Παράλληλα δύο ακόμη άτομα μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία και συγκεκριμένα , ένας στο “Σωτηρία” με αναπνευστικά προβλήματα και ο δεύτερος στον “Ερυθρό Σταυρό” καθώς τραυματίστηκαν στην προσπάθειά τους να απομακρυνθούν από το χώρο της πυρκαγιάς. Η φωτιά εκδηλώθηκε σήμερα λίγο πριν τις 12.00 σε ισόγειο ξενοδοχείου επί της οδού Δώρου, στην Ομόνοια με τους ένοικους να απομακρύνονται στο πλαίσιο προληπτικής εκκένωσης που πραγματοποιήθηκε. Όπως έγινε γνωστό από την Πυροσβεστική, η πυρκαγιά έσβησε σε χρονικό διάστημα μισής ώρας χωρίς να επεκταθεί σε άλλους ορόφους, αλλά το κτίριο γέμισε κάπνα. Στο σημείο επιχείρησαν 25 πυροσβέστες, με 7 οχήματα εκ των οποίων ένα ειδικό βραχιονοφόρο όχημα και ένα ειδικό κλιμακοφόρο όχημα. Το Ανακριτικό Κλιμάκιο Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού Αττικής διερευνά τα αίτια της πυρκαγιάς.

Ο περιφερειάρχης Ιβ Σεγκί περιέγραψε στο τηλεοπτικό δίκτυο BFM πως το αεροσκάφος φαίνεται πως υπέστη βλάβη προτού πέσει κατακόρυφα και συντριβεί στο έδαφος στις 11:30 σήμερα το πρωί (τοπική ώρα). Το δυστύχημα σημειώθηκε σε οικιστική περιοχή κοντά σε ένα εμπορικό κέντρο και παρά λίγο να σημειώνονταν πολλές παράπλευρες απώλειες.

Οι εκπαιδευόμενοι ήταν ομάδα νοσηλευτών, σύμφωνα με πηγή προσκείμενη στην έρευνα. Το αεροσκάφος, τύπου Pilatus, εγγεγραμμένο σε γερμανικό νηολόγιο, είχε απογειωθεί από το αεροδρόμιο Nancy-Essey. Συνετρίβη κοντά στον διάδρομο προσγειώσεως, σε έναν δρόμο διπλής κατεύθυνσης, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αφήνοντας αιχμές κατά της Τζάκρη, ο κ. Κασσελάκης τονίζει: «Σε αυτήν την πορεία δεν χωρούν προσωπικές φιλοδοξίες ή αναχρονιστικές αντιλήψεις πολιτικής επιβίωσης» και προσθέτει: «Είμαστε Δημοκράτες για τις ιδέες μας και όχι για την εξουσία. Δεν είμαστε επαγγελματίες πολιτικοί. Είμαστε ενεργοί πολίτες με ένσημα από την εργασία, την αγορά, την επιστήμη, την κοινωνία – και είμαστε μαζί για να συνεισφέρουμε στην ριζική ανανέωση που έχει ανάγκη η χώρα μας».

Από την πλευρά του, το γραφείο τύπου του κόμματος σε ανακοίνωση που εξέδωσε για τη Θεοδώρα Τζάκρη αναφέρει: «Σεβόμαστε απολύτως το δικαίωμα κάθε στελέχους να διαμορφώνει τις πολιτικές του επιλογές και να ακολουθεί τη δική του πορεία. Ωστόσο, διαφωνούμε με την αποτίμηση που επιχειρείται για την πολιτική φυσιογνωμία και την πορεία των ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ – ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ. Και φυσικά διαφωνούμε με κάθε λογής αριστερόμετρα απ όπου κι αν προέρχονται!».

Λίγο νωρίτερα, η κα Τζάκρη ανακοίνωσε την παραίτησή της από το κόμμα «Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο» του Στέφανου Κασσελάκη, διατυπώνοντας αιχμές για «δεξιά απόκλιση». «Δεν θυμάμαι να συμφωνήσαμε ότι αυτή η κινηματική προσπάθεια θα εξελισσόταν σε ένα αρχηγικό κόμμα που θα χωρούσε στο κάδρο των συνομιλητών του ό,τι πιο ακροδεξιό και ακρο-νεοφιλελεύθερο έχει γνωρίσει η μεταπολιτευτική Ελλάδα και αυτό δεν είναι άλλο από το καθεστώς Μητσοτάκη και τους πρόθυμους υπηρέτες του» γράφει χαρακτηριστικά η κα Τζάκρη.

Η συνέντευξη Άδωνι στον Κασσελάκη

Είναι προφανές ότι αναφέρεται στην συνέντευξη που έδωσε ο Άδωνις Γεωργιάδης στον Κασσελάκη, στην διαδικτυακή εκπομπή του. Άλλωστε, λίγες ώρες νωρίτερα είχε δηλώσει (OPEN) ότι δεν ρωτήθηκε γι’ αυτό και διαφωνεί. Η συνέντευξη Άδωνι στον Κασσελάκη σχολιάστηκε εκτενώς στα social.

Στην ανάρτησή του, ως απάντηση, ο Γεωργιάδης αναφέρθηκε στην πολιτική διαδρομή της Θεοδώρας Τζάκρη, από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια στο κόμμα του Κασσελάκη. Παράλληλα, υπερασπίστηκε τη συνέντευξη που παραχώρησε στον Κασσελάκη, υποστηρίζοντας ότι η συζήτηση «πήγε εξαιρετικά καλά» και ότι ανέδειξε έναν πολιτικό πολιτισμό που, όπως είπε, «τον χρειαζόμαστε». Ο υπουργός Υγείας σχολίασε επίσης με αιχμηρό τρόπο τα σενάρια επιστροφής της κυρίας Τζάκρη στο ΠΑΣΟΚ, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «μην τυχόν και χάσουν τέτοιο κελεπούρι».

Η αποχώρηση της Τζάκρη ακολουθεί την αποχώρηση έτερων βουλευτών (όπως του κ. Αυλωνίτη) από το κόμμα Δημοκράτες και αρκετών στελεχών που κατηγορούν το κόμμα για αρχηγισμό και για έλλειψη εσωκομματικής δημοκρατίας. Το κόμμα Δημοκράτες διαθέτει πλέον τρεις ανεξάρτητους βουλευτές, (δεν διαθέτει ΚΟ) δύο από τον ΣΥΡΙΖΑ και έναν από την Πλεύση Ελευθερίας.

Σύμφωνα με το ethnos.gr συγκλονιστική είναι η μαρτυρία άνδρα που περνούσε με το μηχανάκι του κάτω από το κτήριο την ώρα που είχε τυλιχθεί στις φλόγες. Όπως περιέγραψε, είδε μια ηλικιωμένη γυναίκα να βρίσκεται στο μπαλκόνι και να εκλιπαρεί για βοήθεια.

«Βλέπω ότι βγάζει καπνούς και η γιαγιά φώναζε “βοήθεια, βοήθεια”. Παράτησα το μηχανάκι και της λέω “πήδα, πήδα” και την έπιασα στα χέρια μου μαζί με ένα ακόμα παιδί», ανέφερε. Ο άνδρας, εμφανώς συγκινημένος, έκλεισε τη μαρτυρία του λέγοντας: «Το μόνο που θέλω είναι να είναι η γιαγιά καλά, ζήτω ο Πόντος».

Από τις αναθυμιάσεις τραυματίστηκαν και δύο πυροσβέστες που επιχειρούσαν στο σημείο. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ένας υπέστη εγκαύματα στο πρόσωπο, ενώ ο δεύτερος παρουσίασε αναπνευστικά προβλήματα και του χορηγήθηκε οξυγόνο. Η επιχείρηση της πυροσβεστικής συνεχίζεται, ενώ οι Αρχές αναμένεται να διερευνήσουν τα αίτια της φωτιάς.

Λίγα λεπτά αργότερα, στο σημείο έφτασε ο γιος του ηλικιωμένου ζευγαριού, το σπίτι του οποίου τυλίχθηκε στις φλόγες στη συμβολή των οδών Αγίων Πάντων και Αριστείδου στην Καλλιθέα.

Μη γνωρίζοντας την κατάσταση της υγείας των γονιών του, έτρεχε αλλόφρων στον δρόμο, κρατώντας το σκυλάκι του, και ρωτούσε πυροσβέστες, αστυνομικούς και γείτονες τι απέγιναν. Όταν ενημερώθηκε ότι οι γονείς του είναι καλά, κατέρρευσε και ξέσπασε σε λυγμούς, πέφτοντας στις αγκαλιές των γειτόνων.

Μετά την ολοκλήρωση της προανάκρισης από το Α.Κ.Α.Ε.Ε. Κορινθίας, ο 76χρονος συνελήφθη στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας και οδηγήθηκε ενώπιον της αρμόδιας εισαγγελικής αρχής.

Σημειώνεται ότι, από 1 Ιανουαρίου έως και 28 Ιουνίου 2026, έχουν επιβληθεί συνολικά 486 διοικητικά πρόστιμα, συνολικού ύψους 557.517,295 ευρώ, ενώ έχουν πραγματοποιηθεί 131 συλλήψεις στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας, από τις οποίες οι 123 (93,89%) είναι από αμέλεια και οι 8 (6,11%) από πρόθεση.

Όπως τονίζεται από την Πυροσβεστική, η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (Δ.Α.Ε.Ε.) και οι ανακριτικές υπηρεσίες του Πυροσβεστικού Σώματος παραμένουν σε αυξημένη επιχειρησιακή ετοιμότητα, διενεργώντας εντατικούς ελέγχους και προχωρώντας άμεσα στην απόδοση ευθυνών όπου διαπιστώνονται παραβάσεις.

Τέλος το Πυροσβεστικό Σώμα υπενθυμίζει ότι η συντριπτική πλειονότητα των πυρκαγιών εξακολουθεί να οφείλεται σε ανθρώπινη αμέλεια. «Η τήρηση των μέτρων πυρασφάλειας και η αποφυγή ενεργειών ή εγκαταστάσεων που ενδέχεται να προκαλέσουν ανάφλεξη αποτελούν βασική προϋπόθεση για την προστασία της ανθρώπινης ζωής, του φυσικού περιβάλλοντος και των περιουσιών των πολιτών», σημειώνεται από την Πυροσβεστική.

Υπάρχει δε διπλή αυθαιρεσία στο γεγονός της εξαίρεσης, που αφορά και τα δύο συνθετικά της λέξης: δεν γνωρίζουμε ούτε το γιατί της αίρεσης (δηλαδή γιατί επιλέγεται αυτό το στοιχείο και όχι άλλο) ούτε το γιατί του εξ (δηλαδή γιατί το επιλεγμένο τίθεται εκτός της κανονικότητας). Και υπάρχει αυθαιρεσία διότι ο κανόνας δεν μπορεί να εξηγήσει παρά μόνον ό,τι λειτουργεί υπό τη δική του λογική ισχύ. Δηλαδή αδυνατεί να εξηγήσει ό,τι διαφεύγει της λογικής του τάξης. Υπάρχει συνεπώς ένα στοιχείο βίας στο γεγονός της εξαίρεσης.

Αν περάσουμε στο επίπεδο της κοινωνικής πρακτικής η “ανωμαλία” παίρνει άλλα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Όταν οι σχέσεις αφορούν άψυχα πράγματα, λέμε συνήθως πως “η εξαίρεση επιβεβαιώνει τον κανόνα”. Με το οξύμωρο αυτό ευφυολόγημα εννοούμε πως ο νόμος των μεγάλων αριθμών δεν επηρεάζεται από το γεγονός ότι ένα ή δύο στοιχεία παραμένουν “ανυπάκουα”. Παραμένει πάντως ανεξήγητο το γεγονός της εξαίρεσης αυτής.

Οι κανόνες της ηθικής

Αλλάζουν τα πράγματα όμως όταν τα σχετιζόμενα στοιχεία δεν είναι άψυχα, αλλά υποκειμενικότητες, με βούληση, νόηση και επιθυμίες. Το πώς πρέπει να ζουν και να σχετίζονται μεταξύ τους τα υποκείμενα, ορίζει το πεδίο που ονομάζουμε ηθική. Η αξίωση εξαίρεσης στο πεδίο της ηθικής δεν προέρχεται από μια απρόσωπη “ιδιορρυθμία” της γλώσσας. Εδώ πρόκειται για την βουλητική αξίωση ενός υποκειμένου να εξαιρεθεί από την τήρηση ενός κανόνα γενικής ισχύος. Αυτή η αξίωση όχι μόνον δεν “επιβεβαιώνει” τον κανόνα, αλλά τον αναστέλλει και τον απειλεί. Γιατί αυτό;

Διότι οι κανόνες της ηθικής, δηλαδή οι κανόνες που αφορούν το πώς πρέπει να ζούμε εντός της κοινωνίας, έχουν ισχύ υπό τον όρο της οικουμενικότητας. Τουλάχιστον στην νεωτερική δυτική κοινωνία, για να μην ανατρέξουμε σε άλλους πολιτισμούς, η δεσμευτικότητα των ηθικών κανόνων θεμελιώθηκε στην κοινή ανθρώπινη φύση. Αυτό κατέστη απολύτως αναγκαίο ήδη από τις απαρχές της νεωτερικότητας για τους εξής λόγους.

1. Η πολυδιάσπαση των χριστιανικών ομολογιών (Παπισμός- Μεταρρύθμιση) οδήγησε σε διαιρέσεις και θρησκευτικούς πολέμους. Η κοινή θρησκεία δεν μπορούσε να αποτελέσει κοινή βάση αναφοράς.
2. Η προϊούσα εκκοσμίκευση, απομάκρυνε τη θρησκεία γενικά από το κέντρο οργάνωσης και νοηματοδότησης του βίου. Η κοινή βάση αναφοράς δεν μπορούσε να είναι θρησκευτική.
3. Η αποσύνθεση των παραδοσιακών κοινοτικών αξιών, ανέδειξε την αξία της ατομικότητας.
4. Το εμπόριο, η βιοτεχνική και μετά η βιομηχανική παραγωγή έφερε τον ανταγωνισμό για το κέρδος στο κέντρο της ζωής των ατόμων. Το χρήμα συνδέει τα άτομα μέσω του συμφέροντος, αλλά συγχρόνως τα φέρνει σε αντιπαράθεση, καθώς το καθένα ακολουθεί μόνο το δικό του συμφέρον και κανείς δεν εγγυάται σύγκλιση και εναρμόνιση των συμφερόντων.

Το νεωτερικό ηθικό πρόβλημα

Το νεωτερικό ηθικό πρόβλημα λοιπόν έγκειται στο εξής: Τι μπορεί να αποτελέσει ηθικό δεσμό για άτομα που δεν έχουν πλέον ούτε κοινή πίστη και πιθανότατα πολύ εξασθενημένη ή και διόλου πίστη; Πώς να δεσμευθούν ηθικά άτομα τα οποία δεν αναγνωρίζουν κανένα κοινό ύψιστο αγαθό, τα οποία αποβλέπουν στο ατομικό/οικογενειακό τους όφελος; Σε ποιον λογοδοτούν ηθικά, εφόσον κανέναν δεν αναγνωρίζουν ως αυθεντία; Και πώς θα γίνει αυτό υπό τον νεωτερικό αξιακό όρο της αξίας του ατόμου. Πώς θα γίνει ο ατομιστής άνθρωπος να υπακούει σε κανόνες, χωρίς να αναιρείται η ελευθερία του;

Ελλοχεύει ο κίνδυνος, η απολύτως αναγκαία τάξη για την μη διάλυση της κοινωνίας να επιβληθεί αυθαίρετα από τη νομοθετική βούληση του πολιτικού κυρίαρχου, σε ένα κενό ηθικής. Κάτι που θα σήμαινε (μερική) αναίρεση της ατομικής ελευθερίας και απεριόριστο αυταρχισμό. Έχει σημασία να γνωρίζουμε ότι αυτό το ενδεχόμενο είναι εγγενής ροπή στον καπιταλιστικό πολιτισμό της φιλελεύθερης και δημοκρατικής Δύσης. Ωστόσο, υπήρξαν δυο τουλάχιστον εγχειρήματα, την εποχή του Διαφωτισμού, να αποτραπεί αυτή η καταστροφική δύναμη που λειτουργεί σαν νόμος της βαρύτητας σε μια κοινωνία εξατομίκευσης. Και οι δύο αυτοί δρόμοι βασίζουν την αξίωση οικουμενικότητας των κανόνων στην κοινή ανθρώπινη φύση. Ας τους δούμε όσο πιο απλά γίνεται:

Ο ένας δρόμος είναι εκείνος των ηθικών συναισθημάτων. Η προσέγγιση αυτή, που εγκαινιάστηκε, τον 18ο αιώνα από τους φιλοσόφους του Σκωτικού Διαφωτισμού και θεμελιωτές του οικονομικού φιλελευθερισμού (Francis Hutcheson, David Hume, Adam Smith), θεμελιώνεται στην υπόθεση ότι όλοι ο άνθρωποι, ανεξαρτήτως θρησκευτικών και κοσμικών πεποιθήσεων, πίστεως, έχουν κοινή φύση. Κυρίως, κοινή ψυχολογική δομή, όπου δεσπόζουν δύο ροπές: α. ο καθένας έχει μια μεροληπτική προτίμηση προς τον εαυτό του (οι άνθρωποι χαρακτηρίζονται από φιλαυτία κυρίως και όχι φιλαλληλία) και β. ο καθένας εξαρτάται ψυχολογικά σε σημαντικό βαθμό από την επιδοκιμασία των άλλων.

Με άλλα λόγια, όλοι οι άνθρωποι έχουν σοβαρό λόγο να ικανοποιούν τη φιλαυτία τους (συμφέρον), όμως, υπό τον όρο ότι δεν θα προκαλέσουν την αποδοκιμασία των άλλων. Αυτή η διπλή ροπή, έχει ως συνέπεια, ο καθένας να ψάχνει το σημείο ισορροπίας μεταξύ του συμφέροντός του και του συμφέροντος των άλλων. Η φύση του ανθρώπου δηλαδή είναι έτσι δομημένη ώστε μπορεί φαντασιακά να μπει στην θέση του άλλου και να συμμεριστεί τα συναισθήματα του άλλου.

Αυτό, οι ψυχολόγοι σήμερα το ονομάζουν ενσυναίσθηση (empathy). Οι Σκώτοι το ονόμαζαν sympathy (συμπάθεια). Ποτέ ή σπανίως μόνον η συμπάθεια μπορεί να φτάσει στο επίπεδο του αλτρουϊσμού. Ωστόσο, είναι αρκετά ισχυρή, ώστε να χαλιναγωγεί την τάση προς τον εγωισμό. Η διαδικασία προσομοιάζει με την διαπραγμάτευση μιας εμπορικής συναλλαγής (για τον λόγο αυτό ονόμασα και το σχετικό βιβλίο μου: “Το Ευγενές Εμπόριο της Συμπάθειας”, Νήσος 2016).

Ηθική είναι η πράξη την οποία επιδοκιμάζει ένας ιδεατός, αμερόληπτος και καλά πληροφορημένος παρατηρητής. Όλοι οι άνθρωποι, υποτίθεται, είναι σε θέση να εικάσουν τα συναισθήματα και τις κρίσεις ενός τέτοιου παρατηρητή. Εάν η φύση του ανθρώπου δεν επέτρεπε να κατανοήσουμε τα συναισθήματα του άλλου, ο εγωϊσμός θα ήταν ασυγκράτητος και θα οδηγούμαστε σε έναν πόλεμο όλων εναντίον όλων, μια κατάσταση που περιγράφει ο Thomas Hobbes, ως “φυσική κατάσταση”. Το ίδιο θα συνέβαινε αν η φύση του κάθε ανθρώπου ήταν εντελώς διαφορετική από την φύση του άλλου. Θα πρόσθετα: εάν παραιτούνταν οι άνθρωποι από την πεποίθηση της κοινής ανθρώπινης φύσης, οπότε θα είχαμε μηδενικό βαθμό ενσυναίσθησης. Με άλλα λόγια εάν ο κάθε άνθρωπος θεωρούσε τον εαυτό του ή τον άλλον ως εξαίρεση.

Η προσέγγιση Kant

Ο άλλος δρόμος είναι ο δρόμος του πρακτικού ορθολογισμού. Είναι η προσέγγιση που εγκαινιάζει ο Immanuel Kant. Εδώ η κοινή βάση αναφοράς είναι όχι τα συναισθήματα, αλλά η λογικότητα της ανθρώπινης φύσης. Και πάλι η προϋπόθεση είναι οικουμενική. Ο άνθρωπος είναι έλλογο ον. Όλοι οι άνθρωποι έχουν πρόσβαση στη λογική και η λογική είναι μία και ενιαία για όλη την ανθρωπότητα. 1+1=2 ανεξαρτήτως θρησκείας, εθνότητας και ιδεολογίας. Με βάση τη λογική, είμαστε σε θέση να ελέγξουμε τις πράξεις μας και τις πράξεις των άλλων. Ο Kant αποφεύγει σκόπιμα να εμπλακεί στην εξέταση του περιεχομένου της ηθικής πράξης. Αν το έκανε, αναγκαστικά θα έβαζε στη συζήτηση τις ηθικές εντολές των θρησκευτικών δογμάτων. Αυτό όμως θα σήμαινε ότι θα επανεισήγε την διχόνοια και τη διαφορά, την οποία προσπαθεί να υπερβεί. Γνωρίζει επίσης την εγωϊστική ροπή του ανθρώπου.

Όλοι οι στοχαστές της νεωτερικότητας αναγνωρίζουν αυτό το κεντρικό σκάνδαλο θα λέγαμε της κοινωνικότητας στην μοντέρνα κοινωνία. Έτσι δεν διατυπώνει ηθικές επιταγές του τύπου: οφείλεις να λες πάντα την αλήθεια ή οφείλεις να μην κλέβεις όσα ανήκουν στον πλησίον σου. Αντ’ αυτού, προτείνει μια λογική φόρμα με την οποία μπορούμε να κρίνουμε τις πράξεις, ακόμα και αν δεν δεχόμαστε την επιτακτική ισχύ των προηγούμενων εντολών.

Αναφέρουμε ένα απλό παράδειγμα που χρησιμοποιεί και ο ίδιος. Ας υποθέσουμε ότι θέλω να λέω ψέματα. Η επιθυμία αυτή αντέχει ένα λογικό τεστ γενίκευσης; Δηλαδή: είναι λογικό να θέλω όλοι να λένε ψέματα; Η απάντηση είναι όχι, ακόμα και για τον μεγαλύτερο ψεύτη. Διότι το ψέμα είναι ωφέλιμο για όποιον το χρησιμοποιεί, μόνον υπό τον όρο ότι ο άλλος αναμένει να ακούσει την αλήθεια. Το γενικώς αναμενόμενο είναι η αλήθεια. Και ο ψεύτης μπορεί να εξαπατήσει μόνον γι’ αυτόν τον λόγο. Εάν ο κανόνας ήταν να λέμε όλοι ψέματα, τότε ο ψεύτης θα αχρηστευόταν αυτομάτως, δεν θα ήταν εξ αρχής πιστευτός. Είναι λοιπόν λογικό να θέλει να ισχύει η αλήθεια για όλους. Εκείνο που κάνει ο ψεύτης –και εδώ είναι το νοηματικό κέντρο του σημειώματος αυτού– είναι ότι θέλει τον γενικό κανόνα, αλλά συγχρόνως θέλει ο ίδιος να αποτελεί εξαίρεση.

Ο καθένας αυτοανακηρύσσεται “εξαίρεση”

Συνοψίζοντας, όποια από τις δύο προσεγγίσεις της ηθικής και αν ακολουθήσουμε, είμαστε υποχρεωμένοι να παραδεχθούμε ότι μας δεσμεύει η ομοιότητα προς τον άλλον. Η κοινότητα της ανθρώπινης φύσης. Είναι σαφές και για τους ίδιους τους στοχαστές που κατασκεύασαν αυτές τις προσεγγίσεις, πως η υπόθεση είναι άκρως επισφαλής. Ήδη σε υποθετικές συνθήκες απλής εμπορευματικής παραγωγής, όπου οι συναλλασσόμενοι είναι σχεδόν σαν ισότιμοι δρώντες στο παζάρι, τα μοντέλα αυτά είχαν έναν ουτοπικό χαρακτήρα.

Σε μια οικονομία όπου κυριαρχούν τα τεράστια funds, η ενσυναίσθηση ή το τεστ της γενίκευσης του κανόνα είναι αδιανόητα. Η διαβρωτική κυριαρχία του χρήματος ως καθολικής αξίας εκτοπίζει κάθε άλλο κοινωνικό δεσμό και χτίζει τείχη μεταξύ των ατόμων. Το χρήμα είναι εξουσία και ως εξουσία ενέχει ως δομικό της συστατικό τον πόλεμο. Αυτή η ιδέα ήταν άγνωστη στους διανοητές του Διαφωτισμού, παρά τις επιφυλάξεις τους για τη λειτουργικότητα των ίδιων των μοντέλων τους. Εφόσον άνοιξε ο ασκός του Αιόλου, δηλαδή η κατάφαση στην ατομική φιλαυτία, η τάση προς την ηθική διάλυση είναι εγγενής στο σύστημα. Και αυτό ακριβώς είναι που βιώνουμε στις μέρες μας, τις μέρες ενός πολεμικού καπιταλισμού, όπου το τέλος του δυτικού πολιτισμού μοιάζει περισσότερο εγγύς από ποτέ. Τι παρατηρούμε σήμερα; Να το διατυπώσουμε συνοπτικά: την αποθέωση της εξαίρεσης.

Το μοντέλο Τραμπ-Νετανιάχου σε επίπεδο κεντρικής ηγεσίας του ιμπεριαλισμού, αναπαράγεται δίκην φράκταλ, σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας, αλλά και της ιδιωτικής πρακτικής μας. Ο καθένας αυτοανακηρύσσεται “εξαίρεση”. Μπορούμε να κάνουμε συμφωνίες και να τις αθετούμε αδίστακτα. Κατάπαυση του πυρός και συνεχίζουμε τους βομβαρδισμούς! Να απαιτούμε και να το λέμε ευθαρσώς ότι δεν μας δεσμεύει η ηθική των άλλων των κοινών θνητών. Να μην αναγνωρίζουμε κανένα κανόνα ούτε να ζητάμε την αλλαγή των κανόνων. Χωρίς κανόνες. Χωρίς καμία ενσυναίσθηση απέναντι στο τι πόνο προκαλούμε. Και χωρίς συνειδησιακό έλεγχο, καθώς έχουμε πανηγυρικά παραβιάσει την βασική παραδοχή της κοινής ανθρώπινης φύσης.

Ο άλλος δεν είναι ένας άλλος όμοιος. Είναι ένας δαιμονοποιημένος άλλος. Αυτό μας πηγαίνει όχι απλώς πίσω από τον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, αλλά και πριν από τον Θουκυδίδη. Επομένως ούτε η ψευδολογία, ούτε η κλοπή, ούτε ο βασανισμός, ούτε ο φόνος αποτελούν ηθικά ελεγχόμενες πράξεις. Γιατί; Η μοναδική απάντηση που υψώνεται σε αυτό το ερώτημα, σε επίπεδο πολιτικής κορυφής, αλλά και προσωπικής καθημερινότητας, είναι η φράση: “Τα κάνω όλα αυτά γιατί μπορώ. Και μπορώ εγώ, όχι ο άλλος”. Αυτό είναι η τυραννία της εξαίρεσης. Δεν είναι μια ηθική παράβαση. Ηθικές παραβάσεις πάντα συνέβαιναν. Είναι όχι παράβαση, αλλά κατάργηση του κανόνα. Στη θέση του κανόνα μπαίνει ο συσχετισμός ισχύος. Το κάνω επειδή μπορώ. Αυτό σημαίνει πως αύριο θα το κάνει ο άλλος επειδή μπορεί. Με ποιο μέτρο θα τον ελέγξω;

Κάπως έτσι βαδίζει η Δύση προς τη βαρβαρότητα. Όχι επειδή νικήθηκε από κάποιον άλλον ανταγωνιστικό πολιτισμό. Απλώς υποκύπτει στη δική της ύβρι, πως αποτελεί η ίδια την κατ’ εξοχήν εξαίρεση: τον τελικό κριτή των ανθρώπινων πολιτισμών. Την ύβρι αυτή προσπάθησε με διάφορους τρόπους να καλύψει, αλλά αδυνατεί πλέον. Και είναι ειρωνεία ότι όσο η ισχύς της φθίνει, τόσο περισσότερο επικαλείται την ισχύ της ως μοναδική “ηθική” αυτοδικαιολόγηση. Δεν γνωρίζουμε ποιο θα είναι το τέλος της. Θα είναι όμως μάλλον εξαιρετικό και αυτό.

Ο κ. Κασσελάκης ανακοίνωσε παράλληλα την «στροφή» του κόμματός του. «Οι Δημοκράτες περνάνε σε μία νέα φάση, οριοθετώντας τον πολιτικό τους χώρο στο φιλελεύθερο κέντρο της εφαρμοσμένης πολιτικής με τις αξίες της αλληλεγγύης, της ισότητας και του ανθρωπισμού στην καρδιά μας. Μόνο αυτή η πολιτική πρόταση μπορεί να φέρει την πρόοδο στην πράξη».

Αφήνοντας αιχμές κατά της Θ. Τζάκρη τονίζει: «Σε αυτήν την πορεία δεν χωρούν προσωπικές φιλοδοξίες ή αναχρονιστικές αντιλήψεις πολιτικής επιβίωσης» και προσθέτει: «Είμαστε Δημοκράτες για τις ιδέες μας και όχι για την εξουσία. Δεν είμαστε επαγγελματίες πολιτικοί. Είμαστε ενεργοί πολίτες με ένσημα από την εργασία, την αγορά, την επιστήμη, την κοινωνία – και είμαστε μαζί για να συνεισφέρουμε στην ριζική ανανέωση που έχει ανάγκη η χώρα μας».

Πριν την αναχώρησή τους οι εθελοντές θα κάνουν στάση στην Κωνσταντινούπολη, όπου θα υποβληθούν σε υποχρεωτικούς εμβολιασμούς και εξετάσεις.

Μιλώντας στην ΕΡΤ ο πρόεδρος της Επίλεκτη Ομάδα Ειδικών Αποστολών Θεσσαλονίκης (ΕΠΟΜΕΑ), Μίλτος Μπενάκης ανέφερε ότι η αποστολή θα επιχειρήσει μεταξύ άλλων με Σέρβους και Τούρκους διασώστες, στα σημεία τα οποία που θα υποδειχθούν.

Ο πάπας Λέων προσεύχεται για τα θύματα

Την αλληλεγγύη του προς τους πολίτες της Βενεζουέλας, που παλεύουν να διαχειριστούν τον καταστροφικό αντίκτυπο δύο διαδοχικών σεισμών εξέφρασε ο πάπας Λέων.

«Θέλω να εκφράσω την εγγύτητά μου προς τις αδελφές και αδελφούς στη Βενεζουέλα που έχουν πληγεί από τους πρόσφατους σεισμούς, οι οποίοι έχουν προκαλέσει πολλά θύματα και τραυματίες», δήλωσε ο ποντίφικας μιλώντας στα ισπανικά, ενόψει της κυριακάτικης προσευχής στη Ρώμη.

Προτού εκλεγεί πάπας, ο Λέο πέρασε δεκαετίες ως ιεραπόστολος και επίσκοπος στο Περού, μια ισπανόφωνη χώρα. Σχεδιάζει μια μεγάλη περιοδεία στο νότιο τμήμα της Λατινικής Αμερικής τον Νοέμβριο που θα περιλαμβάνει το Περού, την Αργεντινή και την Ουρουγουάη.

Ο ποντίφικας εξέφρασε επίσης την ευγνωμοσύνη του στους διασώστες και όλους εκείνους που βοηθούν τους πολίτες της Βενεζουέλας την επομένη των σεισμών.

Επείγουσα βοήθεια από την ΕΕ

Την ίδια ώρα, η επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κάγια Κάλας ανέφερε σε μια ανάρτησή της στο Χ ότι η ΕΕ έχει συγκεντρώσει 5 εκατομμύρια ευρώ για επείγουσα βοήθεια προς τις πληγείσες κοινότητες στη Βενεζουέλα.

Η Κάλας είπε πως μίλησε με τη μεταβατική πρόεδρο της Βενεζουέλας Ντέλσι Ροδρίγκες προκειμένου να εκφράσει τη συμπαράσταση της Ευρώπης προς τον λαό της χώρας της.

«Ενεργοποιήσαμε τον ευρωπαϊκό μηχανισμό Πολιτικής Προστασίας, με διάφορα κράτη μέλη να αναπτύσσουν σύντομα ομάδες έρευνας και διάσωσης, πυροσβέστες και ιατρικό προσωπικό», τόνισε η Κάλας.

Το δορυφορικό σύστημα της ΕΕ Copernicus βοηθά στη χαρτογράφηση των ζημιών και την απευθείας βοήθεια στις περιοχές που το χρειάζονται περισσότερο, πρόσθεσε η Ευρωπαία αξιωματούχος.

Θαύματα στα συντρίμμια – Η στιγμή που οι διασώστες ανασύρουν 11χρονο αγόρι

Μάχη με το χρόνο για τον εντοπισμό των επιζώντων δίνουν περισσότεροι από 2.000 διασώστες από περίπου 20 χώρες που έχουν φτάσει στη Βενεζουέλα, μετά τον διπλό φονικό σεισμό που έχει κοστίσει τη ζωή σε πάνω από 1.400 ανθρώπους, σύμφωνα με τον μέχρι τώρα τραγικό απολογισμό.

Την ώρα που τα σωστικά συνεργεία δίνουν μάχη με τον χρόνο για τον εντοπισμό επιζώντων κάτω από τα συντρίμμια, οι διασώσεις ανθρώπων —αλλά και ζώων— φωτίζουν, έστω και στιγμιαία, το σκηνικό της καταστροφής.

Μία μητέρα και το εννέα μηνών παιδί της εντοπίστηκαν ζωντανοί κάτω από τα ερείπια και απεγκλωβίστηκαν από αμερικανική ομάδα διάσωσης, σε συνεργασία με τοπικούς πυροσβέστες.

Σύμφωνα με ανάρτηση της Urban Search and Rescue Team της κομητείας Fairfax στη Βιρτζίνια, μητέρα και παιδί υπέστησαν ελαφρά τραύματα.

Η διάσωσή τους καταγράφηκε ως μία από τις πιο ελπιδοφόρες στιγμές των επιχειρήσεων, την ώρα που οι αρχές συνεχίζουν να αναζητούν αγνοούμενους σε περιοχές που έχουν πληγεί σοβαρά.

Στην πόλη Κατία Λα Μαρ, στην ιδιαίτερα πληγείσα πολιτεία Λα Γκουάιρα, διασώστες από το Ελ Σαλβαδόρ κατάφεραν να απεγκλωβίσουν μία 15χρονη και τον σκύλο της από κτήριο που είχε καταρρεύσει.

Η Καμίλα Σοφία Μεδίνα Ρίβας και ο σκύλος της, Chanel, είχαν παγιδευτεί στα χαλάσματα, με την ομάδα διάσωσης να χρειάζεται να «σπάσει αρκετούς τοίχους» προκειμένου να τους προσεγγίσει, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Ελ Σαλβαδόρ, Ναγίμπ Μπουκέλε.
Ο ίδιος δημοσίευσε εικόνες στις οποίες η έφηβη φαίνεται πάνω σε φορείο, φορώντας μάσκα οξυγόνου και χαιρετώντας το συγκεντρωμένο πλήθος.

Σε ηχητικό απόσπασμα που κοινοποίησε ο Μπουκέλε, ακούγεται ένας διασώστης να προσπαθεί να καθησυχάσει την 15χρονη.

«Είμαστε εδώ για να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να σε βοηθήσουμε», της λέει, αφού εκείνη του εξηγεί ότι μπορεί να κινήσει μόνο τα πόδια της στον περιορισμένο χώρο όπου έχει εγκλωβιστεί.

Ο διασώστης την ενθαρρύνει να παραμείνει δυνατή και να κάνει όσο περισσότερο θόρυβο μπορεί, ώστε να βοηθήσει την ομάδα να την εντοπίσει και να την απεγκλωβίσει.

Στην πόλη Κατία Λα Μαρ, στην ιδιαίτερα πληγείσα πολιτεία Λα Γκουάιρα, διασώστες από το Ελ Σαλβαδόρ κατάφεραν να απεγκλωβίσουν μία 15χρονη και τον σκύλο της από κτήριο που είχε καταρρεύσει.

Η Καμίλα Σοφία Μεδίνα Ρίβας και ο σκύλος της, Chanel, είχαν παγιδευτεί στα χαλάσματα, με την ομάδα διάσωσης να χρειάζεται να «σπάσει αρκετούς τοίχους» προκειμένου να τους προσεγγίσει, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Ελ Σαλβαδόρ, Ναγίμπ Μπουκέλε.

Ο ίδιος δημοσίευσε εικόνες στις οποίες η έφηβη φαίνεται πάνω σε φορείο, φορώντας μάσκα οξυγόνου και χαιρετώντας το συγκεντρωμένο πλήθος.

Σε ηχητικό απόσπασμα που κοινοποίησε ο Μπουκέλε, ακούγεται ένας διασώστης να προσπαθεί να καθησυχάσει την 15χρονη.

«Είμαστε εδώ για να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να σε βοηθήσουμε», της λέει, αφού εκείνη του εξηγεί ότι μπορεί να κινήσει μόνο τα πόδια της στον περιορισμένο χώρο όπου έχει εγκλωβιστεί.

Moisés está a salvo! 🙏🇨🇴🇻🇪@CancilleriaCol @UNGRD Tras seis horas de una intensa operación, el equipo USAR COL-1 de Colombia rescató con vida al niño de 11 años que permanecía atrapado bajo los escombros en La Guaira, Venezuela.

Una vida más salvada. La esperanza siempre… pic.twitter.com/huRz2jViCq

— Cancillería Colombia (@CancilleriaCol) June 27, 2026

Ο διασώστης την ενθαρρύνει να παραμείνει δυνατή και να κάνει όσο περισσότερο θόρυβο μπορεί, ώστε να βοηθήσει την ομάδα να την εντοπίσει και να την απεγκλωβίσει.

Το αεροσκάφος ανήκε σε μια σχολή εκπαίδευσης αλεξιπτωτιστών. Ο πιλότος και οι 10 επιβαίνοντες, πέντε μαθητευόμενοι και πέντε εκπαιδευτές, σκοτώθηκαν στο δυστύχημα, ανέφερε η περιφέρεια.

Ο περιφερειάρχης Ιβ Σεγκί περιέγραψε στο τηλεοπτικό δίκτυο BFM πως το αεροσκάφος φαίνεται πως υπέστη κάποια βλάβη προτού βυθιστεί κατακόρυφα και συντριβεί στο έδαφος. Το δυστύχημα σημειώθηκε σε μια οικιστική περιοχή κοντά σε ένα εμπορικό κέντρο.

«Μερικά μέτρα παραπάνω και το δυστύχημα θα είναι προκαλέσει παράπλευρες απώλειες», επισήμανε ο αξιωματούχος.

Οι μαθητές ήταν μια ομάδα νοσηλευτών, σύμφωνα με πηγή προσκείμενη στην έρευνα. Το αεροσκάφος, τύπου Pilatus, εγγεγραμμένο στο γερμανικό νηολόγιο, είχε απογειωθεί από το αεροδρόμιο Nancy-Essey.

Το αεροσκάφος συνετρίβη κοντά στον διάδρομο προσγείωσης, σε έναν δρόμο διπλής κατεύθυνσης, διαπίστωσε ένας δημοσιογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων.

Μια ομάδα ψυχολόγων έχει σπεύσει στο πλευρό των συγγενών των θυμάτων που ήταν παρόντες στο αεροδρόμιο τη στιγμή του δυστυχήματος και επομένως μάρτυρες της τραγωδίας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ