Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις ανέλαβαν αυτήν την εβδομάδα την ευθύνη για πυρά πυραύλων που εκτόξευσαν εναντίον πετρελαιοφόρων, δύο με σημαία των νησιών Παλάου και ενός τρίτου με σημαία Γουινέας-Μπισάου, που, σύμφωνα με την Ουάσινγκτον, προσπαθούσαν να εξαγάγουν ιρανικό πετρέλαιο παρά τον αποκλεισμό που έχει επιβάλει η Ουάσινγκτον.

«Οι επιθέσεις αυτές πρέπει να σταματήσουν», δήλωσε χθες, Πέμπτη, ο εκπρόσωπος της ινδικής διπλωματίας Ραντίρ Τζαϊσαουάλ.

Τη Δευτέρα, οι υπηρεσίες διάσωσης του Ομάν απομάκρυναν με ελικόπτερο 24 Ινδούς ναυτικούς από ένα πετρελαιοφόρο, το Marivex, που τέθηκε στο στόχαστρο αμερικανικών πυρών στ΄ανοικτά των ακτών του Ομάν.

Την Τετάρτη, αεροσκάφη του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού έπληξαν ένα άλλο πετρελαιοφόρο ίδιας σημαίας, το Setebello, στο οποίο επέβαιναν 24 Ινδοί υπήκοοι. Ο θάνατος τριών από αυτούς ανακοινώθηκε την επομένη.

Οι ινδικές αρχές κάλεσαν στη συνέχεια μία πρώτη φορά τον αμερικανό επιτετραμμένο προκειμένου να του εκφράσουν την «έντονη διαμαρτυρία» τους.

Και την Πέμπτη, η κεντρική διοίκηση του αμερικανικού στρατού για την περιοχή της Μέσης Ανατολής (Centcom) επιβεβαίωσε ότι άνοιξε πυρ εναντίον του Jalveer, ενός πετρελαιοφόρου με σημαία Γουινέας-Μπισάου με 20 Ινδούς μέλη πληρώματος, χωρίς να τραυματιστεί κανείς.

Το σουλτανάτο του Ομάν βρίσκεται στην είσοδο των Στενών του Ορμούζ, όπου η θαλάσσια κυκλοφορία έχει παραλύσει μετά την έναρξη στις 28 Φεβρουαρίου της σύγκρουσης ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ισραήλ από τη μία πλευρά, και το Ιράν από την άλλη. Περίπου το ένα πέμπτο των φορτίων πετρελαίου και αερίου παγκοσμίως διέρχεται από αυτήν τη θαλάσσια διαδρομή.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τον υπουργό συνόδευσε ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής ‘Αμυνας (ΓΕΕΘΑ) στρατηγός Δημήτριος Χούπης.

Παρόντες στην τελετή ήταν, επίσης, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ) αντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (ΓΕΝ) αντιναύαρχος Δημήτριος – Ελευθέριος Κατάρας ΠΝ, ο υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (ΓΕΑ ) αντιπτέραρχος (Ι) Βασίλειος Μπρούμας ως εκπρόσωπος του αρχηγού ΓΕΑ και ανώτατοι αξιωματικοί των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων.

«Η “Ατζέντα 2030” είναι μια ολιστική αρχιτεκτονική προστασίας της πατρίδας μας. Με ένα συγκεκριμένο σχεδιασμό, την “Ασπίδα του Αχιλλέα”, που εκτείνεται στη θάλασσα, στη στεριά, στον αέρα, αλλά πλέον και στον κυβερνοχώρο και στο διάστημα. Και έχει μια βασική αντίληψη, μια βασική παράμετρο: την αλλαγή των πάντων όπως τα ξέραμε. Αυτό σηματοδοτεί και η σημερινή τελετή. Τα Μη Επανδρωμένα Συστήματα και τα Συστήματα Αντιμετώπισης των Μη Επανδρωμένων, δηλαδή τα αντι-drones, αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της νέας αντίληψης επιχειρήσεων. Τα Αυτόνομα Συστήματα στον αέρα, στη θάλασσα στη στεριά, αποτελούν το οργανικό στοιχείο του σύγχρονου επιχειρησιακού περιβάλλοντος, σε όλο το φάσμα των αποστολών» ξεκαθάρισε ο κ. Δένδιας.

Επίσης, τα Μη Επανδρωμένα, όπως είπε, «έχουν να κάνουν με την επιτήρηση, την αναγνώριση, την προστασία των υποδομών, την αντιμετώπιση των ασύμμετρων απειλών και βεβαίως, τη μεταφορά δεδομένων και συνακόλουθα την προσβολή στόχων με ακρίβεια».

Η Ελλάδα, «μια χώρα που έχει δεχθεί απειλή, που έχει εν ενεργεία απειλή εναντίον της, δεν έχει την πολυτέλεια να παρακολουθεί παθητικά τα τεκταινόμενα», είπε.

«Πρέπει να συμμετέχουμε, και πρέπει να συμμετέχουμε όχι μόνο ως αγοραστές και ως χρήστες Συστημάτων, χωρίς να έχει σημασία πόσο καλοί είμαστε σε αυτό. Πρέπει να συμμετέχουμε ως χώρα που παράγει, σχεδιάζει, εξελίσσει. Και είναι ένας από τους σαφείς στόχους της, τους διακηρυγμένους στόχους της “Ατζέντας 2030”: H δημιουργία εγχώριας παραγωγικής δυνατότητας, και μάλιστα ειδικά σε αυτόν τον κρίσιμο τομέα για την αποτροπή και την επιχειρησιακή μας αυτονομία» εξήγησε.

Και πρόσθεσε: «Τα αποτελέσματα είναι ορατά και είναι μετρήσιμα, γιατί η αρχή έχει γίνει ήδη. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, το 306 Εργοστάσιο Βάσης και 316 Εργοστάσιο Βάσης έχουν τη δυνατότητα να παράξουν σήμερα που συζητάμε, δηλαδή σε ένα διάστημα 2 ετών, 4.000 FPV, drones κατηγορίας 1. Και μάλιστα, με την προσθήκη 6 κινητών μονάδων παραγωγής, η ικανότητα αυτή, η δυνατότητα αυτή, αποκτά διασπορά, ευελιξία, επιχειρησιακό βάθος, δυνατότητα των διοικητών των Σχηματισμών να αποφασίζουν τι ακριβώς χρειάζονται, να προσαρμόζουν το λογισμικό, το software, στις απόλυτες επιχειρησιακές ανάγκες σε πολύ σύντομο χρόνο, χωρίς να χρειάζεται η τεράστια διαδικασία της λήψης άδειας, της εντολής, της ανάλυσης από τα Γενικά Επιτελεία ή την πολιτική ηγεσία».

«Εδώ καινοτομούμε» επισήμανε και ανέφερε: «Οφείλω να σας πω ότι δεν έχω δει άλλο Στρατό που να έχει αναπτύξει αυτή τη δυνατότητα. Δηλαδή, να εντάξουμε τη δυνατότητα σχεδιασμού και παραγωγής στις ίδιες τις Μονάδες μας, να αποκεντρώσουμε τις δυνατότητές μας. Και βέβαια, για την ώρα το κάνουμε στον Στρατό, αλλά ελπίζω πολύ σύντομα να το κάνουμε και στο Ναυτικό και στην Αεροπορία».

«Σε ακολουθία της σημερινής τελετής θεμελίωσης, θα ακολουθήσουν τις επόμενες ημέρες δύο ακόμα τελετές: Τα εγκαίνια της Σχολής Unmanned της Αεροπορίας στην Τρίπολη και επίσης, της ανάλογης Σχολής στη Ναυτική Βάση «Κανελλόπουλος», στον Σκαραμαγκά, του Πολεμικού Ναυτικού. Διότι θα τα παράξουμε, αλλά πρέπει να έχουμε και το στελεχιακό δυναμικό που μπορεί να τα χρησιμοποιήσει, με επιχειρησιακή επάρκεια, στις συνθήκες μάχης» σημείωσε.

Και συμπλήρωσε: «Αυτό έρχεται να προστεθεί στην ήδη εισαγωγή της εκπαίδευσης σε drones στο πλαίσιο της Νέας Θητείας. Είναι μια προσέγγιση ολιστική, ένα τελείως διαφορετικό περιβάλλον στο οποίο πρέπει να εκπαιδεύσουμε τα στελέχη μας και να τους δώσουμε τις δυνατότητες».

«Σήμερα», υπογράμμισε, «κάνουμε ένα μεγάλο βήμα μπροστά. Τολμώ να πω, ένα άλμα. Αυτό το νέο Εργοστάσιο Κατασκευής Μη Επανδρωμένων Συστημάτων έρχεται να μετατρέψει μια αρχική δυνατότητα σε μια παραγωγή βιομηχανικής κλίμακας πια. Είναι η πρώτη βιομηχανική μεγάλη εγκατάσταση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, που είναι απόλυτα εξειδικευμένη στην κατασκευή των Μη Επανδρωμένων. Το 309 Εργοστάσιο Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Μέσων».

Δεν παρέλειψε δε, να αναλύσει ότι το έργο «είναι διακλαδικό» γιατί, «για πρώτη φορά, εδώ θα παράγοντα και Μη Επανδρωμένα και για τον Στρατό, και για το Ναυτικό, και για την Αεροπορία».

«Δηλαδή», πρόσθεσε, «μια μεγάλη καθετοποιημένη βιομηχανική δομή με ένα σαφέστατο επιχειρησιακό προσανατολισμό, που θα μπορεί να καλύπτει τον πλήρη κύκλο ζωής κάθε συστήματος. Δηλαδή, τον σχεδιασμό, την έρευνα, την παραγωγή, τη συντήρηση, την αναβάθμιση και την επιχειρησιακή αξιοποίηση».

Το έργο έχει κι ένα άλλο υπόδειγμα, όπως είπε χαρακτηριστικά, καθώς «εκμεταλλεύεται υπάρχοντες ανενεργούς πόρους των Ενόπλων Δυνάμεων».

«Αυτό το κέλυφος εργοστασίου» πρόσθεσε, «ήταν εδώ παρατημένο επί 46 χρόνια. Το φέρνουμε πάλι στη ζωή, σε μια ζωή που του αξίζει, να υπηρετήσει τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων. Τα στοιχεία του χώρου είναι εντυπωσιακά. Βάζουμε πλάκες όταν η χρηματοδότηση και ο σχεδιασμός ήδη υπάρχουν. Υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση. Και είμαι βέβαιος ότι θα “νικήσουμε” και αυτό το χρονοδιάγραμμα, θα μπορέσουμε να πάμε πιο γρήγορα».

Εξήγησε ακόμη ότι «το κατηγορίας 1 drone, το FPV, δεν είναι ένα πάγιο στοιχείο, όπως είναι το αεροπλάνο ή το όπλο. Είναι ένα αναλώσιμο στοιχείο, όπως είναι η σφαίρα. Απαιτείται, λοιπόν, η μεγάλη, η μαζική παραγωγή».

«Το συμπέρασμα από τους τρεις τελευταίους πολέμους (σε Καραμπάχ το 2020, σε Ουκρανία το 2022 και στο Ιράν τώρα) έχει γίνει κατανοητό» επισήμανε.

«Η Ελλάδα δεν διαθέτει απεριόριστους πόρους, δεν διαθέτει απεριόριστα χρήματα. Ο Έλληνας φορολογούμενος ήδη συνεισφέρει αυτό που μπορεί στη μεγάλη προσπάθειά μας, κι αυτό το έργο είναι ενταγμένο βέβαια μέσα στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό μας. Ουδέποτε προχωράμε σε μη κοστολογημένα και εκτός δημοσιονομικού χώρου μας έργα. Πρέπει, όμως, να πω ότι επίσης δίνει στη χώρα βάθος, αντοχή, διότι αυτό που απέδειξε ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι ότι οι χώρες οφείλουν να έχουν όχι μόνο δυνατότητες, αλλά και χρόνο στον οποίο θα μπορούν να υποστηρίξουν την προσπάθεια» κατέληξε.

Σήμερα, μετά τον Αγιασμό, έγινε παρουσίαση του έργου από τον διευθυντή Γ΄ Κλάδου του ΓΕΣ υποστράτηγο Δημήτριο Κουρκουλάκο.

Ακολούθησε η επίδειξη σμήνους αεροσυστημάτων και η τοποθέτηση της θεμέλιας πλάκας από τον υπουργό Εθνικής ‘Αμυνας.

Το έργο που θεμελιώθηκε σήμερα περιλαμβάνει δύο διακριτές αλλά αλληλοσυμπληρούμενες παρεμβάσεις: Πλήρη ανακατασκευή και εκσυγχρονισμό των παλαιών εγκαταστάσεων του Στρατοπέδου, με αποκατάσταση της στατικής του επάρκειας, καθώς και των εξωτερικών και εσωτερικών φθορών. Οι εγκαταστάσεις θα μετατραπούν σε σύγχρονους χώρους παραγωγής, υποστήριξης και τεχνικών εργασιών.

Καταλαμβάνει έκταση 2.800 τ.μ. και έχοντας εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, είναι σε εξέλιξη οι απαραίτητες ενέργειες προκειμένου οι εργασίες για το 309 Εργοστάσιο να ξεκινήσουν εντός του 2026.

Στις νέες εγκαταστάσεις θα αναπτυχθούν γραμμές παραγωγής για drones κλάσης Ι και ΙΙ, για Έρευνα και Ανάπτυξη drones κλάσης ΙΙΙ, για Μη Επανδρωμένα Οχήματα Εδάφους, για Μη Επανδρωμένα Σκάφη Επιφανείας, για Υποβρύχια Μη Επανδρωμένα Συστήματα, καθώς και για την κατασκευή αντι-drone.

Στόχος είναι η ετήσια αύξηση παραγωγής drones κλάσης Ι σε τουλάχιστον 10.000 από 4.000 που είναι σήμερα, η ετήσια παραγωγή τουλάχιστον 300 drones κλάσης ΙΙ, 300 οχημάτων εδάφους και 300 αντι-drones, δημιουργώντας παράλληλα τις δυνατότητες Έρευνας και Ανάπτυξης Σκαφών Επιφανείας και Υποβρυχίων Σκαφών.

Η δεύτερη σημαντική παρέμβαση στο στρατόπεδο αφορά στην κατασκευή ενός νέου κτιρίου συνολικού εμβαδού 3.600 τ.μ. αναπτυγμένου σε δύο επίπεδα. Θα αποτελέσει τον πυρήνα του συγκροτήματος, στεγάζοντας προηγμένες γραμμές παραγωγής, χώρους Έρευνας και Ανάπτυξης, Εργαστήρια και Κέντρα Δοκιμών.

Η κατασκευή του θα επιτρέψει τον πολλαπλασιασμό της παραγωγικής ικανότητας παρέχοντας εξειδικευμένες δυνατότητες R&D.

Παράλληλα, θα δημιουργήσει νέες προοπτικές συνεργασίας με την αμυντική βιομηχανία και τα ερευνητικά ιδρύματα της χώρας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ανοίγοντας την ομιλία του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης χαρακτήρισε μεγάλη ευλογία τη συγκέντρωση των πιστών στην Ίμβρο κατά τη διπλή αποστολική εορτή των Αγίων Βαρθολομαίου και Βαρνάβα και τη σύναξη προς τιμήν της εικόνας «’Αξιoν Εστίν».

«Η Χάρη του Αγίου Πνεύματος μάς συγκέντρωσε σήμερα στην αιγαιοπελαγίτικη Ίμβρο, την αγαπημένη γενέτειρά μας. Δόξα στον Θεό για αυτή τη μεγάλη χαρά και ευλογία που μας επιφύλαξε», δήλωσε.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην πορεία ανασυγκρότησης της Ίμβρου μετά από δεκαετίες δυσκολιών για τον ελληνικό πληθυσμό του νησιού.

«Η Ίμβρος μας, έπειτα από πολλά σκληρά και δακρυσμένα χρόνια, κατά τα οποία στερήθηκε μεγάλο μέρος του γηγενούς πληθυσμού της, των περιουσιών και των δικαιωμάτων του, αγωνίζεται τα τελευταία χρόνια για μια νέα κοινωνική και πνευματική ανασυγκρότηση και άνθηση, με τη βοήθεια του Θεού, τη στήριξη των κρατικών αρχών της σύγχρονης Τουρκίας και τη φιλική συνεργασία της τοπικής αυτοδιοίκησης. Προσδοκούμε καλύτερες ημέρες».

Ο Πατριάρχης στάθηκε ιδιαίτερα στην ισχυρή σχέση των κατοίκων της Ίμβρου με την Παναγία, σημειώνοντας ότι στο νησί υπάρχουν πολλοί ναοί και εξωκκλήσια αφιερωμένα στη Θεοτόκο.

Όπως είπε, η εορτή της εικόνας «’Αξιον Εστίν» αποτελεί ιδιαίτερη πηγή χαράς και πνευματικής ανάτασης για τους πιστούς της Μητρόπολης Ίμβρου και Τενέδου, ενώ αναφέρθηκε και στη συμβολή του Αγίου Όρους στην πνευματική και οικονομική ανάπτυξη του νησιού.

Ο Πατριάρχης εξήγησε ότι, παρότι δεν συνηθίζεται ένας εν ενεργεία Οικουμενικός Πατριάρχης να εορτάζει τα ονομαστήριά του εκτός Κωνσταντινούπολης, επέλεξε φέτος να βρεθεί στη γενέτειρά του, προσκαλώντας τους Προκαθημένους των Εκκλησιών Ρουμανίας και Βουλγαρίας.

Μίλησε για τη σημασία του Αγίου Αποστόλου Βαρθολομαίου στη ζωή και τη διακονία του, υπενθυμίζοντας ότι έλαβε το όνομά του κατά τη χειροτονία του σε διάκονο πριν από 65 χρόνια στον ίδιο ναό.

«Ο ‘Αγιος Απόστολος Βαρθολομαίος ανέλαβε μετά την Πεντηκοστή ένα μεγάλο έργο, οδηγώντας λαούς και έθνη στον Χριστό και σφραγίζοντας το κήρυγμά του με μαρτυρικό θάνατο. Η προσωπικότητά του και το έργο του αποτελούν πάντοτε για εμάς πηγή έμπνευσης και φως στον δρόμο της διακονίας μας», τόνισε, ενώ παράλληλα, εξέφρασε ευγνωμοσύνη για τη βοήθεια που, όπως ανέφερε, έχει αισθανθεί από τον προστάτη ‘Αγιό του σε κρίσιμες στιγμές για τον ίδιο και το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

 Έκκληση για ειρήνη

Στο κεντρικό μήνυμα της ομιλίας του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης απηύθυνε έκκληση για ειρήνη στις εμπόλεμες περιοχές του κόσμου.

«Παρακαλούμε την Υπεραγία Θεοτόκο και όλους τους Αγίους να πρεσβεύσουν προς τον Κύριο της Ειρήνης όχι μόνο για την ειρήνευση της πολύπαθης Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής, αλλά και κάθε γωνιάς της Γης που δοκιμάζεται από πολεμικές συγκρούσεις και αναταραχές».

Παράλληλα, ευχήθηκε την πρόοδο και ενίσχυση της Ορθόδοξης Εκκλησίας σε ολόκληρο τον κόσμο.

Κλείνοντας την ομιλία του, ο Πατριάρχης ευχαρίστησε τους πιστούς που ταξίδεψαν από την Ελλάδα και το εξωτερικό για να συμμετάσχουν στον εορτασμό.

«Ευχαριστούμε ολόκαρδα όλους εσάς και τον καθένα ξεχωριστά. Ευχόμαστε κάθε αγαθό και κάθε τέλειο δώρο από τον Πατέρα των Φώτων»

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

– Γεώργιος Κώτσηρας, ως Αναπληρωτής Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών

– Δημήτριος Μαρκόπουλος, ως Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

– Αναστάσιος Χατζηβασιλείου, ως Υφυπουργός Εξωτερικών

– Μαρία Ελένη Σούκουλη – Βιλιάλη, ως Υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας

– Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, ως Μόνιμη Υπηρεσιακή Υφυπουργός Εξωτερικών

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Εσάς αν σας πάρουν τρεις φορές το δίπλωμα, μπορείτε να οδηγήσετε άλλο αυτοκίνητο; Η απάντηση είναι όχι. Του κ. Τσίπρα τρεις φορές “τού πήραν το δίπλωμα” οι Έλληνες πολίτες και τώρα φτιάχνει ένα καινούργιο κόμμα, θέλει να οδηγήσει ένα καινούργιο αυτοκίνητο, αλλά είναι ο ίδιος ο κ. Τσίπρας. Έτσι δεν είναι;», είπε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός.

Η απάντηση Τσίπρα

Απαντώντας ο κ. Τσίπρας, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Ήξερα ότι το δίπλωμα στο παίρνουν όταν παραβιάζεις κανόνες και όχι όταν χάνεις εκλογές. Εγώ κυβέρνησα και δεν παραβίασα κανένα κανόνα. Ο κ. Μητσοτάκης έχει κάνει μόνιμο πελάτη της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, έχει μοιράσει σε ημέτερους», προσθέτοντας πως «συνεπώς αν κάποιος δεν θα μπορούσε να οδηγεί ούτε πατίνι είναι ο κ. Μητσοτάκης».

«Ευτυχώς που δεν υπάρχει εντιμόμετρο, θα το είχε μηδενίσει ο πρωθυπουργός» είπε στη συνέχεια, συμπληρώνοντας πως «όταν το 70% ζητάει πολιτική αλλαγή έχω να πω ότι έχω δύο λόγους για να αισθάνομαι περήφανος. Στην πλειοψηφία της κοινής γνώμης η πορεία μου έχει καταγραφεί ως η πιο έντιμη πορεία».

Παράλληλα, υπογράμμισε την ανάγκη επιτάχυνσης των σχετικών εργασιών από τους υπόχρεους πολίτες και τους αρμόδιους φορείς, καθώς οι μετεωρολογικές συνθήκες που θα επικρατήσουν τις επόμενες ημέρες θα γίνουν δυσκολότερες. Ο κ. Τουρνάς σημείωσε ότι είναι υποχρέωση και ευθύνη του κάθε πολίτη να καθαρίσει την περιουσία του και προσέθεσε ότι η διαδικασία θα πρέπει να ολοκληρωθεί έγκαιρα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ επέλεξε να σταθεί «σε όσα είπα και σε όσα – τυχαία – παρέλειψε να αναφερθεί ο Πρωθυπουργός» στην εξωτερική πολιτική. «Το βασικό χθες είναι ότι ο Πρωθυπουργός απαρίθμησε τις επιτυχίες, κατά τη γνώμη του, στην εξωτερική πολιτική, αλλά ξέχασε και το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο που ουσιαστικά βάζει στο στόχαστρο την ελληνική ΑΟΖ και το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, το οποίο έχει υιοθετηθεί επίσημα από την Άγκυρα και την παρεμπόδιση της πόντισης του καλωδίου στην Κάσο και την NAVTEX διαρκείας και το νόμο τον οποίο φέρνει τώρα, ο οποίος στοχεύει στο μισό Αιγαίο. Όλα αυτά έγιναν επί άλλης κυβέρνησης;

»Γιατί χθες παρουσίασε περίπου μια εικόνα ότι η Τουρκία απλά αντιδρά γιατί η χώρα μας πετυχαίνει νίκες. Δεν νομίζω ότι αυτή είναι η εικόνα που έχουν οι Έλληνες υπό την ασκούμενη εξωτερική πολιτική», υπογράμμισε ο κ. Τσουκαλάς.

Κληθείς να διατυπώσει τη γνώμη του για τη διαφοροποίηση μεταξύ Κυριάκου Μητσοτάκη και Νίκου Δένδια στο ζήτημα των πρώην Πρωθυπουργών, είπε ότι «υπάρχουν ζητήματα συνοχής στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας» και πρόσθεσε: «Εγώ πιστεύω καθαρά ότι ο κύριος Δένδιας κινείται σε άλλο μήκος κύματος. Όταν ο κ. Μητσοτάκης επιτίθεται στον κ. Σαμαρά και στον κ. Καραμανλή, ο κ. Δένδιας έχει προφανώς μια άλλη οπτική. Αυτό είναι ένα εσωτερικό θέμα της Νέας Δημοκρατίας».

Ερωτηθείς για την πρόταση για τη σύσταση μόνιμου υπηρεσιακού υφυπουργού Εξωτερικών, ο Κώστας Τσουκαλάς εκτίμησε ότι «χώρες όπως η Ελλάδα σε ένα τόσο απαιτητικό γεωπολιτικό περιβάλλον, όπως διαμορφώνεται, πρέπει να έχουν εθνική στρατηγική. Και αυτή η στρατηγική να έχει και ένα βάθος. Αυτό λείπει σήμερα από τη χώρα. Και μπορεί σε περιόδους ηρεμίας γεωπολιτικής και μη ανακατατάξεων η εξωτερική πολιτική, αν και πάντα είναι σύνθετη, να είναι λίγο πιο ομαλή, όμως σήμερα δεν είναι έτσι. Σήμερα η χώρα έχει ανάγκη μια στρατηγική όχι με πυξίδα μόνο τα επόμενα ένα- δύο χρόνια, αλλά τα επόμενα είκοσι -τριάντα χρόνια. Στέκομαι στο ότι πρέπει να χαραχτεί εθνική στρατηγική, η οποία σήμερα φαίνεται να μην υπάρχει. Η προσθήκη του νέου Υφυπουργού αποδεικνύει ακόμα μια φορά πως η κυβέρνηση θέλει να προσαρμόζει τους θεσμούς στα μέτρα της ».

Ένα παρόν χωρίς προορισμό, κέντρο, σημείο αναφοράς και συλλογικότητα και με πρόταγμα μια ανούσια αυτοπραγμάτωση με κριτήριο ρηχές αξίες. Στους πολλαπλούς συνειρμούς που προκαλεί αυτό το πολύπλευρο έργο, προστίθεται ένα στοιχείο μελαγχολίας καθώς τα ενδύματα αποκόπτονται από την προηγούμενη ζωή τους χάνοντάς έτσι την ζωή τους – μαζί σβήνει η μνήμη.

Γήινου χρώματος πανωφόρια, γαλάζια πουκάμισα και ενίοτε κάποιες πινελιές έντονου κόκκινου υφάσματος-τμημάτων ανδρικών ρούχων συναντιούνται μαζί σε έναν νοητικό χρόνο και χώρο και αναδιατάσσονται σε επτά εικόνες-παραλλαγές που σαν τα πλάνα μιας ταινίας έχουν την αίσθηση του γίγνεσθαι και ρυθμού αλλά και της επιτελεστικότητας ενώ προσφέρουν ένα απρόσμενο ζωγραφικό αποτέλεσμα.

Ενδύματα στις χωρίς το αγκίστρι κρεμάστρες τους κατευθύνονται προς πάσα κατεύθυνση δημιουργώντας κάθετους, οριζόντιους και διαγώνιους άξονες αλλά και τεθλασμένες.

Κάποια ενδύματα φαίνονται να βρίσκονται μακριά, παρότι δένουν σε ένα ενιαίο σύνολο δημιουργώντας έτσι έναν φαντασιακό χώρο και χρόνο και βαθαίνοντας το χώρο τόσο προς το εσωτερικό του καμβά όσο και προς τον χώρο του θεατή. Διαμορφώνουν ένα περιβάλλον που συνενώνει τόπους, μνήμες και χρονικές στιγμές. Αγγίζουν το συναίσθημα, διεγείρουν τις αισθήσεις και αφυπνίζουν την σκέψη, ενώ εμπεριέχουν πολλαπλές πολιτικές συνδηλώσεις.

Σε αυτό το επινοημένο συμβάν, που είναι ένα οπτικό συμβάν (το ζήτημα της λειτουργίας της εικόνας ως αναπαράσταση και ως θέαμα έχει απασχολήσει συστηματικά τον καλλιτέχνη) και όπου “η ντουλάπα” ανοίγει για να πετάξει από αυτήν ή να πεταχτεί από κάποιον το περιεχόμενό της, το υποκείμενο πρωταγωνιστεί. Ο θεατής διερωτάται τι μπορεί να συμβαίνει καθώς το έργο θέτει ένα αίνιγμα και προσφέρεται σε παντός είδους συνειρμικές προβολές.

Από μία ψυχαναλυτικού-τύπου προσέγγιση, μία υπόθεση είναι ότι το υποκείμενο πετά τα ρούχα που φόρεσε και φέρουν τα ίχνη του και τη μνήμη. Δρα ενεργητικά και κατά κάποιον τρόπο προβαίνει σε μία τολμηρή και μοναχική πράξη επανα-νοηματοδότηση της ζωής του. Από μια άλλη άποψη, δεν αποκλείεται τα ρούχα που πετάχτηκαν και η τυχαία μοίρα τους στον άνεμο να προκύπτουν από μια πράξη παραβίασης της ιδιωτικότητας και να υπαινίσσεται την καταστολή του ατόμου να επενεργεί τόσο τον ιδιωτικό όσο και στον συλλογικό βίο.

Η ελεύθερη χορογραφία αυτού του “σμήνους” από κάθε ρούχο γίνεται μέρος ενός συνόλου, μπορεί ανά πάσα στιγμή να βρεθεί από την εξελισσόμενη, αυτοσχεδιαστική του κίνηση σωριασμένο στο πάτωμα. Ενδέχεται να καταλήξει ένα ερείπιο, το απομεινάρι ενός διαμελισμένου από την ίδια την πραγματικότητα εαυτού, ως αποτέλεσμα μια ρευστής, αβέβαιης συνθήκης όπου τίποτα δεν οριστικοποείται και για τον λόγο αυτό επιμένει με την θετική ή αρνητική σημασία.

Από την σκοπιά αυτή, ο άνθρωπος είναι το έρμαιο του τυχαίου, της ρευστότητας και απροσδιοριστίας, της Γυμνής Ζωής (Τζιόρτζιο Αγκάμπεν) που έχουν φυσικοποιηθεί ως κανονικότητα. Διατυπώνει την ρευστότητα που τόσο εύστοχα έχει αναλύσει ο Ζύγκμουντ Μπάουμαν ως σύγχρονη συνθήκη επισφάλειας όπου όλα διεξάγονται στο πλαίσιο μιας διαρκούς δικτύωσης. Εγκυμονεί μία λανθάνουσα κρίση, μια απρόβλεπτη εκτόνωση.

Η έκθεση του Γιώργου Χαρβαλιά

Το πολιτικό στοιχείο πάντα σε διάλογο με την συγχρονικότητα βρίσκεται στον πυρήνα όλου του έργου του Γιώργου Χαρβαλιά όπως στo έργο με τα γλυπτικά αντικείμενα. Παράπλευρες απώλειες – “παιδικό καρότσι” (2007), έργο του στο πνεύμα μιας πολεμικής εικονογραφίας και ένα έργο- στοχασμό πάνω στο ανθρώπινο μέτρο.

Στην έκθεση “Η Ντουλάπα” το πολιτικό συνδέεται με την επιβολή ενός υπόγειου χειρισμού του ανθρώπινου ψυχισμού, της μνήμης και της ταυτότητας. «H Ντουλάπα ανοίγει όχι για να αποκαλύψει, αλλά για να διασπείρει» σημειώνει μεταξύ άλλων ο Γιώργος Χαρβαλιάς στο κείμενο του για το επιμελημένο φυλλάδιο της έκθεσης […] «Η επανάληψη δεν σταθεροποιεί την εικόνα, την διαβρώνει, η παραλλαγή δεν την διαφοροποιεί, την μετατοπίζει».

Τα δύο άλλα κείμενα, το κυρίως που είναι του καθηγητή στην ΑΣΚΤ Ανδρέα Ιωαννίδη και οι συνειρμικές σκέψεις γραμμένες εν είδει ποιήματος του ψυχίατρου-ψυχαναλυτή Σάββα Σαββόπουλου προσφέρουν, το καθένα μία διαφορετική, διεισδυτική ερμηνεία και υποδεικνύουν την πολύπλευρη σημειολογία του έργου.

Ο θεατής μέσα και έξω από το έργο

Καθώς πετά το περιεχόμενο της “ντουλάπας”, προσκαλεί την αίσθηση της σωματικότητας και της απτικότητας ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί ένα τοπίο από οριζόντιες παρατάξεις μεγάλων έργων προς ενατένιση. Ο θεατής γίνεται παρατηρητής και ταυτόχρονα νοιώθει να βρίσκεται μέσα σε έναν στροβιλισμό κίνησης. Κίνηση και ακινησία, μέσα και έξω, βαρύτητα και αιώρηση εξισορροπούν -προσωρινά τουλάχιστον- αντίρροπες δυνάμεις. Και ενώ υπάρχει η αίσθηση του πρόσκαιρου που εν μέρει προκαλεί και η παρουσίαση έργων καρφιτσωμένων στον τοίχο, σαν πανώ, έτοιμα να ξαναδιπλωθούν και να ξεχαστούν, ένα άχρονο, επίμονο και ατέρμονο παρόν υποδηλώνουν μία μονιμότητα.

Η σχεδόν τελετουργική επανάληψη που βλέπουμε και σε άλλα του έργα, έχει διττή σημασία τόσο ως μια αδυναμία σταθεροποίησης όσο μίας δημιουργικής μεταμόρφωσης. Αποκτά και την σημασία ενός κλειστού συστήματος χωρίς διαφυγή, μια “ανάγνωση” μερικώς βρίσκει αντίκρισμα και στο παλαιότερο “Ο Ορίζοντας των Γεγονότων” (2007-2009). Η εκτενής εγκατάσταση όπου ένας ψηφιακός πίνακας με τις εναλλασσόμενες τιμές του Χρηματιστηρίου Αθηνών προέβαλαν σε κατακόρυφη ροή παρουσιαζόταν μαζί με ένα βίντεο αναπαράσταση ενός πεδίου μάχης με στρατιώτες μοντελισμού (το βίντεο ήταν βασισμένη σε πραγματική φωτογραφία) ενώ μέρος της εγκατάστασης ήταν και ένας πίνακα με τον απολογισμό των υλικών συνεπειών του πολέμου.

Η διαρκής, χωρίς διαφυγή, μεγάλων διαστάσεων “ροή ανακοινώσεων” θα μπορούσε να εκληφθεί ως μια απόκοσμη, ψυχρή πραγματικότητα με αξία της την ποσότητα, μία πραγματικότητα σε διαρκή τροχιά και χωρίς κάποια διαφυγή. Παρότι με διαφορετική μορφή και περιεχόμενο αλλά πάντα με λιτό και περιεκτικό τρόπο, τόσο το παλαιότερο αυτό έργο όσο και “Η Ντουλάπα”, αποκαλύπτουν κρυφές αλληλοδιαπλοκές, προσφέροντας νέες θεάσεις της εικόνας και της ζωής και καταπολεμώντας έτσι την εύκολη κατανάλωση της τέχνης.

Παρών δια της απουσίας

Σε όλες τις δουλειές του Γιώργου Χαρβαλιά, ο άνθρωπος είναι παρών δια της απουσίας του. Τα αντικείμενα που εμφανίζονται σηματοδοτούν μία μετάβαση από το ιδιωτικό στο δημόσιο ή ένα ενδιάμεσο στάδιο εκτόνωσης ανάμεσα σε συγκρουόμενες δυνάμεις. Είναι τα μεταβατικά αντικείμενα (με την έννοια που προσέδωσε ο Γουϊνικοτ), μια ενδιάμεση δηλαδή περιοχή ανάμεσα “στον εαυτόν” και “το άλλο” και ένα εργαλείο ένταξης στο κοινωνικό βίο.

Στην δουλειά του Γιώργου Χαρβαλιά, το μεταβατικό αντικείμενο αποκτά και έντονο πολιτικό συμβολισμό όπως χαρακτηριστικά στην παλαιότερη τετραμερή εγκατάσταση ENIAC (1993-1994 – ο τίτλος παραπέμπει στον πρώτο γενικής χρήσης ηλεκτρονικό υπολογιστή) μεταξύ των οποίων μια δομή ντέξιον και συμπιεσμένα εντός της μαξιλάρια ύπνου, με το κάθε μαξιλάρι να συμβολίζει μία χώρα, λειτουργούσε ως πεδίο εκτόνωσης αντίθετων δυνάμεων και σηματοδοτούσε τους πολιτικούς διακρατικούς συσχετισμούς και τους καλά μελετημένους υπολογισμούς πολιτικών δυνάμεων.

Στην βιντεοεγκατάσταση “Άφιξη αδιάκοπη” (1999), ένα βίντεο μιας γυναίκα να κοιμάται αναπνέοντας επαναλαμβανόμενα μαζί με μια προβολή προσγειώσεων και απογειώσεων αεροπλάνων, εξέφραζαν από μία πιο ψυχολογική οπτική το ενδιάμεσο ανάμεσα στο ιδιωτικό και το δημόσιο, το ασυνείδητο και το συνειδητό. Οι επαναλαμβανόμενες αναπνοές και οι διαδοχικές προσγειώσεις και απογειώσεις ενείχαν την αίσθηση μίας εύθραυστης και ανά πάσα στιγμή αναστρέψιμης νομιμοποίησης μιας (ενδεχομένως επιβεβλημένης) κανονικότητας και τάξης.

Η αμφίδρομη αυτή, ρευστή και συχνά επισφαλή σχέση ιδιωτικού, δημοσίου, θεσμικών μηχανισμών και υποκειμένου που διατρέχει εξάλλου όλο το έργο του Γιώργου εισάγεται και στην “Ντουλάπα” που είναι ίσως το πιο προσωπικό ως τώρα έργο του. Τα ρούχα ως μια δεύτερη επιδερμίδα, ένα στρώμα ανάμεσα στο σώμα και το περιβάλλον, προστατεύουν, κρύβουν και φανερώνουν, φέρουν τα ίχνη των συσχετισμών ανάμεσα στην προσωπική επιλογή και την κοινωνική πραγματικότητα, την δημόσια σφαίρα και τον διασπασμένο, αποπροσανατολισμένο άνθρωπο.

“Η Ντουλάπα” πιάνει το νήμα από την σειρά των έργων “Ασκήσεις Οικιακής Οικονομίας” (2000-2002) όπου ο τεμαχισμός οικιακών σαλονιών και η αναδιάταξή τους έδειχνε την λειτουργία της αποδόμησης και αναδόμησης, διάλυσης και ανασυγκρότησης στην καλλιτεχνική πρακτική του Γιώργου Χαρβαλιά. Στην Ντουλάπα, ο καλλιτέχνης ακολουθεί μία τεχνική πολλαπλών σταδίων που απαιτεί μεγάλη προσοχή στην λεπτομέρεια. Ξεκινά φωτογραφίζοντας καταρχήν τα ρούχα σε διαφορετικές θέσεις από το κινητό του, κατόπιν κόβει κάθε φωτογραφία ακολουθώντας το περίγραμμα του ρούχου και στην συνέχεια ανασυνθέτει όλα τα μέρη μέσω του υπολογιστή για να καταλήξει στην θερμο-μεταφορά της εικόνας σε ύφασμα.

Στην “Ντουλάπα” υπάρχει ωστόσο ίσως για πρώτη φορά τόσο έντονα η αίσθηση ζωγραφικής χροιάς και της ζωγραφικής “σάρκας” παρότι το έργο βασίζεται σε μηχανικά και ψηφιακά μέσα όπως και ένα μεγάλο εύρος της δουλειάς του καλλιτέχνη. Η σύνθεση προσομοιάζεται σε ένα αναγεννησιακό μπαρόκ ύφος. Η έμμεση αυτή αναφορά στην ζωγραφική ίσως απορρέει και από έναν αναστοχασμό του καλλιτέχνη γύρω από παλαιότερες ζωγραφικές αξίες στην ιστορία της τέχνης και εμμέσως σε ένα γενικότερο αξιακό σύστημα.

Οι ποιότητες του διάχυτου και χωρίς διακριτή πηγή φωτός και της διαφάνειας, καθώς κάποια υφάσματα μοιάζουν ημιδιαφανή και τα στρώματα των εκτυπώσεων διαφαίνονται το ένα μέσα από το άλλο, δημιουργούν την αίσθηση ενός τρισδιάστατου περιβάλλοντος και μιας σύνδεσης με το μακρινό χωρικά και χρονικά. Τόνοι του μπλε θυμίζουν ζωγράφους της Αναγέννησης ή του εκπροσώπου της μεταγενέστερης Βενετσιάνικης Σχολής, Τζιοβάννι Μπατίστα- Τιέπολο, ενώ οι πτυχώσεις των ρούχων ανακαλούν στο νου την έννοια της πτύχωσης στο μπαρόκ ως απομάκρυνση από τις σταθερές αξίες αλλά και ως ένα δημιουργικό γίγνεσθαι (έρχεται στο νου η περίφημη, βασισμένη στον Λάϊμπνιτς ανάλυση του Ζιλ Ντελέζ). Το ύφασμα αυτονομείται από το σώμα αλλά επενεργεί σε αυτό πνευματικά, δημιουργεί άλλες κινήσεις και όγκους, αναδιπλώνεται και εκδιπλώνεται σε μία επαναλαμβανόμενη δημιουργική διαδικασία.

Με αφετηρία κάτι τόσο τετριμμένο όσο ένα ανδρικό πουκάμισο, το έργο “Η Ντουλάπα” ενσταλάζει στον θεατή του ένα αίσθημα πνευματικότητας, ίσως αυτής της πνευματικότητας που αναζητά μια αλήθεια, έναν κοινό παρονομαστή στην ανθρώπινη ύπαρξη. Η πρώτη ατομική παρουσίαση του Γιώργου Χαρβαλιά μετά από επτά χρόνια, ίσως λόγω και της κριτικής και συνεπούς στάσης του καλλιτέχνη απέναντι στον σύγχρονο “εκθεσιακό πυρετό” και την διαχείριση της τέχνης, η έκθεση αυτή συνοδεύει τον θεατή εκτός γκαλερί δημιουργώντας του την περιέργεια να δει εκ νέου το σώμα του και την δική του “ντουλάπα” και να ξεκλειδώσει τις ασαφείς ως τώρα όψεις της ταυτότητάς του. Πρόκειται για μια έκθεση που κοιτάζει την σύγχρονη συνθήκη με ήθος και βιωμένο συναίσθημα.

“Η Ντουλάπα”, Batagianni Gallery ως 20/69 (Αντήνoρος 17, Παγκράτι, ωράριο: Τρίτη – Παρασκευή 4μ.μ. – 8 μ.μ., Σάββατο 12 μ.μ. – 3 μ.μ, 210 7238 047).

Οι φωτογραφίες στο άρθρο είναι ευγενική παραχώρηση στην Αλεξάνδρα Κοροξενίδη του καλλιτέχνη Γιώργου Χαρβαλιά και της γκαλερί Μπαταγιάννη. Ο φωτογράφος είναι ο Άρης Ρουπίνας. Από την υποενότητα “Η έκθεση του Γιώργου Χαρβαλιά” μέχρι το τέλος του κειμένου, οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του καλλιτέχνη. 

«Εκ μέρους της κυβέρνησης, θα ήθελα να εκφράσω τα ειλικρινή συλλυπητήριά μου στις οικογένειες οκτώ ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους σε αυτό το δυστύχημα», δήλωσε στο Facebook ο Ούγγρος πρωθυπουργός Πίτερ Μαγιάρ.

Οι διαδοχικές συγκρούσεις σημειώθηκαν τα χαράματα κοντά στην πόλη Γκιουρ, 122 χιλιόμετρα δυτικά της Βουδαπέστης. Γύρω στις 04:30, φορτηγό συγκρούστηκε με ένα εργοταξιακό όχημα και ο οδηγός σκοτώθηκε επί τόπου. Περίπου μισή ώρα αργότερα, ένα μινιμπάς που μετέφερε εννέα άτομα συγκρούστηκε με ένα άλλο βαρύ όχημα που ήταν σταματημένο «λόγω των κυκλοφοριακών συνθηκών που είχε προκαλέσει το προηγούμενο δυστύχημα», όπως αναφέρει η ουγγρική Τροχαία. Επτά από τους επιβάτες του μινιμπάς σκοτώθηκαν επί τόπου και άλλοι δύο τραυματίστηκαν.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ολόκληρη η ανάρτηση του Αντώνη Σαμαρά:

Η απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τον νόμιμο εκτοκισμό των ρυθμίσεων του ν. 3869/2010 είναι ιστορική δικαίωση για χιλιάδες υπερχρεωμένα νοικοκυριά που επί χρόνια επιβαρύνθηκαν με εσφαλμένο τρόπο υπολογισμού των οφειλών τους.

Το Ανώτατο Δικαστήριο μίλησε με σαφήνεια. Σε ένα κράτος δικαίου οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης εφαρμόζονται, δεν επαναδιαπραγματεύονται. Funds, servicers και τράπεζες οφείλουν να προχωρήσουν άμεσα στον επαναϋπολογισμό των οφειλών, στην διόρθωση υπολοίπων και στην πλήρη επιστροφή των ποσών που εισπράχθηκαν αχρεωστήτως. Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για καθυστερήσεις.

Η Κυβέρνηση έχει αυστηρή υποχρέωση να διασφαλίσει την άμεση, ενιαία και καθολική εφαρμογή της απόφασης. Οποιαδήποτε ανοχή, καθυστέρηση ή απόπειρα περιορισμού των συνεπειών της συνιστά ευθεία υπονόμευση της ασφάλειας δικαίου και θα οδηγήσει χιλιάδες πολίτες σε έναν νέο κύκλο δικαστικών διενέξεων για ζητήματα που έχουν ήδη κριθεί οριστικά. Η Δικαιοσύνη αποφάσισε. Κανείς δεν νομιμοποιείται να μετατρέψει μια αμετάκλητη δικαστική κρίση σε πεδίο διαπραγμάτευσης ή καθυστέρησης.