί στην Κυνουρία.

Το 1825 τουρκοαιγυπτιακά στρατεύματα άρχισαν να καταφθάνουν στον Μοριά, με τον επαναστατικό αγώνα των Ελλήνων να κορυφώνεται. Ο Κολοκοτρώνης πήγε στο Λεωνίδιο, από όπου θα μπορούσε να παρακολουθήσει και να ανακόψει την προέλαση των εχθρικών στρατευμάτων στη νοτιοανατολική Πελοπόννησο. Η αντίσταση κατά των τουρκοαιγυπτιακών δυνάμεων δεν έμελλε να κρατήσει πολύ. Έναν χρόνο μετά, το 1826, ο εχθρός επέστρεψε και κατέλαβε την Τσακωνιά.

Το 1941 Γερμανοί έφτασαν στο Λεωνίδιο αλλά σύντομα έδωσαν τη θέση τους στους Ιταλούς που δεν έδειξαν τον χειρότερο εαυτό τους. Πρωταγωνιστής της αντιστασιακής δράσης των Λεωνιδιωτών στάθηκε ο παπα-Στέλιος Καραχάλιος. Το 1943 ο ΕΛΑΣ χτύπησε νικηφόρα τους Ιταλούς που αποχώρησαν το 1943, οπότε το Λεωνίδιο απέκτησε διοικητήριο του ΕΑΜ, ενώ η 25η Μαρτίου 1944 πήρε πανηγυρικό χαρακτήρα. Ακολούθησε ο δραματικός Εμφύλιος…

Σημαντικά κτήρια και αρχοντόσπιτα

Η νεότερη πολιτιστική-πολιτισμική ιστορία του Λεωνιδίου παρουσιάζεται, ακολουθώντας οπτική διαδρομή. Πρώτα το κλασικίζωντος ρυθμού δημοτικό σχολείο, σε σχέδια του νομομηχανικού του Υπουργείου Παιδείας Δημήτριου Καλλία (1858-1939), ανοικοδομήθηκε με δαπάνη του κληροδοτήματος Ανδρέα Συγγρού και λειτούργησε από το 1912.

Στη συνέχεια η Φάμπρικα Πολιτισμού, κτήριο που έγινε από το 1855 έως το 1859 με έξοδα εράνου από τους κατοίκους, λειτούργησε ως σχολείο δημοτικό και ελληνικό (σχολαρχείο), όπως και ως κατοικία δασκάλων και ως δημαρχείο, από το 2008 άρχισαν έργα επισκευής του εκ βάθρων για να στεγάσει πνευματικό κέντρο και τις δημοτικές αρχές, καταλήγοντας συνεδριακό κέντρο. Στον ορίζοντα αναφαίνονται πυργοειδή κωδωνοστάσια ναών που φιλοτέχνησαν Τηνιακοί: το 1865 του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, έργου του Ιωάννη Κασάρχου· το 1867 της Αγίας Κυριακής, έργου του Πέτρου Κασάρχου· και το 1868 των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, έργου του Ιωάννη Θεοτικού.

Το 1978 το Λεωνίδιο αναγνωρίστηκε ως παραδοσιακός οικισμός και το 2010 ως ιστορικός τόπος. Εδώ είχαν κτιστεί εκατόν πενήντα πετρόχτιστα αρχοντόσπιτα, με πρότυπα αντίστοιχα των Σπετσών, επηρεασμένα από παραθαλάσσια ισπανικά μέγαρα, ανάμεσα στα οποία διακρίνονται: του έμπορου Κώστα Χατζηπαναγιώτη, από τα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 19ου αιώνα· του ξυλέμπορου Κωνσταντίνου Τσικαλιώτη, από το 1808, πύργο τον οποίον ο συγγραφέας θυμάται ότι ο καθηγητής στη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ Νικόλαος Β. Δρανδάκης (1915-2004) τον θεωρούσε ένα από τα ωραιότερα κτήρια της Τουρκοκρατίας, κτήριο που το 1960 πέρασε στη δικαιοδοσία του Δήμου Λεωνιδίου, αργότερα αναπαλαιώθηκε από τον καθηγητή στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ Ιωάννη Κίζη και τους συνεργάτες του, Χρήστο Πανουσάκη, Παναγιώτη Γραμματόπουλο και Σταύρο Μαμαλούκο, με τη μελέτη τους να έχει αποσπάσει βραβείο της ΕΟΚ, μεταξύ 1100 άλλων· του Τσούχλου, στο οποίο έζησε και ο ντόπιος ζωγράφος Βρασίδας Τσούχλος (1904-1981), αγοράστηκε από τον Δήμο Λεωνιδίου και το 2015 παραχωρήθηκε στο “Αρχείον της Τσακωνιάς”.

Τα αρχοντόσπιτα έχουν βοτσαλωτές αυλές, εκτεταμένες στέρνες για το βρόχινο νερό, ασβεστωμένους μαντρότοιχους, κήπους οπωροφόρων δέντρων, χαγιάτια με κεραμοσκεπές, και σκαλιστές ή ζωγραφιστές οροφές.

“Αρχείον της Τσακωνιάς” και Κοιμητήριο Λεωνιδίου

Το “Αρχείον της Τσακωνιάς” ιδρύθηκε το 1954 από τον γιατρό και δήμαρχο Λεωνιδίου (1960-78) Στυλιανό Σπ. Μερικάκη (1902-1980). Στις φροντίδες του έχει το Τσακώνικο Συνέδριο, με ενότητες για την ιστορία, για τη διάλεκτο και για τη λαογραφία, και το περιοδικό “Χρονικά των Τσακώνων” —το 2005 τιμήθηκε με έπαινο της Ακαδημίας Αθηνών για την προσφορά του. Η ακμή του Λεωνιδίου αντανακλά και στο Κοιμητήριο των Αγίων Πάντων, γλυπτά του οποίου έχουν φιλοτεχνήσει ο Γιαννούλης Χαλεπάς (1851/3;-1938) και άλλοι Τηνιακοί γλύπτες.

Τα έχει μελετήσει η καταγόμενη από το Λεωνίδιο διδάκτωρ Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Τυβίγγης, αρχαιολόγος στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Μαρία Σάλτα (“Τηνιακά”, τ. 1, 1996, σ. 283-320, και “Χρονικά των Τσακώνων”, τ. 20, 2008, σ. 127-149). Το 2007 το Κοιμητήριο Λεωνιδίου χαρακτηρίστηκε ιστορικός τόπος.

Λεωνιδιώτες της δράσης, του πνεύματος και της τέχνης

Σε βιογραφικό παράρτημα του βιβλίου του ο Δ. Γ. Μιχαλόπουλος συγκεντρώνει υλικό για Λεωνιδιώτες αγωνιστές της Επανάστασης (Γεωργάκης Μανωλάκης-Μιχαλάκης [1780;-1841], Δούνιας ο Πορθητής [1790-1855], Δημήτριος Καραμάνος, Γιαννούλης Καραμάνος [1781-1850], Οικογένεια Γούλενου/Γούλελου), κοινωνικούς και πολιτικούς παράγοντες (Οικογένεια Τροχάνη, Νικόλαος Δ. Καραμάνος [1872-1951], Ιωάννης Γ. Πολίτης [1890-1959], Κωνσταντίνος Ι. Χείλαρης [1891-1962], Παναγιώτης Δρίτσας [1897-1990], Στυλ. Σπ. Μερικάκης, Παναγιώτης Δ. Ρέππας [1910-1993], Δημήτριος Αλ. Τσιγκούνης [1944-2026], Δημήτρης Ρέππας [γ. 1952]), γλωσσολόγους (Μιχαήλ Δέφνερ / Michael Deffner [1848-1934], Θανάσης Κωστάκης [1906-2006], Μάξιμος Κισιλιέρ / Maxim Kisilier [γ. 1977]), λογοτέχνες (Κώστας Ουράνης [1890-1953], Γιώργος Σαραντάρης [1908-1941], Ελισάβετ Ψαρά [1899-1972], Σοφία Ρουσάλη-Διατσίντου [1914-1986], Παναγιώτης Πιτσελάς [γ.1934]), εικαστικούς (Νέστωρ Βαρβέρης [1867-1954], Βρ. Τσούχλος) και μουσικούς (Τόλης Χάρμας [1918-2008]).

Ο Ουράνης γράφει στον “Μηνιαίο Εικονογραφημένο Εθνικό Κήρυκα Νέας Υόρκης”, τον Οκτώβριο του 1934: «Είκοσι περίπου μίλια νοτίως του Ναυπλίου όποιος ταξειδεύει μ’ ένα από τα μικρά και παμπάλαια βαποράκια που εκτελούν την γραμμήν του Αργολικού, αφού προσπεράση ψηλές, απότομες και γυμνές ακτές, εντελώς αφιλόξενες, αντικρύζει, επί τέλους, μίαν λωρίδα χαλικοστρωμένης παραλίας, πίσω από την οποίαν ανοίγεται μια βαθειά πεδιάδα γεμάτη περιβόλια και ελαιόδενδρα, περιφραγμένη από γυμνά και απόκρημνα βουνά. Ανάμεσα στα πράσινα φυλλώματα των περιβολιών ασπρίζουν αραιά σπίτια, και στη μια άκρη της παραλίας, πίσω από ένα μικροσκοπικόν τεχνητόν όρμον —όπου τώρα το καλοκαίρι βλέπει κανείς μικροκάικα να φορτώνουν ντομάτες κι αχλάδια— υπάρχει ένας μικρός συνοικισμός μαγαζιών κι αποθηκών. Ο συνοικισμός αυτός είναι το επίνειο μιας κωμοπόλεως τριών χιλιάδων κατοίκων που βρίσκεται σε μισής ώρας απόστασι από τη θάλασσα: του Λεωνιδίου».

Το Λεωνίδιο του Δημήτρη Ψαθά

Με το Λεωνίδιο ήταν συνδεδεμένος και ο Δημήτρης Ψαθάς (1907-1979), καθώς η αδελφή του είχε παντρευτεί μέλος της λεωνιδιώτικης οικογένειας Λεκού. Συνήθιζε να πηγαίνει στο Λεωνίδιο το Πάσχα οικογενειακώς, συνοδευόμενος από την κόρη του, κατόπιν εκδότρια των έργων του Μαρία (†2023) και από τα εγγόνια του. Προέτρεπε μάλιστα τους πολλούς αναγνώστες της στήλης του στην εφημερίδα “Τα Νέα” να κάνουν Απόκριες στην Πάτρα, Πάσχα στο Λεωνίδιο!

Του άρεσε εξάλλου να ψέλνει, όπως έκανε παιδάκι στην Τραπεζούντα του Πόντου (“Ο πρώτος μου… Απόστολος”, εφ. “Τα Νέα”, 20 Απριλίου 1957 [αναδημ.: Δημήτρη Ψαθά, “Στου κουφού την πόρτα!”, Εκδόσεις Μαρία Δ. Ψαθά, Αθήνα 2000]), μαζί με τον “μπουρλοτιέρη”, όπως τον αποκαλούσε, κληρικό του Λεωνιδίου παπα-Στέλιο, στην αυλή του οποίου το 1977 γιόρτασε με άλλους Λεωνιδιώτες το Πάσχα.

Στην εφημερίδα “Τα Νέα”, στις 21 Αυγούστου 1962, ο Ψαθάς έγραφε: «Λίγες μέρες μακριά απ’ την Αθήνα για ν’ ανασάνουμε λιγάκι —πού όμως; Πριν από λίγα χρόνια μόλις, μου άφησε μια καλή ανάμνηση το Λεωνίδι —παλιό αρχοντοχώρι στην καρδιά της Κυνουρίας, έδαφος παρθένο, γραφικό, έξω απ’ τα κυβερνητικά ενδιαφέροντα και τη σκοτούρα του Τουρισμού… Είχα φτάσει τότε με το “Νεράιδα” συνεχίζοντας το ταξίδι μια ώρα περίπου μετά τις Σπέτσες. Φέτος μου λένε ότι μπορώ να πάω και διά ξηράς, κατεβαίνοντας με το αυτοκίνητο μέχρι το Άργος και στρίβοντας από τους Μύλους αριστερά, προς το δρόμο του Άστρους» (αναδημ.: Δημήτρη Ψαθά, “Στο καρφί… και στο πέταλο!..”, Εκδόσεις Μαρία Δ. Ψαθά, Αθήνα 1999).

Το βιβλίο του, που το ολοκληρώνει βιβλιογραφία με πηγές και με βοηθήματα, ο Δ. Γ. Μιχαλόπουλος το αφιερώνει στη μνήμη όλων όσων αγάπησαν το Λεωνίδιο γενικώς και σε εκείνη του Στυλ. Σπ. Μερικάκη ιδιαιτέρως.

Υπάρχουν τα κόμματα που στηρίζονται στα δανεικά και αγύριστα των τραπεζών, που χρεοκόπησαν και τη χώρα και τα ταμεία τους και υπάρχει και η ΕΛΑΣ που στηρίζεται στους εθελοντές και τα μέλη της και κάνει καμπάνια με ποστ στο διαδίκτυο».
Ακολούθως απευθύνεται με σκωπτικό ύφος στην Άννα Διαμαντοπούλου: «Ζητάμε συγνώμη από την κυρία Διαμαντοπούλου που δεν χρεώνουμε τον ελληνικό λαό με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Ζητάμε συγνώμη, που οι εθελοντές και τα μέλη μας και όχι οι τράπεζες στηρίζουν την προσπάθεια μας. Την ενημερώνουμε ωστόσο, ότι δεν έχουμε σκοπό να αλλάξουμε γραμμή πλεύσης. Ούτε να χρεώνουμε τους Έλληνες για τη κομματική μας λειτουργία, ούτε και να αποτελέσουμε σωσίβιο στη ΝΔ και κυβερνητικός εταίρος του κου Μητσοτάκη, που ως γνωστόν αποτελεί διακαή της πόθο».

Κλείνοντας σημειώνει στον ίδιο τόνο: «Σε κάθε περίπτωση όμως ως προς τα δάνεια του 1 δις πρέπει να εξηγήσουν πως κατάφεραν να διπλασιάσουν το χρέος τους μέσα σε λίγα χρόνια».

Το νέο κόμμα που προέκυψε από τη διάσπαση αποτελεί μια αντικειμενικά τολμηρή κίνηση πρώην βουλευτών του CHP (Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα) οι οποίοι επιδιώκουν να ανακτήσουν τον ρόλο της κύριας αντιπολιτευτικής δύναμης της χώρας, μετά τη δικαστική απόφαση που επανέφερε τον αντιδημοφιλή πρώην πρόεδρο του CHP, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, στην ηγεσία του κόμματος τον Μάιο.

Η κίνηση είναι τολμηρή, επειδή το Yeni Parti θα βρεθεί αντιμέτωπο με εμπόδια όσον αφορά τη βασική χρηματοδότησή του και τη δυνατότητα συμμετοχής του σε ενδεχόμενες πρόωρες εκλογές, καθώς και με τη διαρκή απειλή νομικών ενεργειών κατά των αντιπάλων της κυβέρνησης.

«Είναι μια συναρπαστική αλλά και αγχωτική περίοδος», δήλωσε στέλεχος του Yeni Party. «Τα μέσα ενημέρωσης διαδίδουν φήμες ότι το “Νέο Κόμμα” είναι οργανωτικά πιο αδύναμο και πιο πιθανό να βρεθεί στο στόχαστρο ερευνών για διαφθορά σε σχέση με το CHP. Δεν γνωρίζουμε τι θα ακολουθήσει».

Ζητείται χρηματοδότηση για το Yeni Parti

Στην πρώτη δήλωση κυβερνητικού παράγοντα για το Yeni Parti ο επικεφαλής νομικός σύμβουλος του Προέδρου της Δημοκρατίας, Μεχμέτ Ουτσούμ, χαρακτήρισε το κόμμα που προέκυψε από τη διάσπαση «ασήμαντο», προσθέτοντας ότι οι τάξεις του είναι διεφθαρμένες και ότι το CHP «εξαγνίστηκε» με την αποχώρησή τους. Μέχρι σήμερα, 91 βουλευτές του CHP έχουν μετακινηθεί στο Yeni Party, ενώ εκατοντάδες επαρχιακά και δημοτικά στελέχη βρίσκονται στη διαδικασία αλλαγής κομματικής ιδιότητας.

Παρά τη διεύρυνση των τάξεών του και την έκκληση του MHP (συγκυβερνών Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης) το Yeni Party δεν μπορεί, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, να λάβει κρατική χρηματοδότηση, πριν από τις επόμενες εκλογές. Για τον λόγο αυτό, ο Οζέλ ξεκίνησε εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων, καλώντας τους υποστηρικτές του να συμβάλουν στην κάλυψη του άμεσου χρηματοδοτικού κενού.

Στο μεταξύ, οι διαδικαστικές και διοικητικές προετοιμασίες συνεχίζονται παρασκηνιακά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η πρώτη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του Yeni Party την Τρίτη, η οποία ήταν κλειστή και αφορούσε αποκλειστικά κομματικά στελέχη, ενώ επικεντρώθηκε σε γραφειοκρατικά και οργανωτικά ζητήματα, σύμφωνα με πηγή του Yeni Party.

Νέο κόμμα, νέα απόχρωση;

Το πρόγραμμα του κόμματος είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο και επαναλαμβάνει συνολικά 15 φορές τη φράση: «Θα αλλάξουμε αυτό το καταπιεστικό σύστημα». Μεγάλο μέρος του προγράμματος θα είναι οικείο στους υποστηρικτές του CHP, αν και περιλαμβάνει ορισμένες διαφοροποιήσεις. Μεταξύ των βασικών προτάσεων είναι:

• Η επιστροφή στο κοινοβουλευτικό σύστημα.
• Η εφαρμογή των αποφάσεων του Συνταγματικού Δικαστηρίου και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
• Η εκ νέου υιοθέτηση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών.
• Η αναγνώριση της μητρικής γλώσσας και της ισότιμης ιδιότητας του πολίτη ως θεμελιωδών δικαιωμάτων.
• Η επιτάχυνση της διαδικασίας ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η βασική διαφορά είναι ότι το Yeni Party φαίνεται να τοποθετείται ως πιο «φιλοδυτικό» και πιο προοδευτικό από το CHP, σύμφωνα με την Τσαγντάς Ουνγκιόρ, καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Μαρμαρά της Κωνσταντινούπολης.
Σε πρόσφατο σχόλιό της, η Ουνγκιόρ υποστήριξε ότι το πρόγραμμα του κόμματος «δείχνει μια προσπάθεια» συνδυασμού των θεμελιωδών κεμαλικών αρχών, με μετακεμαλικές αντιλήψεις για τον πλουραλισμό και τα δικαιώματα των μειονοτήτων.

«Θα πρέπει να απευθυνθούν σε περισσότερους ανθρώπους από την παραδοσιακή εκλογική βάση του CHP», δήλωσε η Ουνγκιόρ, προσθέτοντας ότι αυτό είναι «μαθηματικά» αναγκαίο για την εκλογική επιτυχία. «Δεν μπορούν να εγκαταλείψουν όλες αυτές τις κεμαλικές αρχές, επειδή αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της αντιπολίτευσης εδώ και τόσα χρόνια», συνέχισε. «Ωστόσο, η διατήρησή τους δεν πρέπει να αποτελέσει εμπόδιο, ώστε το Yeni Party να προσεγγίσει και άλλες κοινωνικές ομάδες. Υπάρχει, λοιπόν, μια λεπτή ισορροπία».

Στέλεχος του Yeni Party εξέφρασε παρόμοιες απόψεις υποστηρίζοντας ότι το κόμμα έχει μια νέα εικόνα, η οποία ενδέχεται να προσελκύσει ψηφοφόρους που είναι «αλλεργικοί» στην πολιτική κληρονομιά του CHP. Το ίδιο στέλεχος εξέφρασε επίσης τη λύπη του για την αποχώρηση από το CHP, αλλά δήλωσε ότι ακόμη και ψηφοφόροι που είχαν στηρίξει στο παρελθόν τον Κιλιτσντάρογλου δεν μπορούσαν να αποδεχθούν την επαναφορά του στην ηγεσία μέσω μιας πολιτικοποιημένης δικαιοσύνης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη μαζική αποχώρηση τόσο μελών, όσο και ψηφοφόρων προς το Yeni Party.

Το μεγάλο ερώτημα 

Πέρα από τα άμεσα εμπόδια που αφορούν τη χρηματοδότηση του κόμματος, τη δυνατότητα συμμετοχής στις εκλογές και τον κίνδυνο δικαστικών διώξεων, το βασικό ερώτημα για το μέλλον είναι κατά πόσο το Yeni Party θα μπορέσει να διευρύνει την επιρροή του πέρα από την παραδοσιακή εκλογική βάση του CHP, πριν από τις επόμενες εκλογές.

«Εάν όλα εξελιχθούν ομαλά, πιστεύω ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να προσελκύσουν αναποφάσιστους ψηφοφόρους στην Τουρκία, ιδιαίτερα τη νεότερη γενιά», δήλωσε η Ουνγκιόρ. «Αυτό που υπόσχονται, στην ουσία, είναι περισσότερη ελευθερία», πρόσθεσε. «Δεν χρειάζεται καν να έχουν ένα ιδιαίτερα σύνθετο πολιτικό πρόγραμμα. Πολλοί άνθρωποι, και ιδιαίτερα οι νέοι, αισθάνονται ότι οι ελευθερίες τους περιορίζονται σε μεγάλο βαθμό».

Απολογισμός της πρώτης ημέρας: 32.000 πολίτες δώρισαν 114 εκατ. λίρες στο Νέο Κόμμα

Στην εκστρατεία δωρεών που ξεκίνησε το Νέο Κόμμα, ανακοινώθηκε ότι μέσα στις πρώτες 24 ώρες συνολικά 31.934 πολίτες προσέφεραν δωρεές ύψους 113.841.910 τουρκικών λιρών.

Ανακοινώθηκε ο απολογισμός της πρώτης ημέρας της εκστρατείας δωρεών που ξεκίνησε χθες το Νέο Κόμμα, στο Ιδρυτικό Συμβούλιο του οποίου συμμετέχουν 91 βουλευτές που αποχώρησαν από το CHP.

Ο αναπληρωτής πρόεδρος του Νέου Κόμματος, αρμόδιος για Διοικητικά και Οικονομικά Θέματα, Οζγκιούρ Τζεϊλάν, δήλωσε μέσω του λογαριασμού του στην πλατφόρμα X:

«Μέσα στις πρώτες 24 ώρες της εκστρατείας αλληλεγγύης, 31.934 πολίτες μας προσέφεραν δωρεές συνολικού ύψους 113.841.910 τουρκικών λιρών. Ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας όλους τους πολίτες που έκαναν δωρεές για τη στήριξή τους. Θα συνεχίσουμε να μοιραζόμαστε με διαφανή τρόπο με τον λαό μας τις πληροφορίες σχετικά με τις δωρεές που πραγματοποιούνται».

Έξι ασθενείς με αναπνευστικά προβλήματα από το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής (Δαφνί) έχουν μεταφερθεί για προληπτικούς λόγους στα νοσοκομεία «Αττικόν» και Δρομοκαΐτειο, λόγω της πυρκαγιάς που βρίσκεται σε εξέλιξη στην περιοχή. Ειδικότερα, τέσσερις ασθενείς μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν», ενώ δύο ασθενείς μεταφέρθηκαν στο Δρομοκαΐτειο.

Το υγειονομικό προσωπικό του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής υπό τον συντονισμό του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, παραμένει σε πλήρη ετοιμότητα και έχει εκπονηθεί σχέδιο για την πιθανή εκκένωση του νοσοκομείου, εφόσον η πυρκαγιά πλησιάσει επικίνδυνα τις εγκαταστάσεις.

Σύμφωνα με την Πυροσβεστική η φωτιά εκδηλώθηκε περίπου στις 15.29 σε δασική έκταση στις παρυφές του Ποικίλου Όρους στην περιοχή του Ασπροπύργου και κατευθύνεται νότια. Στο σημείο επιχειρούν 95 πυροσβέστες με 6 ομάδες πεζοπόρων τμημάτων της 1ης ΕΜΟΔΕ, 22 οχήματα, ενώ για την αεροπυρόσβεση κινητοποιήθηκαν 7 αεροσκάφη 7 ελικόπτερα εκ των οποίων ένα για συντονισμό.

Συνδρομή παρέχουν υδροφόρες των δήμων Ασπροπύργου, Φυλής, Πετρούπολης, Περιστερίου. Συνολικά έχουν εκδοθεί δύο μηνύματα μέσω του 112, το πρώτο στις 16:03 για ενημέρωση όσων βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή της πυρκαγιάς και το δεύτερο στις 16:22 για απομάκρυνση όσων βρίσκονται στην Αφαία Χαιδαρίου και στο ‘Ανω Δάσος Χαιδαρίου με κατεύθυνση προς Περιστέρι μέσω Λεωφόρο Αθηνών. Σύμφωνα με τις πληροφορίες η φωτιά ξεκίνησα από το Νεόκτιστα Ασπροπύργου.

Πύρινος εφιάλτης σε Βοιωτία-Αργολίδας

Στη δίνη της πύρινης λαίλαπας έχει εγκλωβιστεί η Βοιωτία, όπου η μεγάλη φωτιά που καίει ταυτόχρονα σε δύο μέτωπα, ολοένα και «φουντώνει» εν μέσω θυελλωδών ανέμων. Η πιο δύσκολη μάχη δίνεται στην παραλία του Αγίου Βασιλείου, όπου σχεδόν 250 άτομα έχουν εγκλωβιστεί στην παραλία, σύμφωνα με τον αντιπεριφερειάρχη Βοιωτίας. Ήδη έχει αρχίσει η εκκένωση μέσω θαλάσσης.

Στο άλλο μεγάλο μέτωπο, στην Ξηρονομή, η φωτιά που εκδηλώθηκε σε αγροτοδασική έκταση περίπου στις 07:45, έχει μπει μέσα στο χωριό και κατευθύνεται νότια. Για την κατάσβεσή της επιχειρούν 59 πυροσβέστες με 3 ομάδες πεζοπόρων της 4ης ΕΜΟΔΕ και 20 οχήματα και από αέρος 2 ελικόπτερα. Συνδρομή στις πυροσβεστικές δυνάμεις παρέχουν υδροφόρες και μηχανήματα έργου του Δήμου Θηβαίων.

Παράλληλα, έχουν εκδοθεί 3 μηνύματα μέσω του 112, το πρώτο για την ενημέρωση όσων βρίσκονται στην περιοχή, ενώ τα άλλα δύο για απομάκρυνση από τις περιοχές της Ξηρονομής, της Αλυκής και του Αγίου Νικολάου με κατεύθυνση προς Ελλοπία και Δομβραινά, αντίστοιχα.

Επιπλέον, στις 09:00 ξέσπασε πυρκαγιά σε δασική περιοχή στο Καλαμάκι Θήβας στη Βοιωτία. Σύμφωνα με την Πυροσβεστική, η φωτιά κινείται νότια και στο σημείο πνέουν πολύ ισχυροί άνεμοι. Για την κατάσβεση της επιχειρούν 60 πυροσβέστες με 3 ομάδες πεζοπόρων της 4ης και 10ης ΕΜΟΔΕ και 19 οχήματα και από αέρος 1 ελικόπτερο. Επίσης κινητοποιήθηκαν 1 πυροσβεστικό πλοίο από το λιμένα του Πειραιά και 1 ταχύπλοο σκάφος τύπου RAFNAR από το λιμάνι της Πάτρας, προκειμένου να μεταβούν άμεσα πλησίον της ακτογραμμής στον Άγιο Βασίλειο. Συνδρομή στις πυροσβεστικές δυνάμεις παρέχουν υδροφόρες και μηχανήματα έργου του Δήμου Θηβαίων.

Παράλληλα, λόγω της πυρκαγιάς, η αστυνομία προχώρησε σε διακοπή της κυκλοφορίας των οχημάτων και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας στο 23ο χιλιόμετρο της επαρχιακής οδού Θηβών- Δομβραίνας.

Στο μέτωπο της Αργολίδας, μαίνεται η φωτιά που ξέσπασε στις 12:15 σε αγροτοδασική έκταση στη Χινίτσα, όπου υπάρχουν διάσπαρτες κατοικίες. Στο σημείο επιχειρούν 28 πυροσβέστες με 2 ομάδες πεζοπόρων τμημάτων της 9ης ΕΜΟΔΕ και 10 οχήματα, ενώ για την αεροπυρόσβεση έχουν διατεθεί 2 αεροσκάφη και 3 ελικόπτερα.

Συνδρομή παρέχουν υδροφόρες και μηχανήματα έργου του Δήμου Ερμιονίδας. Επιπλέον, έχουν εκδοθεί δύο μηνύματα μέσω του 112, το πρώτο στις 12:23 για ενημέρωση όσων βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή της πυρκαγιάς και το δεύτερο στις 12:38 για την απομάκρυνση όσων βρίσκονται στην περιοχή της Χινίτσας με κατεύθυνση προς Πόρτο Χέλι. Σημειώνεται ότι σήμερα η περιοχή βρίσκεται σε πολύ υψηλό κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιάς (κατηγορία 4), ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια της εξέλιξης του συμβάντος το ΕΣΚΕΔΙΚ λαμβάνει συνεχή εικόνα από drone μέσω θερμικής και οπτικής κάμερας.

Ενισχύονται οι δυνάμεις στη φωτιά στην Αργολίδα – Απανωτά μηνύματα του 112

Ενισχύθηκαν οι δυνάμεις στην πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σε αγροτοδασική έκταση στο Φίχτι Αργολίδας, σήμερα 31 Ιουλίου 2026.

Επιχειρούν 64 πυροσβέστες με 4 ομάδες πεζοπόρων της 9ης ΕΜΟΔΕ και 18 οχήματα. Για την αεροπυρόσβεση έχουν διατεθεί 4 ελικόπτερο και 4 αεροσκάφη.

Συνδρομή παρέχουν υδροφόρες και μηχανήματα έργου του Δήμου Αργούς – Μυκηνών.

Στις 13:37 εκδόθηκε μήνυμα απο το 112 για την απομάκρυνση όσων βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή Μπόρσας με κατεύθυνση προς Κουτσοπόδι. Στις 10:37 εκδόθηκε μήνυμα απο το 112 για την απομάκρυνση όσων βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή Φίχτι με κατεύθυνση προς Άργος. Στις 10:28 εκδόθηκε μήνυμα απο το 112 για ενημέρωση όσων βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή της πυρκαγιάς.

Η περιοχή σήμερα είναι σε πολύ υψηλό κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιάς (κατηγορια 4).

Ταλαιπωρία για χιλιάδες αδειούχους: Δεν φεύγουν πλοία από Ραφήνα, Λαύριο

Τεράστια είναι η ταλαιπωρία για χιλιάδες ταξιδιώτες που είχαν προγραμματίσει να αναχωρήσουν για νησιωτικούς προορισμούς εν μέσω των καλοκαιρινών τους αδειών, καθώς οι ακραίοι άνεμοι που πνέουν και σήμερα, Παρασκευή (31/07) κρατούν δεμένα παραμένουν τα πλοία στα λιμάνια της Ραφήνας και του Λαυρίου.

Συγκεκριμένα, από τις πρώτες πρωινές ώρες σε ισχύ βρίσκεται απαγορευτικό απόπλου από τα λιμάνια της Ραφήνας και του Λαυρίου, καθώς οι άνεμοι φτάνουν κατά τόπους τα 8 μποφόρ και πρόσκαιρα τα 9, καθιστώντας δύσκολες τις θαλάσσιες μετακινήσεις.

Στον Πειραιά, μέχρι στιγμής τα περισσότερα δρομολόγια εκτελούνται κανονικά.

Μιλώντας στην ΕΡΤ, ο εκπρόσωπος Τύπου του Λιμενικού Σώματος, Θεοφάνης Μπαλατσούκας συμβούλεψε το επιβατικό κοινό να ενημερώνεται για πιθανές αλλαγές, καθυστερήσεις ή ακυρώσεις δρομολογίων από τις ακτοπλοϊκές εταιρίες και τις λιμενικές αρχές, ενώ ανέφερε πως μέχρι το βράδυ θα ληφθεί η τελική απόφαση για τα αυριανά δρομολόγια.

«Για αύριο εκτιμούμε ότι θα υπάρχει μια ύφεση των φαινομένων, ωστόσο περιμένουμε. Εμείς λαμβάνουμε το δελτίο του καιρού κάθε έξι ώρες. Μέχρι στιγμής τα πράγματα δεν φαίνονται καλά, ειδικά για τη Ραφήνα και το Λαύριο. Δεν πρόκειται να εκτελεστούν δρομολόγια. Θα γνωρίζουμε σήμερα το βράδυ, με σιγουριά», ανέφερε στην ΕΡΤ.
Τέλος, ο κ. Μπαλατσούκας συνιστά στους ταξιδιώτες να ακολουθούν τις οδηγίες των λιμενικών αρχών.

«Απλά θα πρέπει όλοι να έχουμε λίγο υπομονή. Να υπάρξει μία συνεννόηση, να ακούμε τις οδηγίες των λιμενικών αρχών, να προσερχόμαστε έγκαιρα στο λιμάνι μία ώρα τουλάχιστον μιάμιση και παραπάνω αν χρειαστεί, αν έχουμε όχημα να ταξιδεύουμε. Να ακολουθούμε λοιπόν, τις οδηγίες των στελεχών που εκτελούν τα μέτρα τάξης που είναι ενισχυμένα αυτή την περίοδο λόγω της μεγάλης εξόδου».