Η αναζήτηση αδιόρατων ορίων, αλλά η ύπαρξή τους τελικά, που αποκαλύπτεται μόνον μετά την πρόσκρουση επάνω τους.

Υπάρχουν φραγμοί: ηθικοί, κοινωνικοί, ψυχικοί, συμπαντικοί…

«Πόλις εστί νόμω». Από το ρήμα «νέμω»: μοιράζω/μοιράζομαι, κατανέμω, διαμοιράζω, διαχωρίζω, διακρίνω.

Ορμέφυτα χωρίς κριτική Σκέψη οδηγούν στην υπερβολή, στην τραγικήν Ύβριν, ακόμα και στην κτηνωδία.

Νοσηρή, θλιβερή η ατάκα «δοκίμασα το fist-fucking γιατί οδηγεί στην πνευματικότητα» (που ξεστομίζει αληθοφανέστατα ένας πειστικός δευτεραγωνιστής) μπορεί να εκληφθεί μόνον ως παραδοξολογία (εκτός εάν μπερδέψουμε τα …τσάκρα).

Όμως και να έχει όμως, ο κάθε ένας, η κάθε μία, το κάθε ένα νηφάλιο έλλογο όν μπορεί να συμφωνήσει με έναν άλλον ενήλικα για το πώς θα διασκεδάσουν το σαββατόβραδο. Όμως ακόμα και η καβαφική «πόλις» έχει όρια. Όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί έτσι είναι. Ζούμε σε ένα ά-Πειρο Σύμπαν. Το γεγονός όμως ότι δεν αντιλαμβανόμαστε τα όριά του δεν εξυπακούεται ότι αυτά δεν υπάρχουν. Μπορεί να μας μοιάζει στην απεραντοσύνη του ως «σύμπαν Αφθονίας», όμως δεν είναι. Όλοι, οι φυσικοί και ανθρώπινοι πόροι, εξαντλούνται κάποια στιγμή. Η Abundantia (Αφθονία) είναι ρωμαϊκή θεότητα. Οι Έλληνες πρέσβευαν το μέτρο, την μετριοπάθεια, τη σωφροσύνη, απέφευγαν (ως τερατώδη, αντιαισθητική και ανήθικη) κάθε υπερβολή.

Ο ήρωας σωφρονίζεται επιλέγοντας να περάσει μέσα από την εύκολη οδό. «Τω πάθει μάθος». Επιλέγει, όχι χωρίς κάποια νοσταλγία (όπως φαίνεται στην τελική σκηνή), να γίνει ένας υποδειγματικός, καλός πατέρας για το γιο του, ένας “model citizen”. Περνάει μέσα από τον πόνο, κλαίει, τρυφερεύει και λυτρώνεται. Οι άλλες «χαμένες ψυχές» τον ξεπροβοδίζουν χωρίς μνησικακία ή φθόνο και ο δεσμός του, το ταίρι του, συμπαραστέκεται με θεραπευτική καλοσύνη, με υποστηρικτική κατανόηση, με συγκινητική ενσυναίσθηση (κι όχι μόνον γιατί είναι επαγγελματίας θεραπευτής, αλλά γιατί είναι άνθρωπος, ομοιοπαθής, συμπαθητικός, αλληλέγγυος)…

Θα πρότεινα να μην δείτε αυτή την ταινία με παιδιά και εφήβους. Απαιτεί μια κάποια ωριμότητα, μια πείρα ζωής, γιατί είναι σκληρή. Και δεν πιστεύω ότι όλα θεραπεύονται με την Ψυχανάλυση χωρίς να αφήνουν βαθιά σημάδια, ανεξάλειπτα…

Ευτυχώς που ζούμε στη Δύση κι απολαμβάνουμε το προνόμιο να βλέπουμε και να συζητάμε παρόμοια έργα Τέχνης. Ίσως γι’ αυτό ο Πολιτισμός μας αυτορυθμίζεται εξελισσόμενος.

“Club Kid”

2026

Έγχρ.

Διάρκεια: 122′

3

Δραματική

Aμερικανική

Η ξέφρενη και γεμάτη καταχρήσεις ζωή του Πίτερ, ενός γκέι διοργανωτή διάσημων πάρτι στη Νέα Υόρκη, διακόπτεται απότομα όταν μαθαίνει ότι έχει έναν δεκάχρονο γιο, τον Άρλο, τον οποίο καλείται ξαφνικά να μεγαλώσει.

Σκηνοθεσία

Τζόρνταν Φέρστμαν

Με τους

Ρέτζι Άμπσολομ

Τζόρνταν Φέρστμαν

Κλάρα Ντελεβίν

Οι διαπραγματεύσεις, που ξεκίνησαν την Τρίτη (10/11) με τη συμμετοχή αντιπροσωπειών από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Ουκρανία, πραγματοποιούνται με χαμηλές προσδοκίες για άμεση συμφωνία, καθώς σημαντικές διαφωνίες εξακολουθούν να χωρίζουν τη Μόσχα και το Κίεβο.

Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια παραμένει το καθεστώς του Ντονέτσκ, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου βρίσκεται υπό ρωσικό έλεγχο. Η Μόσχα απαιτεί την αποχώρηση των ουκρανικών δυνάμεων από τις περιοχές που εξακολουθεί να ελέγχει το Κίεβο, ενώ η ουκρανική πλευρά επιδιώκει το πάγωμα της υφιστάμενης γραμμής του μετώπου, θεωρώντας τις συγκεκριμένες περιοχές κρίσιμες για την ασφάλειά της.

Παρότι καμία πλευρά δεν έχει μεταβάλει επισήμως τις απαιτήσεις της, Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε στο BBC ότι στις ιδιωτικές συζητήσεις έχει διαφανεί «κάποια ευελιξία». Ο ίδιος αναγνώρισε, ωστόσο, ότι το εδαφικό δεν μπορεί να επιλυθεί ανεξάρτητα από τις εγγυήσεις ασφαλείας που θα ισχύουν μετά τον πόλεμο.

«Δεν θα λύσουν το ζήτημα του Ντονέτσκ και το εδαφικό ζήτημα μέχρι να γνωρίζουν ποια θα είναι η αρχιτεκτονική ασφαλείας μετά τον πόλεμο», ανέφερε, προσθέτοντας ότι τα δύο ζητήματα πρέπει να αντιμετωπιστούν παράλληλα.

Λαβρόφ: Στο επίκεντρο οι εγγυήσεις ασφαλείας

Τη σημασία των εγγυήσεων ασφαλείας ανέδειξε και ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, συνδέοντας τις συνομιλίες με την ανάγκη διαμόρφωσης ενός ευρύτερου πλαισίου συλλογικής ασφάλειας.

Η Μόσχα επιδιώκει η συζήτηση να μην περιοριστεί στην Ουκρανία, αλλά να περιλαμβάνει και ζητήματα που αφορούν τη μελλοντική αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη.

Για το Κίεβο, οι εγγυήσεις αυτές θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν δεσμεύσεις των συμμάχων του για υποστήριξη σε περίπτωση νέας ρωσικής επίθεσης. Αντίθετα, η Ρωσία επιδιώκει εδώ και χρόνια τον περιορισμό της παρουσίας του ΝΑΤΟ στην ανατολική Ευρώπη, μια προοπτική που προκαλεί ανησυχία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Σύμφωνα με το BBC, μεταξύ των προτάσεων που εξετάζονται βρίσκονται η δημιουργία απευθείας διαύλων επικοινωνίας για τη διαχείριση κρίσεων, αμοιβαία μέτρα αποκλιμάκωσης και η πιθανή επανενεργοποίηση του Συμβουλίου ΝΑΤΟ – Ρωσίας, το οποίο παραμένει ουσιαστικά ανενεργό από το 2022.

“Άλλη Ουκρανία μετά τον πόλεμο”

Η προοπτική αναθεώρησης των ουκρανικών συνόρων στο πλαίσιο μιας επικείμενης ειρηνευτικής διευθέτησης με τη Ρωσία τέθηκε εκ νέου στο προσκήνιο από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος υποστήριξε ότι η χώρα θα παρουσιάζει «λίγο διαφορετικό σχήμα» μόλις ολοκληρωθούν οι εχθροπραξίες.

Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος εξέφρασε την έντονη πεποίθησή του ότι η Ουάσιγκτον βρίσκεται εξαιρετικά κοντά στην επίτευξη μιας τελικής συμφωνίας για την κατάπαυση του πυρός.

Σε τηλεοπτική του συνέντευξη στην εκπομπή «60 Minutes» του δικτύου CBS News, ο Αμερικανός ηγέτης εμφανίστηκε ιδιαίτερα αισιόδοξος ως προς την έκβαση των διπλωματικών διεργασιών, αποφεύγοντας ωστόσο να εξειδικεύσει το εύρος των εδαφικών παραχωρήσεων που ενδεχομένως θα υποχρεωθεί να αποδεχθεί το Κίεβο.

«Πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε, πιστεύω ότι θα συμβεί και ότι τελικά η Ουκρανία θα έχει λίγο διαφορετικό σχήμα», ανέφερε χαρακτηριστικά, απαντώντας σε ερώτημα σχετικά με το κατά πόσο το ουκρανικό κράτος θα διατηρήσει την ελευθερία και την ανεξαρτησία του μετά την περάτωση της σύγκρουσης.

Η τοποθέτηση αυτή επαναφέρει δυναμικά τη συζήτηση για το καθεστώς των εδαφών, ένα ζήτημα που αποτελεί το βασικότερο αγκάθι στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Η Ρωσία, η οποία ξεκίνησε την ευρείας κλίμακας στρατιωτική εισβολή τον Φεβρουάριο του 2022, διατηρεί υπό τον έλεγχό της περίπου το 20% των ουκρανικών εδαφών. Η Μόσχα αξιώνει την επίσημη αναγνώριση αυτών των απωλειών, περιλαμβάνοντας ακόμη και περιοχές στις οποίες δεν ασκεί πλήρη στρατιωτικό έλεγχο. Από την άλλη πλευρά, η ουκρανική ηγεσία απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε φόρμουλα που θα νομιμοποιούσε τη ρωσική κατοχή.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν διευκρίνισε αν οι αναφορές του εδράζονται σε κάποιο επίσημο αμερικανικό σχέδιο ή αν αποτελούν προσωπική του εκτίμηση. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο ίδιος υποστήριξε ότι οι συνομιλίες βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, αποδίδοντας αποκλειστικά στον εαυτό του την ικανότητα τερματισμού της σύγκρουσης.

«Πιστεύω ότι αυτός ο πόλεμος θα τελειώσει και θα τελειώσει σύντομα. Και ο μόνος λόγος που θα τελειώσει θα είμαι εγώ», δήλωσε.

Παράλληλα, ισχυρίστηκε εκ νέου ότι η εισβολή δεν θα είχε εκδηλωθεί ποτέ αν ο ίδιος βρισκόταν στην ηγεσία των ΗΠΑ το 2022. Αναφερόμενος στις σχέσεις των Βλαντίμιρ Πούτιν και Βολοντίμιρ Ζελένσκι, χαρακτήρισε την προσωπική τους αντιπαλότητα ως έναν από τους κυριότερους παράγοντες που δυσχεραίνουν τη επίτευξη συμβιβασμού.

Ερωτηθείς σχετικά με το ποιον από τους δύο προέδρους εμπιστεύεται περισσότερο, ο Αμερικανός πρόεδρος απέφυγε να πάρει θέση, δηλώνοντας: «Θα προτιμούσα να μην το πω, αλλά τα πηγαίνω καλά και με τους δύο». Παράλληλα, απέρριψε την άποψη ότι η Μόσχα κωλυσιεργεί εσκεμμένα στις διαπραγματεύσεις, ενώ υπογράμμισε τη σκληρή πολιτική που ακολούθησε έναντι του Κρεμλίνου: «Κανείς δεν έχει υπάρξει πιο σκληρός απέναντι στη Ρωσία από εμένα».

Οι τοποθετήσεις αυτές συμπίπτουν με την έναρξη του νέου γύρου τριμερών ειρηνευτικών διαβουλεύσεων στο Άμπου Ντάμπι, με τη συμμετοχή αντιπροσωπειών από τη Ρωσία, την Ουκρανία και τις ΗΠΑ, όπου την αμερικανική πλευρά εκπροσωπούν ο Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ.

Η ατζέντα περιλαμβάνει την κατάπαυση των εχθροπραξιών, τις μεταπολεμικές εγγυήσεις ασφαλείας και ανθρωπιστικά ζητήματα. Προηγουμένως, Αμερικανοί αξιωματούχοι πραγματοποίησαν επαφές στις Βρυξέλλες με εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.

Την ίδια στιγμή, το χάσμα μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών παραμένει βαθύ. Η Ρωσία επιμένει στην εκτός ΝΑΤΟ πορεία της Ουκρανίας, ενώ το Κίεβο απαιτεί ισχυρές διεθνείς εγγυήσεις ασφαλείας.

Παράλληλα, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι εξέφρασε στους Ευρωπαίους εταίρους τον φόβο ότι οι ρωσικές δυνάμεις σχεδιάζουν πλήγματα στις γέφυρες του ποταμού Δνείπερου, με στόχο τη διχοτόμηση της χώρας.

Όπως ανέφερε ο Πρωθυπουργός «Το τι λέει η Τουρκία δημόσια δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία. Σημασία έχει η πραγματικότητα, ποιος έδωσε την άδεια και από ποιον ζητήθηκε. Η άδεια ζητήθηκε απο ελληνικές και κυπριακές αρχές και όχι από την Τουρκία ή από κάποιο άλλο παράκτιο κράτος», είπε ο κ. Μητσοτάκης

Ο πρωθυπουργός έστρεψε τα πυρά κατά της αντιπολίτευσης υποστηρίζοντας ότι «σε ορισμένα ζητήματα εθνικού ενδιαφέροντος δεν μπορεί να υπάρχει ελάχιστος κοινός παρονομαστής και γιατί κάποιοι επιλέγουν να πιστέψουν την άλλη πλευρά και όχι την κυβέρνηση», είπε, προσθέτοντας ότι ο υπουργός Εξωτερικών ενημερώνει τα κόμματα σε μυστικές συνεδριάσεις της Βουλής.

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε σε μία σειρά από ενέργειες, όπως την ψηφιοποίηση, που είναι προσπάθειες μείωσης της διαφθοράς. «Είμαστε στην αρχή. Για εμάς η ατζέντα των επόμενων εκλογών θα είναι η επανάσταση της Τεχνητής Νοημοσύνης», ανέφερε.

Όπως είπε, η ΤΝ μπορεί να κάνει θαύματα. Η κυβέρνηση πέτυχε μια σειρά από στόχους, επειδή κατάφερε να την αξιοποιήσει.

«Η τεχνητή νοημοσύνη και δημόσιες συμβάσεις μπορούν να αλλάξουν πάρα πολλά στη διαφάνεια μιας διαδικασίας η οποία αυτή τη στιγμή ακόμα παίρνει αρκετό χρόνο», εξήγησε.

«Η κυβέρνηση αποφάσισε να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα», σχολίασε, ερωτηθείς για τις υποθέσεις διαφθοράς. Θα πρέπει να μας πει κανείς μπράβο; Ήταν το αυτονόητο, αλλά στη χώρα μας δεν ήταν αυτονόητο. Το ζήτημα των κανόνων για όλους, ώστε κανείς πολίτης να μην αισθάνεται ότι βρίσκεται σε αδύναμη θέση, την έβαλα ως έννοια πολύ δυνατά στον δημόσιο διάλογο μετά τις εκλογές του 2023. Και έχουμε να πούμε πολλά για το ζήτημα, όπως για την παραβατικότητα στα πανεπιστήμια, την αντιμετώπιση της βίας στο ποδόσφαιρο.

‘Όπως ειπε, πρόκειται για μία σοβαρή προσπάθεια. «Το FBI εμείς το φτιάξαμε, πριν δύο χρόνια. Η κυβέρνηση αποφασίζει να βάλει τάξη», είπε.

Παράλληλα, εξήγησε ότι τώρα έρχονται τα αποτελέσματα της προσπάθειας που ξεκίνησε το 2023. Η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής ήταν εντατική από το 2023 μέχρι τώρα. Αλλά πλέον έχουμε 9 δισ. έσοδα παραπάνω στην τετραετία. «Η προσπάθεια δεν είναι έμπρακτη απόδειξη ότι ο νόμος ισχύει για όλους. Έχει και πρακτικό αποτέλεσμα», είπε, εξηγώντας ότι οι πόροι για τα ποσά που θα δοθούν σε ευάλωτους, βρέθηκαν από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.

Άνοιγμα στο ΠΑΣΟΚ

Από τα εθνικά θέματα η συζήτηση πέρασε στις πολιτικές ισορροπίες της επόμενης ημέρας των εκλογών, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να προσδιορίζει τόσο τον στόχο της αυτοδυναμίας όσο και τα όρια των πιθανών μετεκλογικών συνεργασιών.

Ο πρωθυπουργός υπερασπίστηκε τις αυτοδύναμες κυβερνήσεις ως αποτελεσματικότερες, υποστηρίζοντας ότι δεν αναλώνονται σε διαρκή παζάρια μεταξύ κυβερνητικών εταίρων. Επικαλέστηκε μάλιστα την εμπειρία ευρωπαϊκών χωρών όπου, όπως ανέφερε, κυβερνήσεις συνεργασίας εμφανίζονται βαλτωμένες.

«Το μόνο κόμμα το οποίο διεκδικεί σήμερα την αυτοδυναμία είναι η Νέα Δημοκρατία», τόνισε.

Όταν ρωτήθηκε τι θα γίνει εάν ο στόχος αυτός δεν επιτευχθεί, υπενθύμισε ότι υποχρέωση του πρώτου κόμματος είναι να διερευνήσει τη δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας, αλλά έθεσε σαφή πολιτικά όρια. «Έχω αποκλείσει κυβέρνηση συνεργασίας με τα μικρά κόμματα που είναι στα δεξιά μας και το μόνο κόμμα που θα μπορούσαμε να διερευνήσουμε ένα τέτοιο ενδεχόμενο είναι το ΠΑΣΟΚ» ξεκαθάρισε.

Για τα κόμματα στα δεξιά της ΝΔ εξήγησε ότι τους χωρίζει βαθιά διαφορά αντιλήψεων, τόσο στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής όσο και στα ζητήματα ήθους.

Στη συνέχεια, ωστόσο, έστρεψε το βάρος της συζήτησης στην απόφαση του ΠΑΣΟΚ να αποκλείσει μια συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία: «Το ΠΑΣΟΚ έκανε κοτζάμ συνέδριο ότι δεν θα συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία», σχολίασε, παρατηρώντας ότι δεν έχει διατυπωθεί αντίστοιχος αποκλεισμός για τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Αλέξη Τσίπρα ή τη Ζωή Κωνσταντοπούλου.

«Αν ολοκληρώσουμε τον συλλογισμό, δεν φαντάζει η αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας ως μόνη ρεαλιστική επιλογή για να κυβερνηθεί η χώρα την επόμενη μέρα;», διερωτήθηκε, αναδεικνύοντας το δίλημμα που ο ίδιος θέτει ενόψει της κάλπης.

Απέκλεισε τον Τσίπρα

Ακόμη πιο κατηγορηματικός ήταν ο πρωθυπουργός όταν ρωτήθηκε εάν υπάρχει έστω και θεωρητικό ενδεχόμενο συνεργασίας με τον Αλέξη Τσίπρα: «Αυτή αποκλείεται, όπως λέμε και για την υφαλοκρηπίδα» απάντησε, προτού ασκήσει κριτική στον πρώην πρωθυπουργό για τον τρόπο με τον οποίο πολιτεύεται.

«Ο κύριος Τσίπρας θέλει να μας βάλει όλους φυλακή. Τα ίδια έλεγε και το 2023, βέβαια», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι ο πρώην πρωθυπουργός εξακολουθεί να επενδύει στην πόλωση και στην όξυνση. Μάλιστα, σχολίασε ότι οι ίδιες τοποθετήσεις είχαν παλαιότερα «μια φρεσκάδα», ενώ πλέον του φαίνονται «λίγο παρωχημένες».

Ερωτηθείς για τις δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη σχετικά με τον Αλέξη Τσίπρα και τους ισχυρισμούς περί χρηματισμού, ο πρωθυπουργός σημείωσε ότι έχουν τεθεί «πολύ εύλογα ερωτήματα», ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι η κυβέρνησή του δεν επιθυμεί την ποινικοποίηση της πολιτικής αντιπαράθεσης.

«Θεωρούμε ότι οι διαφορές πρέπει να λύνονται στην κάλπη και με πολιτικά επιχειρήματα», υπογράμμισε. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε μάλιστα ότι θα προσπαθήσει να επιβάλει στην παράταξή του να μην ασχολείται με τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά με τα προβλήματα των πολιτών και την αντιπαράθεση πάνω σε πολιτικές θέσεις και λύσεις.

Διευκρίνισε ότι τα κυβερνητικά στελέχη θα απαντούν όταν προκαλούνται, αλλά ο ίδιος δεν πρόκειται να συμμετάσχει προσωπικά σε αυτού του είδους την αντιπαράθεση.

«Θα μπορούσα να πω πάρα πολλά για τον κύριο Τσίπρα, αλλά δεν θα το κάνω», ανέφερε.

Οι δημοσκοπήσεις

Στο ερώτημα για τις δημοσκοπήσεις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποστήριξε ότι δεν τίθεται αυτή τη στιγμή ουσιαστικό ζήτημα για το ποιο κόμμα προηγείται, καθώς τα κόμματα που ακολουθούν καταγράφουν σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά από τη Νέα Δημοκρατία.

Όπως σημείωσε, αυτή δεν είναι μια κακή πολιτική αφετηρία για ένα κόμμα που βρίσκεται στην κυβέρνηση επί επτά χρόνια.

Αναγνώρισε πάντως ότι οι πολίτες αντιμετωπίζουν πραγματικά προβλήματα και εξακολουθούν να περιμένουν λύσεις από την κυβέρνηση: «Δεν είμαστε μάγοι. Δεν μπορούμε να καλύψουμε κάθε ανάγκη», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι στόχος είναι να εξοικονομείται κάθε διαθέσιμο ευρώ για τη δίκαιη στήριξη της κοινωνίας.

Στο πλαίσιο αυτό αναφέρθηκε στο άνοιγμα της πλατφόρμας για το επίδομα θέρμανσης, επισημαίνοντας ότι σε περιοχές της Βόρειας Ελλάδας η ενίσχυση μπορεί να φτάσει έως τα 1.300 ευρώ.

Υπενθύμισε ακόμη ότι, κατά την εκτίμησή του, οι δημοσκοπήσεις πριν από τις εκλογές του 2019 και του 2023 είχαν υποεκτιμήσει τα τελικά ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας, τονίζοντας ότι η κυβέρνηση οφείλει να επικεντρωθεί στην ολοκλήρωση του έργου της και στην παρουσίαση των σχεδίων της για το μέλλον.

Για τον χρόνο των εκλογών, ο πρωθυπουργός διαβεβαίωσε με χιούμορ ότι οι πολίτες δεν χρειάζεται να αλλάξουν τον προγραμματισμό τους για τις διακοπές του Πάσχα. Όταν ο Αντώνης Σρόιτερ τον ρώτησε για το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαμογέλασε και απάντησε ότι δεν μπορεί να αποκαλύψει περισσότερα, όσο κι αν πιεστεί.

Ο Μιχάλης Κατρίνης στάθηκε ιδιαίτερα στο περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης, το οποίο, παρά τα σχετικά αιτήματα, δεν έχει γνωστοποιηθεί. Επικαλέστηκε μάλιστα δημοσίευμα της «Καθημερινής», σύμφωνα με το οποίο η διακοίνωση απεστάλη στην Ελλάδα, την Κύπρο, την Αίγυπτο και την Τουρκία. Ζήτησε από τον υπουργό Εξωτερικών να εξηγήσει εάν η ελληνική κυβέρνηση γνώριζε το περιεχόμενό της και πώς συμβιβάζεται αυτή η πληροφορία με τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου.

«Το θέμα δεν είναι μόνο το κείμενο αυτό καθαυτό. Είναι ο τρόπος με τον οποίο η Ελλάδα ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο πεδίο», υπογράμμισε. Υπενθύμισε ότι την ασφάλεια των ερευνών και την υπεράσπιση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων τις εγγυάται το ελληνικό κράτος και όχι η γαλλική εταιρεία. Αντέκρουσε, επίσης, την κυβερνητική επίκληση της τουρκικής αντι-NAVTEX, τονίζοντας ότι πρόκειται για πάγια τουρκική πρακτική.

Έθεσε ακόμη το ερώτημα γιατί, ενώ η ελληνική NAVTEX εκδόθηκε στις 6 Νοεμβρίου, το γαλλικό ερευνητικό παρέμενε στο Ηράκλειο κατά την ώρα της συζήτησης. «Πότε θα αποπλεύσει το γαλλικό ερευνητικό και πότε θα ξεκινήσουν οι έρευνες;» ρώτησε, αμφισβητώντας τις πανηγυρικές κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι όλα προχωρούν κανονικά.

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ ζήτησε από τον Πρωθυπουργό να ενημερώσει τους πολιτικούς αρχηγούς, προκειμένου να υπάρξει κοινή στάση σε ένα ζήτημα που απαιτεί λεπτούς χειρισμούς. Επισήμανε ότι η κλειστή ενημέρωση της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας από τον υπουργό Εξωτερικών δεν αρκεί όσο τα κρίσιμα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα.

Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, λοιπόν, για ένα τέτοιο έργο δεν προβλέπει αδειοδότηση, προβλέπει ενημέρωση της παράκτιας χώρας που ασκεί δικαιοδοσία, δηλαδή η έρευνα πραγματοποιείται σε ΑΟΖ άλλου κράτους. Μετά από αυτή τη διευκρίνιση, ας δούμε τι έγραψαν τουρκικά και ελληνικά ΜΜΕ, όπως τα παραθέτει σχετικό δημοσίευμα της Türkiye Today.

Η επίσημη Αθήνα, λοιπόν, επιμένει ότι η Γαλλία απλώς ενημέρωσε την Άγκυρα για τις προγραμματισμένες έρευνες και ότι ουδέποτε ζήτησε τουρκική άδεια. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης ήταν κατηγορηματικός: «Άλλο η άδεια και άλλο η ενημέρωση. Όσα διακινούνται δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα». Υποστήριξε, μάλιστα, ότι η γαλλική εταιρεία ζήτησε τις απαραίτητες εγκρίσεις μόνο από τις ελληνικές και κυπριακές αρχές, αναγνωρίζοντας τη δική τους δικαιοδοσία στην περιοχή.

Η ελληνική πλευρά υπογραμμίζει ότι έχει ολοκληρώσει τις προβλεπόμενες διαδικασίες, έχει εγκρίνει τις έρευνες και την πόντιση του καλωδίου και έχει εκδώσει NAVTEX στις 6 Νοεμβρίου. Η Τουρκία απάντησε με αντι-NAVTEX, επαναφέροντας τις γνωστές διεκδικήσεις της στην Ανατολική Μεσόγειο. Ωστόσο, οι πληροφορίες που δημοσιεύονται για τις κινήσεις της Γαλλίας δεν είναι ενιαίες. Το Enikos κάνει λόγο για μια τυπική ενημέρωση προς την Τουρκία και την Αίγυπτο, χωρίς αίτημα άδειας. Το Sigma Live επικαλείται ελληνική πηγή, σύμφωνα με την οποία υπήρξε γραπτή ενημέρωση προς χώρες της περιοχής, χωρίς να είναι σαφές εάν περιλαμβάνονταν ακόμη και οι συντεταγμένες της πορείας του ερευνητικού πλοίου.

Στον αντίποδα, το MEGA, επικαλούμενο τουρκικές πηγές, μεταδίδει ότι η Γαλλία υπέβαλε αίτημα προς την Άγκυρα και ότι διαμορφώθηκε μια φόρμουλα συνεννόησης με το Παρίσι, χωρίς να απαιτηθεί ξεχωριστή επικοινωνία με την Αθήνα. Ο υφυπουργός Εξωτερικών Λοβέρδος δήλωσε, πάντως, ότι δεν γνωρίζει την ύπαρξη μιας τέτοιας διευθέτησης και επέμεινε ότι η Ελλάδα δεν ενημέρωσε την Τουρκία.

Άλλη είναι η εκδοχή της Καθημερινής, σύμφωνα με την οποία η Γαλλία απέστειλε διπλωματική νότα στην Ελλάδα, στην Κυπριακή Δημοκρατία, στην Αίγυπτο και στην Τουρκία, αλλά η Άγκυρα φέρεται να εξέφρασε δυσαρέσκεια για ορισμένες διατυπώσεις. Κατά το ίδιο δημοσίευμα, η τουρκική πλευρά ενδέχεται να επιδιώκει είτε σαφέστερη διατύπωση ως προς το αίτημα έγκρισης είτε αναθεώρηση της επικοινωνίας, ώστε να αντανακλά περισσότερο τις τουρκικές θέσεις για τα θαλάσσια όρια στην Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένης της συμφωνίας Τουρκίας-Λιβύης και της επιστολής της Άγκυρας προς τον ΟΗΕ το 2020.

Καλώδιο: Η ουσία της αντιπαράθεσης

Εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία της αντιπαράθεσης. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη και πολλοί άλλοι μιλάνε για ενημέρωση με σκοπό να πουν ότι δεν ζήτησαν άδεια, με σκοπό να αποκρυβεί ότι είναι η επίσημη ενημέρωση που δημιουργεί αρνητικό διπλωματικό προηγούμενο για την Ελλάδα. Η Άγκυρα, από την πλευρά της, επιδιώκει να μην πραγματοποιούνται έρευνες (για την πόντιση του καλωδίου) σε θαλάσσιες περιοχές που θεωρεί ότι είναι δική της υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ, δηλαδή ότι είναι δική της δικαιοδοσία, χωρίς συντονισμό μαζί της.

Η ελληνική αντιπολίτευση ζητά να δημοσιοποιηθεί η γαλλική ρηματική διακοίνωση, προκειμένου να διαπιστωθεί τι ακριβώς διαβιβάστηκε στην Άγκυρα. Ο Μαρινάκης απαντά ότι η Αθήνα δεν μπορεί να δώσει στη δημοσιότητα την αλληλογραφία άλλου κράτους, αλλά το επιχείρημα δεν στέκει, αφού το ζήτημα αφορά την Ελλάδα. Έτσι, το κρίσιμο έγγραφο παραμένει εκτός δημόσιας συζήτησης, ενώ οι διαφορετικές εκδοχές συνεχίζουν να αναπαράγονται.

Την ίδια ώρα, το ερευνητικό πλοίο Abeille Marengo παραμένει στο λιμάνι του Ηρακλείου. Το προγραμματισμένο δοκιμαστικό ταξίδι του αναβλήθηκε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εγκαταλείφθηκε η αποστολή του. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το πλοίο παραμένει έτοιμο να ξεκινήσει τις εργασίες βάσει της NAVTEX 1411/26, με αρχικές δοκιμαστικές διαδρομές και στη συνέχεια έρευνες στην ευρύτερη περιοχή. Ελληνικές πληροφορίες αναφέρουν ότι αρχικά θα κινηθεί εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, προτού ενδεχομένως προσεγγίσει περιοχές που η Τουρκία θεωρεί τμήμα της υφαλοκρηπίδας της.

Από τουρκικής πλευράς, οι διπλωματικές πηγές εμφανίζονταν προηγουμένως αισιόδοξες ότι η διαφωνία είχε επιλυθεί. Ο Χακάν Φιντάν, απαντώντας σε ερώτηση της Καθημερινής, περιορίστηκε στη φράση «όλα είναι φυσιολογικά, όλα είναι καλά». Μια δήλωση που δεν συνιστά επιβεβαίωση των σεναρίων περί συμφωνίας ή διευθέτησης, αλλά ούτε και αποσαφηνίζει τι ακριβώς έχει προηγηθεί. Ο Τούρκος σχολιαστής της φιλοκυβερνητικής Γενί Σαφάκ, Γιαχιά Μποστάν, υποστήριξε επίσης ότι η Γαλλία απέστειλε γραπτή ενημέρωση στην Άγκυρα μέσω επίσημων διαύλων. Παραδέχθηκε, ωστόσο, ότι το περιεχόμενό της δεν είναι γνωστό και ότι μένει να φανεί εάν η Τουρκία τη θεωρεί επαρκή.

Το θρίλερ με την ρηματική διακοίνωση 

Παράλληλα, οι πληροφορίες περί αμερικανικής παρέμβασης προσθέτουν ακόμη μία διάσταση στην υπόθεση. Ορισμένα ελληνικά δημοσιεύματα υποστηρίζουν ότι η Ουάσιγκτον δεν επιθυμεί να παρεμποδιστεί το έργο και αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο προφορικής ενημέρωσης από τον Αμερικανό πρέσβη στην Τουρκία, Τομ Μπάρακ. Η ελληνική κυβέρνηση, ωστόσο, δηλώνει ότι δεν υπήρξε αμερικανική παρέμβαση, ενώ και από την Άγκυρα δεν προκύπτει επιβεβαιωμένη πληροφορία για παρέμβαση των ΗΠΑ.

Η απουσία, σύμφωνα με την Καθημερινή, μεγάλης συγκέντρωσης ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή, με εξαίρεση τις πτήσεις τουρκικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών νότια της Κάσου, δείχνει ότι προς το παρόν δεν καταγράφεται στρατιωτική κλιμάκωση. Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνο εάν θα υπάρξει νέα ένταση στη θάλασσα, κάτι που δεν διαφαίνεται. Είναι το τι ακριβώς σηματοδοτεί η διπλωματική διαχείριση. Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου παρουσιάζεται από την Αθήνα ως έργο στρατηγικής σημασίας για την ενεργειακή ασφάλεια. Η Τουρκία, αντίθετα, εκμεταλλεύθηκε την υπόθεση για να προωθήσει τις δικές της αναθεωρητικές αξιώσεις για τη θαλάσσια δικαιοδοσία στην Ανατολική Μεσόγειο.

Όλα δείχνουν ότι όσο δεν δίνεται στη δημοσιότητα η γαλλική ρηματική διακοίνωση, η δημόσια συζήτηση θα κινείται ανάμεσα σε διαρροές, ερμηνείες και αντικρουόμενες πληροφορίες. Και όσο το κρίσιμο διπλωματικό έγγραφο παραμένει αθέατο, τόσο θα πολλαπλασιάζονται οι εκδοχές για το τι πραγματικά συνέβη. Σε μια υπόθεση όπου όλοι επικαλούνται ανώνυμες πηγές, αλλά κανείς δεν παρουσιάζει ολόκληρη την εικόνα, η σύγχυση είναι αναπόφευκτη και από ό,τι φαίνεται επιδιωκόμενη.

Και με παρέμβαση της Λευκωσίας, του Προέδρου, θα γίνει και η κοινή συνάντηση με τον Γενικό Γραμματέα του Διεθνούς Οργανισμού. Επέμενε ο Πρόεδρος και το αποδέχθηκε και η κ. Ολγκίν. Αυτή η εξέλιξη, της ύστατης στιγμής, διατηρεί το Κυπριακό ζωντανό και συντηρεί ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρξει συνέχεια. Επί της ουσίας.

Είναι σαφές πως το ταξίδι-αστραπή του υπουργού Εξωτερικών της κατοχικής Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, στα κατεχόμενα την περασμένη Παρασκευή, ανέτρεψε όλες τις μέχρι τότε συζητήσεις. Ουσιαστικά, η εντολή που δόθηκε στον Έρχιουρμαν, ήταν να κάνει βήματα πίσω χωρίς να τουμπάρει η διαδικασία και φορτωθεί η τουρκική πλευρά την ευθύνη. Μάλλον είχε αποστολή να προκαλέσει την ε/κ πλευρά να απορρίψει προτάσεις, που βρίσκονταν εκτός του πλαισίου.

Τι καταφέρε η Ολγκίν;

Συμφωνήθηκε το ελάχιστο στα οδοφράγματα (δυο που εν πολλοίς δεν εξυπηρετούν) και μπήκαν στο… ψυγείο τα υπόλοιπα, μέχρι νεωτέρας. Και της Αθηένου-Πυροΐου-Αγλαντζιάς και της Μιας Μηλιάς. Δεν έφυγαν, όμως, από το τραπέζι. Όσον αφορά αυτό των Κοκκίνων, είναι γνωστό ότι συζητήθηκε και απορρίφθηκε η πρόταση της ελληνοκυπριακής πλευράς. Απορρίφθηκαν και οι εναλλακτικές που κατατέθηκαν από τον Πρόεδρο σε σχέση με τα Κόκκινα.

Μάλλον δεν ήταν παρούσα η κ. Ολγκίν και δεν την ενημέρωσαν οι συνεργάτες της για να δηλώνει ότι «δεν ήταν στο τραπέζι». Όπως δεν ενημερώθηκε, με βάση αυτά που αναφέρει δημόσια, για τα 19 σημεία της Λευκωσίας και για την επιστολή Χριστοδουλίδη προς Γκουτέρες. Αλλά αυτό δεν μας αφορά, είναι εσωτερικό θέμα του ΟΗΕ. Είναι πρόδηλο ότι η Τουρκία θέλει σε αυτή τη φάση «μερική κινητικότητα», μόλις και να συντηρείται το θέμα. Κι αυτό το ξεκαθάρισε στον Έρχιουρμαν, ο οποίος προσαρμόσθηκε αμέσως. Και δεν προσαρμόσθηκε μόνο αλλά επιχείρησε να περιπλέξει τις συζητήσεις.

Είναι σαφές ότι για την ελληνική πλευρά, το μείζον, σε αυτή τη φάση, είναι να μην υπάρξει αδιέξοδο. Να μην καταθέσει τα… όπλα ο Γενικός Γραμματέας. Ο τελευταίος έδειξε πως θα προσπαθεί μέχρι τέλους. Άλλωστε ανάλωσε χρόνο και κόπο για το Κυπριακό. Εάν κανείς θέλει να τον επικρίνει είναι για το γεγονός ότι επέλεγε λάθος συνεργάτες! Την ίδια ώρα, η μη επίτευξη συμφωνίας δεν οφείλεται στα Ηνωμένα Έθνη και στον Γενικό Γραμματέα, αλλά στην κατοχική δύναμη.

Προφανώς και το Κυπριακό δεν θα λυθεί με το άνοιγμα κι άλλων οδοφραγμάτων. Λειτουργούν ήδη εννέα. Και τα δυο που ανακοινώθηκαν χθες δεν αναμένεται να προσθέσουν κάτι καινούργιο. Ειδικά όταν γνωρίζουμε πώς αντιμετωπίζει η κατοχική πλευρά τα οδοφράγματα. Η φιλοσοφία της σε σχέση με τις διόδους, είναι αυτή που δημόσια, ακόμη και χθες είπε ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Σε δηλώσεις του προς τους δημοσιογράφους κατά την επιστροφή του από το Αζερμπαϊτζάν, ο Τούρκος Πρόεδρος ανέφερε πως «δεν θεωρούμε την έλλειψη λύσης στην Κύπρο ως λύση από μόνη της. Αντιθέτως, υποστηρίζουμε σθεναρά τη λύση των δύο κρατών».

Έρευνες δείχνουν ότι η αυτοδιάγνωση και η αυτοθεραπεία, ή η εμπιστοσύνη σε μη καταρτισμένες πηγές για τη λήψη συμβουλών, μπορούν να οδηγήσουν σε λάθη, λανθασμένη χρήση φαρμάκων και καθυστέρηση στην αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας. Το διαδίκτυο έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αποκτούν πρόσβαση σε πληροφορίες υγείας. Πριν από μερικές δεκαετίες, κάποιος που ανησυχούσε για ένα σύμπτωμα θα μπορούσε να συμβουλευτεί έναν γιατρό, έναν φαρμακοποιό ή κάποιο ιατρικό σύγγραμμα. Σήμερα, μια μηχανή αναζήτησης μπορεί να εμφανίσει χιλιάδες αποτελέσματα μέσα σε δευτερόλεπτα.

Προσοχή στο διαδίκτυο για θέματα υγείας

Το πρόβλημα είναι ότι δεν είναι όλες οι πληροφορίες υγείας στο διαδίκτυο αξιόπιστες. Ορισμένοι ιστότοποι μπορεί να είναι δύσχρηστοι, να χρησιμοποιούν περίπλοκη γλώσσα ή να παρέχουν ελλιπείς, παρωχημένες ή ανακριβείς πληροφορίες. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ειδικότερα, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ταχεία διάδοση ανακριβών και παραπλανητικών πληροφοριών για την υγεία. Αυτό καθιστά δύσκολο για τους ανθρώπους να κρίνουν ποιες πηγές μπορούν να εμπιστευτούν.

Οι αξιόπιστες πηγές συνήθως εξηγούν τα οφέλη και τους κινδύνους, παραθέτουν τις έρευνες στις οποίες βασίζονται οι συμβουλές τους και παραδέχονται πότε τα επιστημονικά δεδομένα δεν είναι σαφή. Αντιθέτως, συμβουλές που υπόσχονται «θαυματουργές» θεραπείες, εγγυώνται αποτελέσματα ή υποβαθμίζουν την επαγγελματική εξειδίκευση, θα πρέπει να προκαλούν ανησυχία.

Τα συμπτώματα είναι συχνά δύσκολο να ερμηνευθούν χωρίς ιατρική κατάρτιση. Οι πονοκέφαλοι, η κόπωση, ο πόνος στην κοιλιακή χώρα και τα δερματικά εξανθήματα μπορεί να οφείλονται σε δεκάδες διαφορετικές αιτίες. Μια αναζήτηση για τον όρο «πονοκέφαλος» μπορεί να εμφανίσει σπάνιες και τρομακτικές διαγνώσεις, όπως όγκους στον εγκέφαλο, προκαλώντας αδικαιολόγητο πανικό. Αν και οι διαδικτυακές αναζητήσεις μπορεί ενίοτε να κατευθύνουν τους ανθρώπους προς τη σωστή οδό, μπορούν επίσης να πυροδοτήσουν περιττό άγχος.

Κάποιος που νιώθει σίγουρος για μια διάγνωση που έκανε μέσω διαδικτύου, ενδέχεται να αναβάλει την επίσκεψη σε επαγγελματία υγείας, ακόμη και όταν τα συμπτώματα επιμένουν ή επιδεινώνονται. Η έγκαιρη διάγνωση συχνά βελτιώνει την έκβαση σε διάφορες παθήσεις, από λοιμώξεις έως καρκίνο. Όταν οι άνθρωποι αφιερώνουν εβδομάδες ή μήνες στην αυτοθεραπεία, χάνονται ευκαιρίες για έγκαιρη παρέμβαση.

Το πρόβλημα με τους influencers

Η επιρροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης εκτείνεται πέρα ​​από το ζήτημα της διάγνωσης. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται σε influencers και δημιουργούς περιεχομένου για συμβουλές σχετικά με τη θεραπεία. Κάποιοι προτείνουν συμπληρώματα, φυτικά σκευάσματα ή μη συνταγογραφούμενα φάρμακα για διάφορα ζητήματα, από το άγχος έως τον χρόνιο πόνο.

Σε αντίθεση με τους γιατρούς και τους φαρμακοποιούς, οι influencers δεν υποχρεούνται να αποδείξουν ότι οι συμβουλές τους βασίζονται σε έρευνες. Οι προτάσεις τους μπορεί να πηγάζουν από προσωπική εμπειρία και όχι από επιστημονική τεκμηρίωση. Μια θεραπεία που φαίνεται αθώα μπορεί να αλληλεπιδράσει με συνταγογραφούμενα φάρμακα ή να επιδεινώσει μια υπάρχουσα πάθηση.

Για παράδειγμα, το βαλσαμόχορτο -ένα φυτικό σκεύασμα που λαμβάνεται συχνά για τη βελτίωση της διάθεσης- μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα ορισμένων συνταγογραφούμενων φαρμάκων, όπως ορισμένα αντισυλληπτικά και αντιπηκτικά. Χωρίς την καθοδήγηση επαγγελματία, αυτές οι αλληλεπιδράσεις μπορεί εύκολα να διαφύγουν της προσοχής.

Η αγορά φαρμάκων μέσω διαδικτύου εγείρει επιπλέον ανησυχίες. Χιλιάδες ιστοτόποι πωλούν πλέον φάρμακα απευθείας στους καταναλωτές, υποσχόμενοι συχνά ευκολία και ιδιωτικότητα. Αν και πολλά διαδικτυακά φαρμακεία λειτουργούν νόμιμα, άλλα δεν ακολουθούν τους κανόνες. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει προειδοποιήσει επανειλημμένα για την είσοδο πλαστών ή ακατάλληλων φαρμάκων στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα.

Τα προϊόντα αυτά ενδέχεται να περιέχουν λάθος συστατικά, λανθασμένες δόσεις ή να στερούνται εντελώς τη δραστική ουσία. Όχι μόνο αποτυγχάνουν να θεραπεύσουν την ασθένεια, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν να προκαλέσουν άμεση βλάβη. Είναι ιδιαίτερα δύσκολο για τους καταναλωτές να εντοπίσουν τα πλαστά φάρμακα, ειδικά όταν οι ιστοτόποι παρουσιάζουν μια εικόνα επαγγελματισμού και αξιοπιστίας.

Η ενεργός συμμετοχή στη φροντίδα της υγείας σας μπορεί να βοηθήσει. Όσοι κατανοούν την πάθησή τους και συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων για τη θεραπεία τους, είναι συχνά σε καλύτερη θέση να τη διαχειριστούν. Ωστόσο, η λήψη αποφάσεων για την υγεία σας είναι πιο αποτελεσματική όταν υποστηρίζεται από αξιόπιστες πληροφορίες και συμβουλές επαγγελματιών. Τρεις απλοί κανόνες:

• Εμπιστευτείτε αξιόπιστες πηγές, όπως αναγνωρισμένους ιατρικούς φορείς, αντί για προσωπικά ιστολόγια (blogs) ή πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης.
• Ένα συμπλήρωμα, ένα φυτικό σκεύασμα ή ένα φάρμακο που προτείνεται από κάποιον influencer ενδέχεται να μην υποστηρίζεται από επιστημονικά στοιχεία και θα μπορούσε να αλληλεπιδράσει με άλλες θεραπείες.
• Σε περίπτωση αμφιβολίας, συμβουλευτείτε έναν φαρμακοποιό ή γιατρό πριν το δοκιμάσετε.

Η ευκολία και η σιγουριά δεν εγγυώνται ακρίβεια. Το να κάνετε λάθος στην υγεία σας μπορεί να σας κοστίσει πολύ περισσότερο από τον χρόνο που εξοικονομείτε.

ΠΗΓΗ: www.theconversation.com
Σε συνεργασία με το womanidol

Ποια ακριβώς ακίνητα θα περάσουν στον ΦΑΑΕΔ; Πόσο αποτιμώνται; Ποιος θα αποφασίζει για την αξιοποίησή τους; Με ποιους όρους θα μπορούν να παραχωρούνται ή να μισθώνονται; Ποιος θα ελέγχει τις συμβάσεις; Και κυρίως, πού θα καταλήγει κάθε ευρώ που θα προκύπτει από αυτή την περιουσία; Δεν αρκεί να βαφτίζουμε τα πάντα “αξιοποίηση”.

Γιατί η απόσταση από την αξιοποίηση μέχρι την εκποίηση μπορεί να γίνει επικίνδυνα μικρή όταν απουσιάζουν η διαφάνεια, ο ουσιαστικός έλεγχος και η λογοδοσία. Και για αυτά, υπάρχει ένας πολύ απλός δρόμος: Όλα στο φως. Πλήρης κατάλογος των ακινήτων. Πλήρεις αποτιμήσεις. Κάθε διαγωνισμός και κάθε μεγάλη σύμβαση στη δημοσιότητα. Καμία συμφωνία πίσω από κλειστές πόρτες.

Κανένα τετελεσμένο

Τα στελέχη και η Φυσική Ηγεσία δεν είναι και δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζονται ως…άβουλοι θεατές. Είναι οι άνθρωποι που υπηρετούν στον Έβρο, στα νησιά, στα πολεμικά πλοία, στις μονάδες και στα στρατιωτικά αεροδρόμια. Είναι οι οικογένειες που ακολουθούν συνεχείς μεταθέσεις και αναζητούν, κάθε λίγα χρόνια, ένα σπίτι με ενοίκιο που να μπορούν να πληρώσουν. Και το συγκεκριμένο ζήτημα με την σοβαρή αντιμετώπισή του από την πολιτική ηγεσία μπορεί – και πρέπει- να αποτελέσει την βάση για την αντιμετώπιση πολλών θεμάτων που απασχολούν το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων.

Αυτό το προσωπικό πρέπει, πριν από όλα, να ωφεληθεί από κάθε πραγματική αξιοποίηση. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει με την λευκή επιταγή που ζητά – και για αυτό το θέμα – από την Φυσική Ηγεσία και τα στελέχη, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας. Είναι λοιπόν ανάγκη να δοθεί στην δημοσιότητα το συνολικό σχέδιο για την περιουσία των Ενόπλων Δυνάμεων.

Πρέπει να απαντηθεί το κρίσιμο ερώτημα: Ποιος εγγυάται σήμερα ότι ο Φορέας Αξιοποίησης Ακίνητης Περιουσίας Ενόπλων Δυνάμεων (ΦΑΑΕΔ) δεν θα αποτελέσει αύριο τον μηχανισμό μέσα από τον οποίο πολύτιμη στρατιωτική περιουσία θα περάσει, άμεσα ή έμμεσα, σε μακροχρόνια ιδιωτική εκμετάλλευση; Η απάντηση δεν μπορεί να είναι «εμπιστευθείτε μας». Σε θέματα δημόσιας περιουσίας δεν είναι δυνατόν να δίδονται λευκές επιταγές.

Είναι ανάγκη να υπάρχουν κανόνες, έλεγχος και λογοδοσία. Γιατί η περιουσία των Ενόπλων Δυνάμεων δεν χαρίζεται. Δεν εκποιείται. Και δεν ανήκει σε καμία κυβέρνηση…

H Ουκρανία δεν μπορούσε, μεταξύ άλλων, να πλήξει αποτελεσματικά τις ρωσικές γραμμές ανεφοδιασμού στα μετόπισθεν. Η αεράμυνά της κυριολεκτικά κατέρρευσε και οι ρωσικές δυνάμεις καταλάμβαναν σχεδόν έναν έως δύο οικισμούς την ημέρα, στο διάστημα του δεκαήμερου του “κόφτη”.  Όταν το όλο σύστημα επανήλθε πλήρως, η προέλαση κόπηκε σχεδόν “μαχαίρι”.

Στην τελευταία επίσημη εβδομαδιαία σύνοψη που εκδόθηκε από το ρωσικό υπουργείο Άμυνας στις 6 Νοεμβρίου για πρώτη φορά δεν αναφέρεται καμία κατάληψη οικισμού από τις 31 Οκτωβρίου και μετά. Η ανακοίνωση αναφέρεται σε πλήγματα σε υποδομές και γενικώς σε «επιχειρήσεις προέλασης». Σε αυτό πέραν των λόγων που αναφέρονται κατωτέρω, παίζουν ρόλο και οι βροχές που δυσχεραίνουν κάθε μετακίνηση λόγω της λάσπης σε υπολογίσιμο βάθος.

Δεν είναι μόνον το Starlink

Συντρέχουν και άλλοι παράγοντες για την στασιμότητα πέραν του Starlink, δεδομένου ότι τον Σεπτέμβριο (όταν δηλαδή λειτουργούσε κανονικά το Starlink για τους Ουκρανούς), η Ρωσία είχε ανακοινώσει 51 καταλήψεις οικισμών. Αυτοί οι 51 οικισμοί ήταν εγκαταλελειμμένα χωριά και ασήμαντοι, σε σύγκριση με τους 40 που κατέλαβαν οι Ρώσοι τον Οκτώβριο.

Εντούτοις το νούμερο “51” είναι εντυπωσιακό – σε σύγκριση με το μηδέν της τελευταίας εβδομάδας και το γεγονός ότι καταλήφθηκαν δεκάδες οικισμοί με το Starlink, πλήρως λειτουργικό για την Ουκρανία – κάτι που σημαίνει ότι η τωρινή στασιμότητα οφείλεται και σε άλλους λόγους.

Άλλα αίτια

Οι δυτικοί αναλυτές όπως το ISW θεωρούν ότι τα ουκρανικά πλήγματα στις ρωσικές γραμμές ανεφοδιασμού και στις αποθήκες πυρομαχικών έχουν στοιχίσει ακριβά στην ρωσική πρώτη γραμμή. Η Ουκρανία άλλαξε παράλληλα μέσα στο 2006 λίγο την στρατηγική της σε σχέση με την αποτυχημένη, άκαμπτη αντεπίθεση του 2023. Μέσα στο 2026, προχώρησε σε στοχευμένες, ευέλικτες επιχειρήσεις (όπως η “Επιχείρηση Βιβάλντι” από το 3ο Σώμα Στρατού) που είχε κάποια αποτελέσματα.

Σύμφωνα με δυτικές εκτιμήσεις και δεδομένα που επεξεργάζεται το Mediazona σε συνεργασία με το BBC, συνάμα μειώθηκε κατά 20% ο ρυθμός κατάταξης νέων συμβασιούχων, παρά τα τεράστια οικονομικά κίνητρα και τη διαγραφή χρεών που προσφέρει η ρωσική κυβέρνηση – αυτό, αν αληθεύει, μειώνει κάπως το πλεονέκτημα της Μόσχας σε έμψυχο δυναμικό.

Άλλος παράγοντας που αναφέρουν δυτικοί και Ρώσοι είναι ότι το σύγχρονο πεδίο μάχης έχει μετατραπεί σε μια απόλυτα επιτηρούμενη, “διαφανή” ζώνη από αναγνωριστικά και FPV drones και από τις δύο πλευρές. Αυτό αναγκάζει και τους δύο στρατούς σε έναν εξαντλητικό πόλεμο φθοράς θέσεων (attritional warfare), όπου η κατάληψη ακόμη και λίγων μέτρων γης απαιτεί τεράστιες θυσίες.

Όμως το πεδίο είναι διαφανές για τους Ουκρανούς εδώ και χρόνια, άρα αυτό δεν παίζει ρόλο για την τωρινή στασιμότητα. Από πέρσι εξάλλου η Ρωσία στέλνει ομάδες πεζικού των 4-8 ατόμων που προσπαθούν να διεισδύσουν πεζή. Αυτή η μέθοδος γλιτώνει ζωές και εξοπλισμό, αλλά καθυστερεί την κατάληψη εδαφών.

Έλλειψη συντονισμού και πλασματική πληροφόρηση

Παρά την ανωτερότητα της Ρωσίας στα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, το ρωσικό δίκτυο Rybar (Ρώσοι εθνικιστές πολεμικοί ανταποκριτές που δεν ταυτίζονται με το Κρεμλίνο και το υπουργείο Άμυνας σε κάποια σημεία) συχνά παραπονιούνται για έλλειψη συντονισμού των ενόπλων δυνάμεων, με αποτέλεσμα ουκρανικά FPV drones να πλήττουν τις πρώτες γραμμές χωρίς επαρκή κάλυψη.

Επίσης γκρινιάζουν επειδή ορισμένοι διοικητές δίνουν πλασματική εικόνα στην πολιτική ηγεσία, «παρουσιάζοντας ως εκκαθαρισμένες περιοχές, κάποιες που παραμένουν γκρίζες ζώνες, υπερβάλλοντας στις ανακοινώσεις για καταλήψεις εδαφών και οδηγώντας την στρατιωτική ηγεσία σε εσφαλμένες αποφάσεις».

Ινδοί: Η Ρωσία δεν βιάζεται

Μεγάλα ινδικά αμυντικά δίκτυα (όπως το WION και το Firstpost) και αναλυτές της περιοχής, που έχουν σχετικά πιο θετική στάση έναντι της Μόσχας, επισημαίνουν δύο άλλους βασικούς παράγοντες για τη στασιμότητα. Ο ένας είναι ότι η Ρωσία δεν βιάζεται πλέον να καταλάβει εδάφη.

Εκτιμούν ότι ο αντικειμενικός σκοπός του ρωσικού επιτελείου έχει μετατοπιστεί από την εδαφική επέκταση: Τώρα στοχεύει στην εξουθένωση του ουκρανικού στρατού σε έμψυχο δυναμικό, αλλά και στην εξάντληση των δυτικών αποθεμάτων σε πυρομαχικά, καθώς και σε υποδομές. Η στασιμότητα των συνόρων, επομένως, θεωρείται από κάποιους αναλυτές ως εσκεμμένη επιλογή της Μόσχας για τη διατήρηση ενός σταθερού μετώπου φθοράς, μια που απομένει μόνον 10-12% του Ντονμπάς υπό ουκρανικό έλεγχο.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ως δεύτερο παράγοντα στασιμότητας το γεγονός ότι αν και η Ρωσία έχει μετατρέψει το 40% του προϋπολογισμού της σε πολεμική οικονομία, η διατήρηση μιας γραμμής μετώπου μήκους 1.000 χιλιομέτρων απαιτεί τεράστια εφοδιαστική αλυσίδα, η οποία δοκιμάζεται συνεχώς.

Τα οχυρά που ετοιμάζονταν 12 χρόνια

Όλοι εν τω μεταξύ  συμφωνούν πως η στασιμότητα οφείλεται και στο ότι οι Ρώσοι έφτασαν πια στην τελευταία και κρίσιμη ζώνη των Φρουρίων (Fortress Belt). Το Κραματόρσκ, το Σλοβιάνσκ και η Κωνσταντινίφκα δεν είναι απλώς δύο-τρεις οχυρωμένες πόλεις το βορειοδυτικού Ντονιέτσκ: Πρόκειται για την πιο βαριά οχυρωμένη γραμμή άμυνας σε ολόκληρη την Ουκρανία, η οποία προετοιμάζεται και ενισχύεται συστηματικά από το 2014. Η Κωνσταντινίφκα πάντως έχει καταληφθεί από τις ρωσικές δυνάμεις παρά τις διαψεύσεις των δυτικών.

Το Κραματόρσκ και το Σλοβιάνσκ είναι ένα πολύ μεγάλο αστικό σύμπλεγμα με μια σχεδόν συνεχή αστική γραμμή μήκους 50 χιλιομέτρων. Οι μάχες σε τέτοιο αστικό περιβάλλον είναι εξαιρετικά αργές και πολύνεκρες (για το Μπαχμούτ οι Ρώσοι χρειάστηκαν εννέα μήνες). Οι πόλεις αυτές περιβάλλονται από στρατηγικής σημασίας λόφους και τα υψώματα ευνοούν τους αμυνόμενους. Επιπλέον, η βόρεια πλευρά προστατεύεται από τον ποταμό Σεβέρσκι Ντονέτς.

Οι Ουκρανοί μηχανικοί έχουν μετατρέψει επιπλέον όλη την γύρω περιοχή σε ένα δίκτυο που αποκόπτει τον επιτιθέμενο σε ζώνες εξόντωσης (kill zones) με λαβυρίνθους χαρακωμάτων εκατοντάδων χιλιομέτρων που συνδέονται με υπόγεια τσιμεντένια καταφύγια (bunkers) δομημένα ώστε να αντέξουν βαριά πλήγματα.

Η περιοχή είναι σκαμμένη παντού με βαθιές αντιαρματικές τάφρους, χιλιάδες σειρές από “δόντια του δράκου” και τεράστια πυκνά ναρκοπέδια. Οι οχυρώσεις έχουν σχεδιαστεί ειδικά για την εποχή του drone warfare, με υπόγειες επικοινωνίες και θωρακισμένους σταθμούς ελέγχου. Μέρος του ανεφοδιασμού του μπορεί να γίνεται και υπογείως.

Το “εδαφικό αδιέξοδο”

Η Ρωσία δεν κατάφερε μέχρι στιγμής να εφαρμόσει εκεί την “τανάλια” για να περικυκλώσει και να αποκόψει τον ανεφοδιασμό, οπότε αναγκαστικά εμπλέκεται σε μια επίμονη, αργή και αιματηρή κατά μέτωπο επίθεση (frontal fight), τετράγωνο προς τετράγωνο. Για την Ουκρανία, η διατήρηση αυτής της γραμμής είναι ζωτικής σημασίας, γιατί αν πέσει η «Ζώνη-Φρούριο», ανοίγει ο δρόμος για τις ανοιχτές πεδιάδες προς τα δυτικά, όπου δεν υπάρχουν πλέον φυσικά ή έτοιμα τεχνητά εμπόδια μέχρι τον ποταμό Δνείπερο ή το Χάρκοβο.

Η ανάλυση του Rybar (υπό τη διεύθυνση του Μιχαήλ Ζβίντσουκ) βλέποντας κατά την κρίση της “εδαφικό αδιέξοδο” στο μικρό τμήμα του Ντονμπάς που απομένει προς κατάληψη, εκτιμά ότι ο πόλεμος μεταφέρεται σε ένα νέο επίπεδο ενόψει του χειμώνα: στον πόλεμο των υποδομών βαθιά στα μετόπισθεν.

Ο Ζβίντσουκ θεωρεί ότι η Ρωσία είναι αναγκασμένη να ξεκινήσει ένα μαζικό κύμα πληγμάτων κατά του ενεργειακού δικτύου όλης της Ουκρανίας για να γονατίσει τη στρατιωτική της βιομηχανία. “Βλέπει” έναν μακρύ, εξαντλητικό πόλεμο θέσεων (attritional war) που θα κινείται με ρυθμούς χελώνας όλο το χειμώνα.

Το Starlink

Στο δεκαήμερο της υπολειτουργίας του Starlink τον Οκτώβριο οι ρωσικές δυνάμεις σταθεροποίησαν τις θέσεις τους, ενισχύθηκαν και σταμάτησαν τις ουκρανικές αντεπιθέσεις. Ωστόσο, το Rybar αναφέρει ότι η Ρωσία δεν μπόρεσε να το εκμεταλλευθεί στο έπακρον, όχι μόνον λόγω της ουκρανικής οχύρωσης, αλλά και του μεγάλου αριθμού ουκρανικών drones που κινούνταν χωρίς το Starlink.

Όταν επανήλθε το Starshield (του στρατιωτικού σκέλους του Starlink), απέδειξε την ισχύ του όπως και το Φεβρουάριο του 2026. Μέχρι τότε οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις προέλαυναν με σχετική ευκολία, παρά τις εξαιρετικές ουκρανικές οχυρώσεις. Όμως τον Φεβρουάριο υπό την πίεση της Ουκρανίας οι ΗΠΑ (και όχι ο Μασκ όπως πολλοί το προσωποποιούν) έδωσε κωδικούς μόνο για τα ουκρανικά τερματικά.

Οι Ρώσοι αίφνης δεν μπορούσαν να κάνουν χρήση του συστήματος (έως τότε έπαιρναν τερματικά από άλλες χώρες, τα οποία πλέον “δεν έπιαναν” στην περιοχή). Αυτό προκάλεσε χάος στις ρωσικές επικοινωνίες που άργησαν να αναδιοργανωθούν.

Κάθετη επιβράδυνση

Κατά το τρίμηνο Φεβρουαρίου, Μαρτίου και Απριλίου του 2026, σημειώθηκε μια σημαντική ανατροπή στην προέλαση των ρωσικών δυνάμεων, η οποία οδήγησε στην ουσιαστική καθήλωση και αποτυχία της εαρινής επίθεσης της Μόσχας, σύμφωνα με τους δυτικούς. Ενώ το 2025 οι Ρώσοι είχαν καταφέρει να καταλάβουν σημαντικά εδάφη (με προέλαση περίπου 13 τ.χλμ. την ημέρα), όταν τους “κόπηκε” το Starlink ο ρυθμός αυτός κατέρρευσε κατά 80%, πέφτοντας στα μόλις 2,5 τ.χλμ. ημερησίως.

Ο Μάρτιος του 2026 καταγράφηκε από το Institute for the Study of War (ISW) ως ο πρώτος μήνας μετά από 2,5 χρόνια στον οποίο η Ρωσία είχε ασήμαντο καθαρό εδαφικό κέρδος, καθώς οι ελάχιστες προελάσεις της αντισταθμίστηκαν πλήρως από τις ουκρανικές ανακαταλήψεις εδαφών.

Μέχρι τα μέσα Μαρτίου, οι ουκρανικές δυνάμεις είχαν απωθήσει τις ρωσικές από το μεγαλύτερο μέρος και της περιφέρειας του Ντνιπροπετρόφσκ, όπου οι Ρώσοι επιδιώκουν να δημιουργήσουν “ζώνη ασφαλείας”. Οι δυτικοί αποδίδουν τον ρόλο κλειδί στο Starlink.

Γιατί δεν προέβλεψε τον παράγοντα Starlink η Ρωσία;

Η αποτυχία της Ρωσίας να προβλέψει τη στρατηγική ισχύ του Starlink και η αδυναμία της να αναπτύξει έγκαιρα ένα δικό της ανάλογο δίκτυο οφείλονται στην υπερβολική αυτοπεποίθηση σχετικά ηλικιωμένων στρατηλατών, σε οικονομικούς περιορισμούς, αλλά και στην υποτίμηση του Starlink καθαυτού.

Ο πρώην επικεφαλής της Roscosmos (της ρωσικής διαστημικής υπηρεσίας), Γιούρι Μπορίσοφ, αναφερόμενος στη δορυφορική τεχνολογία της SpaceX είχε σχολιάσει: «Αποδείχθηκε ότι δεν ήμασταν έτοιμοι για αυτό». Η ρωσική στρατιωτική ηγεσία σχεδίασε την εισβολή στην Ουκρανία με βάση το δόγμα ενός παραδοσιακού πολέμου (άρματα μάχης, πυροβολικό, κλασικές τηλεπικοινωνίες). Δεν αντιλήφθηκε ότι ο σύγχρονος πόλεμος θα βασιζόταν στα drones και στα δεδομένα σε πραγματικό χρόνο (real-time data).

Θεωρούσαν ότι το Starlink ήταν απλώς ένα «εμπορικό δίκτυο για παροχή ίντερνετ σε επαρχίες» και όχι μια κρίσιμη στρατιωτική υποδομή και εκτιμούσαν ότι τα πανίσχυρα ρωσικά συστήματα Ηλεκτρονικού Πολέμου (Electronic Warfare) θα μπορούσαν εξάλλου εύκολα να τυφλώσουν, ή να παρεμβάλουν οποιοδήποτε δορυφορικό σήμα. Το Starlink τους διέψευσε.

Όταν συνειδητοποίησαν το τεράστιο πρόβλημα, ο πόλεμος είχε πια αρχίσει για τα καλά και έκριναν πολύ δαπανηρή την προσπάθεια για δικό τους δορυφορικό πλέγμα, οπότε ναι μεν το κίνησαν, αλλά στράφηκαν σε άλλες προσωρινές λύσεις, όπως τα τερματικά τρίτων χωρών.

Κίνα και Rassvet

Η συνεργασία με την Κίνα δεν μπορούσε να τους διευκολύνει πέραν των μικροτσίπ, για πολλούς λόγους. Ένας από αυτούς είναι ότι η Κίνα διαθέτει μεν 1.600 δορυφόρους (οι 500 χαμηλής τροχιάς), αλλά όπως πάντα, με την στρατηγική του “ήσυχου γίγαντα” που δεν ενοχλεί, τους διαθέτει για εμπορικούς στόχους και πάντως δεν τους έχει πάνω από ευρωπαϊκές και ρωσικές περιοχές.

Στο ερώτημα, “γιατί η Κίνα, όπως και η Ρωσία, άφησαν την πρωτοκαθεδρία επ’ αυτού στις ΗΠΑ”, η απάντηση είναι ότι ίσως η Κίνα διακατέχεται από τη σιγουριά ότι κανείς δεν θα τα βάλει με ένα στρατό της τάξης των οκτώ εκατομμυρίων συν τα 600 (!) εκατομμύρια άτομα που είναι ικανά προς θητεία, άνδρες και γυναίκες.

Το αμερικανικό δίκτυο τροφοδοτείται από περίπου 11.200 μικροδορυφόρους χαμηλής τροχιάς. Η Ρωσία διέθετε (και διαθέτει) εξαιρετικούς, αλλά λίγους, τεράστιους και πανάκριβους στρατιωτικούς δορυφόρους σε υψηλή τροχιά. Αυτοί προσφέρουν κάλυψη αλλά με τεράστια καθυστέρηση στο σήμα, καθιστώντας αδύνατη την καθοδήγηση drones, ή τη ζωντανή μετάδοση από το πεδίο της μάχης.

Η μαζική παραγωγή εκατοντάδων δορυφόρων απαιτεί εν τω μεταξύ γραμμές συναρμολόγησης, όπως στις αυτοκινητοβιομηχανίες, κάτι που η ρωσική διαστημική βιομηχανία δεν διέθετε. Επιπλέον αυτοί οι μικροί δορυφόροι χρειάζονται μικροτσίπ υψηλής τεχνολογίας και μετά τις κυρώσεις του 2022, η Ρωσία αποκόπηκε από αυτές τις εφοδιαστικές αλυσίδες. Παρόλο που στράφηκε στην Κίνα για βοήθεια, η αντικατάσταση των δυτικών προτύπων τσιπ πήρε πολύ χρόνο.

Η Ρωσία συνέχιζε να κλέβει το σήμα των Αμερικανών μέσω τρίτων χωρών, δηλαδή εισάγοντας από αυτές πάνω από 50.000 τερματικά Starlink, τα οποία ενσωμάτωνε στο στράτευμά της. Όμως, όταν τον Φεβρουάριο με τους νέους κωδικούς της SpaceX ο ρωσικός στρατός υπέστη σοκ, μένοντας χωρίς επικοινωνίες στην πρώτη γραμμή, η Μόσχα ξεκίνησε έναν αγωνιώδη αγώνα δρόμου για να φτιάξει τον δικό της κλώνο του Starlink, το δίκτυο Rassvet (Αυγή).

Αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με δυτικά μέσα, το Rassvet παρέχει σήμα πάνω από την Ουκρανία μόνο για συνολικά δύο ώρες την ημέρα, και αυτό το δίωρο “μοιρασμένο σε δεκαπεντάλεπτα μέσα στο 24ωρο. Το Starlink όμως με τους χιλιάδες δορυφόρους του παρέχει αδιάλειπτη κάλυψη 24/7. Η Ρωσία στοχεύει να έχει ένα ανάλογο λειτουργικό δίκτυο έως το 2035.