Ο Πούτιν ζήτησε να διεξαχθεί δημοψήφισμα για το μέλλον της Αρμενίας εντός της EAEU ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης το συντομότερο δυνατό. Σημείωσε επίσης ότι οποιεσδήποτε οικονομικές αποφάσεις λάβει το Ερεβάν για να προσεγγίσει την ΕΕ δεν θα βλάψουν τους ανθρωπιστικούς δεσμούς με τη Ρωσία.

«Είπα στον Νικόλ Βοβάγιεβιτς (σ.σ. ευγενική εκφορά που συνηθίζεται στο ρωσικό πρωτόκολλο με το μικρό όνομα και το πατρώνυμο, αντί για το επώνυμο, εν προκειμένω του Πασινιάν) και θα το επιβεβαιώσει κι εκείνος πως “ό,τι είναι καλό για τους Αρμένιους είναι αποδεκτό και καλό και για τη Ρωσία. Κάνε αυτό που θεωρείς καλύτερο, με βάση τα συμφέροντα του αρμενικού λαού. Εσύ είσαι στην εξουσία τώρα και η ευθύνη για τη λήψη αποφάσεων βαρύνει αυτή τη στιγμή εσένα”».

Ο Νικόλ Πασινιάν αρνήθηκε να παραστεί στη σύνοδο κορυφής στο Καζακστάν για να συζητήσει την κατάσταση, επικαλούμενος την προεκλογική εκστρατεία. Υποστηρίζει ότι εάν η Αρμενία αποχωρήσει από την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, δεν θα το κάνει ξαφνικά, αλλά με προγραμματισμένο τρόπο, και ότι δεν είναι απαραίτητο να γίνει δημοψήφισμα για το θέμα. Εχει πει επίσης ότι η Ρωσία δεν μπορεί να αλλάξει μονομερώς τις τιμές της ενέργειας, αλλά ο υπουργός ενέργειας της Ρωσίας του έστειλε προχθές επιστολή που τον ενημέρωνε ότι η Ρωσία θα αλλάξει τις τιμές ή και θα αναστείλει την παροχή. Εκείνο που ενόχλησε σφόδρα τη Ρωσία είναι ότι ο Πασινιάν έδωσε βήμα στον Ζελένσκι στην ευρωπαϊκή σύνοδο που έγινε προ ημερών στο Γερεβάν και ότι ενέταξε τη χώρα στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο που έχει εκδώσει ένταλμα σύλληψης για τον πρόεδρο της Ρωσίας.

Αντιθέτως, η επίτροπος διεύρυνσης Μάρτα Κος, σε ομιλία της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δήλωσε ότι «χρειαζόμαστε την Τουρκία υπό το πρίσμα των μεταβαλλόμενων γεωπολιτικών πραγματικοτήτων στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή». Τόνισε επίσης τη σημασία της Άγκυρας ως εμπορικού και αμυντικού εταίρου.

Με τέτοιες αντικρουόμενες δηλώσεις από τα πιο επίσημα χείλη, πώς μπορεί η ΕΕ να ισχυρίζεται ότι είναι γεωπολιτική δύναμη; Στην εξωτερική πολιτική, η μακροπρόθεσμη ικανότητα ενός δρώντα να διαμορφώνει τις διμερείς του σχέσεις εξαρτάται από την αξιοπιστία του. Με τόσο αντιφατικές δηλώσεις, όμως, δεν υπάρχει αξιοπιστία και κατ’ επέκταση ούτε αποτελεσματική ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική.

Η αντίφαση αυτή δεν είναι τυχαία· συχνά αντανακλά τις εσωτερικές διαφοροποιήσεις των κρατών-μελών και την προσπάθεια της ΕΕ να ισορροπήσει μεταξύ αντικρουόμενων θέσεων. Η εποικοδομητική ασάφεια έχει τη θέση της στη διεθνή διπλωματία, όμως τα προαναφερθέντα υπερβαίνουν κατά πολύ την εποικοδομητική ασάφεια, αναδεικνύοντας  την έλλειψη στρατηγικής.

Η αντίφαση με φόντο την Τουρκία

Η αμφιθυμία της ΕΕ απέναντι στην Τουρκία είναι διαχρονική. Για πολλά χρόνια, η βασική διαφωνία αφορούσε την προοπτική ένταξης. Παρότι η Τουρκία είναι υποψήφια χώρα εδώ και αρκετές δεκαετίες με τις επίσημες ενταξιακές διαπραγματεύσεις να έχουν ξεκινήσει το 2005, η προοπτική ένταξης παραμένει αμφιλεγόμενη. Το 2007, ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί είχε απορρίψει τη δέσμευση ότι η πόρτα της ΕΕ ήταν ανοιχτή για την Τουρκία, δηλώνοντας ότι «η Τουρκία δεν έχει θέση στην Ευρώπη».

Τα τελευταία χρόνια, η συζήτηση έχει μετατοπιστεί. Με τη δημοκρατική οπισθοδρόμηση στην Τουρκία και την άνοδο όσων στην ΕΕ τάσσονται εναντίον νέας διεύρυνσης, η ένταξη έχει γίνει πλέον δευτερεύον ζήτημα. Η συζήτηση αφορά σήμερα το εάν και πώς η Τουρκία μπορεί να λειτουργήσει ως στρατηγικός εταίρος της ΕΕ. Ο πόλεμος στην Ουκρανία και το ρήγμα με την κυβέρνηση Τραμπ ώθησαν την Ευρώπη να ξαναδεί τις σχέσεις της με διεθνείς και περιφερειακούς παίκτες. Γι’ αυτό και επαναπροσέγγισε το Ηνωμένο Βασίλειο.

Οι δηλώσεις της φον ντερ Λάιεν ερμηνεύτηκαν στην Άγκυρα ως ένδειξη ότι η ΕΕ λειτουργεί ως γεωπολιτικός αντίπαλος της Τουρκίας. Αυτό ενισχύει την άποψη της κυβέρνησης Ερντογάν ότι η τουρκική εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να βασιστεί σε σταθερή συνεργασία με τις Βρυξέλλες. Αντίθετα, την οδηγεί σε μια στρατηγική αντιστάθμισης και συγκεκριμένα σε στροφή προς άλλες δυνάμεις, όπως η Κίνα και η Ρωσία. Αυτό πρακτικά σημαίνει την ωθεί σε ανταγωνιστική στάση σε περιφερειακά ζητήματα.

Το πραγματικό δίλημμα της ΕΕ δεν είναι αν θα πρέπει να υιοθετήσει μία συνεκτική στρατηγική. Προφανώς, πρέπει. Στο πλαίσιο αυτό, οφείλει να διαμορφώσει μια στρατηγική και απέναντι στην Τουρκία. Η γεωπολιτική αξία της Ευρώπη δεν θα κριθεί από δηλώσεις, αλλά πρέπει να αποφασίσει τι θέλει, έστω κι αν οι επιλογές της είναι πραγματικά δύσκολες.

2026-05-29 _Δ.Τ._ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ_ΔΙΑΛΕΞΗ_ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ-ΑΠΟΝΟΜΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ_

Στον πίνακα 1 καταγράφονται οι επιδόσεις όλων των χωρών με βάση τον αριθμό των συμμετοχών των σωματείων τους στους «4» του Champions League στα πέντε προαναφερθέντα ομαδικά αθλήματα, συνολικά στα δύο φύλα. Δίπλα στο όνομα κάθε χώρας, αναφέρονται σε παρένθεση οι θέσεις στις οποίες βρίσκονται στην κατάταξη ανδρών και γυναικών αντίστοιχα.

 Πίνακας 1
Συμμετοχές χωρών στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης συλλόγων συνολικά σε άνδρες και γυναίκες (1955-2026)

( , ) = (θέση στην κατάταξη ανδρών, θέση στην κατάταξη γυναικών)

Στους 4 του Champions League

Η Ελλάδα είναι 4^η τόσο στην καλαθόσφαιρα, όσο και στο πόλο, με 38 παρουσίες στην τετράδα σε καθένα από τα δύο αθλήματα, ενώ είναι 7^η στη συνολική κατάταξη των δέκα διοργανώσεων. Η Ισπανία προηγείται σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ, η Ιταλία είναι με διαφορά πρώτη στο βόλεϊ και την υδατοσφαίριση, ενώ η Γερμανία έχει τα πρωτεία στο χάντμπολ.

Η Ιταλία, πέρα από την πρώτη θέση στις προκρίσεις στην τετράδα του Πρωταθλητριών συνολικά στα πέντε αθλήματα (311 έναντι 268 της δεύτερης Ισπανίας), κατέχει τα πρωτεία, τόσο στις συμμετοχές στον τελικό του Champions League (189 έναντι 139 των Ισπανών), όσο και στις κατακτήσεις του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (102 έναντι 71 της Ισπανίας), Η Γερμανία είναι καθαρά τρίτη στον πίνακα 1 (με 184), ενώ στην τέταρτη θέση βρίσκεται η Ουγγαρία (με 141), μπροστά από τη Γαλλία και τη Ρωσία.

Επτά (7) χώρες – Ισπανία, Γερμανία, Ουγγαρία, Γαλλία, Ρωσία, Ρουμανία, και Ολλανδία – έχουν συμμετοχή στα ημιτελικά του Champions League και στα πέντε σπορ. Αυτό το είχαν πετύχει και τα σωματεία της Σοβιετικής Ένωσης και της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας. Μόνο η Ισπανία έχει διψήφιο αριθμό προκρίσεων στα ημιτελικά και στα πέντε αθλήματα, και μόνο η Ιταλία (στο βόλεϊ) έχει προκριθεί πάνω από 100 φορές στην τετράδα σε ένα άθλημα. Η Βόρεια Μακεδονία έχει 11 προκρίσεις στην ημιτελική φάση, όλες στη χειροσφαίριση.

Ομάδες από τριάντα πέντε (35) υφιστάμενες χώρες έχουν προκριθεί στους «4» του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ανδρών ή γυναικών, έστω και μία φορά, σε κάποια από τις δέκα διοργανώσεις στα πέντε ομαδικά σπορ. Σύλλογοι από την Αλβανία προκρίθηκαν στην τετράδα του Πρωταθλητριών στο βόλεϊ, τόσο στους άνδρες, όσο και στις γυναίκες (!). Στο ποδόσφαιρο, η Αγγλία προηγείται της Γερμανίας μόλις για μία πρόκριση (66 έναντι 65). Η Σοβιετική Ένωση, παρότι δεν υφίσταται εδώ και πάνω από 30 χρόνια, είναι στην τέταρτη θέση στην ιστορία της διοργάνωσης (!) με 157 παρουσίες στα ημιτελικά στο σύνολο των δέκα διοργανώσεων.

Η Ελλάδα με 91 προκρίσεις στα ημιτελικά του Πρωταθλητριών, έχει σχεδόν διπλάσια επίδοση από την Ολλανδία (48), και επτά φορές την επίδοση της Πορτογαλίας (13). Επίσης, η Ελλάδα έχει προκριθεί στα ημιτελικά, 4 φορές περισσότερες απ’ ότι όλες οι σκανδιναβικές χώρες μαζί (87 συμμετοχές). Η έρευνα και ανάλυση στα τρία σχετικά άρθρα (ημιτελικά, τελικοί και τρόπαια, συνολικά για τα δύο φύλα στο Champions League) δείχνουν, ότι η Ελλάδα είναι 7^η και στις τρεις περιπτώσεις.

Ποιοί ελληνικοί σύλλογοι και πόσες φορές προκρίθηκαν στα ημιτελικά

Η πρώτη φορά που ελληνική ομάδα προκρίθηκε στους «4» του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης ήταν το 1966, η ανδρική ομάδα μπάσκετ της ΑΕΚ. Δέκα (10) ελληνικά σωματεία έχουν παρουσία στην τετράδα του Champions League στους άνδρες ή/και στις γυναίκες. Τα κλαμπ αυτά είναι: ο Ολυμπιακός Πειραιώς με 42 συμμετοχές (οι 30 στους άνδρες), ο Παναθηναϊκός με 17, ο Ν.Ο. Βουλιαγμένης με 11 (οι 10 στις γυναίκες), ο Α.Ν.Ο. Γλυφάδας με 6 (όλες σε επίπεδο γυναικών), ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης με 5, ο Άρης με 3, η ΑΕΚ επίσης με 3, ο Α.Ο. Σπόρτιγκ με 2 προκρίσεις (στις γυναίκες), ενώ από μία (1) παρουσία στα ημιτελικά έχουν ο ΠΑΟΚ και ο Εθνικός Πειραιώς. Ο ΟΣΦΠ και ο ΠΑΟ μαζί έχουν 59 από τις 91 συμμετοχές της Ελλάδας στην ημιτελική φάση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (ποσοστό 64,8%).

Οι ελληνικοί σύλλογοι προκρίθηκαν στον τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης στην Ευρώπη, συνολικά σε άνδρες και γυναίκες, 44 φορές. Αυτό σημαίνει, ότι το ποσοστό επιτυχίας της Ελλάδας από τα ημιτελικά στον τελικό είναι 48,3% (44/91). Η επίδοση αυτή είναι ιδιαίτερα υψηλή για Champions League, και γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακή εάν συνυπολογισθεί το πληθυσμιακό μέγεθος της χώρας.

Ως μέτρο σύγκρισης, η Ρεάλ Μαδρίτης έχει ποσοστό επιτυχίας 54,5% από τους «4» στον τελικό του Champions League (18 τελικοί σε 33 ημιτελικούς) στο ποδόσφαιρο, η Μπαρτσελόνα 8 στους 18 στο ποδόσφαιρο (44,4%) και 8 στους 19 στο μπάσκετ (42,1%), ενώ η Μπάγερν Μονάχου 50% στο ποδόσφαιρο (11 φορές φιναλίστ σε 22 παρουσίες στην τετράδα) και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 41,6% (5 στους 12).

Αλήθεια, η πλήρης αποχώρηση των ήδη εγκατεστημένων τότε κολοσσών Total και Repsol το 2021-2022 τι ακριβώς ήταν; Αν ακολουθούσαμε την τελευταία ερμηνεία της κυβέρνησης, θα έπρεπε να τη χαρακτηρίσουμε κραυγαλέα ψήφο δυσπιστίας στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Υστερόγραφο 1: Κύριοι της κυβέρνησης, το ψέμα έχει κοντά ποδάρια. Όταν γράφετε για δήθεν «πρώτη ερευνητική γεώτρηση μεγάλου βάθους μετά τη Μεταπολίτευση», λέτε συνειδητά ψέματα. Αν είχατε ψάξει, όχι μακριά, στον ιστότοπο του ΥΠΕΝ, θα είχατε βρει πως από το 1975 και μετά έγιναν 75 ερευνητικές γεωτρήσεις υδρογονανθράκων. Αν δε ψάχνατελίγο ακόμη, θα βρίσκατε ότι ανάμεσα σ’ αυτές ήταν και γεωτρήσεις μεγάλου βάθους, πολύ πριν από εσάς, μετά τη Μεταπολίτευση.

Υστερόγραφο 2: Γνωρίζουμε όλοι ότι η σημερινή κινητικότητα δεν οφείλεται σε καμία δική σας πρωτοβουλία, αλλά στις διεθνείς εξελίξεις, οι οποίες σας ανάγκασαν σε μια εντυπωσιακή κυβίστηση”.

O Oργανισμός Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (ΟΒΙ) του Υπουργείου Ανάπτυξης, από τον Μάιο του 2022 όταν και κατέστη αρμόδιος φορέας στην Ελλάδα για τα Εμπορικά Σήματα, ανέλαβε πρωτοβουλία για τον συντονισμό και την υποστήριξή όλων των ενεργειών για την προσβολή του παραπάνω σήματος μέσω άσκησης αίτησης ακύρωσης του, τον Φεβρουάριο του 2023, ενώπιον του αρμοδίου Γραφείου της Ε.Ε.

To Eυρωπαϊκό Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας τον Ιανουάριο του 2025 εξέδωσε απόφαση με την οποία ακυρώθηκε και διαγράφηκε το Ευρωπαϊκό Εμπορικό Σήμα «Turkaegean».

Κατά της απόφασης, η Τουρκική πλευρά προσέφυγε ενώπιον του αρμόδιου Συμβουλίου Προσφυγών (Βoards of Appeal-EUIPO).

Το Συμβούλιο Προσφυγών με σημερινή του απόφαση απέρριψε την Τουρκική προσφυγή και επικύρωσε την διαγραφή και ακύρωση του «Turkaegean» ως Ευρωπαϊκού Εμπορικού Σήματος.

Έθεσε δε ως απαρέγκλιτη προϋπόθεση για την ανάπτυξη μιας συνεργατικής και αμοιβαίως επωφελούς σχέσης μεταξύ της ΕΕ και της Τουρκίας την αταλάντευτη προσήλωση στις διεθνείς συμφωνίες και στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και την αποχή από μονομερείς ενέργειες που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών μελών της ΕΕ.

Αφορμή για την ερώτηση του Γ. Μανιάτη, που οδήγησε στην έμμεση αλλά ηχηρή διάψευση των ισχυρισμών της Τουρκίας ότι τα νησιά δεν έχουν ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα(Επιτροπή: «τα έργα υποδομών που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ λειτουργούν σε πλήρη συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο») αποτέλεσε η πρόσφατη παρενόχληση από τουρκική φρεγάτα του πλοίου «Ocean Connector», που πόντιζε καλώδιο οπτικών ινών από την Αμοργό στην Αστυπάλαια. Υπενθυμίζει ότι το συγκεκριμένο έργο αποτελεί μέρος της ευρύτερης διασύνδεσης οπτικών ινών SEA-SPINE (High-speed Submarine Backbone for islands of the Aegean Sea), που κατατάσσεται στις προτεραιότητες της ΕΕ, με χρηματοδότηση από τον μηχανισμό «Συνδέοντας την Ευρώπη» (ΜΣΕ – Connecting Europe Facility / CEF), όπως άλλωστε αντίστοιχα το καλώδιο ηλεκτρικής ενέργειας Ελλάδας- Κύπρου Great Sea Interconnector, που κατατάσσεται στις προτεραιότητες της ΕΕ, αποτελώντας Έργο Κοινού Ενδιαφέροντος (PCI) και μια από τις μόλις 8 «Ενεργειακές Λεωφόρους» της ΕΕ, με χρηματοδότηση από το CEF.

Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης και της απάντησης:

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-001072/2026

προς την Επιτροπή

Άρθρο 144 του Κανονισμού

Γιάννης Μανιάτης (S&D)

Θέμα: Νέα τουρκική παρεμπόδιση πόντισης καλωδίου

Η συνεχής αύξηση της τουρκικής προκλητικότητας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου αποτελεί καθημερινό φαινόμενο. Όπως και στη περίπτωση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου (Great Sea Interconnector), η Τουρκία παρεμποδίζει με στρατιωτικά μέσα την υλοποίηση της διασύνδεσης οπτικών ινών μεταξύ Αστυπάλαιας και Αμοργού. Συγκεκριμένα, το τουρκικό πολεμικό ναυτικό κάλεσε το πλοίο πόντισης του καλωδίου να σταματήσει τις εργασίες του και να αποχωρήσει από την περιοχή.

Το συγκεκριμένο έργο αποτελεί μέρος της ευρύτερης διασύνδεσης οπτικών ινών SEA-SPINE (High-speed Submarine Backbone for islands of the Aegean Sea) και κατατάσσεται στις προτεραιότητες της ΕΕ, με χρηματοδότηση από τον μηχανισμό «Συνδέοντας την Ευρώπη» (ΜΣΕ).

Δεδομένου ότι η έκθεση για την Τουρκία 2025 καταγράφει πως «συνεχίστηκαν οι αναφορές για παραβιάσεις των ελληνικών χωρικών υδάτων, με αξιοσημείωτη αύξηση των περιστατικών σε σύγκριση με την προηγούμενη περίοδο αναφοράς» και ότι οι θαλάσσιες ζώνες των κρατών μελών της ΕΕ αποκτούν όλο και μεγαλύτερη σημασία για την πράσινη και ψηφιακή μετάβασή της, ερωτάται η Επιτροπή:

1. Ποια μέτρα εξετάζει για την προάσπιση των συμφερόντων της ΕΕ στις θαλάσσιες ζώνες των κρατών μελών της από παράνομες ενέργειες τρίτων κρατών;

2. Έχει ενημερώσει η ελληνική κυβέρνηση επίσημα για τις ανωτέρω εξελίξεις και, αν ναι, έχουν αναληφθεί κοινές πρωτοβουλίες προστασίας αυτής της συγχρηματοδοτούμενης από τον ΜΣΕ στρατηγικής ευρωπαϊκής υποδομής;

Κατάθεση: 16.3.2026

EL

E-001072/2026

Απάντηση της ύπατης εκπροσώπου / αντιπροέδρου κ. Kallas

εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(26.5.2026)

Η ΕΕ παραμένει προσηλωμένη στην υπεράσπιση των συμφερόντων της και των συμφερόντων των κρατών μελών της, καθώς και στην προάσπιση της περιφερειακής σταθερότητας. Στο πλαίσιο αυτό, η ΕΕ αποδίδει ύψιστη σημασία στη διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων όλων των κρατών μελών, με πλήρη σεβασμό του διεθνούς δικαίου. Η αταλάντευτη προσήλωση στις διεθνείς συμφωνίες και στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και η αποχή από μονομερείς ενέργειες που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών μελών, εξακολουθούν να αποτελούν βασική προϋπόθεση για την εξασφάλιση ενός σταθερού και ασφαλούς περιβάλλοντος στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και για την ανάπτυξη μιας συνεργατικής και αμοιβαίως επωφελούς σχέσης μεταξύ της ΕΕ και της Τουρκίας.

Η Επιτροπή είναι ενήμερη για αναφορές σχετικά με την εικαζόμενη παρεμπόδιση των δραστηριοτήτων πόντισης καλωδίων στο πλαίσιο του έργου SEA-SPINE που συγχρηματοδοτείται από τον μηχανισμό «Συνδέοντας την Ευρώπη» (ΜΣΕ — Ψηφιακός τομέας), αποσκοπεί στην ενίσχυση της ψηφιακής συνδεσιμότητας μεταξύ των ελληνικών νησιών και αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα για την ψηφιακή μετάβαση της ΕΕ. Κατόπιν έρευνας του Ευρωπαϊκού Εκτελεστικού Οργανισμού για την Υγεία και τον Ψηφιακό τομέα, η κοινοπραξία επιβεβαίωσε ότι το σκάφος Ocean Link ολοκλήρωσε τις προγραμματισμένες εργασίες του μεταξύ Αμοργού και Αστυπάλαιας χωρίς παρακώλυση. Παρόλο που δεν έγινε επίσημη κοινοποίηση της κλήσης, η Επιτροπή επισημαίνει ότι τα έργα υποδομών που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ λειτουργούν σε πλήρη συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο (Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας).

Η ΕΕ απορρίπτει κάθε μονομερή ενέργεια που παρακωλύει την άσκηση νομίμων δραστηριοτήτων. Δεδομένου του κρίσιμου ρόλου των υποβρύχιων καλωδίων στη διασφάλιση της ψηφιακής ανθεκτικότητας της ΕΕ, η Επιτροπή βρίσκεται σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη για να διασφαλίσει την ομαλή ολοκλήρωση του έργου και θα συνεχίσει να παρακολουθεί στενά την κατάσταση και την υλοποίηση του έργου.

Μετά τη συνάντηση, ο Μιχάλης Κατρίνης δήλωσε: «Σε μια ιδιαίτερη ημέρα για τον Ελληνισμό, επισκεφθήκαμε το Αρχηγείο Στόλου.
Με τον τουρκικό αναθεωρητισμό της “Γαλάζιας Πατρίδας” να αμφισβητεί την ελληνικότητα 152 νησιών και βραχονησίδων στο Αιγαίο, οι άνδρες και οι γυναίκες του Πολεμικού Ναυτικού αποτελούν τον εγγυητή της εθνικής ασφάλειας, των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας.

Η Ελλάδα δεν εκφοβίζεται, δεν κάνει εκπτώσεις στα κυριαρχικά της δικαιώματα. Στηρίζουμε κάθε προσπάθεια και κίνηση για την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος του Πολεμικού μας Ναυτικού. Είμαστε δίπλα στο προσωπικό και στα στελέχη του Πολεμικού μας Ναυτικού που δικαιούνται να δουν την έμπρακτη αναγνώριση της Πολιτείας σε όσα προσφέρουν καθημερινά αλλά και διαχρονικά».

Η ανάλυση δείχνει ότι ο Αλέξης Τσίπρας αντλεί σημαντικά ποσοστά από τον ΣΥΡΙΖΑ (56%) αλλά και από την Πλεύση Ελευθερίας (28%), ενώ ως βασικό κίνητρο επιλογής του κόμματός του καταγράφεται η «εντιμότητα» με 39%, η «εμπιστοσύνη» με 33% και η «στήριξη στα λαϊκά στρώματα» με 20%.

Στον αντίποδα, η Μαρία Καρυστιανού φαίνεται να αντλεί ψήφους από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, ακόμη και από ψηφοφόρους της ΝΔ, με βασικό της πολιτικό αφήγημα την «κάθαρση» και την απόδοση δικαιοσύνης, ιδιαίτερα για την υπόθεση των Τεμπών. Το 27% των ερωτηθέντων εκφράζει ελπίδα και ενθουσιασμό για το κόμμα της, ενώ σημαντικό ποσοστό δηλώνει απογοήτευση ή ανασφάλεια.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το εύρημα για τους αναποφάσιστους, οι οποίοι στις προηγούμενες εκλογές του 2023 είχαν στραφεί κυρίως προς τη ΝΔ, αλλά και για την καταγραφή της πολιτικής επιρροής των νέων σχηματισμών στο συνολικό σκηνικό.

Στο ερώτημα για τον πολιτικό που μπορεί να αποτελέσει τον ισχυρότερο αντίπαλο του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο Αλέξης Τσίπρας καταγράφεται δεύτερος με 25%, ενώ η Μαρία Καρυστιανού συγκεντρώνει 7%.

Διαφορετική είναι η εικόνα ωστόσο στη δημοφιλία των πολιτικών αρχηγών όπου η Μαρία Καρυστιανού με 32% θετικές γνώμες προηγείται του Κυριάκου Μητσοτάκη που συγκεντρώνει το 28%.

Αξίζει να σημειωθεί πως στη συγκεκριμένη ερώτηση ο κ. Τσίπρας βρίσκεται στην τέταρτη θέση, με 24% μαζί με την Ζωή Κωνσταντοπούλου και πίσω από τον Δημήτρη Κουτσούμπα που με 27% βρίσκεται στην τρίτη θέση. Ο Νίκος Ανδρουλάκης βρίσκεται στην πέμπτη θέση με ποσοστό 20%.

Στα μαχαίρια ΠΑΣΟΚ-ΕΛΑΣ με φόντο τις δημοσκοπήσεις

«Τις τελευταίες μέρες μεθοδεύεται μια εξόφθαλμη επιχείρηση χειραγώγησης της κοινής γνώμης από συγκεκριμένα συστήματα, που θέλουν τη διατήρηση της Νέας Δημοκρατίας στη διακυβέρνηση της χώρας» τονίζει σε ανακοίνωσή του το ΠΑΣΟΚ και προσθέτει:

«Κατά παράβαση της απόφασης του συνδέσμου των εταιρειών δημοσκοπήσεων, δημοσιεύτηκαν δύο δημοσκοπήσεις που διενεργήθηκαν τις ίδιες μέρες, πριν την ίδρυση του κόμματος του κ. Τσίπρα.

Δημοσκόπηση της Interview προσδιορίζει διαφορά 0,5% μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ ενώ εκείνη της RealPolls δημοσιεύει διαφορά που φτάνει τις 8 μονάδες. Είναι προφανές πως δεν μπορεί να ισχύουν και τα δύο. Η στατιστική σηκώνει τα χέρια ψηλά μπροστά στα υπόγεια σχέδια κάποιων.

Αναφορικά, δε, με την εταιρεία RealPolls προκύπτουν σημαντικά ερωτήματα που χρήζουν απάντησης, καθώς εκπροσωπείται από τον κ. Αλληλόμη, συνεργάτη του κ. Τσίπρα στο Μέγαρο Μαξίμου την περίοδο της Πρωθυπουργίας του και μέλος σε πλειάδα επιτροπών που είχαν συγκροτήσει για το κυβερνητικό έργο υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής».

«Τα στελέχη της ΕΛΑΣ αρνούνται να βγουν σε πάνελ με στελέχη άλλων κομμάτων, ακολουθώντας την τακτική των μονολόγων που έχουν εγκαινιάσει οι υπουργοί της Νέας Δημοκρατίας. Δοξάζονται αμφότεροι κρυπτόμενοι. Όσοι παίζουν τα ρέστα τους για ένα βολικό πολιτικό σκηνικό, θα διαψευστούν όπως πάντα με εκκωφαντικό τρόπο από τον ελληνικό λαό» καταλήγει η ανακοίνωση.

Η RealPolls, από την πλευρά της, υποστηρίζει ότι το τελευταίο διάστημα «συγκεκριμένος πολιτικός χώρος έχει επιλέξει να αμφισβητήσει συνολικά την αξιοπιστία του κλάδου των δημοσκοπήσεων», ενώ προσθέτει ότι τοποθετείται δημόσια «για να αποκαταστήσει πραγματικά δεδομένα απέναντι σε έναν λόγο που υπονομεύει αδιακρίτως τον θεσμικό ρόλο της έρευνας κοινής γνώμης».

Η εταιρεία αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο νομικών κινήσεων, δηλώνοντας ότι επιφυλάσσεται «παντός νομίμου δικαιώματός της, αστικού και ποινικού» για οποιεσδήποτε αναφορές θεωρεί ψευδείς, προσβλητικές ή επιζήμιες.

Η ανακοίνωση της εταιρείας

«Το τελευταίο διάστημα, συγκεκριμένος πολιτικός χώρος έχει επιλέξει να αμφισβητήσει συνολικά την αξιοπιστία του κλάδου των δημοσκοπήσεων, με δηλώσεις που στρέφονται και κατά της εταιρείας μας. Η RealPolls τοποθετείται δημόσια για να αποκαταστήσει, πραγματικά δεδομένα απέναντι σε έναν λόγο που υπονομεύει αδιακρίτως τον θεσμικό ρόλο της έρευνας κοινής γνώμης. Διευκρινίζει ότι δεν την αφορούν πολιτικά ή/και κομματικά “παιχνίδια”.

Οι τεχνικές που ακολουθεί η RealPolls είναι ίδιου τύπου με αυτές που χρησιμοποιούν, κάποιες από τις μεγαλύτερες διεθνείς δημοσκοπικές και δεν αμφισβητούνται πουθενά και από κανέναν. Στην πορεία της, η RealPolls διενήργησε έρευνες πριν από κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις, οι οποίες δημοσιεύτηκαν και επιβεβαιώθηκαν πλήρως από τα αποτελέσματα των καλπών.

Στις δημοτικές εκλογές της Αθήνας (2023), η RealPolls υπήρξε η μόνη εταιρεία που εντόπισε εγκαίρως τόσο την είσοδο του Χάρη Δούκα στον δεύτερο γύρο όσο και την τελική του επικράτηση. Στις εσωκομματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ (2023), η RealPolls επιβεβαιώθηκε πλήρως και στους δύο γύρους, προβλέποντας τόσο το προβάδισμα 8 μονάδων του Στέφανου Κασσελάκη στον πρώτο γύρο όσο και την άνετη τελική του επικράτηση στον δεύτερο. Τέλος, στις εθνικές εκλογές του Ιουνίου 2023, η RealPolls προέβλεψε τα εκλογικά αποτελέσματα ακόμα και τηνμεγάλη άνοδο των «Σπαρτιατών», πού ήταν από τις εκπλήξεις της αναμέτρησης.

Η δημόσια κριτική και ο θεσμικός διάλογος είναι θεμιτά και επιθυμητά. Δηλώσεις και αναφορές, που συνιστούν προσπάθεια απαξίωσης της εταιρείας και, ευρύτερα, του ίδιου του θεσμού της έρευνας κοινής γνώμης δεν συνιστούν κριτική. Για τις αναφορές αυτές ή/και κάθε άλλη επιζήμια ή/και ψευδή ή/και προσβλητική, η εταιρεία επιφυλάσσει ρητώς παντός νομίμου δικαιώματός της, αστικού και ποινικού».

Στην κοινή τους ερώτηση, Γ. Μανιάτης και Κ. Καζάνη θέτουν δύο εξαιρετικά συγκεκριμένα ερωτήματα προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εντός των πλαισίων δικαιοδοσίας της:

1. Αν έχει ενταχθεί το συγκεκριμένο φράγμα στον κατάλογο έργων του Ταμείου Απανθρακοποίησης Νησιών, που χρηματοδοτείται από πόρους ευρωπαϊκής προέλευσης και συγκεκριμένα από τη δημοπράτηση δικαιωμάτων εκπομπών CO₂.

2. Σε περίπτωση μη ένταξής του στο Ταμείο Απανθρακοποίησης Νήσων, ποια εναλλακτικά ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για την ολοκλήρωση του έργου.

Υπενθυμίζεται ότι η Βουλευτής Ευβοίας του ΠΑΣΟΚ, Κ. Καζάνη, έχει αναδείξει επανειλημμένα το θέμα του Φράγματος Σέτας–Μανικίων στη Βουλή, ζητώντας συγκεκριμένες απαντήσεις σχετικά με τη χρηματοδότηση και το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης του έργου.

Η νέα παρέμβαση του ΠΑΣΟΚ προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενισχύει την πίεση, σε Ελλάδα και Βρυξέλλες, ώστε να βρεθεί επιτέλους λύση και να ολοκληρωθεί ένα έργο που η Εύβοια έχει ανάγκη εδώ και χρόνια.

Το ΠΑΣΟΚ θα συνεχίσει να πιέζει, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, για την εξασφάλιση της χρηματοδότησης και την ολοκλήρωση ενός έργου κρίσιμης σημασίας για το νερό, την αγροτική παραγωγή και την ανθεκτικότητα της Εύβοιας απέναντι στην κλιματική κρίση.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

“Το φράγμα Σέτας–Μανικίων στην Εύβοια παραμένει ημιτελές από το 2005, παρότι αποτελεί έργο ζωτικής σημασίας για την υδροδότηση των Δήμων Κύμης–Αλιβερίου και Ερέτριας, που διαχρονικά πλήττονται από εξαιρετικά σημαντικές ελλείψεις πόσιμου νερού. Η ολοκλήρωσή του έργου θα βελτιώσει σημαντικά την ύδρευση, την άρδευση, τη διαχείριση υδάτινων πόρων, αλλά και την παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας, συμβάλλοντας καθοριστικά στην κλιματική ανθεκτικότητα της ευρύτερης περιοχής.

Με βάση τις αρμόδιες Ελληνικές Αρχές, το έργο σήμερα διαθέτει επικαιροποιημένες τεχνικές μελέτες και εγκεκριμένους περιβαλλοντικούς όρους, όμως εκκρεμεί η απόφαση χρηματοδότησής του. Δημόσιες αναφορές συσχετίζουν τη χρηματοδότηση του έργου με το Ταμείο Απανθρακοποίησης Νησιών, με πόρους προερχόμενους από τη δημοπράτηση 25 εκατομμυρίων δικαιωμάτων εκπομπών CO₂ του ευρωπαϊκού συστήματος εμπορίας ρύπων (EU ETS). Ωστόσο, παραμένει ασαφής η πορεία ένταξης του φράγματος στο εν λόγω χρηματοδοτικό εργαλείο.

Ερωτάται η Επιτροπή:

Έχει συμπεριλάβει η ελληνική κυβέρνηση το Φράγμα «Σέτα-Μανίκια» στον κατάλογο έργων του Ταμείου Απανθρακοποίησης και αν ναι, ποια είναι τα βασικά στοιχεία της επένδυσης (εργασίες προς χρηματοδότηση, προϋπολογισμός, χρονοδιάγραμμα);

Σε περίπτωση μη ένταξης του έργου στο Ταμείο Απανθρακοποίησης, ποια εναλλακτικά Ενωσιακά χρηματοδοτικά εργαλεία ή προγράμματα θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για τη χρηματοδότηση του εν λόγω φράγματος;”