Το τέλος του καλοκαιριού στην Ελλάδα: Φεστιβάλ, χορός και το μεγάλο δίλημμα «άνεση ή στιλ;»

Ο Σεπτέμβριος στην Ελλάδα δεν σημαίνει το τέλος της διασκέδασης, αλλά αποτελεί το ζενίθ μιας πλούσιας φεστιβαλικής περιόδου. Το φθινόπωρο του 2026 βρίσκει την Αθήνα να πάλλεται στους ρυθμούς μεγάλων μουσικών γεγονότων, όπως το πολυαναμενόμενο PRIMER Music Festival στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου στο ΟΑΚΑ και τις ατμοσφαιρικές βραδιές στο Φεστιβάλ «Στη Σκιά των Βράχων».

Για τη σύγχρονη γυναίκα, κάθε τέτοια βραδιά είναι μια ευκαιρία να διασκεδάσει, αλλά συνοδεύεται από την επιλογή ανάμεσα στο στιλ και την άνεση. Η εικόνα είναι γνώριμη: μετά από δύο ώρες ορθοστασίας ή χορού, τα ακατάλληλα παπούτσια μετατρέπουν τη βραδιά σε μαρτύριο. Πρέπει άραγε να επιλέξετε ανάμεσα στο να δείχνετε εκθαμβωτική και στο να χορεύετε ασταμάτητα; Η μόδα έχει περάσει σε μια νέα εποχή, βάζοντας στο επίκεντρο τη λειτουργικότητα και την πραγματική ζωή.

Η τάση του 2026: Γιατί η ουσιαστική άνεση κερδίζει το εφήμερο “luxury”

Στις street-style αναλύσεις του 2026 παρατηρείται μια σαφής μετατόπιση προς την πρακτικότητα. Ενώ προηγουμένως η βιομηχανία εστίαζε αποκλειστικά σε εντυπωσιακά υποδήματα που αποδεικνύονταν ακατάλληλα για την καθημερινότητα, σήμερα η σύγχρονη γυναίκα αναζητά επιλογές που αντέχουν στους ρυθμούς της.

Σε αυτό το πλαίσιο, τα δερμάτινα σανδάλια γυναικεία έχουν αναδειχθεί ως το απόλυτο “it” κομμάτι της σεζόν. Η διαφορά κρύβεται στην εργονομία και στον “comfort-first” σχεδιασμό. Οι γυναίκες αναζητούν παπούτσια που αγκαλιάζουν το πόδι και προσφέρουν σωστή υποστήριξη στην καμάρα. Η σύγχρονη τάση επιβάλλει ότι το αληθινό luxury είναι η ελευθερία να αισθάνεστε υπέροχα, αποφεύγοντας τον πόνο και την καταπόνηση στο τέλος μιας μεγάλης βραδιάς.

Η συλλογή που επαναπροσδιορίζει τους κανόνες: Ανακαλύψτε τα στο Answear.gr

Αν ψάχνετε την τέλεια ισορροπία ανάμεσα στο αξεπέραστο design και την καθημερινή πρακτικότητα, η λύση βρίσκεται σε μια εταιρεία με μακρά ιστορία στην καινοτομία. Επισκεφθείτε την ειδική κατηγορία υποδημάτων στο Answear.gr και ανακαλύψτε τα Camper πέδιλα που θα αλλάξουν τον τρόπο που περπατάτε.

Τα ισπανικά παπούτσια φημίζονται παγκοσμίως για την ποιότητα και τα ανθεκτικά δέρματά τους. Ειδικά τα Camper πέδιλα γυναικεία ξεχωρίζουν, καθώς η συλλογή του 2026 είναι σχεδιασμένη ώστε να σέβεται τη φυσική κίνηση του πέλματος. Τα Camper σανδάλια χρησιμοποιούν προηγμένα υλικά, όπως η τεχνολογία XL EXTRALIGHT®, και εργονομικούς πάτους που προσφέρουν αίσθηση ελαφρότητας. Αυτά τα Camper sandals είναι κατασκευασμένα για να αντέχουν στην ένταση μιας γεμάτης ημέρας ή μιας ολόκληρης νύχτας χορού.

Πρακτικές συμβουλές styling: Πώς να ενσωματώσετε τα αγαπημένα σας σχέδια σε κάθε περίσταση

Ο έντονος χορός και η ορθοστασία αυξάνουν τη ροή του αίματος στα κάτω άκρα, με αποτέλεσμα τα πόδια να πρήζονται στο τέλος της ημέρας. Τα Camper σανδάλια γυναικεία λύνουν αυτό το πρόβλημα, καθώς χάρη στα μαλακά δέρματα προσαρμόζονται έξυπνα στη σιλουέτα του ποδιού.

• Το απόλυτο Festival Vibe: Για ένα μεγάλο μουσικό event, συνδυάστε ένα ζευγάρι Camper sandals με chunky σόλα με ένα denim σορτς και crop top. Προσθέστε ένα ελαφρύ κιμονό για ένα ολοκληρωμένο boho look που σας επιτρέπει να χορεύετε χωρίς περιορισμούς.
• Η κομψότητα του Urban Explorer: Για τις βόλτες στην πόλη, τα επίπεδα δερμάτινα σανδάλια γυναικεία ταιριάζουν απόλυτα με μια λινή oversized παντελόνα. Ο λιτός σχεδιασμός που διακρίνει αυτά τα ισπανικά παπούτσια προσθέτει μια μοντέρνα πινελιά σε κάθε εμφάνιση.
• Το Island Escape του Φθινοπώρου: Για τις εξορμήσεις του Σαββατοκύριακου στα νησιά, ένα ζευγάρι ελαφριά πέδιλα συνδυάζεται άψογα με ένα εμπριμέ καφτάνι ή φορέματα, εξασφαλίζοντας άνετο περπάτημα στα καλντερίμια.

Tip μεγέθους: Αν αντιμετωπίζετε πρήξιμο, επιλέξτε σχέδια με ρυθμιζόμενα λουράκια ή velcro για εύκολη προσαρμογή κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Κλείνοντας: Επενδύστε στην ευεξία, την ποιότητα και το προσωπικό σας στιλ

Δεν υπάρχει τίποτα πιο ενδυναμωτικό από το να νιώθετε άνετα με τα παπούτσια σας. Τα Camper πέδιλα γυναικεία αποτελούν την πιο έξυπνη επένδυση, συνδυάζοντας την αξιοπιστία που έχουν τα ισπανικά παπούτσια με τον πρωτοποριακό σχεδιασμό.

Φέτος, απορρίψτε οριστικά τα άβολα υποδήματα και χαρείτε κάθε φεστιβάλ με αυτοπεποίθηση. Μπείτε στο Answear.gr, ανακαλύψτε τα δικά σας αγαπημένα Camper πέδιλα και απολαύστε τον απόλυτο συνδυασμό στιλ και άνεσης σε κάθε σας βήμα!

Οι ηθοποιοί πάλι με τις ιερατικές μάσκες και τους κοθόρνους τους, τα υψηλά δηλαδή υποδήματα, που φορούν, υπερασπίζονται μεν το τραγικό τους ήθος αλλά ταυτόχρονα δυσκολεύουν την κίνησή τους έτσι ώστε η ερμηνείες των να είναι “στατικές” και πολύ δύσκολο να μεταφερθούν στο σήμερα. Έτσι οι πρωτοποριακοί, λεγόμενοι, σκηνοθέτες διδάσκουν τον τραγικό λόγο είτε με λύσεις δανεισμένες από το Gesamtkunstwerk της βαγκνερικής όπερας είτε από το ιαπωνικό θέατρο Καμπούκι που παίζεται μόνο από άντρες, είτε από…

Μία ωραία βραδιά στην Επίδαυρο

Χτες ήταν μία ωραία βραδιά στην Επίδαυρο και οι θεατές, νομίζω, ότι καταχάρηκαν την επιστροφή του ΘΟΚ Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου) στο κοίλον της Επιδαύρου και το καλοκουρδισμένο και ταλαντούχο σύνολο των ηθοποιών του. Όλοι οι θεατρόφιλοι θυμούνται τις παραστάσεις, λόγου χάρη, του Νίκου Χαραλάμπους, και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνω συνεχώς ότι είναι και καλλιτεχνική και εθνική ανάγκη να συμμετέχει κάθε χρόνο η Κύπρος στο Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου. Αυτή τη φορά την μπαγκέτα κράτησε ο πολύ γνωστός από την “Πόρτα” και το “Αμόρε” σεμνός δημιουργός Θωμάς Μοσχόπουλος με μίαν εξαντλητικά δουλεμένη πρόταση. Για παράδειγμα ο συντονισμός των δύο Διονύσων. Κάτι που δυστυχώς πλέον δεν είναι αυτονόητο.

Δύο ήταν κατά τη γνώμη μου τα μεγάλα ατού της παράστασης: Εν αρχή ην ο λόγος – δεν κουράζομαι να το επαναλαμβάνω – και ο Μοσχόπουλος μετάφρασε ο ίδιος με αβίαστα έμμετρο (!) τρόπο τον Ίωνα συχνά φτάνοντας σε υψηλά, εκφραστικά επίπεδα. Η μετάφραση – διασκευή του σε σημεία μού θύμισε την ακρίβεια του Τάσου Ρούσσου και αλλού την ευαισθησία του Κώστα Μύρη

Αυτός ο λόγος διδάχτηκε χαμηλόφωνα με ισοτονικό, “αστικό” τρόπο, χωρίς δραματικό στόμφο – όπως π.χ ανέβαζε Ρακίνα ο Χουβαρδάς στο Αμόρε ανατρέποντας την παράδοση τόσο τον Εθνικού όσο και του Κουν, οι παλιοί φοιτητές μου στο Θεατρικών Σπουδών θα θυμούνται τα σχετικά παραδείγματα – με αποτέλεσμα το κείμενο να ακουστεί καθαρά και “μουσικά” σε όλη τη διάρκεια της παράστασης. (Βοήθησαν βέβαια χωρίς εδώ να ενοχλήσουν και τα γενικευμένα χειλόφωνα).

Το άλλο ατού ήταν η ερμηνεία της μικροκαμωμένης Στέλλας Φυρογένη – μιας νέας Δέσποινας Μπεμπεδέλη – η οποία ήξερε να ισορροπεί ανάμεσα στην βασιλική κομψότητα, την γυναικεία πανουργία αλλά και το υπαρξιακό δράμα σε ένα αληθινό χάρμα ιδέσθαι. Τα υπόλοιπα εύσημα θα πάνε σαφώς στον unisex ντυμένο με εντυπωσιακά πλην δύσχρηστα ενδύματα, χορό των αγοριών και των κοριτσιών αλλά και την ζωντανή μουσική – pagan soul; – της Αναστασίας Δημητριάδου που άλλοτε ράπαρε εύθυμα και άλλοτε δημιουργούσε υποβλητική, ηχητική ατμόσφαιρα βοηθώντας εξαιρετικά την κίνηση και το μέλισμα του συνόλου.

Ίων του Ευριπίδη

Πολύ χαριτωμένο δανεισμένο απευθείας από την commedia dell’ arte το δίδυμο του Ερμή ενώ δεν κατάλαβα γιατί ο Ίων διέθετε τριπλή παρουσία επί σκηνής ενώ κάτι τέτοιο αναιρούσε την εξ ορισμού μοναχική παρουσία του εγκαταλελειμμένου αγοριού που του ανατέθηκε να διακονεί τους προσκυνητές στην είσοδο του Ναού του Απόλλωνα. Δεν θα μείνω εδώ στα πολύ γνωστά περί κριτικής του Ευριπίδη στον ανθρωπομορφισμό του Δωδεκαθέου αλλά θα υπογραμμίσω το εμφανές φεμινιστικό μήνυμα του… μισογύνη ποιητή ως προς το θήλυ που μένει διαρκώς εκτεθειμένο σε έναν επιθετικό κόσμο ανδρών.

Πολύ ενδιαφέρον το εύρημα του Μοσχόπουλου με την επίκληση και το happening της ατέλειωτης σειράς των βιασμένων παρθένων από τον κατά τα άλλα φωτοδότη Θεό. Φαντάζομαι πώς γι αυτό χρησιμοποίησε ο σκηνοθέτης τα μαύρα – ανώφελα για εμένα – γυαλιά ηλίου σε όλο τον θίασο από την αρχή της παράστασης: Δεν πλησιάζεις το φως ακάλυπτος… Τέλος το, συμβατό με την όλη αισθητική, σκηνικό του Βασίλη Παπατσαρούχα, γνωστού εικαστικού και μαθητή του Λάκη Πατρασκίδη στην ΑΣΚΤ, ήταν αρκούντως εντυπωσιακό όσο και ανάλαφρο.

Ενώ οι αντανακλάσεις του πολύ ευρηματικού φωτισμού στις λείες, μεταλλικές επιφάνειες, πολλαπλασίαζαν ιλουζιονιστικά τον χώρο. Κατά την άποψη μου ήταν λάθος τόσο η Πυθία όσο και ο gay friendly παιδαγωγός. Αντίθετα ο πληθωρικός Ξούθος του Νεοκλή Νεοκλέους, άξιος επίγονος του σπουδαίου Καυκαρίδη, σαν πρώιμος Falstaff δημιουργούσε το απαραίτητο, δραματικό contraposto. Έτσι λοιπόν έληξαν και τα φετινά Επιδαύρια με αισιόδοξο τόνο ενώ το ματς ανάμεσα στην Μαρία Ναυπλιώτου και την Στέλλα Φυρογένη νομίζω ότι έληξε ισόπαλο!

Συντελεστές της παράστασης

Η μετάφραση, η σκηνοθεσία και η δραματουργική επεξεργασία είναι του Θωμά Μοσχόπουλου, τα σκηνικά και τα κοστούμια του Βασίλη Παπατσαρούχα, η μουσική & η μουσική διδασκαλία της Αναστασίας Δημητριάδου (nama dama), η κίνηση & η χορογραφία του Φώτη Νικολάου, οι φωτισμοί του Γεώργιου Κουκουμά.

Παίζουν: Γιάννης Τσουμαράκης (΄Ίων), Στέλα Φυρογένη (Κρέουσα), Νεοκλής Νεοκλέους (Ξούθος), Βαλεντίνος Κόκκινος (Παιδαγωγός), Ανδρέας Κουτσόφτας-Βασίλης Χαραλάμπους (Ερμής), Μαργαρίτα Ζαχαρίου (Αθηνά), Ιωάννης Βαρβαρέσος (Πυθία), Δημήτρης Αντωνίου (Δούλος). Χορός: Βασίλης Αθανασόπουλος, Γρηγόρης Γεωργίου, Νικόλας Γραμματικόπουλος, Μαρία Δράκου, Ιωάννα Κορδάτου, Θεοφάνης Κοσμάς, Μάριαν Κυπριανού, Δημήτρης Λαγούτης.

Φωτογραφίες Άρη Ρουπίνα. Προσέξτε αυτή με την αλεπουδίτσα πάνω στο σκηνικό!

Ρέθυμνο: Μια πόλη που κρύβει ιστορία σε κάθε γωνιά

Περπατώντας στα σοκάκια, συναντά κανείς χαρακτηριστικά μνημεία όπως η Κρήνη Ριμόντι, ένα από τα πιο γνωστά βενετσιάνικα μνημεία της πόλης. Οι τρεις λεοντοκεφαλές από όπου έτρεχε νερό θυμίζουν μια εποχή κατά την οποία το Ρέθυμνο αποτελούσε σημαντικό εμπορικό και διοικητικό κέντρο.

Λίγο πιο πέρα βρίσκεται το Τζαμί Νερατζέ, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κτίρια της Παλιάς Πόλης. Ο αρχικός ναός ήταν αφιερωμένος στην Παναγία των Αυγουστινιανών, ενώ αργότερα μετατράπηκε σε τζαμί. Σήμερα αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα σημεία της πόλης και υπενθυμίζει τη σύνθετη ιστορία του Ρεθύμνου.

Η Φορτέτζα και η θέα στο Κρητικό Πέλαγος

Το επιβλητικό φρούριο αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του Ρεθύμνου. Χτισμένο πάνω στον λόφο του Παλαιοκάστρου, προσφέρει πανοραμική θέα προς την πόλη και το Κρητικό Πέλαγος.

Η κατασκευή της σημερινής Φορτέτζας ξεκίνησε στα τέλη του 16ου αιώνα, σε μια περίοδο κατά την οποία οι Βενετοί ενίσχυαν την άμυνα της πόλης απέναντι στην αυξανόμενη οθωμανική απειλή. Σήμερα, η περιήγηση στα τείχη και στους χώρους του κάστρου είναι ένα ταξίδι στο παρελθόν. Και όταν ο ήλιος αρχίζει να κατεβαίνει προς τον ορίζοντα, η θέα γίνεται πραγματικά εντυπωσιακή.

Το Ενετικό Λιμάνι

Από τη Φορτέτζα, η διαδρομή οδηγεί προς το παλιό λιμάνι. Το Ενετικό Λιμάνι του Ρεθύμνου είναι ίσως ένα από τα πιο φωτογενή σημεία της πόλης. Τα πολύχρωμα κτίρια, τα εστιατόρια και οι καφετέριες κατά μήκος της προκυμαίας δημιουργούν ένα σκηνικό που μοιάζει βγαλμένο από άλλη εποχή. Στην άκρη του λιμανιού βρίσκεται και ο χαρακτηριστικός Αιγυπτιακός Φάρος, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα του Ρεθύμνου.

Εκεί που το παρελθόν συναντά το σήμερα

Ίσως αυτό να είναι και το μεγαλύτερο χαρακτηριστικό του Ρεθύμνου. Η πόλη δεν μοιάζει με ένα «μουσείο» που απλώς διατηρεί το παρελθόν της. Αντίθετα, η ιστορία αποτελεί κομμάτι της καθημερινής ζωής. Παλιά σπίτια μετατρέπονται σε μικρά ξενοδοχεία και ξενώνες, ιστορικά κτίρια στεγάζουν καταστήματα και εστιατόρια, ενώ στα στενά της Παλιάς Πόλης η ζωή συνεχίζεται μέχρι αργά το βράδυ. Και ανάμεσα σε όλα αυτά υπάρχει η θάλασσα.

Η μεγάλη παραλία του Ρεθύμνου απλώνεται ανατολικά της πόλης και αποτελεί έναν ακόμη λόγο που κάνει την περιοχή ξεχωριστή. Έτσι, μέσα σε λίγα λεπτά μπορείς να φύγεις από τα ιστορικά σοκάκια και να βρεθείς δίπλα στο Κρητικό Πέλαγος.

Το Ρέθυμνο που μένει στη μνήμη

Το Ρέθυμνο δεν εντυπωσιάζει μόνο με τα αξιοθέατά του. Είναι η ατμόσφαιρα που δημιουργείται όταν όλα αυτά ενώνονται. Ένα σοκάκι που φωτίζεται από τον απογευματινό ήλιο. Μια παλιά βενετσιάνικη πόρτα. Ο ήχος της θάλασσας στο λιμάνι. Η θέα από τη Φορτέτζα. Ένα τραπέζι σε μια μικρή πλατεία της Παλιάς Πόλης.

Είναι αυτή η αίσθηση ότι κάθε βήμα αποκαλύπτει μια διαφορετική ιστορία. Και ίσως γι’ αυτό, όταν φεύγεις από το Ρέθυμνο, έχεις την αίσθηση ότι δεν επισκέφθηκες απλώς μια πόλη. Έκανες ένα μικρό ταξίδι στον χρόνο.

Δείτε εδώ το βίντεο:

Το βίντο δημιοσιεύθηκε σήμερα στο κανάλι μου Point Of View GR στο YouTube

Την ίδια ώρα, κρίσιμο ρόλο στην έρευνα αναμένεται να διαδραματίσουν οι εξετάσεις DNA, καθώς οι Αρχές επιχειρούν να ξεκαθαρίσουν τις σχέσεις μεταξύ των προσώπων που βρίσκονταν στο διαμέρισμα στην Κυψέλη το μεσημέρι της Κυριακής (30/08). Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκονται η 38χρονη Γερμανίδα, ο 43χρονος Έλληνας, η 15χρονη έφηβη, δύο ανήλικα αγόρια 9 και 12 ετών, καθώς και ένας 26χρονος Αφγανός. Η 38χρονη φέρεται αρχικά να δήλωσε στους αστυνομικούς ότι είναι η μητέρα του νεκρού βρέφους. Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες, οι καταθέσεις των εμπλεκομένων παρουσιάζουν αντιφάσεις και οι Αρχές επιχειρούν να διαπιστώσουν τι πραγματικά συνέβη.

Σύμφωνα με όσα φέρονται να υποστήριξαν, το βρέφος γεννήθηκε, έζησε για λίγα λεπτά και στη συνέχεια πέθανε, ενώ σε άλλη εκδοχή αναφέρθηκε ότι η 38χρονη είχε αποβάλει. Παράλληλα, παραμένει ανοιχτό ένα από τα σημαντικότερα ερωτήματα της υπόθεσης και αυτό είναι ποια είναι η μητέρα του βρέφους.

Στην οικογένεια υπάρχει και η 15χρονη κόρη, η οποία, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, φέρεται να είναι έγκυος, με τον 26χρονο Αφγανό να αναφέρεται ως πατέρας του κυοφορούμενου παιδιού. Μέσα σε αυτό το σύνθετο σκηνικό, οι Αρχές προχωρούν στη λήψη γενετικού υλικού από τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, προκειμένου μέσω των εξετάσεων DNA να διαπιστωθεί η βιολογική σχέση τους με το νεκρό βρέφος και να φωτιστούν τα κρίσιμα αναπάντητα ερωτήματα της υπόθεσης.

Το πρωί έγιναν εκτεταμένες έρευνες στο διαμέρισμα της οδού Θάσου, παρουσία αστυνομικών και εισαγγελικού λειτουργού, αλλά και παρουσία του 43χρονου πατέρα των ανηλίκων κι εκμισθωτή στο διαμέρισμα βραχυχρόνιας μίσθωσης τις τελευταίες δέκα ημέρες. Να σημειωθεί ότι στη 15χρονη και στο 9χρονο αγόρι φέρεται να εντοπίστηκαν σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και συγκεκριμένα σύφιλη. Το δεύτερο αγόρι, ηλικίας 12 ετών, μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, όπου υποβάλλεται σε εξετάσεις προκειμένου να διαπιστωθεί η κατάσταση της υγείας του.

Κυψέλη: Το ανατριχιαστικό χρονικό

Για την υπόθεση έχουν ήδη συλληφθεί από χθες ο 43χρονος φερόμενος ως πατέρας του βρέφους και η 38χρονη φερόμενη ως μητέρα του, αρχικά για το αδίκημα της μη αναγγελίας ανεύρεσης νεκρού. Ωστόσο, μετά τα νέα ιατροδικαστικά ευρήματα, αναμένεται να αντιμετωπίσουν βαρύτερες κατηγορίες που σχετίζονται με τον θάνατο του βρέφους. Παράλληλα, ο 43χρονος και ένας 26χρονος Αφγανός, ο οποίος βρισκόταν επίσης στο διαμέρισμα, αντιμετωπίζουν κατηγορίες και για κατοχή ναρκωτικών ουσιών.

Όλα ξεκίνησαν το μεσημέρι της Κυριακής, όταν ο ιδιοκτήτης διαμερίσματος βραχυχρόνιας μίσθωσης, στην οδό Θάσου στην Κυψέλη, ενημέρωσε την Αστυνομία ότι οι ενοικιαστές δεν κατέβαλλαν το ενοίκιο, ενώ, σύμφωνα με την καταγγελία του, έκαναν και χρήση ναρκωτικών. Πριν φτάσουν στο σημείο οι αστυνομικοί που θα διερευνούσαν την καταγγελία, ο ιδιοκτήτης συνάντησε τυχαία στον δρόμο αστυνομικούς της Ομάδας ΔΙΑΣ, οι οποίοι πραγματοποιούσαν περιπολία. Τους σταμάτησε και τους ενημέρωσε για όσα είχαν προηγηθεί.

Οι αστυνομικοί κατευθύνθηκαν στο διαμέρισμα, όπου εντόπισαν έναν 43χρονο άνδρα, την 38χρονη Γερμανίδα σύζυγό του και τρία ανήλικα παιδιά, ένα 15χρονο κορίτσι και δύο αγόρια ηλικίας 12 και 9 ετών, τα οποία, σύμφωνα με δήλωσή τους, ήταν παιδιά του ζευγαριού. Στο διαμέρισμα βρισκόταν επίσης ένας 26χρονος Αφγανός, ο οποίος φέρεται να δήλωσε ότι είναι σύντροφος της 15χρονης. Οι αστυνομικοί προχώρησαν στην προσαγωγή του 43χρονου, του 26χρονου και της 15χρονης, καθώς φέρεται να εντοπίστηκαν στην κατοχή τους μικροποσότητες ναρκωτικών.

Στη συνέχεια, οι αστυνομικοί επέστρεψαν στο διαμέρισμα προκειμένου να πραγματοποιήσουν κατ’ οίκον έρευνα. Εκεί βρήκαν την 38χρονη μαζί με τα δύο ανήλικα αγόρια, που είχαν ήδη ετοιμάσει βαλίτσες και φέρονταν να ετοιμάζονται να αποχωρήσουν. Κατά τη διάρκεια του ελέγχου στις αποσκευές, οι αστυνομικοί εντόπισαν ένα δοχείο μέσα στο οποίο βρισκόταν ένα νεκρό βρέφος σε κατάσταση κατάψυξης.

Η 38χρονη φέρεται να υποστήριξε στους αστυνομικούς ότι το βρέφος ήταν παιδί της και είχε πεθάνει περίπου οκτώ μήνες νωρίτερα. Ωστόσο, τα ευρήματα της ιατροδικαστικής εξέτασης έδωσαν νέα, δραματική διάσταση στην υπόθεση, καθώς διαπιστώθηκαν πολλαπλά τραύματα από μαχαίρι στην πλάτη του βρέφους, με αποτέλεσμα οι Αρχές να εξετάζουν πλέον το ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας και βρεφοκτονίας.

Έρευνα και σε δεύτερο σπίτι

Στο πλαίσιο της έρευνας, οι αστυνομικοί πραγματοποίησαν έφοδο και σε διαμέρισμα στην οδό Φυλής, όπου, σύμφωνα με πληροφορίες, το ζευγάρι έμενε μέχρι πρόσφατα για περίπου δύο χρόνια. Από την έρευνα στο συγκεκριμένο σπίτι δεν προέκυψε, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, κάποιο εύρημα που να συνδέεται με την υπόθεση.

Οι έρευνες των Αρχών συνεχίζονται, ενώ ιδιαίτερη βαρύτητα αναμένεται να δοθεί στα αποτελέσματα των εξετάσεων DNA, αλλά και στην αξιολόγηση όλων των καταθέσεων, προκειμένου να αποσαφηνιστεί ποια ήταν η σχέση των εμπλεκομένων με το νεκρό βρέφος και τι ακριβώς συνέβη.

Πριν μερικά χρόνια στην Κυψέλη είχε αποκαλυφθεί ένα έγκλημα-σοκ, όπου μία “μητέρα” γνώρισε ότι ο 33χρονος Πολωνός σύντροφος της είχε βουλώσει το στόμα του 7χρονου παιδιού της επειδή έκλαιγε με μονωτική ταινία, το άφησε να πεθάνει και έκρυψε το πτώμα του σε μία εργαλειοθήκη στην βεράντα, εν γνώση της ίδιας του της “μητέρας”, η οποία απέκρυψε το φρικτό έγκλημα. Οι αστυνομικοί είχαν εντοπίσει τα οστά του μικρού παιδιού. Ο 33χρονος Πολωνός αυτοκτόνησε στην φυλακή…

Ο καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης, που χαρακτηρίζεται και ο «πατέρας της ΑΟΖ», σχολιάζοντας την τουρκική παράνομη κίνηση ανακήρυξης δυο θαλάσσιων πάρκων, στο Βόρειο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ανέφερε πως η μόνη απάντηση στην παράνομη “Γαλάζια Πατρίδα” είναι η αμεση οριοθέτηση της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με την Κυπριακή Δημοκρατία.

«Προσπαθώ από την δεκαετία του 1980, να αναδείξω την αξία και την σημασία του συμπλέγματος του Καστελλόριζου (Ρω, Στρογγύλη, Μεγίστη), διότι με το νέο Σύνταγμα των Θαλασσών (UNCLOS 1982) η ΑΟΖ της Ελλάδας εφάπτεται με την ΑΟΖ της Κύπρου και έτσι η Τουρκία δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο!», ανέφερε ο κ. Καρυώτης (άρθρο στην Hellas Journal).

Η κίνηση για την ΑΟΖ και η τουρκική απόρριψη

Περαιτέρω υπενθυμίζεται ότι το 2019 η Κυπριακή Δημοκρατία προχώρησε στην κατάθεση συντεταγμένων για καθορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) για τη θάλασσα απέναντι από τις ακτές της κατοχικής Τουρκίας και πρότεινε στην Άγκυρα να αρχίσουν συζητήσεις επί του θέματος.

Μετά την κατάθεση των συντεταγμένων, που έγινε επί Νίκου Χριστοδουλίδη στο υπουργείο Εξωτερικών, στάλθηκε ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία με πρόταση για έναρξη διαπραγματεύσεων οριοθέτησης διά συμφωνίας ή με απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Η ρηματική διακοίνωση επιδόθηκε στην πρεσβεία της Τουρκίας στην Αθήνα και για προφανείς λόγους απορρίφθηκε αμέσως από την κατοχική δύναμη.

Όπως είχε σημειωθεί, επρόκειτο για μια κίνηση άσκησης κυριαρχικού δικαιώματος, που ετοιμάσθηκε μετά από προσεκτική μελέτη. Τεχνικά- μέσα από το Κτηματολόγιο κι άλλες συναφείς υπηρεσίες του κράτους- και νομικά ( Γενική Εισαγγελία). Η κατάθεση έγινε στη Διεύθυνση Ωκεανικών Υποθέσεων και Δικαίου της Θάλασσας των Ηνωμένων Εθνών.

Με αυτόν τον τρόπο, το εκάστοτε κινούν της Ιστορίας, όποιο και αν είναι κυρίαρχο σε μια συγκεκριμένη στιγμή, μπορεί να διαφύγει να στρεβλωθεί ή και να παγιδευτεί στην ανάγκη να προκύψει μια αλήθεια αλλιώς, σύμφωνα με τον εκάστοτε ερμηνευτή. Έτσι η πολυσυζητημένη και πολυεπίπεδη ανάπτυξη των παραγωγικών σχέσεων και των παραγωγικών δυνάμεων, ο καθοριστικός ρόλος του Ηγέτη, η έξαρση ενός άκρατου εθνοπατριωτισμού, ή οι δυνατότητες της συγκυρίας, με την ασφάλεια της μεταγενέστερης απόστασης, συχνά ανακαλύπτονται και κυριαρχούν ερμηνευτικά, αλλά εκ των υστέρων.

Μια μάχη π.χ. μπορεί να κριθεί, είτε απ’ την υπεροπλία του ενός αντιπάλου, η την αδυναμία του άλλου, η την ικανότητα, αλλά συχνά και το πείσμα, το σθένος και το πάθος της μιας πλευράς – κι ας υστερεί. Βεβαίως, η ευφυΐα των στρατηγών, τα τεχνάσματα, η επιλογή του τόπου και της ημέρας, του καιρού, αλλά και του περιβάλλοντος χώρου, παίζουν συχνά σημαντικό ρόλο. Επίσης, η τύχη μπορεί να είναι καθοριστική σε κρίσιμες στιγμές από απρόβλεπτα γεγονότα (Στενά Ορμούζ) ή αιφνίδιες καταστάσεις (απώλεια αρχηγού – Χαμενεΐ) λάθη εκτέλεσης του σχεδίου μάχης, η είσοδος νέων μεθόδων (drones) ψευδείς ειδήσεις και διάσπαρτες φήμες.

Στην μακρά περίοδο, π.χ. ενός πολέμου (Ουκρανία) η συνεργασία συμμάχων, ή η απώλειά τους, η διεθνής (ΕΕ) και εντόπια κοινή γνώμη, η διάψευση προσδοκιών για άμεσα αποτελέσματα (Ρωσία) παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο που ξεφεύγει από κάθε νομοτέλεια και απελευθερώνει ένα απρόβλεπτο δυναμικό ενίσχυσης της μιας, ή της άλλης πλευράς. Από την άλλη είναι πρωτοφανής και αιφνίδια η παταγώδης αποτυχία του Τραμπ στο Ιράν, παρά την εντυπωσιακή υπεροπλία των ΗΠΑ και η απρόσμενη απόσταση των άλλων χωρών του ΝΑΤΟ. Πολλές απ’ τις παραπάνω μεταβλητές ανέτρεψαν, ή μετατόπισαν πολλές απ’ τις δεδομένες και κυρίαρχες σταθερές, ακυρώνοντας προφανείς ερμηνείες και ανοίγοντας καινούργια μέτωπα και όρους αντιπαραθέσεων στη νέα εποχή.

Η εποχή του νέου Διαφωτισμού

Στη σημερινή πραγματικότητα της μετάβασης μέσα από την σύγχυση της περιόδου, αυτές οι νέες μεταβλητές που αναδυθήκαν σταδιακά μετά τον Ψυχρό Πόλεμο και επωάσθηκαν την μονοπολική περίοδο των ΗΠΑ, είναι σε απόλυτή έξαρση. Από την Ουκρανία και το Ισραήλ έως την Παλαιστίνη και το Ιράν, υπάρχει μια συνολική σχεδόν κινητικότητα σε συλλογικά επίπεδα κρατών και κυβερνήσεων, πέραν της ανόδου της Κίνας και της επιστροφής της Ρωσίας, σε φιλόδοξες χώρες με επιστροφές, ή επινοήσεις αναθεωρητισμών ισχύος και επέκτασης. Κάποιοι ανατρέχουν στο Μεσοπόλεμο και τη Βαϊμάρη, κάποιοι άλλοι αναπολούν τη Βεστφαλία, ξαναανακαλύπτουν την παρακμή του Σπένγκλερ και πιο παλιά την Μάγκνα Κάρτα και το Ματζικέρτ και κάποιοι φθάνουν στο Θουκυδίδη και τη Μήλο.

Κοινή παράμετρος η επαναφορά σε προηγούμενες καταστάσεις διαχωρισμούς και ιεραρχίες σε μια αμφισβήτηση μιας δυτικοκεντρικής επικράτειας που πια έχει μπει σε ύφεση στρατιωτικής ισχύος, καπιταλισμού, αλλά και δημοκρατίας. Προκρίνεται έτσι και δικαιολογείται ο “αναγκαίος αυταρχισμός-δεσποτισμός”, ή ό,τι άλλο χρήσιμο στην καταστολή μιας ιστορικής πορείας απελευθέρωσης απ’ τα κάτω, παραμορφώνοντας, ή κατασκευάζοντας ψευδαισθήσεις εξιδανικευμένου παρελθόντος (αυτοκρατορίες) και εθνικιστικές (Ταιβάν, Ουκρανία) ή άλλες συγκολλήσεις (θρησκευτικούς φανατισμούς) για το μέλλον. Προσπαθούν έτσι να ελέγξουν και να χειραγωγήσουν ασφυκτικά το παρόν.

Μια σημαντική ωστόσο μεταβλητή, τελείως υπόγεια και απρόβλεπτη, που διαφεύγει ακόμα της σωστής αξιολόγησης και της Α-λήθειας τις ιστορικής εξέλιξης, είναι η ψηφιακή επέλαση τόσο της πρόσβασης και της τεράστιας οικειότητας του Διαδικτύου, της ταχύτατης  πληροφόρησης και παγκόσμιας πρόσβασης, αλλά και της σκοτεινής πλευράς του, των κυβερνοπολέμων και την απειλή της εξάρτησης από το κινητό, αλλά και την Τεχνητή Νοημοσύνη.

Τεράστιοι δρόμοι ενημέρωσης, διαμόρφωσης, αμφισβήτησης, απελευθέρωσης, αλλά και φανατισμού και μισαλλοδοξίας έχουν απελευθερωθεί σε μια πρώτη μετάβαση σε έναν ανοικτό νέο κόσμο. Είναι σίγουρο ότι νέες ρηγματώσεις, αλλά και νέες αναδύσεις, νέες ευκαιρίες και νέες δυνατότητες μέσα σε ένα στροβιλισμό υπερβολής, σύγχυσης, και αυξημένων προσδοκιών, διαμορφώνονται ορμητικά. Αυτό όμως που φαίνεται κυρίαρχο απ’ την Κίνα και το Ισλάμ των απαγορεύσεων και της μισαλλοδοξίας, έως την Δύση που επιμένει να  ερευνά και να αμφισβητεί πρώτα τον εαυτό της, είναι η απ’ τα κάτω ανάδυση νέων τόπων, νέων τροπών, νέων πιο ελευθέρων αντιλήψεων αυτοπραγμάτωσης και δικαίωσης, ένας νέος Διαφωτισμός απομάγευσης της δοτής ερμηνείας.

Αυτή η πνευματική κίνηση αμφισβητεί ισχυρά τη “θρησκευτική” επικράτεια του δικαίου των ιεραρχιών, των ισχυρότερων, των κληρονόμων των προσόδων που καρπούνται την υπεράξια από παλιούς και νέους ολιγάρχες. Μια κίνηση του νέου κόσμου της εργασίας που ελπίζει και αποζητά άλλες δυνατότητες κατανομών και παραγωγής στο πλαίσιο της δημοκρατίας παντού, αλλά και άλλες πιο γνήσιες δυνατότητες έκφρασης. Μια παγκόσμια υπόκωφη πνευματική απαίτηση Αλήθειας που δεν ανέχεται πια να παγιδεύεται στις πλατφόρμες, τους αλγορίθμους και τις στρεβλώσεις επικυριαρχίας των εκάστοτε κρατούντων, που απεργάζονται την διαρκή αναπαραγωγή τους…

Σε αυτό το πλαίσιο ο υπουργός Δικαιοσύνης είπε για το κόμμα Σαμαρά που δρομολογείται ότι «εδώ και ένα χρόνο ακούμε κόμμα Σαμαρά. Αυτό κινδυνεύει ή οδηγείται στο να γίνει το πιο σύντομο ανέκδοτο… Δικαίωμά του σαφώς αλλά δεν θυμάμαι στη νεότερη πολιτική ιστορία της χώρας να δημιουργείται ένα κόμμα με σκοπό να πλήξει το κόμμα από το οποίο προέρχεται. Ακόμα και η κ. Καρυστιανού, η οποία έφτιαξε ένα κόμμα, κάτι λέει που έχει σχέση με τη χώρα. Ο κ. Τσίπρας λέει «εγώ θέλω να επανέλθω, γιατί έβαλα μυαλό και θέλω να κυβερνήσω καλύτερα». Ο κ. Ανδρουλάκης λέει ότι «πρέπει να πάρω τις εκλογές με μία ψήφο διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία για να αλλάξει η χώρα διακυβέρνηση».

Παράλληλα σημείωσε πως «κόμμα που να δημιουργεί κάποιος που έφυγε από ένα κόμμα, δηλαδή παλιότερα έριξε την κυβέρνηση του κόμματος αυτού, μετά τον μάζεψαν, τον διορίσανε ευρωβουλευτή, μετά τον πήραν, τον κάνανε πρόεδρο, τον κάνανε πρωθυπουργό, και τώρα λέει “φεύγω και θα κάνω ένα κόμμα για να πλήξω την κυβέρνηση αυτή του κόμματος… Ποια είναι η ουσία;».

Στην κριτική της πλευράς Σαμαρά απάντησε και ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης ο οποίος είπε σε ραδιοφωνική του συνέντευξη στα “Παραπολιτικά” ότι «κατηγορεί τη ΝΔ, όταν ο ίδιος συμμαχούσε με το ΠΑΣΟΚ. Κατηγορεί για την Τουρκία, όταν ο ίδιος συζητούσε με την Τουρκία, ταξίδεψε στην Άγκυρα, συνάντησε με τον Ερντογάν. Η απάντηση είναι απλή. Ας δει κάποιος αν το 2012-2015 υπήρχε αποτέλεσμα, σε σχέση με το σήμερα. Η ελληνική εθνική θέση έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Δεν κάνω αντίθεση, θέλω να αναδείξω ότι όταν μιλάμε για θέματα εθνικής πολιτικής, θα πρέπει να μιλάμε με δεδομένα, όχι με γενικότητες».

Είναι σαφές ότι στο Μάξιμου ανησυχούν για τις κινήσεις του Αντώνη Σαμαρά, καθώς ένα μεγάλο κομμάτι της βάσης συμφωνεί με την κριτική του Μεσσήνιου πολιτικού, κυρίως στα εθνικά ζητήματα. Την ίδια στιγμή σε συνολική αποδόμηση της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει προχωρήσει και ο Κώστας Καραμανλής. Πλέον όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές ο «ενδοπαραταξιακός «πόλεμος» θα οξύνεται.

Οι δηλώσεις Τσιούτσια

Πυρά κατά της κυβέρνησης εξαπέλυσε ο Τσιούτσιας, διευθυντής του γραφείου Τύπου του Σαμάρα, ενώ τόνισε πως ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει κλείσει την πόρτα στην παράταξη, σημειώνοντας πως «το κόμμα του κ. Μητσοτάκη είναι το παλιό σημιτικό ΠΑΣΟΚ, με λίγο ΛΑΟΣ». Αρχικά, για τις τοποθετήσεις που έκανε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος πως η κυβέρνηση διατηρεί ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας με την Τουρκία ο κ. Τσιούτσιας σημείωσε: «Με τι αφορμή τα είπε αυτά ο κ. Μαρινάκης; Με μια παραδοχή πως τα ήρεμα νερά δεν είναι ήρεμα νερά. Στα εθνικά θέματα δεν είναι προσωπική πολιτική αλλά εθνική πολιτική. Αυτό η κυβέρνηση δεν το έχει καταλάβει. Λειτουργεί καθαρά επικοινωνιακά και μικροπολιτικά».

«Ο Αντώνης Σαμαράς έχει προειδοποιήσει πολλά χρόνια ότι αυτή η πολιτική είναι λάθος. Διότι δεν υπάρχουν ήρεμα νερά. Η Τουρκία έχει σταθερότατες θέσεις, και επιχειρεί να εκμεταλλευτεί την ελληνική πολιτική, αν την πούμε πολιτική, ώστε να επιβάλλει τετελεσμένα. Και τα τετελεσμένα έχουν επιβληθεί. Άρα ο κύριος Μαρινάκης και ο κύριος Γεραπετρίτης, βγαίνουν τώρα επειδή διαπιστώνουν αυτό που τους λέγανε ο κ. Σαμαράς και ο κ. Καραμανλής και τους προειδοποιούσαν».

Για τη δήλωση του υπουργού Εξωτερικών Γεραπετρίτη πως και ο Σαμαράς «συζητούσε με τον κ. Ερντογάν και με την τουρκική κυβέρνηση όταν είχαμε παραβιάσεις», ο Τσιούτσιας σχολίασε πως «τα περί συζητήσεων και τα περί διαλόγου είναι αστείο. Κανένας άνθρωπος στη γη δεν είναι κατά του διαλόγου. Διάλογο κάνουν και οι έμποροι μεταξύ τους. Όμως, το ζήτημα δεν είναι να γίνεται ένας διάλογος. Το θέμα είναι, με ποιον μιλάς; Τι λες όταν συζητάς; Ποια είναι τα θέματα που θα έχεις στο τραπέζι; Πότε σταματάς έναν διάλογο; Πότε τον επαναφέρεις; Με ποιους όρους τον διεξάγεις;».

Σε άλλο σημείο τόνισε πως «η εξωτερική πολιτική της χώρας πάσχει, στην πραγματικότητα δεν έχουμε εξωτερική πολιτική… Ο κ. Γεραπετρίτης είπε στον συνάδελφο Παύλο Τσίμα την περίφημη φράση “εγώ θα υπερασπιστώ τα ήρεμα νερά, ακόμα και αν με πουν και μειοδότη”. Τότε, λοιπόν, βγαίνει ο κ. Σαμαράς και λέει “αυτά τα πράγματα δεν λέγονται δημοσίως, ποτέ δεν ξεκινάς έτσι, πρέπει να αποπεμφθεί”. Αποπέμφθηκε ο κ. Σαμαράς, όχι ο κ. Γεραπετρίτης. Σήμερα η τυπική αιτία διαγραφής του κ. Σαμαρά από τη ΝΔ ποια είναι; Είχε άδικο για τα ήρεμα νερά; Ποιος είχε άδικο, ο Σαμαράς ή ο Γεραπετρίτης; Και έφτασε σε σημείο να πει ο κ. Γεραπετρίτης πως δεν έχει το έρεισμα να μιλά ο κ. Σαμαράς, ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας».

Στη συνέχεια, υπογράμμισε πως είναι «πολύ λογικό ο κ. Γεραπετρίτης να μην κατανοεί ούτε την πολιτική αντίληψη και ανάλυση του κ. Σαμαρά. Επειδή είναι ΠΑΣΟΚ. Ήταν πάντα στο ΠΑΣΟΚ και μετέχει στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Λογικό είναι να μην κατανοεί την ιστορία της παράταξης». Σε σχόλιο πως ο πρώην πρωθυπουργός έχει κλείσει τις πόρτες του με την παράταξη, ο Τσιούτσιας απάντησε: «Όχι, κάνετε λάθος. Δεν έχει κλείσει καμία πόρτα με την παράταξη. Το κόμμα του κ. Μητσοτάκη είναι το παλιό σημιτικό ΠΑΣΟΚ, ολίγον παλιό ΛΑΟΣ και ανάλογα την περίοδο, τις δημοσκοπήσεις ρίχνουμε και δύο ατάκες. Πρόσφατα θυμήθηκαν και τους πολίτες τους δεξιούς και κεντροδεξιούς. Τόσα χρόνια ήταν απαγορευμένη λέξη».

Για την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης σχολίασε πως «εφαρμόζει την κυβερνητική επιδοματική πολιτική του κ. Τσίπρα». Ερωτηθείς εάν ο Σαμαράς έχει πολιτικές επιδιώξεις, απάντησε πως «όταν μιλάει ένας άνθρωπος που έχει διατελέσει πρωθυπουργός δεν έχει καμία φιλοδοξία. Η μόνη του φιλοδοξία είναι η εθνική. Όπως είπε και ο Αντώνης Σαμαράς στην Κρήτη “μου λένε κάποιοι γιατί δεν πάω σπιτάκι μου’”, δεν συνταξιοδοτείται στην πολιτική όταν έχει την αίσθηση καθήκοντος. Ο στόχος είναι πάντα η πατρίδα, κάθε παρέμβαση γίνεται για την πατρίδα». «Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε μια διαπιστωμένη έλλειψη κοινωνικής εκπροσώπησης», τόνισε.

Απάντηση Γεωργιάδη

Την άποψη ότι η τοποθέτηση του Τσούτσια ότι η ΝΔ είναι ολίγον από ΛΑΟΣ, «δεν εκφράζει τον Αντώνη Σαμαρά αλλά είναι τοποθέτηση του κ. Τσούτσια» εξέφρασε το πρωί της Δευτέρας ο υπουργός Υγείας, Γεωργιάδης. Ειδικά για τον κ. Τσούτσια είπε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ «δεν έχει ιδιαίτερο ταλέντο στις συνεντεύξεις. Αν αυτός θα είναι ο spokesman, δεν τα βλέπω καλά για τον πρόεδρο, είναι μια κακή περίπτωση εκπροσώπου, καλό παιδί για να σου μαζεύει τα δελτία Tύπου, αλλά όχι για να σε εκπροσωπεί. Αυτό που είπε είναι εξαιρετικά προσβλητικό για εμάς, αλλά το κυριότερο για τον Αντώνη Σαμαρά. Πρακτικά τα στελέχη του ΛΑΟΣ μπήκαν στη ΝΔ επί Σαμαρά. Το να το λέει αυτό ο Τσούτσιας εκπροσωπώντας τον Σαμαρά είναι λίγο γελοίο».

Λέγοντας «έχω σεβασμό αγάπη και ευγνωμοσύνη» για τον πρώην πρωθυπουργό, ο αντιπρόεδρος της ΝΔ συμπλήρωσε «δεν θα ήθελα να πιστέψω ότι θα φτάσουμε σε εμφύλιο που θα λέμε μεταξύ μας ανοησίες… Το πιο σημαντικό είναι να μην χάσουμε τη λογική μας. Μου απάντησε χθες ο Τσελέντης που το 2012 ήταν υποψήφιος με τον Καμμένο. Άρα ο Σαμαράς φαίνεται λόγω Τσούτσια και όσων ακολούθησαν να στρέφεται κατά του Σαμαρά του 2012. Ο Σαμαράς να υβρίζει τον Σαμαρά του 2012 και να χρησιμοποιεί τους υβριστές του 2012 για να υβρίσει εμάς δεν γίνεται» πρόσθεσε ο Γεωργιάδης.

«Ένα κεφάλαιο είναι το γινάτι, εγώ δεν μπαίνω σε αυτά τα θέματα γιατί ο καθένας έχει τα μέτρα του και τα μετράει. Σε έναν καβγά ο καθένας έχει την ευθύνη του. Θεωρώ μη επαρκή λόγο πολιτικής αντιπαράθεσης τη μη συμπάθεια σε ένα πρόσωπο» κατέληξε ο Γεωργιάδης για τον Σαμαρά. Μιλώντας στη συνέχεια στην ΕΡΤ ο Γεωργιάδης είπε για τον Τσούτσια ότι «υπερέβη τα εσκαμμένα και εξέθεσε τον Σαμαρά. Όλη η συνέντευξή του ήταν προσβολή προς τον κ. Σαμαρά. Όταν ο κ. Τσούτσιας καπηλευόμενος το όνομα Σαμαρά κατηγορεί τον κ. Μητσοτάκη ότι έχει κάνει τη ΝΔ ολίγον από ΛΑΟΣ, και τα τρία στελέχη ήρθαμε επί Σαμαρά.

»Όταν μιλάει για το σημιτικό ΠΑΣΟΚ, ο Σαμαράς και σωστά συγκυβέρνησε με το ΠΑΣΟΚ, μοιράστηκε την εξουσία με το ΠΑΣΟΚ άρα είναι πολιτικά αστήρικτο να θέλει να στηρίξει την κριτική στη ΝΔ σε αυτό. Τον Στουρνάρα ποιος τον έκανε διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος; Ο Αντώνης Σαμαράς και δικαιώθηκε. Είναι σαν να λέει ότι ο Σαμαράς του παρελθόντος τα έκανε λάθος… Εγώ είπα ότι εάν συμβεί το κόμμα Σαμαρά, δέον είναι να τηρηθούν κανόνες καλής συμπεριφοράς ένας στον άλλο, ούτε να ξεχνάμε την πολιτική μνήμη μας. Ο κ. Τσούτσιας ξεκίνησε στραβά αυτή την προσπάθεια, πιστεύω ο κ. Σαμαράς με την εμπειρία μου έχει θα το διορθώσει».

Αγωνία στο Μαξίμου

Και ενώ η πρώτη μέτρηση μετά την καλοκαιρινή ραστώνη δείχνει την ΝΔ στο 26,5% στη πρόθεση ψήφου (δηλαδή σε ένα ποσοστό που υπό συνθήκες “φλερτάρει” με το πολυπόθητο 30%), στο Μαξίμου επικρατεί αναβρασμός. Ούτως ή άλλως θα υπήρχε ενόψει ΔΕΘ, ωστόσο ο μεγάλος πονοκέφαλος (το δείχνουν και οι δηλώσεις κορυφαίων υπουργών) παραμένει ο Σαμαράς και το υπό σύσταση νέο του κόμμα. Μπορεί να μη το δηλώνουν δημοσίως, αλλά σε Μαξίμου και Πειραιώς νιώθουν απολύτως βέβαιοι πως θα καταγραφούν αξιοπρόσεκτες διαρροές. Θυμίζουμε πως στην προαναφερθείσα δημοσκόπηση της INTERVIEW το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού φτάνει σε δυνητική ψήφο το 12%, με ένα 6% να δηλώνει απολύτως βέβαιο πως θα το στηρίξει.

Ένα σημαντικό ερώτημα αποτελεί η στάση που προσωπικά θα αποφασίσει να κρατήσει απέναντι στον Σαμαρά ο Μητσοτάκης, αν δηλαδή θα επιλέξει να προχωρήσει σε μία ευθεία σύγκρουση, ή αν θα συνεχίσει να αναθέτει τη “βρώμικη” δουλειά στους υπουργούς του. Πάντως το ρεπορτάζ καταγράφει πως οποτεδήποτε κορυφαίος υπουργός προβαίνει σε “σκληρή” τοποθέτηση κατά του πρώην πρωθυπουργού, τα τηλέφωνα παίρνουν φωτιά προς το Μαξίμου εκ μέρους δυσαρεστημένων γαλάζιων βουλευτών που ψέγουν την επιλογή της κυβέρνησης να “πυροβολήσει” τον Σαμαρά.

Παροχές, φορολογικές ελαφρύνσεις, μέτρα για την καθημερινότητα και υποσχέσεις για το μέλλον θα διεκδικήσουν το δικό τους μερίδιο στον δημόσιο λόγο. Και ο στόχος βέβαια είναι προφανής. Να δημιουργηθεί η αίσθηση ότι υπάρχει ακόμη δρόμος για πολιτική ανάκαμψη και ότι η κυβέρνηση μπορεί να ανακτήσει την εμπιστοσύνη μιας κοινωνίας που έχει κουραστεί να περιμένει.

Παλιά μου τέχνη κόσκινο. Όλοι σχεδόν οι πρωθυπουργοί, όταν αισθάνονται ότι ο πολιτικός χρόνος τους στενεύει, ανακαλύπτουν στη ΔΕΘ μια μοναδική ευκαιρία να ξαναμοιράσουν ελπίδα. Η δυσάρεστη πραγματικότητα μπαίνει για λίγο κάτω από το χαλί, οι δυσκολίες της καθημερινότητας υποχωρούν μπροστά στη δύναμη της εξαγγελίας και τα χειροκροτήματα καλούνται να συμπληρώσουν όσα η πολιτική πράξη δεν κατάφερε.

Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο τι εξαγγέλλεται, αλλά και τι τελικά πραγματοποιείται. Χρόνια τώρα, ένα μέρος των πρωθυπουργικών υποσχέσεων μοιάζει να έχει ημερομηνία λήξης από τη στιγμή που εκφωνείται. Άλλες καθυστερούν, άλλες αλλάζουν μορφή και άλλες καταλήγουν στο πολιτικό χρονοντούλαπο, εκεί όπου φυλάσσονται οι υποσχέσεις που κάποτε δημιούργησαν προσδοκίες και ύστερα ξεχάστηκαν. Το πολιτικό ψεύδος στη ΔΕΘ είναι, με αυτή την έννοια, πλουραλιστικό, γιατί αλλάζει πρόσωπα, κυβερνήσεις και συνθήματα, αλλά επιβιώνει.

Παυσίπονο η ΔΕΘ!

Κι όμως, υπάρχει κάτι βαθύτερο σε αυτή την επαναλαμβανόμενη σχέση πολιτικής και υπόσχεσης. Πολιτικοί και πολίτες γνωρίζουν ότι η ΔΕΘ είναι ένας τόπος όπου οι προσδοκίες διογκώνονται. Γνωρίζουν επίσης ότι δεν θα πραγματοποιηθούν όλα όσα ακουστούν και παρ’ όλα αυτά, συμμετέχουν στο ίδιο τελετουργικό. Γιατί η υπόσχεση, ακόμη κι όταν συνοδεύεται από δυσπιστία, λειτουργεί σαν παυσίπονο. Για λίγο ανακουφίζει. Και επίσης λίγο κάνει την καθημερινότητα πιο υποφερτή.

Ίσως εδώ βρίσκεται και η πιο δύσκολη πλευρά της ελληνικής πραγματικότητας. Το ψέμα δεν επιβάλλεται μόνο από εκείνον που το λέει. Συχνά γίνεται αποδεκτό και από εκείνον που το ακούει, επειδή του προσφέρει κάτι που η πραγματικότητα δυσκολεύεται να του δώσει. Και αυτό το κάτι είναι φυσικά η ελπίδα.

Ο Νίτσε είχε γράψει πως «η μόνη μου δύναμη είναι το ψέμα». Στην ελληνική πολιτική ζωή, η φράση μοιάζει κάποιες φορές να αποκτά μια παράξενη επικαιρότητα. Το ψέμα αποκτά δύναμη, ακριβώς επειδή όλοι γνωρίζουμε ότι η αλήθεια είναι πολύ πιο δύσκολη. Έτσι λοιπόν στην Ελλάδα το ψέμα εγκαταβιεί και γίνεται η αναγκαία και μάλιστα επείγουσα θα λέγαμε παραίσθηση.

Η αλήθεια που κρύβεται κάτω από τις μοκέτες…

Τι είναι, λοιπόν, το ψέμα για τον νεοέλληνα; Ίσως ένα ισχυρό αντίδοτο στην ανασφάλεια. Μια θερμοκοιτίδα της ελπίδας. Μια προσωρινή απάντηση μπροστά στις ευθύνες που μας φοβίζουν και στις αλλαγές που απαιτούν κόπο. Είναι ο εύκολος δρόμος όταν η πραγματικότητα ζητά δύσκολες αποφάσεις.

Και έτσι, για ακόμη μία φορά, στη ΔΕΘ θα ακούσουμε υποσχέσεις, θα τις χειροκροτήσουμε, θα τις σχολιάσουμε, θα τις μετατρέψουμε σε πρωτοσέλιδα και τηλεοπτικά παράθυρα. Κάποιες ίσως (και αυτό το ίσως το λέμε με μεγάλη επιφύλαξη) να πραγματοποιηθούν. Κάποιες άλλες θα χαθούν στη διαδρομή. Το κρίσιμο, όμως, δεν είναι μόνο τι θα πει ο πρωθυπουργός από το βήμα της Έκθεσης. Είναι αν, αυτή τη φορά, θα μπορέσουμε να ξεχωρίσουμε την ελπίδα από την αυταπάτη και την πολιτική πράξη από την πολιτική σκηνοθεσία.

Γιατί η πραγματικότητα δεν κρύβεται για πάντα κάτω από τις μοκέτες της ΔΕΘ, κάποια στιγμή επιστρέφει και τότε ζητά τον λογαριασμό.

«Ζει η γυναίκα μου;»

Το βράδυ της Κυριακής μετά τη συνεδρίαση στο κέντρο διαχείρισης κρίσεως που είχε στηθεί στο λιμάνι της Κερύνειας ο Τ/κ ηγέτης Τουφάν Έρχιουρμαν άρχισε να κάνει δηλώσεις στους εκπροσώπους των ΜΜΕ, όταν σε κάποια στιγμή ένας άνδρας άρχισε να φωνάζει προς το μέρος του ρωτώντας τον αν ζει η γυναίκα του, που ήταν στο πλοίο.

Ώρες περίμενε να του πει κάποιος αλλά δεν έλαβε καμιά απάντηση. «Δεν αντέχω αδερφέ μου (abi), δεν αντέχω. Ζει η γυναίκα μου; Πέστε μου, ζει;» Ο Τ/κ ηγέτης έχοντας δίπλα του τον «πρωθυπουργό» Ουνάλ Ουστέλ προσπαθούσε να του εξηγήσει ότι οι έρευνες συνεχίζονται με τον άνδρα όμως να λέει «Όχι αδερφέ μου, όχι. Όλα είναι ψέμα».

Ο κ. Έρχιουρμαν ανέφερε χθες βράδυ ότι 4 πλοία, 2 ελικόπτερα με δυνατότητες νυχτερινής όρασης, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και άλλα μέσα συμμετέχουν στις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης. Στις έρευνες, είπε, θα συνδράμουν και άλλα μέσα από την Τουρκία, ενώ εξέφρασε την αλληλεγγύη του για τον πόνο που βιώνουν οι οικογένειες. Αύριο Τρίτη, θα φτάσει ειδικό πλοίο από την Τουρκία για τον εντοπισμό τυχόν αγνοουμένων σε βάθος αφού το καταμαράν βυθίστηκε σε βάθος πέραν των 500 μέτρων.

Κερύνεια: Αγνοούμενοι και νεκροί

Από το απόγευμα χθες, πολλοί συγγενείς που είχαν μαζευτεί έξω από το λιμάνι της Κερύνειας και τα νοσοκομεία όπου είχαν μεταφερθεί οι διασωθέντες άρχισαν να φωνάζουν και να επιτίθενται στους «αστυνομικούς» ζητώντας να πληροφορηθούν εάν οι συγγενείς τους ήταν ζωντανοί, νεκροί ή αγνοούμενοι. Αν ήταν τραυματίες ήθελαν να μάθουν πληροφορίες για την κατάσταση της υγείας τους. Κάποια νοσηλευτήρια δημοσιοποίησαν ονόματα των επιβατών που είχαν μεταφερθεί εκεί για περίθαλψη ή έλεγχο.

Βίντεο που έχουν ανέβει στο διαδίκτυο δείχνουν ακόμα και λιποθυμικά επεισόδια από συγγενείς που δεν άντεξαν την πίεση. Αργά το απόγευμα οικογένειες και συγγενείς ατόμων που επέβαλαν στο φέριμποτ και δεν μπορούσαν να τους εντοπίσουν, άρχισαν να αναρτούν φωτογραφίες, στοιχεία τους, ζητώντας από οποιονδήποτε γνωρίζει κάτι γι’ αυτούς να επικοινωνήσει με το τηλέφωνο που δημοσιοποιούσαν. Ο κ. Έρχιουρμαν χθες το βράδυ κάλεσε τις οικογένειες να μην το κάνουν αυτό, κι ανέφερε ότι οι συγγενείς των θυμάτων και των αγνοουμένων θα ειδοποιηθούν από τους αρμόδιους «φορείς».

Σύμφωνα με τ/κ ΜΜΕ, μεταξύ των αγνοουμένων είναι δύο αδέρφια, ένα κορίτσι 12 ετών και ένα αγόρι 6, μέλη μιας πενταμελούς οικογένειας που ταξίδευε από την Κερύνεια στο Τάσουτζιου. Η μητέρα των παιδιών μιλά για τις συνθήκες που έγινε το ναυάγιο και πως έχασε την επαφή με τα παιδιά της σε βίντεο που ανέβηκε σε κάποια ΜΜΕ, όπου φαίνεται ταλαιπωρημένη και συναισθηματικά πιεσμένη.

Μεταξύ των αγνοουμένων φέρεται να βρίσκεται και μια νεαρή μητέρα με τη μικρή κόρη της. Ο κ. Έρχουρμαν ανακοίνωσε ότι μέχρι και χθες το βράδυ είχαν εντοπιστεί 249 άτομα, τα 8 νεκρά και 18 εξακολουθούσαν να αγνοούνται. Πρόσθεσε ότι οι προσπάθειες ταυτοποίησης βρίσκονταν σε εξέλιξη για 4 από τους 8 νεκρούς. «Οι προσπάθειες έρευνας και διάσωσης θα συνεχιστούν μέχρι να βρεθούν όλοι οι άνθρωποι».

Έρευνα και αίτια

Μετά τη «σύλληψη» των 8 μελών του πληρώματος χθες το απόγευμα, χθες το βράδυ ο Τ/κ ηγέτης είπε ότι έχει ξεκινήσει «αστυνομική» έρευνα για τα αίτια της τραγωδίας στο πλοίο, συνεχίζεται η συλλογή αποδεικτικών στοιχείων και η αξιολόγηση όλων των σεναρίων. «Όλα τα ενδεχόμενα θα αξιολογηθούν από την αστυνομία. Η αστυνομία διεξάγει σοβαρή έρευνα. Οι απαραίτητες δηλώσεις θα γίνουν όταν έρθει η ώρα».

Η πλοιοκτήτρια εταιρεία Filo jet εξέδωσε ανακοίνωση χθες απόγευμα εκφράζοντας συλλυπητήρια, αλλά καμία αναφορά σε τυχόν αίτια. Στην ιστοσελίδα της εταιρείας υπάρχουν φωτογραφίες από τα δύο πλοία που έχει στην κατοχή της για τα δρομολόγια Τάσουτζιου – Κερύνεια και Τάσουτζιου – Αμμόχωστου. Το ένα πλοίο λέγεται «Πενταδάκτυλος» και τ άλλο «Filo jet» (αυτό που βυθίστηκε). Να σημειωθεί ότι η κράτηση ηλεκτρονικά εισιτηρίων γίνεται σε τρεις γλώσσες: τουρκικά, αγγλικά και ελληνικά. Να σημειωθεί ότι μονάδα διαχείρισης κρίσεως έχει δημιουργηθεί και στο λιμάνι Τάσουτζιου στην Τουρκία, όπου επίσης συγγενείς επιβατών περιμένουν να μάθουν νέα για τους οικείους τους.

Εκτιμήσεις για την τραγωδία στην Κερύνεια

Ο Τούρκος ναυτικός εμπειρογνώμονας και ακαδημαϊκός Σιενόλ Τσιαλισκάν ανέφερε σε ένα τουρκικό κανάλι ότι τα σκάφη τύπου καταμαράν είναι συνήθως αρκετά δύσκολο να βουλιάξουν, αλλά επέστησε την προσοχή στις πιθανότητες τεχνικών δυσλειτουργιών, ζημιών στο πλοίο η/και ρωγμών, που δεν έγιναν αντιληπτά εγκαίρως, σημειώνοντας τη χθεσινή κακοκαιρία που έπληξε την περιοχή. Πρόσθεσε ότι το πλοίο έγειρε πολύ γρήγορα αντί να βυθιστεί αργά και αυτό θα πρέπει να ερευνηθεί.

Η Τουρκάλα ειδικός στο Ναυτικό Δίκαιο, Εμετιέ Γκιουζιούτγκιουζελί ανέφερε στο τουρκικό κρατικό κανάλι TRT, ότι η έρευνα δεν πρέπει να επικεντρωθεί μόνο στα αίτια της βύθισης του πλοίου, αλλά και στη διαδικασία εκκένωσης του πλοίου, εάν οι υδατοστεγείς πόρτες λειτουργούσαν, την καταλληλότητα του κύτους του πλοίου, την κατανομή των επιβατών και του φορτίου, τις πιστοποιήσεις και τις επιθεωρήσεις, καθώς και τη χρήση σωστικών λέμβων και λέμβων διάσωσης.

Τόνισε επίσης ότι ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία είναι εάν τα απαραίτητα συστήματα για την εκκένωση των 267 ατόμων που επέβαιναν στο πλοίο ενεργοποιήθηκαν έγκαιρα και σωστά. Τόνισε δε την ανάγκη να ληφθούν υπόψη οι καταθέσεις μαρτύρων μαζί με τα τεχνικά και νομικά ευρήματα.

Αυτή είναι η περίπτωση της ελληνοϊσραηλινής συμμαχίας. Ακόμα κι αν τυπικά πολεμάς μόνος σου, είναι πολλά, αθέατα και καθοριστικά για την έκβαση μιας σύγκρουσης, αυτά που μπορεί να προσφέρει μια τέτοια συμμαχική σχέση. Μπορεί στην Ελλάδα πολλοί να ποντάρουν δυσανάλογα στην αντίστοιχη ελληνοαμερικανική συμμαχία, που όμως στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ εξουδετερώνεται, έστω εν μέρει, καθώς την ιδιότητα του κράτους-μέλους την έχει και η Τουρκία.

Ακόμα λιγότεροι όμως αντιλαμβάνονται ότι η πρώτη συμμαχία έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει καθοριστικά τη δεύτερη. Ακόμα και στη δύσκολη στιγμή. Με πολλούς τρόπους. Ωστόσο, λίγοι πολιτικοί στην Ελλάδα μοιάζουν να αντιλαμβάνονται ότι για τον έλεγχο της παρόξυνσης του τουρκικού αναθεωρητισμού πρέπει να τρίξεις τα δόντια.

Απέναντι σε μια χώρα που αντιλαμβάνεται και σέβεται μόνο την ισχύ, η ρητορική κατάχρηση των περί διεθνούς δικαίου μάλλον διασκεδάζει τον στόχο. Δεν τον συνετίζει. Ο λόγος είναι απλός. Πίσω από αυτά τα λόγια, ο Τούρκος δεν διακρίνει κάποιον… πολιτισμένο αντίπαλο. Διακρίνει έναν φοβικό γείτονα.

Θόλος του Αχιλλέα: Με όρους γεωπολιτικής, όχι δικαστηρίου

Θα έπρεπε να αντιλαμβανόμαστε ότι αυτή η συμπεριφορά υπονομεύει την ίδια τη συμμαχική σχέση με το Ισραήλ. Η εξοπλιστική συνεργασία όντως αντισταθμίζει τα ελληνικά ελλείμματα διεθνούς συμπεριφοράς. Και όλα δείχνουν ότι η συνεργασία αυτή οδεύει -καλώς- σε περαιτέρω διεύρυνση. Με οπλικά συστήματα που μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Και ποιος ξέρει…

Μπορεί, κάποια στιγμή, η Ελλάδα να κατανοήσει την ανάγκη να παίξει το παιχνίδι με όρους γεωπολιτικής. Όχι με όρους… διεθνούς δικαστηρίου. Όταν οι άλλοι είναι αποφασισμένοι να καθορίσουν μόνοι το μέλλον τους και τα μεταξύ μας σύνορα, οι επιλογές είναι μονόδρομος. Ή προσαρμόζεσαι στη βούληση του αντιπάλου ή αντιστέκεσαι. Και όσο πιο πειστικά το κάνεις, τόσο το καλύτερο για τη διεθνή σου αξιοπιστία. Ας μείνουμε όμως στη σημερινή υπογραφή.

Η Ελλάδα αποκτά αντιαεροπορικά και αντιπυραυλικά συστήματα τεχνολογίας αιχμής. Επενδύει ένα ποσό που θα φθάσει κατά τα φαινόμενα τα 5 δισ. ευρώ. Διόλου ευκαταφρόνητο. Παράλληλα, φαίνεται πως υπάρχει, στους στρατιωτικούς τουλάχιστον, συναίσθηση ότι δεν αποτελεί πανάκεια απέναντι στην απειλή.

Οι πολιτικοί αρέσκονται στα παχιά λόγια, τα οποία… βαραίνουν ολοένα και περισσότερο με την πάροδο των ετών. Τα διδάγματα των σύγχρονων συρράξεων όμως, δεν επιδέχονται παρερμηνειών. Τεράστια κατανάλωση πυραύλων αναχαίτισης και πολλαπλασιασμός των απειλών από με επανδρωμένα παντός είδους!

Ο Θόλος του Αχιλλέα

Αρκεί όμως αυτή η νέα κατάσταση για να αφυπνίσει οριστικά τον πολιτικό κόσμο της Ελλάδας και να μην επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος; Διότι τώρα μπαίνουμε στην ουσία του σχολιασμού αυτής της μεγάλης ημέρας για την ελληνική άμυνα. Τέτοιες “μεγάλες ημέρες” είχαμε ζήσει και στο παρελθόν. Μετά την κρίση των Ιμίων. Αγοράσαμε Patriot, TOR-M1, Crotale κ.λπ. Και πάλι πανηγυρίζαμε. Δικαίως. Και πάλι πιστέψαμε ότι είχαμε πραγματοποιήσει άλμα για την ελληνική εθνική ασφάλεια.

Τι προέκυψε όμως στην πράξη; Ακόμα και οι Patriot που έβγαλαν πρόσφατα την Ελλάδα ασπροπρόσωπη και αποδείχθηκαν πανίσχυρο όπλο εξωτερικής πολιτικής, δεν συντηρήθηκαν ποτέ όπως έπρεπε. Δεν αναβαθμίστηκαν όταν έπρεπε. Και παρόλα αυτά, ακόμα κι έτσι, έκαναν τη διαφορά. Να αναφερθούμε στα υπόλοιπα; Κι αυτό θα γίνει…

Προς το παρόν ας ευχηθούμε ότι το Ισραήλ δεν θα μετατραπεί για οποιονδήποτε λόγο σε αυτό που σήμερα εκπροσωπεί η Ρωσία. Διότι τότε, αυτό που σήμερα εξελίσσεται στο μεγαλύτερο πλεονέκτημα της ελληνικής αποτρεπτικής στρατηγικής, θα έχει μετατραπεί στο μεγαλύτερο μειονέκτημα. Όλοι αντιλαμβανόμαστε για ποιον λόγο ισχυρά οπλικά συστήματα μη έχοντας την απαραίτητη υποστήριξη, αργότερα ή γρηγορότερα οδεύουν προς απόσυρση. S-300 PMU-1, TOR-M1, Kornet… Ας αναλογιστούμε την αντίστοιχη λίστα με τα ισραηλινά συστήματα τεχνολογίας αιχμής που διαρκώς μεγαλώνει, για να αντιληφθούμε το εφιαλτικό σενάριο.

Ο λόγος που γίνεται αναφορά σε αυτό είναι διπλός. Όπως διπλή είναι και η στρατηγική της Ελλάδας με την εξοπλιστική ενίσχυση και την πολιτική συμμαχιών. Αντιλαμβανόμαστε μήπως τώρα ποιος είναι ο λόγος που επείγει να πάρουμε τις αποφάσεις μας για τον τρόπο αντιμετώπισης της Τουρκίας; Του χειρότερου και πιο αλαζονικού γείτονα -σε βαθμό ρατσιστικό, παρότι αυτό προδήλως υποκρύπτει συμπλέγματα- που θα μπορούσε να μας τύχει;

Το πλεονέκτημα έναντι της “Μέκκας”

Οι συμμαχίες για να πετύχουν απαιτούν κοινό εχθρό και βούληση να μην προσαρμοστείς στη βούλησή του. Αυτό δηλαδή που δεν χαρακτηρίζει τη συμμαχία της Τουρκίας με τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν. Την περιώνυμη “Συμφωνία της Μέκκας“. Υπάρχει και δυνητική πυρηνική απειλή στο βάθος (;) του ιστορικού χρόνου. Με απλά λόγια λοιπόν: Αν η Τουρκία αλλάξει ρότα για οποιονδήποτε λόγο, αυτό θα συνιστά δι’ αμφότερους το δέον γενέσθαι. Αν όχι, θα λαμβάνει από κοινού τις απαντήσεις επί του πεδίου.

Εμείς, αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να μην επιτρέψουμε επανάληψη του φιάσκου με τις προηγούμενες προμήθειες. Να διασώσουμε ό,τι μπορούμε και να το εντάξουμε ως αξιόπιστη εναλλακτική στον “Θόλο”. Διαβιβάζοντας προς κάθε ενδιαφερόμενο ότι έχουμε αλλάξει οριστικά σελίδα. Ας ελπίσουμε ότι η σημερινή θα αποδειχθεί πραγματικά μεγάλη ημέρα. Σε όλα τα επίπεδα. Καλορίζικα λοιπόν!

Σε συνεργασία με το defence-point.gr