«Η συμπεριφορά του Ισραήλ είναι εντελώς απαράδεκτη. Βέβαια, πρέπει να καταδικάσουμε σθεναρά τις αρχικές επιθέσεις της Χεζμπολάχ που, επιδιώκοντας να δείξει αλληλεγγύη με το Ιράν, έσυρε τον Λίβανο σε έναν πόλεμο που δεν ήθελε, καθώς και τη δυσανάλογη και χωρίς διάκριση απάντηση του Ισραήλ».

Ο Μαξίμ Πρεβό είπε επίσης ότι κάνει έκκληση για αναστολή τουλάχιστον εν μέρει της συμφωνίας σύνδεσης της ΕΕ με το Ισραήλ, προσθέτοντας πως το Βέλγιο «γνωρίζει πως μια πλήρης αναστολή είναι πιθανόν ανέφικτη, δεδομένων των θέσεων διαφόρων ευρωπαϊκών χωρών».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τις επισημάνσεις αυτές έκανε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, μιλώντας σήμερα στην εκδήλωση για την έναρξη της διαβούλευσης σε σχέση με τη νέα ΚΑΠ, που διοργάνωσε το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. «Ο διάλογος, πρόσθεσε, γίνεται σε μια περίοδο όπου «παλαιά διαρθρωτικά προβλήματα του τομέα ήλθαν να συναντηθούν με νέες προκλήσεις. Ζητώντας λύσεις, όχι μόνο για τα προβλήματα του παρελθόντος, αλλά και για δημιουργία μιας ουσιαστικής προοπτικής για το μέλλον».

Ο Κωστής Χατζηδάκης προσδιόρισε πέντε βασικές προτεραιότητες για τη νέα ΚΑΠ αλλά και συνολικά για την αγροτική πολιτική. Οι προτεραιότητες αυτές είναι:

Πρώτον, η πολιτική για την ανάπτυξη του αγροτικού τομέα να εξυπηρετεί παράλληλους στόχους:

• Να διασφαλίζει δίκαιο και επαρκές εισόδημα για τους παραγωγούς.

• Να συνδέει την ανταγωνιστικότητα της αγροτικής παραγωγής με τη βιωσιμότητα και την επισιτιστική ασφάλεια.

• Να προωθεί επενδύσεις σε υποδομές, τεχνολογική αναβάθμιση, καινοτομία και ανθεκτικότητα, και

• Να ενθαρρύνει την ανανέωση στο παραγωγικό δυναμικό – ώστε νέοι άνθρωποι να μπορούν να ζουν και να δημιουργούν στην ύπαιθρο με προοπτική.

Δεύτερον, το νέο πλαίσιο της ΚΑΠ πανευρωπαϊκά θα πρέπει να είναι απλούστερο, σταθερό και κατανοητό από όλους τους εμπλεκόμενους – τους παραγωγούς, τους φορείς, τις δημόσιες αρχές και τις τοπικές κοινωνίες. Χωρίς πρόσθετη γραφειοκρατία και ασάφειες. «Θέλουμε να βοηθήσουμε στην πράξη τον κόσμο της παραγωγής να κάνει βήματα εκσυγχρονισμού και προόδου, όχι να τον επιβαρύνουμε με πολύπλοκες –και συχνά άνευ νοήματος– ρυθμίσεις, ακόμα και για αυτονόητα πράγματα», ανέφερε.

Τρίτον, χρειάζεται να αποκτήσουμε μια λογική που δεν επικεντρώνεται μόνο στην απορρόφηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων, αλλά και στο πού πάνε αυτά τα κονδύλια και ποια αποτελέσματα φέρνουν. «Είναι μια δύσκολη συζήτηση, αλλά δεν μπορούμε πλέον να μην την κάνουμε. Και σίγουρα όχι όταν θέλουμε να στηρίξουμε ουσιαστικά πλέον την αγροτική παραγωγή στη χώρα μας», σημείωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Τέταρτον, τους προηγούμενους μήνες έγινε μια πολύ μεγάλη συζήτηση για την εφαρμογή ενός νέου συστήματος για την καταβολή των αγροτικών ενισχύσεων με την μετάβαση από τον ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ. «Η εφαρμογή του ήδη το επόμενο διάστημα αποτελεί ένα μεγάλο στοίχημα, και θα θέσει τις βάσεις για περισσότερη διαφάνεια και αξιοπιστία στις πληρωμές και τους ελέγχους και κατά την επόμενη Προγραμματική Περίοδο. Δεν μιλάμε για λιγότερα χρήματα. Τα ίδια χρήματα θα μοιράζονται με δικαιότερο τρόπο υπέρ των πραγματικών παραγωγών».

Πέμπτον, η όλη συζήτηση για το μετασχηματισμό του πρωτογενούς τομέα στην Ελλάδα δεν θα πρέπει να περιορίζεται στην ΚΑΠ. «Ο πρωτογενής τομέας είτε εκμεταλλευόμενος ευρωπαϊκές πολιτικές, είτε στο πλαίσιο εθνικών κατευθύνσεων χρειάζεται να ξεφύγει από μία λογική διαχείρισης επιδοτήσεων, και να κάνει βήματα μπροστά», υπογράμμισε ο Κωστής Χατζηδάκης. Στα βήματα αυτά περιλαμβάνονται: Μεγαλύτερες και βιώσιμες εκμεταλλεύσεις. Κατάρτιση και δια βίου μάθηση των αγροτών. Συνεργασία των αγροτών, μέσα από ομάδες παραγωγών, cluster, αγροτικά επιμελητήρια. Αξιοποίηση των γεωπόνων και των κτηνιάτρων ως πραγματικών συμβούλων των αγροτών στο χωράφι, και όχι ως μετρητών των επιδοτήσεων και των αποζημιώσεων, όπως σε κάποιο βαθμό είναι σήμερα. Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, με οργανωμένες παρεμβάσεις για πιο ανθεκτικές καλλιέργειες και μεθόδους παραγωγής και βιώσιμη διαχείριση των υδάτινων πόρων.

Αναφερόμενος συνολικά στις διαπραγματεύσεις για το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο της περιόδου 2028 – 2034 (τμήμα του οποίου αποτελεί η νέα ΚΑΠ), ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόεδρος της Διυπουργικής Επιτροπής για τον συντονισμό της διαπραγμάτευσης, σημείωσε ότι είναι πολύ πιθανό να ολοκληρωθούν όταν η χώρα θα έχει την Προεδρία της Ε.Ε. στο τέλος του 2027. Οι θέσεις της χώρας μας μας στις διαπραγματεύσεις αυτές, όπως ανέφερε, μεταξύ άλλων είναι:

• Πρώτον, να εξασφαλίσουμε το μέγιστο δυνατό σύνολο πόρων από όλα τα Χρηματοδοτικά Ταμεία του νέου Προϋπολογισμού της Ε.Ε. «Μια διαπραγμάτευση δύσκολη, γιατί πολλές χώρες του Βορρά θεωρούν ότι είναι ήδη αρκετά γενναιόδωρη η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής».

• Δεύτερον, να προστατευτεί η χρηματοδότηση για τους παραδοσιακούς πυλώνες της Πολιτικής Συνοχής και της ΚΑΠ. «Για εμάς, αυτές οι δύο πολιτικές παραμένουν πάντοτε κομβικής σημασίας», σημείωσε.

• Τρίτον, η θέσπιση νέων Ιδίων Πόρων να γίνει με τρόπο που να διασφαλίζει σταθερότητα εσόδων, χωρίς δημοσιονομική επιβάρυνση για τα κράτη μεσαίου εισοδήματος όπως είναι η Ελλάδα. «Διότι δεν έχει σημασία μόνο τι παίρνεις αλλά και τι δίνεις».

«Η κρίσιμη αυτή διαπραγμάτευση θα καθορίσει τις αναπτυξιακές προοπτικές της Ελλάδας για τα επόμενα χρόνια», κατέληξε ο Κωστής Χατζηδάκης. «Τόσο για τη νέα ΚΑΠ, όσο και για το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2028–2034, η Ελλάδα προετοιμάζεται με σοβαρότητα και μεθοδικότητα και συμμετέχει ενεργά στις διαπραγματεύσεις. Θέλουμε η διαβούλευση να είναι ουσιαστική, όχι μικροκομματική και να διαμορφώσουμε μια εθνική γραμμή που να υπηρετεί το μακροπρόθεσμο συμφέρον της ελληνικής γεωργίας και της ελληνικής περιφέρειας».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο πρωθυπουργός ενημέρωσε τον πρίγκιπα Αλβέρτο Β΄ του Μονακό για την δημιουργία δύο νέων εθνικών θαλάσσιων πάρκων, στο Ιόνιο Πέλαγος και στο Αιγαίο Πέλαγος (Νότιες Κυκλάδες).

Επίδραση στην πείνα και στον κορεσμό: Η πείνα δεν είναι θέμα θέλησης. Ρυθμίζεται από ένα πολύπλοκο σύστημα ορμονών, με βασικούς πρωταγωνιστές: την γκρελίνη (ορμόνη της πείνας), την λεπτίνη (ορμόνη κορεσμού), την ινσουλίνη, τις ορμόνες του εντέρου, όπως GLP-1 και PYYΟ. Ο κορεσμός ενεργοποιείται κυρίως όταν:

• Υπάρχει μηχανική διάταση στο στομάχι.
• Παρουσιάζονται θρεπτικά συστατικά στο έντερο.
• Ανεβαίνει το σάκχαρο με σταθερό τρόπο.

Τα ροφήματα χωρίς θερμίδες μπορεί να προσφέρουν παροδική διάταση στο στομάχι, αλλά δεν ενεργοποιούν τα ορμονικά σήματα κορεσμού, γιατί δεν περιέχουν ενέργεια. Αυτό εξηγεί γιατί, μπορεί να “κόψουν” προσωρινά την πείνα, αλλά δεν τη σβήνουν. Μάλιστα, συχνά οδηγούν σε εντονότερη πείνα αργότερα.

Ο ρόλος των γλυκαντικών στην όρεξη

Τα γλυκαντικά είναι ίσως το πιο αμφιλεγόμενο κομμάτι. Δεν είναι όλα ίδια και δεν αντιδρούν όλοι οι οργανισμοί με τον ίδιο τρόπο.  Τα πιθανά αποτελέσματα των γλυκαντικών ποικίλλουν. Σε κάποιους ανθρώπους δεν επηρεάζουν την όρεξη. Σε άλλους ενισχύουν τη λαχτάρα για γλυκό. Μπορεί και να δημιουργήσουν αποσύνδεση μεταξύ γλυκιάς γεύσης και θερμίδων, μπερδεύοντας τα σήματα πείνας. Το σημαντικό είναι ότι δεν “ξεγελούν” πραγματικά το σώμα. Αν υπάρχει ενεργειακό έλλειμμα ή κακή ποιότητα γευμάτων, κανένα zero ρόφημα δεν το διορθώνει. Επιπλέον, υπάρχουν ενδείξεις ότι τα γλυκαντικά μπορεί να επηρεάζουν το μικροβίωμα του εντέρου, να μεταβάλλουν τον τρόπο που ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται την ανταμοιβή – όχι δραματικά, αλλά αρκετά ώστε να μην είναι ουδέτερα για όλους.

Πότε είναι χρήσιμα στη διατροφή; Τα ροφήματα χωρίς θερμίδες έχουν θέση όταν:

• Βοηθούν στην ενυδάτωση
• Αντικαθιστούν ροφήματα με ζάχαρη (π.χ. αναψυκτικά)
• Χρησιμοποιούνται συμπληρωματικά, όχι ως υποκατάστατο γεύματος
• Βοηθούν κάποιον να μειώσει σταδιακά τη ζάχαρη

Με απλά λόγια, τα ροφήματα χωρίς θερμίδες είναι εργαλεία και όχι λύση.

Καφές και καφεΐνη: φίλος ή παγίδα; Η καφεΐνη έχει ήπια ανορεξιογόνο δράση. Μπορεί να μειώσει προσωρινά την όρεξη, να αυξήσει την εγρήγορση και να ανεβάσει ελαφρώς τον μεταβολισμό. Όμως, δεν αντικαθιστά γεύμα και δεν καλύπτει ενεργειακές ανάγκες. Μάλιστα, σε υψηλές ποσότητες μπορεί να αυξήσει την κορτιζόλη. Η χρόνια αντικατάσταση γευμάτων με καφέδες οδηγεί συχνά σε απορρύθμιση πείνας, υπερφαγικά επεισόδια αργότερα και κόπωση και νευρικότητα.

Συχνά λάθη και παρανοήσεις για τα “χωρίς θερμίδες”:

• “Αφού είναι zero, μπορώ να πίνω όσα θέλω” → όχι πάντα αθώο για την όρεξη
• “Μου κόβει την πείνα, άρα δεν χρειάζομαι φαγητό” → βραχυπρόθεσμο και παραπλανητικό
• “Με βοηθά να αδυνατίσω” → αν δεν υπάρχει σωστή δομή γευμάτων, όχι
• “Όλα τα light είναι ίδια” → διαφορετικές αντιδράσεις, διαφορετικοί άνθρωποι

Τα ροφήματα χωρίς θερμίδες δεν είναι εχθρός, αλλά ούτε και πανάκεια. Δεν παχαίνουν από μόνα τους, όμως δεν θεραπεύουν την πείνα. Η πείνα είναι βιολογικό σήμα, όχι πρόβλημα χαρακτήρα. Και καμία zero επιλογή δεν μπορεί να αντικαταστήσει: Πρωτεΐνη, Φυτικές ίνες, Σταθερό σάκχαρο, Ισορροπημένα γεύματα. Η σωστή χρήση τους μπορεί να στηρίξει μια διατροφή. Η κατάχρησή τους, όμως, συχνά μπερδεύει το σώμα αντί να το βοηθά.

Συμπερασματικά, τα ροφήματα χωρίς θερμίδες δεν παχαίνουν από μόνα τους, αλλά ούτε λύνουν το πρόβλημα της πείνας. Η πείνα δεν είναι εχθρός. Είναι ένα υγιές αναμενόμενο μήνυμα. Και κανένα ρόφημα δεν μπορεί να αντικαταστήσει ένα σωστά δομημένο γεύμα. Το κλειδί δεν είναι το “ναι ή όχι”, αλλά η συνειδητή χρήση: νερό ως βάση, καφές με μέτρο, πράσινο τσάι και αφεψήματα βοτάνων ελεύθερα και ροφήματα χωρίς θερμίδες ως συμπλήρωμα – όχι ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης διατροφής. Γιατί τελικά, η πείνα δεν ξεγελιέται. Ρυθμίζεται. Και αυτό γίνεται με φαγητό, θρεπτικά συστατικά και σταθερές επιλογές, όχι με μηδενικά νούμερα στην ετικέτα.

Η Αναστασία Κόκκαλη είναι Κλινικός – Διαιτολόγος

Σε συνεργασία με το medNutrition

Στην κατεύθυνση προς Ακτή Ποσειδώνος:

– Γήπεδο Καραϊσκάκη στις 19:36,

– Μικράς Ασίας στις 19:39,
– Λαμπράκη στις 19:42,

– Ευαγγελίστρια στις 19:46,
– Πλατεία Δεληγιάννη στις 19:48 και
– Δημαρχείο στις 19:50.

Στην κατεύθυνση προς Ασκληπιείο Βούλας:

– Ακτή Ποσειδώνος στις 20:05,
– Αγία Τριάδα στις 20:07,
– Πλατεία Ιπποδαμείας στις 20:09,
– 34ου Συντάγματος στις 20:11,
– Ανδρούτσου στις 20:12 και
– Σκυλίτση στις 20:14.

Παρά το δύσκολο διεθνές περιβάλλον και τα εσωτερικά προβλήματα που έρχονται από το παρελθόν, η Ελλάδα βαδίζει μπροστά. Γνωρίζοντας, όμως, καλά ότι τα αγαθά της Δημοκρατίας και του Κοινοβουλευτισμού δεν είναι ποτέ αυτονόητα ή δεδομένα. Με τον φτηνό λαϊκισμό του ψέματος και τη δημαγωγία των εύκολων συνθημάτων να αποτελούν τις σύγχρονες απειλές εναντίον τους.

Στη σκοτεινή επέτειο, λοιπόν, αντιτάσσουμε τον αισιόδοξο ορίζοντα μιας καλύτερης ζωής για όλους. Στον δρόμο της ενότητας και της σταθερότητας. Της Δικαιοσύνης και της ανάπτυξης. Της Ευρώπης, του εκσυγχρονισμού και της κοινωνικής συνοχής. Σε μία προσπάθεια να ξεπερνούμε λάθη και αστοχίες. Ώστε με γνώση, σχέδιο και τόλμη να χτίζουμε, μέρα με την ημέρα, την περήφανη Ελλάδα του 2030», καταλήγει στην ανάρτησή του ο κ. Μητσοτάκης

Η μετάβαση αυτή ακολουθεί ένα μοντέλο που έχουν υιοθετήσει και άλλοι τεχνολογικοί κολοσσοί, όπου οι επί μακρόν ηγέτες διατηρούν ενεργό ρόλο και επιρροή μετά την αποχώρησή τους από τη θέση του CEO.

Η περίοδος Κουκ συνδέθηκε με εντυπωσιακή ανάπτυξη: η χρηματιστηριακή αξία της Apple αυξήθηκε κατά περισσότερο από 3,6 τρισ. δολάρια, με αιχμή το iPhone και τη συνεχή διεύρυνση του οικοσυστήματος προϊόντων και υπηρεσιών. Αν και συχνά συγκρινόταν με τον οραματιστή προκάτοχό του, κατάφερε να κεφαλαιοποιήσει την κληρονομιά του Τζομπς και να οδηγήσει την εταιρεία σε πρωτοφανή επίπεδα ισχύος και κερδοφορίας.

Παράλληλα, θεωρείται ο άνθρωπος που «θωράκισε» επιχειρησιακά την Apple, ενισχύοντας την εφοδιαστική αλυσίδα και τη σταθερότητα του ομίλου. Σε δήλωσή του χαρακτήρισε τη θητεία του «το μεγαλύτερο προνόμιο της ζωής του», εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του προς την εταιρεία και τους ανθρώπους της.

«Θέμα: Η προσφάτως συσταθείσα από εσάς Επιτροπή και οι παρεμβάσεις σας στην Δικαιοσύνη

Εν μέσω διαρκών παρεμβάσεών σας σε ανοιχτές ποινικές υποθέσεις και δίκες, εν μέσω και της επίθεσης της Κυβέρνησης στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, συγκροτήσατε Επιτροπή υπό την Προεδρία της πρώην Προέδρου του Αρείου Πάγου κας Κλάπα, με αντικείμενο την προετοιμασία της Προεδρίας της Ελλάδας στην Ε.Ε. το…β εξάμηνο του 2027.

ΕΡΩΤΑΣΘΕ

1. Ποιο το αντικείμενο, ο λόγος σύστασης και τα κριτήρια συγκρότησης αυτής της Επιτροπής; Με ποιο κριτήριο ορίσθηκε Πρόεδρος η κα Κλάππα;

2. Ποιες συζητήσεις έγιναν με τα ορισθέντα μέλη της Επιτροπής εν όψει του ορισμού τους και πότε;

Τι συμφωνήθηκε ως προς τις εργασίες, το αντικείμενο, την αποζημίωσή τους; Αντιλαμβάνεσθε ή όχι ότι η συγκρότηση της Επιτροπής συνιστά εξόφθαλμη συνεχιζόμενη παρέμβαση στην Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και κραυγαλέα επίδειξη επιρροής;

Αθήνα, 20/4/2026

Ζωή Ν. Κωνσταντοπούλου

Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Πλεύσης Ελευθερίας

Βουλευτής Β1 Βορείου Τομέα Αθηνών»

Σε επιχειρησιακό επίπεδο, η ελευθερία ναυσιπλοΐας αποτελεί θεμέλιο της ναυτικής τάξης και διασφαλίζεται μέσω διαρκούς ναυτικής παρουσίας και αποτρεπτικών επιχειρήσεων. Επιθέσεις κατά εμπορικών πλοίων ενεργοποιούν το δικαίωμα αυτοάμυνας, κατά τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, υπό τις αρχές της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας. Οι συλλογικοί μηχανισμοί ασφάλειας δεν ενεργοποιούνται αυτομάτως. Το ΝΑΤΟ λειτουργεί κατόπιν πολιτικής απόφασης και διαβούλευσης, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει μηχανισμούς αλληλεγγύης, που επίσης απαιτούν πολιτική ενεργοποίηση, όχι αυτόματη στρατιωτική αντίδραση.

Η ελληνική διάσταση είναι ιδιαίτερα σημαντική. Η παγκόσμια ναυτιλία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον ελληνόκτητο στόλο, ιδίως στον τομέα των δεξαμενόπλοιων. Κάθε ένταση στο Ορμούζ μεταφράζεται άμεσα σε αυξημένο επιχειρησιακό ρίσκο, υψηλότερα ασφάλιστρα και αναδιάταξη ενεργειακών ροών. Η Ελλάδα θα μπορούσε να εμπλακεί έμμεσα σε αποστολές ναυτικής ασφάλειας ή συνοδείας, αλλά μόνο στο πλαίσιο συλλογικών αποφάσεων ΝΑΤΟ ή ΕΕ, κάτι όμως που ο Έλληνας Πρωθυπουργός δήλωσε πως δεν θα κάνει.

Το επικρατέστερο σενάριο δεν είναι μια κλασική διακρατική σύρραξη, αλλά μια παρατεταμένη “γκρίζα ζώνη” χαμηλής και μεσαίας έντασης, δηλαδή παρενοχλήσεις πλοίων, επιλεκτικά πλήγματα, κυβερνοεπιθέσεις και επιχειρήσεις αποτροπής, που διατηρούν την ένταση κάτω από το κατώφλι του πολέμου. Το Ορμούζ λειτουργεί, έτσι, ως σημείο σύγκλισης δικαίου, ενέργειας και ισχύος σε μια εύθραυστη ισορροπία.

Η νομική απαγόρευση ενός αποκλεισμού δεν αναιρεί τη δυνατότητα διατάραξης της ναυσιπλοΐας, ενώ η στρατιωτική ισχύς από μόνη της δεν αρκεί για να διασφαλίσει σταθερότητα χωρίς πολιτική διαχείριση κρίσεων. Το πραγματικό ρίσκο δεν είναι η άμεση σύγκρουση, αλλά το σφάλμα εκτίμησης εντός της “γκρίζας ζώνης” – εκεί όπου ένα ελεγχόμενο επεισόδιο μπορεί να κλιμακωθεί ταχύτατα σε περιφερειακή κρίση, με παγκόσμιες συνέπειες.

Και κατέληξε λέγοντας: «Στις φιλελεύθερες δημοκρατίες δεν υπάρχει η έννοια της συλλογικής ευθύνης. Μακριά λοιπόν από λαϊκά δικαστήρια, μακριά λοιπόν από τσουβαλιάσματα. Εδώ μιλάμε για προσωπικότητες, μιλάμε για ανθρώπους και καλά θα κάνουν όλοι να σέβονται το τεκμήριο της αθωότητας. Εδώ που φτάσαμε τη λύση πρέπει να τη δώσει το κράτος δικαίου».