Η Μαδρίτη έχει επίσης κλείσει τον εναέριο χώρο της για αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη που εμπλέκονται στον πόλεμο και έχει μπλοκάρει τη χρήση στρατιωτικών βάσεων σε ισπανικό έδαφος για επιχειρήσεις που συνδέονται με την εκστρατεία.

Αναφερόμενος στον ρόλο της Κίνας, ο Σάντσεθ υπογράμμισε ότι η ισχύς δεν είναι πλέον συγκεντρωμένη σε ένα μόνο σημείο, σημειώνοντας: «Η πρόοδος δεν έχει πλέον ένα και μοναδικό κέντρο… Δεν πρόκειται για υπόθεση, αλλά για τη νέα πραγματικότητα». Τόνισε επίσης ότι η Ευρώπη παραμένει επιδραστική, επισημαίνοντας τη συνεργασία με την Κίνα: «Ένας κόσμος που δεν μπορεί να γίνει κατανοητός χωρίς την Κίνα… Είμαστε προορισμένοι να κατανοήσουμε ο ένας τον άλλον».

Ο Σάντσεθ αναμένεται να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης — το τέταρτο ταξίδι του στη χώρα από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του — καθώς η Μαδρίτη ενισχύει τους δεσμούς της με το Πεκίνο, τον μεγαλύτερο εμπορικό της εταίρο εκτός της ΕΕ.

Στη συνέχεια ο Χακάν Φιντάν σημείωσε ότι: « η Ελλάδα ακολουθεί στην πραγματικότητα πολύ επικίνδυνες πολιτικές. Υπάρχουν επίσης πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές στην επιδίωξη πολιτικών από την Ελλάδα εδώ μόνη της, πολιτικές που καμία άλλη χώρα στην Ευρώπη δεν ακολουθεί. Πρέπει πραγματικά να το εξετάσουμε πιο προσεκτικά αυτό· ίσως το συζητήσουμε κάποια άλλη φορά. Η πολιτική, η διοίκηση στην ελληνοκυπριακή πλευρά, πόσο λανθασμένες πολιτικές ακολουθεί – έχουν στην πραγματικότητα καταστεί σαφείς σε αυτόν τον πόλεμο.

Η συνεργασία που κάνουν δεν φέρνει περισσότερη ασφάλεια. Φέρνει περισσότερη ανασφάλεια, περισσότερα προβλήματα και περισσότερο πόλεμο. Τους το είπαμε. Το είπαμε στους Έλληνες, και μέσω αυτών, το είπαμε στην ελληνοκυπριακή διοίκηση. Αυτός ο τρόπος πολιτικής δεν θα σας φέρει περισσότερη ασφάλεια».

Bakanımız Hakan Fidan, Anadolu Ajansı Editör Masası’nda gündemi değerlendiriyor.

«Ούτε η Ελλάδα ούτε η ελληνοκυπριακή πλευρά χρειάζονται στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ στην περιοχή. Υπάρχει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ελλάδα είναι ήδη μέλος του ΝΑΤΟ. Η ελληνοκυπριακή πλευρά έχει την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή η επιδίωξη μιας τέτοιας συνεργασίας ποιο στρατηγικό σκοπό εξυπηρετεί, δεν μπορούν καν να μου εξηγήσουν. Πιθανότατα αποτελεί επιβολή στην κυβέρνηση κατόπιν διαταγής. Θα σταματήσω εδώ», ανέφερε μεταξύ άλλων.

Οι εξελίξεις με τον πόλεμο στο Ιράν

Ο Χακάν Φιντάν ανέφερε στο Anadolu ότι ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς πραγματοποίησε συνέντευξη Τύπου μετά τις διαπραγματεύσεις και σημείωσε ότι οι δηλώσεις του υποδηλώνουν ότι έθεσαν μια πρόταση στο τραπέζι και ότι, γενικά, υπάρχει αδιέξοδο στο πυρηνικό ζήτημα. Ο Τούρκος ΥΠΕΞ αναφερόμενος στις συνομιλίες, επισήμανε ότι υπάρχουν αυτή τη στιγμή συγκεκριμένες προτάσεις για το θέμα αυτό και βασιζόμενος στην πολυετή εμπειρία του στις διαπραγματεύσεις, είπε ότι τα μέρη παρουσιάζουν τις αρχικές τους θέσεις και ότι αυτό είναι φυσιολογικό.

«Οι αρχικές θέσεις είναι πάντα κάπως ακραίες. Στη συνέχεια, τα μέρη προσπαθούν να καταλήξουν σε κάποιο σημείο με τη βοήθεια των μεσολαβητών. Αρκεί να έχουν τη σταθερή πρόθεση να επιτύχουν και να διατηρήσουν την εκεχειρία. Από ό,τι βλέπω, αυτή τη στιγμή και τα δύο μέρη είναι ειλικρινή όσον αφορά την εκεχειρία και συνειδητοποιούν την ανάγκη της», δήλωσε.
«Πρέπει πάντα να λαμβάνουμε υπόψη την παρεμβατική στάση του Ισραήλ. Το λέμε συνεχώς αυτό στους Αμερικανούς και στις άλλες πλευρές. Ωστόσο, αυτή τη στιγμή τόσο οι Αμερικανοί όσο και οι Ιρανοί έχουν επιστρέψει στις χώρες τους. Οι Ιρανοί ειδικά θα αξιολογήσουν την πρόταση που έκαναν οι Αμερικανοί. Πιστεύω ότι θα δώσουν μια απάντηση», συμπλήρωσε.

Αναφερόμενος στη διάρκεια της εκεχειρίας, δήλωσε: «Αν εξετάσει κανείς τα θέματα που αποτελούν αντικείμενο των διαπραγματεύσεων, θα διαπιστώσει ότι η οριστική υπογραφή ενός εγγράφου εντός 15 ημερών δεν θα ήταν τεχνικά εφικτή».
«Αν το θέμα του πυρηνικού προγράμματος καταλήξει σε μια κατάσταση “όλα ή τίποτα”, ειδικά όσον αφορά τον εμπλουτισμό, πιστεύω ότι ενδέχεται να αντιμετωπίσουμε ένα σοβαρό εμπόδιο. Θα προσπαθήσουμε να το ξεπεράσουμε με τη βοήθεια ορισμένων μεσολαβητών και άλλων χωρών», σημείωσε.

Σχετικά με το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, ο Φιντάν υπογράμμισε ότι αυτό που επιθυμεί ο κόσμος είναι η ελεύθερη διεθνής διέλευση χωρίς εμπόδια και όσον αφορά το άνοιγμα δήλωσε: «Η θέση μας είναι να ανοίξει με ειρηνικά μέσα. Η παρέμβαση εδώ με μια διεθνή ειρηνευτική δύναμη ενέχει πάρα πολλές δυσκολίες».

«Βλέπουμε μια μεγάλη περιοχή προβλημάτων στη Συρία. Αυτό αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για εμάς. Το Ισραήλ δεν προβαίνει σε ορισμένες ενέργειες κατά της Συρίας λόγω του πολέμου που μαίνεται στο Ιράν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα το κάνει. Όταν έρθει η ώρα, θα θελήσει να το κάνει», ανέφερε.

Ο υπουργός Εξωτερικών Φιντάν, αναφερόμενος στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στην Τουρκία, δήλωσε: «Ίσως να είναι η πιο σημαντική, αλλά και η πιο κρίσιμη σύνοδος κορυφής στην ιστορία του ΝΑΤΟ». Ο Φιντάν είπε ότι, όσον αφορά την ασφάλεια της Ευρώπης, η Τουρκία, ως βασικός παράγοντας, καλείται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο τόσο στη διαμόρφωση απόψεων και στη δημιουργία συστημάτων όσο και στην πράξη.

Όλα αυτά θα κριθούν βέβαια στην πράξη, καθώς μπορεί να αλλάξει όσα προεκλογικά έταξε και να νερώσει το κρασί του. Μπορεί δηλαδή προεκλογικά να κράτησε ισορροπίες για να μην χάσει τους απογοητευμένους οπαδούς του Όρμπαν που άλλαξαν στρατόπεδο, αλλά μετεκλογικά ίσως αλλάξει ρότα, ειδικά στο μεταναστευτικό, όπου ναι μεν συμφωνεί με τα κλειστά σύνορα του Όρμπαν αλλά θα κάνει μάλλον διαπραγματεύσεις για να πάρει τα 200 εκατ. που “έκοψε” η ΕΕ ως τρόπον τινά πρόστιμο στην Ουγγαρία, συν ένα εκατομμύριο την ημέρα για κάθε καθυστέρηση εφαρμογής της ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Πάντως προεκλογικά είχε δηλώσει ότι η στάση της χώρας του δεν θα αλλάξει στα εξής θέματα: στην αντίθεση προς τους εξοπλισμούς της Ουκρανίας και στην πλήρη αποκοπή από την ενεργειακή σχέση με τη Ρωσία.

Ευρωκοινοβούλιο και Ουγγαρία

Οι ευρωβουλευτές του κόμματός του εδώ και δύο χρόνια επίσης “ακροβατούν”. Ενώ διαφοροποιούνται από την πολιτική του Όρμπαν, στο Ευρωκοινοβούλιο, σύμφωνα με την eulytix.eu ψήφισαν πολλές φορές τα ίδια με τους ευρωβουλευτές του κόμματος Fidesz του Όρμπαν. Ειδικότερα ψηφίζουν όσα και το αντίπαλο ουγγρικό κόμμα στο θέμα της Ουκρανίας, στο αγροτικό και στο μεταναστευτικό.

Το κόμμα του Μάγυαρ, το Tisza, με 7 έδρες από τις εκλογές του 2024, είναι ενταγμένο στην ομάδα του δεξιού Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (όπως και η ΝΔ), αλλά έχει συνταχθεί με το 84% των αποφάσεών του ΕΛΚ και έχει διαφοροποιηθεί σε ποσοστό 16% από το κόμμα της Ούρσουλα φον Λάιεν -ειδικά στο θέμα της Mercosur. Παράλληλα έχει ψηφίσει (ποσοστό επί αριθμού ψηφοφοριών) ό,τι και το Renew  σε ποσοστό 75% (προφανώς επειδή στα περισσότερα θέματα το Renew ταυτίζεται με το ΕΛΚ) -στο  Renew Europe ανήκε άλλοτε το “Ποτάμι”, μετά ο Γιώργος Κύρτσος και πρόσφατα εξέφρασε γι΄αυτό συμπάθεια ο Κασσελάκης.

Οι ευρωβουλευτές “του Μάγυαρ” έχουν παράλληλα ψηφίσει ό,τι και οι σοσιαλδημοκράτες σε ποσοστό 64% και τα ίδια με τους Ευρωπαίους Μεταρρυθμιστές σε ποσοστό 62% – από Ελλάδα ανήκουν σε αυτους οι της “Ελληνικής Λύσης”. Παράλληλα έχει ψηφίσει ό,τι και οι Πράσινοι σε ποσοστό 55% των ψηφοφοριών και ό,τι το Fidesz του Όρμπαν σε ποσοστό 45%.

Αυτό δείχνει ότι ταυτίζεται με το κόμμα του Fidesz στα μισά θέμα της Ευρωβουλής. Το κόμμα του Όρμπαν, το Fidesz, με 11 έδρες στην Ευρωβουλή, ανήκε άλλοτε στο ΕΛΚ αλλά το 2021 αποχώρησε και το 2024 εντάχθηκε στους Πατριώτες -από το ΕΛΚ αποχώρησε όταν αυτό αποφάσισε ότι θα μπορούσε να διαγράφει μέλη του. Στους Πατριώτες για την Ευρώπη έχουν ενταχθεί άλλοι 70 ευρωβουλευτές από Γαλλία (Μπαρντελά), Ιταλία (Σαλβίνι). Αυστρία, Ισπανία και άλλους (από Ελλάδα  έχει ενταχθεί η Λατινοπούλου).

Ουκρανικό ζήτημα και ενεργειακό

Ο Μάγυαρ έχει δηλώσει ότι ναι μεν η Ουκρανία έχει δικαίωμα στην αυτοάμυνα και ότι η Ουγγαρία δεν θα έχει φιλικές διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία για το ενεργειακό, αλλά «σίγουρα θα συζητήσει και θα διαπραγματευθεί το θέμα αυτό με τη Μόσχα».

Τόνιζε οτι θέλει «μια πραγματιστική σχέση με την Ρωσία» και ότι η Ουγγαρία πιστεύει πως «δεν πρέπει η μια χώρα να ασχολείται με τα εσωτερικά ζητήματα της άλλης. Η Ουγγαρία δεν έχει αναίτια εχθρικές σχέσεις με τη Ρωσία και θα επιδιώξει διάλογο για τα συμφέροντα της Ουγγαρίας». είπε προεκλογικά. Δήλωσε επίσης ότι δεν θα υποστηρίξει την προμήθεια όπλων ή την αποστολή Ούγγρων στρατιωτών στην Ουκρανία. Όσον αφορά την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ, αντιτίθεται όπως και ο Όρμπαν.

«Δεν συμφωνούμε με την επιτάχυνση της ένταξης της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση», δήλωσε, κυρίως επειδή κάτι τέτοιο θα έρθει σε σύγκρουση με τις εσωτερικές ανησυχίες για τις οικονομικές επιπτώσεις, αλλά και για τα προβλήματα με την ουγγρική μειονότητα στην Ουκρανία.

Έχει επικρίνει την «ειρηνευτική πρωτοβουλία» του Όρμπαν στη Μόσχα ως αναποτελεσματική και έχει ζητήσει πραγματική διπλωματική δράση, υπονοώντας ότι εάν ένα ειρηνευτικό σχέδιο γίνει δεκτό από την Ουκρανία, η Ουγγαρία θα πρέπει να βοηθήσει ενεργά να πειστεί η Ρωσία να το εξετάσει.

Όσον αφορά την προμήθεια καυσίμων από την Ρωσία, έχει δηλώσει ότι «η ενεργειακή ανεξαρτησία της χώρας είναι ακρογωνιαίος λίθος του συνασπισμού του» αλλά είπε ξεκάθαρα οτι θα είναι σταδιακή η μετάβαση, με στόχο να απεξαρτηθεί η χώρα από τη Ρωσία το 2035, κάτι που δεν καλαρέσει στην ΕΕ, η οποία έχει στόχο την διακοπή κάθε ενεργειακή σχέσης μέχρι το 2027 -η τουλάχιστον αυτό πρέσβευε μέχρι να ξεσπάσει η κρίση στο Ιράν. «Η ενεργειακή έξοδος είναι αδύνατον να επιτευχθεί εν μια νυκτί», έχει πει. Δεσμεύθηκε πάντως για πλήρη αναθεώρηση του πυρηνικού έργου Paks II, στο οποίο επί του παρόντος ηγείται η ρωσική Rosatom.

Τώρα τι απ΄ όλα θα κάνει και τι θα αναιρέσει, εναπόκειται μάλλον στις σχέσεις του με την Κομισιόν, που ήταν από μέτριες έως πολύ καλές κατά καιρούς. Ο ίδιος πάντως είχε ξεκινήσει την πολιτική σταδιοδρομία του ως κλασικός δεξιός και εθνικιστής, εξ ου και μαζί με την σύζυγό του ήταν “άνθρωποι του Ορμπαν” επί δέκα χρόνια τουλάχιστον. Εκείνος διαφοροποιήθηκε το 2022 επικαλούμενος σκάνδαλα της κυβέρνησης και αλλαγή πολιτικής, καθώς από τότε άρχισε και η μεγάλη αντιπαράθεση Ορμπαν-Κομισιόν για τα ρωσικά καύσιμα και εν γένει για την αντιρωσική εμμονή της ΕΕ.

Θα σπάσει το δίδυμο με Σλοβακία;

Είναι πολύ αμφίβολο να διαταραχθεί η σχέση με τη Σλοβακία όπως φαίνεται. Ήδη ο σοσιαλιστής Σλοβάκος πρωθυπουργός συνεχάρη τον Μάγυαρ για την εκλογή του και δήλωσε ότι «προσδοκεί να συνεργασθούν στο κοινό ενεργειακό πρόβλημά τους».

Ενώ ο Όρμπαν ήταν εύκολος στόχος λόγω της ακροδεξιάς και αυταρχικής διακυβέρνησής τους, ο Φίτσο δεν ανήκει στην ίδια κατηγορία. Ούτε ακροδεξιός είναι ούτε “μαγειρεύει” τη δικαστική εξουσία. Ο Μάγυαρ κατά συνέπεια δεν μπορεί να επικαλεσθεί ιδεολογικές αντιθέσεις, γιατί και ο ίδιος, αν και δεξιός εξαρχής, έχει κάνει μια σοσιαλδημοκρατική στροφή για να πάρει ψηφοφόρους από την αριστερά -κάτι που πέτυχε, γιατί τελικά κανένα αριστερό κόμμα δεν μπαίνει στην Βουλή και σύσσωμη η αντιπολίτευση όλων των ιδεολογιών φέρεται να τον στήριξε για να πάρει την εξουσία. Επίσης ο Φίτσο είχε μια πιο ήπια “αντιευρωπαϊκή” στάση σε όλους τους τομείς σε σύγκριση με τον Όρμπαν και είναι πιθανότερο οι δύο χώρες να συνεχίσουν να αποτελούν ντουέτο ως προς το ενεργειακό.

Υπάρχει πάντα όμως το θέμα της ουγγρικής μειονότητας στο νότο της Σλοβακίας (8-10% του πληθυσμού). Αυτό το θέμα ακόμα και ο εθνικιστής Όρμπαν φρόντισε να μην το προτάσσει όλα αυτά τα χρόνια που ήταν στην εξουσία και το “πάγωσε”. Θα το εργαλειοποιήσει ο “μη εθνικιστής Μάγυαρ”; Θα το ταυτίσει μήπως με την ουγγρική μειονότητα στην Ουκρανία σε μια πολιτική “ισαποστακισμού”; Λίγο δύσκολο, αλλά θα δείξει… Όπως θα δείξει και πώς θα αντιμετωπίσει εσωτερικά το πρόβλημα ότι τον έχουν στηρίξει με την ψήφο τους δεξιοί και αριστεροί με τις ανάλογες και αλληλοσυγκρουόμενες προσδοκίες τους.

Οι δηλώσεις του Λέοντα, σύμφωνα με τους αναλυτές, αποτελούν απάντηση σε ανάρτηση του Αμερικανού προέδρου, στην οποία χαρακτήριζε τον πάπα «αδύναμο» και «κάκιστο σε ό,τι αφορά την εξωτερική πολιτική» ενώ εξέφραζε την άποψη ότι θα πρέπει να του είναι ευγνώμων για την εκλογή του από το κονκλάβιο των καρδιναλίων.

Το σύστημα αυτό δεν είναι καινούργιο. Στην Γαλλία, το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή έχει ήδη θεσπιστεί από το Σύνταγμα του 1958 (άρθρο 2). Και ενώ αρχικά, οι βουλευτές που ορκίζονταν υπουργοί έχαναν οριστικά την βουλευτική τους έδρα, πλέον προβλέπεται προσωρινή αντικατάσταση τους στην Βουλή. Έτσι ώστε, αν αποχωρήσουν από την Κυβέρνηση, να επιστρέψουν στην βουλευτική τους θέση. Δηλαδή, ό,τι ανακοίνωσε πως θα εισηγηθεί και ο κ. Μητσοτάκης.

Θα μπορούσε κανείς να χαίρεται, που το σύνθημα ” Ελλάς-Γαλλία συμμαχία ” μέλλει να εφαρμοστεί και στην διάκριση εξουσιών στο ελληνικό πολιτικό σύστημα! Αλλά το κρίσιμο αυτό θέμα δεν είναι απλό και μάλλον είναι ψευδεπίγραφο στην Ελλάδα. Διότι τώρα, με την Κυβέρνηση να εδρεύει στην Βουλή και να ασκεί ταυτόχρονα έργο νομοθέτη και εκτελεστή των νόμων, που και η ίδια ψήφισε, η διάκριση των εξουσιών στην χώρα μας απλούστατα δεν εφαρμόζεται. Με όλες τις ολέθριες συνέπειες που αυτό συνεπάγεται (σκάνδαλα, ρουσφέτια κλπ). Τι θα γίνει όμως, εάν μια αλλαγή στους θεσμούς οριοθετήσει τις λειτουργίες των δύο οργάνων (νομοθετικού και εκτελεστικού ), βάζοντας “κάθε κατεργάρη στον πάγκο του”;

Η πρόταση Μητσοτάκη για το ασυμβίβαστο

Αν και ο Πρωθυπουργός φαίνεται να κάνει ένα πρώτο βήμα για μιας μορφής ανανέωση των θεσμών, θίγοντας επίσημα το θέμα του ασυμβιβάστου, η συζήτηση δεν πρέπει να σταματήσει εκεί. Με αφορμή αυτήν την πρωτοβουλία, μπορούν και πρέπει να προκύψουν και άλλες εισηγήσεις, στα πλαίσια μάλιστα της συνταγματικής αναθεώρησης. Η νέα Βουλή, όποια και αν είναι η σύνθεσή της, θα κληθεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των θεσμικών “ανισορροπιών” της χώρας. Όχι μόνο στο ζήτημα των σχέσεων νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας. Αλλά π.χ. και στο ζήτημα του διορισμού, από την Κυβέρνηση, της ανώτατης ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Ακόμη, στο ζήτημα της ουσιαστικής αποκέντρωσης και άλλα πολλά.

Το γεγονός, πως ο Πρωθυπουργός έθιξε ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα, προτείνοντας μάλιστα μια πρώτη προσέγγιση λύσης σε αυτό, μπορεί να αποτελέσει αφορμή, για διάλογο όλων των πολιτικών δυνάμεων, με κοινό στόχο την βελτίωση των θεσμών και την ενίσχυση του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, μέσω θεσμικών αντίβαρων.

Κακά τα ψέματα: Το Δημοκρατικό Πολίτευμα, παρά τις ατέλειες του, δεν παύει να είναι η μόνη εναλλακτική στην απολυταρχία και τον αυταρχισμό, φαινόμενα που δυστυχώς (ξανα)κερδίζουν έδαφος στην παγκόσμια πολιτική σκηνή. Η ιστορία έχει δείξει, με τον χειρότερο τρόπο, τις επιπτώσεις των καθεστώτων, που καταπάτησαν την Δημοκρατία.

Τώρα, το εάν ο κ. Μητσοτάκης επιθυμεί όντως να φέρει μια πνοή θεσμικών αλλαγών στην χώρα ή απλώς θέλει να “ρίξει στάχτη”, για να ξεχαστούν ή να παραβλεφτούν τα κρίματα της διακυβέρνησής του όσο πλησιάζουν οι εθνικές εκλογές, είναι κάτι που θα το κρίνουν ο χρόνος και οι Έλληνες πολίτες.

Ο Έκτορας Φλεβάρης είναι φοιτητής Νομικής και Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Pantheon – Sorbonne

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Σχετικά με περιστατικό νοσηλείας 13χρονου παιδιού μετά από δάγκωμα δηλητηριώδους φιδιού πρέπει να αναφερθούν τα παρακάτω:

Την Μ. Παρασκευή προσήλθε μέσω ΕΚΑΒ στο Τμήμα Επειγόντων του Γ.Ν. Σύρου 13χρονο παιδί το οποίο είχε δεχθεί δάγκωμα δηλητηριώδους φιδιού. Το παιδί ήταν σε καλή κλινική κατάσταση με σημειακό μόνο σύμπτωμα του δαγκώματος στο χέρι του. Άμεσα κινητοποιήθηκαν οι εφημερεύοντες ιατροί και οι νοσηλευτές βάρδιας προχωρώντας σε όλες τις απαραίτητες πράξεις για την αντιμετώπιση πιθανών επιπλοκών από την δράση του δηλητηρίου. Μετά την σταθεροποίηση της κατάστασης υπήρξε επικοινωνία με το Εθνικό Κέντρο Δηλητηριάσεων και εξειδικευμένο παιδιατρικό νοσοκομείο για να εξεταστεί το ενδεχόμενο περαιτέρω απαραιτήτων ενεργειών.

Κατά κύριο λόγο για προληπτικούς λόγους και για την αποφυγή πιθανών παρενεργειών από την χορηγηθείσα αγωγή έγινε διακομιδή του παιδιού σε παιδιατρικό νοσοκομείο της Αθήνας. Από την επικοινωνία που έχει υπάρξει με το παιδιατρικό νοσοκομείο είναι γνωστό ότι το παιδί βρίσκεται εκτός κινδύνου και νοσηλεύεται σε απλό θάλαμο.

Ευχόμαστε σύντομα να επιστρέψει στους δικούς του.

Χριστός Ανέστη, χρόνια πολλά.

Ο 14χρονος διακομίστηκε στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», όπου υποβλήθηκε σε μερικό ακρωτηριασμό του αντίχειρα.

Όπως έγινε γνωστό, ο ανήλικος συνελήφθη για παραβίαση της νομοθεσίας περί βεγγαλικών, ενώ συνελήφθη και η μητέρα του για παραμέληση εποπτείας ανηλίκου. Και οι δύο αφέθηκαν ελεύθεροι με προφορική εντολή εισαγγελέα.

Σε ποιους τομείς γίνεται πιο αισθητή η προσέγγιση; Η Ισπανία θεωρείται μία από τις χώρες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ με τις οποίες η Τουρκία διατηρεί τις πιο ομαλές σχέσεις. Για περισσότερα από 10 χρόνια, η Ισπανία διατηρεί, υπό την ομπρέλα του ΝΑΤΟ, συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας Patriot στο Ιντσιρλίκ. Χιλιάδες Ισπανοί στρατιώτες έχουν υπηρετήσει εκεί μέχρι σήμερα. Ο Ρικάρντο Γκάσκο, συντονιστής του προγράμματος εξωτερικής πολιτικής στο Ινστιτούτο Πολιτικών Ερευνών της Κωνσταντινούπολης (IstanPol), δηλώνει ότι η ανάπτυξη των Patriot αποτελεί ένδειξη ότι η Μαδρίτη βλέπει την Τουρκία ως σύμμαχο πρώτης γραμμής.

Ο καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Γρανάδας, Αλμπέρτο Μπουένο, σημειώνει ότι οι σχέσεις ανάγονται στις αρχές της δεκαετίας του 2000, συμπεριλαμβανομένης της περιόδου του πρώην πρωθυπουργού της Ισπανίας Χοσέ Λουίς Ροντρίγκες Θαπατέρο (2004-2011). Ο Θαπατέρο, που ήταν γνωστός για τη στήριξή του στην ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, παρέμεινε δημοφιλής στην Τουρκία.

Σύμφωνα με τον Μπουένο, σε στρατηγικό επίπεδο, η ανάπτυξη των Patriot ενίσχυσε τους αμυντικούς δεσμούς μεταξύ των δύο χωρών και άνοιξε νέες προοπτικές στη βιομηχανία. «Σε στρατιωτικό-επιχειρησιακό επίπεδο, η ανάπτυξη επέτρεψε στην Ισπανία να αποκτήσει εμπειρία, να βελτιώσει τις δυνατότητές της και να αποκομίσει οφέλη, καθιστώντας την αποστολή πολύτιμη πέρα από τον συμβολισμό», προσθέτει.

Ο ερευνητής στο Κέντρο Διεθνών Σχέσεων της Βαρκελώνης, Σαμουέλε Αμπράμι, επισημαίνει ότι η ανάπτυξη των Patriot στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ σηματοδοτεί αμοιβαία εμπιστοσύνη, αλλά δεν θα πρέπει να υπερτιμάται. Για την τουρκική αντίληψη, σχολιάζει: «Αυτή η διαρκής επιχειρησιακή δέσμευση δημιούργησε με τον χρόνο σχέσεις συνεργασίας, δια-λειτουργικότητα και εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο στρατών. Για την Άγκυρα, η Ισπανία θεωρείται σύμμαχος πρόθυμος να αναλάβει πραγματικό κόστος για την ασφάλεια της Τουρκίας»

Σχέση χωρίς τριβές

Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι δύο χώρες διατηρούν εδώ και χρόνια, σχεδόν χωρίς προβλήματα, αγαστές σχέσεις. Πώς εξηγείται αυτό; Ο Αμπράμι επισημαίνει ότι η Ισπανία δεν είχε ποτέ εδαφικές διαφορές με την Τουρκία, δεν αποτελεί αντίπαλο στην Ανατολική Μεσόγειο και το τουρκικό ζήτημα δεν έχει πολιτικοποιηθεί σημαντικά στην εσωτερική της πολιτική.

«Σε αντίθεση με τη Γαλλία, τη Γερμανία ή την Ελλάδα, η Μαδρίτη δεν βλέπει την Άγκυρα ως ανταγωνιστή ή παίκτη που μπλοκάρει αποφάσεις. Θέματα που σχετίζονται με τη διασπορά και τη συζήτηση για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ ήταν ιστορικά πιο έντονα σε χώρες όπως η Γερμανία και η Γαλλία, ενώ στην Ισπανία παρέμειναν περιορισμένα», λέει. Ο Γκάσκο προσθέτει ότι αυτή η θέση επιτρέπει στη Μαδρίτη «μεγαλύτερη ανεξαρτησία και ευελιξία» στην πολιτική της απέναντι στην Τουρκία.

Σε νέα φάση η ΕΕ με την Τουρκία

Οι ειδικοί συμφωνούν ότι η σιωπηλή προσέγγιση έχει πλέον εισέλθει σε μια νέα φάση. Οι συγκρούσεις από την Ουκρανία έως το Ιράν και οι αλλαγές στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας θεωρούνται καθοριστικοί παράγοντες. Σύμφωνα με τον Γκάσκο, η στρατηγική σημασία της Τουρκίας για την Ευρώπη και το ΝΑΤΟ έχει αυξηθεί αισθητά λόγω των κρίσεων αυτών. Ωστόσο, εκτιμά ότι αυτή η νέα αισιοδοξία είναι αποτέλεσμα επείγουσας ανάγκης και περιορίζεται κυρίως στον αμυντικό τομέα. Η τουρκική εταιρεία Baykar ανακοίνωσε στις αρχές του 2025 συνεργασία με τον ιταλικό κολοσσό Leonardo. Παράλληλα, υπογράφηκε συμφωνία ύψους 2,6 δισ. ευρώ για την πώληση των εκπαιδευτικών αεροσκαφών Hürjet στην Ισπανία.

Ο Αμπράμι επισημαίνει επίσης ότι η αβεβαιότητα σχετικά με τη δέσμευση των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, ωθεί χώρες όπως η Ισπανία και η Τουρκία να ενισχύσουν τις πραγματιστικές συνεργασίες τους. Σύμφωνα με τον ίδιο, προγράμματα όπως το SAFE, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Άμυνας και το PESCO μετασχηματίζουν την ευρωπαϊκή άμυνα, αλλά αναδεικνύουν και αδυναμίες. Σε αυτό το πλαίσιο, η Τουρκία προβάλλει ως σημαντικός εταίρος λόγω της ταχύτητας υλοποίησης έργων όπως το Hürjet και το KAAN.

Ο Αμπράμι σημειώνει ότι οι κοινές θέσεις σε ζητήματα όπως η Γάζα ενισχύουν την αντίληψη σύγκλισης. Ωστόσο, τονίζει ότι δεν υπάρχει πλήρης πολιτική σύγκλιση, λόγω διαφορών σε θέματα δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υπενθυμίζεται ότι ο Σάντσεθ επισκέφθηκε τον πρόεδρο Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη τον Μάιο του 2025 και στη συνέχεια υποστήριξε τον Ιμάμογλου σε διεθνή συνάντηση.

Ο Αμπράμι θεωρεί ότι το ισπανικό μοντέλο δεν μπορεί να αντιγραφεί εύκολα, αλλά δείχνει ότι η αμυντική συνεργασία μπορεί να προχωρήσει ακόμη και όταν η πολιτική ένταξης μπλοκάρει. «Διαχωρίζοντας την ασφάλεια από την ένταξη, η Μαδρίτη συνέβαλε στην κανονικοποίηση της Τουρκίας ως λειτουργικού παράγοντα ασφάλειας στο πλαίσιο ΕΕ-ΝΑΤΟ», λέει.

Ο Γκάσκο εκτιμά ότι υπάρχει παράθυρο ευκαιρίας για πιο θεσμική ενσωμάτωση της Τουρκίας. «Αν οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων της ΕΕ λειτουργούσαν διαφορετικά, θα μπορούσαν να δημιουργηθούν περισσότερα εργαλεία επιρροής», σημειώνει. Ο Αμπράμι καταλήγει ότι η μη ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ δεν εμποδίζει την ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών συνεργασίας στους τομείς της ασφάλειας και της οικονομίας.

Πρόκειται για τον τέταρτο γύρο απεργιών για το τρέχον έτος, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για τη νέα συλλογική σύμβαση. Μόλις την Παρασκευή, η απεργία των πληρωμάτων καμπίνας οδήγησε σε εκατοντάδες ακυρώσεις πτήσεων.

Κατά την επίσημη καταμέτρηση που είχε φθάσει νωρίτερα το 98,15% των εκλογικών τμημάτων, το κόμμα του, το Tisza, θα καταλάβει 138 έδρες από τις 199 του κοινοβουλίου, αφού εξασφάλισε το 53,56% των ψήφων. Το Fidesz του Βίκτορ Όρμπαν θα περιοριστεί σε 55 έδρες, αφού δεν έλαβε παρά το 37,86%. Η συμμετοχή έφθασε σε επίπεδο ρεκόρ: 79,50%.

Λίγη ώρα πριν εκφραστεί ο αντίπαλός του, ο Βίκτορ Όρμπαν παραδεχόταν την ήττα, έπειτα από 16 χρόνια μονοκρατορίας του στη χώρα, μιλώντας για «οδυνηρό αλλά αναμφισβήτητο» αποτέλεσμα και προσθέτοντας ότι «συνεχάρη» το κόμμα που επικράτησε.

«Ήττα του αυταρχισμού» η νίκη Μαγιάρ

Η πανωλεθρία του Βίκτορ Όρμπαν, που μετέτρεψε τη χώρα των 9,5 εκατομμυρίων κατοίκων σε μοντέλο ανελεύθερης δημοκρατίας, χαρακτηρίζεται επίσης πλήγμα για εθνικιστικά και κινήματα  της Νέας Δεξιάς σε όλο τον κόσμο. Αυτό ισχύει στην περίπτωση του κινήματος «MAGA» του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έκανε ό,τι πέρναγε από το χέρι του για να τον στηρίξει, πολλαπλασιάζοντας τις δημόσιες τοποθετήσεις του και στέλνοντας τον αντιπρόεδρό του Τζέι Ντι Βανς την περασμένη εβδομάδα στη Βουδαπέστη.

Πρόκειται για «ηχηρή ήττα του αυταρχισμού, που αντηχεί πολύ μακριά από τα σύνορα της Ουγγαρίας», έκρινε το κέντρο μελετών Center for American Progress. «Είναι επίσης βαρύ πλήγμα για αυτούς που έβλεπαν στο διεφθαρμένο μοντέλο του Όρμπαν πρόγραμμα δράσης προς μίμηση, συμπεριλαμβανομένου του Ντόναλντ Τραμπ».

Αρκετοί ευρωπαίοι ηγέτες συνεχάρησαν αμέσως τον Πέτερ Μαγιάρ, ανάμεσά τους ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ο γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, κι ο πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τραμπ, που πρόσθεσε δηκτικά στα ουγγρικά «Ρώσοι σπίτια σας!», αναφερόμενος στη στενή σχέση που διατηρούσε ο Βίκτορ Όρμπαν με τον Βλαντίμιρ Πούτιν.

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δεν έκρυψε την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι «η Ουγγαρία επέλεξε την Ευρώπη». «Για την ΕΕ, τη Βρετανία και την Ουκρανία, η βραδιά ήταν καλή», έκρινε ο Γκρεγκουάρ Ρους, διευθυντής του προγράμματος για την Ευρώπη και τη Ρωσία στο κέντρο μελετών Chatham House, βλέποντας «λιγότερα εμπόδια και προοπτική πιο φιλικής συνεργασίας», αν και κατ’ αυτόν το αποτέλεσμα δεν είναι «η αρχή του τέλους του λαϊκισμού στην Ευρώπη».

Ο απερχόμενος πρωθυπουργός της Ουγγαρίας ασκούσε συχνά το βέτο του εμποδίζοντας αποφάσεις της ΕΕ, όπως ιδίως στα τέλη Μαρτίου, όταν εμπόδισε τη χορήγηση δανείου 90 δισεκατομμυρίων δολαρίων ευρώ στην Ουκρανία. Στην προεκλογική του εκστρατεία ο Βίκτορ Όρμπαν παρουσίαζε την Ουκρανία ως εχθρό και κατηγορούσε τον πρόεδρό της Βολοντίμιρ Ζελένσκι πως προσπαθούσε να σύρει τους Ούγγρους στον πόλεμο εναντίον της Ρωσίας.

Η επιχειρηματολογία αυτή φάνηκε πως δεν αρκούσε, με φόντο τη στασιμότητα της οικονομίας, τον πληθωρισμό και τη διαφθορά που είχε πάρει πελώριες διαστάσεις, σημείωσαν αναλυτές. Ο Πέτερ Μάγκιαρ υποσχέθηκε πως στο εξής η Βουδαπέστη θα είναι πιστό μέλος της ΕΕ, ωστόσο, όπως ακριβώς και ο Βίκτορ Όρμπαν, ο άλλοτε μέντοράς του, ως σήμερα αρνείται κατηγορηματικά να στείλει όπλα στον ουκρανικό στρατό.

«Ναι στην Ευρώπη»

«Ο ουγγρικός λαός είπε ναι στην Ευρώπη», είπε στο πλήθος χθες βράδυ, υποσχόμενος να αποκαταστήσει τους μηχανισμούς ελέγχου και εξισορρόπησης των εξουσιών και να εγγυηθεί τη «δημοκρατική λειτουργία» της χώρας, «τεράστιο» καθήκον.

Μολονότι νέος πολιτικός, ο 45χρονος, άλλοτε μέλος του Φίντες προτού μετατραπεί στον πιο απειλητικό αντίπαλό του, κατάφερε μέσα σε δυο χρόνια να οικοδομήσει κίνημα της αντιπολίτευσης ικανό να συντρίψει τον Βίκτορ Όρμπαν — παρότι ο απερχόμενος πρωθυπουργός φρόντισε να δημιουργήσει εκλογικό σύστημα κομμένο και ραμμένο για να έχει αυτός το προβάδισμα και παρότι τα μέσα ενημέρωσης τον εκθείαζαν ασταμάτητα.

«Είμαι εδώ για να νικήσω», είπε χθες το πρωί ο Βίκτορ Όρμπαν αφού ψήφισε στην πρωτεύουσα, αναφερόμενος στις φιλίες του στον κόσμο, από «τις ΗΠΑ ως την Κίνα, περνώντας από τη Ρωσία και τον τουρκικό κόσμο». Όμως, πλέον «έχει γίνει πιο δύσκολο να παρουσιάζεται ο Τραμπ ως εγγυητής σταθερότητας», απεναντίας «εκλαμβάνεται από κάποιους ως παράγοντας αστάθειας στη διεθνή σκηνή», σχολίασε ο Μπούλτσου Χούνιαντι, αναλυτής στην Political Capital.

Παρέμβαση Λεπέν

Την ίδια στιγμή, σφοδρή επίθεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξαπολύει η επικεφαλής της Εθνικής Συμμαχίας Μαρίν Λεπέν, στενή σύμμαχος του Όρμπαν. «Ο Βίκτορ Όρμπαν επί δεκαέξι χρόνια υπερασπίστηκε με θάρρος και αποφασιστικότητα την ελευθερία και την κυριαρχία της Ουγγαρίας» δηλώνει μάλιστα για τον υπερεθνικιστή σύμμαχό της η Γαλλίδα πολιτικός.

Αναλυτικά η ανάρτησή της στο Χ: «Παρά τις γελοίες κατηγορίες για “δικτατορία” που απευθύνονται εδώ και χρόνια στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν, η δημοκρατική Ουγγαρία επέλεξε την εναλλαγή της εξουσίας. Αυτή επιτεύχθηκε με μεγάλη αξιοπρέπεια από τον Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος επί δεκαέξι χρόνια υπερασπίστηκε με θάρρος και αποφασιστικότητα την ελευθερία και την κυριαρχία της Ουγγαρίας. Η ικανοποίηση που εξέφρασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία δεν έπαψε να υπερβαίνει τις αρμοδιότητές της εις βάρος της εξουσίας των λαών, θα πρέπει να ανησυχεί τους Ούγγρους για τη διατήρηση αυτής της ελευθερίας που υπερασπίζονται με τόσο κόπο εδώ και χρόνια».