Συγκεκριμένα στην δήλωση του αναφέρει: «Ο πρωθυπουργός, την περασμένη βδομάδα δεσμεύθηκε για τιμή στο πετρέλαιο θέρμανσης στα 1,75 ευρώ το λίτρο. Μόνο που αυτή η τιμή είναι ήδη κατά 50% ακριβότερη από αυτήν του περσινού Οκτώβρη.
Ταυτόχρονα μας είπε ότι η ΕΕ δεν του δίνει την ευελιξία να μειώσει τον ΕΦΚ. Είπε ψέματα.

Η κυβέρνηση έχει 4 διαφορετικά εργαλεία στη διάθεσή της για δραστικότερη μείωση των τιμών στην αντλία.
-Επιβολή πλαφόν περιθωρίου κέρδους και στα διυλιστήρια, όχι μόνο στα πρατήρια.
-Έκτακτη φορολογία των υπερκερδών των διυλιστηρίων που το περασμένο εξάμηνο ξεπέρασαν το 1,5 δις.
-Μείωση του ΕΦΚ στο μισό, δηλαδή στο ελάχιστο επιτρεπτό όριο που προβλέπει η ΕΕ.
-Μείωση του ΦΠΑ στα καύσιμα στο 13%, όπως έκανε η Ισπανία.

Ας διαλέξει ποιο από όλα τα εργαλεία, ή ποιο συνδυασμό τους θα επιβάλει. Σε κάθε περίπτωση η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης δεν δικαιολογείται να υπερβαίνει τα 1,4 ευρώ το λίτρο. Και το πετρέλαιο κίνησης το 1,8 ευρώ το λίτρο. Τι λείπει; Μια κυβέρνηση που θα έχει το θάρρος να συγκρουστεί με τα καρτέλ και τη βούληση να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της κοινωνίας».

Μπάρακ: Ναι μεν, αλλά

Την ίδια στιγμή, ωστόσο, από τη Νέα Υόρκη ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα και ειδικός απεσταλμένος για τη Συρία, Τομ Μπάρακ, έστειλε ένα διαφορετικό μήνυμα για το επίπεδο των αμερικανοτουρκικών σχέσεων. «Η Τουρκία τα τελευταία δύο χρόνια έχει καταστεί μία από τις πιο κρίσιμες και πολύτιμες σχέσεις μας», δήλωσε, υπογραμμίζοντας ότι «η σχέση Τουρκίας και ΗΠΑ είναι πιο στενή από ποτέ».

Ο Μπάρακ χαρακτήρισε την Τουρκία «πολύ ισχυρή χώρα» και αναφέρθηκε ειδικότερα στο ζήτημα των S-400. Όπως είπε, η χρήση του ρωσικού συστήματος «δεν είναι σε καμία περίπτωση συμβατή με το αμερικανικό σύστημα», προσθέτοντας ότι το Κογκρέσο θα πρέπει να συζητήσει τρόπους επίλυσης του ζητήματος.

«Οι S-400 είναι ένα θέμα που μπορεί να επιλυθεί», σημείωσε, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι το ζήτημα δεν αποτελεί «κρίσιμο πρόβλημα» στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, καθώς, όπως είπε, η Τουρκία διαθέτει «μια αμυντική βιομηχανία που είναι επαρκής από μόνη της».

Ο Αμερικανός πρέσβης αναφέρθηκε επίσης στον ρόλο της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, χαρακτηρίζοντάς την «τον ισχυρότερο και μεγαλύτερο αμυντικό εταίρο» της Συμμαχίας. «Είδαμε τα μαχητικά KAAN και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της», είπε.

Συνάντηση Τραμπ – Ερντογάν;

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο πρόεδρος Ερντογάν βρίσκεται στη Νέα Υόρκη, όπου θα συμμετάσχει στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, συνοδευόμενος από μεγάλο αριθμό υπουργών και αξιωματούχων. Την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου, στις 11:20 τοπική ώρα, ο Τούρκος πρόεδρος θα απευθυνθεί στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Στο πρόγραμμά του περιλαμβάνονται επίσης συναντήσεις με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, τον πρωθυπουργό της Βρετανίας Άντι Μπέρναμ και την πρωθυπουργό της Ιαπωνίας Σανάε Τακαΐτσι.

Στο αναλυτικό πρόγραμμα που έχει ανακοινωθεί δεν περιλαμβάνεται κατ’ ιδίαν συνάντηση του Ερντογάν με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Οι δύο ηγέτες, ωστόσο, θα βρεθούν στον ίδιο χώρο το βράδυ της 22ας Σεπτεμβρίου. Ο Ερντογάν θα παραστεί στη δεξίωση που θα παραθέσουν ο Τραμπ και η σύζυγός του προς τιμήν των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων και των συζύγων τους.

Δεν αποκλείεται να υπάρξει επαφή μεταξύ των δύο ηγετών στο περιθώριο της εκδήλωσης. Το εάν αυτή η επαφή θα εξελιχθεί σε ξεχωριστή, προγραμματισμένη διμερή συνάντηση, πάντως, δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως. Την τελευταία ημέρα της επίσκεψής του, στις 23 Σεπτεμβρίου, ο Ερντογάν αναμένεται να συναντηθεί με τον πρωθυπουργό της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν και τον πρωθυπουργό του Ιράκ Αλί Ζεϊντί.

Σε όλη αυτή την πρώτη περίοδο της επικοινωνιακής του αντεπίθεσης, ο Σαμαράς πέτυχε να αναδείξει τη νοθευμένη ιδεολογική ταυτότητα της ηγεσίας της ΝΔ. Κάτι που ο πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του, μετά το φιάσκο του γάμου των ομόφυλων και τον αντίκτυπο που είχε στις ευρωεκλογές, με μεγαλειώδεις κυβιστήσεις προσδοκούν να ξεχαστεί – σύμβουλος δε του Μητσοτάκη ζήτησε πρόσφατα την κατάργηση του επίμαχου νόμου.

Μια δύσκολη μεταμόρφωση, ωστόσο, όπως δείχνουν οι συχνές επαναλήψεις του ίδιου “δικαιωματικού” μοτίβου, καθώς, αυτός είναι ο ιδεολογικός πυρήνας των αντιλήψεων από τις οποίες εμφορείται η πλειοψηφία των κυβερνητικών στελεχών. Άλλωστε η πληθωρική διεύρυνση στο χώρο των εκσυγχρονιστών – ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι – όλοι γνήσια τέκνα της σημιτικής εποχής, δεν συνιστά μόνον μια τακτική κίνηση που, σύμφωνα με τους εμπνευστές της, προσφέρει κοινοβουλευτική αυτοδυναμία – χωρίς να παραβλέπουμε το ενδεχόμενο εσωκομματικών κραδασμών που θα προκληθούν στο ΠΑΣΟΚ, μετά τις εθνικές εκλογές, όπου είναι βέβαιο ότι δεν θα υπάρξει αυτοδυναμία, καθώς είναι κοινό μυστικό πως ένα τμήμα του ΠΑΣΟΚ “γλυκοκοιτάζει” τη ΝΔ του Μητσοτάκη.

Επιπλέον, πρόκειται και για στοχευμένη επιχείρηση, του νεοφιλελεύθερου συστήματος Μητσοτάκη, ανατροπής των εσωτερικών συσχετισμών στη ΝΔ, με την επιβολή συγγενικού ιδεολογικά και ταυτόχρονα εξαρτημένου πολυεπίπεδα στελεχιακού δυναμικού, μέρους του οποίου έχει ξεκινήσει μία εκστρατεία αποδόμησης του πρώην πρωθυπουργού, η οποία βέβαια δεν είχε τα αποτελέσματα που αναμένονταν.

Κόμμα Σαμαρά: Απέτυχε η αποδόμηση 

Η απήχηση, επομένως, της κριτικής Σαμαρά έβρισκε ευήκοα ώτα και έτοιμο έδαφος σε σημαντικό τμήμα παλαιότερων, αλλά και νυν ψηφοφόρων της ΝΔ, που βιώνουν ένα ψυχικό χάσμα με την παρούσα ηγεσία του κόμματος. Κι αυτό τη στιγμή που στην Ελλάδα, όπως και στο σύνολο σχεδόν της Ευρώπης, το πολιτικό εκκρεμές κινείται προς τα δεξιά, και οι απογοητευμένοι πολίτες δεν προσβλέπουν προς την κεντροαριστερά ή την αριστερά, ως επιλογή είτε διακυβέρνησης, είτε διαμαρτυρίας. Αυτό σημαίνει, ότι το ακροατήριο των δυνητικών ψηφοφόρων μια συντηρητικής ή, ορθότερα, πατριωτικής πολιτικής πρότασης είναι ιδιαίτερα αυξημένο.

Οι παράγοντες αυτοί ήταν που ακύρωσαν την αγωνιώδη προσπάθεια του Μαξίμου, μέσω των εταιρειών δημοσκοπήσεων και των φιλικών του ΜΜΕ, να απαξιώσει στη γένεσή του ένα κομματικό σχήμα Σαμαρά. Η πρώτη αυτή περίοδος έβριθε μετρήσεων που έδειχναν το εγχείρημα να μην υπερβαίνει το 3%, και άρθρων πολιτικών αναλυτών που εξέφραζαν τη βεβαιότητά τους, πως ο πρώην πρωθυπουργός δεν θα ρισκάρει να γελοιοποιηθεί, καταγράφοντας μια παταγώδη αποτυχία στα δυσμάς του πολιτικού του βίου.

Παράλληλα, βέβαια, είχε μπει μπροστά η μηχανή των σκληρών χαρακτηρισμών, περί του «προδότη της παράταξης» και όλα τα σχετικά, ακόμα και μία προσπάθεια ευθείας απαξίωσης του, όπως όταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ταύτιζε τον Σαμαρά, με τις επαναλήψεις του… “Ρετιρέ”! Όλα αυτά τελικά δεν βρήκαν καμία ανταπόκριση και τα γέλια στο κυριακικό στρατόπεδο αρχίζουν βγαίνουν ξινά. Ακριβώς, διότι η παρούσα ηγεσία της ΝΔ, συνοδεία της πλειάδας των εισοδιστών εκσυγχρονιστών μαζί με τις προηγούμενες, πάντα θορυβώδεις, μεταγραφές του ΛΑΟΣ, δεν μπορούν να εμπνεύσουν τον παραταξιακό πατριωτισμό.

Ίσως, μάλιστα να συμβαίνει το αντίστροφο, λαμβάνοντας υπόψη και το πλήθος των σκανδάλων και την εν γένει δυσωδία της διαφθοράς που αποπνέει το παρόν κυβερνητικό σχήμα, όπως βεβαίως και την ευρεία αντιπάθεια που προκαλούν αμφιλεγόμενες δηλώσεις αξιωματούχων που αποπνέουν αλαζονεία και μοιάζουν να απευθύνονται εκτός από τον σκληρό “κυριακικό”-κομματικό μηχανισμό, αλλά και στα πιο ελιτίστικα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας – οικονομικά-κοινωνικά, αλλά και διανοητικά, που στηρίζουν την κυβέρνηση.

Βιάστηκαν Τσίπρας-Καρυστιανού 

Εν τω μεταξύ, οι διαρροές για διενέργεια εκλογών τον Σεπτέμβριο δεν οδήγησαν τον πρώην πρωθυπουργό σε σπασμωδικές κινήσεις, καθώς ως έμπειρος πολιτικός κατανοούσε ότι η ηγεσία της ΝΔ δεν θα ρίσκαρε πρόωρες εκλογές, στις οποίες θα έχανε οπωσδήποτε την αυτοδυναμία. Αντιθέτως, την κίνησή τους έκαναν η Καρυστιανού και ο Τσίπρας.

Το σχήμα της πρώτης, λίγους μήνες μετά την σύστασή του, πνέει κυριολεκτικά τα λοίσθια, αφήνοντας ένα σημαντικό ποσοστό πολιτών να αναζητούν κάποια άλλη πολιτική λύση. Ο δε πρώην πρωθυπουργός και νυν αρχηγός της ΕΛΑΣ, παρά το rebranding και την προβολή που απολαμβάνει από τα ΜΜΕ, μοιάζει να έχει πιάσει ένα “χαμηλό ταβάνι”, και δείχνει να μην τραβάει περαιτέρω – αν και φαίνεται ότι θα “καθαρίσει” στο πεδίο της Κεντροαριστεράς, αναμφίβολα πιο συρρικνωμένης και χωρίς την παλαιότερη της δυναμική.

Και οι δύο εξελίξεις, δεν είναι προς όφελος της κυβέρνησης, που θα ήθελε αντιπάλους στις εκλογές, των οποίων θα αμφισβητούσε την επάρκειά τους. Ιδιαίτερα, ο Τσίπρας θα ήταν ιδανική περίπτωση, καθώς θα επέτρεπε την ανάδειξη των όσων διαδραματίστηκαν κατά την πρωθυπουργική του θητεία, συσπειρώνοντας τη βάση της κεντροδεξιάς εναντίον του και επανενεργοποιώντας το “αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο”.

Το σενάριο, όμως, δεν περπατάει. Αρχικά, να επισημανθεί, σε ό,τι αφορά το κόμμα Τσίπρα, πως η πόλωση είναι κυρίως από την πλευρά της ΝΔ, όχι από την ΕΛΑΣ, οι ανακοινώσεις της οποίας απέχουν παρασάγγας από τις αντίστοιχες του ΣΥΡΙΖΑ – όχι μόνο της αντισυστημικής του περιόδου. Τα δε μηνύματα από την επαρχία για το εύρος της υποστήριξης προς το εγχείρημα Σαμαρά, είναι άκρως ανησυχητικά για τη ΝΔ, που είναι γνωστό ότι “αιμορραγεί” στην Μακεδονία, με τον Σαμαρά να έχει ευλόγως ισχυρότατη δυναμική και ρίζες στην Μεσσηνία.

Το λάθος στη ΔΕΘ

Και εκεί ο, πανικόβλητος, πρωθυπουργός έκανε το μοιραίο λάθος. Σε μια ΔΕΘ, που κυριολεκτικά δεν άφησε τίποτα πίσω της, ως “δώρα” προς τον λαό, και δεν κυρίως δεν έδωσε πειστικές απαντήσεις στο πρόβλημα της ακρίβειας που ταλανίζει τους πολίτες, ανέδειξε μόνος του ως βασικό αντίπαλό του τον Σαμαρά.

Ο τοξικός τρόπος με τον οποίο απαντούσε στις σχετικές ερωτήσεις, σε αντίθεση με αυτές για τον Τσίπρα ή τον Ανδρουλάκη, και ο εμφανής εκνευρισμός του έγιναν αντιληπτά από όλους. Και εκεί ο πρώην πρωθυπουργός επέδειξε επικοινωνιακά αντανακλαστικά “έφηβου”. Με ένα βιντεάκι, πριν τελειώσει καν η συνέντευξη Μητσοτάκη, αποδόμησε ολόκληρη την πολιτική του. Πριν καθίσουν τα κόμματα να γράψουν απαντήσεις, πριν οι δημοσιογράφοι κάνουν τις αναλύσεις τους, η ΔΕΘ έγινε χώρος “μονομαχίας για δύο”.

Η ολέθρια επικοινωνιακή τακτική που ακολούθησε το επιτελείο του Μαξίμου – όπου κυρίαρχη είδηση ήταν η κόντρα με τον Σαμαρά, όχι οι εξαγγελίες στην ΔΕΘ – έγινε αντιληπτή, και από την επομένη δόθηκε το σύνθημα να πέσουν οι τόνοι και τα κυβερνητικά στελέχη να σφυράνε αδιάφορα όταν αναφέρεται το όνομα Σαμαράς! Το “κακό”, όμως, είχε γίνει, και τώρα πιά δεν διορθώνεται. Αυτό αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις, που ένα κόμμα Σαμαρά μπορεί να φλερτάρει με αξιώσεις έως το 10%. Πριν καν ανακοινωθεί αυτό το κόμμα…

Η μεγάλη ώρα… 

Τώρα πιά βρισκόμαστε  σε μια κομβική στιγμή σε αυτήν την μακρά προεκλογική περίοδο. Και είναι στο χέρι του ίδιου του Σαμαρά να κάνει τη μεγάλη ανατροπή. Ξεκινά με μερικά βασικά ατού. Αρχικώς, όπως έχει γραφεί, είναι οι πολλές δεξαμενές ψηφοφόρων στις οποίες απευθύνεται. Ιδίως προς τους νυν και πρώην ψηφοφόρους της ΝΔ, οι οποίοι μπορούν να τον ψηφίσουν χωρίς ενοχές και τύψεις. Επιπλέον, ο κομματικός του συνδυασμός δεν θα προσφέρει μόνον τη δυνατότητα μιας εκτονωτικής ψήφου διαμαρτυρίας προς το πολιτικό σύστημα. Ο πολίτης θα γνωρίζει ότι η ψήφος του θα καθορίσει την επόμενη κυβέρνηση και τον επόμενο πρωθυπουργό.

Στη φάση που βρισκόμαστε, τη διαφορά θα την κάνουν πλέον τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν τα ψηφοδέλτια του κόμματος και το κυβερνητικό πρόγραμμα του κόμματος. Και τα δύο είναι κεντρικής σημασίας, καθώς μπορούν να δώσουν περαιτέρω ώθηση στην κοινωνική αποδοχή της πρότασης Σαμαρά. Ειδικά, αν το σχήμα του ενισχυθεί με στελέχη από διάφορους πολιτικούς χώρους, αλλά με πατριωτικό πρόσημο. Αλλά και αν το πρόγραμμά του δίνει πειστικές προτάσεις για την υπέρβαση των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων των ελληνικών νοικοκυριών και για την ανασυγκρότηση της παραγωγικής δομής της χώρας.

Σε ό,τι αφορά ειδικότερα την εκτός ΝΔ δεξιά δεξαμενή, αναμφισβήτητα ένα μεγάλο μέρος των συγκεκριμένων έχει ριζοσπαστικοποιηθεί σε μία αντισυστημική κατεύθυνση, ασχέτως του τι είναι αντισυστημισμός. Ο Σαμαράς κυβέρνησε σε μία ιδιαίτερη δύσκολη και επώδυνη περίοδο, με την χώρα ένα βήμα πριν την πτώχευση και σε ένα μεγάλο μέρος του 70% που σύμφωνα με τα γκάλοπ δεν θέλει τρίτη θητεία Μητσοτάκη θεωρείται φθαρμένος και συστημικός.

Πάντως, είναι δε τουλάχιστον αστεία η μομφή του κυριακικού-εκσυγχρονιστικού στρατοπέδου προς τον Σαμαρά ότι ήταν “λαϊκιστής αντιμνημονιακός” και “πήγε τη ΝΔ στο 18%”, λες και αν ο Σαμαράς δήλωνε εξαρχής ότι «τα μνημόνια είναι ευλογία για τον τόπο», και πως «δεν θέλει να του κλέψει την δόξα ο Τόμσεν στις απολύσεις», θα σάρωνε η ΝΔ στις πρώτες μνημονιακές εκλογές!

Να θυμίσουμε πως πριν την μνημονιακή στροφή Σαμαρά, είχε προηγηθεί και μία αποτυχημένη απόπειρα δημοψηφίσματος από τον Γιώργο Παπανδρέου, που ως και ο Αλέξης Τσίπρας είχε χαρακτηρίσει ως «πτώχευση πριν την κάλπη». Μία μικρή αναδρομή στον Τύπο της εποχής, αρκεί για να θυμηθούμε ότι το πολιτικό κλίμα σε διεθνές επίπεδο ήταν μερικά σκαλοπάτια από το δημοψήφισμα του 2015… 

Πάντως, τα δύο επόμενα ορόσημα ενώπιον της εκλογικής μάχης προϋποθέτουν την επίσημη ανακήρυξη του κόμματος, που πλέον δεν υπάρχει ουδείς λόγος να καθυστερήσει. Γιατί, όπως είχε πει και ο Λένιν, «εχθές ήταν νωρίς, αύριο θα είναι αργά, τώρα»…

Πρόκειται για βραχυχρόνια δάνεια (του Κράτους σχεδόν αποκλειστικά) από διάφορους κρατικούς! (δημόσιους) φορείς από το ίδιο το κράτος (Κράτος). Δηλαδή, είναι εσωτερικός δανεισμός που ναι μεν δεν εγγράφεται στο δημόσιο χρέος (ή χρέος Γενικής Κυβέρνησης -Γ/Κ), αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αυτά τα εσωτερικά δάνεια δεν αδειάζουν τα ταμεία των δημόσιων φορέων ή φορέων Γ/Κ. 

Πώς μπόρεσε η Κυβέρνηση να δανειστεί αυτό το τεράστιο ποσό ταμειακών διαθεσίμων από φορείς Γ/Κ; …Το έκανε με τις διατάξεις των νόμων 4764/2020 (άρθρο 80) και 5193/2025 (άρθρο 209) που λένε ότι όλοι οι φορείς Γ/Κ υποχρεώνονται να μεταφέρουν κάθε 15 ημέρες στο λογαριασμό ταμειακής διαχείρισης που τηρούν στην Τράπεζα της Ελλάδος, όλες τους τις εισπράξεις εκτός από αυτές που χρειάζονται  για να πληρώσουν υποχρεώσεις τους τις επόμενες 15 ημέρες. Από τις ρυθμίσεις αυτές προκύπτει καθαρά ότι οι φορείς Γ/Κ δεν υποχρεώνονται να μεταφέρουν στην Τράπεζα της Ελλάδος  κάθε 15 ημέρες αδρανή ταμειακά διαθέσιμα, αλλά όλες τους τις εισπράξεις εκτός από αυτές που χρειάζονται για να πληρώσουν υποχρεώσεις τους τις επόμενες 15 ημέρες (δηλαδή το συνολικό πλεόνασμα της διαχείρισής τους).

Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση όχι μόνο έχει σαρώσει κυριολεκτικά τη ρευστότητα όλου του κράτους (όλων των δημόσιων φορέων), αλλά φαίνεται ότι χρησιμοποιεί αντικανονικά και τα κοινοτικά κονδύλια ως κρατικά διαθέσιμα δημόσιων φορέων και ξεπληρώνει πρόωρα ξένο (κρατικό) δανεισμό.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι πού θα βρει τα λεφτά για να πληρώσει τα έργα του Ταμείου Ανάκαμψης, τα έργα του ΕΣΠΑ, τους αγρότες… Ορισμένοι δημοσιονομικοί αναλυτές αναρωτιούνται εάν η κυβέρνηση έφαγε ακόμη και τα ταμειακά διαθέσιμα ασφαλείας, κάτι δραματικά επικίνδυνο στο τρέχον διεθνές περιβάλλον, διότι εάν αυτό έχει συμβεί, τότε η δημοσιονομική σταθερότητα κρέμεται από μια κλωστή… 

Νωρίς το καλοκαίρι είχαμε διατυπώσει την εκτίμηση ότι μπορεί να ξεσπάσει ταμειακή κρίση μετά τον Οκτώβριο που κατά διαβολική σύμπτωση τότε θα έχει τελειώσει η τουριστική σεζόν και αρχίζει αυτή του… επιδόματος ανεργίας. 

Ορισμοί και δεδομένα

Για διευκόλυνση όσων δεν είναι εξοικειωμένοι με τους δημοσιονομικούς ορισμούς είναι σκόπιμο να εξηγήσουμε ότι με βάση τον Ν. 4270/2014:

• Κράτος ή Κεντρική Διοίκηση ή Δημόσιο είναι η Προεδρία της Δημοκρατίας, τα Υπουργεία και οι Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, καθώς και οι Ανεξάρτητες Αρχές που δεν έχουν νομική προσωπικότητα. Για λόγους στατιστικής ταξινόμησης, η Βουλή των Ελλήνων περιλαμβάνεται και αυτή στο Κράτος. 
• Γενική Κυβέρνηση (Γ/Κ) είναι σύνολο δημόσιων φορέων (Κράτος, ΟΤΑ, ΟΚΑ, ΟΠΕΚΕΠΕ, Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα κ.α.), οι οποίοι περιλαμβάνονται στο ομώνυμο Μητρώο που τηρεί η ΕΛΣΤΑΤ. 
• Χρέος της Γενικής Κυβέρνησης (Δημόσιο Χρέος): Είναι ο επίσημος όρος που εναρμονίζεται με το ευρωπαϊκό δίκαιο (Κανονισμός ΕΚ 479/2009). Περιλαμβάνει το ενοποιημένο ακαθάριστο χρέος ολόκληρου του Δημόσιου Τομέα σε ονομαστική αξία. Δηλαδή, περιέχει τις υποχρεώσεις της Κεντρικής Κυβέρνησης, των ΟΤΑ (Δήμοι/Περιφέρειες) και των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης (Ταμεία, Νοσοκομεία). Ανέρχεται στα 427,1 δισεκατομμύρια ευρώ (αλλά και εδώ υπάρχει διαφορά στα στοιχεία των Δελτίων Δημοσίου Χρέους και στα δελτία του ΟΔΔΗΧ).
• Χρέος του Δημοσίου (ή Κεντρικής Διοίκησης): Στη νομική και δημοσιονομική ορολογία, ο όρος «Δημόσιο» (με κεφαλαίο Δ) αναφέρεται στενά στο Νομικό Πρόσωπο του Κράτους (το κεντρικό κράτος/Υπουργεία). Συνεπώς, το «χρέος του Δημοσίου» αφορά αποκλειστικά τις άμεσες υποχρεώσεις που αναλαμβάνει το Υπουργείο Οικονομικών (π.χ. έκδοση κρατικών ομολόγων και εντόκων γραμματίων). Διαμορφώνεται στα 357,57 δισεκατομμύρια ευρώ (στοιχεία α’ εξαμήνου 2026), το οποίο αντιστοιχεί σε περίπου 146% του ΑΕΠ.
• Με δυο λόγια είναι άλλο Δημόσιο Χρέος και άλλο Χρέος του (δ)ημοσίου.
• Πρωτογενές πλεόνασμα του κρατικού Προϋπολογισμού (Π/Υ) είναι η διαφορά ανάμεσα στα έσοδα και τις δαπάνες του Κράτους χωρίς τους τόκους του κρατικού χρέους. 
• Δημόσιο χρέος ή χρέος Γ/Κ είναι το χρέος όλων των φορέων Γ/Κ προς φορείς εκτός Γ/Κ. 

Έχοντας αυτά υπόψιν αναρωτιέται κανείς με τι λεφτά πλήρωσε πρόωρα χρέος η κυβέρνηση, όταν οι έξι κρατικοί προϋπολογισμοί 2020-25 ήταν όλοι ελλειμματικοί με συνολικό έλλειμμα 51,7 δισ., ενώ ο Π/Υ 2026 είχε έλλειμμα 866 εκ. το α’ εξάμηνο 2026; Αυτό που ξέρουμε είναι ότι δεν μπορεί να πληρώνει κρατικά χρέη με τα πρωτογενή πλεονάσματα που είχαν οι κρατικοί Προϋπολογισμοί μετά το 2023, αφού αυτά δεν ήταν ποτέ επαρκή για την πληρωμή των τόκων του υπέρογκου κρατικού χρέους.

Η Κυβέρνηση πλήρωσε πρόωρα κρατικά χρέη με ανάλωση του περίφημου “μαξιλαριού” ασφαλείας, ύψους 15,7 δισ., το οποίο είχε παραλάβει από την προηγούμενη Κυβέρνηση το 2019. Επιπλέον δανείστηκε με έκδοση ομολόγων και έντοκων γραμματίων. Ο δανεισμός αυτός  αυξήθηκε μεταξύ 30.6.19 και 30.6.26 κατά 38,8 δισ. (30.6.19: 72,6 δισ., 30.6.26: 111,4 δισ.).

Συνεπώς, ο επιπλέον κρατικός δανεισμός δεν ήταν αρκετός ούτε για την κάλυψη των 52,6 δισ. από τα ελλείμματα των έξι κρατικών προϋπολογισμών. Άρα, η κυβέρνηση δεν πλήρωσε κρατικά χρέη με έκδοση κρατικών τίτλων. Τι έκανε; Απλά ανανέωσε τους κρατικούς τίτλους που έληξαν μεταξύ 30.6.19 και 30.6.26 και αύξησε τον κρατικό δανεισμό με έκδοση επιπλέον κρατικών τίτλων για να καλύψει το 73,8% των κρατικών ελλειμμάτων 2020-26.

Εδώ έρχονται ορισμένοι έμπειροι δημοσιονομικοί παρατηρητές και επισημαίνουν ότι «ο επιπλέον κρατικός δανεισμός με έκδοση τίτλων δεν ήταν δανεισμός από τις αγορές, αφού το Ευρωσύστημα στη διάρκεια της πανδημίας αγόρασε Ελληνικά κρατικά ομόλογα αξίας 39 δισ. σύμφωνα με το ετήσιο δελτίο δημόσιου χρέους 2022. Επομένως η Κυβέρνηση δεν πλήρωσε πρόωρα κρατικά χρέη με αύξηση του κρατικού δανεισμού από τις αγορές». Και αναρωτιούνται: «Τι δείχνει η μη αύξηση του κρατικού δανεισμού από τις αγορές; αδυναμία δανεισμού ή συνειδητή επιλογή μη αύξησης του δημόσιου χρέους, αφού ο δανεισμός από τις αγορές αυξάνει το δημόσιο χρέος;»

Πού βρήκε τα λεφτά η κυβέρνηση Μητσοτάκη;

Εξηγήσαμε εξ αρχής πως η κυβέρνηση υποχρεώνει όλους τους δημόσιους φορείς να την δανείζουν υποχρεωτικά. Εξηγήσαμε επίσης ότι αύξησε τον εσωτερικό δανεισμό του Κράτους από τα διαθέσιμα των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης -ΟΚΑ, από τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης -ΟΤΑ, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, την Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα κλπ.) την επταετία 2019-25 κατά 34,2 δισ. και τον ανέβασε στα 76,1 δισ. στις 31.12.25 (31.12.18: 41,9 δισ.). Είναι αξιοσημείωτο ότι η αύξηση του κρατικού δανεισμού από φορείς Γ/Κ πραγματοποιήθηκε εξολοκλήρου με βραχυπρόθεσμα δάνεια (repos), τα οποία αυξήθηκαν κατά 36,7 δισ. την ίδια επταετία και έφτασαν τα 60,6 δισ. στις 31.12.25 (31.12.18: 23,9 δισ.) και σήμερα είναι πάνω από 67 δισ. ευρώ.

Σημειωτέον ότι στο ετήσιο Δελτίο Δημόσιου Χρέους 2025 βεβαιώνεται ότι οι φορείς Γ/Κ στις 31.12.25 διέθεταν, πέραν των 60,6 δισ. των repos επιπλέον ταμειακά διαθέσιμα 18,8 δισ. ήτοι συνολικά 79,4 δισ., ποσό που δείχνει εξωπραγματικό και απαιτείται επιβεβαίωσή του. Μάλλον θα το βρει ο επόμενος  υπουργός Οικονομικών μετά τις εκλογές και πιθανώς να χάσει τον ύπνο του. 

Το χειρότερο που προκύπτει για να βγουν οι λογαριασμοί και να “ταιριάξουν” κάπως τα νούμερα, η κυβέρνηση κάνει ένα επικίνδυνο θεσμικό φάουλ. Θεωρεί τα κεφαλαία της ΕΕ, τα οποία διαχειρίζονται φορείς Γ/Κ, ταμειακά διαθέσιμα των φορέων. Αν στα ταμειακά διαθέσιμα που είχαν οι φορείς Γ/Κ πλην Κράτους στις 30.6.19 (21,9 δισ.) προστεθούν τα πλεονάσματα που είχαν οι εν λόγω φορείς την επταετία 2019-25, ήτοι 33,5 δισ. περίπου, προκύπτουν τα ταμειακά τους διαθέσιμα στις 31.12.25 (55,5 δισ. περίπου). Άρα, τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων Γ/Κ πλην Κράτους στις 31.12.25 ήταν πολύ  μικρότερα από τα ταμειακά διαθέσιμα που είχε δανειστεί από αυτούς η Κυβέρνηση με repos. 

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι αφού η κυβέρνηση εξάντλησε τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων Γ/Κ, δανείστηκε και κεφάλαια της ΕΕ τα οποία διαχειρίζονται φορείς Γ/Κ (ΟΠΕΚΕΠΕ, Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα, Περιφέρειες κ.α.) για να καλύψει ελλείμματα των κρατικών Π/Υ και να πληρώσει πρόωρα κρατικά χρέη.

Τι συμβαίνει με τα ταμειακά διαθέσιμα

ΟΚ! Η κυβέρνηση να καλύπτει ελλείμματα των κρατικών Π/Υ με δανεισμό από φορείς Γ/Κ χωρίς αύξηση του δημόσιου χρέους. Όμως, για την πρόωρη πληρωμή κρατικών χρεών στο εξωτερικό που την έχουμε αναλύσει σε προηγούμενη ανάλυση προκύπτουν δύο κυρίως ερωτήματα: 

Πρώτον, μπορεί να δανείζεται πόσο και με τι κόστος η χώρα από το εξωτερικό και δεύτερον, μήπως το κολπάκι του εσωτερικού δανεισμού έχει φτάσει στα όριά του και η κυβέρνηση έχει μπροστά της ένα τσουνάμι πληρωμών που δεν μπορεί να καλύψει; Εξακολουθεί να χρωστάει στους ιδιώτες (νοσοκομεία, εφάπαξ, επιστροφές φόρων κλπ) 3,27 δισ. Τελευταία η ΑΑΔΕ στέλνει απειλητικά ραβασάκια σε συνταξιούχους για επιστροφές που είχαν το 2015-16 και εμφανίστηκαν τώρα και ζητούν τροποιητικές δηλώσεις για να καταλογιστεί φόρος και προσαυξήσεις, ενώ πολλά από αυτά έχουν παραγραφεί. Ας ελπίσουμε ότι η επόμενη κυβέρνηση δεν θα βρεθεί δημοσιονομικά χειροπόδαρα δεμένη…

Όμως, το ερώτημα που προκύπτει από επιστημονικο-τεχνική και ουσιαστική άποψη είναι πως η δημιουργία του κεφαλαιοποιητικού αποταμιευτικού “κουμπαρά” χαρακτηρίστηκε και εντάχθηκε στην κατηγορία των μέτρων δημογραφικής πολιτικής, με στόχο την αύξηση των γεννήσεων στην Ελλάδα – οι οποίες από το 2010 και μετά υπολείπονται των θανάτων και ειδικότερα, μετά το 2019 όπου παρουσιάζουν συνθήκες κατάρρευσης, δημιουργείται κάθε χρόνο αρνητικό ρεκόρ – το οποίο το 2025 προσέγγισε το ιστορικό αρνητικό ρεκόρ του δείκτη γονιμότητας των 1,20 παιδιών ανά γυναίκα σε αναπαραγωγική ηλικία χαμηλότερα και από το 1999, έτος στο οποίο είχε παρατηρηθεί ο χαμηλότερος δείκτης γονιμότητας, 1,23 παιδιά ανά γυναίκα σε αναπαραγωγική ηλικία (Διάγραμμα 1).

Όμως, από την εξειδίκευση των μέτρων και την συνολική αποτίμηση του κόστους του συγκεκριμένου μέτρου προκύπτει ότι λήφθηκε υπόψη ότι θα συμμετέχει μόλις το 30% των ετήσιων γεννήσεων, γεγονός που προδιαγράφει την αδυναμία συμβολής του μέτρου στην αύξηση των γεννήσεων.

Τούτου δοθέντος αναδεικνύεται ότι το κόστος θα προσεγγίσει το 2040 μόλις τα 500 εκατ. ευρώ, ενώ εάν το συγκεκριμένο μέτρο οδηγούσε στην αύξηση των γεννήσεων τότε θα είχε ως στόχο τουλάχιστον οι γεννήσεις να αυξηθούν από τις 65.000 το 2025 στις 80.000 μέχρι το 2030, προσεγγίζοντας τις 83.000 γεννήσεις του έτους 2019, λαμβάνοντας υπόψη ότι θα συμμετέχουν στον αποταμιευτικό “κουμπαρά” όλα τα παιδιά που θα γεννιούνται κάθε χρόνο από το 2027 και μετά. Όμως, σε μια τέτοια προοπτική το ετήσιο κόστος μετά το 2035 θα ήταν 2,2 δισ. ευρώ.

Έτσι αναδεικνύεται ότι το συγκεκριμένο μέτρο δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι αποτελεί μέρος μίας στρατηγικής δημογραφικής πολιτικής, αλλά αντίθετα αποτελεί ένα μέτρο στήριξης της προωθούμενης από την Ευρωπαϊκή Ένωση πολιτικής για την Ένωση των Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (Savings & Investments Union – SIU), προκειμένου οι πολίτες να “ωθηθούν” (Nudge, Thaler & Sunstein, 2010) να μεταφέρουν τις αποταμιεύσεις ύψους 10 τρισ. ευρώ (αδρανές κεφάλαιο κατά την von der Leyen) στις κεφαλαιαγορές, χωρίς όμως να υπάρχει καμία εγγύηση για τον επενδυτικό κίνδυνο των αγορών, δεδομένου ότι τον κίνδυνο αυτόν θα τον επωμιστούν εξ’ ολοκλήρου οι πολίτες.

Έναν κίνδυνο τον οποίον οι ευρωπαίοι πολίτες, μετά την χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και τη πρόσφατη πληθωριστική κρίση, θέλουν να αποφύγουν και γι’ αυτό διατηρούν τις αποταμιεύσεις τους σε καταθέσεις, παρά το γεγονός ότι πολιτικοί και ειδικοί εμφανίζονται να θεωρούν τους πολίτες χρηματοοικονομικά αναλφάβητους που δεν αναλαμβάνουν επενδυτικό κίνδυνο και δεν τοποθετούν τα χρήματά τους στις κεφαλαιαγορές, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν, όπως υποστηρίζουν, οι επενδύσεις στην Ευρώπη.

Τα άλλα προβλήματα με τον “κουμπαρά” 

Επιπλέον εκτός των προαναφερομένων προβλημάτων του προτεινόμενου κεφαλαιοποιητικού αποταμιευτικού “κουμπαρά” (μη αύξηση των γεννήσεων στην Ελλάδα και μεταφορά των αποταμιεύσεων στις κεφαλαιαγορές) στα πραγματοποιηθέντα σενάρια ελήφθησαν υπόψη αποδόσεις της τάξης του 3%, 5% και 7%, προσεγγίζοντας έτσι το υποτιθέμενο συσσωρευθέν ποσό μετά από 18 έτη μέχρι και τα 93.000 ευρώ (υπόθεση ομαλών οικονομικών εξελίξεων) και επιτυγχάνοντας 7% απόδοση επενδύσεων κάθε χρόνο για 18 συνεχόμενα έτη, όταν η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις μελέτες του Ageing Working Group για τα κεφαλαιοποιητικά ταμεία λαμβάνει υπόψη ως ετήσια μακροχρόνια απόδοση το 2%.

Αυτό σημαίνει ότι θα αναληφθεί ένας υψηλός επενδυτικός κίνδυνος τον οποίο θα αναλάβει ο ασφαλισμένος και φυσικά οι φορολογούμενοι δεδομένου ότι η κρατική εισφορά χρηματοδοτείται από τους φορολογούμενους. Παράλληλα ένα πρόβλημα ακόμη το οποίο παραλείπεται να εκτιμηθεί είναι η δυνατότητα αποταμίευσης της πλειοψηφίας των πολιτών, δεδομένου ότι η Ελλάδα κατέχει την τελευταία θέση στην Ευρώπη με αρνητικό δείκτη αποταμίευσης (Διάγραμμα 2), αναδεικνύοντας ότι το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα (ετήσιο διαθέσιμο εισόδημα 22,3% χαμηλότερο από το 2020) στην χώρα μας δεν επαρκεί για την κάλυψη των ετήσιων αναγκών διαβίωσης.

Το Village Cine School έχει ήδη κερδίσει το ενδιαφέρον των εκπαιδευτικών χάρη στο εύρος ταινιών και ντοκιμαντέρ που διαθέτει, καθώς από τον Μάρτιο που παρουσιάστηκε η πρωτοβουλία και έως το τέλος του 2026, περισσότερα από 120 σχολεία έχουν πραγματοποιήσει και προγραμματίσει εκπαιδευτικές επισκέψεις στα Village Cinemas. Επιπλέον, ο κατάλογος με τις διαθέσιμες ταινίες εμπλουτίζεται διαρκώς, με τις τελευταίες κυκλοφορίες παιδικών ταινιών, όπως Minions & Τέρατα, Toy Story 5, Βαιάνα, Paw Patrol: Κουτάβια Και Δεινόσαυροι, Οι Μαλλιαροί Ντετέκτιβ, GOAT, Ζωούπολη 2 και Αστερίξ & Οβελίξ – Στο Δρόμο για την Κίνα,  αλλά και με δημοφιλείς ταινίες ιστορικού/ εκπαιδευτικού ενδιαφέροντος, όπως η επική ΟΔΥΣΣΕΙΑ, Άνεμος Ελευθερίας 1821 και Καλάβρυτα 1943.

Το Village Cine School για μια ακόμα χρονιά έρχεται για να ζωντανεύσει τη γνώση, δημιουργώντας μια οργανωμένη και διασκεδαστική επιμορφωτική εμπειρία για παιδιά κάθε διδακτικής βαθμίδας, σε όλη την Ελλάδα.

Μπορείτε να εξερευνήσετε τον κόσμο του Village Cine School εδώ!

Village Cine School. Εδώ η γνώση ζωντανεύει!

^{Σχετικά με τη Village Roadshow Operations Hellas}

^{Η Village Roadshow Operations Hellas και οι κινηματογράφοι Village Cinemas από το 1997, αποτελούν σημείο αναφοράς στον χώρο της ψυχαγωγίας στην Ελλάδα, εισάγοντας για πρώτη φορά το concept των multiplex στην εγχώρια αγορά, πρωτοποριακές οπτικοακουστικές τεχνολογίες όπως η αίθουσα IMAX with Laser, αλλά και μοναδικές καινοτομίες όπως οι αίθουσες Gold Class,  Comfort και Vkids που προσφέρουν premium υπηρεσίες. Με 11 κέντρα και 84 αίθουσες σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Λάρισα και Βόλο, τα Village Cinemas αποτελούν τη μεγαλύτερη αλυσίδα κινηματογράφων στη χώρα και την ιδανική επιλογή για μια αναβαθμισμένη κινηματογραφική εμπειρία. Στόχος είναι κάθε επίσκεψη στα Village Cinemas να αποτελεί μία ξεχωριστή εμπειρία ψυχαγωγίας. Village Cinemas: Όχι απλά ταινίες. Εμπειρίες.} 

Μέσα από διαδραστικά γραφήματα και χάρτες, το IPTO Analytics παρέχει σε πραγματικό χρόνο ανοιχτά δεδομένα στους πολίτες σχετικά με βασικές παραμέτρους του Εθνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας, όπως η συνολική ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας, το ενεργειακό μείγμα της χώρας, το ανθρακικό αποτύπωμα της ηλεκτροπαραγωγής, οι διασυνοριακές ροές ηλεκτρισμού και ο ευρωπαϊκός χάρτης χονδρεμπορικών τιμών ρεύματος.

Η νέα έκδοση της εφαρμογής είναι φιλικότερη προς τον χρήστη. Η αρχική οθόνη αποτυπώνει με μια ματιά τα σημαντικότερα δεδομένα του ηλεκτρικού συστήματος, με απλά σύμβολα και κατανοητό τρόπο. Παράλληλα, έχει προστεθεί η δυνατότητα εναλλαγής ανάμεσα σε απλοποιημένη και αναλυτική προβολή των διαθέσιμων πληροφοριών της εφαρμογής, με το πάτημα ενός κουμπιού (Συνοπτικά – Αναλυτικά).

Ακολουθώντας τις εξελίξεις της ενεργειακής μετάβασης, το IPTO Analytics ενσωματώνει επίσης νέους δείκτες και οπτικοποίηση δεδομένων σχετικά με τις ώρες μηδενικών εκπομπών CO2, τη διείσδυση ΑΠΕ και το ενεργειακό μείγμα σε επίπεδο ημέρας αλλά και μήνα.

Νέο microsite IPTO Analytics στον ιστότοπο του ΑΔΜΗΕ

Για πρώτη φορά, το ψηφιακό κανάλι επικοινωνίας του Διαχειριστή είναι πλέον διαθέσιμο και μέσω Διαδικτύου. Η αρχική σελίδα του admie.gr πλέον διαθέτει νέα περιοχή επισκόπησης των βασικών δεικτών του IPTO Analytics καθώς και σχετικό microsite, με εκτενή γραφήματα και δεδομένα, που περιλαμβάνονται επίσης στην εφαρμογή για κινητές συσκευές.

Από την πρώτη κυκλοφορία του το 2021, το IPTO Analytics εμπλουτίζεται και εξελίσσεται συνεχώς με νέες λειτουργίες, επιδιώκοντας να προσφέρει στους πολίτες ενημέρωση για το ηλεκτρικό σύστημα με πληρότητα και διαφάνεια.

Με τη μεταφορά του IPTO Analytics και στον ιστό, ο ΑΔΜΗΕ επεκτείνει το οικοσύστημα δεδομένων που αναπτύσσει τα τελευταία χρόνια, με ευρέως προσβάσιμα ψηφιακά εργαλεία. Στόχος του Διαχειριστή είναι να εδραιωθεί περαιτέρω ως σημείο αναφοράς στην παροχή έγκυρης ενημέρωσης για το ηλεκτρικό σύστημα και την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τη χρήση της καθαρής ενέργειας.

Η ανανεωμένη εφαρμογή IPTO Analytics είναι διαθέσιμη δωρεάν στα Ελληνικά και τα Αγγλικά για συσκευές Android και iOS, μέσω των παρακάτω συνδέσμων:

Google Play

App Store

• Αυτοκινητόδρομοι: Η κυκλοφορία παρουσιάζει έντονη σταθερότητα, με την Αττική Οδό να καταγράφει αύξηση 2,5% από τις αρχές του έτους έως και το πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου. Παράλληλα, οι σχεδιαζόμενες παρεμβάσεις στις οδικές υποδομές της Αττικής καθίστανται ολοένα και πιο αναγκαίες, με το κατασκευαστικό και επενδυτικό τους αντικείμενο να εκτιμάται στα 2-3 δισ. ευρώ.
• Κατασκευαστικός τομέας: Η προσεκτική επιλογή και τιμολόγηση των έργων, σε συνδυασμό με την επιχειρησιακή συνέπεια και την ταχύτητα εκτέλεσης, διατηρούν τα περιθώρια κερδοφορίας σε ικανοποιητικά επίπεδα, όπου και αναμένεται να παραμείνουν κατά τις επόμενες περιόδους. Ταυτόχρονα, το υψηλό ανεκτέλεστο 8,9 δισ. ευρώ εξασφαλίζει ισχυρή μακροπρόθεσμη ορατότητα.
• Ενέργεια: Επαναδιατυπώθηκε η εκτίμηση για ολοκλήρωση της συναλλαγής της Motor Oil με τον Ήρωνα εντός του τρέχοντος έτους. Στον ίδιο χρονικό ορίζοντα αναμένεται και η άσκηση του δικαιώματος προαίρεσης (call option) για το έργο αντλησιοταμίευσης στην Αμφιλοχία.
• Διάρθρωση δανεισμού: Σε επίπεδο μητρικής εταιρείας, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ είναι απαλλαγμένη από καθαρό χρέος, διαθέτοντας καθαρά ταμειακά διαθέσιμα ύψους 280 εκατ. ευρώ. Σε επίπεδο Ομίλου, το προσαρμοσμένο καθαρό χρέος διαμορφώνεται σε 3,82 δισ. ευρώ λόγω των υποχρεωτικών λογιστικών ενοποιήσεων (ΔΠΧΑ). Εντούτοις, σχεδόν το σύνολο του ποσού αυτού αφορά δανεισμό χωρίς αναγωγή (non-recourse project finance), εκ του οποίου άνω του 85% συνδέεται αποκλειστικά με τις παραχωρήσεις της Αττικής Οδού και της Εγνατίας Οδού.

 και θα πραγματοποιηθεί στα αγγλικά.

Μετά την ιδιαίτερα επιτυχημένη πρώτη τους εμφάνιση στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο Edinburgh Festival Fringe, όπου ξεχώρισαν για την ευρηματική σύνδεση του Shakespeare με τη bluegrass μουσική, οι The Barden Party επιστρέφουν με μια ολοκαίνουργια, πρωτότυπη παραγωγή.

Το Heracles: Of Men & Beasts βασίζεται στον ήρωα της ελληνικής μυθολογίας, αλλά δεν επικεντρώνεται στα θρυλικά κατορθώματά του. Αντίθετα, στρέφεται στον άνθρωπο πίσω από τον μύθο, στην πάλη του με τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού του και στη δύσκολη σχέση του με την Ήρα, τη Βασίλισσα των Θεών.

Τέσσερις χαρακτήρες συναντώνται γύρω από ένα διαχρονικό ερώτημα: ποιοι είμαστε όταν κανείς δεν μας βλέπει; Ήρωες, άνθρωποι, θηρία ή θεοί;

Η αρχαία μυθολογία συναντά την αισθητική του Hollywood της δεκαετίας του 1940, μέσα από ένα ιδιαίτερα ευρηματικό μουσικό τοπίο βασισμένο στο live looping. Ένας μόνο μουσικός δημιουργεί επί σκηνής τον ήχο μιας ολόκληρης μπάντας, χτίζοντας ζωντανά τη μουσική της παράστασης.

Από τον Shakespeare στην ελληνική μυθολογία

Η The Barden Party δημιουργήθηκε την περίοδο του lockdown από την Αμερικανο-Νεοζηλανδή ηθοποιό και σκηνοθέτιδα Laura Irish, ως ένας ευέλικτος περιοδεύων θίασος με αρχική κατεύθυνση τις υπαίθριες παραστάσεις Shakespeare. Το όνομα της ομάδας αποτελεί ένα λογοπαίγνιο ανάμεσα στις λέξεις Bard και Garden Party, παραπέμποντας στην outdoor φιλοσοφία με την οποία ξεκίνησε.

Μετά την επιτυχημένη παρουσία της στο Edinburgh Festival Fringe, η ομάδα περνά από τον Shakespeare στην ελληνική μυθολογία και παρουσιάζει το Heracles: Of Men & Beasts, μεταφέροντας τη χαρακτηριστική θεατρική και μουσική της προσέγγιση σε έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους ήρωες της αρχαιότητας.

Ταυτότητα Παράστασης:

Caleb James: Ηρακλής
Laura Irish: Ήρα
Isabella Aarons:  Μεγάρα
Ollie Howlett: Ραψωδός
Ivie Anderson: Μαία

Παραστάσεις: Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου, 18:00

Εισιτήρια: 15€

Προπώληση Εισιτηρίων: https://www.ticketmaster.gr/theatre-of-the-no-heracles-of-men-beasts_sen_2008218.html

Επικοινωνία & Δημόσιες Σχέσεις: Ελευθερία Σακαρέλη

THEATRE OF THE NO: Κωνσταντίνου Παλαιολόγου 3, Αθήνα

Για την υλοποίηση του έργου, η Υδρόγειος Ασφαλιστική συνεργάστηκε με τη bSpoke Solutions, η οποία σχεδίασε και ανέπτυξε την πλατφόρμα AiRen, το ψηφιακό περιβάλλον πάνω στο οποίο αναπτύσσεται το Digital Twin.

Στόχος είναι η δημιουργία μιας δυναμικής ψηφιακής αναπαράστασης του κτιρίου, η οποία συνδέει τη φυσική λειτουργία των εγκαταστάσεων με δεδομένα πραγματικού χρόνου και προσφέρει μια ενιαία εικόνα της ενεργειακής και περιβαλλοντικής τους συμπεριφοράς. Με αυτόν τον τρόπο, η εταιρεία μπορεί να παρακολουθεί την απόδοση των εγκαταστάσεων, να εντοπίζει έγκαιρα σημεία που χρήζουν βελτίωσης και να λαμβάνει πιο τεκμηριωμένες αποφάσεις για τη λειτουργία και τη βιωσιμότητά τους.

Το έργο συμβάλλει:

• στη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας και στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος των εγκαταστάσεων,
• στη δημιουργία ενός πιο ποιοτικού και υγιούς εργασιακού περιβάλλοντος για τους εργαζομένους,
• στην ενίσχυση της παρακολούθησης και αναφοράς δεικτών βιωσιμότητας, υποστηρίζοντας τους στόχους ESG της εταιρείας.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Υδρογείου Ασφαλιστικής, Παύλος Κασκαρέλης, δήλωσε σχετικά:

«Η βιωσιμότητα αποτελεί για εμάς μέρος του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη λειτουργία και την εξέλιξη της εταιρείας. Επενδύουμε σε λύσεις που μας επιτρέπουν να γνωρίζουμε καλύτερα, να μετράμε και να βελτιώνουμε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούμε, δημιουργώντας παράλληλα ένα καλύτερο περιβάλλον για τους ανθρώπους μας. Η αξιοποίηση της τεχνολογίας αποτελεί σημαντικό μέρος αυτής της προσπάθειας.

Το Digital Twin των εγκαταστάσεών μας είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η καινοτομία μπορεί να μετατρέπεται σε πρακτική αξία: σε μεγαλύτερη αποδοτικότητα, καλύτερη αξιοποίηση των πόρων και πιο υπεύθυνη λειτουργία. Για την Υδρόγειο Ασφαλιστική, η βιωσιμότητα δεν είναι ένας ξεχωριστός στόχος, αλλά μέρος της καθημερινής μας λειτουργίας και της πορείας μας προς το μέλλον.»

Από την πλευρά του, ο Γρηγόρης Μυγδάκος, Business Development Manager της bSpoke Solutions, δήλωσε:

«Η βιωσιμότητα δεν μπορεί πλέον να βασίζεται σε εκτιμήσεις· απαιτεί αξιόπιστα δεδομένα και δυνατότητα μέτρησης. Με το AiRen δίνουμε σε εταιρείες και οργανισμούς τη δυνατότητα να κατανοήσουν σε βάθος πώς λειτουργούν οι εγκαταστάσεις τους και να μετατρέψουν την περιβαλλοντική και ενεργειακή πληροφορία σε καλύτερες αποφάσεις.

Η αρχιτεκτονική της πλατφόρμας επιτρέπει την επεκτασιμότητά της με την προσθήκη επιπλέον λειτουργιώνχωρίς ανάγκη αναδιαμόρφωσης της υπάρχουσας υποδομής, καθιστώντας την ιδανική τόσο για μεμονωμένα κτίρια όσο και για μεγάλα δίκτυα εγκαταστάσεων. Η συνεργασία με την Υδρόγειο Ασφαλιστική επιβεβαιώνει ότι η αγορά αναζητά πλέον λύσεις που συνδέουν την τεχνολογία με μετρήσιμη επιχειρησιακή αξία.»

Πώς λειτουργεί το Digital Twin

Η πλατφόρμα AiRen συλλέγει και ενοποιεί σε πραγματικό χρόνο δεδομένα από το κτίριο μέσω αισθητήρων και συστημάτων μέτρησης. Μεταξύ άλλων, παρακολουθούνται παράμετροι όπως η ενεργειακή κατανάλωση, η ποιότητα του αέρα στους εσωτερικούς χώρους, οι περιβαλλοντικές συνθήκες και η χρήση των εγκαταστάσεων. Τα δεδομένα συγκεντρώνονται σε ένα ενιαίο ψηφιακό περιβάλλον, δημιουργώντας μια δυναμική ψηφιακή αναπαράσταση (Digital Twin) του κτιρίου. Με αυτόν τον τρόπο, υποστηρίζεται η συνεχής παρακολούθηση της απόδοσης των εγκαταστάσεων, ο εντοπισμός ευκαιριών βελτίωσης και η λήψη προληπτικών μέτρων, πριν εμφανιστούν προβλήματα σπατάλης ενέργειας ή υποβάθμισης του εργασιακού περιβάλλοντος.

^{Σχετικά με την Υδρόγειο Ασφαλιστική}

^{Με πάνω από 50 χρόνια συνεχούς παρουσίας στην ελληνική αγορά και με παραγωγή που το 2025 ανήλθε στα €106,4 εκατ., η Υδρόγειος Ασφαλιστική συγκαταλέγεται μεταξύ των μεγαλύτερων εταιρειών γενικών ασφαλειών στην Ελλάδα. Από το 2024 αποτελεί μέλος του Ομίλου Reale.}

^{Η Υδρόγειος Ασφαλιστική διαθέτει ένα σύνολο προϊόντων για την ασφάλιση του αυτοκινήτου, της κατοικίας, της επιχείρησης, της αστικής ευθύνης, της υγείας, του προσωπικού ατυχήματος, κ.α. Προσφέρει τις υπηρεσίες της σε πάνω από 400.000 ασφαλισμένους, συνεργάζεται με πάνω από 2.000 ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές και διαθέτει υποκαταστήματα και γραφεία στις μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εταιρεία: www.ydrogios.gr}

^{Σχετικά με τη bSpoke Solutions}

^{Η bSpoke αναπτύσσει εξατομικευμένα ψηφιακά συστήματα που αυτοματοποιούν περίπλοκες διαδικασίες και μετατρέπουν σύνθετες ροές δεδομένων σε ουσιαστική πληροφορία, οδηγώντας σε πιο τεκμηριωμένες αποφάσεις, μείωση του λειτουργικού κόστους και αύξηση της αποδοτικότητας. Συνδυάζοντας τεχνολογίες AI, machine learning, IoT, computer vision, extended reality και γεωχωρική ευφυΐα, η εταιρεία προσφέρει λύσεις που ανταποκρίνονται στις ανάγκες επιχειρήσεων και οργανισμών από διαφορετικούς κλάδους. Μέσα από τη συμμετοχή της σε ευρωπαϊκά ερευνητικά έργα, η bSpoke διευρύνει διαρκώς την τεχνογνωσία της και αξιοποιεί τη νέα γνώση για να εξελίσσει τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εταιρεία: https://bspoke.gr/}