Εν προκειμένω, ο Γάλλος πολιτικός φιλόσοφος Πιερ Ροζανβαλόν υποστηρίζει ότι η πολιτική απάθεια δεν αποτελεί απόσυρση από την πολιτική. Αντίθετα, είναι έκφραση μιας “εποχής δυσπιστίας” στην οποία ζούμε. Η απάθεια των ψηφοφόρων μετατρέπεται σε μόνιμο σκεπτικισμό, οργή και εξωθεσμική δράση, με αποτέλεσμα οι πολίτες να ενεργούν όλο και περισσότερο ως ελεγκτές, κριτές και φορείς βέτο.

Η αποστροφή από την δημοκρατία, όπως σημειώνει ο Ροζανβαλόν, δεν αποτελεί απόδειξη παθητικότητας: Η πτώση της εκλογικής συμμετοχής και η απώλεια σημασίας των παραδοσιακών κομμάτων δεν αντανακλούν απλή αδιαφορία. Αντίθετα, η απομάκρυνση από την κλασική αντιπροσώπευση οδηγεί σε τρεις νέους, ενεργούς ρόλους των πολιτών:

• Ο λαός ως φύλακας: Οι πολίτες εποπτεύουν συνεχώς την ακεραιότητα και την ειλικρίνεια των κυβερνώντων.
• Ο Λαός-βέτο: Η δυσπιστία οδηγεί τους πολίτες να εμποδίζουν ή να καθυστερούν πολιτικά σχέδια μέσω διαδηλώσεων.
• Ο Λαός-δικαστής: Αυξάνεται η απαίτηση για ανεξάρτητους θεσμούς (όπως δικαστήρια, εξεταστικές επιτροπές) προκειμένου να λογοδοτήσει η πολιτική.

Ο κίνδυνος για τη δημοκρατία είναι ότι στην πιο ακραία μορφή της, αυτή η διαρκής εποπτεία μετατρέπεται σε επιθετικό λαϊκισμό, σε μανιώδη εχθρότητα προς την πολιτική τάξη και σε καθαρή καταγγελία. Με άλλα λόγια η έξαρση του λαϊκισμού ενδέχεται να έχει ως προθάλαμο την απάθεια, η οποία εδράζεται στο φαινόμενο της κοινωνικής ανισότητας, το οποίο αποτελεί στην ουσία πυρήνα ιδεολογικοπολιτικής κινητοποίησης της αριστεράς.

Περί ανατροπής

Η Αριστερά αντιμετωπίζει τις ανισότητες ως δομικό πρόβλημα και διεκδικεί το μετασχηματισμό, ή την ανατροπή των υφιστάμενων οικονομικών δομών. Πάγια αιτήματα της αριστεράς είναι η αναδιανομή του πλούτου από πάνω προς τα κάτω, η παγίωση και επέκταση εργασιακών δικαιωμάτων, ισχυρό κοινωνικό κράτος και ισότητα ευκαιριών. Στον αντίποδα, η κεντροδεξιά συχνά προσεγγίζει το ίδιο ζήτημα, δίνοντας έμφαση στην οικονομική ανάπτυξη και στην ατομική κινητικότητα.

Ωστόσο, αν αναλύσει κανείς τα πολιτικά προγράμματα των κομμάτων, και κυρίως των αριστερών, θα διαπιστώσει ότι το σημαντικό θέμα της κοινωνικοοικονομικής ανισότητας παίζει πολύ λιγότερο ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο, σε αντίθεση με ό,τι είχε έως τώρα υποτεθεί από την επιστημονική κοινότητα. Μια πρόσφατη έρευνα του Κέντρου Αριστείας “Τhe Politics of Inequality” του Πανεπιστημίου Κωνστάντης αποδεικνύει αυτό, και δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό “American Political Science Review”.

Ο Alexander Horn, κύριος συγγραφέας της έρευνας και επικεφαλής της ομάδας “Varieties of Egalitarianism”, συνοψίζει τα ευρήματα της έρευνας ως εξής: «Ιδιαίτερα σε χώρες με έντονη οικονομική ανισότητα, τα πολιτικά κόμματα σε μεγάλο βαθμό παραβλέπουν το ζήτημα στα προγράμματα τους. Αυτό ισχύει  και για τα κόμματα της Αριστεράς». Με άλλα λόγια, η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ούτε καν τα αριστερά κόμματα θίγουν το ζήτημα των σημαντικών αυξήσεων των προσόδων στην κορυφή της εισοδηματικής πυραμίδας, δηλαδή στους πολύ πλούσιους. Ακόμη και τα κέρδη του πλουσιότερου 1% του πληθυσμού, δεν προκαλούν ανάλογη πολιτική αντίδραση.

«Υποθέτουμε ότι αιτίες είναι οι διαρθρωτικές παρεκκλίσεις των δημοκρατικών διαδικασιών: οι πλουσιότεροι πολίτες μιας κοινωνίας πολλές φορές παραμένουν άγνωστοι στο ευρύ κοινό. Οι πιο φτωχές ομάδες του πληθυσμού, από την άλλη πλευρά, αντιμετωπίζουν εμπόδια στην κοινωνική τους κινητικότητα και εκτίθενται έντονα στο φάσμα της ανεργίας. Επιπλέον, παρατηρείται η τάση να προσεγγίζεται πολλές φορές το άνισο status quo υπό το πρίσμα της αξιοκρατίας, δηλαδή να υποστηρίζεται ότι η παρουσία οικονομικών πόρων σχετίζεται με την ατομική επίδοση», τονίζει ο Horn.

Ούτε η Αριστερά συγκινείται

Μόνο όταν η ανισότητα σε ένα κράτος εντείνεται και γίνεται εστία κρίσης, επειδή οι άνθρωποι που υπάγονται στα κατώτερα, ή στα μεσαία εισοδήματα υστερούν ολοένα και περισσότερο, παρατηρείται κάποια αντίδραση από τα κόμματα. Στον αντίποδα, σύμφωνα με την έρευνα, τα δεξιά κόμματα δεν συγκινούνται από την συσσώρευση πλούτου στην ανώτερη εισοδηματική κλίμακα, ούτε στην εντατικοποίηση της οικονομικής ανισότητας.

Εν κατακλείδι, η έρευνα προσφέρει στοιχεία για δομικές αδυναμίες της δημοκρατίας. Σύμφωνα με τον Horn, τα αποτελέσματα της έρευνας υποδεικνύουν ότι οι δημοκρατίες δεν εξομαλύνουν αυτομάτως τη σοβαρή (εισοδηματική) ανισότητα. Αντιθέτως, μπορούν να αναπτύξουν μηχανισμούς που ενισχύουν την ανισότητα – και αυτό ισχύει και για τα αριστερά κόμματα και τις κυβερνήσεις, επισημαίνει ο Horn.

Για την ανάλυσή τους, οι πολιτικοί επιστήμονες με επικεφαλής τον Alexander Horn εξέτασαν μεθοδικά 850.000 χωρία από εκλογικά προγράμματα σε 12 χώρες του ΟΟΣΑ, κατά τη διάρκεια 50 ετών (1970-2020), χρησιμοποιώντας την τεχνική του “online crowdcoding”. Ο όρος “online crowdcoding” αναφέρεται στη διαδικτυακή συνεργασία πολλών ατόμων που βασίζεται σε πλατφόρμες και εξετάζουν από κοινού μεγάλες ποσότητες δεδομένων μέσω κωδικοποίησης ή ταξινόμησης. Αυτή η προσέγγιση συνιστά μια καινοτομία με μεθοδολογική βάση, μέσω της οποίας ήταν εφικτό να αξιολογηθούν σωστά προηγούμενα ερευνητικά ευρήματα, που λανθασμένα υποστηρίζουν ότι τα αριστερά κόμματα αντιδρούν εντονότερα στην εισοδηματική ανισότητα.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο ποινικολόγος βρέθηκε γυμνός, σε εμβρυακή στάση και μέσα σε λίμνη αίματος, ενώ τα ρούχα του ήταν σκορπισμένα στον χώρο. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν διαπιστώθηκαν ίχνη παραβίασης στο γραφείο, με τις Αρχές να εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα, με επικρατέστερο εκείνο της εγκληματικής ενέργειας.

Ο χώρος αποκλείστηκε από την πρώτη στιγμή που εντοπίστηκε η σορός, προκειμένου να πραγματοποιηθεί αυτοψία από τον ιατροδικαστή και τα στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. Σημειώνεται πως η σορός του ποινικολόγου έφερε και κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Τη διερεύνηση της υπόθεσης ανέλαβε κλιμάκιο της Υποδιεύθυνσης Δίωξης κι Εξιχνίασης Εγκλημάτων.

Τον αναζητούσαν ώρες οι κόρες του

Τον άτυχο δικηγόρο αναζητούσαν για ώρες οι δίδυμες κόρες του, καθώς δεν απαντούσε στις κλήσεις τους. Όταν έφτασαν στο γραφείο και δεν πήραν καμία απάντηση, με τη βοήθεια ενοίκου και του θυρωρού άνοιξαν τον χώρο, όπου έγινε η τραγική ανακάλυψη.

Στη δισκογραφία εμφανίστηκε για πρώτη φορά με το τραγούδι «Πικρό ποτήρι», του Κώστα Καπλάνη. Το 1961 τιμήθηκε με το Α’ βραβείο με το τραγούδι «Απαγωγή» στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης. Το 1964, κατά τη διάρκεια περιοδείας στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τον Μανώλη Χιώτη, τραγούδησε στον Λευκό Οίκο προς τιμήν του Αμερικανού προέδρου Λίντον Τζόνσον. Ανάμεσα στους θαυμαστές του διάσημου ζευγαριού συγκαταλέγονταν ο ηθοποιός Άντονι Πέρκινς και η κορυφαία σοπράνο Μαρία Κάλλας.

Η Μαίρη Λίντα έχει επηρεάσει με την ερμηνεία της πολλές νεότερες σημαντικές τραγουδίστριες, όπως η Γλυκερία, η Χαρούλα Αλεξίου, η Άννα Βίσση και η Δήμητρα Γαλάνη , με τις οποίες είχε συνεργαστεί στο παρελθόν. Στη μακρόχρονη δισκογραφική της πορεία συνεργάστηκε, εκτός από τον Μανώλη Χιώτη, με κορυφαίους Έλληνες συνθέτες, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζιδάκις.

Ανάμεσα στις μεγαλύτερες επιτυχίες της ξεχώρισαν τα τραγούδια «Απαγωγή», «Πικρό ποτήρι», «Μυρτιά», «Μαργαρίτα Μαργαρώ», «Το τελευταίο ποτηράκι», «Ηλιοβασιλέματα», «Περασμένες μου αγάπες», «Αθήνα κόρη τ’ ουρανού», «Ροδόσταμο», «Ροδιά», «Ένας αλήτης πέθανε», «Κόκκινα χείλια», «Θα σε περιμένω», «Θέλω απόψε να γλεντήσω».

Λίγες ώρες πριν από τους νέους βομβαρδισμούς, που άρχισαν στις 02:00 (ώρα Ελλάδας), ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ είπε πως ο στρατός του θα επιτεθεί «πολύ σύντομα» σε υπόγεια εγκατάσταση στο βουνό Κολάνγκ, στο κεντρικό Ιράν, τονίζοντας πως «δεν έχουμε τελειώσει» τη σύγκρουση.

Η ένταση για το στενό του Ορμούζ, θαλάσσια οδό κρίσιμης σημασίας για το παγκόσμιο εμπόριο υδρογονανθράκων, οδήγησε στην αναζωπύρωση του πολέμου την 7η Ιουλίου κι έκανε κομματάκια το λεγόμενο «μνημόνιο κατανόησης του Ισλαμαμπάντ», της συμφωνίας που υπέγραψαν στα μέσα Ιουνίου οι δυο πλευρές κι υποτίθεται πως θα έβαζε τέλος στην ένοπλη σύρραξη που άρχισε την 28η Φεβρουαρίου, με τους αμερικανοϊσραηλινούς βομβαρδισμούς στο Ιράν, προτού κηρυχτεί κατάπαυση του πυρός στις αρχές Απριλίου.

37,5 δισεκατομμύρια δολάρια

Το κόστος της ένοπλης σύρραξης συνεχίζει να αυξάνεται για την Ουάσιγκτον. Χθες ο αμερικανός υπουργός Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ είπε –χωρίς να εξηγήσει πώς ακριβώς προκύπτει ο αριθμός αυτός– ως το κόστος των αμερικανικών επιχειρήσεων είναι 37,5 δισ. δολάρια. Με άλλα λόγια αυξήθηκε κατά 30% από την προηγούμενη εκτίμηση που είχε κάνει ο ίδιος δημόσια (29 δισεκ. δολάρια). Ο υπουργός υπεραμύνθηκε ακόμη του αιτήματος της κυβέρνησης Τραμπ να εγκριθεί συμπληρωματικός προϋπολογισμός 67 δισεκ. δολαρίων για το Πεντάγωνο απευθυνόμενος στα μέλη της Γερουσίας.

Η αντιαεροπορική άμυνα ενεργοποιήθηκε στην ιρανική πρωτεύουσα Τεχεράνη, σύμφωνα με την κρατική τηλεόραση, λίγη ώρα μετά την ανακοίνωση του αμερικανικού στρατού. Ακούστηκαν να επιχειρούν στοιχεία της αντιαεροπορικής άμυνας «στο δυτικό, στο ανατολικό και στο βορειοανατολικό» τμήμα της Τεχεράνης των περίπου 15 εκατομμυρίων κατοίκων, ανέφερε.

Αναφέρθηκαν ακόμη εκρήξεις στην Μπουσέχρ, όπου όπου βρίσκεται λιμάνι και ο μόνος ιρανικός πυρηνικός ηλεκτροπαραγωγικός σταθμός που απομένει σε λειτουργία, ενώ έγιναν ακόμη βομβαρδισμό στο νότιο και στο βορειοδυτικό τμήμα της χώρας, σύμφωνα με το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων IRNA.

Η κεντρική διοίκηση των ιρανικών Ενοπλων Δυνάμεων Χατάμ αλ Ανμπιγιά απείλησε χθες πως θα στοχοποιηθούν συμφέροντα των Αμερικανών και συμμάχων τους στην περιοχή σε περίπτωση που γίνει πραγματικότητα η δήλωση του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ κατά την οποία οι ΗΠΑ θα πλήξουν «πολύ σύντομα» ορεινή, μυστική υπόγεια εγκατάσταση του ιρανικού προγράμματος πυρηνικής ενέργειας σε απόσταση περίπου 1,5 χλμ. νότια από τη Νατάνζ, γνωστή στη Δύση ως όρος Πίκαξ, την Κου ι Κολάνγκ Γκαζ Λα.

Η Τεχεράνη ανταποδίδει καθημερινά τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς στοχοποιώντας εγκαταστάσεις σε άλλες χώρες της περιοχής, συμμάχους των ΗΠΑ, ενώ έχει κλείσει το στενό του Ορμούζ, όπου έπληξε τις τελευταίες ημέρες αρκετά εμπορικά πλοία.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο έκρινε σήμερα ότι εάν επιτραπεί στο Ιράν να ελέγξει το στενό του Ορμούζ θα δημιουργηθεί «επικίνδυνο προηγούμενο», συνέπειες πέραν της Μέσης Ανατολής.

Ο στρατός του Κουβέιτ ανακοίνωσε τη νύχτα της Τρίτης προς Τετάρτη πως αναχαίτιζε «εχθρικά drones». Η Ιορδανία και το Μπαχρέιν ανακοίνωσαν επίσης ότι υπέστησαν επιθέσεις με drones και πυραύλους από το Ιράν τις προηγούμενες 24 ώρες.

Η τιμή του πετρελαίου συνεχίζει να ανεβαίνει

«Ο εχθρός πρέπει να προετοιμαστεί για κύματα drones και πυραυλικές επιθέσεις ακόμη πιο αποφασιστικές και ισχυρές», διεμήνυσαν οι Φρουροί της Επανάστασης. Οι αρχές του Κουβέιτ κατηγόρησαν το Ιράν ότι επιτέθηκε εναντίον ηλεκτροπαραγωγικών σταθμών και μονάδων αφαλάτωσης νερού, απόλυτα απαραίτητων υποδομών για την τροφοδοσία με πόσιμο νερό των εκατομμυρίων κατοίκων του εμιράτου, σε μια από τις πιο ξηρές περιοχές του πλανήτη.

Οι Υεμενίτες σύμμαχοι του Ιράν, το κίνημα ανταρτών Χούθι (σ.σ. η Ανσαραλά, όπως είναι η επίσημη ονομασία της οργάνωσης που είναι πιο γνωστή στη Δύση με το επώνυμο της οικογένειας των ηγετών της), απειλεί να σταματήσει την κίνηση των πλοίων στην άλλη πλευρά της αραβικής χερσονήσου.

Αν εφαρμοστεί, η απειλή των Χούθι θα κόψει την πρόσβαση σε λιμάνια της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα, κρίσιμης σημασίας για την παράκαμψη του στενού του Ορμούζ. Το βασίλειο παραμένει ο μεγαλύτερος εξαγωγέας αργού στον κόσμο. Οι ΗΠΑ θα «ασχοληθούν» με τους Χούθι αν κάνουν πράξη τον ναυτικό αποκλεισμό, διεμήνυσε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Οι αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις είχαν ήδη πραγματοποίησε επιχειρήσεις εναντίον των Χούθι όταν εμπόδιζαν τη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά θάλασσα κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας, προχωρώντας σε επιθέσεις με πυραύλους και drones εναντίον πλοία που θεωρούσε ότι «συνδέονταν» με το Ισραήλ και συμμάχους του. Οι Χούθι ελέγχουν το στενό Μπαμπ ελ Μάντεμπ, στο νότιο άκρο της Ερυθράς Θάλασσας, από όπου διέρχονται πλοία που κατευθύνονται στη Διώρυγα του Σουέζ ή την έχουν περάσει και κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Συνέπεια της συνέχισης του πολέμου: η τιμή του βαρελιού του πετρελαίου Μπρεντ, ποικιλίας αναφοράς στις διεθνείς αγορές, ξεπέρασε τα 92 δολάρια σήμερα, κατά την έναρξη των συναλλαγών στην Ασία. Πρόκειται για το υψηλότερο επίπεδο από την 11η Ιουνίου.

Ήδη απέστειλαν προειδοποιήσεις σε ναυτιλιακές εταιρείες να μην φορτώνουν, ή ξεφορτώνουν εμπορεύματα σε σαουδαραβικά λιμάνια, τονίζοντας ότι οποιοδήποτε πλοίο συνεργάζεται με τη Σαουδική Αραβία κινδυνεύει να δεχθεί επίθεση, σε οποιοδήποτε σημείο φτάνει η εμβέλεια των όπλων τους. Ο αποκλεισμός στοχεύει να στερήσει από τη Σαουδική Αραβία τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί την Ερυθρά Θάλασσα για να παρακάμπτει το Στενό του Ορμούζ.

Η κίνηση αυτή συμπίπτει με τη γενικότερη ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και τον πόλεμο για τον έλεγχο των θαλάσσιων περασμάτων. Το Ιράν (που στηρίζει τους Χούθι) φέρεται να είχε ζητήσει από την οργάνωση να είναι έτοιμη να κλείσει το στρατηγικό πέρασμα Μπαμπ ελ-Μαντέμπ στην Ερυθρά Θάλασσα. Ο δε πρόεδρος Τραμπ προειδοποίησε ότι οι ΗΠΑ θα απαντήσουν, αν οι Χούθι επιχειρήσουν να εμποδίζουν την διέλευση εμπορικών πλοίων, αν και ο ίδιος έκανε εκεχειρία μαζί τους χωρίς να εξασφαλίσει την δέσμευση τους ότι θα σταματήσουν να πλήττουν, για παράδειγμα το Ισραήλ.

Ποιοι είναι οι Χούθι

Το να βλέπει κανείς τους Χούθι απλά ως έναν ιρανικό πληρεξούσιο, ή ως μία φιλοπαλαιστινιακή οργάνωση, είναι κάτι υπερ-απλουστευτικό, διότι δεν εξηγεί την συνεχιζόμενη επιθετικότητα τους και τις δυνατότητες μελλοντικής δράσης που αυτοί έχουν. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα εθνικό κίνημα της Υεμένης με περιφερειακά συμφέροντα, που ελάχιστη σχέση έχουν με την Γάζα, ενώ είναι δεν λειτουργούν πάντα ως ένας “δορυφόρος” του Ιράν.

Είναι χαρακτηριστικό πως έχουν μείνει εκτός της πολεμικής αντιπαράθεσης που μαίνεται στον Κόλπο, πέρα από κάποιες επιθέσεις τους στο Ισραήλ. Η ρήξη τους δε με την Σαουδική Αραβία εντάσσεται περισσότερο στα πλαίσια της πολυετούς αντιπαράθεσης με το Ριάντ στον εμφύλιο της Υεμένης και όχι στην στάση του βασιλείου στον νέο πόλεμο στην Μέση Ανατολή – το οποίο βασίλειο μάλιστα συνέβαλε στην αποτυχία της επιχείρησης “Project Freedom”, που είχε ανακοινώσει πομπωδώς ο Τραμπ για το Ορμούζ.

Όντως, η Γάζα τους είχε δώσει το πρόσχημα για την εκστρατεία επιθέσεων τους στην Ερυθρά Θάλασσα. Όμως, η πραγματικότητα είναι πολύ πέραν της σύγκρουσης Ισραήλ-Παλαιστινίων. Η “Ανσαρ Αλλάχ” βλέπει παγίως στις ΗΠΑ τον “Μεγάλο Σατανά”, μια ιμπεριαλιστική δύναμη που απειλεί τον λαό της Υεμένης. Η δε συνεργασία τους με το Ιράν μπορεί να εκληφθεί και ως πραγματισμός. Οι στόχοι των Χούθι είναι κυρίως πολιτικοί, όχι θρησκευτικοί: Επιδιώκουν ένα “παράλληλο κράτος” στην Υεμένη, ικανού να πολεμά τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στην περιοχή.

Χούθι, Ιράν και αραβικά κράτη

Η κοινή αραβική και ισλαμική και ταυτότητα εξηγεί την υποστήριξη τους στην Παλαιστίνη, όπως και την αντιπαράθεση τους με αραβικά κράτη που έχουν δεσμούς με το Ισραήλ – Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα – πέραν του ότι τα προαναφερόμενα κράτη αποτέλεσαν την εμπροσθοφυλακή κατά των Χούθι στον εμφύλιο της Υεμένης.

Το Νοέμβριο του 2023 οι Χούθι μίλησαν για «αραβική αποστασία», λόγω της μη ενεργούς υποστήριξης στην “Πλημμύρα του Αλ Άκσα” – το όνομα της επίθεσης της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου. Οι επικρίσεις των Χούθι έναντι των κατεστημένων αραβικών ηγεσιών τους έδωσε ένα “ηθικό πλεονέκτημα” στον αραβικό κόσμο. Χούθι και Παλαιστίνιοι έχουν έναν κοινό εχθρό, το Ισραήλ – από κοινού με μία σημαντική περιφερειακή δύναμη, το Ιράν. Ιράν και Χούθι έχουν επίσης κοινούς αντιπάλους στην περιοχή. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την ιρανική στρατιωτική υποστήριξη, συνέβαλε στον χαρακτηρισμό «πληρεξούσιος του Ιράν», που αποδίδουν τα δυτικά ΜΜΕ στους Χούθι.

Ο αντιαμερικανισμός των Χούθι δεν προηγείται απλώς της σύγκρουσης στην Γάζα, αλλά εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία αποτελεί κεντρικό σημείο της κοσμοθεωρίας του κινήματος – δηλώνουν πως παλεύουν για μία ισχυρή Υεμένη που θα αποτρέπει τους εχθρούς της. Χαρακτηρίζουν τις ΗΠΑ ως «κουκλοπαίκτη του Ισραήλ» και το Ισραήλ ως «μαριονέτα της Αμερικής».

Η αντιαμερικανική κοσμοθεωρία του κινήματος χρησιμοποιείται και στην αντιπαράθεση τους με εξτρεμιστικές σουνιτικές ομάδες, για παράδειγμα χαρακτηρίζουν τις ΗΠΑ ως τον «εγκέφαλο» πίσω από το ISIS. Εξάλλου, το βασικό σύνθημα των Χούθι είναι το «Θάνατος στην Αμερική». Αυτό διαδόθηκε από Αγιατολάχ Χομεϊνί μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 στο Ιράν, αν και στην πραγματικότητα η οργάνωση το υιοθέτησε μετά την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ, το 2003.

Ο αντιαμερικανισμός των Χούθι έχει ρίζες κυρίως στην πρόσφατη πρόσφατη ιστορία της Υεμένης. Η σύγκρουση Χούθι-Σαουδικής Αραβίας διεύρυνε τον αντιαμερικανισμό τους. Οι ΗΠΑ, σταθερός σύμμαχος της Σαουδικής Αραβίας την οποία ενισχύουν στρατιωτικά, θεωρείται βασικός παράγοντας του εμφυλίου της Υεμένης, το δε Ριάντ εμπλέκονταν στα εσωτερικά της χώρας, πολύ πριν τον εμφύλιο. Οι Χούθι έχουν ως σημείο αναφοράς την εκστρατεία τους στην Ερυθρά Θάλασσα, καθώς κατάφεραν να “καταπνίξουν” το παγκόσμιο εμπόριο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ, φτάνοντας να μειώσουν τις ναυτιλιακές διελεύσεις από αυτήν την διαδρομή, τουλάχιστον κατά 50%.

Υπονομεύοντας την παγκόσμια ναυτιλία και άρα και τα συμφέροντα του “Μεγάλου Σατανά”, μετατράπηκαν σε μία δύναμη που πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, τόσο σε εγχώριο, όσο και σε διεθνές πλαίσιο, αποδεικνύοντας ότι μπορούν να αποδιοργανώσουν τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως. Οι Χούθι αναβαθμίστηκαν ως ένας παίκτης με επιρροή και έγιναν σημείο αναφοράς για τον μουσουλμανικό κόσμο. Με την πρότερη πολεμική τους εκστρατεία στην Ερυθρά, ενίσχυσαν την δημοφιλία τους στο εσωτερικό της Υεμένης και τον αριθμό των μαχητών που εντάσσονται στις τάξεις τους.

Εξοπλισμός

Η στρατιωτική δυνατότητα των Χούθι ενισχύθηκε κατά τον εμφύλιο. Πιθανώς ποτέ δεν ήταν ευκολότερη για αυτούς η στρατιωτική δράση εκτός των συνόρων της Υεμένης, αποτέλεσμα της ιρανικής παροχής υποστήριξης και των προμηθειών για την κατασκευή πυραύλων και UAV. Τα εξαρτήματα αποστέλλονται, ή μεταφέρονται λαθραία στην Υεμένη και στη συνέχεια συναρμολογούνται για χρήση. Στοιχεία δείχνουν ότι εξαρτήματα που παράγονται στην Ευρώπη μεταφέρονται λαθραία στο Ιράν και στη συνέχεια παρέχονται στους Χούθι. Η πιο αποτελεσματική μέθοδος επιθέσεων των Χούθι φαίνεται να είναι η χρήση drone καμικάζι, φορτωμένων με εκρηκτικά.

Έχουν την απαραίτητη εμπειρία από τον εμφύλιο πόλεμο και από επιθέσεις τους εναντίον της Σαουδικής Αραβίας. Τα μοντέλα Qasef-1 και Waid-1 του κινήματος, με βεληνεκές 200 km και 900 km αντίστοιχα, επαρκούν για την διεξαγωγή αποστολών κρούσης σε στόχους της Ερυθράς Θάλασσας. Όπλα μεγαλύτερης εμβέλειας, όπως το Waid-2, είναι ικανά να καλύψουν το μεγαλύτερο μέρος της Μέσης Ανατολής και να χτυπήσουν στόχους σε χώρες, όπως το Ισραήλ.

Οι πιο εξελιγμένοι πύραυλοι του κινήματος έχουν παρόμοια εμβέλεια και έχουν ήδη δοκιμαστεί εναντίον του Ισραήλ. Οι πρώτοι θάνατοι στην Ερυθρά Θάλασσα ήταν αποτέλεσμα των επιθέσεων τους με βαλλιστικούς πυραύλους στο φορτηγό πλοίο True Confidence. Τρία άτομα είχαν σκοτωθεί τότε.

Αν και υπάρχουν στοιχεία ότι οι Χούθι αναπτύσσουν τις δικές τους παραγωγικές δυνατότητες, παραμένουν εξαρτημένοι των ιρανικών προμηθειών και βοήθειας. Σχεδόν ολόκληρο το οπλοστάσιο τους έχει πανομοιότυπα αντίγραφα ιρανικών μοντέλων. Πάντως, ούτε οι πολυετείς βομβαρδισμοί του συνασπισμού που ηγείται η Σαουδική Αραβία, ούτε η αμερικανο-βρετανική επιχείρηση “Operation Poseidon Archer”, ούτε τα κατά καιρούς ισραηλινά πλήγματα, τα οποία μάλιστα εξόντωσαν ηγετικά στρατιωτικά και πολιτικά στελέχη των Χούθι, κατάφεραν να τους “αναχαιτίσουν”.

Οι ίδιοι δεν εστιάζουν πάντοτε στην αντιμετώπιση των “ιμπεριαλιστών εχθρών”, διαπραγματευόμενοι ακόμα και με την Σαουδική Αραβία, δείχνοντας διπλωματική ευχέρεια και έχοντας πάντα στο νου την διεύρυνση της ισχύος τους στην Υεμένη.

Κλιμάκωση στην Υεμένη

Από τον Απρίλιο του 2024, οι συγκρούσεις στην Υεμένη είχαν μειωθεί σημαντικά, ως αποτέλεσμα της εκεχειρίας – με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ – και των συνεχιζόμενων διαπραγματεύσεων μεταξύ των Χούθι και των αντιπάλων τους. Αν και οι συμφωνίες κατάπαυσης του πυρός  έχουν αποδειχθεί εύθραυστες και τηρούνται μόνο μερικώς στην Υεμένη, η επανειλημμένη εφαρμογή τους τελικώς βοήθησε στη μείωση των μαχών. Οι διαπραγματεύσεις είχαν κορυφωθεί με την επίσκεψη εκπροσώπων της “Ανσάρ Αλλάχ” στο Ριάντ, τον Σεπτέμβριο του 2023.

Όμως, η εκεχειρία μοιάζει υπό κατάρρευση στην Υεμένη, όχι μόνο εξαιτίας των σαουδαραβικών πληγμάτων που προαναφέραμε και των αντιποίνων των Χούθι. Επιπλέον, ξέσπασαν σφοδρές μάχες στα δυτικά (κυρίως στην περιοχή Hodeidah) με δεκάδες νεκρούς, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως το χειρότερο ξέσπασμα βίας στην περιοχή από το 2022. Στο μεταξύ έχει προηγηθεί η διάρρηξη της συμμαχίας Σαουδικής Αραβίας και Εμιράτων στην Υεμένη, καθώς το Άμπου Ντάμπι στηρίζει το Νότιο Μεταβατικό Συμβούλιο (STC), το οποίο επιδιώκει την ανεξαρτησία της νότιας Υεμένης και όχι την διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση που στηρίζουν οι Σαουδάραβες.

Η ιστορία έχει δείξει πως επιθέσεις έναντι των Χούθι μπορεί να γυρίσουν μπούμερανγκ. Εξάλλου, μία δεκαετία σφοδρών εμφύλιων συγκρούσεων δεν έκαμψε την αποφασιστικότητα τους. Επομένως, τα υπερβολικά πλήγματα έναντι τους, ενδέχεται να τους ενισχύσουν. Επιπλέον, με δεδομένη την αναστάτωση στο Ορμούζ, η παγκόσμια οικονομία θα πληγεί αν επαναληφθούν τα εμπόδια διέλευσης στο Σουέζ, ή αν έχουμε εμπόδια και στην διέλευση από την Ερυθρά. Να σημειωθεί δε πως οι Χούθι έχουν επιτεθεί και σε πλοία μυ δυτικών συμφερόντων όπως στο πετρελαιοφόρο Huang Pu, παρά τους δεσμούς τους με την Ρωσία και την Κίνα.

Το σίγουρο είναι πως είμαστε μακριά πια από την (χρονικά πρόσφατη περίοδο) που ο εκπρόσωπος των Χούθι χαρακτήριζε ως “αδέρφια μας(!)” τους Σαουδάραβες με τους οποίους διαπραγματεύονταν, προσδοκώντας να αναγνωρίσει το Ριάντ την διευρυμένη επιρροή που ασκούν οι Χούθι στην Υεμένη. Πάντως δεν είναι εντελώς άδικο να θεωρείται η προσπάθεια εξομάλυνσης Χούθι και Σαουδικής Αραβίας ως μία παράπλευρη απώλεια του νέου γύρου συγκρούσεων που ξέσπασαν στον Κόλπο.

Ποιος προκαλεί τις ΗΠΑ, απειλεί με πλήρη καταστροφή το Ισραήλ, ανταγωνίζεται την Ρωσία, εκβιάζει ποικιλοτρόπως την Ευρώπη, καλύπτει τις τρομοκρατικές οργανώσεις της περιοχής βοηθώντας το ISIS, τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ, καταδιώκοντας και γενοκτονώντας τους Κούρδους σε όλη την Μέση Ανατολή, στέλνει μισθοφόρους στη Λιβύη, στη Συρία, καταλαμβάνοντας το βόρειο τμήμα της, πολεμάει τους Αρμένιους στον Καύκασο, βοηθάει την Ουκρανία στον πόλεμο με την Ρωσία, για να στεφθεί ηγέτης της ισλαμικής διεθνούς;

Ποιος φιλοδοξεί να γίνει ο νέος Σουλτάνος, να μεταβληθεί σε νέο Χαλίφη, να ανασυστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία εις βάρος των γειτονικών κρατών του, ακολουθώντας τους νεο-οθωμανικούς οραματισμούς και μεγαλοϊδεατισμούς, αναπολώντας το μεγαλείο του παρελθόντος, για να θεωρηθεί μεγάλη δύναμη στο γεωπολιτικό πλανητικό ανταγωνισμό;

“Γαλάζια Πατρίδα” και νέος Κεμάλ

Ποιος είναι ο πρόεδρος της χώρας που έχει εισβάλει σε τρεις χώρες, στην Κύπρο το 1974, με κατοχή επί 52 έτη του 38%, στο Ιράκ με επανειλημμένες επιχειρήσεις κατά των Κούρδων, στη Συρία με διαρκείς επιχειρήσεις από το 2016 (Ασπίδα του Ευφράτη, Κλάδος Ελαίας, Πηγή Ειρήνης) και διατήρηση στρατιωτικής παρουσίας, ενώ διαθέτει βάσεις σε Κύπρο, Συρία, Ιράκ, Κατάρ, Σομαλία, Λιβύη, Αλβανία;

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ενθουσιάζεται με την ιδέα να γίνει ο νέος Ατατούρκ, μεγαλύτερος του πρώτου, ακόμη και με την δαιμονοποίησή του, τρέφεται με αυτήν, την διεκδικεί. Η στρατηγική του εκφοβισμού, της πρόκλησης, της απειλής, του εκφοβισμού και παράλληλα της αδράνειας και αφωνίας της καταρρέουσας ΕΕ, των κρατών στην Μέση Ανατολή, της περιοδικής αδιαφορίας των ΗΠΑ, της Κίνας και της Ρωσίας ενισχύει το σύστημα καταπίεσης.

Αυτά τα ερωτήματα θα έπρεπε να προβληματίζουν την Ευρώπη, τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, όλο τον ελεύθερο κόσμο, αλλά τα συμφέροντα επιβάλλουν φιλικές σχέσεις, συνεργασίες, αμυντικές συμφωνίες και συνέργειες.

Υφαρπαγή του Αιγαίου Πελάγους

Ό Ερντογάν αποφάσισε να προσδώσει νομική υπόσταση στο δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας”, μια παράνομη τουρκική χαρτογραφία, για να κάνει το Αιγαίο, το Ελληνικό Αρχιπέλαγος, θάλασσα ειδικού επιχειρησιακού καθεστώτος, όπου κάθε δραστηριότητα θα προϋποθέτει τη δική της άδεια.

Το νομοσχέδιο μια πολιτική κίνηση, μεθοδευμένη και καλά σχεδιασμένη επιθετική πολιτική, αποσκοπεί κατά κυριολεξία στην υφαρπαγή μιας θαλάσσιας περιοχής, που ανήκει σε άλλο κράτος και είναι παγκόσμιο παράδοξο. Η πρόθεση αυτή του Ερντογάν είναι στην πράξη μια επιθετική ενέργεια, ένας ασύμμετρος υβριδικός πόλεμος, που απαιτεί άμεση και σκληρή αντίδραση. Πως αντιδρά η Ελλάδα;

Με ύποπτη αφωνία και εξοργιστική αδράνεια, δέσμια των φοβικών συνδρόμων της και ανίκανων πολιτικών ηγεσιών, θυμίζοντάς μας τους στίχους του ποιήματος του Βάρναλη “Οι Μοιραίοι”: «Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!»

Σύμφωνα με το δελτίο της ΕΜΥ, υψηλές θερμοκρασίες αναμένονται να επηρεάσουν την ανατολική ηπειρωτική χώρα αύριο Τετάρτη 22-07-2026 με τις μέγιστες τιμές να εντοπίζονται στην περιοχή της Θεσσαλίας, της ανατολικής Στερεάς και της ανατολικής Πελοποννήσου.

Το υπουργείο Εργασίας εξέδωσε έκτακτα μέτρα για τον καύσωνα, αναφέροντας μεταξύ άλλων πως, «καθίσταται υποχρεωτική η παύση εργασιών την Τετάρτη 22.07.2026, κατά το χρονικό διάστημα 13.00΄- 17.00΄, σε χειρωνακτικές εργασίες που εκτελούνται σε εξωτερικό χώρο, όπως εργασίες σε τεχνικά και οικοδομικά έργα, εργοτάξια, ναυπηγοεπισκευαστικές ζώνες, διανομή και μεταφορά προϊόντων και αντικειμένων με δίτροχο όχημα, πατίνι, τροχοπέδιλα (delivery), κλπ…

Στην περίπτωση που εφαρμοστεί το μέτρο της παύσης εργασιών διανομής για τις επιχειρήσεις delivery, τούτο αφορά όλες τις επιχειρήσεις που διενεργούν delivery, είτε διατηρούν φυσικό κατάστημα, είτε ψηφιακή πλατφόρμα, δύναται ωστόσο να διατηρείται ενεργή η επιλογή της παραγγελιοληψίας με παραλαβή του χρήστη απευθείας από το κατάστημα/σημείο παραλαβής (takeaway) καθώς και η ενδεχόμενη δυνατότητα εκτέλεσης της παραγγελίας με οχήματα ιδιωτικής και δημόσιας χρήσης εκτός των κάθε μορφής δικύκλων και μοτοποδηλάτων, όπως ορίζονται στις διατάξεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, εφόσον αυτά διαθέτουν κλιματισμό».

Επιπλέον, συστήνεται η οργάνωση του χρόνου εργασίας με προγραμματισμό διαλειμμάτων κατάλληλης διάρκειας για τη μείωση της θερμικής καταπόνησης των εργαζομένων. Πρέπει οι εργασίες που συνεπάγονται υψηλή θερμική καταπόνηση των εργαζομένων, κατά το δυνατόν, να προγραμματίζονται σε ώρες εκτός θερμοκρασιακών αιχμών. Πρέπει να μειωθεί ή και να παύσει η απασχόληση σε ιδιαίτερα επιβαρυμένους θερμικά χώρους όπως είναι τα μηχανοστάσια, τα χυτήρια, τα υαλουργεία, τα κεραμοποιεία, οι ναυπηγικές εργασίες κ.λπ. μεταξύ των ωρών 13:00-17:00 (δείτε αναλυτικά τη εγκύκλιο του υπουργείο Εργασίας με τα έκτακτα μέτρα εδώ)

Ο καύσωνας του 1987

Οι συνθήκες θα θυμίζουν τον φονικό καύσωνα του 1987 που με τους 44 βαθμούς επί μία εβδομάδα είχε στοιχίσει πάνω από 3.000 ζωές, οι μισές εξ αυτών, στην Αθήνα. Τότε βέβαια δεν υπήρχαν πολλά κλιματιστικά στις κατοικίες, συχνά ούτε ανεμιστήρες. Εκείνος ο καύσωνας είχε αρχίσει στις 20 Ιουλίου και είχε κρατήσει μέχρι τις 28 του μήνα. Καύσωνες είχαν σημειωθεί και στο παρελθόν, όπως το 1958 στα Τρίκαλα, ή το 1977 και το 1982, όμως ο καύσωνας του 1987 είχε μεγάλη διάρκεια, κράτησε μέχρι τις 28 Ιουλίου.

Το 1988 εγκαταστάθηκαν μαζικά μηχανήματα κλιματισμού στο Δημόσιο, αλλά σημειώθηκαν και εισαγωγές ρεκόρ για κλιματιστικά στα σπίτια. Οι νέες κλιματικές συνθήκες επηρεάζουν και άλλες χώρες, όπως είδαμε το προηγούμενο διάστημα στην Ευρώπη, όπου για παράδειγμα στην Γαλλία, ακόμα και τα νοσοκομεία ήταν χωρίς κλιματισμό, με αποτέλεσμα να τοποθετηθούν ανακλαστικές θερμικές κουβέρτες στα παράθυρα για να περιοριστεί η ζέστη! Γιατροί περιέγραψαν τα νοσοκομεία ως φούρνους.

Μπορεί, σύμφωνα με νεότερα στοιχεία, τα ελληνικά νοικοκυριά να διαθέτουν ένα από τα υψηλότερα ποσοστό στην κατοχή κλιματιστικών στην ΕΕ, ωστόσο και σήμερα υπάρχουν οικογένειες χωρίς κλιματιστικό στο σπίτι τους. Εξάλλου υπάρχει και ο κίνδυνος διακοπής ρεύματος λόγω υπερφόρτωσης, ενώ το ενδεχόμενο ενός “φουσκωμένου” λογαριασμού ίσως αποτρέψει ορισμένα νοικοκυριά από την χρήση του. Σε κάθε περίπτωση, αν κάποιος είναι ευπαθής καλό είναι να αναζητήσει φιλοξενία σε χώρο με κλιματιστικό.

Θερμοπληξία

Σε περίπτωση θερμοπληξίας πρέπει να καλείται ασθενοφόρο ή να μεταφέρεται άμεσα το άτομο σε νοσοκομείο. Μέχρις ότου συμβεί αυτό, ο ασθενής πρέπει να ξαπλώσει σε δροσερό μέρος, να αφαιρεθούν τα ρούχα του και να τοποθετηθεί δροσερό νερό στο σώμα του.
Η εμβάπτιση του ασθενούς σε κρύο μπάνιο, ιδίως σε θερμοπληξία μετά από κόπωση, δεν ενδείκνυται για όλους. Οι νέοι που έχουν τις αισθήσεις τους και δεν πάσχουν από νευρολογικά συμπτώματα, μπορούν να τοποθετηθούν σε μπανιέρα.

Στην κλασσική θερμοπληξία συνιστάται συνεχής εφαρμογή παγωμένου νερού ή πάγου σε όλο το σώμα του ασθενούς, αφού προηγουμένως καλυφθεί με σεντόνι, για λόγους προστασίας του δέρματος από την απευθείας επαφή με τον πάγο. Ιδιαίτερη έμφαση χρειάζεται στις περιοχές των μεγάλων φλεβών (τράχηλος και βουβωνική χώρα). Εναλλακτικά διαβροχή δέρματος και εξάτμιση ύδατος με αέρα (του κάνουμε αέρα με όποιο μέσο έχουμε πρόχειρο).

Γίνονται τοπικές μαλάξεις στα άκρα, προς αποφυγή κατά το δυνατόν του αγγειόσπασμου που προκαλείται από το παγωμένο νερό. Εφόσον ο ασθενής μπορεί να προσλάβει υγρά, χορήγηση προς πόση κρύων υγρών. Έχει σημασία να επικοινωνήσει κάποιος με γιατρό, τόσο για να μεταφερθεί ο ασθενής σε νοσοκομείο, όσο και για να μην παρασχεθούν λανθασμένες πρώτες βοήθειες. Μπορεί π.χ. το άτομο να φαίνεται ότι έχει υποστεί θερμοπληξία και οι συνάδελφοί του να του δίνουν νερά, αλλά να πρόκειται για έμφραγμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Η επικοινωνία με ειδικό είναι απαραίτητη.

Τα συμπτώματα της θερμοπληξίας μπορεί να είναι κάποια από τα εξής: κράμπες, ζαλάδα, σύγχυση, πονοκέφαλος, ναυτία και εμετός, παραλήρημα, σπασμοί και καμιά φορά πλήρης απώλεια αισθήσεων. Το δέρμα είναι συνήθως καυτό, ερυθρό και ξηρό. Ο πυρετός κατά κανόνα είναι πολύ υψηλός. H αναπνοή είναι γρήγορη ενώ ο σφυγμός εξασθενεί προοδευτικά.

Η απόφαση ελήφθη λίγες ημέρες μετά την απομάκρυνση του δημοφιλούς υπουργού Άμυνας, Μιχαΐλο Φεντόροφ, γεγονός που προκάλεσε διαδηλώσεις σε αρκετές πόλεις της Ουκρανίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, η κρίση συνδεόταν με τη μακροχρόνια διαφωνία μεταξύ του Φεντόροφ και του στρατηγού Σίρσκι σχετικά με τη στρατιωτική στρατηγική και τις μεταρρυθμίσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Στο βραδινό του διάγγελμα, ο Ζελένσκι ανακοίνωσε ότι πρότεινε στον πρώην υπουργό Άμυνας να αναλάβει μια σημαντική θέση με αρμοδιότητα την εποπτεία του τεχνολογικού τομέα του κράτους, στο πλαίσιο της προσπάθειας αξιοποίησης της εμπειρίας του στον ψηφιακό μετασχηματισμό και την καινοτομία.

Ο 35χρονος Φεντόροφ είχε αποκτήσει ευρεία αναγνώριση για τον εκσυγχρονισμό του υπουργείου Άμυνας, την ενίσχυση της χρήσης νέων τεχνολογιών και την προώθηση μεταρρυθμίσεων κατά της διαφθοράς. Αντίθετα, ο 60χρονος Σίρσκι δεχόταν επικρίσεις από μέρος της κοινής γνώμης και στελέχη του στρατού, που τον θεωρούσαν εκπρόσωπο μιας πιο παραδοσιακής, σοβιετικής αντίληψης στη στρατιωτική διοίκηση (αναφερθήκαμε στην καταγωγή του).

Παρά την αποπομπή του, ο Ουκρανός πρόεδρος ευχαρίστησε δημόσια τον Σίρσκι για τη συμβολή του στην επιτυχή άμυνα του Κιέβου κατά τις πρώτες εβδομάδες της ρωσικής εισβολής το 2022, καθώς και για τη συμμετοχή του σε σειρά σημαντικών στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Ο νέος αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, Μιχαΐλο Ντραπάτι, θεωρείται ιδιαίτερα έμπειρος διοικητής με σημαντική πολεμική δράση και υψηλή αποδοχή στις τάξεις του στρατεύματος. Ο Ζελένσκι ανέφερε ότι όλες οι σχετικές αποφάσεις θα οριστικοποιηθούν άμεσα, ενώ διαβεβαίωσε ότι η Ουκρανία θα συνεχίσει τα πλήγματα μεγάλης εμβέλειας εναντίον στρατιωτικών στόχων στο ρωσικό έδαφος υπό τη νέα στρατιωτική ηγεσία.

Τί αποκάλυψε ο Αλίεφ

Στο διπλωματικό πεδίο, ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίεφ κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στο Βερολίνο επιβεβαίωσε έμμεσα δημοσιεύματα για την πραγματοποίηση μυστικής συνάντησης μεταξύ Γερμανών και Ρώσων αξιωματούχων στην πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν, Μπακού.

Μιλώντας σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Γερμανό Καγκελάριο Φρίντριχ Μέρτς, ο Αλίεφ είπε οι συνοριακές αρχές του Αζερμπαϊτζάν κατέγραψαν τις σχετικές μετακινήσεις. Ο ίδιος είπε ότι ο πρώην πρωθυπουργός του κρατιδίου του Βρανδεμβούργου Ματίας Πλάτσεκ και ο πρώην επικεφαλής της διοίκησης της πρώην Καγκελάριου Άγκελα Μέρκελ, Ρόναλντ Ποφάλα, έφθασαν αεροπορικώς στο Μπακού στις 12 Ιουλίου.

Ο Ρώσος πρώην πρωθυπουργός Βίκτορ Ζουμπκόφ και ο Ρώσος επίτροπος για τα ανθρώπινα Δικαιώματα Βαλέρι Φαντέγεφ έφθασαν την ίδια ημέρα. Και οι δύο τους θεωρούνται στενοί συνεργάτες του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν. Αναφορές των μέσων ενημέρωσης για μια τέτοια συνάντηση κυκλοφορούσαν αρκετές μέρες, αλλά δεν είχαν επιβεβαιωθεί επίσημα.

Ο Αλίεφ είπε ότι δεν είχε καμία ενημέρωση για τη συνάντηση ούτε από τη Γερμανία ούτε από τη Ρωσία προσθέτοντας: «Εάν αυτή η συνάντηση μπορούσε να συμβάλει στον τερματισμό του πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, μπορούμε μόνο να την χαιρετίσουμε» Ο Μέρτς είπε απαντώντας σε σχετική ερώτησα ότι ο ίδιος «δεν γνώριζε για μια τέτοια συνάντηση».

Εντολή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ήταν η κατάσχεση ψηφιακού αρχείου της εταιρείας και κυρίως των συμβάσεων πώλησης των σπιτιών ανακύκλωσης, αλλά και συμβάσεων της ΤΕΧΑΝ με εταιρείες επικοινωνίας. Εκείνο που ερευνάται είναι, ανάμεσα σε άλλα, και ζητήματα αθέμιτης επιρροής, προκειμένου το έργο να καταλήξει στην εν λόγω εταιρεία.

Σημειώνεται ότι, όπως έχει γραφτεί σε μία σειρά από δημοσιεύματα, το πόρισμα της Επιτροπής Δημοσιονομικού Ελέγχου ανέφερε ότι για καθένα από τα σπιτάκια ανακύκλωσης είχε καταβληθεί το ποσό των 300.000 ευρώ, αντί για 66.000 που ήταν η κοστολόγηση στην ελεύθερη αγορά. Η προμήθεια άνω των 200 σπιτιών, έναντι 83 εκατομμυρίων από την Περιφέρεια Αττικής και τους Φορείς διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Πελοποννήσου και Κρήτης, αφορά το έτος 2020.

Ρεπορτάζ για τις έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας μεταδίδει και η ιστοσελίδα thriassio.gr, που ασχολείται με θέματα Δυτικής Αττικής και σημειώνει ότι στον Ασπρόπυργο φέρεται να καταγράφηκε ότι ο όγκος των ανακυκλώσιμων υλικών που βρίσκονταν στις εγκαταστάσεις, εμφανιζόταν μικρότερος από εκείνον που θα ανέμεναν οι ελεγκτές. Παράλληλα, στον χώρο φέρεται να εντοπίστηκαν υλικά προς ανακύκλωση τα οποία δεν προβλέπονταν από τις εξεταζόμενες συμβάσεις.

Δημοσιεύματα, αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, μιλούν ήδη εδώ και καιρό για μεγάλο σκάνδαλο. Ακόμα και ο διαγραφείς από την ΚΟ της ΝΔ, ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, έχει εξαπολύσει ευθείες βολές κατά της κυβέρνησης, κατηγορώντας την για διαφθορά και σκάνδαλα, αναφερόμενος μεταξύ άλλων για την “βιομηχανία απευθείας αναθέσεων”, στην οποία φέρεται να εντάσσεται και η συγκεκριμένη υπόθεση.

Ενδεικτικό του κλίματος, είναι πως σύμφωνα με το POLITICO, που επικαλείται Έλληνες αξιωματούχους που μίλησαν στο μέσο υπό καθεστώς ανωνυμίας, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία διεξάγει έρευνα και για τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιήθηκαν οι κοινοτικοί πόροι κατά τη δημιουργία κέντρων φιλοξενίας μεταναστών στη χώρα. Πάντως, πηγές του υπουργείου Μετανάστευσης διέψευσαν δημοσιεύματα περί εφόδου της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στο υπουργείο: «Τα δημοσιεύματα περί δήθεν εφόδου της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στο Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου είναι απολύτως ανυπόστατα και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα», ανέφεραν χαρακτηριστικά οι πηγές αυτές.

“Πόλεμος” κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας

Την ίδια στιγμή, η ΝΔ έχει κηρύξει έναν ιδιότυπο πόλεμο κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Από την μια αποφεύγει την ευθεία σύγκρουση ή την αποχώρηση από τον θεσμό, από την άλλη μία σειρά γαλάζιων στελεχών επιδίδονται σε μία εκστρατεία χλευασμού και απαξίωσης του θεσμού, ειδικά μετά τις εξελίξεις με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Συγκεκριμένα, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία άσκησε ποινική δίωξη κατά τεσσάρων γαλάζιων βουλευτών για αδικήματα πλημμεληματικού χαρακτήρα, όπως ηθική αυτουργία σε απιστία, απαλλάσσοντας επτά άλλους. Αυτό έδωσε το έναυσμα στη ΝΔ, με πρωτοστάτη τον ίδιο πρωθυπουργό, να ξεκινήσουν μία εκστρατεία αποδόμησης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, στην λογική ότι κάνει… πρόχειρη δουλειά και εμπλέκεται στον κομματικό ανταγωνισμό, ψέγοντας ακόμα και το ΠΑΣΟΚ ούτε λίγο-ούτε πολύ, ως κόμμα… μειωμένης εθνικής συνείδησης (βλ. δηλώσεις Άδωνι Γεωργιάδη) επειδή συντάσσεται με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία!

Γαλάζια στελέχη έχουν επίσης απαξιώσει την ρουμανικής καταγωγής επικεφαλής του θεσμού, Λάουρα Κοβέσι, ως… “ορφανό” του καθεστώτος του Νικολάε Τσαουσέσκου και ως «δικομανή» – ότι στήνει δικαστικές υποθέσεις έχοντας κρυφή-πολιτική ατζέντα! Ο δε σκληρός μιντιακός (και ειδικά socialμιντιακός της μηχανισμός) απαξιώνει ευθέως την Κοβέσι περίπου ως «Ευρωπαία Κωνσταντοπούλου», ακόμα και ως «πουτινόφιλη», την στιγμή που η Κοβέβι ουδέποτε αποχωρίζεται την κονκάρδα με την σημαία της Ουκρανίας!

Πάντως, εστιάζοντας στους βουλευτές, η ΝΔ δεν απαντά στο γεγονός πως μεταξύ των κατηγορουμένων είναι Γαλάζια κομματικά στελέχη, όπως συνεργάτες υπουργών-βουλευτών και πρώην διοικητικά στελέχη του αμαρτωλού οργανισμό. Ένας μάλιστα εξ’ αυτών ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής της και καταδικάστηκε πρόσφατα και από την ελληνική Δικαιοσύνη, η οποία είναι κοινό μυστικό ότι έχει απαξιωθεί στα μάτια του συνόλου των Ελλήνων πολιτών, εκτός ίσως από ένα “μπετοναρισμένο” ποσοστό που στοιχίζεται πίσω από το κυβερνών κόμμα!

Επίσης δεν απαντά αν το σκάνδαλο ερχόταν ποτέ στην επιφάνεια, χωρίς την εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Μια σειρά επιφανών Γαλάζιων, οι οποίοι “έλαμψαν” στην περίφημη Εξεταστική (όπου είχαν κληθεί ακόμα και… πεθαμένοι, ενώ αποκλείστηκαν κρίσιμοι μάρτυρες) έλεγαν δημοσίως ότι η υπόθεση δεν ήταν σκάνδαλο! Τέλος, αναφερόμαστε σε ένα κόμμα που είχε ως σημαία του το “Μένουμε Ευρώπη” και από την άλλη προχωρά σε αντιευρωπαϊκές κορώνες έναντι ενός ευρωπαϊκού θεσμού, θυμίζοντας το, κατά τα άλλα επάρατο, ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ’80!

Σε αυτούς που κατηγόρησαν τον Άδωνι ότι παίζει με πολιτικό αντίπαλο, ας επισημανθεί ότι στον αθλητισμό δεν υπάρχει χώρος για πολιτικές διαφορές, μόνο δημιουργίας αθλητικού πνεύματος και φιλικών δεσμών. Απ’ ό,τι γνωρίζω, εκτός των παραπάνω, άλλοι πολιτικοί που έπαιζαν αγωνιστικό τένις ήταν ο Αντώνης Σαμαράς σε επίπεδο πρωταθλητή και ο Γιώργος Αλογοσκούφης, δεν γνωρίζω όμως τους νεότερους.

Η παρακολούθηση αγώνων τένις ακόμα και από την τηλεόραση ιδιαίτερα των δικών μας πρωταθλητών Στ. Τσιτσιπά και Μαρίας Σάκκαρη, αλλά και των ερασιτεχνών Γεωργιάδη-Κασσελάκη έχει ένα πολλαπλαστιακό αποτέλεσμα στη προσέλκυση νέων παικτών στο άθλημα.

Αυξανόμενη εξοικείωση με το τένις

Παρότι δεν ασχολούνται πολλοί με το τένις, χάρη στις μεταδόσεις αγώνων από τη τηλεόραση γίναμε όλοι εξπέρ σε αυτό, στα διεθνή τουρνουά και στους διεθνείς παίκτες κάποιοι όμως έχουν μπερδευτεί λίγο με το περίεργο μέτρημα των πόντων (κληρονομιά από την αγγλική παράδοση) και αρκετοί ανεξαρτήτως ηλικίας αποφάσισαν να αρχίσουν ή να ξαναρχίσουν το τένις.

Σαφώς το τένις βοηθάει πολύ σωματικά γιατί παρέχει πλήρη άσκηση και αναπτύσσει τα αντανακλαστικά. Είναι ένα ευγενές άθλημα με γραπτούς και άγραφους κανόνες συμπεριφοράς οι οποίοι στα clubs και τους επίσημους αγώνες τηρούνται απόλυτα. Το τένις ξεκίνησε ως αριστοκρατικό σπορ της καλής κοινωνικής τάξης, αλλά πλέον δεν υπάρχουν κοινωνικές διακρίσεις.

Πρέπει όμως να διακρίνουμε μεταξύ επαγγελματικού και ερασιτεχνικού τένις δεδομένης της τεράστιας διαφοράς μεταξύ τους. Το τένις είναι κατ’ αρχήν μια ευχάριστη άσκηση με κοινωνικές προεκτάσεις, αλλά πρόκειται για πολύ χρονοβόρο παιχνίδι, με πολλή προετοιμασία και αναμονή. Εμπειρικά προκύπτει ότι μόνο ένας στους πενήντα που καταπιάνονται με το τένις συνεχίζουν, αλλά εφόσον συνεχίσουν, γίνονται φανατικοί με το άθλημα.

Ιστορία και προϊστορία του σπορ

Τα παιχνίδια με τη σφαίρα εμφανίζονται στα βάθη της ιστορίας αφού ήδη ο Όμηρος αναφέρει τις επιδόσεις της Ναυσικάς στο παιχνίδι με τη σφαίρα, στη δε αρχαιότητα οι νέοι γυμνάζονταν στη σφαιριστική. Η παιδιά με τη σφαίρα εμφανίστηκε τον 13ο αιώνα στη Γαλλία και στην Αγγλία, όπου ο βασιλιάς Ερρίκος ο 8ος υπήρξε πρωταθλητής του τένις.

Ο ιδρυτής του τένις με τη σημερινή μορφή θεωρείται ο ταγματάρχης W.C. Wingfield που το 1872 ίδρυσε το πρώτο Lawn tennis club και συνέταξε όλους τους κανόνες του παιχνιδιού, που ισχύουν μέχρι σήμερα. Ονομάστηκε lawn tennis, γιατί αρχικά παιζόταν σε γκαζόν, τώρα όμως χρησιμοποιούνται επιφάνειες με διάφορα υλικά, τα πιο ξεκούραστα και με λιγότερη καταπόνηση για τα πόδια είναι τα clay courts (χωμάτινα). Το πρώτο club είναι το Wimbledon (1873) στο Λονδίνο, όπου το τουρνουά διεξάγεται σε γήπεδο με γκαζόν και είναι το σπουδαιότερο στο κόσμο τουρνουά τένις και ένα από τα τέσσερα Grand Slam.

Το άθλημα στην Ελλάδα

Στη χώρα μας το τένις άρχισε να παίζεται γύρω στο 1885 σε ιδιωτικά γήπεδα. Το 1895 ιδρύθηκε το Lawn Tennis Club Αθηνών, που το 1913 άλλαξε ονομασία σε Όμιλος Αντισφαιρίσεως Αθηνών (ΟΑΑ), που άρχισε να λειτουργεί από το 1896 με εγκαταστάσεις και τρία γήπεδα στον ίδιο με σήμερα χώρο, όπου διεξήχθησαν τα παιχνίδια του ολυμπιακού αγωνίσματος της αντισφαίρισης των πρώτων ολυμπιακών αγώνων του 1896 και των ενδιάμεσων ολυμπιακών αγώνων του 1906. Έκτοτε εκεί διεξάγονται μεγάλα τουρνουά τένις, τα πανελλήνια πρωταθλήματα και το κύπελο “Ακρόπολις”.

Ο ΟΑΑ για πολλά χρόνια υπήρξε το μοναδικό κλειστό club τένις στη χώρα μας, τόπος συγκέντρωσης όλης της καλής κοινωνίας των Αθηνών με κοινωνικές εκδηλώσεις και καλούς παίκτες κυρίως από τον ελληνισμό της διασποράς -από Αίγυπτο και Αγγλία. Μετά το 1920 άρχισαν να ιδρύονται και άλλοι κλειστοί όμιλοι τένις, όπως στη Θεσσαλονίκη, ΑΟ Κηφισιάς, Φιλοθέης, Μίλωνας, Πανελλήνιος και ο Φοίνιξ στη Κέρκυρα.

Έκτοτε οι όμιλοι πολλαπλασιάστηκαν με τη μορφή αθλητικών σωματείων, τα οποία μετέχουν στην Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Αντισφαίρισης (ΕΦΟΑ). Τα ιδιωτικά clubs, που είναι πολλά, δεν θεωρούνται αθλητικά σωματεία και τα μέλη τους δεν μπορούν να μετέχουν σε επίσημους αγώνες παρά μόνο με τη κάλυψη αθλητικού σωματείου.

Η χώρα έχει γεμίσει με γήπεδα τένις δημόσια και δημοτικά, αλλά υπάρχουν και τα γήπεδα των ξενοδοχείων, των διαφόρων ακτών και ιδιωτών. Αυτό είναι ένα πολύ ελπιδοφόρο γεγονός, που σηματοδοτεί τη μεγάλη αύξηση των αθλουμένων στο τένις, που έπαυσε πια να είναι αριστοκρατικό σπορ, ούτε είναι πλέον ακριβό, αλλά προσιτό σε όλες τις κοινωνικές τάξεις.

Το παρακολουθούν από την τηλεόραση και στα γήπεδα πλήθος κόσμου μεταξύ των οποίων ο πρωθυπουργός, που είναι και παίκτης. Αυτό σημαίνει ότι με τη μεγαλύτερη συμμετοχή παιδιών στο άθλημα θα ξεπεταχτούν καινούργιοι πρωταθλητές στο τένις, που έχουν ως παράδειγμα τους πρωταθλητές μας Τσιτσιπά και Σάκκαρη, αλλά θα ενθαρρύνει και κάποιους έχοντες ως παράδειγμα τον Άδωνι Γεωργιάδη και Στέφανο Κασσελάκη να ασχοληθούν με το σπορ!