• Μείωση Εντόκων Γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου – κατά 1,2 δισ. ευρώ
• Πρόωρη εξόφληση δανείων EFSF – ύψους 2,5 δισ. ευρώ
• Πρόωρη εξόφληση ομολόγου του Ελληνικού Δημοσίου – ύψους περίπου 2,2 δισ. ευρώ

Αναφέρθηκα λοιπόν μόνο στην αποπληρωμή των δανείων GFL, διότι είχε διαδοθεί (σκόπιμα ή όχι δεν γνωρίζω) ότι αυτά δεν υπόκειται σε συμφωνίες αντιστάθμισης swaps από τον Οργανισμό Διαχείριση Δημόσιου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) –γεγονός μη αληθές– και ως εκ τούτου φέρουν επιτοκιακό κίνδυνο, έχουν υψηλό επιτόκιο κτλ. Μάλιστα ο ΟΔΔΗΧ κατέβαλε ιδιαίτερες προσπάθειες για να καταφέρει να επιτύχει την αντιστάθμιση.

Η αποπληρωμή των δανείων GFL φέρει ταυτόχρονα και την λήξη, το σπάσιμο των swaps που κάλυπταν αυτά τα δάνεια. Μόνο αυτά. Τα υπόλοιπα swaps που καλύπτουν το υπόλοιπο χρέος είναι εν ισχύ και δημιουργούν μια ασπίδα έναντι της ανόδου των επιτοκίων. Προσοχή: Δεν υπάρχει ένα swap που να καλύπτει το σύνολο των δανείων. Κάθε δάνειο έχει κάλυψη από κάποιο swap. 

Επιπλέον, η παρατήρηση για τον ΟΔΔΗΧ, ότι αν είχε εκτιμήσει σωστά για την άνοδο των επιτοκίων θα είχε μεγαλύτερο κέρδος από το σπάσιμο του swap των δανείων GFL, είναι εκ των πραγμάτων σωστή, για τα συγκεκριμένα δάνεια. Άρα το timing ήταν λάθος ceteris paribus. Aλλά δεν είναι αυτό το πρόβλημα για κάποιον που πρέπει να εκτιμήσει την καμπύλη των επιτοκίων στο μέλλον μέσα σε περιβάλλον υψηλής αβεβαιότητας. 

Τέλος, το πρόβλημα είναι ότι μια χρηματοοικονομική πράξη από τον αρμόδιο οργανισμό ΟΔΔΗΧ, έγινε προσπάθεια να ενταχθεί στο πολιτικο-επικοινωνιακό παιχνίδι της κυβέρνησης Μητσοτάκη, και να γεμίσουν τα τηλεοπτικά παράθυρα από βουλευτές και στελέχη της ΝΔ να ενημερώσουν τον κόσμο για την τρομερή επιτυχία της κυβέρνησής τους. Προφανώς οι περισσότεροι, επί της ουσίας καλούνταν να απαντήσουν για κάτι που δεν γνώριζαν σχεδόν τίποτε…

Αποσύνδεση αναπαραγωγής και σταθερής συντροφικότητας: Η διαμόρφωση, η έναρξη και η σταθερότητα των συντροφικών σχέσεων αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους ενδιάμεσους μηχανισμούς, μέσω των οποίων οι δομικές μεταβολές επηρεάζουν τη δημογραφική εξέλιξη. Παρατηρείται σταδιακή αποδυνάμωση του παραδοσιακού υποδείγματος, το οποίο συνέδεε την τεκνογονία με τον μακροχρόνιο έγγαμο βίο.

Στο νέο αυτό πλαίσιο, οι οικονομικές και κοινωνικές πιέσεις συμβάλλουν στη διαμόρφωση δημογραφικού ελλείμματος, καθώς συνδέονται με την καθυστέρηση , ή την αποφυγή σύναψης σταθερών συντροφικών σχέσεων (Kuang et al., 2025· OECD, 2024), καθώς και με την αυξημένη αστάθεια των σχέσεων αυτών.

Το φαινόμενο αυτό αποτυπώνεται στην αυξανόμενη δυσκολία ανεύρεσης κατάλληλου συντρόφου, στην καθυστέρηση έναρξης της συμβίωσης, στη μείωση της διάρκειας των σχέσεων, καθώς και στην επιμήκυνση των περιόδων ατομικής διαβίωσης και στην άνοδο της μονογονεϊκότητας (Ribera Almandoz, Brockie, et al., 2026).

Παράλληλα, η ψηφιοποίηση των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων αναδιαμορφώνει τους τρόπους σύναψης και διατήρησης των συντροφικών δεσμών. Η διαρκής ψηφιακή συνδεσιμότητα και η υπερβολική κατανάλωση ψηφιακού περιεχομένου ενδέχεται, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, να αυξήσουν το γνωστικό φορτίο και να περιορίσουν τη συναισθηματική διαθεσιμότητα που είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη και τη διατήρηση ουσιαστικών διαπροσωπικών σχέσεων (Larsen et al., 2026· Twenge, 2023· McDaniel & Coyne, 2016).

Άλλοι παράγοντες

Εντατικοποίηση της γονεϊκότητας: Η άσκηση του γονεϊκού ρόλου συνοδεύεται από αυξημένες απαιτήσεις σε χρόνο, οικονομικούς πόρους και συναισθηματική εμπλοκή (Hays, 1996· Yerkes et al., 2024). Παράλληλα, η επιδίωξη εξασφάλισης “αγαθών θέσης” για τα παιδιά – ως μέσο διατήρησης ή ενίσχυσης του κοινωνικού κύρους – αυξάνει το αντιλαμβανόμενο κόστος της ανατροφής. Ως εκ τούτου, μπορεί να λειτουργεί ανασταλτικά, τόσο για την έναρξη της τεκνοποίησης, όσο και για την απόκτηση επιπλέον τέκνων (Goldin, 2026· Ruckdeschel, 2024).

Εργασιοκεντρισμός (workism): Η αντίληψη ότι η εργασία κατέχει κεντρική θέση στη ζωή του ατόμου και συνδέεται στενά με την προσωπική ταυτότητα, την αυτοπραγμάτωση και την αίσθηση κοινωνικής αξίας μπορεί να λειτουργεί περιοριστικά ως προς τη δημιουργία οικογένειας, ιδίως όταν οι επαγγελματικές απαιτήσεις υπερισχύουν των επιθυμιών και των σχεδίων για συντροφικότητα και τεκνοποίηση (DeRose & Stone, 2021· Chwastek & Mynarska, 2025). Ο εργασιοκεντρισμός εκδηλώνεται είτε ως ελεύθερη αξιακή επιλογή (στον Ευρωπαϊκό Βορρά) είτε ως αναγκαστική προσαρμογή απέναντι στην παρατεταμένη εργασιακή επισφάλεια (στον Ευρωπαϊκό Νότο).

Υποκειμενική στροφή: Υιοθετείται η αναλυτική οπτική σύμφωνα με την οποία οι αναπαραγωγικές αποφάσεις δεν διαμορφώνονται αποκλειστικά από αντικειμενικούς διαρθρωτικούς περιορισμούς, αλλά επηρεάζονται καθοριστικά από τις υποκειμενικές προσδοκίες, τον τρόπο με τον οποίο τα άτομα αντιλαμβάνονται και αξιολογούν την αβεβαιότητα, καθώς και από τον βαθμό εμπιστοσύνης τους στους κοινωνικούς και πολιτικούς θεσμούς (Jalovaara et al., 2026· Neyer et al., 2022).

Υπό αυτές τις συνθήκες, η τεκνοποίηση παύει να αποτελεί αυτονόητη και κανονιστική μετάβαση και αναδεικνύεται σε μια εύθραυστη και χρονικά ευαίσθητη ισορροπία, η οποία εξαρτάται από την έγκαιρη εξασφάλιση υλικής και συντροφικής σταθερότητας. Η αναβολή της, επομένως, δεν συνιστά κατ’ ανάγκην συνειδητή επιλογή πρωτογενούς ατεκνίας – δηλαδή μη απόκτησης πρώτου παιδιού – αλλά μπορεί να οφείλεται στην απουσία επαρκούς συντροφικού και θεσμικού υποστηρικτικού πλαισίου εντός του βιολογικά ευνοϊκού αναπαραγωγικού παραθύρου.

Υπό αυτή την οπτική, η Δεύτερη Δημογραφική Μετάβαση δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται αποκλειστικά ως αξιακός και πολιτισμικός μετασχηματισμός. Αποτελεί φαινόμενο το οποίο διαμορφώνεται από την αλληλεπίδραση ατομικών επιλογών, υποκειμενικών νοηματοδοτήσεων, θεσμικών ρυθμίσεων και διαρθρωτικών περιορισμών. Η ενίσχυση της αυτονομίας, της αυτοπραγμάτωσης και της προσωπικής επιλογής είναι αναμφισβήτητη· οι επιλογές, όμως, δεν διαμορφώνονται σε κοινωνικά ουδέτερο περιβάλλον.

Επηρεάζονται από την άνιση πρόσβαση στην εργασία, τη στέγαση, την κοινωνική προστασία και τις υποδομές φροντίδας, από υποκειμενικούς και αξιακούς παράγοντες, καθώς και από το επίπεδο οικονομικής και θεσμικής ασφάλειας. Συνεπώς, η αναβολή ή η μη πραγμάτωση της τεκνοποίησης θα πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση με τις κοινωνικές συνθήκες που διαμορφώνουν τις αναπαραγωγικές επιλογές.

Δύο διαφορετικές δημογραφικές πορείες 

Η διευρυμένη προσέγγιση της ΔΔΜ καθίσταται απαραίτητη για την ερμηνεία των εντονότατων αποκλίσεων στις χώρες της Ευρώπης. Η συγκριτική ανάλυση αναδεικνύει την ισχύ της αρχής της ισοτελικότητας: Διαφορετικές κοινωνικοοικονομικές και θεσμικές διαδρομές συγκλίνουν στο ίδιο δημογραφικό αποτέλεσμα, δηλαδή σε τιμές Συγχρονικού Δείκτη Γονιμότητας (ΣΔΓ) αισθητά χαμηλότερες από το όριο αναπλήρωσης των γενεών (TFR < 1,5 παιδί ανά γυναίκα).

Η δημογραφική εξέλιξη της Ευρώπης χαρακτηρίζεται από δύο διακριτές ιστορικές φάσεις. Στα τέλη του 20ού αιώνα, η «μεγάλη έκπληξη» αφορούσε την απρόσμενη και απότομη υποχώρηση της γονιμότητας στις παραδοσιακά οικογενειοκεντρικές χώρες της Νότιας Ευρώπης, οι οποίες έως τότε θεωρούνταν περισσότερο ανθεκτικές στις δημογραφικές μεταβολές (Chesnais, 1996, 1998· Kertzer et al., 2009).

Σήμερα, η δημογραφική πραγματικότητα αναδεικνύει το «Σκανδιναβικό παράδοξο», δηλαδή την επίμονη υποχώρηση της γονιμότητας ακόμη και σε κοινωνίες που χαρακτηρίζονται από ανεπτυγμένα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας και υψηλά επίπεδα έμφυλης ισότητας (Vanhuysse, 2024· Begall & Hiekel, 2025). Η συνύπαρξη αυτών των τάσεων έχει οδηγήσει σε μια ασύμμετρη σύγκλιση προς τα κάτω, καθώς οι δείκτες γονιμότητας των σκανδιναβικών χωρών υποχωρούν σταδιακά προς τα χαμηλά επίπεδα που χαρακτηρίζουν τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.

Πράγματι, Ελλάδα, Ιταλία και Ισπανία κατέγραψαν TFR < 1,5 ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 (Kertzer et al., 2009· Kohler et al., 2002· Μπαλούρδος κ.ά., 2019), λόγω της συρρίκνωσης των γεννήσεων στις ηλικίες κάτω των 30 ετών, χωρίς επαρκή ύστερη αναπλήρωση. Ενδεικτικά, την περίοδο 2010-2024, οι γεννήσεις από γυναίκες κάτω των 30 ετών υποχώρησαν στην Ελλάδα (από 41,5% σε 30,1%), στην Ισπανία (από 32,0% σε 27,3%) και στην Ιταλία (από 33,8% σε 28,0%).

Αντίστοιχα, η πρόσφατη κάμψη στη Βόρεια Ευρώπη οφείλεται σε οριζόντια υποχώρηση της γονιμότητας στις ηλικίες κάτω των 30 ετών – η οποία επίσης δεν αναπληρώνεται μεταγενέστερα – αντανακλώντας βαθύτερες μεταβολές στις αξίες και στις επαγγελματικές προτεραιότητες (Neyer et al., 2022· Savelieva et al., 2023· Vanhuysse, 2024).

Όπως συνοψίζεται στον Πίνακα 1, ενώ στις χώρες της Νότιας Ευρώπης η δημογραφική κάμψη αποτελεί πρωτίστως ακούσια προσαρμογή σε εξωτερικούς οικονομικούς κυρίως περιορισμούς, στις Βόρειες χώρες αντανακλά δομικές μεταβολές στις ατομικές προτεραιότητες και στα σύγχρονα πρότυπα συμβίωσης.

Γονιμότητα: Από την αναβολή στη μόνιμη απώλεια

Τα εμπειρικά δεδομένα της περιόδου 2016-2024 επιβεβαιώνουν ότι η σύγκλιση των τιμών του ΣΔΓ συνοδεύεται από σημαντικές ποιοτικές διαφοροποιήσεις στη δομή της γονιμότητας. Το 2024, ο ΣΔΓ διαμορφώθηκε σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα, τόσο στη Βόρεια Ευρώπη (Σουηδία: 1,43, Νορβηγία: 1,45, Φινλανδία: 1,25) όσο και στη Νότια Ευρώπη (Ελλάδα: 1,24, Ιταλία: 1,18, Ισπανία: 1,10) (Σχήμα 1).

Η ανάλυση της κατανομής των πρώτων γεννήσεων κατά ηλικιακή ομάδα αποδεικνύει την προϊούσα συρρίκνωση του αναπαραγωγικού παραθύρου. Σε όλες τις υπό εξέταση χώρες, οι πρώτες γεννήσεις από μητέρες ηλικίας 20-29 ετών σημειώνουν υποχώρηση, ενώ εκείνες από γυναίκες άνω των 30 ετών αντιπροσωπεύουν πλέον το 56% έως 70% του συνόλου. Στην Ελλάδα, το ποσοστό των πρώτων γεννήσεων σε γυναίκες 40 ετών και άνω ανήλθε στο 10,3% (Σχήμα 2).

Η μετάθεση της ηλικίας πρώτης τεκνοποίησης συνεπάγεται την άμεση συμπίεση των γεννήσεων ανώτερης σειράς. Στη Νότια Ευρώπη, οι πρώτες γεννήσεις αντιπροσωπεύουν περίπου το 50% του συνόλου, ενώ αθροιστικά με τις δεύτερες καλύπτουν το 80%-86%, επιβεβαιώνοντας την εδραίωση του υποδείγματος της ολιγομελούς οικογένειας (1-2 παιδιά). Αντίθετα, οι σκανδιναβικές χώρες διατηρούν χαμηλότερα ποσοστά πρώτων γεννήσεων (43%-44%) και συγκριτικά υψηλότερα ποσοστά γεννήσεων 3ης και 4ης σειράς, γεγονός που οφείλεται στην πιο πρώιμη έναρξη της τεκνοποίησης (μέση ηλικία απόκτησης πρώτου τέκνου 30 έτη, έναντι 31+ ετών στον Νότο) (Σχήμα 3).

Μεθοδολογική Επισήμανση

Η παρούσα ανάλυση βασίζεται κυρίως σε συγχρονικούς δείκτες (period data) – όπως ο Συγχρονικός Δείκτης Γονιμότητας (ΣΔΓ). Αν και ο εν λόγω δείκτης υπόκειται σε επιδράσεις χρονισμού (tempo effects), η επίμονη και διαχρονική διατήρησή του σε πολύ χαμηλά επίπεδα (TFR < 1,3-1,5) κατά την τελευταία δεκαετία καθιστά τα ευρήματα αντιπροσωπευτικά των τρεχουσών δομικών πιέσεων που υφίστανται τα νοικοκυριά, αποτυπώνοντας την άμεση κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα στις εξεταζόμενες χώρες.

* Τα ποσοστά υπολογίστηκαν από τα δεδομένα της Eurostat για τις πρώτες γεννήσεις, με ευρύτερη ομαδοποίηση των ηλικιών. Τυχόν αποκλίσεις οφείλονται σε αναθεωρήσεις ιστορικών δεδομένων.

Παράλληλα, η υπόθεση ότι οι μεταναστευτικές ροές θα μπορούσαν μακροπρόθεσμα να αναπληρώσουν το έλλειμμα γεννήσεων στον Νότο, δεν επιβεβαιώνεται. Ενώ στην Ισπανία και την Ιταλία τα ποσοστά γεννήσεων από μητέρες με ιθαγένεια εκτός ΕΕ παραμένουν σχετικά υψηλά (20,9% και 15,8% αντίστοιχα το 2024), στην Ελλάδα καταγράφεται υποχώρηση από το 12,8% το 2020 στο 8,7% το 2024 (Σχήμα 4).

Η εξέταση της τελικής διαγενεακής γονιμότητας για τη γενεά του 1984, σε συνδυασμό με τα ποσοστά οριστικής ατεκνίας, επιβεβαιώνει τη διαφοροποίηση των δομικών χαρακτηριστικών στις εξεταζόμενες χώρες (Σχήμα 5). Στη Νότια Ευρώπη, η πτώση του ΣΔΓ διαμορφώνεται από την ακραία αναβολή της πρώτης γέννησης, την επικράτηση της απόκτησης ενός μόνο παιδιού και τα υψηλά ποσοστά οριστικής ατεκνίας (22%-27%), περιορίζοντας δραστικά τη διαγενεακή αναπλήρωση.

Αντίστοιχα στη Βόρεια Ευρώπη, η υποχώρηση του ΣΔΓ οδηγείται κυρίως από την αύξηση της ατεκνίας (Heleniak, 2024) και δευτερευόντως από τη μείωση της μετάβασης στο 2ο παιδί. Ωστόσο, διατηρείται η δυναμική για γεννήσεις ανώτερης σειράς (3+), χάρη στην ύπαρξη υποστηρικτικών θεσμικών δομών.

Πρώτα συμπεράσματα

Η συγκριτική εξέταση της γονιμότητας στην Ευρώπη αναδεικνύει ότι η σύγκλιση των ποσοτικών δεικτών σε χαμηλά επίπεδα επικαλύπτει θεμελιώδεις ποιοτικές αποκλίσεις. Η διευρυμένη θεωρία της ΔΔΜ παρέχει το αναλυτικό πλαίσιο για την κατανόηση αυτών των αποκλίσεων.

Η αρχή της ισοτελικότητας ερμηνεύει πώς η υλική αβεβαιότητα και η αδύναμη θεσμική επάρκεια σε Ελλάδα, Ισπανία και Ιταλία, καθώς και ο αξιακός μετασχηματισμός σε Σουηδία, Φινλανδία και Νορβηγία, καταλήγουν στο ίδιο δημογραφικό αδιέξοδο. Η κατανόηση αυτών των διακριτών αιτιακών μηχανισμών συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για την αναθεώρηση των δημογραφικών αναλύσεων και τη διαμόρφωση διαφοροποιημένων προσεγγίσεων στο πεδίο της δημόσιας πολιτικής.

Ο Διονύσης Μπαλούρδος είναι Ομότιμος Διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών

«Η σημερινή κατάσταση δείχνει για άλλη μια φορά ότι η υπάρχουσα αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Μέση Ανατολή είναι ανεπαρκής και χρειάζεται να μεταρρυθμιστεί και να ενισχυθεί. Η Κίνα είναι έτοιμη να προωθήσει την ειρήνη και τη δικαιοσύνη στην περιοχή και η πολιτική της απέναντι στο Ιράν παραμένει συνεπής και σταθερή», κατέληξε ο Γουάνγκ Γι.

Ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ δήλωσε χθες, Τρίτη, ότι ο Τραμπ και ο Σι θα συνεχίσουν τις συνομιλίες για το Ιράν και τους οικονομικούς δεσμούς της Κίνας με την Τεχεράνη, την οποία η Ουάσιγκτον επιδιώκει να αποκλείσει από τα δυτικά χρηματοπιστωτικά συστήματα.

Υπενθυμίζεται ότι οι αντάρτες της Υεμένης προελαύνουν και ελέγχουν το 80% των κατοικημένων περιοχών της χώρας τους, ενώ η κυβέρνηση που υποστηριζόταν από την Σαουδική Αραβία, ναι μεν ελέγχει τριπλάσια έκταση, αλλά αυτή είναι από αραιοκατοικημένη, έως απολύτως ακατοίκητη.

Το κυριότερο είναι ότι Χούθι, πέραν του πλήγματος σε σημαντικό αγωγό της Αραβίας, ελέγχουν πλέον το πέρασμα από το οποίο η Σαουδική Αραβία εξάγει πετρέλαιο στους βασικούς πελάτες της Ινδία, Κίνα, Ιαπωνία. Στις αρχές αυτού του μήνα, οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης που πρόσκεινται στο Ιράν εξαπέλυσαν μεγάλη επίθεση και κατέλαβαν τα παράλια της Υεμένης στην Ερυθρά Θάλασσα, όπου βρίσκονται τα Στενά του Μπαμπ ελ Μάντεμπ.

Στις ΗΠΑ

Το ψήφισμα περί πολεμικών εξουσιών πέρασε αργά το βράδυ της 15ης Σεπτεμβρίου, με 220 ψήφους υπέρ και 204 κατά. Όλοι οι Δημοκρατικοί τάχθηκαν υπέρ, μαζί με επτά Ρεπουμπλικάνους – τρεις εκ των οποίων στήριξαν για πρώτη φορά τη σχετική πρωτοβουλία – και αυτό φανερώνει τις εσωκομματικές πιέσεις που δέχεται ο Τραμπ ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ.  Τώρα στη Γερουσία οι Ρεπουμπλικάνοι διαθέτουν την πλειοψηφία με 53 γερουσιαστές και οι Δημοκρατικοί διαθέτουν 45 συν δύο ανεξάρτητους που τους στηρίζουν. Στη Βουλή των Αντιπροσώπων, η κατάσταση είναι πολύ πιο εύκολο να ανατραπεί, καθώς οι Ρεπουμπλικάνοι διαθέτουν 218 έδρες και οι Δημοκρατικοί 212 έδρες.

Οι τιμές των καυσίμων αλλά και αγαθών σημειώνουν νέα ρεκόρ στις ΗΠΑ ενώ πλησιάζουν οι εκλογές του Νοεμβρίου, οπότε ο Τραμπ κινδυνεύει να χάσει την πλειοψηφία. Ο Τραμπ δεν θα μπορεί να περάσει κανέναν δικό του νόμο, φορολογικές μεταρρυθμίσεις, ή τον κρατικό προϋπολογισμό χωρίς τη συμβιβαστική έγκριση της αντιπολίτευσης, ακόμα κι αν διατηρήσει τον έλεγχο της Γερουσία, καθώς όλες οι σημαντικές αποφάσεις απαιτούν την έγκριση και των δύο σωμάτων του Κογκρέσου, δηλαδή και της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας.

Ο Τραμπ προσπάθησε προχθές να αποδώσει στον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο την οικονομική κρίση που πλήττει τον μέσο Αμερικανό λόγω της αύξησης της τιμής των καυσίμων και των μεταφορικών (αλλά και των αγαθών στα οποία το κόστος αυτό μετακυλίεται). Είπε ότι «δεν είναι το Ιράν το πρόβλημα, για τις τιμές του ντίζελ φταίνε τα πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές Ρωσίας και Ουκρανίας» και είπε μάλιστα ότι συμφώνησαν Ρώσοι και Ουκρανοί μαζί του, να τα σταματήσουν. Αυτό δεν επιβεβαιώθηκε όμως ούτε από το Κίεβο, ούτε από τη Μόσχα και τα πλήγματα αμφοτέρων συνεχίσθηκαν σε ενεργειακές υποδομές.

Ζημιές σε αμερικανικές βάσεις

Το τηλεοπτικό δίκτυο CBS News προέβαλε φωτογραφίες στρατιωτών των ΗΠΑ από αμερικανικές βάσεις. Δείχνουν ζημίες που προκληθηκαν από ιρανικά πλήγματα: ένα κατεστραμμένο αεροσκάφος, σκισμένα αντίσκηνα και διαλυμένα παραπήγματα. Οι φωτογραφίες που προέρχονται από μια βάση στη Σαουδική Αραβία και δύο άλλες από το Κουβέιτ, στάλθηκαν στο αμερικανικό μέσο από μέλη των ενόπλων δυνάμεων που ζήτησαν να μην αποκαλυφθούν τα ονόματά τους.

«Πρόκειται για σοβαρές ζημιές στις βάσεις μας, για τις οποίες δεν ενημερώθηκε το αμερικανικό κοινό», είπε η μία από αυτές τις πηγές στο CBS. «Παραμένουμε εκεί, με κλειστά τα μάτια, να μας χτυπούν στα μούτρα», πρόσθεσε. Ο γενικός επιθεωρητής του Πενταγώνου, σε μια έκθεση του τη Δευτέρα, εξήγησε ότι η Αμερικανική Στρατιωτική Διοίκηση για τη Μέση Ανατολή (Centcom) είχε αναφέρει όλες τις σημαντικές ζημιές στις αμερικανικές εγκαταστάσεις.

Μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι τα ιρανικά πλήγματα «προκάλεσαν ζημιές ή κατέστρεψαν εκατοντάδες κτίρια και υποδομές στις αμερικανικές βάσεις του Κουβέιτ, του Μπαχρέιν, του Κατάρ, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Σαουδικής Αραβίας, του Ιράκ, του Ομάν και της Ιορδανίας. Δεκάδες αμερικανικά αεροσκάφη καταστράφηκαν ή υπέστησαν ζημιές», πρόσθεσε. Σύμφωνα με αυτήν την έκθεση, ο πόλεμος στο Ιράν μέχρι τα τέλη Ιουνίου στοίχισε στην Ουάσιγκτον 33,4 δισεκατομμύρια δολάρια, όμως στο ποσό αυτό δεν περιλαμβάνεται «το κόστος επισκευής των υποδομών».

Στριμωγμένη από τους Χούθι η Σαουδική Αραβία

Η προέλαση των Χούθι στη δυτική ακτή και στα στενά οδήγησε στην άτακτη υποχώρηση των κυβερνητικών δυνάμεων τις οποίες στήριζε η Σαουδική Αραβία, προκαλώντας με αυτό τον τρόπο όμως και την εθνική αντίδραση των Υεμενιτών, που είδαν την “νόμιμη κυβέρνηση” της χώρας του να συμμαχεί με ξένο κράτος και να εισβάλλουν ξένοι στρατιώτες.

Πολιτικοί αναλυτές περιγράφουν τις κυβερνητικές δυνάμεις της Υεμένης ως ένα «σπίτι από τραπουλόχαρτα» που κατέρρευσε δίχως ουσιαστική αντίσταση, αφήνοντας στα χέρια των Χούθι τεράστιες ποσότητες σύγχρονου αμερικανικού και σαουδαραβικού οπλισμού. Η Σαουδική Αραβία δέχεται πλήγματα στην καρδιά της οικονομίας της, που είναι οι  εξαγωγές ενέργειας: Έκλεισε ο αγωγός East-West, ένας ιδιαίτερα κρίσιμος σαουδαραβικός αγωγός που μεταφέρει το 4% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου και που έχει τεθεί εκτός λειτουργίας μετά από επίθεση των Χούθι.

Οι Χούθι, που είναι στενά συνδεδεμένοι με το Ιράν, εφαρμόζουν διπλή “μέγγενη” στα Στενά: Καθώς το Ιράν έχει ουσιαστικά κλείσει τα Στενά του Ορμούζ, η Σαουδική Αραβία βασιζόταν στην Ερυθρά Θάλασσα για να εξάγει το πετρέλαιό της. Τώρα που οι Χούθι κατέλαβαν τη Μόκα και τα νησιά στα Στενά Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, επιβάλλουν ναυτικό αποκλεισμό αποκλειστικά στα σαουδαραβικά πλοία, αποκλείοντας τις εξαγωγές της χώρας.

Οι Χούθι εξαπολύουν επιθέσεις με drones και πυραύλους και σε πόλεις της νότιας Σαουδικής Αραβίας (όπως το Τζαζάν, το Αμπχά και το Νατζράν). Ανάγκασαν τις ενεργειακές υποδομές της κρατικής Aramco να κλείσουν και προειδοποιούν ότι αν πληγεί το αεροδρόμιο της Σαναά, θα ισοπεδώσουν το αεροδρόμιο του Ριάντ.

Η εταιρεία Aramco προχώρησε στην ακύρωση ή αναβολή των παραδόσεων αργού πετρελαίου προς ευρωπαϊκά διυλιστήρια για το υπόλοιπο του Σεπτεμβρίου, καθώς έχουν παγώσει εντελώς οι φορτώσεις στο λιμάνι Γιανμπού της Ερυθράς Θάλασσας από τις 11 Σεπτεμβρίου.

Ψυχρολουσία από τις ΗΠΑ

Η μεγαλύτερη ψυχρολουσία για το Ριάντ ήρθε από την Ουάσιγκτον, αλλά και από το “ισλαμικό ΝΑΤΟ” που υποτίθεται θα την στήριζε (Τουρκια και Πακιστάν). Ο Σαουδάραβας ηγέτης Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν επικοινώνησε εσπευσμένα με τον Ντόναλντ Τραμπ ζητώντας επείγουσα στρατιωτική βοήθεια.

Ωστόσο, οι ΗΠΑ αποφάσισαν να μην παρέμβουν στρατιωτικά, και μάλιστα Αμερικανοί αξιωματούχοι είχαν μυστικές συνομιλίες με τους Χούθι στο Ομάν, όπου οι αντάρτες τους διαβεβαίωσαν ότι δεν θα χτυπήσουν αμερικανικά πλοία – μόνον Σαουδαραβικά! Σύμφωνα πάντα με διεθνή δημοσιεύματα, δεσμεύτηκαν ότι ο αποκλεισμός τους στην ναυτιλία μόνο για σαουδαραβικά πλοία. Ο Τραμπ, θέλοντας να αποφύγει ένα νέο ανοιχτό μέτωπο στην Υεμένη, προσέφερε στο Ριάντ μόνο βοήθεια σε επίπεδο πληροφοριών (intelligence).

Η Σαουδική Αραβία απαντά αυτή τη στιγμή με σφοδρούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς (έχουν καταγραφεί πάνω από 60 πλήγματα τις τελευταίες ημέρες), χρησιμοποιώντας βόμβες ακριβείας, όμως στο έδαφος οι Χούθι παραμένουν απόλυτα κυρίαρχοι. Το Ριάντ βρίσκεται εγκλωβισμένο σε έναν πόλεμο που φτάνει πια εντός των συνόρων του, χωρίς τη στρατιωτική στήριξη των δυτικών συμμάχων του.

Ιράν-Ισραήλ-ΗΠΑ

Εν τω μεταξύ το Ισραήλ δεν μετέχει πια σε επιθέσεις στο Ιράν, αλλά και οι ΗΠΑ σποραδικές ενέργειες κάνουν μετά τις 9 Σεπτεμβρίου. Οι Χούθι εξαπέλυσαν μεγάλη επίθεση με πυραύλους και drones εναντίον στρατιωτικών εγκαταστάσεων και αποθηκών πυρομαχικών εντός της Σαουδικής Αραβίας, ως αντίποινα για τις προσπάθειες του Ριάντ να διευκολύνει τη διέλευση πετρελαιοφόρων και τα άλλα μέτωπα φαίνεται να πάγωσαν.

Σημειώθηκε μόνον ένα επεισόδιο στα Στενά του Ορμούζ στις 14-15 Σεπτεμβρίου, όταν οι αμερικανικές δυνάμεις κατέστρεψαν δύο μικρά ιρανικά σκάφη των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) που επιχείρησαν να πάρουν υπό τον έλεγχό τους ένα θαλάσσιο στρατιωτικό drone των ΗΠΑ. Η CENTCOM των ΗΠΑ επιμένει ότι ο αμερικανικός στόλος έχει εξαναγκάσει σε εκτροπή συνολικά 103 εμπορικά πλοία στην Αραβική Θάλασσα για να επιβάλει τον ναυτικό αποκλεισμό του Ιράν.

Γιατί η συμφωνία επέκτασης των όρων του Μνημονίου τον Ιούνιο του 2006, επί πρωθυπουργών Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ταγίπ Ερντογάν και υπουργών Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη και Αμπντουλάχ Γκιουλ, προβλέπει την αποχή από μείζονες στρατιωτικές δραστηριότητες και ασκήσεις από τις 15 Ιουνίου ως και τις 15 Σεπτεμβρίου κάθε έτους.

Ο Μητσοτάκης – μάλλον – δεν αισθάνθηκε καν την υποχρέωση και – σίγουρα – δεν έκρινε σκόπιμο να επισημάνει προς την Άγκυρα, τους εταίρους στην ΕΕ και τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ, ούτε τα απολύτως στοιχειώδη για την ελληνική διπλωματία. Μεταξύ άλλων, ότι, ακριβώς τις ημέρες που βρισκόταν στην ακριτική περιοχή (11 ως 13 Σεπτεμβρίου) και κατά παραβίαση των προβλέψεων του Μνημονίου, η Τουρκική Αεροπορία αφενός έθεσε σε κίνδυνο δεκάδες πτήσεις των διεθνών αερογραμμών και αφετέρου παραβίασε την κυριαρχία ενός μέλους της ΕΕ, με το οποίο η Άγκυρα οφείλει να έχει καλές γειτονικές σχέσεις, βάσει των όρων των ενταξιακών διαπραγματεύσεων του 2005.

Αγνοεί και την Ντόρα ο Μητσοτάκης!

Ο Μητσοτάκης προφανώς έχει πολιτική αλλεργία με τον Κώστα Καραμανλή, αλλά προκαλεί απορία γιατί αγνοεί το έργο και της κυρίας Μπακογιάννη, ως προς το διευρυμένο Μνημόνιο. Επιπλέον, πέραν της προσωπικής ταπείνωσης του πρωθυπουργού (καθώς ο Ερντογάν δεν τον σεβάστηκε λίγες ημέρες μετά τις συζητήσεις στην Αθήνα με τον προσωπικό απεσταλμένο του και διευθυντή της μυστικής υπηρεσίας ΜΙΤ, Ιμπραχίμ Καλίν), “αγνοείται” – με ευθύνη του Μητσοτάκη – η τύχη και ενός βασικότατου στοιχείου της ελληνικής επιχειρηματολογίας.

Ενώ ο πρωθυπουργός μίλησε για διάλογο και «σχέσεις φιλικές, χωρίς προκλήσεις, με προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο», δεν επιβεβαίωσε την πάγια αρχή – όλων των κυβερνήσεων από το 1974 ως τη Διακήρυξη των Αθηνών – για το αδιαίρετο των εθνικών συνόρων από τις εκβολές του ποταμού Έβρου ως το Καστελλόριζο.

Τι πιο λογικό για τον εκάστοτε πρωθυπουργό, ειδικά όταν ομιλεί στη Μεγίστη, στη Στρογγύλη και τη Ρω για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ, να τονίζει τον πυρήνα των θέσεων της Ελλάδας για τα θαλάσσια σύνορα; Ανεξαρτήτως του τι συζητούν ο Μητσοτάκης και ο εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, με τους Τούρκους ομολόγους τους, δεν είναι δυνατόν να μην αναφέρονται πάντα στο «αδιαίρετο».

Άλλη θα είναι η προσέγγιση των δικαστηρίων της Χάγης ή του Αμβούργου για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ με βάση το «αδιαίρετο», διαφορετική με βάση μόνο τη νήσο Στρογγύλη και, ενδεχομένως, πολύ διαφορετική, όταν ολόκληρο το σύμπλεγμα 13 νησιών, νησίδων και βραχονησίδων του Καστελόριζου εξεταστεί ως γεωγραφικό και διοικητικό τμήμα των Δωδεκανήσων.

Αγνοείται το Προεδρικό Διατάγματα

Παράλληλα, αν και τις τελευταίες ημέρες δίδονται ανεπίσημες διαβεβαιώσεις για επιτάχυνση και ολοκλήρωση των διαδικασιών, αγνοείται – πάνω από τέσσερις μήνες – η τύχη του Προεδρικού Διατάγματος για το «Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Νοτίου Αιγαίου 1 – Νότιες Κυκλάδες».

Ο επίσης διορισμένος, εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου (ενδοκυβερνητικά αποκαλούμενος “θέλω να γίνω Γεραπετρίτης στη θέση του Γεραπετρίτη”), είχε έτοιμο το Προεδρικό Διάταγμα, από τις αρχές του περασμένου Μαΐου και, στις 15 Ιουλίου 2026, ανακοίνωσε πανηγυρικά την υπογραφή και προώθησή του στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Αν και κάπως επιταχύνουν αυτές τις ημέρες, οι Μητσοτάκης, Γεραπετρίτης, Παπασταύρου και Μαργαρίτης Σχοινάς καθυστερούν το Προεδρικό Διάταγμα για τα θαλάσσια πάρκα επί τέσσερεις μήνες!

Έκτοτε, μολονότι η Τουρκία ανακήρυξε στις 15 Αυγούστου τα δύο παράνομα θαλάσσια πάρκα της (που απομονώνουν πλήρως το Καστελλόριζο και πολιορκούν Λήμνο και Σαμοθράκη), ο Παπασταύρου δεν έχει επανέλθει στο θέμα. Ο δε Μητσοτάκης, στη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ, δεν είπε λέξη για το συγκεκριμένο Προεδρικό Διάταγμα, αν και υπογράμμισε τη σημασία του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού «που υλοποιείται στην πρωτοβουλία για τα Θαλάσσια Πάρκα».

Τι να πει, βέβαια, ο πρωθυπουργός, όταν – σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες – το υπουργείο Εξωτερικών έχει κρίνει αναγκαίες αρκετές νομικές διορθώσεις στο κείμενο και στους χάρτες του Προεδρικού Διατάγματος του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας;

Ο Γεραπετρίτης, μάλιστα, έχει καταστήσει σαφές, μέσω των αρμόδιων ανώτερων διπλωματών, ότι την τελικά ευθύνη των διατυπώσεων θα έχει ο Παπασταύρου. Και σαν να μην έφτανε αυτό, στην υπόθεση εμπλέκεται και ένας τρίτος (!) διορισμένος, εξωκοινοβουλευτικός υπουργός, ο επί της Αγροτικής Αναπτύξεως Μαργαρίτης Σχοινάς, ο οποίος εξέφρασε επιφυλάξεις για επιμέρους διατάξεις του Προεδρικού Διατάγματος.

Υπήρξαν βεβαίως υπερβολές στον αποχαιρετισμό του – εποχή των social γαρ – αλλά και υπερβολικές-ελιτίστικες αντιδράσεις έναντι αυτών, του στυλ “εντάξει δεν ήταν και ποιοτικός καλλιτέχνης”. Καλώς ή κακώς, χωρίς να είμαστε ειδικοί να κρίνουμε την μουσική του πορεία, ο Μαζωνάκης υπήρξε ένα είδωλο. Και τα είδωλα, τα αποχαιρετάς με εκδηλώσεις λατρείας, συχνά και μεσσιανισμού.

Για να μεταφερθούμε στην γειτονική Ιταλία, όταν το καλοκαίρι του 2016 πέθανε στα 86 του ο Κάρλο Πεντερσόλι (ο θρυλικός Μπαντ Σπένσερ) αίσθηση είχε προκαλέσει το πλήθος κόσμου που συγκεντρώθηκε στην Santa Maria in Montesant για να του αποδώσει τον τελευταίο φόρο τιμής, με μουσικές μπάντες να παίζουν το “Trinity” και το “Dune Buggy” και τους θαυμαστές να αφήνουν… κονσέρβες με φασόλια στο φέρετρο του (όσοι έχουν δει το “They call me Trinity” θα καταλάβουν).

Δεν έχει καμία σημασία αν οι ταινίες του Σπένσερ κάθε άλλο παρά καλλιτεχνικά αξιόλογες ήταν (στην πλειονότητα τους ήταν κάτω του μετρίου) αλλά ήταν γεγονός πως υπήρξε ο παιδικός ήρωας ολόκληρων γενεών. Για αυτό και δεν πολυ-πείραξε και κανέναν που η κηδεία του δεν είχε καμία σχέση με το τυπικό καθολικό τελετουργικό…

Το φαινόμενο Μαζωνάκης

Για να επιστρέψουμε στον Μαζωνάκη, ο “Μαζώ” άρεσε σε κάθε λογής “φυλή”. Στους σκυλάδες, αλλά και σε έντεχνους. Στις ντίβες, αλλά και σε φασαίες. Στους κάγκουρες, αλλά και στους κυριλέ. Ήταν “και της μόδας”, αλλά τον γούσταραν και “ψαγμένοι”. Τέλος, “όσο ζω, Μαζώ”, έλεγαν και οι straight και οι γκέι!

Γιατί ο Μαζωνάκης το κατάφερε αυτό, σε εποχές που η πολιτική ορθότητα ήταν παντελώς άγνωστη και υπήρχαν σίριαλ, όπου η ομοφυλία εμφανίζονταν ανοιχτά ως «ανωμαλία». Ο Μαζωνάκης, ο οποίος ήταν αναμφισβήτητα και fashion icon, έπαιξε με άκρως εκκεντρικά – ανοιχτά queer ή unisex θα λέγαμε σήμερα πρότυπα – σπάζοντας τα κλασικά στερεότυπα του “σκληρού μάγκα-macho λαϊκού παιδιού”, καταφέρνοντας μάλιστα να μην “τσαλακωθεί” στα μάτια του κοινού του, το οποίο ειδικά σε αυτό που λέμε “νύχτα” και λαϊκό τραγούδι, είχε συνηθίσει σε άλλο στυλ.

Με το δε σουξέ “Gucci φόρεμα” είχε καταφέρει να γίνει viral πριν την εποχή των social media, ένα καλτ πλέον τραγούδι του Φοίβου, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως προπομπός της ελληνικής τραπ σκηνής – χωρίς βεβαίως να έχει καμία με την χυδαιότητα και τα εγκληματικά πρότυπα που ταυτίζονται με την τελευταία…

Στην πραγματικότητα, ούτε η καλλιτεχνική του πορεία ήταν αμελητέα. Διασκεύασε αξιοπρεπέστατα το “Με λένε Γιώργο” του Γιώργου Χατζηνάσιου, κατά πολλούς κατάφερε να το ερμηνεύσει καλύτερα και από τον Μανώλη Μητσιά! Ο ίδιος ο μεγάλος μαέστρος τον αποχαιρέτισε με συγκίνηση, με το χαρακτηριστικό αυτό τραγούδι:

Τραγούδησε μοναδικά Σταμάτη Κραουνάκη, το “Καμικάζι” στο “Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου” του Νίκου Παναγιωτόπουλου, για τους “εντεχνάδες-φαν” του Μαζωνάκη, πρόκειται για το καλύτερο του τραγούδι.

Μοναδικά λαϊκά τραγούδια του το “Ώρες μικρές”, βεβαίως το “Ανήκω σε μένα” (έχει χαρακτηριστεί ως ο προσωπικός-ύμνος του Μαζωνάκη) το “Κάθε βράδυ του Σαββάτου”, το “Έλα να δεις”…

Την δε πιο σπαρακτική του ερμηνεία «Θέλω να γυρίσω να σε βρω… Ένα βράδυ είναι αρκετό», δεν την δίνει για μία καψούρα ή έναν χωρισμό, αλλά για την παλιά του γειτονιά, την λαϊκή και εργατική Νίκαια, την οποία, παρά τα “φράγκα” και τα “σταριλίκια”, ουδέποτε ξέχασε, τιμώντας την και με ένα τραγούδι-ορόσημο για την συνεργασία της λαϊκής και της ελληνικής hip hop σκηνής, πρωτοποριακή τότε…

Ο Μαζωνάκης είχε και υποκριτικό ταλέντο – δεν αναφερόμαστε στην συμμετοχή του σε σίριαλ, όπου έπαιζε καρικατούρες του εαυτού του – αλλά στην, βραβευμένη στις Κάννες, ταινία μικρού μήκους της Εύης Καλογεροπούλου “Στον Θρόνο του Ξέρξη”, όπου υποδύεται έναν εργάτη στα Ναυπηγεία του Περάματος.

Ο εγκλεισμός και το σκοτάδι 

Όμως, πίσω από την λαμπρή καριέρα, κρύβονταν και πολλά σκοτάδια για τα οποία είχε μιλήσει και ο ίδιος ο τραγουδιστής στο παρελθόν. Αυτά τα σκοτάδια, που έχουν να κάνουν και με εξαρτήσεις, ακόμα και χρήση σκληρών ναρκωτικών, επικαλέστηκε η οικογένεια του για τον κλείσει στο Δρομοκαΐτειο, με βάση το νόμο της ακούσιας νοσηλείας, υποστηρίζοντας ότι είχε πάρει έναν άκρως επικίνδυνο δρόμο για τον εαυτό του και οικείους του.

Ως γνωστόν, ο τραγουδιστής απέδωσε τον εγκλεισμό του στις περιουσιακές διαφορές που έχει με μέλη της οικογένειας του και πέτυχε να πάρει εξιτήριο, ισχυριζόμενος πως ο εγκλεισμός έγινε παρά την θέληση του. Δεν μπορούμε να πάρουμε θέση σε ένα άκρως ευαίσθητο ζήτημα. Όμως, να επισημάνουμε πως δεν μπορεί να υπάρξει ακούσια νοσηλεία ενός εξαρτημένου για θεραπεία του, σε μία κλινική αποτοξίνωσης για παράδειγμα και είναι γνωστό πως οι εθισμένοι άνθρωποι (ακόμα και στον τζόγο) σπάνια θα ζητήσουν μόνοι τους βοήθεια, συνήθως μόνο όταν φτάσουν στον απόλυτο πάτο. Ειδικοί έχουν πει πως αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται «σκληρή αγάπη», με ό,τι και αν αυτό σημαίνει…

Ακόμα και πριν τον θάνατο του, μία σειρά από συνάδελφοι και συνεργάτες του μιλούσαν για «σκοτάδια» και για έναν αδιέξοδο δρόμο που διέβαινε, ενώ τελευταίες εμφανίσεις του σε νυχτερινά κέντρα, άρχισαν να συγκεντρώνουν αρκετά αρνητικά σχόλια και να προκαλούν συζητήσεις. Όλα αυτά, την ίδια στιγμή, που ουδέποτε είχε συζητηθεί η ανιδιοτελής-φιλανθρωπική του δράση, την οποία ο ίδιος με σεμνότητα απέκρυβε, όπως έκανε και με την προσωπική του ζωή.

Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη επιβεβαίωση για αυτό, από την συγκινητική δήλωση του Αρχιεπισκόπου, που επιβεβαίωσε ότι «στάθηκε πάντα, ανώνυμα και σιωπηλά, γιατί έτσι συνειδητά επέλεγε, δίπλα σε συνανθρώπους μας που είχαν ανάγκη, χωρίς να ζητά αναγνώριση», αλλά και ότι «μέσα στο σκοτάδι – γιατί όλοι μας ανεξαιρέτως δοκιμαζόμαστε από το σκοτάδι – ανακάλυπτε πάντα την έξοδο προς το Φως».

Το τέλος

Δεν γίνεται κάποιος να μην συγκινηθεί, όταν αργοπέθαινε ανήμπορος στα χέρια δύο αδίστακτων “γιατρών”, οι οποίοι φαίνεται πως είχαν προτεραιότητα το φουσκωμένο πορτοφόλι του τραγουδιστή και όχι να νοιαστούν για έναν άνθρωπο που έχρηζε βοήθειας – και προφανώς δεν αναφερόμαστε στις “εγχειρήσεις ευεξίας” που διαφήμισαν οι δύο προφυλακισμένοι πλέον γιατροί και μάλιστα ήθελαν να τις επεκτείνουν και στην Μύκονο…

Ο δε θάνατος του τραγουδιστή ανέδειξε σημαντικά κοινωνικά ζητήματα. Έδειξε πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει αυτή η ιδιάζουσα ψηφιακή-“μοδάτη” δεισιδαιμονία, που δεν διαφέρει και πολύ αυτήν μιας προληπτικής που τρέχει στην καφετζού. Έδειξε τα εγκληματικά κενά του συστήματος Υγείας, όπως παραδέχτηκε ο ίδιος ο αρμόδιος υπουργός, που εκτός από “συγγνώμη”, ανέφερε ότι ήταν λάθος η κατάργηση των Επιθεωρητών Υγείας – θυμίζουμε μία από τις πρώτες αποφάσεις του “επιτελικού κράτους”, τρομάρα του… Έστω και αργά, μακάρι το τραγικό τέλος του τραγουδιστή, να ωθήσει την Πολιτεία να αναλάβει τις στοιχειώδεις ευθύνες της…

Πάντως, ένα ήταν σίγουρα το μεγάλο πάθος-εξάρτηση του Μαζωνάκη: Το τραγούδι, η πίστα. Η ζωή του δείχνει ότι αυτό πραγματικά αγαπούσε… Για αυτό τρύπωσε 13χρονων στο καμαρίνι της Μαρινέλλας (ισχυριζόμενος ότι είναι ανιψιός του Βασίλη Τσιβιλίκα!) για να της ζητήσει αυτόγραφο, λέγοντας της «είμαι συνάδελφος σας»! Για αυτό από τα 15-16 του χρόνια ξεκίνησε να τραγουδά στο λαϊκό μαγαζί της γειτονίας του, το “Μουσικό Ρετιρέ”. Από πιτσιρικάς στο δύσκολο και “άγριο γήπεδο” της νύχτας, που έχει τα δικά της “άβατα” και “κανόνες”…

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η τελευταία λέξη που είπε ο Μαζωνάκης  πριν ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για το τέλος του, ήταν «σβήνω» – ο Σπένσερ που προαναφέραμε είχε πει “grazie”, έχοντας στο πλάι του αγαπημένους του ανθρώπους… Ο Μαζωνάκης έμελε να αργοπεθάνει μόνος και αβοήθητος, τερματίζοντας μία σπουδαία και ιδιαίτερη καριέρα, που είχε πολλά σουξέ, περισσότερα χειροκροτήματα, αλλά δυστυχώς και αρκετό σκοτάδι…

«Ο στρατηγός Γκρούνις εξοντώθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου», έγραψε ο Μπρόβντι σε σημερινή του ανάρτησή στην εφαρμογή Telegram, προσθέτοντας ότι ο στρατηγός ήταν ο έβδομος Ρώσος στρατιωτικός διοικητής που σκοτώθηκε από τις δυνάμεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών του. Το Reuters δεν μπόρεσε να επαληθεύσει από ανεξάρτητες πηγές τους ισχυρισμούς του Μπρόβντι. Το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας δεν επιβεβαιώνει συνήθως τους θανάτους ανώτερων αξιωματικών στο πεδίο της μάχης, αλλά ο Ρώσος διοικητής Άπτι Αλαουντίνοφ, σε ανάρτησή του στην εφαρμογή ανταλλαγής μηνυμάτων Telegram, ανέφερε ότι ο Γκρούνις είχε πεθάνει, χωρίς να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες.

Ο Γκρούνις, είχε παραλάβει το παράσημο «Χρυσό Αστέρι Ήρωα της Ρωσίας» σε μια τελετή που είχε διοργανωθεί στα τέλη Αυγούστου, στέκοντας πρώτος στη σειρά των αξιωματικών και φορώντας την επίσημη στολή του. Στις 3 Ιουλίου, είχε απευθυνθεί στον Πούτιν μέσω βιντεοσύνδεσης κατά τη διάρκεια μιας τηλεοπτικής συνεδρίασης για θέματα ασφάλειας και είχε περιγράψει λεπτομερώς τον τρόπο με τον οποίο στρατεύματα της 4ης Αυτόνομης Ταξιαρχίας Μηχανοκίνητων Πεζικού της Φρουράς του είχαν συμμετάσχει στην κατάληψη της Κοστιαντίνιβκα. Ο Πούτιν τον συνεχάρη λέγοντας: «Η τύχη χαμογελά σε όσους δουλεύουν σκληρά».

Εκείνη την περίοδο, η Ουκρανία είχε διαψεύσει ότι η Ρωσία είχε καταλάβει την πόλη. Το αμερικανικό «Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Πολέμου» ανέφερε ότι οι ρωσικές δυνάμεις είχαν διεισδύσει στην πόλη, χωρίς όμως να την έχουν καταλάβει πλήρως, και πρόσθεσε ότι ο ισχυρισμός της Ρωσίας εντασσόταν σε μια ευρύτερη εκστρατεία ενημέρωσης με στόχο να «παρουσιάσει τις ουκρανικές γραμμές του μετώπου ως καταρρέουσες». Η συνολική προέλαση της Ρωσίας έχει επιβραδυνθεί φέτος, αλλά οι δυνάμεις της συνεχίζουν να ασκούν πίεση σε στρατηγικές πόλεις. Η Μόσχα επιθυμεί να ελέγχει ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή του Ντονμπάς και έχει θέσει αυτό το ζήτημα ως κεντρικό εδαφικό αίτημα στις διαπραγματεύσεις με το Κίεβο, οι οποίες έχουν φτάσει σε αδιέξοδο.

Επιθέσεις με θύματα Ρώσους αξιωματικούς

Από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, αρκετοί ανώτατοι Ρώσοι στρατιωτικοί έχουν σκοτωθεί σε επιθέσεις με εκρηκτικούς μηχανισμούς εντός της ρωσικής επικράτειας, κυρίως Μόσχα. Ο Αντιστράτηγος Φανίλ Σαρβαρόφ (Fanil Sarvarov) επικεφαλής της διεύθυνσης επιχειρησιακής εκπαίδευσης του Γενικού Επιτελείου των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, δολοφονήθηκε τον Δεκέμβριο του 2025 σε έκρηξη βόμβας που ήταν τοποθετημένη κάτω από το αυτοκίνητό του σε νότια συνοικία της Μόσχας. Tον περασμένο Αύγουστο, βόμβα σε πάρτι γενεθλίων σε εστιατόριο της Μόσχας, που προκάλεσε νεκρούς, είχε ως στόχο ανώτατο Ρώσο αξιωματικό.

Ο Αντιστράτηγος Γιαροσλάβ Μοσκαλίκ (Yaroslav Moskalik) αναπληρωτής επικεφαλής της κύριας επιχειρησιακής διεύθυνσης του Γενικού Επιτελείου, δολοφονήθηκε τον Απρίλιο του 2025 κοντά στη Μόσχα (στην περιοχή Μπαλασίχα) από έκρηξη παγιδευμένου αυτοκινήτου. Ο Αντιστράτηγος Ιγκόρ Κιρίλοφ (Igor Kirillov) Επικεφαλής των δυνάμεων προστασίας από πυρηνικά, χημικά και βιολογικά όπλα του ρωσικού στρατού, δολοφονήθηκε τον Δεκέμβριο του 2024 έξω από πολυκατοικία στη Μόσχα, όταν εξερράγη μηχανισμός κρυμμένος σε ηλεκτρικό πατίνι.

Σε μία άλλη χαρακτηριστική επίθεση στις 20 Αυγούστου του 2022, δολοφονήθηκε η Ντάρια Ντούγκινα, η κόρη του Ρώσου εθνικιστή φιλοσόφου Αλεξάντερ Ντούγκιν, σε ηλικία 29 ετών. Το αυτοκίνητό της τινάχθηκε στον αέρα από έκρηξη βόμβας κοντά στη Μόσχα, με πιθανό στόχο τον ίδιο τον πατέρα της, ο οποίος επέβαινε σε άλλο όχημα και παρακολούθησε σοκαρισμένος τον θάνατο του παιδιού του.

Οι κατηγορούμενοι φαίνεται πως προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι την ευθύνη έχει το ΕΚΑΒ, το οποίο έφθασε στο ιατρείο τους χωρίς φορείο αλλά με καρέκλα. Έτσι, σύμφωνα με την θέση τους, διακόπηκε κατά την μεταφορά από τον πρώτο όροφο στο ασθενοφόρο, η ΚΑΡΠΑ και ο καλλιτέχνης έχασε κάθε δυνατότητα ανάταξης.

Οι γιατροί δήλωσαν στον δικαστικό λειτουργό ότι τα δύο κατασχεθέντα μηχανήματα πλασμαφαίρεσης είναι απολύτως νόμιμα, με τιμολόγια αγοράς και δηλωμένα στον ΙΣΑ το 2025 και το 2026 με σχετικές φωτογραφίες. Για τα στοιχεία της δικογραφίας που αναφέρουν ότι κατά την ιατρική πράξη στον εκλιπόντα, χτύπησαν συναγερμοί του μηχανήματος, η κατηγορουμένη υποστηρίζει ότι αφορούσαν απλές ρήξεις αγγείων όταν βγαίνει ο φλεβοκαθετήρας.

Η κατηγορούμενη φέρεται να είπε στον δικαστικό λειτουργό πως ήταν σύνηθες να φωτογραφίζει ασθενείς της και έτσι φωτογράφισε και τον Μαζωνάκη κατά την διάρκεια της διαδικασίας, φωτογραφία που έστειλε σε τρίτο πρόσωπο, το όνομα του οποίου γνωστοποίησε στον δικαστικό λειτουργό.

Από την πλευρά του ο γιατρός φέρεται να είπε ότι δεν ήταν δικός του ασθενής ο Μαζωνάκης κι ότι δεν βρισκόταν στο ιατρείο όταν πήγε ο καλλιτέχνης. Όπως είπε, όταν ενημερώθηκε ότι υπήρχαν επιπλοκές στο διπλανό δωμάτιο όπου βρισκόταν ο Γιώργος Μαζωνάκης, ο ίδιος παρότι είχε άλλο ασθενή αμέσως έσπευσε να συνδράμει.

Ο συγκεκριμένος ασθενής κατέθεσε χθες Δευτέρα στον Ανακριτή ως μάρτυρας υπεράσπισης του γιατρού. Η απολογητική διαδικασία ξεκίνησε χθες περί τις 13:00 και ολοκληρώθηκε με την ανακοίνωση της απόφασης Ανακριτή και Εισαγγελέα λίγο πριν από τις 07:00.

Θάνατος Μαζωνάκη: Παραδοχή για λάθη από Άδωνι

Τους λόγους που τον έκαναν να παρευρεθεί στη κηδεία του Γιώργου Μαζωνάκη εξήγησε ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος μάλιστα σχολίασε πως δεν θα ήταν αντίθετος με την επιστροφή του Σώματος Επιθεωρητών Υγείας. Το Σώμα είχε από το 2019 είχε ουσιαστικά καταργηθεί από την ίδια τη ΝΔ, με τον υπουργό Υγείας να λέει, με αφορμή την υπόθεση Μαζωνάκη, πως θα ήταν μία καλή ιδέα η επανίδρυση του Σώματος.

«Ο έλεγχος των γιατρών του ΙΣΑ δεν έχει μεγάλη δικαστική αρμοδιότητα, δεν είναι οι άνθρωποι εκπαιδευμένοι ελεγκτές. Ο σοβαρότερος ελεγκτικός μηχανισμός είναι η Εθνική Αρχή Διαφάνειας που έχει απορροφήσει το παλαιό Σώμα Επιθεωρητών Υγείας» είπε αρχικά και πρόσθεσε: «Το ΣΕΥΠ καταργήθηκε το 2019, όλες οι πολιτικές κρίνονται στην πράξη, θα πω μόνο αυτό. Θα τα δούμε όλα αυτά από την αρχή. Δεν θα ήμουν αντίθετος στην επανίδρυση του ΣΕΥΠ που είναι πιο εστιασμένο στην υγεία».

Ακόμη, ο Γεωργιάδης για μία ακόμη φορά απολογήθηκε στην οικογένεια Μαζωνάκη επαναλαμβάνοντας πως «το σύστημα δεν μπόρεσε να τον προστατεύσει από κάτι πάρα πολύ άσχημο», λέγοντας «στο συγκεκριμένο γεγονός υπάρχει κρατική ευθύνη υπό την έννοια ότι δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε αυτούς τους συγκεκριμένους απατεώνες ή και άλλους». Και πρόσθεσε μιλώντας στο Mega: «Θέλουμε να τους εντοπίζουμε αλλά το σύστημα δεν τα κατάφερε. Ο ΙΣΑ πήγε τρεις φορές αλλά δεν κατάφερε να τους πιάσει. Δεν δέχομαι τα περί συγκάλυψης, και άδειες αφαιρούνται και πρόστιμα μπαίνουν».

«Το ότι η γιατρός από ό,τι κατάλαβα, όταν έβλεπε από την κάμερα τους γιατρούς που έρχονταν για έλεγχο, έβγαζε το μηχάνημα στο μπαλκόνι, κατέβαζε την κουρτίνα και έλεγε “εγώ δεν έχω τίποτα κάτι λέμε στο διαδίκτυο για να περνάει η ώρα”, αυτό είναι άλλο θέμα. Όταν πάει δηλαδή η εφορία στο μαγαζί και δεν βρίσκει τη φοροδιαφυγή, κυνηγάμε την εφορία γιατί δεν το βρήκε; Όταν πήγαιναν οι γιατροί του ΙΣΑ, η γιατρός έβγαζε το μηχάνημα έξω με ροδάκια. Μιλάμε για κανονικούς απατεώνες» πρόσθεσε.

Εισαγγελική έρευνα για τον ΙΣΑ

Στο μικροσκόπιο της ελληνικής Δικαιοσύνης μπαίνει, πλέον, η νομιμότητα του ιατρείου επί της οδού Καρνεάδου 11, μέσα στο οποίο άφησε την τελευταία του πνοή ο Γιώργος Μαζωνάκης.

Η Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας διέταξε τη διενέργεια κατεπείγουσας προκαταρκτικής έρευνας προκειμένου να ερευνηθεί εάν προκύπτουν τυχόν ποινικές ευθύνες του Ιατρικού Συλλόγου της Αθήνας ή άλλου αρμόδιου δημόσιου φορέα, αναφορικά με τον έλεγχο που διενεργούνταν ή έπρεπε να διενεργείται στο συγκεκριμένο ιατρείο.

Παράλληλα, αναμένεται να διερευνηθούν αν υπήρξαν και ποιές ήταν οι ενέργειες στις οποίες έχει προβεί ο Ιατρικός Σύλλογος της Αθήνας σε βάρος του ιατρείου αναφορικά με τη διαφημιστική καμπάνια των θεραπειών μέσω του μηχανήματος πλασμαφαίρεσης, η οποία λάμβανε χώρα ήδη από το 2023 σε ιατρικά συνέδρια.

Η έρευνα, πάντως, φαίνεται πως θα επεκταθεί και σε άλλα ιατρεία που παρείχαν αντίστοιχες θεραπείες. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι θα ελεγχθεί αν ύστερα από καταγγελίες ή αυτεπαγγέλτως ο ΙΣΑ και οι λοιποί αρμόδιοι δημόσιοι φορείς πραγματοποίησαν ελέγχους νομιμότητας σε όλες τις κλινικές που προσφέρουν αντίστοιχες θεραπείες σε βάθος πενταετίας.

Σημειώνεται πως, στη σκιά των αποκαλύψεων για τον τρόπο λειτουργίας του ιατρείου στο Κολωνάκι, όπου άφησε την τελευταία του πνοή ο Γιώργος Μαζωνάκης, ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών εξέδωσε –κατόπιν εορτής– στις 14 Σεπτεμβρίου ανακοίνωση που περισσότερο εκθέτει τα κενά του ελεγκτικού μηχανισμού παρά καθησυχάζει την κοινή γνώμη.

Ο ΙΣΑ ουσιαστικά ομολογεί την αδυναμία του να προστατεύσει τους πολίτες από παράνομες ιατρικές πράξεις σε φορείς Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και αποποιείται των ευθυνών του επικαλούμενος τη γραφειοκρατία, τον τεράστιο όγκο των ιατρείων και την έλλειψη διωκτικών αρμοδιοτήτων.

Συγκεκριμένα, ο ΙΣΑ αναφέρει ότι υπάρχουν περισσότεροι από 16.500 φορείς (ιατρεία, πολυϊατρεία, διαγνωστικά εργαστήρια) στην Αττική για να δικαιολογήσει το γεγονός ότι είναι αδύνατος ο αδιάλειπτος έλεγχός τους, παραδεχόμενος ανοιχτά ότι οι έλεγχοι αποτυπώνουν απλώς την εικόνα μιας «συγκεκριμένης χρονικής στιγμής».

Παράλληλα, τα στοιχεία που ο ίδιος παραθέτει αποκαλύπτουν τα τεράστια κενά της εποπτείας: από το 2024 έως σήμερα πραγματοποιήθηκαν μόλις περίπου 1.000 έκτακτοι ή δειγματοληπτικοί έλεγχοι και έλεγχοι κατόπιν καταγγελίας.

Ταυτόχρονα, ο ΙΣΑ νίπτει τας χείρας του, υπογραμμίζοντας ότι οι επιτροπές του δεν διαθέτουν εκ του νόμου διωκτικές ή ελεγκτικές εξουσίες ανάλογες με εκείνες άλλων κρατικών αρχών (όπως η ΕΑΔ, το ΣΔΟΕ ή η Αστυνομία), ενώ επιχειρεί την πλήρη αποποίηση των δικών του εποπτικών ευθυνών, καταλήγοντας στο ότι η ευθύνη για κάθε πράξη ή παράλειψη «ανήκει πρωτίστως στον ιατρό».

Δηλώσεις Πλεύρη

Για «θεωρίες συνωμοσίας» έκανε λόγο ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, σχολιάζοντας όσα αποκάλυψε ο ίδιος για τη σχέση του με τον εμπλεκόμενο γιατρό στον θάνατο του Μαζωνάκη, Ηλία Θεοδωρόπουλο, ενώ μίλησε για τον γιατρό του Μαζωνάκη για δεύτερη μέρα.

Υπενθυμίζεται πως, ο κ. Πλεύρης αποκάλυψε ότι στο παρελθόν είχε επισκεφθεί ως ασθενής τον παθολόγο, όταν ο ίδιος αντιμετώπιζε σοβαρή περιπέτεια με την υγεία του και, στη συνέχεια, προβλήματα με τις τιμές των αιματολογικών του εξετάσεων. Όπως έχει γίνει γνωστό ο Θάνος Πλεύρης αντιμετώπισε ένα πρόβλημα υγείας πριν μία δεκαετία περίπου. Όπως είπε, ο Θεοδωρόπουλος ήταν ένας από τους γιατρούς που είχε συμβουλευτεί εκείνη την περίοδο, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι δεν του είχε προτείνει κάποια θεραπεία, αλλά συγκεκριμένες διατροφικές οδηγίες.

Παράλληλα, αποκάλυψε πως, όταν πληροφορήθηκε πως ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε πεθάνει στο συγκεκριμένο ιατρείο, επιχείρησε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον γιατρό, προκειμένου να μάθει τι είχε συμβεί. «Ακόμα και προχθές, όταν έγινε το συμβάν και είδα ότι είναι ο συγκεκριμένος γιατρός, επιχείρησα κιόλας να επικοινωνήσω για να μάθω τι έγινε. Είχε πεθάνει ο Μαζωνάκης στο ιατρείο του. Δεν επιθυμούσε ο ίδιος να μιλήσει. Δεν είχαμε επικοινωνία» σημείωσε.

Κληθείς να σχολιάσει σήμερα τις εν λόγω δηλώσεις του, ο κ. Πλεύρης επανέλαβε αρχικά τα περί γνωριμίας με τον γιατρό και έκανε λόγο για θεωρίες συνωμοσίας που διακινούνται. «Αυτό τον γιατρό τον γνώρισα, περνώντας περιπέτεια με την υγεία μου. Πήγα, τον επισκέφτηκα, δεν μου πρότεινε κάποια θεραπεία. Οι τιμές μου ήταν προβληματικές μετά από αυτό που είχα περάσει […] Μου πρότεινε μια συγκεκριμένη διατροφή και σκευάσματα του εμπορίου, που θα μπορούσαν να βελτιώσουν τις τιμές».

Ακολούθως, αναφέρθηκε στην επαφή που είχε με τον γιατρό και στο επίμαχο τηλεφώνημα μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη. «Διατήρησα μια επαφή μαζί του και, όταν έγινε το συμβάν του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη, σε χρονικό σημείο που έχει βγει η είδηση παντού για ιατρείο στο Κολωνάκι, έκανα κλήση στον συγκεκριμένο γιατρό που γνώριζα, όπως θεωρώ θα έκανε αυτονόητα οποιοσδήποτε γνωρίζει κάποιον. Δεν σήκωσε το τηλέφωνο, μου γύρισε την κλήση να μου πει ότι δεν θέλει να μιλήσει, άρα δεν υπήρξε επικοινωνία». Διερωτήθηκε, μάλιστα, αν θεωρείται «παράλογο» να πάρεις ένα τηλέφωνο να ρωτήσεις κάποιον που ξέρεις τι έγινε…

Χρυσά Μετάλλια – Κατάταξη όλων των χωρών 

Ο πίνακας 1 καταγράφει όλες τις χώρες που έχουν κατακτήσει την πρώτη θέση, σε μία τουλάχιστον από τις 49 παγκόσμιες διοργανώσεις στα δώδεκα ομαδικά αθλήματα.

Το μπέιζμπολ διεξάγεται μόνο στους άνδρες, το σόφτμπολ μόνο στις γυναίκες, ενώ στο ράγκμπι δεν διεξάγεται Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στις μικρότερες ηλικιακές κατηγορίες των γυναικών.

Πίνακας 1
ΣΕ ΠΟΣΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 49 ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΜΟΥΝΤΙΑΛ U-23 ΕΩΣ U-16 ΠΗΡΑΝ ΧΡΥΣΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΟΙ ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑΣ ΣΤΑ ΔΩΔΕΚΑ (12) ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΟΜΑΔΙΚΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ (μέχρι 31 Αυγ. 2026) – ΑΝΔΡΕΣ & ΓΥΝΑΙΚΕΣ
Το πρώτο νούμερο σε κάθε στήλη αναφέρεται στους άνδρες (Α) και το δεύτερο στις γυναίκες (Γ), με εξαίρεση το σόφτμπολ

Σημ.:  Χ(χ) = Χόκεϊ επί χόρτου, Χ(π) = Χόκεϊ επί πάγου, Μπέ. = Μπέιζμπολ,

Σόφτ. = Σόφτμπολ, Μπι. (β.) = Μπιτς βόλεϊ, Μπά. 3×3 = Μπάσκετ 3×3, Ράγ. = Ράγκμπι

Χρυσό μετάλλιο σε μία τουλάχιστον από τις 49 διοργανώσεις στα δώδεκα ομαδικά αθλήματα, έχουν κατακτήσει 53 υφιστάμενες χώρες. Από τις 53 χώρες, πάνω από τις μισές (οι 28) είναι ευρωπαϊκές. Με βάση τον αριθμό των διοργανώσεων που κατέκτησαν έστω χάλκινο μετάλλιο, οι ΗΠΑ είναι στην πρώτη θέση (σε 22), με δεύτερη τη Ρωσία (σε 18), και τρίτη τη Γερμανία (σε 15). Η Ισπανία που είναι πρώτη στα μετάλλια και δεύτερη στους τελικούς, υποχωρεί στην τέταρτη θέση στα χρυσά μετάλλια (σε 13 διοργανώσεις).

Η Ελλάδα (πρώτη θέση σε 6 είδη διοργανώσεων) προηγείται των Ολλανδίας, Αργεντινής, Σερβίας, Κροατίας και Κίνας, είναι στα ίδια με τις Ιαπωνία, Σουηδία, και Ουγγαρία με τις οποίες συγκατοικεί στην άκρως τιμητική 12η θέση (!), ενώ υπολείπεται μόλις ενός χρυσού των Ιταλίας και Ν. Κορέας.

Η Ρωσία και η Γερμανία είναι οι μόνες χώρες που κατέκτησαν χρυσό μετάλλιο σε τέσσερα (4) σπορ και στους άνδρες και στις γυναίκες. Η Ολλανδία έχει κατακτήσει την πρώτη θέση μόνο στις γυναίκες, ενώ η Σερβία μόνο στους άνδρες. Η Αυστρία, η Λευκορωσία, η Σλοβακία και το Μαυροβούνιο ακόμη δεν έχουν κατακτήσει χρυσό μετάλλιο σε καμία από τις 49 διοργανώσεις.

Χρυσό μετάλλιο ανά αριθμό ολυμπιακών ομαδικών σπορ

Ο πίνακας 2 δείχνει για κάθε χώρα, σε πόσα από τα δώδεκα (12) ολυμπιακά ομαδικά σπορ έχει κατακτήσει την πρώτη θέση στα παγκόσμια πρωταθλήματα, στις μικρότερες ηλικιακές κατηγορίες ανδρών ή γυναικών.

Πίνακας 2

ΣΕ ΠΟΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΩΔΕΚΑ (12) ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΟΜΑΔΙΚΑ ΣΠΟΡ ΚΑΤΕΚΤΗΣΕ ΧΡΥΣΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ (ΕΘΝΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ U-23 ΕΩΣ U-16 ΑΝΔΡΩΝ Η΄ ΓΥΝΑΙΚΩΝ – μέχρι 31 Αυγ. 2026)

Μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κατακτήσει χρυσό μετάλλιο σε 9 από τα 12 αθλήματα, στους άνδρες ή/και στις γυναίκες. Στη δεύτερη θέση είναι η Ρωσία με 7, και ακολουθούν Ισπανία, Γερμανία και Γαλλία με χρυσό σε 6 σπορ – όσα έχει και η Σοβιετική Ένωση. Η Ιταλία έχει κερδίσει παγκόσμια πρωτιά μόνο σε 3 σπορ (!). Η Ελλάδα (χρυσό σε μπάσκετ και υδατοσφαίριση) είναι στην 18η θέση μαζί με άλλες ένδεκα χώρες, μεταξύ των οποίων Κίνα, Κούβα και Ουγγαρία.

Οι επιδόσεις της Ελλάδας στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα

Τα τρία σχετικά άρθρα για τις κατατάξεις των χωρών όλου του κόσμου στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα στις μικρότερες ηλικιακές κατηγορίες (από U-23 έως U-16) στα δώδεκα (12) ολυμπιακά ομαδικά αθλήματα δείχνουν, ότι στις σαράντα εννέα (49) διοργανώσεις στα δώδεκα ομαδικά σπορ, η Ελλάδα είναι 18η στον κόσμο στον αριθμό των διοργανώσεων (10) που κατέκτησε έστω χάλκινο μετάλλιο, ενώ βρίσκεται σε εξαιρετικά υψηλή θέση τόσο στον αριθμό των διοργανώσεων (10) που συμμετείχε στον τελικό (11η στον κόσμο), όσο και στον αριθμό των διοργανώσεων (6) που κατέκτησε χρυσό μετάλλιο (12η στον κόσμο). Και οι 11 χώρες που προηγούνται της Ελλάδας στα χρυσά, έχουν αρκετά μεγαλύτερο ή πολύ μεγαλύτερο πληθυσμό από την Ελλάδα.

Οι επιδόσεις αυτές της Ελλάδας – όσον αφορά τους τελικούς και τα χρυσά μετάλλια – είναι από τις υψηλότερες που έχει να παρουσιάσει η χώρα μας γενικότερα στον παγκόσμιο αθλητισμό, τόσο στα ομαδικά, όσο και στα ατομικά αθλήματα. Όσον αφορά στον αριθμό των αθλημάτων με κατάκτηση μεταλλίου, συμμετοχή σε τελικό, και κατάκτηση της παγκόσμιας κορυφής, η Ελλάδα βρίσκεται αντίστοιχα στην 23η, 14η και 18η θέση (σε 4, 4 και 2 σπορ αντίστοιχα). Οι καλύτερες επιδόσεις της Ελλάδας στις 10 από τις 49 διοργανώσεις στις οποίες κατέκτησε μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα U-23 έως U-16, στα δώδεκα ολυμπιακά ομαδικά σπορ, είναι οι εξής (αναφέρονται με χρονολογική σειρά επίτευξης του καλύτερου αποτελέσματος για πρώτη φορά):

• 1995 – 1η η εθνική νέων U-19 στο μπάσκετ
• 1997 – 1η η εθνική νεανίδων U-20 στο πόλο
• 1997 – 2η η εθνική νέων U-19 στο βόλεϊ
• 2001 – 1η η εθνική νέων U-20 στο πόλο
• 2002 – 2η η εθνική νέων U-19 στο μπιτς βόλεϊ
• 2005 – 2η η εθνική νέων U-21 στο μπάσκετ
• 2012 – 1η η εθνική νεανίδων U-18 στο πόλο
• 2018 – 1η η εθνική νέων U-18 στο πόλο
• 2022 – 2η η εθνική εφήβων U-16 στο πόλο
• 2026 – 1η η εθνική κορασίδων U-16 στο πόλο.

Επίσης, οι ελληνικές ομάδες έχουν κατακτήσει την 4η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μπιτς βόλεϊ U-21, τόσο στους άνδρες (2002), όσο και στις γυναίκες (2002).

Από τις 10 παραπάνω διοργανώσεις με κατάκτηση μεταλλίου, οι 2 είναι στην καλαθόσφαιρα, οι 6 στην υδατοσφαίριση, και από μία (1) διοργάνωση στο βόλεϊ και το μπιτς βόλεϊ. Όμως, η τελευταία φορά που κατακτήθηκε μετάλλιο εκτός του πόλο, ήταν το μακρινό 2009, δηλαδή πριν από 17 χρόνια, με τη δεύτερη θέση της εθνικής νέων U-19 στο μπάσκετ. Αυτό δείχνει, ότι όπως συμβαίνει με τους άνδρες, έτσι και στους νέους δεν υπάρχει στο μπάσκετ και στο βόλεϊ η οργάνωση και ο προγραμματισμός που χαρακτήριζαν τα τμήματα υποδομής αυτών των αθλημάτων στις δεκαετίες του 1990 και του 2000, που είχε ως αποτέλεσμα τις διακρίσεις στις παγκόσμιες διοργανώσεις. Κατά τα φαινόμενα η υδατοσφαίριση είναι το παράδειγμα για διάρκεια στις επιτυχίες για όλα τα υπόλοιπα ομαδικά αθλήματα.

«To payzy εξελίσσεται. Γίνεται Magenta Pay και συνδέεται ακόμη πιο ουσιαστικά με το ισχυρό οικοσύστημα της Telekom. Διατηρώντας την ίδια ευκολία και ασφάλεια, εμπλουτίζεται με νέες δυνατότητες επιβράβευσης και δίνει περισσότερη αξία στον πελάτη. Στόχος μας είναι να παρέχουμε συνεχώς κορυφαία ψηφιακά προϊόντα που διευκολύνουν τις καθημερινές συναλλαγές των πελατών μας και βελτιώνουν την εμπειρία τους», δήλωσε ο κ. Αλέξης Βαΐτσος, CEO της Telekom Payments.

Το Magenta Pay είναι μια εύχρηστη και ασφαλής εφαρμογή για τις καθημερινές πληρωμές, που ανταμείβει με coins τον χρήστη σε κάθε συναλλαγή. Είναι διαθέσιμο σε όλους δωρεάν, ανεξάρτητα από το αν είναι συνδρομητές Telekom ή όχι, για να μπορούν όλοι να επωφελούνται από τα μοναδικά προνόμια και το ολοκληρωμένο σύστημα επιβράβευσης της Telekom.

Σημειώνεται ότι η μετάβαση από το payzy στο Magenta Pay δεν απαιτεί καμία ενέργεια από τους χρήστες.

1% cashback σε coins σε κάθε συναλλαγή

Mε το Magenta Pay ο χρήστης κερδίζει cashback που αντιστοιχεί σε 1% της συναλλαγής και αποδίδεται σε Magenta Pay coins, για συναλλαγές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Τα coins μπορούν να εξαργυρωθούν μέσα από το Magenta Pay app σε:

• κουπόνια BOX για παραγγελίες φαγητού, καφέ και supermarket
• κουπόνια ΓΕΡΜΑΝΟΣ & Telekom για αγορές προϊόντων τεχνολογίας

Τα coins μπορούν, ακόμη, να εξαργυρωθούν σε άμεση μείωση του ποσού πληρωμής για λογαριασμούς σταθερής, κινητής, MagentaTV και ανανεώσεις υπολοίπου καρτοκινητής, επιλέγοντας τον τρόπο πληρωμής “Magenta Pay” στο Telekom app και στο WHAT’S UP app.

Προσφορά: Διπλάσια αξία εξαργύρωσης των coins έως 31/10

Έως τις 31 Οκτωβρίου 2026, τα coins έχουν διπλάσια αξία όταν εξαργυρώνονται σε κουπόνια BOX ή ΓΕΡΜΑΝΟΣ & Telekom. Για παράδειγμα, με 500 coinsμπορεί κανείς να αποκτήσει κουπόνι BOX αξίας 10€, αντί της κανονικής αξίας των 5€.

Περισσότεροι τρόποι να κερδίζει ο χρήστης coins

Με τα Magenta Pay Missions, που παρουσιάζονται αναλυτικά μέσα στην εφαρμογή και στο magenta.pay, ο χρήστης κερδίζει επιπλέον coinsολοκληρώνοντας απλές καθημερινές ενέργειες. Επιπλέον, συνεχίζονται οι μεγάλες cashback προσφορές στα καταστήματα ΓΕΡΜΑΝΟΣ και Telekom, με έως και 20% επιστροφή σε € επί της αξίας των αγορών.

Στην πραγματικότητα: Σκηνή 1: ένα τεράστιο κρουαζιερόπλοιο προσεγγίζει ένα μικρό νησί Αιγαίου, αράζει «αρόδο» κι αποβιβάζει, με τις «λάντζες» τους, 5.000 επιβάτες στην προκυμαία της μικράς νήσου. Οι καταναλωτές αυτοί, από μία φιάλη νερού να προμηθευθούν επιτοπίως, θ’ αφήσουν πίσω τους 5.000 πλαστικά μπουκάλια και την απογοήτευση των επήλυδων μαγαζατόρων που πούλησαν ελάχιστα «ταγάρια», αφού οι «τουρίστες» αγοράζουν τα πάντα μέσα στο τεράστιο πλοίο.

Την επομένη, η δημοτική αρχή πασχίζει να καθαρίσει την «κόπρο του Αυγείου», άπαξ και δεν υπάρχει Ηρακλής για τη «βαρειά βιομηχανία του Τουρισμού». Η σκηνή επαναλαμβάνεται κάθε εβδομάδα και ενίοτε από δύο κρουαζιερόπλοια. Η τοπική «χωματερή» προφανώς δεν επαρκεί και τα σκουπίδια τα παίρνει το μελτέμι κι αρχίζουν ν’ αρμενίζουν στη θάλασσα.

Σκηνή 2: Ένα «φουσκωτό» με πλήρωμα από αραγμένο κότερο προσεγγίζει ένα παραδοσιακό λιμανάκι του νησιού και αποβιβάζει μία ντουζίνα μαύρους σάκους απορριμμάτων, οι οποίοι γεμίζουν πλήρως τους υπάρχοντες κάδους – προφανώς για τους κατοίκους του πάλαι ποτέ «γραφικού» αλιευτικού καταφυγίου. Σε διαμαρτυρία δημότη ότι οι 2-3 κάδοι είναι για τους κατοίκους και όχι για τα διερχόμενα κότερα, η απάντηση του μεν Λιμενικού είναι «τα παράπονά σας στο …Λιμενικό Ταμείο», των δε ευγενών ναυτικών, «Άντε ρε μ…α, αφήσαμε 4.500 ευρώ» στο παράλιο εστιατόριο του νησιού. «Ε, όχι και να πάρουμε μαζί τα σκουπίδια μας»!

Όπως θα γινόταν στην Ευρώπη ή Αμερική. «Εδώ είναι… Ελλάντα» κι ο έχων παράδες κάνει ό,τι θέλει. Αλλά τα νησιά δεν αντέχουν την παραγωγή σκουπιδιών της «βαριάς τουριστικής βιομηχανίας». Κάτι θα πρέπει να γίνει προτού καλυφθούν από σκουπίδια, οπότε δεν θα θέλουν τα νησιά ούτε οι …Τούρκοι.

Η λύσις είναι γνωστή: Ο ρυπαίνων πληρώνει ή παίρνει μαζί τ’ απορρίμματα απ’ όπου ξεκίνησε και τα παραδίδει στη μαρίνα – όχι στα νησιά.