ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: “ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ στις ρυθμίσεις ΧΡΕΩΝ”

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: “Αν απειληθεί η Ελλάδα θα είμαστε εδώ!”

ΕΣΤΙΑ: “Κεραυνοί του εισαγγελέως Βουρλιώτη για δικαστές, πόθεν έσχες, διαφθορά”

Η ΒΡΑΔΥΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: “Εγγυητές της Συμμαχίας”

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ: “Η ΑΡΙΣΤΕΙΑ…ΣΧΙΖΕΙ ΤΑ ΠΤΥΧΙΑ ΤΗΣ”

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: “Μακρόν: Θα είμαστε εδώ για εσάς εάν απειληθεί η κυριαρχία”

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ: “Φοροελαφρύνσεις σε επιχειρήσεις-ακίνητα το 2027”

ΚONTRA: “ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟΝ ΣΚΕΡΤΣΟ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ”

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ του Σαββατοκύριακου: “Προχωράμε μπροστά για νέες κατακτήσεις, για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση και πολέμους, τον Σοσιαλισμό!”

ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ ΤΟΥ Σαββατοκύριακου: “Το μέλλον για το ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε…”

ΤA NEA: “ΚΩΔΙΚΟΣ 10%- ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ”

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πρωταρχικός στόχος παραμένει η εξασφάλιση της ανθρώπινης ζωής μέσω της αποφυγής κατάρρευσης των κτιρίων, καθώς ο σχεδιασμός για μηδενικές ζημιές ανεξαρτήτως της έντασης του αναμενόμενου σεισμικού κραδασμού είναι πρακτικά και οικονομικά ανέφικτος και δεν εφαρμόζεται πουθενά στον κόσμο.

Η ομάδα του ΑΠΘ, με επικεφαλής τον ομότιμο καθηγητή ΑΠΘ και αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Σεισμικής Μηχανικής Κυριαζή Πιτιλάκη, έχει καταθέσει επισήμως μια ολοκληρωμένη πρόταση του Νέου Σεισμικού Χάρτη της Ελλάδας και Εθνικού Προσαρτήματος, όπως επιβάλλεται από τον Ευρωκώδικα 8, στον Οργανισμό Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ) και στον Ελληνικό Οργανισμό Τυποποίησης (ΕΛΟΤ), που είναι ο καθ’ ύλην αρμόδιος φορέας των Ευρωκωδίκων.

Με βάση τον προτεινόμενο νέο σεισμικό χάρτη, η Ελλάδα χωρίζεται πλέον σε 5 σεισμικές ζώνες, έναντι τριών στον ισχύοντα κανονισμό, κάτι που επιτρέπει λεπτομερέστερη αποτύπωση της χωρικής μεταβλητότητας της σεισμικής επικινδυνότητας, λαμβάνοντας υπόψη και την πληθυσμιακή πυκνότητα.

«Ο Ευρωκώδικας 8 βρίσκεται στην τελική φάση της αναμόρφωσης, αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή σε δύο χρόνια, ενσωματώνει τη νέα γνώση που έχει αποκτηθεί τις τελευταίες δεκαετίες, είναι γενικά πιο αυστηρός, περιορίζει τις αβεβαιότητες και προσφέρει αυξημένα επίπεδα ασφάλειας», δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Πιτιλάκης.

Διευκρινίζει, δε, ότι ο νέος χάρτης σεισμικής επικινδυνότητας που σχεδιάστηκε για το Εθνικό Προσάρτημα αφορά τόσο τον σχεδιασμό των νέων κτιρίων, όσο και τον έλεγχο και την πιθανή ενίσχυση των υφιστάμενων κατασκευών που στη συντριπτική τους πλειονότητα -σε ποσοστό που κυμαίνεται από 80% ως 90%- έχουν κατασκευαστεί με παλαιότερους κανονισμούς ή ακόμη και χωρίς κανονισμό, όταν πρόκειται για κτίρια προ του 1960.

«Το θέμα αυτό της αντισεισμικής προστασίας των υφιστάμενων κατασκευών είναι μεγάλης σπουδαιότητας τόσο για τα ιδιωτικά όσο και τα δημόσια κτίρια. Το επίπεδο αντισεισμικής ασφάλειας μιας κατασκευής του 1960 είναι σαφώς υποδεέστερο αυτού μιας ίδιας περίπου χρήσης και τυπολογίας κατασκευής του 2000 και ακόμη υποδεέστερο μιας κατασκευής που θα γίνει το 2030. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα με πολλές προεκτάσεις που δεν είναι του παρόντος να συζητηθούν», επισημαίνει ο καθηγητής.

Ηλικία κτισμάτων

Ο ισχύων σεισμικός χάρτης της Ελλάδας (ΕΑΚ2003), που αποτελεί μετεξέλιξη παλαιότερων χαρτών και μελετών, είναι σε ισχύ από το 2003 και καταρτίστηκε με βάση το επίπεδο γνώσεων προ τριακονταετίας. Η σεισμική δράση σχεδιασμού είναι ουσιαστικά ένα πιθανοτικό μέγεθος σεισμικού φορτίου, για το οποίο πρέπει να σχεδιαστεί ένα κτίριο, ώστε να αποφευχθούν οι πολύ μεγάλες ζημιές και να παραμείνει ασφαλές για την ανθρώπινη ζωή.

Υπολογίζεται σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, με τον «μέσο αποδοτικό χρόνο ζωής» ενός κτιρίου να λαμβάνεται ίσος με 50 χρόνια και θεωρώντας πιθανότητα 10% να σημειωθεί στα 50 αυτά χρόνια ένας σεισμός μεγαλύτερος από αυτόν για τον οποίο έχει σχεδιαστεί η κατασκευή. Ένας σεισμός με πιθανότητα υπέρβασης 10% σε 50 χρόνια είναι στατιστικά ισοδύναμος με έναν σεισμό που επαναλαμβάνεται κάθε 475 έτη. Όπως διευκρινίζει ο κ. Πιτιλάκης, η πιθανότητα 10% στα 50 χρόνια υιοθετείται για τα κοινά κτίρια κατοικίας, ενώ για κρίσιμης σημασίας κτίρια, όπως είναι τα νοσοκομεία και τα σχολεία, τα όρια είναι πιο αυστηρά.

Στην πρόταση του Νέου Σεισμικού Χάρτη εκτίμησης των Σεισμικών Δράσεων Σχεδιασμού των κατασκευών χρησιμοποιήθηκε το ενοποιημένο ευρωπαϊκό μοντέλο εκτίμησης της σεισμικής επικινδυνότητας ESHM20, στην ανάπτυξη του οποίου συμμετείχαν όλα τα σημαντικά επιστημονικά και ερευνητικά κέντρα της Ευρώπης –μεταξύ αυτών και η Ερευνητική Μονάδα Εδαφοδυναμικής και Γεωτεχνικής Σεισμικής Μηχανικής του ΑΠΘ. Το μοντέλο αυτό ενσωματώνει όλη την τρέχουσα γνώση και τεχνογνωσία και είναι ό,τι πιο σύγχρονο υπάρχει στην Ευρώπη.

Τα πάσης φύσεως σεισμικά δεδομένα από περισσότερους από 55.000 σεισμούς υπέστησαν κατάλληλη επεξεργασία με σύγχρονο και ομογενοποιημένο τρόπο, ώστε τα αποτελέσματα να είναι επιστημονικά τεκμηριωμένα και να αποφεύγονται ασυνέχειες στα σύνορα γειτονικών χωρών. «Ο σεισμός δεν αναγνωρίζει σύνορα», λέει χαρακτηριστικά ο καθηγητής, προσθέτοντας ότι το Ευρωπαϊκό Μοντέλο ESHM20 ολοκληρώθηκε το 2020 και χρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως επίσης και η αναθεώρηση του Ευρωκώδικα 8, επομένως επιβάλλεται να ληφθεί υπόψη στη σύνταξη των Εθνικών Προσαρτημάτων των Αντισεισμικών Κανονισμών όλων των κρατών μελών της Ε.Ε., κάτι που επιτυγχάνεται με την πρόταση του ΑΠΘ.

Οι βασικές αλλαγές

Από τις τρεις ζώνες του ισχύοντος κανονισμού (ΕΑΚ2003), ο νέος χάρτης μεταβαίνει σε πέντε ζώνες (Σχήμα 4). Για τον καθορισμό των ζωνών ελήφθησαν υπόψη και πληθυσμιακά κριτήρια, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στις πυκνοκατοικημένες περιοχές, και ειδικότερα στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη, όπου θεωρήθηκε επιβεβλημένο να περιοριστούν όσο είναι δυνατόν οι αβεβαιότητες στην εκτίμηση των σεισμικών δράσεων σχεδιασμού μεταξύ διαφορετικών σημείων εντός της κάθε ζώνης. Επιπλέον τα γεωγραφικά όρια των ζωνών επιλέχθηκαν ώστε να μην τέμνουν μεγάλες αστικές περιοχές και να εναρμονίζονται, κατά το δυνατόν, με τις διοικητικές ενότητες της χώρας.

Σε ό,τι αφορά στις νέες παραμέτρους σχεδιασμού, καταργείται η αποκλειστική χρήση της μέγιστης εδαφικής επιτάχυνσης (PGA) ως μοναδικής παραμέτρου σχεδιασμού. Ο σχεδιασμός πλέον, όπως επιβάλλει ο Ευρωκώδικας 8, βασίζεται σε δύο -όπως λέγονται στη σεισμική μηχανική- φασματικές τιμές επιτάχυνσης, που περιγράφουν πολύ καλύτερα τη σεισμική συμπεριφορά και επομένως και τον σχεδιασμό των κατασκευών.

Επίσης εισάγονται νέοι συντελεστές ενίσχυσης του σεισμικού κραδασμού από το βραχώδες υπόβαθρο στην επιφάνεια του εδάφους, που εξαρτώνται τόσο από το είδος του εδάφους, όσο και από την ένταση του αναμενόμενου σεισμού. Οι τιμές σχεδιασμού της κορυφαίας τιμής της εδαφικής επιτάχυνσης για το βραχώδες υπόβαθρο στις 5 νέες ζώνες κυμαίνονται από 0.13g (Ζώνη 1 – χαμηλής σεισμικής επικινδυνότητας) έως 0.37g (Ζώνη 5 – υψηλής σεισμικής επικινδυνότητας), με αντίστοιχες διαβαθμίσεις στις φασματικές επιταχύνσεις.

Στον νέο προτεινόμενο Σεισμικό Χάρτη της Ελλάδας η Ζώνη 5, που αποτυπώνεται με κόκκινο χρώμα, έχει την υψηλότερη σεισμική επικινδυνότητα και προβλέπονται οι υψηλότερες τιμές δράσεων σχεδιασμού, με τη μέγιστη εδαφική επιτάχυνση (PGA) ίση με 0.37g. Αντιστοίχως η Ζώνη 1, με πράσινο χρώμα βρίσκεται στη Θράκη και έχει την χαμηλότερη σεισμική επικινδυνότητα. Οι ενδιάμεσες Ζώνες 2, 3 και 4 εμφανίζονται αντίστοιχα με ανοιχτό πράσινο, κίτρινο και πορτοκαλί χρωματισμό.

Στις βασικές διαφορές σε σχέση με τον ισχύοντα χάρτη είναι ότι η περιοχή γύρω από τον Κορινθιακό κόλπο και η Δυτική Πελοπόννησος έχουν μεταφερθεί στην υψηλότερη ζώνη επικινδυνότητας όπου είναι και τα Ιόνια νησιά.

Η Θεσσαλονίκη ενοποιείται με τη Χαλκιδική, κατατάσσοντάς την σε μέση προς υψηλή ζώνη επικινδυνότητας. Διαφοροποιήθηκε επίσης η περιοχή της Αλεξανδρούπολης που λόγω της αυξημένης γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής σημασίας εντάχθηκε στη Ζώνη 2.

Η Αττική

Ιδιαίτερες δυσκολίες, όπως σημειώνει ο καθηγητής, υπήρξαν στην Αττική όπου το νότιο τμήμα της, μαζί με τις Κυκλάδες, ανήκει στη χαμηλότερη κατηγορία, ενώ το μεν βορειότερο τμήμα γειτνιάζει με την Βοιωτία που ανήκει στη δεύτερη υψηλότερη κατηγορία, το δε δυτικό της τμήμα συνορεύει με την ζώνη του Κορινθιακού που ανήκει στην υψηλότερη ζώνη σεισμικής επικινδυνότητας. Ως εκ τούτου για την ομαλή μετάβαση από μία ζώνη στην άλλη η Αττική χωρίστηκε αναγκαστικά σε τρεις διαφορετικές ζώνες.

Με τον Νέο Σεισμικό Χάρτη, όπως διευκρινίζει ο κ. Πιτιλάκης «ο μηχανικός, εκτιμώντας το είδος του εδάφους στη θέση της κάθε κατασκευής και τη ζώνη στην οποία ανήκει, μπορεί να εκτιμήσει απευθείας με ασφάλεια και επιστημονική αξιοπιστία τα σεισμικά φορτία σχεδιασμού».

Οικονομικές επιπτώσεις

Για την υιοθέτηση οποιουδήποτε σεισμικού χάρτη που καθορίζει τις σεισμικές δράσεις σχεδιασμού των κατασκευών επιβάλλεται η Πολιτεία να γνωρίζει, έστω και προσεγγιστικά, το συναρτώμενο οικονομικό κόστος. Στη μελέτη της ομάδας του ΑΠΘ που συνοδεύει τον Νέο Σεισμικό Χάρτη έγινε μια συστηματική εκτίμηση της σεισμικής διακινδύνευσης για τα περίπου 3.200.000 κτίρια κατοικίας στη χώρα σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και υπολογίστηκε το αντίστοιχο κόστος για τις σεισμικές δράσεις σχεδιασμού, όπως προτείνονται στον Νέο Χάρτη Σεισμικότητας με πιθανότητα 10% υπέρβασης σε 50 χρόνια.

Λαμβάνοντας υπόψη την τυπολογία και τον χρόνο κατασκευής των κτιρίων υπολογίστηκε αρχικά το αναμενόμενο επίπεδο βλαβών για τις σεισμικές δράσεις σχεδιασμού και εν συνεχεία εκτιμήθηκε το κόστος επισκευής. Με την εφαρμογή των σεισμικών δράσεων του προτεινόμενου Νέου Σεισμικού Χάρτη, το 80% των κτιρίων κατοικίας θα έχει ασήμαντες έως μικρές ζημιές και το περίπου 4% σοβαρές έως πολύ σοβαρές.

Το συνολικό εκτιμώμενο κόστος επισκευών υπολογίζεται για όλη την Επικράτεια σε περίπου 108 δισεκατομμύρια ευρώ, αυξημένο κατά 20 δισεκατομμύρια σε σύγκριση με τον ισχύοντα κανονισμό, κάτι αναμενόμενο που οφείλεται στην ακριβέστερη εκτίμηση της σεισμικής επικινδυνότητας. Οι αριθμοί αυτοί αφορούν όλη την χώρα.

«Οι μελλοντικοί σεισμοί θα αφορούν προφανώς περιορισμένες περιοχές και επομένως θα πρέπει να αναχθούν αναλόγως», σημειώνει ο καθηγητής, εξηγώντας ότι «για παράδειγμα στη μητροπολιτική Θεσσαλονίκη με κτιριακό απόθεμα περίπου 80.000 κτιρίων κάθε τυπολογίας, το 90% των κτιρίων θα έχει μικρές ή καθόλου ζημιές και το 1% -κυρίως παλαιά κτίρια- θα έχει πολύ σοβαρές βλάβες, κάτι που οδηγεί σε ένα συνολικό κόστος αναμενόμενων ζημιών, συνυπολογίζοντας όλες τις κατηγορίες βλαβών, της τάξης των 7 δισεκατομμυρίων ευρώ».

«Ο Νέος Σεισμικός Χάρτης Σεισμικής Επικινδυνότητας βασίζεται στα πλέον σύγχρονα δεδομένα, είναι τεκμηριωμένος επιστημονικά, πληροί τις προδιαγραφές του Ευρωκώδικα 8, και το κόστος εφαρμογής του είναι λογικό και διαχειρίσιμο», καταλήγει ο καθηγητής.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι προϋποθέσεις για οποιαδήποτε ανάπτυξη περιλαμβάνουν να έχει προηγηθεί βιώσιμη κατάπαυση του πυρός, ένα νομικό πλαίσιο βάσει του διεθνούς δικαίου και εντολή από την Βουλή, δήλωσε ο Πιστόριους.

Ο  ίδιος επεσημάνε τις ναυτικές δυνατότητες της Γερμανίας όσον αφορά τη ναρκαλιεία, λέγοντας πως η χώρα του διαδραματίζει παραδοσιακά ηγετικό ρόλο στο ΝΑΤΟ στον τομέα αυτό.

Ο γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς έχει δηλώσει πως η χώρα είναι έτοιμη να συμμετάσχει σε μια πολυεθνή αποστολή για την ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ, κατά προτίμηση με τη συμμετοχή και των ΗΠΑ.

«Η Γερμανία είναι έτοιμη να συνεισφέρει για να εξασφαλισθεί η ελευθερία της ναυσιπλοΐας στα στενά του Ορμούζ με επιχειρήσεις ναρκαλιείας και θαλάσσιας επιτήρησης»,  σύμφωνα με τον καγκελάριο Μερτς.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Έλληνας πρωθυπουργός και ο Γάλλος πρόεδρος ενημερώθηκαν από τον αρχηγό ΓΕΝ και τον αρχηγό Στόλου στην αίθουσα επιχειρήσεων για τις δυνατότητες του υπερσύγχρονου πολεμικού πλοίου, το πλέον προηγμένο στη Μεσόγειο, ενώ στη συνέχεια μετέβησαν στη γέφυρα του Κίμωνα.

Η επίσκεψη Μητσοτάκη-Μακρόν συνοδεύτηκε από εντυπωσιακές υπερπτήσεις δύο γαλλικών Rafale πάνω από την φρεγάτα.

Λίγο πριν τις 10:00 το πρωί ο Εμμανουέλ Μακρόν αναχώρησε, χαμογελαστός από το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετάνια για τον Πειραιά, όπου τον υποδέχθηκε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με μια θερμή αγκαλιά και ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας.

“Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία”

Χθες, κατά την πρώτη ημέρα της διήμερης επίσκεψής του στην Αθήνα, ο Γάλλος πρόεδρος εξέπεμψε ηχηρά μηνύματα στήριξης και στρατηγικής σύμπνοιας. «Αν η κυριαρχία σας απειλείται, θα είμαστε εδώ για εσάς», ήταν η χαρακτηριστική του δήλωση, με την οποία επιβεβαίωσε τη στήριξη της Γαλλίας στην Ελλάδα.

Ο Εμανουέλ βρίσκεται στην πρωτεύουσα με «πλούσια» ατζέντα για διμερείς συμφωνίες σε κρίσιμους τομείς, σε ένα παγκόσμιο τεταμένο γεωπολιτικά κλίμα, εν μέσω του πολέμου στο Ιράν και των έντονων ανησυχιών για τις οικονομικές επιπτώσεις του στην ευρωπαϊκή οικονομία.

Μετά την κοινή επίσκεψη στη φρεγάτα «Κίμων», οι δύο ηγέτες θα συναντηθούν 12 το μεσημέρι στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου θα ανοίξουν όλη τη βεντάλια των κρίσιμων ζητημάτων, μεταξύ άλλων και της ασφάλειας της ναυσιπλοϊας, με αιχμή την κρίση στα Στενά του Ορμούζ.

Θα ακολουθήσουν υπογραφή στρατηγικών συμφωνιών και κοινές δηλώσεις προς τα ΜΜΕ. Στις 4 το απόγευμα οι κκ. Μητσοτάκης και Μακρόν θα επικεφτούν το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, όπου θα απευθύνουν χαιρετισμό στο Ελληνο-γαλλικό Επιχειρηματικό Forum, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στον «Θόλο».

Το προπαγανδιστικό μνημείο ανιδρύθηκε με πανελλήνιο έρανο, την εκτελεστική επιτροπή του οποίου πλαισίωσε και ενίσχυσε η πρωτοβουλία αυστραλοελληνικού συνδέσμου, η οποία είχε συσταθεί με μεγάλη λαϊκή επιτροπή. Την εκτελεστική επιτροπή την αποτελούσαν ο στρατάρχης Αλέξανδρος Παπάγος (1883-1955), οι αντιστράτηγοι Νικόλαος Τρικούπης (1868-1959) και Λουκάς Σακελλαρόπουλος (1882-1958), ο ακαδημαϊκός Γεώργιος Οικονόμος (1882-1951) και οι δικηγόροι Νικόλαος Θεολόγος και Δημήτριος Αποστολάκης.

Μετά από πανελλήνιο διαγωνισμό, τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό του μνημείου τον ανέλαβε το ζεύγος Κυδωνιάτη, ο Φαίδων (1911-1989) και η Έθελ (1914-1970). Προς βορράν του πάρκου και στο βάθος πλατείας διαμορφώθηκε υπερυψωμένο πλάτωμα από πεντελικό μάρμαρο. Στο πλάτωμα σχεδιάστηκαν τρία σκαλοπάτια πρώτα και ένα κατόπιν. Μετά από τα τρία σκαλοπάτια, έχουν τοποθετηθεί τρεις πλίνθοι, απέριττα κενοτάφια που συμβολίζουν τους ηρωικούς νεκρούς των τριών λαών της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και έχουν τα εμβλήματά τους.

Λέων και Αθηνά

Το μνημείο το περιβάλλει η χλωρίδα που χαρακτηρίζει το Πεδίον του Άρεως: κυπαρίσσια, ροδοδάφνες, δάφνες Απόλλωνος, βραχυχίτωνες, πυράκανθοι. Στο κέντρο και στο βάθος του πλατώματος υπάρχει κλιμακωτό βάθρο, ύψους 1,50 μ., στο οποίο στέκεται, στηριγμένος στα δύο μπροστινά πόδια του, μαρμάρινος λέων, στον τύπο των λεόντων της Δήλου, σύμβολο ισχύος, αλληγορία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Φέρεται προς τα κενοτάφια. Ο λέων είναι έργο του γλύπτη Αθανάσιου Λημναίου (1908-1977).

Στην κορυφή τριγωνικής στήλης, ύψους 12 μ., απεικονίζεται η Αθηνά Πρόμαχος, από πεντελικό μάρμαρο, ύψους 5,50 μ., με περικεφαλαία, κρατώντας ασπίδα στο αριστερό χέρι της και δόρυ στο δεξί. Το άγαλμα ήταν έτοιμο από το 1951. Η θεά συμβολίζει και την Ελλάδα, που έχει επιστρατεύσει τη σοφία της για τη σημασία και για την αξία της θυσίας των νεκρών που τιμώνται. Παράλληλα αλληγορεί τον πρόσφατο αγώνα των Ελληνοπαίδων. Μέσα στα επόμενα χρόνια η Αθηνά υπέστη πλήγμα κεραυνού στο ένα χέρι της, δίνοντας λαβή σε ορισμένους φιλομειδείς Αθηναίους να την αποκαλούν “κουλοχέρα”!

Εθνόσημα και σημαίες

Τα ανάγλυφα εθνόσημα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας απεικονίζουν την Αγγλία, τη Σκοτία, την Ιρλανδία, τον χρυσό εστεμμένο λέοντα στην κορυφή, και υποστηρίγματα χρυσό λέοντα και ασημένιο μονόκερων για το Ηνωμένο Βασίλειο· τις έξι πολιτείες της Κοινοπολιτείας, το επτάκτινο αστέρι της για τις έξι πολιτείες και για μελλοντικές κτήσεις και υποστηρίγματα θηλαστικό καγκουρό και το μεγαλύτερο ιθαγενές πουλί εμού για την Αυστραλία.

Τα τέσσερα αστέρια για τον Σταυρό του Νότου, χρυσό μαλλί προβάτου, στάχυ, δύο σφυριά, το στέμμα του Αγίου Εδουάρδου στην κορυφή, και υποστηρίγματα μία σημαιοφόρο και έναν πολεμιστή από τη φυλή των Μαορί για τη Νέα Ζηλανδία. Αριστερά του μνημείου είναι αναπεπταμένες οι σημαίες των τριών χωρών. Μαρμάρινες επιγραφές και τρεις μεταλλικοί λυχνοστάτες που υπήρχαν αφαιρέθηκαν κάποια στιγμή. Σύμφωνα με μαρμάρινη επιγραφή, το μνημείο παραδόθηκε στον Δήμο Αθηναίων δύο μήνες ύστερα από τα αποκαλυπτήριά του, στις 25 Ιουνίου 1952…

Πριν από τα αποκαλυπτήρια, Βρετανοί και Έλληνες επιτελείς αξιωματικοί θα συνεργάζονταν. Ο Παύλος είχε εξάλλου επιδώσει στα Ανάκτορα σε προσκεκλημένους ξένους αξιωματικούς συμβολική για τον ρόλο των συμμάχων ασπίδα. Τα αποκαλυπτήρια έκανε ο ίδιος, με την παρουσία του προεδρεύοντος της Κυβερνήσεως, υπουργού Εθνικής Αμύνης Σοφοκλή Βενιζέλου (1894-1964), του υφυπουργού Γεώργιου Μαύρου (1909-1995), της ηγεσίας και της ιεραρχίας των ενόπλων δυνάμεων. Στον χώρο του μνημείου είχαν παραταχθεί αγήματα της βρετανικής μοίρας και τμήματα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων προς απόδοση τιμών.

Υπήρξαν όμως δύο απρόοπτα: η σημαία, λόγω κακής εφαρμογής της με ακραίο σημείο την αιχμή του δόρατος και εξαιτίας του ανέμου που έμπλεξε τα σχοινιά του πανιού της, δεν στάθηκε εφικτό να αποσυρθεί κατά την ώρα των αποκαλυπτηρίων και χρειάστηκε η επέμβαση της πυροσβεστικής αντλίας, ενώ περισσότεροι από είκοσι Βρετανοί ναύτες λιποθύμησαν, θύματα του ανελέητου αθηναϊκού καύσωνα… Παρά ταύτα, το μεσημέρι έλαβε χώρα γεύμα που τίμησε τους Βρετανούς ναυάρχους.

Τελετές και εκδρομές

Την επομένη των αποκαλυπτηρίων, στις 10.00΄, ο Παύλος, συνοδευόμενος από τον αρχηγό του στρατιωτικού οίκου του, επρόκειτο να επιθεωρήσει από ατμάκατο τον βρετανικό στόλο. Στο συμμαχικό στρατιωτικό κοιμητήριο Φαλήρου θα γινόταν μνημόσυνο υπέρ των πεσόντων στην Ελλάδα Βρετανών αξιωματικών και οπλιτών. Θα ακολουθούσε πρόγευμα προς τιμήν των Ελλήνων αξιωματικών του Ναυτικού, που θα το παρέθετε ο αρχηγός του βρετανικού στόλου της Μεσογείου. Το απόγευμα, στις 18.30΄, στον περίβολο του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη, σήμανε η επίσημη αναχώρηση της βρετανικής αποστολής σε τελετή με υποστολή της σημαίας.

Στις 19.30΄, ο δήμαρχος Αθηναίων παρέθεσε δεξίωση προς τιμήν των αξιωματικών του στόλου. Το βράδυ ο αρχηγός του στόλου της Μεσογείου ανταπέδιδε με δείπνο στο καταδρομικό, στο οποίο επέβαινε. Θα παρακάθονταν ο αυλάρχης Δημήτριος Λεβίδης (1891-1964), ο πρεσβευτής της Αγγλίας, ο λόρδος του Χάλιφαξ (1881-1959), πολιτικές και στρατιωτικές προσωπικότητες των δύο πλευρών. Τη μεθεπομένη των αποκαλυπτηρίων, την παραμονή της αναχωρήσεώς τους, οι Βρετανοί ναύαρχοι και οι αξιωματικοί του στόλου θα εξέδραμαν σε διάφορες περιοχές και θα πραγματοποιούσαν ατομικές επισκέψεις.

Το πρόγραμμα αναμένεται να καλύψει εκατοντάδες χιλιάδες δικαιούχους, προσφέροντας επιδοτούμενες διακοπές και ενισχύοντας τον εγχώριο τουρισμό.

Το πρόγραμμα ξεκινά στις 18 Μαΐου 2026 και θα διαρκέσει 13 μήνες, νωρίτερα από κάθε άλλη χρονιά, συγκεντρώνοντας ήδη μεγάλο ενδιαφέρον.

Για τους δικαιούχους η υποβολή αιτήσεων θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με το τελευταίο ψηφίο του ΑΦΜ τους, ως εξής:

-Τελευταίο ψηφίο ΑΦΜ: 7, 8, 9 – Σάββατο, 25.04.2026

-Όλοι οι ΑΦΜ – Κυριακή, 26.04.2026

Ο κύριος πρωθυπουργός, στο ναδίρ πλέον της αποδοχής του και έχοντας διαψεύσει ακόμη και τους πιο φανατικούς υποστηρικτές του, έπρεπε να έχει κάνει εκλογές χθες. Ή, μάλλον, προχθές. Θα ήταν ό τι καλύτερο και για τον ίδιο, για το προσωπικό του μέλλον και την υστεροφημία του, αλλά και για την χώρα. Για το μέλλον της οποίας πάντως δεν μοιάζει να ενδιαφέρεται και πολύ, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις του. Επειδή στην κατάσταση που έχουμε φτάσει, και για τον ίδιο αλλά πρωτίστως για τον τόπο οι εκλογές έχουν καταστεί μονόδρομος. Ώστε να εξαλειφθεί όσο το δυνατόν πιο σύντομα το υφιστάμενο άγος και να εκτονωθεί η υποβόσκουσα πλην πολύ μεγάλη λαϊκή δυσφορία.

Αντίθετα προς τα ανωτέρω ο ίδιος πιστεύει ότι κερδίζοντας χρόνο, έτσι, όπως – όπως και με σπασμωδικές επιλογές παίχτη ρουλέτας, έχει πιθανότητες να κερδίσει στο τέλος την παρτίδα. Βρίσκεται όμως σε κατάσταση πανικού – είναι πασιφανές – και για αυτό η κρίση του είναι διαταραγμένη, διαπράττει το ένα λάθος μετά το άλλο χωρίς καν να μπορεί να υπολογίσει τις συνέπειες ούτε του πανικού, ούτε των λαθών του. Τα επίχειρα της αλαζονείας του.

Ύβρις και πανικός

Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι πρόσφατοι χειρισμοί του ως προς την ευρωπαϊκή εισαγγελία και ως προς τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Οι οποίοι χειρισμοί είναι άλλοτε προκλητικοί και άλλοτε αστείοι έχοντας φέρει στα όρια της την κοινοβουλευτική του ομάδα και έχοντας αποστερήσει από την κυβέρνηση τα τελευταία σοβαρά στελέχη που της είχαν απομείνει. Μαζί με τα ύστατα, αληθοφανή επιχειρήματα της.

Γιατί τι άλλο δηλώνει εκτός από παραφροσύνη, το να αντικαθιστάς τον αθόρυβο αλλά άκρως αποτελεσματικό και νουνεχή Κώστα Τσιάρα με τον Μακάριο Λαζαρίδη; Τον οποίο Τσιάρα είχες ήδη στείλει σπίτι του, παρά το έργο του στο υπουργείο Δικαιοσύνης, για να τον αντικαταστήσεις με τον σκανδαλοποιό Γιώργο Φλωρίδη  –με τις γνωστές στο πανελλήνιο συνέπειες. Ή να τοποθετείς επικεφαλής της κοινοβουλευτικής σου ομάδας τον Δημήτρη Μαρκόπουλο κι όχι ένα από τα τόσα έμπειρα, αν και παραγκωνισμένα, στελέχη σου;

Όμολογουμένως ο τρόπος που αντιλαμβάνεται ο κύριος Μητσοτάκης την αξιοκρατία και την αριστεία είναι προκλητικά αξιοπρόσεκτος. Όσο τουλάχιστον και η ευθυκρισία του. Ιδιαίτερα όταν ευνοεί τα τζάκια του κόμματος. Εκτός και αν νομίζει ότι έχει ξεχαστεί η υπόθεση της Όλγας Κεφαλογιάννη. Η έξη δηλαδή να αντιμετωπίζεις το κράτος σαν προσωπικό σου τιμάριο ή φέουδο. Όμως έτσι, δηλαδή μέσα από ίντριγκες, φαβοριτισμό και τακτικισμούς τίποτε καλό δεν μπορεί να προκύψει για τη χώρα.

Ούτε βέβαια σώζουν τον πρωθυπουργό οι υλακές εκείνου του τυχοδιώκτη που έχει υπάρξει κομματόσκυλο πολλών και ποικίλων τσομπάνων και που τώρα πλέον βρίσκεται σε προφανή κατάσταση παραφροσύνης. Δεν αναφέρω το όνομά του όχι γιατί φοβάμαι κάποια μήνυση, από αυτές που διανέμει απλόχερα – πάρε να’ χεις! – από εδώ και από εκεί, κοπτόμενος για την… αξιοπρέπεια του αλλά γιατί δεν θέλω, εγώ τουλάχιστον, να τον διαφημίσω πάλι.

Απλά τώρα μιλώντας, η Νέα Δημοκρατία είναι χωρισμένη σε δύο στρατόπεδα: Πρόκειται για εκείνο που θέλει να διασώσει την παράταξη στις επόμενες εκλογές και για ένα άλλο που θέλει αποκλειστικά να διαφυλάξει το καθεστώς Μαξίμου και τις πολλές, μοιραίες επιλογές του. Ώστε να αποφύγουν τον εισαγγελέα. Όσο πάντως περνάει ο χρόνος, τόσο ο πρωθυπουργός βρίσκεται εγκλωβισμένος στις ίδιες του τις παγίδες αφού τα παλαιότερα πλεονεκτήματα του έχουν καταστεί σήμερα μπούμερανγκ.

Σήμερα καταλληλότερος πρωθυπουργός είναι ο κανένας ενώ η κυβερνητική παράταξη υπό άλλον αρχηγό, λένε οι δημοσκοπήσεις, θα διπλασίαζε τα νυν χαμηλά ποσοστά της. Άρα ο κύριος Μητσοτάκης με απόλυτα δική του ευθύνη έχει καταστεί για την Νέα Δημοκρατία από ατού, désavantage. (Για να μιλήσουμε και λίγο γαλλικά όπως συνηθίζει η Οικογένεια).

Όταν γίνουν εκλογές…

Ποιά είναι τώρα η πιο λογική εξέλιξη των πολιτικών μας πραγμάτων; Στις επικείμενες εκλογές που δεν θα αργήσουν, η Νέα Δημοκρατία θα είναι μεν πρώτη αλλά εντυπωσιακά κολοβωμένη ενώ το ΠΑΣΟΚ που δείχνει να σοβαρεύει και να διαθέτει μια σειρά αξιόμαχων στελεχών, θα είναι στη δεύτερη θέση. Τα υπόλοιπα, υπό εκκόλαψη κόμματα, πιστεύω ότι δεν διαθέτουν τον αναγκαίο χρόνο ώστε να οργανωθούν επαρκώς. Αν είχε προχωρήσει έγκαιρα σε εκλογές ο κ. Μητσοτάκης, θα είχε προλάβει και την κ. Καρυστιανού και τον κ. Τσίπρα οι οποίοι, αν και αμφιλεγόμενοι, φιλοδοξούν να παίξουν κρίσιμο ρόλο στην επόμενη Βουλή καθώς αποτελούν για πολλούς μιαν εναλλακτική διέξοδο.

Αλλάζοντας τους όρους του παιχνιδιού και διεκδικώντας τόσο την κάθαρση στη δικαιοσύνη όσο και την αποκατάσταση των δημοκρατικών θεσμών που τόσο έχουν πληγεί από την επταετή λαίλαπα της κυβερνώσας παράταξης…Το παρήγορο πάντως είναι ότι μια τεράστια, αδρανής έως τώρα, μάζα πολιτών θα έρθει στις κάλπες – για πρώτη φορά οι περισσότεροι εξ αυτών – με σαφώς τιμωρητική-απαξιωτική διάθεση. Προς όλο το κυρίαρχο σύστημα εξουσίας. Και δεν εννοώ μόνο το πολιτικό. Η εκκωφαντική πτώση της κυκλοφορίας των εφημερίδων και το ότι η παραδοσιακή Εστία διαβάζεται περισσότερο από το “έγκυρον” Βήμα είναι ενδεικτικά παραδείγματα. Και αυτό το αδρανές έως τώρα ηφαίστειο δεν μπορούν – ή δεν θέλουν – να καταγράψουν οι δημοσκοπήσεις και οι δημοσιογράφοι υπηρεσίας.

Από την άλλη η πιο λογική εξέλιξη θα είναι να συνεργαστούν πάλι μετά τις εκλογές, όπως το έχουν ήδη πράξει και στο παρελθόν, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ με έναν άλλο βέβαια επικεφαλής που να διαθέτει και την εμπιστοσύνη των πολιτών αλλά και το αναγκαίο κύρος για τις μάχες εκτός Ελλάδας. Είναι δυνατόν, διερωτώμαι, να μην υπάρχει κανένας άλλος άξιος και σοβαρός πολιτικός ώστε να διαδεχθεί τον παραπαίοντα νυν πρωθυπουργό και το περίκλειστο, προσωποπαγές σύστημα του;

Ένα παράδειγμα: Η παραίτηση του Μακάβριου, ενός ακόμη κυρίου Τίποτε από τους τόσους που κορδακίζονται από Βουλής και τηλοψίας, αντί να απαλλάξει, εκθέτει περισσότερο τον πρωθυπουργό και τις επιλογές του. Επιτρέπεται όμως ένα ιστορικό κόμμα όπως η ΝΔ να μην διαθέτει τα στοιχειώδη ανακλαστικά ώστε να βγάλει τη χώρα από τα… στενά του Ορμούζ, τα οποία ως γνωστόν είναι… πολύ – πολύ στενά;

ΥΓ. Η διαρκής υποβάθμιση του πολιτισμού για την οποία ευθύνεται αποκλειστικά το γνωστό δίδυμο – θησαυροφύλακας του ΥΠΠΟ, είναι ενδεικτική της γενικότερης κρίσης που ταλανίζει το κράτος. Ένα κράτος – Κίρκη που μεταμορφώνει τους πολίτες του σε χειραγωγούμενους χοίρους, που “δανείζει” για 50 (!) χρόνια τους αρχαιολογικούς του θησαυρούς και που τα πέντε μεγαλύτερα του μουσεία “αναβαθμίζονται” σε Ν.Π.Δ.Δ. αλλά στερούνται των βασικών υλικών για τη λειτουργία τους. Και στα οποία ακόμη και οι δοτές διοικήσεις των παραιτούνται από αηδία.

Ο αείμνηστος Ιόλας απευθυνόμενος κάποτε στον ζωγράφο Γιάννη Τζερμιά, είπε: “Είσαι πολύ ευγενής για να γίνεις θρασύς. Δυστυχώς η θρασύτης είναι το πρώτο βήμα της επιτυχίας.”

Αυτό είναι το δράμα της χώρας. Κυβερνούν οι θρασείς και οι εξωνημένοι επειδή έχουν αποσυρθεί οι ευγενείς. Από αηδία…Ο μέγας Μπέρναρντ Ράσελ έλεγε ότι η εξουσία είναι η επίτευξη προμελετημένων αποτελεσμάτων. Εμείς πάλι φτάσαμε στο σημείο να είμαστε το κοινό και ταυτόχρονα οι σκηνοθέτες ενός κόσμου που κατασκευάζουμε με τα πιο ευτελή υλικά. Τί κρίμα για αυτή την πατρίδα.

Η S&P είχε αναβαθμίσει την Ελλάδα τον Απρίλιο του 2025 σε BBB από BBB-, επικαλούμενη τότε τη σταθερή δημοσιονομική επίδοση και τη μείωση του δημόσιου χρέους.

Στην τελευταία της αξιολόγηση τον Οκτώβριο του 2025, είχε επιβεβαιώσει την αξιολόγηση στο BBB/A-2 με σταθερή προοπτική, αφήνοντας ουσιαστικά ανοιχτό το πεδίο παρακολούθησης της πορείας της οικονομίας χωρίς να προεξοφλεί άμεση νέα αναβάθμιση.

Πάντως, όσο η Αμερική καθυστερεί να καθηλώσει τους μουλάδες τόσο γίνεται βεβαιότητα παγκοσμίως ότι ούτε το Ιράν μπορεί να υποτάξει ούτε το Ισραήλ να συμμαζέψει: Δεν ανατράπηκε το Ιρανικό καθεστώς, αντιθέτως αντιστέκεται. Δεν παραδίδουν οι Ιρανοί το ουράνιο. Δεν αλλάζει το ιρανικό πρόγραμμα παραγωγής (και ιδιοκτησίας) των βαλλιστικών πυραύλων-όπως θα ήθελε το Τελ Αβίβ. Το Ισραήλ καταστρέφει αλλά δεν κατέχει (όπως επιδίωκε) τον νότιο Λίβανο. Η άπτερος Νίκη μένει στην Τεχεράνη, έστω προσώρας.

Το Ισραήλ, γνήσιο παιδί των Άγγλων, εγγόνι των Αμερικανών, και “σαρξ εκ της σαρκός” του Διεθνούς Σιωνισμού, κατασκευάστηκε με άμεσο στόχο τον απόλυτο έλεγχο της κρίσιμης Μέσης Ανατολής με τα πετρέλαια και τις πόρτες για Ασία και Αφρική. Το παιδί άνοιξε δρόμο εκθρονίζοντας τους Άραβες, παλαιούς κατοίκους. Στην Ελλάδα, από την εποχή της Κατοχής, οι Εβραίοι έτυχαν των αμέριστων προσπαθειών διάσωσης πέραν κάθε ιδεολογίας, με το αντιστασιακό ΕΑΜ, αργότερα με τον Μίκυ και τον Ιάκωβο Καμπανέλλη (Μαουτχάουζεν) και να μην ξεχνάμε, ο πατέρας Έβερτ επί Κατοχής έσωσε πάρα πολλούς Εβραίους. Ο Κ. Μητσοτάκης συνεχίζει την παράδοση.

Οι Εβραίοι, ακραία ρεαλιστές και πιστοί στον ιδρυτικό ρόλο τους, καταλαβαίνουν ότι το μικρό τους μέγεθος τους ορίζει ως παίκτες καταστροφής περιορισμένων δυνατοτήτων και όχι ως Άρχοντες του Φέουδου της Μ. Ανατολής. Είναι ασταθείς κατακτητές, όχι νοικοκυραίοι.

Η θολούρα δεν θα σώσει τον Τραμπ

Ο Τραμπ μεταχειρίζεται το όπλο της θολούρας για να προκαλεί σύγχυση στους αντίπαλους. Το όπλο έχει αξία αλλά φαίνεται ότι προκαλεί σύγχυση και στους οπαδούς του. Αν αυτό επιβεβαιωθεί στις εκλογές του Νοεμβρίου, θα είναι μάλλον το τέλος του. Και έχει μηδενική αξία η προπαγάνδα ότι στην Τεχεράνη επικράτησαν οι “σκληροί” Φρουροί της Επανάστασης άμα δεν μπορείς να τους μαγκώσεις και όταν μάλιστα οι δικοί σου κάνουν ρεσάλτο σε πλοία των Ιρανών. Εκτός αν προετοιμάζεις τους δικούς σου για υποχωρήσεις.

Οι ΗΠΑ έχουν απέναντι τους ταπεινωμένους Ευρωπαίους, μακριά τους καιροσκόπους Ινδούς, μαχητικά εναντίον των Κινέζων και Ρώσων. Λιγόστεψαν μόνοι τους τους φίλους και τις πιθανότητές τους. Ίσως το “περιβάλλον” και το παρασκήνιο (πάντα έτοιμοι για προδοσία στα πίσω δωμάτια) προετοιμάζουν τον Τραμπ για αποδιοπομπαίο, για να την γλιτώσουν αυτοί, αλλά κάνουν λάθος: θα το πληρώσουν όλοι, Αμερικάνοι και Δυτικοί, όπως ακριβώς “όλοι μαζί τα φάγανε” από τις αποικίες των αμόρφωτων, αγράμματων, ξυπόλητων, μαύρων και κίτρινων περιφρονημένων που ξυπνάνε πεινασμένοι και θυμωμένοι . Έτσι γυρίζει, για μια ακόμα φορά, ο Κόσμος.

Η αλυσίδα ανεφοδιασμού των φαρμακείων των ΗΠΑ έχει κυριολεκτικά την αφετηρία της στη Κίνα και το Πεκίνο, όχι λόγω κάποιου ιδιαίτερου σχεδιασμού, αλλά λόγω της διαμόρφωσής της επί δεκαετίες με γνώμονα τις αντοχές της και όχι τον ανταγωνισμό. Στον πυρήνα του αμερικανικού συστήματος υγείας εντοπίζεται ένα αθέατο ευάλωτο σημείο και αφορά το γεγονός ότι χώρα με την πλέον καινοτόμο φαρμακοβιομηχανία του κόσμου, εξαρτάται από την Κίνα για την προμήθεια των απαραίτητων φαρμακευτικών ουσιών, ώστε να συνθέτει τα φαρμακευτικά της προϊόντα.

Ο βαθμός εξάρτησης αποτελεί ζήτημα διαφωνιών και έντονων αντιπαραθέσεων, με μερικούς να υποστηρίζουν πως φθάνει το 80% ή ακόμα και 90%, αν και προσεκτικότεροι αναλυτές υπολογίζουν πως κινείται μεταξύ 25% και 30%. Όμως, η Ινδία που συχνά αναφέρεται με την ιδιότητα μίας εναλλακτικής λύσης, εισάγει το 70% έως και 80% των απαραίτητων δραστικών φαρμακευτικών ουσιών για την παραγωγή των τελικών σκευασμάτων από την Κίνα, εξάγοντας κατόπιν και στις ΗΠΑ, οπότε έμμεσα ο βαθμός της εξάρτησης τουλάχιστον διπλασιάζεται. Πάντως ακόμα και ο χαμηλός βαθμός του 25% έως και 30% κρίνεται υψηλός και συνεπάγεται μεγάλη έκθεση της αμερικανικής φαρμακοβιομηχανίας από το εξωτερικό.

Δεν υπάρχουν όμως διχογνωμίες για το γεγονός ότι ο Αμερικανικός Οργανισμός Φαρμάκων και Τροφίμων (FDA) παρέχει πιστοποίηση σε 477 κατασκευαστές φαρμακευτικών ουσιών στην Κίνα, αν και κατά το 2025 επιθεωρεί μόνον τους 204. Δεν πρόκειται για υποθετικό κίνδυνο, αλλά για μία δομική πραγματικότητα, που απαιτεί ορθολογική σκέψη και αποκατάσταση του συνόλου των επιθεωρήσεων, αντί να επιρρίπτονται ευθύνες οπουδήποτε για να παραμείνει αλώβητος ο οργανισμός.

Οπωσδήποτε αναφύεται ο πειρασμός να εντάξει κάποιος το ζήτημα των φαρμάκων στα πλαίσια μίας υπόθεσης, όπου μία χώρα επιχειρεί απλώς να υπερκεράσει την άλλη. Η πραγματικότητα όμως δυστυχώς κρίνεται μάλλον κοινότυπη και περισσότερο διδακτική, από την στιγμή που επί αρκετές δεκαετίες, με βάση τα δεδομένα ορθολογικών οικονομικών αποφάσεων, οι φαρμακευτικοί όμιλοι καταλήγουν να μεταφέρουν την σύνθεση των δραστικών φαρμακευτικών ουσιών σε χώρες χαμηλού παραγωγικού κόστους.

Τι προσφέρει η Κίνα

Η Κίνα προσφέρει τότε τις οικονομίες κλίμακος, τις επιδοτήσεις στις καταναλώσεις ενέργειας, τα ευνοϊκά χρηματοοικονομικά κίνητρα και μία τεράστια εγχώρια βιομηχανία χημικών, με συνέπεια οι φαρμακοβιομηχανίες της Ευρώπης και των ΗΠΑ να αδράξουν την ευκαιρία. Η σχετικά πρόσφατη στροφή προς την Ινδία δεν μεταβάλλει ιδιαίτερα την κατάσταση, από την στιγμή που σχεδόν τα τέσσερα πέμπτα των δραστικών φαρμακευτικών ουσιών εισάγονται επίσης από την Κίνα από τις ινδικές φαρμακοβιομηχανίες.

Κατά συνέπεια, η φαινομενική ποικιλία των σκευασμάτων στα φαρμακεία αποτελεί στην πραγματικότητα μία ψευδαίσθηση, με την εξάρτηση από το Πεκίνο να μην συνιστά απλώς ένα στρατηγικό σφάλμα, αλλά το σωρευτικό αποτέλεσμα ενός παγκοσμιοποιημένου κλάδου, που εστιάζεται στο ζήτημα της τιμής και όχι των αντοχών.

Επιπλέον μεταβάλλεται και ο ρυθμός ανόδου της Κίνας στην φαρμακευτική αλυσίδα αξίας, με συνέπεια το 20% των φαρμάκων του κόσμου σε στάδιο ερευνών και ανάπτυξης να εξελίσσεται στην χώρα. Παράλληλα, κατά το 2025 το 46% των νέων μορίων για την φαρμακολογία που εισέρχεται σε κλινικές δοκιμές προέρχεται από κινεζικά εργαστήρια, με συνέπεια η χώρα να αποτελεί την δεύτερη χώρα διεθνώς σε ανάπτυξη νέων φαρμάκων και την επίσης δεύτερη σε κλίμακα κλινικών δοκιμών.

Το κινεζικό πρόγραμμα

Οι αναλυτές του φαρμακευτικού κλάδου υπολογίζουν πως βραχυπρόθεσμα οι κινεζικές φαρμακευτικές εταιρείες θα κατέχουν το 35% των εγκρίσεων για νέα φάρμακα, που θα κυκλοφορήσουν στην αγορά. Το δεκαπενταετές πρόγραμμα του Πεκίνου ορίζει με σαφήνεια πως η βιοτεχνολογία αποτελεί έναν από τους πυλώνες της βιομηχανίας, με την χώρα να προβαίνει σε επιθετικές προσλήψεις σε διεθνές επίπεδο νέων ευφυών επιστημόνων, προσελκύοντας και επενδυτές από το εξωτερικό για επιταχύνει την τροχιά των συγκεκριμένων εξελίξεων.

Αυτή καθαυτή η συγκεκριμένη στρατηγική δεν αποτελεί αφ’ εαυτού της απειλή, από την στιγμή που τα κράτη επενδύουν σε κλάδους που αξιολογούνται ως στρατηγικοί και οι ΗΠΑ υιοθετούν την ίδια λογική όταν επενδύουν στην αμυντική τεχνολογία και στην Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ). Οι φοβίες αναδύονται όταν η συγκέντρωση της προσφοράς δημιουργεί μία εύθραυστη κατάσταση, ανεξάρτητα του ποιος την ελέγχει και μία εξάρτηση από μία και μοναδική πηγή σε κάποια χώρα, είτε φίλη, είτε αντίπαλο, συνιστά σοβαρή δομική αδυναμία.

Το πλέον παραγωγικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αφορά τις αντοχές της εφοδιαστικής αλυσίδας και δείγματα αδυναμιών αποτελούν δεδομένα, όπως το γεγονός ότι το 40% των γενοσήμων στις ΗΠΑ προέρχονται από μόνον έναν παραγωγό με έγκριση από τον Οργανισμό Φαρμάκων και Τροφίμων (FDA) και περισσότερο από το 20% των ζωτικών δραστικών φαρμακευτικών ουσιών εισάγεται αποκλειστικά από την Κίνα. Η αποκαλούμενη κρίση της αμοξικιλλίνης της περιόδου 2022-2023, που πυροδοτείται από τις συνήθεις ελλείψεις και ανατροπές στην προσφορά, προκαλεί τραυματικές συνέπειες στο ένα για κάθε τρία αμερικανικά νοσοκομεία.

Η συγκεκριμένη οδυνηρή εμπειρία αποδεικνύει πως δεν απαιτείται κάποια γεωπολιτική κρίση, αλλά απλώς ένα εύθραυστο σημείο σε μία αλυσίδα ανεφοδιασμού, που εμφανίζει συμπτώματα υπερ-συγκέντρωσης. Το 2020 η υγειονομική κρίση αποδεικνύει επίσης την ταχύτητα με την οποία οι φαρμακευτικές εφοδιαστικές αλυσίδες υποκύπτουν στις απότομες πιέσεις. Οι δασμοί, που φθάνουν έως και 145% σε ορισμένες κινεζικές φαρμακευτικές εισαγωγές των ΗΠΑ, προσθέτουν κόστος, αλλά δεν έχουν την δυνατότητα να δημιουργήσουν μεμονωμένα εναλλακτικές προοπτικές.

Η Διαφοροποίηση των Πηγών Προμηθειών

Από την άλλη πλευρά, η επιστροφή της παραγωγής στις ΗΠΑ έχει μεγάλο κόστος, απαιτεί χρόνο, αλλά και συνεχείς επενδύσεις στην εκπαίδευση προσωπικού, στις υποδομές των ρυθμιστικών αρχών και προηγμένης τεχνολογίας παραγωγική δυναμικότητα, χωρίς να υπάρχουν κάποιοι διέξοδοι, που να προσφέρουν ταχύτητα και αποτελεσματικότητα. Η διαφοροποίηση των προμηθευτών και όχι η αποσύνδεση επιβάλλεται να αποτελέσει την κατευθυντήρια γραμμή, με το Πρόγραμμα Διασύνδεσης Πρωτοβουλίας-Παραγωγής της Ινδίας και οι νέες φαρμακευτικές της ζώνες να παρέχουν μία εναλλακτική λύση. Όμως, η μεγάλη εξάρτηση των ινδικών φαρμακευτικών εταιρειών από τις δραστικές κινεζικές φαρμακευτικές ουσίες περιορίζει την δυνατότητα επιλογής της με την ιδιότητα μεμονωμένης εναλλακτικής λύσης.

Οι δημιουργίες μονάδων σε μεθοριακές ζώνες ομόρων χωρών με τις ΗΠΑ, ο διπλασιασμός των πηγών προμηθειών και οι επενδύσεις σε συνεχείς παραγωγικές τεχνολογίες, αποτελούν μία συνδυασμένη στρατηγική που αποκτά ερείσματα στον φαρμακευτικό κλάδο. Οι Αμερικανοί οφείλουν επίσης να επενδύσουν στον μη ελκυστικό μεν, αλλά απόλυτα αναγκαίο εκσυγχρονισμό των ρυθμιστικών αρχών, με αδιάλειπτη και συνεχή λειτουργία των οδών εγκρίσεων του Οργανισμού Φαρμάκων και Τροφίμων (FDA) για τις εγχώρια παραγόμενες δραστικές φαρμακευτικές ουσίες. Παράλληλα, οφείλουν να προσφέρουν κίνητρα για τον πολλαπλασιασμό των προμηθευτών, αντί να τον ποινικοποιούν, χρηματοδοτώντας την παραγωγική δυναμικότητα των προηγμένων χημικών μεθόδων και ζυμώσεων, που ατροφούν επί δεκαετίες.

Η νομοθεσία BIOSECURE και ανάλογες νομοθετικές πράξεις ανακλούν τις προσπάθειες και των δύο παρατάξεων να αναγνωρίσουν τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος, αλλά απλώς και μόνον η νομοθεσία δεν πρόκειται να ανοικοδομήσει εν μία νυκτί την βιομηχανική παραγωγική δυναμικότητα. Η πλέον σημαντική διαπίστωση μάλλον κρίνεται και η λιγότερο δραματική, από την στιγμή που πρόκειται κατά βάση για ζήτημα βιομηχανικής πολιτικής και διαχείρισης κινδύνων και όχι γεωπολιτικών αντιπαραθέσεων, με το κάθε κράτος να κινείται με βάση τα συμφέροντά του.

Η Κίνα επενδύει στρατηγικά και συστηματικά επί δεκαετίες στην παραγωγή φαρμάκων, όταν από την άλλη πλευρά οι Αμερικανοί ακολουθούν ένα πρότυπο με απόλυτη προτεραιότητα την φαρμακευτική καινοτομία, που προωθείται στην κορυφή της αλυσίδας αξίας και στρέφονται σε εξωτερικές πηγές στα θέματα της βιομηχανικής βάσης για να την υποστηρίξουν.

Οι δύο στρατηγικές κρίνονται ορθολογικές, στα πλαίσια όμως της υποκειμενικής λογικής τους διεργασίας. Το ερώτημα πλέον αφορά το γεγονός εάν και κατά πόσον οι ΗΠΑ έχουν την δυνατότητα να ανοικοδομήσουν το βάθος της εγχώριας εφοδιαστικής τους αλυσίδας, χωρίς να θυσιάσουν το οικοσύστημα της καινοτομίας, που παραμένει το μεγαλύτερο ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα. Τα φαρμακευτικά σκευάσματα που αναλώνουν σε ημερήσια βάση οι Αμερικανοί, αντιπροσωπεύουν ένα εξαιρετικά περίπλοκο παγκόσμιο δίκτυο. Για να αποκτήσει μεγαλύτερες αντοχές το δίκτυο δεν απαιτούνται αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις, αλλά η διασφάλιση του ότι το οικιακό απόθεμα φαρμάκων δεν θα αποτελέσει σημείο μόχλευσης για κανέναν.