Για την απόφαση πρόωρων εκλογών, καθώς και για την συνταγματική τροποποίηση, απαιτούνται τα τρία πέμπτα των 600 εδρών της Βουλής, δηλαδή 360 ψήφοι.

Για να τροποποιηθεί το Σύνταγμα από την ίδια τη Βουλή χωρίς να χρειαστεί δημοψήφισμα, απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων, δηλαδή 400 ψήφοι.
Μέχρι πρόσφατα, η Συμμαχία του Λαού, που αποτελείται από το AKP και το MHP, δεν μπορούσε να συγκεντρώσει ούτε τις 360 ψήφους. Το AKP διαθέτει, μετά τις τελευταίες προσχωρήσεις από το CHP και το İYİ Parti, 277 βουλευτές. Μαζί με τους 46 βουλευτές του MHP, ο αριθμός φτάνει τους 323. Ακόμη και με την προσθήκη της κοινοβουλευτικής ομάδας Yeni Yol και μικρότερων κομμάτων που στηρίζουν τη Συμμαχία του Λαού, οι 360 ψήφοι δεν ήταν εξασφαλισμένες.

«Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» και η απόλυτη ακυρότητα

Η κατάσταση αυτή, προς το παρόν, δεν έχει αλλάξει. Ωστόσο, δύο σημαντικές εξελίξεις δημιούργησαν νέες πιθανότητες και νέα σενάρια.

– Η διαδικασία «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» μείωσε την απόσταση ανάμεσα στο DEM Parti και τη Συμμαχία του Λαού. Παράλληλα, λόγω των πολιτικών προτεραιοτήτων του κόμματος DEM αποδυναμώθηκε η προοπτική μιας συνεργασίας αντίστοιχης με εκείνη που είχε υπάρξει με το CHP στις εκλογές του 2024.

– Η υπόθεση της «mutlak butlan» (της απόλυτης ακυρότητας) αποδιοργάνωσε το CHP, το οποίο ήδη αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα εξαιτίας των δικαστικών υποθέσεων που αφορούν τους δήμους και, κυρίως, τον Εκρέμ Ιμάμογλου. Παράλληλα, εμφανίστηκε το Yeni Parti του Οζγκιούρ Οζέλ.

Με άλλα λόγια, η δυναμική του αντιπολιτευτικού μπλοκ απέναντι στην κυβέρνηση έχει αποδυναμωθεί σε δύο επίπεδα: από τη μία πλευρά, περιορίστηκε η προηγούμενη δυνατότητα συνεργασίας μεταξύ CHP και DEM και, από την άλλη, η διάσπαση μεταξύ CHP και Yeni Parti αποδυνάμωσε τη δυναμική του χώρου της Κεντροαριστεράς.

Το σχέδιο «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» δηλαδή η αναζήτηση πολιτικής λύσης στο κουρδικό ζήτημα μέσω της εξάλειψης του PKK ως ένοπλης απειλής, ανέδειξε ακόμη περισσότερο αυτές τις δύο διαχωριστικές γραμμές.

Γι’ αυτό και η ψηφοφορία που πραγματοποιήθηκε στη Βουλή στις 10 Αυγούστου δεν σηματοδοτεί μόνο μια συγκεκριμένη προοπτική για την επίλυση του ιστορικού στρατηγικού ζητήματος της Τουρκίας.Ταυτόχρονα, επαναφέρει τη συζήτηση τόσο για την προεδρική εκλογή όσο και για ένα νέο Σύνταγμα.

Η κοινοβουλευτική αριθμητική και τα σενάρια για Ερντογάν

Οι συσχετισμοί που διαμορφώθηκαν μετά την τελευταία ψηφοφορία και οι αριθμητικοί υπολογισμοί δείχνουν τις εξής δυνατότητες:

1. AKP + MHP + DEM: 277 + 46 + 56 = 379
Οι 379 ψήφοι ξεπερνούν το όριο των 360. Επομένως, επαρκούν είτε για την απόφαση πρόωρων εκλογών είτε για την παραπομπή μιας συνταγματικής τροποποίησης σε δημοψήφισμα.

2. AKP+ MHP + CHP: 277 + 46 + 45 = 368
Και οι 368 ψήφοι ξεπερνούν το όριο των 360. Επομένως, επαρκούν επίσης είτε για την απόφαση πρόωρων εκλογών είτε για την παραπομπή μιας συνταγματικής τροποποίησης σε δημοψήφισμα.

3. AKP + MHP + DEM + CHP: 277 + 46 + 56 + 45 = 424
Οι 424 ψήφοι ξεπερνούν το όριο των 400. Αυτό σημαίνει ότι θα ήταν αρκετές για την τροποποίηση του Συντάγματος με ψηφοφορία στη Βουλή, χωρίς να απαιτείται ούτε πρόωρη εκλογή ούτε δημοψήφισμα.

4. AKP + MHP + Yeni Parti: 277 + 46 + 91 = 414
Και οι 414 ψήφοι ξεπερνούν το όριο των 400 και, θεωρητικά, θα αρκούσαν για την τροποποίηση του Συντάγματος από τη Βουλή, χωρίς να χρειαστεί δημοψήφισμα.

Είναι προφανές ότι το 4ο ενδεχόμενο είναι, δεδομένης της σημερινής πολιτικής πόλωσης, εξαιρετικά αδύναμο. Ωστόσο, στην κοινοβουλευτική πολιτική δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κάθε αριθμητικός συσχετισμός που μπορεί να σταθεί στα χαρτιά έχει τη δική του πολιτική σημασία.

Αυτοί οι υπολογισμοί δεν σημαίνουν πως βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη τέτοιες πρωτοβουλίες. Δείχνουν, όμως, τις νέες δυνατότητες που έχουν πλέον διαμορφωθεί.

Δύο σημαντικές υπενθυμίσεις

Ένα σημαντικό στοιχείο είναι η θέση του Μεχμέτ Ουτσούμ, επικεφαλής νομικού συμβούλου του προέδρου Ερντογάν, σχετικά με τον χρόνο διεξαγωγής πρόωρων εκλογών. Ο Ουτσούμ έχει αναφέρει ως πιθανή ημερομηνία την 16η Απριλίου 2028, δηλαδή μόλις λίγες εβδομάδες πριν από τον Μάιο του 2028, οπότε κανονικά θα πρέπει να διεξαχθούν οι εκλογές. Η ημερομηνία αυτή συμπίπτει επίσης με την επέτειο του δημοψηφίσματος του 2017 για την εγκαθίδρυση του προεδρικού συστήματος.

Το δεύτερο στοιχείο αφορά το κόμμα DEM

Στους πολιτικούς κύκλους συζητείται ότι, σε περίπτωση συνταγματικής αλλαγής, το DEM θα ζητούσε από το AKP αλλαγές τουλάχιστον σε τρία άρθρα του Συντάγματος: τα άρθρα 42, 66 και 127. Ωστόσο, το ζήτημα αυτό δεν τέθηκε κατά τις συζητήσεις της Επιτροπής «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία».
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι το DEM έχει βγάλει από την ατζέντα του το ενδεχόμενο συνταγματικής αλλαγής. Το ίδιο ισχύει για το AKP και το MHP.

Εάν το ζήτημα ενός νέου Συντάγματος επανέλθει στην πολιτική ατζέντα, δεν θα πρέπει να προκαλέσει έκπληξη εάν η πρόταση των 100 άρθρων που είχε παρουσιάσει ο ηγέτης του MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, το 2021, αποτελέσει τη βάση της συζήτησης.

Στην πρόταση του Μπαχτσελί προβλεπόταν, μεταξύ άλλων, η διατήρηση ως αμετάβλητων των πρώτων τεσσάρων άρθρων του Συντάγματος, καθώς και η προστασία αρχών όπως η τουρκική ως επίσημη γλώσσα και η κοσμικότητα του κράτους.

Προβλεπόταν επίσης η δυνατότητα απομάκρυνσης των υπουργών μέσω ψήφου δυσπιστίας από τη Βουλή, ενώ ο αριθμός των αντιπροέδρων θα περιοριζόταν σε δύο και δεν θα διορίζονταν, αλλά θα αναδεικνύονταν μέσω εκλογής.

Ραψωδία με κατάληξη -ήριο. Η διάρθρωση του έργου και οι ρόλοι:

Το Διευθυντήριο: Οι απανωτές αποχωρήσεις που λαμβάνουν χώρα, μόλις από τους πρώτους δυο τρεις μήνες σύστασης του κόμματος “Ελπίδα για τη Δημοκρατία”, αναφέρονται  στην ύπαρξη ενός, μη εκλεγμένου με δημοκρατικές διαδικασίες, σκοτεινού πολιτικού συμβουλίου που λειτουργεί ως άτυπο διοικητήριο. Ευτυχώς που οι αποχωρούντες μπήκαν και τα είδαν από μέσα, γιατί “απέξω δεν φαινόταν τίποτα”… Τόσο αδιαφανές το σκοτάδι, τόσο πυκνή η ομίχλη που καλύπτει το Διευθυντήριο, που αποτελεί για όλους ένα μυστήριο.  

Το Εξιτήριο: Αφορά την πρώτη φάση του εγχειρήματος. Πριν σχηματιστεί το Διευθυντήριο. Τότε που ακόμα οργανωνόταν μια “Επιτροπή Σοφών”, που κι αν δημιουργήθηκε (χλωμό το βλέπω), δεν μακροημέρευσε, για να λειτουργήσει ως καθοδηγητήριο για το διοικητήριο. Αυτή η πρώτη φάση περιλαμβάνει την ομάδα όλων εκείνων των ρομαντικών, κινηματικών, ανατρεπτικών, αντισυστημικών, αντισυμβατικών κλπ. (εντός και εκτός εισαγωγικών), που έπασχαν από πολιτικές ονειρώξεις για έναν καλύτερο κόσμο, όπου το φίδι από την τρύπα δεν θα το βγάζει χέρι άλλου, αλλά η ίδια η κοινωνία χωρίς αναθέσεις. Είναι εκείνοι που είδαν στο θυσιαστήριο των Τεμπών την σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της αγανάκτησης του λαού και θα έφερνε την ενεργοποίηση της κοινωνίας, βγάζοντας την από την παθητικότητα και την αδράνεια, όχι μόνο για μια μέρα, σε μεγαλειώδη συλλαλητήρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (για την ομογένεια), αλλά συνολικά, με διάρκεια, με οργάνωση “από τα κάτω”, με πρόταγμα την αποκατάσταση της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας. Αυτούς τους χάσαμε πρώτους. Πριν ακόμα το εγχείρημα γίνει κόμμα, θεραπεύτηκαν εγκαίρως και πήραν Εξιτήριο. 

Το Εισιτήριο: Διαβάζουμε σε αγγελία που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο στην ιστοσελίδα και στις επιμέρους διαδικτυακές ομάδες του κόμματος: «Ενδιαφέρεσαι να είσαι υποψήφιος/α. Όσοι και όσες επιθυμούν να είναι υποψήφιοι/ες βουλευτές με το κίνημα “Ελπίδα για τη Δημοκρατία – Μαρία Καρυστιανού – Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών”, να αποστείλουν το βιογραφικό τους για αξιολόγηση.» Είναι να αναρωτιέται κανείς: Από ποιους διεξάγεται η αξιολόγηση; Έχει τμήμα HR το κόμμα; Μετά την εκτίμηση των βιογραφικών και την αξιολόγηση των προσόντων(;), το Διευθυντήριο θα σας ειδοποιήσει… Βέβαια, από ό,τι ξέρουμε οι πλέον “προσοντούχοι” απασχολούνται ήδη σε άλλες μεγάλες επιχειρήσεις (κόμματα με αποδεδειγμένη “επιχειρηματική” παρουσία στο χώρο), αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι φυντάνια θα προκύψουν αν ανακατέψεις τη δεξαμενή των υποψηφίων….   

Το διαβατήριο: Αν διέλθεις με επιτυχία την αμέσως προηγούμενη φάση και ακούσεις το περίφημο και πολυπόθητο “Προσλαμβάνεσαι!” παίρνεις διαβατήριο για να ταξιδέψεις προς τον τόπο που θα γίνεις υποψήφιος βουλευτής και από εκεί την πιθανότητα το διαβατήριο να γίνει ελατήριο και να σε εκτοξεύσει μέσα στο βουλευτήριο (όχι βέβαια για να βγάλεις κανά φράγκο, ούτε απλώς για να υλοποιήσεις το βουλευτικό σου όνειρο, όπως ο Κωνσταντάρας και η Ρένα Βλαχοπούλου στις σχετικές με το θέμα ταινίες), αλλά για να εκφράσεις τις “ελπίδες για δημοκρατία”, όσων σε ψήφισαν. 

Το αποχωρητήριο: Εδώ υπάρχει συνωστισμός! Παιδιά μην σπρώχνεστε, όλοι θα βγείτε! Σε αυτήν την ομάδα ρόλων, από που να το πιάσεις και που να το αφήσεις. Όλοι αυτοί που προσέτρεξαν να χωθούν σε ένα μόρφωμα που μέχρι να μπουν το αποκαλούσαν “κίνημα” σφυρίζοντας κλέφτικα και παριστάνοντας ότι δεν βλέπουν τι ισχύει, αφού μπήκαν στο κόμμα “Ελπίδα για τη Δημοκρατία – Μαρία Καρυστιανού – Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών” (τι όνομα!) συνειδητοποίησαν ότι λειτουργεί προσωποπαγώς, χωρίς ιδρυτικό συνέδριο, χωρίς εσωτερικές εκλογικές διαδικασίες, χωρίς σαφή διοικητικά όργανα. Άντε… Που το κατάλαβαν αυτό τα λαγωνικά μέσα σε δυο τρεις μήνες; Βουλωμένο γράμμα διαβάζουν! Η κοινωνία της φαιδράς πορτοκαλέας, με τα φαιδρά πολιτικά της μορφώματα μαϊμουδίζει στο τσίρκο Medrano της πολιτικής σκηνής.

Το “ποιος δουλεύει ποιον;”, αναδεικνύεται στο βαθύ πολιτικο-φιλοσοφικό ερώτημα των ημερών μας…  Οι “κουφοί” που “την τρίτη εννόησαν ότι πέθανε η γυναίκα τους”; Ή μήπως οι “αόμματοι” που δεν έβλεπαν τι συμβαίνει σαν τον Φωτόπουλο στη γνωστή ελληνική ταινία που γυάλιζε το μάτι του σαν πέρναγε φουστάνι, φωνάζοντας “Αόοοοομματος”, λειτουργώντας κατά το γνωστό: ελεήστε τυφλοί (ψηφοφόροι εν προκειμένω) τον ανοιχτομάτη (να γίνει κι αυτός παράγοντας); Ή μήπως αυτοί που με το “Μαζί σου Μαρία!”, καλλιέργησαν φαντασιώσεις μεγαλείου εθνοσωτήρα σε ένα πρόσωπο; Ή μήπως εκείνοι που βάφτισαν κίνημα ένα κόμμα (σαν οι διαφορές να είναι ασήμαντες, έως να μην υπάρχουν), κοροϊδεύοντας στα μούτρα εαυτούς και αλλήλους; Ή μήπως οι άλλοι που προσέτρεξαν να εισέλθουν, όταν οι δημοσκοπήσεις φούσκωναν κάτι που δεν υπήρχε συγκροτημένα; Ή μήπως ακόμα εκείνοι που φρόντισαν να εξέλθουν όταν το “στρίβειν δια της αποχωρήσεως” έγινε μόδα και έτσι μάθαμε και πολλά ονόματα ξεχασμένα κι από τους καταλόγους του ληξίαρχου; Όμοιος ομοίω αεί πελάζει; Δείξε μου το κόμμα σου να σου πω ποιος είσαι; Ο υποκριτής εθελοτυφλεί ή ο εθελότυφλος υποκρίνεται; Πόσα βαθυστόχαστα πολιτικο-φιλοσοφικά ερωτήματα μπορεί να αντέξει κανείς εν μέσω θερινής ραστώνης; 

Το κατηγορητήριο: Όλοι οι προαναφερθέντες αποχωρούντες προφανώς επιχειρηματολογούν για να εξηγήσουν την πράξη τους: Έλλειψη διαφάνειας στη λήψη αποφάσεων και στα πεπραγμένα του σκοτεινού Διευθυντηρίου. Απουσία δημοκρατικών διαδικασιών. Ανυπαρξία κινηματικών στοιχείων του κινηματοκομματοκινήματος κλπ. Όλοι αυτοί ήλθαν, είδαν (το φως το αληθινό, αφού έλαμψε η αλήθεια μπροστά στους οφθαλμούς τους) και απήλθαν εξαπολύοντας δριμύτατο κατηγορητήριο.

Το δικαστήριο: Όμως η Πρόεδρος του κόμματος, Μαρία Καρυστιανού δηλώνει ευθαρσώς: «Θα αντιμετωπίσουν νομικές συνέπειες, όσοι προσβάλλουν την “Ελπίδα”». Επομένως, προσοχή στο κατηγορητήριο γιατί  θα φέρει τους έχοντες αποχωρητήριο μπροστά στο δικαστήριο. 

Το απολυτήριο: Εδώ υπάγονται όσοι, αφού αποχώρησαν εν μέρει και άσκησαν δημόσια κριτική, τιμωρήθηκαν λαμβάνοντας απολυτήριο. “Κύριοι, ό,τι δώσατε, δώσατε. Μας κρατάτε πίσω κι εμείς θέλουμε να γίνουμε πολιτικό μεγαθήριο. Σας “ταχυδρομούμε”, επομένως, ξεσυγυρισμένο απολυτήριο”.

Το διαμονητήριο: Βεβαίως, από το έργο δεν θα μπορούσαν να λείπουν εκείνοι που κατά το γνωστό άσμα: “Μένουν κι επιμένουν δεν θα φύγουν κι ας τους αρρωσταίνει λίγο λίγο”. Δεν πήραν εξιτήριο. Δεν κατέθεσαν αποχωρητήριο. Δεν έλαβαν απολυτήριο. Διατηρούν ως κόρη οφθαλμού στωικά διαμονητήριο κι ας υφίστανται ένα διαρκές, βουβό μαρτύριο, για να μην προδώσουν το εκατομμύριο των ψηφοφόρων που άλλοτε έδιναν οι “large” δημοσκοπήσεις.  Ο ρόλος τους θολός. Το μέλλον τους αβέβαιο. Η θέση τους αδιευκρίνιστη. Αλλά άπαξ και βγάλεις διαμονητήριο δεν εγκαταλείπεις το εντευκτήριο, γιατί μέσα από αυτό μπορεί να κερδίσεις την ευκαιρία να τρυπώσεις στο Διευθυντήριο που θα σηκώσει ως μεγαθήριο τον αντισυστημικό χώρο στις πλάτες του. 

Το ντελίριο: Αυτή η ομάδα εμπίπτει στη δικαιοδοσία της επαγγελματικής και εξειδικευμένης ψυχολογικής ανάλυσης και υποστήριξης. Όλοι όσοι περιλαμβάνονται σε αυτήν έπαθαν αρχικά ντελίριο με την “αρχετυπική μητέρα Μαρία Καρυστιανού”, που ως “δοχείο πόνου” θα πάρει, θα δώσει και θα σώσει. Μετά ξαφνικά, σίγησαν. Σαν τον κάβουρα τον απατημένο (άλλο πασίγνωστο άσμα), άφησαν την Μητέρα, (το Σύμβολο ντε), να πάρει “τον κακό το δρόμο” και να απαχθεί από “σπάρους ξενύχτηδες στη Ραφήνα” και το “ρήγμα στα θεμέλια της κοινωνίας και του συστήματος” να γίνει ρήγμα στη σχέση τους. Και επειδή “οι χωρισμένοι δεν γιορτάζουνε ποτέ”, όπως τραγούδαγε η αοιδός Άντζελα Δημητρίου, στο ντελίριο έπεσε σιωπητήριο (αλλά και αποσιωπητήριο των όσων έγραφαν και δήλωναν κατά την περίοδο που βίωναν οργιώδες ντελίριο). Μόνο όταν οι “σπάροι” άρχισαν να καταθέτουν αποχωρητήριο και να λαμβάνουν απολυτήριο, οι “απατημένοι” (αλλά όχι εξαπατημένοι) “κάβουρες” ξαναβρήκαν την μιλιά που τους έκλεψαν οι ξωθιές, που ως γνωστό, δεν αφήνουν χώρο για “συναισθήματα” στο πολιτικό εντευκτήριο.  

Γιατί «η κατάσταση είναι απελπιστική, αλλά όχι σοβαρή», όπως έγραφε ο Φρέντυ Γερμανός, και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται. Και οι αιτίες που ο λεγόμενος “αντισυστημικός” χώρος θα σημάνει σιωπητήριο πρέπει να διερευνηθούν με τη δέουσα αγωνία, επιτακτικότητα και σοβαρότητα που η ηθοποιός Άννα Παναγιωτοπούλου έθετε το ερώτημα: “Ποια πήγε κι άπλωσε τα ρούχα στην ταράτσα; Ε; Ε;” Ευτυχώς υπάρχουν τα συστημικά ΜΜΕ να σε καλούν για “αντισυστημικό” ξεκατίνιασμα τώρα που έκλεισαν οι ταράτσες και οι νοικοκυρές απλώνουν τα ρούχα στις απλώστρες…..    

Καταληκτική υποσημείωση: Όσοι αισθανθούν πως στη διάρθρωση του παραπάνω σεναρίου της επιθεώρησης “Ήλθον, Είδον, Απήλθον” κάπου υπάγονται και αναγνωρίσουν στους ρόλους κάπου τον εαυτό τους να είναι σίγουροι πως καμία ομοιότητα με την πραγματικότητα δεν υπάρχει. Αν πάρουν κάτι προσωπικά… Πλανώνται πλάνην οικτράν! 

Η διώρυγα έμεινε κλειστή για 8 χρόνια και στη διάρκεια αυτής της περιόδου οι πλοιοκτήτες δεξαμενοπλοίων ανέπτυξαν εναλλακτικές διαδρομές και κατασκεύασαν όλο και μεγαλύτερα πλοία για να μεγιστοποιήσουν τις οικονομίες κλίμακας. Αυτό προκάλεσε τη στροφή προς τα VLCC (Very Large Crude Carriers) και τα ULCC (Ultra Large Crude Carriers). Όταν τελικά άνοιξε ξανά η διώρυγα του Σουέζ, αυτά τα μεγάλα πλοία δεν μπορούσαν να διέλθουν λόγω των περιορισμών μεγέθους της διώρυγας, καθιστώντας μόνιμες πολλές από τις αλλαγές στους εμπορικούς δρόμους.

Το ίδιο διάστημα η Αίγυπτος και τα κράτη του Κόλπου επεξεργάστηκαν ένα σχέδιο για την κατασκευή ενός αγωγού 320 χιλιομέτρων που θα συνέδεε την Ερυθρά Θάλασσα με τη Μεσόγειο. Ωστόσο, μόλις το 1974, μετά το εμπάργκο πετρελαίου που προκάλεσε ο πόλεμος του Γιομ Κιπούρ, ξεκίνησε η κατασκευή του αγωγού Σουέζ-Μεσογείου (Sumed).

Το 1977, τη χρονιά που τέθηκε σε λειτουργία ο Sumed, η Mobil ανακοίνωσε σχέδια για την κατασκευή ενός αγωγού μήκους 1.200 χιλιομέτρων που θα διέσχιζε  τη Σαουδική Αραβία, από τις μεγάλες εγκαταστάσεις πετρελαιοπηγών  Ghawar κοντά στον Περσικό Κόλπο μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα. Η κατασκευή του αγωγού Ανατολής-Δύσης, που ολοκληρώθηκε το 1981, επιταχύνθηκε από το ξέσπασμα του πολέμου Ιράν-Ιράκ το προηγούμενο έτος.

Τώρα, μετά τον αποκλεισμό του Στενού του Ορμούζ λόγω του πολέμου και την εγκλωβισμό εκατοντάδων πλοίων στον Περσικό, οι παραγωγοί πετρελαίου στη Μέση Ανατολή ξεκίνησαν να αναζητούν νέους «δρόμους» για την προώθηση του «μαύρου χρυσού» στις αγορές.

Οι επτά αγωγοί

Το γεγονός ότι ο υφιστάμενος αγωγός Δύσης-Ανατολής των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων προς τον Κόλπο του Ομάν και ο αγωγός Ανατολής-Δύσης της Σαουδικής Αραβίας προς την Ερυθρά Θάλασσα λειτούργησαν ως κρίσιμες βαλβίδες «εκτόνωσης» για την αγορά πετρελαίου κατά τη διάρκεια του πολέμου έδωσε την… κατεύθυνση των αναζητήσεων.

Έτσι, ξεκίνησαν να κατασκευάζονται ή να εξετάζονται επτά έργα αγωγών που θα παρακάμπτουν το Στενό του Ορμούζ. Αυτό θα επέκτεινε την χωρητικότητα των αγωγών στη Μέση Ανατολή ώστε να καλύπτεται περισσότερο από το 60% του όγκου εξαγωγών πετρελαίου των κρατών του Κόλπου πριν από τον πόλεμο μέχρι το τέλος του 2028, σύμφωνα με την Goldman Sachs. Ωστόσο, οι αγωγοί είναι εξίσου ευάλωτοι σε ασύμμετρες επιθέσεις, χαμηλού κόστους, με τα δεξαμενόπλοια, που διέρχονται από το Ορμούζ, ανέφεραν οι αναλυτές. Ανάμεσα σε αυτά τα επτά έργα, όπως μετέδωσε το αμερικανικό δίκτυο CNBC είναι:

1. Η ανακατασκευή ενός αγωγού πετρελαίου, από τη βόρεια πόλη του Κιρκούκ μέσω της Συρίας προς τη Μεσόγειο Θάλασσα, που προσπαθεί να κάνει το Ιράκ, ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός του ΟΠΕΚ, με την υποστήριξη των ΗΠΑ.

Να σημειωθεί ότι ο αποκλεισμός του  Ορμούζ έχει πλήξει, ιδιαίτερα, το Ιράκ, επειδή κάνει εξαγωγές κυρίως μέσω της νότιας πόλης- λιμάνι της Βασόρας με περιορισμένες εναλλακτικές λύσεις. Όπως μετέδωσε το πρακτορείο Reuters το Ιράκ και η Τουρκία υπέγραψαν μια 12μηνη προσωρινή συμφωνία μεταφοράς αργού πετρελαίου για τη διατήρηση και την αύξηση των ροών μέσω του υπάρχοντος δικτύου προς το μεσογειακό λιμάνι Τσεϊχάν της Τουρκίας. Επίσης, η Τουρκία πρότεινε την επέκταση του υπάρχοντος αγωγού Κιρκούκ- Τσεϊχάν μέχρι τις νότιες πετρελαιοπηγές στη Βασόρα.

1. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα σχεδιάζουν να διπλασιάσουν την εξαγωγική τους ικανότητα εκτός Ορμούζ με την ολοκλήρωση ενός δεύτερου αγωγού προς το λιμάνι της Φουτζέιρα στον Κόλπο του Ομάν. 
2. Η Σαουδική Αραβία εξετάζει το ενδεχόμενο επέκτασης του αγωγού της προς την Ερυθρά Θάλασσα κατά 2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, δήλωσαν στο Reuters την περασμένη εβδομάδα άτομα που γνωρίζουν το θέμα.

Αγωγοί αντί Ορμούζ; Η νέα ενεργειακή γεωπολιτική στον Κόλπο

Με αυτά τα έργα η χωρητικότητα των αγωγών στην περιοχή θα μπορούσε να αυξηθεί σε περισσότερα από 14 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα μέχρι το τέλος του 2028, ανέφεραν οι αναλυτές της Goldman Sachs. Αυτό αντιστοιχεί σε περισσότερο από το 60% του προπολεμικού όγκου εξαγωγών των επτά κρατών του Κόλπου, ύψους 23 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα, ανέφεραν.

Ωστόσο, οι αγωγοί αποτελούν περισσότερο μια γεωπολιτική προστασία έναντι των διαταραχών στο Ορμούζ παρά μια αντικατάσταση του στενού, δήλωσε η Jennifer Li, γεωπολιτική αναλύτρια στην εταιρεία συμβούλων ενέργειας Rystad. Τα κράτη του Κόλπου πρέπει να διαφοροποιήσουν τις οδούς εξαγωγής τους όσο το δυνατόν περισσότερο, αλλά οι αγωγοί είναι ευάλωτοι, δήλωσε η Li. Αυτό φάνηκε, ξεκάθαρα, τον περασμένο Απρίλιο, καθώς όταν το Ιράν έπληξε έναν σταθμό άντλησης στον αγωγό της Σαουδικής Αραβίας προς την Ερυθρά Θάλασσα μείωσε την απόδοση κατά 700.000 βαρέλια την ημέρα.

«Το πρόβλημα δεν είναι η πλωτή οδός», δήλωσε ο Μπομπ ΜακΝάλι, ιδρυτής της Rapidan Energy, στην εκπομπή «Power Lunch» του CNBC τη Δευτέρα. «Είναι ότι το Ιράν μπορεί να χρησιμοποιήσει όπλα για να επιτεθεί σε εγκαταστάσεις φόρτωσης, αντλιοστάσια, τους τελικούς σταθμούς, αυτούς τους τερματικούς σταθμούς και τις μονάδες αποθήκευσης αυτών των αγωγών».

Αυτή η κινητικότητα σε συνδυασμό με την αβεβαιότητα για την κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ για τη ναυσιπλοΐα, την επιβολή τελών ή όχι, οδηγεί σε ένα συμπέρασμα: Η «επόμενη μέρα» του πολέμου στο Ιράν θα έχει φέρει πολλές αλλαγές στον χώρο των μεταφορών και της ενέργειας! Προς το καλύτερο ή το χειρότερο μένει να φανεί…..

Στην Ισλανδία το φαινόμενο της έκλειψης ήταν ορατό στο 100% περίπου στις 20:45 (ώρα Ελλάδας) και στην Ισπανία περίπου στις 21:30 (τοπική ώρα 20:30). Φωτογραφίες από την Ελβετία, την Πορτογαλία και την Τσεχία.

Τσέχοι με ειδικά και μη ειδικά γυαλιά βλέπουν την μερική έκλειψη

Βίντεο της ΝΑΣΑ

Με υψωμένες τις γροθιές και ένα λαμπερό χαμόγελο, ο Απόστολος Σίσκος ανέβηκε στο δεύτερο πιο ψηλό σκαλί του βάθρου στην απονομή των 200μ. ύπτιο, στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Υγρού Στίβου του Παρισιού.

Την απονομή του ασημένιου μεταλλίου στον Σίσκο έκανε ο Σπύρος Καπράλος, ενώ να αναφέρουμε ότι το χρυσό μετάλλιο παρέλαβε ο Ούγγρος Χούμπερτ Κος (1:53.08) και το χάλκινο ο Ιταλός Τόμας Τσεκόν (1:53.96).  Συγκλονιστικός και στις δηλώσεις του ο Απόστολος Σίσκος τόνισε πως : «Είχα στο μυαλό μου όλη την Ελλάδα, ήθελα να φέρω το μετάλλιο στη χώρα».

🥈 Σίσκος: «Το βλέμμα είναι ήδη στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2028»

🇬🇷 Ο Απόστολος Σίσκος κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 200μ. ύπτιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κολύμβησης του Παρισιού, σημειώνοντας παράλληλα νέο πανελλήνιο ρεκόρ.

🎯 Στις πρώτες του δηλώσεις μετά τη μεγάλη… pic.twitter.com/itNbSuCaMM

— TA NEA (@ta_nea) August 12, 2026

Ο Απόστολος Σίσκος έχει σημειώσει πολλές μεγάλες επιτυχίες στην καριέρα του. Η αμέσως προηγούμενη κορυφαία του διάκριση σε επίπεδο Ανδρών ήταν το ασημένιο μετάλλιο στα 200μ. ύπτιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Βελιγραδίου το 2024. Οι πιο σημαντικές διακρίσεις και ιστορικές του επιδόσεις περιλαμβάνουν:
Μάιος 2026: Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Acropolis Swim Open στα 200μ. ύπτιο με χρόνο 1:54.12, που ήταν τότε η κορυφαία επίδοση στον κόσμο για το 2026. Παράλληλα, έκανε πανελλήνιο ρεκόρ στα 200μ. πεταλούδα (1:56.13).
Ιούνιος 2025: Αναδείχθηκε Πρωταθλητής Ευρώπης Κ23 (χρυσό μετάλλιο) στα 200μ. ύπτιο στο Σαμορίν της Σλοβακίας.
Φεβρουάριος 2024: Κατέλαβε την 6η θέση στον κόσμο στον τελικό των 200μ. ύπτιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου στην Ντόχα.
Αύγουστος 2024: Κατετάγη 14ος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού στο ίδιο αγώνισμα.

Ειδικότερα, ο Δήμαρχος ζήτησε:

* Να διερευνηθούν άμεσα και σε βάθος τα αίτια που προκάλεσαν τις επτά ταυτόχρονες βλάβες.
* Να δοθούν συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες απαντήσεις σχετικά με τις συνθήκες που οδήγησαν στην ταυτόχρονη εκδήλωσή τους.
* Να καταρτιστεί και να εφαρμοστεί συγκεκριμένο σχέδιο πρόληψης, με στόχο τον περιορισμό του κινδύνου επανάληψης αντίστοιχων περιστατικών.
* Να ολοκληρωθούν άμεσα, με ασφάλεια και ποιοτικά, οι εργασίες αποκατάστασης των βλαβών, καθώς και των τομών που έχουν πραγματοποιηθεί στους δρόμους της πόλης.

Η εύρυθμη λειτουργία του δικτύου ύδρευσης αποτελεί βασική προϋπόθεση για την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της Καλλιθέας. Παράλληλα, η άμεση και ποιοτική αποκατάσταση των δρόμων μετά τις εργασίες αποτελεί ζήτημα προστασίας του δημόσιου χώρου και ασφάλειας για πεζούς και οδηγούς.

Ο Δήμος Καλλιθέας παρακολουθεί στενά την εξέλιξη του θέματος και βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με τους αρμόδιους φορείς, διεκδικώντας την άμεση επίλυση των προβλημάτων και τη λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για την αποφυγή αντίστοιχων περιστατικών στο μέλλον.

Ο Δήμος Καλλιθέας θα ενημερώνει υπεύθυνα και τακτικά τους πολίτες για την πορεία των εργασιών, τις απαντήσεις των αρμόδιων φορέων και τις ενέργειες που θα ακολουθήσουν.

Ρελέ και ηλεκτροπληξία

Ο δήμαρχος κατέθεσε ήδη και είπε πως το 2024 υπήρχε ρελέ όταν ήλεγξε την εγκατάσταση, αλλά η μητέρα κατέθεσε πως πλέον δεν υπήρχε ρελέ ασφαλείας. Δεν γνωρίζουμε αν το ήξερε ή αν το συμπέρανε εκ του αποτελέσματος. Το ρελέ είναι υποχρεωτικό από το 2006 και τότε είχε δοθεί παράταση τριών ετών για παλαιότερα σπίτια. Με το ρελέ σε κάθε τυχόν διαρροή πέφτει αμέσως η ασφάλεια και διακόπτεται η παροχή ρεύματος σε όλο το σπίτι. Μερικές φορές, επειδή στα παλιά σπίτια η ασφάλεια πέφτει συχνά, κάποιοι προτιμούν να βγάζουν το ρελέ. Ο δήμαρχος αφήνει να εννοηθεί ότι αφού υπήρχε (κατά δήλωσή του) ρελέ το 2024, ίσως αφαιρέθηκε εν συνεχεία από άλλο ηλεκτρολόγο.

Το σπίτι όπου συνέβη το περιστατικό έχει σφραγιστεί από την Αστυνομία και στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται πλέον η ηλεκτρολογική εγκατάσταση και ειδικότερα ο θερμοσίφωνας, αν και ελέγχονται όλες οι συσκευές του σπιτιού.

Η σορός του 17χρονου μεταφέρεται από την Κίμωλο στον Πειραιά, όπου αναμενόταν να γίνει σήμερα η νεκροψία-νεκροτομή. Τα ευρήματα του ιατροδικαστή ίσως ρίξουν περισσότερο φως στην αιτία θανάτου και στην πορεία που ακολούθησε το ρεύμα μέσα στο σώμα του άτυχου παιδιού κατά την ηλεκτροπληξία.

Ο δήμαρχος Κιμώλου, Κωνσταντίνος Βεντούρης, που με την ιδιότητα του ηλεκτρολόγου υπέγραψε το πιστοποιητικό καταλληλότητας (ΥΔΕ) για την ηλεκτρολογική εγκατάσταση του συγκεκριμένου σπιτιού το 2024, δηλώνει συντετριμμένος, αλλά και αθώος. Επιβεβαίωσε ότι είχε ελέγξει ο ίδιος το οίκημα και είχε υπογράψει το σχετικό πιστοποιητικό ασφαλείας όταν προ διετίας ειχε ξανά πρόβλημα ι θερμοσίφωνας του σπιτιού. Ισχυρίζεται σθεναρά ότι κατά τη στιγμή που ο ίδιος πραγματοποίησε τον τεχνικό έλεγχο, το ρελέ διαφυγής υπήρχε κανονικά στον πίνακα και η εγκατάσταση πληρούσε τις απαραίτητες προδιαγραφές ασφαλείας.

Αφήνει να εννοηθεί ότι αν διαπιστωθεί η απουσία του ρελέ τώρα, αυτό μπορεί να οφείλεται σε μεταγενέστερη αφαίρεση, παράκαμψη (γέφυρα) ή βλάβη του μηχανισμού, για την οποία ο ίδιος δεν είχε γνώση ούτε ευθύνη μετά την παράδοση του πιστοποιητικού. Εάν η πραγματογνωμοσύνη δείξει ότι το πιστοποιητικό εκδόθηκε χωρίς να πληρούνται οι νόμιμες προδιαγραφές ασφαλείας ή ότι το ρελέ αφαιρέθηκε εν συνεχεία, η υπόθεση θα πάρει τον δρόμο της δικαιοσύνης για την απόδοση ποινικών ευθυνών.

Την διακομματική πρωτοβουλία ανέλαβαν ο Δημοκρατικός βουλευτής Μπραντ Σνάιντερ και ο Ρεπουμπλικάνος συνάδελφος του Γκας Μπιλιράκης, οι οποίοι απευθύνονται στον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και στον επικεφαλής της Αναπτυξιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (DFC), Μπεν Μπλακ. Την επιστολή συνυπογράφουν οι βουλευτές Τζέικ Όκινκλος, Νταν Γκόλντμαν, Κρεγκ Γκόλντμαν και Χέιλι Στίβενς.

«Η Ανατολική Μεσόγειος θα διαδραματίσει ζωτικής σημασίας ρόλο ως πύλη προς τον IMEC και ο Great Sea Interconnector αποτελεί βασικό στρατηγικό έργο υποδομής, κεντρικό για την ανάπτυξη του διαδρόμου», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι Αμερικανοί νομοθέτες στην επιστολή τους.

Όπως υποστηρίζουν, η Ουάσιγκτον έχει σαφές συμφέρον από την ανάπτυξη υποδομών που θα ενισχύουν τους εταίρους της, θα διαφοροποιούν τις ενεργειακές οδούς και θα εμβαθύνουν την περιφερειακή συνεργασία. Παράλληλα, παρουσιάζουν τέτοιου είδους έργα ως εναλλακτική απέναντι σε υποδομές που ελέγχονται από στρατηγικούς ανταγωνιστές των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η διασύνδεση με Κύπρο

Σύμφωνα με την επιστολή, η διασύνδεση των δικτύων της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ θα δημιουργήσει έναν ενεργειακό άξονα μεταξύ βασικών εταίρων των ΗΠΑ. Οι βουλευτές επισημαίνουν ιδιαίτερα ότι το έργο θα συμβάλει στην άρση της ενεργειακής απομόνωσης της Κύπρου, θα ενισχύσει την ασφάλεια εφοδιασμού του Ισραήλ και θα επιτρέψει αμφίδρομες ροές ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ της Ευρώπης και της Ανατολικής Μεσογείου.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η αναφορά των νομοθετών στις γεωπολιτικές δυσκολίες που συνοδεύουν την ολοκλήρωση του έργου. Στο τέλος της επιστολής ζητούν από την κυβέρνηση Τραμπ διαβαθμισμένη ενημέρωση προκειμένου να συζητήσουν τις «γεωπολιτικές προκλήσεις» που αφορούν την ολοκλήρωσή του.

Οι συντάκτες της επιστολής εντάσσουν παράλληλα τον GSI στο ευρύτερο πλαίσιο του Eastern Mediterranean Gateway Act, της διακομματικής νομοθετικής πρωτοβουλίας που εισήγαγαν οι Σνάιντερ και Μπιλιράκης τον Μάιο του 2025. Το νομοσχέδιο αναγνωρίζει την Ανατολική Μεσόγειο ως βασική πύλη του IMEC και περιλαμβάνει ρητή αναφορά στον Great Sea Interconnector μεταξύ των ενεργειακών υποδομών που μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για τη σύνδεση της Ινδίας και του Κόλπου με την Ευρώπη.

Η πρωτοβουλία έχει ήδη εγκριθεί σε επίπεδο Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, ενώ αντίστοιχη πρόοδος έχει σημειωθεί και στη Γερουσία, ενισχύοντας τη διακομματική διάσταση της προσπάθειας για μεγαλύτερη αμερικανική εμπλοκή στην Ανατολική Μεσόγειο.

Υπό αυτό το πρίσμα, οι νομοθέτες παρουσιάζουν το έργο ως τμήμα μιας ευρύτερης αρχιτεκτονικής που συνδέει την ενεργειακή ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου, τον IMEC και τον γεωοικονομικό ανταγωνισμό των Ηνωμένων Πολιτειών με άλλες μεγάλες δυνάμεις.

Ο Ερντογάν δήλωσε ότι η ύπαρξη ενός κυρίαρχου παλαιστινιακού κράτους υπονομεύεται από το Ισραήλ και ότι η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί να αγνοεί ούτε να παραμένει αδιάφορη απέναντι στην κατάσταση.

Ο Τούρκος πρόεδρος κατηγόρησε την ισραηλινή κυβέρνηση Νετανιάχου ότι επιδιώκει να «αφαιρέσει την Παλαιστίνη από την ατζέντα» της διεθνούς κοινότητας.

«Η κυβέρνηση Νετανιάχου επιδιώκει να απομακρύνει την Παλαιστίνη από την κοινή ατζέντα της ανθρωπότητας, εκμεταλλευόμενη το χάος και τις νέες συγκρούσεις στην περιοχή», δήλωσε ο Ερντογάν, προσθέτοντας: «Δεν θα τα καταφέρουν».

Ο Ερντογάν δήλωσε ότι η Τουρκία αντιτίθεται σθεναρά σε αυτό που χαρακτήρισε προκλήσεις με στόχο την αλλαγή του υφιστάμενου καθεστώτος στο τέμενος Αλ-Άκσα, καθώς και στους άλλους ισλαμικούς και χριστιανικούς ιερούς τόπους στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Παράλληλα, καταδίκασε τη συνέχιση, από την πλευρά του Ισραήλ, παράνομων ενεργειών στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

«Η υποστήριξη προς την Παλαιστίνη αποτελεί κοινή ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας, και ιδιαίτερα του μουσουλμανικού κόσμου», δήλωσε ο Ερντογάν, σύμφωνα με δηλώσεις μετά τη συνάντηση.

Η Παλαιστίνη χαιρετίζει τη Συμφωνία της Μέκκας

Ο Ερντογάν υπογράμμισε επίσης την ανάγκη να δημιουργηθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την ανοικοδόμηση της Γάζας και να διασφαλιστεί η ασφάλεια στον παλαιστινιακό θύλακα.

Τόνισε ότι η Τουρκία θα συνεχίσει τις προσπάθειές της για τη στήριξη του παλαιστινιακού λαού και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του, επισημαίνοντας ότι μια βιώσιμη διευθέτηση θα πρέπει να διατηρεί ζωντανή την προοπτική δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους.

Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς βρέθηκε στην Άγκυρα για επίσημη επίσκεψη, καθώς η Τουρκία συνεχίζει τις διπλωματικές της για το Παλαιστινιακό, αλλά και για το μέλλον της Γάζας.

Ο Αμπάς χαρακτήρισε τη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας «πολύ σημαντική», εκφράζοντας την ελπίδα ότι θα αποτελέσει αφετηρία για τη διασφάλιση της σταθερότητας και της ασφάλειας στην περιοχή.

Παράλληλα, ευχαρίστησε τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν και την «αδελφική Τουρκία» για τη στήριξή τους στο παλαιστινιακό.

Από την ίδρυση της, η οργανωμένη ελληνική παροικία στην Αμερική περιστρεφόταν γύρω από την Εκκλησία, που υπήρξε ο πυρήνας της, χωρίς όμως να έχουν ιδρυθεί και άλλοι μεγάλοι θεσμοί, όπως αυτόνομες κοινότητες, που θα ενίσχυαν τον πλουραλισμό και θα λειτουργούσαν ως θεσμικό αντίβαρο, όπως συνέβη και σε άλλες ελληνικές παροικίες ανά την υφήλιο.

Στο παρελθόν, η τοπική Εκκλησία ανέδειξε χαρισματικούς ηγέτες, όπως οι Αρχιεπίσκοποι Αθηναγόρας και Ιάκωβος, οι οποίοι, χάρη στην δυναμική προσωπικότητά και τα έκτακτα χαρίσματά τους, έγιναν μπροστάρηδες και φυσικοί ηγέτες της ομογένειας. Υπό την καθοδήγησή τους, θεραπεύτηκε ο διχασμός μεταξύ βασιλικών και βενιζελικών που διαιρούσε την Ομογένεια, οργανώθηκε μεγαλειώδης αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στην Ελλάδα την περίοδο της γερμανικής κατοχής και διαδραματίστηκαν δυναμικές παρεμβάσεις για εθνικά θέματα, όπως το Κυπριακό, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, το Σκοπιανό, κτλ.

Οι καιροί αλλάζουν, όμως, όπως και η στόφα των ποιμεναρχών… Με το Φανάρι να καθίσταται ολοένα και πιο ευάλωτο απέναντι στο αυταρχικό τουρκικό κράτος λόγω εμφανούς λειψανδρίας και μεγάλης έλλειψης γηγενούς ποιμνίου στην Τουρκία και κάποιοι επισπεύδοντες ιεράρχες να επιδιώκουν να κερδίσουν την εύνοια των τουρκικών αρχών με το μάτι τους στραμμένο στην επόμενη μέρα, εν τοις πράγμασι, η ελευθερία έκφρασης των ιεραρχών του Οικουμενικού Θρόνου είναι, ως ένα βαθμό, περιορισμένος (χωρίς ωστόσο η θεωρία αυτή να εξηγεί την παρρησία με την οποία εκφραζόταν ο μακαριστός Ιάκωβος).

ΗΠΑ: Γιατί η ελληνική ομογένεια έχει αδύναμο λόμπι

Ο προβεβλημένος ρόλος της Εκκλησίας είναι απόλυτα δικαιολογημένος μέσα στο ελληνικό κοσμοσύστημα και είναι δύσκολο να τον αμφισβητήσει κανείς. Η ίδρυση μιας τοπικής ενορίας συγκαταλεγόταν ανάμεσα στις πρώτες προτεραιότητες των νεηλύδων Ελλήνων, όπου και αν μετανάστευαν (μαζί, φυσικά, με την ίδρυση ελληνικών σχολείων, την κρίσιμη σημασία των οποίων η Αρχιεπισκοπή Αμερικής δεν δείχνει να κατανοεί πλήρως ή να στηρίζει με όλες τις δυνάμεις της).

Αλλά ακόμα και σε παλαιότερες εποχές, είτε σε περιοχές υπό Οθωμανική κυριαρχία είτε σε ελεύθερες κοινωνίες της Ευρώπης, η Εκκλησία πλαισιωνόταν θεσμικά από αυτοδιαχειριζόμενες κοινότητες, όπου δρούσαν ως παράγοντες εθνικοί ευεργέτες, βιομήχανοι, έμποροι, διανοούμενοι μαζί με ανθρώπους του καθημερινού μόχθου.

Ανάμεσα στα παραδείγματα συμπεριλαμβάνονται οι δυναμικές ελληνικές κοινότητες της Αλεξάνδρειας και άλλων πόλεων της Αιγύπτου, της Βενετίας και πολλών Ευρωπαϊκών αστικών κέντρων. Ενδεικτικά, οι Έλληνες της Οδησσού διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην προετοιμασία της Επανάστασης του 1821 μέσα από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας.

Aυτός ο ποικιλόμορφος και πολλαπλός διοργανωτικός πλουραλισμός δεν αναπτύχθηκε ποτέ στις ΗΠΑ, εν πολλοίς εξαιτίας του οργανωτικού μοντέλου που ακολουθήθηκε. Τα συγκριτικά λίγα ημερήσια ελληνικά σχολεία που λειτουργούν στις ΗΠΑ διοικούνται σχεδόν αποκλειστικά από ενορίες, με μη εκκλησιαστικούς οργανισμούς να αποποιούνται σχεδόν κάθε ευθύνη που θα αναλογούσε σε κάποιον ενδιαφερόμενο παράγοντα. Το ίδιο ισχύει και για άλλες συλλογικές πρωτοβουλίες, όπως κοινωφελή ιδρύματα (γηροκομεία, πανεπιστήμια, βιβλιοθήκες, κτλ). Συνεπώς, γιατί να είναι διαφορετικά τα πράγματα στο λεγόμενο “ελληνικό λόμπι”;

Έχει δίκιο ο κ. Παπαχελάς όταν τονίζει την συγκριτικά αδύναμη αντίδραση των δυνάμεων της ομογένειας τον περασμένο μήνα, όταν οι αμερικανοεβραϊκές οργανώσεις ανέλαβαν το κυριότερο βάρος στην μάχη που δόθηκε για να παραμείνει σε ισχύ ο αποκλεισμός της Τουρκίας από την απόκτηση αεροσκαφών F-35.

Κάποιοι ομογενείς πολιτικοί, όπως η ομοσπονδιακή βουλευτής Ντίνα Τάιτους, κατέβαλαν γενναίες προσπάθειες να αντιταχθούν στην ύψους $700 εκατομμυρίων πώληση κινητήρων στην Τουρκία για το νέας γενιάς πολεμικό αεροσκάφος KAAN που σχεδιάζει, αλλά η πρότασή της τελμάτωσε στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Βουλής, ενώ απουσίαζε παρόμοια νομοθετική πρωτοβουλία στην Γερουσία, γεγονός που επέτρεψε την κυβέρνηση Τραμπ να ολοκληρώσει την συμφωνία με την Τουρκία εκμεταλλευόμενη το βραχύ παράθυρο 15 ημερών που είχε στην διάθεσή της η νομοθετική εξουσία για να εμποδίσει την πώληση.

Η Ελλάδα χρειάζεται αυτόφωτο λόμπι στην Ουάσινγκτον

Προς το παρόν, η υποβόσκουσα αντιπαλότητα μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ βαίνει προς το συμφέρον της Ελλάδας, καθώς το αμερικανοεβραϊκό λόμπι χρησιμοποιεί όλες τις δυνάμεις που έχει στην διάθεσή του να εμποδίσει τον περαιτέρω εξοπλισμό της Άγκυρας με αμερικανικά όπλα για να αποτρέψει την ανατροπή του ισοζυγίου ισχύος στην περιοχή. Διαφορετικά, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των οργανώσεων που αναφέρει ο κ. Παπαχελάς (π.χ. HALC, National Hellenic Society), η πίεση που ακούν θα ήταν απίθανη να επηρέαζε την διαμόρφωση της αμερικανικής πολιτικής από μόνη της.

Η συνεργασία με άλλους οργανισμούς, όπως αυτές των Εβραίων και Αρμενίων της Αμερικής είναι επιθυμητή και επικεδρής υπό την προϋπόθεση ότι όλες οι πλευρές μοιράζονται κοινά συμφέροντα, όμως τόσο η Αθήνα όσο και η Ομογένεια των ΗΠΑ δεν μπορούν να βασίζονται αποκλειστικά σε ξένες εξωκοινοτικές οργανώσεις για να προωθήσουν την ατζέντα τους. Θα πρέπει να γίνουν και οι ομογενειακοί οργανισμοί αυτόφωτοι και αυτό αποτελεί ωρίμανση, σοβαρότητα και μεθοδική, επιτελική σκέψη από όλες τις πλευρές. Άλλωστε, στο τέλος του άρθρου του, ο κ. Παπαχελάς επισημαίνει ότι δεν αξιοποιήθηκε η κατά γενική ομολογία επιτυχημένη ομιλία του Έλληνα πρωθυπουργού στο Κογκρέσο κατά την τελευταία επίσημη επίσκεψή του στις ΗΠΑ εξαιτίας ανεπαρκούς στρατηγικού σχεδιασμού.

Μάλιστα, επικαλούμενος παρατηρήσεις ξένων, αναφέρει ότι αρκετοί ομογενείς παράγοντες «ξοδεύουν περισσότερο χρόνο να κάνουν λόμπι ο ένας εναντίον του άλλου, παρά για τα ζητήματα που ενδιαφέρουν την Ελλάδα». Για τους παροικούντες εν Ουασινγκτόνι και Νέα Υόρκη, είναι κοινό μυστικό ότι η κούφια αυτοπροβολή και η εμμονική ενασχόληση με ανούσιες κοσμικές εκδηλώσεις αποτελεί συστημικό πρόβλημα, τόσο εντός, όσο και εκτός των κόλπων της Εκκλησίας.

Η Αθήνα θα πρέπει να αναδείξει και συνεργαστεί με μια νέα γενιά προσοντούχων ομογενών για να μεταρρυθμίσουν από κοινού ένα οργανωτικό μοντέλο που έχει αλλάξει ελάχιστα εδώ και έναν αιώνα και αδυνατεί να παραγάγει τα αποτελέσματα που αξίζουν στην Ελλάδα και στην ελληνική διασπορά.