Όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, έτσι και ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, αν και από στρατιωτικής άποψης είναι γεωγραφικά περιορισμένοι, διαπλέκονται άρρηκτα με τον ευρύτερο ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων στο αναδυόμενο πολυπολικό διεθνές σύστημα. Στο κέντρο αυτού του ανταγωνισμού είναι η υποφώσκουσα σύγκρουση του καθιερωμένου αμερικανικού ηγεμόνα με τον ανερχόμενο κινέζικο γίγαντα, ο οποίος έχει συνάψει έναν άτυπο πλην ισχυρό άξονα με τη ρωσική πυρηνική υπερδύναμη.

Με την επέκταση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς, η Δύση στρίμωξε τη Ρωσία, εξωθώντας την να εισβάλει στην Ουκρανία και να διεξάγει έναν πόλεμο που συνεχίζεται για πάνω από τέσσερα χρόνια. Είναι αυτός ο πόλεμος που κατέστησε μονόδρομο τον ρωσοκινέζικο άξονα, σε μία περίοδο που γίνεται εξόφθαλμο ότι οι ΗΠΑ δεν είναι πλέον σε θέση να συντηρήσουν το καθεστώς της στρατιωτικής υπερεπέκτασής τους με δημόσιο χρέος 38 τρισ.

Υποτίθεται ότι οι Αμερικανοί θα περιόριζαν δραστικά την παρουσία τους στην Ευρώπη και στη Μέση Ανατολή για να εστιάσουν στην ανάσχεση της Κίνας. Παρ’ όλα αυτά, ο Τραμπ ενεπλάκη σ’ αυτόν τον πόλεμο και τώρα βρίσκεται εγκλωβισμένος, μακριά από την γρήγορη και εύκολη νίκη, που αρχικά φαντασιωνόταν. Χωρίς να υποτιμάται η αμφιλεγόμενη επιρροή του Νετανιάχου στον Αμερικανό πρόεδρο, μία μερίδα του βαθέος κράτους στις ΗΠΑ ανέπτυξε μία θεωρία για τη σκοπιμότητα της επίθεσης στο Ιράν.

Χάσμα στις διαπραγματεύσεις Τραμπ-Ιράν 

Υποτίθεται ότι θα μπορούσε να εξουδετερωθεί ο πιο αδύναμος κρίκος του ευρασιατικού μπλοκ και κατ’ αυτόν τον τρόπο η Ουάσινγκτον αφενός να ελέγξει την πετρελαιοφόρο περιοχή του Κόλπου, αφετέρου να αποδυναμώσει τους αντιπάλους της. Οι αρχικές προσδοκίες, ωστόσο, διαψεύσθηκαν. Για την ακρίβεια, αυτός ο πόλεμος κινδυνεύει να μετατραπεί σε μπούμεραγκ για τις ΗΠΑ. Αναμφίβολα, οι Αμερικανοί μπορούν να προκαλέσουν συντριπτικά πλήγματα στο Ιράν, όπως έχει απειλήσει ο Τραμπ, αλλά δεν μπορούν να εμποδίσουν το ισλαμικό καθεστώς:

• Να καταφέρει στρατιωτικά πλήγματα προς αμερικανικούς στόχους στην περιοχή, προς το Ισραήλ και προς τις μοναρχίες του Κόλπου – σ’ αυτές συντριπτικά.
• Να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ, ρυθμίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την τιμή του πετρελαίου, του υγροποιημένου φυσικού αερίου και των λιπασμάτων.

Στο σημείο που έχουν φθάσει τα πράγματα και ο Τραμπ και το ισλαμικό καθεστώς έχουν ζωτικό συμφέρον να βρουν ένα συμβιβασμό. Ο μεν πρώτος για να απεμπλακεί, το δε δεύτερο για να αποτρέψει την καταστροφή των πολιτικών υποδομών του Ιράν. Από την άλλη πλευρά, όμως, η απόσταση που τους χωρίζει είναι μεγάλη. Και ο Τραμπ και η Τεχεράνη θέλουν συμβιβασμό, αλλά ο καθένας πολύ πιο κοντά στους δικούς του όρους. Αυτό, σε συνδυασμό με την παντελή έλλειψη εμπιστοσύνης, είναι που δυσκολεύει το να γεφυρωθεί το χάσμα.

Ο Τραμπ θέλει να αφαιρέσει το εμπλουτισμένο ουράνιο και εν μέρει να αφοπλίσει το Ιράν από το πυραυλικό του οπλοστάσιο, χωρίς να προσφέρει εγγύηση ότι το Ιράν και ο Λίβανος δεν θα ξαναγίνουν στόχοι ισραηλινών επιθέσεων. Επίσης, δεν εγγυάται την άρση των κυρώσεων και την επιστροφή των παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων. Η Τεχεράνη συζητάει λύσεις για το πυρηνικό πρόβλημα, αλλά θέτει απαράβατο όρο τα δύο παραπάνω, όπως επίσης και τον έλεγχο του Ορμούζ, όπως προκύπτει από τη γεωγραφία.

Εάν οι διαπραγματεύσεις δεν καταλήξουν, το μόνο που απομένει στον Τραμπ είναι να κλιμακώσει τους βομβαρδισμούς, δεδομένου ότι δεν συζητάει χερσαία εισβολή. Από ό,τι φαίνεται έχει πειστεί ότι δεν είναι από στρατιωτικής απόψεως ρεαλιστική ούτε μία επιχείρηση κατάληψης του Ορμούζ. Η κλιμάκωση, όμως, δεν θα του λύσει το στρατηγικό του πρόβλημα, που είναι να αποτρέψει την άνοδο της τιμής του πετρελαίου.

Τί θα κάνει η Κίνα

Ο ναυτικός αποκλεισμός που έχει επιβάλει ο αμερικανικός στόλος στερεί πολύτιμα έσοδα από την Τεχεράνη, αλλά είναι αμφίβολο εάν η Κίνα θα αφήσει το Ιράν να καταρρεύσει λόγω έλλειψης χρημάτων, όπως δεν άφησε και τη Ρωσία να καταρρεύσει, αγοράζοντας το πετρέλαιό της. Το Πεκίνο, ναι μεν αποφεύγει την άμεση εμπλοκή και πολύ περισσότερο τη σύγκρουση, αλλά έχει συνείδηση ότι και οι Ρώσοι στην Ουκρανία και οι Ιρανοί στη Μέση Ανατολή πολεμούν και για την Κίνα, με την έννοια ότι εμποδίζουν τις ΗΠΑ να εστιάσουν την ισχύ τους για να την πιέσουν.

Σε αντίθεση με την Κίνα, η οποία εκμεταλλεύεται την οικονομική-βιομηχανική της ανωτερότητα για να επεκτείνει την επιρροή της, οι ΗΠΑ ολοένα και περισσότερο στηρίζονται στη στρατιωτική ισχύ. Επί Τραμπ, μάλιστα, έχει εγκαταλειφθεί και κάθε ιδεολογικό πρόσχημα. Στην πραγματικότητα, όμως, όλα δείχνουν πως η ροπή της αμερικανικής υπερδύναμης σε στρατιωτικές επεμβάσεις είναι συστημικό φαινόμενο. Είναι μάλιστα, αξιοσημείωτο πως η Ουάσινγκτον πραγματοποιεί στρατιωτικές επεμβάσεις, χωρίς ξεκάθαρη στρατηγική. Φαίνεται να αντιδρά σε καταστάσεις, χωρίς να διαθέτει μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ΗΠΑ ουσιαστικά έχουν αποτύχει σ’ όλες τις μεγάλες στρατιωτικές περιπέτειές τους, από το Βιετνάμ, το Αφγανιστάν, το Ιράκ και τώρα το Ιράν. Καμία από τις τρεις πρώτες (η τέταρτη είναι σε εξέλιξη) δεν οδήγησε σταθερό πολιτικό αποτέλεσμα.

Η σύγκριση με την Κίνα είναι αποκαλυπτική. Η κινέζικη οικονομική διείσδυση παράγει και αποτελέσματα πολιτικής επιρροής, οι αμερικανικές επεμβάσεις κατά κανόνα προκαλούν πολιτικό κόστος. Αυτό προκαλεί μια σταδιακή μετατόπιση ισχύος, η οποία δεν προκύπτει από μια αποφασιστική σύγκρουση, αλλά από το ότι η Κίνα συσσωρεύει πλεονεκτήματα σε πολλά επίπεδα, ενώ οι ΗΠΑ φθείρονται. Η κινέζικη οικονομική διείσδυση είναι εμφανής και αυξανόμενη όχι μόνο στον Παγκόσμιο Νότο, αλλά και στη Συλλογική Δύση. Είναι εξόφθαλμο, άλλωστε, ότι η Κίνα είναι ο μεγάλος κερδισμένος της παγκοσμιοποίησης.

Είναι φαινομενικά παράδοξο που η αμερικανική πολιτική επιρροή και στρατιωτική ισχύς χρησιμοποιήθηκαν για να στηρίξουν ένα διεθνές σύστημα, το οποίο ευνόησε τον άμεσο ανταγωνιστή των ΗΠΑ, την Κίνα. Αιτία γι’ αυτό είναι ότι το κριτήριο της αμερικανικής πολιτικής δεν ήταν το συμφέρον των ΗΠΑ ως κράτους και κοινωνίας, αλλά το συμφέρον των αμερικανικών πολυεθνικών. Η εκλογή του Τραμπ αντανακλά αυτή την αντίφαση. Μπορεί η πολιτική της επιβολής δασμών να είναι χοντροκομμένη και συχνά αναποτελεσματική, αλλά συνιστά μία προσπάθεια να αντιστραφεί η μεταφορά βιομηχανιών σε χώρες με χαμηλό εργατικό κόστος και οι ΗΠΑ να ξαναγίνουν μεγάλη βιομηχανική χώρα, εκτός από δεσπόζουσα δύναμη στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και στην τεχνολογία.

Τί δείχνει η ιστορία

Η Ιστορία δείχνει ότι οι μεγάλες δυνάμεις που υπερεκτείνονται στρατιωτικά χωρίς αντίστοιχη οικονομική βάση, σταδιακά παρακμάζουν. Ο Τραμπ το κατάλαβε και γι’ αυτό –με τον δικό του τοξικό τρόπο– προσπάθησε να το παίξει ειρηνοποιός. Οι συστημικές τάσεις της αμερικανικής υπερδύναμης την ωθούν προς άλλη κατεύθυνση. Ειδικότερα, η “αιμομικτική” σχέση της με το Ισραήλ, την κρατούν καθηλωμένη στο ηφαίστειο της Μέσης Ανατολής, παρά το γεγονός ότι σύσσωμη η αμερικανική ελίτ δηλώνει σ’ όλους τους τόνους πως οι ΗΠΑ πρέπει να εστιάσουν στην ανάσχεση της Κίνας.

Δεδομένου ότι το Πεκίνο αποφεύγει επιμελώς να εμπλακεί σε μία σύγκρουση με την Ουάσινγκτον, όλα δείχνουν πως η αντιπαράθεσή τους δεν πρόκειται να κριθεί από μία καθοριστική στρατιωτική αναμέτρηση, αλλά δια της διολισθήσεως, από τη σταδιακή μετατόπιση της συνολικής ισχύος και την εξ αυτού διαμόρφωση νέου διεθνούς συστήματος. Ήδη το μονοπολικό διεθνές σύστημα παραχωρεί σταδιακά τη θέση του σ’ ένα πολυπολικό. Οι δυνάμεις που ωθούν προς αυτή την κατεύθυνση είναι δομικές. Απλώς, κρίσεις, όπως οι τωρινοί πόλεμοι και στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή λειτουργούν ως επιταχυντές ή επιβραδυντές, αναλόγως της έκβασής τους. Προφανώς, ο Τραμπ έκρινε ότι το ισλαμικό καθεστώς ήταν αποσταθεροποιημένο και ως εκ τούτου μία –από κοινού με το Ισραήλ– αποφασιστική επίθεση εναντίον του θα οδηγούσε στην ανατροπή του.

Ήταν, ωστόσο, προφανές ότι το Ιράν είναι πολύ πιο ανθεκτικό κράτος από όσα έχουν αντιμετωπίσει οι ΗΠΑ μέχρι τώρα. Επιπλέον, όπως αποδείχθηκε, διαθέτει και ισχυρότατη πυραυλική δύναμη κρούσεως και κυρίως τον έλεγχο του Ορμούζ με ό,τι αυτό σημαίνει για τις παγκόσμιες ενεργειακές ροές και κατ’ επέκταση για τη διεθνή οικονομία. Υποτιμώντας κραυγαλέα τα “χαρτιά” της Τεχεράνης, ο Τραμπ επιτέθηκε, με αποτέλεσμα η “γρήγορη νίκη” να μετατραπεί σε μπούμεραγκ.

Ο εξαναγκασμός μέσω της στρατιωτικής ισχύος, που τόσο πολύ προτιμά ο Τραμπ, έχει ήδη ναυαγήσει με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον τρόπο που θα βλέπουν εφεξής τα κράτη τις ΗΠΑ. Και μόνο ότι το Ιράν έχει μείνει όρθιο και συνεχίζει να ελέγχει το Ορμούζ αφενός του δίνει ένα πολιτικό πλεονέκτημα, αφετέρου αποδομεί την ικανότητα της Ουάσινγκτον να επιβάλει τους όρους της και να απαιτεί από τους άλλους να πληρώσουν το κόστος.

Η κρίση στις σχέσεις των ΗΠΑ με την Ευρώπη είναι πτυχή της αποτυχίας αυτής της πολιτικής. Και η αποτυχία αυτή αποσταθεροποιεί το σύστημα της παγκόσμιας αμερικανικής ισχύος. Πριν τον Τραμπ, τουλάχιστον, η ρητορική περί “παγκόσμιας φιλελεύθερης τάξης που στηρίζεται σε κανόνες” λειτουργούσε ως ιδεολογικός μανδύας της αμερικανικής ηγεμονίας. Από τη στιγμή που έφυγε από τη μέση ο ιδεολογικός μανδύας, έμεινε γυμνός ο καταναγκασμός. Για να λειτουργεί, όμως, πρέπει να πείθει ότι μπορεί να τσακίζει όποιον αμφισβητεί τον ηγεμόνα.

Με την επίθεση στο Ιράν, οι ΗΠΑ έθεσαν τον εαυτό τους σ’ αυτήν ακριβώς τη δοκιμασία και μέχρι τώρα δεν τα πάνε καλά. Όπως προανέφερα, το διακύβευμα είναι πολύ μεγάλο κι αυτό είναι βασική αιτία, που εμποδίζει ένα συμβιβασμό. Μπορεί ο Τραμπ να διακηρύξει “νίκη”, αλλά σημαία έχει πως θα δουν την έκβαση οι τρίτοι. Το καθεστώς του Ορμούζ είναι κεντρικό κριτήριο. Η ρευστότητα δεν είναι λύση για τις ΗΠΑ. Η δε επανέναρξη των μαζικών βομβαρδισμών του Ιράν, όχι μόνο δεν θα ανοίξει τα Στενά, αλλά και θα προκαλέσει ιρανικές επιθέσεις κορεσμού με drones και πυραύλους εναντίον του αμερικανικού στόλου, που εφαρμόζει το ναυτικό αποκλεισμό.

«Δεν δεχόμαστε να πίνουμε νερό με το αίμα των σφαγμένων ζώων μας, δεν δεχόμαστε τον αφανισμό μας. Τα πρόβατα μας είναι ένα κομμάτι της ζωής μας, είναι η ψυχή μας», είπε, μιλώντας προς τους κτηνοτρόφους ο γενικός διευθυντής του αγροτικού συνεταιρισμού Μεσοτόπου, Μανώλης Κωνσταντιδέλλης, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Και προσέθεσε: «Δεν μπορούμε να αντέξουμε να βλέπουμε χωριανούς μας, 40χρονους και 50χρονους να κλαίνε και να μην μπορούν να αντέξουν το πώς θα ζήσουν από εδώ και πέρα. Αν ζήσουμε εμείς θα ζήσουμε όλοι. Αν πεθάνουμε εμείς και τα ζώα μας θα πεθάνουμε όλοι σε αυτόν τον τόπο. Το κακό θα σταματήσει σήμερα εδώ».

Μετά το τέλος της συνέλευσης, στήθηκε μπλόκο στην είσοδο του χωριού, το οποίο και θα παραμείνει ενεργό όλο το 24ωρο. Σύμφωνα με πληροφορίες, το παράδειγμα του Μεσοτόπου αναμένεται να ακολουθήσουν και άλλα χωριά κυρίως της δυτικής Λέσβου, κλείνοντας και αυτά την είσοδο τους σε «κτηνιάτρους και σφαγείς».

Σε 43 ανέρχονται τα επιβεβαιωμένα κρούσματα αφθώδους πυρετού σε 54 συνολικά εκτροφές της Λέσβου κατά το διάστημα 15 Μαρτίου έως 17 Απριλίου, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Μέχρι τώρα έχουν εξεταστεί συνολικά 426 εκτροφές, εκ των οποίων 337 εκτροφές προβάτων, 12 εκτροφές αιγών, 13 εκτροφές βοοειδών και 64 μικτές εκτροφές.

Είχε προηγηθεί την Παρασκευή (17/04) έκτακτη σύσκεψη στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και σχέδιο για μερική άρση απαγόρευσης διακίνησης τυριού από τη Λέσβο. Πρόβλημα με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς έχουν και οι τυροκόμοι του νησιού.

Η εξέλιξη του αφθώδους πυρετού και τα μέτρα που έχουν ληφθεί για την αντιμετώπιση της κρίσης τίθενται στο επίκεντρο της συνέντευξης Τύπου που θα παραχωρήσει τη Δευτέρα 20 Απριλίου, στις 14:00, η ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Σε έγγραφο του Euractiv, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει ότι χώρες που επιθυμούν βαθύτερη ολοκλήρωση θα πρέπει να μπορούν να προχωρούν σε ομάδες τουλάχιστον εννέα κρατών, ενισχύοντας την ενιαία αγορά.

«Ελλείψει επαρκούς προόδου, τα θεσμικά όργανα θα εξετάσουν την ενισχυμένη συνεργασία ώστε να εξασφαλιστεί ταχεία και φιλόδοξη υλοποίηση», αναφέρεται στο έγγραφο.

Η «ενισχυμένη συνεργασία» είναι ρήτρα των Συνθηκών της ΕΕ που επιτρέπει σε τουλάχιστον εννέα κράτη να προχωρούν σε συγκεκριμένα μέτρα πολιτικής, όταν κανονικά θα απαιτούνταν ψηφοφορία με πλειοψηφία. Ενεργοποιήθηκε τελευταία φορά τον Δεκέμβριο για την έγκριση δανείου ύψους 90 δισ. ευρώ προς την Ουκρανία, χωρίς τη στήριξη της Τσεχίας, της Σλοβακίας και της Ουγγαρίας.

Το έγγραφο, με τίτλο «One Europe, One Market», απαριθμεί 42 μέτρα πολιτικής, τα περισσότερα εκ των οποίων δεν είναι νέα και επιδιώκει την επιτάχυνση της υιοθέτησής τους, θέτοντας προθεσμία έως τα τέλη του 2027.

Οι ηγέτες της ΕΕ θα επιδιώξουν να εγκρίνουν το σχέδιο σε άτυπη σύνοδο που θα πραγματοποιηθεί στην Κύπρο την ερχόμενη Πέμπτη.

Ευρώπη δύο ταχυτήτων

Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν έχει επανειλημμένα προωθήσει την ιδέα μιας «Ευρώπης δύο ταχυτήτων» τους τελευταίους μήνες και έχει δηλώσει ότι θα υποστήριζε προσωπικά τη χρήση της ενισχυμένης συνεργασίας για την ενοποίηση των κεφαλαιαγορών, εάν δεν υπάρξει πρόοδος προς μια «ένωση κεφαλαιαγορών» έως το τέλος του 2026. Ο πρόεδρος της Γαλλίας, Μακρόν, στηρίζει επίσης αυτή την κίνηση.

Μεταξύ των προτεινόμενων μέτρων, το έγγραφο ζητεί την υιοθέτηση έως το τέλος του 2026 του πακέτου «Ενσωμάτωσης και Εποπτείας Αγορών», το οποίο στοχεύει στην ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της ευρωπαϊκής εποπτικής αρχής αγορών European Securities and Markets Authority (ESMA), με έδρα το Παρίσι.

Η ομάδα «E6» των πλούσιων χωρών της ΕΕ, με επικεφαλής τη Γαλλία και τη Γερμανία, υποστηρίζει την ενίσχυση των εξουσιών της ESMA. Στο πλαίσιο του σχεδίου της Επιτροπής, τέτοιες πρωτοβουλίες θα μπορούσαν να προχωρήσουν σε μικρότερη κλίμακα, με χώρες όπως το Λουξεμβούργο και η Ιρλανδία, που αντιμετωπίζουν με καχυποψία το μέτρο, να έχουν τη δυνατότητα να εξαιρεθούν.

Το έγγραφο υποστηρίζει επίσης μια πιο αυστηρή εμπορική στάση απέναντι στην Κίνα — πολιτική που υποστηρίζεται ένθερμα από τη Γαλλία, αλλά παραδοσιακά προκαλεί επιφυλάξεις στη Γερμανία, της οποίας οι εξαγωγικές βιομηχανίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την κινεζική ζήτηση.

Παράλληλα, οι Βρυξέλλες εντείνουν τις προσπάθειες για την επιβολή των κανόνων της ΕΕ σε κράτη-μέλη που καθυστερούν ή αντιστέκονται, κάτι που είχαν υποσχεθεί και το 2025, με περιορισμένα αποτελέσματα.

Παραγκωνισμός του Ευρωκοινοβουλίου

Το νέο, μη δεσμευτικό έγγραφο θα πρέπει να εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εκπρόσωπος της Επιτροπής δήλωσε ότι στόχος είναι να οριστικοποιηθεί την Πέμπτη στην Κύπρο. Η φον ντερ Λάιεν και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα έχουν δεσμευτεί ότι το Κοινοβούλιο θα συμμετάσχει πλήρως — ωστόσο, πριν από τη σύνοδο, η συμβολή των ευρωβουλευτών αναμένεται να είναι περιορισμένη.

«Το Κοινοβούλιο θα έχει πλήρη λόγο στη διαμόρφωση αυτών των αποφάσεων», δήλωσε ο Κόστα στους ευρωβουλευτές τον Μάρτιο. Ωστόσο, αρκετοί ευρωβουλευτές που ασχολούνται με την ενιαία αγορά δήλωσαν ότι δεν είχαν ρόλο στη διαμόρφωση της στρατηγικής.
«Είναι πραγματικά παράξενο, σχεδόν παράλογο», ανέφερε κοινοβουλευτικός αξιωματούχος, επισημαίνοντας ότι ανέμενε επίσημη διαβούλευση μέχρι τώρα.

Η Επιτροπή κοινοποίησε σχέδιο μόνο στην πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα, την Πέμπτη, το οποίο βασίστηκε σε προηγούμενο προσχέδιο που είχαν καταρτίσει οι ηγέτες της ΕΕ τον Μάρτιο. Άλλος αξιωματούχος υποβάθμισε τη σημασία του περιορισμένου ρόλου του Κοινοβουλίου, λέγοντας ότι, παρά την απουσία επίσημης διαβούλευσης, η Επιτροπή έλαβε υπόψη τις θέσεις των πολιτικών ομάδων.

Το Κοινοβούλιο ενδέχεται να προχωρήσει σε μικρές τροποποιήσεις τις επόμενες ημέρες, αλλά δεν αναμένεται να θέσει απαιτήσεις που θα μπορούσαν να εκτροχιάσουν την έγκριση του σχεδίου στην Κύπρο την επόμενη εβδομάδα, σύμφωνα με τον ίδιο αξιωματούχο.
«Αν επρόκειτο για μεγάλη έκπληξη, θα ήταν μεγαλύτερο πρόβλημα για εμάς», πρόσθεσε.

Μια πρώτη συζήτηση μεταξύ των πρεσβευτών της ΕΕ πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή. Διπλωμάτης της ΕΕ δήλωσε ότι η στρατηγική έγινε γενικά δεκτή θετικά, αν και αρκετές πρωτεύουσες προειδοποίησαν ότι ορισμένοι στόχοι μπορεί να είναι υπερβολικά φιλόδοξοι.
Όσον αφορά την υλοποίηση του διετούς σχεδίου, η ΕΕ θα συγκροτήσει τριμερή ομάδα καθοδήγησης, με τη συμμετοχή αξιωματούχων από τα τρία βασικά θεσμικά όργανα.

O κ. Τσουκαλάς πρόσθεσε πως «επίσης, δεν μας είπε ποιον εκβιάζει η κυρία Παπανδρέου και για ποιο λόγο, εφόσον το Κολλέγιο των Ευρωπαίων Εισαγγελέων έχει αποφασίσει την ανανέωση της; Την κυβέρνηση; Βάσει των νεότερων τοποθετήσεων του κ. Γεωργιάδη αυτό δεν είναι δυνατό, αφού ο ίδιος πλέον δηλώνει πως η κυβέρνηση δεν είναι αρμόδια για την ανανέωση».

Σύμφωνα με τον ίδιο, «εκτός και αν ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας στέλνει κάποιο μήνυμα στην κ. Παπανδρέου υπονοώντας πως αν δεν αρχειοθετήσει τις υποθέσεις των βουλευτών των οποίων ζητήθηκε η άρση ασυλίας, δεν θα ανανεωθεί η θητεία της. Ή ακόμα χειρότερα αν από υπερβάλλοντα αυταρχικό ζήλο αποκάλυψε τον σκοπό της κυβέρνησης να μεθοδεύσει τη μη ανανέωση της θητείας της κυρίας Παπανδρέου, κάτι που είναι προφανώς αδιανόητο σε ένα κράτος δικαίου με διάκριση των εξουσιών».

Ο κ. Τσουκαλάς συμπλήρωσε ότι «πάντα βέβαια είναι πιθανό κατά την προσφιλή του μέθοδο, να θεωρεί ρουσφέτι ακόμα και την ανανέωση των θητειών των Ευρωπαίων Εισαγγελέων και να ζητά ανταλλάγματα. Όλα αυτά τα αντιφατικά συμπεράσματα που προκύπτουν από τις δηλώσεις του, μόνο ο κ. Γεωργιάδης μπορεί να τα απαντήσει, όταν αποφασίσει ποια είναι η θέση του και κανείς άλλος».

Συνέχισε λέγοντας πως «σε κάθε περίπτωση οι δημόσιες παρεμβάσεις του την τελευταία εβδομάδα με τις οποίες χαρακτήρισε την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ‘ως μη σοβαρό θεσμό’ και ‘έναν απλό νόμο του ελληνικού κράτους που μπορεί να καταργηθεί’ κατηγορώντας την Ευρωπαία Εισαγγελέα ότι απέστειλε δικογραφία στη Βουλή ‘προκειμένου να εκβιάσει την ανανέωση της θητείας της’ ή ‘λόγω νομικής ανεπάρκειας’, συνιστούν ευθεία αμφισβήτηση ενός θεσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρωτοφανή στοχοποίηση εισαγγελικού λειτουργού».

Τόνισε πως «η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αποτελεί θεσμό που θεσπίστηκε με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2017/1939, ο οποίος έχει άμεση ισχύ και υπεροχή έναντι της εθνικής νομοθεσίας». Τέλος, ανέφερε πως «οφείλει ως υπουργός Ευρωπαϊκής χώρας να απέχει από τοποθετήσεις που παραβιάζουν ευθέως τις αρχές του κράτους δικαίου και της διάκρισης των εξουσιών και δημιουργούν κλίμα εκφοβισμού σε βάρος των λειτουργών της δικαιοσύνης».

Η σημερινή ανάρτηση του Άδωνι Γεωργιάδη:

Δείτε τώρα πόσο ασήμαντη, πρόχειρη και τοξική Αντιπολίτευση έχουμε δυστυχώς. Βγαίνω εγώ προχθές στο @action24tv και αποκαλύπτω ότι η ανανέωση της θητείας των Ελλήνων εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων θα κριθεί μέσα στο Μάϊο από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο. Με το που το λέω… pic.twitter.com/nGel9jFeKQ

— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) April 19, 2026

Με 9/37 δίπονα (17/27 η ΑΕΚ), ο Πανιώνιος δεν είχε ελπίδες για θετικό αποτέλεσμα απέναντι στη μία εκ των τεσσάρων φιναλίστ του φετινού Basketball Champions League. Πάντως, τα 20 λάθη των παικτών του (13 ο Πανιώνιος) θα πρέπει να προβληματίσουν τον Ντράγκαν Σάκοτα.

Ο Δημήτρης Φλιώνης, με 16 πόντους και 4 ριμπάουντ, ξεχώρισε από τους «κιτρινόμαυρους», ενώ διψήφιος ήταν και ο Γκρέγκορι Μπράουν με 11 πόντους και 7 ριμπάουντ.

Από τον Πανιώνιο κορυφαίος αναδείχτηκε ο Τζόσεφ Τομασον με 19 πόντους, 3 ριμπάουντ και 2 ασίστ.

Τα δεκάλεπτα: 7-21, 29-38, 42-59, 57-71

Η ΑΕΚ κυριάρχησε από το εναρκτήριο τζάμπολ, αξιοποιώντας την αστοχία των παικτών των γηπεδούχων. Με 7 πόντους του Φλιώνη, οι «κιτρινόμαυροι» προηγήθηκαν με 11-3, ενώ ο Μπράουν, με την είσοδό του, οδήγησε την ομάδα του στο 7-21, στο 10ο λεπτό. Ο Πανιώνιος αντέδρασε στη 2η περίοδο, με τον Τόμασον να συνδέεται με το καλάθι, και με 11 προσωπικούς πόντους στο α΄ μέρος επέτρεψε στην ομάδα της Νέας Σμύρνης να μειώσει σε 29-38 (ημίχρονο). Στο β΄ μέρος, οι παίκτες του Ντράγκαν Σάκοτα δεν απειλήθηκαν, βρέθηκαν στο +17 (42-59) στο τέλος της 3ης περιόδου, για να πάρουν το θετικό αποτέλεσμα με το τελικό 57-71.

Διαιτητές: Τσαρούχα, Χριστινάκης, Χατζημπαλίδης

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ (Νέναντ Μάρκοβιτς): Ουότσον 6, Λέμον, Τόμασον Τζούνιορ 19 (4), Κρούζερ, Γκίκας, Τέιλορ 10 (2), Τσαλμπούρης 3, Λιούις 4, Γόντικας 2, Πατρίκης 5 (1), Νικολαϊδης 18 (2)

ΑΕΚ (Ντράγκαν Σάκοτα): Γκρέι 6, Φλιώνης 16 (2), Φιζέλ 4, Μπάρτλεϊ 9 (1), Χαραλαμπόπουλος 7, Σκορδίλης, Μπράουν 11 (1), Κατσίβελης 4, Λεκαβίτσιους 6 (1), Αρσενόπουλος, Πετσάρκι, Νάναλι 8 (2)

ΑΕΚ-ΠΑΟΚ

Όσοι περίμεναν ντέρμπι «Δικεφάλων» στη Νέα Φιλαδέλφεια, διαψεύστηκαν παταγωδώς. Η ΑΕΚ παραδίδοντας σεμινάριο τακτικής και αφοσίωσης θριάμβευσε με 3-0 του ΠΑΟΚ στην «Αγιά Σοφιά – Allwyn Arena» για τη 2η Αγωνιστική των Play Off 1-4 του πρωταθλήματος της Super League, αποκτώντας τεράστιο προβάδισμα για την κατάκτηση του φετινού τίτλου. Κι αν το 1-0 ήρθε με αυτογκόλ του Τόμας Κεντζιόρα (36’), η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς στο δεύτερο μέρος ήταν απολαυστική, ανεβάζοντας το δείκτη του σκορ με τα γκολ των Αμπουμπακαρί Κοϊτά (73’) και Ορμπελίν Πινέδα (80’). Έτσι, εν αναμονή του ντέρμπι «αιωνίων», ξέφυγε με οκτώ βαθμούς από τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ, τέσσερις αγωνιστικές πριν το φινάλε.

Η Ένωση απείλησε πρώτη, στο 4’, όταν μετά από γρήγορη εκτέλεση φάουλ προς τον Ζίνι, ο Χόρχε Σάντσες άθελά του έστρωσε την μπάλα στον Πινέδα, αλλά ο Αντώνης Τσιφτσής με το δεξί πόδι έδιωξε σε κόρνερ το σουτ του Μεξικανού. Ακολούθησαν δυο άστοχα σουτ των φιλοξενούμενων, από τον Δημήτρη Χατσίδη (12’) και τον Αλεξάντερ Γερεμέγεφ (19’), αλλά και η τρομερή διπλή ευκαιρία για την ΑΕΚ. Ο Ζίνι βγήκε στα αριστερά και πλάσαρε, ο Τσιφτσής δεν απέκρουσε πειστικά, αλλά ο Έλληνας τερματοφύλακας του ΠΑΟΚ έδιωξε εκ νέου, ενστικτωδώς με το κεφάλι, την προβολή του Μπαρνάμπας Βάργκα. Η τρίτη ευκαιρία ήταν και η… φαρμακερή για τους γηπεδούχους. Από ενέργεια του Ζίνι, η μπάλα έφτασε αριστερά στον Ρομπέρτο Περέιρα. Ο Αργεντινός σημάδεψε τον Τζέιμς Πενράις, αλλά το κεφάλι του Κεντζιόρα παρενεβλήθη κι άφησε… σύξυλο τον Τσιφτσή, για το 1-0 στο 36’.

Στο δεύτερο μέρος ο Ράζβαν Λουτσέσκου με τις γρήγορες αλλαγές του θέλησε να αλλάξει τη ροή του αγώνα. Ενώ, όμως, ο ΠΑΟΚ φάνηκε να έχει την κατοχή της μπάλας, η ΑΕΚ έχασε απίθανη ευκαιρία στο 63’. Ο Βάργκα βρήκε τον Ζίνι, εκείνος πλάσαρε τον εξερχόμενο Τσιφτσή που απέκρουσε, η μπάλα έφτασε στον Περέιρα, αλλά ο Αργεντινός αντί να σουτάρει στην κενή εστία θέλησε να βρει πάλι τον Αγκολέζο, που δεν είχε καλή ισορροπία κι η φάση πέρασε.

Λίγα λεπτά αργότερα, όμως, ο Κοϊτά δε λάθεψε. Ο Ζοάο Μάριο, που μόλις είχε περάσει στο ματς, έκανε κούρσα από τα αριστερά, τροφοδότησε τον Πινέδα, εκείνος τον Μαυριτανό εξτρέμ που «χόρεψε» τον Αμπντούλ Ραχμάν Μπάμπα και με το αριστερό «έγραψε» το 2-0 στο 73’. Η άμυνα των «ασπρόμαυρων» πελαγοδρομούσε, με την Ένωση να φτάνει πολύ εύκολα στην αντίπαλη εστία. Κι αν ο Μπάμπα πρόλαβε τον Κοϊτά στο 77’, δεν συνέβη το ίδιο τρία λεπτά μετά. Από λάθος στη μεσαία γραμμή, έφυγαν πέντε παίκτες της ΑΕΚ με δύο του ΠΑΟΚ, με τον Πινέδα να ολοκληρώνει μόνος του τη φάση, δίνοντας διαστάσεις θριάμβου στη νίκη της ομάδας του Μάρκο Νίκολιτς. Η μόνη προσπάθεια αντίδρασης των φιλοξενούμενων, ήταν η κεφαλιά του Μαντί Καμαρά στο οριζόντιο δοκάρι στο 87’, μετά από ωραίο συνδυασμό -ίσως μοναδικό στο ματς- των Γιάννη Κωνσταντέλια και Μπάμπα.

Η ΑΕΚ έφτασε τους 66 βαθμούς, αφήνοντας τον ΠΑΟΚ στους 58, με τον Ολυμπιακό να έχει τους ίδιους, αλλά να παίζει στις 21:00 με τον Παναθηναϊκό (50) στη Λεωφόρο. Για την Ένωση ακολουθούν οι διπλές αναμετρήσεις με τους «πράσινους», αλλά νωρίτερα διεξάγεται ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδας, με τον ΠΑΟΚ να καλείται να ανασυνταχθεί καθώς θα αντιμετωπίσει τον ΟΦΗ στο Πανθεσσαλικό Στάδιο (Σάββατο 25/4, 20:30).

Διαιτητής: Χεσούς Χιλ Μανθάνο (Ισπανία)
Κίτρινες: Γκατσίνοβιτς – Σάντσες, Ζαφείρης, Κωνσταντέλιας.

Οι συνθέσεις των δύο ομάδων:

ΑΕΚ (Μάρκο Νίκολιτς): Στρακόσια, Μουκουντί, Ρότα, Πενράις (56’ Πήλιος), Ρέλβας, Πινέδα, Μάριν, Περέιρα (67’ Ζοάο Μάριο), Γκατσίνοβιτς (56’ Κοϊτά), Βάργκα, Ζίνι (85’ Κουτέσα).

ΠΑΟΚ (Ράζβαν Λουτσέσκου): Τσιφτσής, Σάντσες (46’ Κένι), Κεντζιόρα, Λόβρεν (46’ Μιχαηλίδης), Μπάμπα, Ζαφείρης (58’ Καμαρά), Οζντόεφ, Κωνσταντέλιας, Χατσίδης (58’ Ζίβκοβιτς), Τάισον (82’ Πέλκας), Γερεμέγεφ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

»Διακρίθηκε επίσης ως πρόεδρος του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Πειραιά (ΙΟΠ) αλλά και με την συμμετοχή του σε Διεθνείς Ιστιοπλοϊκούς αγώνες Η κηδεία του θα τελεστεί την Τρίτη 21 Απριλίου 2026 και ώρα 15:45 στο Αποτεφρωτήριο της Ριτσώνας».

«Ο Στρατός των ΗΠΑ χρησιμοποιεί θαλάσσια drones για να βοηθήσει στην αποναρκοθέτηση των Στενών από τις νάρκες που μπορεί να υπάρχουν σε αυτό, σε μια προσπάθεια να αποδυναμώσει την εξουσία του Ιράν στη θαλάσσια οδό και να ξεκινήσει την αποκατάσταση της εμπορικής ναυτιλίας», ανέφερε ανώνυμη πηγή στο έντυπο.

Σύμφωνα με την εφημερίδα χρησιμοποιούνται για την αποναρκοθέτηση υποβρύχια drones αλλά και απλά πλωτά και εναέρια. Σημειώνεται ότι είναι εξοπλισμένα με σόναρ για την αναζήτηση ναρκών. Επικαλούμενη πηγή στο υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ, το δημοσίευμα αναφέρει ότι για την αποναρκοθέτηση χρησιμοποιείται ένας συνδυασμός προγραμματισμένων drones και μέσων που ελέγχονται από τους πεζοναύτες.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «η αποναρκοθέτηση είναι ένα από τα πιθανά μέτρα για την προετοιμασία της διέλευσης των αμερικανικών στρατιωτικών νηοπομπών στην περιοχή και για την προστασία των δεξαμενόπλοιων κατά την πλεύση στα Στενά».