Οι προκλήσεις και οι δυσκολίες που είχαν να αντιμετωπίσουν τα μέλη της επιτροπής που συγκροτήσαμε στο ΙΝΑΤ με επικεφαλής τον Γ. Σιακαντάρη ήταν πολλές.

Η επεξεργασία των θέσεων που επετεύχθη μέσα από έναν ενδελεχή και ουσιαστικό διάλογο, από τα τέλη Ιανουαρίου έως και σήμερα, οδήγησε σε ένα κείμενο που από την αρχή έως το τέλος του επιδιώκει την σύνθεση.

Κεντρική μας επιδίωξη μέσα από αυτό το κείμενο, ήταν και παραμένει, η συλλογική ανανέωση του πολιτικού λόγου και η διαμόρφωση ενός συνεκτικού πλαισίου αρχών και κατευθύνσεων, που θα προασπίζεται όσα μας ανήκουν από κοινού, συγκροτώντας μια πειστική εναλλακτική στην κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού και της ακροδεξιάς. Μια νέα αξιακή αφετηρία με διάρκεια και προοπτική.

Ευχαριστώ όλους όσους συνέβαλαν στην προσπάθεια αυτή

τον Συντονιστή Γιώργο Σιακαντάρη, δρ. κοινωνιολογίας- Συγγραφέα

και τα μέλη:

Νίκο Αλατά, Διεθνολόγος Πολιτικός Επιστήμονας

Πολυμέρη Βόγλη, Καθηγητής Κοινωνικής Ιστορίας Παν. Θεσσαλίας

Δώρα Κοτσακά, Πολιτική Επιστήμονας, Αναπληρώτρια Συντονίστρια ΙΝΑΤ

Φανή Κουντούρη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πολιτικής Επικοινωνίας Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Νίκο Μαραντζίδη, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Παν. Μακεδονίας

Ιωάννα Ναούμ, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Συγκριτικής Γραμματολογίας ΑΠΘ

Νίκο Ράπτη, Επιχειρηματίας, εκπαιδευτικός

Φωτεινή Σιάνου, Συνδικαλίστρια -Φεμινίστρια, Πρώην Πρόεδρος της Επιτροπής Γυναικών της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων

Άρη Στυλιανού Καθηγητή Πολιτικής Φιλοσοφίας ΑΠΘ

Βασίλη Τσαουσίδη, Καθηγητή στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών του ΔΠΘ

Θόδωρο Τσέκο, Ομότιμο Καθηγητή Δημόσιας Διοίκησης Πανεπιστημίου Πελοποννήσου

Λάμπρο Φλιτούρη, Αναπληρωτή Καθηγητή Ευρωπαϊκής Ιστορίας, Παν. Ιωαννίνων».

Το κείμενο μεταξύ άλλων αναφέρει: «Γιατί για την σύγχρονη Αριστερά η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού αλλά η διεύρυνση των ορίων του εφικτού.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η σοσιαλδημοκρατία οφείλει να απομακρυνθεί από τις λογικές διαχείρισης και να συναντηθεί με το πνεύμα του ριζοσπαστισμού στην αντιμετώπιση των ανισοτήτων και της διαφθοράς· η ριζοσπαστική και ανανεωτική Αριστερά να επεξεργαστεί ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες πολιτικές για την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη θεσμική ανασύνταξη της χώρας· και η πολιτική οικολογία να ενσωματωθεί στον πυρήνα ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης που θα συνδυάζει βιωσιμότητα, ενεργειακή ασφάλεια και κοινωνική δικαιοσύνη.

Ακολούθως διευκρινίζει: Τι είναι και τι θέλει η Κυβερνώσα Αριστερά: 

• Δίνει προτεραιότητα στην ενίσχυση του κόσμου της εργασίας, στη μείωση των ανισοτήτων, στην κοινωνική δικαιοσύνη, στην αναδιανομή των εισοδημάτων, στην εξάλειψη των έμφυλων, φυλετικών και κοινωνικών διακρίσεων, στα ανθρώπινα δικαιώματα και στη διασφάλιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας,
• υπερασπίζεται τα δημόσια αγαθά – την ενέργεια, το νερό, το περιβάλλον – ως θεμέλια συλλογικής ασφάλειας,
• προστατεύει το δημόσιο συμφέρον, την υγεία, την εκπαίδευση, τον πολιτισμό,
• ενισχύει τη δημοκρατία, τη διαφάνεια, τη λογοδοσία, την ισότιμη εκπροσώπηση και μεταχείριση, ως προϋποθέσεις εμπιστοσύνης,
• προωθεί ένα κράτος δίκαιο και ισχυρό, όπου η παροχή κοινωνικών υπηρεσιών εγγυάται την ασφάλεια ζωής και κοινωνικής προοπτικής με πόρους που θα αντλούνται και από τη φορολογία των υπερκερδών, αλλά κυρίως από την προοδευτική φορολογία, 
• εγγυάται αξιοπρεπείς μισθούς και ασφαλείς συνθήκες εργασίας.
• δεσμεύεται για την ενίσχυση των πρωτοβουλιών για τα κοινά και την αλληλέγγυα οικονομία,
• και στηρίζει ένα κράτος αποκεντρωμένο με ισχυρούς Αυτοδιοικητικούς Θεσμούς. 

Δίνει όμως και το πολιτικό στίγμα του υπό ίδρυση φορέα με τίτλο: Για μια προοδευτική συμπαράταξη στα αριστερά του κέντρου:  Η συγκρότηση ενός νέου πολιτικού προοδευτικού χώρου απαιτεί μια νέα σύνθεση στα αριστερά του πολιτικού σκηνικού, ικανή να ενώσει τη συγκρουσιακή κληρονομιά και την κριτική του καπιταλισμού που άσκησε η ριζοσπαστική, αλλά και η ανανεωτική Αριστερά, την εμπειρία διακυβέρνησης, θεσμικής παρέμβασης και κοινωνικού κράτους που εφάρμοσε η Σοσιαλδημοκρατία, και την οικολογική σκέψη, ως οριζόντιο και όχι ως συμπληρωματικό άξονα πολιτικής, των Πράσινων. Οι τρεις αυτές δυνάμεις που δεν τοποθετούνται ασφαλώς στο πολιτικό Κέντρο, αλλά στα αριστερά του, καλούνται να ασκήσουν  αριστερές πολιτικές αναδιανομής και ενίσχυσης των μη ευνοημένων και των μεσαίων στρωμάτων στα κέντρα και όχι στο περιθώριο των κοινωνιών. Ορισμένοι το αποκαλούν αυτό διαχείριση, εμείς το ονομάζουμε επαναστατική αλλαγή.

Η νέα πρόταση και η διαμεσολάβηση

Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο IRNA, «Η Ισλαμική Δημοκρατία διαβίβασε το βράδυ της Πέμπτης το κείμενο της τελευταίας πρότασής της στο Πακιστάν, που μεσολαβεί στις συζητήσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες». Η εμπλοκή του Πακιστάν ως διαμεσολαβητή υπογραμμίζει τη σημασία που αποδίδεται στη διατήρηση ανοικτών διαύλων επικοινωνίας, ακόμη και σε μια περίοδο έντασης και αμοιβαίας καχυποψίας.

Η χρονική στιγμή της πρότασης δεν είναι τυχαία. Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών φαίνεται να έχουν περιέλθει σε στασιμότητα, χωρίς ουσιαστική πρόοδο προς μια συνολική συμφωνία. Παρά την αρχική συμφωνία για κατάπαυση του πυρός, οι συνομιλίες δεν έχουν οδηγήσει μέχρι στιγμής σε ένα πλαίσιο που να διασφαλίζει τη μακροπρόθεσμη ειρήνη και σταθερότητα.

Την ίδια ώρα, οι δηλώσεις των αξιωματούχων δείχνουν ότι η ιρανική πλευρά επιδιώκει να κρατήσει ανοικτό τον δίαυλο διαλόγου, χωρίς όμως να εμφανίζεται διατεθειμένη να υποχωρήσει υπό πίεση. Ο επικεφαλής της δικαστικής εξουσίας, Γκολμαχοσέιν Μοχσενί Ετζεϊ, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Η Ισλαμική Δημοκρατία δεν απέφυγε ποτέ τις διαπραγματεύσεις (…) αλλά δεν θα δεχθούμε βεβαίως να μας επιβάλει κάποιος» μια πολιτική.

Παράλληλα, έστειλε σαφές μήνυμα για την αποφυγή της συνέχισης των συγκρούσεων, τονίζοντας: «Δεν εγκρίνουμε με κανέναν τρόπο τον πόλεμο, δεν θέλουμε τον πόλεμο, δεν θέλουμε να συνεχιστεί». Ωστόσο, υπογράμμισε ότι το Ιράν «δεν είναι σε καμία περίπτωση διατεθειμένο να αποκηρύξει τις αρχές και τις αξίες του απέναντι σε αυτόν τον κακόβουλο εχθρό προκειμένου να αποφύγει τον πόλεμο ή να αποτρέψει τη συνέχισή του».

Από την πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ διατήρησε υψηλούς τόνους, προειδοποιώντας ότι οι Ιρανοί «καλά θα κάνουν να βάλουν μυαλό και γρήγορα!». Η δήλωση αυτή δείχνει ότι, παρά τη διπλωματική κινητικότητα, το κλίμα παραμένει τεταμένο.

Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει την πολυπλοκότητα της κατάστασης, με τη νέα πρόταση να αποτελεί ενδεχομένως μια προσπάθεια επανεκκίνησης των συνομιλιών, αλλά χωρίς να διαφαίνεται ακόμη αν μπορεί να οδηγήσει σε ουσιαστική αποκλιμάκωση.

Επεσήμανε ότι η πρόταση του ΠΑΣΟΚ δεν είναι καινοφανής, αφού το Βέλγιο, η Ολλανδία, η Μεγάλη Βρετανία, η Ιρλανδία και άλλες χώρες το έχουν θέσει σε εφαρμογή σε σειρά επιχειρήσεων. «Αν το μοντέλο που έχει στο μυαλό της η κυβέρνηση είναι η Βουλγαρία, -το έχουμε καταλάβει- αλλά ας μας το πει ευθαρσώς», σχολίασε, για να τονίσει πως το ΠΑΣΟΚ δεν είπε ότι αύριο το πρωί όλοι πάνε σε τετραήμερη εργασία. «Λέμε», εξήγησε, «ότι πρώτα αυτό θα αφορά μεγάλες επιχειρήσεις άνω των 20 εργαζομένων όπου υπάρχουν θέσεις έντασης διανοίας και όχι έντασης εργασίας, και στις οποίες θα πρέπει να δώσουμε φορολογικά κίνητρα για να αρχίσει η πιλοτική εφαρμογή». «Εμείς θέλουμε τον διάλογο. Η κυβέρνηση δεν θέλει να ξεκινήσει καν ο διάλογος. Είναι τόσο μεγάλη η νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία και εμμονή της στο να πάμε σε ένα μοντέλο χαμηλής παραγωγικότητας και φθηνής εργασίας, που δεν θέλει καν να συζητήσει. Στις χώρες που το μοντέλο δοκιμάστηκε, φάνηκε πως η παραγωγικότητα αυξήθηκε και το κράτησαν», υπογράμμισε.

Ανέφερε ακόμη ότι «ο Ν. Ανδρουλάκης έθεσε ένα σχέδιο που λέει: είμαστε τελευταίοι επί ΝΔ στην παραγωγικότητα της εργασίας γιατί είναι μια βαθιά αντι-εκσυγχρονιστική, αντι-μεταρρυθμιστική κυβέρνηση» και ότι «εμείς βάζουμε στόχο να πάμε στο 75% της παραγωγικότητας στον ευρωπαϊκό μέσο όρο την επόμενη δεκαετία. Και παράλληλα να γίνουν μεταρρυθμίσεις στην καινοτομία, πραγματικές επενδύσεις, τεχνητή νοημοσύνη, νέες τεχνολογίες». «Όσο λοιπόν θα μπορούμε να αλλάζουμε το παραγωγικό μοντέλο, θα μπορούμε παράλληλα να βελτιώνουμε το καθεστώς των ωραρίων απασχόλησης. Επιπλέον, έχουμε ήδη εταιρείες που μπορούν να έχουν αυτή τη δυνατότητα», είπε.

Ανέφερε μεταξύ άλλων πως ο κόσμος των επιχειρήσεων ζητεί να γίνει ο διάλογος «και η κυβέρνηση ως βασιλικότερη του βασιλέως των πιο σκληρών συμφερόντων λέει “κανένας διάλογος”». Σημείωσε πως η θέση του ΠΑΣΟΚ είναι «η μείωση των ωρών εργασίας να λειτουργήσει ως εργαλείο αναδιανομής»: «Σε μια αγορά όπου η τεχνολογία αυξάνει την αποδοτικότητα, το ερώτημα δεν είναι αν θα παράγουμε περισσότερο, κάτι που είναι δεδομένο, αλλά πώς θα μοιραστεί αυτό το “περισσότερο”». «Εκτός κι αν υπάρχουν συμφέροντα που εξυπηρετεί η κυβέρνηση και τα οποία θέλουν ό,τι παραπάνω παράγεται να μοιράζεται στα golden boys. Προφανώς, σε αυτό διαφωνούμε», σχολίασε.

Ερωτηθείς για την ένταξη του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη στο ΠΑΣΟΚ, είπε ότι «ο κ. Φαραντούρης είναι ένα παράδειγμα μαχητικότητας στο ευρωκοινοβούλιο, έχει σηκώσει πολύ ψηλά τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας καθώς και τα ζητήματα των κόκκινων δάνειων». «Θα μπορούσε -μιας και έως το 2029 θα είναι ευρωβουλευτής- να μην πάρει θέση. Επιλέγει συνειδητά το ΠΑΣΟΚ γιατί μόνο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να είναι ο φορέας πολιτικής αλλαγής και μπαίνει μαζί μας στην πολύ μεγάλη μάχη», πρόσθεσε.

Σχετικά με το αίτημα για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για τους Σ. Λιβανό και Φ. Αραμπατζή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τόνισε ότι «πρέπει να ελεγχθεί αν υπάρχουν ευθύνες για το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας σε απιστία σε βάρος των συμφερόντων της ΕΕ» και ότι «θα δούμε λοιπόν σύμφωνα με τη δικογραφία αν οι παρεμβάσεις που αναφέρονται οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα». «Εμείς δεν λέμε ότι είναι ένοχοι ή αθώοι, αλλά θα πρέπει να ερευνηθεί», υπογράμμισε.

Ως προς τις παρακολουθήσεις και τη διάταξη Τζαβέλλα, ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ σημείωσε ότι «το Μονομελές Πλημμελειοδικείο έδειξε ότι 4 ιδιώτες δεν μπορεί από χόμπι, για να περνά η ώρα τους, να ακούν υπουργούς και αρχηγούς των ενόπλων δυνάμεων. Πρέπει να μάθουμε ποιοι είναι οι εντολείς». Είπε ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος «φοβάται να τον διαψεύσει» τον Τ. Ντίλιαν και πως «τον ρωτάμε 40 μέρες “αγοράσατε ή όχι το predator;” και δεν απαντά για κάτι που άπτεται της εθνικής ασφάλειας». «Και επιπλέον θα περιμέναμε από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να καλέσει τον κ. Ντίλιαν για να φέρει αποδείξεις για όσα δηλώνει, και εφόσον διαπίστωνε ότι ψευδόταν, να αρχειοθετούσε. Δεν έγινε όμως αυτό, αλλά αντίθετα την ημέρα που ο συνήγορος του κ. Κουκάκη, ο κ. Κεσσές θα κατέθετε νέες μηνύσεις, ο εισαγγελέας άφησε την υπόθεση στο αρχείο», ανέφερε.

Ο επικεφαλής της δικαστικής εξουσίας στο Ιράν, ο Γκολμαχοσέιν Μοχσενί Ετζεϊ, δήλωσε σήμερα ότι το Ιράν παραμένει ανοικτό στον διάλογο με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά απέρριψε κάθε πολιτική που θα «επιβληθεί» διά της απειλής.

Η δήλωση αυτή γίνεται στο υπόβαθρο του αδιεξόδου στις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν με σκοπό ένα τέλος με διάρκεια του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

«Η Ισλαμική Δημοκρατία δεν απέφυγε ποτέ τις διαπραγματεύσεις (…) αλλά δεν θα δεχθούμε βεβαίως να μας επιβάλει κάποιος» μια πολιτική, δήλωσε ο Ετζεΐ σε βίντεο που μεταδόθηκε στον ιστότοπο της δικαστικής εξουσίας Mizan Online.

«Δεν εγκρίνουμε νε κανέναν τρόπο τον πόλεμο, δεν θέλουμε τον πόλεμο, δεν θέλουμε να συνεχιστεί», πρόσθεσε.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προειδοποίησε προχθές, Τετάρτη, ότι οι Ιρανοί «καλά θα κάνουν να βάλουν μυαλό και γρήγορα!».

Ο Ετζεΐ υπογραμίζει πως το Ιράν «δεν είναι σε καμία περίπτωση διατεθειμένο να αποκηρύξει τις αρχές και τις αξίες του απέναντι σε αυτόν τον κακόβουλο εχθρό προκειμένου να αποφύγει τον πόλεμο ή να αποτρέψει τη συνέχισή του».

Η σύγκρουση, που ξέσπασε στις 28 Φεβρουαρίου από την επίθεση που εξαπέλυσαν το Ισραήλ και οι ΗΠΑ εναντίον της Τεχεράνης, προκάλεσε χιλιάδες θανάτους, κυρίως στο Ιράν και στον Λίβανο, και οι επιπτώσεις του εξακολουθούν να προκαλούν σοβαρές αναταράξεις στην παγκόσμια οικονομία.

Αν και κατάπαυση πυρός έχει τεθεί σε ισχύ από τις 8 Απριλίου, η Ουάσινγκτον επιβάλλει αποκλεισμό ιρανικών λιμανιών σε αντίποινα για τον ουσιαστικό αποκλεισμό από την Τεχεράνη των στρατηγικής σημασίας στενών του Ορμούζ, από τα οποία διέρχονταν πριν από τον πόλεμο το ένα πέμπτο των υδρογονανθράκων που καταναλώνονται παγκοσμίως.

Ο Ετζεΐ εκτίμησε επίσης σήμερα ότι οι ΗΠΑ δεν «εξασφάλισαν τίποτα» στον πόλεμο, προσθέτοντας πως η Τεχεράνη «δεν θα υποχωρήσει» κατά τις διαπραγματεύσεις.

Η χημεία του με τον Πούτιν “καλή” και η Ουκρανία σταθερά να ηττάται. Το πετρέλαιο πάλι πάνω απ’ τα 100 δολάρια το βαρέλι. Το Ισραήλ πλήττει τους Χεζμπολάχ στον Λίβανο, παρά την εκεχειρία. Τα Εμιράτα συμμαχούν με τον Νετανιάχου, που σπεύδει να τα προστατεύσει. Η Κίνα σε… υφεσιακή ανάπτυξη. Η Ινδία έχασε τον Ευρωπαϊκό δρόμο της. Η Γερμανία με αντιαμερικανό καγκελάριο για πρώτη φορά. Η Γαλλία με τον μικρό Βοναπάρτη της στην αποδρομή. Η Ευρωπαϊκή “διαίρεση” έχει την κλιμακτήριο της (κυριολεκτικώς).

Η Τουρκία εγκαλείται από την Ευρώπη, διότι έχει όλη την αντιπολίτευση στην φυλακή (αλλά χωρίς κυρώσεις). Και στην Αθήνα, ενώ η… ακρίβεια χάνεται, βαρκούλες αρμενίζουν. Συνολικώς, σπανίως ο κόσμος ευρέθη σε τέτοια σύγχυση – να μην ξέρει τι τέξεται η επιούσα. Μία μόνη αγορά αξιών ανεβαίνει: η Γουόλ Στρίτ, που ζει στον κόσμο της. Μήπως κάτι αυτή ξέρει και μετά έπεται “ένας γδούπος και λυγμός”, για να παραφράσουμε το ποίημα “Έρημος χώρα” του T.S.Eliot; Αλλά τότε ήταν ακόμη το 1918 κι όχι το 2026. Της Τεχνητής, αλλά όχι της κοινής νοημοσύνης.

«Ο νέος νόμος επιφέρει σοβαρό πλήγμα στα ανθρώπινα δικαιώματα, επανεξετάζοντας το μακροχρόνιο ντε φάκτο μορατόριουμ του Ισραήλ στις εκτελέσεις από το 1962 και διευρύνοντας την καταφυγή στη θανατική ποινή», ανέφερε σε μια ανακοίνωση η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων.

Η επιτροπή κάλεσε επίσης το Ισραήλ «να βάλει τέλος σε όλες τις πολιτικές και πρακτικές που μοιάζουν με φυλετική διάκριση ή διαχωρισμό εις βάρος των Παλαιστινίων».

Σύμφωνα με αυτόν τον νέο νόμο, που εγκρίθηκε από το ισραηλινό κοινοβούλιο (Κνεσέτ) τον Μάρτιο, «όποιος προκαλεί εκ προθέσεως τον θάνατο (ενός άλλου) με σκοπό να πλήξει Ισραηλινό πολίτη ή κάτοικο, με πρόθεση να θέσει τέλος στην ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ, θα καταδικάζεται σε θάνατο ή σε ισόβια κάθειρξη».

Για τους Παλαιστίνιους στην κατεχόμενη από το Ισραήλ από το 1967 Δυτική Όχθη, ο νόμος προβλέπει τη θανατική ποινή αν η ανθρωποκτονία χαρακτηριστεί τρομοκρατική ενέργεια από την ισραηλινή στρατιωτική δικαιοσύνη.

Η Επιτροπή ανέφερε ότι το Ισραήλ θα πρέπει να φροντίσει ώστε να διασφαλίζονται για όλους τους Παλαιστίνιους κρατούμενους «τα δικαιώματά τους στην ισότητα μεταχείρισης ενώπιον του νόμου, στην ασφάλεια του προσώπου, στην προστασία από τη βία ή τη σωματική βλάβη και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη».

Σύμφωνα με την Επιτροπή, οι άλλες χώρες πρέπει «να φροντίσουν ώστε οι πόροι τους να μην χρησιμοποιούνται προκειμένου να επιβάλλονται ή υποστηρίζονται πολιτικές και πρακτικές που εισάγουν διακρίσεις σε βάρος των Παλαιστινίων που ζουν στο κατεχόμενο παλαιστινιακό Έδαφος».

Η Επιτροπή, που αποτελείται από 18 ανεξάρτητους ειδικούς, παρακολουθεί την τήρηση της Σύμβασης για την κατάργηση κάθε μορφής φυλετικών διακρίσεων από τα 182 κράτη μέλη.

Βάσει των όρων της συνθήκης, που τέθηκε σε ισχύ το 1969, τα κράτη οφείλουν να καταργήσουν τις φυλετικές διακρίσεις, να εξαλείψουν τις πρακτικές διαχωρισμού και να διασφαλίσουν την ισότητα έναντι του νόμου χωρίς διάκριση φυλής, χρώματος, καταγωγής, εθνικής ή εθνοτικής προέλευσης.

Η θανατική ποινή υπάρχει στο Ισραήλ, αλλά δεν έχει εφαρμοστεί παρά μόνο δύο φορές: το 1948, λίγο μετά τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ, για έναν λοχαγό του στρατού που κατηγορήθηκε για εσχάτη προδοσία, και το 1962, όταν ο ναζί εγκληματίας πολέμου Άντολφ Άιχμαν εκτελέστηκε δι΄απαγχονισμού.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Απεργούμε όχι μόνο για όσα χάθηκαν, αλλά για όσα πρέπει να κατακτηθούν. Απεργούμε, για να ακουστεί η φωνή της εργασίας στο σήμερα και να διαμορφωθεί το αύριο με όρους δικαιοσύνης», αναφέρει χαρακτηριστικά η Συνομοσπονδία.

Από την πλευρά της η ΑΔΕΔΥ, τονίζει ότι η ανάγκη για συλλογική δράση και αγώνα είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Το Εργατικό Κέντρο Αθήνας υπογραμμίζει ότι η Πρωτομαγιά δεν είναι απλώς μια ημέρα μνήμης, είναι μια ημέρα αγώνα.

«Εμπνεόμαστε από τους μεγάλους ταξικούς αγώνες του παρελθόντος και δίνουμε υπόσχεση στους αγώνες του μέλλοντος να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας, ώστε η εργατική τάξη να σταθεί στο ύψος της ιστορικής της αποστολής», επισημαίνει, μεταξύ άλλων, το ΠΑΜΕ σε ανακοίνωσή του.

Με καταθέσεις στεφάνων στο Μνημείο του Εργάτη, δίπλα στον σταθμό Βενιζέλου του Μετρό, από εργατικά σωματεία, κόμματα, φοιτητικούς συλλόγους και κοινωνικές κινήσεις, ολοκληρώθηκαν οι πορείες που πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη για την Εργατική Πρωτομαγιά.

«Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά, η εργατική τάξη και οι αγώνες της… Παλεύουμε για ένα παρόν και ένα μέλλον χωρίς ακρίβεια, κοινωνική φτώχεια, εργασιακή επισφάλεια και ανισότητες», ανέφερε το ψήφισμα της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης (ΕΚΘ) που διαβάστηκε στη συγκέντρωση του ΕΚΘ/ΓΣΕΕ έξω από το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.

«Μέρα τιμής σήμερα για τους αγωνιστές που έδωσαν το αίμα τους και τη ζωή τους στους εργατικούς αγώνες», δήλωσε ο πρόεδρος του ΕΚΘ, Χάρης Κυπριανίδης, και πρόσθεσε:

«Με τη σημερινή πρωτομαγιάτικη απεργία θέλουμε να ακουστεί η φωνή της εργασίας σε μια αγορά εργασίας, η οποία έχει τεράστιες αλλαγές σε σχέση με το παρελθόν, για να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε ένα αύριο με όρους δικαιοσύνης και αξιοπρεπούς διαβίωσης για όλους μας».

Στη συγκέντρωση στο ΕΚΘ παραβρέθηκαν και εκπρόσωποι της ΕΔΟΘ/ΑΔΕΔΥ, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Στέλιος Αγγελούδης, ο δήμαρχος Νεάπολης-Συκεών Θεσσαλονίκης Συμεών Δανιηλίδης, αντιδήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι, μέλη του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς, φοιτητές και μέλη κοινωνικών κινήσεων και πρωτοβουλιών.

Η συγκέντρωση των εργατικών σωματείων του ΠΑΜΕ πραγματοποιήθηκε στις 10.30 στο άγαλμα του Ελ. Βενιζέλου και σε αυτήν συμμετείχαν εργαζόμενοι από διάφορους κλάδους, δημόσιοι υπάλληλοι, φοιτητές και σπουδαστές.

Χαιρετισμός απηύθυνε ο Χάρης Κουτσουράς, μέλος της Γραμματείας του ΠΑΜΕ και της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΓΣΕΕ, καθώς και εκπρόσωποι σωματείων. Ακολούθησε πορεία στο κέντρο της πόλης που κατέληξε στο Μνημείο του Εργάτη. Στεφάνια κατέθεσαν εργατικά σωματεία και οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.

Από την Καμάρα ξεκίνησαν λίγο μετά τις 11.00 π.μ. μέλη πρωτοβάθμιων σωματείων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και κομμάτων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, μαζί με άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου, κάνοντας πορεία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, καταλήγοντας στο Μνημείο του Εργάτη. Στη συγκέντρωσή συμμετείχαν και απηύθυναν χαιρετισμούς ακτιβιστές από γειτονικές χώρες, με μηνύματα υπέρ της ενότητας των εργατών και κατά του εθνικισμού.

Σε όλες τις συγκεντρώσεις ακούστηκαν αιτήματα για δίκαιη αμοιβή, καλύτερες συνθήκες δουλειάς, περισσότερο ελεύθερο χρόνο, αύξηση των μισθών και των συντάξεων, ενίσχυση του συστήματος δημόσιας παιδείας και του εθνικού συστήματος υγείας, για πολιτικές φιλικές προς την εργασία, για ειρήνη και για αξιοπρεπή διαβίωση των εργαζομένων, ενώ τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των νεκρών αγωνιστών της Εργατικής Πρωτομαγιάς στο Μνημείο του Εργάτη.

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Μερτς είχε επιλέξει να κάνει περισσότερες παραχωρήσεις από άλλους Ευρωπαίους ηγέτες, θεωρώντας κρίσιμη τη διατήρηση καλών σχέσεων με την Ουάσιγκτον. Παράλληλα όμως, η αυξανόμενη πολιτική πίεση στο εσωτερικό της χώρας τον οδήγησε σε πιο έντονη κριτική απέναντι στον Αμερικανό πρόεδρο, που είναι ιδιαίτερα αντιδημοφιλής στη γερμανική κοινή γνώμη.

Η ένταση κορυφώθηκε μετά από τοποθέτηση του Μερτς σε σχολείο, όπου υποστήριξε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «ταπεινώνονται» από το ιρανικό καθεστώς. Η δήλωση αυτή προκάλεσε άμεση αντίδραση από τον Τραμπ, ο οποίος, μέσω της πλατφόρμας Truth Social, επιτέθηκε στον καγκελάριο και άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αποχώρησης αμερικανικών στρατευμάτων από τη Γερμανία, ένα σενάριο που αποτελεί στρατηγικό εφιάλτη για το Βερολίνο.

Ο Μερτς επιχείρησε να υποβαθμίσει την αντιπαράθεση, διαβεβαιώνοντας από γερμανικό στρατιωτικό πεδίο ασκήσεων ότι η συνεργασία με τις ΗΠΑ και τους συμμάχους του ΝΑΤΟ παραμένει ισχυρή. «Εργαζόμαστε από κοινού με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους μας σε στρατηγικά κρίσιμες τοποθεσίες» δήλωσε, προσθέτοντας ότι η ενίσχυση των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων γίνεται «προς αμοιβαίο όφελος και για την εμβάθυνση του διατλαντικού δεσμού».

Ο ίδιος φαίνεται να πόνταρε στο ενδεχόμενο αποκλιμάκωσης της έντασης, εκτιμώντας ότι ο Τραμπ δεν θα προχωρήσει τελικά σε υλοποίηση των απειλών του, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν με άλλες χώρες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ισπανία.

Να σημειωθεί ότι ο Τραμπ επέκρινε έντονα και την Ισπανία και την Ιταλία, υποστηρίζοντας ότι “δεν βοήθησαν καθόλου” σε θέματα άμυνας, και έθεσε το ενδεχόμενο απόσυρσης των αμερικανικών στρατευμάτων από τις βάσεις τους στις δύο χώρες.

Τραβάει το σχοινί ο Τραμπ

Ωστόσο, ο Αμερικανός πρόεδρος συνέχισε τις επιθέσεις, κατηγορώντας τον Μερτς ότι θα έπρεπε να επικεντρωθεί στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας και στα εσωτερικά προβλήματα της Γερμανίας, όπως η μετανάστευση και η ενέργεια, αντί να παρεμβαίνει σε ζητήματα που αφορούν την αντιμετώπιση της ιρανικής πυρηνικής απειλής.

Η ένταση αυτή σηματοδοτεί σημαντική αλλαγή στο κλίμα μεταξύ των δύο ηγετών, καθώς στο παρελθόν ο Τραμπ είχε εκφραστεί θετικά για την κυβέρνηση Μερτς, ενώ σε συνάντησή τους στον Λευκό Οίκο τον είχε χαρακτηρίσει «φίλο» που κάνει «πολύ καλή δουλειά». Η στρατηγική του Γερμανού καγκελάριου βασιζόταν στην αποφυγή δημόσιας αντιπαράθεσης, ώστε να διατηρεί ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας και να επηρεάζει παρασκηνιακά τις αμερικανικές αποφάσεις.

Σύμφωνα με το Politico, η προσέγγιση αυτή αντικατοπτρίζει τη συνολική στρατηγική της Γερμανίας απέναντι στις ΗΠΑ, σε μια περίοδο που οι διατλαντικές σχέσεις δοκιμάζονται. Παρά τις προσπάθειες μείωσης της εξάρτησης από την Ουάσιγκτον σε στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο, το Βερολίνο εξακολουθεί να θεωρεί απαραίτητη την αμερικανική στήριξη, ιδίως στον τομέα της πυρηνικής αποτροπής και της ανταλλαγής πληροφοριών.

Παρά τις εντάσεις, Γερμανοί αξιωματούχοι εμφανίζονται συγκρατημένα καθησυχαστικοί, υπογραμμίζοντας ότι η παρουσία των αμερικανικών δυνάμεων στη χώρα εξυπηρετεί και τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Ο βουλευτής του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, Κρίστοφ Σμιντ, δήλωσε ότι μια άμεση αποχώρηση «δεν είναι εφικτή» και θα αποδυνάμωνε τις επιχειρησιακές δυνατότητες του αμερικανικού στρατού διεθνώς.

Υπενθυμίζεται ότι κατά την πρώτη θητεία του, ο Τραμπ είχε ανακοινώσει σχέδιο απόσυρσης περίπου 9.500 Αμερικανών στρατιωτών από τη Γερμανία, το οποίο όμως δεν υλοποιήθηκε, καθώς η προεδρική του θητεία ολοκληρώθηκε πριν την εφαρμογή του και η κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν ανέστειλε την πρωτοβουλία.

Σήμερα, με περισσότερο χρόνο στη διάθεσή του, ο Τραμπ θα μπορούσε θεωρητικά να επαναφέρει το σχέδιο, αν και για τον Μερτς ο μεγαλύτερος κίνδυνος ενδέχεται να είναι η απώλεια επιρροής στον Λευκό Οίκο, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη στήριξη προς την Ουκρανία.

Το ατύχημα σημειώθηκε στις 11:30 χθες το πρωί, όταν το παιδί έπαιζε και ένα άλλο παιδάκι έκλεισε την πόρτα μαγκώνοντας το μικρό δάχτυλο του 5χρονου. Ο δείκτης του παιδιού ακρωτηριάστηκε και το 5χρονο διακομίσθηκε στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου, όπου υπεβλήθη σε επέμβαση συγκόλλησης.

Στο θέμα αναφέρθηκε και ο πρόεδρος της Ένωσης Γονέων και Κηδεμόνων του δήμου Κορδελιού Ευόσμου του Συλλόγου “Αριστοτέλης”, Απόστολος Ελευθερίου ο οποίος εξήγησε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε ο τραυματισμός του παιδιού, ενώ επισήμανε ότι το ευτύχημα είναι πως, αμέσως μετά, τόσο οι εκπαιδευτικοί όσο και οι διασώστες του ΕΚΑΒ, λειτούργησαν με ταχύτητα και αποφεύχθηκαν τα χειρότερα.

«Ήταν ένα ατυχές περιστατικό, παρενέβη αστυνομία, εισαγγελέας και θα διερευνηθεί από κάθε άποψη. Το παιδί είναι στο νοσοκομείο, αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να πάνε όλα καλά και να είναι καλά το παιδί», σημειώνει ο κ. Κόπτσης.