Υπενθυμίζεται ότι ο Πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στην παρέμβασή του κατά την παρουσίαση της μονογραφίας της Αικατερίνας Παπανικολάου, με τίτλο «Επικοινωνιακό απόρρητο και Εθνική Ασφάλεια», είχε, μεταξύ άλλων, σημειώσει ότι «το διαβόητο πλέον σκάνδαλο των υποκλοπών, χαίνουσα πληγή στην καρδιά του Κράτους Δικαίου, η οποία εκθέτει το κύρος της Χώρας και διεθνώς, οφείλεται στο ότι τα αρμόδια όργανα της Εκτελεστικής Εξουσίας, δυστυχώς με την ανοχή ορισμένων εκ των εχόντων την σχετική δικαιοδοσία οργάνων της Δικαστικής Εξουσίας, ερμήνευσαν και ερμηνεύουν τις διατάξεις του άρθρου 19 του Συντάγματος ως εάν το προστατευόμενο έννομο αγαθό σε αυτό το ρυθμιστικό πλαίσιο εντοπίζεται πρωτίστως στην Εθνική Ασφάλεια. Και όχι στην προστασία του δικαιώματος θωράκισης του απορρήτου των επικοινωνιών, όπου βεβαίως η ρήτρα της Εθνικής Ασφάλειας λειτουργεί, κατ’ αποτέλεσμα, αποκλειστικώς ως μέσο αποτροπής ενδεχόμενης καταχρηστικής, lato sensu, άσκησης του δικαιώματος τούτου».

Και είχε τονίσει ότι «φυσικά τηρουμένων των ιστορικών αναλογιών -για να μην παρεξηγηθώ περισσότερο από τους «πρόθυμους» υποστηρικτές του ότι το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν είναι δα ούτε πρωτόγνωρο ούτε a priori καταδικαστέο θεσμικώς- ας αναλογισθούμε ότι τέτοιας μορφής εκτροπές όχι μόνο ροκανίζουν βασανιστικά τα θεμέλια της Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας. Αλλά και παραπέμπουν σε εποχές -ας μην βιαστούμε να τις χαρακτηρίσουμε άπαξ διά παντός παρωχημένες- και ανάλογες απρόσωπες τυραννικές εξουσίες που θυμίζουν Κάφκα, ιδίως στην «Δίκη» και στον «Πύργο», ή και την ταινία (2006) του Φλόριαν-Χένκελ φον Ντόνερσμαρκ «Οι ζωές των άλλων», η πλοκή της οποίας ανατρέχει στο Ανατολικό Βερολίνο του 1984.»

Μια δημόσια συζήτηση για την αναζήτηση υπερβάσεων από τις παθολογίες που διαπερνούν την κοινωνία μας και συστηματικής δόμησης συναινέσεων αποφεύγεται, διότι θα προκύψουν οι αναγκαίες σημαντικές αναδιαρθρώσεις που φοβίζουν μεγάλες ομάδες συμφερόντων και ανατρέπουν άλλες παγιωμένες αδράνειες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στα προγράμματα των κομμάτων, σε όσα υπάρχουν ή σε όσα κατασκευάζονται αυτή τη στιγμή πυρετωδώς από ερασιτέχνες, φιλόδοξους «εμπειρογνώμονες», γίνονται μόνο γενικόλογες αναφορές. Παρά την περίφημη προγραμματική σύγκλιση –μόνιμο άλλοθι όλων των επικλήσεων– για ενότητα παράπλευρων χώρων, κυρίως στην κεντροαριστερά, πουθενά αυτό δεν εννοείται πραγματικά. Στα δεξιά, η συντήρηση της τωρινής δομής ανισοτήτων προέχει, οπότε η αναζήτηση μετατοπίζεται στην εκάστοτε πυρόσβεση και διαχείριση κρίσεων, μέχρι την επόμενη φορά.

Οι ειδικοί για το παραγωγικό μοντέλο και την οικονομία

Όμως ένα πλήθος σοβαρών μελετητών (Γιαννίτσης, Αλογοσκούφης, Κώνστας, Ρίζας, Βούλγαρης, Σπανού, Σωτηρόπουλος, Χριστοδουλάκης, Τσακαλώτος) αποτυπώνουν διαχρονικά τις δυσχέρειες, αλλά και την αντίστιξη κράτους, αγοράς και ανάπτυξης στη χώρα μας. Αποτυπώνουν όμως και τον ορυμαγδό των ιδιοτελών συμπεριφορών, αλλά και των καθηλωμένων νοοτροπιών, της συνεχούς απόρριψης ή, περισσότερο, της δεδομένης αντίθεσης σε όποια σημαντική μεταρρύθμιση από την πλευρά των εκάστοτε ενδιαφερομένων-απειλουμένων. Εξετάζονται διαχρονικές αδυναμίες, στρεβλώσεις και αδράνειες μιας ισχνής και ασθμαίνουσας οικονομίας, πάντα εξαρτημένης και συμπλεγματικής, που αδυνατούσε, αυτοσχεδιάζοντας, να επιτύχει όλη τη μεταπολεμική περίοδο μια ανάπτυξη πάνω από το 1%.

Η κατάληξη τα τελευταία χρόνια είναι ακόμα αναιμική, με στροφή στις υπηρεσίες, με μονοκαλλιέργεια τον τουρισμό και το λιανεμπόριο και τη μόνιμη έλλειψη επενδύσεων –παρά τις προσπάθειες του Πατέλη – κλπ. Ο τωρινός απολογισμός της μεγάλης ευκαιρίας των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης αποκαλύπτει την προτεραιότητα της κυβέρνησης στην ευνοϊκή μεταχείριση –συνεργουσών των τραπεζών με τα υπερκέρδη– των δέκα μεγάλων της οικονομικής ελίτ, αλλά και μια απίστευτη πολυδιάσπαση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τη ραχοκοκαλιά της εθνικής οικονομίας. Και ειδικά αυτήν την περίοδο, που είχε επιτραπεί από την ΕΕ η παρέμβαση των κυβερνήσεων για στήριξη των εθνικών βιομηχανιών. Ποιος άραγε υπήρξε ο εγχώριος σχεδιασμός και η υλοποίηση μιας τέτοιας δυνατότητας;

Πως μοιράζεται το χρήμα

Μόλις πρόσφατα, καθυστερημένα, μέτρα 1 δισ. εξαντλούνται σε παροχές, διευκολύνσεις, φορολογικές ελαφρύνσεις και «κίνητρα συγχωνεύσεων», χωρίς έναν οδηγό, ένα μπούσουλα, μια στοιχειώδη κατεύθυνση κοινής ανάπτυξης και εκμετάλλευσης του πλούτου της χώρας. Κρυμμένη πίσω από το άλλοθι της τραπεζικής θωράκισης, που απέρριπτε την αρτιότητα προτάσεων από τους μικρούς, η κυβέρνηση απλώς προέδρευε, ευνοώντας τους μεγάλους. Πουθενά δεν τέθηκε το αίτημα ενός συνολικού ή έστω μερικού σχεδίου, όπως η πυροσβεστική έκθεση Μακίνσεϊ το 2011, ούτε η πιο πρόσφατη συλλογική μελέτη Πισσαρίδη το 2020, όπου θα υπήρχε η συνολική και συμπεριληπτική αναπτυξιακή προοπτική.

Μια προσπάθεια που θα λειτουργούσε σαν ένα κοινό εθνικό εργοτάξιο, στήριξης και υλοποίησης πρωτοβουλιών δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σε συγκεκριμένες περιφέρειες, με εμπλοκή, δουλειές, υποδομές συμβατικές και ψηφιακές και κόμβους-πάρκα οικονομικής δραστηριότητας. Συνδεδεμένη ταυτόχρονα με κίνητρα, κριτήρια και business plan μιας πορείας σοβαρών συγχωνεύσεων και εκτεταμένων κλαδικών διαδράσεων, με προφανή οφέλη τις οικονομίες κλίμακας μεγάλων ομάδων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Έτσι, τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα χάνονται στην αδυναμία να συναγωνισθούμε, σε προϊόντα αγροτικά ή βιομηχανικά ή ακόμα και ψηφιακής εφαρμογής και καινοτομίας, τον διεθνή έντονο ανταγωνισμό.

Το κράτος φαίνεται –μέσα από τη μαξιμοκεντρική διακυβέρνηση– χαμένο και πολυάσχολο σε άπειρες «διευθετήσεις» στις τρεις περιοχές του, με μια κεντρική δημόσια διοίκηση ακινητοποιημένη σε συμβατική λειτουργία διαχείρισης και με την αποσυγκέντρωση της αποκεντρωμένης διοίκησης να παίζει ουσιαστικά ρόλο επιτηρητή. Η δε περίφημη τοπική αυτοδιοίκηση, καχεκτική, άτολμη και υπολειμματική, ακόμα και σε πρωτοβουλίες απλές (κάψιμο σκουπιδιών, μαρίνες, τοπικοί οικολογικοί θησαυροί όπως ο Αμβρακικός, οι Πρέσπες κ.ά., αξιοποίηση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και ενεργοποίηση των σχολείων). Δυστυχώς, τα τρία επίπεδα δεν δείχνουν να συντονίζονται σε έναν έστω κοινό καμβά, σε επιτυχημένες συνέργειες, πόσο μάλλον σε έναν ειρμό προτεραιοτήτων που να δουλεύει στις αποξενωμένες περιφέρειες αλλά και στις τοπικές κοινωνίες, ανανεώνοντάς τες.

Η οικονομία στις κάλπες

Είναι δυνατόν τα πολυάριθμα κόμματα, προεκλογικά, πέρα από σπασμωδικές αναφορές και πολώσεις, να αναδείξουν έναν προεκλογικό λόγο προγραμματικό, όχι εργαστηριακά κατασκευασμένο, έναν λόγο καινοτόμο και συμπεριληπτικό, με κοινές παραδοχές σε μεγάλες τομές; Όταν παράλληλα, στα τρέχοντα και συγκυριακά θέματα, ο ελληνικός ατομικισμός φθάνει στο έπακρο, όταν από την κατάρρευση των συνεταιρισμών του ’80 ως τον τωρινό ΟΠΕΚΕΠΕ, η εποποιία του πελατειασμού, του κρατικοδίαιτου ή της παράκαμψης κανόνων, σε μια νεοπλουτιστική πάντα εξατομικευμένη πρακτική, είναι ο κανόνας;

Είναι δυνατόν, σε αυτήν τη μεταμνημονιακή περίοδο, να πειστεί, μέσα από συγκρούσεις και συναινέσεις, μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης στην αποδοχή και συμφωνία στα βασικά ενός κοινού δρόμου ανάπτυξης; Τι άλλο όμως είναι ένα πραγματοποιήσιμο κοινωνικό συμβόλαιο του χώρου της εργασίας και του συνόλου της κοινωνίας, στο οποίο όλοι ομνύουν και όλοι φαίνεται να αναβάλλουν, χαμένοι σε μικρόκοσμους αντιπαράθεσης μέτρων βελτίωσης της «καθημερινότητας»;

Κατά ψήφισαν μόνον οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Αριστεράς και του ΚΚΕ, ενώ οι τρεις του ΠΑΣΟΚ ψήφισαν “παρών”. Υπέρ ψήφισαν οι ευρωβουλευτές της ΝΔ και η Ελληνική Λύση.

Οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ, σύμφωνα με σχετική ενημέρωση, εξέφρασαν στον πρέσβη της Κούβας, Juan Antonio Fernández Palacios, «την διαχρονική αλληλεγγύη του κόμματος και του ελληνικού λαού στον λαό της Κούβας» και ανέδειξαν «τις πολυάριθμες πρωτοβουλίες του ΚΚΕ στην Ελλάδα με μαζική λαϊκή συμμετοχή και την ανάπτυξη πλατιάς καταδίκης των εγκληματικών ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών σε βάρος του Κουβανικού λαού, όπως κι αυτές στην ελληνική βουλή και στο ευρωκοινοβούλιο, ώστε να στηριχθεί η Κούβα».

Ο πρέσβης της Κούβας ευχαρίστησε «για την σταθερή κι αποφασιστική αλληλεγγύη και στήριξη του ΚΚΕ», ενώ ενημέρωσε «για τις ανυπολόγιστες συνέπειες που αντιμετωπίζει καθημερινά ο Κουβανικός λαός από το απάνθρωπο εμπάργκο των ΗΠΑ».

Οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ από τη μεριά τους κατήγγειλαν ιδιαίτερα «το κατάπτυστο ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου που επιχειρεί να “ξεπλύνει” τον αμερικανικό αποκλεισμό. Επιπλέον και την ώρα που ο λαός της Κούβας υποφέρει από εξοντωτικές στερήσεις, καλεί την ΕΕ να προωθήσει νέες κυρώσεις, διακοπές χρηματοδοτήσεων κ.α..

Από τον Ίφιτο και την ανασύσταση των Ολυμπιακών Αγώνων κατά τον 9ο αιώνα π.Χ., έως τις φιλοσοφικές προσεγγίσεις του αγώνα στην αρχαία ελληνική σκέψη και τον Ρωμαϊκό Στωικισμό, και από εκεί έως την πρόσληψη του Ολυμπιακού πνεύματος στον Ελληνικό Διαφωτισμό, η ημερίδα προτείνει μια συνολική θεώρηση της Ολυμπίας ως διαχρονικού συμβόλου παιδείας, αρετής, ειρήνης και πολιτισμού.

Την εκδήλωση συντονίζει η δημοσιογράφος Ζέτα Θεοδωρακοπούλου, ενώ χαιρετισμό θα απευθύνει ο Πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Αθλητικού Τύπου (ΠΣΑΤ) Βαγγέλης Ιωάννου.

Στην ημερίδα συμμετέχουν οι:

Μάκης Ν. Φωκάς, Γενικός Γραμματέας του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός,
με θέμα: «Ολυμπιακές Αναμνήσεις»

Αντώνης Νάτσιος, Καθηγητής Φυσικής Αγωγής και συγγραφέας της Ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων,
με θέμα: «Ίφιτος (884 π.Χ.): Η ανασύσταση των Ολυμπιακών Αγώνων»

Ιωάννης Καλογεράκος, Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας, Τμήμα Φιλοσοφίας ΕΚΠΑ,
με θέμα: «Ολυμπιακά ιδεώδη και η αρχαία ελληνική φιλοσοφία»

Δρ. Παναγιώτης Ι. Ηλιόπουλος, Fulbright Fellow στο State University of New York και ΕΔΙΠ στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων,
με θέμα: «Ποια είναι η πτώση που αποφεύγει ο φιλόσοφος; Η έννοια του “Αγώνος” στον Ρωμαϊκό Στωικισμό»

Δημήτριος Π. Παναγιωτόπουλος, Καθηγητής Αθλητικού Δικαίου ΕΚΠΑ, Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω και Συμβουλίου της Επικρατείας, Honorary President της International Association of Sports Law (IASL), με θέμα: «Ολύμπιοι Αγώνες και Ελληνικός Διαφωτισμός»

Η ημερίδα φιλοδοξεί να υπενθυμίσει ότι η Ολυμπία δεν αποτελεί μόνο έναν ιστορικό τόπο ή μια ένδοξη ανάμνηση του παρελθόντος. Αποτελεί μια διαρκή πνευματική παρακαταθήκη, ένα πεδίο συνάντησης της ιστορίας, της φιλοσοφίας, του δικαίου, της παιδείας και του πολιτισμού, που εξακολουθεί να εμπνέει τον σύγχρονο κόσμο.

Τόπος διεξαγωγής: Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός Πλατεία Αγίου Γεωργίου Καρύτση 8, Αθήνα

Είσοδος ελεύθερη.

«Η Ολυμπία δεν είναι μόνο τόπος· είναι ιδέα, παιδεία και πολιτισμός»

Αξίζει να σημειωθεί πως είναι η δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες που το Βρετανικό Υπουργείο εξωτερικών ουσιαστικά αναβαθμίζει την εικόνα της Κύπρου αναφορικά με την ασφάλεια των ταξιδιών. Στις αρχές του μήνα είχε προχωρήσει σε μια ακόμη επικαιροποίηση αφαιρώντας από την σχετική ταξιδιωτική του συμβουλή την προειδοποίηση «για αυξημένο κίνδυνο περιφερειακής έντασης στην Κύπρο, ο οποίος θα μπορούσε να προκαλέσει προβλήματα στα ταξίδια και να έχει άλλες απρόβλεπτες επιπτώσεις», όπως χαρακτηριστικά τόνιζε από τις αρχές του Μάρτη.

Πηγἠ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι δικαστές του Συμβουλίου, αποδεχόμενοι την παραπεμπτική -για ιδιοποίηση ποσών, κακοδιαχείριση και ατασθαλίες στα οικονομικά της Κιβωτού- εισαγγελική εισήγηση, διατάσσουν να δικαστεί ο πατέρας Αντώνιος και οι δύο συγκατηγορούμενοι του, για σωρεία κατηγοριών, ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων.

Σύμφωνα με το βούλευμα (αριθμός 2293/2026) οι κατηγορούμενοι πρέπει να λογοδοτήσουν για αδικήματα που, ανά περίσταση, αφορούν: απιστία κατ’ εξακολούθηση σε βαθμό κακουργήματος, ηθική αυτουργία στην ανωτέρω πράξη, συνέργεια σε απιστία κατ’ εξακολούθηση, υπεξαίρεση αντικειμένου που το έχουν εμπιστευθεί στον υπαίτιο λόγω της ιδιότητάς του ως διαχειριστή ξένης περιουσίας κατ’ εξακολούθηση σε βαθμό κακουργήματος, ηθικής αυτουργίας στην ανωτέρω πράξη και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα.

Με την απόφαση τους οι δικαστές, διατάσσουν να διατηρηθεί η ισχύς του περιοριστικού όρου της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα που έχει επιβληθεί στον πατέρα Αντώνιο αλλά και στην πρεσβυτέρα Σταματία Γεωργαντή.

Κατά την κρίση των δικαστών, η κατηγορία της νομιμοποίησης παράνομου χρήματος που αποδίδεται στους κατηγορούμενους, φέρεται να αφορά σε ποσά που ανέρχονται στα 225.000 ευρώ.

Στο βούλευμα εκτίθεται η κρίση των μελών του Συμβουλίου, ότι ο βασικός κατηγορούμενος στην υπόθεση, ουσιαστικά, είναι ο κληρικός, ο οποίος αποφάσιζε για κάθε οικονομική κίνηση που γινόταν, με εκτελεστικό όργανο την πρεσβυτέρα.

Όπως ανέφερε ο εισαγγελικός λειτουργός στην πρόταση του, ο πατέρας Αντώνιος «με πειθώ και φορτικότητα προκάλεσε την απόφαση στην συγκατηγορούμενη σύζυγό του, ενώ η τελευταία είχε την ιδιότητα της προέδρου του διοικητικού συμβουλίου και της νομίμου εκπροσώπου τής αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας με την επωνυμία ”Κιβωτός του Κόσμου” , να προβεί σε ενέργειες, οι οποίες προκάλεσαν εν γνώσει τους, βέβαιες ζημιές στην περιουσία του οργανισμού κατά παράβαση των κανόνων της επιμελούς διαχείρισης».

Στο βούλευμα παρατίθενται εκτενώς οι επίμαχες ενέργειες, όπως οι εργασίες αποπεράτωσης ακινήτου ιδιοκτησίας του κληρικού με χρήματα της Κιβωτού, η πρόσληψη υπαλλήλου μισθοδοτούμενου από λογαριασμούς του Οργανισμού, για τη συντήρηση ακινήτου ιδιοκτησίας του πατέρα Αντώνιου.

Οι δικαστές αναφέρονται σε χρηματικες καταβολές του κληρικού και της συζύγου του, ύψους 200 χιλιάδων ευρώ, στον συγκατηγορούμενό τους, και υπάλληλο του οργανισμού, από τους λογαριασμούς της ΜΚΟ «μολονότι ο τελευταίος δεν παρείχε αντίστοιχης αξίας υπηρεσίες». Επίσης το Συμβούλιο αναφέρεται:

– Στην ιδιοποίηση παρανόμως χρημάτων ύψους περίπου 100.000 ευρώ της Κιβωτού του Κόσμου που είχαν εμπιστευθεί στην Σταματία Γεωργαντή, λόγω της ιδιότητάς της ως διαχειρίστριας ξένης περιουσίας. Τα χρήματα κατά το βούλευμα προέρχονταν από δωρεές χρηματικών ποσών από ιδιώτες και χρησιμοποιήθηκαν «για την κάλυψη των εξόδων διαβίωσής τους αλλά και των μελών της οικογένειάς τους προκειμένου να μην καταναλώσουν αλλά να αποταμιεύσουν στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς αντίστοιχο ποσό από τα χρήματα που ο κατηγορούμενος πατέρας Αντώνιος λάμβανε από την εργασία του».

-Σε ποσό 100.000 ευρώ που φέρεται να δαπανήθηκε στην αγοραπωλησία ακινήτων από τον κατηγορούμενο.

Οι δικαστές αναφέρουν, επίσης, ότι ουδέποτε παραδόθηκαν στην προσωρινή Διοίκηση της Κιβωτού, μετρητά και τιμαλφή που υπήρχαν σε τραπεζική θυρίδα της Κιβωτού του Κόσμου στην Αθήνα, που αφαίρεσε η πρεσβυτέρα η οποία «τα τοποθέτησε εντός της τσάντας της και εντός χάρτινης σακούλας καθ’ υπόδειξη του πατέρα Αντώνιου».

Αντίστοιχα, σύμφωνα με το δικαστικό συμβούλιο, δεν παραδόθηκαν και άλλα αντικείμενα της ΜΚΟ, συνολικής αξίας περίπου 305.000 ευρώ τα οποία «παρακρατήθηκαν παράνομα από την κατηγορουμένη τα οποία και απέκρυψε εντός κρύπτης σε παρακείμενο διαμέρισμα στο ίδιο κτίριο με την τότε κατοικία των 2 κατηγορουμένων, ήτοι σε χώρο που μόνο εκείνη γνώριζε και μόνο εκείνη είχε πρόσβαση».

Να σημειωθεί ότι το θέμα της οικονομικής διαχείρισης της Κιβωτού, αποτελεί την τρίτη δικογραφία που σχηματίστηκε για την υπόθεση. Οι άλλες δύο αφορούν, η πρώτη σωματικές κακοποιήσεις και βαριές τιμωρίες σε βάρος τροφίμων σε δομές του Οργανισμού, για τις οποίες ο Αντώνιος έχει καταδικαστεί σε δεύτερο βαθμό και η άλλη καταγγελλόμενη ασέλγεια σε βάρος δύο αγοριών. Η δίκη του πατέρα Αντώνιου για αυτήν είναι σε εξέλιξη ενώπιον του ΜΟΔ.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Σημείωσε ότι η έκθεση της αρμόδιας επιτροπής για την Τουρκία «δικαιώνει την Ελλάδα», επισημαίνοντας πως υπέρ της έκθεσης τάχθηκαν οι ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Αντίθετα, ανέφερε ότι καταψήφισαν η Πλεύση Ελευθερίας, η Νίκη, καθώς και η ευρωομάδα των “Πατριωτών”, στην οποία συμμετέχει η Αφροδίτη Λατινοπούλου.

Παράλληλα, εξαπέλυσε επίθεση προς πολιτικές δυνάμεις που, όπως υποστήριξε, εμφανίζονται με πατριωτική ρητορική στο εσωτερικό, αλλά δεν στηρίζουν αντίστοιχες πρωτοβουλίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κάνοντας λόγο για «ψευτοπατριωτισμό» και για πολιτικές δυνάμεις που «κάνουν πίσω όταν έρχεται η ώρα των αποφάσεων».

Ανδρουλάκης

“Η ψήφιση νόμου στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση, που κωδικοποιεί το παράνομο δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας», αποτελεί ευθεία βολή στα κυριαρχικά μας δικαιώματα και στο διεθνές δίκαιο. Γι’ αυτό, χθες, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταδίκασε την Τουρκία για αυτές τις ενέργειες με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ και των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών.

Αντί, λοιπόν, η κυβέρνηση να πανηγυρίζει για μια ομολογουμένως εθνική επιτυχία (σημ. την προαναφερόμενη έκθεση) καλό θα είναι ο Πρωθυπουργός να πετύχει να υπάρχει ανάλογη απόφαση στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που συμμετέχει. Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη δεν πρέπει να είναι αλά καρτ. Τέλος, όσον αφορά τον Ευρωπαϊκό Προϋπολογισμό, ο στόχος πρέπει να είναι η μείωση των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων. Γι’ αυτό, δεν πρέπει να υπάρχει μείωση στα Ταμεία Συνοχής και στην Κοινή Αγροτική Πολιτική”.

ΣΥΡΙΖΑ: Γιατί απείχαμε 

Τους λόγους για τους οποίους απείχαν στην τελική ψηφοφορία της Έκθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Τουρκία, διευκρινίζουν με ανακοίνωσή τους οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Σημειώνουν ότι «παρότι αναφέρεται στο casus belli κατά της Ελλάδας, στη «Γαλάζια Πατρίδα», στις παραβιάσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων κρατών μελών, εντούτοις προτείνει την περαιτέρω εμβάθυνση των σχέσεων ΕΕ-Τουρκίας και την ενίσχυση της συνεργασίας σε στρατηγικούς τομείς».

Ακόμη μεγαλύτερες τονίζουν, «είναι οι επιφυλάξεις για τις αναφορές που αφορούν τη στενότερη συνεργασία στους τομείς της ασφάλειας, της άμυνας και της αμυντικής βιομηχανίας, καθώς και για τη σταδιακή ενσωμάτωση της Τουρκίας στη διαμορφούμενη ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας. Αυτή η κατεύθυνση αντιστρατεύεται ευθέως τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα όσο παραμένουν ανοιχτά ζητήματα σεβασμού του διεθνούς δικαίου, των σχέσεων καλής γειτονίας και της επίλυσης του Κυπριακού.

Σε ανακοίνωσή τους υπογραμμίζουν πάντως ότι « η Έκθεση διαπιστώνει ορθώς ότι η ενταξιακή πορεία είναι “παγωμένη” εξαιτίας της συνεχιζόμενης επιδείνωσης του κράτους δικαίου, των δημοκρατικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, καθώς και την απουσία ουσιαστικής προόδου σε ζητήματα που αφορούν τις σχέσεις με τα κράτη μέλη, το Κυπριακό και τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου».

«Αναγνωρίζουμε τα θετικά στοιχεία της έκθεσης και την κριτική που ασκεί στις αυταρχικές πρακτικές της τουρκικής κυβέρνησης, ωστόσο δεν αντλεί τα αναγκαία πολιτικά συμπεράσματα και προκρίνει την προώθηση βαθύτερης συνεργασίας με την Τουρκία, γεγονός που δεν μας επιτρέπει να υπερψηφίσουμε την έκθεση. Το ερώτημα που απευθύνουμε σε όσους υπερψηφίζουν την Έκθεση είναι αν με τη στάση τους υιοθετούν και επικροτούν αυτή την στρατηγική και αμυντική συνεργασία με την Τουρκία» τονίζει η ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ελληνική Λύση για την Έκθεση

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος, με αφορμή την ετήσια έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δήλωσε: «Όταν θριαμβολογείς για μία πύρρειο νίκη, τότε ή είσαι άσχετος, ή είσαι προπαγανδιστής ψεύδους, ή είσαι επικίνδυνος. Το ότι υπάρχουν στην έκθεση σημεία ικανοποιητικά, δεν σημαίνει ότι νικήσαμε, αφού το κείμενο αφήνει πόρτα για ενίσχυση των ευρω-τουρκικών εμπορικών σχέσεων και στρατιωτική συνεργασία, ενώ κατονομάζει την Τουρκία ως εταίρο στρατηγικού ενδιαφέροντος. Η πύρρειος νίκη ονομάζεται από την κυβέρνηση θρίαμβος και το γεγονός ότι η Τουρκία δεν αποκόπτεται και δεν τιμωρείται από την ΕΕ, ονομάζεται νίκη».

Η αντίδραση της Τουρκίας

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών απορρίπτει την ετήσια έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Τουρκία, η οποία εγκρίθηκε από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υποστηρίζοντας ότι περιλαμβάνει «αβάσιμους ισχυρισμούς και παραπλανητικές πληροφορίες» και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, υποστηρίζει ότι η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το 2025 βασίζεται σε «αβάσιμους ισχυρισμούς» και «εσφαλμένες πληροφορίες», οι οποίες προέρχονται, όπως αναφέρει, από κύκλους που είναι εχθρικοί στην Τουρκία. Την χαρακτηρίζει πολιτικά υποκινούμενη, η οποία, όπως αναφέρει, βλάπτει τις σχέσεις Τουρκίας-ΕΕ.

Προστίθεται ακόμη ότι «η προσέγγιση αυτή, η οποία προσφέρει έδαφος σε τρομοκρατικές οργανώσεις και σε κύκλους εχθρικούς προς την Τουρκία, αποδεικνύει για ακόμη μία φορά πόσο απέχει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το να διαμορφώσει ένα στρατηγικό όραμα για το μέλλον των σχέσεων Τουρκίας-ΕΕ».

Η έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου

Υπενθυμίζεται ότι με ευρεία πλειοψηφία εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η ετήσια έκθεση για την Τουρκία, στην οποία επισημαίνεται ότι η απόσταση της Άγκυρας από τις αρχές, τις αξίες και τα στρατηγικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης διευρύνεται. Η έκθεση υπερψηφίστηκε με 381 ψήφους, ενώ καταγράφηκαν 107 αρνητικές ψήφοι και 171 αποχές. Παράλληλα εκφράζεται η ανησυχία για τη διατήρηση του casus belli κατά της Ελλάδας, ενώ ασκείται και κριτική για τη συνεχιζόμενη παραβίαση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων κρατών-μελών της ΕΕ, ιδίως της Ελλάδας και της Κύπρου.

Το κείμενο, το οποίο εκπονήθηκε από τον Ισπανό ευρωβουλευτή των Σοσιαλιστών Νάτσο Σάντσες Αμόρ, υπενθυμίζει ότι οι ενταξιακές συνομιλίες της Τουρκίας με την ΕΕ παραμένουν «παγωμένες από το 2018», εξαιτίας των προβλημάτων που καταγράφονται στον τομέα του κράτους δικαίου. Στην έκθεση σημειώνεται ότι, λόγω της «έλλειψης προόδου» αλλά και της «οπισθοδρόμησης της δημοκρατίας» στην Τουρκία, «η διαδικασία ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ δεν μπορεί να επανακκινήσει υπό τις παρούσες συνθήκες».

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κράτους δικαίου, με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να περιγράφει την κατάσταση ως «δεινή» και να κάνει λόγο για συνεχιζόμενη «δημοκρατική οπισθοδρόμηση». Παράλληλα, επισημαίνεται ότι εξακολουθούν να εφαρμόζονται νομοθετικές ρυθμίσεις και μέτρα τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση, περιορίζουν το κράτος δικαίου και τα θεμελιώδη δικαιώματα.

Για πρώτη φορά η έκθεση του ΕΚ ασκεί έντονη κριτική στη σιωπή άλλων θεσμικών οργάνων της ΕΕ και πολλών κρατών μελών της ΕΕ, απέναντι στη διάβρωση του κράτους δικαίου στην Τουρκία, καλώντας τα να είναι «πιο ηχηρά» σε αυτό το θέμα. Παράλληλα, το ΕΚ προτρέπει την τουρκική κυβέρνηση, τα θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη της ΕΕ να συνεχίσουν να εργάζονται, πέρα από την παγωμένη διαδικασία ένταξης, προς μια «στενότερη, πιο δυναμική και στρατηγική εταιρική σχέση».

Το ΕΚ εκφράζει την υποστήριξή του στο διάλογο Ελλάδας-Τουρκίας, όπως η σύνοδος κορυφής Μητσοτάκη-Ερντογάν του Φεβρουαρίου 2026, ως βήμα προς την αποκλιμάκωση στην Ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα, το ΕΚ επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς την Τουρκία να υιοθετήσει «εποικοδομητική και όχι διεκδικητική ή επιθετική προσέγγιση» στην περιοχή. Επικρίνει την προώθηση από την Τουρκία του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας», εκφράζει βαθιά ανησυχία για τη διατήρηση του casus belli κατά της Ελλάδας, το οποίο χαρακτηρίζει ασύμβατο μεταξύ συμμάχων και καλών γειτόνων, και κατακρίνει τη συνεχιζόμενη παραβίαση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων κρατών-μελών της ΕΕ, ιδίως της Ελλάδας και της Κύπρου. Παράλληλα, κάνει αναφορά στο δικαίωμα της Ελλάδας να αυξήσει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια.

Ειδική αναφορά γίνεται στις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, στην «πολιτική εργαλειοποίηση» του συστήματος NAVTEX, στις παρεμβάσεις σε έργα κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος όπως ο Great Sea Interconnector και ο EastMed, στις αντιδράσεις για το ελληνικό θαλάσσιο πάρκο στο Αιγαίο και στην αύξηση των παράνομων αλιευτικών δραστηριοτήτων τουρκικών σκαφών εντός ελληνικών χωρικών υδάτων.

Το ΕΚ καλεί εκ νέου την ‘Άγκυρα να σεβαστεί πλήρως την κυριαρχία των κρατών-μελών, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματός τους να οριοθετούν ΑΟΖ σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και την UNCLOS, ενώ επαναλαμβάνει ότι το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο «παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών, δεν συνάδει με το Δίκαιο της Θάλασσας και δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα για τρίτες χώρες».

Στην ανακοίνωση της CBP αναφέρεται ότι οι έρευνες που διενεργήθηκαν και συμπεριλαμβάνουν μαρτυρίες εργαζομένων, φωτογραφίες, βίντεο, ακαδημαϊκές μελέτες και αναφορές ΜΚΟ έδειξαν ότι «οι εργαζόμενοι στην εταιρεία Zijin Serbia εκτέθηκαν σε έξι δείκτες καταναγκαστικής εργασίας, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Εργασίας». Η CBP επισημαίνει ότι «διαπιστώθηκε κατάχρηση ευαλωτότητας, παρακράτηση μισθών, εκφοβισμός και απειλές, περιορισμός της κυκλοφορίας, παρακράτηση προσωπικών εγγράφων και υπερβολικές υπερωρίες».

Ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς χαρακτήρισε «κακή για την Σερβία» την απόφαση των αμερικανικών τελωνείων και ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση θα βοηθήσει την κινέζική εταιρία να ξεπεράσει τα προβλήματα που δημιουργούνται στις εξαγωγές χαλκού. Ο Βούτσιτς ανέφερε ότι η Zijin Serbia απασχολεί στα ορυχεία του Μπορ 7.000 εργαζόμενους και εκτίμησε ότι τα κίνητρα για την απόφαση των ΗΠΑ έχουν γεωπολιτικό χαρακτήρα. «Είναι προφανές ότι σε μια γεωπολιτική σύγκρουση στην οποία όλοι είναι εναντίον όλων, αλλά ξεχωρίζουν δύο μεγάλες χώρες, οι ΗΠΑ και η Κίνα, πληρώνουμε κι εμείς το τίμημα», σχολίασε μιλώντας σε δημοσιογράφους ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς.

Η κινεζική εταιρία απέρριψε τις κατηγορίες ανακοινώνοντας ότι «παραμένει προσηλωμένη στη συμμόρφωση με την ισχύουσα νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένων των νόμων των ΗΠΑ, καθώς και των διεθνώς αναγνωρισμένων προτύπων εργασίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων που σχετίζονται με την πρόληψη της καταναγκαστικής εργασίας».

Δεν είναι η πρώτη κινέζικη εταιρία στη Σερβία που κατηγορείται για καταναγκαστική εργασία και τίθεται σε εμπάργκο από τις ΗΠΑ. Τον Δεκέμβριο του 2025 η υπηρεσία Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων των ΗΠΑ για τον ίδιο λόγο απαγόρευσε την εισαγωγή ελαστικών που παράγονται στην Σερβία από την κινεζική εταιρία Linglong.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ