Στο σημείο κλήθηκε ιατροδικαστικής, που εξετάζοντας τη σορό μακροσκοπικά δεν εντόπισε ίχνη τα οποία να παραπέμπουν σε εγκληματική ενέργεια.

Η σορός μεταφέρθηκε στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία για να ακολουθήσει νεκροτομή και να διαπιστωθούν οι ακριβείς συνθήκες και τα αίτια θανάτου. Προανάκριση για την υπόθεση ξεκίνησαν αστυνομικοί του τμήματος Νεάπολης – Συκεών.

Σύμφωνα με τον Σελβί, η ερώτηση αυτή έχει πλέον χάσει το νόημά της. Το νέο ερώτημα, όπως υποστηρίζει, πρέπει να είναι: «Τι είδους συμβολή θα προσφέρει η Τουρκία στο ΝΑΤΟ;»

Ο ίδιος σημειώνει ότι, σε μια περίοδο κατά την οποία οι ΗΠΑ εμφανίζονται να απομακρύνονται από το ΝΑΤΟ, η Ευρώπη αναζητά απαντήσεις για το μέλλον της ασφάλειας. Κατά τον ίδιο, η Τουρκία μπορεί να αποτελέσει τη λύση σε αυτή τη νέα διαδικασία, καθώς η Ευρώπη μέχρι σήμερα δεν έχει διαμορφώσει ένα σχέδιο εξόδου.

«Η συνταγή μπορεί να γραφτεί στην Άγκυρα», υποστηρίζει ο Σελβί, επισημαίνοντας ότι η Τουρκία αποτελεί μια ανερχόμενη δύναμη στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.

Ανερχόμενη δύναμη

Ο Σελβί υποστηρίζει ότι το ΝΑΤΟ δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει με το δόγμα που είχε πριν από 77 χρόνια. Σύμφωνα με τον ίδιο, το νέο δόγμα της Συμμαχίας μπορεί να διαμορφωθεί στην Άγκυρα. Η Τουρκία, όπως αναφέρει, μπορεί να συμβάλει σε αυτή τη διαδικασία τόσο μέσω της αμυντικής της βιομηχανίας όσο και ως δύναμη με αυξανόμενη διπλωματική επιρροή.

Η εικόνα της Τουρκίας ως «φύλακα της νότιας πτέρυγας» του ΝΑΤΟ ανήκει, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, στο παρελθόν. Σήμερα, όπως σημειώνει, υπάρχει μια χώρα με ισχυρές σχέσεις με την Κεντρική Ασία και τη Μέση Ανατολή: η Τουρκία. Κατά τον Σελβί, περισσότερο από το ότι η Τουρκία χρειάζεται το ΝΑΤΟ, είναι το ΝΑΤΟ που χρειάζεται την Τουρκία.

Συνάντηση Ερντογάν-Τραμπ

Ο Σελβί εκτιμά ότι, από την πλευρά της Τουρκίας, η συνάντηση Ερντογάν – Τραμπ είναι σημαντικότερη από την ίδια τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ.

Όπως αναφέρει, υπάρχει καλή χημεία μεταξύ των δύο ηγετών και σημαντικά ζητήματα στην ατζέντα των σχέσεων Τουρκίας – ΗΠΑ. Για τον λόγο αυτό, όλα τα βλέμματα θα είναι στραμμένα στη συνάντηση του Τούρκου Προέδρου με τον Αμερικανό ομόλογό του.

Ο αρθρογράφος αναφέρεται επίσης στην επίλυση του ζητήματος της Halkbank, στην άρση των εμποδίων για την προμήθεια κινητήρων για τα αεροσκάφη KAAN, καθώς και στην πιθανότητα, όπως έχει δηλώσει ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο Τραμπ να δείξει βούληση για την άρση των κυρώσεων CAATSA.

Ποια θα είναι η έκπληξη;

Σύμφωνα με τον Σελβί, από τις προηγούμενες συναντήσεις Ερντογάν – Τραμπ έχουν προκύψει συχνά εκπλήξεις και αυτή τη φορά υπάρχουν προσδοκίες για ένα απρόσμενο αποτέλεσμα. «Ας δούμε ποια θα είναι η έκπληξη αυτής της συνάντησης», γράφει, σημειώνοντας ότι υπάρχουν συζητήσεις γύρω από το θέμα, αλλά δεν θέλει να αποκαλύψει περισσότερα.Το μόνο που απομένει, όπως αναφέρει, είναι να περιμένουμε τις δηλώσεις των δύο ηγετών.

Το Κέντρο Τύπου

Ο Σελβί περιγράφει επίσης την εικόνα από το Κέντρο Τύπου της Συνόδου του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Όπως γράφει, όταν έφτασε στο Προεδρικό Συγκρότημα, κατευθύνθηκε στη βιβλιοθήκη που είχε διαμορφωθεί ως Κέντρο Τύπου. Η πρώτη του στάση ήταν στον 6ο όροφο, όπου Τούρκοι και ξένοι δημοσιογράφοι είχαν ήδη ξεκινήσει τις εργασίες τους. «Από τη μία πραγματοποιούνταν ζωντανές μεταδόσεις, από την άλλη συνεντεύξεις και ένας συνεχής αγώνας για την κάλυψη των ειδήσεων», αναφέρει.

Από το μπαλκόνι παρακολούθησε την αίθουσα όπου θα διεξαχθεί η Σύνοδος. Όπως σημειώνει, οι ξένοι δημοσιογράφοι μπορούσαν να βλέπουν από τη μία πλευρά την τουρκική σημαία και από την άλλη ένα τζαμί στο φόντο. Ένας ξένος δημοσιογράφος σχολίασε: «Πολύ λιτό, πολύ εντυπωσιακό». Δεν είχαν δημιουργηθεί μόνο χώροι εργασίας, αλλά και ειδικοί χώροι όπου οι δημοσιογράφοι μπορούσαν να γευματίζουν και να πίνουν καφέ δωρεάν.

Τουρκική φιλοξενία

Την πρώτη ημέρα προσφέρθηκε στους ξένους δημοσιογράφους döner. «Θα ήθελα να είχαν την ευκαιρία και οι Έλληνες δημοσιογράφοι να δοκιμάσουν τον τουρκικό γύρο», γράφει ο Σελβί, υποστηρίζοντας ότι το Κέντρο Τύπου δεν αποτελούσε μόνο έναν χώρο εργασίας, αλλά και μια παρουσίαση της τουρκικής φιλοξενίας.

Ο ίδιος αναφέρει ότι ως δημοσιογράφος από την Άγκυρα ένιωσε για μια στιγμή σαν οικοδεσπότης και έλεγξε τις παρεχόμενες υπηρεσίες «σαν επιθεωρητής». Στη συνέχεια επισκέφθηκε το ισόγειο, όπου είχε δημιουργηθεί ένα ακόμη κέντρο μετάδοσης. Οι ξένοι δημοσιογράφοι προτιμούσαν κυρίως τον 6ο όροφο, ενώ το ισόγειο χρησιμοποιούνταν ενεργά από τα τουρκικά τηλεοπτικά δίκτυα.

Πάνω από τα πρότυπα του ΝΑΤΟ

«Έχει γίνει προετοιμασία πάνω από τα πρότυπα του ΝΑΤΟ», γράφει ο Σελβί, συγχαίροντας τον Διευθυντή Επικοινωνίας Μπουρχανεττίν Ντουράν. Όπως αναφέρει, συνομίλησε με δημοσιογράφους που έχουν καλύψει πολλές διεθνείς συνόδους και οι οποίοι χαρακτήρισαν τις υπηρεσίες που παρείχε η Τουρκία «πάνω από τα πρότυπα».

BREAKING | Explosions heard in Damascus coinciding with French President Macron’s visit.

According to reports, the incident took place near the hotel where Macron is staying. pic.twitter.com/SJFfQHmTsa

— The Cradle (@TheCradleMedia) July 7, 2026

Παρόλα αυτά οι δυνάμεις ασφαλείας ερευνούν τις συνθήκες του περιστατικού και την προέλευση των εκρηκτικών μηχανισμών. Όπως μετέδωσε το Al Jazeera δύο εκρήξεις σημειώθηκαν κοντά στο Υπουργείο Τουρισμού στη συριακή πρωτεύουσα.

Explosions in Damascus as Macron visits ISIS leader Al Jolani. pic.twitter.com/yzz56eThP3

— Mossad Commentary (@MOSSADil) July 7, 2026

Σημειώνεται ότι η επίσκεψη του Γάλλου προέδρου στη Συρία πραγματοποιείται υπό αυξημένα μέτρα ασφαλείας, με τις αρχές να παρακολουθούν στενά την κατάσταση μετά το συμβάν. Τόσο ο Γάλλος πρόεδρος όσο και ο Σύρος πρόεδρος έχουν προγραμματίσει να ταξιδέψουν στην Άγκυρα σήμερα Τρίτη για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ. Μάλιστα ο Αχμέντ αλ Σάρα αναμένεται να έχει συνάντηση με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ενώ από την πλευρά του, ο Γάλλος πρόεδρος ταξίδεψε πριν τη Σύνοδο στη συριακή πρωτεύουσα.

Τέλος στις 19.30 ο Τούρκος πρόεδρος και η σύζυγός του Εμινέ Ερντογάν θα παραθέσουν δεξίωση και επίσημο δείπνο προς τιμήν των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων και των συζύγων τους.

Ρόλος που επιτάσσει τη συμπαράταξή της με “τη σωστή πλευρά της ιστορίας” και με “τα ήρεμα νερά” και την έχει καταστήσει άβουλο παρατηρητή της ευθείας αμφισβήτησης των κυριαρχικών της δικαιωμάτων και της συστηματικής υπονόμευσης των συγκριτικών της πλεονεκτημάτων.

Σε μια εποχή εκρηκτικής ανάπτυξης των τεχνολογικών καινοτομιών της 4^ης Βιομηχανικής Επανάστασης, που αλλάζουν διεθνώς το πεδίο και το πλαίσιο του οικονομικού ανταγωνισμού αλλά και το χαρακτήρα της ανάπτυξης, και παρά τον πακτωλό των 24 δισ. € που εισέρρευσαν στην οικονομία από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, αλλά και τις θυσίες της κοινωνίας για μια διαρθρωτική προσαρμογή της οικονομίας στο νέο διεθνές παραγωγικό πρότυπο, η χώρα όχι μόνο δεν έχει αλλάξει πρότυπο, αλλά παραμένει στο χαμηλής προστιθέμενης αξίας πρότυπο (Εξαμηνιαία Έκθεση της ΕΕ για την Ελλάδα 2026) των κατασκευών και του τουρισμού και στους ουραγούς της ΕΕ. Στις συνθήκες αυτές το αίτημα για πολιτική αλλαγή αποκτά χαρακτήρα υπαρξιακό για τη χώρα.

Προγραμματική ή διαχειριστική αλλαγή;

Τι μπορεί όμως να σημαίνει η πολιτική αλλαγή, ως πολιτική επιλογή, για μια κοινωνία και μια οικονομία όταν, οι κυριότερες πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης, αυτές που προβάλουν το τεκμήριο της κυβερνησιμότητας (ΠΑΣΟΚ, ΕΛΑΣ/ΣΥΡΙΖΑ και το υπό εκκόλαψη κόμμα Σαμαρά), έχουν υπηρετήσει  – περισσότερο ή λιγότερο – τη Μνημονιακή Ατζέντα; Και όταν, ακριβώς εξ’ αιτίας της κατά την περίοδο μετά τα Μνημόνια, το εκλογικό σώμα έχει συρρικνωθεί κατά περίπου το 1/3 του (από 6-6,5 εκ. ψηφοφόρους σε 4-4,5 εκ.);

Πως μπορεί να υπάρξει πολιτική αλλαγή σε μια κοινωνία στην οποία δεν προσφέρονται ουσιαστικά εναλλακτικές πολιτικές λύσεις, παρά μόνο ορθολογικότερης τεχνοκρατικά διαχείρισης της “πολιτικής ορθότητας” που εκφράζει η κυρίαρχη Ατζέντα της Ψηφιακής και Πράσινης μετάβασης; Πολύ περισσότερο όταν οι συνέπειες της εφαρμογής της – ενδεικτικά από το 2009, μείωση του βιοτικού επιπέδου περισσότερο από 25%, αλματώδης αύξηση του ιδιωτικού χρέους που εγκυμονεί μια νέα κρίση χρέους, επιταχυνόμενη απόκλιση της Ελληνικής οικονομίας αντί σύγκλισης με τους δείκτες της ΕΕ. και δημογραφική κατάρρευση (μείωση των γεννήσεων κατά 44%) – έχουν “αποβάλει” από την πολιτική σφαίρα το 1/3 των ψηφοφόρων;

Ειδικότερα και ενδεικτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία της εξαμηνιαίας Έκθεσης της ΕΕ για την Ελλάδα 2026: το ΑΕΠ μόλις το 2025 (μετά από 15 χρόνια) ξεπέρασε τα επίπεδα του 2009, φθάνοντας τα 248,4 δις. € έναντι 237,5 δις.€ τότε, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ (σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, ΕΕ-100) έχει μειωθεί το 2025 σε 68 μονάδες από 85,9 τότε, (κατατάσσοντάς την στην τελευταία θέση της ΕΕ μαζί με τη Βουλγαρία), το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί σε 362,9 δις.€ το 2025 από 301,1 δις. € τότε, (και τούτο παρά το κατά 52,1 δις. € “κούρεμα” το 2012 με τις γνωστές επώδυνες συνέπειες στο εν εργητικό των Τραπεζών στα Ασφαλιστικά Ταμεία και στους ομολογιούχους), το ιδιωτικό χρέος έχει αυξηθεί κατακόρυφα καθώς οι ιδιωτικές οφειλές μόνο προς το Δημόσιο έχουν σκαρφαλώσει στα 113,9  δις. € το 2025 από 32,5 δις. € τότε, και ενώ οι φόροι αυξήθηκαν ιλιγγιωδώς φθάνοντας στα 71 δις. € το 2025 από 49,7 δις. € τότε και ο ΦΠΑ έφτασε στα 27,8  δις. € το 2025 από 16,6  δις. € τότε.

Τα μεγέθη αυτά δεν υποδηλώνουν μια εκσυγχρονισμένη οικονομία αλλά μια οικονομία σε διαρκή κρίση, ένα παραγωγικό πρότυπο παρωχημένο – μη ανταγωνιστικό διεθνώς και μη συμπεριληπτικό στο εσωτερικό, και μια κοινωνία που είναι αποκλεισμένη κατά το μεγαλύτερο μέρος της από τα οφέλη της ανάπτυξης.  Η στρατηγική ταύτιση της Αντιπολίτευσης με την οικονομική Ατζέντα που οδήγησε σε αυτά τα καταστροφικά για τη χώρα και την κοινωνία αποτελέσματα, αλλά και η αδυναμία της να υπερασπίσει το υπό διωγμό Κράτος Δικαίου και το Κοινωνικό Κράτος οδήγησε στην απονομιμοποίηση συνολικά του πολιτικού συστήματος στο 1/3 τουλάχιστον του εκλογικού σώματος και εξέθρεψε κάθε είδους ακραίο λαϊκισμό και μη πολιτικών θεωριών συνομωσίας.

Μπορεί επομένως να υπάρξει πολιτική αλλαγή χωρίς υπέρβαση της κρίσης εμπιστοσύνης που δημιουργεί στο εκλογικό σώμα η συνταύτισή του με την κυρίαρχη Ατζέντα; Για κάθε σοβαρά σκεπτόμενο πολίτη η απλή εναλλαγή Κόμματος/των στη διακυβέρνηση στις επερχόμενες εκλογές στο πλαίσιο της διαχείρισης της ίδιας πολιτικής Ατζέντας, δεν συνιστά πολιτική αλλά απλά διαχειριστική αλλαγή καθώς δεν αλλάζει ποιοτικά την σχέση εμπιστοσύνης με το εκλογικό σώμα.

Συνιστά π.χ. πολιτική αλλαγή ικανή να αλλάξει το παραγωγικό πρότυπο της χώρας ή απλά αλλαγή κυβερνητικής πολιτικής, η αύξηση των πάσης φύσεως επιδομάτων, η θεσμοθέτηση πλαφόν στα ενοίκια, οι δωρεάν αστικές μεταφορές, οι αποσπασματικές παροχές εν γένει με απλή αλλαγή προτεραιοτήτων στην Υγεία και την Παιδεία, ή οι εκκλήσεις στους οικονομικά ισχυρούς να είναι δίκαιοι ως πατριώτες, στο πλαίσιο της ίδιας πολιτικής Ατζέντας με τη σημερινή; Για πόσο καιρό ακόμη οι ασπιρίνες θα κρατούν στη ζωή ένα σοβαρά νοσούντα ασθενή;

Η αναγκαιότητα της πολιτικής αλλαγής

Σε αντιδιαστολή με την απλή αλλαγή διαχειριστή στη διακυβέρνηση, η πολιτική αλλαγή που απαιτείται σήμερα, αυτή που θα επαναφέρει τους πολίτες στο εκλογικό σώμα και θα ανατάξει την πορεία της χώρας, είναι αυτή που δεν τίθεται καν στις δημοσκοπήσεις, η Προγραμματική: η αλλαγή της κυρίαρχης πολιτικής Ατζέντας της μετάβασης στην Ψηφιακή και Πράσινη οικονομία με ένα Πρόγραμμα που προωθεί ένα νέο παραγωγικό, κοινωνικό και πολιτισμικό παράδειγμα με Κοινωνική Δικαιοσύνη, με Κράτος Δικαίου, με ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας και με προάσπιση των συμφερόντων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της στις συμμαχίες και στα διεθνή fora.

Ένα τέτοιο Πρόγραμμα αποσκοπεί στη ριζική μεταρρύθμιση αυτής της Ατζέντας  και όχι στο φτιασίδωμά της με χάντρες και φτερά για τους ιθαγενείς, με βάση την ανάγκη επανεξισορρόπησης του συσχετισμού κεφαλαίου εργασίας – με αναβάθμιση της θέσης της εργασίας και της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας – στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και στην αύξηση της παραγωγικότητας. Όπως είναι φυσικό, ένα τέτοιο Πρόγραμμα που ανεβάζει ψηλά τον πήχη του πολιτικού διακυβεύματος στις επερχόμενες εκλογές και έρχεται σε προγραμματική σύγκρουση με τα συμφέροντα των λίγων, που έχουν οργανωθεί γύρω από την Ατζέντα της τελευταίας δεκαπενταετίας, προϋποθέτει, για την επικράτησή του, την ύπαρξη ενός μαζικού δημοκρατικού κινήματος που έχει μετασχηματίσει το γενικευμένο θυμό και τη διάχυτη κοινωνική δυσαρέσκεια σε πολιτική πλατφόρμα εναλλακτικής διακυβέρνησης.

Υπάρχουν σήμερα οι προοπτικές για ένα τέτοιο ακηδεμόνευτο και ανεξάρτητο από συμφέροντα μαζικό κίνημα που θα εμπνεύσει στο εκλογικό σώμα την πολιτική εμπιστοσύνη που απαιτεί η συγκυρία και ποιές είναι οι προϋποθέσεις της εκδήλωσής του, έτσι ώστε να οδηγήσει σε μια Προγραμματική πολιτική αλλαγή; Θα επανέλθουμε.

Ολόκληρη η ανάρτηση:

Υπό την ηγεσία του Προέδρου Ερντογάν, η Τουρκία είναι έτοιμη να υποδεχτεί τα μέλη του ΝΑΤΟ σε μια στιγμή που θα καθορίσει το μέλλον της Συμμαχίας. Οι αποφάσεις που θα ληφθούν στην Άγκυρα δεν θα αντιμετωπίσουν απλώς τις άμεσες προκλήσεις — θα διαμορφώσουν το ευρωατλαντικό περιβάλλον ασφάλειας για τα επόμενα χρόνια.

Η συλλογική άμυνα παραμένει ο πυρήνας του ΝΑΤΟ, ωστόσο το στρατηγικό περιβάλλον μεταβάλλεται. Οι απειλές είναι πολυδιάστατες, ταχύτερες και πιο περίπλοκες. Οι παραδοσιακοί δείκτες δεν ανταποκρίνονται πλέον σε αυτή την πραγματικότητα. Αυτό που έχει σημασία τώρα είναι το αποτέλεσμα: η δυνατότητα ανάπτυξης δυνάμεων, η βιομηχανική ικανότητα και η επιχειρησιακή ετοιμότητα.

Μια ισχυρότερη ευρωπαϊκή συμβολή είναι απαραίτητη — ωστόσο, οι περιορισμοί στη συνεργασία στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας υπονομεύουν την αποτελεσματικότητα και επιβραδύνουν την αντίδραση. Αυτοί οι περιορισμοί έχουν μετατραπεί σε στρατηγικά μειονεκτήματα. Οι ευρωπαϊκές αμυντικές πρωτοβουλίες πρέπει να συνεχίσουν να περιλαμβάνουν πλήρως όλους τους Συμμάχους του ΝΑΤΟ.

Το πραγματικό ζήτημα δεν είναι μόνο το πώς ανταποκρινόμαστε, αλλά και το πώς οργανώνουμε τη συνεργασία με τρόπο που να αντανακλά τις σημερινές πραγματικότητες. Η Σύνοδος Κορυφής της Άγκυρας θα καθοδηγήσει τη Συμμαχία στην προσαρμογή των δομών της στον κόσμο που αντιμετωπίζει. Ο στόχος της Τουρκίας είναι σαφής: μια πιο συνεκτική, πιο ικανή και πιο ανθεκτική Συμμαχία.

Η κίνηση των εμπορικών πλοίων μειώθηκε δραματικά εξαιτίας του πολέμου στη Μέση Ανατολή από την 1η Μαρτίου, όταν το Ιράν ουσιαστικά έκλεισε αυτή τη θαλάσσια οδό ζωτικής σημασίας, σε αντίποινα για την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση που άρχισε την 28η Φεβρουαρίου. Οι ΗΠΑ σε ανταπόδοση επέβαλαν αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια στον Κόλπο.

Η διεθνής ναυσιπλοΐα ξανάρχισε αφού υπογράφτηκε το μνημόνιο κατανόησης από τους προέδρους των ΗΠΑ και του Ιράν τη 17η Ιουνίου, ενόψει διαπραγματεύσεων για τον οριστικό τερματισμό του πολέμου. Όμως η Τεχεράνη επαναλαμβάνει, παρά την αντίθεση της Ουάσιγκτον, πως δεν θα υπάρξει επιστροφή στο status quo ante, την προπολεμική κατάσταση, όταν η διέλευση γινόταν δωρεάν, ενώ απειλεί τα πλοία που αποπειρώνται να παρακάμψουν τη μόνη διαδρομή που επιτρέπει, κατά μήκος των ιρανικών ακτών.

Στα τέλη Ιουνίου, δυο πλοία χτυπήθηκαν από βλήματα άγνωστης προέλευσης — οι επιθέσεις αποδόθηκαν στην Τεχεράνη από τον αμερικανικό στρατό, ο οποίος δυο 24ωρα αργότερα βομβάρδισε το Ιράν. Η Ισλαμική Δημοκρατία ανταπέδωσε εξαπολύοντας πυραύλους και μη επανδρωμένα εναέρια συστήματα εναντίον γειτόνων της στον Κόλπο, ιδίως του Κουβέιτ και του Μπαχρέιν. Τα μέρη κατόπιν συνεννοήθηκαν, ανέστειλαν τις εχθροπραξίες.

Το στενό του Ορμούζ βρίσκεται πάνω στη βασική θαλάσσια οδό που συνδέει τις πετρελαιοπαραγωγικές χώρες της Μέσης Ανατολής με τον υπόλοιπο κόσμο, πάνω απ’ όλα με τις ασιατικές αγορές.

Το 2024, περίπου 20 εκατομμύρια βαρέλια αργού πέρναγαν από εκεί σε ημερήσια βάση, ή αλλιώς σχεδόν το 20% του πετρελαίου σε υγρή μορφή που καταναλωνόταν σε παγκόσμια κλίμακα, κατά την αμερικανική υπηρεσία πληροφόρησης για την ενέργεια (EIA).

Το πρόβλημα ξεκινά από τη στιγμή που κύρια απειλή για την ασφάλεια και των δυο χωρών του Ελληνισμού (Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία) είναι η Τουρκία, χώρα-οικοδεσπότης της Συνόδου Κορυφής. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την εποχή που ο Ερντογάν διεκδικούσε -αποκλειστικά για τη χώρα του, καθώς για τους υπόλοιπους ήταν απλώς αδιανόητο- το να διατηρεί σχέσεις ταυτόχρονα και με την ηγεσία της χώρας που επισήμως θεωρείται κύρια απειλή ασφαλείας για το ΝΑΤΟ! Της Ρωσίας του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Οι εξελίξεις των τελευταίων ετών, εν μέσω των δυο σύγχρονων συρράξεων, με επίκεντρο την Ουκρανία και το Ιράν άλλαξαν τα δεδομένα. Παρά τις σημαντικές εξελίξεις στο επίπεδο της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, πέραν των «εξουδετερωμένων» S-400 δεν υπήρχε άλλο αξιόπιστο σύστημα αντιπυραυλικής προστασίας, με αποτέλεσμα να χρειαστεί τη συνδρομή των αναβαπτισμένων στη διεθνή αγορά Patriot, από συμμαχικές χώρες.

Σύνοδος ΝΑΤΟ: Στην οδό της επιστροφής

Γενικότερα, είναι πολλά τα σημάδια που παραπέμπουν σε τάση ολικής επαναφοράς της Τουρκίας στο «δυτικό στρατόπεδο». Σε έναν τουλάχιστον βαθμό, η κατάσταση θυμίζει… την παραβολή του Aσώτου! Της «άσωτης» Τουρκίας εν προκειμένω. Με τον «πατέρα της Συμμαχίας», τον Τραμπ, να «σφάζει τον μόσχο τον σιτευτό» για να τον υποδεχθεί!

Το αμερικανικό «βαθύ κράτος» εμφανίζεται ανίκανο να διαχειριστεί και να ξεπεράσει το -εγκληματικό για τη δυτική ασφάλεια- αφήγημα περί «αναντικατάστατης Τουρκίας». Εγκληματικό στο μέτρο που διαιωνίζει την εκβιαστική συμπεριφορά ενός γενικευμένα απροσάρμοστου συμμάχου, τόσο στη συμπεριφορά όσο και πολιτισμικά – στο επίπεδο κοινών αρχών & αξιών.

Όλα όσα γίνονται ανεκτά για την Τουρκία, θεωρούνται αδιανόητα για όλους τους υπόλοιπους. Και στο τέλος της ημέρας, Αθήνα και Λευκωσία βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να διαπιστώνουν, ότι άπαντες παρακολουθούν με απάθεια και «χαϊδεύουν» το… εκλεγμένο δικτατορικό καθεστώς Ερντογάν, ενώ παράλληλα επιτίθενται λάβροι, με ακραία υποκριτική και επιλεκτική ευαισθησία για τα περί δημοκρατίας, όταν η κουβέντα στρέφεται στη Ρωσία.

Μέχρι και η γαλλική πλευρά εμφανίζει σημάδια «χαλάρωσης» μπας και εξασφαλιστεί η επιλογή του αντιαεροπορικού – αντιπυραυλικού γαλλοϊταλικού SAMP/T, με τα γνωστά στην Ελλάδα από τις φρεγάτες FDI, βλήματα αναχαίτισης ASTER 15/30. Θα ήταν βέβαια ένα είδος «εκδίκησης» από Εμάνουελ Μακρόν και Τζόρτζια Μελόνι η επιλογή του συστήματος, έναντι των Patriot, από τους Τούρκους. Τόσες προσβολές που έχουν υποστεί από τον σημερινό ένοικο του Λευκού Οίκου…

Κανείς βέβαια δεν τολμά να εκθέσει δημόσια τα ασύστολα τουρκικά ψεύδη, ότι η ευθύνη επιλογής των S-400 έναντι των Patriot ανήκε στους Αμερικανούς που δεν το αποδέσμευαν! Διότι δεν του παρέδιδαν την τεχνολογία, για να φτιάξει δικό του και να τους ανταγωνίζεται στις διεθνείς αγορές! Με τη δική τους τεχνολογία!

Το δε ψεύδος είναι τόσο κραυγαλέο, αφού τεχνολογία φυσικά δεν πήρε ούτε από τους Ρώσους! Τους δε Κινέζους που αποδέσμευαν κυριολεκτικά τα πάντα για το HQ-9 (FD-2000) επίσης τους κορόιδεψε ο Ερντογάν! Τους πούλησε ενώ είχε συμφωνήσει, επιλέγοντας το ρωσικό σύστημα! Κυρίως για να αποδείξει ότι είναι αποφασισμένος να παίζει με όλους…

Μαριονέτα ο ΓΓ του ΝΑΤΟ!

Συμμαχικός «πρωτομάστορας» όμως της κατευναστικής συμπεριφοράς τόσο απέναντι στον Ερντογάν όσο και απέναντι στον ίδιο τον Αμερικανό πρόεδρο και τις «ιδιορρυθμίες» του, είναι ο ίδιος ο γενικός γραμματέας της Συμμαχίας, ο Ολλανδός Μαρκ Ρούτε! Δεν βρήκε ούτε μια κουβέντα να αρθρώσει όταν ο Τραμπ συμπεριφέρεται με τον γνωστό άξεστο -και ουχί μόνον διπλωματικά- τρόπο απέναντι σε άλλες χώρες-μέλη.

Πώς να περιμένεις από έναν τέτοιο ηγέτη-μαριονέτα να ενδιαφερθεί για την ελληνική άμυνα; Για ποιον λόγο να το πράξει όμως όταν η ίδια η Αθήνα χαρακτηρίζει -εγγράφως- ως «φίλη» την Τουρκία και όταν όλα δείχνουν ότι έχει εξασφαλιστεί η ελληνική συναίνεση για να προχωρήσει η δημιουργία νέων συμμαχικών, χερσαίου και ναυτικού, στρατηγείων, προς όφελος της Τουρκίας;

Παρόμοια αφωνία επικρατεί στην Αθήνα και ενώπιον της προοπτικής «δώρων» της Ουάσινγκτον προς τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις. Μπορεί άλλοι, πολεμώντας μόνοι τους, αβοήθητοι και καταβάλλοντας βαρύ κόστος, να κατόρθωσαν ώστε να μην μπορεί να κουνηθεί σήμερα ούτε καν ο ανεξέλεγκτος Τραμπ στο ζήτημα των F-35. Επισήμως όμως, η ελληνική πλευρά παρακολουθεί αμήχανη, αφήνοντας μόνο τον Ισραηλινό Νετανιάχου να λέει τα αυτονόητα, μαζί με άλλα μέλη της κυβέρνησής του…

Κι ας προβαίνει σε δηλώσεις ο πολύς Τραμπ λέγοντας ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός γνωρίζει «ποιος είναι το αφεντικό». Για να λάβει προ ωρών μια ισορροπημένη διπλωματικά και ιδιαιτέρως ευγενή απάντηση. Με την αιχμηρή προσθήκη για την απίστευτη υποστήριξη που απολαμβάνει το εβραϊκό κράτος από μια χώρα 1,4 δισεκατομμυρίου ψυχών… Την Ινδία.

Ωχ αδερφέ μου…

Η Αθήνα δεν ασχολείται με έννοιες όπως η «ισορροπία δυνάμεων» στην περιοχή. Κι όταν τίθεται το ερώτημα της ακύρωσης στην πράξη του «ελληνικού πλεονεκτήματος» μέσω της προμήθειας μιας πολεμικής Μοίρας F-35, πιάνουν δουλειά οι συνήθεις «παπαγάλοι» για να προπαγανδίσουν με καθημερινή… συνέπεια, ότι εμείς θα τα παραλάβουμε συντομότερα και ότι το «αεροπορικό πλεονέκτημα» είναι εξασφαλισμένο. Ας μην το σχολιάσουμε περαιτέρω.

Δυστυχώς, η αφωνία της Αθήνας στο να διατυπώνει με διπλωματική ευπρέπεια τα αυτονόητα και να συνδέει την ικανοποίηση των  επιλογών του ΝΑΤΟ με την προστασία της ελληνικής ασφάλειας, ή τουλάχιστον την εξασφάλιση χειροπιαστών ανταλλαγμάτων για να… «συμμορφωθεί», καταγράφεται με ανησυχία, σε πρωτεύουσες όπου βλέπουν στην Ελλάδα έναν σύμμαχο για την ανάσχεση του τουρκικού αναθεωρητισμού.

Θα έπρεπε να μας απασχολεί ζωηρά. Εκτός κι αν εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως υπογράφοντας εξοπλιστικά συμβόλαια δισεκατομμυρίων, αγοράζουμε ασφάλεια. Ιδίως όταν συνεχίζουμε, με εκνευριστική αδιαφορία, να αγοράζουμε… σκέτες πλατφόρμες. Οι οποίες σε περίπτωση που κάτι δεν πάει σύμφωνα με τις στερεοτυπικές μας πεποιθήσεις, σε μερικές μέρες «θα μπορούν» να εξαπολύουν στον εχθρό (σ.σ. θα χρησιμοποιούμε πλέον τη λέξη, έχοντας μόλις πέσει από τα σύννεφα διαπιστώνοντάς το στην πράξη)… μόνο πέτρες.

Σε συνεργασία με το defence-point.gr

Όσοι υποψήφιοι δεν πρόλαβαν να αποκτήσουν password, μπορούν να απευθύνονται στο Λύκειό τους, είτε τις προγραμματισμένες ημέρες εφημερίας είτε τις δύο (2) επιπλέον ημέρες που θα λειτουργήσουν τα Λύκεια εντός Ιουλίου. Όσοι υποψήφιοι δεν θυμούνται το password που ήδη είχαν αποκτήσει στο σχολείο τους, μπορούν είτε να απευθύνονται στο Λύκειο, είτε εναλλακτικά και εφόσον είχαν δηλώσει προσωπικό mail (κατά την απόκτηση του password), να ορίσουν νέο password μέσα από την εφαρμογή του Μ.Δ. με την επιλογή «Ξέχασα τον Κωδικό Ασφαλείας», χωρίς να μεταβούν στη σχολική μονάδα.

Από το υπουργείο Παιδείας προτείνεται οι υποψήφιοι να εκτυπώσουν ή/και να αποθηκεύσουν στον υπολογιστή τους το υποβληθέν οριστικοποιημένο μηχανογραφικό (που θα έχει αποκτήσει αυτόματα και αριθμό πρωτοκόλλου), ώστε ανά πάσα στιγμή να μπορούν να δουν τις τελικές προτιμήσεις τους.

Επίσης, υπενθυμίζεται ότι η προθεσμία υποβολής των Μηχανογραφικών είναι αποκλειστική και μετά την παρέλευσή της κανένας υποψήφιος δεν θα μπορεί να προβεί στην οριστικοποίηση τους.

Για οποιαδήποτε πληροφορία, υποστήριξη, ακόμα και χρήση υπολογιστή που τυχόν δεν διαθέτουν, οι υποψήφιοι θα μπορούν να απευθύνονται στα Λύκειά τους, τα οποία θα είναι ανοιχτά τις ημέρες με τις προγραμματισμένες εφημερίες κάθε Λυκείου και επιπλέον την Παρασκευή 10-7-2026 και την Πέμπτη 16-7-2026.

Τέλος, υπενθυμίζεται ότι οι υποψήφιοι που παραπέμπονται στις Επαναληπτικές Πανελλαδικές Εξετάσεις του Σεπτεμβρίου 2026, θα καταθέσουν Μηχανογραφικό Δελτίο με τις προτιμήσεις τους, μετά τις Επαναληπτικές Εξετάσεις, οπότε και θα μπορέσουν να αποκτήσουν προσωπικό κωδικό ασφαλείας (password).

Βεβαίωση Συμμετοχής στις Πανελλαδικές Εξετάσεις ΓΕΛ ή ΕΠΑΛ 2026

Όπως ανακοινώθηκε, επίσης από το υπουργείο Παιδείας, την Τετάρτη 8 Ιουλίου 2026 θα ενεργοποιηθεί η δυνατότητα εκτύπωσης Βεβαιώσεων Συμμετοχής για όσους συμμετείχαν στις φετινές πανελλαδικές εξετάσεις των ΓΕΛ ή των ΕΠΑΛ. Η Βεβαίωση Συμμετοχής περιλαμβάνει τους γραπτούς βαθμούς όλων των πανελλαδικά εξεταζόμενων μαθημάτων (Γενικής Παιδείας, Προσανατολισμού ή Ειδικότητας και Ειδικά-Μουσικά Μαθήματα).

Οι υποψήφιοι θα μπορούν να παραλαμβάνουν τη βεβαίωση συμμετοχής τους από το ΓΕΛ ή ΕΠΑΛ, στο οποίο υπέβαλαν την Αίτηση-Δήλωση για τις πανελλαδικές εξετάσεις.