«Στιγμιαία εκτινάχθηκα στην απέναντι θέση και μετά είδα καπνούς, άνθρωποι βογκούσαν, ούρλιαζαν, ήταν σε κατάσταση σοκ και καταβεβλημένοι. Είδα πολλούς που δεν μπορούσαν να μιλήσουν, και άλλους που είχαν κατάγματα στα πόδια», είπε ο επιβάτης Πιτ Ναπ στο Press Association.

Η Τερίσα Άιταμπορ, επιβάτης και αυτή, δήλωσε στο BBC ότι ακούστηκε ένας «τεράστιος κρότος», και μετά χτύπησε το κεφάλι της στο μπροστινό της κάθισμα. «Άνοιξα τα μάτια και τότε είδα ανθρώπους να έχουν πέσει κάτω, με αίματα παντού», είπε.

Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης κλήθηκαν γύρω στις 17: 15 τοπική ώρα (19:15 ώρα Ελλάδος) στη σιδηροδρομική γραμμή νότια του Μπέντφορντ, όπου σημειώθηκε το δυστύχημα (περίπου 90 χλμ. βορείως του Λονδίνου).

Εικόνες που αναρτήθηκαν σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και δεν έχουν επαληθευτεί δείχνουν δύο τρένα της East Midlands Railway (EMR) μετά τη σύγκρουσή τους, με το ένα να έχει καρφωθεί στο πίσω μέρος του άλλου.

Η Υπηρεσία Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων, η οποία διερευνά για τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα σε τρένα και τραμ, ανακοίνωσε ότι ομάδα ερευνητών της βρίσκεται στο σημείο «για να αρχίσει να συλλέγει στοιχεία».

Ο ειδικός επί του σιδηροδρομικού τομέα Τόνι Μάιλς δήλωσε στο Sky News ότι δείχνει να πρόκειται για μια «σύγκρουση με σχετικά χαμηλή ταχύτητα» και ότι οι ζημιές που υπέστησαν οι αμαξοστοιχίες δείχνουν «αρκετά μικρές».

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παράλληλα, ο επικεφαλής γγ της ΔΣΟ υπογράμμισε στην ομιλία του ότι «η ανθρωπότητα βιώνει μια σοβαρή και πολυεπίπεδη κρίση, η οποία εκδηλώνεται με φονικούς πολέμους, τεράστια προσφυγικά κύματα, σκληρούς οικονομικούς ανταγωνισμούς, έλλειψη υψηλών ιδεολογικών αρχών, συρρίκνωση του κύρους των διεθνών θεσμών και αβεβαιότητα για το μέλλον. Ως εκ τούτου, σε ένα τέτοιο δυσχερές περιβάλλον, κατά το οποίο το δόγμα της ισχύος επιβάλλεται στην ισχύ του δικαίου, και η βία εμφανίζεται ως μέσο επίλυσης των διαφορών και προώθησης των συμφερόντων των διεθνών δρώντων, μοιραία οξύνονται και οι προκλήσεις για τους μειονοτικούς χριστιανικούς πληθυσμούς».

Ο κ.Χαρακόπουλος σημείωσε, επίσης, ότι «σύμφωνα, με πρόσφατα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, και βασίζονται σε μελέτες του ιδρύματος Open Doors, διαπιστώνεται ότι 388 εκατομμύρια χριστιανοί ανά τον κόσμο, διώκονται λόγω της πίστης τους. Μιλούμε, δηλαδή, για σχεδόν το 15% του συνόλου των χριστιανών στον κόσμο, και κυρίως σε κράτη που οι χριστιανοί αποτελούν μια μεγαλύτερη ή μικρότερη μειοψηφία, όπως είναι κράτη της Μέσης Ανατολής, της περιοχής Σαχέλ της Αφρικής, αλλά και στο Πακιστάν, στο Μπαγκλαντές και αλλού».

Στη συνέχεια ανέφερε ότι «δυστυχώς, η “χριστιανοφοβία” επεκτείνεται ανεξέλεγκτα, και οι χριστιανοί στοχοποιούνται ακόμη και σε περιοχές υπεράνω υποψίας, όπως είναι η ίδια η “χριστιανική” Ευρώπη. Σύμφωνα με τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, το 2024, κατ’ εκτίμηση έλαβαν χώρα 764 αντιχριστιανικά εγκλήματα μίσους, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων, βανδαλισμών και εμπρηστικών επιθέσεων εναντίον εκκλησιών. Κάποιες από αυτές τις περιπτώσεις οφείλονται σε έξαρση ενός αντιχριστιανικού ρεύματος, στο πλαίσιο των ιδεοληψιών μιας αποδομητικής ατζέντας».

Στο τέλος της Γενικής Συνέλευσης εγκρίθηκε ομόφωνα κοινή διακήρυξη για τις μειονοτικές χριστιανικές ομάδες, όπου καταγγέλλονται οι διακρίσεις και οι διώξεις που υφίστανται λόγω της θρησκευτικής τους ταυτότητας, και η οποία καταλήγει με την παρότρυνση «ενθαρρύνουμε τα Κοινοβούλια μέλη της ΔΣΟ να αξιοποιήσουν όλα τα διαθέσιμα κοινοβουλευτικά μέσα και πρακτικές, προκειμένου να εκπροσωπούνται στον δημόσιο διάλογο και να συμμετέχουν στην διαδικασία διαβουλεύσεων οι μειοψηφικές χριστιανικές ομάδες που διαβιούν στην επικράτειά τους».

Στο πλαίσιο των εργασιών της 33ης Γενικής Συνέλευσης της ΔΣΟ ο δρ Μάξιμος Χαρακόπουλος ανέγνωσε τον απολογισμό με τις πολυσχιδείς δράσεις της οργάνωσης κατά τον προηγούμενο χρόνο, ενώ παρουσίασε τον προγραμματισμό δραστηριοτήτων, επί των οποίων υπήρξαν τοποθετήσεις των κοινοβουλευτικών αντιπροσωπειών.

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Ανταρσία δικαστών

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: 9 νέα μέτρα για το στεγαστικό

ΕΣΤΙΑ: Αποχή διαμαρτυρίας 14 αρεοπαγιτών από την ακρόαση του Κοινοβουλίου

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ Σαββατοκύριακο: Πρόβα εκλογών όλο το καλοκαίρι

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Κίνητρα στις τράπεζες για φθηνά στεγαστικά δάνεια

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ: Ανοίγει η πόρτα για επίλυση του στεγαστικού

ΚONTRA: Ημερομηνίες – κλειδί για να πάμε σε εκλογές

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ του Σαββατοκύριακου: Δώστε λεφτά για μισθούς, Υγεία και Παιδεία – Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους

Στο Καρφί του Σαββατοκύριακου: Η φλόγα της αλλαγής παραμένει ζωντανή

ΤA NEA Σαββατοκύριακο: Γιάννης Στουρνάρας στα «ΝΕΑ» – «Δεν ενδιαφέρομαι για άλλους ρόλους»

Ταξίδι: Πρόκειται για μία πραγματικά μεγαλόπρεπη πόλη, η οποία προβάλλει αληθινά όλες τις αξίες και ομορφιές της δυτικής Ευρώπης, με τα μπαρόκ κτίριά της, τις απίθανες υπαίθριες αγορές της, τα γοητευτικά δρομάκια της, αλλά και τα απίστευτα μουσεία της. Αν μάλιστα, απολαμβάνετε τη γαλλική κουζίνα και τα κρασιά ή δεν μπορείτε να αντισταθείτε στα κουκλίστικα ζαχαροπλαστεία, τότε η Λιλ πρέπει να μπει στα άμεσα σχέδιά σας.

Η Λιλ προσφέρει την τέλεια ταξιδιωτική εμπειρία

Η παλιά πόλη της Λιλ είναι το σημείο απ’ όπου αρχίζουν και όπου τελειώνουν όλες οι βόλτες. Γοητευτικό και ρομαντικό, αυτό το κομμάτι της πόλης αποτελεί σημείο αναφοράς και συνάντησης για ντόπιους και επισκέπτες. Πιθανόν να ξεκινήστε την περιήγηση σας από την κεντρική πλατεία Charles de Gaulle, η οποία έχει πάρει το όνομα της από τον πρώην πρόεδρο της Γαλλίας, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη.

Τριγύρω αρκετά μπιστρό και καφετέριες, αλλά και χαριτωμένα μαγαζάκια με αναμνηστικά και όμορφα αντικείμενα θα κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον σας για… χάζι. Τα βήματά σας θα σας φέρουν στην Όπερα της Λιλ, ένα εντυπωσιακό μπαρόκ κτήριο με μία καθηλωτική πρόσοψη, κατασκευάστηκε τα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα, αλλά άρχισε να λειτουργεί μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και από τότε φιλοξενεί ενδιαφέρουσες παραστάσεις και κονσέρτα κλασικής μουσικής.

Αν είστε λάτρης της Τέχνης, δεν μπορείτε να παραλείψετε το Μουσείο Καλών Τεχνών της πόλης, το οποίο λογίζεται ως ένα από τα σημαντικά αξιοθέατα. Το εμβληματικό Palais des Beaux-Arts, βρίσκεται στη φροντισμένη και καταπράσινη Place de la République και πρόκειται για ένα μουσείο γεμάτο καλλιτεχνικούς θησαυρούς, συγκρινόμενο ακόμη και τον πλούτο του Λούβρου στο Παρίσι. Στις συλλογές του περιλαμβάνονται σημαντικοί πίνακες από διαφορετικές περιόδους, με τα έργα του Van Dyck, του Toulouse-Lautrec, του Goya, του Bruegel, του Rubens και του Boel να αποτελούν πόλο έλξης για κάθε φιλότεχνο.

Ένα ακόμη ορόσημο της πόλης που αξίζει την προσοχή σας είναι το Παλιό Χρηματιστήριο, που βρίσκεται σε ένα από τα πιο κεντρικά σημεία της πόλης. Ένα παραλληλόγραμμο σύμπλεγμα στοών, με μία φινετσάτη εσωτερική αυλή στρωμένη με υπόλευκο μάρμαρο, όπου δεν θα χορταίνετε να βολτάρετε. To Xρηματιστήριο, που χτίστηκε μεταξύ 1652 και 1653 από τον Julien Destrée, είναι αναμφίβολα το πιο όμορφο μνημείο της πόλης τις εντυπωσιακές καμάρες και τις σκαλιστές πόρτες. Η αυλή του φιλοξενεί βιβλιοπώλες και, τα βράδια της Κυριακής το καλοκαίρι, επιδείξεις τάνγκο.

Μία ακόμη πολιτιστική επίσκεψη είναι η Notre Dame de la Treille, ένας εντυπωσιακός καθεδρικός ναός. Θαυμάστε τα υπέροχα βιτρό της. Αν πάλι, θέλετε κάτι εντελώς διαφορετικό, τότε δεν έχετε παρά να κατευθυνθείτε στο La Piscine, Μουσείο Τέχνης και Βιομηχανίας. Αυτή η πρώην πισίνα, χτισμένη σε στιλ Art Deco στην καρδιά του Roubaix, είναι ένα πραγματικό πολιτιστικό στολίδι.

Στο εσωτερικό, ανακαλύψτε εξαιρετικά πλούσιες συλλογές! Το Μουσείο Τέχνης και Βιομηχανίας σας προσκαλεί σε μια πρωτότυπη εξερεύνηση των συλλογών εφαρμοσμένων τεχνών (σχέδιο, υφάσματα, κεραμικά) και καλών τεχνών (ζωγραφική και γλυπτική του 19ου και 20ού αιώνα). Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής σας, δεν θα μπορείτε να φύγετε χωρίς να φωτογραφίσετε τις δύο τεράστιες γυάλινες στέγες που φωτίζουν την πισίνα από κάτω!

Οι γλυκές γαστρονομικές στάσεις

Μόλις φτάσετε στη Λιλ, αφιερώστε λίγο χρόνο για να αναζωογονηθείτε. Ένα από τα υπέροχα αρτοποιεία-ζαχαροπλαστεία της πόλης θα σας… τραβήξουν από τη μύτη. Αλλά, γενικότερα, καμία επίσκεψη στη Λιλ δεν μπορεί να θεωρηθεί ολοκληρωμένη χωρίς μία στάση στα υπέροχα ζαχαροπλαστεία της πόλης, που αποτελούν από μόνα τους μία καταπληκτική “δραστηριότητα”! Ένα αρωματικό τσάι ή μία αχνιστή κούπα καφέ συνοδεία πεντανόστιμων, πολύχρωμων μακαρόν και δεκάδων ακόμα συναρπαστικών γλυκισμάτων, όπως πάστες, μπισκοτάκια, σοκολατάκια, τάρτες και, βέβαια, αφράτες βάφλες.

Το σημείο-σταθμός όμως, δεν είναι άλλο από το διάσημο Méert. Με ιστορία τριών αιώνων σας ταξιδεύει με το πανέμορφο εσωτερικό, τις πλούσιες βιτρίνες γεμάτες με περίτεχνα γλυκά, που θυμίζουν έργα τέχνης και μία τέλεια αυλή σκεπασμένη με γυαλί για να μπορείτε να χαζεύετε τον νυχτερινό, γαλλικό ουρανό τα υπέροχα ανοιξιάτικα βράδια. Μην παραλείψετε να πάρετε μαζί σας τη βάφλα, που είναι άλλωστε και η σπεσιαλιτέ του καταστήματος.

Σε συνεργασία με το womanidol

Ειδικότερα, στις 18 και 19/06/2026 άγνωστοι επικοινώνησαν τηλεφωνικά με δύο ημεδαπές στο Ρέθυμνο και παρουσιαζόμενοι ως αστυνομικοί με το πρόσχημα να τις προστατέψουν από τις κλοπές, τις έπεισαν να απομακρύνουν τιμαλφή, κοσμήματα και χρήματα σε μη επιτηρούμενο εξωτερικό χώρο από όπου εν συνεχεία παραλάμβανε άγνωστο άτομο.

Με αυτό τον τρόπο κατάφεραν να αποσπάσουν κοσμήματα, χρυσές λίρες και χρήματα συνολικής αξίας σχεδόν 50.000 ευρώ.

Από την αξιοποίηση στοιχείων της ανωτέρω υπηρεσίας ταυτοποιήθηκε 32χρονος ημεδαπός ο οποίος μετέβαινε στις οικίες παθόντων και παραλάμβανε τα τιμαλφή. Άμεσα από αστυνομικούς της παραπάνω Υπηρεσίας εντοπίστηκε και συνελήφθη.

Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στον συλληφθέντα και σε ερημική τοποθεσία στο Ρέθυμνο βρέθηκαν επιμελώς κρυμμένο και κατασχέθηκε το σύνολο των αφαιρεθέντων κοσμημάτων και (38) χρυσές λίρες, τα οποία αποδόθηκαν στις παθούσες.

Η έρευνα και προανάκριση των αστυνομικών της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ρεθύμνου, συνεχίζεται τόσο για την ταυτοποίηση συνεργών του, όσο και για την πλήρη διερεύνηση της δράσης του και συμμετοχής του και σε άλλες παρόμοιες αξιόποινες πράξεις.

Την ίδια ώρα, μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα δυτικότερα, στην πόλη Εβιάν της Γαλλίας, η Σύνοδος Κορυφής της G7 ολοκλήρωνε τις εργασίες της, χωρίς η Τουρκία να έχει προσκληθεί. Ο Ζελένσκι συναντούσε ηγέτες, υποσχέσεις για συστήματα αεράμυνας προς την Ουκρανία δίνονταν και συζητούνταν νέα πακέτα κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

Το γεγονός ότι αυτές οι δύο σκηνές εκτυλίχθηκαν ταυτόχρονα δεν ήταν σύμπτωση. Το ό,τι ο Φιντάν καθόταν απέναντι από τον Πούτιν στο Καζάν αποτελούσε μια απολύτως συνειδητή επιλογή σχετικά με το ποιους διαδρόμους διατηρεί ανοικτούς η Τουρκία στην παγκόσμια γεωπολιτική.

Με αυτή την επιλογή η Άγκυρα έστειλε ταυτόχρονα διαφορετικά μηνύματα στη Μόσχα, στις Βρυξέλλες, στην Ουάσιγκτον και στο Κίεβο.
Η επίσκεψη δεν αφορά μόνο το τι ειπώθηκε και σε ποιον, αλλά και το πού και πότε ειπώθηκε. Ο συμβολισμός συχνά, μιλά πιο δυνατά από τα ίδια τα λόγια.

Τι συζητήθηκε; Γιατί η Ρωσία άνοιξε στον Χακάν Φιντάν ένα τόσο ευρύ παράθυρο επαφών; Τί κέρδισε συγκεκριμένα η Τουρκία από αυτή τη συνάντηση;

Από τη ΜΙΤ στο υπουργείο Εξωτερικών

Η σχέση μεταξύ Φιντάν και Πούτιν χρονολογείται από την περίοδο που ο Φιντάν ήταν επικεφαλής της ΜΙΤ, τα χρόνια όπου τα κανάλια πληροφοριών παρέμεναν λειτουργικά, ακόμη και μέσα σε πολιτικές κρίσεις. Ο Πούτιν είχε χαρακτηρίσει τον Φιντάν αξιόπιστο συνομιλητή σε πολλές περιπτώσεις. Αυτή η εκτίμηση, που διατυπωνόταν σε κλειστές συναντήσεις, μετατράπηκε με τον χρόνο σε χειροπιαστό στοιχείο θεσμικής εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο χωρών.

Ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές των τουρκορωσικών σχέσεων, όπως στην κρίση του 2015 με την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους, η διατήρηση ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας οφειλόταν, εν μέρει, και σε αυτή την προσωπική γνωριμία. Οι σχέσεις που βασίζονται σε μακροχρόνια αμοιβαία γνωριμία αποδεικνύονται πιο ανθεκτικές σε περιόδους κρίσης. Η σχέση Τουρκίας-Ρωσίας εξακολουθεί να αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού του γεγονότος.

Ο Φιντάν όμως δεν είναι πλέον επικεφαλής της ΜΙΤ. Είναι υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας. Η αλλαγή αυτή δείχνει ότι το συγκεκριμένο κανάλι επικοινωνίας δεν βασίζεται μόνο σε προσωπικές σχέσεις, αλλά και σε θεσμικά θεμέλια. Ο διάλογος μεταξύ των δύο κρατών μπορεί να συνεχίζεται, ανεξάρτητα από τις αλλαγές προσώπων, κάτι που αποκαλύπτει πόσο βαθιά είναι η δομή των σχέσεων Άγκυρας-Μόσχας.

Σύμφωνα με τη ρωσική πλευρά, ο Πούτιν υπογράμμισε στη συνάντηση ότι οι σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας αναπτύσσονται και έχουν αποκτήσει νέο νόημα. Δεν πρόκειται για φιλοφρόνηση, αλλά για σκόπιμο μήνυμα ότι η σχέση περνά σε επόμενο επίπεδο.

Τα “βαριά ονόματα” της Ρωσίας στο τραπέζι

Αυτό που διαφοροποιεί την επίσκεψη από μια συνηθισμένη διμερή συνάντηση είναι το εύρος των συνομιλητών. Ο Φιντάν συναντήθηκε, όχι μόνο με τον Λαβρόφ, αλλά και με τον Σοϊγκού, τον Μεντίνσκι και τον Λεβίτιν. Το γεγονός ότι τέσσερα τόσο σημαντικά πρόσωπα συναντήθηκαν με τον ίδιο Τούρκο αξιωματούχο στο πλαίσιο μιας μόνο επίσκεψης σημαίνει ότι η Μόσχα έστειλε στην Άγκυρα ισχυρά μηνύματα μέσω πολλών καναλιών ταυτόχρονα.

Η συνάντηση με τον Σοϊγκού είναι ιδιαίτερα σημαντική. Οι διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία, η ασφάλεια στη Μαύρη Θάλασσα και το συριακό ζήτημα δεν θα μπορούσαν να λείπουν από αυτή την ατζέντα. Ο Μεντίνσκι, από την άλλη, είναι ο άνθρωπος που εμφανίζεται σταθερά στις ρωσοουκρανικές διαπραγματεύσεις από το 2022 και θεωρείται ένας από τους αρχιτέκτονες της διαπραγματευτικής διαδικασίας, όπου η Τουρκία είχε αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή. Η συνάντηση Φιντάν-Μεντίνσκι δείχνει ότι το ουκρανικό βρισκόταν στο επίκεντρο της επίσκεψης.

Η συνάντηση Φιντάν-Λεβίτιν ενισχύει τις εκτιμήσεις ότι στις ρωσοτουρκικές συνομιλίες βρέθηκαν στο επίκεντρο και οι εξελίξεις στον Νότιο Καύκασο, με την Άγκυρα να προωθεί τον Μεσαίο Διάδρομο μέσω Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν, επιδιώκοντας παράλληλα να αποφύγει οποιαδήποτε όξυνση με τη Μόσχα. Η συνάντηση αναδεικνύει επίσης μια ευρύτερη ατζέντα, που περιλαμβάνει τον διάδρομο σιτηρών, τη ναυτιλιακή εφοδιαστική της Μαύρης Θάλασσας και τα έργα περιφερειακής συνδεσιμότητας.

Με άλλα λόγια, η επίσκεψη Φιντάν στη Μόσχα αφορούσε ταυτόχρονα τέσσερις στρατηγικούς τομείς: Tη διπλωματία, την ασφάλεια, την ενέργεια και τις μεταφορές-εφοδιαστικές αλυσίδες.

Η Ουκρανία και ο ρόλος της Τουρκίας 

Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι ο Φιντάν μετέφερε το μήνυμα πως οι ρωσοουκρανικές διαπραγματεύσεις μπορούν να επανεκκινήσουν στην Τουρκία. Η πρόταση αυτή δεν διατυπώνεται για πρώτη φορά. Η Άγκυρα υπενθυμίζει εδώ και καιρό, τόσο στη Μόσχα, όσο και στο Κίεβο, ότι μπορεί να φιλοξενήσει συνομιλίες. Αυτή τη φορά όμως η χρονική συγκυρία έχει ιδιαίτερη σημασία.

Την ώρα που η G7 στο Εβιάν παρήγαγε νέες δεσμεύσεις υπέρ της Ουκρανίας, η Τουρκία στο Καζάν προσέφερε στη Ρωσία μια πλατφόρμα διαπραγμάτευσης. Αυτά τα δύο μηνύματα δεν είναι αντιφατικά. Το πρώτο αντανακλά τον δυτικό στρατηγικό προσανατολισμό, το δεύτερο τον ιδιαίτερο διπλωματικό διάδρομο της Τουρκίας.

Για την Τουρκία, ο ρόλος του διαμεσολαβητή δεν είναι μόνο ζήτημα κύρους, αλλά και συγκεκριμένου εθνικού συμφέροντος. Η συνέχιση ενός πολέμου κοντά στα σύνορά της, επηρεάζει άμεσα την οικονομία, τη δημογραφία και την ασφάλειά της. Γι’ αυτό η επιμονή της να διατηρεί ανοικτά τα κανάλια διαλόγου αποτελεί περισσότερο μια πραγματιστική επιλογή, παρά μια επίδειξη διπλωματικού “ακτιβισμού”.

Υπάρχει μια παγίδα στην ανάλυση τέτοιων επισκέψεων: Ή ότι η Τουρκία είναι με τη Ρωσία, ή ότι δυσκολεύει τη Δύση. Για την Τουρκία και οι δύο αυτές αναγνώσεις παραμορφώνουν την πραγματικότητα. Η Τουρκία παραμένει χώρα του ΝΑΤΟ με τη δεύτερη μεγαλύτερη χερσαία δύναμη της Συμμαχίας, ενώ ταυτόχρονα δεν διακόπτει τους οικονομικούς, ενεργειακούς και διπλωματικούς δεσμούς της με τη Ρωσία.

Αυτό δεν αποτελεί αντίφαση, αλλά μια προσεκτικά σχεδιασμένη στρατηγική. Η ουσία αυτής της πολιτικής είναι να μη μείνει εκτός ούτε των αποφάσεων της G7, ούτε του τραπεζιού του Καζάν. Η Τουρκία προσπαθεί να είναι ο ενδιάμεσος που χρειάζονται και οι δύο πλευρές.
Η επίσκεψη Φιντάν στη Μόσχα και μάλιστα πριν τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, αποτελεί την πιο πρόσφατη και καθαρή έκφραση αυτής της προσέγγισης.

Γιατί η Ρωσία άνοιξε διάπλατα την πόρτα;

Οι λόγοι είναι οι εξής: Η Τουρκία παραμένει σημαντική οικονομική γέφυρα μέσω της οποίας η Ρωσία μπορεί, εν μέρει, να παρακάμπτει τις δυτικές κυρώσεις. Ο ρόλος της Τουρκίας στην εφαρμογή της Σύμβασης του Μοντρέ εξακολουθεί να επηρεάζει άμεσα την ισορροπία ναυτικών δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα. Από τη Συρία μέχρι τη Λιβύη δε, η Τουρκία παραμένει παράγοντας με παρουσία στο πεδίο, τον οποίο η Ρωσία δεν μπορεί να αγνοήσει. Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων καθιστά την Τουρκία, στα μάτια της Μόσχας, δύσκολα αντικαταστάσιμη.

Παράλληλα, σε μια περίοδο που η G7 αυξάνει την πίεση προς τη Ρωσία, η υποδοχή του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών από τον Ρώσο πρόεδρο συμβολίζει ότι η Μόσχα εξακολουθεί να διατηρεί διαύλους επικοινωνίας με σημαντικές περιφερειακές δυνάμεις. Ο Φιντάν το γνωρίζει. Ο Πούτιν το γνωρίζει. Και οι δύο πλευρές κάθισαν στο τραπέζι, έχοντας επίγνωση της αξίας αυτού του συμβολισμού.

Ο Φιντάν δύσκολα να έχει επιστρέψει από το Καζάν, χωρίς κάποιο κέρδος. Ίσως να δόθηκε πράσινο φως για μεγαλύτερο τουρκικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία, ίσως να άνοιξε νέο κεφάλαιο στην ενεργειακή συνεργασία, ή να δοκιμάστηκαν νέοι δίαυλοι στα περιφερειακά ζητήματα ασφαλείας.

Το σημαντικότερο όμως, δεν είναι το περιεχόμενο κάποιας κοινής ανακοίνωσης, αλλά ότι ο άνθρωπος που κάθισε απέναντι από τον Πούτιν εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ισάξια, τόσο από την Ανατολή, όσο και από τη Δύση.

«Ο Ανδρέας εξακολουθεί να εμπνέει όχι μόνο όσους πολίτες βίωσαν το ριζοσπαστικό έργο των κυβερνήσεων της Αλλαγής, αλλά και αρκετά νεότερους ανθρώπους που δεν τον γνώρισαν.

Η απάντηση σε αυτό το φαινομενικά παράδοξο ίσως βρίσκεται σε ένα απλό γεγονός: οι μεγάλοι πολιτικοί κρίνονται όχι μόνο με τα μέτρα της εποχής τους, αλλά και από το αποτύπωμα που αφήνουν στις επόμενες γενιές», σημειώνει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής και τονίζει πώς « δεν ήταν απλώς ένας πρωθυπουργός. Ήταν ένα ανεπανάληπτο πολιτικό φαινόμενο. Ήταν η φωνή που έκανε εκατομμύρια ανθρώπους, οι οποίοι για δεκαετίες βρίσκονταν στο περιθώριο, να πιστέψουν ότι μπορούν να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή. Ήταν ο ηγέτης που έδωσε περιεχόμενο στις λέξεις «κοινωνική δικαιοσύνη», «λαϊκή συμμετοχή», «εθνική αξιοπρέπεια».

Επισημαίνει το γεγονός ότι σήμερα όλοι ζούμε σε μία Ελλάδα που διαμορφώθηκε και από τις δικές του επιλογές, τις συγκρούσεις του, τα οράματά του και τις φιλολαϊκές πολιτικές του. «Τριάντα χρόνια μετά, ο Ανδρέας Παπανδρέου παραμένει ζωντανός στη συλλογική μνήμη του ελληνικού λαού. Όχι ως μια ανάμνηση του παρελθόντος, αλλά ως ένα διαρκές σημείο αναφοράς», προσθέτει και καταλήγει: «Η παρακαταθήκη του αποτελεί πηγή έμπνευσης για τις διεκδικήσεις του σήμερα: για μια κοινωνία με λιγότερες ανισότητες, για ισχυρό δημόσιο σύστημα υγείας και παιδείας, για ένα κράτος δικαίου που βάζει τέλος στην αυθαιρεσία της εξουσίας, για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη και αδιαπραγμάτευτη εθνική αξιοπρέπεια. Γι’ αυτό ο Ανδρέας δεν ανήκει μόνο στην Ιστορία. Οι ιδέες του εξακολουθούν να φωτίζουν τους αγώνες της γενιάς μας».

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα πρέπει να αγνοεί τη γεωγραφία στο Αιγαίο. Η πυκνότητα των νησιών και η στενότητα του θαλάσσιου χώρου κάνουν την οριοθέτηση δύσκολη αλλά δεν αλλάζουν την αφετηρία της. Η αφετηρία παραμένει ο νομικός τίτλος που παράγεται από την εδαφική κυριαρχία, άρα και από τα κατοικημένα ελληνικά νησιά. Η γεωγραφία συνεκτιμάται μέσα στη διαδικασία οριοθέτησης αλλά δεν μπορεί να προηγείται του δικαίου ούτε να χρησιμοποιείται για να νομιμοποιήσει έναν χάρτη στον οποίο τα νησιά έχουν ήδη περιοριστεί πριν καν εξεταστούν. 

Σε αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκεται το κλειδί του ζητήματος. Άλλο πράγμα είναι ο νομικός τίτλος και άλλο η τελική επήρεια. Ένα κατοικημένο νησί, ως τμήμα εδαφικής κυριαρχίας, φυσικά και μπορεί να παράγει θαλάσσιες ζώνες. Το αν σε μια συγκεκριμένη οριοθέτηση θα λάβει πλήρη, μειωμένη ή προσαρμοσμένη επήρεια είναι επόμενο στάδιο της νομικής ανάλυσης και δεν μπορεί η πιθανή προσαρμογή της επήρειας να χρησιμοποιείται για να εξαφανιστεί ο ίδιος ο τίτλος.

Αυτή η διάκριση δεν είναι ελληνική υπεκφυγή, αλλά  η θεσμική άμυνα των νησιωτικών δικαιωμάτων. Αν ο τίτλος αναγνωριστεί, κάθε περιορισμός πρέπει να συνοδεύεται από τεκμηριωμένη εξήγηση και να δικαιολογηθεί με συγκεκριμένες περιστάσεις και όχι με μια αφηρημένη επίκληση “ισορροπίας”. Αν όμως ο τίτλος αφαιρεθεί από την αρχή, τότε το αποτέλεσμα έχει ήδη κριθεί και κατά συνέπεια το νησί δεν μπαίνει ποτέ πραγματικά στη συζήτηση.

“Ελληνικός μαξιμαλισμός” στο Αιγαίο;

Γι’ αυτό η τουρκική ρητορική περί «ελληνικού μαξιμαλισμού» είναι παραπλανητική. Η Ελλάδα δεν υπερασπίζεται κάποια αυθαίρετη εξαίρεση υπέρ των νησιών της, αλλά έναν βασικό κανόνα του δικαίου της θάλασσας, ότι δηλαδή, τα κατοικημένα νησιά, ως τμήματα εδαφικής κυριαρχίας, παράγουν νομικό τίτλο σε θαλάσσιες ζώνες. Η τελική επήρεια μπορεί να εξεταστεί στο πλαίσιο νόμιμης οριοθέτησης, με βάση τις συγκεκριμένες γεωγραφικές και νομικές περιστάσεις. Δεν μπορεί όμως να έχει προαποφασιστεί από μια τουρκική γραμμή πάνω στον χάρτη.

Η Ρόδος, η Κως, η Σάμος, η Χίος, η Λέσβος ή το Καστελλόριζο δεν είναι ενοχλητικές κουκκίδες στη γεωγραφία της «Γαλάζιας Πατρίδας». Είναι κατοικημένα ελληνικά εδάφη, με πληθυσμό, διοίκηση, λιμάνια, οικονομική ζωή και διεθνώς αναγνωρισμένη κυριαρχία. Δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται σαν βράχοι, τεχνητές κατασκευές ή χαμηλής σημασίας σημεία βάσης. Η Τουρκία μπορεί να θέλει έναν χάρτη χωρίς ουσιαστική νησιωτική προβολή, αλλά αυτό δεν τον κάνει χάρτη διεθνούς δικαίου.

Το ίδιο ισχύει και για την επίκληση της Συνθήκης της Λωζάννης. Η Λωζάννη ρύθμισε ζητήματα κυριαρχίας, συνόρων και καθεστώτος νησιών. Δεν θέσπισε σύγχρονες θαλάσσιες ζώνες, δεν όρισε ΑΟΖ και δεν προέβλεψε υφαλοκρηπίδες με βάση μεσημβρινούς. Δεν μπορεί να χρησιμοποιείται λοιπόν ως ιστορικό πρόσχημα για να περιοριστούν δικαιώματα που διαμορφώθηκαν μεταγενέστερα στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Άλλο η κυριαρχία επί του εδάφους και άλλο η μεταγενέστερη οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών που παράγονται από αυτό.

Η τουρκική στάση γίνεται ακόμη πιο προβληματική επειδή δεν διατυπώνεται σε ουδέτερο περιβάλλον. Δεν έχουμε μια ψύχραιμη ακαδημαϊκή διαφωνία ανάμεσα σε δύο σχολές σκέψης. Έχουμε casus belli για την άσκηση ενός νόμιμου ελληνικού δικαιώματος και παράλληλα NAVTEX και NOTAM που αμφισβητούν ελληνικές αρμοδιότητες, δημιουργούν τεχνητές γκρίζες ζώνες και παρουσιάζουν την άσκηση ελληνικών δικαιωμάτων ως δήθεν μονομερή πρόκληση. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η επίκληση της ευθυδικίας δύσκολα μπορεί να παρουσιαστεί ως αθώα τεχνική συζήτηση. Μοιάζει περισσότερο με πολιτική πίεση που επιχειρεί να εμφανιστεί ως νομική επιχειρηματολογία.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα πρέπει να αγνοεί τη γεωγραφική πραγματικότητα του Αιγαίου. Η πυκνότητα των νησιών και η στενότητα του θαλάσσιου χώρου κάνουν την οριοθέτηση δύσκολη. Δεν κάνουν όμως τα κατοικημένα νησιά νομικά αόρατα. Η γεωγραφία λαμβάνεται σοβαρά υπόψη μέσα στη νομική διαδικασία αλλά φυσικά δεν αντικαθιστά τον νομικό τίτλο και δεν νομιμοποιεί μια προαποφασισμένη χαρτογραφική λύση.

Η ελληνική απάντηση πρέπει να είναι καθαρή. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να απαντήσει με υπερβολές, ούτε να εγκλωβιστεί σε συνθήματα και ρητορικές. Χρειάζεται να επιμείνει στη σωστή σειρά. Πρώτα ο νομικός τίτλος των νησιών, μετά η επικάλυψη των αξιώσεων, μετά οι ειδικές περιστάσεις και, στο τέλος, η κρίση περί αναλογικότητας και δίκαιης λύσης. Αυτό είναι ισχυρότερο από οποιαδήποτε ρητορική έξαρση, γιατί μπορεί να σταθεί διεθνώς.

Το τουρκικό αφήγημα για την “Γαλάζια Πατρίδα”

Η Τουρκία επιδιώκει να εμφανίσει τη «Γαλάζια Πατρίδα» όχι ως αναθεωρητικό αφήγημα, αλλά ως δήθεν δίκαιη διόρθωση της γεωγραφίας. Το πρόβλημα είναι ότι η γεωγραφία δεν διορθώνεται με πολιτική βούληση. Τα νησιά δεν εξαφανίζονται επειδή δυσκολεύουν έναν χάρτη και η ευθυδικία δεν είναι εργαλείο για να αποφασίζεται εκ των προτέρων ποια εδάφη μετρούν και ποια πρέπει να “εξαφανιστούν”.

Το Αιγαίο δεν χρειάζεται έναν χάρτη που φαίνεται απλός, αλλά μια λύση που στέκεται νομικά και πολιτικά. Οι απλές γραμμές είναι συχνά επικίνδυνες, όταν κρύβουν μέσα τους προαποφασισμένες παραδοχές για τα νησιά. Ούτε θα επιτευχθεί σταθερότητα με την αποδοχή ότι η πίεση μπορεί να μεταμφιέζεται σε τεχνική πρόταση. Μια βιώσιμη λύση προϋποθέτει διαπραγμάτευση, αλλά η διαπραγμάτευση έχει νόημα μόνο όταν τα δικαιώματα που τίθενται στο τραπέζι έχουν πρώτα αναγνωριστεί ως υπαρκτά.

Η ευθυδικία έχει θέση στο Αιγαίο, αλλά δεν είναι συνώνυμο της αναθεώρησης. Δεν είναι ένα άλλο όνομα για σχήματα τύπου 25ου μεσημβρινού, που επιχειρούν να ντύσουν μια γεωγραφική γραμμή με γλώσσα δικαίου, ούτε τρόπος να αφαιρεθεί προκαταβολικά η θαλάσσια σημασία των ελληνικών νησιών. Είναι διορθωτική αρχή μέσα σε μια νομική διαδικασία και, αν αυτή η σειρά αντιστραφεί, τότε δεν μιλάμε πια για δίκαιη οριοθέτηση, αλλά για έναν χάρτη που αποτυπώνει περισσότερο την πίεση παρά το δίκαιο.

Και αυτό, για την Ελλάδα, δεν είναι απλώς νομικό θέμα. Είναι ζήτημα στρατηγικής σταθερότητας, αποτροπής και εθνικής αυτοπεποίθησης.

* Ο Ελευθέριος Βεργέτζης είναι Υποψήφιος Διδάκτωρ στην Νομική Σχολή του ΑΠΘ

Σε βάρος των δύο δραστών έχει σχηματιστεί δικογραφία για επικίνδυνη σωματική βλάβη, εξύβριση, απειλή και παράβαση του Νόμου περί όπλων, από το Αστυνομικό Τμήμα Νεάπολης-Συκεών.

Όπως αναφέρει η ανταποκρίτρια του ΑΠΕ-ΜΠΕ στην Ήπειρο, Μαίρη Τζώρα, μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν πληροφορίες για ζημιές, σύμφωνα με την Αστυνομία.