Παράλληλα, η Τεχεράνη ξεκαθαρίζει πως το πλαίσιο του λεγόμενου «Μνημονίου του Ισλαμαμπάντ» δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και ότι δεν πρόκειται να εφαρμοστεί καμία πρόβλεψη χωρίς «απτή επαλήθευση» από την ιρανική πλευρά.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταδίδουν ιρανικά κρατικά μέσα, το επίκεντρο της συμφωνίας αφορά κυρίως τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, αλλά και τη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή. Το προσχέδιο προβλέπει:

• Την αποχώρηση αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από περιοχές γύρω από το Ιράν.
• Την άρση του ναυτικού αποκλεισμού των Στενών του Ορμούζ από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ.
• Τη δέσμευση της Τεχεράνης να αποκαταστήσει την εμπορική ναυσιπλοΐα στα προπολεμικά επίπεδα μέσα σε έναν μήνα.
• Την εξαίρεση στρατιωτικών πλοίων από τη συμφωνία, σύμφωνα με τα ιρανικά μέσα.
• Την κοινή διαχείριση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ από Ιράν και Ομάν.
• Την πιθανότητα επικύρωσης της συμφωνίας μέσω δεσμευτικής απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, εφόσον υπάρξει οριστική συμφωνία μέσα στις επόμενες 60 ημέρες.

Το υπό διαμόρφωση μνημόνιο κατανόησης ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν αποτελεί προϊόν έμμεσων επαφών που άρχισαν μετά τον πόλεμο, με το Πακιστάν να αναλαμβάνει καθοριστικό ρόλο ως διαμεσολαβητής ανάμεσα στην Τεχεράνη και την Ουάσιγκτον.

Έκτακτη σύσκεψη στον Λευκό Οίκο

Ο Ντόναλντ Τραμπ συγκαλεί σήμερα έκτακτη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου με επίκεντρο τις διαπραγματεύσεις με το Ιράν. Αμερικανοί αξιωματούχοι εκφράζουν την πεποίθηση ότι μια συμφωνία βρίσκεται κοντά, ωστόσο προειδοποιούν πως, αν οι συνομιλίες αποτύχουν, δεν αποκλείονται στρατιωτικά πλήγματα.

Ο Τραμπ δηλώνει αισιόδοξος ότι επίκειται συμφωνία η οποία θα οδηγήσει στην επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, αν και στο πυρηνικό ζήτημα εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές διαφωνίες. Χτες ο Τραμπ συγκάλεσε σύσκεψη στο Καμπ Ντέιβιντ, η οποία όμως ακυρώθηκε λόγω κακοκαιρίας.

Σκοπός των ΗΠΑ και του Ισραήλ συνεχίζει να είναι να ανατρέψουν και να σπείρουν τη διχόνοια εντός της Ισλαμικής Δημοκρατίας, δήλωσε σήμερα το ιρανικό υπουργείο Πληροφοριών. «Ο εχθρός επιδιώκει τώρα με άλλα μέσα τον στόχο ανατροπής και διχασμού της χώρας, τον οποίο δήλωσε ανοικτά στην αρχή του πολέμου αλλά δεν κατάφερε να επιτύχει με στρατιωτική επίθεση», έγραψε σε ανακοίνωση το υπουργείο, η οποία μεταδόθηκε από τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης.

Χρονικό έντασης 

Το Ιράν κατηγόρησε χθες τις ΗΠΑ ότι παραβίασαν την κατάπαυση του πυρός, έπειτα από τα αμερικανικά νυχτερινά πλήγματα στο νότιο τμήμα της χώρας, ενώ στον Λίβανο, βομβαρδισμοί του Ισραήλ σκότωσαν πάνω από τριάντα ανθρώπους, σύμφωνα με τις αρχές. Οι δηλώσεις περί προόδου στις συνομιλίες τις τελευταίες ημέρες έδωσαν τη θέση τους σε πολεμική ρητορική, μολονότι τα όπλα είχαν σχεδόν σιγήσει από την 8η Απριλίου, χωρίς πάντως ο de facto ιρανικός αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ να έχει αρθεί, κάτι που διατηρεί στα ύψη τις τιμές του πετρελαίου.

«Ο αμερικανικός τρομοκρατικός στρατός, συνεχίζοντας τις παράνομες και αδικαιολόγητες ενέργειές του μετά την κατάπαυση του πυρός (…) διέπραξε κατά τη διάρκεια των τελευταίων 48 ωρών κατάφωρη παραβίαση της ανακωχής στην περιφέρεια Ορμουζγκάν», ανέφερε το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών, χωρίς περισσότερες λεπτομέρειες για τη φύση της παραβίασης. Προειδοποίησε ότι «η Ισλαμική Δημοκρατία δεν θα αφήσει καμιά μοχθηρή ενέργεια χωρίς ανταπόδοση».

Το μεικτό διοικητήριο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που είναι αρμόδιο για τη Μέση Ανατολή (CENTCOM, “κεντρική διοίκηση”) ανακοίνωσε προχθές Δευτέρα ότι έπληξε «εγκαταστάσεις εκτόξευσης πυραύλων και σκάφη που προσπαθούσαν να ποντίσουν νάρκες» στο νότιο Ιράν.

Η Τεχεράνη δεν επιβεβαίωσε επισήμως την πληροφορία αυτή. Ωστόσο, κρατικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν πως ακούστηκαν ισχυρές εκρήξεις στην Μπαντάρ Αμπάς (νότια), όπου βρίσκεται λιμάνι στρατηγικής σημασίας, κι ότι διενεργείτο έρευνα για να εξακριβωθούν τα αίτια.

Από την πλευρά τους, οι Φρουροί της Επανάστασης-ο ιδεολογικός στρατός του Ιράν-έκαναν γνωστό ότι κατέρριψαν αμερικανικό μη επανδρωμένο εναέριο όχημα κι ότι άνοιξαν πυρ εναντίον άλλων αεροσκαφών που αποπειράθηκαν να παρεισφρήσουν στον ιρανικό εναέριο χώρο, χωρίς να διευκρινίσουν πότε ακριβώς.

Το πρόβλημα για τον Ελληνισμό είναι ότι αυτός ο κόσμος υπήρξε ιστορικά όχι απλώς ανταγωνιστικός, αλλά συχνά ανοιχτά εχθρικός προς τη ρωμαίικη και ελληνική συνέχεια της Ανατολής. Η βαθιά σύγκρουση ξεκινά ήδη από τη στιγμή που η δυτική Ευρώπη επιχειρεί να νομιμοποιήσει τον εαυτό της ως “νέα Ρώμη”, τη στιγμή που η πραγματική ρωμαϊκή συνέχεια εξακολουθεί να υπάρχει στην Κωνσταντινούπολη. Η στέψη του Καρλομάγνου ως “Αυτοκράτορα των Ρωμαίων” δεν ήταν απλώς μία πολιτική πράξη. Ήταν μία συμβολική αμφισβήτηση της ίδιας της νομιμότητας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δηλαδή του κράτους που οι ίδιοι οι κάτοικοί του ονόμαζαν Ρωμανία.

Και αν υπάρχει μία στιγμή που φανερώνει με τον πιο ωμό τρόπο αυτή τη σύγκρουση, αυτή δεν είναι το 1453, αλλά το 1204. Η τέταρτη σταυροφορία υπήρξε ίσως το μεγαλύτερο τραύμα στην ιστορία του Ελληνισμού. Οι Οθωμανοί κατέλαβαν μία ήδη αποδυναμωμένη αυτοκρατορία. Οι δυτικοί Σταυροφόροι όμως κατέστρεψαν τον ίδιο τον πυρήνα της. Λεηλάτησαν την Κωνσταντινούπολη, διέσπασαν την αυτοκρατορική συνοχή, αποδυνάμωσαν στρατηγικά τον ελληνικό κόσμο και άνοιξαν τον δρόμο για την τελική κατάρρευση. Από αυτή την άποψη, η Άλωση από τους δυτικούς υπήρξε ιστορικά βαθύτερο πλήγμα από εκείνη των Οθωμανών.

Η σχέση του Ελληνισμού με τη Δύση

Η Δύση πολύ συχνά υπήρξε διατεθειμένη να ανεχθεί ή ακόμη και να αξιοποιήσει την τουρκική ισχύ, όταν αυτό εξυπηρετούσε τα δικά της συμφέροντα. Από τη μακρά ευρωπαϊκή πολιτική διατήρησης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ως ανάχωμα απέναντι στη Ρωσία μέχρι τη συστηματική ανοχή προς τον τουρκικό αναθεωρητισμό σε μεταγενέστερες εποχές, η ιστορική εμπειρία του Ελληνισμού υπήρξε σκληρή. Όχι επειδή η Δύση “αγαπούσε” τους Τούρκους, αλλά επειδή συχνά θεωρούσε μία ισχυρή ελληνική παρουσία στην Ανατολή, περισσότερο απρόβλεπτη από μία διαχειρίσιμη τουρκική δύναμη.

Ίσως λοιπόν ήρθε η ώρα να εγκαταλείψουμε ορισμένες αφελείς βεβαιότητες. Η σχέση του Ελληνισμού με τη Δύση δεν υπήρξε ποτέ σχέση φυσικής συγγένειας, όπως μας διδάχθηκε ιδίως μετά τη μεταπολίτευση. Υπήρξε κυρίως μία σχέση συγκυριακών συμπτώσεων, ανταγωνισμών και άνισων ισορροπιών. Το βαθύτερο πρόβλημα δεν είναι ότι η Δύση λειτουργεί με βάση τα δικά της συμφέροντα – αυτό κάνουν όλα τα κράτη και όλες οι αυτοκρατορικές δομές στην Ιστορία. Το πρόβλημα είναι ότι εμείς επί δεκαετίες εκπαιδευτήκαμε να θεωρούμε ως “φυσικούς συμμάχους” δυνάμεις που πολύ συχνά αντιμετώπιζαν τα ελληνικά συμφέροντα ως μεταβλητή μικρότερης προτεραιότητας απέναντι σε ευρύτερους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη μεταπολιτευτική αυταπάτη. Μάθαμε να πιστεύουμε ότι αν δείξουμε αρκετή συμμόρφωση, αρκετή “ευρωπαϊκότητα”, κάποια στιγμή θα γίνουμε πλήρως αποδεκτοί σε μία οικογένεια κοινών συμφερόντων. Την ίδια στιγμή όμως, βλέπουμε σήμερα να επανέρχεται η λογική της γεωπολιτικής αξιοποίησης της Τουρκίας, παρά τις ελληνοτουρκικές εντάσεις και τις πάγιες ελληνικές ανησυχίες για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Για την Ευρώπη, η Τουρκία αντιμετωπίζεται πρωτίστως ως στρατηγικός παίκτης και δευτερευόντως μέσα από το πρίσμα των ελληνικών ευαισθησιών. Και αυτό θα έπρεπε να μας οδηγήσει σε μία πιο νηφάλια ανάγνωση των διεθνών σχέσεων – όχι με αυταπάτες περί “Ευρωπαίων Εταίρων”, αλλά με καθαρή επίγνωση συμφερόντων, ισορροπιών και ιστορικής μνήμης.

Πρόκειται για τρεις αλλοδαπούς, ηλικίας 40, 33 και 26 ετών, μεταξύ των οποίων και το αρχηγικό μέλος της οργάνωσης, το οποίο βρίσκεται ήδη έγκλειστο σε Σωφρονιστικό Κατάστημα για περιπτώσεις διαρρήξεων σε πολυτελείς κατοικίες στα βόρεια και νότια προάστια της Αττικής, καθώς και για μία 23χρονη Ελληνίδα, η οποία φέρεται να είχε υποστηρικτικό ρόλο στη δράση της οργάνωσης.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με διεθνείς αστυνομικές αρχές και, όπως προέκυψε, τα μέλη της οργάνωσης ταξίδευαν από χώρες του χώρου Σένγκεν στην Ελλάδα, ελαχιστοποιώντας με τον τρόπο αυτό τις πιθανότητες να ελεγχθούν κατά την άφιξή τους. Ωστόσο, στην οργάνωση συμμετείχαν και άτομα τα οποία διέμεναν μόνιμα στην Ελλάδα και τα οποία καθοδηγούσαν τα μετακινούμενα μέλη παρέχοντάς τους τα μέσα για να πραγματοποιήσουν τον εγκληματικό τους σκοπό.

Τα μέλη της οργάνωσης σύμφωνα με την ΕΛΑΣ, ταξίδευαν και διέμεναν για μικρό χρονικό διάστημα στην Ελλάδα, τουλάχιστον από τον Δεκέμβριο του 2025, διαπράττοντας διακεκριμένες κλοπές σε οικίες σε περιοχές της Αττικής, με σκοπό την παράνομη αποκόμιση εισοδήματος.

Κατά την αστυνομική έρευνα διαπιστώθηκε ότι οι δράστες χρησιμοποιούσαν νοικιασμένα οχήματα, πλαστά ταξιδιωτικά έγγραφα, μάσκες και γάντια, ενώ διέμεναν σε διαμερίσματα βραχυχρόνιας μίσθωσης τα οποία ενοικιάζονταν σε στοιχεία τρίτων προσώπων. Για τις μετακινήσεις τους χρησιμοποιούσαν εφαρμογές μεταφοράς, ενώ πριν από τις διαρρήξεις επιτηρούσαν τις κατοικίες-στόχους ώστε να διαπιστώσουν την απουσία των ενοίκων.

Όπως επισημαίνεται από την ΕΛΑΣ, τα μέλη της οργάνωσης έχοντας άριστες γνώσεις και τεχνογνωσία σχετικά με τη διάρρηξη οικιών, εισέρχονταν στις κατοικίες χωρίς εμφανή ίχνη παραβίασης και αφαιρούσαν κυρίως πολύτιμα ρολόγια και άλλα τιμαλφή, τα οποία στη συνέχεια διοχέτευαν σε κλεπταποδόχους.

Όπως διαπιστώθηκε από την ΕΛΑΣ, ο 40χρονος αποτέλεσε τον ιθύνοντα νου της οργάνωσης, που ήλεγχε τις ροές αλλοδαπών στην Ελλάδα, με σκοπό τη διάπραξη κλοπών και την παράνομη απόκτηση εσόδων, δίνοντας τους κατευθυντήριες οδηγίες. Ειδικότερα, φρόντισε για την άφιξη του 33χρονου και του 26χρονου, καθώς και για την περαιτέρω υποστήριξή τους, όσο βρίσκονταν στην Ελλάδα, παρέχοντάς τους, με την βοήθεια της 23χρονης, τα απαραίτητα εργαλεία για τη διάπραξη της κλοπής.

Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην οικία της 23χρονης εντοπίστηκαν, μεταξύ άλλων, πλαστά ταξιδιωτικά έγγραφα, διαβατήριο με τα στοιχεία του αρχηγικού μέλους, έγγραφα αποστολής χρημάτων, καθώς και επώνυμες γυναικείες τσάντες και κοσμήματα.

Μέχρι στιγμής έχει εξιχνιαστεί μία περίπτωση διακεκριμένης κλοπής με φυσικούς αυτουργούς τον 33χρονο και τον 26χρονο, που σημειώθηκε τον Δεκέμβριο του 2025 σε πολυτελή κατοικία στην Αττική, από την οποία αφαιρέθηκαν πολυτελή ρολόγια συνολικής αξίας που ξεπερνά το 1,5 εκατ. ευρώ.

Η δικογραφία υποβλήθηκε στην αρμόδια εισαγγελική Αρχή, ενώ οι έρευνες συνεχίζονται για την πλήρη διερεύνηση της δράσης της οργάνωσης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Σκοπός των ΗΠΑ και του Ισραήλ συνεχίζει να είναι να ανατρέψουν και να σπείρουν τη διχόνοια εντός της Ισλαμικής Δημοκρατίας», δήλωσε σήμερα το ιρανικό υπουργείο Πληροφοριών.

«Ο εχθρός επιδιώκει τώρα με άλλα μέσα τον στόχο ανατροπής και διχασμού της χώρας, τον οποίο δήλωσε ανοικτά στην αρχή του πολέμου αλλά δεν κατάφερε να επιτύχει με στρατιωτική επίθεση», έγραψε σε ανακοίνωση το υπουργείο, η οποία μεταδόθηκε από τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης.

Η ανακοίνωση έρχεται ενώ είναι σε εξέλιξη διπλωματικές επαφές μεταξύ του Ιράν και των ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου, που πυροδοτήθηκε από την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση στις 28 Φεβρουαρίου.

Το υπουργείο δήλωσε ότι έλαβε πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιδιώκουν να «εντείνουν την οικονομική πίεση», να προκαλέσουν διχασμό μεταξύ διαφόρων εθνοτικών και θρησκευτικών κοινοτήτων στη χώρα και να διεξάγουν επιχειρήσεις δολιοφθοράς όπως και άλλες «τρομοκρατικές επιχειρήσεις».

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, προβλέπεται στο πλαίσιο αυτών των σχεδίων να εισάγουν στο Ιράν, με τρόπο παράνομο και σε μεγάλη κλίμακα, όπλα, πυρομαχικά και «παράνομα μέσα επικοινωνίας» όπως τα συστήματα δορυφορικού ίντερνετ Starlink.

Το Ιράν, που δεν αναγνωρίζεται ως κράτος από το Ισραήλ, το κατηγορεί εδώ και καιρό ότι διεξάγει επιχειρήσεις δολιοφθοράς κατά των πυρηνικών του εγκαταστάσεων και ότι δολοφονεί στρατιωτικούς, πολιτικά πρόσωπα ή επιστήμονες στο έδαφός του.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στη -για ακόμη μία φορά στην αίθουσα βρέθηκαν έξι κατηγορούμενοι: οι Σπύρος Πατέρας, Παύλος Κουζής, Χρήστος Διονέλλης, Απόστολος Τσακίρης, Εμμανουήλ Γεωργιλάκης και Κωνσταντίνος Βενετσανάκος. Η αστυνομική παρουσία ήταν αισθητά περιορισμένη σε σχέση με προηγούμενες δικασίμους.

Στο ακροατήριο βρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος του συλλόγου συγγενών θυμάτων Τεμπών Παύλος Ασλανίδης, ο Νίκος Πλακιάς, η Μαρία Θεοδωρή, ο Χρήστος Βλάχος, ο Χρήστος Χούπας και η Άλμα Λάτα.

«Το ελληνικό Δημόσιο επιχειρεί να εισέλθει δια πλαγίου στη δίκη και να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη. Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης έκανε δηλώσεις για τους τέσσερις κατηγορουμένους για λόγους που μόνο ο ίδιος και η “Ομάδα Αλήθειας” γνωρίζουν», ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο Θέμης Σοφός, συνήγορος του Δημήτρη Νικολάου, επαναλαμβάνοντας τις αντιρρήσεις που είχε διατυπώσει και στην προηγούμενη δικάσιμο σχετικά με την παράσταση του ελληνικού δημοσίου.

Παράλληλα, εξέφρασε αντίθεση και στην παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας από τους δικηγορικούς συλλόγους.

Οι συνήγοροι του σταθμάρχη της μοιραίας νύχτας, Βασίλη Σαμαρά, υποστήριξαν ότι η παράσταση του ελληνικού Δημοσίου προς υποστήριξη της κατηγορίας είναι «αόριστη, απορριπτέα και απαράδεκτη», χαρακτηρίζοντας παράλληλα τον εντολέα τους «εύκολο θύμα».

Ο συνήγορός του Στέφανος Παντζαρτζίδης υποστήριξε ότι «το δυστύχημα ήταν αποτέλεσμα συστημικής αποτυχίας και όχι αποκλειστικά ατομικού λάθους», προσθέτοντας ότι «αν λειτουργούσε έστω ένα από τα συστήματα ασφαλείας, η σύγκρουση θα είχε αποτραπεί».

Κατά την αναφορά του στις αρμοδιότητες του σταθμάρχη εκείνη τη νύχτα, επεσήμανε ότι «ο ίδιος δεν επέλεξε να εργάζεται εκείνη την ημέρα».

Μεγάλες αντιδράσεις προκλήθηκαν, ακόμη, όταν ο Ιωάννης Λαγγάς, συνήγορος της κατηγορουμένης, προέδρου της ΡΑΣ, Ιωάννας Τσιαπαρίκου, έλαβε τον λόγο για να εκφράσει τις αντιρρήσεις του επί των παραστάσεων υποστήριξης της κατηγορίας.

Ο συνήγορος ξεκίνησε να αναφέρει την ηλικία της κατηγορουμένης, όπως και άλλα στοιχεία από τη ζωή της. Σε εκείνο το σημείο συγγενείς, με προεξάρχοντα τον Νίκο Πλακιά ξέσπασαν και ξεκίνησαν να φωνάζουν προς τον συνήγορο.

«Δεν θέλουμε να ακούσουμε το βιογραφικό της», είπε ο κ. Πλακιάς και πρόσθεσε πως «σπουδάζαμε τα παιδιά μας και μας τα φέρατε σε φέρετρα».

Ακολούθως η πρόεδρος της έδρας ζήτησε να αποχωρήσει ο Νίκος Πλακιάς από την αίθουσα, προκαλώντας εκ νέου σφοδρές αντιδράσεις.

Η διαδικασία αναλώθηκε εξ ολοκλήρου στις αντιρρήσεις των συνηγόρων υπεράσπισης. Η επόμενη δικάσιμος έχει οριστεί για τις 2 Ιουνίου.

Οι κατηγορίες που περιλαμβάνονται στη δίωξη, κατά περίπτωση, αφορούν: Συγκρότηση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, το επίκεντρο της οποίας ήταν η τέλεση περισσοτέρων πράξεων απάτης., η διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, η απάτη με επιχορηγήσεις από κοινού τελεσθείσα σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ και Δημοσίου η οποία υπερβαίνει το ποσό των 120 χιλιάδων ευρώ κατά συναυτουργία και κατ’ εξακολούθηση και η άμεση συνέργεια σε απάτη.

Μετά την πολύωρη διαδικασία της απαγγελίας κατηγοριών οι κατηγορούμενοι οδηγήθηκαν από την οδό Λουκάρεως, όπου εδρεύει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, στα δικαστήρια της Ευελπίδων προκειμένου να εμφανιστούν σε ανακριτή από τον οποίο αναμένεται να ζητήσουν προθεσμία για να προετοιμάσουν τις απολογίες τους.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αναφορικά με τη γλωσσολογία, θα επικεντρωθώ στους Ρώσους δομιστές γλωσσολόγους Roman Jakobson και Nikolai Trubetzkoy. Αυτοί ανέπτυξαν τη φωνολογία ως σύστημα αντιθέσεων (δυαδικά χαρακτηριστικά, κάτι πολύ κοντά σε μαθηματική λογική) και επηρεάστηκαν από τη μαθηματική σκέψη περί δομών και συμμετρίας. Τα φωνολογικά συστήματα λειτουργούν σαν διακριτά σύνολα με κανόνες. Οι αντιθέσεις (π.χ. ηχηρό/άηχο) θυμίζουν δυαδικές μεταβλητές (0/1). Η δομή της γλώσσας μπορεί να ιδωθεί σαν γράφημα (graph) σχέσεων ή ακόμα και σαν αλγεβρικό σύστημα

Ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος συστηματοποίησαν τη σλαβική γλώσσα και δημιούργησαν ένα αλφάβητο που αντιστοιχεί σε φωνολογικές μονάδες. Αυτό είναι ουσιαστικά μια πρώιμη δομική προσέγγιση: αντιστοίχιση ήχων και συμβόλων, δηλαδή μια μορφή κωδικοποίησης (έννοια πολύ κοντά στα μαθηματικά και την πληροφορική).

Μαθηματικά και γλώσσα

Η γλώσσα συχνά θεωρείται απλώς ένα εργαλείο επικοινωνίας. Όμως αυτή η θεώρηση είναι επιφανειακή. Αν την εξετάσουμε βαθύτερα, η γλώσσα αποκαλύπτεται ως ένα πολύπλοκο σύστημα σχέσεων, όπου τίποτε δεν έχει νόημα από μόνο του, αλλά αποκτά σημασία μέσω της θέσης του μέσα στο σύνολο. Αυτό σημαίνει ότι η γλώσσα λειτουργεί παρόμοια με ένα μαθηματικό σύστημα, ένα δίκτυο σχέσεων, ή ακόμα και ένα αλγεβρικό σύνολο με κανόνες μετασχηματισμού. Η γλώσσα μπορεί να αναλυθεί όχι μόνο φιλολογικά, αλλά και δομικά και σχεδόν μαθηματικά.

Ο Γάλλος γλωσσολόγος Ferdinand de Saussure είναι ο θεμελιωτής της σύγχρονης γλωσσολογίας. Η πιο ριζοσπαστική του ιδέα ήταν ότι η γλώσσα είναι ένα σύστημα σημείων, και κάθε σημείο αποτελείται από το σημαίνον (ήχος/μορφή) και το σημαινόμενο (έννοια). Έτσι, το νόημα δεν είναι εγγενές, αλλά προκύπτει από διαφορές.

Παράδειγμα: Η λέξη “πατ” (pat), ένας σκακιστικός όρος, έχει νόημα επειδή δεν είναι “μπατ” (but), ούτε “κατ” (cut), κ.λπ. Αυτό είναι καθαρά δομική αρχή, και θυμίζει έντονα μαθηματικά, υπό την έννοια ότι τα στοιχεία ενός συνόλου ορίζονται από τις σχέσεις τους, όχι από την ουσία τους. Επέλεξα τη λέξη “πατ”, όχι για τη σημασία της στο σκάκι, αλλά ως απλό ηχητικό παράδειγμα: “πατ”, “μπατ”, “κατ”. Αυτές οι αγγλικές λέξεις δείχνουν ότι η αλλαγή ενός μόνο ήχου (π→ μπ→κ) δημιουργεί διαφορά νοήματος. Στη γλώσσα, το νόημα προκύπτει από αντιθέσεις μεταξύ ήχων.

Η σκέψη του Saussure αναπτύχθηκε περαιτέρω από τη ρωσική σχολή του δομισμού, σύμφωνα με την οποία η γλώσσα, και ειδικά η φωνολογία, είναι ένα σύστημα αντιθέσεων. Ο Jakobson και ο Trubetzkoy εισήγαγαν την έννοια των δυαδικών χαρακτηριστικών. Παράδειγμα:

• ηχηρό / άηχο
• ρινικό / μη-ρινικό
• συνεχές / στιγμιαίο.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε φθόγγος μπορεί να αναλυθεί ως ένα σύνολο τιμών:

• Χαρακτηριστικό Τιμή
• Ηχηρότητα 1 ή 0
• Ρινικότητα 1 ή 0

Δηλαδή: ο φθόγγος = διάνυσμα δυαδικών μεταβλητών.
Αυτό είναι σχεδόν ταυτόσημο με:
• τη δυαδική λογική,
• τα ψηφιακά συστήματα (0/1),
• τη βάση της σύγχρονης πληροφορικής.

Ας δούμε τη γλώσσα ως μαθηματική δομή. Πρώτον, η γλώσσα ως διακριτό σύνολο: Τα φωνήματα αποτελούν ένα πεπερασμένο σύνολο εφοδιασμένο με κανόνες συνδυασμού. Αυτό θυμίζει θεωρία συνόλων, τοπολογία, και τυπικά συστήματα.

Δεύτερον, αντιθέσεις ως δυαδικές μεταβλητές: Η φωνολογία λειτουργεί όπως μια μπουλιανή άλγεβρα. Παράδειγμα:
• /p/ = (άηχο = 0, χειλικό = 1)
• /b/ = (ηχηρό = 1, χειλικό = 1)
Η διαφορά τους είναι ένα bit πληροφορίας.

Τρίτον, η γλώσσα ως γράφημα (graph): Μπορούμε να φανταστούμε τις λέξεις ως κόμβους και τις σχέσεις (π.χ. σημασιολογικές και φωνολογικές) ως ακμές, σύμφωνα με τη θεωρία δικτύων. Έτσι, η γλώσσα γίνεται ένα δίκτυο ή ένα γράφημα σχέσεων.

Τέταρτον, η γλώσσα ως αλγεβρικό σύστημα: Οι κανόνες σύνταξης λειτουργούν σαν μετασχηματισμοί.
Παράδειγμα: ενεργητική → παθητική φωνή. Αυτό μοιάζει με συναρτήσεις και αλγεβρικούς μετασχηματισμούς.

Κύριλλος και Μεθόδιος ως πρόδρομοι δομικής σκέψης

Ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος δεν δημιούργησαν απλώς ένα αλφάβητο, αλλά συστηματοποίησαν μια γλώσσα. Τι έκαναν ουσιαστικά; Αντιστοίχισαν ήχους (φωνολογικές μονάδες) με σύμβολα (γράμματα). Αυτό είναι μια πράξη κωδικοποίησης. Δηλαδή, ένα σύστημα αντιστοίχισης, κάτι ανάλογο με: κώδικες, αλφάβητα υπολογιστών και δυαδικά συστήματα. Με σύγχρονους όρους, μπορούμε να πούμε ότι δημιούργησαν μια συνεχή απεικόνιση από έναν τοπολογικό χώρο που ονομάζεται φωνητικός χώρος σε έναν άλλο τοπολογικό χώρο που ονομάζεται γραπτός χώρος. Αυτό είναι κατεξοχήν δομική σκέψη και προάγγελος της θεωρίας πληροφορίας.

Έκτον, συνοψίζω τη μετάβαση από το αλφάβητο στη θεωρία πληροφορίας: Ο Ferdinand de Saussure μάς έδειξε ότι η γλώσσα είναι σύστημα διαφορών. Η ρωσική σχολή (Roman Jakobson, Nikolai Trubetzkoy) έδειξε ότι αυτές οι διαφορές είναι δομημένες και δυαδικές. Ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος απέδειξαν στην πράξη ότι η γλώσσα μπορεί να κωδικοποιηθεί συστηματικά.

Η γλώσσα μάς επιτρέπει να δημιουργούμε άπειρες λέξεις, αλλά μόνο μερικές έχουν θέση στο σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι το νόημα δεν βρίσκεται στους ήχους, αλλά στις σχέσεις μεταξύ τους. Με άλλα λόγια, η γλώσσα επιτρέπει να φτιάχνουμε άπειρους πιθανούς συνδυασμούς ήχων, αλλά μόνο μερικοί από αυτούς έχουν νόημα μέσα στο σύστημα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ παρέπεμψε τους δημοσιογράφους για τα σχετικά ερωτήματα των δημοσιογράφων περί καταγγελίας της σύμβασης, στην Gazprom. Η Ρωσία έχει εξοργισθεί επειδή ο πρωθυπουργός της Αρμενίας έκανε μεταξύ άλλων και ένα βήμα που δεν ήταν διόλου απαραίτητο για τη χώρα του, και την ενέταξε στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο που κατηγορεί τον Πούτιν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Ο πρωθυπουργός της Αρμενίας έχει προσπαθήσει να υποβιβάσει το πρόβλημα, λέγοντας ότι οι τιμές έχουν συμφωνηθεί και δεν μπορούν να αλλάξουν σε μια μέρα, αλλά η Ρωσία τον είχε προειδοποιήσει και προ εβδομάδος ότι η σύμπλευση με χώρες που είναι σε άμεση ή έμμεση εμπόλεμη κατάσταση με την Ρωσική Ομοσπονδία, ακυρώνει άμεσα τις συμφωνίες αφ΄ης στιγμής το Γερεβάν δεν θα μπορεί πλέον να ανήκει στην Ευρασιατική Τελωνειακή Ένωση. Εξάλλου η Ρωσία μπορεί απλά να κλείσει την κάνουλα, αν η Αρμενία δεν δεχτεί τις νέες τιμές.

Παράλληλα η Ρωσία προ τριημέρου σταμάτησε τις εισαγωγές εμφιαλωμένου νερού και επτά ποτών της Αρμενίας, για “μη τήρηση κανόνων υγιεινής”, ενώ πλέον επιβάλει αυστηρούς ελέγχους και σε άλλες εισαγωγές (φυτά, τρόφιμα) στα τελωνεία. Η Ρωσία απορροφούσε το 90% των νερών και των ποτών της Αρμενίας., όπως και πολλών άλλων προϊόντων της.

Στο μέτωπο

Όσον αφορά στο μέτωπο, μετά από μια σχετικά μακρά περίοδο μη προελάσεων, η Ρωσία το τελευταίο δεκαήμερο ανακοινώνει μέρα παρά μέρα ή και κάθε μέρα, την κατάληψη οικισμών. Σήμερα ανακοίνωσε ότι τα στρατεύματά της  πήραν τον έλεγχο του Γκράνοφ στο Χάρκοβο (βόρεια) και της Βοζντβίζεβκα στη Ζαπορίζια (νότια). Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας «Μονάδες του Βορρά έχουν εδραιώσει ενεργά τον έλεγχο του χωριού Γκράνοφ στην περιοχή του Χαρκόβου και πλέον δημιουργούνται οι συνθήκες για το κέντρο ανεφοδιασμού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων της περιοχής. Επίσης ηττήθηκαν ουκρανικές μονάδες σε πέντε περιοχές του Σούμι. Παράλληλα ελέγχεται πλέον και η Βοζντβίζεβκα, που ήταν βασικός αμυντικός κόμβος για τις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις Εκκαθαρίστηκαν περισσότερα από 530 κτίρια».