Κορυφαία σημεία, όπως το Πόρτο Λάγος, την Παναγία Κοσμοσωτείρα Φερών, μικρογραφία της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινούπολης, την Παναγία Αρχαγγελιώτισσα Ξάνθης, σε συνδυασμό με επισκέψεις και σε ιστορικά τεμένη εξειδικευμένων επιστημόνων, όπως της Διπλωματικής Ακαδημίας Aθηνών στο Γένη τζαμί Κομοτηνής, εκπαιδευτικών, αλλά και τουριστών από αραβικές και άλλες χώρες της Ευρώπης που έρχονται στην Κομοτηνή και την υποδοχή και ενημέρωσή της από το Σελήμ Ισά, πρόεδρο της Διαχειριστικής Επιτροπής Μουσουλμανικής περιουσίας, και στην Ξάνθη για να δουν στην πράξη την θρησκευτική ελευθερία των τοπικών πληθυσμών, αλλά και την ειρηνική συνύπαρξη, την αλληλέγγυα συμβίωση με σεβασμό της κάθε πλευράς στα έθιμα και τα θρησκευτικά πιστεύω της άλλης, σε έθιμα και παλαιστικούς αγώνες Αλεβιτών στην Ρούσα του Έβρου.

Δύο ιστορικά τεμένη κλέβουν το ενδιαφέρον στην Κομοτηνή, ενώ με εντατικούς ρυθμούς προχωρά η αποκατάσταση του τεμένους Βαγιαζήτ στο Διδυμότειχο που παρακολουθεί με το προσωπικό της ενδιαφέρον και η υπουργός πολιτισμού Λίνα Μενδώνη που επισκέφθηκε τον Έβρο για να έχει εικόνα κι εποπτεία.

Πανηγύρια όλων των ειδών!

Για 10η χρονιά έγινε στην ορεινή περιοχή Τετεβέν Βουλγαρίας το Φεστιβάλ ψαρόσουπας και τοπικού ρακί συγκεντρώνοντας πολλούς τουρίστες. Όπως με πληροφορεί η δημοσιογράφος Γιάννα Παστάρκοβα Τσάτσεβα, τα ψάρια πέστροφες που ψαρεύονται στα νερά του εκεί ποταμού μαγειρεύονται σε μεγάλα καζάνια. Τα ψάρια μπάρμπελ, με την βουλγαρική ονομασία, πιάνονται με γυμνά χέρια κάτω από μεγάλες στρογγυλές πέτρες, και βράζονται με καβούρια, πολύ αλάτι και πολλές καυτερές πιπεριές – αυτό είναι μόνο ένα μέρος της συνταγής για την περίφημη ψαρόσουπα Τετεβέν, συνοδευόμενα με τοπικό ρακί δαμάσκηνου.

Οι επισκέπτες της “χρυσής” πόλης την αναφέρουν ως άλταν που είναι στην αγκαλιά των βουνών Στάρα Πλάνινα ανάμεσα σε ψηλούς βράχους και κρυστάλλινα ποτάμια, συναγωνίζονταν ποια ψαρόσουπα θα δοκιμάσουν, γιατί υπήρχαν δημιουργίες διαφορετικών σεφ που πωλούνταν προς ένα ευρώ, ενώ χοροί και γλέντια κρατούν μέχρι το πρωί. Το μεγαλύτερο βραβείο κερδήθηκε για το “ελιξίριο Τετεβένσκι – το χρυσό καζάνι του Μπάрμπα Μίσο” στην παρασκευή ρακί, ενώ πραγματοποιήθηκε μια ειδική λαχειοφόρος αγορά με μια σειρά από δώρα, το μεγαλύτερο από τα οποία ήταν διακοπές μιας εβδομάδας στη Λευκάδα στην χώρα μας, που είναι ο απόλυτος ονειρεμένος προορισμός για Βούλγαρους και Ρουμάνους.

Το δεύτερο μεγάλο γαστρονομικό φεστιβάλ με τίτλο “το βασίλειο της Πέστροφας” έγινε στην πόλη Devin και περιλάμβανε διαγωνισμούς μαγειρικής, γευσιγνωσίας φρέσκιας ορεινής πέστροφας και παράλληλους διαγωνισμούς ψαρέματος για μικρούς και μεγάλους. Αυτό ήταν εφικτό γιατί ζωντανεύει δίπλα στην ομώνυμη τεχνητή λίμνη Ντοσπάτ, η οποία φημίζεται για την παραγωγή του συγκεκριμένου ψαριού. Προσφέρονται τόνοι ψαριών μαγειρεμένοι με τοπικές συνταγές, ενώ οι εκδηλώσεις πλαισιώνονται από παραδοσιακή μουσική των Ροδοπαίων Βουλγάρων.

Ακόμη πραγματοποιήθηκε στις 8-9 Αυγούστου το Εθνικό Φεστιβάλ Φολκλόρ “Στα Ίχνη της Παναγιάς” στο χωριό Ντόμπριτς στο δήμο Ντιμιτρόβγκραντ, ενώ στις ίδιες ημερομηνίες το Φεστιβάλ Kaba Gaida στο Smolyan. Στο Ardino έγινε η Γιορτή ” Καθαρού Φαγητού”, με πολλές επίσης νοστιμιές σε κρεατικά και λαχανικά που τις γευθήκαν βορειοελλαδίτες κυρίως επισκέπτες.

Η γιορτη”Rapka 2026″ αντάμωμα παραδόσεων και γεύσεων στο κεφαλοχώρι Τσακαλάροβο της Νότιας Βουλγαρίας είχε σαν σύμβολο τον χορό, την αθωότητα των παιδιών και το καλαμπόκι που παράγεται εκεί και η φήμη του ταξιδεύει σε όλη τη χώρα. Πολλά χορευτικά συγκροτήματα όλων των ηλικιών με εντυπωσιακές στολές παρουσίασαν χορούς της ευρύτερης Θράκης, πρόσφεραν θέαμα, όπως και τραγουδιστές, ζογκλέρ κι άλλοι καλλιτέχνες αυτοδημιούργησαν παρασύροντας τον κόσμο στο χορό σε πολλούς ομόκεντρους κύκλους σε όλη την πλατεία, ενώ έρευσε άφθονη μπύρα σε βαρέλι δωρεάν όπως και σάντουιτς με ντόπια κρεατικά για όλο τον κόσμο, προσφορά επιχειρηματία χορηγού. Εκεί, παρόντες δήμαρχοι της περιοχής, κυβερνητικοί εκπρόσωποι, έπαρχοι δίνοντας βαρύτητα σε πρωτοβουλίες που ζωντανεύουν οι τοπικές κοινωνίες.

Καλοκαιρινό αδιαχώρητο

Στην Ελλάδα επίσης τα καλοκαιρινά πανηγύρια δεσπόζουν με το δικό τους χρώμα εστιάζοντας σε ανταμώματα ξενιτεμένων με ντόπιους στα χωριά που συνδυάζονται με διαγωνισμούς γαστρονομίας όπως στο Θρυλόριο Ροδόπης με συμμετοχή δεκάδων ποντιακών συλλόγων από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας που μαγείρεψαν εξαιρετικά εδέσματα, πίτες, γλυκά, φαγητά που αξιολόγησαν σεφ και ειδικοί επιστήμονες προσκεκλημένοι.

Εκδηλώσεις, όπως η Γιορτή σαρδέλας στο γραφικό λιμάνι του Αγ. Χαραλάμπου Μαρώνειας από το σύλλογο Ιππαρχία, η Γιορτή της παραδοσιακής πίτας μηλίνας στην Κίρκη, η Γιορτή πατάτας στην Λεκάνη Καβάλας, γιορτή σταφυλιού στον Πλατανότοπο Καβάλας, οι ιπποδρομίες στο Δοξάτο Δράμας, το παραδοσιακό “πανηγύρι της μελιτζάνας” σε χωριά του Έβρου, όπως Νέο Χειμώνιο και Χανδράς με βάση τη νηστεία της ημέρας. Στη Ξάνθη ξεκινούν οι περίφημες “Γιορτές Παλιάς Πόλης” όπου εκτός από τις κεντρικές συναυλίες οι τοπικοί σύλλογοι σε όλα τα στενά του παραδοσιακού οικισμού συναγωνίζονται σε ψησταριές με απίθανα κρεατικά εδέσματα, αυτοσχέδιες πίτσες, ιδιαίτερες live μουσικές κ.α. να δελεάσουν τους χιλιάδες επισκέπτες από Ελλάδα κι εξωτερικό που δημιουργούν αδιαχώρητο…

Έτσι, όταν η μουσική καλύπτει τα σύνορα, η τοπική πολιτισμική κληρονομιά παύει να λειτουργεί ως σημείο τριβής και μετατρέπεται σε πεδίο σύγκλισης. Πέρα από γλωσσικούς φραγμούς και εθνικές διαιρέσεις, η ουσία των πανηγυριών της περιοχής συμπυκνώνεται σε μια διαχρονική, οικουμενική παραδοχή: Όσο ο χορός κρατάει στον ίδιο κύκλο και το ψωμί μοιράζεται στο ίδιο τραπέζι, η ειρηνική συνύπαρξη δεν είναι ζητούμενο, αλλά βιωμένη πραγματικότητα.

Σε μια περιοχή όπως η Θράκη, όπου οι θρησκευτικές και γλωσσικές ταυτότητες διασταυρώνονται καθημερινά, τα τοπικά πανηγύρια θα αποτελούν μια ζωντανή υπενθύμιση των λεπτών, αλλά στέρεων ισορροπιών της συνύπαρξης. Πέρα από πολιτικές ρητορικές και ιστορικές αγκυλώσεις, η τοπική κοινωνία βρίσκει τον δικό της κώδικα επικοινωνίας, στον ίδιο κύκλο του χορού, στους κοινούς ρυθμούς της γκάιντας, των κρουστών, και στο μοίρασμα του φαγητού. Στο τέλος της νύχτας, η ουσία δεν βρίσκεται στις διαφορές που χωρίζουν, αλλά στην κοινή, διαχρονική ανάγκη για ειρήνη, σεβασμό και μια ανοιχτή πόρτα στον γείτονα.

Τόσο απλά που κάποιες φορές αυτά γίνονται δύσκολα και σύνθετα… Ας ελπίσουμε ότι οι κοινωνίες ωριμάζουν και δεν ποδηγετούνται απόλυτα από πολιτικές σκοπιμότητες ή κατευθυνόμενα συμφέροντα.

Υγεία, χαρές κι ανταμώματα λοιπόν!

Ο επαγγελματίας αλιέας Χαράλαμπος Περικλέους ανέφερε ότι τουρκικό αλιευτικό πλησίασε μόλις 200 μέτρα από το νησί, παραβιάζοντας και νόμους και κανόνες. Οι ψαράδες διαμαρτύρονται συχνά για τέτοια γεγονότα, καθώς οι ντόπιοι αλιείς υποχρεώνονται να τηρούν τους νόμους, αλλά η παρουσία τουρκικών αλιευτικών εκεί δεν ήταν μεμονωμένο γεγονός.

Στην περιοχή έσπευσε πλωτό περιπολικό του Λιμενικού Σώματος από την Σκόπελο. Όπως ανακοίνωσε σήμερα το ΛΣ: «το βράδυ της 17ης Αυγούστου, κατόπιν ενημέρωσης για πιθανή παρουσία τουρκικών αλιευτικών στην προαναφερθείσα θαλάσσια περιοχή, πλωτό μέσο του Λιμενικού Σώματος από τη Σκόπελο απέπλευσε άμεσα προς το σημείο. Διαπιστώθηκε ότι τα τουρκικά αλιευτικά είχαν απομακρυνθεί ανοιχτά των ελληνικών χωρικών υδάτων». Τα αλιευτικά βρίσκονταν σύμφωνα με πληροφορίες περίπου σε απόσταση 10 ναυτικών μιλίων από το νησί.

Όπως αναφέρουν πηγές του Λιμενικού, «σε κάθε περίπτωση περιστατικού με αλιευτικά ξένης σημαίας, υπάρχει άμεση ανταπόκριση και επέμβαση του Λιμενικού Σώματος στο θαλάσσιο πεδίο ώστε να απομακρύνονται άμεσα από τα ελληνικά ύδατα. Τα συμβάντα πιθανής παράνομης αλιείας από αλιευτικά ξένης σημαίας καταγράφονται λεπτομερώς με διοπτεύσεις και σχετικό οπτικοακουστικό υλικό από τα επιχειρησιακά μέσα του Λιμενικού Σώματος, ενώ οι σχετικές εκθέσεις διαβιβάζονται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς και στις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Εξωτερικών και του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Σημειώνεται ότι τα αλιευτικά σκάφη της γείτονος χώρας δεν υπάγονται στην ευρωπαϊκή αλιευτική νομοθεσία, ούτε στο ενωσιακό δορυφορικό σύστημα παρακολούθησης αλιευτικών σκαφών (VMS)», σημειώνουν οι πηγές.

Τι ισχύει για τους αλιείς και τουρίστες

Το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων είναι η πρώτη θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή που θεσμοθετήθηκε στην Ελλάδα και περιλαμβάνει την Αλόννησο, έξι μικρότερα νησιά – μεταξύ αυτών και το Πιπέρι – καθώς και δεκάδες βραχονησίδες. Η συνολική προστατευόμενη περιοχή εκτείνεται σε περίπου 2.315 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Το Πιπέρι, όμως, βρίσκεται στον πυρήνα της αυστηρότερης προστασίας για την προστασία της φώκιας Monachus monachus, καθώς φιλοξενεί έναν από τους σημαντικότερους πληθυσμούς της. Στο Πιπέρι απαγορεύεται η επίσκεψη στο νησί καθαυτό, αλλά και η προσέγγιση σκάφους σε απόσταση μικρότερη των 3 ναυτικών μιλίων. Κατά συνέπεια απαγορεύεται εκεί η αλιεία.

Ζημία 21 εκ. ευρώ περίπου το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, το πρώτο εξάμηνο εφέτος αυξήθηκε ένα δισ. ευρώ στα δέκα περίπου , περιλαμβανομένου του αφανούς δανεισμού Target2 , εις βάρος της Τραπέζης της Ελλάδος.

Ως γνωστόν, η πιστωτική κρίσις του 2009 προεκλήθη από εξωτερικό έλλειμα 5 δισ. ευρώ που αρνήθηκε να καλύψει ο τότε ο Γάλλος διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τραπέζης Τρισέ, παραπέμποντας το πρόβλημα στις 17 τότε Ελληνικές Τράπεζες, με έκδοση “ελκυστικών” ομολόγων του δημοσίου, οι οποίες έπεσαν στην παγίδα όταν η αξία των ελληνικών ομολόγων κατέρρευσε στο 40% της αξίας τους.

Αποπληρωμή για Λωτοφάγους!

Σήμερα, υπάρχουν μόνο τέσσερεις “συστημικές” Τράπεζες που συσσωρεύουν κέρδη 1,6 δισ. ευρώ το 6μηνο, χωρίς να πληρώνουν φόρους έναντι 24% του ΦΠΑ που βαρύνει την κατανάλωση και 30% του φόρου εισοδήματος των συνταξιούχων, με πληθωρισμό 5%.

Αυτ’ είναι η “χρηστή διοίκηση” της “Νέας Δημοκρατίας” του Κυριάκου Μητσοτάκη. Να δούμε τώρα αν θα την ξαναψηφίσει η παρούσα γενεά κι αν το επιτόκιο «Γιούριμπορ» θα παραμείνει στο 2,99% την προσεχή 7ετία, για να δικαιολογεί την πρόωρη αποπληρωμή του δημοσίου χρέους, για την οποία επαίρεται τόσον ο κ. Πιερρακάκης. Αλλά η Ελλάς δεν είναι η χώρα των Λωτοφάγων (*).

(*) Κατά τον Όμηρον , ο Οδυσσέας μετά από περιπετειώδες ταξίδι έφθασε στην νήσο των Λωτοφάγων όπου οι κάτοικοι τρέφονταν με γλυκούς χυμούς λωτών.

Σύμφωνα με το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών, ο αμερικανικός στρατός διαθέτει πλέον περίπου 800 πυραύλους Patriot. Η κλίμακα της κατανάλωσης πυρομαχικών εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την ικανότητα της Ουάσινγκτον να διατηρεί ταυτόχρονα τις δικές της αμυντικές δυνατότητες και να διασφαλίζει την προστασία των συμμάχων της, προκαλώντας ιδιαίτερη ανησυχία σε Ευρώπη, Ασία και Περσικό Κόλπο. Ορισμένες ανησυχίες επικεντρώνονται σε μια πιθανή κρίση σχετικά με την Ταϊβάν και τις δεσμεύσεις των ΗΠΑ έναντι των χωρών του ΝΑΤΟ.

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με εκτιμήσεις, η Ρωσία παράγει πάνω από 100 βαλλιστικούς πυραύλους ανά μήνα, γεγονός που αναδεικνύει τη μεγάλη απόκλιση μεταξύ της κατανάλωσης πυραύλων και των ρυθμών παραγωγής τους, με τους εταίρους των ΗΠΑ να αμφισβητούν ολοένα και περισσότερο εάν η Ουάσινγκτον διαθέτει επαρκείς πόρους και πολιτική βούληση για να υπερασπιστεί τους συμμάχους της σε περίπτωση μεγάλης σύγκρουσης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η γερμανική κυβέρνηση εκτιμά ότι θα χρειαστεί σχεδόν 12 δισεκατομμύρια ευρώ για την ανάπτυξη ενός νέου οπλοστασίου όπλων μεγάλου βεληνεκούς, με στόχο την αποτροπή της Ρωσίας, σύμφωνα με έγγραφα του υπουργείου Άμυνας που είδε το POLITICO. Τα όπλα θα έδιναν στις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις τη δυνατότητα να πλήττουν στόχους εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες χιλιόμετρα πίσω από τη γραμμή του μετώπου — ενδεχομένως μεταξύ άλλων κέντρα διοίκησης, αεροδρόμια, εκτοξευτές πυραύλων και κόμβους ανεφοδιασμού.

Αιχμές κατά των ΗΠΑ 

Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, Ισραελ Κατς, αποδοκίμασε σήμερα τον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ για τη Συρία, ο οποίος είναι επίσης πρέσβης στην Τουρκία, Τομ Μπάρακ, επειδή επέκρινε ένα ισραηλινό πλήγμα που διεξήχθη την Τρίτη εναντίον μιας συριακής στρατιωτικής βάσης.

Το Ισραήλ είχε διαβιβάσει «πληροφορίες των υπηρεσιών ασφαλείας στις εξουσιοδοτημένες αμερικανικές αρχές» πριν από το πλήγμα, το οποίο, σύμφωνα με τον ίδιο, είχε στόχο να αποτρέψει μια τουρκική ανάπτυξη δυνάμεων και οι επικρίσεις του Μπάρακ είναι «γεμάτες ανακρίβειες και θέσεις που έρχονται σε αντίθεση με τη γραμμή του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ», έγραψε ο Κατς σε ανάρτησή του στο  Ο Μπάρακ είχε καταδικάσει αυτό το πλήγμα, κατηγορώντας το Ισραήλ για «αχρείαστη κλιμάκωση».

Σε μια συνέντευξη που παραχώρησε στον Λιβανό-αμερικανό ινφλουένσερ Μάριο Ναουφάλ και προβλήθηκε χθες, υποστήριξε πως το πλήγμα θα μπορούσε να είναι ένας εκλογικός ελιγμός του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, πριν από τις βουλευτικές εκλογές της 27ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ, που προμηνύονται δύσκολες για την παραμονή του στην εξουσία.

Ο Μπάρακ είπε επίσης πως τα υψίπεδα του Γκολάν βρίσκονται υπό την «κατοχή» του Ισραήλ. Το Ισραήλ κατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής το 1967 και στη συνέχεια προσάρτησε τις περιοχές που βρίσκονταν υπό τον έλεγχό του, μια απόφαση που οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μεταξύ των λίγων χωρών που αναγνώρισαν, κατά την πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ το 2019. Ο Κατς απέρριψε επίσης τις επικρίσεις που διατυπώνονται στο εσωτερικό της χώρας του εναντίον του βομβαρδισμού στη Συρία, τον οποίο αποδοκίμασαν ηγέτες της αντιπολίτευσης.

«Η απόπειρα στοιχείων της αντιπολίτευσης και ορισμένων ΜΜΕ» να παρουσιάσουν το πλήγμα «υπό πολιτικό πρίσμα οφείλεται σε ένα μείγμα άγνοιας, έλλειψης κατανόησης των συμφερόντων ασφαλείας του Ισραήλ και μιας διαρκούς επιθυμίας να επιτίθενται στην κυβέρνηση», υπογράμμισε.

Νέο πλήγμα

Σήμερα, το Ισραήλ εξαπέλυσε νέο πλήγμα στη Συρία, κοντά στα υψίπεδα του Γκολάν, το οποίο, σύμφωνα με τη Δαμασκό, είχε ως αποτέλεσμα να τραυματιστεί ένας άνθρωπος. Το Ισραήλ υποστήριξε ότι στοχοθέτησε με μη επανδρωμένο αεροσκάφος ένα άτομο «που προετοίμαζε τρομοκρατικές επιθέσεις, στο τελικό στάδιο προετοιμασίας», χωρίς να υπεισέλθει σε περισσότερες λεπτομέρειες.

Το Ισραήλ έχει εξαπολύσει εκατοντάδες πλήγματα εναντίον της Συρίας μετά την ανατροπή, τον Δεκέμβριο του 2024 του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ από έναν συνασπισμό ισλαμιστικών οργανώσεων. Ανέπτυξε επίσης στρατεύματα στην ουδέτερη ζώνη, υπό την επιτήρηση του ΟΗΕ, που χώριζε τις ισραηλινές από τις συριακές δυνάμεις στα υψίπεδα του Γκολάν, τα οποία βρίσκονται υπό ισραηλινή κατοχή από το 1967, επιβεβαιώνοντας πως δημιούργησε μια «ζώνη ασφαλείας», την οποία σκοπεύει να διατηρήσει.

Την Τετάρτη, ο αρχηγός των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων, ο στρατηγός Εγιάλ Ζαμίρ, δήλωσε στους στρατιώτες που έχουν αναπτυχθεί στον συριακό νότο: «Παρακολουθούμε την εξέλιξη της κατάστασης στο συριακό μέτωπο. Δεν θα επιτρέψουμε σε εχθρικές δυνάμεις να εγκατασταθούν στα σύνορά μας». Οι προηγούμενες ισραηλινές επιθέσεις στην Συρία προκάλεσαν την σκληρή ρητορική επίθεση του Ισραήλ στην Τουρκία, που είναι σύμμαχος της ισλαμικής μεταβατικής κυβέρνησης. Η Τουρκία τηρεί σχετικά χαμηλούς τόνους, αποδίδοντας τις επιθέσεις σε “προεκλογικά κόλπα” του Βενιαμίν Νετανιάχου.

Η Συρία καταδίκασε μια ισραηλινή επίθεση κοντά στα υψίπεδα του Γκολάν: “Αυτή η επίθεση συνιστά μια κατάφωρη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας” της Συρίας, “όπως και μια σαφή παράβαση του διεθνούς δικαίου και εντάσσεται στο πλαίσιο των επαναλαμβανόμενων επιθέσεων του Ισραήλ εναντίον της συριακής επικράτειας”, επισήμανε το υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας σε ένα δελτίο Τύπου.

Το “διπλό πρόβλημα” του Ιράν 

Σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι βρίσκεται το Ιράν, καθώς η οικονομική πίεση από τις ΗΠΑ αυξάνεται, ενώ παράλληλα η διπλωματική οδός δεν έχει αποδώσει τα αποτελέσματα που επιδίωκε η Τεχεράνη. Σύμφωνα με το Aljazeera, το σκηνικό γίνεται ακόμη πιο σύνθετο από τις εσωτερικές διαφωνίες στο ιρανικό καθεστώς, με διαφορετικές ομάδες να εμφανίζονται να υποστηρίζουν διαφορετικές προσεγγίσεις απέναντι στις ΗΠΑ και στη γενικότερη κατάσταση ασφαλείας.

Ο Rob Geist Pinfold, ανώτερος μη μόνιμος συνεργάτης στο Διεθνές Φόρουμ του Κόλπου, περιγράφει την κατάσταση ως ένα “διπλό πρόβλημα” για το Ιράν: από τη μία πλευρά βρίσκονται οι απειλές για νέες αμερικανικές κυρώσεις και από την άλλη μια διπλωματική διαδικασία που δεν έχει οδηγήσει σε συμφωνία.

«Το Ιράν βρίσκεται σε ένα αίνιγμα αυτή τη στιγμή», εκτιμά ο Pinfold, επισημαίνοντας ότι το πρόσφατο μνημόνιο κατανόησης δεν κατάφερε να φέρει ούτε την Τεχεράνη ούτε την Ουάσιννγκτον πιο κοντά στους στόχους τους. Όπως εξηγεί, η ιρανική ηγεσία δεν αποτελεί ένα απολύτως ενιαίο μπλοκ. Στο εσωτερικό του καθεστώτος υπάρχουν διαφορετικά πρόσωπα και ομάδες, οι οποίες έχουν διαφορετικές αντιλήψεις για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα και για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπιστούν.

Αυτές οι διαφορές καθιστούν ακόμη πιο δύσκολη τη λήψη μιας ξεκάθαρης απόφασης για την επόμενη ημέρα. Το βασικό δίλημμα, σύμφωνα με τον Pinfold, είναι αν η Τεχεράνη θα πρέπει να επιστρέψει σε μια πιο συγκρουσιακή στρατηγική ή να επιχειρήσει να δώσει εκ νέου χώρο στη διπλωματία. «Δεν υπάρχει σαφής απάντηση εδώ», σημειώνει, υπογραμμίζοντας ότι η οικονομική πίεση παραμένει, την ώρα που οι διαπραγματεύσεις δεν έχουν προσφέρει το αποτέλεσμα που επιθυμούν ούτε το Ιράν ούτε οι ΗΠΑ.

Ενίσχυση της αμυντικής παραγωγικής βάσης  

Την ίδια στιγμή, το Ιράν στέλνει ένα διαφορετικό μήνυμα στο στρατιωτικό επίπεδο, ανακοινώνοντας σημαντική αύξηση της εγχώριας παραγωγής αμυντικού εξοπλισμού. Ο Ρεζά Ταλαέι-Νικ, εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας και Διοικητικής Μέριμνας των Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν, δήλωσε ότι ο ρυθμός παραγωγής αμυντικών όπλων διπλασιάστηκε μέσα σε έναν χρόνο, από τον Ιούλιο του προηγούμενου έτους έως τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους.

Σύμφωνα με όσα μετέδωσε το ιρανικό πρακτορείο Tasnim, ο ίδιος υποστήριξε ότι τα όπλα και τα πυρομαχικά που χρησιμοποιούνται στο πεδίο των επιχειρήσεων αντικαθίστανται με ταχύ ρυθμό, ενώ η παραγωγή συνεχίζεται παράλληλα με την ανάπτυξη νέων, εγχώριας κατασκευής συστημάτων. Η δήλωση αυτή καταδεικνύει την προσπάθεια της Τεχεράνης να διατηρήσει και να ενισχύσει την αμυντική της παραγωγική βάση, παρά τις οικονομικές και πολιτικές πιέσεις που αντιμετωπίζει.

Ο Ιρανός αξιωματούχος αναφέρθηκε επίσης στην απόφαση της χώρας να περιορίσει τις στρατιωτικές εκθέσεις και τις δημόσιες αποκαλύψεις σχετικά με νέα οπλικά συστήματα. Όπως υποστήριξε, η περιορισμένη δημοσιοποίηση στρατιωτικών δυνατοτήτων αποσκοπεί στη μείωση των τρωτών σημείων και στη διατήρηση του στοιχείου του αιφνιδιασμού απέναντι σε έναν πιθανό αντίπαλο.

Η λογική αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική που δίνει έμφαση στην εγχώρια παραγωγή και στη δυνατότητα γρήγορης αναπλήρωσης των αποθεμάτων που καταναλώνονται σε περίπτωση σύγκρουσης. «Ο μόνος τρόπος για να αντισταθεί κανείς στην ηγεμονία και να αντιμετωπίσει ξένες δυνάμεις που στοχεύουν την ανεξαρτησία, την ύπαρξη και την ταυτότητα της χώρας είναι να γίνει ισχυρότερος και πιο ισχυρός», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ταλαέι-Νικ.

Άδεια στα ιρανικά τάνκερ 

Το Ιράν έδωσε ειδική άδεια σε ιρακινά πετρελαιοφόρα να διέλθουν από τα Στενά του Ορμούζ, μετά από επανειλημμένα αιτήματα της Βαγδάτης μέσω διαφορετικών διαύλων επικοινωνίας. Την είδηση μετέδωσε το Σάββατο το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων του Ιράν IRNA, όπως αναφέρει το Reuters, επισημαίνοντας ότι η εξασφάλιση ειδικής άδειας για τα ιρακινά δεξαμενόπλοια αποτελούσε ένα από τα βασικά αιτήματα του Ιράκ κατά την πρόσφατη επίσκεψη του προέδρου του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχάμεντ Μπακέρ Καλιμπάφ, στο Ιράκ.

Ο πρόεδρος του Ιράκ Νιζάρ Αμεντί επιβεβαίωσε ότι το Ιράν διευκόλυνε τις τελευταίες ημέρες τη διέλευση πλοίων που μετέφεραν ιρακινό πετρέλαιο μέσω του Ορμούζ. Όπως ανέφερε, οι δύο πλευρές συζήτησαν μεταξύ άλλων το ζήτημα της εξαγωγής ιρακινού πετρελαίου μέσω του Στενού, με τη Βαγδάτη να επιδιώκει τη διασφάλιση μιας κρίσιμης οδού για τη μεταφορά των ενεργειακών της προϊόντων.

Ωστόσο, ο ίδιος χαρακτήρισε το ζήτημα περίπλοκο, καθώς η κατάσταση στην περιοχή παραμένει εύθραυστη και η κυκλοφορία στη θαλάσσια δίοδο εξακολουθεί να βρίσκεται πολύ κάτω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από την έναρξη του πολέμου. Το Ιράκ συγκαταλέγεται στις χώρες που έχουν επηρεαστεί ιδιαίτερα από το ουσιαστικό κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ.

Η συγκεκριμένη θαλάσσια δίοδος αποτελεί κρίσιμο κόμβο για τις παγκόσμιες ενεργειακές μεταφορές και η δραματική μείωση της ναυσιπλοΐας έχει δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στις εξαγωγές πετρελαίου του Ιράκ. Παράλληλα, πολλά εμπορικά πλοία εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν επιθέσεις στην περιοχή, γεγονός που αυξάνει το ρίσκο για τις ναυτιλιακές εταιρείες και καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την απρόσκοπτη μεταφορά φορτίων.

Πριν από το ξέσπασμα του πολέμου, το Ιράκ παρήγαγε περίπου 4 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως, γεγονός που καταδεικνύει το μέγεθος της πίεσης που προκαλεί η διατάραξη των εξαγωγικών οδών. Η Βαγδάτη, προκειμένου να περιορίσει την εξάρτησή της από το Ορμούζ και να διασφαλίσει τη συνέχιση των εξαγωγών της, αναζητά πλέον εναλλακτικές διαδρομές. Στο πλαίσιο αυτό, εξετάζεται η ενίσχυση των εξαγωγών μέσω του λιμανιού Τσεϊχάν στην Τουρκία, ενώ παράλληλα διερευνάται η δυνατότητα μεταφοράς ιρακινού πετρελαίου μέσω του λιμανιού Μπανιγιάς στη Συρία και του λιμανιού Άκαμπα στην Ιορδανία.

Τραμπ: Αμερικανικό το Ορμούζ!

Ο Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε την Παρασκευή το Στενό του Ορμούζ «αμερικανική επικράτεια», την ώρα που οι ΗΠΑ συνεχίζουν τον στρατιωτικό αποκλεισμό της ναυσιπλοΐας και των λιμανιών του Ιράν και ο ίδιος αγωνίζεται να απεμπλακεί από τον πόλεμο με την Ισλαμική Δημοκρατία που έχει βαλτώσει.

«Δεν ξέρουμε καν αν νικήσαμε, γιατί αυτή τη στιγμή θεωρώ το Στενό του Ορμούζ αμερικανική επικράτεια», δήλωσε ο Τραμπ ενώπιον πλήθους στη Νότια Καρολίνα, όπου συμμετείχε σε προεκλογική συγκέντρωση υπέρ της Ντάρλιν Γκρέιαμ. Η τελευταία διεκδικεί σε μόνιμη βάση την έδρα στη Γερουσία που κατείχε ο εκλιπών αδελφός της, Λίντσεϊ Γκρέιαμ. Κατά τη συνέχεια της ομιλίας του, ο Τραμπ αναφέρθηκε με σκωπτικό τρόπο και στο ενδεχόμενο νέων βομβαρδισμών στο Ιράν.

«Είναι Παρασκευή βράδυ. Έχουμε άφθονο χρόνο», είπε προτού απαγγείλει το The Snake, ένα ποίημα που χρησιμοποιεί συχνά στις προεκλογικές του συγκεντρώσεις για να υπογραμμίσει τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές του. «Τι στο καλό πρέπει να κάνω; Να πάω πίσω και να βομβαρδίσω λίγο ακόμη το Ιράν;», διερωτήθηκε.

Οι δηλώσεις του έγιναν ενώ ο αμερικανικός ναυτικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμένων συνεχίζεται. Μέχρι την Παρασκευή, οι αμερικανικές δυνάμεις είχαν εκτρέψει από την πορεία τους 68 εμπορικά πλοία, προκειμένου να συμμορφωθούν με τους όρους του αποκλεισμού, σύμφωνα με ανάρτηση της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM) στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ και το Ιράν δεν έχουν καταφέρει να καταλήξουν σε ειρηνευτική συμφωνία, καθώς η σύγκρουση πλησιάζει πλέον το ορόσημο των έξι μηνών.

Η κυβέρνηση Τραμπ επιχειρεί να εντείνει την οικονομική πίεση προς την Τεχεράνη για να την αναγκάσει να αποδεχθεί τους όρους του, περιορίζοντας την πρόσβασή του στο Στενό του Ορμούζ, μια θαλάσσια δίοδο ζωτικής σημασίας για τις εξαγωγές πετρελαίου της χώρας. Από το Στενό διέρχεται υπό κανονικές συνθήκες περίπου το 1/5 της παγκόσμιας ποσότητας πετρελαίου που μεταφέρεται δια θαλάσσης.

Οι τελευταίες δηλώσεις του Τραμπ αποτελούν συνέχεια όσων είχε πει την περασμένη εβδομάδα, όταν απείλησε να ανακηρύξει το Στενό του Ορμούζ αμερικανική επικράτεια. «Ουσιαστικά, αυτό ακριβώς είναι. Έχουμε αποκλεισμό. Κανένα πλοίο δεν περνά, εκτός αν το θέλουμε εμείς», είχε δηλώσει κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε αστυνομική ακαδημία της Νέας Υόρκης. Λίγες ημέρες αργότερα, τη Δευτέρα, επανήλθε στο θέμα όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους για το συγκεκριμένο σχόλιο. «Το ελέγχουμε μέσω του αποκλεισμού και μου αρέσει η ιδέα να το ανακηρύξουμε επικράτεια», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο Αμερικανός πρόεδρος ανήρτησε μάλιστα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εικόνα χάρτη, στην οποία το Στενό του Ορμούζ εμφανιζόταν με την ένδειξη “νέα επικράτεια των ΗΠΑ”. Η αντίδραση της Τεχεράνης ήταν σκληρή, με τον υφυπουργό Εξωτερικών του Ιράν, Καζέμ Γκαριμπαμπαντί, να χαρακτηρίζει τις δηλώσεις του Τραμπ «παραισθήσεις».

Η Τουρκία δεν αυτοσχεδιάζει. Αξιοποίησε μεθοδικά, με ιδιαίτερα παραγωγικό γι’ αυτήν τρόπο, την ελληνική πολιτική των “ήρεμων νερών” και την αφελή Διακήρυξη των Αθηνών, και σήμερα προσθέτει, ένα-ένα, νέα διεκδικητικά τετελεσμένα στο τραπέζι, χωρίς κανένα πολιτικό κόστος.

Αναιμική απάντηση στην “Γαλάζια Πατρίδα”

Η επίσημη ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών (16.8.2026) περιορίστηκε στη γνωστή πλέον φόρμουλα ότι οι τουρκικές ενέργειες “δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα”. Καμία αναφορά σε συγκεκριμένα αντίμετρα, καμία αναφορά σε προσφυγή, καμία αναφορά — ούτε καν ως ενδεχόμενο — σε επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων. Πολλά sites σημειώνουν εύγλωττα την “αξιοσημείωτη απουσία” κάθε αναφοράς σε επέκταση κυριαρχικών δικαιωμάτων ή προσφυγή σε διεθνή δικαστήρια — επιλογές που έχουν κατά καιρούς τεθεί στον ελληνικό δημόσιο διάλογο, αλλά ποτέ δεν έγιναν κυβερνητική πολιτική.

Είναι σαν ένας γείτονας να καταπατά κομμάτι το οικοπέδου σου κι εσύ να αρκείσαι να πεις στους υπόλοιπους γείτονες ότι “αυτό που κάνει είναι παράνομο” — χωρίς να πας στα δικαστήρια, χωρίς να το καταγγείλεις στην πολεοδομία, χωρίς να ζητήσεις επιβολή προστίμου. Ο υφυπουργός Εξωτερικών Τάσος Χατζηβασιλείου επανέλαβε τη νομική επιχειρηματολογία περί έλλειψης έννομων αποτελεσμάτων, χωρίς να θέσει καμία πρόταση αντίδρασης πέρα από τη διπλωματική διαμαρτυρία. Αυτή η φόρμουλα —”δεν παράγει έννομα αποτελέσματα”— είναι ακριβώς η ίδια που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση και για το τουρκολιβυκό μνημόνιο, και για τις λιβυκές συντεταγμένες στον ΟΗΕ. Επαναλαμβάνεται σαν επωδός, ενώ τα τετελεσμένα στο πεδίο συσσωρεύονται.

Η ανεπάρκεια της κυβερνητικής απάντησης δεν είναι μονοπώλιο “κριτικής από αριστερά”. Το ΠΑΣΟΚ, μέσω του εκπροσώπου Κώστα Τσουκαλά, ζήτησε άμεσες κυρώσεις της ΕΕ και δήλωσε ότι η Ελλάδα «δεν πρέπει να υποχωρήσει ούτε βήμα από τις εθνικές κόκκινες γραμμές», ενώ έκρινε ότι η αφήγηση περί “ήρεμων νερών”«καταρρέει με πάταγο», μεταφέροντας μάλιστα το ζήτημα και στην Ευρωβουλή. Άλλα κόμματα καταγγέλλουν  απουσία “συνεκτικής εθνικής στρατηγικής” και  υποτίμηση των συνεπειών εκ μέρους της κυβέρνησης. Ενδεικτικό είναι ότι και ο πρώην πρωθυπουργός της ίδιας παράταξης, χαρακτήρισε την τουρκική κίνηση «διεθνή πειρατεία» και ζήτησε σαφέστερη ελληνική στρατηγική.

Όταν η κριτική για απουσία στρατηγικής έρχεται ταυτόχρονα από όλη την αντιπολίτευση δεν πρόκειται πια για “κομματική αντιπαράθεση”, αλλά για το συμπέρασμα ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει σχέδιο.

Η τουρκική κίνηση μπορεί να χαρακτηρισθεί ως “η μεγαλύτερη δυνατή νομιμοποιημένη πρόκληση μέχρι τώρα”, επισημαίνοντας ότι πλέον τα όρια εκτείνονται πολύ πέραν και των ίδιων των τουρκικών χωρικών υδάτων των 6 ν.μ. Η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου από το ΥΠΕΞ, μπορεί να χαρακτηρισθεί αφέλεια ή εύκολη υπεκφυγή, από τη στιγμή που η Τουρκία το παραβιάζει συστηματικά. Η Ελλάδα  χάνει “ιστορική, μοναδική ευκαιρία” καθυστερώντας να προχωρήσει η ίδια σε επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ν.μ.

Τα πάρκα βεβαίως συνδέονται και αποτελούν εισαγωγική κίνηση ευθέως με το αναμενόμενο νομοσχέδιο της “Γαλάζιας Πατρίδας” και με την προαναγγελλόμενη τουρκική αντίδραση στην επικείμενη πόντιση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου — δύο μέτωπα που η κυβέρνηση αντιμετωπίζει σαν να είναι ασύνδετα, ενώ στην πράξη είναι το ίδιο σχέδιο.

Η Τουρκία δηλώνει ήδη ότι θα «προστατεύσει» επιτόπου ό,τι η ίδια θεωρεί δικό της εντός των “πάρκων”. Σύμφωνα με καταγγελίες Ελλήνων ψαράδων, τουρκικά αλιευτικά δραστηριοποιούνται ήδη όχι μόνο σε διεθνή ύδατα γύρω από ελληνικά νησιά, αλλά και εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, χωρίς καμία ουσιαστική ελληνική ενέργεια επιτήρησης ή αποτροπής επί του πεδίου. Η αδράνεια αυτή διαβάζεται από την  Άγκυρα ως αδυναμία — και αξιοποιείται ως τέτοια.

Ισοδύναμη απάντηση στην Τουρκία

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να συνεχίσει να απαντά σε πράξεις με λόγια, σε τετελεσμένα με νομικίστικες διατυπώσεις. Απέναντι σε έναν γείτονα που εφαρμόζει μεθοδικά ένα αναθεωρητικό στρατηγικό σχέδιο, η Ελλάδα οφείλει να απαντήσει με πράξεις τουλάχιστον ισοδύναμου βάρους — και έχει το νομικό οπλοστάσιο για να το κάνει, αφού το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. είναι κυριαρχικό δικαίωμα κάθε παράκτιου κράτους βάσει του άρθρου 3 της Σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS), την οποία η ίδια η Ελλάδα έχει επικυρώσει.

• Άμεση χάραξη γραμμών βάσης σε όλη τη χώρα και έκδοση Προεδρικού Διατάγματος. Η κίνηση αυτή θα αποτελέσει σαφή προειδοποίηση προς την Τουρκία ότι η Ελλάδα, θα απαντήσει και στις επόμενες κινήσεις τόσο με θεσμικές ενέργειες όσο και επί του πεδίου. Επειδή με την κίνηση αυτή θα αυξηθούν κατά κάποιο μικρό ποσοστό τα χωρικά ύδατα, θα υπάρξει ενημέρωση όλων των μερών, που θα φέρει το θέμα στην επιφάνεια.
• Άμεση ανακοίνωση επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. σε ολόκληρη την ηπειρωτική Ελλάδα και στην Κρήτη — όχι ως απειλή, αλλά ως άσκηση αδιαμφισβήτητου κυριαρχικού δικαιώματος που η χώρα έχει “παγώσει” για δεκαετίες υπό τουρκική πίεση.
• Δημόσια αναγγελία πρόθεσης επέκτασης και στο Ανατολικό Αιγαίο, με σαφές χρονοδιάγραμμα διπλωματικής προετοιμασίας — ώστε η τουρκική “Γαλάζια Πατρίδα” να συναντήσει, για πρώτη φορά, ελληνική αντίστοιχη αποφασιστικότητα, και όχι μόνο ανακοινώσεις περί “μηδενικής νομικής ισχύος”.
• Κατεπείγουσα προσφυγή στα αρμόδια όργανα του ΟΗΕ και αίτημα εγγραφής του θέματος στο Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ, με ρητό αίτημα κυρώσεων.
• Ανακοίνωση από πλευράς Ελλάδος ότι όσο δεν τηρείται από την Τουρκία το διεθνές (και ευρωπαϊκό δίκαιο) θα θέτει βέτο στις όποιες αποφάσεις της ΕΕ αφορούν χρηματοδοτήσεις ή θέματα που άπτονται τουρκικών συμφερόντων. Θα πρέπει να εμπεδωθεί ότι η αναθεωρητική στάση της Τουρκίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο θα έχει κόστος την αξιοποίηση εκ μέρους της Τουρκίας των διαδικασιών και χρηματοδοτήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
• Ουσιαστική επιχειρησιακή παρουσία στο πεδίο, για την προστασία των χωρικών υδάτων από τα ήδη καταγγελλόμενα περιστατικά τουρκικής αλιευτικής δραστηριότητας — όχι μόνο διπλωματικές διαμαρτυρίες εκ των υστέρων.

Η Τουρκία έχει σχέδιο, το εφαρμόζει μεθοδικά, βήμα-βήμα, εδώ και χρόνια, και δεν πληρώνει κανένα πολιτικό κόστος γι’ αυτό. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αντίθετα, εξαντλείται σε ανακοινώσεις χωρίς συνέχεια, σε νομικές διατυπώσεις χωρίς πολιτική βούληση, σε “ήρεμα νερά” που έχουν καταντήσει συνώνυμο υποχώρησης.

Το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι γκρίζες ζώνες προς διαπραγμάτευση σιωπηρών ανοχών· είναι θάλασσες που ορίζονται από το Διεθνές Δίκαιο — αρκεί κάποιος να είναι διατεθειμένος να το επιβάλει, όχι μόνο να το επικαλείται. Όσο η Αθήνα αρκείται σε ανέξοδες ανακοινώσεις, η Άγκυρα θα συνεχίσει να χαράσσει, κυριολεκτικά, τους δικούς της χάρτες πάνω στο ελληνικό έδαφος και τις ελληνικές  θάλασσες.

Η Θεοδώρα Τζάκρη είναι ανεξάρτητη βουλευτής

Αυτό είναι θετικό και δεν υπάρχει λόγος να το υποβαθμίσουμε. Το ερώτημα αρχίζει όταν μια χρήσιμη διαδικασία δημοσιονομικού ελέγχου αποκτά στη δημόσια παρουσίασή της πολύ ευρύτερες δημοκρατικές διαστάσεις από όσες πράγματι διαθέτει. Ήδη μέρος της σχετικής δημοσιότητας περιγράφει τον νέο μηχανισμό ως “κόφτη” στις προεκλογικές υποσχέσεις, ενώ αλλού γίνεται λόγος ακόμη και για “πλήρη κοστολόγηση” των προτάσεων των κομμάτων.

Αν όμως εξετάσει κανείς το πραγματικό θεσμικό περιεχόμενο της ρύθμισης, η εικόνα είναι αρκετά διαφορετική. Η προσφυγή στον μηχανισμό δεν είναι υποχρεωτική για όλα τα κόμματα και για ολόκληρο το πρόγραμμά τους. Η διαδικασία ενεργοποιείται με πρωτοβουλία του ίδιου του πολιτικού φορέα, ενώ τα κόμματα επιλέγουν τις προτάσεις που επιθυμούν να υποβάλουν και καθορίζουν τη σειρά προτεραιότητάς τους. Για την πρώτη εφαρμογή του συστήματος προβλέπεται, μάλιστα, η αξιολόγηση έως δέκα προτάσεων ανά κόμμα. Επομένως, δεν έχουμε κοστολόγηση του πολιτικού προγράμματος ως ενιαίου συνόλου, αλλά κοστολόγηση επιλεγμένων μέτρων του.

Παρανοήσεις

Η διαφορά είναι ουσιώδης. Δέκα επιμέρους προτάσεις μπορούν να έχουν δέκα απολύτως ορθές κοστολογήσεις και παρ’ όλα αυτά να εντάσσονται σε ένα συνολικό πρόγραμμα που δεν είναι δημοσιονομικά συνεπές. Η βιωσιμότητα ενός κυβερνητικού προγράμματος δεν προκύπτει από την απλή παράθεση ανεξάρτητων αριθμών. Εξαρτάται από τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ πολιτικών, από τη χρονική τους αλληλουχία, από τους συνολικά διαθέσιμους πόρους και, σε αρκετές περιπτώσεις, από οικονομικές και κοινωνικές επιδράσεις που υπερβαίνουν την άμεση δημοσιονομική επίπτωση.

Το ίδιο το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο οριοθετεί με σαφήνεια το αντικείμενό του. Η διαδικασία είναι τεχνική και δεν αποβλέπει στην αξιολόγηση της πολιτικής σκοπιμότητας, της συνολικής ποιότητας του σχεδιασμού ή της κοινωνικής αξίας μιας πρότασης. Και αυτό είναι απολύτως εύλογο για έναν δημοσιονομικό θεσμό. Θα ήταν παράδοξο να του ζητούσαμε να μετατραπεί σε υπερκείμενο κριτή της πολιτικής.

Η διάκριση όμως πρέπει να διατηρηθεί και στη δημόσια συζήτηση: η δημοσιονομική επαληθευσιμότητα μιας πολιτικής δεν ταυτίζεται ούτε με την πολιτική της ορθότητα ούτε, πολύ περισσότερο, με τη δημοκρατική ποιότητα της σχέσης που δημιουργείται ανάμεσα στο κόμμα και στον πολίτη.

Υπάρχει και ένα δεύτερο ζήτημα. Η τεχνική διαδικασία επιτρέπει την επικοινωνία προκαταρκτικών εκτιμήσεων και τη μεταβολή ή απόσυρση μιας πρότασης πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία. Αυτό είναι εύλογο εφόσον ο σκοπός είναι να βελτιωθεί ο σχεδιασμός μιας πολιτικής. Από τη σκοπιά όμως της δημοκρατικής λογοδοσίας γεννά ένα διαφορετικό ερώτημα: θα γνωρίζει ο πολίτης ολόκληρη την ιστορία μιας σημαντικής πολιτικής δέσμευσης —την αρχική πρόταση, τις παραδοχές της, τις αλλαγές που έγιναν και τους λόγους τους— ή κυρίως την τελική εκδοχή που επιλέχθηκε να παρουσιαστεί στον δημόσιο χώρο;

Η διαφορά αυτή είναι κρίσιμη, διότι η πραγματική λογοδοσία χρειάζεται θεσμική μνήμη. Δεν αρκεί η τελευταία φωτογραφία μιας πολιτικής πρότασης· χρειάζεται να είναι ορατή και η διαδρομή που οδήγησε σε αυτήν. Το ουσιαστικότερο κενό, ωστόσο, εμφανίζεται ακριβώς εκεί όπου τελειώνει η προεκλογική περίοδος.

Τι θα γίνει με τις προεκλογικές υποσχέσεις

Ας υποθέσουμε ότι ένα κόμμα υποβάλλει μια σημαντική πρόταση στο Δημοσιονομικό Συμβούλιο. Η πρόταση κοστολογείται, το αποτέλεσμα δημοσιοποιείται και το κόμμα το επικαλείται ως τεκμήριο αξιοπιστίας κατά την προεκλογική περίοδο. Οι πολίτες ψηφίζουν, το κόμμα αποκτά κυβερνητική εξουσία και, μετά τις εκλογές, η συγκεκριμένη πολιτική είτε δεν εφαρμόζεται είτε εφαρμόζεται με ουσιωδώς διαφορετικό τρόπο.

Τι ενεργοποιεί τότε ο μηχανισμός της προεκλογικής κοστολόγησης; Ως προς τη σχέση της αρχικής δέσμευσης με τη μετέπειτα άσκηση της εξουσίας, τίποτε. Δεν δημιουργεί από μόνος του υποχρέωση εφαρμογής. Δεν εγκαθιστά συνεχή σύγκριση ανάμεσα στην προεκλογική δέσμευση και στην κυβερνητική πράξη. Δεν απαιτεί ειδική δημόσια αιτιολόγηση της απόκλισης, ούτε συνδέει τη μεταβολή μιας υπόσχεσης με συγκεκριμένη διαδικασία επανεξέτασης και λογοδοσίας.

Εδώ βρίσκεται και η ουσιώδης διάκριση. Το Δημοσιονομικό Συμβούλιο μπορεί να ελέγξει πόσο κοστίζει μια προεκλογική υπόσχεση. Δεν ελέγχει ποιος δεσμεύεται από αυτήν, αν παραμένει δεσμευμένος μετά την ψήφο, αν την εφαρμόζει, γιατί αποκλίνει από αυτήν και ποιος λογοδοτεί για την απόκλιση. Αυτό δεν αποτελεί κριτική προς το ίδιο το ΕΔΣ. Το Δημοσιονομικό Συμβούλιο ασκεί τη συγκεκριμένη αρμοδιότητα που του ανατέθηκε και οριοθετεί ορθώς το τεχνικό της αντικείμενο. Το πρόβλημα δημιουργείται όταν η αντιμετώπιση ενός περιορισμένου αλλά υπαρκτού προβλήματος —της δημοσιονομικής αξιοπιστίας των προεκλογικών εξαγγελιών— παρουσιάζεται ως πολύ ευρύτερη θεραπεία του προβλήματος της δημοκρατικής λογοδοσίας.

Τότε κινδυνεύουμε να υποκαταστήσουμε ένα δύσκολο ερώτημα με ένα ευκολότερο. Το δύσκολο ερώτημα είναι: πώς παραμένει ο πολίτης ουσιαστικά παρών στη σχέση με εκείνον στον οποίο ανέθεσε προσωρινά την άσκηση της πολιτικής εξουσίας; Το ευκολότερο είναι: ήταν κοστολογημένες ορισμένες από τις υποσχέσεις του πριν από τις εκλογές; Το δεύτερο είναι χρήσιμο. Δεν απαντά όμως στο πρώτο.

Μια διαδικασία αληθινής λογοδοσίας

Ακριβώς πάνω σε αυτή τη διάκριση έχει αναπτυχθεί το ερευνητικό πρόγραμμα “Αληθής Αντιπροσώπευση – Εντολή με Όρους”. Δεν πρόκειται για κομματικό πρόγραμμα ούτε για πρόταση συγκεκριμένης οικονομικής, κοινωνικής ή εξωτερικής πολιτικής. Είναι μια πρόταση δημόσιας πολιτικής για την ίδια τη θεσμική σχέση αντιπροσώπευσης: εξετάζει με ποιους κανόνες μπορεί η περιοδική εκλογική εξουσιοδότηση να μετατραπεί σε σαφέστερη, ελέγξιμη και αναθεωρήσιμη πολιτική εντολή, χωρίς να καταργείται η αναγκαία αυτονομία της κυβέρνησης να κυβερνά.

Η θεωρητική αυτή αφετηρία έχει μεταφραστεί σε συγκεκριμένο επιχειρησιακό πλαίσιο. Στον πυρήνα του βρίσκονται οι Δώδεκα Δημοκρατικές Δεσμεύσεις: δημόσια και μετρήσιμη Χάρτα Διακυβέρνησης, διαφάνεια των κυβερνητικών συμφωνιών, αποτύπωση της πραγματικής αποφασιστικής ισχύος, αιτιολόγηση στόχων, εναλλακτικών, κόστους και συνεπειών, συμμετοχή των πολιτών πριν δημιουργηθούν τετελεσμένα, δυνατότητα πρωτοβουλίας και αναπομπής, υποχρεωτική Έκθεση Απόκλισης όταν η εφαρμογή απομακρύνεται από τη δημόσια δέσμευση, ανεξάρτητος έλεγχος της εφαρμογής, θεσμική μνήμη και κλιμακωτή λογοδοσία ανάλογη προς την πραγματική ισχύ.

Η πλήρης πρόταση, η ερευνητική της τεκμηρίωση και οι διαφορετικές βαθμίδες παρουσίασής της είναι δημόσια διαθέσιμες στην Πύλη της Αληθούς Αντιπροσώπευσης, ενώ οι Δώδεκα Δεσμεύσεις είναι διαθέσιμες και απευθείας ως επιχειρησιακός πυρήνας του σχεδίου. Η δημόσια πύλη επιτρέπει στον αναγνώστη να περάσει από μια σύντομη εισαγωγή σε αναλυτικότερη παρουσίαση και από εκεί στο πλήρες ερευνητικό σώμα που στηρίζει την πρόταση.

Η αναφορά σε αυτή την πρόταση έχει σημασία ακριβώς επειδή επιτρέπει να δούμε πού τοποθετείται η κοστολόγηση μέσα σε ένα ευρύτερο σύστημα λογοδοσίας. Η κοστολόγηση δεν απορρίπτεται. Αντίθετα, εντάσσεται εκεί όπου πραγματικά ανήκει: πρόταση → τεκμηρίωση και κοστολόγηση → δημόσια δέσμευση → εκλογική εντολή → εφαρμογή → μέτρηση → απόκλιση → αιτιολόγηση → λογοδοσία.

Πότε αρχίζει η ουσιαστική δημοκρατική σχέση

Η νέα ρύθμιση καλύπτει ένα χρήσιμο τμήμα της πρώτης φάσης αυτής της ακολουθίας. Η ουσιαστική δημοκρατική σχέση, όμως, αρχίζει όταν η τεκμηριωμένη προεκλογική πρόταση πρέπει να παραμείνει ορατή και ελέγξιμη μετά την ανάθεση της εξουσίας. Αυτό εξηγεί και γιατί η πολιτική συζήτηση γύρω από τη νέα ρύθμιση κινδυνεύει να περιοριστεί σε ένα πολύ στενό πεδίο.

Η κυβέρνηση μπορεί εύκολα να παρουσιάσει την κοστολόγηση ως ανάχωμα στις ανέξοδες υποσχέσεις της αντιπολίτευσης. Τμήμα της σχετικής δημοσιότητας ήδη υιοθετεί αυτή τη λογική, χρησιμοποιώντας εκφράσεις όπως “κόφτης στις προεκλογικές υποσχέσεις”. Η αντιπολίτευση, από την άλλη πλευρά, μπορεί εξίσου εύκολα να απαντήσει αμφισβητώντας τον μηχανισμό, τις παραδοχές ή την πολιτική σκοπιμότητα της πρωτοβουλίας.

Έτσι όμως κινδυνεύουμε να βρεθούμε σε έναν ακόμη κύκλο πολιτικού τακτικισμού και αντιτακτικισμού, ενώ το ουσιαστικό ερώτημα παραμένει ανέγγιχτο. Η δημοκρατικά απαιτητική απάντηση θα ήταν διαφορετική: Ναι, να κοστολογούνται ανεξάρτητα και με κοινή μεθοδολογία όλες οι ουσιώδεις πολιτικές προτάσεις που μπορούν αξιόπιστα να κοστολογηθούν. Αλλά να μη σταματήσουμε εκεί.

Να ζητηθεί από κάθε κόμμα, συμπεριλαμβανομένου εκείνου που ήδη κυβερνά, να απαντήσει επίσης σε μια δεύτερη σειρά ερωτημάτων:

• Ποια ακριβώς είναι η εντολή που ζητά από τους πολίτες;
• Ποιες δεσμεύσεις αναλαμβάνει και πώς συνδέονται μεταξύ τους σε ένα συνολικά συνεκτικό πρόγραμμα;
• Με ποιους πόρους και σε ποιο χρονοδιάγραμμα θα υλοποιηθούν;
• Ποιος φέρει την πραγματική ευθύνη για καθεμία;
• Πώς θα μετράται δημόσια η εφαρμογή τους;
• Τι διαδικασία θα ακολουθείται όταν οι συνθήκες πράγματι επιβάλλουν αλλαγή πολιτικής;
• Πώς θα καταγράφεται και θα αιτιολογείται μια ουσιώδης απόκλιση;
• Και, τελικά, ποια πραγματική δυνατότητα γνώσης, συμμετοχής, επανεξέτασης και ελέγχου θα διαθέτει ο πολίτης στο διάστημα ανάμεσα σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις;

Αυτή είναι μια βάσανος στην οποία μπορούν να υποβληθούν με τους ίδιους όρους κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Δεν αφορά το αν ένα κόμμα βρίσκεται δεξιά, αριστερά ή στο κέντρο, ούτε υποδεικνύει στον πολίτη ποια πολιτική πρέπει να επιλέξει. Αφορά το προηγούμενο και βαθύτερο ερώτημα: με ποιους όρους είναι διατεθειμένος όποιος ζητά εξουσία, να τη δεχθεί, να την ασκήσει και να λογοδοτεί γι’ αυτήν.

Η ανεξάρτητη κοστολόγηση αποτελεί ένα χρήσιμο βήμα προς σοβαρότερες προεκλογικές δεσμεύσεις. Δεν χρειάζεται ούτε να υποτιμηθεί ούτε να εξιδανικευθεί. Χρειάζεται να τοποθετηθεί στη σωστή της θέση. Γιατί μια υπόσχεση μπορεί να είναι απολύτως κοστολογημένη και να παραμείνει απλώς μια υπόσχεση. Η δημοκρατική μεταβολή αρχίζει όταν η τεκμηριωμένη υπόσχεση μετατρέπεται σε δημόσια, διαρκώς ελέγξιμη εντολή.

Οι περισσότεροι προσβεβλημένοι δεν δηλώνονται καν ως κρούσματα, γιατί παρουσιάζουν πολύ ήπια ή και καθόλου συμπτώματα. Ένα ποσοστό που ο ΕΟΔΥ εκτιμά ότι είναι χαμηλό, παρουσιάζει έντονα συμπτώματα σαν γρίπης ή και γαστρεντερίτιδας και κάποιοι από αυτούς (κυρίως ηλικιωμένοι ή νέοι σε ανοσοκαταστολή) χρειάζονται νοσηλεία.

Από εκείνους με κάπως βαριά συμπτώματα, πολλοί εμφανίζουν συμπτώματα και από το κεντρικό νευρικό σύστημα (σύγχυση, εγκεφαλίτιδα, μηνιγγίτιδα, παραλύσεις) και σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται κατά κανόνα διασωλήνωση και υποστηρικτική αγωγή, η οποία διασώζει περίπου το 70%-80% των ασθενών με σοβαρή νόσο. Θεραπεία στην ουσία δεν υπάρχει, αλλά η νοσοκομειακή αντιμετώπιση σώνει ζωές. Από τους 116 με βαριά νόσο φέτος, κατέληξαν οι 13.

Γιατί τόσα κρούσματα;

Η πιο μεγάλη έξαρση στη χώρα πριν τη φετινή σημειώθηκε το 2018, χρονιά κατά την οποία καταγράφηκαν 318 κρούσματα, εκ των οποίων τα 247 με εγκεφαλίτιδες ή μηνιγγίτιδες, εκ των οποίων υπέκυψαν 51 άνθρωποι. Φέτος έχουμε ήδη 157 καταγεγραμμένα κρούσματα και 13 θανάτους ενώ ο ιός κυκλοφορεί μέχρι το Νοέμβριο -πάντως μετά τον Σεπτέμβρη υποχωρεί σημαντικά ο αριθμός των κρουσμάτων. Η φετινή έξαρση, ειδικά στην Αθήνα, αποδίδεται στην πλημμελή κωνοποκτονία και στο αναποτελεσματικό σύστημα ψεκασμών στην Αττική.

Στην Δυτική Ελλάδα που εφαρμόζουν άλλο μοντέλο κωνοποκτονιών με καθημερινούς ελέγχους δεν είχαν φέτος κανένα κρούσμα. Η περιφέρεια Αττικής υποστηρίζει ότι για την φετινή κατάσταση “φταίει η κλιματική αλλαγή” όμως το φετινό καλοκαίρι μέχρι και προχθές ήταν πολύ ήπιο -μόλις τώρα, τέλη Αυγούστου, μπορούμε να μιλήσουμε για καύσωνα στην Αττική. Όσο για την ζέστη εν γένει όλη τη χρονιά, ήταν στα ίδια επίπεδα με του 2025 και μάλιστα όσον αφορά στο πρώτο εξάμηνο, το 2025 ήταν θερμότερο.

Εντούτοις πέρσι είχαμε τα μισά από τα φετινά κρούσματα. Επίσης, το 2018, όταν είχαμε τα περισσότερα κρούσματα, ήταν μια αρκετά ψυχρή χρονιά, που σημαίνει ότι ο αριθμός των κρουσμάτων δεν αιτιολογείται από τις μέσες θερμοκρασίες των μηνών και από την “κλιματική αλλαγή” -ή πάντως δεν αρκεί η θερμοκρασία ως παράγοντας.

Τα κρουσματα του ιού ανά περιοχή

Σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ τα κρούσματα ανά δήμο και περιφέρεια έως 19/08/2026 είχαν ως εξής:

Ανατολική Αττική

Αχαρνών 4
Βάρης – Βούλας -Βουλιαγμένης 7
Διονύσου 1
Κρωπίας 3
Λαυρεωτικής 2
Μαραθώνος 3
Μαρκοπούλου Μεσογαίας 11
Παιανίας 2
Παλλήνης 5
Ραφήνας – Πικερμίου 2
Σαρωνικού 1
Σπάτων – Αρτέμιδος 14
Βορείου Τομέα Αθηνών
Αγίας Παρασκευής 6
Αμαρουσίου 1
Βριλησσίων 1
Λυκόβρυσης – Πεύκης 1
Νέας Ιωνίας 1
Παπάγου – Χολαργού 1
Πεντέλης 1
Χαλανδρίου 5
Δυτικής Αττικής
Φυλής 1
Δυτικού Τομέα Αθηνών
Αγίων Αναργύρων – Καματερού 1
Πετρούπολης 1
Χαϊδαρίου 1
Κεντρικού Τομέα Αθηνών
Αθηναίων 3
Νοτίου Τομέα Αθηνών
Αλίμου 1
Γλυφάδας 4
Ελληνικού -Αργυρούπολης 2
Καλλιθέας 1
Πειραιώς
Πειραιά 1

Θεσσαλία

Στην Καρδίτσα: στο δήμο Παλαμά 1 και στο δήμο Σοφάδων 2

Στην Λάρισα: Στο δήμο Κιλελέρ 1, Λαρισαίων 8 και Τεμπών 1

Κεντρική Μακεδονία

Στην Ημαθία, δήμος Βέροιας 3
Στη Θεσσαλονίκη, δήμος Χαλκηδόνος 1

Στην Πέλλα, δήμος Πέλλας 1 και δήμος Σκύδρας 2

Στην Πιερία, δήμος Κατερίνης 1 και στη Νέα Ζίχνη Σερρών 1

Στερεά Ελλάδα

Στην Βοιωτία, δήμος Θηβαίων 1

Υπόλοιπη Ελλάδα
Διάσπαρτα σε 39 ακόμη δήμους (Θεσσαλία, Κεντρική Μακεδονία, Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα), λιγότερα από 3 κρούσματα ανά δήμο.

Το ηχητικό ντοκουμέντο δημοσιεύεται στο βιβλίο του Αλέξη Παπαχελά, “Ένα σκοτεινό δωμάτιο 1967-1974” εκδόσεις Μεταίχμιο. Το είπε και Μπουλέντ Ετζεβίτ στον Χένρι Κίσινγκερ, το βράδυ της 19ης Ιουλίου 1974: «Σε διαβεβαιώνω ότι δεν προσπαθούμε να κατακτήσουμε την Κύπρο, απλώς να δημιουργήσουμε ένα προγεφύρωμα. Το “προγεφύρωμα” είναι η λέξη-κλειδί καθώς την είχε χρησιμοποιήσει ο Ιωαννίδης, ο Ετζεβίτ και ο Κίσινγκερ (“Ένοχος”, Ιγνατίου και Βενιζέλος, από τις εκδόσεις “Ρίζες”).

Η Κερύνεια, παρά την προδοσία, τις εντολές “μην απαντάτε στα τουρκικά πυρά”, κράτησε απέναντι στους εισβολείς, με τις όποιες δυνάμεις υπήρχαν. ‘Έπεσε στα χέρια των κατακτητών στις 22 Ιουλίου.

Όχι απλά ένα σύνθημα

Έκτοτε η Κερύνεια θεωρείτο “δεδομένο” (;) ότι δεν θα επιστρεφόταν, με όποια σενάρια λύσης του Κυπριακού κι εάν συζητούνταν. Το γιατί δεν είναι αντιληπτό. Μήπως επειδή ήταν το θύμα στη συνεννόηση του τριγώνου; Αυτό προέβλεπε ο σχεδιασμός, που διαμορφώθηκε στα… υψηλά δώματα και υπήρξε συμφωνία σε αυτό από ελληνόφωνους προδότες; Ήταν μέρος του παιχνιδιού σε βάρος της Κύπρου. Αυτό δεν είναι συμπέρασμα, τεκμηριώνεται. Παραδόθηκε η Κερύνεια στους Τούρκους, οι οποίοι στη συνέχεια- σε συνεννόηση πλέον με τους Αμερικανούς- προχώρησαν στην κατάληψη και των υπολοίπων περιοχών, που βρίσκονται μέχρι σήμερα υπό κατοχή.

Και το σύνθημα, “τα σύνορα μας είναι στην Κερύνεια”; Είναι μόνο σύνθημα; Ή είναι το σύνθημα αυτό ακραίο και εθνικιστικό; Όταν αναφερόμαστε, όμως, σε πραγματική λύση κι όχι νομιμοποίηση των αποτελεσμάτων της εισβολής και των επιπτώσεων από τη συνεχιζόμενη κατοχή, μπορούν να γίνουν αποδεκτές ρυθμίσεις με περιορισμούς; Να υπάρχουν σύνορα;

Κι όμως, ρεαλιστικά και ορθολογιστικά σε μια λύση, τα σύνορα μας θα είναι στην Κερύνεια. Και οι Κερυνιώτες θα ζουν εκεί. Όπως και οι Τουρκοκύπριοι στις πόλεις και τα χωριά τους. Διαφορετικά τι λύση θα είναι; Το είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, στην αντικατοχική εκδήλωση των Δήμων, Κοινοτήτων, προσφυγικών Σωματείων και οργανώσεων Κερύνειας (Τετάρτη 22 Ιουλίου 2026, Τύμβος Μακεδονίτισσας):

«Η αξίωση ότι τα σύνορα μας είναι στην Κερύνεια δεν είναι σύνθημα, είναι ο στόχος μας για μια λύση που θα διασφαλίζει την πραγματική επανένωση της χώρας στο έδαφος, στους θεσμούς, την οικονομία και κάθε έκφανση της καθημερινότητας». Δεν νοείται, ανέφερε, μισό δισεκατομμύριο Ευρωπαίοι πολίτες να έχουν δικαιώματα σε όλη την επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά οι Κύπριοι Ευρωπαίοι πολίτες να μην έχουμε τα ίδια δικαιώματα στη δική μας πατρίδα.

Δεν θα ξεγράψουμε την Κερύνεια

Η επιστροφή των εδαφών, η απελευθέρωση τους θα πρέπει να είναι, σε μια λύση, δεδομένο και αδιαπραγμάτευτο. Σήμερα σε αυτό υπάρχουν ταμπού. Καλλιεργήθηκε για δεκαετίες αυτό το αφήγημα. Και καλλιεργήθηκε σκοπίμως ότι η όποια λύση θα είναι αποτέλεσμα εδαφικών αναπροσαρμογών, πολλών περιορισμών και παρεκκλίσεων. Λάθος. Κι αυτό γιατί δεν θα είναι λύση, αλλά διαιώνιση των αποτελεσμάτων της εισβολής.

Δεν μπορεί, λοιπόν, κάποιος να μιλά για την Κερύνεια και να θεωρείται εθνικιστής: “Τι γυρεύεις ρε εθνικιστή στην Κερύνεια;”. Εθνικιστές είναι αυτοί που θεωρούν πως πρέπει να ξεχαστεί η πόλη, ότι δεν θα επιστραφεί. Εθνικιστές υπό την έννοια ότι εκφράζουν- άθελα τους- τον τουρκικό εθνικισμό.

Η Ουκρανία έχει κλιμακώσει αυτό το καλοκαίρι μια εκστρατεία επιθέσεων με drones εναντίον ρωσικών οικονομικών υποδομών, συμπεριλαμβανομένων διυλιστηρίων πετρελαίου και αποθηκών διαδικτυακών λιανοπωλητών, επιδιώκοντας να καταστρέψει υποδομές που, σύμφωνα με την ίδια, είναι ζωτικής σημασίας για την πολεμική προσπάθεια της Ρωσίας. Η Ρωσία έχει απαντήσει με επιθέσεις εναντίον ουκρανικών οικονομικών υποδομών, συμπεριλαμβανομένων των ουκρανικών εξαγωγών σιτηρών μέσω της Μαύρης Θάλασσας.

«Το καθεστώς του Κιέβου έθεσε ως στόχο να βλάψει την οικονομία μας. Τι κατάφερε; Άνοιξε το ίδιο αυτό το κουτί της Πανδώρας. Λοιπόν, τότε να περιμένετε απάντηση που θα στοχεύει τους πιο ευαίσθητους οικονομικούς σας τομείς», δήλωσε ο Πούτιν σε σχόλια προς δημοσιογράφο της ρωσικής κρατικής τηλεόρασης.

Είπε ότι οι επιθέσεις, οι οποίες έχουν θέσει σε κίνδυνο τις αγροτικές εξαγωγές της Ουκρανίας, δεν θα προκαλέσουν παγκόσμιες ελλείψεις τροφίμων, επειδή η Ρωσία θα είναι σε θέση να αντικαταστήσει τις ουκρανικές εξαγωγές, ακόμη και καθώς το Κίεβο έχει στοχοποιήσει τις ρωσικές υποδομές εξαγωγής σιτηρών.

«Αντιμετωπίζουμε πράγματι προκλήσεις όσον αφορά τη μεταφορά των προϊόντων μας, αλλά θα επιλύσουμε αυτά τα ζητήματα. Κατά συνέπεια, δεν θα υπάρξει έλλειψη στην παγκόσμια αγορά», δήλωσε ο Πούτιν. Η Ρωσία και η Ουκρανία είχαν προηγουμένως τηρήσει μια συμφωνία με τη μεσολάβηση της Τουρκίας για την προστασία των εξαγωγών σιτηρών μέσω της Μαύρης Θάλασσας. Ωστόσο, η Ρωσία αποχώρησε από τη συμφωνία το 2023.

Ο Ρώσος ηγέτης επανέλαβε επίσης τη θέση του ότι η Μόσχα είναι ανοιχτή σε ειρηνευτικές συνομιλίες, αλλά μόνο στη βάση των «πραγματικοτήτων επί του πεδίου» και όχι στη βάση αυτού που χαρακτήρισε «εξωτικές» προτάσεις, οι οποίες, όπως είπε, είχαν υποβληθεί από την Ουκρανία μέσω μεσολαβητών.

Οι επιθέσεις

Τουλάχιστον έξι άμαχοι σκοτώθηκαν από ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) κατά τη διάρκεια της νύχτας, σε μια σειρά επιθέσεων στη Ρωσία, που έπληξαν μεταξύ άλλων μια αποθήκη ιδιοκτησίας της εταιρείας διαδικτυακού εμπορίου Ozon και μια βιομηχανική εγκατάσταση στην περιφέρεια Σαμάρα, όπως έγινε γνωστό από Ρώσους τοπικούς αξιωματούχους.

Σε μια ανάρτηση στο Telegram, ο κυβερνήτης της Σαμάρα Βιάτσεσλαβ Φεντόριστσεφ δήλωσε πως αρκετοί άνθρωποι τραυματίστηκαν στα πλήγματα. Δεν κατονόμασε τη βιομηχανική μονάδα που επλήγη, όμως ο ουκρανικός στρατός γνωστοποίησε πως έπληξε το διυλιστήριο στην πόλη Νοβοκουίμπισεβσκ, προκαλώντας φωτιά.

Η Ozon, η δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία διαδικτυακού εμπορίου στη Ρωσία, ανακοίνωσε σε μια ανάρτηση στο Telegram πως το κέντρο επιμελητείας της στην περιφέρεια Σαμάρα, στην πόλη Σαπάγιεβσκ, ανέστειλε τη λειτουργία του, μετά το πλήγμα, το οποίο προκάλεσε τραυματισμούς.

Η επίθεση είναι η πρώτη εναντίον της Ozon, έπειτα από εβδομάδες επιδρομών με drone εναντίον του κυριότερου ανταγωνιστή της Wildberries, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης εκστρατείας, όπως την παρουσιάζει η Ουκρανία, κατά των οικονομικών υποδομών που υποστηρίζουν τον ρωσικό πόλεμο στην Ουκρανία.

Την ίδια ώρα, στη ρωσική περιφέρεια Κρασνοντάρ, στο νότιο τμήμα, ο κυβερνήτης Βενιαμίν Κοντράτιεφ έκανε γνωστό πως δύο παιδιά σκοτώθηκαν και δύο ενήλικες τραυματίστηκαν σε ένα πλήγμα στην πόλη-λιμάνι Γιεσκ, στη Θάλασσα του Αζόφ. Σύμφωνα με τον ίδιο, πυρκαγιά ξέσπασε σε μια εγκατάσταση, που δεν διευκρίνισε, στο λιμάνι.

Ο κυβερνήτης της ρωσικής περιφέρειας Μπέλγκοροντ, η οποία συνορεύει με την Ουκρανία, δήλωσε ότι δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν και 13 τραυματίστηκαν σε ουκρανικές επιθέσεις. Στην Μπριάνσκ, μια άλλη παραμεθόρια περιοχή, τέσσερις άνθρωποι τραυματίστηκαν, σύμφωνα με τον τοπικό κυβερνήτη.

Στο Λουγκάνσκ, μια ανατολική ουκρανική επαρχία, η οποία σχεδόν ολόκληρη βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Ρωσίας, ο διορισμένος από τη Μόσχα κυβερνήτης Λεονίντ Πασέτσνικ δήλωσε ότι δύο άμαχοι, μεταξύ των οποίων και ένα αγόρι 16 ετών, σκοτώθηκαν και άλλοι εννέα τραυματίστηκαν. Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι κατέρριψε συνολικά 457 ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Οι επιθέσεις στην Ουκρανία 

Ο κυβερνήτης της επαρχίας Ντνιπροπετρόφσκ, όπου βρίσκεται η πόλη, η γενέτειρα του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, δήλωσε ότι από τις ρωσικές επιθέσεις 22 παιδιά είναι μεταξύ των τραυματιών της επίθεσης αυτής που σημειώθηκε μέρα μεσημέρι. «Υπάρχουν 29 άνθρωποι σε σοβαρή κατάσταση, περιλαμβανομένων πέντε παιδιών», επεσήμανε ο Χάνζα, αναρτώντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μια φωτογραφία που δείχνει μαύρο καπνό να υψώνεται πάνω από ένα μεγάλο κτίριο. Σε νεότερη ενημέρωσή του σήμερα τα ξημερώματα ο Χάνζα δήλωσε ότι εννέα άνθρωποι θεωρούνται αγνοούμενοι, ανάμεσά τους δύο παιδιά, και οι διασώστες εξακολουθούν να τους αναζητούν στα ερείπια του εμπορικού κέντρου.

Ο Ζελένσκι χαρακτήρισε την επίθεση «απολύτως κυνική και ειδεχθή», εξηγώντας ότι δεύτερο ρωσικό drone έπληξε το εμπορικό κέντρο μισή ώρα μετά το πρώτο, καταγγέλλοντας ότι επρόκειτο για σκόπιμη απόπειρα να στοχοθετηθούν τα σωστικά συνεργεία. «Τέτοιου είδους επιθέσεις δεν είναι τίποτα λιγότερο από τρομοκρατικές ενέργειες», υπογράμμισε στο Telegram ζητώντας από τη διεθνή κοινότητα να αναγκάσει τη Ρωσία να λογοδοτήσει και υποσχόμενος: «σίγουρα θα απαντήσουμε».

Σε ξεχωριστή επίθεση χθες τουλάχιστον τέσσερις άνθρωποι, ανάμεσά τους τρία παιδιά, σκοτώθηκαν και μία γυναίκα τραυματίστηκαν σε πλήγμα με ρωσικό drone στη νότια επαρχία Μικολάιφ, μετέδωσα ουκρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης.

«Μη κατοικήσιμες πόλεις»

Φωτογραφία που έδωσε στη δημοσιότητα το γραφείο του γενικού εισαγγελέα της Ουκρανίας δείχνει το κατεστραμμένο και φλεγόμενο εσωτερικό ενός κτιρίου. Βίντεο, του οποίου η αυθεντικότητα δεν έχει επιβεβαιωθεί από το AFP, δείχνει ένα drone να συντρίβεται μέρα μεσημέρι στην οροφή ενός κτιρίου από το οποίο ήδη βγαίνει καπνός.

«Πρόκειται για σχεδιασμένη τρομοκρατία. Η Ρωσία θέλει να καταστήσει τις ουκρανικές πόλεις μη κατοικήσιμες», κατήγγειλε η επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ Κάγια Κάλας στο X. Αυτές οι βομβιστικές επιθέσεις καταδεικνύουν την «απόλυτη και ολοκληρωτική εξαχρείωση» του πολέμου που διεξάγει η Μόσχα, πρόσθεσε

Τεσσεράμισι χρόνια μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, οι αεροπορικές επιδρομές μεγάλης εμβέλειας αυξάνονται και στις δύο πλευρές του μετώπου, στοχοθετώντας ολοένα και περισσότερες μη στρατιωτικές εγκαταστάσεις, όπως αποθήκες, και προκαλώντας μεγάλο αριθμό θυμάτων.

Στο Κίεβο οι αρχές κάλεσαν εκ νέου τους κατοίκους να αναζητήσουν καταφύγιο τη νύκτα της Παρασκευής προς Σάββατο λόγω της απειλής ρωσικών βαλλιστικών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Ήδη από τις ρωσικές επιθέσεις ένας άνθρωπος έχασε τη ζωή σε πυρκαγιά που ξέσπασε σε αποθήκη στο Κίεβο, ενώ στη Ζαπορίζια πλήγμα με drone στη διάρκεια της νύκτας προκάλεσε τον θάνατο ενός άνδρα.

Nord Stream: Απίστευτη εξέλιξη

Μια απίστευτη εξέλιξη, ήρθε να προσθέσει ένα ακόμη κεφάλαιο στο ήδη περίπλοκο μυστήριο γύρω από το σαμποτάζ των αγωγών φυσικού αερίου Nord Stream στη Βαλτική Θάλασσα. Ο Βολοντίμιρ Ζουράβλεφ, Ουκρανός επαγγελματίας δύτης που θεωρείται το κεντρικό πρόσωπο της γερμανικής έρευνας για τις εκρήξεις στους αγωγούς φυσικού αερίου το 2022, συνελήφθη στην Κροατία την ώρα που, σύμφωνα με γερμανικά δημοσιεύματα, είχε μεταβεί στη χώρα για να εργαστεί ως σύμβουλος στην παραγωγή μιας ταινίας του Χόλιγουντ που δραματοποιεί ακριβώς την ίδια υπόθεση.

Πρόκειται για το “Snake Island”, το πολιτικό θρίλερ του Νταγκ Λίμαν, με πρωταγωνιστές τον Σον Πεν και τον Άντριεν Μπρόντι. Η ταινία γυρίζεται αυτές τις ημέρες στην Κροατία και επικεντρώνεται σε μια ομάδα Ουκρανών δυτών που φέρεται να αναλαμβάνει μυστική αποστολή για την ανατίναξη των αγωγών Nord Stream στη Βαλτική.

Η υπόθεση αποκτά έτσι και μία πραγματική κινηματογραφική διάσταση: ένας από τους ανθρώπους που οι Γερμανοί εισαγγελείς θεωρούν ύποπτο για τη συμμετοχή του στην πραγματική επιχείρηση βρισκόταν στην Κροατία, όπου γυριζόταν μια μυθοπλαστική εκδοχή της ίδιας επιχείρησης.

Τις προηγούμενες ημέρες, οι κάτοικοι του Ζάγκρεμπ είχαν παρατηρήσει ασυνήθιστες εικόνες έξω από το ιστορικό ξενοδοχείο Esplanade. Σακιά άμμου, οδοφράγματα και κομπάρσοι με ουκρανικές στρατιωτικές στολές είχαν μετατρέψει ένα τμήμα του κέντρου της κροατικής πρωτεύουσας σε ουκρανικό σκηνικό πολέμου. Στο πλατό εμφανίστηκαν ο Άντριεν Μπρόντι και ο σκηνοθέτης Νταγκ Λίμαν, γνωστός μεταξύ άλλων για το «The Bourne Identity» και το «Mr. & Mrs. Smith».

Ο Σον Πεν βρέθηκε επίσης στην πόλη στο πλαίσιο της παραγωγής. Κροατικά μέσα μετέδωσαν εικόνες από τα γυρίσματα, ενώ το κέντρο του Ζάγκρεμπ μεταμορφώθηκε κινηματογραφικά σε ουκρανική εμπόλεμη ζώνη. Η παραγωγή θα πραγματοποιήσει επίσης γυρίσματα στην Πούλα, το ιστορικό λιμάνι της Κροατίας στην Αδριατική. Εκεί ακριβώς συνελήφθη ο Ζουράβλεφ.

Οι γερμανικές ομοσπονδιακές εισαγγελικές αρχές ανακοίνωσαν ότι ο Ουκρανός συνελήφθη από τις κροατικές αρχές βάσει ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Οι γερμανικές αρχές τον θεωρούν επαγγελματία δύτη και υποστηρίζουν ότι συμμετείχε στην ομάδα που φέρεται να τοποθέτησε εκρηκτικά στους αγωγούς.

Το γεγονός ότι ο Ζουράβλεφ φέρεται να βρισκόταν στην Κροατία για να συμβάλει στην παραγωγή του «Snake Island» δεν έχει ακόμη εξηγηθεί επίσημα από τους παραγωγούς. Γερμανικά μέσα, μεταξύ των οποίων η «Die Welt», ανέφεραν ότι υπήρχαν ενδείξεις πως συμμετείχε στην παραγωγή ως σύμβουλος. Ο δικηγόρος του, Τίμοτεους Παπρόκι, επιβεβαίωσε ότι ο πελάτης του δεν βρισκόταν στην Κροατία για διακοπές, χωρίς ωστόσο να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες για τον λόγο της παρουσίας του στη χώρα.

Τι υποστηρίζουν οι Γερμανοί εισαγγελείς

Σύμφωνα με τη γερμανική έρευνα, ο Ζουράβλεφ ήταν μέλος μιας ομάδας Ουκρανών δυτών, η οποία φέρεται να είχε επικεφαλής τον Σερχίι Κ., πρώην αξιωματούχο των ουκρανικών υπηρεσιών ασφαλείας. Ο Σερχίι Κ. συνελήφθη στην Ιταλία το 2025 και εκδόθηκε στη Γερμανία, όπου αντιμετωπίζει κατηγορίες για την υπόθεση.

Οι γερμανικές αρχές υποστηρίζουν ότι τα μέλη της ομάδας είχαν δεσμούς με ουκρανικές κρατικές δομές και ότι η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε κατόπιν εντολών από πρόσωπα που συνδέονταν με τις ουκρανικές υπηρεσίες πληροφοριών. Οι κατηγορίες, ωστόσο, δεν έχουν αποδειχθεί δικαστικά. Ο Ζουράβλεφ αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή στις εκρήξεις. Το ίδιο έχει υποστηρίξει και ο άλλος Ουκρανός ύποπτος που βρίσκεται αντιμέτωπος με τη γερμανική Δικαιοσύνη.

Το Κίεβο έχει επίσης αρνηθεί ότι η ουκρανική κυβέρνηση είχε οποιαδήποτε σχέση με την καταστροφή των αγωγών και έχει ζητήσει να διερευνηθούν οι πραγματικές συνθήκες της υπόθεσης.

Η ιστορία του Ζουράβλεφ έχει ήδη εξελιχθεί σε μια από τις πιο παράξενες δικαστικές υποθέσεις στην Ευρώπη. Το 2024, όταν οι γερμανικές αρχές εξέδωσαν ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης σε βάρος του, ο Ζουράβλεφ βρισκόταν στην Πολωνία. Δεν συνελήφθη εγκαίρως και τελικά πέρασε τα σύνορα προς την Ουκρανία.

Θρίλερ με τον Nord Stream

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, διέσχισε τα πολωνο-ουκρανικά σύνορα κρυμμένος στο πορτμπαγκάζ ενός αυτοκινήτου που έφερε διπλωματικές πινακίδες της ουκρανικής πρεσβείας στη Βαρσοβία. Ο Ζουράβλεφ επέστρεψε αργότερα στην Πολωνία και συνελήφθη τον Σεπτέμβριο του 2025. Ωστόσο, τον Οκτώβριο του ίδιου έτους πολωνικό δικαστήριο απέρριψε το γερμανικό αίτημα έκδοσής του και διέταξε την απελευθέρωσή του.

Ο δικαστής υποστήριξε ότι η Γερμανία δεν είχε την κατάλληλη δικαιοδοσία και αντιμετώπισε την καταστροφή των αγωγών ως ενέργεια που θα μπορούσε, υπό το συγκεκριμένο πολεμικό πλαίσιο, να θεωρηθεί πράξη άμυνας της Ουκρανίας. Η απόφαση προκάλεσε ένταση στις σχέσεις Βερολίνου και Βαρσοβίας.

Ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ είχε δηλώσει χαρακτηριστικά για τον Nord Stream 2: «Το πρόβλημα με τον Nord Stream 2 δεν είναι ότι ανατινάχθηκε. Το πρόβλημα είναι ότι κατασκευάστηκε». Ο δικηγόρος του Ζουράβλεφ, Τίμοτεους Παπρόκι, υποστηρίζει τώρα ότι η νέα διαδικασία στην Κροατία δημιουργεί ένα σημαντικό νομικό προηγούμενο.

«Θα πρόκειται για μια υπόθεση εναντίον του ίδιου προσώπου, με τα ίδια γεγονότα, τους ίδιους σχετικούς νόμους και ευρωπαϊκές συμβάσεις και το ίδιο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, που θα ασκηθεί από την ίδια χώρα, τη Γερμανία», δήλωσε. Και πρόσθεσε ότι το ερώτημα που τίθεται είναι εάν υπάρχει ενιαία γραμμή εφαρμογής του ευρωπαϊκού δικαίου ή εάν κάθε χώρα μπορεί να ερμηνεύει διαφορετικά το διεθνές δίκαιο. Χαρακτήρισε την υπόθεση «δοκιμασία για τη λειτουργία του ευρωπαϊκού δικαίου».

Η ταινία του Νταγκ Λίμαν

Το “Snake Island” είναι ένα πολιτικό θρίλερ που βρίσκεται αυτή την περίοδο σε παραγωγή στην Κροατία. Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται μια μυστική ομάδα Ουκρανών δυτών και μια επικίνδυνη υποβρύχια αποστολή που συνδέεται με την καταστροφή των Nord Stream. Ο Νταγκ Λίμαν, σκηνοθέτης των ταινιών «The Bourne Identity», «Mr. & Mrs. Smith» και «Edge of Tomorrow», συνεργάζεται ξανά με τον Σον Πεν, 16 χρόνια μετά το «Fair Game».

Στην ταινία πρωταγωνιστεί επίσης ο Άντριεν Μπρόντι. Τα γυρίσματα στην Κροατία αναμένεται να συνεχιστούν έως τον Σεπτέμβριο, ενώ μέχρι στιγμής δεν έχει ανακοινωθεί επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας. Η επιλογή της υπόθεσης των Nord Stream για μια κινηματογραφική παραγωγή είναι ενδεικτική του διεθνούς ενδιαφέροντος που εξακολουθεί να προκαλεί η υπόθεση, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά τις εκρήξεις.

Στις 26 Σεπτεμβρίου 2022, ισχυρές υποθαλάσσιες εκρήξεις σημειώθηκαν στη Βαλτική Θάλασσα, κοντά στο δανικό νησί Μπόρνχολμ, προκαλώντας σοβαρές ζημιές στους αγωγούς Nord Stream 1 και Nord Stream 2. Συνολικά, τρεις από τις τέσσερις γραμμές των αγωγών υπέστησαν καταστροφές και τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου διέρρευσαν στη θάλασσα.

Οι Nord Stream είχαν σχεδιαστεί για τη μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου στη Γερμανία μέσω της Βαλτικής. Ο Nord Stream 2, αν και είχε ολοκληρωθεί, δεν είχε τεθεί σε εμπορική λειτουργία μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.

Αρχικά, η ευθύνη για τις εκρήξεις αποτέλεσε αντικείμενο έντονης διεθνούς αντιπαράθεσης, με διαφορετικά σενάρια να αποδίδουν την επίθεση στη Ρωσία, την Ουκρανία ή άλλους κρατικούς και μη κρατικούς παράγοντες. Οι έρευνες της Γερμανίας επικεντρώθηκαν σταδιακά σε ομάδα Ουκρανών δυτών, οι οποίοι φέρεται να χρησιμοποίησαν το ιστιοφόρο «Andromeda» για να προσεγγίσουν την περιοχή και να τοποθετήσουν τα εκρηκτικά.

Γερμανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι ύποπτοι διέθεταν τις απαραίτητες γνώσεις για καταδύσεις μεγάλου βάθους. Ο Ζουράβλεφ είναι ένας από τους βασικούς υπόπτους που έχουν ταυτοποιηθεί από τη γερμανική έρευνα. Η υπόθεση παραμένει, ωστόσο, ανοιχτή και οι κατηγορίες σε βάρος του δεν έχουν κριθεί από δικαστήριο.

Η νέα σύλληψή του στην Κροατία επαναφέρει την υπόθεση στο επίκεντρο, αυτή τη φορά με μια ιδιαίτερη λεπτομέρεια: ο άνθρωπος που οι γερμανικές αρχές κατηγορούν ότι συμμετείχε στην πραγματική επιχείρηση βρέθηκε στην ίδια χώρα όπου γυρίζεται μια ταινία που αφηγείται, σε δραματοποιημένη μορφή, την ίδια ιστορία.

Εορτασμοί από την Ουκρανία

Στο μεταξύ για πέμπτη φορά η Ουκρανία προετοιμάζεται να γιορτάσει εν μέσω πολέμου τη Δευτέρα την επέτειο της ανεξαρτησίας της το 1991, χωρίς να υπάρχουν ενδείξεις για πρόοδο στις διπλωματικές προσπάθειες να τερματιστεί η πιο φονική σύγκρουση στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στο περιθώριο των εορτασμών αυτών πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες αναμένεται να επισκεφθούν το Κίεβο για να δηλώσουν τη στήριξή τους στην Ουκρανία, ενώ θα πραγματοποιηθεί και μια συνεδρίαση της Συμμαχίας των Προθύμων. Της συνάντησης θα συμπροεδρεύσουν ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς και για πρώτη φορά ο νέος πρωθυπουργός της Βρετανίας Άντι Μπέρναμ, σύμφωνα με τη γαλλική προεδρία.

Σύμφωνα με Ευρωπαίο αξιωματούχο, στη διάρκεια της συνεδρίασης αυτής θα συζητηθεί το ζήτημα της ενίσχυσης της αντιαεροπορικής άμυνας της Ουκρανίας, την ώρα που η χώρα εμφανίζεται ολοένα και πιο ευάλωτη στα ρωσικά πλήγματα λόγω έλλειψης πυραύλων αναχαίτισης.

Πώς θα το καταλάβεις; Η αφυδάτωση του οργανισμού μας μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα, όπως πονοκέφαλο, δυσφορία, κόπωση, ζαλάδες και εκνευρισμό. Συμπτώματα μάλιστα, που πολύ πιθανό να τα εμφανίσουμε μέσα στην ημέρα, χωρίς όμως να σκεφτούμε ότι μπορεί να οφείλεται… στη δίψα μας!

Ένας εύκολος τρόπος για να καταλάβεις εάν χρειάζεσαι ενυδάτωση είναι το χρώμα των ούρων σου. Το σκούρο χρώμα υποδηλώνει αφυδάτωση, ενώ όσο πιο ανοιχτόχρωμο χρώμα έχουν τόσο το καλύτερο

Τρόποι για να αυξήσεις την ενυδάτωση σου!

Οι ανάγκες υγρών για τις γυναίκες αντιστοιχούν περίπου στα 2 λίτρα ημερησίως και για τους άνδρες γύρω στα 2,5 λίτρα. Πώς θα καλύψετε αυτά τα «λίτρα»; Πάμε να δούμε ορισμένους εύκολους και – πάνω από όλα – δροσιστικούς τρόπους ενυδάτωσης:

Το γνωστό σε όλους μας νερό

Αποτελεί έναν από τους πιο κλασσικούς και εύκολους τρόπους ενυδάτωσης τους καλοκαιρινούς μήνες. Aπό τη βρύση ή εμφυαλωμένο, σε ποτήρι ή μπουκάλι, μπορείτε να το αναζητήσετε παντού. Συνδυάστε το με λίγο πάγο και ολόκληρα κομμάτια φρούτων για διαφορετική γεύση και άρωμα!

Η αγαπημένη συνήθεια του στιγμιαίου καφέ

Είτε σου αρέσει να τον καταναλώνεις ζεστό είτε κρύο, σου δίνει τη δυνατότητα να καλύψεις τις ανάγκες σου σε υγρά. Οι καλοκαιρινοί μήνες σίγουρα η επιλογή του φραπέ είναι η πιο ιδανική, καθώς 200ml νερό, λίγος πάγος και η κατάλληλη δοσολογία – που αντιστοιχεί στα 2 κουταλάκια του γλυκού (4g καφέ), είναι αρκετά για να δημιουργήσεις το ρόφημά σου. Μάλιστα, 1 ποτήρι φραπέ θα σου δώσει και 860mg αντιοξειδωτικών, όσα δηλαδή περιέχονται σε 5,5 ποτήρια χυμό πορτοκάλι-καρότο!

Tο ήξερες ότι ο αγαπημένος σου καφές βρίσκεται στη 2η θέση της Διατροφικής Κανάτας για την ενυδάτωση του οργανισμού σου;Επιπλέον, ο στιγμιαίος καφές ως ρόφημα αποδίδει 2 θερμίδες/100ml, κάτι που σημαίνει ότι πίνοντας 1 ποτήρι φραπέ λαμβάνετε λιγότερο από 5 θερμίδες. Το θερμιδικό περιεχόμενο του καφέ αυξάνεται ανάλογα με τα υλικά «συντροφιάς» που θα χρησιμοποιήσετε, όπως ζάχαρη, γάλα, κρέμα, κουλουράκια.

Φρούτα & Λαχανικά για χρώμα, θρέψη και όχι μόνο

Τα φρούτα και τα λαχανικά αποτελούν και αυτά ένα ακόμη τρόπο ενυδάτωσης. Μπορεί να μην είναι «ροφήματα», αλλά από τη φύση τους περιέχουν υψηλά ποσοστά νερού. Προσπαθήστε λοιπόν να τηρείτε ακόμα περισσότερο τις συστάσεις κατανάλωσης των φρούτων και των λαχανικών, που αντιστοιχούν σε τουλάχιστον 5 μερίδες, ώστε να λάβετε και από εκεί κάποια επιπλέον… ml υγρών! Κάντε λοιπόν τη διατροφή σύμμαχό σας! Να περνάτε όμορφα και… να ενυδατώνετε το σώμα σας!

Η Ελένη Τσαχάκη είναι διαιτολόγος-διατροφολόγος
Σε συνεργασία με το medNutrition