Στο άρθρο του, ο Οζέλ περιγράφει τη μετάβαση της Τουρκίας από ένα εσωτερικό πολιτικό πρόβλημα σε διεθνή πρόκληση ασφάλειας, υπογραμμίζοντας ότι η κατάσταση αφορά πλέον όχι μόνο τη δημοκρατία αλλά και τη σταθερότητα της Ευρώπης, του ΝΑΤΟ και της ευρύτερης περιοχής.

Πριν από την παράθεση των βασικών σημείων, ο ίδιος αναφέρεται στη μεταβολή της διεθνούς οπτικής απέναντι στην Τουρκία και στη σημασία της χώρας για τη γεωπολιτική ισορροπία.

«Για χρόνια, οι συζητήσεις γύρω από τη δημοκρατική ολίσθηση της Τουρκίας περιορίζονταν σε μεγάλο βαθμό στη γλώσσα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του συνταγματικού δικαίου και της εσωτερικής πολιτικής. Οι διεθνείς παρατηρητές αντιμετώπιζαν τη διάβρωση των δημοκρατικών θεσμών ως ένα ανησυχητικό, αλλά πρωτίστως εσωτερικό ζήτημα· μια πρόκληση που όφειλαν να αντιμετωπίσουν οι ίδιοι οι Τούρκοι πολίτες εντός του δικού τους πολιτικού συστήματος».

Κίνδυνος αποσταθεροποίησης

Ο Οζέλ προειδοποιεί ότι η κρίση στην Τουρκία υπερβαίνει τα εθνικά σύνορα και επηρεάζει την περιφερειακή ασφάλεια.

Πριν από την παράθεση της θέσης του, τονίζει ότι οι εξελίξεις αγγίζουν άμεσα τη Μαύρη Θάλασσα, την ανατολική Μεσόγειο και το σύστημα ασφαλείας της Δύσης.

«Η δημοκρατική κρίση της Τουρκίας έχει μετεξελιχθεί σε κάτι πολύ ευρύτερο. Προσλαμβάνει πλέον τις διαστάσεις μιας κρίσης ασφαλείας, οι επιπτώσεις της οποίας εκτείνονται πολύ πέραν των συνόρων της. Οι τρέχουσες εξελίξεις στην Τουρκία δεν θα πρέπει να απασχολούν μόνον όσους μεριμνούν για τη δημοκρατία, αλλά και όσους ενδιαφέρονται για τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα της Ευρώπης, του ΝΑΤΟ, της περιοχής της Μαύρης Θάλασσας, της ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Ο λόγος είναι απλός: η Τουρκία κατέχει υπερβολικά στρατηγική σημασία για να περιέλθει σε κατάσταση πολιτικής αστάθειας».

Ο επικεφαλής του CHP αναφέρεται στον κίνδυνο εσωτερικής αποδόμησης και πιθανών εξωτερικών επιπτώσεων, τονίζοντας ότι η απουσία δημοκρατικών διεξόδων μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη αστάθεια.

«Η χώρα βρίσκεται επί του παρόντος αντιμέτωπη με μια βαθιά πολιτική και οικονομική αποσάρθρωση: η κυβέρνηση του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχοντας θέσει υπό τον έλεγχό της το μεγαλύτερο μέρος του κρατικού μηχανισμού, επιχειρεί να εξοβελίσει την τελευταία ουσιαστική δημοκρατική εναλλακτική επιλογή, την ώρα που η κοινωνία βυθίζεται έτι περαιτέρω στην οικονομική δυσπραγία, την κοινωνική απογοήτευση, την απώλεια εμπιστοσύνης προς τους δημόσιους θεσμούς και την αβεβαιότητα για το μέλλον».

Δημοκρατία, σταθερότητα και διεθνής προοπτική

Στο καταληκτικό τμήμα του άρθρου, ο Οζέλ υπογραμμίζει ότι η Τουρκία μπορεί να αποτελέσει σημαντικό εταίρο της Ευρώπης, εφόσον ενισχυθούν οι δημοκρατικοί θεσμοί.

«Ως ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Τουρκίας, πιστεύω ακράδαντα ότι η χώρα μας μπορεί να αναδειχθεί σε έναν από τους πολυτιμότερους εταίρους της Ευρώπης —και τελικά σε πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης— σε μια συγκυρία κατά την οποία η Ευρώπη οικοδομεί μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας. Ωστόσο, οι βιώσιμες εταιρικές σχέσεις προϋποθέτουν δημοκρατική νομιμοποίηση».

Το άρθρο καταλήγει με την προειδοποίηση ότι η δημοκρατική πορεία της Τουρκίας θα έχει συνέπειες όχι μόνο για τη χώρα, αλλά και για την ευρύτερη περιφερειακή και διεθνή σταθερότητα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πράσινη μετάβαση: «Ίσοι όροι ανταγωνισμού»

«Στη Ναυτιλία των Ελλήνων, αναγνωρίζουμε στην πράξη την ανάγκη μετάβασης σε καθαρότερες μορφές ενέργειας,  επενδύοντας δισεκατομμύρια σε νέα πλοία, με προηγμένες τεχνολογίες και εναλλακτικά ή και πειραματικά σε κάποιες περιπτώσεις καύσιμα», είπε η πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ)  Μελίνα Τραυλού : Θα πρέπει, όμως να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η ναυτιλία έχει το χαμηλότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, που ανέρχεται μόλις στο 1,6% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Η πράσινη μετάβαση ,απαιτεί  τεχνολογική εφικτότητα, οικονομική βιωσιμότητα, παγκόσμιο συντονισμό και ίσους όρους ανταγωνισμού – διαφορετικά, θα οδηγηθούμε σε υψηλότερο κόστος σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα, χωρίς τα ανάλογα περιβαλλοντικά οφέλη. Άλλωστε «η απανθρακοποίηση της ναυτιλίας είναι πλήρως εξαρτημένη -τα ασφαλή και διαθέσιμα καύσιμα, οι κατάλληλες τεχνολογίες και οι επαρκείς υποδομές εξαρτώνται αποκλειστικά από άλλους. 

Ανεμπόδιστη ναυτιλία

«Η ελευθερία της ναυσιπλοΐας σημαίνει ασφαλή και ανεμπόδιστη διέλευση – χωρίς καταναγκασμό, χωρίς διακρίσεις, ανεξάρτητα από τη σημαία που φέρει ένα πλοίο. Και η σημασία της είναι τεράστια», δήλωσε λίγο πρίν τα εγκαίνια της διεθνούς έκθεσης , ο Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις Βιώσιμες Μεταφορές και τον Τουρισμό, Απόστολος Τζιτζικώστας :  «Η ναυτιλία μεταφέρει το 76% των εισαγωγών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το 73% των εξαγωγών της. Ακόμα και εντός της Ευρώπης, αντιπροσωπεύει σχεδόν το ένα τρίτο όλων των εμπορευματικών μεταφορών. Η αξία μόνο των θαλάσσιων εισαγωγών της Ε.Ε. φτάνει τα 1,3 τρισ. ευρώ ετησίως. Η Ευρώπη έχει περισσότερα από 300 ναυπηγεία και 28.000 κατασκευαστές θαλάσσιου εξοπλισμού.

Αυτά τα στοιχεία αποδεικνύουν ένα πράγμα ξεκάθαρα: χωρίς πλοία, χωρίς λιμάνια, δεν υπάρχει ανταγωνιστική Ευρώπη. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο, πριν ξεσπάσει η κρίση στη Μέση Ανατολή, παρουσίασα δύο νέες καίριες στρατηγικές της ΕΕ: την Ευρωπαϊκή Βιομηχανική Στρατηγική για τη Ναυτιλία, και τη Στρατηγική για τα Ευρωπαϊκά Λιμάνια. Μπροστά μας βρίσκεται μια μοναδική ευκαιρία – να διασφαλίσουμε ότι η Ευρώπη δεν θα ακολουθεί απλώς τις παγκόσμιες εξελίξεις, αλλά θα τις διαμορφώνει». 

Στενά Ορμούζ

Η σημερινή κατάσταση στη Μέση Ανατολή – συμπεριλαμβανομένων των εντάσεων στην Ερυθρά Θάλασσα και στα Στενά του Ορμούζ – παρουσιάζει σοβαρές προκλήσεις για την παγκόσμια ναυτιλία, την ενεργειακή ασφάλεια και τις αλυσίδες εφοδιασμού, είπε από την πλευρά του ο Γενικός Γραμματέας του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ), Arsenio Dominguez : «Είναι αδύνατο να παραβλέψουμε τη στρατηγική σημασία των Στενών του Ορμούζ, ενός ζωτικού ενεργειακού κόμβου, που βρίσκεται αντιμέτωπος με αναταραχές και στασιμότητα του εμπορίου.

Πρέπει να θυμόμαστε ότι έως πρόσφατα η περιοχή ήταν υπεύθυνη για τη διαχείριση περίπου 20 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου την ημέρα, για το 25% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου μέσω θαλάσσης, για σχεδόν το 20% του παγκόσμιου εμπορίου LNG και για το ένα τρίτο του εμπορίου λιπασμάτων. Ταυτόχρονα, η ανασφάλεια στην Ερυθρά Θάλασσα έχει διαταράξει το εμπόριο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ, από όπου, σε φυσιολογικές συνθήκες, διέρχεται το 12-15% του παγκόσμιου εμπορίου και το 20% της παγκόσμιας κυκλοφορίας εμπορευματοκιβωτίων».

Ευρήματα μελέτης και πράσινη μετάβαση

Στις συνέπειες για  ένα κόσμο χωρίς ναυτιλία , αναφέρθηκε η πρόεδρος της ΕΕΕ Mελίνα Τραυλού : «Παρουσιάσαμε μια διεθνή μελέτη, δύο χρόνια πριν, από αυτό εδώ το βήμα. Τα ευρήματα  σαφή… μέσα σε 90 ημέρες θα παρέλυε ο πλανήτης. Και σήμερα, η πραγματικότητα που βιώνουμε τα επιβεβαιώνει. Γιατί όταν παρεμποδίζεται η ναυτιλία, δεν διαταράσσεται απλώς ένας κλάδος. Διαταράσσεται η ίδια η λειτουργία του κόσμου. Συνεπώς, απαιτείται η ναυτιλία να μην εργαλειοποιείται και να μην στοχοποιείται σε καμία απολύτως συνθήκη.   Η ναυτιλία δεν αποτελεί απλώς έναν ακόμη παραγωγικό τομέα, αλλά βασικό πυλώνα του παγκόσμιου εμπορίου και της ενεργειακής ασφάλειας. Η ελεύθερη και ασφαλής ναυσιπλοΐα αποτελεί όρο διεθνούς σταθερότητας και προόδου.

Οι θαλάσσιοι δρόμοι δεν είναι απλώς εμπορικές διαδρομές. Είναι οι αρτηρίες της παγκόσμιας οικονομίας. Σήμερα, επιχειρούμε σε ένα περιβάλλον διαρκώς μεταβαλλόμενων προκλήσεων και πρωτόγνωρης αβεβαιότητας. Οι άνθρωποι της θάλασσας δεν πρέπει ποτέ να βρίσκονται αντιμέτωποι με συνθήκες αυξημένου κινδύνου, πόσο μάλλον κινδύνου της ίδιας τους της ζωής. Ευχόμαστε να επικρατήσουν η ειρήνη και ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου, ώστε οι θάλασσες να παραμείνουν ανοικτές, ασφαλείς και ελεύθερες προς όφελος των λαών.

Γιατί η ναυτιλία είναι η αόρατη εγγυήτρια δύναμη της καθημερινής μας διαβίωσης, που γίνεται πιο ορατή όταν ο κόσμος δοκιμάζεται. Η Ιστορία μάς διδάσκει ότι στη θάλασσα κρίνεται το μέλλον της στεριάς.  Και στις θάλασσες του κόσμου εξακολουθεί να κρίνεται το παρόν και το μέλλον της ανθρωπότητας… όλων μας. Η θωράκιση της ναυτιλίας, λοιπόν, πρέπει να βρίσκεται στον πυρήνα της στρατηγικής των κρατών και των κέντρων λήψης αποφάσεων. Οχι μόνο σε περιόδους κρίσεων. Πάντα».

Θέσεις εργασίας

Στον λόγο του ο πρωθυπουργός υποστήριξε  πως  «δεν υπάρχει καμία αμφιβολία , ότι σε μια εποχή όπου όλες οι οικονομίες αναζητούν τρόπους για να αναπτυχθούν πιο γρήγορα, η ελληνική ναυτιλία λειτουργεί ως ένας πολλαπλασιαστής ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία, αντιπροσωπεύοντας κοντά στο 8% του ΑΕΠ, δημιουργώντας άμεσα ή έμμεσα 200.000 καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας. Είναι σχεδόν το 6% της συνολικής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα που συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με την ελληνική ναυτιλία. Την ίδια στιγμή, βέβαια, οι Έλληνες εφοπλιστές βγαίνουν και στη στεριά, με επενδύσεις οι οποίες υπερβαίνουν το 1,5 δισεκατομμύριο ετησίως, στον τουρισμό, στην ενέργεια, στις τράπεζες, στον αθλητισμό, έχοντας παράλληλα και ένα έντονο κοινωνικό αποτύπωμα τόσο συλλογικά, ως Ένωση, αλλά όσο και ατομικά».

Τεχνητή νοημοσύνη 

Ο Θεόδωρος Βώκος, Διευθύνων Σύμβουλος της Εκθέσεις Ποσειδώνια Α.Ε.  μίλησε για τον «ραγδαίο τεχνολογικό μετασχηματισμό της ναυτιλίας που αντικατοπτρίζεται έντονα στα Ποσειδώνια 2026 – με περισσότερους από 30 εκθέτες να παρουσιάζουν εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης σχεδιασμένες ειδικά για ναυτιλιακές δραστηριότητες, καθώς και 100 εκθέτες να παρουσιάζουν περιβαλλοντικές τεχνολογίες που υποστηρίζουν την πορεία του κλάδου προς μηδενικές εκπομπές».Τα Ποσειδώνια 2026  τα οποία  φιλοξενούνται  στο  Athens Metropolitan Expo στο «έλαβαν πιστοποίηση ISO ως βιώσιμη εκδήλωση για τρίτη συνεχόμενη διοργάνωση», Τα Ποσειδώνια 2026 διοργανώνονται υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, του Ναυτικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, με την υποστήριξη του Δήμου Πειραιά και της Επιτροπής Ελληνικής Ναυτιλιακής Συνεργασίας. Αναγνωρίζουμε στην πράξη την ανάγκη μετάβασης σε καθαρότερες μορφές ενέργειας…

Επενδύοντας δισεκατομμύρια σε νέα πλοία, με προηγμένες τεχνολογίες και εναλλακτικά ή και πειραματικά σε κάποιες περιπτώσεις καύσιμα. Θα πρέπει, ωστόσο, να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η ναυτιλία έχει το χαμηλότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, που ανέρχεται μόλις στο 1,6% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Και ταυτόχρονα, είμαστε, λόγω της φύσης μας, από τους δυσκολότερους κλάδους ως προς την πλήρη απανθρακοποίησή του. Και το κυριότερο… η απανθρακοποίηση της ναυτιλίας είναι πλήρως εξαρτημένη. Τα ασφαλή και διαθέσιμα καύσιμα, οι κατάλληλες τεχνολογίες και οι επαρκείς υποδομές εξαρτώνται αποκλειστικά από άλλους.

Η πράσινη μετάβαση απαιτεί:

Τεχνολογική εφικτότητα.

Οικονομική βιωσιμότητα.

Παγκόσμιο συντονισμό.

Και ίσους όρους ανταγωνισμού.

Διαφορετικά, θα οδηγηθούμε σε υψηλότερο κόστος σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα, χωρίς τα ανάλογα περιβαλλοντικά οφέλη περιμένοντας χιλιάδες επισκέπτες ,  με παρουσία εκπροσώπων από 134 χώρες και πάνω   από   εκθέτες.

Η πράσινη μετάβαση είναι απαραίτητη αλλά σε καμία περίπτωση -το ξαναλέω, σε καμία περίπτωση- δεν μπορεί να γίνει σε βάρος της ανταγωνιστικότητας της ναυτιλίας και, μέσω αυτής, της κοινωνίας και της παραγωγής.

Στη Ναυτιλία των Ελλήνων, αναγνωρίζουμε στην πράξη την ανάγκη μετάβασης σε καθαρότερες μορφές ενέργειας…

Επενδύοντας δισεκατομμύρια σε νέα πλοία, με προηγμένες τεχνολογίες και εναλλακτικά ή και πειραματικά σε κάποιες περιπτώσεις καύσιμα. 

Θα πρέπει, ωστόσο, να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η ναυτιλία έχει το χαμηλότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, που ανέρχεται μόλις στο 1,6% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

«Ας είμαι σαφής: είμαστε πάροχος τεχνολογίας, όχι μισθοφόροι», αναφέρει ο Ταλ Ντίλιαν. «Πωλούμε σε κρατικές υπηρεσίες σύμφωνα με όλους τους απαιτούμενους κανονισμούς, αλλά ποτέ δεν λειτουργούμε τα συστήματα για λογαριασμό τους» προσθέτει.

Παράλληλα ο Ντίλιαν, καταφέρεται κατά του υπουργού Δικαιοσύνης, Γιώργου Φλωρίδη: «Δεν λειτουργήσαμε ποτέ κανένα σύστημα στην Ελλάδα. Ως εκ τούτου, απορρίπτουμε κατηγορηματικά τις δηλώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης που αποδίδουν άμεση ευθύνη στους “τέσσερις ιδιώτες”, πριν ολοκληρωθεί η δικαστική διαδικασία και χωρίς να έχουν παρουσιαστεί όλα τα πραγματικά στοιχεία και οι αποδείξεις. Αυτό δεν συνιστά κράτος δικαίου».

Αιχμές αφήνει και κατά του πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, του κ. Ζήση, επικαλούμενος την κατάθεση του επικεφαλής της ΕΥΠ στη βουλή: «Ουδέποτε υπήρξε κοινό επιχειρησιακό κέντρο μεταξύ των τεσσάρων ιδιωτών και της μυστικής υπηρεσίας. Είναι λυπηρό το γεγονός ότι αυτή η σημαντική κατάθεση, η οποία αποκλείει τη συμμετοχή μας σε οποιοδήποτε έγκλημα, δεν εξετάστηκε δεόντως από την Επιτροπή Ζήση, ούτε παρουσιάστηκε στο δικαστήριο πριν διατυπωθούν αντίθετοι ισχυρισμοί», αναφέρει.

Ο Ντίλιαν προειδοποιεί ότι «σκοπεύουμε να καλέσουμε όλους τους σχετικούς μάρτυρες κατά την εκδίκαση της έφεσης, ώστε να επιτύχουμε πλήρη αθώωση», υπονοώντας τους διοικητές της ΕΥΠ αλλά και τους πολιτικούς τους υπεύθυνους.

Αναφέρει δε με νόημα: «Λυπούμαστε βαθύτατα που δεν συστάθηκε κοινοβουλευτική εξεταστική επιτροπή. Συμμεριζόμαστε την έκκληση του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά για τη σύσταση μιας τέτοιας επιτροπής, στο πλαίσιο της οποίας θα ήμασταν πρόθυμοι να αναζητήσουμε δικαιοσύνη, και τα αποδεικτικά στοιχεία θα δείξουν ότι δεν πράξαμε τίποτα μεμπτό.

»Ο ελληνικός λαός, που εκπροσωπείται από διαφορετικά πολιτικά κόμματα, αξίζει μια αξιόπιστη διαδικασία που μπορεί να αποκαλύψει όλη την αλήθεια, όπως έχει ζητήσει ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής αναφορικά με τη σημασία της θεσμικής διαφάνειας και της πολιτικής λογοδοσίας, καθώς και ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με την έμφαση που δίνει στην αποκατάσταση της δημόσιας εμπιστοσύνης και του κράτους δικαίου».

Πυρά από την αντιπολίτευση

Σκληρή κριτική στην κυβέρνηση και προσωπικά στον πρωθυπουργό, άσκησε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Κώστας Τσουκαλάς, με αφορμή τη δήλωση του ιδρυτή της Intellexa, Ταλ Ντίλιαν στην “ΕΦΣΥΝ” για το σκάνδαλο των υποκλοπών.

«Με νέες δηλώσεις στην Εφημερίδα των Συντακτών, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που εμπορεύεται το κατασκοπευτικό λογισμικό predator δείχνει προς το Μέγαρο Μαξίμου και την ΕΥΠ για το σκάνδαλο των παράνομων παρακολουθήσεων. Επιμένει για κατοχή και χρήση του predator από τις ελληνικές κρατικές υπηρεσίες αφήνοντας να εννοηθεί ότι έχει στη διάθεσή του και το σχετικό αποδεικτικό υλικό (συμβάσεις κλπ)», αναφέρει ο κ. Τσουκαλάς.

«Απέναντι σε αυτές τις εξαιρετικά σοβαρές αναφορές, η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου δεν μπορεί να παραμένει αδρανής. Εφόσον ο ίδιος ο κ. Ντίλιαν ισχυρίζεται ότι διαθέτει στοιχεία και προβαίνει σε δημόσιους υπαινιγμούς για πρόσωπα και γεγονότα που συνδέονται με το σκάνδαλο, οφείλει να κληθεί άμεσα να καταθέσει όσα γνωρίζει. Η Δικαιοσύνη έχει χρέος να διερευνήσει κάθε ισχυρισμό και κάθε νέα πληροφορία που αφορά μια υπόθεση μείζονος θεσμικής σημασίας για τη χώρα», σημειώνει.

Παρέμβαση στο θέμα των υποκλοπών κάνει με ανακοίνωσή της και η ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη), με αφορμή τις δηλώσεις του Ταλ Ντίλιαν στην “ΕΦΣΥΝ”. Στην ανακοίνωση αναφέρεται: «Μετά τις σημερινές δηλώσεις του Ισραηλινού πωλητή του παράνομου λογισμικού παρακολουθήσεων πρέταντορ, ο κος Μητσοτάκης δεν μπορεί άλλο να κρύβεται. Όσο και αν επιχειρεί να χειραγωγεί τη δικαιοσύνη και να ευτελίζει τη Βουλή προκειμένου να συγκαλύψει τον βιασμό του κράτους δικαίου από την κυβέρνησή του, έρχεται η ώρα της αλήθειας.

»Αναρωτιόμαστε ωστόσο αν σε αυτή τη χώρα υπάρχουν ακόμη θεσμοί, υπάρχει δικαιοσύνη, υπάρχει Βουλή; Και το ελάχιστο που αναμένουμε τις επόμενες μέρες, είναι η άμεση κλήση του Τ. Ντίλιαν είτε από την ελληνική δικαιοσύνη είτε από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, ώστε να δώσει απαντήσεις και στοιχεία για το ποιος αγόρασε το παράνομο λογισμικό».

Κατά τη συνάντηση με τον πρόεδρο του Συλλόγου, Αθανάσιο Βίγλα, και τα μέλη της αντιπροσωπείας, έγινε ανασκόπηση των κυβερνητικών παρεμβάσεων για τη στήριξη των ατόμων με αναπηρία, με ιδιαίτερη έμφαση στο πρόγραμμα «Προσωπικός Βοηθός».

Κατά τη συνάντηση συζητήθηκε η ήδη δρομολογημένη επέκταση του προγράμματος σε μόνιμη βάση, με χρηματοδότηση από τον τακτικό προϋπολογισμό, ώστε να καλύπτει και άτομα με αναπηρία ηλικίας άνω των 65 ετών. Το μέτρο θεωρείται κομβικής σημασίας για την ενίσχυση της ανεξάρτητης διαβίωσης και της καθημερινής υποστήριξης των δικαιούχων.

Παράλληλα, τέθηκαν ζητήματα που αφορούν την περαιτέρω ενίσχυση των κοινωνικών παροχών προς τα άτομα με αναπηρίες, με ειδική αναφορά στις ανάγκες των ατόμων με παραπληγία και τετραπληγία.

Στη συνάντηση συμμετείχαν επίσης η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου, ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος και ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Θάνος Πετραλιάς.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οπως προκύπτει από τα ίδια στοιχεία, η χώρα μας κατέγραψε τον τρίτο υψηλότερο πληθωρισμό μεταξύ των χωρών της ζώνης του ευρώ. Τον υψηλότερο σημείωσε η Βουλγαρία (6,3%), ακολουθούμενη από τη Λιθουανία (5,1%), ενώ στην τέταρτη θέση βρίσκεται η Κροατία (4,9%) με την πεντάδα να κλείνει το Λουξεμβούργο (4,5%).

Από την άλλη τον χαμηλότερο ρυθμό κατέγραψε η Μάλτα (2,1%), με τη Γερμανία να ακολουθεί με 2,7%. Στην τρίτη θέση βρίσκεται η Γαλλία με 2,8%, και ακολουθούν οι Φινλανδία (3%) και Πορτογαλία (3,1%).

Η δήλωση παραίτησης της Έφης Αχτσιόγλου: «Η κοινωνική κατάσταση στη χώρα, μετά από σχεδόν επτά χρόνια διακυβέρνησης της δεξιάς, είναι κυριολεκτικά εκρηκτική. Το δυσβάσταχτο κόστος ζωής, οι απορρυθμισμένες εργασιακές σχέσεις, η στεγαστική κρίση, η απαξίωση του κοινωνικού κράτους, η υπονόμευση του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας, η σύμπραξη με το γενοκτόνο καθεστώς του Ισραήλ είναι μόνο κάποιοι τίτλοι. Τίτλοι πίσω από τους οποίους, όμως, βρίσκεται η ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων.

»Μπορεί πραγματικά να αλλάξει κάτι σήμερα; Μπορούν να εφαρμοστούν πολιτικές που θα βελτιώσουν τη ζωή των πολλών; Που θα τους κάνουν να νιώθουν ότι έχει νόημα να μένουν σ’ αυτόν τον τόπο; Θα αποκαταστήσουν το βαθιά πληγωμένο αίσθημα δικαιοσύνης; Αυτά τα ερωτήματα λαμβάνουν πια χαρακτήρα επείγοντος. Είναι βαθιά μου πεποίθηση ότι η λογική της αυτάρκειας και της ιδεολογικής καθαρότητας δεν υπηρετεί σήμερα τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων που μοχθούν. Η πολιτική αλλαγή είναι ένα γνήσιο λαϊκό αίτημα. Και δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να το υποτιμήσει.

»Έχω από καιρό εκφράσει τη διαφωνία μου με τη στρατηγική απόφαση της σημερινής ηγεσίας της Νέας Αριστεράς να επικεντρωθεί περισσότερο στην υπεράσπιση μιας ιδεολογικής ταυτότητας, παρά στην προσπάθεια οικοδόμησης ενός αριστερού πλειοψηφικού πόλου. Ενός πόλου που θα είναι πλήρως αντιπαραθετικός στις πολιτικές της δεξιάς, αλλά ταυτόχρονα θα έχει προοπτική νίκης και διακυβέρνησης, προς όφελος των εργαζομένων, των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων, των νέων.

»Με αυτά τα δεδομένα, λαμβάνω σήμερα μία απόφαση ευθύνης και συνέπειας στις αρχές που υπηρετώ από την πρώτη στιγμή της συμμετοχής μου στην πολιτική. Σήμερα αποχωρώ από την Κ.Ο. της Νέας Αριστεράς. Ταυτόχρονα, ανακοινώνω την απόφασή μου να παραιτηθώ από το βουλευτικό αξίωμα. Είναι μια πράξη συνείδησης.

»Παραιτούμαι από βουλεύτρια, δεν παραιτούμαι όμως από την ενεργό πολιτική. Παραμένω παρούσα, με όλες μου τις δυνάμεις, μαζί και δίπλα σε κάθε πολίτη, στον συλλογικό αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη. Και θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου, ώστε η παρουσία μου στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες που έρχονται να ενισχύσει τη φωνή όσων μέχρι σήμερα είναι αόρατοι για την πολιτική εξουσία και να εμπνεύσει την προσπάθεια για πολιτική αλλαγή. Σας ευχαριστώ όλες και όλους».

Η επιστολή αποχώρησης

Στην επιστολή αποχώρησής τους σημειώνουν ότι «αποχωρούμε από τη Νέα Αριστερά, γιατί πιστεύουμε ότι ο κύκλος που άνοιξε πριν από δύο χρόνια έχει φτάσει στα όριά του. Είναι μια δύσκολη αλλά αναγκαία απόφαση».

ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ

Ακολούθως αναφέρουν: «Δημιουργήσαμε τη Νέα Αριστερά για να κρατήσουμε ζωντανή μια άλλη δυνατότητα για την Αριστερά, την κοινωνία και τη χώρα. Για να αντιπαρατεθούμε στον εκφυλισμό, στην απαξίωση της πολιτικής, στη λογική του μέσου όρου. Δώσαμε αυτή τη μάχη με επιμονή και πολιτική εντιμότητα.

»Η Νέα Αριστερά δεν ήταν ένα κόμμα σιωπής ή ίσων αποστάσεων. Ήταν η πολιτική δύναμη που, μέσα σε ένα όλο και πιο συντηρητικό και αυταρχικό πολιτικό περιβάλλον, είχε αιχμηρό και τεκμηριωμένο κοινοβουλευτικό λόγο και ζωντανή κινηματική δράση. Δεν κάναμε πίσω σε ζητήματα αρχών. Επεξεργαστήκαμε και υποστηρίξαμε ριζοσπαστικές θέσεις και προτάσεις για κάθε κρίσιμο ζήτημα που αφορά την κοινωνία και τη δημοκρατία στη χώρα μας.

»Ξέρουμε, όμως, ότι δεν αρκεί μόνο να έχεις σωστές θέσεις ή να δίνεις τίμιες μάχες. Το κρίσιμο είναι αν αυτές αποκτούν κοινωνική γείωση, δυναμική και κοινωνικό αντίκτυπο. Αν μπορούν να οργανώσουν πλειοψηφικά ρεύματα και να συμβάλλουν, στο σήμερα, στην αντιμετώπιση των κρίσιμων προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο κόσμος της εργασίας και η κοινωνική πλειοψηφία.

»Ως Νέα Αριστερά θέσαμε στο δημόσιο πεδίο την ανάγκη του Λαϊκού Μετώπου, της συσπείρωσης απέναντι στη Δεξιά και την ακροδεξιά. Την ανάγκη της προγραμματικής σύγκρουσης με το καθεστώς Μητσοτάκη. Επιμείναμε σε πραγματικές συγκρούσεις.

»Σήμερα, βλέπουμε καθαρά ότι η στρατηγική που επιλέγει η πλειοψηφία της ηγεσίας της Νέας Αριστεράς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτή την ανάγκη. Σεβόμαστε τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που βρεθήκαμε μαζί. Διαφωνούμε, όμως, στο κρίσιμο στρατηγικό ζήτημα. Σήμερα, οι διαφορετικές μας εκτιμήσεις μας οδηγούν σε διαφορετικές διαδρομές. Δεν αρκεί η λογική της αυτόνομης ανασυγκρότησης της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε καιρούς βαθιάς κρίσης, τη στιγμή που μέσα στην κοινωνία δυναμώνει η απαίτηση για συσπείρωση δυνάμεων και για μια πραγματική πολιτική εναλλακτική απέναντι στη Δεξιά της διαφθοράς, του αυταρχισμού, της ταξικής μεροληψίας υπέρ των ισχυρών. Αν η Αριστερά δεν μπορεί να υπηρετήσει σήμερα αυτό το μέτωπο δεν μπορεί να υπηρετήσει και τον απαραίτητο αγώνα για σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία.

»Το σημερινό καθεστώς δεν πρέπει να έχει τρίτη θητεία, με ή χωρίς τον Μητσοτάκη. Ακούμε αυτή την απαίτηση. Δεν πιστεύουμε ότι απαιτείται πλήρης ταύτιση για να υπάρξει κοινή πορεία. Αυτό που έχει σημασία είναι η διαμόρφωση όρων μιας μεγάλης πολιτικής και κοινωνικής συσπείρωσης, με απώτερο στόχο να μετατραπούν οι αριστερές ιδέες σε εφαρμοσμένες ριζοσπαστικές πολιτικές.

»Η ανανεωτική και ριζοσπαστική Αριστερά σήμερα μπορεί και πρέπει να φανεί χρήσιμη στον αγώνα του λαού για δημοκρατία και δικαιοσύνη, στον αγώνα των λαϊκών τάξεων για ζωή και όχι επιβίωση, στον αγώνα για ειρήνη και ενάντια σε σύγχρονες μορφές βαρβαρότητας, όπως η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ. Εκεί βρίσκεται σήμερα η πραγματική μάχη και για αυτόν τον σκοπό θα εργαστούμε».

Η παραίτηση Κόκκαλη

Να σημειωθεί ότι χθες, όπως ενημέρωσε με ανάρτησή του ο συμπρόεδρος του κόμματος “Κόσμος”, Νίκος Ράπτης, ο ιδρυτής και γραμματέας του κόμματος, Πέτρος Κόκκαλης ανακοίνωσε την παραίτησή του από τη θέση που κατείχε, καθώς και την αποχώρησή του από το εγχείρημα που ο ίδιος ίδρυσε.

Σύμφωνα με πληροφορίες του in, ο Πέτρος Κόκκαλης θα είναι στο Πολιτικό Κέντρο της ΕΛΑΣ. Ο κ. Ράπτης ανακοίνωσε επίσης της αποχώρηση του από το κόμμα, λέγοντας πως «δεν έχει πλέον νόημα να ασκεί καθήκοντα συμπροέδρου».

Ο Νάσος Αθανασίου δούλεψε στις εφημερίδες “Έθνος”, “Καθημερινή”, “Ελεύθερος Τύπος”, καθώς και στα περιοδικά “Ένα” και “Εικόνες”, ενώ δραστηριοποιήθηκε και στο ραδιόφωνο σε διάφορους σταθμούς (ΕΡΑ, SKY, FLASH). Διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ και, σε κρίσιμες στιγμές της, την εκπροσώπησε στη Διεθνή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων.

Ασχολήθηκε με την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Διετέλεσε νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών και δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων. Βιβλία του, “Προσωπικοί Παράδεισοι” (μυθιστόρημα), καθώς και τα προοριζόμενα για παιδιά “Το δένδρο που έγινε άγγελος”, “Τρίων ο Πέστροφας” και “Το στραβό έλατο”.

Ασχολήθηκε με την πολιτική και διετέλεσε βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ από τον Μάιο του 2012 έως και το 2023. Το 2023 αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ και εντάχθηκε στη Νέα Αριστερά, συμμετέχοντας στο Μεταβατικό Πανελλαδικό Συντονιστικό Νέας Αριστεράς.

Ο “Μέγας Ιεροεξεταστής” κόβει και κόβεται, χωρίς να μετακινείται. Μας τρίβει στο πρόσωπο τις αυταπάτες και την μικρότητα μας. Υποχρεώνει τον θεατή να στοχαστεί πάνω στα διαχρονικά αδιέξοδα, που οδηγούν τον άνθρωπο να απεμπολεί οικειοθελώς την ελευθερία για την οποία διακαώς υποτίθεται ότι αγωνίζεται. Να αναζητά σωτήρες. Να αναζητά θαύματα. Να αναζητά πρακτικές, εύκολες και γρήγορες λύσεις, ψωμί να χορτάσει την πείνα του, αυταπάτες να γοητεύσουν την συνείδησή του.  

Η κατάσταση του σημερινού ανθρώπου, του δυτικού ή δυτικοποιημένου, εγγράμματου, μορφωμένου και πληροφορημένου απέχει βέβαια πολύ από εκείνη του μουζίκου της εποχής του Ντοστογιέφσκι κι ακόμα περισσότερο από εκείνη των θυμάτων των ιεροεξεταστών, που έκαιγαν στην πυρά ως “μάγους”, “μάγισσες” και αιρετικούς. Ο άνθρωπος της εποχής μας “έχει άποψη”, “κάνει κριτική”, παρακολουθεί συστηματικά θεατρικές παραστάσεις και έχει διαβάσει πιθανόν τον Μέγα Ιεροεξεταστή. Αυτή η υποτιθέμενη γνωστική πρόοδος δεν είναι βέβαια καθόλου σίγουρο πως τον απάλλαξε από το να τον αφορούν οι διαχρονικές αλήθειες, που με χειρουργική ακρίβεια ο Ντοστογιέφσκι βάζει στο στόμα του ιεροεξεταστή.     

«Οι αδύναμοι άνθρωποι δεν αντέχουν τους “σωτήρες”. Τους σταυρώνουν. Και ξαναγυρίζουν στην “κωμωδία” τους και στη γελοιότητά τους – πιο υποφερτές από το ασήκωτο βάρος της Αλήθειας.» έγραφε ο Μάριος Πλωρίτης στην Εισαγωγή στο θεατρικό έργο του Ο’ Νηλ “Ο παγοπώλης έρχεται”. Τους αναζητούν όμως, μετά μανίας. Τους κατασκευάζουν, αν χρειαστεί. Τους βαφτίζουν. Τους φτιασιδώνουν να μοιάζουν ως τέτοιοι, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή τους.

Τους αποθεώνουν μέχρι να τους καταβαραθρώσουν. Σίγουρα τους αναθέτουν και τους εξουσιοδοτούν να βγάλουν “το φίδι από την τρύπα” αντί γι’ αυτούς, ώστε μετά να αποδώσουν ευθύνες και να ζητήσουν τα ρέστα από τους “σωτήρες”, που είτε φάνηκαν λίγοι και αναξιόπιστοι, είτε πολύ απόλυτοι και ολοκληρωτικοί. Βέβαια, οι λαοί έχουν τις εξουσίες, που βγαίνουν από τα σπλάχνα τους και αντανακλούν τις νοοτροπίες τους, κατά το γνωστό “όμοιος ομοίω αεί πελάζει”.

“Μέγας Ιεροεξεταστής”: Ο λήθαργος της ευδαιμονίας

Όπως το σημειώνει ο Παπαμιχαήλ (στο “Εξατομίκευση και Παγκοσμιοποίηση”, τόμος 2, σ. 365), ήδη από το τέλος του μεσαίωνα ο ρόλος του ηγεμόνα και της εξουσίας συνίσταται στο να προφυλάξει την κοινωνία από τα άναρχα και αφηρημένα ιδεώδη της ελευθερίας και της αυτονομίας, που διέπουν τις συλλογικές προσδοκίες μιας κοινωνικής αλλαγής και να οργανώσει σε βάρος αποδιοπομπαίων τράγων (μάγισσες, αιρετικοί, Εβραίοι κλπ ), στο συμβολικό και φαντασιακό υπόβαθρο της τότε κοινωνίας, τους πρακτικούς, ηθικούς και λογικούς κανόνες μιας σχέσης τυφλής και ει δυνατόν χαρούμενης υποταγής στην υπάρχουσα τότε τάξη πραγμάτων, ως μόνης εφικτής συνθήκης της αρμονικής συμβίωσης των υπηκόων που δεν ανασκαλεύουν τα πράγματα με το μυαλό τους, ούτε διερευνούν σε βάθος τις ουσίες των πραγμάτων, απλώς προσπαθούν να περάσουν την ζωή τους όσο το δυνατόν καλύτερα.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Παπαμιχαήλ παραπέμπει διεξοδικά στο ιστορικό μυθιστόρημα του Andrzej Szczypiorski “Η λειτουργία της Αρράς”, το οποίο αναφέρεται στη δράση ενός Φραγκισκανού κληρικού, που τον 15ο αιώνα οργανώνει τις άναρχες ομαδικές σφαγές της πόλεως Αρράς (Φλαμανδική εμπορική πόλη, γενέτειρα του Ροβεσπιέρου, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τις αγγλικές ακτές και σήμερα ανήκει στη Γαλλία).

Ο Szczypiorski περιγράφει μια εκρηκτική κατάσταση, όπου σταδιακά όλοι οι πολίτες συμμετέχουν πρόθυμα στην τελετουργική εξόντωση άλλων συμπολιτών τους, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων, κοινωνικής τάξης, φιλικών ή συγγενικών δεσμών (δηλαδή “χειραφετημένοι” από κάθε ηθική ή κοινωνική δέσμευση, λίγο σαν πρόδρομοι των τεσσάρων φασιστών στελεχών, που πρωταγωνιστούν στην ταινία Salo του Παζολίνι).

Στο προαναφερόμενο μυθιστόρημα ο ιεροεξεταστής εμφανίζεται να εξηγεί το γιατί κατά την άποψή του η πόλη μπορεί να βγει από τον λήθαργο της ευδαιμονίας της και τα σύνδρομα της αμφισβήτησης της ισχύουσας κοινωνικής τάξης, μόνο όταν βιώσει εμπειρικά τις συνέπειες της “ελευθερίας” και βρει τον δρόμο της “σωτηρίας”, μέσα από το χάος της εμπειρίας του αλληλοσπαραγμού: «Πότε μπορεί κανείς να γευτεί την γλύκα της αρετής; Μόνο όταν έχει στο στόμα του ακόμα την πίκρα της αμαρτίας. Πότε μπορεί κανείς να καταλάβει στα αλήθεια τι σημαίνει ειρήνη; Όταν ξέρει τι θα πει αγωνία και φόβος. Και πότε φτάνει να ποθήσει ειλικρινά το Θεό; Μόνο όταν έχει ζήσει στην κόλαση», (Szczypiorski, σ. 141). «Σημασία δεν έχει η αληθινή ουσία του κάθε πράγματος» λέει ο ιεροεξεταστής του Szczypiorski «αλλά μονάχα το όνομα του».

»Όλα είναι ακριβώς όπως λέγονται. Τι είναι η βία που ονομάζεται τιμωρία; Τιμωρία. Και τι είναι η τρέλλα που ονομάζεται πίστη στην σωτηρία; Είναι πίστη στην σωτηρία. Φαίνεται ότι ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος από πράξεις και σχέδια, ενώ στην πραγματικότητα δεν αποτελείται παρά μονάχα από λέξεις…. Δίνω ονόματα σε όλες τις πράξεις αυτής της πόλης. Αυτά που συμβαίνουν τώρα στην Αρράς, τα ονόμασα Ελευθερία. Λοιπόν είναι Ελευθερία, ελευθερία και τίποτε άλλο. Ανάγκασα την πόλη να κάνει αυτά που κάνει. Και τώρα πια θέλει να κάνει αυτά που πρέπει να κάνει.» (σ. 143) .

Έτσι και σήμερα ας αναρωτηθούμε τι βαφτίζουμε Δημοκρατία; Τι καλούμε κίνημα; Τι ορίζουμε ως δίκαιο ή ως ελευθερία; Πως χρησιμοποιούνται αυτές οι έννοιες; Πως διαστρεβλώνονται; Πως κακοποιούνται; Ποιες λέξεις σήμερα ορίζουν τα περιεχόμενα του δημόσιου (αλλά και του ιδιωτικού) βίου μας; Ποιες είναι εκείνες που καθορίζουν την σκέψη μας; Χωρίς “την επανάσταση των εννοιών” (Κοντογιώργης), που αφυπνίζει και δια-φωτίζει τις συνειδήσεις των σύγχρονων ραγιάδων και εγγράμματων “μουζίκων” του παγκοσμιοποιημένου καθεστώτος, θα μείνουν μόνο εκείνοι που θα φωνάζουν “Κάντε μας δούλους, αλλά χορτάστε μας”, όπως αναφέρει ο Ντοστογιέφσκι.

Και όσο εκβιάζονται με την πείνα τους, τόσο θα ενδίδουν στη δουλοποίησή τους αδρανοποιώντας το φρόνημα και την σκέψη τους. Τόσο θα εξατομικεύονται. Τόσο θα ιδιωτεύουν. Τόσο θα μετατρέπονται σε αυτό που ο Todd στο βιβλίο του η “Ήττα της Δύσης” περιέγραφε ως αδρανές έθνος, που θα συμπεριλαμβάνει πολίτες οι οποίοι, όπως σημείωνε ο Μαργαρίτης το 2001, «δεν θα αισθάνονται πλέον αναγκαία την κατάθεση της ζωής τους στην υπηρεσία του έθνους ή της όποιας άλλης ιδέας». 

Play Video
Η απόδραση διαπιστώθηκε λίγο πριν από τις 08:30 και αμέσως κινητοποιήθηκαν οι αρμόδιες υπηρεσίες για τον εντοπισμό του δραπέτη. Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα για τις συνθήκες υπό τις οποίες κατάφερε να διαφύγει από το σωφρονιστικό κατάστημα.

Οι Αρχές εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα, μεταξύ των οποίων και το αν ο 48χρονος έλαβε βοήθεια από συνεργούς ή τρίτα πρόσωπα για να υλοποιήσει το σχέδιο απόδρασής του.

Δήλωση παραίτησης από το βουλευτικό αξίωμα

Η κοινωνική κατάσταση στη χώρα, μετά από σχεδόν επτά χρόνια διακυβέρνησης της δεξιάς, είναι κυριολεκτικά εκρηκτική. Το δυσβάσταχτο κόστος ζωής, οι απορρυθμισμένες εργασιακές σχέσεις, η στεγαστική κρίση, η απαξίωση του κοινωνικού κράτους, η υπονόμευση του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας, η σύμπραξη με το γενοκτόνο καθεστώς του Ισραήλ είναι μόνο κάποιοι τίτλοι. Τίτλοι πίσω από τους οποίους, όμως, βρίσκεται η ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων.

Μπορεί πραγματικά να αλλάξει κάτι σήμερα; Μπορούν να εφαρμοστούν πολιτικές που θα βελτιώσουν τη ζωή των πολλών; Που θα τους κάνουν να νιώθουν ότι έχει νόημα να μένουν σ’ αυτόν τον τόπο; Θα αποκαταστήσουν το βαθιά πληγωμένο αίσθημα δικαιοσύνης; Αυτά τα ερωτήματα λαμβάνουν πια χαρακτήρα επείγοντος. Είναι βαθιά μου πεποίθηση ότι η λογική της αυτάρκειας και της ιδεολογικής καθαρότητας δεν υπηρετεί σήμερα τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων που μοχθούν. Η πολιτική αλλαγή είναι ένα γνήσιο λαϊκό αίτημα. Και δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να το υποτιμήσει.

Έχω από καιρό εκφράσει τη διαφωνία μου με τη στρατηγική απόφαση της σημερινής ηγεσίας της Νέας Αριστεράς να επικεντρωθεί περισσότερο στην υπεράσπιση μιας ιδεολογικής ταυτότητας, παρά στην προσπάθεια οικοδόμησης ενός αριστερού πλειοψηφικού πόλου. Ενός πόλου που θα είναι πλήρως αντιπαραθετικός στις πολιτικές της δεξιάς, αλλά ταυτόχρονα θα έχει προοπτική νίκης και διακυβέρνησης, προς όφελος των εργαζομένων, των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων, των νέων.

Με αυτά τα δεδομένα, λαμβάνω σήμερα μία απόφαση ευθύνης και συνέπειας στις αρχές που υπηρετώ από την πρώτη στιγμή της συμμετοχής μου στην πολιτική. Σήμερα αποχωρώ από την Κ.Ο. της Νέας Αριστεράς. Ταυτόχρονα, ανακοινώνω την απόφασή μου να παραιτηθώ από το βουλευτικό αξίωμα. Είναι μια πράξη συνείδησης.

Παραιτούμαι από βουλεύτρια, δεν παραιτούμαι όμως από την ενεργό πολιτική. Παραμένω παρούσα, με όλες μου τις δυνάμεις, μαζί και δίπλα σε κάθε πολίτη, στον συλλογικό αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη. Και θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου, ώστε η παρουσία μου στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες που έρχονται να ενισχύσει τη φωνή όσων μέχρι σήμερα είναι αόρατοι για την πολιτική εξουσία και να εμπνεύσει την προσπάθεια για πολιτική αλλαγή.

Σας ευχαριστώ όλες και όλους».