Κατέκαυσε εκατό σπίτια σπίτια σε συγκρότημα κατοικιών και επεκτάθηκε και στην γύρω δασική περιοχή, που έχει καλυφθεί από μαύρους καπνούς. Η επιχείρηση κατάσβεσης δυσχεραίνεται από την ένταση των ανέμων και ο κινδυνος να απειληθούν κι άλλα σπίτια, παραμένει. Οι αρχές συνέστησαν στους πολίτες να μην πλησιάζουν την περιοχή γιατί δεν ήταν σε θέση να προβλέψουν ούτε τις “μετακινήσεις” του μετώπου ουτε την εξέλιξη της κατάστασης.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν αναφερθεί θύματα ή αγνοούμενοι, αλλά ένας πυροσβέστης τραυματίστηκε ελαφρά και άλλος ένας άνδρας εισέπνευσε καπνό κα διακομίσθηκε σε νοσοκομείο. Στην περιοχή ακούστηκαν και εκρήξεις, πιθανόν από συσκευές ή αγωγούς αερίου. Η φωτιά σύμφωνα με τις πρώτες και αδιασταύρωτες πληροφορίες, ξεκίνησε από τον αστικό ιστό.

/

🇳🇴 Pożary w norweskim Drammen, niedaleko Oslo.

Spłonęło ponad 100 domów. Służby nie mogą zapanować nad żywiołem.

Jedno z moich ulubionych miasteczek w Norwegii. Znam to miejsce jak własną kieszeń 🤯

Drammen to siedziba spadkowicza z norweskiej Ekstraklasy, Strømsgodset IF.…

— Piotr Piotrowicz (@Piotrowicz17) July 17, 2026

Νορβηγικός ΕΣ για εκκενώσεις

Ο Ερυθρός Σταυρός έχει κινητοποιήσει 35 εθελοντές για να βοηθήσει τους εκτοπισμένους μετά τη μεγάλη πυρκαγιά στην περιοχή, όπως είπε ο επικεφαλής της ομάδας για το σώμα ετοιμότητας έκτακτης ανάγκης και ανακούφισης στο Άκερσχους, το Μπούσκερουντ και το Έστφολντ.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Ερυθρού Σταυρού η φωτιά ξεκίνησε από μία κατοικία στο συγκρότημα κατοικιών.Σύμφωνα με μαρτυρίες του νορβηγικού ενημερωτικού μέσου Drammens Tidende, πολίτες και διασώστες εντόπισαν από νωρίς καπνό και εκρήξεις από φιάλες υγραερίου που χρησιμοποιούνται συνήθως για μπάρμπεκιου στις αυλές των σπιτιών αλλά και από παρόμοιες φιάλες στο εσωτερικών των οικιών για θέρμανση. Η Πυροσβεστική ανακοίνωσε ότι είναι νωρίς ακόμη για να αναφερθεί στα αίτια.

Βίντεο που δημοσιοποίησε η ταξιαρχία δείχνει το μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας (USV) να προσεγγίζει την ακτή, να προσκρούει ελεγχόμενα στην παραλία και να κατεβάζει μια μπροστινή ράμπα. Από εκεί εξέρχεται ένα τροχοφόρο μη επανδρωμένο όχημα εδάφους (UGV), εξοπλισμένο με πολυβόλο, το οποίο κινείται προς το εσωτερικό και ανοίγει πυρ εναντίον στόχου που βρίσκεται πέρα από την ακτογραμμή. Στη συνέχεια, το σκάφος αποχωρεί. Δεν είναι γνωστό εάν το ρομπότ ανακτήθηκε μετά την ολοκλήρωση της αποστολής.

Το επίγειο όχημα φαίνεται να ανήκει στην οικογένεια Rys, που κατασκευάζεται από την ουκρανική εταιρεία Roboneers. Τα συγκεκριμένα συστήματα είναι εξοπλισμένα με πολυβόλο διαμετρήματος 7,62 χιλιοστών (FN MAG) και διαθέτουν βαλλιστικό υπολογιστή για μεγαλύτερη ακρίβεια, καθώς και εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης που υποστηρίζουν την αυτόνομη αναγνώριση, παρακολούθηση και εμπλοκή στόχων.

Τα ρομποτικά αυτά οχήματα χρησιμοποιούνται ήδη ευρέως από τις ουκρανικές δυνάμεις για αποστολές ανεφοδιασμού, μεταφοράς τραυματιών, μηχανικού και υποστήριξης μάχης. Άλλες εκδόσεις τους έχουν προσαρμοστεί για τοποθέτηση, ή εξουδετέρωση ναρκών, περιορίζοντας την έκθεση στρατιωτών σε ιδιαίτερα επικίνδυνες αποστολές.

Το ρομπότ Droid TW-7.62

Η Ουκρανία επενδύει ολοένα και περισσότερο στα μη επανδρωμένα χερσαία συστήματα. Νωρίτερα φέτος, ένα άλλο ρομπότ, το Droid TW-7.62, φέρεται να κατέρριψε δύο ρωσικά drones και στη συνέχεια να άνοιξε πυρ κατά ρωσικής ομάδας πεζικού, σκοτώνοντας έναν στρατιώτη και τραυματίζοντας έναν ακόμη. Παρά τα πυρά πυροβολικού που δέχθηκε, το ρομπότ συνέχισε να επιχειρεί και απέκρουσε νέα επίθεση.

Η χερσόνησος Κινμπούρν αποτελεί ιδανικό πεδίο δοκιμών για τέτοιου είδους τεχνολογίες. Από το καλοκαίρι του 2022 βρισκόταν υπό ρωσικό έλεγχο και χρησιμοποιήθηκε ως βάση ηλεκτρονικού πολέμου, πυραυλικών επιθέσεων και πυροβολικού κατά της νότιας Ουκρανίας. Η Ρωσία κατασκεύασε εκεί οχυρώσεις από σκυρόδεμα και, σύμφωνα με ουκρανικές πηγές, εγκατέστησε σταθμούς ελέγχου drones.

Από τα τέλη του 2022, η Ουκρανία εξαπέλυσε επανειλημμένες επιδρομές, αποστολές αναγνώρισης και πλήγματα ακριβείας με στόχο να καταστήσει τη διατήρηση της ρωσικής παρουσίας ολοένα και πιο δαπανηρή. Tο αμερικανικό Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW) εκτίμησε ότι οι ρωσικές δυνάμεις αποχώρησαν από τη χερσόνησο, υπό τη συνεχή πίεση των ουκρανικών επιθέσεων, ενώ ουκρανικό drone ύψωσε συμβολικά την εθνική σημαία στην περιοχή. Παραμένει, ωστόσο, ασαφές αν οι ρωσικές δυνάμεις έχουν επιστρέψει, ή διατηρούν περιορισμένη παρουσία.

Νέα εποχή

Ανεξάρτητα από τη σημερινή κατάσταση στο πεδίο, η επιχείρηση αναδεικνύει τις δυνατότητες των μη επανδρωμένων συστημάτων σε ιδιαίτερα επικίνδυνα περιβάλλοντα. Σε μια ακτή που καλύπτεται από συνεχή επιτήρηση, πυροβολικό και drones, μια συμβατική αμφίβια απόβαση θα συνεπαγόταν πολύ μεγάλες απώλειες. Αντίθετα, ένα μη επανδρωμένο σκάφος και ένα ρομποτικό όχημα μπορούν να εκτελέσουν αποστολές αναγνώρισης ή μάχης, χωρίς να τεθεί σε άμεσο κίνδυνο ανθρώπινο προσωπικό.

Η επιχείρηση εντάσσεται στη γενικότερη στρατηγική της Ουκρανίας να αντικαταστήσει όσο το δυνατόν περισσότερες επικίνδυνες αποστολές με αυτόνομα ή τηλεχειριζόμενα μέσα. Τα μη επανδρωμένα χερσαία οχήματα αναλαμβάνουν ολοένα περισσότερες εργασίες ανεφοδιασμού, μηχανικού, υποστήριξης πυρός και αναγνώρισης, ενώ τα μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας έχουν εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες ουκρανικές καινοτομίες του πολέμου. Αρχικά χρησιμοποιήθηκαν για επιθέσεις εναντίον πλοίων του ρωσικού στόλου στη Μαύρη Θάλασσα, όμως πλέον αξιοποιούνται και για μεταφορά φορτίων, συλλογή πληροφοριών, ακόμη και για την εκτόξευση άλλων drones.

Η συγκεκριμένη αποστολή πιθανότατα είχε και χαρακτήρα επίδειξης των επιχειρησιακών δυνατοτήτων της νέας τεχνολογίας. Ωστόσο, δείχνει με σαφήνεια την ταχύτητα με την οποία η Ουκρανία μετατρέπει εμπορικές και στρατιωτικές τεχνολογίες σε πρακτικά εργαλεία πολέμου. Παράλληλα, προσφέρει μια εικόνα για το πώς ενδέχεται να διεξάγονται στο μέλλον οι αμφίβιες επιχειρήσεις: Με μη επανδρωμένα σκάφη να ανοίγουν τον δρόμο, ρομποτικά οχήματα να αποβιβάζονται πρώτα στις ακτές και οι στρατιώτες να ακολουθούν μόνο όταν οι συνθήκες είναι ασφαλέστερες.

Ενδεικτικό των μεταβολών στο πεδίο του πολέμου, είναι ότι ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε ότι προχώρησε, για πρώτη φορά, στη χρήση θαλάσσιων drones μίας χρήσης σε πραγματική πολεμική επιχείρηση. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με ανακοίνωση της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM), οι αμερικανικές δυνάμεις αξιοποίησαν πολλαπλά μη επανδρωμένα σκάφη για να πλήξουν εγκατάσταση συντήρησης υποβρυχίων και πλοίων στη Ναυτική Βάση Μπαντάρ Αμπάς, στις ιρανικές ακτές των Στενών του Ορμούζ. Η CENTCOM επιβεβαίωσε ότι πρόκειται για την πρώτη επιχειρησιακή χρήση των συγκεκριμένων όπλων που θύμισαν τακτικές των Ουκρανών.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε η 123η Ταξιαρχία της Ουκρανίας μετά την ολοκλήρωση της αποστολής, «ξεκινά μια νέα εποχή του πολέμου». Και πρόσθεσε με νόημα: «Τα πράγματα θα γίνουν ακόμη πιο ενδιαφέροντα».

Ο χρυσός ξεκίνησε στις 6 Οκτωβρίου 2023 ένα από τα ισχυρότερα ανοδικά ράλι της σύγχρονης χρηματιστηριακής ιστορίας. Εκείνη την περίοδο, οι περισσότεροι μεγάλοι επενδυτικοί οίκοι είτε διατηρούσαν ουδέτερη στάση είτε προέβλεπαν ακόμη χαμηλότερες τιμές. Ο χρυσός, όμως, δεν άκουσε κανέναν. Δημιούργησε μια υποδειγματική ανοδική δομή και μέσα σε μόλις 846 ημέρες εκτινάχθηκε από τα 1.810 $ στα 5.598 $, σημειώνοντας ιστορικό υψηλό στις 29 Ιανουαρίου 2026.

Πρόκειται για άνοδο 3.788 $, που αντιστοιχεί σε συνολική απόδοση 209,28%. Με απλά λόγια, ο χρυσός δεν διπλασίασε απλώς την αξία του: Την υπερτριπλασίασε. Κάποιος που είχε τοποθετήσει 100.000$ στην αρχή αυτής της διαδρομής, θα έβλεπε την επένδυσή του να φθάνει περίπου τις 309.280$, πριν φυσικά από φόρους, προμήθειες και λοιπές επιβαρύνσεις. Τους λόγους που οδήγησαν τότε, σε αυτή τη θεαματική άνοδο είχα την ευκαιρία να αναλύσω διεξοδικά, μέσα από άρθρα και εκπομπές. Αντίστοιχες αναλύσεις δημοσίευσαν και αρκετοί ακόμη αξιόλογοι αναλυτές ανά τον κόσμο. Πιστεύω, λοιπόν, ότι οι βασικές αιτίες αυτού του ιστορικού ράλι έχουν πλέον γίνει ευρέως κατανοητές.

Οι λόγοι της πτώσης

Το πραγματικό ερώτημα, όμως, δεν βρίσκεται στην άνοδο. Βρίσκεται στην πτώση. Από το ιστορικό υψηλό των 5.598 $, ο χρυσός πέρασε σε μία έντονη διορθωτική φάση. Μέσα σε μόλις 152 ημέρες, έφτασε έως τα 3.942 $, καταγράφοντας συνολική πτώση 1.655 $ που σημαίνει, ότι έχασε 29,57% της αξίας του από το ιστορικό υψηλό. Η εξήγηση της βίαιης πτώσης δεν είναι σαφής. Αυτό το άρθρο προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα τι άλλαξε το τελευταίο διάστημα και ο χρυσός καταγράφει διαρκή πτώση.

Πολλοί ρωτούν πώς είναι δυνατόν, ο χρυσός να εξακολουθεί να πέφτει μετά τις 28 Φεβρουαρίου 2026, δηλαδή από τη μέρα που ξεκίνησε ο πόλεμος του Κόλπου; Ένα τέτοιο επικίνδυνο γεγονός θα έπρεπε να προκαλέσει μεγάλη άνοδο του χρυσού. Αντίθετα, μέσα στον πόλεμο, ο χρυσός κατέγραφε διαρκή πτώση. Φυσικά την ίδια πορεία ακολούθησε και το ασήμι, για το οποίο χρειάζεται μια ιδιαίτερη ανάλυση που δεν θα την κάνουμε σήμερα.

Οι περισσότεροι επενδυτές πίστεψαν αρχικά, ότι η πτώση του χρυσού ήταν αποτέλεσμα της αποκλιμάκωσης του γεωπολιτικού κινδύνου, σε συνδυασμό με τη μαζική ρευστοποίηση που προκάλεσε η μεγάλη ταχύτητα ανόδου του χρυσού. Για μένα, δεν ισχύει αυτό. Η πραγματική αιτία της πτώσης του χρυσού είναι ένας μηχανισμός που δεν είναι ευρύτερα γνωστός. Η αναπάντεχη πτώση εγείρει το ερώτημα αν έχασε άραγε ο χρυσός την ιδιότητά του ως καταφύγιο σε περιόδους κρίσης και πολέμων. Φυσικά και όχι. Απλά, αυτή την εποχή έχουν αλλάξει ειδικό βάρος οι μεταβλητές που κινούν ανοδικά ή πτωτικά την τιμή του.

Πρέπει να επισημάνω ότι η τιμή του χρυσού ανέβαινε, διότι οι κεντρικές τράπεζες και οι επενδυτές φοβούνταν ένα μεγάλο πόλεμο και συσσώρευαν χρυσό. Όταν ο πόλεμος ξέσπασε, έπαψε να λειτουργεί ο φόβος ως μεταβλητή που κινούσε τον χρυσό ανοδικά. Ο πόλεμος έγινε και η βασική αιτία του ράλι εξαλείφθηκε. Η αγορά τιμολογεί τον φόβο για ένα γεγονός, όχι το ίδιο το γεγονός. Η αναζωπύρωση της σύγκρουσης ΗΠΑ-Ιράν έκανε πολλούς να πιστέψουν ότι, εφόσον έσπασε η εκεχειρία, ο χρυσός θα κινηθεί ανοδικά.

Οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν νέα κύματα επιθέσεων και επανέφεραν τον ναυτικό αποκλεισμό. Το Ιράν απάντησε με επιθέσεις εναντίον αμερικανικών εγκαταστάσεων στην περιοχή, χαρακτηρίζοντας τη σύγκρουση υπαρξιακό πόλεμο. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, αυτό θα αύξανε τη ζήτηση για καταφύγια. Κι όμως, ο χρυσός τις τελευταίες ημέρες έπεσε και κάτω από τα 4.000 $, γεγονός που έχει προβληματίσει επενδυτές σε ολόκληρο τον πλανήτη!

Ο φόβος του πληθωρισμού

Δεν είναι ότι ο πόλεμος πίεσε τον χρυσό πτωτικά. Ο πόλεμος δημιούργησε δύο αντίθετες δυνάμεις. Η πρώτη ήταν η παραδοσιακή ζήτηση για ασφάλεια στις επενδύσεις, η οποία ωθεί ανοδικά τον χρυσό. Η δεύτερη, όμως, ήταν ο φόβος επιστροφής του πληθωρισμού, ο οποίος οδηγεί σε υψηλότερα επιτόκια, υψηλότερες αποδόσεις ομολόγων και ισχυρότερο δολάριο. Η δεύτερη δύναμη αποδείχθηκε τελικά ισχυρότερη από την πρώτη. Συμπερασματικά, ο χρυσός δεν ηττήθηκε από τον πόλεμο. Ηττήθηκε από μηχανισμό που ενεργοποίησε ο πόλεμος.

Όταν λοιπόν η αγορά άρχισε να φοβάται ότι η άνοδος του πετρελαίου θα περάσει σταδιακά στις τιμές, το επόμενο ερώτημα ήταν αυτονόητο. Πώς θα αντιδράσει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed); Η βασική αποστολή της είναι να διατηρεί τον πληθωρισμό υπό έλεγχο. Κάθε φορά που δημιουργούνται ενδείξεις πληθωρισμού, η Fed υιοθετεί σκληρή νομισματική πολιτική, αυξάνει τα επιτόκια εάν το κρίνει απαραίτητο.

Αυτό άρχισε να φοβάται η αγορά. Τα στοιχεία για τον πληθωρισμό του Ιουνίου ήταν καλύτερα των εκτιμήσεων. Όμως αποτύπωναν μια οικονομία πριν από τη νέα εκτόξευση του πετρελαίου και πριν από την αναζωπύρωση του πολέμου. Με άλλα λόγια, οι επενδυτές δεν κοίταζαν τον πληθωρισμό του χθες. Προσπαθούσαν να υπολογίσουν τον πληθωρισμό του αύριο. Από τότε, η συζήτηση στις αγορές άλλαξε. Το βασικό ερώτημα δεν ήταν πλέον πόσο θα διαρκέσει ο πόλεμος. Ήταν αν η Fed θα μειώσει τα επιτόκια, ή αν θα τα διατηρήσει υψηλά για περισσότερο χρόνο. Κι αυτή η αλλαγή προσδοκιών ήταν αρκετή για να μεταβάλει τη συμπεριφορά των αγορών.

Φτάσαμε λοιπόν στον πυρήνα του μηχανισμού. Ο χρυσός δεν αποδίδει τόκο ούτε μέρισμα. Η αξία του είναι ότι συνιστά καταφύγιο και αποθήκη αξίας. Όταν όμως οι επενδυτές πιστεύουν ότι τα αμερικανικά επιτόκια θα παραμείνουν υψηλά, προτιμούν περιουσιακά στοιχεία που προσφέρουν απόδοση. Έτσι ενισχύεται και το δολάριο. Για να αγοράσεις αμερικανικά κρατικά ομόλογα, πρέπει πρώτα να αγοράσεις δολάρια. Όσο αυξάνεται η ζήτηση για ομόλογα, αυξάνεται ταυτόχρονα και η ζήτηση για δολάρια. Οι δύο αυτές διαφορετικές αγορές αλληλοενισχύονται.

Ο χρυσός δεν έχασε την ιδιότητά του ως καταφύγιο. Εκείνη τη συγκυρία, όμως, εμφανίστηκε ισχυρότερος ανταγωνιστής, ο οποίος προσέφερε και ασφάλεια και απόδοση. Ήταν ελκυστικότερη επιλογή. Πολλοί ερμήνευσαν λανθασμένα την αγορά, επειδή θεώρησαν ότι πόλεμος οδηγεί σε άνοδο το χρυσό. Η αγορά όμως προχώρησε πιο μπροστά. Είδε ότι ο πόλεμος μπορεί να οδηγήσει σε ακριβότερη ενέργεια, υψηλότερο πληθωρισμό και σε υψηλότερα επιτόκια. Και αυτό αποδείχθηκε ισχυρότερο.

Ο αόρατος πόλεμος

Για να καταλάβουμε την υποχώρηση του χρυσού εν μέσω πολέμου, πρέπει να εξετάσουμε την αγορά αμερικανικών κρατικών ομολόγων και ειδικότερα την απόδοση του δεκαετούς. Η 2α Μαρτίου 2026 είναι η πρώτη ημέρα (Δευτέρα) μετά την έναρξη του πολέμου. Εκείνη την ημέρα, η απόδοση του δεκαετούς αμερικανικού ομολόγου βρέθηκε περίπου στο 3,93%, στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων μηνών. Οι περισσότεροι περίμεναν ότι ο πόλεμος θα οδηγούσε τους επενδυτές σε μαζικές αγορές κρατικών ομολόγων, με αποτέλεσμα οι αποδόσεις τους να υποχωρήσουν περισσότερο. Συνέβη όμως το αντίθετο. Οι αποδόσεις, όμως, κινήθηκαν σταθερά ανοδικά.

Μέσα σε ένα τετράμηνο, η απόδοση ανέβηκε από το 3,93% έως και το 4,66%, ενώ σήμερα κινείται στο 4,57%. Αυτό δεν είναι στατιστική παρατήρηση. Είναι απόδειξη ότι η αγορά ομολόγων δεν φοβήθηκε τον ίδιο τον πόλεμο, αλλά τις οικονομικές συνέπειές του. Οι επενδυτές άρχισαν να προεξοφλούν ότι η άνοδος του πετρελαίου θα αναζωπυρώσει τον πληθωρισμό, ότι η Fed θα καθυστερούσε τις μειώσεις επιτοκίων ή ακόμη και ότι θα αναγκαζόταν να τα αυξήσει. Η μεταβολή στις προσδοκίες άλλαξε τις ισορροπίες στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Οι περισσότεροι επενδυτές κοιτούσαν τον χάρτη της Μέσης Ανατολής. Τα μεγάλα χαρτοφυλάκια κοιτούσαν την καμπύλη των αμερικανικών επιτοκίων. Ο χρυσός έχασε τη μάχη απέναντι στις υψηλότερες αποδόσεις των αμερικανικών ομολόγων. Οι περισσότεροι επενδυτές πιστεύουν ότι οι αγορές αντιδρούν στα γεγονότα. Συμβαίνει το αντίθετο. Αντιδρούν στις συνέπειες που εκτιμούν ότι θα έχουν τα γεγονότα στο μέλλον. Αυτό συνέβη και στην περίπτωση του χρυσού.

Ο μέσος επενδυτής είδε πόλεμο και θεώρησε αυτονόητο ότι ο χρυσός θα συνέχιζε την ανοδική πορεία. Τα μεγάλα επενδυτικά κεφάλαια προχώρησαν πιο μπροστά, διαβλέποντας την αλυσίδα οικονομικών επιπτώσεων. Το πρώτο ήταν η άνοδος του πετρελαίου. Η αγορά φοβήθηκε ότι μία παρατεταμένη σύγκρουση στον Κόλπο θα επηρεάσει την παγκόσμια προσφορά ενέργειας και θα διατηρήσει τις τιμές του αργού ψηλά. Ακριβότερη ενέργεια σημαίνει ακριβότερες μεταφορές, υψηλότερο κόστος παραγωγής και αναζωπύρωση του πληθωρισμού.

Τα μεγάλα χαρτοφυλάκια

Από εκεί και πέρα, ο μηχανισμός άρχισε να λειτουργεί αυτόματα. Εάν ο πληθωρισμός επιστρέψει, η Fed δεν θα μπορεί να μειώσει τα επιτόκια με την ταχύτητα που περίμενε η αγορά πριν από λίγους μήνες. Και αν τα επιτόκια παραμείνουν υψηλά για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι αποδόσεις των αμερικανικών ομολόγων θα παραμένουν ελκυστικές, το δολάριο θα ενισχύεται και ο χρυσός θα δέχεται πιέσεις. Αυτό αποτυπώθηκε στις αγορές από τις πρώτες κιόλας ημέρες μετά την έναρξη του πολέμου.

Ενώ εκατομμύρια επενδυτές παρακολουθούσαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, τα μεγάλα χαρτοφυλάκια είχαν ήδη στραφεί αλλού. Με άλλα λόγια, η αγορά είχε εγκαταλείψει το παρόν και τιμολογούσε το επόμενο κεφάλαιο. Κάπως έτσι εξηγείται και το φαινομενικά παράδοξο. Ο πόλεμος δημιούργησε γεωπολιτική αβεβαιότητα, αλλά ταυτόχρονα ενεργοποίησε έναν ισχυρότερο χρηματοπιστωτικό μηχανισμό. Η ανάγκη προστασίας μέσω του χρυσού συγκρούστηκε με την προοπτική υψηλότερων επιτοκίων, ισχυρότερου δολαρίου και αυξημένων αποδόσεων στα αμερικανικά ομόλογα και μέχρι σήμερα, ηττήθηκε.

Όταν αναλυτές ερμηνεύουν την αγορά, αναζητώντας μία μόνο αιτία κάνουν λάθος, επειδή οι αγορές δεν λειτουργούν μονοδιάστατα. Σε κάθε χρονική στιγμή δρουν ταυτόχρονα πολλές μεταβλητές, οι οποίες συγκρούονται μεταξύ τους. Η τελική πορεία δεν καθορίζεται από τη σημαντικότερη μεταβλητή, αλλά από εκείνη που έχει κάθε φορά το μεγαλύτερο ειδικό βάρος. Ο χρυσός δεν έπαψε να αποτελεί αποθήκη αξίας. Αυτό που άλλαξε ήταν η βαρύτητα των δυνάμεων που επηρεάζουν την τιμή του.

Αυτή την εποχή, ο φόβος του πληθωρισμού και των υψηλότερων επιτοκίων αποδείχθηκε ισχυρότερος από τον φόβο του πολέμου. Οι αγορές τελικά, δεν λειτουργούν με το συναίσθημα, λειτουργούν με την προσδοκία. Και όσο καλύτερα κατανοούμε τους μηχανισμούς που διαμορφώνουν τις προσδοκίες, τόσο μπορούμε να ερμηνεύσουμε κινήσεις που, εκ πρώτης όψεως, μοιάζουν παράλογες.

Η παρακμή σαν κανονικότητα: Η Μεταπολίτευση κατανάλωσε παραγωγικό, κοινωνικό και δημογραφικό κεφάλαιο. Κατανάλωσε, ουσιαστικά, το ίδιο το μέλλον της χώρας. Ζήσαμε με δανεικά. Δανειστήκαμε από τις διεθνείς αγορές, αλλά κυρίως δανειστήκαμε από τις επόμενες γενιές. Οι πόροι των ευρωπαϊκών ταμείων και η ευφορία της περιόδου του χρηματιστηρίου δεν μετατράπηκαν σε ένα νέο παραγωγικό μοντέλο. Μεγάλο μέρος τους κατέληξε στην κατανάλωση, στην οικοδομή, στις εισαγωγές και στη διόγκωση ενός κράτους που κατανάλωνε διαρκώς περισσότερα από όσα παρήγαγε.

Η χώρα χρεοκόπησε. Και όμως, ούτε η χρεοκοπία στάθηκε αρκετή για να αλλάξει το μοντέλο. Το βαθύτερο πρόβλημα όμως δεν ήταν ποτέ μόνο οικονομικό. Είναι αξιακό. Η Μεταπολίτευση κληροδότησε μια κουλτούρα που έμαθε την κοινωνία να καταναλώνει το μέλλον της αντί να το δημιουργεί. Το χρήμα από εργαλείο έγινε σκοπός. Πριν ξεπουλήσουμε τα περιουσιακά στοιχεία, ξεπουλήσαμε τις αξίες μας. Η κοινωνία αποδέχεται την παρακμή σαν κανονικότητα. Χιλιάδες επιστήμονες φεύγουν στο εξωτερικό, η διαφθορά θεωρείται σχεδόν φυσικό χαρακτηριστικό του πολιτικού συστήματος, στην Ελλάδα δεν αξίζει πια να κάνεις παιδιά.

Το μεγάλο ξεπούλημα της Μεταπολίτευσης

Η χώρα ξεπουλιέται. Αρχικά, καταναλώθηκαν τα δανεικά. Στη συνέχεια εκποιήθηκε η δημόσια περιουσία. Σήμερα ξεπουλιέται και η ιδιωτική της περιουσία. Οι άνθρωποι, πιεσμένοι από την ακρίβεια και την αβεβαιότητα, φτάνουν να πουλούν ακόμη και το σπίτι τους, το τελευταίο περιουσιακό στήριγμα που απέμεινε σε πολλές ελληνικές οικογένειες.

Η ίδια λογική διαπερνά και το σημαντικότερο παραγωγικό προϊόν της ελληνικής οικονομίας, τον τουρισμό. Ο τουρισμός αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας. Δημιουργεί εισόδημα, στηρίζει εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας και προβάλλει διεθνώς τη χώρα. Το πρόβλημα δεν είναι ο τουρισμός. Το πρόβλημα είναι όταν η συνεχής αύξησή του αντιμετωπίζεται ως αυτοσκοπός, χωρίς να αναρωτιόμαστε αν η χώρα διαθέτει τις υποδομές, το ανθρώπινο δυναμικό και τις παραγωγικές δυνατότητες για να τον υποστηρίξει.

Τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα πανηγυρίζει σχεδόν αποκλειστικά για κάθε νέο ρεκόρ αφίξεων. Όσο περισσότεροι επισκέπτες έρχονται, τόσο μεγαλύτερη θεωρείται η επιτυχία. Όμως η πραγματική ανάπτυξη δεν μετριέται μόνο με τον αριθμό των τουριστών. Μετριέται από την ποιότητα της οικονομικής αξίας που παράγεται και από το κατά πόσο αυτή μπορεί να διατηρηθεί χωρίς να υπονομεύει το μέλλον της χώρας.

Τα προβλήματα που αναδεικνύει ο τουρισμός

Σε πολλά νησιά οι υποδομές έχουν ήδη φτάσει στα όριά τους. Τα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης λειτουργούν στα όρια της αντοχής τους. Τα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας καλούνται να εξυπηρετήσουν πολλαπλάσιο πληθυσμό από εκείνον για τον οποίο σχεδιάστηκαν. Οι δρόμοι, τα λιμάνια, η διαχείριση απορριμμάτων, η ενέργεια και οι διαθέσιμοι φυσικοί πόροι πιέζονται ολοένα περισσότερο.

Την ίδια στιγμή, οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να βρουν προσωπικό. Χιλιάδες εποχικές θέσεις εργασίας παραμένουν κενές. Η έλλειψη κατοικιών για τους εργαζόμενους έχει εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των τουριστικών περιοχών, καθώς οι κατοικίες μετατρέπονται μαζικά σε βραχυχρόνιες μισθώσεις ή πωλούνται σε επενδυτές. Η χώρα αυξάνει συνεχώς τη ζήτηση, χωρίς να αυξάνει με τον ίδιο ρυθμό την ικανότητά της να την εξυπηρετήσει.

Αυτή δεν είναι στρατηγική ανάπτυξης. Είναι ακόμη μία μορφή κατανάλωσης του μέλλοντος. Χρησιμοποιούμε εντατικότερα το φυσικό, κοινωνικό και ανθρώπινο κεφάλαιο της χώρας χωρίς να επενδύουμε αντίστοιχα στην ανανέωσή του. Καταναλώνουμε περισσότερο νερό, περισσότερη ενέργεια, περισσότερο δημόσιο χώρο, περισσότερες υποδομές και περισσότερους ανθρώπινους πόρους, χωρίς να δημιουργούμε την αντίστοιχη νέα παραγωγική βάση, που θα επιτρέψει στη χώρα να συνεχίσει να αναπτύσσεται με βιώσιμο τρόπο.

Ταυτόχρονα, ένα ολοένα μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής αξίας που παράγεται στον τουρισμό δεν παραμένει στην Ελλάδα. Με την αυξανόμενη παρουσία ξένων επενδυτικών σχημάτων, διεθνών αλυσίδων και ξένων διαχειριστών ολοένα μεγαλύτερο μέρος της υπεραξίας του τουρισμού κατευθύνεται εκτός της ελληνικής οικονομίας. Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλους τομείς. Δεν πουλάμε απλώς περιουσιακά στοιχεία. Σταδιακά εκχωρούμε και τα μελλοντικά εισοδήματα που θα μπορούσαν να παράγουν. Η χώρα δεν καταναλώνει μόνο το παρόν της. Καταναλώνει και το μέλλον της.

Το δημογραφικό αδιέξοδο

Η ίδια εικόνα αποτυπώνεται με ακόμη μεγαλύτερη ένταση στο δημογραφικό. Καμία οικονομία δεν μπορεί να αναπτύσσεται διαρκώς, όταν ο πληθυσμός της μειώνεται και γερνά. Καμία κοινωνία δεν μπορεί να σχεδιάσει με αυτοπεποίθηση το μέλλον της, όταν κάθε χρόνο οι γεννήσεις υποχωρούν, οι νέοι μεταναστεύουν και η αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους επιδεινώνεται.

Το δημογραφικό δεν είναι απλώς κοινωνικό πρόβλημα. Είναι πρόβλημα υπαρξιακό. Κάθε χρόνο η Ελλάδα χάνει χιλιάδες νέους ανθρώπους είτε λόγω της υπογεννητικότητας, είτε λόγω της μετανάστευσης. Την ίδια στιγμή, στη γειτονική Τουρκία γεννιούνται περίπου ένα εκατομμύριο παιδιά ετησίως, ενώ στην Ελλάδα οι γεννήσεις κινούνται σε επίπεδα περίπου 68.000 τον χρόνο.

Οι αριθμοί αυτοί δεν αποτελούν απλώς στατιστικές. Περιγράφουν τη μεταβολή της ισορροπίας δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή για τις επόμενες δεκαετίες. Το ίδιο δείχνουν και τα οικονομικά μεγέθη. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 η τουρκική οικονομία ήταν περίπου διπλάσια από την ελληνική. Σήμερα είναι πενταπλάσια.

Η χρεοκοπία της Δημοκρατίας

Το αποτέλεσμα όλων αυτών δεν αποτυπώνεται μόνο στους οικονομικούς δείκτες. Αποτυπώνεται κυρίως στην εμπιστοσύνη των πολιτών. Η εμπιστοσύνη αποτελεί το σημαντικότερο κοινωνικό κεφάλαιο μιας Δημοκρατίας. Είναι η αόρατη δύναμη που επιτρέπει στους ανθρώπους να συνεργάζονται, να επενδύουν, να δημιουργούν και να σχεδιάζουν το μέλλον τους. Όταν αυτή καταρρεύσει, αρχίζει να διαβρώνεται ολόκληρο το οικοδόμημα του κράτους.

Όλες οι έρευνες καταγράφουν ιστορικά χαμηλά επίπεδα εμπιστοσύνης προς τα πολιτικά κόμματα, τη Βουλή, τη Δικαιοσύνη και τα μέσα ενημέρωσης. Οι πολίτες δεν αισθάνονται πλέον ότι οι θεσμοί λειτουργούν με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον. Αυτό είναι το πολιτικό αδιέξοδο της Μεταπολίτευσης. Όταν οι πολίτες πιστεύουν ότι τίποτε δεν αλλάζει, σταματούν να συμμετέχουν. Όταν θεωρούν ότι οι κανόνες δεν ισχύουν για όλους, παύουν να τους σέβονται. Όταν αισθάνονται ότι η αξιοκρατία υποχωρεί απέναντι στις πελατειακές σχέσεις, εγκαταλείπουν την προσπάθεια ή αναζητούν το μέλλον τους αλλού.

Η φυγή χιλιάδων νέων επιστημόνων τα προηγούμενα χρόνια δεν ήταν μόνο οικονομικό φαινόμενο. Ήταν και ψήφος δυσπιστίας απέναντι στις προοπτικές της χώρας. Ήταν η απόφαση μιας ολόκληρης γενιάς να αναζητήσει σε άλλες κοινωνίες εκείνες τις ευκαιρίες που πίστευε ότι δεν μπορούσε να βρει στην πατρίδα της. Μετά τη χρεοκοπία θα περίμενε κανείς μια βαθιά εθνική αυτοκριτική. Μια νέα συμφωνία για το πώς θα παράγει η χώρα, πώς θα λειτουργούν οι θεσμοί, πώς θα ανασυγκροτηθεί η οικονομία και πώς θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη μεταξύ κράτους και κοινωνίας. Αυτό δεν συνέβη. Αντί να αλλάξουμε το παράδειγμα, αρκεστήκαμε συχνά στη διαχείριση των συνεπειών του.

Σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται σε μία κρίσιμη στιγμή της ιστορίας της. Η Μεταπολίτευση υπήρξε η απάντηση της Ελλάδας στις ανάγκες του 1974. Σήμερα, όμως, η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει τα προβλήματα του 1974. Αντιμετωπίζει τις προκλήσεις της Τεχνητής Νοημοσύνης, της παγκόσμιας τεχνολογικής επανάστασης, της δημογραφικής συρρίκνωσης, της κλιματικής αλλαγής, του διεθνούς ανταγωνισμού και της αναδιαμόρφωσης της γεωπολιτικής ισχύος. Δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα του αύριο με τις συνταγές του χθες.

Ένα νέο κοινωνικό Συμβόλαιο

Χρειαζόμαστε μια νέα εθνική συμφωνία. Μια συμφωνία που θα αποκαταστήσει το διαγενεακό συμβόλαιο που διαρρήχθηκε. Η Ελλάδα χρειάζεται να γίνει μια χώρα που θα κρατά τους νέους της, θα προσελκύει όσους έφυγαν και θα δημιουργεί ευκαιρίες για εκείνους που θα γεννηθούν. Χρειάζεται να μετρά την επιτυχία όχι μόνο με το ΑΕΠ, αλλά με την ποιότητα των θεσμών της, την εμπιστοσύνη των πολιτών, την παραγωγικότητά της, την ποιότητα της παιδείας της, τη δημογραφική της δυναμική και την ικανότητά της να δημιουργεί αξία που παραμένει στην ελληνική οικονομία.

Τα κόμματα της παλιάς Μεταπολίτευσης φυλλορροούν. Κι όμως, η δημόσια συζήτηση μοιάζει να μην έχει αντιληφθεί το μέγεθος της αναγκαίας αλλαγής. Όλοι προετοιμάζονται για την προεκλογική Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Με την ίδια κουλτούρα. Με την ίδια λογική. Με την ίδια αντίληψη. Με νέες εξαγγελίες για περισσότερες παροχές. Παρότι δεν βγαίνει η εξίσωση. Πάνε και όπου βγει. Η μεγάλη εικόνα παραμένει θολή. Η Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο.

Ο όμιλος EFA GROUP αναβαθμίζει την τεχνογνωσία του σε συστήματα Radar, αξιοποιώντας την πολυετή εμπειρία της SSMART. Μέσω της εξαγοράς επιδιώκει την ανάπτυξη σύγχρονων εγχώριων προϊόντων, ενισχύοντας τη στρατηγική αυτονομία και την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.

Ταυτόχρονα, η πολυετής εμπειρία της SSMART στον σχεδιασμό, την παραγωγή, τη συντήρηση και αναβάθμιση λογισμικού για κρίσιμα συστήματα, όπως τα συστήματα Διοίκησης & Ελέγχου (Command and Control – C2) και CMS, είναι συμπληρωματική των υφιστάμενων εταιριών του Ομίλου, ενισχύοντας την ικανότητά του να προσφέρει ολοκληρωμένες, διαλειτουργικές λύσεις σε όλο το φάσμα των επιχειρησιακών απαιτήσεων.

Σύμφωνα με τον Δρ. Γρηγόρη Κουτσογιάννη, CEO του EFA GROUP «οι άνθρωποι και η τεχνογνωσία της SSMART μάς δίνουν τη δυνατότητα να επιταχύνουμε περαιτέρω την ανάπτυξη του EFA GROUP, ενώ παράλληλα να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις με τον ίδιο επαγγελματισμό και συνέπεια. Στόχος μας είναι να παραλάβουμε αυτή την πολύτιμη τεχνογνωσία και να την εξελίξουμε περαιτέρω σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο. Με άλλα λόγια, χτίζουμε την ελληνική αμυντική βιομηχανία που η χώρα επεδίωκε να αποκτήσει από το 1997 και μετά, με τη μόνη διαφορά ότι αυτή για να είναι βιώσιμη,  πρέπει να είναι πρωτίστως εξαγωγική και να βασίζεται στις νέες τεχνολογίες όπου μπορούν οι Έλληνες και Ελληνίδες μηχανικοί να διαπρέψουν».

«Η ένταξη της SSMART στον Όμιλο EFA GROUP αποτελεί ένα σημαντικό στρατηγικό βήμα που ενισχύει τις δυνατότητές μας στον τομέα της αμυντικής τεχνολογίας. Είμαστε βέβαιοι ότι η τεχνογνωσία και η εμπειρία μας θα συμβάλουν στην ανάπτυξη και παραγωγή καινοτόμων ελληνικών προϊόντων υψηλής τεχνολογίας, ενώ θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε με συνέπεια τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, με ιδιαίτερη έμφαση στο Πολεμικό Ναυτικό, συμβάλλοντας στον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό και την επιχειρησιακή τους ετοιμότητα», αναφέρει η Διοίκηση της SSMART.

Σχετικά με την SSMART:
Η SSMART είναι Ελληνική εταιρία υψηλής τεχνολογίας, με έδρα τη Μάνδρα Αττικής, εξειδικευμένη στην παραγωγή αμυντικού υλικού και λογισμικού και στην παροχή εξειδικευμένων υπηρεσιών. Οι δραστηριότητές της επικεντρώνονται στην εκτέλεση ναυτικών έργων που αφορούν την ολοκλήρωση συστημάτων Radar, ηλεκτρο-οπτικών αισθητήρων και συστημάτων ηλεκτρονικής έρευνας σε συστήματα διαχείρισης μάχης (CMS) και συστήματα ελέγχου και παρακολούθησης. Η εταιρία διαθέτει πιστοποιήσεις ISO 9001:2015, AQAP 2110, ISO 14001:2015 και ISO 27001:2022 και είναι εγγεγραμμένη στο Μητρώο Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το www.ssmart.gr.

^{Σχετικά με το EFA GROUP
Το EFA GROUP αποτελείται από εταιρίες με ισχυρή διεθνή παρουσία στους τομείς της Αεροδιαστημικής, της Ασφάλειας, της Άμυνας και των Βιομηχανικών Συνεργασιών, οι οποίες οργανώνονται σε τέσσερα Clusters: Unmanned & Autonomous Systems (U&AS), Mission Systems, Simulation and Training (MSST), Integrated Services (IS) και Sensors & Targeting (S&T). Έχοντας ξεκινήσει τις δραστηριότητές του στην Ελλάδα το 1997, ο Όμιλος απασχολεί περισσότερους από 380 επαγγελματίες, η πλειονότητα των οποίων είναι μηχανικοί και επιστήμονες. Το EFA GROUP διατηρεί παρουσία σε έξι διεθνείς αγορές – Ελλάδα, Ελβετία, Κύπρο, ΗΠΑ, ΗΑΕ και Σιγκαπούρη – εξυπηρετώντας πελάτες σε 40 χώρες παγκοσμίως. www.efagroup.eu}

Καλύτερη Τράπεζα στην Ευρώπη για την Εταιρική Υπευθυνότητα (Europe’s Best Bank for Corporate Responsibility)

Καλύτερη Τράπεζα Λιανικής στην Ελλάδα (Greece’s Best Retail Bank)

Καλύτερη Τράπεζα στην Ελλάδα για Μεγάλες Επιχειρήσεις (Greece’s Best Bank for Large Corporates)

Καλύτερη Τράπεζα στην Ελλάδα για την Εταιρική Υπευθυνότητα (Greece’s Best Bank for Corporate Responsibility)

Καλύτερη Τράπεζα στην Ελλάδα για ESG (Greece’s Best Bank for ESG)

Η Πειραιώς είναι η πρώτη τράπεζα, από το 1992 που ξεκίνησε ο θεσμός των Euromoney Awards, που κατακτά τον πανευρωπαϊκό τίτλο «Europe’s Best Bank for Corporate Responsibility» για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, μια διάκριση που αποτελεί ορόσημο για τον ευρωπαϊκό τραπεζικό κλάδο.

Το 2025, όταν η Πειραιώς κατέκτησε για πρώτη φορά το συγκεκριμένο βραβείο, το Euromoney χαρακτήρισε τη διάκριση «historic milestone», καθώς το βραβείο Εταιρικής Υπευθυνότητας απονεμήθηκε για πρώτη φορά ως Pan-European Award, ενώ μέχρι τότε απονεμόταν χωριστά για τη Δυτική Ευρώπη και χωριστά για την Κεντρική & Ανατολική Ευρώπη. Ένα πρόγραμμα το οποίο, όπως σημειώνεται, συνδυάζοντας μακροχρόνια δέσμευση, αυστηρή διακυβέρνηση και μετρήσιμο κοινωνικό αντίκτυπο, μετατρέπει την Εταιρική Υπευθυνότητα από ένα σύνολο πρωτοβουλιών σε στρατηγικό μοχλό κοινωνικής συνοχής και βιώσιμης ανάπτυξης.

Με την επανάληψη της διάκρισης το 2026, η Πειραιώς γίνεται ο μοναδικός χρηματοπιστωτικός οργανισμός που κατακτά τον τίτλο αυτόν για δύο συνεχόμενες χρονιές.

Η Εταιρική Υπευθυνότητα EQUALL εδράζεται στο τρίπτυχο Αξία – Άνθρωποι – Χώρα και έχει ως στόχο να «χτίζει ένα μέλλον δυνατοτήτων, προάγοντας ίσες ευκαιρίες για κοινωνική συνοχή μεταξύ γενεών και κοινοτήτων». Οι πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται στους άξονες Κοινωνία, Πολιτισμός και Περιβάλλον έχουν ωφελήσει περισσότερους από 50.000 ανθρώπους από το 2022 έως σήμερα, με στρατηγικό στόχο οι ωφελούμενοι να υπερβούν τους 85.000 έως το 2030.

Οι φετινές διακρίσεις αποτυπώνουν παράλληλα το εύρος και τη δυναμική του επιχειρηματικού μοντέλου της Πειραιώς. Η αναγνώρισή της ως Καλύτερη Τράπεζα Λιανικής στην Ελλάδα και Καλύτερη Τράπεζα στην Ελλάδα για Μεγάλες Επιχειρήσεις, επιβεβαιώνει ότι η στρατηγική της αποδίδει σε όλο το φάσμα των τραπεζικών υπηρεσιών, από την καθημερινή εξυπηρέτηση ιδιωτών και νοικοκυριών έως τη χρηματοδότηση και τις συμβουλευτικές υπηρεσίες προς τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις και τα σημαντικότερα έργα υποδομής της χώρας.

Η διάκριση ως Καλύτερη Τράπεζα στην Ελλάδα για ESG ενισχύει περαιτέρω τη δέσμευση της Πειραιώς στη βιώσιμη ανάπτυξη, τη διαφάνεια και την υπεύθυνη εταιρική διακυβέρνηση.

Δήλωση του Διευθύνοντος Συμβούλου της Πειραιώς, κ. Χρήστου Μεγάλου:

«Η επιστροφή μέρους της αξίας που δημιουργούμε στην κοινωνία αποτελεί δέσμευση της Πειραιώς. Μέσα από το EQUALL έχουμε διαμορφώσει ένα ενιαίο στρατηγικό πλαίσιο που τοποθετεί την Εταιρική Υπευθυνότητα στον πυρήνα της λειτουργίας μας, στηρίζοντας τους ανθρώπους και τις τοπικές κοινωνίες, αναδεικνύοντας την πολιτιστική μας κληρονομιά και ανταποκρινόμενοι στις σύγχρονες κοινωνικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις. Η κατάκτηση του βραβείου Europe’s Best Bank for Corporate Responsibility για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, επιβεβαιώνει ότι μια στρατηγική βασισμένη στη μετρήσιμη αξία, στη μακροπρόθεσμη δέσμευση και στη συνεπή υλοποίηση μπορεί να αναγνωριστεί στο υψηλότερο ευρωπαϊκό επίπεδο. Παραμένουμε σταθερά προσηλωμένοι στη δημιουργία διαχρονικής αξίας για τους πελάτες μας, τους ανθρώπους μας, τους μετόχους μας και την ελληνική κοινωνία».

Ο θεσμός Euromoney Awards for Excellence, που καθιερώθηκε το 1992, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες διεθνείς διακρίσεις στον τραπεζικό κλάδο. Οι βραβεύσεις προκύπτουν μέσα από αυστηρή ποιοτική και ποσοτική αξιολόγηση τραπεζικών οργανισμών από περισσότερες από 100 χώρες παγκοσμίως. Τα πλήρη αποτελέσματα δημοσιεύονται στο www.euromoney.com.

Σύμφωνα με τα φετινά αποτελέσματα, ο Όμιλος ΔΕΗ αναδείχθηκε ως μία από τις “Most Honored Companies” του κλάδου, κατακτώντας την πρώτη θέση στην κατηγορία Large-Cap ΕΜΕΑ (Ευρώπη, Μέση Ανατολή & Αφρική) και τη δεύτερη θέση στη γενική κατάταξη (Overall) των εταιρειών Utilities, επιβεβαιώνοντας την ηγετική του θέση στην ευρύτερη περιοχή.

Οι διακρίσεις αναδεικνύουν την εμπιστοσύνη της διεθνούς επενδυτικής κοινότητας, στις στρατηγικές επιλογές της Διοίκησης, καταδεικνύοντας τον επιτυχημένο μετασχηματισμό που συντελείται στη ΔΕΗ, με όραμα να αποτελεί έναν σύγχρονο, Powertech Όμιλο με ισχυρό αποτύπωμα στην Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη. Είναι το αποτέλεσμα της δέσμευσης για συνεχή βελτίωση και της προσήλωσης στο στρατηγικό πλάνο του Ομίλου, την οικονομική στρατηγική και την επικοινωνία με την επενδυτική κοινότητα.

Αναλυτικότερα, ο Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου ΔΕΗ, Γεώργιος Στάσσης, αναδείχθηκε πρώτος στην κατηγορία Best CEO σε όλες τις επιμέρους κατηγορίες (Combined & Sell-Side / Overall & Large-Cap), ο Ομιλικός Γενικός Διευθυντής Οικονομικών Υπηρεσιών, Κωνσταντίνος Αλεξανδρίδης, κατέκτησε την πρώτη θέση στις κατηγορίες Combined/Large-Cap και Sell-Side/Large-Cap, καθώς και τη δεύτερη θέση στη γενική κατάταξη (Combined/Overall). Παράλληλα, ο Γενικός Διευθυντής Επενδυτικών Σχέσεων, Ιωάννης Στέφος, κατέκτησε τη δεύτερη θέση σε τρεις κατηγορίες (Combined/Large-Cap, Sell-Side/Overall, Sell-Side/Large-Cap), ενώ η ομάδα Επενδυτικών Σχέσεων του Ομίλου απέσπασε τη δεύτερη θέση στις κατηγορίες Combined/Large-Cap, Sell-Side/Overall και Sell-Side/Large-Cap, και την τρίτη θέση στην κατηγορία Combined/Overall.

Στην ετήσια έρευνα «Emerging EMEA Executive Team» του οργανισμού Extel συμμετείχαν φέτος πάνω από 450 επαγγελματίες του επενδυτικού κλάδου από 247 διεθνείς εταιρείες χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Πάνω από 600 στελέχη και 400 εταιρείες προτάθηκαν για διάκριση, με βάση κριτήρια όπως η αξιοπιστία, η επικοινωνία, η χρηματοοικονομική διαχείριση, η κατανομή κεφαλαίων, καθώς και η ποιότητα των σχέσεών τους με το επενδυτικό κοινό.

Ο οργανισμός Extel

Η Extel – πρώην Institutional Investor Research – είναι ένας διεθνής οργανισμός που εξειδικεύεται σε εκδόσεις σχετικά με τις διεθνείς χρηματαγορές, καθώς και στην ανάλυση δεδομένων και την παροχή πληροφοριών στην επενδυτική κοινότητα σε παγκόσμιο επίπεδο. Για περισσότερα από 30 χρόνια, η Extel αναδεικνύει μέσω έρευνας την αριστεία στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, έχοντας γίνει γνωστή για τις αυστηρές και ερευνητικά τεκμηριωμένες βραβεύσεις της.

Η πρωτοβουλία του Eυρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ αποτελεί συνέχεια της συνάντησης που πραγματοποίησε με εκπροσώπους του Συλλόγου Φίλων του Σιδηροδρόμου, με το Προεδρείο της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Μουσειακών και Τουριστικών Σιδηροδρόμων (FEDECRAIL) και της Πλατφόρμας για τη Βιομηχανική και Κινητή Κληρονομιά (WIMH), κατά την οποία είχε δεσμευθεί να αναλάβει πρωτοβουλία σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την ανάδειξη και τη στήριξη του τομέα.

Στην επιστολή του, μάλιστα, ο Γ. Μανιάτης επισημαίνει ότι ο τομέας των τουριστικών και μουσειακών Σιδηροδρόμων και Τραμ αποτελεί μέρος της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς και κυρίως έναν ζωντανό και παραγωγικό τομέα, που συμβάλλει ουσιαστικά στον βιώσιμο τουρισμό, την περιφερειακή ανάπτυξη, τη μεταφορά εξειδικευμένης τεχνικής γνώσης στις νεότερες γενιές, τη βιώσιμη κινητικότητα και την ενίσχυση της ευρωπαϊκής βιομηχανικής και τεχνολογικής κυριαρχίας.

Με την επιστολή του, ο Γ. Μανιάτης καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή:

• Να αναγνωρίσει τον τομέα των τουριστικών και μουσειακών Σιδηροδρόμων και Τραμ ως στρατηγικό εταίρο για την επίτευξη των στόχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στους τομείς του πολιτισμού, του βιώσιμου τουρισμού, της περιφερειακής ανάπτυξης, της βιομηχανικής κληρονομιάς, των τεχνικών δεξιοτήτων και της βιώσιμης κινητικότητας,

• Να εγκαινιάσει έναν δομημένο διάλογο με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τους εκπροσώπους του τομέα με στόχο τη διαμόρφωση ενός συνεκτικού ευρωπαϊκού πλαισίου πολιτικής,

• Να διασφαλίσει ότι ο τομέας θα περιλαμβάνεται ουσιαστικά στις σχετικές ευρωπαϊκές πολιτικές και στα χρηματοδοτικά προγράμματα της Ένωσης,

• Να στηρίξει δράσεις επαγγελματικής εκπαίδευσης, τεχνικής κατάρτισης και μεταφοράς εξειδικευμένων γνώσεων στις επόμενες γενιές,

• Να λαμβάνει υπόψη τη συμβολή του τομέα κατά τη διαμόρφωση των μελλοντικών ευρωπαϊκών πολιτικών για τη βιομηχανική και μεταφορική κληρονομιά.

Όπως δηλώνει ο Γ. Μανιάτης:

«Τα τουριστικά και μουσειακά τρένα και τραμ της Ευρώπης προσφέρουν 2,5–4,5 δισεκατομμύρια ευρώ μέσω του τουρισμού στην ευρωπαϊκή οικονομία, ενώ παράλληλα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της Ιστορίας μας. Μεταφέρουν καθημερινά επιβάτες, διαφυλάσσουν πολύτιμη τεχνογνωσία, εκπαιδεύουν νέους ανθρώπους, στηρίζουν τις τοπικές οικονομίες και συμβάλλουν στον βιώσιμο τουρισμό. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αναγνωρίσει αυτή τη στρατηγική συμβολή και να διαμορφώσει ένα συνεκτικό πλαίσιο πολιτικής που θα επιτρέψει στον τομέα να συνεχίσει να αναπτύσσεται και να προσφέρει στις επόμενες γενιές.»

Οι εταιρείες απέσπασαν:

Χρυσό βραβείο στην κατηγορία Transportation Apps για το MyOdos app, την πρώτη ολοκληρωμένη εφαρμογή αυτοκινητοδρόμων στην Ελλάδα. Μέσω της καινοτόμου λειτουργίας Virtual VMS, η εφαρμογή αξιοποιεί τεχνητή νοημοσύνη, γεωεντοπισμό και δίκτυο 265 AI καμερών, παρέχοντας εξατομικευμένη ενημέρωση σε πραγματικό χρόνο για κρίσιμα συμβάντα και συμβάλλοντας ουσιαστικά στην πρόληψη ατυχημάτων.

Χρυσό βραβείο στην κατηγορία IoT for Transport & Travel για το πρωτοποριακό σύστημα «έξυπνης» επιτήρησης και διαχείρισης κυκλοφορίας, που συνδυάζει AI κάμερες, τεχνολογίες IoT και την πλατφόρμα Lanternn by Valerann. Η λύση αποτελεί την επόμενη γενιά διαχείρισης συμβάντων στους ελληνικούς αυτοκινητοδρόμους, βελτιώνοντας σημαντικά τον χρόνο ανίχνευσης και απόκρισης και ενισχύοντας την οδική ασφάλεια.

Χρυσό βραβείο στην κατηγορία Εξειδικευμένες IoT Λύσεις σε Επιχειρηματικούς Κλάδους για το Energy Management System, το «έξυπνο» σύστημα διαχείρισης ενέργειας που επιτρέπει την απομακρυσμένη παρακολούθηση και διαχείριση εκατοντάδων ενεργειακών εγκαταστάσεων κατά μήκος των αυτοκινητοδρόμων, συμβάλλοντας στη βελτιστοποίηση της λειτουργίας τους, στη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και στη συνολική ενίσχυση της βιωσιμότητας των υποδομών.

Ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Mobile B2B Applications για το Virtual VMS και την πλατφόρμα Lanternn by Valerann, που αναβαθμίζουν την επιτήρηση και τη διαχείριση της κυκλοφορίας σε πραγματικό χρόνο, καθώς και για τη συνεργασία με τη Mobito, η οποία μέσω του Business Intelligence εργαλείου Road Health, αξιοποιεί δεδομένα από «έξυπνα» οχήματα για την παρακολούθηση της κατάστασης του οδοστρώματος σε πραγματικό χρόνο, επιτρέποντας τον έγκαιρο εντοπισμό φθορών και τη βελτιστοποίηση των εργασιών συντήρησης.

Αυτές οι διακρίσεις επιβεβαιώνουν τη διαρκή προσήλωση της Νέας Οδού και της Κεντρικής Οδού στην ανάπτυξη καινοτόμων λύσεων που αξιοποιούν τις πλέον σύγχρονες τεχνολογίες προς όφελος της οδικής ασφάλειας, της βιώσιμης ανάπτυξης και της καθημερινής εμπειρίας χιλιάδων οδηγών, ενισχύοντας παράλληλα τη θέση τους ως σημείο αναφοράς στον ψηφιακό μετασχηματισμό των οδικών υποδομών στην Ελλάδα.