Η πρωτοβουλία παρουσιάστηκε αρχικά τον Ιανουάριο του 2025, με την ονομασία “Iron Dome for America”, εμπνευσμένη από το ισραηλινό σύστημα αεράμυνας Iron Dome. Στη συνέχεια μετονομάστηκε σε “Golden Dome”, με στόχο να δημιουργήσει μια πολυεπίπεδη ασπίδα προστασίας απέναντι σε βαλλιστικούς πυραύλους, υπερηχητικά όπλα και άλλες σύγχρονες απειλές. Το σχέδιο περιλαμβάνει τόσο επίγεια, όσο και διαστημικά συστήματα αναχαίτισης πυραύλων.

Το μεγαλύτερο και πιο αμφιλεγόμενο μέρος του προγράμματος αφορά τη δημιουργία ενός τεράστιου δικτύου 7.800 διαστημικών αναχαιτιστών. Αυτοί οι δορυφόροι θα βρίσκονται σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη και θα έχουν τη δυνατότητα να καταστρέφουν εχθρικούς πυραύλους, λίγα μόλις λεπτά μετά την εκτόξευσή τους, κατά τη λεγόμενη “boost phase”, δηλαδή τη φάση επιτάχυνσης του πυραύλου.

Μόνο αυτό το τμήμα του προγράμματος εκτιμάται ότι θα κοστίσει περίπου 743 δισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή περισσότερο από το 60% του συνολικού κόστους του Golden Dome. Σύμφωνα με το CBO, η ανάπτυξη των δορυφόρων θα απαιτήσει περίπου 723 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ η λειτουργία και συντήρησή τους θα προσθέτει περίπου ένα δισεκατομμύριο δολάρια ετησίως.

Η λογική πίσω από το σχέδιο είναι ιδιαίτερα σύνθετη. Οι διαστημικοί αναχαιτιστές θα κινούνται σε χαμηλή τροχιά, σε ύψος περίπου 300 έως 500 χιλιομέτρων από τη Γη. Για να μπορούν να βρίσκονται συνεχώς κοντά σε πιθανά σημεία εκτόξευσης εχθρικών πυραύλων, απαιτείται ένας τεράστιος αριθμός δορυφόρων, που θα καλύπτει διαρκώς διαφορετικά σημεία του πλανήτη. Οι ειδικοί υπολογίζουν ότι το σύστημα θα μπορεί να αντιμετωπίζει ταυτόχρονα μόλις 10 διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους, γεγονός που προκαλεί ερωτήματα για το κατά πόσο δικαιολογείται το αστρονομικό κόστος.

Αναγκαίο λέει ο Τραμπ

Το CBO επισημαίνει επίσης ότι οι δορυφόροι αυτοί θα έχουν περιορισμένη διάρκεια ζωής, περίπου πέντε χρόνια, λόγω της φθοράς που προκαλεί η ατμοσφαιρική αντίσταση στις χαμηλές τροχιές. Αυτό σημαίνει ότι θα χρειάζεται συνεχής αντικατάσταση μεγάλου αριθμού δορυφόρων. Συνολικά, μέσα σε διάστημα 20 ετών, εκτιμάται ότι θα απαιτηθούν περίπου 30.000 δορυφόροι, ώστε να παραμένουν μόνιμα ενεργοί οι 7.800 στο διάστημα.

Παρά το υψηλό κόστος, η κυβέρνηση Τραμπ υποστηρίζει ότι το Golden Dome αποτελεί αναγκαία απάντηση στις αυξανόμενες απειλές από χώρες όπως η Κίνα, η Ρωσία, η Βόρεια Κορέα και το Ιράν. Η Υπηρεσία Αμυντικών Πληροφοριών των ΗΠΑ έχει ήδη παρουσιάσει αναλύσεις που δείχνουν ότι οι αντίπαλες δυνάμεις επενδύουν ολοένα και περισσότερο σε υπερηχητικά όπλα, εξελιγμένους βαλλιστικούς πυραύλους και στρατιωτικές δυνατότητες στο διάστημα.

Ωστόσο, αρκετοί ειδικοί αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα του σχεδίου. Το ίδιο το CBO αναγνωρίζει ότι ακόμη και μια τόσο δαπανηρή ασπίδα δεν θα μπορούσε να σταματήσει μια μαζική πυραυλική επίθεση από μεγάλες πυρηνικές δυνάμεις, όπως η Ρωσία ή η Κίνα. Αντίθετα, θα μπορούσε να λειτουργήσει μόνο απέναντι σε περιορισμένες επιθέσεις από μικρότερες χώρες.

Υπάρχουν επίσης φόβοι ότι η ανάπτυξη ενός τέτοιου συστήματος θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα κούρσα εξοπλισμών. Αντίπαλες χώρες ίσως αυξήσουν ακόμη περισσότερο τα πυρηνικά τους οπλοστάσια, ή αναπτύξουν νέες τεχνολογίες ώστε να παρακάμπτουν τις αμερικανικές άμυνες. Το CBO προειδοποιεί ότι η στρατηγική ισορροπία θα μπορούσε να αποσταθεροποιηθεί σημαντικά.

Το σχέδιο θυμίζει σε πολλούς τη Στρατηγική Αμυντική Πρωτοβουλία (SDI) του Ρόναλντ Ρίγκαν τη δεκαετία του 1980, γνωστή και ως “Πόλεμος των Άστρων”. Και τότε οι ΗΠΑ επιχείρησαν να δημιουργήσουν ένα διαστημικό σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας, όμως το πρόγραμμα δεν υλοποιήθηκε ποτέ πλήρως, λόγω τεχνικών δυσκολιών και υπέρογκου κόστους.

Το αμφιλεγόμενο σχέδιο τέθηκε σε κίνηση

Σήμερα, όμως, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις θεωρούν ότι οι τεχνολογικές εξελίξεις έχουν κάνει πιο ρεαλιστική την ιδέα των διαστημικών αναχαιτιστών. Η Διαστημική Δύναμη των ΗΠΑ έχει ήδη αναθέσει συμβόλαια ύψους 3,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε 12 εταιρείες, για την ανάπτυξη σχετικών τεχνολογιών. Μεγάλες αμυντικές εταιρείες, όπως η Lockheed Martin, η Northrop Grumman και η Anduril εργάζονται ήδη πάνω σε πρωτότυπα συστήματα.

Αμερικανοί στρατιωτικοί υποστηρίζουν ότι η στρατιωτικοποίηση του διαστήματος είναι πλέον αναπόφευκτη, καθώς ανταγωνιστές των ΗΠΑ έχουν ήδη αναπτύξει αντιδορυφορικά όπλα και άλλες επιθετικές δυνατότητες στο διάστημα. Υποστηρίζουν, επίσης, ότι η προστασία των Αμερικανών πολιτών από σύγχρονες πυραυλικές απειλές αποτελεί εθνική προτεραιότητα.

Παρόλα αυτά, το μέγεθος του κόστους συνεχίζει να προκαλεί αντιδράσεις ακόμη και μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πολλοί αναλυτές επισημαίνουν ότι ίσως θα ήταν πιο αποτελεσματικό να επενδυθούν μικρότερα ποσά σε επίγεια αντιπυραυλικά συστήματα, τα οποία ήδη υπάρχουν και μπορούν να αντιμετωπίσουν αρκετές από τις σημερινές απειλές, χωρίς να απαιτείται ένα γιγαντιαίο δίκτυο δορυφόρων.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι το “Golden Dome” αποτελεί ένα από τα πιο φιλόδοξα και ακριβά αμυντικά προγράμματα στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Το αν θα καταφέρει τελικά να υλοποιηθεί, ή αν θα παραμείνει ένα υπερφιλόδοξο σχέδιο, όπως συνέβη με το πρόγραμμα “Star Wars” του Ρίγκαν, παραμένει ανοιχτό ερώτημα.

1. Το «Καθεστώς Ρυθμιστικού Χάους» έχει κόστος 

Μια από τις λιγότερο ορατές, αλλά εξαιρετικά δαπανηρές πηγές της ακρίβειας είναι το καθεστώς ρυθμιστικού χάους που επικρατεί στην αγορά. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζεται η προστασία των προσωπικών δεδομένων.
Η επιμονή της κυβέρνησης να διατηρεί στον εθνικό Νόμο 4624/2019 διατάξεις που έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τον Ευρωπαϊκό Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (GDPR) οδήγησε στη Γνωμοδότηση 1/2020 της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.

Η Αρχή ξεγύμνωσε τον εθνικό νόμο, δηλώνοντας ότι θα εφαρμόζει τις διατάξεις του Κανονισμού και όχι τις εθνικές διατάξεις που αντίκεινται στον Κανονισμό. Αυτή η θεσμική κωφότητα υποχρεώνει τις επιχειρήσεις σε ένα δαπανηρό καθεστώς ακόμα και «διπλής συμμόρφωσης». Για τις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις (ΜμΕ), το αρχικό κόστος συμμόρφωσης κυμαίνεται μεταξύ €5.000 και €20.000, με το ετήσιο κόστος συντήρησης (νομικοί σύμβουλοι, Υπεύθυνοι Προστασίας Δεδομένων – DPO, συστήματα ασφαλείας) να αγγίζει τα €3.000 έως €7.000. Στις μεγάλες επιχειρήσεις, το ετήσιο αυτό κόστος ξεπερνά εύκολα το €1.000.000.

Το κόστος αυτό αποδεικνύεται και αναποτελεσματικό στην πράξη λόγω των διεθνών νομικών κενών σε επίπεδο κορυφής δηλ. Κομισιόν (όπως ανέδειξαν οι αποφάσεις Schrems I & II του Δικαστηρίου της ΕΕ). Επιπλέον, οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις επιβαρύνονται με το κόστος των εκπομπών (€50-€100 ανά τόνο) και τη γραφειοκρατία των αναφορών βιωσιμότητας (Οδηγία CSRD). Το αποτέλεσμα είναι ένα ευρωπαϊκό και κατ’ επέκταση ελληνικό προϊόν να ξεκινά από το εργοστάσιο με ένα μειονέκτημα κόστους 20% έως 40% (regulatory premium) σε σχέση με ανταγωνιστικά προϊόντα τρίτων χωρών (π.χ. Κίνας) που βασίζονται σε φθηνό άνθρακα.

Αυτό το αυξημένο κόστος μετακυλίεται αυτούσιο στην τελική τιμή που πληρώνει ο Έλληνας καταναλωτής. Την ίδια στιγμή, η μόλυνση εισάγεται εναερίως στην ΕΕ από την αύξηση των ρύπων στην Κίνα, την Ινδία, τις ΗΠΑ, ή και στα Σκόπια, χώρες στις οποίες οι ευρωπαϊκές εταιρείες είτε μετακόμισαν είτε έκλεισαν, λόγω του κόστους των φίλτρων και των φόρων. Πάντως, οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών πέτυχαν στα χαρτιά τη μείωση της μόλυνσης από Co2.

2 Η ακρίβεια στο σουπερμάρκετ

Οι πολίτες αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν οι τιμές στα ράφια των σουπερμάρκετ να βρίσκονται στα ύψη, αλλά οι επίσημοι ισολογισμοί των εταιρειών στην Ελλάδα να εμφανίζουν αναιμικά κέρδη ή ακόμα και ζημιές. Η απάντηση βρίσκεται στη προκλητική πρακτική της τεχνητής μεταφοράς κερδών σε χώρες με εξαιρετικά χαμηλή φορολογία (όπως η Βουλγαρία με σταθερό συντελεστή 10%, η Κύπρος ή το Λουξεμβούργο). Η διαδικασία περιλαμβάνει τρία συγκεκριμένα βήματα:

1. Η Ίδρυση της «Ενδιάμεσης» Εταιρείας. Ο όμιλος του σουπερμάρκετ ιδρύει μια θυγατρική εταιρεία αγορών ή logistics σε μια χώρα με χαμηλό φορολογικό συντελεστή (π.χ. στη Βουλγαρία).
2. Η Τεχνητή Υπερτιμολόγηση. Η ενδιάμεση εταιρεία αγοράζει μαζικά αγαθά από τους παραγωγούς σε πολύ χαμηλή τιμή (π.χ. €1,00 το κομμάτι) και τα μεταπουλά στην ελληνική της θυγατρική στην τεχνητά διογκωμένη τιμή των €2,80. Το τεράστιο κέρδος (€1,80) ενθυλακώνεται στο εξωτερικό.
3. Το «Εξαφανισμένο» Κέρδος στην Ελλάδα. Το σουπερμάρκετ στην Ελλάδα εμφανίζει στα βιβλία του ότι αγόρασε το προϊόν €2,80 και το πούλησε €3,00. Το εμφανιζόμενο μικτό κέρδος είναι μόλις €0,20. Αν αφαιρεθούν τα λειτουργικά έξοδα (ρεύμα, μισθοί, ενοίκια), η εταιρεία εμφανίζει μηδενικά κέρδη και δεν πληρώνει σχεδόν καθόλου φόρο εισοδήματος στο ελληνικό κράτος.

Το ίδιο «κόλπο» εφαρμόζεται και για άυλες υπηρεσίες, όπως τα υπέρογκα δικαιώματα χρήσης σήματος (royalties) ή οι εικονικές αμοιβές για «συμβουλευτικές υπηρεσίες» προς τη μητρική. Η ΑΑΔΕ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν) γνωρίζουν την πρακτική και επιβάλλουν τη σύνταξη «Φακέλου Τεκμηρίωσης Ενδοομιλικών Συναλλαγών» βάσει της Αρχής των Ίσων Αποστάσεων. Ωστόσο, ο έλεγχος αποτυγχάνει στην πράξη. Μεγάλη η δυσκολία για τους ελεγκτές να αποδείξουν επιστημονικά τη «σωστή» διεθνή τιμή για χιλιάδες κωδικούς, ενώ οι πολυεθνικές θωρακίζονται νομικά από κορυφαίες παγκόσμιες ελεγκτικές εταιρείες (Big Four).

3. Καρτέλ σε τράπεζες και σουπερμάρκετ

Η ύπαρξη εναρμονισμένων πρακτικών (καρτέλ) σε κρίσιμους τομείς όπως οι συστημικές τράπεζες και τα σουπερμάρκετ είναι διάχυτη στην ελληνική αγορά. Η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Κομισιόν (DG COMP) «κλείνει τα μάτια» στην Ελλάδα. Ο λόγος είναι η Αρχή της Επικουρικότητας και συγκεκριμένοι πολιτικοί κανόνες:

• Το Κριτήριο του Επηρεασμού του Διακρατικού Εμπορίου. Βάσει των Άρθρων 101 και 102 της ΣΛΕΕ, η DG COMP παρεμβαίνει μόνο αν μια πρακτική επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ των κρατών-μελών. Οι υψηλές προμήθειες των ελληνικών τραπεζών ή οι τιμές στα ελληνικά ράφια πλήττουν τον Έλληνα καταναλωτή, αλλά δεν επηρεάζουν το εμπόριο μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας. Έτσι, δηλώνει αναρμόδια.
• Το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ανταγωνισμού (ECN): Μέσω του Κανονισμού 1/2003, η ευθύνη μετακυλίεται στην εθνική αρχή (την Ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού) ως την «πλέον κατάλληλη» (best placed). Όμως, η ελληνική αρχή παραμένει υποστελεχωμένη και εγκλωβισμένη σε δομικές αδυναμίες, και επιδιώκεται να παραμένει έτσι.
• Πολιτική Σκοπιμότητα. Οι ελληνικές τράπεζες διασώθηκαν με δισεκατομμύρια των Ευρωπαίων φορολογουμένων. Σήμερα, προτεραιότητα της ΕΚΤ και της Κομισιόν είναι η διασφάλιση της υψηλής κερδοφορίας και της κεφαλαιακής τους επάρκειας, ώστε να μην κινδυνεύσουν ξανά. Οι Βρυξέλλες δεν ανοίγουν μέτωπο που θα κλόνιζε το τραπεζικό σύστημα, αφήνοντας τον Έλληνα καταναλωτή απροστάτευτο ανάμεσα στην ευρωπαϊκή αποστασιοποίηση και την εγχώρια αδυναμία.

4. Η Αιμορραγία της Γεωργοκτηνοτροφίας και ο ΟΠΕΚΕΠΕ

Ενώ η άνοδος τιμών στα τρόφιμα καλπάζει, η εγχώρια πρωτογενής παραγωγή δέχεται ένα τελειωτικό χτύπημα που δεν σχετίζεται με τον πόλεμο, αλλά με το διαχρονικό διαχειριστικό μπάχαλο και το σκάνδαλο με τις κλοπές των επιδοτήσεων της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Νόμιμοι παραγωγοί, πραγματικοί αγρότες και κτηνοτρόφοι, βλέπουν τα κονδύλια που δικαιούνται να κάνουν «φτερά» προς όφελος επιτήδιων, μέσα από κυκλώματα εικονικών δηλώσεων και ανύπαρκτων εκτάσεων. Η απώλεια αυτών των πόρων στερεί από τους παραγωγούς τη δυνατότητα να απορροφήσουν το αυξημένο κόστος των λιπασμάτων (που επιτείνεται από το κλείσιμο των ροών στο Στενό του Ορμούζ). Έτσι ο Έλληνας παραγωγός αναγκάζεται είτε να εγκαταλείψει την παραγωγή είτε να μετακυλίσει το κόστος, οδηγώντας σε αστρονομικές τιμές στα βασικά οπωροκηπευτικά και στα γαλακτοκομικά προϊόντα.

5. Το Συνταγματικό Σκάνδαλο των Ευρωπαϊκών Προστίμων 

Η κλοπή των κοινοτικών κονδυλίων και η συστηματική παραβίαση του ενωσιακού δικαίου επιφέρουν βαριά πρόστιμα από την ΕΕ Αναδεικνύεται έτσι μια βαθιά θεσμική εκτροπή. Πρόκειται για την πάγια τακτική του κράτους να ενσωματώνει αυτά τα πρόστιμα «στα βουβά» στον γενικό προϋπολογισμό, φορτώνοντάς τα στις πλάτες των φορολογουμένων.

Αυτή η πρακτική είναι κατάφωρα αντισυνταγματική. Σύμφωνα με το Σύνταγμα (Άρθρο 4 παρ. 5), οι πολίτες συνεισφέρουν αναλογικά στα δημόσια βάρη (υγεία, παιδεία, άμυνα). Το πρόστιμο της ΕΕ, όμως, δεν είναι δημόσιο βάρος. Είναι χρηματική ποινή που επιβάλλεται επειδή τα κρατικά όργανα παραβίασαν τον νόμο.

Η ενσωμάτωση των προστίμων στη γενική φορολογία επιτρέπει στο κράτος να παρανομεί και να στέλνει τον λογαριασμό στους πολίτες, απαλλάσσοντας τους πραγματικούς υπαίτιους (υπηρεσιακούς και πολιτικούς παράγοντες) από τις ευθύνες τους. Έτσι, ο πολίτης πληρώνει το μάρμαρο εις διπλούν. Οι φόροι κλείνουν τις τρύπες της διοικητικής ανικανότητας αντί να επιστρέφουν στην κοινωνία, και τα εκατομμύρια των προστίμων διογκώνουν τεχνητά το λειτουργικό κόστος του κράτους, συντηρώντας έναν μόνιμο πληθωριστικό μηχανισμό.

6. Η Ακτινογραφία των «Κρυφών Φόρων» 

Επιπλέον, η ελληνική αγορά λειτουργεί με ένα μόνιμο, δομικό «καπέλο» ακρίβειας που παράγεται από τη δυσλειτουργία του ίδιου του συστήματος:

• Το Παράδοξο του Τραπεζικού Συστήματος. Οι συστημικές τράπεζες καταγράφουν κέρδη-ρεκόρ, ενώ η ψαλίδα μεταξύ επιτοκίων καταθέσεων και χορηγήσεων παραμένει από τις υψηλότερες στην Ευρωζώνη, στραγγαλίζοντας τη ρευστότητα των ΜμΕ. Παράλληλα, τα κεφάλαιά τους στηρίζονται στον Αναβαλλόμενο Φόρο, η κοινωνία εγγυάται τα δάνειά τους μέσω του προγράμματος «Ηρακλής», αλλά τα διοικητικά συμβούλια εγκρίνουν προκλητικά μπόνους εκατομμυρίων για τα στελέχη τους, την ώρα που οι μισθοί και οι συντάξεις παραμένουν καθηλωμένοι.
• Ψηφιοποίηση της Γραφειοκρατίας. Το κράτος ψηφιοποιεί τις δομές του χωρίς να καταργεί τις περιττές διαδικασίες. Η πραγματική παραγωγικότητα της εργασίας παραμένει χαμηλή (κοντά στο 60% του ευρωπαϊκού μέσου όρου). Το κράτος μας κοστίζει ακριβά σε σχέση με τον πλούτο που επιστρέφει.
• Καύσιμα και Νοθεία. Το λαθρεμπόριο και η νοθεία με βιομηχανικούς διαλύτες (όπως η τολουόλη) στερούν εκατοντάδες εκατομμύρια από τα δημόσια έσοδα. Για να καλύψει τη χασούρα, το κράτος διατηρεί τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στα ύψη. Ο πολίτης πληρώνει τριπλά: βαρύ φόρο, νοθευμένο καύσιμο και ζημιές στο συνεργείο, ενώ λόγω νησιωτικότητας, κάθε αύξηση στα καύσιμα μεταφράζεται σε άμεσο ανατιμητικό σοκ.
• Στρεβλώσεις στην Αγορά. Η χαοτική απόσταση «από το χωράφι στο ράφι» λόγω ανεξέλεγκτων μεσαζόντων, η διατήρηση υψηλού ΦΠΑ σε βασικά αγαθά και ένα ενεργειακό μοντέλο που συνδέει άκριτα την τιμή του ρεύματος με το πανάκριβο φυσικό αέριο, συνθέτουν το σκηνικό της ακρίβειας. Ακόμα και οι καθυστερήσεις στην απονομή Δικαιοσύνης λειτουργούν ως επιχειρηματικό ρίσκο που αυξάνει τις τελικές τιμές.
• Η Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία (ΚΑΛΟ). Απέναντι σε αυτό το ολιγοπωλιακό μοντέλο, η Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία (ΚΑΛΟ) θα μπορούσε να αποτελέσει ανάσα, προσφέροντας εναλλακτικά δίκτυα παραγωγής και διανομής χωρίς μεσάζοντες. Όμως, παρά το Ευρωπαϊκό Σχέδιο Δράσης (2021), η ΚΑΛΟ στην Ελλάδα προσκρούει σε δομικά εμπόδια και δεν αποδίδει τα αναμενόμενα ,αντίθετα με την επιτυχία που σημειώνει στην Ιταλία.

7. Το Συνταγματικό και Ηθικό Χρέος για τη Στέγαση

Η προστασία της ιδιωτικής κατοικίας αποτελεί ρητή συνταγματική επιταγή (Άρθρο 21). Όταν όμως το κράτος επιτρέπει στα ιδιωτικά Funds να λειτουργούν ως στυγνές εισπρακτικές μηχανές χωρίς κοινωνικό φίλτρο, παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας. Για την πλειονότητα των πολιτών, η αδυναμία πληρωμής των δανείων δεν ήταν αποτέλεσμα δόλου, αλλά μιας βίαιης συστημικής κατάρρευσης (συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 25%, εκτίναξη ανεργίας) λόγω της χρεοκοπίας της χώρας και της συνακόλουθης φτωχοποίησης του πολίτη, κάτι που νομικά συνιστά «απρόοπτη μεταβολή των συνθηκών».

Είναι ηθικά και νομικά προκλητικό να διατηρείται στο ακέραιο η ονομαστική αξία του χρέους για τον πολίτη, την ίδια ώρα που το Fund εξαγοράζει το δάνειό του στο 10% ή 15% της αξίας του. Ο πολίτης μάτωσε για να ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες και δεν του επιτρέπουν πρόσβαση στην απομείωση του χρέους του. Η θεσμοθέτηση του «Δικαιώματος Πρώτης Προσφοράς» —να μπορεί δηλαδή ο δανειολήπτης να εξαγοράσει το δάνειό του στην τιμή που το παίρνει το Fund— αποτελεί ελάχιστη πράξη δικαιοσύνης και όχι χάρισμα.

Συμπέρασμα: Ο Έλληνας φορολογούμενος έχει προπληρώσει πολύ ακριβά τη σταθερότητα αυτού του τόπου. Σήμερα, δικαιούται τη θεσμική αποδόμηση των παρασιτικών μηχανισμών, τη λογοδοσία και την επιστροφή αυτής της επένδυσης μέσα από ένα δίκαιο και αξιοπρεπές κόστος ζωής.

«Το μόνο που κάνουμε εδώ είναι να σχεδιάζουμε πώς θα περάσουμε τη νύχτα και να προσευχόμαστε στον Θεό να μην χτυπηθούμε κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης», δήλωσε, τηλεφωνικά, στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, ο Ινδός ναύτης Salman Siddiqui από το ακινητοποιημένο πλοίο του, περιγράφοντας παραστατικά τις ανησυχίες των εγκλωβισμένων ναυτικών.

Δυστυχώς, μέχρι τώρα, το ενδιαφέρον για τους ναυτικούς από διεθνείς οργανισμούς, εφοπλιστικές ενώσεις και κυβερνήσεις, όπως η Ελληνική, έχει παραμείνει ρητορικό, με δηλώσεις… συμπάθειας. Οι πραγματικές δυσκολίες έρχονται με το… σταγονόμετρο στην επικαιρότητα μέσα από συνεντεύξεις και πολύ λιγότερες φαίνεται να είναι οι παρεμβάσεις παροχής βοήθειας.

«Ναυτικοί έχουν σκοτωθεί και τραυματιστεί σε επιθέσεις σε μια εμπόλεμη ζώνη στην οποία δεν επέλεξαν να εισέλθουν. Είναι εργαζόμενοι (…) μακριά από την πατρίδα τους, που μεταφέρουν το παγκόσμιο φορτίο για λογαριασμό όλων των οικονομιών και των κοινοτήτων μας. Ωστόσο, χρησιμοποιούνται ως πιόνια σε γεωπολιτικές συγκρούσεις», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ITF. 

Η Ομοσπονδία καταγγέλλει ότι «η ψυχική υγεία των ναυτικών στην περιοχή βρίσκεται υπό τεράστια πίεση και οι εργοδότες (…) συνεχίζουν να αρνούνται ενισχυμένη προστασία για ψυχοκοινωνική βλάβη, συμπεριλαμβανομένης της αυτοκτονίας στις πιο απελπιστικές περιπτώσεις». Από την έναρξη του πολέμου ΗΠΑ/Ισραήλ-Ιράν, η ITF έχει λάβει πάνω από 2.200 αιτήματα για βοήθεια από ναυτικούς στην περιοχή. Τα μισά αφορούν απλήρωτους μισθούς και καταστρατήγηση συμβατικών δικαιωμάτων. Περίπου το 20% είναι αιτήματα επαναπατρισμού και περίπου το 10% αφορά πλοία που έχουν εξαιρετικά χαμηλά αποθέματα βασικών καυσίμων και προμηθειών. Μέχρι σήμερα, η ITF έχει βοηθήσει στον επαναπατρισμό περισσότερων από 540 ναυτικών.

Ναυτικοί: Χρειάζεται συλλογική παρέμβαση

«Η ευαλωτότητα και η έκθεση των ναυτικών είναι πιο, ας πούμε, ακραία λόγω του πολέμου», δήλωσε στο Reuters ο Mohamed Arrachedi, συντονιστής του δικτύου για τον Αραβικό Κόσμο και το Ιράν στη Διεθνή Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές. Περιέγραψε περιπτώσεις όπου υπήρξαν καθυστερήσεις μισθών, αρνήσεις για βοήθεια στον επαναπατρισμό ναυτικών, έλλειψη προμηθειών και φόβος για επιθέσεις με πυραύλους και με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones). Μερικοί ναυτικοί τον κάλεσαν κλαίγοντας, είπε.

Σε ορισμένες από τις περιπτώσεις, οι ναυτικοί δεν είχαν λάβει τους πενιχρούς μισθούς τους, ύψους 100 έως 200 δολαρίων το μήνα, από πέρυσι και οι πλοιοκτήτες αρνούνται να τους βοηθήσουν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους ή το κάνουν μόνο εάν αποδεχτούν να χάσουν τους οφειλόμενους μισθούς τους, πρόσθεσε ο Arrachedi. Ο ίδιος είπε, ακόμα, πως μερικοί ναυτικοί αναφέρουν ότι τρώνε μόνο ένα γεύμα ρυζιού ή φακές κάθε μέρα και έχουν μόνο σύντομες στιγμές σύνδεσης στο διαδίκτυο για να επικοινωνήσουν με αγαπημένα τους πρόσωπα, ή να ζητήσουν εξωτερική βοήθεια. «Χρειάζεται μια συλλογική παρέμβαση επειδή [οι ναυτικοί] είναι “κλειδιά” για τις οικονομίες μας, για τις αλυσίδες εφοδιασμού», κατέληξε ο ίδιος.

Σύμφωνα με το Reuters τα κράτη του Κόλπου καταβάλλουν προσπάθειες για να βοηθήσουν τους ναυτικούς διευκολύνοντας τις προμήθειες και τις μεταφορές πληρωμάτων. «Ναυτικοί που έχουν εγκλωβιστεί σε ένα πλοίο σε αβέβαια νερά, το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο είναι να γνωρίζουν ότι υπάρχει μια ακτή ανοιχτή για να φτάσουν», δήλωσε ο Suliman Almazroua, πρόεδρος της Αρχής Λιμένων της Σαουδικής Αραβίας. Η Αρχή έχει βοηθήσει εκατοντάδες πλοία να ανεφοδιαστούν με τρόφιμα, πόσιμο νερό, καύσιμα και φάρμακα και έχει βοηθήσει περισσότερους από 500 ναυτικούς να μεταφερθούν από τα πλοία τους, δήλωσε ο Almazroua, περιγράφοντας τα μηνύματα ευχαριστίας από ναυτικούς που βοήθησε να φύγουν ως το πιο ικανοποιητικό μέρος της δουλειάς του.

“Επιθέσεις με πυραύλους, drones και παραπληροφόρηση”

Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξή του ο καπετάνιος Mohit Kohli, που ήταν πλοίαρχος σε ένα εγκλωβισμένο επί δύο μήνες στο Περσικό γερμανικών συμφερόντων πλοίο, αναφέρθηκε στις δυσκολίες και στην ανησυχία που προκαλούσαν τόσο οι επιθέσεις στην περιοχή όσο και η παραπληροφόρηση. «Η πιο καθοριστική μου δοκιμασία ως πλοίαρχος ήρθε όταν το Στενό του Ορμούζ έκλεισε ουσιαστικά και το πλοίο μου παγιδεύτηκε στον Περσικό Κόλπο – περιτριγυρισμένο από επιθέσεις πυραύλων, δραστηριότητα drones και ένα ασταθές περιβάλλον ασφαλείας που μετέτρεψε την καθημερινή πλοήγηση σε ένα καθημερινό στοίχημα», ανέφερε o Mohit Kohli.

«Αυτές δεν ήταν απειλές για τις οποίες είχαμε εκπαιδευτεί ποτέ», είπε. «Αυτό που έκανε την κατάσταση ακόμη πιο επισφαλή ήταν η απουσία πραγματικής και χρήσιμης υποστήριξης από την ακτή. (…) Η καθοδήγηση από την ακτή ήταν καθαρά γενική και περιλάμβανε απλώς την καθημερινή λήψη ενημερώσεων σχετικά με την κατάσταση και τις προμήθειες καυσίμων, νερού και τροφίμων».

Ταυτόχρονα, μέσα στο πλοίο μαινόταν μια άλλη αόρατη μάχη, πρόσθεσε ο ίδιος: Ψεύτικες ειδήσεις, βίντεο που δημιουργήθηκαν από την Τεχνητή Νοημοσύνη και εντυπωσιακά δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης εισχώρησαν στις συζητήσεις του πληρώματος, μεγεθύνοντας τους φόβους και σπέρνοντας τον πανικό. Φήμες για επικείμενες επιθέσεις, υπερβολικές αναφορές για πλοία που στοχοποιούνταν και μη επαληθευμένοι τίτλοι δημιούργησαν μια ατμόσφαιρα όπου το άγχος απειλούσε την πειθαρχία. 

«Ως καπετάνιος, έπρεπε να αντιμετωπίσω όχι μόνο τις εξωτερικές απειλές αλλά και τη διαβρωτική επίδραση της παραπληροφόρησης. Έγινε απαραίτητο να φιλτράρω την αλήθεια από τις θορυβώδεις φήμες, να καθησυχάσω το πλήρωμα με ήρεμη σαφήνεια και να τους υπενθυμίσω ότι η επαγρύπνηση δεν πρέπει να δίνει τη θέση της στην υστερία», πρόσθεσε. «Η πραγματικότητα ήταν σκληρή: οι αποφάσεις έπρεπε να λαμβάνονται μόνοι, με την ευθύνη για το πλοίο, το φορτίο και το πλήρωμα να στηρίζεται αποκλειστικά στους ώμους μου. Εκείνες τις στιγμές, η γέφυρα έγινε κάτι περισσότερο από ένα διοικητήριο – έγινε ένα καταφύγιο όπου η ηγεσία έπρεπε να προβάλλεται ακόμα και όταν η βεβαιότητα απουσίαζε», είπε ο Mohit Kohli.

«Κανένα πρόγραμμα Μεταπτυχιακού ή μάθημα Διοίκησης δεν μπορεί να προετοιμάσει έναν ηγέτη για ένα τέτοιο επεισόδιο. Οι σχολές διοίκησης επιχειρήσεων διδάσκουν πλαίσια, στρατηγικές και μελέτες περιπτώσεων – αλλά δεν διδάσκουν πώς να διοικείτε ένα πλοίο υπό πυρά πυραύλων ή πώς να διατηρείτε το ηθικό άθικτο όταν ψεύτικα βίντεο που δημιουργούνται από την Τεχνητή Νοημοσύνη σπέρνουν πανικό», παρατήρησε.

“Απροετοίμαστη η Ναυτιλία”

Κατά τον πλοίαρχο Mohit Kohli αυτή η εμπειρία υπογραμμίζει ένα κρίσιμο κενό στην ετοιμότητα για τη θάλασσα. Οι πλοίαρχοι του Εμπορικού Ναυτικού εκτίθενται ολοένα και περισσότερο σε γεωπολιτικά σημεία ανάφλεξης, ωστόσο οι δομές εκπαίδευσης και υποστήριξης παραμένουν επικεντρωμένες στους παραδοσιακούς κινδύνους.

«Ο κλάδος πρέπει να αναγνωρίσει ότι οι ασταθείς απειλές για την ασφάλεια, η παραπληροφόρηση και η απουσία καθοδήγησης και ικανότητας από την ακτή αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι του σύγχρονου θαλασσινού τοπίου». Εάν η ναυτιλία πρόκειται να παραμείνει ανθεκτική, χρειαζόμαστε πλαίσια που προετοιμάζουν τους πλοιάρχους και τα πληρώματα για αυτές τις πραγματικότητες – όχι μόνο για καταιγίδες και βλάβες μηχανημάτων, αλλά και για τις ψυχολογικές και επιχειρησιακές απαιτήσεις της πλοήγησης σε ζώνες συγκρούσεων, καταλήγει ο ίδιος.

Ακόμα, σημειώθηκε μια εικονική αερομαχία με ένα εκ των οπλισμένων τουρκικών F-16, ενδεικτικό της σχετικής κλιμάκωσης των εντάσεων στους ελληνικούς αιθέρες, τις τελευταίες εβδομάδες.

Τα τουρκικά αεροσκάφη αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν κατά πάγια πρακτική από τις ελληνικές αεροπορικές δυνάμεις στο βορειοανατολικό και νοτιοανατολικό Αιγαίο, σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες.

Πηγή: newsit

Όσον αφορά τον Ισπανό, νοσηλεύεται σε μονάδα απομόνωσης στο νοσοκομείο Γκόμε Ούλα, όπως ανέφερε το υπουργείο Υγείας. Ο κίνδυνος για τον ευρύτερο πληθυσμό δεν αυξάνεται, δεδομένου ότι το κρούσμα εντοπίστηκε μεταξύ ατόμων που ήταν ήδη σε καραντίνα, τονίζεται σε ανακοίνωση του ισπανικού υπουργείου. Επειδή η επώαση της σοβαρής αυτής νόσου μπορεί να φθάσει τις 60 μέρες και επειδή τα τεστ “πιάνουν” τον ιό όταν πλέον προκαλεί συμπτώματα, η εγρήγορση για τυχόν μετάδοση είναι διαρκής, καθώς η θνητότητα κυμαίνεται από 30 έως 50% ακόμα και σε νέους υγιείς ανθρώπους.Μέχρι στιγμής δεν φέρονται να έχουν νοσήσει επιβάτες του αεροσκάφους στο οποίο είχε επιβιβασθεί η Ολλανδέζα που απεβίωσε -είχε επιβιβασθεί προτού καταλάβουν πόσο σοβαρή ήταν η κατάστασή της.

Ο Ισπανός που διαγνώσθηκε σήμερα είχε αποβιβασθεί πριν από 15 μέρες στην Τενερίφη μαζί με άλλους 14 συμπατριώτες του, ένας εκ των ποίων νοσούσε. Δεν μπορουμε να ξέρουμε πότε ακριβώς προσεβλήθη το φερόμενο ως νέο κρούσμα. Η μετάδοση συνήθως προϋποθέτει σχετικά κοντινή επαφή με ασθενή. Συνολικά έχουν προσβληθεί 12 άτομα, εκ των οποίων υπέκυψαν οι τρεις και δύο νοσηλεύονται σε σοβαρή κατάσταση -οι δύο είναι 73 και 69 ετών αντίστοιχα, Γαλλίδα και Βρετανός.

Η Γωγώ Μαστροκώστα διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού τον Δεκέμβριο του 2008, μόλις τρεις μέρες μετά την γέννηση της κόρης της. Όπως είχε πει η ίδια, κρατούσε το νεογέννητο μωρό της και αναρωτιόταν αν θα προλάβει να το δει να μεγαλώσει. Η ασθένεια υποτροπίασε ξαφνικά πολύ πρόσφατα. Σήμερα ο Δέλλας έγραψε: «Άγγελε μου, αγάπη μου, πετά ψηλά, πετά μακριά, πήγαινε στο φως. Καλό ταξίδι αγάπη μου! Καλό ταξίδι Άγγελε μου! Ευχαριστώ τον Θεό που μου χάρισε έναν από τους αγγέλους του για να με συντροφεύει όλα αυτά τα χρόνια και να με κάνει καλύτερο άνθρωπο αλλά τον ήθελε πίσω νωρίς, σε αυτό μόνο ήμουν άτυχος. Αυτός σε έφερε στον δρόμο μου αυτός σε παίρνει πίσω».

Η σειρά διατίθεται σε τρεις ξεχωριστές γεύσεις: Vodka Paloma με Serkova βότκα και ροζ γκρέιπφρουτ, Vodka Sling με Serkova βότκα και βύσσινο, και Vodka Tiki με Serkova βότκα, ανανά και μάνγκο.

Η επίσημη παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στο Manko Athens, το οποίο διαμορφώθηκε ειδικά για την περίσταση στο απόλυτο Serkova RTDs περιβάλλον, αναδεικνύοντας τον fun, καλοκαιρινό και αυθόρμητο χαρακτήρα της νέας σειράς. Μέσα σε ένα σκηνικό γεμάτο χρώμα, μουσική, summer στοιχεία και party διάθεση, οι καλεσμένοι της μάρκας είχαν την ευκαιρία να ανακαλύψουν πρώτοι τη νέα ready-to-drink πρόταση της Serkova και να δοκιμάσουν και τις τρεις γεύσεις.

Τα νέα Serkova RTD cocktails δημιουργήθηκαν για να συνοδεύουν κάθε στιγμή διασκέδασης, από χαλαρές συναντήσεις με φίλους και after-work drinks, μέχρι beach parties, festivals και αυθόρμητες εξόδους στην πόλη. Δροσερά και συναρπαστικά, τα νέα Serkova RTDs σε προκαλούν να τα απολαύσεις όπου κι αν βρίσκεσαι!

Λίγα λόγια για την Serkova

H Serkova είναι μια υψηλής ποιότητας vodka από την Πολωνία, με σύνθεση αποκλειστικά από δημητριακά (100% Pure Grain) που της προσδίδουν την απαλή αλλά έντονη γεύση που αγαπάμε. Η επιλεγμένη συλλογή δημητριακών ανώτερης ποιότητας, χαρίζουν στη Serkova vodka, γευστικό βάθος με μεγάλη διάρκεια και έντονο άρωμα.

Η απαλή, καθαρή και κρυστάλλινη γεύση της οφείλεται στην τριπλή απόσταξη, την ιδιαίτερη διαδικασία που αναδεικνύονται τα χαρακτηριστικά των πρώτων υλών της, και έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας vodka ανώτερης ποιότητας και εκλεπτυσμένου χαρακτήρα

Το Μνημόνιο, το οποίο υπεγράφη από τον Fabio Caparica, Vice President of Contracts της Embraer Defense & Security, και τον Αλέξανδρο Διακόπουλο, Εκτελεστικό Πρόεδρο της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας, έχει ως κεντρικό στόχο η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) να διαθέτει την επιχειρησιακή αυτονομία και αυτάρκεια που απαιτείται για τη διαχείριση και υποστήριξη του μελλοντικού στόλου C-390, ενισχύοντας παράλληλα τις δυνατότητες της εγχώριας βιομηχανίας.

«Η υπογραφή του Μνημονίου με την Embraer είναι για εμάς κάτι περισσότερο από μια επιχειρηματική συμφωνία. Αντικατοπτρίζει την πεποίθησή μας ότι η ΕΑΒ μπορεί και πρέπει να αποτελεί φυσική επιλογή για εταιρείες αεροναυπηγικής διεθνούς εμβέλειας που αναζητούν αξιόπιστο συνεργάτη στην Ευρώπη. Η ανάπτυξη ικανοτήτων συντήρησης και υποστήριξης του C-390 στην Ελλάδα δεν εξυπηρετεί μόνο τις επιχειρησιακές ανάγκες της Πολεμικής Αεροπορίας, αλλά διαμορφώνει παράλληλα μια βιομηχανική υποδομή με διαρκή και μακροπρόθεσμη αξία για τη χώρα. Είναι ακριβώς αυτός ο συνδυασμός επιχειρησιακής αυτονομίας και βιομηχανικής ανάπτυξης που καθορίζει τη στρατηγική κατεύθυνση της ΕΑΒ», δήλωσε ο Αλέξανδρος Διακόπουλος, Εκτελεστικός Πρόεδρος της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας.

«Η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία είναι μια εταιρεία την οποία γνωρίζουμε καλά και με την οποία συνεργαζόμαστε εδώ και αρκετές δεκαετίες. Στη διάρκεια αυτής της πορείας έχουμε εκτιμήσει την τεχνογνωσία των ανθρώπων της και την ποιότητα του έργου που παραδίδουν. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις, η ΕΑΒ αναδεικνύεται φυσικά ως ο ιδανικός εταίρος μας στην Ελλάδα», δήλωσε ο Fabio Caparica, Vice President of Contracts της Embraer Defense & Security.

«Η στρατηγική αυτή συμφωνία με την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία ανοίγει τον δρόμο για μελλοντικές συζητήσεις σχετικά με την ενίσχυση της εγχώριας τεχνογνωσίας στον τομέα της συντήρησης, υποστηρίζοντας την ανάπτυξη διευρυμένων δυνατοτήτων MRO και μεγαλύτερης αυτονομίας για την Πολεμική Αεροπορία. Δεσμευόμαστε να ενδυναμώσουμε αυτήν τη συνεργασία, αξιοποιώντας την τεχνογνωσία μας στις υπηρεσίες τεχνικής υποστήριξης, ώστε να ενισχυθεί η εγχώρια τεχνογνωσία και αυτονομία υποστήριξης και να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις για μια μακροπρόθεσμη και βιώσιμη συνεργασία. Η συμφωνία αυτή θα επιτρέψει επίσης στην Embraer να διευρύνει την παρουσία της στην  Ελλάδα και να ενισχύσει τη μακρόχρονη σχέση της με τη χώρα», δήλωσε ο Douglas Lobo, Vice President Customer Support & Aftermarket Sales, Embraer Services & Support.

Το Μνημόνιο Συνεργασίας εντάσσεται στη μακροπρόθεσμη στρατηγική της Embraer για περαιτέρω ενίσχυση και διεύρυνση της παρουσίας της στην ευρωπαϊκή αγορά, στηρίζοντας την ανάπτυξη της εταιρείας και συμβάλλοντας στην πρόοδο του αεροδιαστημικού και αμυντικού τομέα σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Το C-390 Millennium αποτελεί τη νέα γενιά στρατιωτικών αεροσκαφών μεταφοράς, με πολλαπλές επιχειρησιακές δυνατότητες και εγγενή διαλειτουργικότητα. Επαναπροσδιορίζει τα πρότυπα ευελιξίας, αξιοπιστίας και επιχειρησιακής αποδοτικότητας, επιβεβαιώνοντας σταθερά τις προηγμένες δυνατότητές του στις στρατιωτικές αερομεταφορές.

 Image:

https://embraer.bynder.com/share/3669227B-C83F-40BB-A92CA577CB9C0044/

Σχετικά με την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία

Η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ), με έδρα την Τανάγρα, αποτελεί κορυφαίο βιομηχανικό φορέα της χώρας στον τομέα της άμυνας και της αεροδιαστημικής. Με μισό αιώνα τεχνογνωσίας, παρέχει ολοκληρωμένες λύσεις που καλύπτουν συντήρηση, επισκευή και εκσυγχρονισμό στρατιωτικών και πολιτικών αεροσκαφών, ανάπτυξη UAVs και προηγμένων αμυντικών συστημάτων, καθώς και συμμετοχή σε διεθνή αεροναυπηγικά και διαστημικά προγράμματα.

Σχετικά με την Embraer

Η Embraer είναι παγκόσμιος όμιλος αεροναυπηγικής με έδρα τη Βραζιλία, που σχεδιάζει και κατασκευάζει επιβατικά αεροσκάφη, ιδιωτικά αεροσκάφη επαγγελματικής χρήσης, στρατιωτικά αεροσκάφη και αεροσκάφη γεωργικής χρήσης. Παράλληλα, προσφέρει ολοκληρωμένες υπηρεσίες τεχνικής υποστήριξης μέσω εκτεταμένου παγκόσμιου δικτύου. Από την ίδρυσή της, το 1969, έχει παραδώσει πάνω από 9.000 αεροσκάφη, ενώ κατά μέσο όρο κάθε 10 δευτερόλεπτα ένα αεροσκάφος Embraer απογειώνεται κάπου στον κόσμο, μεταφέροντας συνολικά πάνω από 150 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως. Κορυφαίος παγκοσμίως κατασκευαστής επιβατικών αεροσκαφών χωρητικότητας έως 150 θέσεων, η Embraer είναι επίσης ο μεγαλύτερος εξαγωγέας προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας της Βραζιλίας. Διατηρεί βιομηχανικές μονάδες, γραφεία, κέντρα εξυπηρέτησης και διανομής ανταλλακτικών στην Αμερική, την Αφρική, την Ασία και την Ευρώπη.

Από την Ελλάδα της ηττοπάθειας στην Ελλάδα του «πώς θα γίνει»

Με αφετηρία το πρόσφατο παρελθόν, ο κ. Ξενοκώστας στάθηκε στη μεταστροφή που έχει συντελεστεί στον κλάδο: «Για τριάντα χρόνια οι σκεπτικιστές μας είχαν πείσει ότι δεν μπορούμε να έχουμε ναυπηγεία. Πρέπει να περάσουμε από την Ελλάδα της ηττοπάθειας, του “δεν γίνεται”, του “όχι” και του “άστο να κλείσει”, στην Ελλάδα του “πώς θα γίνει”», τόνισε. Τα ναυπηγεία του Ομίλου σε Σύρο και Ελευσίνα έχουν ξεπεράσει τις 900 επισκευές πλοίων, με τους Έλληνες εφοπλιστές να αντιπροσωπεύουν περίπου το 80% της δραστηριότητας, γεγονός που, όπως αναγνώρισε, οφείλεται στους εργαζόμενους που «το θέλησαν», στους πλοιοκτήτες που «αγκάλιασαν τα ναυπηγεία μας ως το σπίτι τους» και στη σταθερή στήριξη της κυβέρνησης. Η ίδια λογική, ωστόσο, οφείλει να καθοδηγεί και τη συνέχεια: «Πρέπει να θέλουμε τους Έλληνες εφοπλιστές εδώ επειδή είμαστε ανταγωνιστικοί και καλύτεροι, όχι επειδή μας χρωστάνε χάρη».

Διατλαντικός άξονας: DFC, Hanwha και η Ελλάδα ως κόμβος Δύσης-Ασίας

Αναφερόμενος στη στρατηγική συμφωνία στην Ουάσιγκτον με τη Hanwha Ocean και τη Hanwha Power Systems, αλλά και στη μακροπρόθεσμη συνεργασία με την Αμερικανική Αναπτυξιακή Τράπεζα DFC, ο κ. Ξενοκώστας περιέγραψε την ONEX ως «βιομηχανικό κόμβο όπου συναντιούνται τα συμφέροντα της Δύσης, η αμερικανική τεχνολογική υπεροχή και οι αμερικανικές χρηματοδοτικές λύσεις με την τεχνολογική και ναυπηγική ισχύ της Κορέας — και όλα αυτά γίνονται στη χώρα μας». Η συμφωνία με τη Hanwha, εξήγησε, «κερδίζει για την Ελλάδα ένα gap 30 ετών» και επιτρέπει στον Όμιλο να κατασκευάσει πλοία επιφανείας, υποβρύχια —επανδρωμένα και μη, αμερικανικής τεχνολογίας— καλύπτοντας τη Μεσόγειο, τη Μαύρη Θάλασσα και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Σε σχετική ερώτηση για την πιθανότητα ναυπήγησης ελληνικού υποβρυχίου, απάντησε με ευθύτητα: «Αν σήμερα συμφωνούσαμε με το Πολεμικό Ναυτικό, σε 8 με 10 χρόνια θα μπορούσαμε να παραδώσουμε τα πρώτα υποβρύχια». Και πρόσθεσε, αναφερόμενος στη συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας στα αμυντικά προγράμματα: «Η εθνική κυριαρχία δεν είναι ούτε με ποσοστά ούτε με ποσοστώσεις. Είναι με το 100%. Η μόνη διαφορά με το παρελθόν είναι ότι τώρα μπορούμε».

Ευρώπη: «Τα ναυπηγεία είναι μέρος της ναυτιλίας»

Σε μήνυμα προς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, ο Πρόεδρος της ΕΕΝ άσκησε ευθεία κριτική στις στρεβλώσεις της ευρωπαϊκής βιομηχανικής πολιτικής. «Η Ευρώπη δεν έχει καταλάβει ότι τα ναυπηγεία είναι μέρος της ναυτιλίας», ανέφερε, καλώντας τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα να αντιληφθούν ότι «η ναυπηγική βιομηχανία είναι ταυτόχρονα και εμπορική και ενεργειακή». Στάθηκε στις τάσεις συγκέντρωσης στον ευρωπαϊκό αμυντικό ναυπηγικό κλάδο, σημειώνοντας ότι «τα μονοπώλια πάντα είναι κατά της γενικότερης ανάπτυξης» και ότι δύο-τρεις παίκτες δεν μπορούν να επιδιώκουν να κυριαρχήσουν στα πάντα εις βάρος των υπολοίπων χωρών της Ευρώπης, ενώ ο εμπορικός κλάδος παραμένει «με τη μηχανή σβηστή». «Η Ελλάδα είναι ο νότιος πυλώνας της Ευρώπης. Είναι δυσανάλογο το γεωγραφικό μας εκτόπισμα με το ενεργειακό και γεωπολιτικό», υπογράμμισε, καλώντας την Ευρώπη να αντιμετωπίσει τη χώρα μας ως παραγωγό και εξαγωγέα και όχι μόνο ως καταναλωτή και αγοραστή.

Η Ελευσίνα ως ναυπηγικό, λιμενικό και βιομηχανικό οικοσύστημα

Στην Ελευσίνα, ο Όμιλος αναπτύσσει νέες λιμενικές υποδομές εντός του ναυπηγείου, διευρύνοντας τη συνολική έκταση των εγκαταστάσεων, ενώ παράλληλα έχει υπογράψει συμφωνία αποκλειστικής συνεργασίας με τον Όμιλο AKTOR με στόχο την από κοινού συμμετοχή τους στον επικείμενο διαγωνισμό για την παραχώρηση της εμπορικής εκμετάλλευσης του Λιμένος Ελευσίνας, ανοίγοντας ένα δεύτερο σκέλος ανάπτυξης για την ευρύτερη περιοχή. Σε συνδυασμό με την άμεση πρόσβαση στην Εθνική Οδό και τη σιδηροδρομική σύνδεση που αναμένεται να φτάσει στην Ελευσίνα εντός μηνών, δημιουργείται ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα συνδυασμένων μεταφορών. «Η θάλασσα δεν έχει σύνορα, η θάλασσα δεν έχει διόδια», σημείωσε ο κ. Ξενοκώστας, αμφισβητώντας την εμπεδωμένη αντίληψη ότι η Αττική μπορεί να εξυπηρετείται από ένα και μόνο μεγάλο λιμάνι.

Ναυπήγηση ρυμουλκών: Η ONEX ως κατασκευαστής και πλοιοκτήτης

Μέσα από παρεμβατικές ομιλίες και δυναμικά τραπέζια συζήτησης, προσωπικότητες του χρηματοπιστωτικού και του τεχνολογικού οικοσυστήματος θα αναδείξουν τον τρόπο με τον οποίο το Generative AI, το embedded finance και οι νέες ψηφιακές τεχνολογίες μετασχηματίζουν τη λειτουργία των οργανισμών, τον σχεδιασμό των προϊόντων και την εμπειρία του πελάτη. Για να δηλώσετε τη συμμετοχή σας δωρεάν μπορείτε να συμπληρώσετε τη φόρμα εγγραφής που θα βρείτε εδώ

Στo πλαίσιo του συνεδρίου, θα δοθούν και δύο τιμητικές βραβεύσεις, οι οποίες αναγνωρίζουν τη συμβολή δύο προσωπικοτήτων στον ψηφιακό μετασχηματισμό του τραπεζικού και χρηματοπιστωτικού οικοσυστήματος στην Ελλάδα.

 Το Next-Gen Digital Banking Executive Award θα απονεμηθεί στη Σταυρούλα Καμπουρίδου, Διευθύνουσα Σύμβουλο της ΔΙΑΣ Α.Ε. (Διατραπεζικά Συστήματα).

 Με την τιμητική διάκριση The Digital Banking Pioneer Award θα βραβευθεί ο Βασίλης Τραπεζάνογλου, Σύμβουλος Ψηφιακής Καινοτομίας.

Στον κατάλογο με τους ομιλητές συμπεριλαμβάνονται οι ακόλουθοι:
 Hrvoje Supic, Area Vice President CEE, Salesforce
 Mohana Rajaram, Senior Director – Industry Solutions & Strategy, FINS Product Management of Banking, Salesforce
 Marios Papageorgiou, Enterprise Account Director Greece, Salesforce
 Sophia Bantanidis, Analyst in the Future of Finance, Citi Institute
 Δρ. Σπύρος Αρσένης, Επικεφαλής Ανάπτυξης Καινοτόμου Επιχειρηματικότητας – NBG Business Seeds, Διεύθυνση Επιχειρησιακής Στρατηγικής, Νεοφυούς Επιχειρηματικότητας και Συνεργασιών της Τράπεζας του Ομίλου
 Θεώνη Αλαμπάση, Γενική Γραμματέας Χρηματοπιστωτικού Τομέα Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας Οικονομικών
 Δημοσθένης Αναγνωστόπουλος, Γενικός Γραμματέας Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης
 Ελένη Αργυροπούλου,  Head of Commercial, Νexi Greece
 Καλλιόπη Κούφαλη, Commercial Director, SMB Segment, Worldline Greece
 Χρύσα Κρασσά, Customer Experience Transformation Senior Manager, Accenture
 Ανδρέας Μάντης, Επικεφαλής Επιχειρησιακής Ανάπτυξης &Καινοτομίας
ΔΙΑΣ Α.Ε.
 Γιώργος Μαρίνος, Βοηθός Γενικός Διευθυντής Καινοτομίας &Ψηφιακών
Συνεργασιών, Εθνική Τράπεζα
 Χάρης Μυγδάλης, Γενικός Διευθυντής Πληροφορικής και Ψηφιακής
Τραπεζικής, CrediaBank
 Δημήτριος Νικολαΐδης, Manager Research & Development, Τειρεσίας
 Κωνσταντίνος Ουζούνης, CEO, ethosGROUP
 Βασίλης Παναγιωτίδης, Ανώτερος Διευθυντής, Ελληνική Ένωση Τραπεζών
 Γιώργος Πάνου, Επικεφαλής Κέντρου Καινοτομίας, Eurobank
 Αντίγονος Παπαδόπουλος, Deputy Country Head, Global Payments Greece
& Managing Director, EDPS
 Σωκράτης Πλούσας, Ιδρυτής και CEO, ΚΝΕΧ (πρώην FUND4ALL)

 Κωνσταντίνος Τοβίλ, Market Lead, tbi bank Greece
 Kώστας Τσαλίκης, Διευθυντής Ανθρώπινου Δυναμικού για τη Νότια Ευρώπη
& Benelux, Citi
 Κωνσταντίνος Τσιπτσής, Assistant General Manager – Customer Value
Management & ΑΙ, Eurobank
 Τάκης Τσιρτσώνης, Chief Operating Officer, Upcominds

Συμμετέχοντας σε one-to-one συνεντεύξεις (fireside chats) και θεματικά τραπέζια συζήτησης (panels), κορυφαία στελέχη από τον τραπεζικό και τεχνολογικό κλάδο θα αναλύσουν τις εξελίξεις που διαμορφώνουν το μέλλον της ψηφιακής τραπεζικής και των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, μέσα από την παρακάτω βασική θεματολογία, που αναπτύσσεται σε τρεις βασικούς άξονες:

Panel Ι: Η εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης: Από το Gen AI στους τραπεζικούς ΑΙ Αgents
Panel ΙΙ: Το παρόν και το μέλλον των ψηφιακών πληρωμών: Οι αλλαγές στα επιχειρηματικά μοντέλα και οι νέες υπηρεσίες
Panel ΙΙΙ: Embedded Finance & AI: Πώς αλλάζουν τους όρους της αγοράς

Τον συντονισμό των παραπάνω panels, καθώς και των fireside chats, αναλαμβάνει ο Δημοσιογράφος Δημήτρης Μαλλάς.

Στον ακόλουθο σύνδεσμο μπορείτε να δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα του
συνεδρίου: https://ethosevents.eu/event/13th-digital-banking-forum/#agenda

Το 13th Digital Banking Forum powered by Salesforce τελεί υπό την αιγίδα:
του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης
της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών (ΕΕΤ)
της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδος (ΕΑΕΕ)

της Ελληνικής Ένωσης Διαχειριστών Συλλογικών Επενδύσεων και Περιουσίας (ΕΘΕ)
του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών (ΕΕΑ)
του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Καινοτόμων Εφαρμογών Ελλάδος (ΣΕΚΕΕ)
του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Πληροφορικής και Επικοινωνιών Ελλάδος (ΣΕΠΕ)