Για τους λόγους αυτούς η ως άνω απόφαση επικυρώνει την υπ’ αριθμ. 2080/2024 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και υποχρεώνει τους εναγόμενους να παύσουν την με κάθε τρόπο χρήση και εκμετάλλευση των ζωγραφικών έργων, αποσύροντας τον κατάλογο έκθεσης από το εμπόριο και αφαιρώντας τα ζωγραφικά έργα από το διαδίκτυο, απειλώντας με χρηματική ποινή δύο χιλιάδων εννιακοσίων (2.900) ευρώ, σε περίπτωση παραβίασης της υποχρέωσης παράλειψης.

Επίσης, υποχρεώνεται ο 1ος εναγόμενος Μιχαήλ Μαδένης να καταβάλει στον ενάγοντα για την παράνομη διασκευή αποζημίωση εξήντα εννέα χιλιάδων (69.000) ευρώ και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης έντεκα χιλιάδων (11.000) ευρώ, υποχρεώνονται εις ολόκληρον οι εναγόμενοι να καταβάλουν στον ενάγοντα, για την παράνομη δημόσια έκθεση και παρουσίαση των έργων στο κοινό, αποζημίωση ύψους εξήντα εννέα χιλιάδων (69.000) ευρώ και το ΝΠΔΔ ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ να καταβάλει στον ενάγοντα χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης έξι χιλιάδων (6.000) ευρώ, όλα τα ως άνω κονδύλια νομιμοτόκως. Τέλος, διατάσσεται η δημοσίευση της Απόφασης σε δύο ημερήσιες εφημερίδες πανελλαδικής κυκλοφορίας επιλογής του ενάγοντος και η ανάρτησή της στις ιστοσελίδες των εναγομένων στα κοινωνικά δίκτυα και την επίσημη ιστοσελίδα της δεύτερης εναγομένης”.

Η αποζημίωση υπέρ των εθελοτυφλούντων

Υ.Γ. Επί τρία χρόνια τώρα συκοφαντούμαι και υβρίζομαι στους”καλλιτεχνικούς” κύκλους, επειδή κατήγγειλα ως όφειλα την εξόφθαλμη λαθροχειρία. Ακόμα και οι πρώην φίλοι μου Ελευθερία Αρβανιτάκη και Γιώργος Χατζημιχάλης είχαν υπογράψει κείμενο-λίβελο εναντίον μου, παρουσιάζοντας το άσπρο μαύρο. Ή, μάλλον το μαυρόασπρο μπογιατισμένο. Μαζί με πολλούς άλλους, πρωτοστατούντος του συλλέκτη Χρήστου Χριστοφή. Τι κι αν σε όλους τους τόνους και με όλα τα μέσα επέμενα ότι η Εθνική Βιβλιοθήκη (δείτε τα κείμενα στο SLpress ή Fb – δηλαδή ο απαράδεκτος Σταύρος Ζουμπουλάκης και ο συλλέκτης και χορηγός Ευριπίδης που έδωσε την παραγγελία στον αφελή Μιχάλη Μαδένη) να ζητήσουν μίαν απλή συγγνώμη και το θέμα θα είχε λήξει.

Το ίδιο υποστήριξαν και οι νομικοί παραστάτες του καθ. Γιώργου Κατσάγγελου. Ήταν κάτι που οι νομικοί των εναγομένων βάσει του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας, δηλαδή ο Βλάσσης Φέλιος, αρνήθηκαν διαρρήδην. Για να μην αναφέρω τα γελοία κείμενα του Παΐσιου στη LIFO ή τα πονηρά ανάλογα άλλων στην “Καθημερινή” και τα “Νέα”. (Μόλις προχτές ο Ηλίας Κανέλλης έγραψε ένα απαράδεκτο κείμενο στην εφημερίδα “Νέα”, κατηγορώντας τον φωτογράφο ότι εμποδίζει την ελεύθερη καλλιτεχνική έκφραση και δημοσιεύοντας την φωτογραφία του… Πολάκη! Τέτοια δημοσιογραφία…)

Επειδή λοιπόν στην Ελλάδα, ακόμη και σήμερα, κάποιοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η φωτογραφία δεν είναι τέχνη και ως εκ τούτου δεν διασφαλίζει πνευματικά δικαιώματα. Και επειδή προσωπικά, ακόμα και σήμερα, πιστεύω ότι η όποια αποζημίωση επιδικαστεί εν τέλει στον Κατσάγγελο – αφού αφαιρεθούν οι αμοιβές των δικηγόρων και τα υπέρογκα δικόσημα –  ΠΡΈΠΕΙ να κατατεθεί κάπου, ως συμβολική πράξη ευαισθησίας “Ότι τιμή αίματος εστίν”. Ας πούμε στον Οίκο Τυφλών. Προς γνώσιν και συμμόρφωσιν όλων των εθελοτυφλούντων.

Τα ερωτήματα μετά την απόφαση

Ερώτηση προς την υπουργό Παιδείας και την Υπουργό Πολιτισμού, που λογικά πάντως θα έπρεπε να υποβάλουν οι δημοσιογράφοι του πολιτιστικού, λεγόμενου, ρεπορτάζ: Εξακολουθεί να είναι ο κ. Ζουμπουλάκης πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης, δεδομένου ότι αυτός είναι ο υπαίτιος για τον διασυρμό του Ιδρύματος; Εξακολουθεί να διοργανώνει ως μη έδει, εικαστικές εκθέσεις και γιατί; Επίσης υπενθυμίζω ότι η κ. Μενδώνη έχει διορίσει τον κ. Μαδένη μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου της Αθήνας. Είναι δεοντολογικά σωστό να παραμένει ο κ. Μαδένης μέλος του ακόμα και μετά την τελεσίδικη καταδίκη του για πλαστογραφία και κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας;

Για να βγάλω την υπουργό από τη δύσκολη θέση, και σ’ ένα πνεύμα αγάπης και συγχώρησης, αποδέχομαι να αντικαταστήσω εγώ τον κ. Μαδένη στο Διοικητικό Συμβούλιο! Νομίζω ότι τα τυπικά προσόντα, τουλάχιστον, τα διαθέτω και έχω γράψει πολλά περισσότερα για το Βυζάντιο και την τέχνη του από την προηγούμενη, γενική διευθύντρια του Μουσείου.

Σημ. Περιμένω βέβαια και την δημοσίευση της Απόφασης του Εφετείου, όπως επιβάλλει ο νόμος, και στα υπόλοιπα έντυπα που ασχολήθηκαν σχετικά με την πολύκροτη υπόθεση: δηλαδή τη “lifo”, την “Καθημερινή”, τα “Νέα” και το “Βήμα”. Είναι θέμα δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Ή, όχι κ. Κανέλλη μου;

Ο Στουμπ υποστήριξε επίσης ότι τα μέλη του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, θεωρούν πλέον ότι η Ουκρανία έχει το πλεονέκτημα στο πεδίο της μάχης, ενώ προειδοποίησε ότι η Ρωσία θα μπορούσε να εντείνει αυτό που χαρακτήρισε «υβριδικές επιθέσεις» εναντίον της Ευρώπης και στη συνέχεια να ανασυγκροτήσει τις στρατιωτικές της δυνατότητες μετά το τέλος του πολέμου.

Οι δηλώσεις αυτές έρχονται μετά την ανακοίνωση των ηγετών της G7 ότι αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες παραγωγής οπλικών συστημάτων θα αρχίσουν να κατασκευάζουν στην Ουκρανία, μέσω αδειοδοτήσεων, προηγμένα όπλα μεγάλου βεληνεκούς, καθώς τα δυτικά αποθέματα συνεχίζουν να μειώνονται.

Η κίνηση αυτή αποσκοπεί στην επέκταση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας της Ουκρανίας, στη μετατροπή της γραμμής του μετώπου σε βιομηχανική ζώνη παραγωγής και στη διατήρηση της στρατιωτικής πίεσης προς τη Ρωσία.

Πολλές φορές κάποια κόμματα στην Ελλάδα και μέσα ενημέρωσης αντιμετωπίζουν και τα θέματα αυτά με όρους αντιπολιτευτικού παιχνιδιού, επεσήμανε, υπογραμμίζοντας ότι ο κόσμος δεν πρέπει να πιστεύει «φιδέμπορους» για τα εθνικά θέματα. Πρόσθεσε ότι η Ελλάδα που ήταν στο μηδέν το 2019 -αν όχι στο μείον- έχει καταφέρει σήμερα πολλαπλάσια από εκείνα που κάποιοι γείτονές μας διεκδικούν.

Είπε επίσης πως «η Ελλάδα είναι μία από τις πέντε χώρες του ΝΑΤΟ που έχουν εκπληρώσει την πρόβλεψη για 5% αμυντικές δαπάνες» και «είναι ένα κράτος που πριν και πάνω απ’ όλα σέβεται το διεθνές δίκαιο». Άρα οποιαδήποτε συμφωνία έρθει μεταξύ δύο άλλων κρατών θα πρέπει να περνάει μέσα από τις αναγκαστικές διατυπώσεις κάθε συμμάχου του ΝΑΤΟ.

Πρόσθεσε ότι στα συν που έχει εξασφαλίσει η χώρα μας δεν είναι μόνο τα εξοπλιστικά είναι και οι συμφωνίες και επεσήμανε: «Τρία χρόνια στην πράξη ισχυροποιούμαστε και τρία χρόνια στη θεωρία ακούμε από διάφορους ότι καταστρεφόμαστε». Τόνισε δε πως «Όλα όσα έχουν χρησιμοποιηθεί εναντίον μας είναι φήμες, όλα αυτά τα χρόνια όλα όσα είναι υπέρ μας αποδεικνύονται με πράξεις».

Απάντησε επίσης ότι συνάντηση Μητσοτάκη- Τραμπ δεν θα υπάρξει στη σύνοδο του ΝΑΤΟ.

Σχετικά με την ένταση που έχει προκύψει με τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά σχολίασε αρχικά ότι «έχει πάρα πολύ πλάκα όλη αυτή η στάση». Είπε ότι δεν υποτιμά το ζήτημα των υποκλοπών, γι’ αυτό και το ερευνά η Δικαιοσύνη αλλά η στάση κάποιων κομμάτων και κάποιων πολιτικών δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί διαφορετικά. Ο ίδιος ο κ. Σαμαράς στη χθεσινή του ανακοίνωση συνδέει το θέμα αυτό με την κυβέρνηση και λίγες ώρες μετά λέει εσείς το συνδέσατε.

Τόνισε ότι το θέμα έχει πάει στη Δικαιοσύνη και όσο κι αν δεν αρέσει σε κάποιους, η Δικαιοσύνη έχει δώσει τις απαντήσεις της. Υπάρχει διάκριση εξουσιών, καλό είναι να σεβόμαστε τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης και να μην κάνουμε τους δικαστές.

Ο κ. Μαρινάκης μίλησε επίσης για τον παρελκυστικό χαρακτήρα κάποιων κινήσεων της αντιπολίτευσης λέγοντας «αντί να έρθω εδώ και να σας πω» τι έχουμε καταφέρει και τι κάνουμε, επιδιώκουν κάποιοι πολιτικοί της αντιπολίτευσης εμμονικά και μονοθεματικά να έρχομαι εδώ και να λέμε και να ξαναλέμε για υποκλοπές κλπ».

Δε θεωρώ ότι σβήνεται η προσφορά ενός ανθρώπου αλλά μέχρι να κάνει κόμμα δεν είναι αντιπολίτευση, είπε επίσης για τον κ. Σαμαρά.

Γενικότερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τόνισε: Όσα κόμματα και να γίνουν δε θα επηρεάσουν την αξία του στόχου μας.

Σχολίασε ακόμη ότι «ένας μεγάλος αριθμός εκπροσώπων του παλιού πολιτικού συστήματος παρατηρώ ότι επανεμφανίζεται». Όπως είπε, οι άνθρωποι αυτοί επανεμφανίζονται να καταγγείλουν την κυβέρνηση και να πουν ότι αυτοί θέλουν εντολή να τα κάνουν καλύτερα.

Τα κράτη πάνε μπροστά με πολιτικές που αποδίδουν. Η διαφορά μας είναι ότι εμείς κοιτάμε από το 2026 και μπροστά χωρίς να ξεχνάμε την ιστορία, τόνισε. «Ας αφήσουμε λίγο το πολιτικό σύστημα να πάει μπροστά κι ας σταματήσουμε να παίζουμε επαναλήψεις από σίριαλ του παρελθόντος» υπογράμμισε.

Στη συνέχεια σχολίασε ότι ο κ. Τσίπρας επανεμφανίστηκε με βασικό του όπλο την υποτιθέμενη εντιμότητα. «Από τη στιγμή που επέλεξε αυτό θα τα θυμίζουμε όλα», είπε τονίζοντας πως είναι ο τελευταίος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης που μπορεί να διεκδικεί τον τίτλο του έντιμου καθώς είχαμε έναν πρώην υπουργό του κ. Τσίπρα που έκανε κατά παραγγελία νομοθέτηση κι επί των ημερών του έκανε τη δωροδοκία πλημμέλημα.

«Για μας είναι μονόδρομος να πάρουμε ισχυρή εντολή αυτοδυναμίας και θεωρώ ότι είναι και εφικτός στόχος», είπε ακόμη ο κ. Μαρινάκης.

Ερωτηθείς σχετικά απάντησε ότι με βάση την ιστορική διαδρομή των κομμάτων μόνο το ΠΑΣΟΚ είναι αυτό που θα μπορούσαμε να συζητήσουμε συνεργασία αλλά το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη έχει αλλάξει ρότα.

Στη συνέχεια, περνώντας σε άλλα θέματα, τόνισε: «Έχουμε κάνει για τον έλεγχο της αγοράς δύο πράγματα που κανείς άλλος δεν είχε κάνει: κάναμε μία υπηρεσία ελέγχου της αγοράς και βάλαμε πλαφόν στο μέγιστο περιθώριο κέρδους που ίσχυε» ενώ και γι’ αυτό θα γίνονται συνεχείς έλεγχοι.

Υπογράμμισε ότι «η κυβέρνηση δίνει μία μάχη με τον πιο επίμονο πληθωρισμό των τελευταίων δεκαετιών».

Παράλληλα ο κ. Μαρινάκης ανέφερε πως η κυβέρνηση ακολουθεί μία πολιτική που συγκριτικά αποδίδει, αλλά αυτή η μάχη για να κερδηθεί πρέπει να μεγαλώνει η πίτα και ο κόσμος να παίρνει πίσω χρήματα χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η δημοσιονομική σταθερότητα.

«Τα λεφτά δεν φυτρώνουν κάπου. Βρισκόμαστε στο Μοσχάτο και όχι στη Ζυρίχη», είπε χαρακτηριστικά. «Έχουμε καταφέρει να αυξάνουμε τα έσοδα του κράτους ενώ μειώνοηυμε φόρους και να δίνουμε πίσω στον κόσμο όσα περισσότερα μπορούμε χωρίς να αυξάνουμε το χρέος», τόνισε ο κ. Μαρινάκης, υπογραμμίζοντας ότι μία κυβέρνηση κρίνεται από το τι παραλαμβάνει και τι παραδίδει.

BREAKING | Explosions heard in Damascus coinciding with French President Macron’s visit.

According to reports, the incident took place near the hotel where Macron is staying. pic.twitter.com/SJFfQHmTsa

— The Cradle (@TheCradleMedia) July 7, 2026

Παρόλα αυτά οι δυνάμεις ασφαλείας ερευνούν τις συνθήκες του περιστατικού και την προέλευση των εκρηκτικών μηχανισμών. Όπως μετέδωσε το Al Jazeera δύο εκρήξεις σημειώθηκαν κοντά στο Υπουργείο Τουρισμού στη συριακή πρωτεύουσα.

Explosions in Damascus as Macron visits ISIS leader Al Jolani. pic.twitter.com/yzz56eThP3

— Mossad Commentary (@MOSSADil) July 7, 2026

Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι είδαν καπνό να υψώνεται από την περιοχή του ξενοδοχείου όπου διανυκτέρευσε ο Μακρόν. Σύμφωνα με το Ελιζέ, ο Γάλλος πρόεδρος δεν άκουσε τις εκρήξεις ενώ βρισκόταν καθ’ οδόν για τη συνάντησή του με τον Αχμαντ αλ-Σάρα. Κατόπιν το Ελιζέ επιβεβαίωσε ότι ο Μακρόν είναι σώος και αβλαβής, και ότι η επίσκεψή του συνεχίζεται όπως έχει προγραμματιστεί.

Σημειώνεται ότι η επίσκεψη του Γάλλου προέδρου στη Συρία πραγματοποιείται υπό αυξημένα μέτρα ασφαλείας, με τις αρχές να παρακολουθούν στενά την κατάσταση μετά το συμβάν. Τόσο ο Γάλλος πρόεδρος όσο και ο Σύρος πρόεδρος έχουν προγραμματίσει να ταξιδέψουν στην Άγκυρα σήμερα Τρίτη για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ. Μάλιστα ο Αχμέντ αλ Σάρα αναμένεται να έχει συνάντηση με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ενώ από την πλευρά του, ο Γάλλος πρόεδρος ταξίδεψε πριν τη Σύνοδο στη συριακή πρωτεύουσα.

Στο σημείο κλήθηκε ιατροδικαστικής, που εξετάζοντας τη σορό μακροσκοπικά δεν εντόπισε ίχνη τα οποία να παραπέμπουν σε εγκληματική ενέργεια.

Η σορός μεταφέρθηκε στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία για να ακολουθήσει νεκροτομή και να διαπιστωθούν οι ακριβείς συνθήκες και τα αίτια θανάτου. Προανάκριση για την υπόθεση ξεκίνησαν αστυνομικοί του τμήματος Νεάπολης – Συκεών.

Σύμφωνα με τον Σελβί, η ερώτηση αυτή έχει πλέον χάσει το νόημά της. Το νέο ερώτημα, όπως υποστηρίζει, πρέπει να είναι: «Τι είδους συμβολή θα προσφέρει η Τουρκία στο ΝΑΤΟ;»

Ο ίδιος σημειώνει ότι, σε μια περίοδο κατά την οποία οι ΗΠΑ εμφανίζονται να απομακρύνονται από το ΝΑΤΟ, η Ευρώπη αναζητά απαντήσεις για το μέλλον της ασφάλειας. Κατά τον ίδιο, η Τουρκία μπορεί να αποτελέσει τη λύση σε αυτή τη νέα διαδικασία, καθώς η Ευρώπη μέχρι σήμερα δεν έχει διαμορφώσει ένα σχέδιο εξόδου.

«Η συνταγή μπορεί να γραφτεί στην Άγκυρα», υποστηρίζει ο Σελβί, επισημαίνοντας ότι η Τουρκία αποτελεί μια ανερχόμενη δύναμη στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.

Ανερχόμενη δύναμη

Ο Σελβί υποστηρίζει ότι το ΝΑΤΟ δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει με το δόγμα που είχε πριν από 77 χρόνια. Σύμφωνα με τον ίδιο, το νέο δόγμα της Συμμαχίας μπορεί να διαμορφωθεί στην Άγκυρα. Η Τουρκία, όπως αναφέρει, μπορεί να συμβάλει σε αυτή τη διαδικασία τόσο μέσω της αμυντικής της βιομηχανίας όσο και ως δύναμη με αυξανόμενη διπλωματική επιρροή.

Η εικόνα της Τουρκίας ως «φύλακα της νότιας πτέρυγας» του ΝΑΤΟ ανήκει, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, στο παρελθόν. Σήμερα, όπως σημειώνει, υπάρχει μια χώρα με ισχυρές σχέσεις με την Κεντρική Ασία και τη Μέση Ανατολή: η Τουρκία. Κατά τον Σελβί, περισσότερο από το ότι η Τουρκία χρειάζεται το ΝΑΤΟ, είναι το ΝΑΤΟ που χρειάζεται την Τουρκία.

Συνάντηση Ερντογάν-Τραμπ

Ο Σελβί εκτιμά ότι, από την πλευρά της Τουρκίας, η συνάντηση Ερντογάν – Τραμπ είναι σημαντικότερη από την ίδια τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ.

Όπως αναφέρει, υπάρχει καλή χημεία μεταξύ των δύο ηγετών και σημαντικά ζητήματα στην ατζέντα των σχέσεων Τουρκίας – ΗΠΑ. Για τον λόγο αυτό, όλα τα βλέμματα θα είναι στραμμένα στη συνάντηση του Τούρκου Προέδρου με τον Αμερικανό ομόλογό του.

Ο αρθρογράφος αναφέρεται επίσης στην επίλυση του ζητήματος της Halkbank, στην άρση των εμποδίων για την προμήθεια κινητήρων για τα αεροσκάφη KAAN, καθώς και στην πιθανότητα, όπως έχει δηλώσει ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο Τραμπ να δείξει βούληση για την άρση των κυρώσεων CAATSA.

Ποια θα είναι η έκπληξη;

Σύμφωνα με τον Σελβί, από τις προηγούμενες συναντήσεις Ερντογάν – Τραμπ έχουν προκύψει συχνά εκπλήξεις και αυτή τη φορά υπάρχουν προσδοκίες για ένα απρόσμενο αποτέλεσμα. «Ας δούμε ποια θα είναι η έκπληξη αυτής της συνάντησης», γράφει, σημειώνοντας ότι υπάρχουν συζητήσεις γύρω από το θέμα, αλλά δεν θέλει να αποκαλύψει περισσότερα.Το μόνο που απομένει, όπως αναφέρει, είναι να περιμένουμε τις δηλώσεις των δύο ηγετών.

Το Κέντρο Τύπου

Ο Σελβί περιγράφει επίσης την εικόνα από το Κέντρο Τύπου της Συνόδου του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Όπως γράφει, όταν έφτασε στο Προεδρικό Συγκρότημα, κατευθύνθηκε στη βιβλιοθήκη που είχε διαμορφωθεί ως Κέντρο Τύπου. Η πρώτη του στάση ήταν στον 6ο όροφο, όπου Τούρκοι και ξένοι δημοσιογράφοι είχαν ήδη ξεκινήσει τις εργασίες τους. «Από τη μία πραγματοποιούνταν ζωντανές μεταδόσεις, από την άλλη συνεντεύξεις και ένας συνεχής αγώνας για την κάλυψη των ειδήσεων», αναφέρει.

Από το μπαλκόνι παρακολούθησε την αίθουσα όπου θα διεξαχθεί η Σύνοδος. Όπως σημειώνει, οι ξένοι δημοσιογράφοι μπορούσαν να βλέπουν από τη μία πλευρά την τουρκική σημαία και από την άλλη ένα τζαμί στο φόντο. Ένας ξένος δημοσιογράφος σχολίασε: «Πολύ λιτό, πολύ εντυπωσιακό». Δεν είχαν δημιουργηθεί μόνο χώροι εργασίας, αλλά και ειδικοί χώροι όπου οι δημοσιογράφοι μπορούσαν να γευματίζουν και να πίνουν καφέ δωρεάν.

Τουρκική φιλοξενία

Την πρώτη ημέρα προσφέρθηκε στους ξένους δημοσιογράφους döner. «Θα ήθελα να είχαν την ευκαιρία και οι Έλληνες δημοσιογράφοι να δοκιμάσουν τον τουρκικό γύρο», γράφει ο Σελβί, υποστηρίζοντας ότι το Κέντρο Τύπου δεν αποτελούσε μόνο έναν χώρο εργασίας, αλλά και μια παρουσίαση της τουρκικής φιλοξενίας.

Ο ίδιος αναφέρει ότι ως δημοσιογράφος από την Άγκυρα ένιωσε για μια στιγμή σαν οικοδεσπότης και έλεγξε τις παρεχόμενες υπηρεσίες «σαν επιθεωρητής». Στη συνέχεια επισκέφθηκε το ισόγειο, όπου είχε δημιουργηθεί ένα ακόμη κέντρο μετάδοσης. Οι ξένοι δημοσιογράφοι προτιμούσαν κυρίως τον 6ο όροφο, ενώ το ισόγειο χρησιμοποιούνταν ενεργά από τα τουρκικά τηλεοπτικά δίκτυα.

Πάνω από τα πρότυπα του ΝΑΤΟ

«Έχει γίνει προετοιμασία πάνω από τα πρότυπα του ΝΑΤΟ», γράφει ο Σελβί, συγχαίροντας τον Διευθυντή Επικοινωνίας Μπουρχανεττίν Ντουράν. Όπως αναφέρει, συνομίλησε με δημοσιογράφους που έχουν καλύψει πολλές διεθνείς συνόδους και οι οποίοι χαρακτήρισαν τις υπηρεσίες που παρείχε η Τουρκία «πάνω από τα πρότυπα».

Τέλος στις 19.30 ο Τούρκος πρόεδρος και η σύζυγός του Εμινέ Ερντογάν θα παραθέσουν δεξίωση και επίσημο δείπνο προς τιμήν των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων και των συζύγων τους.

Ολόκληρη η ανάρτηση:

Υπό την ηγεσία του Προέδρου Ερντογάν, η Τουρκία είναι έτοιμη να υποδεχτεί τα μέλη του ΝΑΤΟ σε μια στιγμή που θα καθορίσει το μέλλον της Συμμαχίας. Οι αποφάσεις που θα ληφθούν στην Άγκυρα δεν θα αντιμετωπίσουν απλώς τις άμεσες προκλήσεις — θα διαμορφώσουν το ευρωατλαντικό περιβάλλον ασφάλειας για τα επόμενα χρόνια.

Η συλλογική άμυνα παραμένει ο πυρήνας του ΝΑΤΟ, ωστόσο το στρατηγικό περιβάλλον μεταβάλλεται. Οι απειλές είναι πολυδιάστατες, ταχύτερες και πιο περίπλοκες. Οι παραδοσιακοί δείκτες δεν ανταποκρίνονται πλέον σε αυτή την πραγματικότητα. Αυτό που έχει σημασία τώρα είναι το αποτέλεσμα: η δυνατότητα ανάπτυξης δυνάμεων, η βιομηχανική ικανότητα και η επιχειρησιακή ετοιμότητα.

Μια ισχυρότερη ευρωπαϊκή συμβολή είναι απαραίτητη — ωστόσο, οι περιορισμοί στη συνεργασία στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας υπονομεύουν την αποτελεσματικότητα και επιβραδύνουν την αντίδραση. Αυτοί οι περιορισμοί έχουν μετατραπεί σε στρατηγικά μειονεκτήματα. Οι ευρωπαϊκές αμυντικές πρωτοβουλίες πρέπει να συνεχίσουν να περιλαμβάνουν πλήρως όλους τους Συμμάχους του ΝΑΤΟ.

Το πραγματικό ζήτημα δεν είναι μόνο το πώς ανταποκρινόμαστε, αλλά και το πώς οργανώνουμε τη συνεργασία με τρόπο που να αντανακλά τις σημερινές πραγματικότητες. Η Σύνοδος Κορυφής της Άγκυρας θα καθοδηγήσει τη Συμμαχία στην προσαρμογή των δομών της στον κόσμο που αντιμετωπίζει. Ο στόχος της Τουρκίας είναι σαφής: μια πιο συνεκτική, πιο ικανή και πιο ανθεκτική Συμμαχία.

Ρόλος που επιτάσσει τη συμπαράταξή της με “τη σωστή πλευρά της ιστορίας” και με “τα ήρεμα νερά” και την έχει καταστήσει άβουλο παρατηρητή της ευθείας αμφισβήτησης των κυριαρχικών της δικαιωμάτων και της συστηματικής υπονόμευσης των συγκριτικών της πλεονεκτημάτων.

Σε μια εποχή εκρηκτικής ανάπτυξης των τεχνολογικών καινοτομιών της 4^ης Βιομηχανικής Επανάστασης, που αλλάζουν διεθνώς το πεδίο και το πλαίσιο του οικονομικού ανταγωνισμού αλλά και το χαρακτήρα της ανάπτυξης, και παρά τον πακτωλό των 24 δισ. € που εισέρρευσαν στην οικονομία από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, αλλά και τις θυσίες της κοινωνίας για μια διαρθρωτική προσαρμογή της οικονομίας στο νέο διεθνές παραγωγικό πρότυπο, η χώρα όχι μόνο δεν έχει αλλάξει πρότυπο, αλλά παραμένει στο χαμηλής προστιθέμενης αξίας πρότυπο (Εξαμηνιαία Έκθεση της ΕΕ για την Ελλάδα 2026) των κατασκευών και του τουρισμού και στους ουραγούς της ΕΕ. Στις συνθήκες αυτές το αίτημα για πολιτική αλλαγή αποκτά χαρακτήρα υπαρξιακό για τη χώρα.

Προγραμματική ή διαχειριστική αλλαγή;

Τι μπορεί όμως να σημαίνει η πολιτική αλλαγή, ως πολιτική επιλογή, για μια κοινωνία και μια οικονομία όταν, οι κυριότερες πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης, αυτές που προβάλουν το τεκμήριο της κυβερνησιμότητας (ΠΑΣΟΚ, ΕΛΑΣ/ΣΥΡΙΖΑ και το υπό εκκόλαψη κόμμα Σαμαρά), έχουν υπηρετήσει  – περισσότερο ή λιγότερο – τη Μνημονιακή Ατζέντα; Και όταν, ακριβώς εξ’ αιτίας της κατά την περίοδο μετά τα Μνημόνια, το εκλογικό σώμα έχει συρρικνωθεί κατά περίπου το 1/3 του (από 6-6,5 εκ. ψηφοφόρους σε 4-4,5 εκ.);

Πως μπορεί να υπάρξει πολιτική αλλαγή σε μια κοινωνία στην οποία δεν προσφέρονται ουσιαστικά εναλλακτικές πολιτικές λύσεις, παρά μόνο ορθολογικότερης τεχνοκρατικά διαχείρισης της “πολιτικής ορθότητας” που εκφράζει η κυρίαρχη Ατζέντα της Ψηφιακής και Πράσινης μετάβασης; Πολύ περισσότερο όταν οι συνέπειες της εφαρμογής της – ενδεικτικά από το 2009, μείωση του βιοτικού επιπέδου περισσότερο από 25%, αλματώδης αύξηση του ιδιωτικού χρέους που εγκυμονεί μια νέα κρίση χρέους, επιταχυνόμενη απόκλιση της Ελληνικής οικονομίας αντί σύγκλισης με τους δείκτες της ΕΕ. και δημογραφική κατάρρευση (μείωση των γεννήσεων κατά 44%) – έχουν “αποβάλει” από την πολιτική σφαίρα το 1/3 των ψηφοφόρων;

Ειδικότερα και ενδεικτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία της εξαμηνιαίας Έκθεσης της ΕΕ για την Ελλάδα 2026: το ΑΕΠ μόλις το 2025 (μετά από 15 χρόνια) ξεπέρασε τα επίπεδα του 2009, φθάνοντας τα 248,4 δις. € έναντι 237,5 δις.€ τότε, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ (σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, ΕΕ-100) έχει μειωθεί το 2025 σε 68 μονάδες από 85,9 τότε, (κατατάσσοντάς την στην τελευταία θέση της ΕΕ μαζί με τη Βουλγαρία), το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί σε 362,9 δις.€ το 2025 από 301,1 δις. € τότε, (και τούτο παρά το κατά 52,1 δις. € “κούρεμα” το 2012 με τις γνωστές επώδυνες συνέπειες στο εν εργητικό των Τραπεζών στα Ασφαλιστικά Ταμεία και στους ομολογιούχους), το ιδιωτικό χρέος έχει αυξηθεί κατακόρυφα καθώς οι ιδιωτικές οφειλές μόνο προς το Δημόσιο έχουν σκαρφαλώσει στα 113,9  δις. € το 2025 από 32,5 δις. € τότε, και ενώ οι φόροι αυξήθηκαν ιλιγγιωδώς φθάνοντας στα 71 δις. € το 2025 από 49,7 δις. € τότε και ο ΦΠΑ έφτασε στα 27,8  δις. € το 2025 από 16,6  δις. € τότε.

Τα μεγέθη αυτά δεν υποδηλώνουν μια εκσυγχρονισμένη οικονομία αλλά μια οικονομία σε διαρκή κρίση, ένα παραγωγικό πρότυπο παρωχημένο – μη ανταγωνιστικό διεθνώς και μη συμπεριληπτικό στο εσωτερικό, και μια κοινωνία που είναι αποκλεισμένη κατά το μεγαλύτερο μέρος της από τα οφέλη της ανάπτυξης.  Η στρατηγική ταύτιση της Αντιπολίτευσης με την οικονομική Ατζέντα που οδήγησε σε αυτά τα καταστροφικά για τη χώρα και την κοινωνία αποτελέσματα, αλλά και η αδυναμία της να υπερασπίσει το υπό διωγμό Κράτος Δικαίου και το Κοινωνικό Κράτος οδήγησε στην απονομιμοποίηση συνολικά του πολιτικού συστήματος στο 1/3 τουλάχιστον του εκλογικού σώματος και εξέθρεψε κάθε είδους ακραίο λαϊκισμό και μη πολιτικών θεωριών συνομωσίας.

Μπορεί επομένως να υπάρξει πολιτική αλλαγή χωρίς υπέρβαση της κρίσης εμπιστοσύνης που δημιουργεί στο εκλογικό σώμα η συνταύτισή του με την κυρίαρχη Ατζέντα; Για κάθε σοβαρά σκεπτόμενο πολίτη η απλή εναλλαγή Κόμματος/των στη διακυβέρνηση στις επερχόμενες εκλογές στο πλαίσιο της διαχείρισης της ίδιας πολιτικής Ατζέντας, δεν συνιστά πολιτική αλλά απλά διαχειριστική αλλαγή καθώς δεν αλλάζει ποιοτικά την σχέση εμπιστοσύνης με το εκλογικό σώμα.

Συνιστά π.χ. πολιτική αλλαγή ικανή να αλλάξει το παραγωγικό πρότυπο της χώρας ή απλά αλλαγή κυβερνητικής πολιτικής, η αύξηση των πάσης φύσεως επιδομάτων, η θεσμοθέτηση πλαφόν στα ενοίκια, οι δωρεάν αστικές μεταφορές, οι αποσπασματικές παροχές εν γένει με απλή αλλαγή προτεραιοτήτων στην Υγεία και την Παιδεία, ή οι εκκλήσεις στους οικονομικά ισχυρούς να είναι δίκαιοι ως πατριώτες, στο πλαίσιο της ίδιας πολιτικής Ατζέντας με τη σημερινή; Για πόσο καιρό ακόμη οι ασπιρίνες θα κρατούν στη ζωή ένα σοβαρά νοσούντα ασθενή;

Η αναγκαιότητα της πολιτικής αλλαγής

Σε αντιδιαστολή με την απλή αλλαγή διαχειριστή στη διακυβέρνηση, η πολιτική αλλαγή που απαιτείται σήμερα, αυτή που θα επαναφέρει τους πολίτες στο εκλογικό σώμα και θα ανατάξει την πορεία της χώρας, είναι αυτή που δεν τίθεται καν στις δημοσκοπήσεις, η Προγραμματική: η αλλαγή της κυρίαρχης πολιτικής Ατζέντας της μετάβασης στην Ψηφιακή και Πράσινη οικονομία με ένα Πρόγραμμα που προωθεί ένα νέο παραγωγικό, κοινωνικό και πολιτισμικό παράδειγμα με Κοινωνική Δικαιοσύνη, με Κράτος Δικαίου, με ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας και με προάσπιση των συμφερόντων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της στις συμμαχίες και στα διεθνή fora.

Ένα τέτοιο Πρόγραμμα αποσκοπεί στη ριζική μεταρρύθμιση αυτής της Ατζέντας  και όχι στο φτιασίδωμά της με χάντρες και φτερά για τους ιθαγενείς, με βάση την ανάγκη επανεξισορρόπησης του συσχετισμού κεφαλαίου εργασίας – με αναβάθμιση της θέσης της εργασίας και της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας – στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και στην αύξηση της παραγωγικότητας. Όπως είναι φυσικό, ένα τέτοιο Πρόγραμμα που ανεβάζει ψηλά τον πήχη του πολιτικού διακυβεύματος στις επερχόμενες εκλογές και έρχεται σε προγραμματική σύγκρουση με τα συμφέροντα των λίγων, που έχουν οργανωθεί γύρω από την Ατζέντα της τελευταίας δεκαπενταετίας, προϋποθέτει, για την επικράτησή του, την ύπαρξη ενός μαζικού δημοκρατικού κινήματος που έχει μετασχηματίσει το γενικευμένο θυμό και τη διάχυτη κοινωνική δυσαρέσκεια σε πολιτική πλατφόρμα εναλλακτικής διακυβέρνησης.

Υπάρχουν σήμερα οι προοπτικές για ένα τέτοιο ακηδεμόνευτο και ανεξάρτητο από συμφέροντα μαζικό κίνημα που θα εμπνεύσει στο εκλογικό σώμα την πολιτική εμπιστοσύνη που απαιτεί η συγκυρία και ποιές είναι οι προϋποθέσεις της εκδήλωσής του, έτσι ώστε να οδηγήσει σε μια Προγραμματική πολιτική αλλαγή; Θα επανέλθουμε.