Όχι μόνο επειδή ουσιαστικά βάζει φραγμό στο όποιο ενδεχόμενο ενδυνάμωσης της ενεργειακής αυτάρκειας της χώρας εν μέσω ακραίας παγκόσμιας ενεργειακής ανασφάλειας και καταδικάζει τη Δυτική Μακεδονία σε οικονομικό μαρασμό και δημογραφική κατάρρευση, αλλά και για έναν ακόμη λόγο που “παραδόξως” έμεινε στο περιθώριο της πρόσφατης δημόσιας συζήτησης και αφορά την πολιτισμική μας κληρονομιά.

Τα βιομηχανικά μνημεία της Ελλάδας αποτελούν σημαντικά τεκμήρια όχι μόνο βιομηχανικής αρχαιολογίας και αρχιτεκτονικής και συσσωρευμένης γνώσης, αλλά και της κοινωνικής και οικονομικής μας ιστορίας. Όπως όλα τα μνημεία, από τους αρχαιοτάτους χρόνους μέχρι σήμερα, έτσι και τα βιομηχανικά μνημεία, συγκροτούν στη σημερινή μεταβιομηχανική εποχή ένα “ιστορικό απόθεμα αισθητικής, πρακτικής, τεχνολογίας και νοοτροπιών”.

Αντί η σημερινή κυβέρνηση να ευαισθητοποιεί το κοινωνικό σύνολο για την αξία, την ανάδειξη και την προστασία μιας τέτοιας ειδικής κατηγορίας μνημείων και μιας πολιτιστικής κληρονομιάς μεγάλης κοινωνικο-οικονομικής και τεχνολογικής σημασίας, που συνδέει το παρελθόν με το παρόν, προχωρά ως υπηρέτης αλλότριων οικονομικών συμφερόντων στην καταστροφή τους. Με το υπουργείο Πολιτισμού σε ύπνωση (ή και συνεργό;) και παρά την ύπαρξη νομοθεσίας για την προστασία τέτοιων μνημείων.

Είναι μάταιο φαίνεται να μιλά κανείς σε τέτοιους θεσμικούς “διασώστες” του λαϊκού μας πολιτισμού ότι «η ιστορία λειτουργεί μέσα μας ως συστατικό στοιχείο της πολιτισμικής μας ταυτότητας».

Από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης ενημερώθηκε η αρμόδια Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού, για τις δικές της ενέργειες.

«Η συμμετοχή μου στον οργανισμό Fight Impunity, μαζί με σημαντικές διεθνείς προσωπικότητες, ήταν απολύτως νόμιμη, ελεγμένη, εγκεκριμένη, δηλωμένη και φορολογημένη» τόνισε ο κ. Αβραμόπουλος, διευκρινίζοντας ότι δεν πρόκειται να κάνει χρήση της βουλευτικής ασυλίας. «Αντιθέτως, θα αποταθώ ο ίδιος στην ελληνική Δικαιοσύνη, ζητώντας να ερευνηθεί πλήρως το θέμα και να αποφανθεί».

Εφόσον η Βουλή αποφασίσει την άρση της ασυλίας, ο φάκελος θα επιστρέψει στην Εισαγγελία Εφετών, προκειμένου να ερωτηθεί τυπικά ο Δημήτρης Αβραμόπουλος αν συναινεί στην παράδοσή του στις βελγικές αρχές. Σε περίπτωση συναίνεσης, η διαδικασία επικυρώνεται από τον πρόεδρο Εφετών. Αν δεν υπάρξει συναίνεση, την τελική απόφαση θα λάβει το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο, δηλαδή το Τριμελές Συμβούλιο Εφετών Αθηνών.

Αντιπολιτευτικές αντιδράσεις

«Η περιβόητη αριστεία της Νέας Δημοκρατίας έχει μόνιμη έδρα στις δικαστικές αίθουσες. Επιβεβαιώνουν και τη σχέση της κυβέρνησης με πρακτικές διαπλοκής. Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι πια κόμμα, είναι πινάκιο δικαστηρίου με γαλάζιο λογότυπο» σημειώνει ο ΣΥΡΙΖΑ.

«Πρόκειται για άλλο ένα ράπισμα προς την κυβέρνηση για εγκληματική δράση και αναμένουμε ως προς αυτό επίσης την θέση του κ. Μητσοτάκη και όχι άλλες υπεκφυγές» σημειώνει από την πλευρά της η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Ήταν Δεκέμβριος του 2022 όταν δημοσίευμα της ιταλικής La Stampa έγραφε για τον πρώην Ευρωπαίο Επίτροπο πως πήρε 60.000 ευρώ για να συμμετέχει σε δύο συνέδρια, με τον κ. Αβραμόπουλο να δηλώνει ότι λάμβανε 5.000 ευρώ τον μήνα για ένα χρόνο από τη ΜΚΟ του Aντόνιο Παντσέρι η οποία είχε βρεθεί στο «επίκεντρο» της έρευνας της Εισαγγελίας των Βρυξελλών, τονίζοντας πως είχε στα χέρια του «έγγραφη εξουσιοδότηση από την Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν, παρότι η ΜΚΟ δεν ήταν εγγεγραμμένη στο μητρώο διαφάνειας της ΕΕ.

Την ίδια περίοδο για εμπλοκή του κ. Αβραμόπουλου στην υπόθεση διαφθοράς έκανε λόγο και η ισπανική El Mundo που σε δημοσίευμα της ανέφερε: «Το σκάνδαλο «Qatargate» πλήττει τον πρώην Ευρωπαίο Επίτροπο Δημήτρη Αβραμόπουλο».

Το ιστορικό

Στην έκδοση εντάλματος σύλληψης σε βάρος του Δημήτρη Αβραμόπουλου προχώρησαν οι εισαγγελικές αρχές των Βρυξελλών στο πλαίσιο της έρευνας για το Qatargate, σύμφωνα με δύο ανώτερους Έλληνες αξιωματούχους που εμπλέκονται στη δικαστική διαδικασία και οι οποίοι μίλησαν υπό καθεστώς ανωνυμίας στο Politico, καθώς δεν είχαν εξουσιοδότηση να σχολιάσουν το ζήτημα.

Το σκάνδαλο Qatargate ξέσπασε τον Δεκέμβριο του 2022 — αφού ο Αβραμόπουλος είχε αποχωρήσει από την Κομισιόν — όταν η βελγική αστυνομία πραγματοποίησε σειρά εφόδων σε ακίνητα και γραφεία στις Βρυξέλλες, συνέλαβε βασικούς υπόπτους και κατέσχεσε σακούλες με μετρητά, σε μία από τις μεγαλύτερες έρευνες διαφθοράς που έχουν πλήξει την ΕΕ. Οι βασικές κατηγορίες είναι ότι ύποπτοι που συνδέονται με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έλαβαν χρήματα ή δώρα με αντάλλαγμα να εξυπηρετούν τα συμφέροντα του Κατάρ.

«Ο πρώην επίτροπος κατηγορείται για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, με τις αρχές να συνδέουν την υπόθεση με το εισόδημα που έλαβε από μια μη κυβερνητική οργάνωση στο επίκεντρο του σκανδάλου», δήλωσε ένας από τους ανώτερους Έλληνες αξιωματούχους. Οι βελγικές αρχές κάλεσαν τον πρώην επίτροπο να καταθέσει σχεδόν πριν από έναν χρόνο, αλλά δεν εμφανίστηκε, ανέφερε σύμφωνα με το POLITICO ο δεύτερος ανώτερος Έλληνας αξιωματούχος.

Ο πρώην ευρωβουλευτής Πιερ Αντόνιο Παντσέρι, η πρώην ευρωβουλευτής Εύα Καϊλή και ο σύζυγός της Φραντσέσκο Τζόρτζι συνελήφθησαν και αντιμετωπίζουν κατηγορίες για διαφθορά, ξέπλυμα χρήματος και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση στο πλαίσιο της έρευνας για το Qatargate. Έχουν αφεθεί ελεύθεροι εν αναμονή της δίκης, αλλά τα τελευταία δύο χρόνια έχει σημειωθεί μικρή πρόοδος στην υπόθεση.

Ο Αβραμόπουλος – ο οποίος σήμερα είναι βουλευτής και διετέλεσε επίτροπος Μετανάστευσης από το 2014 έως το 2019 – ήταν τιμητικό μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΜΚΟ Fight Impunity, την οποία ίδρυσε ο Παντσέρι. Ο Αβραμόπουλος παραιτήθηκε από την οργάνωση μόλις ξέσπασε το σκάνδαλο.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Δ. Αβραμόπουλου

«Μου περιήλθε η πληροφορία από δημοσιογράφους ότι φέρεται να έχει σταλεί έγγραφο από τις βελγικές αρχές προς τις ελληνικές, στο οποίο επιχειρείται, χωρίς καμία βάση, η σύνδεση του ονόματός μου με την υπόθεση Fight Impunity. Η υπόθεση αυτή δεν με αφορούσε ποτέ.

Το ζήτημα που επιχειρήθηκε να συνδεθεί με το όνομά μου έχει κλείσει εδώ και τρία χρόνια, με πλήρη θεσμική διαφάνεια και με τη σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κατόπιν απόφασης υπογεγραμμένης από την Πρόεδρό της, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Η συμμετοχή μου στον οργανισμό Fight Impunity, μαζί με σημαντικές διεθνείς προσωπικότητες, ήταν απολύτως νόμιμη, ελεγμένη, εγκεκριμένη, δηλωμένη και φορολογημένη. Δεν υπήρξε καμία εμπλοκή μου, άμεση ή έμμεση, σε οτιδήποτε επιλήψιμο.

Κάθε προσπάθεια επαναφοράς του θέματος από τις βελγικές αρχές και εμπλοκής του ονόματός μου σε οποιοδήποτε ζήτημα αφορά το Fight Impunity, είτε μέσω αβάσιμων αναφορών είτε μέσω διαστρέβλωσης πραγματικών περιστατικών, είναι αυθαίρετη, απαράδεκτη, ύποπτη και θα αντιμετωπισθεί με κάθε νόμιμο μέσο. Παρότι πρόκειται για ένα απολύτως αβάσιμο ζήτημα, δηλώνω ευθέως ότι δεν πρόκειται να κάνω χρήση οποιασδήποτε βουλευτικής ασυλίας. Αντιθέτως, θα αποταθώ ο ίδιος στην ελληνική Δικαιοσύνη, ζητώντας να ερευνηθεί πλήρως το θέμα και να αποφανθεί».

Κυρανάκης: Αναμένουμε άμεση καταδίκη από όλες τις πολιτικές δυνάμεις

Η Νέα Δημοκρατία καταδικάζει απερίφραστα την άνανδρη επίθεση στο σπίτι του Περιφερειάρχη Αττικής Νίκου Χαρδαλιά, από θρασύδειλους τραμπούκους που απείλησαν τον ίδιο και την οικογένειά του, αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο γραμματέας της ΝΔ, Κωνσταντίνος Κυρανάκης.

«Η Αστυνομία και η Δικαιοσύνη θα δώσουν την απάντηση που οφείλουν. Σε κάθε περίπτωση, η εφαρμογή του νόμου και η ανάπλαση των προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας, έπειτα από δεκαετίες εγκατάλειψης, είναι για εμάς αυτονόητη. Όπως αυτονόητη είναι και η μάχη που πρέπει να δοθεί για τα δικαιώματα των ιδιοκτητών των οικιών, τα οποία καταπατούνται σε αρκετές περιπτώσεις από καταληψίες.

» Στεκόμαστε στο πλευρό του Νίκου Χαρδαλιά και της οικογένειάς του και αναμένουμε την άμεση καταδίκη των πράξεων αυτών από όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου. Η σιωπή σημαίνει ανοχή και η ανοχή είναι απαράδεκτη.

» Όσο για τους θρασύδειλους τραμπούκους, ας γνωρίζουν καλά ότι δεν πτοούν και δεν εκφοβίζουν τα στελέχη μας. Η Δημοκρατία μας, το κράτος δικαίου και οι αρχές και αξίες τις οποίες υπηρετούμε με συνέπεια, είναι πολύ ισχυρότερες από τις κουκούλες, τις μπογιές και τα απειλητικά συνθήματά τους».

Με μήνυμά του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας καταδικάζει απερίφραστα την επίθεση στο σπίτι του Νίκου Χαρδαλιά και σημειώνει ότι επιμένει στην ανάγκη του διαλόγου για μια κοινά αποδεκτή λύση στο θέμα των προσφυγικών.

Οι στόχοι της Άγκυρας

Με την επικείμενη παρουσία του Τραμπ, ο πρώτος στόχος της Άγκυρας έχει ήδη επιτευχθεί: να βγει μια οικογενειακή φωτογραφία που θα εκπέμπει μήνυμα ενότητας σε φίλους και αντιπάλους. Ο δεύτερος στόχος είναι ο Τραμπ να αναχωρήσει από την Άγκυρα ικανοποιημένος. Αυτό προϋποθέτει ότι οι σύμμαχοι θα δεσμευτούν για μια δικαιότερη κατανομή των βαρών.

Στη σύνοδο της Άγκυρας, που θεωρείται σημείο καμπής για την ενίσχυση του ευρωπαϊκού σκέλους του ΝΑΤΟ, η Τουρκία θα προσπαθήσει να διασφαλίσει ότι τα κράτη που δεν είναι μέλη της ΕΕ δεν θα αποκλειστούν.

Αντιφάσεις και προσδοκίες του Τραμπ

Πέρυσι, ο μαγικός αριθμός που ικανοποίησε τον Τραμπ ήταν η δέσμευση των κρατών-μελών να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες τους στο 5% του ΑΕΠ. Φέτος, το αποτέλεσμα που θα ικανοποιήσει τον Τραμπ θα είναι γενικές δεσμεύσεις για το πού, πώς και με ποιον τρόπο θα δαπανηθεί αυτό το 5%.

Από τη μία, ο Τραμπ ζητά από τους Ευρωπαίους συμμάχους να πάψουν να εξαρτώνται από τις ΗΠΑ για την ασφάλειά τους. Από την άλλη, τους καλεί να επενδύσουν στην άμυνά τους αγοράζοντας αμερικανικά όπλα. Δεν πρόκειται για μια αντιφατική στάση; Είναι γνωστό ότι η συνέπεια δεν συγκαταλέγεται στις αρετές του Τραμπ. Αυτό που καλούνται κυρίως να διαθέτουν η τουρκική διπλωματία και οι διπλωμάτες των κρατών-μελών είναι η ικανότητα διαχείρισης αυτής της α-συνέπειας.

Η δεύτερη προσδοκία του Τραμπ είναι ότι, ενώ οι χώρες αυξάνουν τις αμυντικές τους δαπάνες για την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεών τους, δεν θα τις αξιοποιούν αποκλειστικά για εθνικούς σκοπούς, αλλά θα τις διαθέτουν στο ΝΑΤΟ.

Ο “μετριοπαθής” Ρούμπιο και τα μηνύματα της Ουάσιγκτον

Σύμφωνα με έναν Ευρωπαίο αξιωματούχο, στην τελευταία συνάντηση υπουργών Άμυνας τον περασμένο μήνα στη Σουηδία, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο φέρεται να είπε: «Είμαι ο πιο μετριοπαθής και λογικός συνομιλητής αυτής της κυβέρνησης. Χρειαζόμαστε μεγαλύτερη κατανομή βάρους στο ΝΑΤΟ. Όσο μου δίνετε δύναμη, τόσο μπορώ να επηρεάζω τον Τραμπ» Οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ είναι πρόθυμοι να κάνουν περισσότερα για μια δικαιότερη κατανομή του βάρους. Θέλουν όμως αυτή η διαδικασία να προχωρήσει με σχέδιο και οργάνωση. Ωστόσο, η Ουάσιγκτον στέλνει μικτά μηνύματα.

Ο Τραμπ, ενοχλημένος από τον καγκελάριο της Γερμανίας που τον είχε επικρίνει λόγω του πολέμου στο Ιράν, δήλωσε ότι θα αποσύρει 5.000 Αμερικανούς στρατιώτες από τη χώρα. Στη συνέχεια, το Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι παγώνουν τα σχέδια για τη στάθμευση 4.000 στρατιωτών στην Πολωνία. Αργότερα, ο Τραμπ είπε ότι, για να στηρίξει τη νίκη του Πολωνού πρωθυπουργού που είχε κερδίσει τις πρόσφατες εκλογές, θα σταλούν 4.000 στρατιώτες στη χώρα.

Αυτές οι διακυμάνσεις προκαλούν ιδιαίτερη σύγχυση στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Στη σύνοδο της Άγκυρας, ο Γενικός Γραμματέας Μαρκ Ρούτε και η τουρκική διπλωματία θα επιδιώξουν, από τη μία, να βρουν μια μέση οδό ανάμεσα σε αυτές τις αντιφάσεις και, από την άλλη, να διασφαλίσουν, αξιοποιώντας και το γεγονός ότι η Τουρκία είναι η διοργανώτρια χώρα, ότι θα ληφθούν υπόψη οι ευαισθησίες της. Αυτό θα επιδιωχθεί μέσω σύντομων κειμένων και μικρών συνεδριάσεων, ώστε να μη βαρεθεί ιδιαίτερα ο Τραμπ.

Νέα αρχιτεκτονική

Σύμφωνα με αναλυτές, η σύνοδος του Ιουλίου στην Άγκυρα αναμένεται να σηματοδοτήσει μια νέα φάση για τη Συμμαχία, η οποία θα βασίζεται σε μια διαφορετική ισορροπία μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης. Η Τουρκία, αν και θεωρεί ότι οι προειδοποιήσεις και οι απαιτήσεις της κυβέρνησης Τραμπ για μεγαλύτερη ανάληψη ευθυνών από τους Ευρωπαίους συμμάχους έχουν βάση, επιμένει ότι οι ΗΠΑ πρέπει να παραμείνουν ο κεντρικός πυλώνας του ΝΑΤΟ. Κατά την Άγκυρα, ένα σχήμα στο οποίο η αμερικανική παρουσία θα περιοριζόταν σημαντικά δεν αποτελεί, τουλάχιστον σήμερα, ρεαλιστική επιλογή.

Έτσι, ενώ ενισχύεται η ιδέα μιας δικαιότερης και αποτελεσματικότερης κατανομής των αμυντικών βαρών μεταξύ των συμμάχων, αναγνωρίζεται ταυτόχρονα ότι ο ρόλος των ΗΠΑ δεν μπορεί να υποκατασταθεί. Ακόμη και αν η Ευρώπη ενισχύσει σημαντικά τις στρατιωτικές της δυνατότητες, οι διατλαντικοί δεσμοί εκτιμάται ότι θα παραμείνουν καθοριστικοί για την ασφάλεια της ηπείρου για πολλά χρόνια ακόμη.

Η προσέγγιση αυτή μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνεται αντιφατική. Στην πραγματικότητα, όμως, στόχος είναι η Ευρώπη να αναλάβει μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης, χωρίς να αμφισβητηθεί ο κεντρικός ρόλος των ΗΠΑ στη Συμμαχία. Με άλλα λόγια, η λογική είναι ότι όσο μεγαλύτερο μέρος του αμυντικού βάρους αναλαμβάνει η Ευρώπη, τόσο ισχυρότερο θα είναι το κίνητρο των ΗΠΑ να παραμείνουν ενεργά και ουσιαστικά παρούσες στο ΝΑΤΟ.

Το ζήτημα περιπλέκεται από τις διαφορετικές ερμηνείες της έννοιας της ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας. Για τη Γαλλία, για παράδειγμα, η στρατηγική αυτονομία σημαίνει την απόκτηση μεγαλύτερης ανεξαρτησίας της Ευρώπης στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας.

Για την Τουρκία, ωστόσο, η ίδια έννοια αντιμετωπίζεται με καχυποψία. Όπως παρατηρεί ένας Τούρκος διπλωμάτης, η ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία συχνά μεταφράζεται σε ένα αυτόματο «όχι» προς την Τουρκία, δηλαδή σε αποκλεισμό της από νέους ευρωπαϊκούς αμυντικούς μηχανισμούς και πρωτοβουλίες. Για τον λόγο αυτό, η ενίσχυση του ευρωπαϊκού σκέλους του ΝΑΤΟ αναμένεται να αποτελέσει ένα από τα πλέον κρίσιμα ζητήματα της συνόδου από την πλευρά της Άγκυρας.

Φόρουμ αμυντικής βιομηχανίας

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το φόρουμ αμυντικής βιομηχανίας που θα πραγματοποιηθεί στην τουρκική πρωτεύουσα μία ημέρα πριν από τη σύνοδο κορυφής. Στο φόρουμ, η Τουρκία επιδιώκει να αναδείξει την πρόοδο που έχει σημειώσει στην αμυντική βιομηχανία τα τελευταία χρόνια και να επαναλάβει το μήνυμά της προς τους συμμάχους: ότι η αμυντική συνεργασία στο ΝΑΤΟ πρέπει να βασίζεται στη συμπερίληψη και όχι στους αποκλεισμούς, χωρίς πολιτικούς ή θεσμικούς περιορισμούς.

Συνεχίζεται η προανάκριση για τα ακριβή αίτια του δυστυχήματος, την οποία έχει αναλάβει η αρμόδια υπηρεσία της Τροχαίας. Εξετάζονται όλες τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το τραγικό περιστατικό.

Εάν αυτή η απόφαση έχει πραγματικό περιεχόμενο, τότε το ζήτημα θα έπρεπε να θεωρείται λυμένο. Η ΝΔ βρίσκεται εκτός κάθε πιθανής κυβερνητικής συνεργασίας. Όμως, ακόμα και μετά την απόφαση του Συνεδρίου, δεν συμβαίνει αυτό. Αντίθετα, κάθε τόσο επανέρχεται η ίδια συζήτηση. Άλλοι αφήνουν ανοιχτά παράθυρα, άλλοι τα κλείνουν, άλλοι μιλούν για αυτόνομη πορεία και άλλοι επιτίθενται σε όσους προτείνουν διάλογο στον προοδευτικό χώρο.

«Πολιτικός αντίπαλος του ΠΑΣΟΚ μέχρι τις εκλογές είναι η ΝΔ», «δεν πρέπει να συζητήσουμε μήπως μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια συνθήκη ανατροπής; Το άθροισμά του ΠΑΣΟΚ και της ΕΛΑΣ μπορεί να είναι περισσότερο από τη ΝΔ. Για να μπορέσουμε να συνεργαστούμε –ακόμα και κυβερνητικά– θα πρέπει να έχουμε συζητήσει από τώρα ποιες είναι γραμμές, τα προγράμματά μας, πού συμφωνούμε, πού διαφωνούμε», «πιο γελοία προσέγγιση δεν μπορώ να φανταστώ», «οι θέσεις με τις οποίες δίνει τα εύσημα στην κυβέρνηση της ΝΔ για επιτυχίες στα δημοσιονομικά και την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, δεν εκφράζουν τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ. Μετά από αυτές, δεν μου κάνει εντύπωση που βρίσκει γελοίες τις θέσεις για διάλογο στον προοδευτικό χώρο», είναι μερικά από όσα λέγονται.

Το αποτέλεσμα είναι ένα κόμμα που μοιάζει να εκπέμπει δύο διαφορετικά πολιτικά μηνύματα ταυτόχρονα. Όσοι υπερψήφισαν την απόφαση του Συνεδρίου ασφαλώς δεν θεωρούσαν ότι αφορά αποκλειστικά στην προεκλογική περίοδο. Αντίθετα, η αξία και το νόημά της κρίνονται κυρίως μετά την κάλπη, τη στιγμή που θα τεθεί το πραγματικό ερώτημα των κυβερνητικών συνεργασιών. Η απόφαση δεσμεύει το κόμμα από την επομένη των εκλογών και μέχρι να ανατραπεί από ένα νέο Συνέδριο. Εκτός βέβαια αν τελικά αποδειχθεί ότι οι λέξεις επιλέχθηκαν με τέτοιο τρόπο, ώστε να επιτρέπουν διαφορετικές ερμηνείες.

Εκτός αν η διακήρυξη περί πολιτικής αλλαγής δεν αποτελεί πραγματική στρατηγική δέσμευση, αλλά μια πολιτική μπλόφα. Ότι λήφθηκε περισσότερο ως μέσο εκτόνωσης των εσωκομματικών αντιδράσεων, παρά ως καθαρή πολιτική γραμμή. Γιατί άραγε ξεκινά με την έννοια της πολιτικής αλλαγής και δεν καθιστά σαφές κάθε ενδεχόμενο διακυβέρνησης; Τότε θα γεννηθεί αναπόφευκτα το ερώτημα αν πίσω από τις διατυπώσεις παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας μελλοντικής συνεργασίας με τη ΝΔ υπό διαφορετικές συνθήκες και με διαφορετικά επιχειρήματα. Όχι στο όνομα της πολιτικής αλλαγής, αλλά στο όνομα της σταθερότητας, της εθνικής ανάγκης ή οποιασδήποτε άλλης δικαιολογίας μπορεί να επιστρατευθεί μετά τις εκλογές.

Τα δύο ΠΑΣΟΚ

Η αλήθεια είναι ότι εδώ και χρόνια συνυπάρχουν δύο διαφορετικά ΠΑΣΟΚ. Το πρώτο θεωρεί ότι η ιστορική αποστολή του κινήματος  είναι η ανασυγκρότηση της μεγάλης δημοκρατικής και προοδευτικής παράταξης απέναντι στη συντηρητική κυριαρχία της ΝΔ. Το δεύτερο αντιμετωπίζει τη ΝΔ όχι ως στρατηγικό αντίπαλο, αλλά ως πιθανό εταίρο εξουσίας κάθε φορά που δίνεται η ευκαιρία. Η σύγκρουση αυτή δεν είναι καινούργια. Απλώς σήμερα γίνεται πιο ορατή.

Η δημόσια αντιπαράθεση κορυφαίων στελεχών για την επόμενη μέρα αποκαλύπτει καθημερινά την αλήθεια, που πολλοί προσπαθούν να κρύψουν. Ότι το κόμμα δεν έχει κοινή στρατηγική για την επόμενη ημέρα. Και όταν ένα κόμμα δεν γνωρίζει τι θα κάνει αύριο, δύσκολα μπορεί να πείσει ότι γνωρίζει πού θέλει να πάει τη χώρα. Υπάρχει όμως και μια ακόμη βαθύτερη αντίφαση. Ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού προσωπικού, που προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ, βρίσκεται ήδη στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Πρόσωπα που γαλουγήθηκαν πολιτικά μέσα στο ΠΑΣΟΚ, κατέχουν σήμερα  τα σημαντικότερα υπουργεία της χώρας.

Δεν πρόκειται για ένα περιφερειακό φαινόμενο. Πρόκειται για το κεντρικό χαρακτηριστικό της σημερινής διακυβέρνησης. Ο υπουργός Εξωτερικών, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, ο υπουργός Εσωτερικών, ο υπουργός Ανάπτυξης, ο υπουργός Δικαιοσύνης, η υπουργός Πολιτισμού, ο υπουργός Επικρατείας προέρχονται από το χώρο του ΠΑΣΟΚ. Πάνω από τη μισή κυβέρνηση. Γι’ αυτό οι περισσότεροι πολίτες δυσκολεύονται να κατανοήσουν τι ακριβώς σημαίνει πλέον η λέξη αλλαγή, όταν χρησιμοποιείται από το ΠΑΣΟΚ. Τι διαφορετικό έχει να προσκομίσει από ό,τι κάνουν σήμερα οι κορυφαίοι υπουργοί του ως μέλη της κυβέρνησης Μητσοτάκη;

Η ώρα της αλήθειας

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο, επειδή η κοινωνική βάση του ΠΑΣΟΚ δεν ταυτίζεται με την ασάφεια και την αμφισημία της ηγετικής του ομάδας. Το μεγαλύτερο μέρος των μελών και ψηφοφόρων του αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικοί. Δεν άλλαξαν ταυτότητα. Αναζητούν μια εναλλακτική πολιτική πρόταση. Δεν ενδιαφέρονται για μια πιο ήπια εκδοχή της σημερινής κυβέρνησης. Για τους περισσότερους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, μια νέα συγκυβέρνηση με τη ΝΔ δεν θα αποτελούσε απλά έναν πολιτικό συμβιβασμό. Θα αποτελούσε ακύρωση των πολιτικών τους αξιών και της πολιτικής τους ιστορίας.

Μέχρι σήμερα, αυτή η ασάφεια λειτουργεί ως μηχανισμός εσωτερικής συνύπαρξης δύο ρευμάτων που θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά κόμματα. Επιτρέπει σε διαφορετικές τάσεις να συνυπάρχουν κάτω από την ίδια στέγη. Με μοναδικό κριτήριο την επανεκλογή τους. Χωρίς καμία ιδεολογική και αξιακή βάση. Όμως αυτή η ισορροπία δεν μπορεί να διαρκέσει για πάντα. Μετά τις εκλογές το ΠΑΣΟΚ θα βρεθεί μπροστά σε μια επιλογή από την οποία δεν θα μπορεί να δραπετεύσει.

Θα παραμείνει πιστό στη δέσμευση του Συνεδρίου ότι πολιτική αλλαγή δεν μπορεί να υπάρξει με τη συμμετοχή της ΝΔ; Ή θα συνεργαστεί για τη συγκρότηση μιας κυβέρνησης που δεν έχει ως στόχο την αλλαγή; Η απόφαση αυτή θα κρίνει περισσότερα από μια κυβερνητική συνεργασία. Θα κρίνει αν το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να αποτελεί έναν αυτόνομο πολιτικό πόλο της δημοκρατικής παράταξης ή αν έχει ήδη μετατραπεί σε ένα πολιτικό δεκανίκι της ΝΔ. Η επιλογή αυτή δεν θα καθορίσει μόνο τις κυβερνητικές εξελίξεις. Θα καθορίσει για πάντα την ίδια την ταυτότητα και τη συνέχιση ύπαρξης του κινήματος, που κάποτε άλλαξε την Ελλάδα.

Λεωφ. Βασ. Κωνσταντίνου, σε όλο το μήκος της και στα δύο (2) ρεύματα κυκλοφορίας και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.

Λεωφ. Βασ. Σοφίας, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Ζαχάρωφ και της Λεωφ. Βασ. Αμαλίας και στα δύο (2) ρεύματα κυκλοφορίας και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.

Αρδηττού, σε όλο το μήκος της και στα δύο (2) ρεύματα κυκλοφορίας και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.

Αναπαύσεως, σε όλο το μήκος της και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.

Μ. Μουσούρου, σε όλο το μήκος της και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.

Ριζάρη, σε όλο το μήκος της και στα δύο (2) ρεύματα κυκλοφορίας και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.
Κόκκαλη, σε όλο το μήκος της και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.

Παπαδιαμαντοπούλου, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Μιχαλακοπούλου και της Λεωφ. Βασ. Σοφίας και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη

Ερατοσθένους, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Ευτυχίδου και της Λεωφ. Βασ. Κων/νου και στα δύο (2) ρεύματα κυκλοφορίας και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.

Ηλιουπόλεως, στο τμήμα της μεταξύ των οδών Υμηττού και Καρέα και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.
Καρέα, σε όλο το μήκος της και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.

Βασ. Αλεξάνδρου, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Μιχαλακοπούλου και της Λεωφ. Βασ. Σοφίας.

Πλ. Συντάγματος.

Αθ. Διάκου, σε όλο το μήκος της και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.

Λεωφ. Βασ. Αμαλίας, σε όλο το μήκος της και στα δύο (2) ρεύματα κυκλοφορία και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.

Λεωφ. Συγγρού:

Στο τμήμα της μεταξύ της οδού Καλλιρρόης και της Λεωφ. Βασ. Αμαλίας και στα δύο (2) ρεύματα κυκλοφορίας και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό, με απαγόρευση στάσης και στάθμευσης των οχημάτων από 19:00′ έως 23:00′.

Στο τμήμα της μεταξύ της οδού Φραντζή και το Δέλτα Φαλήρου, ρεύμα κυκλοφορίας προς Πειραιά με απαγόρευση στάσης και στάθμευσης των οχημάτων από 19:00′ έως 23:00′.

Στο τμήμα της μεταξύ της οδού Καλλιρρόης έως το ύψος της οδού Φραντζή, ρεύμα κυκλοφορίας προς Αθήνα με απαγόρευση στάσης και στάθμευσης των οχημάτων από 19:00′ έως 23:00′.

Παράδρομος Λεωφ. Συγγρού, στο τμήμα του μεταξύ των οδών Ταγματάρχου Πλέσσα και Λυσικράτους, ρεύμα κυκλοφορίας προς Πειραιά, με απαγόρευση στάσης και στάθμευσης των οχημάτων από 19:00′ έως 23:00′.

Παράδρομος Λεωφ. Συγγρού, στο τμήμα του μεταξύ των οδών Λυσικράτους και Ευριπίδου.

Καλλιρρόης, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Αμβρ. Φραντζή και της Λεωφ. Βουλιαγμένης, ρεύμα κυκλοφορίας προς Λεωφ.

Βουλιαγμένης και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.

Βασ. Γεωργίου Β΄, σε όλο το μήκος της και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.

Αραβαντινού, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Ησιόδου και της Λεωφ. Βασ. Κων/νου.

Φιλελλήνων, σε όλο το μήκος της και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.

Σταδίου, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Αιόλου και της Πλ. Συντάγματος και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.

Ακαδημίας, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Ιπποκράτους και της Λεωφ. Βασ. Σοφίας και στις καθέτους αυτής έως την πρώτη παράλληλη οδό.

Βασ. Γεωργίου Α΄, σε όλο το μήκος της.

Μελεάγρου, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Ησιόδου και της Λεωφ. Βασ. Κων/νου.

Κλεάνθους, σε όλο το μήκος της.

Λεωφ. Βασ. Όλγας, σε όλο το μήκος της και στα δύο (2) ρεύματα κυκλοφορίας.

Ηρώδου Αττικού, σε όλο το μήκος της και στις καθέτους της έως την πρώτη παράλληλη οδό.

Σωκράτους, στο τμήμα της μεταξύ των οδών Λυσικράτους και Ευριπίδου.

Ηρακλέους, στο τμήμα της μεταξύ των οδών Λυσικράτους και Ευριπίδου με απαγόρευση στάσης και στάθμευσης των οχημάτων και προσωρινή και σταδιακή διακοπή της κυκλοφορίας από 19:00′ έως 23:00′.

Δημοσθένους, στο τμήμα μεταξύ των οδών Λάμπρου Κατσώνη και Ευριπίδου και στα δύο (2) ρεύματα κυκλοφορίας με απαγόρευση στάσης και στάθμευσης των οχημάτων και προσωρινή και σταδιακή διακοπή της κυκλοφορίας από 19:00′ έως 23:00′.

Ταγματάρχου Πλέσσα, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Δοϊράνης και του παραδρόμου της Λεωφ. Συγγρού με απαγόρευση στάσης και στάθμευσης των οχημάτων και προσωρινή και σταδιακή διακοπή της κυκλοφορίας από 19:00′ έως 23:00′.

Δοϊράνης, στο τμήμα της μεταξύ των οδών Λυσικράτους και Ευριπίδου και στα δύο (2) ρεύματα κυκλοφορίας με απαγόρευση στάσης και στάθμευσης των οχημάτων και προσωρινή και σταδιακή διακοπή της κυκλοφορίας από 19:00′ έως 23:00′.
Ευριπίδου, στο τμήμα της μεταξύ του παραδρόμου της Λεωφ. Συγγρού και της οδού Επαμεινώνδα – Λάμπρου Κατσώνη με απαγόρευση στάσης και στάθμευσης των οχημάτων από 06:00′ έως 23:00′ και προσωρινή και σταδιακή διακοπή της κυκλοφορίας από 19:00′ έως 23:00′ και στις δύο πλευρές του οδοστρώματος.

Απαγόρευση της κάθετης διέλευσης των οχημάτων από τη διαδρομή, κατά τις ώρες που τα τμήματα αυτής θα είναι αποκλεισμένα από την κυκλοφορία, εκτός των παρακάτω ελεγχόμενων κόμβων κάθετης διέλευσης:

Λεωφ. Βασ. Σοφίας & Ρηγίλλης

Λεωφ. Βασ. Κων/νου & Βασ. Γεωργίου Β’.
Λόγω των περιορισμών στην κυκλοφορία οι οδηγοί μπορούν να ακολουθούν τα παρακάτω ενδεικτικά εναλλακτικά δρομολόγια :

Από Λεωφ. Συγγρού προς κέντρο Αθηνών:

Λεωφ. Συγγρού – δεξιά Καλλιρρόης – δεξιά Αμβρ. Φραντζή – αριστερά Κάρπου – συνέχεια Φιλολάου – συνέχεια Υμηττού κ.λπ. προς Μιχαλακοπούλου ή Λεωφ. Κατεχάκη.
Λεωφ. Συγγρού – δεξιά Καλλιρρόης – δεξιά Αμβρ. Φραντζή – αριστερά Κάρπου – δεξιά Λεωφ. Βουλιαγμένης – συνέχεια μέσω Βύρωνα – περιφερειακή Λεωφ. Κατεχάκη.

Από Λεωφ. Μεσογείων ή Λεωφ. Κηφισίας προς κέντρο Αθηνών:

Λεωφ. Μεσογείων – δεξιά Φειδιππίδου – συνέχεια Λεωφ. Αλεξάνδρας (μέσω Εξαρχείων ή Πατησίων) κ.λπ.
Λεωφ. Κηφισίας – δεξιά Λεωφ. Αλεξάνδρας (μέσω Εξαρχείων ή Πατησίων) κ.λπ.
H ΕΛ.ΑΣ. καλεί τους οδηγούς των οχημάτων, για την καλύτερη εξυπηρέτησή τους και την αποτροπή πρόσθετων κυκλοφοριακών προβλημάτων, να αποφύγουν την κίνησή τους στις παραπάνω οδούς και λεωφόρους και να ακολουθήσουν τις υποδείξεις των τροχονόμων.

-Του άρθρου 30 παρ. 1,5: Μια εξαετής θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας.

-Του άρθρου 41 παρ. 2,5: Κατάργηση διάλυσης της Βουλής για εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας -διάλυση, με πρόταση της κυβέρνησης και απόφαση της Βουλής για ανανέωση της λαϊκής εντολής (αυτοδιάλυση Βουλής).

-Του άρθρου 44 παρ. 2: Εισαγωγή κανόνων καλής διενέργειας δημοψηφισμάτων: το ερώτημα πρέπει να διατυπώνεται με τρόπο εύληπτο και κατανοητό για τους πολίτες. Μεταξύ της προκήρυξης και της διενέργειας του δημοψηφίσματος πρέπει να μεσολαβεί επαρκής χρόνος τουλάχιστον 20 ημερών.

-Του άρθρου 118: Μεταβατική διάταξη ως προς την εφαρμογή των αναθεωρημένων παραγράφων 1 και 5 του άρθρου 30, ως προς τον ήδη υπηρετούντα Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Η πρόταση για να είναι η θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας μία και μόνη και εξαετής, έχει συνδεθεί με τη μείωση των πολιτικών εντάσεων που προκαλούνται με αφορμή την επανεκλογή του και με την ανεξαρτησία του θεσμού.

Στο Κίεβο, πέντε άνθρωποι φέρονται να σκοτώθηκαν και 30 άλλοι, μεταξύ των οποίων παιδιά, να τραυματίστηκαν, ενώ υπέστη ζημιές το ιστορικό μοναστήρι «Κίεβο-Πετσέρσκ Λαύρα», μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Ο Κιάρι σημείωσε ότι από τον Φεβρουάριο του 2022 η UNESCO έχει επαληθεύσει ζημιές σε περισσότερους από 530 πολιτιστικούς χώρους στην Ουκρανία.

Ο ίδιος προειδοποίησε ότι οι αυξανόμενες αεροπορικές επιθέσεις έχουν αυξήσει τον αριθμό των θυμάτων μεταξύ των αμάχων. Σύμφωνα με το OHCHR, τον περασμένο μήνα τουλάχιστον 274 άμαχοι σκοτώθηκαν και 1.763 τραυματίστηκαν στην Ουκρανία, ο υψηλότερος μηνιαίος συνολικός αριθμός νεκρών και τραυματιών από τον Απρίλιο του 2022. Συνολικά, από την έναρξη της πλήρους κλίμακας εισβολής της Ρωσικής Ομοσπονδίας, έχουν επαληθευτεί τουλάχιστον 16.126 θάνατοι αμάχων, μεταξύ των οποίων 796 παιδιά, ενώ 46.590 άμαχοι, μεταξύ των οποίων 2.835 παιδιά, έχουν τραυματιστεί.

Ο Κιάρι τόνισε ότι οι επιθέσεις εναντίον αμάχων και πολιτικών υποδομών, συμπεριλαμβανομένων πολιτιστικών χώρων, «απαγορεύονται αυστηρά» και «πρέπει να σταματήσουν τώρα, όπου κι αν συμβαίνουν».

Από την πλευρά του OCHA, η Έντεμ Γουοσόρνου, Διευθύντρια του Τμήματος Αντιμετώπισης Κρίσεων, μιλώντας εκ μέρους του Τομ Φλέτσερ Αναπληρωτή Γενικού Γραμματέα για Ανθρωπιστικές Υποθέσεις και Συντονιστή Έκτακτης Βοήθειας, ανέφερε ότι από την τελευταία ενημέρωση του Συμβουλίου «οι βλάβες και η οδύνη των αμάχων έχουν βαθύνει». Επισήμανε ότι τα πλήγματα της 15ης Ιουνίου στο Κίεβο και το Χάρκοβο κατέστρεψαν κατοικίες και κρίσιμες υποδομές, αφήνοντας περισσότερα από 100.000 νοικοκυριά χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Στο Χάρκοβο, διασώστες που ανταποκρίνονταν σε προηγούμενο πλήγμα επλήγησαν όταν ακολούθησε δεύτερη επίθεση.

Υπογράμμισε ότι κάθε επίθεση σε ασθενοφόρο ή ανθρωπιστική αυτοκινητοπομπή στερεί βοήθεια από όσους θα την είχαν λάβει. Κάλεσε τα μέλη του Συμβουλίου να ασκήσουν επιρροή ώστε όλα τα μέρη να συμμορφωθούν με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, να προστατεύσουν αμάχους, πολιτικές υποδομές και πολιτιστική κληρονομιά, και να διασφαλίσουν «ασφαλή, ταχεία και ανεμπόδιστη ανθρωπιστική πρόσβαση».

Ο Κιάρι αναφέρθηκε επίσης στην αυξημένη στρατιωτική δραστηριότητα κοντά στον Πυρηνικό Σταθμό της Ζαπορίζια, χαρακτηρίζοντάς την «σοβαρή ανησυχία», και κάλεσε όλα τα μέρη να επιδείξουν «μέγιστη αυτοσυγκράτηση».

Προειδοποίησε ότι, εάν συνεχιστεί ο «επικίνδυνος κύκλος κλιμάκωσης», θα υπάρξει περαιτέρω καταστροφή στην Ουκρανία και αυξανόμενη αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή. Κάλεσε σε επανέναρξη συντονισμένων διπλωματικών προσπαθειών για «πλήρη, άμεση και άνευ όρων κατάπαυση του πυρός» και για μια «δίκαιη, διαρκή και συνολική ειρήνη στην Ουκρανία», σύμφωνα με τον Χάρτη του ΟΗΕ, το διεθνές δίκαιο και τα σχετικά Ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών.

Η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη, πρέσβυς Αγ. Μπαλτά κατά την τοποθέτηση της καταδίκασε τις ρωσικές επιθέσεις της 14ης Ιουνίου εναντίον ουκρανικών πόλεων, καθώς και κάθε επίθεση εναντίον αμάχων και πολιτικών στόχων, όπου και αν συμβαίνουν, και ζήτησε τον πλήρη σεβασμό του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και του διεθνούς δικαίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Συνταχθηκε με την UNESCO στην καταδίκη της επίθεσης κατά του ορθόδοξου Μοναστηριού «Κίεβο-Πετσέρσκ Λαύρα» καθώς και κάθε επίθεσης κατά πολιτιστικών αγαθών και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.

Υπογράμμισε ότι αυτός ο παρατεταμένος πόλεμος πρέπει να τερματιστεί μέσω μιας διαπραγματευτικής λύσης που θα οδηγήσει σε μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη, βασισμένη στο διεθνές δίκαιο, στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και στις αρχές της κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας όλων των κρατών.

Τόνισε ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί ειρήνη στην Ουκρανία χωρίς τη συμμετοχή της ίδιας της Ουκρανίας και ότι η Ευρώπη πρέπει να συμμετέχει ενεργά σε οποιεσδήποτε μελλοντικές ρυθμίσεις σχετικά με ισχυρές εγγυήσεις ασφάλειας, καθώς και σε μια τελική ειρηνευτική συμφωνία που θα αποτρέπει την επανάληψη του πολέμου και θα εξασφαλίζει ένα κυρίαρχο, ανεξάρτητο και δημοκρατικό μέλλον για την Ουκρανία.