Από τη σύγκρουση η 15χρονη έπεσε στο οδόστρωμα, ενώ τραυματίστηκε και ο αναβάτης της μηχανής. Και οι δύο διακομίστηκαν με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι τραυματισμοί τους είναι ελαφριοί, ενώ προανάκριση για τις ακριβείς συνθήκες του ατυχήματος διενεργεί η Τροχαία.

Γιατί έρχεται η κ. Ολγκίν; Επειδή ο Γενικός Γραμματέας του Διεθνούς Οργανισμού αποχωρεί από τη θέση του εντός του τρέχοντος χρόνου, έχει αποφασίσει και ενημέρωσε πως θα προχωρήσει σε μια τελευταία, υπό την αιγίδα του, προσπάθεια στο Κυπριακό. Κι αυτό, εάν υπάρχουν προϋποθέσεις, θα συγκαλέσει τον Σεπτέμβριο μια νέα άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη, κατά πάσα πιθανότητα στη Νέα Υόρκη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η προσπάθεια του Γενικού Γραμματέα είναι να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο, πιο λεπτομερές από εκείνο που παρουσιάσθηκε στο Κραν Μοντανά, το καλοκαίρι του 2017. Η πραγματοποίηση μιας νέας άτυπης Πενταμερούς Διάσκεψης για το Κυπριακό, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από μια συμφωνία σε ένα γενικό πλαίσιο, το οποίο θα αποτελέσει τη βάση στη συνέχεια για διαπραγματεύσεις.

Η Ολγκίν έρχεται, ο Έρχιουρμαν τα ίδια…

Πρέπει να σημειωθεί, ο κατοχικός ηγέτης, Τουφάν Ερχιουρμάν, σε συνέντευξή του στο τουρκικό κανάλι A Haber, εξαπέλυσε μια νέα επίθεση κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας και της ελληνικής πλευράς στην Κύπρο. Αναφέρθηκε, για μια ακόμη φορά, στις γεωπολιτικές συνεργασίες της Κυπριακής Δημοκρατίας, εκφράζοντας τη σφοδρή διαφωνία του με τις προσπάθειες της Λευκωσίας να αναβαθμίσει τις δυνατότητες της στο πεδίο της ασφάλειας.

Ο Έρχιουρμάν, που είναι εγκάθετος της Άγκυρας στα κατεχόμενα, ισχυρίσθηκε πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης εγκατέλειψε την «πιο ισορροπημένη» πολιτική των προηγούμενων ελληνοκυπριακών κυβερνήσεων και οδηγεί την Κύπρο σε επικίνδυνη εξάρτηση από ΗΠΑ, Ισραήλ, Γαλλία και Ελλάδα.

Ο Ερχιουρμάν υποστήριξε ότι «από τότε που ανέλαβε ο κ. Χριστοδουλίδης, έχει στην πραγματικότητα απομακρυνθεί από την προηγούμενη ελληνοκυπριακή εξωτερική πολιτική, η οποία ήταν πιο ισορροπημένη και έχει διαμορφώσει για τον εαυτό του μια συγκεκριμένη θέση. Υιοθέτησε μια προσέγγιση σύμφωνα με την οποία όσο περισσότερο εμπλέκουμε αυτούς τους μεγάλους αδελφούς, το λέω σε εισαγωγικά, τόσο λιγότερες θα είναι οι ανησυχίες μας απέναντι στην Τουρκία». Προσπαθούσε, είπε ο κατοχικός ηγέτης, «διαρκώς να εξηγήσω ότι αυτή είναι μια μάταιη προσπάθεια και ότι δεν θα δημιουργήσει ισορροπία απέναντι στην Τουρκία. Αντίθετα, θα τον θέσει σε κίνδυνο, θα τον αναγκάσει να υποχωρήσει ως προς τη βούλησή του και θα τον καταστήσει εξαρτημένο από αυτούς».

Ο εγκάθετος της Άγκυρας ξεχνά το προφανές. Ότι το πρόβλημα είναι η συνεχιζόμενη κατοχή εδαφών της Κύπρου από την Τουρκία και η Κυπριακή Δημοκρατία αυτό που κάνει είναι να λαμβάνει όλα τα μέτρα, ώστε να έχει αποτρεπτική δύναμη με απώτερο στόχο να ανατρέψει τα κατοχικά δεδομένα. Ο κ. Έρχιουρμαν δεν το αντιλαμβάνεται αυτό; Το αντιλαμβάνεται αλλά δίνει συνεχώς διαπιστευτήρια στην κατοχική δύναμη. Αυτά θα πρέπει να τα αντιληφθεί και η κ. Ολγκίν.

Όπως είπε, κατά την άποψή του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ «ελέγχεται πολιτικά» επειδή, όπως υποστήριξε, η οικογένειά του μίσθωσε ακίνητο στο Κτηματολόγιο το 2010, σε μια περίοδο που η χώρα έμπαινε στα μνημόνια. «Η οικογένειά του και ο ίδιος νοίκιασαν στο Κτηματολόγιο ένα ακίνητο παίρνοντας 10.000 ευρώ τον μήνα», δήλωσε, σημειώνοντας ότι το ποσό μειώθηκε κατά τη διάρκεια των μνημονίων και στη συνέχεια επανήλθε.

Αναφερόμενος στις δηλώσεις Ανδρουλάκη ότι ο ίδιος λαμβάνει περίπου 1.000 ευρώ καθαρά από το συγκεκριμένο ακίνητο, ο υπουργός Υγείας σχολίασε πως αυτό αφορά προφανώς το μερίδιό του από το συνολικό ποσό. «Αυτό πολιτικά -θα με συγχωρέσετε να πω- είναι τελείως αδιάφορο», σημείωσε.

Στη συνέχεια, ο κ. Γεωργιάδης υποστήριξε ότι η υπόθεση του υφυπουργού Βασίλη Σπανάκη δεν είναι συγκρίσιμη με εκείνη του Νίκου Ανδρουλάκη. Όπως είπε, η μίσθωση ακινήτου της οικογένειας Σπανάκη στα ΕΛΤΑ έγινε το 2000, επί κυβέρνησης Σημίτη, όταν ο ίδιος ήταν «πολύ χαμηλόβαθμο στέλεχος» της ΝΔ. Αντίθετα, για την οικογένεια Ανδρουλάκη υποστήριξε ότι το 2010 «ήταν η ισχυρότερη οικογένεια του ΠΑΣΟΚ στο Ηράκλειο της Κρήτης», ενώ ανέφερε ότι η επιλογή του ακινήτου έγινε στις 7 Οκτωβρίου 2009, λίγες ημέρες μετά τις εκλογές εκείνης της χρονιάς.

Παράλληλα, ο υπουργός Υγείας σχολίασε και την αναφορά του στη δήλωση πόθεν έσχες του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Όπως είπε, ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι χρήματα από το συγκεκριμένο ακίνητο μεταφέρθηκαν στο εξωτερικό. «Δεν είπα ότι έβαλε τα συγκεκριμένα χρήματα στο εξωτερικό», τόνισε. «Είπα όμως ότι ελέγχεται πολιτικά ένας υποψήφιος πρωθυπουργός που έχει επιλέξει να έχει 1 εκατομμύριο ευρώ, τα μισά τα έχει φέρει εδώ», πρόσθεσε.

“Υπάρχει περίπτωση εγώ να μην πάω σε αυτό το δικαστήριο;”

Ακόμα, ο κ. Γεωργιάδης διαβεβαίωσε ότι θα παραστεί κανονικά στο δικαστήριο, λέγοντας: «Όσο με γνωρίζετε, υπάρχει περίπτωση εγώ να μην πάω σε αυτό το δικαστήριο; Εάν δεν πάω, να ανησυχήσετε σοβαρά ότι είμαι κάπου σε κώμα ή ότι έχω αποχωρήσει από τον μάταιο τούτο κόσμο».

Παράλληλα, εξαπέλυσε νέα επίθεση στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη υπόθεση τον ζημιώνει πολιτικά. «Το θέμα του ακινήτου του τον βλάπτει, γιατί βλέπει ο κόσμος ότι είναι πλούσιος. Δεν είναι ωραίο να είσαι αρχηγός σοσιαλιστικού κόμματος, να μιλάς για τους φτωχούς», ανέφερε, συμπληρώνοντας ότι «όλοι οι αρχηγοί είναι πλούσιοι, αλλά δεν πουλάνε όλοι την κλάψα».

Τέλος, ο κ. Γεωργιάδης εκτίμησε ότι η μήνυση επανέφερε στην επικαιρότητα ένα θέμα που, όπως είπε, είχε αρχίσει να ξεχνιέται. «Ένα θέμα που εξ αντικειμένου τον βλάπτει σε μία προεκλογική περίοδο, αντί να το αφήσει να σβήσει, το επανέφερε στην επικαιρότητα. Ο άνθρωπος δεν κάνει γι’ αυτήν τη δουλειά», σχολίασε.

Ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν νωρίτερα ότι σημειώθηκαν τρεις εκρήξεις κοντά στην Μπαντάρ Αμπάς, την πρωτεύουσα της επαρχίας Ορμουζγκάν, όπου βρίσκεται σημαντικό λιμάνι στο στρατηγικής σημασίας στενό του Ορμούζ, περί τη 01:30 (σ.σ. τοπική ώρα· 01:00 ώρα Ελλάδας).

Σε αντίποινα, οι Φρουροί της Επανάστασης–ο ιδεολογικός στρατός της Ισλαμικής Δημοκρατίας–ανακοίνωσαν σήμερα ότι στοχοποίησαν αμερικανική βάση. Δεν ξεκαθάρισαν ποια, όμως οι ένοπλες δυνάμεις του Κουβέιτ ανέφεραν τις πρώτες πρωινές ώρες ότι επιχειρούσαν για να αποκρούσουν επιθέσεις «με εχθρικούς πυραύλους και drones».

Ακόμη, οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις ανέφεραν ότι άνοιξαν πυρ προειδοποιητικά προς την κατεύθυνση τεσσάρων πλοίων που αποπειράθηκαν να διασχίσουν το στενό του Ορμούζ, μετέδωσε η κρατική ραδιοφωνία και τηλεόραση IRIB. Η πηγή αυτή, που επικαλέστηκε ιρανό αξιωματικό, δεν ξεκαθάρισε ούτε τους τύπους, ούτε τις εθνικότητες των πλοίων.

Τα επεισόδια αυτά είναι τα σοβαρότερα αφότου τέθηκε σε εφαρμογή ανακωχή, την 8η Απριλίου, έπειτα από έναν μήνα και πλέον πολέμου, αμερικανοϊσραηλινών βομβαρδισμών και ιρανικών πληγμάτων αντιποίνων με χιλιάδες νεκρούς, πάνω απ’ όλα στο Ιράν και στον Λίβανο.

Βομβαρδισμοί στον Λίβανο

Τα αεροπορικά πλήγματα και οι μάχες συνεχίζονται παράλληλα στον Λίβανο, παρά την κατάπαυση του πυρός θεωρητικά σε ισχύ από τη 17η Απριλίου. Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν τις πρώτες πρωινές ώρες ότι έπληξαν θέσεις του σιιτικού κινήματος Χεζμπολάχ, που πρόσκειται στην Τεχεράνη, στην πόλη της Τύρου, στον νότο, μια ημέρα αφού διεμήνυσαν πως πλέον θεωρούν «εμπόλεμη ζώνη» ολόκληρο τον νότιο Λίβανο, από τα σύνορα ως τη νότια όχθη του ποταμού Ζαχράνι, κάπου 40 χιλιόμετρα από τη μεθόριο Ισραήλ-Λιβάνου.

Οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στο Ιράν και στις ΗΠΑ για να τερματιστεί ο πόλεμος αποδεικνύονται δύσκολες, ενώ τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν de facto κλειδωμένα από το Ιράν, κάτι που ανέβασε ξανά τις τιμές του μαύρου χρυσού και κλονίζει την παγκόσμια οικονομία. Χθες ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ επέσεισε, για άλλη μια φορά, την απειλή να διατάξει να ξαναρχίσουν οι εχθροπραξίες.

Το Ιράν, υποστήριξε, «θέλει πάρα πολύ να κλείσουμε συμφωνία» αλλά «ως τώρα δεν έχει φτάσει» εκεί που περιμένει, «δεν είμαστε ικανοποιημένοι» με την πρότασή της, συμπληρώνοντας ωστόσο ότι οπωσδήποτε «θα είμαστε» στο τέλος. Ή «θα πάμε να τελειώσουμε τη δουλειά», απείλησε, σύμφωνα με το βίντεο μέρους του υπουργικού συμβουλίου του (από το ένατο λεπτό κ.ε.) που δημοσιοποίησαν οι υπηρεσίες του στον Λευκό Οίκο.

Στις πρωινές συναλλαγές στην Ασία, η τιμή του βαρελιού του Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας, ποικιλίας αργού αναφοράς στις διεθνείς αγορές, κατέγραφε άνοδο σχεδόν 2% στα 96,13 δολάρια, αυτή του West Texas Intermediate (WTI) 1,75%, στα 90,23.

«Από το κακό στο χειρότερο»

Στο Ιράν, η πρόσβαση στο διαδίκτυο αποκαταστάθηκε εν μέρει έπειτα από σχεδόν τρεις μήνες. Οι συνδέσεις ωστόσο έχουν διαλείψεις, η πρόσβαση μέσω κινητών τηλεφώνων είναι στις περισσότερες περιπτώσεις κομμένη, πολλοί ιστότοποι αποκλεισμένοι και εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων δύσκολα προσπελάσιμες.

«Δεν είναι ευτυχία ή χαρά (σ.σ. αυτό που αισθάνεται), έχω απλά την αίσθηση ότι πάμε από το κακό στο χειρότερο», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Μπαχάρα, 32 ετών, διατροφολόγος στην Τεχεράνη.

«Αναρωτιόμαστε καθημερινά: ‘Θα γίνουν πυραυλικά πλήγματα απόψε;’», ανέφερε ο Αμίρ, μηχανικός λογισμικού, 27 ετών, που ζει επίσης στην ιρανική πρωτεύουσα. Το Ιράν ανέφερε χθες πως όδευε να οριστικοποιήσει συμφωνία-πλαίσιο 14 σημείων με τις ΗΠΑ, με την προτεραιότητα να δίνεται στον τερματισμό του πολέμου «σε όλα τα μέτωπα», συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου. Ο Λευκός Οίκος αντέδρασε μιλώντας για «μύθευμα» της άλλης πλευράς.

Σύμφωνα με την ιρανική κρατική τηλεόραση, το πρωτόκολλο υπό διαπραγμάτευση περιέχει ιδίως τη δέσμευση των ΗΠΑ να προχωρήσουν στην άρση του αποκλεισμού των λιμανιών της χώρας σε αντάλλαγμα για την αποκατάσταση της εμπορικής κίνησης στο στενό του Ορμούζ, από το οποίο διέρχεται υπό κανονικές συνθήκες το ένα πέμπτο του πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου που καταναλώνονται σε διεθνή κλίμακα.

Χθες το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε την επιβολή κυρώσεων σε βάρος της νεοσύστατης ιρανικής Αρχής Στενού του Περσικού Κόλπου, φορέα που μόλις ίδρυσε η Τεχεράνη για την είσπραξη τελών διέλευσης από το στενό. Η Τεχεράνη επιδιώξει να εξασφαλίσει επίσης την αποδέσμευση 24 δισεκατομμυρίων δολαρίων που έχουν παγώσει στο εξωτερικό, με το μισό από το ποσό αυτό να τίθεται στη διάθεσή τους «μόλις ανακοινωθεί το πρωτόκολλο συμφωνίας», σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων ISNA.

Πρόκειται για ένα από τα πιο ακανθώδη ζητήματα στις συνομιλίες, μαζί με το πρόγραμμα ενέργειας της Ισλαμικής Δημοκρατίας, που η Τεχεράνη θέλει να τεθεί στο τραπέζι σε δεύτερο χρόνο. Η τύχη του αποθέματος κάπου 400 κιλών εμπλουτισμένου κατά υψηλό ποσοστό ουρανίου που διαθέτει η Ισλαμική Δημοκρατία παραμένει αβέβαιη από τον περασμένο Ιούνιο. Η Ουάσιγκτον απαιτεί να της παραδοθεί ή να καταστραφεί κι ερίζει πως είναι στοιχείο-κλειδί της προσπάθειας του Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Η Τεχεράνη διαψεύδει επί δεκαετίες πως είχε ποτέ πρόθεση να αποκτήσει πυρηνικό οπλοστάσιο.

Λίγη ώρα αργότερα, δεύτερη λέμβος εντοπίστηκε από εναέριο μέσο της FRONTEX σε θαλάσσια περιοχή 37 ναυτικά μίλια νότια των Καλών Λιμένων. Σύμφωνα με το Λιμενικό, 60 αλλοδαποί περισυνελέγησαν από πλωτό σκάφος του Σώματος και μεταφέρθηκαν επίσης στους Καλούς Λιμένες.

Σε τρίτο περιστατικό, πλοίο της δύναμης της FRONTEX προχώρησε στον εντοπισμό και τη διάσωση 35 αλλοδαπών που επέβαιναν σε λέμβο, σε θαλάσσια περιοχή 30 ναυτικά μίλια νότια της Γαύδου. Οι αλλοδαποί μεταφέρθηκαν στο λιμάνι της Γαύδου

Στο τέταρτο περιστατικό, εναέριο μέσο της FRONTEX εντόπισε λέμβο 16 ναυτικά μίλια νότια της Γαύδου. Πλοίο της δύναμης της FRONTEX περισυνέλεξε 63 αλλοδαπούς, οι οποίοι μεταφέρονται στο λιμάνι της Γαύδου.

Σύμφωνα με το Λιμενικό Σώμα – Ελληνική Ακτοφυλακή, οι επιχειρήσεις ολοκληρώθηκαν με ασφάλεια, ενώ οι αρμόδιες αρχές προχωρούν στις προβλεπόμενες διαδικασίες καταγραφής και ταυτοποίησης των διασωθέντων.

Το 2010 η κινεζική οικονομία συνιστά την περισσότερο εξαρτημένη μεταξύ των μεγάλων του κόσμου από τα ορυκτά καύσιμα, αλλά το 2025 αποδεικνύει πως αποτελεί τον μεγαλύτερο παραγωγό και καταναλωτή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, με το κινεζικό κράτος να αναδεικνύεται στο πρώτο “εξηλεκτρισμένο” στην υδρόγειο. Αν και ο άνθρακας εξακολουθεί να αποτελεί μία κύρια πηγή παραγωγής ενέργειας στην χώρα και σε απόλυτους όρους παραμένει η μεγαλύτερη καταναλώτρια ορυκτών καυσίμων, το μεγαλύτερο μέρος της ανάπτυξης στην δυναμικότητα παραγωγής ενέργειας προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές. Μάλιστα, το 2025 οι νέες εγκαταστάσεις ηλιακών συλλεκτών με βάση το επιδοτούμενο πρόγραμμα “Ηλιακά Στέγης” προσθέτουν 130 GW στο δίκτυο, με προοπτική έως το 2030 οι νέες εγκαταστάσεις να αποδίδουν περισσότερα από 630 GW.

Κρίσιμα στοιχεία αποτελούν η κυριαρχία του Πεκίνου στο 75% της παγκόσμιας παραγωγής συσσωρευτών ιόντων λιθίου και στο 90% της ανάλογης μαγνητών νεοδυμίου που αξιοποιούνται στους κινητήρες. Ταυτόχρονα οι κινεζικές εταιρείες κυριαρχούν στην παραγωγή ηλιακών συλλεκτών, ανεμογεννητριών, εξοπλισμού δικτύων, ηλεκτρικών αυτοκινήτων και μη επανδρωμένων οχημάτων (drones). Η συγκεκριμένη εξέλιξη πηγάζει από την επί δεκαετίες εφαρμογή βιομηχανικής πολιτικής, παραγωγής κλίμακος και μειώσεων κόστους με συνέπεια τα ηλεκτρονικά προϊόντα και αγαθά να διοχετεύονται στην αγορά με κατά 99% χαμηλότερο κόστος σε σχέση με το 1990.

Η απόκλιση μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας

Η Κίνα ακολουθεί μία ανοδική τροχιά καλύτερη από οποιονδήποτε άλλο και το δέκατο πέμπτο πενταετές πρόγραμμα που ανακοινώνεται το 2026 επικεντρώνεται σε ακόμα μεγαλύτερες επενδύσεις στην ηλεκτρονική αποθήκη, διασφαλίζοντας πως δεν πρόκειται να υπάρξει καμία υπαναχώρηση στην παραγωγική δυναμικότητα. Από την άλλη πλευρά δεν εμφανίζεται να αντιδρά στις συνεχείς μειώσεις των τιμών των εταιρειών της που αγωνίζονται να διατηρήσουν τα επίπεδα ζήτησης για τα προϊόντα τους και στις κραυγές της Δύσης για την “υπερβάλλουσα παραγωγή” της.

Από την άλλη πλευρά οι Αμερικανοί εδραιώνουν την θέση τους με την ιδιότητα του μεγαλύτερου πετρελαϊκού κράτους και το 2018 υπερβαίνουν την παραγωγή της Σαουδικής Αραβίας, αντλώντας σε ημερήσια βάση 13,5 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου. Η ενεργειακή στρατηγική του Τραμπ επικεντρώνεται στις εξαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), αργού πετρελαίου, άνθρακα και πυρηνικών σταθμών, υποχωρώντας δραστικά από τις ανανεώσιμες πηγές.

Οι τελευταίες συνιστούν τεχνολογίες που καταλήγουν θύματα ενός μάλλον πολιτιστικού πολέμου στις ΗΠΑ και συσχετίζονται περισσότερο με το κλίμα, παρά με την ανάγκη βιομηχανικής ανταγωνιστικότητας. Ο “μεγάλος, υπέροχος προϋπολογισμός” του Αμερικανού προέδρου καταργεί τις φορολογικές απαλλαγές στις εγκαταστάσεις ηλιακών συλλεκτών και ανεμογεννητριών, προσθέτοντας περιορισμούς που δυσχεραίνουν τις πιστοποιήσεις συσσωρευτών.

Το αποτέλεσμα καταλήγει στον Λευκό Οίκο να απαιτεί από την παγκόσμια κοινότητα να αγοράσει πηγές ενέργειας του ΧΧ αιώνα, όταν το Πεκίνο προσφέρει ενεργειακές υποδομές του επόμενου αιώνα, με την προσφορά του να κρίνεται ιδιαίτερα ελκυστική από τις αναδυόμενες αγορές. Οι ανεμογεννήτριες και οι ηλιακοί συλλέκτες δεν εξαρτώνται από τις ευμετάβλητες τιμές των ορυκτών ενεργειακών αγαθών, όπως και τα επόμενης γενεάς συστήματα συσσωρευτών για αποθήκευση ενέργειας, ο εξοπλισμός δικτύων, τα έξυπνα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα προηγμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), που όλα εξάγονται με συνεχώς απομειούμενο κόστος, λόγω παραγωγής με οικονομίες κλίμακας.

Αντίθετα οι ΗΠΑ κατευθύνουν τις εξαγωγές τους στον κόσμο των αναδυόμενων αγορών με μεγάλη έμφαση στα ορυκτά καύσιμα, στα αεροσκάφη και τα αγροτικά προϊόντα, με τις κυβερνήσεις από την Νοτιοανατολική Ασία και την Λατινική Αμερική έως την Αφρική να αναγκάζονται να συμπεριφερθούν αμυντικά. Πρόκειται για λελογισμένες κινήσεις από την στιγμή που κατά το 2025 η ισχυρή κυβέρνηση Τραμπ απειλεί με δασμούς, οπότε συναινούν σε αγορές ορυκτών καυσίμων, για να αποφύγουν κυρώσεις. Όμως κατά το 2026, μετά και από τις αδυναμίες των ΗΠΑ στην σύγκρουσή τους με το Ιράν, μετακινούνται από το πεδίο του ελέγχου και περιορισμού ζημιών προς τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό δημιουργίας υποδομών για την νέα εποχή.

Οι υπολογισμοί ευνοούν την Κίνα

Οι σχετικοί υπολογισμοί στον συγκεκριμένο τομέα ευνοούν με εντεινόμενο ρυθμό τις προσφορές του Πεκίνου και ήδη οι κινεζικές εξαγωγές σε εξοπλισμό ανανεώσιμων πηγών υπερβαίνουν σε αξία τις εξαγωγές των ΗΠΑ σε ορυκτά καύσιμα. Υπάρχουν αδιαμφισβήτητα κάποια μειονεκτήματα στην προσαρμογή στις προδιαγραφές της κινεζικής ηλεκτρονικής αποθήκης, με κυριότερα τους κινδύνους κυβερνοασφάλειας και την μείωση των ευκαιριών για τις άλλες χώρες να δημιουργήσουν τις δικές τους ηλεκτροτεχνικές βιομηχανίες. 

Όμως πολλοί προτιμούν να αξιοποιούν τα οφέλη από τις χαμηλού κόστους εισαγωγές τους από την Κίνα, όπως ακριβώς προ δεκαετίας προτιμούν τον τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό της Huawei. Δεν πρόκειται για γεωπολιτική επιλογή, αλλά μάλλον ούτε δυαδική, για την επιλογή μεταξύ ενός αμυντικού εταίρου ή ενός παρόχου τηλεπικοινωνιακού και ηλεκτρονικού  εξοπλισμού, οπότε στρέφονται προς το Πεκίνο, χωρίς κάποια δραματική μεταβολή των σχέσεων τους με τις ΗΠΑ.    

Οι σωρευτικές συνέπειες πάντως έχουν ένα γεωπολιτικό σημείο καμπής, από την στιγμή που το αυξανόμενο μερίδιο στην παραγωγή ενέργειας του κόσμου, τις μεταφορές και τα βιομηχανικά συστήματα δομούνται σε κινεζικές βάσεις, αποφέροντας στο Πεκίνο εμπορικά οφέλη και επιρροή. Η τελευταία δεν προσφέρεται από την ήπια ισχύ της Κίνας που ούτως ή άλλως συναντά εμπόδια, από την στιγμή που σε πολλές από τις συγκεκριμένες χώρες δεν αντιμετωπίζεται ιδιαίτερα ευνοϊκά και δεν αποδίδει. 

Οι ΗΠΑ δεν έπονται απλώς σε διεθνές επίπεδο…

Στις ΗΠΑ το ηλεκτρικό δίκτυο κυριολεκτικά αποστραγγίζεται από την απότομη αύξηση της ζήτησης από επανερχόμενες επιχειρήσεις, τον εξηλεκτρισμό, και τις γιγαντιαίες επεκτάσεις, αλλά και τον πολλαπλασιασμό των κέντρων δεδομένων. Οι καταναλώσεις ισχύος προβλέπεται να αυξάνονται με ρυθμό της τάσης του 6% σε ετήσια βάση έως το 2030, μετά από μία δεκαετία μηδενικής αύξησης και το δίκτυο αγωνίζεται απεγνωσμένα να συμβαδίσει με την ζήτηση. Οι αναμονές διασυνδέσεων φθάνουν στις βασικές αγορές κατά μέσο όρο μία οκταετία, οι γηρασμένες υποδομές απαιτούν επειγόντως εκσυγχρονισμό και αντικαταστάσεις, ενώ και οι αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών ακυρώνουν σε πολλές πολιτείες προγράμματα κατασκευής καινοτόμων κέντρων δεδομένων. 

Αν και η χώρα παράγει αρκετό φυσικό αέριο για να καλύπτει τις αυξανόμενες ανάγκες της επικράτειας, οι συνδυασμένου κύκλου στρόβιλοι αντιμετωπίζουν μακροχρόνιες αναμονές εκτέλεσης παραγγελιών από του σχετικούς προμηθευτές, ενώ και οι πυρηνικοί σταθμοί απαιτούν έως και μία δεκαετία για να λειτουργήσουν. Μερικοί μεγάλοι βιομηχανικοί χρήστες, όπως οι  εταιρείες που προσφέρουν τεράστια χωρητικότητα αποθήκευσης και επεξεργασίας δεδομένων, συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) έχουν την δυνατότητα να παρακάμπτουν τις στενωπούς του δικτύου.

Αναπτύσσουν γεννήτριες φυσικού αερίου χωρίς μετρητές, υπογράφουν συμβάσεις άμεσης αγοράς ισχύος ή συμβόλαια ενεργοποίησης αδρανών πυρηνικών σταθμών. Όμως η ταχύτερη και μικρότερου κόστους σε νέα παραγωγική δυναμικότητα σε μεγάλη κλίμακα, ήτοι ηλιακοί συλλέκτες και μονάδες συσσωρευτών για την αποθήκευση που ολοκληρώνονται σε ένα μόλις δεκαοκτάμηνο, παρεμποδίζονται από την κυβέρνηση, εκχωρώντας με τις συγκεκριμένες διαδικασίες το πλεονέκτημα της καμπύλης κόστους στην Κίνα.

Μια ψύχραιμη στάθμιση των δεδομένων που διαμόρφωσε η σύγκρουση, απέχει ακόμη πολύ από όσα μεταδίδονται. Τόσο όσο και η πρόβλεψη τις πρώτες μέρες γνωστού διεθνολόγου: «Οι Ιρανοί γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να κερδίσουν τον πόλεμο αυτό, και είναι μία διαπίστωση που δεν χρειάζεται κανείς να είναι μάγος της διπλωματίας για να την κάνει».

Τα Στενά

Το άμεσο, πιεστικό, μη παρακάμψιμο πρόβλημα της αμερικανικής πλευράς είναι η επαναλειτουργία των Στενών. Η αμερικανική αποδοχή της αλλαγής καθεστώτος των Στενών, υπό τον έλεγχο του Ιράν (τυπικά Ιράν-Ομάν, στα οποία ανήκουν τα χωρικά ύδατα) είναι ως εκ τούτου δεδομένη και η μικρότερου επικοινωνιακού κόστους απώλεια που έχουν να διαχειριστούν.

Το ζήτημα δεν αφορά μόνο το οικονομικό όφελος και την αυτόματη αναβάθμιση γεωπολιτικής ισχύος που συνιστά για Ιράν. Σχετίζεται άμεσα με τη νέα θαλάσσια στρατιωτική ισορροπία στο Κόλπο και με τη ναυτική έδρα στο Μπαχρέιν του 5ου αμερικανικού στόλου και Ναυτικού της CENTCOM, που πρέπει μάλλον να αναζητήσουν νέα στέγη εκτός Κόλπου, ανεξάρτητα από την τύχη των υπόλοιπων βάσεων στην περιοχή.

Τα πυρηνικά

Για Νετανιάχου και Τραμπ 1.0, όπως έχουμε ξαναπεί (Slpress 26/02/2026) η εναντίωση στην JCPOA, δεν ήταν για τα πυρηνικά, εφόσον αυτός ήταν ο μόνος τρόπος να ελεγχθεί η μη απόκτηση πυρηνικού όπλου. Εναντιώνονταν στην εξομάλυνση με Ιράν, στην οικονομική-γεωπολιτική σταθεροποίησή του και στις ανάσες που του έδινε η άρση κυρώσεων. Το ίδιο και η σκληρή, αδιέξοδη γραμμή μηδενικού εμπλουτισμού κατά τις διαπραγματεύσεις του 2025 και 2026, που αξιοποιήθηκαν ως παραπλάνηση για επίθεση. 

Για το Ισραήλ η προτεραιοποίηση των πυρηνικών παραμένει κατά κύριο λόγο μοχλός υπονόμευσης κάθε συμφωνίας, άρσης κυρώσεων,  κλπ, παρά για τα πυρηνικά καθαυτά, για τα οποία μια συμφωνία αλά JCPOA θα ήταν το βέλτιστο που θα μπορούσαν να πετύχουν, αλλά δεν είναι αυτό το ζήτημα. Το αφήγημα ότι το Ιράν συνιστά υπαρξιακή απειλή για το Ισραήλ, ιδιαίτερα αν αποκτήσει πυρηνικά, εκτός των άλλων παραβλέπει το γεγονός ότι με την ίδια λογική, και κατά τεκμήριο πολύ περισσότερο, το Ισραήλ μαζί με ΗΠΑ συνιστούν υπαρξιακή απειλή για το Ιράν. 

Για Τραμπ η κύρια ουσία στα πυρηνικά είναι το θέατρο σκιών να επιδείξει, έστω ένα σημείο (πχ πάγωμα του εμπλουτισμού για κάποια χρόνια) στο οποίο η νέα συμφωνία να δικαιολογεί τάχα την καταγγελία της αρχικής συμφωνίας JCPOA, τους πολέμους κλπ. Εξ ου και οι προληπτικές και χωρίς λογικό περιεχόμενο επιθέσεις σε Ομπάμα για JCPOA, που είναι αμφίβολο αν θα του βγουν σε καλό ή θα γυρίσουν μπούμερανγκ, στο ενδεχόμενο μια νέα πυρηνική συμφωνία να αδυνατεί να σερβιριστεί ως καλύτερη από τη JCPOA.

Το υψηλά εμπλουτισμένο ουράνιο

Το μεγάλο αγκάθι είναι το απόθεμα, που δεν θα υπήρχε αν δεν είχε εγκαταλειφθεί η JCPOA. Ενώ πριν τον πόλεμο το Ιράν ήταν διατεθειμένο να δεχτεί μια επανάληψη της λύσης της JCPOA, με βάση την οποία παρέδωσε το τότε απόθεμα στη Ρωσία, τώρα έχει δυο λόγους να έχει σκληρύνει. Ο ένας είναι ότι βρίσκεται μετά τον πόλεμο σε πλεονεκτική θέση να επιβάλει όρους και να μην αποδεχτεί ρυθμίσεις που συνιστούν υποχώρηση. Ο σημαντικότερος είναι ότι με τους δυο πολέμους που μπορεί να ακολουθήσει και τρίτος και την σαφή αύξηση της πιθανότητας να χρησιμοποιηθούν πυρηνικά από ΗΠΑ ή Ισραήλ λόγω συμβατικής αδυναμίας, το απόθεμα αποτελεί πλέον εργαλείο αποτροπής περισσότερο από πριν. 

Πριν είχε το χαρακτήρα πίεσης “ελάτε να ξανασυμφωνήσουμε μια JCPOA και άρση κυρώσεων, αν δεν θέλετε να έχω απόθεμα”. Τώρα έχει επιπλέον το χαρακτήρα αποτροπής “αν κάνετε το λάθος, θα φτιάξω κι εγώ πυρηνικά”. Ο εμπλουτισμός από το 60% σε βαθμό σχάσιμου υλικού απαιτεί από μερικές εβδομάδες μέχρι λίγες ημέρες, η εξαγωγή καθαρού ουρανίου από τη «σκόνη» (που λέει και ο Τραμπ) μερικές εβδομάδες και ο χρόνος κατασκευής βόμβας εξαρτάται από την αποκτηθείσα τεχνογνωσία, αλλά μια απλή βόμβα σχάσης τύπου Χιροσίμα είναι κάτι απλό. Η οπλοποίηση σε κατάλληλο πύραυλο είναι λιγότερο απλό.

Ενδεικτική είναι η τελευταία σχετική ανάρτηση Τραμπ: «Το εμπλουτισμένο ουράνιο είτε θα παραδοθεί στις ΗΠΑ είτε, κατά προτίμηση [sic],  σε συντονισμό με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν [sic] θα καταστραφεί [sic] επί τόπου». Η καταστροφή δεν έχει φυσική έννοια, εκτός αν το σκορπίσουν στη θάλασσα. «Καταστροφή» μπορεί να σημαίνει μόνο απεμπλουτισμό που είναι ακριβώς, όπως η διαδικασία εμπλουτισμού απ’ την ανάποδη, αλλά ίδια σε χρόνους, δηλαδή πολλούς μήνες έως χρόνια.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, πρώτον, απορρίπτεται η αμερικανική απαίτηση και γίνεται δεκτή από τις ΗΠΑ η πρόταση των Ιρανών που σερβίρεται ως «νίκη Τραμπ». Δεύτερον και σημαντικότερο, η χρόνια αυτή διαδικασία θα είναι στα χέρια του Ιράν, άρα αναστρέψιμη και εχέγγυο εφαρμογής όλων των συμφωνηθέντων. Το «κατά προτίμηση» είναι όλα τα λεφτά της ανάρτησης Τραμπ για το σημείο που βρίσκονται τώρα οι διαπραγματεύσεις, εκεί που πριν λίγες εβδομάδες η ρητορική ήταν «ή θα μας το δώσουν, ή θα πάμε να το πάρουμε».

Κυρώσεις

Όπως είχαμε επισημάνει πριν ξεκινήσει ο πόλεμος, οι κυρώσεις και η άρση τους πιο άμεσα από όσο προέβλεπε JCPOA ήταν η μόνη σίγουρη ιρανική απαίτηση για οποιαδήποτε συμφωνία, ό,τι και αν έδιναν στο πεδίο των πυρηνικών. Με βάση το απόθεμα και την αλλαγή συσχετισμών υπέρ Ιράν από το 2018 (που δεν έβλεπαν πολλοί “αναλυτές”) δεν είχε νόημα να αποδεχτεί το Ιράν επιπλέον παραχωρήσεις στα πυρηνικά για κάτι χειρότερο ή ίδιο με την JCPOA, στο πεδίο των κυρώσεων. 

Μετά τον πόλεμο τα πράγματα έχουν κι εδώ αλλάξει. Η Τεχεράνη πλέον έχει τη δυνατότητα να συνδέει την άρση των κυρώσεων όχι μόνο με οποιαδήποτε παραχώρηση στα πυρηνικά, αλλά και το άνοιγμα των Στενών που καίει την Ουάσιγκτον. Το Ιράν δεν έχει λόγο να εμπιστευτεί οποιοδήποτε μνημόνιο συνεννόησης, να δεχτεί οποιοδήποτε προσύμφωνο που θα ανοίγει τα Στενά, αν δεν πάρει στο χέρι άρση μέρους των κυρώσεων. Αυτό το γνωρίζουν καλά και οι ΗΠΑ.

ΗΠΑ-Ισραήλ

Το μεγαλύτερο εμπόδιο σε μια συμφωνία δεν είναι τα πυρηνικά, το καθεστώς των Στενών ή η άρση των κυρώσεων. Το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι το Ισραήλ και το εβραϊκό λόμπι στις ΗΠΑ. Η Τεχεράνη δεν πρόκειται να υποχωρήσει από την ήδη συμφωνηθείσα προ μηνός για την εκεχειρία σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου, και το Ισραήλ δεν πρόκειται να σταματήσει τις επιθέσεις σε Λίβανο και Γάζα, εν μέσω «εκεχειρίας», πολύ περισσότερο αν δυναμιτίζουν την όποια συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν.

Στις δε ΗΠΑ οι πιο φιλοϊσραηλινοί, Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί, και όσοι Νεοσυντηρητικοί είχε πάρει μαζί του με την επιθετικότητα του 2026, χτυπούν τώρα όλοι μαζί στην ιδέα ότι το Ιράν θα πάρει μια συμφωνία που το ευνοεί. Τα πυρηνικά είναι κι εδώ το θέατρο σκιών. Το έδαφος είχε προλειάνει ο ίδιος ο Τραμπ, με την μπουρδολογία ότι ο κόσμος κινδυνεύει από το Ιράν.

Για τις ΗΠΑ το βέλτιστο θα ήταν να φύγουν από τη σύγκρουση με τα Στενά ανοιχτά. Επειδή αυτό δεν γίνεται χωρίς να αποδεχτεί κάποιες από τις ιρανικές απαιτήσεις, πρέπει να επιδιώξει ένα είδος συμφωνίας. Αλλά για κάτι τέτοιο πρέπει να πάρει κάποιου είδους δέσμευση του Ιράν για τα πυρηνικά, ώστε να φαντάζει ότι κάτι κέρδισε για να δώσει.

Αν τις ΗΠΑ τις καίει το ζήτημα των Στενών και είναι αυτό που τις εκβιάζει σε συμφωνία, το Ιράν δεν καίγεται, αλλά έχει περισσότερους λόγους από τις ΗΠΑ για μια συμφωνία αν θέλει να κεφαλαιοποιήσει την επικράτησή του στον πόλεμο. Συνεπώς έχει συμφέρον  να δώσει κάτι στα πυρηνικά, ώστε να πάρει σε όλα τα άλλα πεδία. Πρώτα απ’ όλα κάποιου είδους σύμφωνο μη επίθεσης τουλάχιστον από ΗΠΑ, αποδοχή του νέου καθεστώτος στα Στενά και άρση κυρώσεων. 

Τι θα κάνει όμως αν ο Τραμπ αδυνατεί να επιβληθεί στο Ισραήλ; Η δήλωση Τραμπ ότι ο Νετανιάχου «θα κάνει ό,τι θέλω εγώ να κάνει» είναι τσάμπα μαγκιά, γιατί ξέρει ότι οι συσχετισμοί εντός των ΗΠΑ δεν του δίνουν τέτοια δυνατότητα. Η απαίτηση Τραμπ για δέσμευση των χωρών του Κόλπου στις Συμφωνίες του Αβραάμ, αποσκοπεί ακριβώς να διασκεδάζει τους φιλοϊσραηλινούς, αλλά δεν έχει καμιά πιθανότητα. Οι συμφωνίες, όπως και όλη η αμερικανική αρχιτεκτονική, έχουν υποστεί σοβαρό πλήγμα. Να συρρικνωθούν οι συμφωνίες μπορεί, να διευρυνθούν είναι τώρα ακόμη πιο δύσκολο. Πιο πιθανό είναι η Σαουδική Αραβία να έρθει σε κάποια συνεννόηση μη-επίθεσης με το Ιράν, παρά να συμμετάσχει στις Συμφωνίες του Αβραάμ.

Αν το Ισραήλ υπονομεύσει την συμφωνία;

Αν τελικά ΗΠΑ και Ιράν συμφωνήσουν και το Ισραήλ ευθέως ή εμμέσως υπονομεύει τη συμφωνία με επιθέσεις σε Λίβανο και Γάζα, τι θα κάνει η Τεχεράνη; Να αμελήσει την κεφαλαιοποίηση των κερδών της, να καταγγείλει τη συμφωνία και να αφήσει τις ΗΠΑ να φύγουν χωρίς συμφωνία δεν τη συμφέρει και θα ήταν ό,τι ακριβώς θα ήθελε το Ισραήλ. Λοιπόν; Σύμφωνα με τον καλά πληροφορημένο Τρίτα Πάρσι του Quincy Institute for Responsible Statecraft συζητιέται στην Τεχεράνη το ενδεχόμενο να απαντήσουν σε μια τέτοια στάση του Ισραήλ, όπως τα χτυπήματα στη σύμμαχο Χεσμπολά, με αντίστοιχα χτυπήματα του Ιράν στα συμμαχικά του Ισραήλ ΗΑΕ. Ίδωμεν. Τα διλήμματα των ΗΠΑ, τυπική ή άτυπη υποχώρηση σε ιρανικές απαιτήσεις, μετά από νέο γύρο πολέμου ή χωρίς, δεν έχουν ακόμη απαντηθεί οριστικά. 

Κλείνοντας μια παρατήρηση, θλιβερή για την Ελλάδα, παρ’ ότι εδώ λειτουργούν πολλά κόμματα στην αντιπολίτευση, υπάρχει συγκροτημένη Αριστερά, κλπ… Στις ΗΠΑ υπάρχει περισσότερος χώρος να εκφραστούν στη δημόσια σφαίρα διαφορετικές απόψεις από τις κυρίαρχες. Και στις δυο χώρες λειτουργούν δίκτυα στα πεδία της επικοινωνίας, της πολιτικής, του ακαδημαϊκού χώρου, του στρατού. Μια διαφορά είναι τα εκεί δίκτυα δεν συνδέονται με άλλες δυνάμεις εκτός της χώρας, με την εξαίρεση του εβραϊκού λόμπι και Ισραήλ. Πιο σημαντική είναι η διαφορά ότι στις ΗΠΑ τα δίκτυα αυτά έχουν μικρότερη δυνατότητα να “κόψουν” απόψεις που δεν συνδέονται με αυτά σε σχέση με την Ελλάδα που έχει περισσότερα χαρακτηριστικά… μπανανίας.

«Σε μια περίοδο αυξημένων διεθνών προκλήσεων και διαρκών εστιών αστάθειας, δηλώσεις που αναπαράγουν αβάσιμες και έωλες νομικά θέσεις δεν ενισχύουν την περιφερειακή ασφάλεια, ούτε υπηρετούν τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο», τονίζουν οι ίδιες πηγές.

Και διαμηνύουν ότι «οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διατηρούν αδιάλειπτα υψηλό επίπεδο επιχειρησιακής ετοιμότητας και αποτρεπτικής ισχύος, προασπίζοντας με συνέπεια την εθνική κυριαρχία και την εθνική ασφάλεια».

Ο Γκιουλέρ στις δηλώσεις του αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στο κρίσιμο γεωπολιτικό περιβάλλον σημειώνοντας ότι η Άγκυρα παρακολουθεί τις εξελίξεις και υπερασπίζεται «με μεγάλη αποφασιστικότητα τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας».

Στο πλαίσιο αυτό, όπως είπε μεταξύ των πιο ευαίσθητων ζητημάτων των πολιτικών ασφαλείας για την Τουρκία «συγκαταλέγονται και τα ζητήματα που αφορούν την προστασία των δικαιωμάτων και συμφερόντων μας, ιδιαίτερα στη “Γαλάζια” και την “Ουράνια Πατρίδα” μας».

Διαμηνύοντας ότι η Τουρκία δεν θα παραμείνει αδιάφορη «σε καμία πρωτοβουλία που στοχοποιεί τα δικαιώματα και τα συμφέροντά μας» ο Γκιουλέρ υποστήριξε ότι η Άγκυρα «σε όλα τα ζητήματα που σχετίζονται με την περιοχή, πρωτίστως το Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο, ενεργεί με μια αντίληψη προσηλωμένη στο διεθνές δίκαιο, υπέρ της ειρήνης και της σταθερότητας, η οποία προτάσσει την επίλυση των προβλημάτων μέσω του διαλόγου».

Σημείωσε ωστόσο ότι «αυτή η προσέγγιση δεν σημαίνει με κανέναν τρόπο ότι θα κάνουμε συμβιβασμούς στα εθνικά μας δικαιώματα και συμφέροντα. Αυτά στο Αιγαίο Πέλαγος, την Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο βασίζονται σε ιστορικούς, νομικούς και θεμιτούς λόγους. Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήθελα να τονίσω για άλλη μια φορά ότι δεν δεχόμαστε μαξιμαλιστικές πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στη δημιουργία τετελεσμένων και που αντιβαίνουν στο πνεύμα των διεθνών συμφωνιών».

Ο Γκιουλέρ αναφέρθηκε στα ελληνικά νησιά λέγοντας ότι αυτά «θα έπρεπε να τελούν υπό αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς, γιατί ο εξοπλισμός τους δεν συνάδει με τις σχέσεις καλής γειτονίας, το πνεύμα της συμμαχίας και το διεθνές δίκαιο».

Και συνέχισε λέγοντας ότι «θα πρέπει να είναι απολύτως σαφές ότι δεν θα παραμείνουμε αδιάφοροι σε καμία προσπάθεια που θίγει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, την ασφάλειά μας και τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντά μας στις θάλασσές μας».

Ο Γκιουλέρ έστειλε μήνυμα ότι οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις «με την υψηλή επιχειρησιακή ικανότητα, τα σύγχρονα οπλικά συστήματα, την ισχυρή δομή του προσωπικού τους και την εμπειρία τους στο πεδίο, διαθέτουν τη δύναμη και την αποφασιστικότητα να εξουδετερώσουν κάθε είδους απειλή που στρέφεται κατά της χώρας μας».

Αναφερόμενος στην Κύπρο επέμεινε στις πάγιες θέσεις της Τουρκίας ότι ως εγγυήτρια χώρα, θα συνεχίσει να στέκεται στο πλευρό των «αδελφών της», Τουρκοκυπρίων «και να προστατεύει την ασφάλεια και τα δικαιώματά τους».

Ειδικότερα, σύμφωνα με την ΕΛΑΣ, περίπου στις 18:30 το απόγευμα, ένας άνδρας εισέβαλε μέσα στο κατάστημα και πυροβόλησε τον ιδιοκτήτη και στα δύο πόδια. Στη συνέχεια ο δράστης μπήκε σε όχημα όπου τον περίμεναν τρεις συνεργοί του, αλβανικής καταγωγής, και διέφυγαν.

Όπως έγινε γνωστό από την αστυνομία το όχημα των δραστών εντοπίστηκε στη λεωφόρο Κηφισού και μετά από καταδίωξη ακινητοποιήθηκε στο ύψος της οδού Τσούντα, στο ρεύμα προς Λαμία. Οι αστυνομικοί συνέλαβαν τους τρεις από τους τέσσερεις επιβαίνοντες ενώ αναζητείται ο τέταρτος, που κατάφερε να διαφύγει.