Το νομοσχέδιο προβλέπει την επιβολή δασμών 500% στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο που εισάγονται από την Ρωσία. Δασμοί ύψους 100% θα επιβληθούν στις πέντε κύριες χώρες εισαγωγής ρωσικού πετρελαίου και αερίου, μεταξύ των οποίων είναι η Κίνα και η Ινδία. Για πρώτη φορά, οι ΗΠΑ στοχεύουν τον «σκιώδη στόλο» της Ρωσίας, τα πλοία που χρησιμοποιεί η Μόσχα για να παρακάμπτει το εμπάργκο της Δύσης.

Προβλέπονται επίσης κυρώσεις σε βάρος του προέδρου της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν και άλλων υψηλόβαθμων αξιωματούχων. «Αυτός ο νόμος μάς φέρνει πιο κοντά στο τέλος του πολέμου» μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας, διαβεβαίωσε ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Τζιμ Ρις, πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων. Και υποστήριξε στην ομιλία του πριν από την ψηφοφορία πως «θα έχει αποφασιστικής σημασίας επιπτώσεις, πέραν των όσων μπορούν να επιτευχθούν στο πεδίο της μάχης, θα διακόψει τη ροή χρημάτων που τροφοδοτούν την πολεμική μηχανή του Πούτιν».

Ορισμένοι Δημοκρατικοί, παρότι ένθερμοι υποστηρικτές της Ουκρανίας, ωστόσο, θορυβήθηκαν από τις νέες εξουσίες που χορηγούνται στον Ντόναλντ Τραμπ στο θέμα των δασμών. Ο Δημοκρατικός Ράφαελ Γουόρνοκ είπε ότι ο ειδικός εκπρόσωπος για το Εμπόριο Τζέιμισον Γκριρ έδωσε τελικά εγγυήσεις πως οι δασμοί που θα επιβληθούν στις πέντε χώρες που εισάγουν ρωσικούς υδρογονάνθρακες θα καταργούνται όταν η θιγόμενη χώρα θα σταματά τις εισαγωγές.

Η πρεσβεία της Ρωσίας στις ΗΠΑ είχε καταδικάσει το νομοσχέδιο, εξηγώντας ότι, δεδομένου του πολέμου στο Ιράν, με την ενεργειακή κρίση να ελλοχεύει και τις τιμές των καυσίμων να αυξάνονται, παραμονές των ενδιάμεσων εκλογών, «οι κυρώσεις στην Ρωσία και τους εμπορικούς εταίρους της θα ήταν εξαιρετικά αντιπαραγωγικές για τις ίδιες τις ΗΠΑ».

Η Κίνα είχε ήδη εκφράσει προ δεκαπενθημέρου την αντίθεσή της, καθώς είναι από τους μεγαλύτερους αγοραστές ρωσικού πετρελαίου και κατηγόρησε την Ουάσινγκτον για πολιτική «δύο μέτρων και δύο σταθμών»

«Η Κίνα αντιτίθεται σθεναρά σε παράνομες μονομερείς κυρώσεις που δεν εδράζονται στο διεθνές δίκαιο και δεν είναι εγκεκριμένες από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ», δήλωσε τότε ο εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών. «Η χώρα μας θα λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να υπερασπιστεί αποφασιστικά τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα των επιχειρήσεων και των πολιτών της», δήλωσε ο Λιν.

Αυτό δεν είναι συνοριακή διαφορά· είναι μια ασυμμετρία της φύσης που μετατράπηκε σε εργαλείο πολιτικής. Και το πιο κρίσιμο: δεν υπάρχει καμία δεσμευτική πολυμερής συνθήκη που να ρυθμίζει την κατανομή. Η Άγκυρα διαχειρίζεται μονομερώς – αποφασίζει πότε, πόσο και πώς φτάνει το νερό στους κατάντη γείτονες.

Στη διεθνή βιβλιογραφία, αυτό ακριβώς περιγράφει η έννοια της “υδρο-ηγεμονίας”: Όχι απλώς η κατοχή του άνω ρου, αλλά η ικανότητα ενός κράτους να παγιώνει τον έλεγχο μέσω υποδομών, θεσμών και της συστηματικής άρνησης δεσμευτικών κανόνων ^[4]. Η Τουρκία έχει διαχρονικά απορρίψει κάθε δεσμευτικό πολυμερές καθεστώς κατανομής, εμμένοντας ότι πρόκειται για ζήτημα κυριαρχικής διαχείρισης. Το αποτέλεσμα είναι ένα νομικό κενό που ευνοεί απολύτως τον ισχυρότερο.

Το νερό ως ρητό όπλο

Η Άγκυρα ξέρει πολύ καλά τι κρατά στα χέρια της – και το έχει χρησιμοποιήσει ανοιχτά. Τον Ιανουάριο του 1990, για να γεμίσει τον ταμιευτήρα του Ατατούρκ, διέκοψε τη ροή του Ευφράτη κατά περίπου 75% για έναν ολόκληρο μήνα, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες Δαμασκού και Βαγδάτης^[5]. Δεν ήταν τεχνικό συμβάν. Λίγο νωρίτερα, η τουρκική ηγεσία είχε συνδέσει δημόσια το νερό με την πίεση προς τη Συρία για το κουρδικό: Το ενδιάμεσο πρωτόκολλο του 1987, με το οποίο η Τουρκία εγγυήθηκε ελάχιστη ροή 500 m³/s, συνοδεύτηκε από δέσμευση της Δαμασκού να τερματίσει τη στήριξη στο PKK. Ένα καθαρό αντάλλαγμα: Νερό έναντι ασφάλειας ^[6].

Το τίμημα δεν ήταν μόνο πολιτικό. Ο ταμιευτήρας του Ατατούρκ κατέκλυσε και την αρχαία Σαμόσατα – ελληνιστική και ρωμαϊκή πόλη, γενέτειρα του Λουκιανού – θυμίζοντας ότι η υδρο-ηγεμονία θάβει και μνήμη, όχι μόνο χωράφια ^[7]. Η ίδια η φιλοσοφία της Άγκυρας διατυπώθηκε χωρίς περιστροφές: Κατά την εγκαινίαση του φράγματος, η τουρκική ηγεσία διακήρυξε ότι το νερό της Τουρκίας είναι δικό της, όπως το πετρέλαιο των Αράβων είναι δικό τους – κανείς κατάντη γείτονας δεν μπορεί να το διεκδικήσει ^[8].

Η μετα-Άσαντ Συρία: Το κρίσιμο πείραμα

Η πτώση του Άσαντ δεν τερμάτισε τον πόλεμο του νερού, αποκάλυψε πόσο απόλυτος είναι ο τουρκικός έλεγχος – και προς τις δύο κατευθύνσεις. Στην ξηρασία, οι ροές προς τη Συρία έπεσαν στα 200-300 m³/s, πολύ κάτω από το όριο των 500 m³/s του πρωτοκόλλου του 1987, με τη λίμνη του Τισρίν να χάνει ώς και το 85% της στάθμης της ^[9].

Και μετά, την άνοιξη του 2026, ο μοχλός αντιστράφηκε: Έκτακτες βροχοπτώσεις μαζί με απελευθέρωση συσσωρευμένων υδάτων από την τουρκική πλευρά εκτόξευσαν τη στάθμη, και για πρώτη φορά σε πάνω από τριάντα χρόνια άνοιξε ο υπερχειλιστής του φράγματος του Ταμπκά (1.500-1.800 m³/s), απειλώντας με πλημμύρα τη Ράκα και τη Ντέιρ εζ-Ζορ – μέχρι που, μετά από έκκληση της νέας Δαμασκού, η Άγκυρα μείωσε ξανά τη ροή ^[10]. Το ίδιο χέρι στην ίδια βρύση: Ξηρασία ή πλημμύρα, κατά βούληση.

Εδώ βρίσκεται η παγίδα για τη μεταβατική κυβέρνηση της Δαμασκού. Η πρώτη πραγματική δοκιμασία της κυριαρχίας της δεν ήταν ένα σύνταγμα, ήταν το αν θα έπειθε την Άγκυρα να “διαχειριστεί” τον ίδιο της τον ποταμό. Και η δύναμη που συνέβαλε στην ανατροπή του Άσαντ αποφασίζει πλέον αν η Συρία θα διψάσει, ή θα πλημμυρίσει. Εξάρτηση, όποια κι αν είναι η κατεύθυνση.

Υπάρχει και μια ακόμη διάσταση, πιο σκοτεινή. Το νερό έχει ενταχθεί οργανικά στην τουρκική εκστρατεία κατά των Κούρδων: Ο σταθμός ύδρευσης Αλούκ, υπό τουρκικό έλεγχο, έχει επανειλημμένα κόψει την παροχή σε πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους στη Χασάκα, ενώ το ίδιο το φράγμα Τισρίν υπήρξε στόχος τουρκικών πληγμάτων στα τέλη του 2024 – σε μια διαμαρτυρία, τουρκικό drone σκότωσε πέντε αμάχους – προτού περάσει, τον Ιανουάριο του 2026, υπό τον έλεγχο των δυνάμεων της μεταβατικής κυβέρνησης ^[11]. Το νερό εδώ δεν είναι πόρος· είναι λεία και όπλο μαζί.

Ιράκ: “Πετρέλαιο για νερό”

Στο Ιράκ, η ίδια λογική φτάνει στην τελείωσή της. Από τότε που το φράγμα Ιλισού τέθηκε σε λειτουργία το 2020, η Βαγδάτη αναγκάζεται να ζητά μηνιαία “ελάχιστη ροή” από την Άγκυρα, με εκτιμήσεις για μείωση των εισροών έως και 56% εξαιτίας των τουρκικών φραγμάτων ^[12]. Το 2025 ήταν το ξηρότερο έτος του Ιράκ, από το 1933: Τα εθνικά αποθέματα κατρακύλησαν σε ιστορικό χαμηλό ογδόντα ετών.

Ένας βροχερός χειμώνας 2025-26 έδωσε προσωρινή ανάσα – αλλά, όπως προειδοποιούν οι ειδικοί, πρόκειται για «προσωρινή ανακούφιση, όχι λύση»: Το Ιράκ εξακολουθεί να λαμβάνει λιγότερο από το 35% της θεωρητικής του ποσόστωσης, με το ~75% των υδάτων του να πηγάζει σε Τουρκία και Ιράν ^[13].

Η κρίση, βεβαίως, είναι πολυπαραγοντική – κλιματική αλλαγή, ιρανικά και συριακά φράγματα, δεκαετίες ιρακινής κακοδιαχείρισης, ο καθοριστικός όμως παράγοντας του άνω ρου παραμένει η Τουρκία. Χαρακτηριστικά, το καλοκαίρι του 2025 ο πρόεδρος Ερντογάν “ενέκρινε”, κατόπιν αιτήματος, την απελευθέρωση ~420 m³/s. Η ροή, δηλαδή, λειτουργεί ως παραχώρηση – όχι ως δικαίωμα ^[14].

Και μετά ήρθε η αποθέωση. Η συμφωνία “πετρέλαιο-για-νερό” του Νοεμβρίου 2025 – ιρακινά έσοδα από πετρέλαιο που χρηματοδοτούν τουρκικές εταιρείες για να χτίσουν τις υδατικές υποδομές του Ιράκ  – ενεργοποιήθηκε από το ιρακινό υπουργικό στα τέλη Ιουλίου 2026 και τίθεται σε ισχύ την 1η Σεπτεμβρίου 2026. Και το πιο αποκαλυπτικό: Σύμφωνα με τους όρους της, για μια πενταετία οι απελευθερώσεις νερού και η διαχείριση υποδομών εντός του ιρακινού εδάφους περνούν υπό τουρκική εποπτεία, προτού ο έλεγχος επιστρέψει στη Βαγδάτη ^[15].

Διαβάστε το ψύχραιμα: Ένα κατάντη κράτος πληρώνει τον άνω ηγεμόνα, σε πετρέλαιο, και του παραδίδει για πέντε χρόνια τα κλειδιά των ίδιων του των ποταμών. Αυτό δεν είναι η ωμή διακοπή του 1990, είναι η θεσμοποιημένη υδρο-ηγεμονία του 2026. Η Άγκυρα αντιτείνει ότι ουδέποτε χρησιμοποίησε το νερό ως μέσο πίεσης και ότι τα φράγματά της εξασφαλίζουν πιο ομαλή ροή – όμως το ερώτημα ποιος κρατά τον διακόπτη μόλις απαντήθηκε, με υπογραφή.

Το ενδιαφέρον της Ελλάδας

Η Δύση μετρά την τουρκική ισχύ σε μαχητικά, σε drones και σε τόνους εκτοπίσματος. Σπάνια τη μετρά σε κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Κι όμως, το νερό δίνει στην Άγκυρα κάτι που τα όπλα δεν δίνουν: Μόνιμη, διαρθρωτική, “αποποιήσιμη” μόχλευση πάνω σε δύο πρωτεύουσες – μετατρέψιμη σε επιρροή στο Κουρδικό, στην ενέργεια, στο μεταναστευτικό και στην ανασυγκρότηση.

Για την Ελλάδα το μάθημα είναι άμεσο. Το ίδιο δόγμα της “κυριαρχίας του άνω ρου” – ό,τι πηγάζει ή περνά από το έδαφός μου είναι δικό μου, και οι ανάγκες των άλλων είναι χάρη που παραχωρώ – είναι ακριβώς η λογική που η Άγκυρα κουβαλά στο Αιγαίο, στην ενέργεια και σε κάθε κοινό πόρο. Το να διαβάζεις τη στρατηγική της Τουρκίας στο νερό, σημαίνει να διαβάζεις τον στρατηγικό της χαρακτήρα. Μια δύναμη που μεταχειρίζεται τα ποτάμια ως εργαλείο, θα μεταχειριστεί έτσι και τις θαλάσσιες ζώνες, την ενέργεια και τις προσφυγικές ροές.

Ο 20ός αιώνας πολέμησε για το πετρέλαιο. Ο 21ος παζαρεύει ολοένα και περισσότερο για το νερό – και στη λεκάνη Τίγρη-Ευφράτη το παζάρι έχει ήδη κριθεί: Η μία πλευρά κρατά τη βρύση. Η Μεσοποταμία, η γη που εφηύρε την άρδευση και την πόλη, αγοράζει σήμερα πίσω το νερό της από τα υψίπεδα. Όποιος κρατά τις πηγές κρατά το μέλλον – και η Άγκυρα το ξέρει, ακόμη κι αν η Δύση επιμένει να μην το βλέπει.

 ^{[1] Τα τουρκικά πλήγματα (και δυνάμεων του Συριακού Εθνικού Στρατού) κατέστησαν το φράγμα Τισρίν ανενεργό από τον Δεκέμβριο του 2024, στερώντας νερό και ρεύμα από 413.000+ ανθρώπους.}

^{[2] Η Τουρκία ελέγχει έως ~90% της ροής του Ευφράτη· για το ~45% των δύο ποταμών.}

^{[3] Η αποθηκευτική ικανότητα του GAP ξεπερνά τα 100 δισ. m³, τριπλάσια του αθροίσματος Συρίας και Ιράκ.}

^{[4] Για την έννοια της “υδρο-ηγεμονίας” και για το “νομικό κενό” και την τουρκική άρνηση δεσμευτικού πολυμερούς πλαισίου.}

^{[5] Τον Ιανουάριο του 1990 η Τουρκία διέκοψε τη ροή του Ευφράτη κατά ~75% για περίπου έναν μήνα, για να γεμίσει τον ταμιευτήρα του Ατατούρκ.}

^{[6] Με το πρωτόκολλο του 1987 η Άγκυρα εγγυήθηκε μέση ετήσια ροή άνω των 500 m³/s· η Δαμασκός δεσμεύτηκε να τερματίσει τη στήριξη στο PKK.}

^{[7] Ο ταμιευτήρας του Ατατούρκ κατέκλυσε, μεταξύ άλλων, την αρχαία Σαμόσατα — ελληνιστική και ρωμαϊκή πόλη, γενέτειρα του Λουκιανού.}

^{[8] Κατά την εγκαινίαση του φράγματος (1992) ο τότε πρόεδρος Ντεμιρέλ διακήρυξε, κατ’ ουσίαν, ότι ούτε η Συρία ούτε το Ιράκ μπορούν να διεκδικήσουν τα ύδατα της Τουρκίας, όπως η Τουρκία δεν διεκδικεί το αραβικό πετρέλαιο.}

^{[9] Στην ξηρασία οι ροές προς τη Συρία έπεσαν στα 200–300 m³/s (έναντι 500 του πρωτοκόλλου), με τη λίμνη του Τισρίν να χάνει ~85% της στάθμης της. Τα τρία φράγματα του Ευφράτη καλύπτουν ~70% της συριακής ηλεκτροπαραγωγής, ενώ το 2025 οι βροχοπτώσεις έπεσαν ~70% και ~75% των ξηρικών εκτάσεων βγήκε από την παραγωγή.} 

^{[10] Στα τέλη Μαΐου 2026 έκτακτες βροχοπτώσεις μαζί με απελευθέρωση συσσωρευμένων υδάτων από την τουρκική πλευρά εκτόξευσαν τη στάθμη· ο υπερχειλιστής του φράγματος του Ταμπκά άνοιξε για πρώτη φορά σε πάνω από τριάντα χρόνια (1.500–1.800 m³/s), προτού η Άγκυρα μειώσει ξανά τη ροή κατόπιν συνεννόησης με τη Δαμασκό.} 

^{[11] Ο σταθμός ύδρευσης Αλούκ, υπό τουρκικό έλεγχο, έχει επανειλημμένα κόψει την παροχή σε 1+ εκατομμύριο ανθρώπους στη Χασάκα· το φράγμα Τισρίν, στόχος τουρκικών πληγμάτων στα τέλη του 2024 (σε διαμαρτυρία, τουρκικό drone σκότωσε πέντε αμάχους), πέρασε τον Ιανουάριο του 2026 υπό τον έλεγχο δυνάμεων της μεταβατικής κυβέρνησης.}

^{[12] Το φράγμα Ιλισού (2020) υποχρέωσε τη Βαγδάτη σε μηνιαία αιτήματα “ελάχιστης ροής”· οι τουρκικές υποδομές έχουν μειώσει τις εισροές του Ιράκ κατά ~56%.}

^{[13] Το 2025 ήταν το ξηρότερο έτος του Ιράκ από το 1933· τα αποθέματα έπεσαν σε ιστορικό χαμηλό ~4 δισ. m³. Ο βροχερός χειμώνας 2025–26 τα ανέβασε κοντά στα 20 δισ. m³ (περ. διετής κάλυψη πόσιμου), αναπληρώνοντας όμως μόνο ~26% όσων χάθηκαν από το 2020 — “προσωρινή ανακούφιση, όχι λύση”. Το Ιράκ λαμβάνει <35% της θεωρητικής του ποσόστωσης, με ~75% των υδάτων του να πηγάζει σε Τουρκία και Ιράν.} 

^{[14] Το καλοκαίρι του 2025 ο πρόεδρος Ερντογάν “ενέκρινε”, κατόπιν αιτήματος, την απελευθέρωση ~420 m³/s.}

^{[15] Η συμφωνία-πλαίσιο “πετρέλαιο-για-νερό” (Νοέμβριος 2025) ενεργοποιήθηκε από το ιρακινό υπουργικό στα τέλη Ιουλίου 2026 και τίθεται σε ισχύ την 1η Σεπτεμβρίου 2026· κατά τους όρους της, για μια πενταετία οι απελευθερώσεις νερού και η διαχείριση υποδομών εντός του ιρακινού εδάφους περνούν υπό τουρκική εποπτεία.} 

Πως είναι δυνατόν να έχει τεθεί υπό τηλεφωνική παρακολούθηση από την ΕΥΠ με την έγκριση του Μητσοτάκη, τόσο αυτός, όσο και ο αρχηγός του ΓΕΣ Χαράλαμπος Λαλούσης και ο Αντιπτέραρχος εν αποστρατεία Θεόδωρος Λάγιος που υπηρέτησε ως Γενικός Διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων και να μην αντέδρασαν, γι’ αυτή τη μεγίστη προσβολή από τον πρωθυπουργό, που ήταν και ο άμεσος προϊστάμενος της ΕΥΠ;

Η τιμή του στρατιωτικού

Που είναι η στρατιωτική τιμή και η υπόληψη; Ποιο ήταν το μήνυμα που έστειλαν στα στελέχη των Ενόπλων δυνάμεων. Που πήγαν οι όρκοι για την τήρηση του Συντάγματος. Τι σηματοδοτεί για την τιμή του κ. Φλώρου αυτή η γελοία δήλωση – γλείψιμο στον αρχιερέα της διαπλοκής και των σκανδάλων; Θα τον τοποθετήσει το “αφεντικό” στο επικρατείας για να γίνει βουλευτής;

Σύμφωνα με όσα αποκάλυψε το Documento αναφορικά με το ενημερωτικό δελτίο της ΕΥΠ, η οποία παρακολουθούσε τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας στρατηγό Κωνσταντίνο Φλώρο, το σπίτι που αγοράστηκε το 2021 στην περιοχή του Παπάγου φαίνεται ότι κοστίζει 1,2 εκατ. ευρώ. Αυτή, σύμφωνα με τις περιγραφές των μυστικών υπηρεσιών, είναι η εμπορική αξία του ακινήτου. Κατά το ίδιο πληροφοριακό δελτίο ωστόσο προκύπτει πως για την αγορά του πολυτελούς ακινήτου σε μια από τις πιο ακριβές γειτονιές της Αττικής δόθηκαν 600.000 ευρώ κάτω από το τραπέζι. Ήταν δηλαδή “μαύρα”, λέξη την οποία χρησιμοποιεί και η ΕΥΠ.

Δικαστές εντολοδόχοι της κυβέρνησης

Δυστυχώς, την ίδια υποταγή είχαμε και από τις ηγεσίες της Δικαιοσύνης στα επτάμισι χρόνια που είναι πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης. Εκτελεστές των εντολών του πρωθυπουργού οι κορυφαίοι του Αρείου Πάγου Ντογιάκος, Κλάπα, Αδειλίνη, Τζαβέλας. Ειδικά ο τελευταίος ξεπέρασε κάθε όριο εντιμότητας όταν αποφάσισε να μπαζώσει οριστικά (!) την υπόθεση των υποκλοπών από την ΕΥΠ, αναφέροντας ότι «δεν προέκυψε σύνδεση της ΕΥΠ ή άλλης κρατικής υπηρεσίας (ΕΛ.ΑΣ. ή Αντιτρομοκρατικής) με το κακόβουλο λογισμικό Predator». Και αυτό παρότι η κυβέρνηση, έχει ομολογήσει τις παράνομες παρακολουθήσεις.

Ο Χρήστος Ράμμος επίτιμος αντιπρόεδρος του ΣτΕ και, από το 2019 μέχρι την πρόσφατη παραίτησή του, πρόεδρος της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), σχολιάζοντας την απόφαση του εισαγγελέα τους Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλα να θέσει την υπόθεση των υποκλοπών από την ΕΥΠ στο αρχείο είπε: «Μένω άφωνος».

Να σημειώσουμε ότι ο κ. Τζαβέλας είχε ο ίδιος υπογράψει την παρακολούθηση από την ΕΥΠ (!) έντεκα στόχων. Πρόκειται για τους Κωστή Χατζηδάκη (υπουργό Εργασίας τότε, νυν αντιπρόεδρο της κυβέρνησης), Χρήστο Μπαρδάκη (οικονομικό εισαγγελέα), Θανάση Κουκάκη (δημοσιογράφο) Γιώργο Μυλωνάκη (υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ), Τίνα Μεσσαροπούλου (δημοσιογράφο – σύζυγο του Γ.Μυλωνάκη), Γιάννη Ολύμπιο (συνιδρυτή V+O), Θωμά Βαρβιτσιώτη (συνιδρυτή V+O), Κωνσταντίνο Μουσουρούλη (συντονιστής Σχεδίου Δίκαιης Μετάβασης), Μανώλη Γραφάκο (γενικό γραμματέα), Αργυρώ Ξαγοράρη (στενή συνεργάτιδα της Μαρέβας Γκραμπόφσκι), Νικόλαο Σιγάλα (στενό συνεργάτη του Κ.Χατζηδάκη). Και παρόλα αυτά δεν ζήτησε να αυτοεξαιρεθεί!

Από τα ισόβια στο αρχείο!

Να θυμίσουμε ότι στη δίκη για υποκλοπές, το Πρωτοδικείο επέβαλε ποινές 126 έτη φυλάκισης στον καθένα για τους τέσσερις πρωταγωνιστές, πωλητές και διαχειριστές του Predator, Ταλ Ντίλιαν, Φέλιξ Μπίτζιο, Γιάννη Λαβράνο (κουμπάρο του Γρ. Δημητριάδη) και Σάρα Αλεξάνδρα Χάμου αναφέροντας ότι: «Πρέπει η υπόθεση να διερευνηθεί περαιτέρω και να επανεξετασθεί η τυχόν τέλεση εκ μέρους των κατηγορουμένων και πιθανώς τρίτων συμμέτοχων και άλλων αξιόποινων πράξεων και δη της κατασκοπείας…»!

Και μετά την πρωτόδικη καταδίκη, ο Ισραηλινός Ταλ Ντίλιαν, πρώην στέλεχος της Μοσάντ, απείλησε τον Μητσοτάκη πως θα παρουσιάσει τις αποδείξεις ότι πούλησε το Predator στην ελληνική κυβέρνηση, θυμίζοντας τι έπαθε ο Αμερικανός πρόεδρος Νίξον όταν αποκαλύφθηκε η επιχείρηση παγίδευσης των τηλεφώνων στα γραφεία του Δημοκρατικού κόμματος!

Και ο κ. Τζαβέλας χωρίς δισταγμό, εκτέλεσε τη διαταγή μπαζώματος αυτού του σκανδάλου, ώστε ο κ. Ντίλιαν να μη χρειαστεί να αποκαλύψει τα στοιχεία του! Σε οποιαδήποτε δημοκρατική χώρα με ανεξάρτητη δικαιοσύνη, οι υποκλοπές με την άδεια του πρωθυπουργού, θα είχε οδηγήσει σε παραίτηση κάθε κυβέρνηση.

Παράλληλα, κατηγορεί την Ελλάδα ότι επιχειρεί να εργαλειοποιήσει την προστασία του περιβάλλοντος για πολιτικούς σκοπούς, υποστηρίζοντας ότι τέτοιες ενέργειες δεν επηρεάζουν τις πάγιες νομικές θέσεις της Τουρκίας.

Yunanistan Tarafından İlan Edilen Turizm Özel Mekansal Çerçevesi Hakkında:

Yunanistan tarafından bugün (7 Ağustos) Ege Denizi’ni de kapsayacak şekilde ilan edilen Turizm Özel Mekansal Çerçevesi, aidiyeti uluslararası antlaşmalarla Yunanistan’a devredilmemiş coğrafi formasyonlar…

— Öncü Keçeli | Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü (@oncukeceli) August 7, 2026

Τι υποστηρίζει η Τουρκία

Η τουρκική πλευρά επισημαίνει ακόμη ότι σε κλειστές ή ημίκλειστες θάλασσες, όπως το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος, θα πρέπει να αποφεύγονται οι μονομερείς ενέργειες και να προκρίνεται η συνεργασία μεταξύ των παράκτιων κρατών, σύμφωνα με το διεθνές ναυτικό δίκαιο.

Κλείνοντας, η Άγκυρα αναφέρεται στη Διακήρυξη των Αθηνών για τις Φιλικές Σχέσεις και την Καλή Γειτονία της 7ης Δεκεμβρίου 2023, δηλώνοντας ότι παραμένει υπέρ μιας «ειλικρινούς και ολοκληρωμένης προσέγγισης» για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών, στη βάση του διεθνούς δικαίου, της ισότητας και της καλής γειτονίας.

Στο τμήμα του Δούναβη που οριοθετεί τα σύνορα ανάμεσα στη Σερβία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, κοντά στο σερβικό λιμάνι του Πράχοβο, “αναδύθηκαν” τα σκουριασμένα κύτη και κατάρτια του στόλου της ναζιστικής Γερμανίας που επιχειρούσε στη Μαύρη Θάλασσα. Τον Σεπτέμβριο του 1944, καθώς οι σοβιετικές δυνάμεις προέλαυναν στα Βαλκάνια και οι γερμανικές μονάδες υποχωρούσαν ατάκτως από τη Ρουμανία, οι Γερμανοί βύθισαν μεγάλο μέρος του στόλου της στον Δούναβη.

Τα βυθισμένα πολεμικά απασχολούν τη Σερβία εδώ και πολύ καιρό αλλά δυσκολεύεται να τα απομακρύνει, επειδή είναι γεμάτα εκρηκτικά. Ο Δούναβης αποτελεί βασική εμπορική αρτηρία που διασχίζει δέκα ευρωπαϊκές χώρες, μεταφέροντας πρώτες ύλες, καύσιμα και εμπορεύματα. Η μείωση της στάθμης των υδάτων έχει περιορίσει δραστικά τη διέλευση μεγάλων φορτηγών πλοίων, παραλύοντας σε μεγάλο βαθμό την εμπορική κίνηση στην περιοχή.

Βουλγαρία

Καθώς η στάθμη του ποταμού έπεσε και στη Βουλγαρία, αποκαλύφθηκαν τμήματα της γέφυρας του Μεγάλου Κωνσταντίνου, του θεμελιωτή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Τώρα οι αρχαιολόγοι έχουν μια ευκαιρία να παρατηρήσουν ένα από τα εντυπωσιακά έργα του 328 μ.Χ.

Μιλώντας στο Reuters, ο Πάβελ Ποπόφ, του Περιφερειακού Ιστορικού Μουσείου στο Πλέβεν στη Βουλγαρία, είπε:

«Για τους αρχαιολόγους, αυτές οι στιγμές είναι εξαιρετικά πολύτιμες επειδή η φύση αποκαλύπτει για λίγο ένα αντικείμενο που είναι κρυμμένο κάτω από τον Δούναβη για το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Μας δίνει μια σπάνια ευκαιρία να την παρατηρήσουμε, να την καταγράψουμε και να τη μελετήσουμε».

Η γέφυρα, μήκους 2 χιλιομέτρων, εγκαινιάστηκε το 328 μ.Χ. αλλά καταστράφηκε μετά από 40 χρόνια, το 367 μ.Χ. Συνέδεε την αρχαία πόλη Οἶσκο και αργότερα Ulpia Oescus της σημερινής βόρειας Βουλγαρίας με τη Συκίβιδα όπως την αναφέρει ο Προκόπιος ή Σουτσιντάβα στη σημερινή Ρουμανία -οι δύο πόλεις ήταν και παραμένουν “απέναντι” στις όχθες του ποταμού.

Η επικρατέστερη ιστορική εκδοχή αναφέρει ότι οι Βυζαντινοί την κατέστρεψαν για να εμποδίσουν τις βαρβαρικές φυλές (κυρίως τους Γότθους) να τη χρησιμοποιήσουν για να εισβάλουν εύκολα στα εδάφη τους νοτίως του Δούναβη. Ἀλλες εκδοχές αναφέρουν τα φυσικά αίτια καθώς ήταν από ξύλο το μεγαλύτερο μέρος της κατασκευής και δεν άντεξε ούτε στις φουσκονεριές ούτε στους πάγους που “κατέβαζε”ο Δούναβης. Μια τριτη εκδοχή είναι ότι η γέφυρα υπέστη μεγάλες καταστροφές όταν εισέβαλαν Γότθοι γύρω στο 355-367 μ.Χ.

Γενικότερα έχουμε απομακρυνθεί από τη «στενή» ερμηνεία των δεδομένων, ρέει το χρήμα και εφαρμόζεται, ως τρόπος ζωής, το «μαζί τα φάγαμε» που εξασφαλίζει «κοινωνική ειρήνη», μακροημέρευση των κυβερνήσεων, πολιτική ηρεμία και κάποια σταθερότητα. Ο λόγος είναι απλός. Έχει μεγαλώσει η πίττα, μπορούν να την μοιραστούν περισσότεροι.

Ο Μητσοτάκης το παράκανε θέλοντας τρίτη θητεία, λένε όσοι δεν κάθονται στο τραπέζι των επισήμων, να φάνε και να πιούνε όσο θέλουν και ότι θέλουν. Απλά πράγματα, κατανοητά στον καθένα. Κάτι τέτοια χαλάνε την πιάτσα, την ισότητα των ευκαιριών, την εύρυθμη λειτουργία της Δημοκρατίας.

Ο Μητσοτάκης και τα εθνικά θέματα

Κάτι άλλο που χαλάει την πιάτσα σε όλες τις χώρες και ιδιαίτερα στην Ελλάδα είναι τα λεγόμενα «εθνικά θέματα». Ο Τραμπ ο φαταούλας (αρχηγός των ΗΠΑ) χαλάει την ηρεμία των Ευρωπαίων ζητώντας να καταλάβει εδάφη χωρών της Ευρώπης πχ της Δανίας, την Γροιλανδία. Έτσι ανοίγει κακοτράχαλος δρόμος επειδή αν αρχίσεις από τις φώκιες της Γροιλανδίας είναι θέμα χρόνου και διάθεσης να θέλεις να φας και όποιο άλλο κομμάτι σου γυαλίσει. Η Δανία αγρίεψε και λέει θα αντισταθεί ένοπλα. Βασίζεται ότι αν πέσει μια μόνο τουφεκιά για εδαφικά θέματα στην κατεστημένη Ευρώπη δεν θα διαλυθεί απλώς το «μαγαζί», η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά όλη Δύση θα πάει κατά διαβόλου…

Για την Ελλάδα, όμως, για τα Βαλκάνια, δεν είναι έτσι κι ας παριστάνει ο Μητσοτάκης ότι όλα είναι καλά. Ο Μητσοτάκης και όλη η παρέα του πολιτικού κόσμου παριστάνουν τις αθώες περιστερές, τις ειρηνόφιλες παρθένες και βγάζουν λόγους περί ειρήνης, φρεγατών, πυραύλων Patriot και διαφόρων άλλων αλλά είναι το μόνο που όντως τρέμουν.

Όλος ο πολιτικός κόσμος, από τις φυλακές έως τους συντρόφους του ΚΚΕ, έχει παραπλήσια στάση, ανήσυχη, αμυντική, φοβισμένη. Διότι βλέπουν- και το χειρότερο, ξέρουν- ότι η προστατευτική ομπρέλα της Δύσης δεν είναι πλέον ανοιχτή για προστασία. Δεν το αποδεικνύει μόνο η κατεχόμενη Κύπρος. Αλλά και τα «κατεχόμενα» νερά του Αιγαίου από τους Τούρκους ψαράδες πχ στη Σάμο και στους Φούρνους και όπου ουδείς μιλάει από την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση, του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένου. Δεν μιλάμε, εννοείται, για το «κουτσό άλογο» που θέλει μάνι-μάνι να γίνει αν όχι κυβέρνηση, τουλάχιστον αντιπολίτευση.

Κλείνοντας, η Ελλάδα δεν μπορεί να εφησυχάζει, όπως ο πολιτικός κόσμος προσπαθεί να μας πείσει ότι πρέπει να κάνουμε, αλλά να τσακωνόμαστε για κάθε ζήτημα περί όνου σκιάς. Τα Τέμπη εντάσσονται πλέον στην κατηγορία του ποιητή που διακηρύσσει: ένας δεν είμαι μα χιλιάδες κι όχι μονάχα οι ζωντανοί…. Αλλά γι’ αυτό δεν επαρκεί ο Τολστόϊ στο μπλουζάκι, όπως ανεπαρκές ήταν και ο Τσε Γκεβάρα νεκρός στο στήθος νεολαίας άλλης εποχής.

Γιατί οι Σαλάτες είναι Επικίνδυνες το Καλοκαίρι

Το καλοκαίρι δημιουργεί το ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξη βακτηρίων: υψηλή θερμοκρασία και υγρασία. Οι σαλάτες, λόγω της φύσης τους, καταναλώνονται συνήθως ωμές, χωρίς θερμική επεξεργασία. Αυτό σημαίνει πως αν κάποια μικρόβια υπάρχουν ήδη στα υλικά, δεν υπάρχει τίποτα που να τα καταστρέψει, όπως συμβαίνει στο μαγείρεμα.

Επιπλέον, είναι εύκολο να συμβούν επιμολύνσεις από λάθος χειρισμούς – όπως όταν κόβουμε πρώτα το ωμό κοτόπουλο και μετά τα λαχανικά με το ίδιο μαχαίρι, χωρίς πλύσιμο. Παθογόνα όπως η σαλμονέλα, το E.coli και η Listeriamonocytogenes παραμονεύουν και μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές τροφικές δηλητηριάσεις.

Ποιες Συνθήκες Αποθήκευσης Ευνοούν τα Μικρόβια

Τα βακτήρια αγαπούν τη θερμοκρασία δωματίου – ειδικά μεταξύ 5°C και 60°C, γνωστή και ως «ζώνη κινδύνου». Σε αυτή τη θερμοκρασιακή ζώνη, τα παθογόνα μπορούν να διπλασιαστούν κάθε 20 λεπτά. Γι’ αυτό είναι απαραίτητο: Να διατηρείς τις σαλάτες και τα υλικά τους στο ψυγείο, κάτω από 4°C. Να αποφεύγεις να αφήνεις εκτός ψυγείου τροφές που περιέχουν ευπαθή συστατικά (όπως μαγιονέζα, αυγό, τυρί, τόνο, κοτόπουλο) για πάνω από 1-2 ώρες.

Να αποθηκεύεις τα πλυμένα και κομμένα λαχανικά σε αεροστεγή δοχεία στο ψυγείο. Να αποφεύγεις να αποθηκεύεις σαλάτες με ντρέσινγκ ή σάλτσες πάνω από 24 ώρες. Τα υγρά βοηθούν στην ανάπτυξη μικροβίων και στην αλλοίωση. Είναι σημαντικό να προσέχεις επίσης την καθαριότητα του ψυγείου σου, καθώς η ύπαρξη σταγονιδίων ή τροφών που στάζουν μπορεί να μεταφέρει βακτήρια από το ένα τρόφιμο στο άλλο.

Πώς να Πλένεις και να Συντηρείς Σωστά τα Υλικά

Το σωστό πλύσιμο και συντήρηση είναι καθοριστικά βήματα για την πρόληψη της τροφικής δηλητηρίασης. Παρακάτω σου έχω ετοιμάσει μια λίστα για το τι είναι καλό να προσέχεις.

1. Πλύσιμο Λαχανικών

Πλύνε όλα τα λαχανικά κάτω από τρεχούμενο, κρύο νερό, ακόμη και όσα είναι συσκευασμένα ως «έτοιμα προς κατανάλωση». Χρησιμοποίησε ειδική βούρτσα για λαχανικά (π.χ. για καρότα, πατάτες, αγγούρια). Άφησέ τα να στεγνώσουν καλά σε χαρτί κουζίνας ή φυγόκεντρο για σαλάτες (saladspinner), ώστε να αποφύγεις την υγρασία που ευνοεί την ανάπτυξη μικροβίων.

2. Πρωτεΐνες (κοτόπουλο, τόνος, αυγά)

Το κοτόπουλο πρέπει να μαγειρεύεται καλά και να μην αγγίζει άλλα υλικά μετά το ψήσιμο. Τα αυγά να είναι καλοβρασμένα και να διατηρούνται στο ψυγείο έως τη χρήση. Ο τόνος σε κονσέρβα είναι πιο ασφαλής, αλλά μετά το άνοιγμα πρέπει να φυλάσσεται σε γυάλινο ή πλαστικό δοχείο στο ψυγείο, όχι στο κουτί του.

3. Τυριά

Προτίμησε σκληρά ή ημίσκληρα τυριά, καθώς τα μαλακά (όπως φέτα ή brie) αλλοιώνονται πιο εύκολα. Κόψε την ποσότητα που θα χρησιμοποιήσεις και βάλε αμέσως πίσω στο ψυγείο το υπόλοιπο.

Ποια Υλικά χρειάζονται Έξτρα Προσοχή

Όπως σου ανέφερα και παραπάνω, ορισμένα υλικά είναι πιο ευπαθή και χρειάζεται να αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερη προσοχή. Πάμε να δούμε παρακάτω. Φρέσκα φύλλα (μαρούλι, ρόκα, σπανάκι): είναι από τα πιο συχνά μολυσμένα με E.coli ή Listeria. Πλύνε τα σχολαστικά και απόφυγε να καταναλώνεις μαραμένα φύλλα. Μαγιονέζα: ειδικά αν είναι φτιαγμένη στο σπίτι με αυγά, μπορεί να είναι εστία σαλμονέλας.

Προτίμησε έτοιμη μαγιονέζα που έχει υποστεί παστερίωση και φύλαξέ την στο ψυγείο. Φρούτα που προστίθενται σε σαλάτες (π.χ. φράουλες, μάνγκο): Πλύνε τα καλά και κατανάλωσε τα άμεσα. Κρουτόν ή ξηροί καρποί: ενώ είναι γενικά ασφαλή, αν μείνουν πολύ καιρό σε υγρασία μπορούν να αναπτύξουν μούχλα.

Tips για Ασφαλή Γεύματα εκτός Σπιτιού

Το πικνίκ, η παραλία ή η εκδρομή είναι ιδανικές περιστάσεις για να απολαύσεις μια σαλάτα. Ωστόσο, οι συνθήκες εκτός σπιτιού απαιτούν επιπλέον προσοχή:

1.Μεταφορά με Ισοθερμική Τσάντα
Χρησιμοποίησε τσάντες ή ψυγειάκια με παγοκύστες για να κρατήσεις τα τρόφιμα σε χαμηλή θερμοκρασία.

2. Διατήρηση Συστατικών Ξεχωριστά
Μετέφερε τα υλικά ξεχωριστά (λαχανικά, ντρέσινγκ, πρωτεΐνες) και συνδύασέ τα λίγο πριν το φαγητό, ώστε να μην αλλοιωθούν.

3. Αποφυγή Αυγών και Μαγιονέζας
Προτίμησε σαλάτες χωρίς αυτά, καθώς αλλοιώνονται πολύ εύκολα στον ήλιο.

4. Χρήση Καθαρών Σκευών και Χεριών
Θυμήσου να έχεις μαζί σου αντισηπτικάμαντηλάκιαή gel, καθαρά κουτάλια/πιρούνια και απόφυγε να χρησιμοποιείς τα χέρια σου για το σερβίρισμα.

5. Κατανάλωση Άμεσα
Η σαλάτα πρέπει να καταναλώνεται το πολύ μέσα σε 1-2 ώρες από την παρασκευή της, ειδικά αν βρίσκεσαι σε κάποιο μέρος όπου δεν υπάρχει ψυγείο.

Συμπερασματικά

Οι σαλάτες είναι μια από τις πιο αγαπημένες καλοκαιρινές επιλογές — δροσερές, ελαφριές, γεμάτες βιταμίνες και ιδανικές για όσους θέλουν κάτι θρεπτικό. Όμως, όσο υγιεινές κι αν είναι, χρειάζονται προσοχή! Η ζέστη του καλοκαιριού δημιουργεί ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη μικροβίων, και επειδή οι σαλάτες τρώγονται ωμές, δεν έχουν “δεύτερη ευκαιρία” αν γίνει κάποιο λάθος. Αρκεί ένα φύλλο μαρουλιού που δεν έχει πλυθεί καλά, ένα αυγό που δεν είναι παστεριωμένο ή το να μείνει η σαλάτα για ώρες εκτός ψυγείου – και μπορεί να προκληθεί τροφική δηλητηρίαση.

Το καλό νέο είναι πως, αν ακολουθήσουμε μερικούς απλούς κανόνες υγιεινής, μπορούμε να απολαύσουμε τις σαλάτες μας με απόλυτη ασφάλεια. Τι σημαίνει αυτό; Καλά πλυμένα και φρέσκα υλικά, σωστή αποθήκευση στο ψυγείο και προσοχή στη μεταφορά τους — ειδικά όταν βρισκόμαστε εκτός σπιτιού ή σε πικνίκ. Η πρόληψη είναι πάντα καλύτερη από τη θεραπεία. Λίγη έξτρα φροντίδα και ενημέρωση είναι το “κλειδί” για να απολαμβάνουμε τις σαλάτες μας χωρίς δυσάρεστες εκπλήξεις!

* Η Σταμουλία Κοκκοβού είναι διαιτολόγος-διατροφολόγος

* Σε συνεργασία με το medNutrition

Χθες οι τιμές του κίτρινου μετάλλου αυξήθηκαν κατά 0,2% στα 4.298-4.350 δολάρια ανά ουγγιά. Αιτία είναι η ανησυχία από το συνεχιζόμενο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, αλλά και η αύξηση της απόδοσης των αμερικανικών ομολόγων (κάμψη του επιτοκίου), που καθιστά ελκυστικότερη την επένδυση στο χρυσάφι. Πίσω από αυτά τα αίτια βρίσκεται η πρόβλεψη ότι η απασχόληση εργατών στις ΗΠΑ θα χαλαρώσει κάπως την επιθετική στάση του νέου διοικητή της Fed, Kevin Warsh, για αύξηση των επιτοκίων, λόγω του πληθωρισμού από την τιμή της βενζίνης.

Αγορές: Η αβεβαιότητα ενισχύει τον χρυσό

Το προηγούμενο σύνθημα του προέδρου Τραμπ, «σκάψε, μωρό μου, σκάψε» (δηλαδή περισσότερη εξόρυξη πετρελαίου), έχει τώρα αντικατασταθεί με το έτερο μότο: «διύλισε κι άλλο», καθώς η δυνατότητα των αμερικανικών διυλιστηρίων έχει φτάσει στα όριά της και υποχωρεί. Λίγο μακρύτερα, η κρίση του ιαπωνικού νομίσματος, του γεν, συνεχίζεται παρά την άγρια παρέμβαση της Τράπεζας της Ιαπωνίας. Το δολάριο ανατιμήθηκε έναντι του γεν στο 158 ¥/$, αποκαλύπτοντας, για πρώτη φορά, την ανορθόδοξη ανάμιξη της Fed στις αγορές συναλλάγματος, πωλώντας… ευρώ αντί δολαρίων για τη στήριξη της ισοτιμίας του γεν, ώστε να μην κατρακυλήσει κι άλλο.

Με άλλα λόγια, «κομφούζιο» στις αγορές, οπότε το ενδιαφέρον για τον χρυσό, που είχε πέσει μέχρι και τα 3.353 δολάρια μετά την εκτόξευσή του πέρυσι στα 5.626 δολάρια, τώρα επιστρέφει. Προσοχή όμως: η αγορά χρυσού είναι πολύ ρηχή και μπορεί εύκολα να χειραγωγηθεί από τις κεντρικές τράπεζες, τα καρτέλ και τα αμοιβαία κεφάλαια, με αποτέλεσμα να πιεστεί το χρυσάφι προς τα κάτω. Η τάση, πάντως, είναι εκ νέου ανοδική, όπως και η ευκαιρία κέρδους.

«Έχουμε καταγράψει την άμεση εμπλοκή του ΝΑΤΟ σε επιθέσεις σε ρωσικό έδαφος», αναφέρουν οι χάκερς στο TASS. «Αποκαλύφθηκε η ταυτότητα του ατόμου που παρείχε τις ακριβείς συντεταγμένες των στόχων στη Ρωσία και στη συνέχεια υποκίνησε την Ουκρανία σε πλήγματα. Οι πληροφορίες διαβιβάστηκαν στο Κίεβο από τον ειδικό σε υβριδικό πόλεμο Μπαρτ ντε Βάχτερ, ο οποίος εργάζεται για τις υπηρεσίες πληροφοριών του ΝΑΤΟ. Ο ντε Βάχτερ συνδέεται επί του παρόντος με το HAVN (Δίκτυο Επαγρύπνησης Υβριδικής Ανάλυσης), το οποίο συνεργάζεται με τις Ειδικές Επιχειρησιακές Δυνάμεις και τις υπηρεσίες πληροφοριών του ΝΑΤΟ».

ΝΑΤΟ και SBU

Σύμφωνα με τους χάκερς,  «ο ντε Βάχτερ  είχε επικοινωνίες με στελέχη της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας και τους έστειλε πληροφορίες όχι μόνο για τερματικούς σταθμούς πετρελαίου και φυσικού αερίου, αλλά και για ένα δεξαμενόπλοιο της Gazprom που μετέφερε υγροποιημένο φυσικό αέριο. Στις 4 Ιουλίου, συστήματα αεράμυνας αναχαίτισαν ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη που κατευθύνονταν προς έναν τερματικό σταθμό πετρελαίου στην περιοχή Κιρόφσκι της Αγίας Πετρούπολης. Συντρίμμια του μη επανδρωμένου αεροσκάφους βρέθηκαν επίσης κοντά στο λιμάνι του Βισότσκ στην περιοχή του Λένινγκραντ τον Ιούλιο του 2026.»

Στην αλληλογραφία εμπλέκονται επίσης ο προϊστάμενος του Βάχτερ από τις δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών (με το όνομα “Μάρτιν”), καθώς και ο ταγματάρχης της ουκρανικής SBU, Μιχαήλ Μαρτσένκο, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως ειδικός σε «υβριδικές απειλές, κατασκοπεία, δολιοφθορές και πληροφοριακές επιχειρήσεις».

Ερωτήματα

Αναφέρεται ότι ο άνδρας αυτός, ονόματι Bart De Wachter, σύμφωνα με τους χάκερς, εργάζεται «στην οργάνωση HAVN (Hybrid Analyse Vigilant Network, Δίκτυο Επαγρύπνησης Υβριδικής Ανάλυσης), που συνεργάζεται με τις Ειδικές Επιχειρησιακές Δυνάμεις και τις υπηρεσίες πληροφοριών του ΝΑΤΟ». Δεν μπορέσαμε να βρούμε τέτοια οργάνωση με επίσημη παρουσία αν και το ΝΑΤΟ συνεργάζεται με πάνω από τρεις παρόμοιες οργανώσεις.

Το όνομα του Βάχτερ δεν ανακύπτει στην έρευνα αυτών των επίσημων οργανώσεων του ΝΑΤΟ ή των απλών συνεργατών του στον συγκεκριμένο τομέα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ο Βάχτερ είναι ανύπαρκτο πρόσωπο (υπάρχουν πολλοί με αυτό το όνομα στο χώρο της πληροφορικής) ή ότι είναι ανύπαρκτο το συγκεκριμένο δίκτυο υβριδικών απειλών ως ανεπίσημος ή και επίσημος συνεργάτης του ΝΑΤΟ, γιατί μπορεί κάλλιστα να λειτουργεί συγκεκαλυμμένα.

Οφείλουμε όμως να αναφέρουμε ότι δεν μπορέσαμε να βρούμε στοιχεία επ΄ αυτών. Κρατάμε ασφαλώς επιφυλάξεις, καθώς είμαστε δημοσιογράφοι και δεν έχουμε πηγές στις μυστικές υπηρεσίες. Είναι εξάλλου γνωστός ο ρόλος της Δύσης από την πρώτη στιγμή σε αυτή την σύγκρουση.

Τραμπ: “Κι εμείς χρειαζόμαστε πυραύλους”

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ απέκλεισε και πάλι την αποστολή πυραύλων Patriot στην Ουκρανία, όπως είχε κάνει και προ ημερών, όταν μάλιστα είπε ότι, δεν θέλει ούτε τεχνογνωσία ένα άλλο κράτος που είναι άγνωστο για το πώς θα την χρησιμοποιήσει μελλοντικά. Στην τελευταία συνέντευξή του επί του θέματος, όταν ρωτήθηκε για το τι θα κάνει με τις επαναλαμβανόμενες κάθε μέρα εκκλήσεις του Ζελένσκι, είπε:

«Κι εμείς χρειαζόμαστε και πυραύλους. Ο Μπάιντεν είχε παράσχει τεράστια στρατιωτική βοήθεια.  Έδωσε στον Ζελένσκι πυρομαχικά αξίας 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αυτή η στρατιωτική βοήθεια είχε εξαντλήσει τα αποθέματα των ΗΠΑ και τώρα ανανεώνουμε το οπλοστάσιό μας και στηριζόμαστε σε πυρομαχικά που διαφορετικά δεν θα χρειαζόμασταν. Λυπάμαι για αυτό που συμβαίνει στην Ουκρανία, αλλά δεν είναι δικός μας πόλεμος, μας χωρίζει ένας ωκεανός. Με στενοχωρεί πάντως ότι βλέπω 25.000 νέους ανθρώπους να σκοτώνονται κάθε μήνα από κάθε πλευρά».

Αρχικά δεν ήταν σαφές εάν στο Σύμφωνο θα περιλαμβανόταν όρος ότι η επίθεση εναντίον ενός μέρους θα αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων. «Η συμφωνία έχει ως στόχο την ενίσχυση της συλλογικής αποτροπής κατά κάθε επιθετικής ενέργειας και ορίζει ότι κάθε στρατιωτική επίθεση κατά μίας από τις τρεις χώρες θα θεωρείται επίθεση κατά όλων», αναφέρεται στην ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών του Πακιστάν, που αναφέρεται και στην ανακοίνωση του ΥΠΕΞ της Σαουδικής Αραβίας και της Τουρκίας.

Η αναφορά αυτή συνιστά ποιοτική αναβάθμιση. Δεν ήταν εύκολο να συμπεριληφθεί τέτοιος όρος, ιδίως λόγω της γεωγραφικής έκτασης του Συμφώνου και των δυνητικών αντιπάλων των συμμετεχόντων σε αυτό! Για παράδειγμα, γιατί το Ριάντ να μην επιθυμεί να αποφύγει υποχρέωση εμπλοκής σε πιθανό πόλεμο Τουρκίας-Ισραήλ; Παρόμοιοι υπολογισμοί ισχύουν για τα δυνητικά μέτωπα Ινδίας-Πακιστάν και Ελλάδα-Τουρκία!

Η ρήτρα συλλογικής άμυνας και τα δύσκολα διλήμματα

Με την έμπρακτη στήριξη της σαουδαραβικής ασφάλειας από τα ελληνικά Patriot, πώς θα έπρεπε να αντιμετωπίσει μια τέτοια εξέλιξη η ελληνική διπλωματία; Ωστόσο, τα πρώτα στοιχεία αναφέρουν ότι τελικά η ρήτρα συμπεριλαμβάνεται. Αυτό που έχει όμως κομβική σημασία, είναι ο εντοπισμός ως γενεσιουργού αιτίας όλων αυτών των εξελίξεων τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023. Την εισβολή δυνάμεων της Χαμάς στο έδαφος του Ισραήλ και τη σφαγή που επακολούθησε.

Η σφοδρή απάντηση του εβραϊκού κράτους, αρχικά απέναντι στη Χαμάς, φθάνοντας σταδιακά να στοχοποιήσει το ίδιο το Ιράν και τους υπόλοιπους, πέραν της Χαμάς «βραχίονες» της στρατηγικής του στη Μέση Ανατολή (τη Χεζμπολάχ στο Λίβανο και τους Χούθι στην Υεμένη). Έχει περάσει σχεδόν μια τριετία από την έναρξη αυτού του συνεχιζόμενου πολέμου που ενέπλεξε τις Ηνωμένες Πολιτείες στη Μέση Ανατολή. Αρχικά ήταν προς όφελος της Ρωσίας λόγω της υποχρεωτικής μετατόπισης της προσοχής των Αμερικανών από την Ουκρανία.

Αυτή δεν είναι άλλη από τη συνειδητοποίηση ότι ο ρόλος των «μη κρατικών δρώντων» (non-state actors), κυρίως όμως οι οργανώσεις Χεζμπολάχ και Χαμάς, που έπαιζαν κομβικό ρόλο στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή επί μισό περίπου αιώνα, έχει φθάσει στα όριά του. Πλέον, γεννά εξελίξεις που ξεφεύγουν από τον έλεγχο των παραδοσιακών κρατικών πατρώνων τους και οι συνέπειες μπορεί να είναι καταλυτικές, σε μη επιθυμητές κατευθύνσεις.

Οι εξτρεμιστικές ισλαμικές οργανώσεις χρηματοδοτούνταν κυρίως από τις αραβικές μοναρχίες του Κόλπου, επειδή αξιοποιούνταν επί δεκαετίες ως βαλβίδα εκτόνωσης εσωτερικών προβλημάτων. Μετατόπιζαν την προσοχή των αραβικών κοινωνιών στον παραδοσιακό, βολικό εχθρό: Το Ισραήλ. Η παρόξυνση όμως της διένεξης Σιιτών-Σουνιτών στη Μέση Ανατολή άλλαξε σταδιακά τους υπολογισμούς.

Η Χεζμπολάχ και η Χαμάς τελικά ενισχύθηκαν παρά τα σφοδρά ισραηλινά στρατιωτικά πλήγματα. Η δε Τεχεράνη, αντιγράφοντας το υπόδειγμα, «εμφάνισε» τους Χούθι στην Υεμένη πέραν της υποστήριξης της Χεζμπολάχ, με αποτέλεσμα να πραγματοποιεί προβολή ισχύος σε κάθε κρίσιμο γεωστρατηγικά σημείο της ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Το παίγνιο γινόταν ολοένα και πιο περίπλοκο…

Είναι κοινός τόπος ότι η επιχείρηση της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου 2023 είχε ως πραγματικό στόχο να προκαλέσει σύρραξη, η οποία θα βραχυκύκλωνε την επικείμενη επέκταση των Συμφωνιών του Αβραάμ με τη συμπερίληψη της Σαουδικής Αραβίας, καθώς εύλογα θεωρήθηκε ότι το Παλαιστινιακό θα ήταν το μεγάλο θύμα. Υπενθυμίζεται, ότι στην αρχική τους μορφή (15 Σεπτεμβρίου 2020), οι Συμφωνίες προέβλεπαν την υπογραφή ανάμεσα στο Ισραήλ τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν, για να ακολουθήσουν λίγο αργότερα το Σουδάν και το Μαρόκο.

Τουρκία, Πακιστάν και Σαουδική Αραβία

Και κάπως έτσι φτάσαμε στη σημερινή εξέλιξη. Θα μπορούσε το τριμερές αμυντικό σύμφωνο να μοιάζει με ένα υβρίδιο «ισλαμικού ΝΑΤΟ». Το σαουδαραβικό πορτοφόλι συνδυασμένο με τις τουρκικές επιδόσεις στην αμυντική βιομηχανία και με το πακιστανικό πυρηνικό οπλοστάσιο! Game-changing εξέλιξη που θα επηρεάσει περιοχές πέραν της Μέσης Ανατολής!

Ακριβώς, το ανωτέρω υπόδειγμα θυμίζει την προ ετών πρόταση του υπογράφοντος για συνδυασμό του «πορτοφολιού» των Εμιράτων με τις αμυντικές ανάγκες της Ινδίας και την ιδιότητα της Ελλάδας ως χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ. Η στρατηγική εταιρική σχέση Ινδίας-Ισραήλ και η αντίστοιχη Εμιράτων-Ισραήλ έχει θέσει μια νέα διάσταση. Κάπου εκεί έρχεται άλλη μια διάσταση που αφορά τους εμπορικούς-γεωοικονομικούς διαδρόμους που σχεδιάζονται! Πώς δηλαδή θα επηρεάσει τους ανταγωνιστικούς στρατηγικούς οραματισμούς ανάμεσα στον IMEC (India-Middle East-Europe Economic Corridor) από τη μία και τον τουρκικό οραματισμό από την άλλη;

Τον IMEC στηρίζουν ΗΠΑ, ΕΕ, Ινδία και Σαουδική Αραβία (σ.σ. διά θαλάσσης στην αραβική χερσόνησο και μέσω σιδηροδρόμου και Σαουδικής Αραβίας, Ιορδανίας και Ισραήλ, να μεταφέρεται σε λιμάνια όπως ο Πειραιάς!) Η Άγκυρα επιθυμεί να συνδέσει τον Κόλπο μέσω λιμένα του Ιράκ και μέσω οδικού δικτύου και σιδηροδρόμου μεταφορά στην Τουρκία, καθ’ οδόν για τις ευρωπαϊκές αγορές!

Με τη συμμετοχή της στο τριμερές αμυντικό Σύμφωνο, η Τουρκία προφανώς θα επιχειρήσει να σερβίρει τη συμμετοχή της με πολιτικά ορθό τρόπο. Δηλαδή, ως προσπάθεια γεφύρωσης του νέου Συμφώνου με την ευρύτερη δυτική αρχιτεκτονική ασφαλείας, ενισχύοντας τη σημασία και το ρόλο της. Επειδή όμως είναι πολλές οι γκρίζες ζώνες και από τις υπογραφές και τις προθέσεις μέχρι την πράξη υπάρχει δρόμος πολύς να διανυθεί, ας κρατήσουμε μικρό καλάθι. Είναι μια ακόμα τακτική τουρκική κίνηση στον μεγάλο γεωπολιτικό καμβά.

Η ελληνική διπλωματία οφείλει να παρακολουθήσει στενά τις εξελίξεις και να αξιολογήσει τις πραγματικές και δυνητικές επιπτώσεις στην ελληνική ασφάλεια, προβαίνοντας στις δικές της κινήσεις. Πόσο έχουν αλλάξει οι εποχές! Υπενθυμίζουμε την «Αραβική Άνοιξη» που υποστήριζε ενεργά ο Ερντογάν, ως επίδοξος προστάτης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Υπενθυμίζουμε τις προσωπικές ύβρεις και προσβολές με αφορμή την υπόθεση του Σαουδάραβα δημοσιογράφου Κασόγκι. Υπενθυμίζουμε και την αντιπαράθεση Σαουδαράβων και Τούρκων στον εμφύλιο της Λιβύης. Και τώρα έχουμε υπογραφή αμυντικού συμφώνου…  Η κινούμενη άμμος της διεθνούς πολιτικής σε όλο της το μεγαλείο.

Σε συνεργασία με το defence-point.gr