Στο σημείο βρίσκονται και επιχειρούν 45 πυροσβέστες με 2 ομάδες πεζοπόρων τμημάτων και 12 οχήματα, καθώς και Εθελοντές ενώ από αέρος επιχειρούν περιοδικά 5 αεροσκάφη και 3 ελικόπτερα. Συνδρομή παρέχεται και από υδροφόρες και μηχανήματα έργου της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Υπενθυμίζεται ότι η πυρκαγιά εκδηλώθηκε σήμερα περίπου στις 17:30 και στις 17:54 εκδόθηκε μήνυμα από το 112.για την ενημέρωση των κατοίκων της περιοχής.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του συμβάντος το ΕΣΚΕΔΙΚ λαμβάνει συνεχή εικόνα από το drone μέσω οπτικής και θερμικής κάμερας.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Σημειώνεται ότι, οι εργασίες θα πραγματοποιούνται Δευτέρα με Παρασκευή από τις 18:00 έως και τις 07:00. Σε περίπτωση ταχύτερης ολοκλήρωσης των εργασιών, η κυκλοφορία θα αποκατασταθεί νωρίτερα από τον προγραμματισμένο χρόνο.

Η Νέα Οδός έχει λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ασφάλεια και εξυπηρέτηση των οδηγών, ενώ σχετικές προσωρινές σημάνσεις θα τοποθετηθούν με στόχο την πλήρη ενημέρωση όλων των οδηγών. Η Νέα Οδός ευχαριστεί για την κατανόηση και εφιστά την προσοχή των οδηγών καθώς οι τελευταίοι οφείλουν να συμμορφώνονται πλήρως με τη σχετική σήμανση.

Συγκεκριμένα, από 1η Ιουλίου έως 31 Αυγούστου, οι οδηγοί που φορτίζουν το όχημά τους στο δημόσια προσβάσιμο δίκτυο ΔΕΗ blue και συγκεντρώνουν 50kWh φόρτισης λαμβάνουν πίστωση 3€, ενώ για 80kWh φόρτισης η πίστωση ανέρχεται στα 6€. Αντίστοιχα, για 140kWh φόρτισης οι οδηγοί λαμβάνουν πίστωση 12€, ενώ συγκεντρώνοντας 200kWh φόρτισης, οι οδηγοί κερδίζουν τη μέγιστη επιβράβευση που ανέρχεται στα 18€.

Η πίστωση πραγματοποιείται αυτόματα στο ψηφιακό πορτοφόλι του χρήστη εντός επτά ημερών από την ολοκλήρωση της συναλλαγής και μπορεί να εξαργυρωθεί σε επόμενες φορτίσεις. Οι χρήστες μπορούν να παρακολουθούν την επιβράβευσή τους ανά πάσα στιγμή μέσω της ενότητας Προφίλ/ Rewards της εφαρμογής PPC blue.

Σήμερα, το δίκτυο των δημόσια προσβάσιμων φορτιστών ΔΕΗ blue αποτελεί το μεγαλύτερο στην Ελλάδα, αριθμώντας περισσότερες από 3.300 θέσεις φόρτισης, με πάνω από 600 θέσεις ταχυφόρτισης DC/HPDC σε 950 τοποθεσίες σε όλη την Ελλάδα. Η συνεχής ανάπτυξη του δικτύου επιβεβαιώνει τη δέσμευση του Ομίλου ΔΕΗ για την επιτάχυνση της ηλεκτροκίνησης μέσω σύγχρονων, αξιόπιστων και πράσινων υποδομών.

Μέσα από το PPC blue app, διαθέσιμο σε iOS και Android, τα μέλη μπορούν να εντοπίζουν γρήγορα και εύκολα τον κατάλληλο φορτιστή, να ελέγχουν τη διαθεσιμότητά του σε πραγματικό χρόνο ενώ μπόρούν να κάνουν κράτηση σε ταχυφορτιστές (DC / HPDC). Παράλληλα, μέσα από την ενότητα PPC blueTrips, οι οδηγοί μπορούν να οργανώνουν πιο εύκολα τις καλοκαιρινές διαδρομές τους, προγραμματίζοντας τις στάσεις και τον χρόνο φόρτισης καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού τους.

Η ενέργεια Re charge | Re ward είναι διαθέσιμη για τα μέλη PPC blue έως και τις 31 Αυγούστου 2026.

Υπογράμμισε, ακόμη, ότι «η ανασκαφική δραστηριότητα στο Καστράκι, στο βόρειο τμήμα του νησιού, στον λόφο που δεσπόζει στον κόλπο του Μαΐστρου, πιστοποιεί την ύπαρξη μιας δυναμικής κοινότητας, στον πόλεμο και στην ειρήνη, μιας κοινότητας που άφησε δείγματα μεταλλουργικής, βυρσοδεψικής, μελισσοκομικής και αγγειοπλαστικής δραστηριότητας».

«Το Διαχρονικό-Θεματικό Αρχαιολογικό μουσείο Αγαθονησίου, με το αρχαίο λιμάνι και τις οχυρώσεις του, τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του για τον ελλιμενισμό πολεμικών πλοίων, το ιερό του Διδυμαίου Απόλλωνος, τη μελισσοκομική μονάδα και το εργαστήριο πορφύρας – όλα αυτά τα πολύτιμα ευρήματα που ήρθαν στο φως χάρη στις άοκνες προσπάθειες του αρχαιολόγου Παύλου Τριανταφυλλίδη της ΚΒ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Ρόδου αλλά και χάρη στο ενδιαφέρον της δημοτικής αρχής – μας εισάγει στον γοητευτικό, αινιγματικό κόσμο ενός πολιτισμού, που η ζωντανή του ενέργεια εξακολουθεί να διαπερνά τον σύγχρονο κόσμο» συμπλήρωσε ο κ. Τασούλας και επισήμανε:

«Ένας τέτοιος πολιτισμός δείχνει τη δυναμική του τόπου αυτού και στα χρόνια, τις δεκαετίες και – γιατί όχι; – τους αιώνες που έρχονται. Ο ελληνικός πολιτισμός της θάλασσας και της γης, του Αιγαίου και της Νοτιοανατολικής Μεσογείου , αν έχει αυτό το παρελθόν, ένα παρελθόν με τέτοια δυναμική, τότε έχει ένα εξίσου ζηλευτό μέλλον. Δεν μένει σε μας παρά να πιστέψουμε σε αυτό το μέλλον και να συμβάλλουμε στην δημιουργία του».

Καταλήγοντας, συνεχάρη την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη για την πολύτιμη συμβολή της και ασφαλώς όλους όσοι εργάστηκαν για τη δημιουργία του Αρχαιολογικού Μουσείου, «όσους ανέσυραν από τη λήθη των αιώνων τα μνημονικά ίχνη ενός τόπου μικρού, αλλά ορθάνοιχτου στον μεγάλο κόσμο».

Ειδικότερα, κατά τον χαιρετισμό του στα εγκαίνια του Αρχαιολογικού Μουσείου Αγαθονησίου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Μικρό, αλλά σημαντικό κομμάτι του μικρασιατικού ελληνικού κόσμου, με φυσικό κέντρο αναφοράς την Μίλητο, την μεγάλη ιωνική μητρόπολη της περιοχής, το Αγαθονήσι αποτέλεσε κατά την αρχαιότητα μέρος του δικτύου μικρών νησιών που οι Μιλήσιοι χρησιμοποιούσαν για το εμπόριο, τη ναυσιπλοΐα και την επικοινωνία.

Από το Αγαθονήσι περνούσαν τα πλοία, φορτωμένα με τα εξαιρετικής ποιότητας κεραμικά της Μιλήτου (φιλοτεχνημένα στον ”ρυθμό των Αιγάγρων” και τον ”ρυθμό των Φικελλούρων”, με την πλούσια φυτική και γεωμετρική διακόσμηση), τα περίφημα υφαντά της, την πορφυρή βαφή, τα κομψά της έπιπλα (ιδίως τις κλίνες της Μιλήτου, τις περιλάλητες Μιλησιουργείς κλίνας) το κρασί και το λάδι της.

Υπήρξε προωθημένο σημείο ελέγχου στο θαλάσσιο πέρασμα προς τη Σάμο και την Ικαρία κατά την αρχαϊκή και την κλασική εποχή· αργότερα, κατά την ελληνιστική περίοδο- όταν πλέον η Μίλητος περιέρχεται στην κυριαρχία των Σελευκιδών και οι θαλάσσιες διαδρομές αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία- κόμβος ανεφοδιασμού, αλλά και φυσικό αγκυροβόλι για τους ναυτικούς· και, στα χρόνια τα βυζαντινά τόπος καταφυγής εξορίστων, που το αποίκισαν. Παράλληλα, ωστόσο, το Αγαθονήσι αποτέλεσε ένα μελίσσι δημιουργίας και παραγωγικής δραστηριότητας

Απέναντι από τη Μίλητο, λοιπόν, αλλά σε στενή επικοινωνία με την πόλη, το Αγαθονήσι εμποτίστηκε με το άρωμα του Ιωνικού πολιτισμού, του πλέον λεπταίσθητου πολιτισμού της αρχαιότητος. Έφτασαν ως εδώ οι αναζητήσεις των προσωκρατικών για τη δημιουργία του κόσμου και τη λειτουργία της φύσης, ο απόηχος του εκπληκτικού άλματος της ανθρώπινης σκέψης από τον Μύθο στον Λόγο.

Στις απέναντι ακτές στοχάστηκαν ο Θαλής, ο Αναξίμανδρος ο Αναξιμένης, πασχίζοντας να βρουν μια ορθολογική εξήγηση για το θαύμα του κόσμου, ή ο θεμελιωτής των μαθηματικών Πυθαγόρας ο Σάμιος.

Στην Ιωνία της αίσθησης, της σκέψης και των νοημάτων αναπτύχθηκε η εύηχη ιωνική διάλεκτος, η βάση για τα ομηρικά έπη, και εδώ γεννήθηκε η ιστοριογραφία, με πατέρα τον Ηρόδοτο:

Ἡροδότου Ἁλικαρνησσέος ἱστορίης ἀπόδεξις ἥδε, ὡς μήτε τὰ γενόμενα ἐξ ἀνθρώπων τῷ χρόνῳ ἐξίτηλα γένηται, μήτε ἔργα μεγάλα τε καὶ θωμαστά, τὰ μὲν Ἕλλησι, τὰ δὲ βαρβάροισι ἀποδεχθέντα, ἀκλέα γένηται», όπως διαβάζουμε στο Πρώτο Βιβλίο (Κλειώ) των Ιστοριών του.

”Η γη της Ιωνίας”, γράφει ο Οδυσσέας Ελύτης στα ΄Ανοιχτά χαρτιά’, ”στάθηκε πάντοτε το πεδίο μιας αφομοιωτικής ενέργειας θαυμαστής, το εργαστήριο πυρήνων τέχνης που αποτελέσανε πάντοτε μερικά από τα πιο μεγάλα μυστικά της επιτυχίας του Ελληνισμού”. Εδώ, με δυο λόγια, μπήκαν τα θεμέλια του δυτικού πολιτισμού, στην αρχιτεκτονική, την τέχνη, τη λογοτεχνία. Εδώ, ακόμα και οι πιο μικρές κοινότητες, παρήγαγαν πολιτισμό.

Η ανασκαφική δραστηριότητα στο Καστράκι, στο βόρειο τμήμα του νησιού, στον λόφο που δεσπόζει στον κόλπο του Μαΐστρου, πιστοποιεί την ύπαρξη μιας δυναμικής κοινότητας, στον πόλεμο και στην ειρήνη, μιας κοινότητας που άφησε δείγματα μεταλλουργικής, βυρσοδεψικής, μελισσοκομικής και αγγειοπλαστικής δραστηριότητας.

Το Διαχρονικό-Θεματικό Αρχαιολογικό μουσείο Αγαθονησίου, με το αρχαίο λιμάνι και τις οχυρώσεις του, τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του για τον ελλιμενισμό πολεμικών πλοίων, το ιερό του Διδυμαίου Απόλλωνος, τη μελισσοκομική μονάδα και το εργαστήριο πορφύρας – όλα αυτά τα πολύτιμα ευρήματα που ήρθαν στο φως χάρη στις άοκνες προσπάθειες του αρχαιολόγου Παύλου Τριανταφυλλίδη της ΚΒ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Ρόδου αλλά και χάρη στο ενδιαφέρον της δημοτικής αρχής – μας εισάγει στον γοητευτικό, αινιγματικό κόσμο ενός πολιτισμού που η ζωντανή του ενέργεια εξακολουθεί να διαπερνά τον σύγχρονο κόσμο.

Εδώ βρίσκει την απόλυτη εφαρμογή του το απόφθεγμα του Θαλή του Μιλήσιου, όπως παραδίδεται από τον Διογένη Λαέρτιο στο έργο του Βίοι φιλοσόφων: ”Σοφώτατον χρόνος ανευρίσκει γαρ πάντα”. Και η ανασκαφή, πράξη υπομονής, σεβασμού, ακρόασης των ψιθύρων του χρόνου, αποκωδικοποιεί τη σοφία του και μας παραδίδει σήμερα γνώση και συγκίνηση, μέσα σ’ αυτό το εξαιρετικό Μουσείο.

Δεν πρόκειται όμως μόνο για γνώση και συγκίνηση, αλλά και για πρόκριμα του μέλλοντος. Ένας τέτοιος πολιτισμός δείχνει τη δυναμική του τόπου αυτού και στα χρόνια, τις δεκαετίες και – γιατί όχι; – τους αιώνες που έρχονται. Ο ελληνικός πολιτισμός της θάλασσας και της γης, του Αιγαίου και της Νοτιοανατολικής Μεσογείου , αν έχει αυτό το παρελθόν, ένα παρελθόν με τέτοια δυναμική, τότε έχει ένα εξίσου ζηλευτό μέλλον. Δεν μένει σε μας παρά να πιστέψουμε σε αυτό το μέλλον και να συμβάλλουμε στην δημιουργία του.

Συγχαίρω από καρδιάς την κυρία Λίνα Μενδώνη και ασφαλώς όλους όσοι εργάστηκαν για τη δημιουργία του, όσους ανέσυραν από τη λήθη των αιώνων τα μνημονικά ίχνη ενός τόπου μικρού, αλλά ορθάνοιχτου στον μεγάλο κόσμο».

Την ίδια στιγμή, ξεκίνησε επισήμως στην Τεχεράνη το λαϊκό προσκύνημα της σορού του εκλιπόντα ανώτατου ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ, με χιλιάδες πιστούς να έχουν συρρεύσει στο τέμενος όπου εκτίθενται τα λείψανά του. Ο πρώην πρόεδρος και πρωθυπουργός της Ρωσίας Μεντβέντεφ, ο πρωθυπουργός του Πακιστάν και αξιωματούχοι των Ταλιμπάν παρίστανται στην κηδεία του δολοφονημένου Αγιατολάχ  όπως και άλλοι πολιτικοί, αλλά ούτε ένας από την Δύση.

Ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου του Ιράν Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γαλιμπάφ, ο υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί και ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιαν, βασικά στελέχη της πολιτικής ηγεσίας της χώρας, είχαν αποτίσει ήδη από χθες φόρο τιμής.

Ρωσία, Καύκασος, Ασία

Όπως προαναφέραμε, η Ρωσία εκπροσωπήθηκε από τον πρώην πρόεδρο και αναπληρωτή πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας Ντμίτρι Μεντβέντεφ ως ειδικό απεσταλμένο του προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν – ο Μενβέντεφ βρέθηκε από χθες για αρκετές ώρες στην Τεχεράνη. Το Τατζικιστάν εκπροσωπήθηκε από τον πρόεδρό του, ενώ το Ουζμπεκιστάν και το Κιργιστάν από τους προέδρους της Βουλής τους.

Η Αρμενία εκπροσωπήθηκε από τον πρωθυπουργό της Νικόλ Πασινιάν που είχε χθες και κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον πρόεδρο του Ιράν,, ενώ το Αζερμπαϊτζάν δεν εκπροσωπήθηκε από το πρόεδρό του Αλίεφ, αλλά από τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου του. Ο Αλίεφ φρόντισε πάντως να στείλει εκεί τον πρωθυπουργό της αυτόνομης περιφέρειας του Ναχιτσεβάν. Η Γεωργία εκπροσωπήθηκε από τον πρόεδρό της Μιχαήλ Καβελασβίλι, που επίσης ταξίδεψε εκεί χθες. Η κυβέρνηση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν εκπροσωπείται από τον υπηρεσιακό υπουργό Εξωτερικών Αμίρ Χαν Μουτακί.

Η Ινδία εκπροσωπήθηκε από τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών της χώρας και η Κίνα από τον αντιπρόεδρο της Μόνιμης Επιτροπής του Εθνικού Λαϊκού Κογκρέσου. Εκπροσωπήθηκαν, αλλά με ακόμα πιο χαμηλόβαθμες αποστολές, το Μπανγκλαντές, η Μαλαισία, η Ταϊλάνδη, η Μιανμάρ και η Σρι Λάνκα.

Κηδεία Χαμενεΐ: Τουρκία, Αίγυπτος, Αραβόφωνοι

Η Τουρκία εκπροσωπήθηκε από τον αντιπρόεδρο Τσεβντέτ Γιλμάζ και πολυμελή αντιπροσωπεία. Εκπροσωπήθηκε απρόσμενα και η Σαουδική Αραβία, που έστειλε τον υφυπουργό Εξωτερικών Ουαλίντ αλ Χουρατζί. Η Αίγυπτος προτίμησε μια σχετικά χαμηλόβαθμη αποστολή – εκπροσωπήθηκε από τον πρόεδρο της Βουλής.

Της ιρακινής αντιπροσωπείας ηγείτο ο πρόεδρος Νιζάρ Αμίντι και ο πρόεδρος της Βουλής Χάιμπετ αλ-Χαλμπούσι, μαζί με τον Νετσιρβάν Μπαρζανί, πρωθυπουργό της Περιφέρειας Κουρδιστάν. Η Ιορδανία δεν εκπροσωπήθηκε. Το Ομάν είχε πολυμελή και υψηλόβαθμη εκπροσώπηση – ο Σεΐχης Αμπντουλμαλίκ μπιν Αμπντουλάχ Αλ Χαλίλι απέδωσε προσωπικά τιμές μπροστά στο φέρετρο του Χαμενεΐ, όπως και τρεις υπουργού του Ομάν. Το Κατάρ έστειλε χαμηλόβαθμη αποστολή, αλλά έδωσε τύποις το “παρών”. Παρέστησαν επίσης αντιπροσωπείες της Υεμένης, της Χαμάς και της Χεζμπολάχ.

Νότιος Αμερική, Κίνα, Ευρώπη

Από τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική παρέστησαν αντιπροσωπείες της Κούβας, της Βενεζουέλας και της Νικαράγουα, αλλά και της Βολιβίας. Η Βραζιλία, το Μεξικό, η Αργεντινή και η Κολομβία απέφυγαν να στείλουν επίσημες πολιτικές αντιπροσωπείες στην Τεχεράνη.

Επίσης εκπροσωπήθηκε η Λευκορωσία. Η Σερβία εκπροσωπήθηκε από τον υπουργό Πληροφοριών. Κανένα ευρωπαϊκό κράτος πάντως δεν είχε προσκληθεί επισήμως, καθώς το Ιράν είχε δηλώσει ότι θέλει να παραστούν μόνον φιλικά κράτη ή έστω ουδέτερα, αλλά είναι πολύ αμφίβολο ότι θα παρευρίσκονταν ακόμα και αν είχαν λάβει προσκλήσεις. Η Ουγγαρία και η Σλοβακία είχαν λάβει πρόσκληση, αλλά απέφυγαν τις διπλωματικές τριβές που θα προκαλούσε η εκεί παρουσία τους.

Τριήμερο προσκύνημα για τον Χαμενεΐ

Ο Αλί Χαμενεΐ, ο μακροβιότερος ηγέτης του Ιράν μετά την ίδρυση της Ισλαμικής Δημοκρατίας το 1979, σκοτώθηκε σε ηλικία 86 ετών σε πλήγμα στην οικία του κατά την πρώτη ημέρα των βομβαρδισμών που εξαπέλυσαν ΗΠΑ και Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου. Εκεί τραυματίσθηκε σοβαρά και ο γιος και διάδοχος του στην ηγεσία, που δεν παρέστη στην κηδεία, είτε για λόγους υγείας, είτε “για λόγους ασφαλείας”, όπως αναφέρουν τα επίσημα ιρανικά ανακοινωθέντα. Από το ίδιο πλήγμα σκοτώθηκε και ο γαμπρός του Χαμενεΐ, η πρωτότοκη κόρη του, μια από τις εγγονές του, 14 μηνών, και η σύζυγος του νέου Αγιατολάχ του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ.

Τέσσερις μήνες μετά τον θάνατο του Αγιατολάχ το φέρετρό του, πάνω στο οποίο έχει τοποθετηθεί το μαύρο τουρμπάνι του, εκτίθεται στο τέμενος Μεγάλη Μοσάλα, ένα τεράστιο θρησκευτικό συγκρότημα στην Τεχεράνη – το μεγαλύτερο στη χώρα. Οι τοίχοι του τεμένους είναι καλυμμένοι με μεγάλα πορτρέτα του Αγιατολάχ Χαμενεΐ, με μαύρα λάβαρα σε ένδειξη πένθους και κόκκινες σημαίες, σύμβολο μαρτυρίου και εκδίκησης. Χιλιάδες πιστοί, στην πλειονότητά τους μαυροντυμένοι, είχαν συρρεύσει στο τέμενος προτού ανοίξουν σήμερα στις 06:00 (τοπική ώρα, 05:30 ώρα Ελλάδας) οι πόρτες του για το λαϊκό προσκύνημα. Πολλοί κρατούν κόκκινες σημαίες με την επιγραφή «μάρτυρας».

Σύμφωνα με δημοσιογράφο του γαλλικού πρακτορείου ειδήσεων AFP, κάποιοι από το πλήθος φώναξαν «εκδίκηση», αλλά και «θάνατος στην Αμερική, θάνατος στο Ισραήλ», ένα σύνθημα που ακούγεται συχνά σε επίσημες συγκεντρώσεις. Οι αρχές του Ιράν αναμένουν ότι 15 με 20 εκατομμύρια άνθρωποι θα πάρουν μέρος μόνο στην Τεχεράνη στις τελετές στη μνήμη του Χαμενεΐ, ενώ παρόμοιες τελετές γίνονται σε όλη τη χώρα.

• Περιφέρεια Αττικής
• Περιφέρεια Πελοποννήσου (Π.Ε. Κορινθίας)
• Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας (Π.Ε. Εύβοιας)
• Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου (Π.Ε. Χίου, Σάμου, Ικαρίας)
• Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου (Κυκλάδες)
• Περιφέρεια Κρήτης

Κατήγγειλε ότι με το αυτόφωρο έμενε χωρίς γιατρό το νησί και τελικά μετά τη σύλληψη αφέθηκε ελεύθερος και επέστρεψε στο ιατρείο. Ο δήμαρχος απολογήθηκε ότι δεν έφταιγε εκείνος για το πρόβλημα, γιατί ήταν δουλειά των αστυνομικών και του εισαγγελέα να μην διαταχθεί η σύλληψη και να μη μείνει χωρίς γιατρό το νησί.

Ενοχλήθηκε μάλιστα ο δήμαρχος που οι αστυνομικοί τηλεφώνησαν στον γιατρό προκειμένου να τον ενημερώσουν ότι σε λίγη ώρα θα τον συλλάμβαναν στο πλαίσιο του αυτοφώρου, και είπε «καλά, σας πήραν τηλέφωνο να σας ενημερώσουν για τη σύλληψη, και γιατί πήραν εσάς και όχι τον εισαγγελέα; Να του πουν ότι θα μείνει χωρίς γιατρό το νησί; Αυτή την απορία έχω».

Για την εν γένει στάση του δήμου πριν από την ιστορία με τη σύλληψη ο κ. Χατζόπουλος στην προ διημέρου συνέντευξή του είχε πει: «Ήταν αρνητική εξαρχής η δημοτική αρχή. Είμαστε δυο γιατροί για να μην εφημερεύουμε διαρκώς, είναι παράνομο και αδύνατο αυτό. Εμείς οι δύο λοιπόν στείλαμε τα πράγματά μας ένα μήνα πριν και όταν φτάσαμε οι ίδιοι στο σπίτι δεν υπήρχε κλειδί και έσπασαν την πόρτα για να μπούμε.

Βρήκαμε ένα σπίτι με μούχλες και όταν φέραμε εργολάβο μας είπε ότι είναι ακατοίκητο και “θέλει δουλειά και στα ηλεκτρολογικά”. Όταν διαμαρτυρηθήκαμε για το σπίτι που μας έδωσαν, η δημοτική αρχή μας είπε “Καλά, εσείς περιμένατε κόκκινο χαλί στρωμένο”. Εν συνεχεία όταν ζητήσαμε τουλάχιστον να βαφτεί, μας είπαν από το δήμο “αφήστε, θα το πάρουν άλλοι”», υπονοώντας ότι οι γιατροί ήταν πολύ… απαιτητικοί.

Μετά την πρώτη εβδομάδα οι γιατροί έμεναν πλέον στο κέντρο βραχείας νοσηλείας του Κέντρου Υγείας, εκεί δηλαδή που ξαπλώνουν οι ασθενείς μέχρι να διακομισθούν αλλού ή έως ότου νιώσουν καλύτερα.

Στην πρώτη του συνέντευξη ο γιατρός είχε πει επίσης ότι ενώ πήγαινε με το ασθενοφόρο σε περιστατικό, το όχημα παρέσυρε μια τέντα και ο μαγαζάτορας τον απείλησε, ενώ στο παρελθόν ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας φέρεται να “κατήγγειλε” και γιατρούς και δασκάλους επειδή… αντί να φάνε στο εστιατόριό του, πήγαιναν να φάνε για πιο φθηνά στο στρατόπεδο. Όταν έγινε το περιστατικό με την τέντα, ο μαγαζάτορας του είπε “φύγε μη σου χώσω καμιά μπουνιά”, όπως είπε ο γιατρός. Όσον αφορά την υγειονομική περιφέρεια ο κ. Χατζόπουλος είπε: «Έναν παιδίατρο μια φορά το μήνα γιατί έχει εκατό παιδιά το νησί, μόνο αυτό ζητήσαμε από την ΔΥΠΕ».

Στην ουσία παρατηρούμε ένα χαμηλών τόνων road trip movie κι ένα συναισθηματικό παιχνίδι για τη νεαρή Μαρίνα, αναδιπλώνοντας στην ουσία κάθε τι που μπορεί να προσφέρει το παρελθόν ως ανάμνηση. Χωρίς να βαραίνει σε καμία στιγμή, η νεαρή προσπαθεί να ανακαλύψει θέματα και καταστάσεις για τον πατέρα και τη μητέρα της, που ακούει με ενδιαφέρον από διάφορους συγγενείς της, σποραδικές εκδοχές για τους δύο γονείς της. Ξαδέρφια, θείοι, θείες, παππούς και γιαγιά, αφηγούνται με ένα δικό τους τρόπο τους δύο εκλιπόντες, αναδεικνύοντας οικογενειακά μυστικά που θάφτηκαν χρόνια, σε μία επιφανή οικογένεια της τοπικής κοινωνίας. 

Η Λουσία Γκαρσία (Llúcia Garcia) ενσαρκώνει τη νεαρή Μαρίνα, αλλά και τη μητέρα της, δίνοντας και με αυτό το συμβολικό τρόπο τη σχέση μητέρας και κόρης, πατέρας και κόρης ή τη σχέση που ποτέ δεν είχε. Η Σιμόν, με αυτή την ταύτιση, η κόρη να ερμηνεύει τη μάνα, ο ξάδερφος (Mitch Martín) τον πατέρα, ξαναζεί τη φανταστική σχέση των γονιών της, ερμηνεύει τη δική της προσωπικότητα. Δε διστάζει να παραδεχτεί ό,τι δεν παραδέχονταν οι υπόλοιποι: την παραβατικότητα και την απρόσεχτη ζωή των γονιών της. 

Αυτό που έχει ενδιαφέρον και συστήνεται με διακριτικότητα και μία ησυχία στην αφήγηση, και μέσα από την έξοχη φωτογραφία της Ελέν Λουβάρ,  είναι πως οι άνθρωποι ανακυκλώνουν πράγματα του παρελθόντος με μία ασάφεια, διαφορετικότητα και κυρίως αποσπασματικότητα, ώστε το σύνολο της αλήθειας να μη βρίσκεται σε έναν, αλλά στη σύνθεση πολλών προφορικών μαρτυριών. Οι ιστορίες αλλοιώνονται ή ωραιοποιούνται, στρογγυλεύονται, η αλήθεια είναι πάντα σχετική στις οικογένειες, που τα μυστικά επιπλέουν δίπλα σε αληθινά γεγονότα, ενώ η μνήμη ξεθωριάζει για τους περισσότερους. Αυτή η ασάφεια περνάει στην πρωταγωνίστρια σα μία προσωπική μάχη, ένα οδοιπορικό ανασύνθεσης ιστοριών που τυχαία άκουσε. Χωρίς να προγραμματίζει ακριβώς τις κινήσεις της, στρέφεται αυθόρμητα σε σημεία που άκουσε ότι οι γονείς της ταξίδεψαν, έμειναν, συναναστράφηκαν.

Η οικογένεια του πατέρα της δε φαίνεται και πολύ χαρούμενη που την έχει γύρω της, αν και το πλήθος των χαρακτήρων και ο τρόπος που απλώνεται στην οθόνη όλη αυτή η ανθρωπογεωγραφία τους αποκτά ενδιαφέρον, κυρίως όταν ο καθένας έχει κάτι διαφορετικό να πει, να θυμηθεί από τα χρόνια που ζούσαν οι γονείς της. Η Μαρίνα, χάρη στην απλότητα της ερμηνείας της Γκαρσία, και τον τρόπο που διαχειρίζεται το βλέμμα της, σε συνδυασμό με τα συχνά κοντινά πλάνα που επιλέγει η Σιμόν, κι ένα παιχνίδι ενίοτε με την εναλλαγή κάμερας και οπτικής με την κάμερα στο χέρι και τα αυτοσχέδια πλάνα της νεαρής Μαρίνας, αποπνέει μία σιγουριά στο να αποστασιοποιείται από αυτά που ακούει, ενώ ταυτόχρονα τα ανασυνθέτει. 

Η ταινία ως ταξίδι στη μνήμη

Ο ρελαντί ρυθμός της ταινίας, το χαλαρό της μοντάζ, τονίζει μάλλον την ονειρική διάσταση της ταινίας, όπου ο χρόνος διαπλέκεται έντεχνα, καθώς η νεαρή Μαρίνα κοιτάζει τους δύο γονείς της να λιάζονται σε μία ταράτσα, τους πλησιάζει, μπαίνει στις ζωές τους, ενώ εκείνη είναι σα μία φωτοτυπία της μητέρας της (συχνά ακούγεται από τους συγγενείς της πόσο της μοιάζει). Η διάτρηση του χρόνου επιτυγχάνεται με ένα ταυτόχρονο παιχνίδι του τώρα με το χτες, χωρίς να χρεώνεται ακριβώς σαν ένα φλας μπακ, αφού ο ρυθμός της ζωής στην Γαλικία φαίνεται πως κυλάει το ίδιο ανέμελα ή χαλαρά όσο και με τις μέρες που ζούσαν οι γονείς της, περί τα 20 χρόνια πριν ζήσει η κόρη τους αυτό το οδοιπορικό, που συναντά τις αναμνήσεις τους. 

Και αυτό μάλλον είναι το σημείο που η Σιμόν πετυχαίνει κάτι ενδιαφέρον, να στρέψει τις αναμνήσεις των θανόντων γονιών ως δικές της αναμνήσεις, που στην ουσία είναι η σύνθεση αρκετά διαφορετικών μαρτυριών γύρω της. 

Η ταινία φέρνει στην επιφάνεια ενδιαφέροντες πτυχές της οικογενειακής ζωής στη σύγχρονη Ισπανία, που μάλλον αγγίζει πολύ όλες τις μορφές του μεσογειακού τρόπου που δένονται οι οικογένειες. Γενικότερα, οι ερμηνείες είναι καλές, μάλλον η φωτογραφία είναι εκείνη που σταθερά ξεχωρίζει, ενώ η σκηνοθεσία έρχεται να ισορροπήσει το χρόνο με έναν έξυπνο τρόπο, διαγράφοντας με απλότητα την αφήγηση και τη δραματικότητα στιγμών, σε παρασύρει ελεύθερα σε ένα παιχνίδι χωρίς έντονες εξάρσεις. 

Η ταινία μπορεί να θεωρηθεί ότι φλυαρεί στο στόχο της ή στον σκοπό της, αλλά ακριβώς αυτά τα μικρά πράγματα που περιγράφει είναι ο τρόπος που ο άνθρωπος ζει, οι λεπτομέρειες που τον καθορίζουν καθημερινά, πριν εν τέλει αφήσει κάτι πίσω του.

Στον 13χρονο αρχικά παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες από το πλήρωμα του ασθενοφόρου του ΕΚΑΒ, ενώ στη συνέχεια διακομίστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Χαλκιδικής.

Στη συνέχεια, σύμφωνα με ανακοίνωση του Λιμενικού Σώματος, ο 13χρονος διακομίσθηκε στο εφημερεύον Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «Παπαγεωργίου» για περαιτέρω ιατρική φροντίδα.

Προανάκριση διενεργείται από το Γ’ Λιμενικό Τμήμα Νέου Μαρμαρά του Λιμεναρχείου Ιερισσού.

Δύο χθεσινά περιστατικά: Η κλοπή της ελληνικής φέτας, προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης τυριού, που παράγεται από πρόβειο και κατσικίσιο γάλα με καθαρό νερό των ελληνικών βουνών, από δύο τουρκικές γαλακτοβιομηχανίες, οι οποίες εξάγουν το αλμυρό τυρί τους από αγελαδινό γάλα με την ψευδή ονομασία «φέτα».

Δεύτερο, το μνημόσυνο του τουρκικού προξενείου στον Κάτω Μαχαλά Κομοτηνής για τον αλήστου μνήμης Τούρκο Μεχμέτ Χιλμί, που εφεύρε την… «τουρκική μειονότητα» στη Δυτική Θράκη, πριν καν στεγνώσει η μελάνη της Συνθήκης της Λωζάννης, διεθνούς συνθήκης που αναγνωρίζει μόνο μουσουλμανική μειονότητα στην Ξάνθη και την Κομοτηνή, με την υπογραφή του Ισμέτ Ινονού Πασά (ΕΣΤΙΑ, 3.6.26).

Η ανύπαρκτη απάντηση στις προκλήσεις της Τουρκίας

Ας όψεται βεβαίως το ελληνικό κράτος – όχι μόνο το «επιτελικό», αλλά το διαχρονικό – που αγνοεί τις εκκλήσεις των κτηνοτρόφων για εμβολιασμό των ποιμνίων κατά του αφθώδους πυρετού και της ευλογιάς, με αποτέλεσμα τη σφαγή 600.000 αμνοεριφίων, που προκάλεσε την έλλειψη και την ανατίμηση της ελληνικής φέτας, δίνοντας την ευκαιρία στους άρπαγες της γείτονος να την καπηλευθούν διεθνώς.

Διαχρονική είναι επίσης η επίσημη αβελτηρία διατήρησης του τουρκικού «πρακτορείου» Κομοτηνής, υπό τον ψευδή τίτλο και τα προνόμια προξενείου.
Τέτοια υποχρέωση δεν προκύπτει, ούτε συμβατικώς ούτε εθιμικώς, από καμία διεθνή ή διμερή συμφωνία με την Τουρκία, η οποία διατηρεί πέντε προξενεία στην Ελλάδα, έναντι τριών ελληνικών στην Τουρκία – άνευ, μάλιστα, αντικειμένου.

Επέστη ο καιρός πραγματοποίησης της πρωτοβουλίας του Α. Σαμαρά να κλείσει και αυτή η πηγή ανωμαλίας στη Θράκη: το τουρκικό πρακτορείο της ΜΙΤ. Τα έτερα, σε Θεσσαλονίκη, Ρόδο, Πειραιά και Αθήνα, υπερεπαρκούν για τις ανθελληνικές ενέργειες πρακτόρων της ΜΙΤ.

Οι «κατευναστικοί» κκ. Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης οφείλουν να διαβάσουν το περίφημο βιβλίο του Τζορτζ Χόρτον, «Η Μάστιγα της Ασίας» (1926, εκδ. Φ.Σ. Παρνασσός, 2024), για να διαπιστώσουν από τον ίδιο τον Αμερικανό πρόξενο στη Σμύρνη (1920-1922) αν μπορεί κανείς να εμπιστεύεται τους γείτονες, για τους οποίους ο λόρδος Μπάιρον έγραψε ότι όπου πάτησαν δεν «φύτρωσε ξανά χορτάρι». Όπως στη Σμύρνη.

Υπάρχει, βεβαίως, η ένσταση των «έξυπνων» τουρκολάγνων της Αριστεράς: «Τι θέλετε, πόλεμο με την Τουρκία;». Ο Βενιαμίν Νετανιάχου, πρωθυπουργός του ισχυρού Ισραήλ, κάτι τέτοιο υπαινίχθηκε με την «κατάρα της Ασίας».