Χθες το βράδυ Ουάσινγκτον και Τεχεράνη συμφώνησαν σε εκεχειρία δύο εβδομάδων και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το Ιράν δεσμεύθηκε να διασφαλίσει τον ασφαλή διάπλου των Στενών του Ορμούζ, «λαμβάνοντας υπόψη τους τεχνικούς περιορισμούς». Τα μέρη θα καταρτίσουν επίσης ένα σχέδιο ειρηνευτικής συμφωνίας, το οποίο θα μπορούσε να βασίζεται στο προσχέδιο του Ιράν. Αυτό περιλαμβάνει τη διατήρηση του ελέγχου των Στενών από την Τεχεράνη, την άρση όλων των κυρώσεων, την καταβολή αποζημιώσεων και τη συνέχιση του εμπλουτισμού ουρανίου για ειρηνικούς σκοπούς. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε αρχικά αυτή την πρόταση ως «αποδεκτή βάση για διάλογο». Ο πρώτος γύρος συνομιλιών θα πραγματοποιηθεί στις 10 Απριλίου στο Ισλαμαμπάντ.

Ερωτηθείς για το αν υποστηρίζει τον Βίκτωρα Ορμπάν στην εκλογική αναμέτρηση της ερχόμενης Κυριακής, ο επικεφαλής της Λέγκα τόνισε:

«Ο Βίκτωρ είναι φίλος. Έκανε επιλογές που χαρακτηρίζονται από αυτονόμηση, αλλά δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να παρέμβει. Πρόκειται για δυο ευρωπαϊκές προοπτικές που αναμετρώνται. Από τη μία βρίσκονται εκείνοι που εκπροσωπούν την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία, ενώ από την άλλη έχουμε πιο ελεύθερη αντίληψη».

Σε ό,τι αφορά τον πόλεμο της Ρωσίας με την Ουκρανία, είπε ότι η λύση δεν είναι στις κυρώσεις. «Ελπίζω να φτάσουμε σε μια διπλωματική λύση. Εμείς, από την αρχή του πολέμου μέχρι σήμερα, εγκρίναμε όλες τις παροχές βοήθειας προς το Κίεβο. Θεωρώ όμως ότι μετά τέσσερα χρόνια δεν είναι λογικό να πιστεύει κανείς ότι ο πόλεμος μπορεί να τελειώσει χάρη στις ίδιες κινήσεις, επιμένοντας μόνο με κυρώσεις», είπε ο αντιπρόεδρος της ιταλικής κυβέρνησης και υπουργός Μεταφορών.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τι λένε τα 10 σημεία σύμφωνα με πληροφορίες;

-Μόνιμος τερματισμός των εχθροπραξιών: Διαρκής ειρηνευτική συμφωνία αντί για προσωρινή κατάπαυση του πυρός

-Εγγυήσεις ασφαλείας: Διαβεβαιώσεις ότι το Ιράν δεν θα δεχθεί ξανά επίθεση.

-Άρση Κυρώσεων: Πλήρης άρση όλων των αμερικανικών κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στο Ιράν.

-Επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ: Το Ιράν θα ανοίξει ξανά τη ζωτικής σημασίας ενεργειακή οδό, αλλά θα χρεώνει τέλος 2 εκατομμυρίων δολαρίων ανά πλοίο, το οποίο θα μοιράζεται με το Ομάν.

-Περιφερειακή Ασφάλεια: Τέλος στις ισραηλινές επιθέσεις στον Λίβανο και άλλες περιφερειακές επιθέσεις.

-Χρηματοδότηση Ανασυγκρότησης: Τα έσοδα από τα Στενά θα χρησιμοποιηθούν για την ανακατασκευή υποδομών και όχι για άμεσες αποζημιώσεις.

Ο Trita Parsi και η Patricia Marins ήταν οι δύο πιο ενημερωμένες και εύστοχες φωνές σχολιασμού για τον πόλεμο αυτές τις πέντε εβδομάδες. Ο Trita Parsi Τρίτη πρωί, πριν την υποχώρηση Τραμπ, έγραφε:

«Οι απειλές γενοκτονίας του Τραμπ μπορεί να είναι το νταηλίκι πριν από μια σημαντική υποχώρηση. Ο Τραμπ μπορεί να αποδεχτεί μια παραλλαγή της πρότασης του Ιράν, αλλά ακριβώς για να αποφύγει να φανεί ότι ενέδωσε, εξαπολύει αυτές τις πομπώδεις απειλές για να αφήσει την εντύπωση ότι το Ιράν υποχώρησε από φόβο. Η αποδοχή στοιχείων της ιρανικής πρότασης θα είχε πολλά οφέλη για τον Τραμπ: Αν και το Ιράν επιμένει να χρεώνει τέλη διέλευσης, τα Στενά θα ανοίξουν. Το πετρέλαιο θα ρέει ξανά, κάτι που θα μειώσει γρήγορα τις τιμές του φυσικού αερίου στις ΗΠΑ. Ο Τραμπ μπορεί να το επικαλείται αυτό ως μια σημαντική νίκη, ενώ παράλληλα θα υποβαθμίζει τον νεοαποκτηθέντα έλεγχο της Τεχεράνης επί της θαλάσσιας οδού. Αλλά ακριβώς επειδή θα επικριθεί γι’ αυτό από πολλές φωνές στην Ουάσιγκτον και στο Ισραήλ, χρειάζεται ένα αφήγημα που θα ισχυρίζεται ότι ήταν το Ιράν που ενέδωσε στις απειλές του. Εξ ου και οι πρωτοφανείς απειλές».

«Το ζήτημα αφορά επιδοτήσεις της ΕΕ που φέρεται ότι αποκτήθηκαν παράνομα για την ανάπτυξη ενός κέντρου καινοτομίας για νεοφυείς επιχειρήσεις στέγασης και επιστημονικές εταιρείες ή προγράμματα», ανακοίνωσε η EPPO.

Σύμφωνα με την έρευνα της EPPO, ένας επιχειρηματίας με πολιτικές διασυνδέσεις υπέβαλε ψευδείς πληροφορίες στο υπουργείο που διαχειρίζεται τα κεφάλαια. Η τσεχική αστυνομία πραγματοποίησε 13 έρευνες σε συνεργασία με την EPPO, στο πλαίσιο των οποίων προέβη σε κατάσχεση ενός ολόκληρο κτήριο και 2 εκατομμύρια ευρώ σε τραπεζικούς λογαριασμούς.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πικρή ήττα για τους Αμερικανούς, που είδαν τις βάσεις τους και τις πρεσβείες τους να χτυπιούνται, και το μικρό Ισραήλ, που ονειρεύεται το μεγάλο Ισραήλ. Οι χώρες του Κόλπου, χαμένες, έχασαν και λάμψη και το αίσθημα ασφάλειας. Η Ευρώπη χαμένη, δεν έδειξε πολιτικό ανάστημα. Η Τουρκία επίσης χαμένη της υπόθεσης αυτής, γιατί πρόκειται για έναν μεσολαβητικό ρόλο που πάντα ήθελε η ίδια να παίζει για όλα τα προβλήματα της γειτονίας της. Η Ινδία, μεγάλη δύναμη, αλλά πρόσφατα εναγκαλιζόταν τον Νετανιάχου. Η Ελλάδα, ως το άλλο μεγάλο αρχαίο έθνος της περιοχής και χώρα με τεράστια ναυσιπλοΐα, είναι ανύπαρκτη στις εξελίξεις αυτές, λες και είναι ο παρακμίας, που όμως καυχιόταν με ύφος αρχοντοξεπεσμένου, για τις καταρρίψεις μερικών πυραύλων του Ιράν.

Επίσης διαβάζουμε: «Το Ισραήλ συμφώνησε σε προσωρινή κατάπαυση του πυρός, σύμφωνα με αξιωματούχο του Λευκού Οίκου». I supportIsrael and the Jewish people, αλλά πρέπει το κράτος τους να καταθέσει τα σύνορά του στον ΟΗΕ. Γιατί δεν το έχει ακόμη κάνει;

Γράφεται και το εξής: «Δύο εβδομάδες διαπραγματεύσεων με ΗΠΑ στο Ισλαμαμπάντ, απαντά η Τεχεράνη, που σύμφωνα με τους NewYork Times αποδέχθηκε τη συμφωνία του Τραμπ μετά από έντονες πιέσεις της Κίνας».

Το σχέδιο περιλαμβάνει 10 καθοριστικά σημεία, τα οποία θα αποτελέσουν βάση για περαιτέρω επεξεργασία και ειρήνευση. Η ασφαλής διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ θα είναι δυνατή με την επίβλεψη του Ιράν στις δύο αυτές εβδομάδες. Και ο χρόνος αυτός μπορεί να επεκταθεί, και το μεγάλο γεγονός θα είναι πως ο “φαφλατάς” Τραμπ, ως ειδικός, θα βαφτίσει το ψάρι κρέας, μεγαλειώδη εκεχειρία θα την αποκαλεί νυχθημερόν, και την ήττα ως μεγάλη νίκη.

Τι πέτυχαν ΗΠΑ και Ισραήλ

Τα δέκα σημεία δείχνουν και τι έχουν καταφέρει οι δύο υπερδυνάμεις, ΗΠΑ και Ισραήλ, επί του πεδίου. Μία τρύπα στο νερό και μία γραμμή στην άμμο της ερήμου. Με όσα έχουν λάβει χώρα τώρα, θα είναι πιθανότερο στο μέλλον η Τεχεράνη να επιδιώξει πυρηνική ικανότητα ως μέσο αυτοπροστασίας. Έτσι, αρκεί να διαβάσετε ανάμεσα στις λέξεις και χωρίς παρωπίδες όσα ακολουθούν, και το πώς ερμηνεύει ο κάθε ανθρώπινος νους το κάθε σημείο δεν είναι και κάτι δύσκολο:

(1) Δέσμευση για μη επιθετικότητα. (2) Ο έλεγχος του Ιράν επί του Ορμούζ. (3) Αποδοχή του εμπλουτισμού ουρανίου του Ιράν. (4) Άρση όλων των πρωτογενών κυρώσεων. (5) Άρση όλων των δευτερογενών κυρώσεων. (6) Λήξη όλων των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. (7) Λήξη όλων των αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου. (8) Καταβολή αποζημίωσης στο Ιράν. Ένας όρος που μέχρι πρότινος η Αμερική δεν δεχόταν με τίποτα. (9) Απόσυρση των επιπλέον στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ από τη Μέση Ανατολή. (10) Παύση του πολέμου σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του νότιου Λιβάνου. Το Ισραήλ διαφωνεί για τον νότιο Λίβανο, σύμφωνα με τον Guardian.

Όλα αυτά είναι μια καλή αρχή, μετά από αυτόν τον πόλεμο-φιάσκο. Τόσοι πολλοί είναι οι αθώοι που έχουν χάσει τη ζωή τους στο Ισραήλ, στον Λίβανο, στο Ιράν και σε άλλες γειτονικές χώρες. Εκατοντάδες κτίρια έχουν ισοπεδωθεί, σιδηροδρομικές γραμμές και γέφυρες έχουν καταστραφεί και το περιβάλλον έχει υποστεί ζημιά από τη συνεχή ρύπανση, τους βομβαρδισμούς και τις πυρκαγιές. Η αλήθεια είναι, όπως άλλωστε τελείωνε και το προηγούμενο άρθρο μας, ότι πάντα οι φτωχοί, τα παιδιά τους και οι εργάτες πληρώνουν το τίμημα κάθε πολέμου, και αυτός ο πόλεμος δεν έχει αποτελέσει εξαίρεση…

Και στο πλαίσιο αυτό αναπτύσσεται ένα αφήγημα, σύμφωνα με το οποίο μπορεί να γίνει αποδεκτή και η κυριαρχική ισότητα, η συνομοσπονδία δηλαδή. Φτάνει να είναι με το… σωστό περιεχόμενο. Βεβαίως, δεν εκπλήσσουν κανέναν τα όσα υποστηρίζονται από την μερίδα αυτή, από τη στιγμή κατά την οποία το 2004 αποδέχθηκαν ένα πλαίσιο λύσης, που και εγγυήσεις περιλάμβανε και μακρές μεταβατικές διατάξεις, στέλνοντας την εφαρμογή ρυθμίσεων στις ελληνικές καλένδες. Αποδέχθηκαν ένα σχέδιο, το οποίο διαχώριζε τους πολίτες με βάση την εθνική τους καταγωγή, ενώ στην εφαρμογή του εντοπίζονταν σοβαρά ελλείματα δημοκρατίας.

Το αφήγημα των οπαδών της όποιας λύσης “κτίζεται” αναπτύσσοντας “επιχειρήματα” ότι φταίνε οι Ελληνοκύπριοι και γι’ αυτό και δεν θα πρέπει να έχουν απαιτήσεις. Και το 1974, το 2004 και το 2017. Αναδεικνύονται… λάθη και διαμορφώνουν κλίμα ενοχής στην ελληνοκυπριακή πλευρά. Είναι πρόδηλο ότι, όποτε διαφαίνονται εξελίξεις ή διαπιστώνεται ακινησία, ξετυλίγεται το νήμα ενός ίδιου αφηγήματος, που επιχειρεί να φορτώσει με ενοχές την ελληνική πλευρά. Κι αυτό για να πιεστεί το θύμα και να προχωρήσει στις «αναγκαίες» υποχωρήσεις.

Επαναλαμβάνουν συνεχώς ότι φταίνε οι Ελληνοκύπριοι επειδή δεν λύθηκε το Κυπριακό και όχι η κατοχική Τουρκία, που κάθε φορά αναβαθμίζει τις αξιώσεις της. Σύμφωνα με το ίδιο αφήγημα, για να πεισθεί η κατοχική πλευρά πρέπει να κάνει «κινήσεις καλής θέλησης» η Λευκωσία. Δηλαδή να προβεί σε υποχωρήσεις. Ποτέ η Τουρκία, η οποία προκάλεσε το πρόβλημα και επιμένει στη μη λύση. Ποτέ η Τουρκία, η οποία προωθεί ένα επεκτατικό σχεδιασμό για ολόκληρη την περιοχή.

Κυπριακό: Λύση χωρίς δημοψήφισμα!

Στο πλαίσιο της… λογικής αυτής ακούγονται συχνά-πυκνά διάφορες απόψεις, όπως για παράδειγμα, ότι θα πρέπει οι ξένοι να διαμορφώσουν το τελικό πλαίσιο λύσης διά της επιδιαιτησίας ( που λανθασμένα έγινε αποδεκτή το 2004), καθώς αυτοί προφανώς ξέρουν… καλύτερα από εμάς! Και προχωρώντας, υποστηρίζουν ότι η όποια συμφωνία δεν πρέπει να “περάσει” από δημοψήφισμα.

Βασικά θέλουν μια συμφωνία, που δεν θα έχει την λαϊκή αποδοχή, αλλά να υπογραφεί από τον ηγέτη της ελληνοκυπριακής πλευράς. Το γιατί δεν θέλουν τη διενέργεια δημοψηφίσματος είναι σαφές. Φοβούνται τους πολίτες, οι οποίοι έχουν αντανακλαστικά που λειτουργούν καλύτερα και διευρυμένη αντίληψη για τη μεγάλη εικόνα. Η προσπάθεια αποφυγής δημοψηφίσματος δεν έχει σχέση με τη δημοκρατία. Τέτοιες εμμονές παραπέμπουν σε λογικές αντικατάστασης της λαϊκής κυριαρχίας, καθιστώντας το Κυπριακό σε υπόθεση των τρίτων και μιας ελίτ στο νησί.

Το δημοψήφισμα του 2004, αν και δεν έπρεπε να είναι χωριστό, καθώς τούτο παραπέμπει σε δυο χωριστές οντότητες, αποτελεί κατάκτηση, που δεν μπορεί να ανατραπεί. Τώρα, όμως, εκφράζονται και απόψεις για παράκαμψη της διαδικασίας των δημοψηφισμάτων και εν πολλοίς της δημοκρατίας.

Η επίτευξη μιας συμφωνίας στο Κυπριακό, αν δεν έχει την έγκριση και την υποστήριξη των πολιτών δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει. Αλλά αυτό για κάποιους ενδεχομένως να είναι λεπτομέρεια. Λύση νάναι και ό,τι νάναι.

«Η Ελλάδα είναι στις πρώτες που θα λάβει τέτοια πρωτοβουλία, αλλά δεν θα είναι και η τελευταία» είπε και συμπλήρωσε ότι στόχος είναι να πιέσουμε και την ΕΕ. Σε λίγα χρόνια θα το δούμε ως κάτι θετικό ή αυτονόητο, ανέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Όλη η δήλωση του πρωθυπουργού

«Τώρα που έχω την προσοχή σας, παιδιά γεια σας! Αυτό το βίντεο δεν θα είναι ούτε top ούτε viral. Υπάρχει όμως σοβαρός λόγος που θέλω να σας πω κάτι από εδώ. Θέλω να σας μιλήσω ειλικρινά. Τα τελευταία χρόνια μιλάω με πολλούς γονείς και όλοι μου λένε περίπου το ίδιο πράγμα. Ότι το παιδί τους δεν κοιμάται καλά, αγχώνεται εύκολα, είναι συνεχώς στο κινητό. Μιλάω όμως με πολλές και με πολλούς από εσάς. Πολλά παιδιά μού λένε ότι κουράζονται από τη σύγκριση, από τα σχόλια, από την πίεση να είναι συνέχεια εκεί. Και η επιστήμη είναι σαφής. Όταν ένα παιδί περνά ώρες μπροστά στην οθόνη, το μυαλό δεν ξεκουράζεται.

» Γι’ αυτό και αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε κάτι δύσκολο, αλλά απαραίτητο. Να απαγορεύσουμε την πρόσβαση στα social media σε παιδιά κάτω των 15 ετών. Η ρύθμιση θα έρθει μέσα στο καλοκαίρι του 2026 και θα τεθεί σε εφαρμογή την 1η Ιανουαρίου του 2027. Η Ελλάδα θα ανήκει στις πρώτες χώρες που θα πάρει μια τέτοια πρωτοβουλία. Είμαι σίγουρος όμως ότι δεν θα είναι και η τελευταία. Στόχος μας είναι να πιέσουμε και την Ευρωπαϊκή Ένωση προς αυτή την κατεύθυνση.

» Τώρα είμαι σίγουρος ότι πολλοί μικρότεροι θα θυμώσετε μαζί μου. Αν ήμουν στην ηλικία σας, ίσως το ίδιο θα ένιωθα και εγώ. Αλλά ο ρόλος μας και ο δικός μου δεν είναι να είμαστε πάντα ευχάριστοι. Αλλά και ακόμα αν σήμερα διαφωνείτε, θέλω απλά να το σκεφτείτε και να το συζητήσετε με τις φίλες σας και τους φίλους σας. Αν κάτι μας κάνει να αισθανόμαστε πιο αγχωμένοι, χειρότερα, λιγότερο καλοί από αυτό που πραγματικά είμαστε, τότε ίσως αξίζει να μπει ένα φρένο.

» Ο στόχος μας δεν είναι να σας απομακρύνουμε από την τεχνολογία, η οποία μπορεί να είναι πηγή έμπνευσης, πηγή γνώσης, πηγή δημιουργίας. Ο εθιστικός όμως σχεδιασμός ορισμένων εφαρμογών, το μοντέλο κέρδους που βασίζεται στη δική σας προσοχ,ή στο πόσο καιρό εσείς περνάτε μπροστά στην οθόνη του κινητού και στερείτε τη δική σας αθωότητα και ελευθερία, κάπου πρέπει να σταματήσει. Και θέλω να πω κάτι στους γονείς. Κανένας νόμος δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δική σας παρουσία. Η πολιτική αυτή είναι απλά ένα εργαλείο για να σας βοηθήσει. Ειλικρινά πιστεύω ότι σε λίγα χρόνια θα το δούμε όλοι ως κάτι θετικό και αυτονόητο».