Οδοφράγματα με εκατοντάδες ηλεκτρικά ποδήλατα, φωτιές σε κάδους και μάχες σώμα με σώμα με τους αστυνομικούς συνθέτουν ένα σκηνικό μεγάλης έντασης με τη νύχτα να προμηνύεται ιδιαίτερα επεισοδιακή, την ώρα που η αρμόδια εταιρεία ανακοίνωσε την απόσυρση όλων των λεωφορείων που εκτελούν δρομολόγια στο κέντρο της πόλης.

Πηγή: protothema

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στον Γκρούεφσκι έχει χορηγηθεί ουγγρική υπηκοότητα λόγω «συμφέροντος του ουγγρικού κράτους» και πιστεύεται ότι συνεχίζει να ζει στη Βουδαπέστη.

Το θέμα με την παραμονή του Νίκολα Γκρούεφσκι στην Ουγγαρία επανήλθε στο προσκήνιο πρόσφατα, όταν ο νέος πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Πέτερ Μαγιάρ δήλωσε πως η χώρα του δεν θα γίνει «καταφύγιο για εγκληματίες», αναφερόμενος στον πρώην υπουργό Δικαιοσύνης της Πολωνίας, στον πρώην υφυπουργό Δικαιοσύνης της ίδιας χώρας και στον πρώην πρωθυπουργό της Βόρειας Μακεδονίας, οι οποίοι έχουν λάβει πολιτικό άσυλο στην Ουγγαρία από τον πρώην πρωθυπουργό της χώρας αυτής, Βίκτορ Όρμπαν.

Μετά τις παραπάνω αναφορές του νέου πρωθυπουργού της Ουγγαρίας, οι δύο Πολωνοί πρώην αξιωματούχοι, την έκδοση των οποίων ζητά η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τουσκ στην Πολωνία εγκατέλειψαν την Ουγγαρία, ενώ ο Νίκολα Γκρούεφσκι παραμένει στη Βουδαπέστη.

«Η θέση του Γκρούεφσκι είναι σημαντικά ασφαλέστερη. Το πολιτικό άσυλο μπορεί να ανακληθεί, αλλά η ανάκληση της υπηκοότητας είναι μια πολύ πιο δύσκολη νομική διαδικασία», αξιολογεί η Vsquare.

Ο 56χρονος Νίκολα Γκρούεφσκι διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας την περίοδο 2006-2016. Τον Νοέμβριο του 2018 διέφυγε στην Ουγγαρία όπου έλαβε πολιτικό άσυλο από τον πολιτικό του σύμμαχο Βίκτορ Ορμπάν, προκειμένου να μην εκτίσει ποινή φυλάκισης δύο ετών για υπόθεση διαφθοράς την περίοδο που αφορούσε την περίοδο της διακυβέρνησής του. Στον Γκρούεφσκι χορηγήθηκε άσυλο στην Ουγγαρία βάσει ισχυρισμών ότι διωκόταν πολιτικά από τον τότε πρωθυπουργό Ζόραν Ζάεφ. Έκτοτε, σε βάρος του έχουν εκδοθεί και άλλες τελεσίδικες καταδικαστικές αποφάσεις, με το συνολικό ύψος των ποινών να υπερβαίνει τα δέκα έτη φυλάκισης.

Ο πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας, Χρίστιαν Μίτσκοσκι δήλωσε ότι η κυβέρνηση στα Σκόπια δεν διαθέτει πληροφορίες ότι ο Νίκολα Γκρούεφσκι έλαβε ουγγρική υπηκοότητα. Ο ίδιος είχε αναφέρει πρόσφατα ότι δεν θεωρεί πιθανή την επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού στη χώρα, προσθέτοντας ωστόσο ότι, εάν αυτό συμβεί, θα συλληφθεί και θα οδηγηθεί στη φυλακή για να εκτίσει τις ποινές που του έχουν επιβληθεί.

Το 2019, η τότε κυβέρνηση των Σοσιαλδημοκρατών στη Βόρεια Μακεδονία είχε ζητήσει την έκδοση του Νίκολα Γκρούεφσκι,όμως το ουγγρικό δικαστήριο είχε απορρίψει το αίτημα.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Ο Ανδρουλάκης πάλι έχασε την ψυχραιμία του και επιτέθηκε στον Τσίπρα για επιχειρηματικά συμφέροντα που τον στηρίζουν, ενώ τα έβαλε και με τις δημοσκοπικές. Σωστά έκανε, αλλά γιατί τώρα; Όσο τον έδειχναν σταθερά δεύτερο, με τον Μητσοτάκη να διεκδικεί την εξωπραγματική αυτοδυναμία, ήταν αξιόπιστες οι δημοσκοπικές; Τώρα που τον δείχνουν τρίτο ή τέταρτο, την απώλεσαν; Η Μαρία Καρυστιανού θυμήθηκε το 2015 και έγινε ουρά του Μαξίμου και της Χαριλάου Τρικούπη. Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης προέβλεψε την δεξιά στροφή του Αλέξη Τσίπρα.

Διαλυτικές τάσεις

Διαλυτικές τάσεις προκαλεί το κόμμα Τσίπρα στα άλλα κόμματα της Αριστεράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πάρει τις αποφάσεις του στην συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής το επόμενο Σάββατο. Σε μία συνεδρίαση, που μπορεί να προκαλέσει το αστυνομικό ρεπορτάζ, εάν επιμείνουν στον αποκλεισμό του Παύλου Πολάκη! Νωρίτερα όμως, από την Τρίτη, θα αρχίσουν οι παραιτήσεις στελεχών της Πολιτικής Γραμματείας και της Κεντρικής Επιτροπής. Εν τω μεταξύ ο Σωκράτης Φάμελλος επανέλαβε ότι στόχος παραμένει η ενότητα του προοδευτικού χώρου. Εις μάτην. Για τη Νέα Αριστερά οι ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών – και όχι μόνο κομματικών στελεχών – μετά του Αγίου Πνεύματος, είναι βέβαιες. 

Τον πρώτο στόχο του ο Τσίπρας τον πέτυχε. Ακόμη και οι επιθέσεις στο Νίκο Μαραντζίδη (ότι είναι πράκτορας) στο Νίκο Νυφούδη (για τις δηλώσεις του κατά του Τσίπρα στο παρελθόν) ή στη Θεώνη Κουφονικολάκου (ότι προκάλεσε την απόλυση δημοσιογράφου, γιατί την ρώτησε για τα μαύρα ταμεία του ΣΥΡΙΖΑ επί προεδρίας Τσίπρα) συμβάλλουν προς την ίδια κατεύθυνση: Διατηρούν τον Τσίπρα και την ΕΛΑΣ στη δημοσιότητα, προκαλούν αντισυσπείρωση και ενδεχομένως δημιουργούν την εντύπωση ότι κάποιοι τον φοβούνται. 

Τώρα αρχίζουν τα πιο δύσκολα. Ο Τσίπρας θα πρέπει να υιοθετήσει θετική ατζέντα και να αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες. Όχι απλώς να επαναλαμβάνει ο ίδιος και οι εκπρόσωποί του στα Μέσα Ενημέρωσης τις γνωστές κοινοτοπίες, από τις οποίες βρίθει η ιδρυτική διακήρυξη. Το ότι δεν είναι στην Βουλή, όπως ο έτερος πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, εξελίσσεται σε έλλειμμα. 

Ο “μπαμπούλας” Αλέξης Τσίπρας

Το βασικό ερώτημα όμως παραμένει: Μπορεί να εξελιχθεί ο Τσίπρας με την ΕΛΑΣ σε απειλή για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και εναλλακτική κυβερνητική πρόταση; Ή είναι απλώς ο βολικός αντίπαλος του πρωθυπουργού, που ήδη τον έχει κερδίσει σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις;  Θα ρίξει τον Μητσοτάκη, ή θα τον βοηθήσει να παραμείνει στην πρωθυπουργία;

Οι πρώτες μετρήσεις – όσο και αν είναι “πειραγμένες” υπέρ της ΝΔ – δείχνουν ωστόσο ότι η κυβέρνηση διατηρεί μία σημαντική διαφορά που δύσκολα μπορεί να καλυφθεί. Η ΕΛΑΣ ήδη έχει συρρικνώσει τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, ενώ το ΠΑΣΟΚ έχει πάντα έναν σκληρό (και αντι-Τσίπρα) πυρήνα. Αυτό σημαίνει ότι ο Τσίπρας δεν έχει μεγάλες δεξαμενές. Θα πρέπει να προσελκύσει μαζικά νέους ψηφοφόρους, κάτι που δεν είναι εύκολο. 

Η κυβέρνηση σαφώς επιλέγει τον Τσίπρα και την ΕΛΑΣ σαν βασικό αντίπαλο, στοχεύοντας στα εξαρτημένα αντανακλαστικά ενός “αντιΣΥΡΙΖΑ” και “αντι-Τσίπρα” δεξιόστροφου ακροατηρίου. Υπολογίζει ότι εάν εμφανίσει τον Τσίπρα σαν βασική απειλή, θα συσπειρώσει μία κατηγορία παλαιών ψηφοφόρων της που έχουν εγκαταλείψει τη ΝΔ. Στα ποσοστά που κυμαίνεται η ΝΔ σήμερα, ακόμη και δύο-τρεις ποσοστιαίες μονάδες μπορεί να είναι καθοριστικές. Από το 24% έως το 27% μπορεί να κριθεί η παραμονή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της ΝΔ. Με το μάξιμουμ της επίδοσης μπορεί να εκβιάσει και την συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ σε μία κυβέρνηση συνεργασίας, την επομένη των εκλογών. 

Το σενάριο αυτό εξυπηρετεί και τον Τσίπρα. Μία συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές θα τον καταστήσει αξιωματική αντιπολίτευση και βασικό φορέα της Κεντροαριστεράς για να κερδίσει τις μεθεπόμενες εκλογές. Παράλληλα, θα τον καταστήσει πόλο του πολιτικού συστήματος, που κάποια στιγμή θα ξεπεράσει την ρευστότητα και θα σταθεροποιηθεί, όποιες και αν είναι οι εξελίξεις στην Κεντροδεξιά που θα διαμορφώσουν τον άλλον πόλο. Το σενάριο έχει αρκετές δυσκολίες, δεν είναι όμως ανεδαφικό. Εξυπηρετεί πολλούς παίκτες, δίχως να χρειάζεται να έλθουν σε συμφωνία, όπως δήλωσε σχεδόν πανικοβλημένος ο Παναγιώτης Δουδωνής. 

Σε κάθε περίπτωση ο “μπαμπούλας” Τσίπρας ευνοεί την κομματική συσπείρωση της ΝΔ, προκειμένου να περιοριστούν οι διαρροές προς το κόμμα Σαμαρά, που είναι ο πραγματικός φόβος του Μαξίμου. Ειδικά εάν έχει, όπως όλα δείχνουν, και την στήριξη του Κώστα Καραμανλή. Άλλωστε ενώ με το ΠΑΣΟΚ και τον Τσίπρα τα πηγαίνει καλά, στην αντιμετώπιση των δύο πρώην πρωθυπουργών ο Μητσοτάκης βγάζει από αμηχανία, μέχρι πανικό. 

Ο Ερντογάν κυριαρχεί στην τουρκική πολιτική για πάνω από δύο δεκαετίες. Συνταγματικά, η πορεία του προς μια ακόμη προεδρική υποψηφιότητα είναι πολιτικά περίπλοκη, εκτός εάν υπάρξουν πρόωρες εκλογές, ή συνταγματικοί ελιγμοί, που έχει ήδη εγγράψει στη προηγούμενη αναθεώρηση του Συντάγματος που ενορχήστρωσε… Πολλαπλές πρόσφατες αναλύσεις περιγράφουν μια αναδυόμενη “κρίση διαδοχής”, μέσα στο σύστημα που ο ίδιος έχτισε.

Το σύστημα του AKP (κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) είναι ιδιαίτερα εξατομικευμένο γύρω από τον Ερντογάν. Δεν υπάρχει δε καθολικά αποδεκτός διάδοχος, ενώ η απώλεια της εξουσίας θα μπορούσε να εκθέσει δίκτυα που συνδέονται με το οικοσύστημα κράτους-επιχειρήσεων, που αναπτύχθηκε υπό την κυριαρχία του ΑΚΡ. Γι’ αυτό η κρατική αντίδραση απέναντι στο CHP φαίνεται ασυνήθιστα επιθετική, σε σύγκριση με προηγούμενες περιόδους.

Η κατάσταση στο CHP

Ο Ιμάμογλου έγινε ο πρώτος πολιτικός της αντιπολίτευσης εδώ και χρόνια που έμοιαζε εκλέξιμος σε εθνικό επίπεδο και άλλαξε την εξίσωση. Μετά τις ισχυρές νίκες του CHP στις τοπικές εκλογές του 2024, το στρατόπεδο του Ερντογάν φαίνεται να κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αντιπολίτευση δεν ήταν πλέον κατακερματισμένη και περιορισμένης δυναμικής – αλλά ότι θα μπορούσε να τον κερδίσει σε πανεθνικό επίπεδο. Τα Reuters, Guardian, HRW και πολλά ινστιτούτα πολιτικής αναφέρονται σε αυτόν τον φόβο του Τούρκου προέδρου.

Ο Ιμάμογλου είναι ιδιαίτερα απειλητικός επειδή απευθύνεται πέρα από την κοσμική βάση του CHP: Μπορεί να προσελκύσει συντηρητικούς και εθνικιστές ψηφοφόρους – που δεν θα στραφούν σε κόμματα και υποψηφίους που δεν τα πηγαίνουν και τόσο καλά στις δημοσκοπήσεις – ενώ μοιάζει να υιοθετεί το λαϊκίστικο στυλ του Ερντογάν, από την παλαιότερη θητεία του σημερινού προέδρου στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Αρκετές αναλύσεις τον χαρακτηρίζουν ως τον “σοβαρότερο αντίπαλο” του Ερντογάν, ακόμα και μέσα από την φυλακή. Επομένως, οι συλλήψεις, οι δικαστικές υποθέσεις, η διαμάχη για τα πτυχία και η πρωτοφανής δικαστική εκλογή της ηγεσίας του CHP, ερμηνεύονται ευρέως ως προσπάθειες για την αποδιοργάνωση της αντιπολίτευσης πριν από το 2028, την εμπόδιση ενός ενιαίου υποψηφίου από το CHP, καθώς και την δημιουργία νομικών εμποδίων στην υποψηφιότητα του Ιμάμογλου.

Πάντως, η αξιωματική αντιπολίτευση είναι διχασμένη: Ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, που επέστρεψε στην ηγεσία του CHP μετά την άκρως αμφιλεγόμενη δικαστική απόφαση, άφησε να εννοηθεί ότι στηρίζει το βαρύτατο κατηγορητήριο κατά του Ιμάμογλου. Στις δε συγκεντρώσεις του Οζγκιούρ Οζέλ (που εκπαραθυρώθηκε επεισοδιακά από την ηγεσία του CHP) και του Γιαβάς, ακούγεται το σύνθημα «Κιλιτσντάρογλου, προδότη!».

Η οικονομία παραμένει αγκάθι

Ακόμα και μετά από ορισμένες περιόδους σταθεροποίησης, ο πληθωρισμός, η αδυναμία του νομίσματος και η μείωση του βιοτικού επιπέδου, συνεχίζουν να υπονομεύουν την υποστήριξη των πολιτών. Όπως ανέφεραν το Reuters και άλλα ΜΜΕ, η τελευταία δικαστική κρίση του CHP αναστάτωσε αμέσως τις αγορές και πίεσε ξανά τη λίρα. Ο Ερντογάν ιστορικά επέζησε από πολιτικές κρίσεις, εργαλειοποιώντας την οικονομική ανάπτυξη και την ευημερία που βασίζεται σε συγκεκριμένους κλάδους, όπως η οικοδομή.

Αυτό το κοινωνικό συμβόλαιο είναι πλέον ασθενέστερο. Οι οικονομικές συνέπειες καθιστούν την καταστολή πολιτικά πιο δαπανηρή, ενώ οι ψηφοφόροι στα αστικά κέντρα είναι πλέον πιο δύσκολο να ελεγχθούν εκλογικά. Οι δε νεότεροι ψηφοφόροι είναι λιγότερο συναισθηματικά δεμένοι με την εποχή του ΑΚΡ. Ο Ερντογάν μπορεί επίσης να φοβάται ότι θα χάσει τον έλεγχο “της αφήγησης της νομιμότητας”: Τα αυταρχικά συστήματα πλέον βασίζονται συχνά περισσότερο στην καλλιέργεια μιας αντίληψης ότι η νίκη είναι αναπόφευκτη και η ήττα των αντιπάλων αδιαμφισβήτητα σίγουρη – και όχι τόσο στον εξαναγκασμό.

Όμως, ο Ερντογάν φρόντισε να κάνει πολλούς εχθρούς, πέραν των παραδοσιακών, Ελλάδας και Κύπρου. Ποιον θα επιλέξει πρώτο, έχοντας ήδη επεκταθεί – πέραν της Κύπρου – σε Ιράκ, Αζερμπαϊτζάν, Σομαλία, Λιβύη, Συρία, και ίσως αλλού. Πάντα ελλοχεύει ο υποδόριος φόβος ότι υπάρχει κάποια υποχθόνια σύμπραξη, και φυσικά οι “Εβραίοι” αποτελούν μέλος αυτού του φανταστικού θιάσου.

Οι πρόσφατες κινήσεις κατά της ηγεσίας του CHP – συμπεριλαμβανομένης της δικαστικής ακύρωσης της ηγεσίας του Οζέλ και της αστυνομικής εφόδου στα κεντρικά γραφεία του κόμματος – ξεπέρασαν τα όρια για πολλούς, καθώς το καθεστώς “αλλάζει πίστα”: Από τον “έλεγχο των εκλογών”, έφτασε στην άμεση διαμόρφωση των κομμάτων της αντιπολίτευσης, μέσω δικαστικών αποφάσεων!

Αυτό δημιουργεί ένα παράδοξο. Βραχυπρόθεσμα, αποδυναμώνει την αντιπολίτευση οργανωτικά. Όμως, μακροπρόθεσμα, μπορεί να βλάψει τη νομιμότητα του καθεστώτος και να ενοποιήσει τις ετερόκλητες αντι-Ερντογανικές παρατάξεις. Το κύμα διαμαρτυριών το 2025-2026 μετά τη σύλληψη Ιμάμογλου, έδειξε ξεκάθαρα αυτόν τον κίνδυνο.

Το “πραγματικό πρόβλημα”

Το πραγματικό πρόβλημα του Ερντογάν είναι ότι, για πρώτη φορά και μετά από χρόνια, η Τουρκία έχει τόσο ένα αξιόπιστο κίνημα της αντιπολίτευσης, όσο και έναν αξιόπιστο υποψήφιο μιας νεότερης γενιάς, που αναδύεται σε μια στιγμή που η οικονομία δεν είναι πλέον αρκετά ισχυρή, ώστε να μετριάσει την πολιτική δυσαρέσκεια.

Ο Ιμάμογλου μπορεί να είναι φυλακή επ’ αόριστον, αλλά όσο είναι ζωντανός αποτελεί απειλή για τον Ερντογάν. Ο δε θάνατός του θα ανέβαζε τρελά την θερμοκρασία στη “πολιτική χύτρα ταχύτητας” στην οποία έχει μετατρέψει ο Ερντογάν την Τουρκία. Τέλος, αν το CHP  χειραγωγηθεί περαιτέρω, θα χάσει μεγάλο αριθμό ψηφοφόρων-οπαδών, αυτούς που ο Κιλιτσντάρογλου είχε αποξενώσει για πολλά χρόνια.

«Ούτε λίγο ούτε πολύ με εμφανίζει ως πράκτορα των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών που συμβουλεύει τον Τσίπρα και άρα και τον ίδιο τον Τσίπρα ως φερέφωνο σκοτεινών ξένων δυνάμεων», αναφέρει χαρακτηριστικά. Ο καθηγητής σημειώνει ότι η μακρά ενασχόλησή του με την επιστημονική έρευνα τού έχει επιτρέψει να κατανοήσει σε βάθος τα φαινόμενα πολιτικής εχθρότητας και τις ακραίες μορφές που αυτά μπορούν να λάβουν. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι ο Τσίπρας παραμένει μια πολιτική προσωπικότητα που προκαλεί ισχυρά συναισθήματα, γεγονός που, κατά την άποψή του, οδηγεί συχνά σε ακραίες αντιδράσεις.

Σχολιάζει ότι «από σκαιός αντικομμουνιστής αναβαθμίστηκα, έγινα Τζέιμς Μποντ», υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι η υπόθεση δεν είναι αστεία, καθώς συνδέεται με τη δημόσια συζήτηση για τις παρακολουθήσεις και τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών. Στην ίδια δήλωση αφήνει αιχμές ότι τέτοιου είδους δημοσιεύματα ενδέχεται να επιχειρούν να δημιουργήσουν συνειρμούς με ζητήματα «εθνικής ασφάλειας», αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι κάποιοι μπορεί να επιχειρούν να δικαιολογήσουν πρακτικές παρακολούθησης πολιτικών προσώπων.

Ο Μαραντζίδης καταλήγει προαναγγέλλοντας νομικές ενέργειες κατά της εφημερίδας, τονίζοντας ότι θα ασκήσει κάθε δικαίωμα που του παρέχει ο νόμος προκειμένου, όπως αναφέρει, να υπερασπιστεί την αλήθεια απέναντι σε όσα χαρακτηρίζει συκοφαντικούς ισχυρισμούς.

Η απάντηση του Documento

Σκληρή η απάντηση του Documento: «Ο καθηγητής Νίκος Μαραντζίδης αποφάσισε να ακολουθήσει τον δρόμο του Κυριάκου Μητσοτάκη απειλώντας με μηνύσεις το Documento. Ο λόγος είναι ότι η εφημερίδα καταγράφει τη σχέση του κυρίου συμβούλου, με χρηματοδοτήσεις από Οργανώσεις που συνδέονται με το Βρετανικό Foreign Office.

Ο κύριος Μαραντζίδης φαίνεται ότι αποτελεί μέλος ενός δικτύου που στο όνομα της αντιμετώπισης του “Ρωσικού κινδύνου” (κατά τα πρότυπα του παλιού Σοβιετικού κινδύνου και του αντικομμουνισμού που υπηρέτησε ο Μαραντζίδης ) ουσιαστικά γινόταν εργαλείο Βρετανικής προπαγάνδας. Στο δίκτυο αυτό ανήκαν και Έλληνες δημοσιογράφοι. Όσα γράψαμε όχι μόνο είναι αληθινά και αποτελούν μάλιστα θέμα κριτικής στην Βρετανία για τις μεθόδους του Foreign Office, αλλά έχουν δημοσιευτεί το 2018 στο Documento ως μέρος μεγάλης έρευνας που ξεκίνησε με στοιχεία των Anonymous.

Ο Νίκος Μαραντζίδης δεν θέλησε τότε ούτε να μας δώσει απαντήσεις παρότι το ζητήσαμε, αλλά (τι άλλο να έκανε) αποδέχθηκε σιωπηλά την δημοσίευση των ντοκουμέντων. Οκτώ χρόνια μετά, αποφάσισε και να θιγεί και να μιλήσει για συκοφαντίες και να απειλήσει με μηνύσεις. Είμαστε εδώ για να κάνει ό,τι θέλει. Μπορεί να ρωτήσει τον Τσίπρα που συμβουλεύει εσχάτως, τι τύχη είχαν όσοι επιχείρησαν να κρυφτούν δια των μηνύσεων και της τεχνητής ευθιξίας.

Έχει ιδιαίτερη σημασία ωστόσο ότι χαρακτηρίζει την αδιαμφισβήτητη σχέση του με την οργάνωση Integrity Initiative ως μομφή που κάνουμε περί κατασκοπίας και πρακτόρων. Εμείς δεν γνωρίζουμε τι είναι αυτή η σχέση και αν φτάνει σε επίπεδα κατασκοπίας, αλλά επιστημονικό έργο δεν είναι να εξυπηρετείς το Βρετανικό κράτος έναντι άλλου ξένου κράτους. Έχει όμως σημασία ότι Νίκος Μαραντζιδης στην απάντηση-απειλή στο Documento μετέρχεται μεθόδων που είναι τακτική άλλων κύκλων.

Αντιστρέφοντας την πραγματικότητα υποστηρίζει πώς η σύνδεσή του με πρακτοροδουλειές (συ είπας) γίνεται για να δικαιολογηθεί η παρακολούθηση όσων συναναστρέφεται δηλαδή του Τσίπρα. Συνδέει την εφημερίδα που αποκάλυψε τις υποκλοπές και τη λίστα των παρακολουθούμενων από το καθεστώς Μητσοτάκη, με δικαιολόγηση μελλοντικών παρακολουθήσεων. Για να έχει κάποιος το θράσος να το κάνει αυτό είναι ή ανόητος ή ξεδιάντροπος ή υπηρετεί βρόμικο σχέδιο.

Η αγαπημένη οργάνωση του Μαραντζίδη πάντως, πήρε μέρος όπως αποκαλύπτει ο Βρετανικός Τύπος, σε επιχειρήσεις δολοφονίας χαρακτήρα του Εργατικού Τζέρεμι Κόρμπιν. Όπως χαρακτηριστικά γράφεται στη Sunday Mail: “Εκρηκτικά έγγραφα που διέρρευσαν και παραδόθηκαν στην Sunday Mail αποκαλύπτουν ότι η Integrity Initiative χρηματοδοτείται με 2 εκατομμύρια λίρες από τα χρήματα του Υπουργείου Εξωτερικών και διοικείται από ειδικούς στις στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών”. Υπάρχει ακόμη πληθώρα εγγράφων για το ρόλο της συγκεκριμένης Οργάνωσης βιτρίνας τα οποία θα δημοσιεύσουμε περιμένοντας φυσικά και την απάντηση Μαραντζίδη, στον οποίο θα θυμίσουμε την παροιμία (Ελληνική όχι Βρετανική) «λαγός τη φτέρη έσειε, κακό της κεφαλής του».

Η Integrity Initiative

Η υπόθεση της βρετανικής ΜΚΟ  Integrity Initiative είχε έρθει στο προσκήνιο το 2018 από την ομάδα χάκερ Anonymous, όπως αναφέρει και το Documento. Οι χάκερ είχαν τότε ισχυριστεί ότι ΜΚΟ αυτή «που δραστηριοποιείται σε όλη την Ευρώπη και εξαπλώνεται σταδιακά και εκτός αυτής, δεν είναι παρά το “μακρύ χέρι” του Foreign Office, του Βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών, στην Ευρώπη». Η Βρετανία φέρεται έχει δημιουργήσει ένα δίκτυο επιστημόνων, παραγόντων και δημοσιογράφων, οι οποίοι παίρνουν οδηγίες για το πώς θα συντονίσουν τη δράση τους κάτω από την ομπρέλα της συγκεκριμένης οργάνωσης, υπό τις εντολές των κατά τόπους βρετανικών πρεσβειών. Η οργάνωση παρουσιάζεται ως ένα εργαλείο ήπιας ισχύος, μια αντιπροπαγάνδα στην προπαγάνδα του Κρεμλίνου.

Όπως θυμίζει το ίδιο το documento, είχε ασχοληθεί και παλαιότερα με το ζήτημα, με βάση τα στοιχεία που είχαν αποκαλύψει οι Anonymous στις 30 Νοεμβρίου του 2018. Σύμφωνα με τα τότε δημοσιεύματα, η οργάνωση φέρεται να επιχείρησε να αναπτύξει και στην Ελλάδα ένα δίκτυο με τη συμμετοχή Ελλήνων δημοσιογράφων και πανεπιστημιακών, τα ονόματα των οποίων εμφανίζονται σε διάφορα εσωτερικά έγγραφα και κρίσεις. Τα εν λόγω πρόσωπα διέψευσαν κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς περί “ομάδας προπαγάνδας”, διαμηνύοντας πως πρόκειται για τυπικές επαφές με την οργάνωση.

Ανέφεραν ότι επρόκειτο για επαφές στο πλαίσιο της δουλειάς τους, αντίστοιχες αυτών που έχουν με άλλες οργανώσεις και δεν ήταν κάτι μυστικό και ύποπτο. Επεσήμαναν επίσης πως δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν πως «μπορεί να χρησιμοποιεί ο καθένας το όνομά τους σε εσωτερικά έγγραφα ή τί εκτιμήσεις κάνει για το πρόσωπό τους και τη δουλειά τους».

Το δίκτυο αυτό δρα σε πολλές χώρες της Ευρώπης. «Τα βραχυπρόθεσμα σχέδια του Λονδίνου περιλαμβάνουν δημιουργία ανάλογων ομάδων στη Λετονία, την Εσθονία, τη Σουηδία, το Βέλγιο, στον Καναδά, στην Αρμενία, στην Ουκρανία, στη Μολδαβία, στη Μάλτα, στην Τσεχία, σε κράτης της Μέσης Ανατολής και της βόρειας Αφρικής, στην Πολωνία, τη Σλοβακία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, τη Γεωργία, την Ουγγαρία, την Κύπρο, την Αυστρία, την Ελβετία, την Τουρκία, τη Φινλανδία, την Ισλανδία, τη Δανία και στις ΗΠΑ». Αυτό τουλάχιστον έγραφε εσωτερικό έγγραφο της με τον χαρακτηρισμό “προσωπικό – εμπιστευτικό” που είχαν φέρει στο προσκήνιο οι Anonymous.

H δράση της στην Ελλάδα

Η Ελλάδα φαίνεται να αποκτά ενδιαφέρον για την “Πρωτοβουλία Ακεραιότητας” ιδιαίτερα το 2017. Στην ανάλυση που γίνεται στην εμπιστευτική “Έκθεση προόδου για την ίδρυση εθνικών ομάδα” αναφέρεται: «Η Ελλάδα είναι μια εξαιρετικά ευαίσθητη χώρα για να επιχειρεί κανείς, δεδομένων των πολιτικών και οικονομικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει. Αυτές μαζί με την πρόσφατη ιστορία της, την κάνουν επίσης ιδιαίτερα ευάλωτη στη ρωσική επιρροή και στις απόπειρες παραπληροφόρησης. Συνεπώς η δική μας Ομάδα Ελλάδας αναπτύσσεται με μοναδικό τρόπο. Διαθέτουμε δύο απολύτως διαφορετικές ομάδες ειδικών, οι οποίες συντονίζονται από το Λονδίνο.

Η ομάδα της Αθήνας αποτελείται από δημοσιογράφους που λειτουργούν πολύ διακριτικά και τα κύρια μέσα που διαθέτουν είναι άρθρα και ένας ιστότοπος. Έχουν κάνει καλή μελέτη της ρωσικής επιρροής στην Ελλάδα μέσα από τις διόδους της ολιγαρχίας. Μια δεύτερη Ομάδα έχει έδρα στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, όπου ο καθηγητής έχει ιδρύσει ένα Παρατηρητήριο ΜΜΕ που εντοπίζει άρθρα για τη ρωσική επιρροή και καταγράφει την τάση των μέσων και του κοινού προς τη Ρωσία. Το πρώτο τους προϊόν ήταν μια μελέτη για τις αντιδράσεις στην Ελλάδα ως προς την υπόθεση Σκριπάλ. Τα μέσα που διαθέτουν είναι ακαδημαϊκές δημοσιεύσεις και μαθήματα».

Όπως έγραφε το 2018 το Documento, «ένα από τα συνολικά δώδεκα έγγραφα από την εσωτερική αλληλογραφία με κωδικό 394374862 – cnd – spcd – Notes, έχει τίτλο: Σημειώσεις για συζητήσεις στην Ελλάδα, 2017». Σε αυτό καταγράφεται ο τρόπος με τον οποίο το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών αντιλαμβάνεται πρόσωπα, ΜΜΕ, ελληνικά think tank και πανεπιστήμια στην πλάστιγγα του αντιρωσισμού ή του φιλορωσισμού.

Στόχος είναι να εντοπιστούν πιθανοί Έλληνες συνεργάτες στη μάχη της Βρετανίας κατά της ρωσικής προπαγάνδας. Στο έγγραφο διαπιστώνεται πως «οι Έλληνες έχουν μια ρομαντική αντίληψη για τη Ρωσία ότι στα δύσκολα θα τους βοηθήσει». Βάση των κρίσεων που διατυπώνονται στο έγγραφο είναι οι σημειώσεις δύο προσώπων που αναφέρονται μόνο με αρχικά (όνομα ή ιδιότητας). Πρόκειται για τον CND και τον SPCD, οι οποίοι είχαν συναντήσεις στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 2017. Ωστόσο η “μαμά” οργάνωση Integrity Initiative φαίνεται πως δεν τους εμπιστεύεται απολύτως και έτσι ζητά από την αμερικάνικη εταιρεία πολιτικής επικοινωνίας TRG (The Rendon Group), η οποία δραστηριοποιείται σε 98 χώρες, να αξιολογήσει – σχολιάσει τους σχολιαστές.

Η Integrity Initiative έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την δραστηριότητα του γνωστού επιχειρηματία Ιβάν Σαββίδη: «Ο ρόλος του Σαββίδη είναι να προετοιμάσει το έδαφος για την επέκταση της Ορθόδοξης Εκκλησίας και κατ’ επέκταση του ρωσικού ελέγχου στην Ελλάδα. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία», συνεχίζει ο συντάκτης, «διαθέτει μοναστήρια κοντά στη Θεσσαλονίκη τα οποία παρέχουν οικονομική βάση για τις επιχειρήσεις τόσο του Σαββίδη όσο και ρωσικού ενδιαφέροντος στην περιοχή».

Άνθρωπος του Integrity Initiative περιγράφει ως «φοβισμένους», την συνάντηση του με τους δημοσιογράφους Σίσσυ Αλωνιστιώτου και Ηλία Μαγκλίνη (υπενθυμίζουμε πως μίλησαν για τυπικές επαφές μαζί τους) αναφέροντας πως δεξιό έντυπο χαρακτήρισε «προδότες» τους δύο δημοσιογράφους, αλλά και τον καθηγητή Μαραντζίδη, ο οποίος θυμίζουμε ότι τότε ασχολούνταν εκτενώς με δημοσκοπήσεις, με την εταιρεία ΠΑΜΑΚ. Ο συντάκτης της αναφοράς ανέφερε ότι οι συνεργαζόμενοι με αυτούς δημοσιογράφοι πρέπει να πληρώνονται για την δουλειά που κάνουν, επισημαίνοντας ότι το εγχείρημα τους «αντιμετωπίζει δυσκολίες στην Ελλάδα».

Για τον Μαραντζίδη αναφέρονταν ότι εστιάζει στις δημοσκοπήσεις και στην έρευνα «γιατί οι Ρώσοι είναι γενικά ευπρόσδεκτοι στην Ελλάδα και γιατί ο Πούτιν έχει πάρα πολύ θετική εικόνα». Οι συντάκτες της έκθεσης χαρακτήριζαν ακόμη “διεφθαρμένους” τους δημοσιογράφους του ρεπορτάζ που ασχολείται με τα θέματα άμυνας, ανεξαρτήτως αν εκπροσωπούν ρωσικά ή αμερικανικά συμφέροντα. χωρίς να κάνουν καμιά αναφορά σε συγκεκριμένα ονόματα! Την τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ την χαρακτήριζαν ως «καλυμμένα φιλορωσική, όπως και τα φιλικά της ΜΜΕ», αλλά ταυτόχρονα και ως «ρεαλιστική, χωρίς να είναι ιδεολογικά κοντά στη Ρωσία. Τη χρησιμοποιούν ως αντίβαρο στις πιέσεις της ΕΕ και της Γερμανίας»…

Πηγή: in.gr

Ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρεται στον θάνατο αυτό και στις διώξεις κατά δημοσιογράφων αναφέροντας τα εξής: «Από τη μία ο κ. Μαρινάκης δηλώνει προκλητικά ότι “δεν γνωρίζει” αν υπάρχουν ρατσιστές και βασανιστές στην Ελληνική Αστυνομία, την ώρα που ο Συνήγορος του Πολίτη, σε πόρισμα-κόλαφο για τον θάνατο του Μοχάμεντ Καμράν, καταγράφει σοβαρές ενδείξεις κακοποίησης κατά τη διάρκεια της κράτησής του και ζητά διερεύνηση ρατσιστικού κινήτρου.

»Από την άλλη, ακόμη τρεις δημοσιογράφοι οδηγούνται στα δικαστήρια επειδή έκαναν τη δουλειά τους, αποκαλύπτοντας στοιχεία για πιθανή σύγκρουση συμφερόντων σε δημόσια υπόθεση. Η νομική ενέργεια, που στρέφεται κατά των δημοσιογράφων Δανάης Μαραγκουδάκη, Σταύρου Μαλιχούδη και της διευθύντριας του Solomon, Ηλιάνας Παπαγγελή, είναι απαράδεκτη. Αντί η κυβέρνηση να απολογηθεί για την καθυστέρηση ενσωμάτωσης ουσιαστικού πλαισίου προστασίας απέναντι στις SLAPP διώξεις, επιλέγει την ειρωνεία, τις επιθέσεις στους δημοσιογράφους και τις υπεκφυγές.

»Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει μετατρέψει την αλαζονεία σε επίσημη κρατική γραμμή. Δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Είναι η κανονικοποίηση ενός επικίνδυνου καθεστώτος αυταρχισμού», καταλήγει  ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλώνοντας πως θα συνεχίσει «να υπερασπίζεται το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία του Τύπου, απέναντι σε μια κυβέρνηση που νομίζει ότι θα εξακολουθεί να μη λογοδοτεί πουθενά για τις αθλιότητές της».

Αναλυτικά η σχετική ανακοίνωση της ΕΛΑΣ αναφέρει τα εξής:

Σε πιλοτική εφαρμογή βρίσκεται από τα τέλη Μαρτίου 2026 το Σύστημα Ψηφιακής Βεβαίωσης Παραβάσεων Οδικής Κυκλοφορίας, στο πλαίσιο εφαρμογής του Ν. 5256/2025 και της ευρύτερης προσπάθειας εκσυγχρονισμού των διαδικασιών οδικής ασφάλειας και ενίσχυσης της επιχειρησιακής αποτελεσματικότητας των ελεγκτικών μηχανισμών.

Η πιλοτική λειτουργία υλοποιείται σε συνεργασία των Υπουργείων Προστασίας του Πολίτη, Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Υποδομών και Μεταφορών, με στόχο τη σταδιακή μετάβαση από τη χειρόγραφη στην ψηφιακή βεβαίωση παραβάσεων οδικής κυκλοφορίας, ενισχύοντας τη διαφάνεια, την ταχύτητα επεξεργασίας και το επίπεδο οδικής ασφάλειας, ενώ παράλληλα συμβάλλει στην εξοικονόμηση πολύτιμων αστυνομικών πόρων.

Το σύστημα τροφοδοτείται πιλοτικά από δύο διακριτές πηγές καταγραφής παραβάσεων. Ειδικότερα:

• από τον Ο.ΣΥ. Α.Ε., μέσω καμερών που λειτουργούν σε λεωφορειολωρίδες, για την καταγραφή σχετικών παραβάσεων κυκλοφορίας και στάθμευσης και

• από το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, μέσω πιλοτικού δικτύου «έξυπνων» καμερών, που υποστηρίζουν τη διαπίστωση παραβάσεων, όπως η μη χρήση προστατευτικού κράνους, η μη χρήση ζώνης ασφαλείας, η υπέρβαση ορίου ταχύτητας, η παραβίαση ερυθρού σηματοδότη και η χρήση κινητού τηλεφώνου κατά την οδήγηση.

Το πρόγραμμα αξιοποιεί σύγχρονα τεχνολογικά μέσα με έμφαση στην υποστήριξη του έργου των Υπηρεσιών Τροχαίας και στη βελτίωση της καθημερινής επιχειρησιακής λειτουργίας.

Στόχος όλων των εμπλεκόμενων φορέων είναι η δημιουργία ενός αξιόπιστου, λειτουργικού και πλήρως τεκμηριωμένου συστήματος, το οποίο θα υποστηρίζει αποτελεσματικά το έργο των ελεγκτικών αρχών, διασφαλίζοντας παράλληλα τα δικαιώματα των πολιτών, τη διαφάνεια και την απόλυτη νομιμότητα των διαδικασιών βεβαίωσης παραβάσεων.

»Παράλληλα, η αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογικών μέσων αποσκοπεί στη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων, στην ενίσχυση της πρόληψης επικίνδυνων οδηγικών συμπεριφορών και στη συνολική αναβάθμιση του επιπέδου οδικής ασφάλειας.

»Έως σήμερα έχουν βεβαιωθεί και επιδοθεί 2.453 ψηφιακές κλήσεις, ενώ έχουν υποβληθεί 420 ενστάσεις (ποσοστό 17,12 % του συνόλου ψηφιακών κλήσεων), από τις οποίες, έγιναν αποδεκτές 52 (ποσοστό 2,11 % του συνόλου ψηφιακών κλήσεων). Περιορισμένος αριθμός αφορούσε ζητήματα τεχνικής ή διαδικαστικής φύσεως, όπως αναντιστοιχία χρόνου (17 περιπτώσεις), δυσδιάκριτα χαρακτηριστικά (12 περιπτώσεις) ή οχήματα για τα οποία προβλέπονται ειδικές εξαιρέσεις ως προς τη χρήση ζώνης ασφαλείας (3 περιπτώσεις). Οι λοιπές ενστάσεις έγιναν αποδεκτές κατόπιν εξέτασης ουσιαστικών λόγων, όπως περιστατικά που σχετίζονταν με ζητήματα υγείας.

Παράλληλα, η συνεχής αξιολόγηση των δεδομένων που συλλέγονται συμβάλλει ουσιαστικά στη διαμόρφωση του τελικού επιχειρησιακού και τεχνικού μοντέλου λειτουργίας του συστήματος αυτοματοποιημένου ελέγχου, με στόχο τη διαρκή βελτίωση της λειτουργικότητας και της αποτελεσματικότητάς του.

Στο πλαίσιο αυτό, κατά τη διάρκεια της πιλοτικής φάσης, καταγράφονται και αξιολογούνται τεχνικά και λειτουργικά δεδομένα, προκειμένου να πραγματοποιούνται οι απαραίτητες προσαρμογές και βελτιστοποιήσεις. Στόχος είναι η περαιτέρω ενίσχυση της αξιοπιστίας και της ποιότητας του παραγόμενου υλικού, καθώς και η πλήρης θεσμική και επιχειρησιακή ωρίμανση του συστήματος πριν από την ευρύτερη ανάπτυξή του.

Υπογραμμίζεται ότι, η τεχνολογία λειτουργεί υποστηρικτικά προς το έργο των αστυνομικών Υπηρεσιών και δεν υποκαθιστά την επιχειρησιακή κρίση και τον ανθρώπινο έλεγχο, οι οποίοι παραμένουν καθοριστικοί για τη διασφάλιση της νομιμότητας και της ορθής αξιολόγησης κάθε περιστατικού.

Η πιλοτική εφαρμογή αποτελεί σημαντικό βήμα για την ανάπτυξη ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού πλαισίου διαχείρισης της οδικής κυκλοφορίας, με βασικό γνώμονα την προστασία της ανθρώπινης ζωής και την περαιτέρω ενίσχυση της οδικής ασφάλειας», καταλήγει η σχετική ανακοίνωση.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

/

🚨 JUST IN

Rome, Italy 🇮🇹

Military horses just broke loose during rehearsals for Italy’s Republic Day parade on June 2, galloping into traffic and leaving drivers stunned! pic.twitter.com/Fr0WYiDWLv

— Mambo Italiano (@mamboitaliano__) May 29, 2026

/

A group of galloping horses among the cars along via Cristoforo Colombo in Rome.

30 horses escaped from the Imperial Forum frightened by the explosion of some firecrackers. They were rescued with minor damages to cars.pic.twitter.com/v16GpHrbbc

— Massimo (@Rainmaker1973) May 30, 2026

Κατά την προσπάθειά να σταματήσουν την ξέφρενη κούρσα των τρομαγμένων, τραυματίσθηκαν τρεις στρατιώτες, μια γυναίκα αστυνομικός και ένας αστυφύλακας. Δυο εκ των τραυματιών είναι σε σοβαρή κατάσταση αλλά, όπως έγινε γνωστό, δεν κινδυνεύει η ζωή τους. Σειρά ΙΧ αυτοκινήτων υπέστησαν ζημιές και πολλοί οδηγοί γύρισαν σπίτι σε κατάσταση σοκ. Τα άλογα, μετά από αρκετή ώρα, μπόρεσαν να οδηγηθούν και πάλι σε ασφαλή περιοχή. Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές, ένα από τα ζώα θανατώθηκε, άγνωστο υπό ποίες συνθήκες. Δεν γνωρίζουμε σε ποιους αποδίδονται ευθύνες για την ελλιπή φύλαξη των ζώων σε προφανώς ακατάλληλο χώρο, απ΄ όπου μπόρεσαν και διέφυγαν όταν τρόμαξαν.

Πηγή: Με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο ιός αυτός μπορεί να έχει σχετικά μεγάλη περίοδο επώασης πριν από την εκδήλωση συμπτωμάτων -δύο έως 21 ημέρες- οπότε μπορεί δυστυχώς κάποιοι φορείς να ταξιδέψουν στο εξωτερικό. Η νόσος μεταδίδεται μέσω της άμεσης επαφής με σωματικά υγρά (αίμα, σάλιο, εμετός, κόπρανα κ.λπ.) ατόμου που νοσεί, αλλά και μέσω μολυσμένων επιφανειών ή αντικειμένων. Στο Κονγκό και στην Ουγκάντα τα κρούσματα έφθασαν από μερικές δεκάδες προ 20 ημερών, τα 1.260 και έχουν αποβιώσει 241 ασθενείς. Δεν υπάρχει θεραπεία, αλλά αν αρχίσει η υποστηρικτική αγωγή, ο οργανισμός αντιπαλεύει καλύτερα αυτό τον σοβαρό αιμορραγικό πυρετό.