Η Ρωσία «για άλλη μια φορά οδηγεί τον κόσμο στο χείλος μιας προκαλούμενης από τον άνθρωπο καταστροφής», πρόσθεσε, υπογραμμίζοντας ότι ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη πετούν τακτικά πάνω από το Τσερνόμπιλ και πως ένα απ’ αυτά είχε προσκρούσει πέρυσι στο κέλυφος προστασίας του.

Η περίπτωση της Πύλας όπως κι άλλων περιοχών της νεκρής ζώνης, κατά μήκος της γραμμής κατάπαυσης του πυρός, εντάσσονται σε αυτόν σχεδιασμό, που υλοποιείται βαθμηδόν. Σημείο αναφοράς και μοντέλο για την τουρκική πλευρά είναι τα Στροβίλια, περιοχή στην οποία τα κατοχικά στρατεύματα είχαν προωθηθεί το 2000 και έκτοτε δεν έχουν κάνει βήμα πίσω. Αντίθετα προβαίνουν σε κινήσεις προς τα εμπρός, παρά τα καταδικαστικά ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και τις επικριτές αναφορές στις εκθέσεις του Γενικού Γραμματέα. Η τουρκική πλευρά θεωρεί τα Στροβίλια ως προηγούμενο για να προχωρήσει σε νέες παράνομες ενέργειες.

Είναι σαφές πως η αμφισβήτηση της νεκρής ζώνης από την Τουρκία εντάσσεται σε μια λογική, η οποία στηρίζεται στο σχεδιασμό, που περιλαμβάνει και κατάληψη εδαφών. Αμφισβητεί το καθεστώς της περιοχής, «γκριζάρει» και διεκδικεί. Σε κάποιες δε περιπτώσεις κάνει και ένα βήμα παραπάνω. Πρόκειται, λοιπόν, για μια συστηματική μεθοδευμένη προσπάθεια από τον κατοχικό στρατό, ο οποίος με διάφορες ενέργειές του έχει προωθήσει τις θέσεις του στις περιοχές αυτές.

Η κρίση στην Πύλα

Η Κυπριακή Δημοκρατία παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις στην Πύλα και βρίσκεται σε συνεχή επαφή με την ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Η Ειρηνευτική Δύναμη, έχει αναλάβει πρωτοβουλίες, παρεμβαίνει, αλλά έδειξε ότι οι δυνατότητες της είναι περιορισμένες. Και η κινητοποίηση της, στην τελευταία κρίση στην Πύλα, δεν έγινε αμέσως καθώς αρχικά υπήρξε πρόδηλη προσπάθεια υποβάθμισης. Το αντιμετώπισε ως πρόβλημα που αφορούσε την άρνηση της κατοχικής πλευράς για έλεγχο κτηνιατρικών μονάδων για τον αφθώδη πυρετό!

Οι παρεμβάσεις της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, που υπήρξαν στη συνέχεια, ήταν αποτέλεσμα των έντονων παρεμβάσεων της Λευκωσίας, των διαβημάτων και το γεγονός ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αντέδρασε έντονα προς αξιωματούχους του Διεθνούς Οργανισμού. Σημειώνεται ότι πρόσφατα επισκέφθηκε την Κύπρο ο Αναπληρωτής Γ.Γ. των Η.Ε., Αρμόδιος για Ειρηνευτικές Επιχειρήσεις, Jean-Pierre Lacroix. Η επίσκεψη ήταν προγραμματισμένη, ωστόσο, λόγω των γεγονότων άλλαξε ατζέντα και χαρακτήρα και επικεντρώθηκε στο θέμα της Πύλας και της νεκρής ζώνης ευρύτερα.

Τα Ηνωμένα Έθνη κάνουν σήμερα λόγο για αποκλιμάκωση ενώ είναι σαφές πως το θέμα θα λήξει μόνο εάν αποκατασταθεί το status quo ante. Σημειώνεται ότι η τουρκική πλευρά, η οποία δεν εφάρμοσε ποτέ τη συμφωνία του 2023, έχει αυτή τη στιγμή προχωρήσει εντός της νεκρής ζώνης, στην περιοχή Πλάτη, τοποθετώντας τουρκική σημαία και ψευδοαστυνομικούς, που πραγματοποιούν και περιπολίες. Πρόκειται για μια έκταση τεσσάρων τετραγωνικών χιλιομέτρων, που δεν μπορεί προφανώς να αφεθεί στους Τούρκους. Είναι δε σαφές πως η κρίση θα εκτονωθεί μόνο όταν αποχωρήσουν.

Την ίδια ώρα, η ΟΥΝΦΙΚΥΠ προσπαθεί να αντιμετωπίσει το θέμα ως ζήτημα αποφυγής επεισοδίων και όχι αλλαγής του καθεστώτος. Η προσέγγιση της έχει να κάνει και με τις περιορισμένες δυνατότητες της, αλλά και για το γεγονός ότι δεν θέλουν αντιπαράθεση με την κατοχική δύναμη. Σημειώνεται ότι η Ειρηνευτική Δύναμη, το 2008, εγκατέλειψε φυλάκιο της στην περιοχή, δημιουργώντας νέα δεδομένα σε σχέση και με τον έλεγχο και την αποτελεσματικότητα της αποστολής της.

Όπως είναι γνωστό, πέραν από την Πύλα, παράνομες κινήσεις από την κατοχική δύναμη καταγράφονται σε πολλές περιοχές, όπως στα Στροβίλια, Λήδρα Πάλας, Άγιο Δομέτιο ( στο αγγλικό νεκροταφείο Wayne’s Keep και στο “σπίτι της Μαρίας”), περιοχή Δένειας, Αυλώνας, Πύλας, Αθηαίνου και αλλού. Είναι σαφές πως η τουρκική πλευρά δεν αποδέχεται το καθεστώς των περιοχών αυτών. Υπενθυμίζεται ότι η νεκρή ζώνη, που καλύπτει το 2,7% του συνόλου της επικράτειας της Κύπρου, δεν είναι έδαφος που έχει καταληφθεί από τις τουρκικές κατοχικές δυνάμεις τον Ιούλιο και Αύγουστο του 1974. Είναι έδαφος που έχει παραχωρηθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία στην Ειρηνευτική Δύναμη ως ζώνη ασφαλείας μεταξύ των εκατέρωθεν στρατιωτικών δυνάμεων. Η ΟΥΝΦΙΚΥΠ έχει τον προσωρινό έλεγχο της “ουδέτερης ζώνης”, ώστε να λειτουργεί αποτρεπτικά.

Διαχρονική επιδίωξη της Τουρκίας

Η κατοχική πλευρά, σε σχέση με την Πύλα, με βάση και ανακοίνωση του λεγόμενου υπουργείου Εξωτερικών, ημερομηνίας 13 Απριλίου 2026, ισχυρίζεται ότι η συγκεκριμένη περιοχή της νεκρής ζώνης είναι “έδαφος της “ΤΔΒΚ”. Ο τουρκικός ισχυρισμός διατυπώθηκε ως απάντηση σε ανακοίνωση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ.

Περαιτέρω, το κατοχικό καθεστώς υπέδειξε στην Ειρηνευτική Δύναμη ότι της «επιτρέπεται να λειτουργεί στη χώρα μας ( σ.σ. κατεχόμενα!) μόνο ως χειρονομία καλής θέλησης…Σε αυτό το πλαίσιο, έχει καταστεί σαφώς αναπόφευκτη η ανάγκη να καθιερωθεί και με τη “χώρα μας” το μοντέλο σχέσης που διατηρεί η ΟΥΝΦΙΚΥΠ με την ελληνοκυπριακή πλευρά, στη βάση της Συμφωνίας για το Καθεστώς των Δυνάμεων (SOFA). Μια τέτοια ρύθμιση θα πρέπει να συναφθεί σε νόμιμη και ισότιμη βάση και σύμφωνα με τα μακροχρόνια αιτήματά μας για το θέμα αυτό».

Είναι σαφές με τα πιο πάνω, ότι αφήνεται να αιωρείται το ενδεχόμενο, ανά πάσα στιγμή να απαγορεύσει τη διακίνηση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ στα κατεχόμενα. Αυτό συνιστά πίεση και λειτουργεί ως εκβιασμός προς τα Ηνωμένα Έθνη. Είναι πρόδηλο ότι η τουρκική κατοχική πλευρά ασκεί πιέσεις στα Ηνωμένα Έθνη και ειδικά στην ΟΥΝΦΙΚΥΠ για την επίτευξη χωριστής συμφωνίας μεταξύ της Δύναμης και του κατοχικού καθεστώτος. Δηλαδή, να συνομολογήσουν συμφωνία με τη μορφή SOFA (A status of forces agreement). Το θέμα αυτό δεν είναι τωρινό, αλλά διαχρονικό.

Υπενθυμίζεται ότι σε έγγραφο προς τα Ηνωμένα Έθνη, υπό τη μορφή σημείων-συζήτησης, που υποβλήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2019, με επεξηγηματική επιστολή του εκπροσώπου του ψευδοκράτους, η τουρκική πλευρά υποστήριξε πως «η τουρκοκυπριακή πλευρά έχει επανειλημμένα καταγράψει την ανάγκη να συνομολογηθεί μια επίσημη συμφωνία/πλαίσιο, που να ρυθμίζει και να ορίζει τη σχέση μεταξύ της ΟΥΝΦΙΚΥΠ και των “Αρχών” μας. Αυτό θα μπορούσε να έχει τη μορφή SOFA ή άλλης αμοιβαία αποδεκτής μορφής, εφόσον επιτευχθεί με τη συναίνεση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ και των “τουρκοκυπριακών αρμόδιων αρχών”».

Ωστόσο, η Νομική Υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών σε σημείωμα της αναφέρει πως ο Διεθνής Οργανισμός μπορεί να συνάψει συμφωνίες μόνο με κράτη. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να ικανοποιηθεί το τουρκικό αίτημα για υπογραφή χωριστής συμφωνίας μεταξύ του κατοχικού καθεστώτος και της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Είναι, λοιπόν, προφανές ότι η κατοχική πλευρά με διπλωματικά μέσα και πιέσεις αλλά και διά της ισχύος επιχειρεί να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα αλλά μέσω αυτών να υπάρξει και αναβάθμιση του κατοχικού καθεστώτος.

Η διαχείριση εκ μέρους της Λευκωσίας

Η Κυπριακή Δημοκρατία αφήνει μεν χώρο στα Ηνωμένα Έθνη να χειριστούν το θέμα, παράλληλα όμως προβαίνει και σε δικές της κινήσεις. Μια κίνηση που έγινε τις πρώτες ημέρες της κρίσης, κινητοποίησε την ΟΥΝΦΙΚΥΠ αλλά και την τουρκική πλευρά. Παράλληλα, φαίνεται πως εξετάζονται διάφορα μέτρα αποτροπής, η υλοποίηση των οποίων θα προκαλέσουν κόστος στην κατοχική πλευρά. Όλα όσα γίνονται από τουρκικής πλευράς προδήλως υπονομεύουν και τις εν εξελίξει προσπάθειες για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων. Προκαλώντας κρίση, παραβιάζοντας τη νεκρή ζώνη, καταλαμβάνοντας εδάφη, προφανώς και δυσκολεύεται η προσπάθεια στο Κυπριακό.

Η Ολγκίν στη Ν. Υόρκη: Τα Ηνωμένα Έθνη, πάντως, συνεχίζουν τις προσπάθειες τους, με βάση τις οδηγίες που έχει δώσει ο Γενικός Γραμματέας, ώστε να υπάρξει κινητικότητα αλλά και επιστροφή στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων. Στο πλαίσιο αυτό η Προσωπική Απεσταλμένη του Γ.Γ. του ΟΗΕ, Μαρία Άνχελα Ολγκίν, βρισκόταν την περασμένη εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, για επαφές. Η κ. Ολγκίν δεν αποκλείεται να έλθει στην Κύπρο το καλοκαίρι. Πολλά θα εξαρτηθούν, ωστόσο, από τις συζητήσεις που συνεχίζονται για τα ΜΟΕ μεταξύ των δυο διαπραγματευτών.

Ο επικεφαλής της αστυνομίας της Ουάσινγκτον ανακοίνωσε ότι οι ερευνητές πιστεύουν πως ο ύποπτος ήταν φιλοξενούμενος στο ξενοδοχείο Hilton της Ουάσινγκτον, όπου πραγματοποιούνταν το ετήσιο δείπνο, πρόσθεσε όμως ότι δεν έχει διευκρινισθεί το κίνητρό του.

Αναρτήσεις στο Facebook που φαίνεται ότι σχετίζονται με τον Κόουλ Τόμας Άλεν, δείχνουν ότι το Δεκέμβριο 2024 είχε αναγορευθεί «Δάσκαλος του Μήνα» από το γραφείο στο Τόρανς της C2 Education, μιας ιδιωτικής υπηρεσίας προετοιμασίας μαθητών για το πανεπιστήμιο που λειτουργεί σε όλες τις ΗΠΑ.

Η στιγμή φυγάδευσης του Αμερικανού αντιπροέδρου:

Ένα προφίλ στο LinkedIn με το όνομα του υπόπτου τον περιγράφει ως «πτυχιούχο μηχανολόγο και επιστήμονα των ηλεκτρονικών υπολογιστών, εμπειρικό ανεξάρτητο δημιουργό ηλεκτρονικών παιγνιδιών, εκ γενετής δάσκαλο».

Το 2017 έλαβε έναν προπτυχιακό τίτλο σπουδών (bachelor) στη μηχανολογία από το California Institute of Technology (Caltech) και το 2025 πτυχίο στην επιστήμη των ηλεκτρονικών υπολογιστών από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (California State University) στο Ντομίνγκες Χιλς, σύμφωνα με το προφίλ. Το Caltech αναφέρει σε δήλωση που εξέδωσε ότι ένα πρόσωπο με αυτό το όνομα αποφοίτησε το 2017.

Σχετικά με την επαγγελματική εμπειρία, στο προφίλ φαίνεται ότι έχει εργασθεί τα αρκετά τελευταία χρόνια ως δάσκαλος μερικής απασχόλησης για τη C2 Education και ως αυτοαπασχολούμενος δημιουργός ηλεκτρονικών παιγνιδιών. Είχε προηγουμένως εργασθεί ως μηχανολόγος για μια εταιρεία με την ονομασία IJK Controls στη Νότια Πασαντίνα και για ένα χρόνο πριν απ’ αυτό ως μέλος του διδακτικού προσωπικού στο Caltech.

Στο προφίλ περιλαμβάνεται επίσης άρθρο τοπικής εφημερίδας «για ένα διαγωνισμό ρομποτικής που κέρδισε η ομάδα μου» το 2016 στο Caltech. Κάτω από τη ρουμπρίκα «Σκοποί που υποστηρίζω» στο προφίλ του, αναφέρει μόνο «Επιστήμη και Τεχνολογία». Η Secret Service ανακοίνωσε ότι ο ύποπτος ήταν οπλισμένος με καραμπίνα και συνελήφθη αφού άνοιξε πυρ εναντίον πράκτορα της Secret Service στο ξενοδοχείο Hilton της Ουάσινγκτον, έξω από την αίθουσα της εκδήλωσης στην οποία συμμετείχαν ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, η σύζυγός του Μελάνια, ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς καθώς και υπουργοί της κυβέρνησης.

Τί είπε μετά την σύλληψη του 

Ο Κόουλ Άλεν, μετά τη σύλληψή του, είπε στους αστυνομικούς ότι ήθελε να πυροβολήσει αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ, μετέδωσε σήμερα το CBS News επικαλούμενο δύο πηγές. Ο επικεφαλής της αστυνομίας της Ουάσινγκτον ανακοίνωσε ότι οι ερευνητές πιστεύουν πως ο Κόουλ Άλεν ήταν φιλοξενούμενος στο ξενοδοχείο Hilton.

Στο προφίλ περιλαμβάνεται επίσης άρθρο τοπικής εφημερίδας «για ένα διαγωνισμό ρομποτικής που κέρδισε η ομάδα μου» το 2016 στο Caltech. Κάτω από τη ρουμπρίκα «Σκοποί που υποστηρίζω» στο προφίλ του, αναφέρει μόνο «Επιστήμη και Τεχνολογία». Σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδιακής Εκλογικής Επιτροπής, ήταν υποστηρικτής των Δημοκρατικών, δωρίζοντας και ένα συμβολικό ποσό στην προεκλογική εκστρατεία της Καμάλα Χάρις τον Οκτώβριο του 2024.

Φυγαδεύτηκε η χήρα Κερκ

Με δάκρυα στα μάτια, αποτυπώθηκε η χήρα του Τσέρλι Κερκ, Έρικα Κερκ να φεύγει τρέχοντας από το ξενοδοχείο Χίλτον, μετά τους πυροβολισμούς. Η Έρικα Κερκ που ακόμα θρηνεί για τη στυγερή δολοφονία του συζύγου της, Τσάρλι Κερκ κατά τη διάρκεια ομιλίας σε πανεπιστήμιο της Γιούτα, ήταν παρούσα στο φρικιαστικό επεισόδιο που εκτυλίχθηκε τα ξημερώματα της Κυριακής (26.03.2026) στο ξενοδοχείο, όταν ο Κόουλ Άλεν άνοιξε πυρ κατά αστυνομικών έξω από την αίθουσα που δειπνούσε ο Τραμπ. Είναι η τρίτη φορά που ο Αμερικανός πρόεδρος είναι στόχος δολοφονικής απόπειρας.

Στο βίντεο αποτυπώνεται η Έρικα Κερκ να φεύγει ταραγμένη, με δάκρυα στα μάτια, συνοδεία ανδρών της ασφάλειάς της. «Θέλω απλώς να πάω σπίτι. Θέλω απλώς να πάω σπίτι», μουρμούραγε η 37χρονη, μη μπορώντας να πιστέψει τα όσα γίνονται γύρω της.

Οι πυροβολισμοί στο Χίλτον της ξύπνησαν μνήμες από την άγρια δολοφονία του Τσάρλι Κερκ, στην εκδήλωση στο πανεπιστήμιο της Γιούτα στις 10 Σεπτεμβρίου 2025. Τότε, ο σύζυγός της είχε δεχθεί πυροβολισμό στον λαιμό, μπροστά στα μάτια εκατοντάδων φοιτητών που παρακολουθούσαν την ομιλία του. Για τη δολοφονία του συνελήφθη ο Τάιλερ Ρόμπινσον. Να σημειωθεί πως στο κτίριο αυτό είχε δεχτεί δολοφονική επίθεση ο πρόεδρος Ρόναλντ Ρίγκαν, από την οποία είχε τραυματιστεί σοβαρά, ενώ είχε μείνει παράλυτος βοηθός του.

Η “προφητεία” Λέβιτ

Έντονο σχολιασμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχει προκαλέσει δήλωση της Καρολάιν Λέβιτ, η οποία ειπώθηκε λίγες ώρες πριν από το δείπνο των ανταποκριτών στον Λευκό Οίκο και σήμερα αποκτά διαφορετική βαρύτητα, μετά τα όσα ακολούθησαν. Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, σε χαλαρό και εμφανώς χιουμοριστικό τόνο, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Απόψε θα ακουστούν κάποιοι πυροβολισμοί στην αίθουσα, οπότε όλοι θα πρέπει να συντονιστείτε, θα είναι πραγματικά υπέροχο».

Η φράση αυτή, που τότε θεωρήθηκε μέρος της καθιερωμένης πολιτικής σάτιρας της βραδιάς, έχει πλέον γίνει αντικείμενο έντονων συζητήσεων λόγω της χρονικής της σύμπτωσης με το περιστατικό ασφαλείας που ακολούθησε. Στο πλαίσιο του ετήσιου δείπνου ανταποκριτών του Λευκού Οίκου, ο όρος «shots» χρησιμοποιείται συνήθως μεταφορικά, περιγράφοντας τις αιχμηρές πολιτικές ατάκες και τα χιουμοριστικά «χτυπήματα» μεταξύ δημοσιογράφων και πολιτικών προσώπων.

Ωστόσο, η κυριολεκτική διάσταση της λέξης σε συνδυασμό με τα γεγονότα που ακολούθησαν δημιούργησε ένα κύμα αντιδράσεων, με πολλούς χρήστες να μιλούν για «ανατριχιαστική σύμπτωση» και άλλους να επισημαίνουν ότι πρόκειται απλώς για παρερμηνεία ενός σατιρικού σχολίου.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: “Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΑΛΓΟΡΙΘΜΟΣ για την “εξόντωση” των ανεπιθύμητων βουλευτών της ΝΔ ανά νομό”

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ της Κυριακής: “Πλαφόν χρεώσεων σε δάνεια και κάρτες”

ΕΣΤΙΑ: “40 δικογραφίες για 70 Βουλευτές Εύρω-δικαστήριο για το άρθρο 86|”

Η ΑΥΓΗ της Κυριακής: “Δένει την Ελλάδα στο άρμα του Τραμπ”

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: “400 εκατ. απο τα “μαύρα” κοντέινερ”

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΚONTRA: “Συναγερμός στην κοινωνία για το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα”

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: “Αρχίζει το ματς… Τον Μάιο τα δύο νέα κόμματα”

ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: “Οικογενειακές υποθέσεις”

ΤΟ ΠΑΡΟΝ της Κυριακής: “ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ οι συμβάσεις της πανδημίας”

Documento: “Η Κοβέσι στη χώρα των ακρίδων”

Real News: “Ο Ερντογάν κλιμακώνει την ένταση στο Αιγαίο!”

Το υπουργείο Οικονομικών ωστόσο ήρε το εμπόδιο αυτό και εξουσιοδότησε «τους δικηγόρους υπεράσπισης να πληρωθούν από την κυβέρνηση της Βενεζουέλας, υπό ορισμένες προϋποθέσεις», ανέφερε ο εισαγγελέας της Νέας Υόρκης Τζέι Κλέιτον, που έχει αναλάβει την υπόθεση, σε έγγραφό του προς τον δικαστή Άλβιν Χέλερσταϊν που φέρει προχθεσινή ημερομηνία.

Σύμφωνα με τον εισαγγελέα, η υπεράσπιση αναγνώρισε την παραχώρηση και απέσυρε, προς το παρόν, το αίτημα ακύρωσης.

Ο Νικολάς Μαδούρο, ο οποίος απήχθη την 3η Ιανουαρίου στο Καράκας μαζί με τη σύζυγό του, κατά τη διάρκεια πολύνεκρης επιχείρησης του αμερικανικού στρατού, στην οποία ενεπλάκησαν περίπου 150 αεροσκάφη και ειδικά διαμορφωμένα ελικόπτερα των ειδικών δυνάμεων, καθώς και καταδρομείς στο έδαφος, αντιμετωπίζει δίωξη στις ΗΠΑ για τέσσερις κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένης αυτής περί «ναρκωτρομοκρατίας». Ο πρώην πρόεδρος απορρίπτει τις κατηγορίες που του έχουν απαγγελθεί.

Το πώς θα χειριστεί την υπόθεση και το αίτημα της υπεράσπισης ο δικαστής Χέλερσταϊν, 92 ετών, είναι βέβαιο πως θα προσελκύσει τεράστιο ενδιαφέρον. Θεωρείται πάντως απίθανο να κάνει την επιλογή να χαρακτηρίσει άκυρη τη δικογραφία. Το ζεύγος Μαδούρο κρατείται σε φυλακή υψίστης ασφαλείας στη συνοικία Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μετά από διαπραγματεύσεις αρκετών ημερών στο παρασκήνιο, το Πολιτικό Συμβούλιο των είκοσι τριών μελών θα αποτυπώνει μεν τον συσχετισμό ισχύος υπέρ του Νίκου Ανδρουλάκη, ωστόσο θα έχει συμπεριληπτικό χαρακτήρα και άλλων “τάσεων”.

Στο όργανο, πέρα από τον τέως γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής, Ανδρέα Σπυρόπουλο, θα συμμετάσχουν η Άννα Διαμαντοπούλου και ex officio, ως δήμαρχος της πρωτεύουσας με βάση την απόφαση του συνεδρίου, ο Χάρης Δούκας.

Επιπλέον, το όργανο θα απαρτίζεται από πέντε βουλευτές. Τα επικρατέστερα ονόματα είναι ο Παύλος Γερουλάνος, ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, ο Παύλος Χρηστίδης και η Μιλένα Αποστολάκη. Επίσης, βάσει καταστατικού προβλέπεται ότι στο Πολιτικό Συμβούλιο πρέπει να συμμετέχουν τουλάχιστον οκτώ γυναίκες. Ανάμεσα στα στελέχη που συγκεντρώνουν πιθανότητες συμμετοχής, πέρα από την Άννα Διαμαντοπούλου και τη Μιλένα Αποστολάκη, είναι η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου, Όλγα Μαρκογιαννάκη, η Μάρα Κουκουδάκη, η Μαρία Δαφέρμου και η Κατερίνα Σολωμού, που στήριξαν τον Νίκο Ανδρουλάκη. Μεταξύ άλλων, «φιγουράρουν» και τα ονόματα της Τόνιας Αντωνίου, που τοποθετείται στο «μπλοκ» Χριστοδουλάκη, και της Έφης Χαλάτση, που ανήκει στο περιβάλλον του Παύλου Γερουλάνου.

Σύμφωνα με πληροφορίες, για μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου προορίζονται -εκτός απροόπτου και εφόσον κάποιο από αυτά δεν προταθεί στη θέση του γραμματέα- ο Κώστας Σκανδαλίδης, επικεφαλής της Επιτροπής Διεύρυνσης και Συμπαράταξης, ο Κώστας Τσουκαλάς, ο Λευτέρης Καρχιμάκης, ο Θανάσης Γλαβίνας, ο Νίκος Μήλης, ο Κώστας Παπαδημητρίου, ο Γιάννης Βαρδακαστάνης και ο Ηρακλής Δρούλιας.

Ισχυρές πιθανότητες συμμετοχής στο όργανο συγκεντρώνει και ο πρώην υπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης, ο οποίος εκλέχθηκε στην Κεντρική Επιτροπή με την πλευρά του Μανώλη Χριστοδουλάκη.

Πηγή:  in.gr

Συνέχισε, αναφερόμενος στις πρωτοβουλίες που καταγραφονται σε τομείς όπως η υγεία, η παιδεία, οι μεταφορές και η δημόσια ασφάλεια, καθώς και παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση έκτακτων ζητημάτων, όπως ο αφθώδης πυρετός στη Λέσβο.

Εδώ και 16 μήνες, όλος ο Πλανήτης παρακολουθεί την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του ενοίκου του Λευκού Οίκου και χώρες μεγάλες, μικρομεσαίες και μικρές βιώνουν τις συνέπειες του άναρχου βολονταρισμού του ενός. Εδώ και περισσότερο από δυο δεκαετίες, οι ΗΠΑ έχουν καταστεί ένας αναξιόπιστος διεθνής δρων και εταίρος, ο οποίος εννοεί να επιβάλλει την πλανητική πολιτική του προτάσσοντας την στρατιωτική ισχύ του, καταφεύγοντας με χαρακτηριστική ευκολία στην άσκηση ωμής βίας.

Η χώρα που έχει αναλάβει -αυτοκλήτως- ρόλο υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι μια από τις χώρες που έχουν επικυρώσει τον λιγότερο αριθμό διεθνών συμβάσεων/συνθηκών για την προστασία αυτών των δικαιωμάτων. Από τις 18 Συμφωνίες που έχουν εγκριθεί από τον ΟΗΕ, οι ΗΠΑ έχουν επικυρώσει μόνον τις πέντε! Ενώ εδώ και 46 χρόνια, δεν έχουν επικυρώσει την Σύμβαση για την Εξάλειψη Όλων των Μορφών Διακρίσεων κατά των Γυναικών (CEDAW) και είναι μια από τις επτά χώρες που δεν το έχουν κάνει. Οι άλλες είναι το Ιράν, το Ναουρού, το Παλάου, η Σομαλία, το Σουδάν και η Τόνγκα. Δεν την λες και την καλύτερη παρέα!

Με τρόπο που δεν αμφισβητείται, το Γραφείο Υποθέσεων Συνθηκών του State Department έδωσε στη δημοσιότητα, στις 14 Ιανουαρίου 2025, τις Συνθήκες που εκκρεμούν προς επικύρωση στη Γερουσία. Σύμφωνα με το έγγραφο, οι ακόλουθες συνθήκες έχουν υποβληθεί στη Γερουσία· οι συνθήκες αυτές δεν έχουν λάβει τη γνώμη και τη συγκατάθεση της Γερουσίας για επικύρωση.

ΗΠΑ: Μη επικυρωμένες συμβάσεις και συνθήκες

1. Σύμβαση αριθ. 87 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας σχετικά με την Ελευθερία του Συνεταιρίζεσθαι και την Προστασία του Δικαιώματος του Συνδικαλισμού, υιοθετήθηκε από τη Διεθνή Συνδιάσκεψη Εργασίας στην 31η Σύνοδο της που πραγματοποιήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο, 17 Ιουνίου – 10 Ιουλίου 1948. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 27 Αυγούστου 1949.

2. Σύμβαση αριθ. 116 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας σχετικά με τη Μερική Αναθεώρηση των συμβάσεων που υιοθετήθηκαν από τη Γενική Συνδιάσκεψη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας στις πρώτες 32 συνόδους της, με σκοπό την τυποποίηση των διατάξεων σχετικά με την προετοιμασία εκθέσεων από το διοικητικό όργανο του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας σχετικά με την εφαρμογή των Συμβάσεων, που υιοθετήθηκε από τη Διεθνή Συνδιάσκεψη Εργασίας στην 45η Σύνοδο της που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη στις 26 Ιουνίου 1961. Υποβλήθηκε στη Γερουσία την 1η Ιουνίου 1962.

3. Σύμβαση αριθ. 122 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας σχετικά με την Πολιτική Απασχόλησης, που υιοθετήθηκε από τη Διεθνή Συνδιάσκεψη Εργασίας κατά την 48η Σύνοδο της που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη στις 9 Ιουλίου 1964. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 2 Ιουνίου 1966.

4. Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών, που συνήφθη στη Βιέννη στις 23 Μαΐου 1969 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 24 Απριλίου 1970. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 22 Νοεμβρίου 1971.

5. Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα, που συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 16 Δεκεμβρίου 1966 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 5 Οκτωβρίου 1977. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 23 Φεβρουαρίου 1978.

6. Αμερικανική Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, που συνήφθη στο Σαν Χοσέ στις 22 Νοεμβρίου 1969 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών την 1η Ιουνίου 1977. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 23 Φεβρουαρίου 1978.

7. Συμφωνία Θαλάσσιων Συνόρων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Δημοκρατίας της Κούβας, που υπογράφηκε στην Ουάσιγκτον στις 16 Δεκεμβρίου 1977. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 19 Ιανουαρίου 1979.

8. Σύμβαση για την Εξάλειψη Όλων των Μορφών Διακρίσεων κατά των Γυναικών, που υπογράφηκε στη Νέα Υόρκη στις 18 Δεκεμβρίου 1979 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 17 Ιουλίου 1980. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 12 Νοεμβρίου 1980.

9. Τροποποίηση της Σύμβασης του 1973 για το Διεθνές Εμπόριο Απειλούμενων Ειδών Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας (CITES), που υπογράφηκε στη Γκαμπορόνε στις 30 Απριλίου 1983. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 4 Οκτωβρίου 1983.

10. Πρωτόκολλο II Πρόσθετο στις Συμβάσεις της Γενεύης της 12ης Αυγούστου 1949, σχετικά με την Προστασία των Θυμάτων Μη Διεθνών Ένοπλων Συγκρούσεων, που συνήφθη στη Γενεύη στις 10 Ιουνίου 1977 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 12 Δεκεμβρίου 1977. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 29 Ιανουαρίου 1987.

11. Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλότητα, που υπογράφηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο στις 5 Ιουνίου 1992 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 4 Ιουνίου 1993. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 20 Νοεμβρίου 1993.

12. Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, που υπογράφηκε στο Μοντέγκο Μπέι στις 10 Δεκεμβρίου 1982 και Συμφωνία σχετικά με την Εφαρμογή του Μέρους ΧΙ της Σύμβασης, που υπογράφηκε στη Νέα Υόρκη στις 28 Ιουλίου 1994. Η Συμφωνία (σ.σ όχι η πλήρης Σύμβαση) υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 29 Ιουλίου 1994. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 7 Οκτωβρίου 1994.

13. Συνθήκη για την Πλήρη Απαγόρευση των Πυρηνικών Δοκιμών, που συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 10 Σεπτεμβρίου 1996 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 24 Σεπτεμβρίου 1996. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 23 Σεπτεμβρίου 1997.

14. Σύμβαση αριθ. 111 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας σχετικά με τις Διακρίσεις στην Απασχόληση και το Επάγγελμα, που υιοθετήθηκε από τη Διεθνή Συνδιάσκεψη Εργασίας κατά την 42η Σύνοδο της που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη στις 25 Ιουνίου 1958. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 18 Μαΐου 1998.

15. Διαμερικανική Σύμβαση κατά της παράνομης κατασκευής και διακίνησης πυροβόλων όπλων, πυρομαχικών, εκρηκτικών και άλλων συναφών υλικών, που συνήφθη στην Ουάσιγκτον στις 13 Νοεμβρίου 1997 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 14 Νοεμβρίου 1997. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 9 Ιουνίου 1998.

16. Πρωτόκολλο για την Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς σε Περίπτωση Ένοπλης Σύγκρουσης, που υπογράφηκε στη Χάγη στις 14 Μαΐου 1954. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 6 Ιανουαρίου 1999.

17. Σύμβαση του Ρότερνταμ σχετικά με τη διαδικασία προηγούμενης ενημέρωσης για ορισμένα επικίνδυνα χημικά προϊόντα και φυτοφάρμακα στο διεθνές εμπόριο, η οποία συνήφθη στο Ρότερνταμ στις 10 Σεπτεμβρίου 1998 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 11 Σεπτεμβρίου 1998. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 9 Φεβρουαρίου 2000.

18. Συνθήκη μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Δημοκρατίας της Νικαράγουας σχετικά με την ενθάρρυνση και την αμοιβαία προστασία των επενδύσεων, που υπογράφηκε στο Ντένβερ την 1η Ιουλίου 1995. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 26 Ιουνίου 2000.

19. Σύμβαση για την Ασφάλεια του Προσωπικού των Ηνωμένων Εθνών και του Συνδεδεμένου Προσωπικού, που υπογράφηκε στη Νέα Υόρκη στις 9 Δεκεμβρίου 1994 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 19 Δεκεμβρίου 1994. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 3 Ιανουαρίου 2001.

20. Σύμβαση της Στοκχόλμης για τους Έμμονους Οργανικούς Ρύπους, που υπογράφηκε στη Στοκχόλμη στις 22 Μαΐου 2001 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 23 Μαΐου 2001. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 7 Μαΐου 2002.

21. Πρωτόκολλο του 1996 στη Σύμβαση για την Πρόληψη της Θαλάσσιας Ρύπανσης από την Απόρριψη Αποβλήτων και Άλλων Υλικών, 1972, που συνήφθη στο Λονδίνο στις 7 Νοεμβρίου 1996 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 31 Μαρτίου 1998. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 4 Σεπτεμβρίου 2007.

22. Συμφωνία για τη Διατήρηση των Άλμπατρος και των Πετρέλων, με παραρτήματα, που υπογράφηκε στην Καμπέρα στις 19 Ιουνίου 2001. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 26 Σεπτεμβρίου 2008.

23. Παράρτημα VI σχετικά με την Ευθύνη που Προκύπτει από Περιβαλλοντικές Έκτακτες Ανάγκες στο Πρωτόκολλο για την Προστασία του Περιβάλλοντος της Συνθήκης της Ανταρκτικής (Παράρτημα VI), που εγκρίθηκε στις 14 Ιουνίου 2005. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 2 Απριλίου 2009.

24. Σύμβαση μεταξύ της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας για την Αποφυγή της Διπλής Φορολογίας και την Πρόληψη της Φοροδιαφυγής όσον αφορά τους Φόρους Εισοδήματος, η οποία υπογράφηκε στη Βουδαπέστη στις 4 Φεβρουαρίου 2010. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 15 Νοεμβρίου 2010.

25. Πρωτόκολλα 1, 2 και 3 της Συνθήκης για την Ελεύθερη Πυρηνική Ζώνη του Νότιου Ειρηνικού, που υπογράφηκαν στη Σούβα στις 8 Αυγούστου 1986 και υπογράφηκαν εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 25 Μαρτίου 1996. Υποβλήθηκαν στη Γερουσία στις 2 Μαΐου 2011.

26. Πρωτόκολλα Ι και ΙΙ της Συνθήκης για τη δημιουργία Ζώνης Χωρίς Πυρηνικά Όπλα στην Αφρική, που συνήφθη στο Κάιρο στις 11 Απριλίου 1996 και υπογράφηκε την ίδια ημέρα εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Υποβλήθηκαν στη Γερουσία στις 2 Μαΐου 2011.

27. Πρωτόκολλο τροποποίησης της Σύμβασης για την Αμοιβαία Διοικητική Συνδρομή σε Φορολογικά Θέματα, που συνήφθη στο Παρίσι στις 27 Μαΐου 2010 και υπογράφηκε την ίδια ημέρα εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 17 Μαΐου 2012.

28. Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες, που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 13 Δεκεμβρίου 2006 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 30 Ιουνίου 2009. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 17 Μαΐου 2012.

29. Σύμβαση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Δημοκρατίας της Πολωνίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την πρόληψη της φοροδιαφυγής όσον αφορά τους φόρους εισοδήματος, η οποία υπογράφηκε στη Βαρσοβία στις 13 Φεβρουαρίου 2013. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 20 Μαΐου 2014.

30. Πρωτόκολλο στη Συνθήκη για μια Ζώνη Χωρίς Πυρηνικά Όπλα στην Κεντρική Ασία, που υπογράφηκε στη Νέα Υόρκη στις 6 Μαΐου 2014 και υπογράφηκε την ίδια ημέρα εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 27 Απριλίου 2015.

31. Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τη Χρήση Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών σε Διεθνείς Συμβάσεις, που υπογράφηκε στη Νέα Υόρκη στις 23 Νοεμβρίου 2005. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 10 Φεβρουαρίου 2016.

32. Συνθήκη του Πεκίνου για τις Οπτικοακουστικές Ερμηνείες, που υπογράφηκε στο Πεκίνο στις 24 Ιουνίου 2012 και εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 26 Ιουνίου 2012. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 10 Φεβρουαρίου 2016.

33. Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τις Ανεξάρτητες Εγγυήσεις και τις Εφεδρικές Πιστωτικές Επιστολές, που συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 11 Δεκεμβρίου 1995 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 11 Δεκεμβρίου 1997. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 10 Φεβρουαρίου 2016.

34. Συνθήκη για το Εμπόριο Όπλων, που υπογράφηκε στη Νέα Υόρκη στις 2 Απριλίου 2013 και εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 25 Σεπτεμβρίου 2013. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 9 Δεκεμβρίου 2016.

35. Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τη Διαφάνεια στη Διαιτησία μεταξύ Επενδυτών και Κρατών που βασίζεται σε Συνθήκες, η οποία συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 10 Δεκεμβρίου 2014 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 17 Μαρτίου 2015. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 9 Δεκεμβρίου 2016.

36. Τροποποιήσεις της Συνθήκης περί Αλιείας του 1987 μεταξύ των Κυβερνήσεων Ορισμένων Νησιωτικών Κρατών του Ειρηνικού και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, όπως τροποποιήθηκε, που έγιναν στο Νάντι στις 3 Δεκεμβρίου 2016. Υποβλήθηκαν στη Γερουσία στις 28 Αυγούστου 2018.

37. Σύμβαση για την καταστολή των παράνομων πράξεων που σχετίζονται με τη Διεθνή Πολιτική Αεροπορία, που συνήφθη στο Πεκίνο στις 10 Σεπτεμβρίου 2010 και υπογράφηκε την ίδια ημέρα εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 18 Ιουνίου 2020.

38. Συμπληρωματικό Πρωτόκολλο στη Σύμβαση για την Καταστολή της Παράνομης Κατάσχεσης Αεροσκαφών, που υπογράφηκε στο Πεκίνο στις 10 Σεπτεμβρίου 2010 και την ίδια ημέρα εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 18 Ιουνίου 2020.

39. Συνθήκη έκδοσης μεταξύ της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Αλβανίας, που υπογράφηκε στα Τίρανα στις 22 Δεκεμβρίου 2020. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 7 Απριλίου 2022.

40. Οι Συνθήκες με τη Δημοκρατία της Κούβας και την Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών του Μεξικού για την Οριοθέτηση των Θαλάσσιων Συνόρων, οι οποίες υπογράφηκαν στην Ουάσιγκτον στις 18 Ιανουαρίου 2017. Υποβλήθηκαν στη Γερουσία στις 18 Δεκεμβρίου 2023.

41. Συμφωνία βάσει της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας σχετικά με τη Διατήρηση και τη Βιώσιμη Χρήση της Θαλάσσιας Βιολογικής Ποικιλότητας σε Περιοχές Πέρα από την Εθνική Δικαιοδοσία, που συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 19 Ιουνίου 2023 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 20 Σεπτεμβρίου 2023. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 18 Δεκεμβρίου 2024.

42. Συνθήκη μεταξύ της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων περί Αμοιβαίας Νομικής Συνδρομής σε Ποινικές Υποθέσεις, η οποία υπογράφηκε στο Άμπου Ντάμπι στις 24 Φεβρουαρίου 2022. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 14 Ιανουαρίου 2025.

Η απόσυρση από Συμφωνίες

Οι ΗΠΑ χάνουν σε αξιοπιστία κι όταν αποσύρονται από Συμφωνίες που είχαν υπογράψει -και είχαν ασκήσει αφόρητες πιέσεις και σε άλλα Κράτη να αποδεχθούν- με κορυφαία παραδείγματα την Συμφωνία JCPOA του 2015, για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, την Συμφωνία των Παρισίων για το Κλίμα, την Trans-Pacific Partnership (TPP), ενώ απειλήσει να αποχωρήσουν και από τη NAFTA. Σε μια ιστορική αναδρομή, αξίζει να σημειωθεί ότι οι ΗΠΑ δεν επικύρωσαν ποτέ την Συνθήκη Ειρήνης των Βερσαλλιών του 1919, παρά τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Προέδρου Γούντροου Ουΐλσον, που διακήρυξε: «Επιτέλους ο κόσμος γνωρίζει την Αμερική ως τον σωτήρα του κόσμου!».

Ομοίως, δεν υπέγραψαν την Συμφωνία της Γενεύης του 1954, με την οποίαν ετέθη οριστικό τέλος στον πόλεμο της Κορέας και στον Πρώτο Πόλεμο της Ινδοκίνας. Η συνθήκη υπογράφηκε από το Βιετνάμ, τη Γαλλία, την Κίνα, την ΕΣΣΔ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Παρόλο που οι ΗΠΑ συμμετείχαν στη διάσκεψη και στις διαπραγματεύσεις, τελικά αρνήθηκαν να την υπογράψουν. Μέχρι το 2022 ήταν η μόνη χώρα που δεν είχε επικυρώσει την Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (CRC), του 1989, παρ’ ότι την είχαν υπογράψει το 1995.

Η Σύμβαση αυτή αποτελεί ένα ορόσημο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς είναι η πρώτη Συμφωνία που καθορίζει τα δικαιώματα των παιδιών και ενσωματώνει ένα ευρύ φάσμα δικαιωμάτων (εκπαίδευση, υγεία, δικαιοσύνη) για τους ανηλίκους. Έλαβε ευρεία υποστήριξη πολύ γρήγορα, με σχεδόν ομόφωνη επικύρωση σε όλο τον κόσμο. Ακόμη, οι ΗΠΑ, αν και υπέγραψαν επί Προέδρου Κλίντον το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου του 1998, στην συνέχεια επί Τζωρτζ Ο. Μπους απέσυραν την υπογραφή τους. Το ίδιο έπραξαν και με το Πρωτόκολλο του Κιότο του 1997, αν και είχαν υπογράψει την Συμφωνία για τον περιορισμό των εκπομπών άνθρακα.

Για την Ιστορία και μόνον, και σύμφωνα με τα Εθνικά Αρχεία των ΗΠΑ, μεταξύ των ετών 1722 και 1869 είχαν υπογραφεί 374 Συνθήκες μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των ιθαγενών Αμερικανικών Φυλών. Απ’ αυτές τηρήθηκε μόνον ένα άρθρο της Συνθήκης Pickering, ή Συνθήκη της Canadaigua του 1794, προκειμένου να επιστραφεί στους Ινδιάνους μια έκταση ενός εκατομμυρίου στρεμμάτων και με το άρθρο 6 να αναληφθεί η υποχρέωση της παροχής αγαθών αξίας 4.500 δολαρίων «ετησίως και για πάντα».

Μόλις στις αρχές της δεκαετίας του 1970, επί προεδρίας Ρίτσαρντ Νίξον, οι Συνθήκες αυτές αποτυπώθηκαν σε μικροφίλμ και έγιναν προσιτές στην έρευνα. Στο έγγραφο της απόφασης, το οποίο υπογράφεται από τον Πρόεδρο Νίξον, τον Arthur F. Sampson, Αναπληρωτή Διαχειριστή Γενικών Υποθέσεων και τον James B. Rhoads, Αρχειοφύλακα των Η.Π.Α, υπογραμμίζεται: «Ο πιο σημαντικός σκοπός πολλών από τις συνθήκες ήταν να σβήσουν τους τίτλους γης των Ινδιάνων. Συνήθως οι Ινδιάνοι συμφωνούσαν να μειώσουν τις ιδιοκτησίες της γης τους ή να μετακινηθούν σε περιοχές λιγότερο επιθυμητές για ενιαίο εποικισμό».