Ταυτόχρονα, μια εκτεταμένη στρατιωτική επιχείρηση με στόχο την ανατροπή της προέλασης των Χούθι, θα μπορούσε να εκθέσει το σαουδαραβικό έδαφος σε περαιτέρω επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), πυροδοτώντας έναν παρατεταμένο πόλεμο, τον οποίο το βασίλειο προσπαθούσε απεγνωσμένα να αποφύγει.

Το πρόβλημα περιπλέκεται περαιτέρω από την έλλειψη ενός αξιόπιστου εταίρου στην Υεμένη – μιας μάχιμης δύναμης ικανής να ανακαταλάβει και να διατηρήσει τον έλεγχο σημαντικών εδαφών. Παρά τις εντυπωσιακές δυνατότητες της σαουδαραβικής πολεμικής αεροπορίας να προκαλέσει σοβαρό πλήγμα στους Χούθι, η αεροπορική ισχύς από μόνη της δεν αρκεί για να επιβάλει μόνιμο πολιτικό έλεγχο. Μια ενδεχόμενη χερσαία επιχείρηση μεγάλης κλίμακας, υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, ενέχει σοβαρούς στρατιωτικούς και πολιτικούς κινδύνους.

Οι Χούθι αντιλαμβάνονται αυτόν τον περιορισμό. Ο στρατηγικός τους στόχος ενδέχεται να μην απαιτεί απεριόριστη εδαφική επέκταση. Εδραιώνοντας τα κέρδη τους, μπορούν να αξιώσουν τον τερματισμό του σαουδαραβικού αποκλεισμού, μεγαλύτερο μερίδιο από τα έσοδα του πετρελαίου, πολιτική αναγνώριση, καθώς και καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των μελλοντικών πολιτικών διευθετήσεων και των ρυθμίσεων ασφαλείας στην Υεμένη. Με άλλα λόγια, ο έλεγχος εδαφών μετατρέπεται σε διαπραγματευτικό χαρτί.

Για το Ριάντ, αυτό δημιουργεί ένα εξαιρετικά δύσκολο δίλημμα. Η αποδοχή της νέας πραγματικότητας θα μπορούσε να μετατρέψει μια προσωρινή στρατιωτική επιτυχία σε μόνιμο μοχλό στρατηγικής πίεσης. Αντιθέτως, μια προσπάθεια ανατροπής της κατάστασης μέσω ενός γενικευμένου πολέμου θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες επιθέσεις κατά των σαουδαραβικών υποδομών και να πυροδοτήσει μια σύγκρουση, ο έλεγχος της οποίας θα καθίσταται ολοένα και πιο δύσκολος.

Η διαφοροποιημένη στάση των ΗΠΑ

Η αμερικανική στάση αποτελεί έναν ακόμη βασικό παράγοντα αβεβαιότητας. Υπάρχουν αναφορές για συναντήσεις μεταξύ Αμερικανών αξιωματούχων και ηγετών των Χούθι στο Μουσκάτ, καθώς και για την επακόλουθη απόφαση της Ουάσιγκτον να μην παρέμβει άμεσα στις επιχειρήσεις της Σαουδικής Αραβίας. Επίσης, γίνεται λόγος για μια φερόμενη αμοιβαία συνεννόηση που επιτρέπει την ασφαλή διέλευση αμερικανικών πλοίων από την Ερυθρά Θάλασσα, καθώς και για μια προγενέστερη απόφαση ακύρωσης σχεδιασμένων πληγμάτων κατά στόχων των Χούθι.

Αν και οι λεπτομέρειες αυτών των ρυθμίσεων ενδέχεται να χρήζουν επαλήθευσης, η ευρύτερη σημασία τους έγκειται στη σαφή διάκριση που θέτει η Ουάσιγκτον μεταξύ της προστασίας των αμερικανικών συμφερόντων και της άμεσης υποστήριξης των στρατιωτικών επιχειρήσεων της Σαουδικής Αραβίας.

Επί δεκαετίες, η ασφάλεια στον Κόλπο βασιζόταν, εν μέρει, στην προσδοκία αμερικανικής προστασίας. Μια πιο επιλεκτική αμερικανική δέσμευση δεν συνεπάγεται απαραίτητα την αποχώρηση της Ουάσιγκτον από την περιοχή. Δημιουργεί, ωστόσο, μεγαλύτερη αβεβαιότητα ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες θα χρησιμοποιήσουν στρατιωτική ισχύ για λογαριασμό των εταίρων τους. Αυτή η αβεβαιότητα είναι πιθανό να ωθήσει τα κράτη της περιοχής σε στρατηγικές αντιστάθμισης κινδύνου (hedging).

Τα κράτη του Κόλπου ενδέχεται να διαφοροποιήσουν τους προμηθευτές αμυντικού υλικού, να αναπτύξουν νέες διευθετήσεις ασφαλείας και να εμβαθύνουν τις σχέσεις τους με την Τουρκία, το Πακιστάν, την Κίνα, τη Γαλλία και άλλες εξωτερικές δυνάμεις. Η αρχιτεκτονική που θα προκύψει θα είναι πιο περίπλοκη από το παραδοσιακό σύστημα που επικεντρωνόταν στις ΗΠΑ και, ενδεχομένως, πιο δύσκολη στη διαχείριση κατά τη διάρκεια μιας κρίσης.

Η Συμφωνία της Μέκκας 

Η ενεργοποίηση της Κοινής Συμφωνίας Άμυνας της Μέκκας από τη Σαουδική Αραβία με την Τουρκία και το Πακιστάν αντιπροσωπεύει μια προσπάθεια αντιμετώπισης ακριβώς αυτού του προβλήματος. Η συμφωνία συνδυάζει τους οικονομικούς πόρους της Σαουδικής Αραβίας και τη θρησκευτική νομιμότητα, την αμυντική-βιομηχανική ικανότητα και τη στρατιωτική εμπειρία της Τουρκίας, καθώς και τη συμβατική στρατιωτική ισχύ και την πυρηνική αποτροπή του Πακιστάν.

Η αδυναμία της είναι ότι η πολιτική αλληλεγγύη δεν έχει ακόμη μεταφραστεί σε αποδεδειγμένη επιχειρησιακή ικανότητα. Η Τουρκία και το Πακιστάν διστάζουν να δεσμεύσουν χερσαίες δυνάμεις στην Υεμένη, ενώ και οι δύο έχουν ευρύτερα διπλωματικά συμφέροντα που περιορίζουν την ελευθερία δράσης τους. Το Πακιστάν πρέπει επίσης να εξισορροπήσει τις δεσμεύσεις του προς τη Σαουδική Αραβία με την κυρίαρχη στρατηγική του εστίαση στην Ινδία και την ευαίσθητη θέση του στην ευρύτερη αντιπαράθεση ΗΠΑ-Ιράν.

Η αναφερόμενη προσπάθεια των Χούθι να χτυπήσουν τη Μέκκα έχει κατά συνέπεια γίνει μια σημαντική δοκιμασία. Το Πακιστάν έχει δηλώσει δημόσια την ετοιμότητά του να απαντήσει εάν χρειαστεί, αλλά το Ισλαμαμπάντ φέρεται επίσης να χαρακτήρισε τη σύγκρουση στην Υεμένη ως μια προϋπάρχουσα σύγκρουση που μπορεί να εμπίπτει στο επιδιωκόμενο πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας. Η αξιοπιστία της συμφωνίας θα εξαρτηθεί τελικά από το τι θα συμβεί πριν από την επόμενη μεγάλη κρίση, όχι κατά τη διάρκειά της.

Η κοινή χρήση πληροφοριών, η ολοκληρωμένη αεράμυνα, οι κοινές ασκήσεις, οι ρυθμίσεις διοίκησης και οι σαφείς ορισμοί των περιστάσεων ενεργοποίησης θα έδιναν στο σύμφωνο σημαντικά μεγαλύτερο πρακτικό νόημα από τις δηλώσεις αλληλεγγύης από μόνες τους.

Η ισραηλινή παράμετρος

Το Ισραήλ φέρεται να εξετάζει το ενδεχόμενο απόκτησης ερείσματος – για ναυτικές δραστηριότητες και συλλογή πληροφοριών – στο λιμάνι της Μπερμπέρα (Berbera), στη Σομαλιλάνδη(Somaliland). Μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να προσφέρει επιχειρησιακή πρόσβαση στα υποβρύχια κλάσης Dolphin του Ισραήλ, σηματοδοτώντας μια ασταθή μεταβολή στη στρατιωτική δυναμική της Ερυθράς Θάλασσας.

Η εγκαθίδρυση μιας βάσης σε αυτή την τοποθεσία – περίπου 160 μίλια νότια των στενών Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και απέναντι από την Υεμένη, η οποία ελέγχεται από τους Χούθι – θα μπορούσε να διαταράξει σοβαρά, να περιπλέξει και να αντιμετωπίσει τις τρέχουσες επιχειρήσεις των Χούθι. Κάτι τέτοιο θα είχε τη δυναμική να αναδιαμορφώσει ριζικά το τοπίο ασφαλείας στην Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Άντεν.

Η Μπερμπέρα, λόγω της εγγύτητάς της στα στενά Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και της θέσης της απέναντι από την ελεγχόμενη από τους Χούθι Υεμένη, θα μπορούσε να παρέχει στο Ισραήλ δυνατότητες στρατηγικής επιτήρησης, διεξαγωγής υποβρύχιων επιχειρήσεων, καθώς και ενισχυμένα μέσα για την παρεμπόδιση των ιρανικών δικτύων λαθρεμπορίου όπλων, που τροφοδοτούν τις δυνάμεις των Χούθι.

Ωστόσο, μια τέτοια εξέλιξη ενδέχεται επίσης να προκαλέσει αντίποινα από την πλευρά των Χούθι κατά του λιμανιού και του αεροδρομίου της Μπερμπέρα, καθώς και κατά της ναυτιλίας στην ευρύτερη περιοχή, διευρύνοντας ενδεχομένως τη σύγκρουση και αυξάνοντας τους κινδύνους για την ασφάλεια της εμπορικής ναυτιλίας. Τελικά, αυτό θα μπορούσε να εμπλέξει το Ισραήλ στο σενάριο της σύγκρουσης, οδηγώντας σε μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση της κατάστασης.

Από την τρέχουσα σκοπιά, διακρίνονται διάφορες πιθανές πορείες εξέλιξης. Καμία δεν αποκλείει τις άλλες· στοιχεία ελεγχόμενης κλιμάκωσης, συγκρούσεων σε στρατηγικά σημεία διέλευσης (chokepoints) και αναζήτησης διπλωματικής διεξόδου ενδέχεται να συνυπάρχουν ταυτόχρονα σε διαφορετικά πεδία. Παράλληλα, η αξιοπιστία του “Συμφώνου της Μέκκας” παραμένει ένας αστάθμητος παράγοντας, ο οποίος – εάν ενεργοποιηθεί – θα μπορούσε να εκτινάξει το διακύβευμα.

Τα δύο σενάρια

Μια εκστρατεία της Σαουδικής Αραβίας με στόχο να εμποδίσει τους Χούθι να αποκτήσουν περαιτέρω εδάφη στις ακτές και να προστατεύσει κρίσιμες υποδομές, χωρίς ωστόσο να επιχειρήσει την ανακατάληψη της Σαναά – την πρωτεύουσα της Υεμένης που ελέγχουν οι Χούθι – μοιάζει ως το πιθανότερο σενάριο για το άμεσο μέλλον.

Αυτό συνάδει με τη στρατηγική που ακολουθεί το Ριάντ εδώ και μία δεκαετία – να διαχειρίζεται τους Χούθι, αντί να επιδιώκει την ήττα τους – καθώς και με την εμφανή διστακτικότητα του βασιλείου (όπως επιβεβαιώνεται από αναφορές του Soufan Center για τη διαδικασία λήψης αποφάσεων στο Ριάντ) να εμπλακεί σε χερσαίες επιχειρήσεις αόριστης διάρκειας, ελλείψει εγγυημένης εξωτερικής υποστήριξης.

Από την πλευρά τους, οι Χούθι φαίνεται να ικανοποιούνται, μετατρέποντας τα εδαφικά τους κέρδη σε διαπραγματευτικό χαρτί: Επιδιώκουν τον τερματισμό του σαουδαραβικού αποκλεισμού στα λιμάνια και τον εναέριο χώρο της Υεμένης, μεγαλύτερο μερίδιο στα έσοδα από το πετρέλαιο και de facto αναγνώριση ως η κυρίαρχη αρχή στην Υεμένη. Προτιμούν αυτή την οδό, αντί για μια ανεξέλεγκτη επέκταση, η οποία θα ενείχε τον κίνδυνο να προκαλέσει μια ισχυρή απάντηση από έναν συνασπισμό δυνάμεων, ικανή να ανατρέψει τα κέρδη τους.

Όμως, υπάρχει και το σενάριο υψηλότερου κινδύνου: Σε αυτή την περίπτωση, οι συνεχιζόμενες επιθέσεις κατά της ναυτιλίας και των υποδομών συνδέουν επιχειρησιακά το μέτωπο της Υεμένης με την ευρύτερη κρίση στα Στενά του Ορμούζ, δημιουργώντας έναν ενιαίο διάδρομο θαλάσσιας σύγκρουσης, από τον Κόλπο έως την Ερυθρά Θάλασσα.

Οι αγορές ενέργειας έχουν ήδη αρχίσει να συνυπολογίζουν, εν μέρει, αυτό το ενδεχόμενο. Εάν το σενάριο αυτό υλοποιηθεί πλήρως, η τιμή του πετρελαίου Brent (Dated Brent) ενδέχεται να σταθεροποιηθεί πάνω από τα 130 δολάρια το βαρέλι – μια κατάσταση που δεν θα είναι παροδική, αλλά διαρκής – με άμεσες επιπτώσεις στον πληθωρισμό στην Ευρώπη και στα περιθώρια κέρδους των διυλιστηρίων στην Ασία.

Η αμυντική Συμφωνία της Μέκκας

Το σύμφωνο αυτό – το οποίο επί του παρόντος “υπόσχεται πολλά, αλλά προσφέρει λίγα” – επιβεβαιώνεται στην πράξη από τις εξελίξεις στο πεδίο: Παρά την υποτιθέμενη απόπειρα των Χούθι να πλήξουν τη Μέκκα με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), το Πακιστάν και η Τουρκία μέχρι στιγμής έχουν περιορίσει την αντίδρασή τους σε δηλώσεις ετοιμότητος, αντί για ανάπτυξη δυνάμεων.

Το Ισλαμαμπάντ έχει χαρακτηρίσει τη σύγκρουση στην Υεμένη ως «προϋπάρχουσα» και, ως εκ τούτου, εκτός του πεδίου εφαρμογής της συμφωνίας – μια ερμηνεία η οποία, εάν διατηρηθεί, θα επιβεβαιώσει τα όρια της συμφωνίας ακριβώς, τη στιγμή που η αποτρεπτική της αξία δοκιμάζεται.

Η Συμφωνία Στρατηγικής Αμοιβαίας Άμυνας (SMDA)

Η επιτυχία τύπου Blitzkrieg των Χούθι κατά μήκος της δυτικής ακτής της Υεμένης, φέρεται να οφείλεται στην επιτυχημένη υποστήριξη πληροφοριών που παρείχε ένας συνδυασμός ρωσικών δορυφορικών πληροφοριών και ενσωμάτωσης της ιρανικής διοίκησης. Ωστόσο, οι δυνάμεις υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας φέρονται τώρα να υποβαθμίζουν αυτό το δίκτυο πληροφοριών και διοίκησης μέσω επιθέσεων, αντικατασκοπείας, βελτιωμένων επικοινωνιών και επαλήθευσης πεδίου μάχης.

Οι συνδυασμένες ομάδες Κοινού Ελεγκτή Τερματικών Επιθέσεων (JTAC) Σαουδικής-Υεμενικής και Σαουδικής-Πακιστανικής Ένωσης, φαινομενικά ενσωματωμένες σε σημαντικές δυνάμεις κατά των Χούθι, έχουν προφανώς αρχίσει να είναι αποτελεσματικές. Η προκύπτουσα διαταραχή μειώνει την ικανότητα των Χούθι να διατηρούν συντονισμένη επιχειρησιακή δυναμική.

Προσφέρει μια νέα διάσταση μέσω της Συμφωνίας Στρατηγικής Αμοιβαίας Άμυνας Σαουδικής-Πακιστανικής Ένωσης (SMDA), αν όχι του Συμφώνου της Μέκκας. Εάν αξιοποιηθούν και συνεχιστούν αποτελεσματικά, τέτοιες επιχειρήσεις JTAC μπορεί τελικά να ανατρέψουν ακόμη και την κατάσταση εναντίον των Χούθι.

Συγκεκριμένα, με εντολή του προέδρου της Αρχής, πρώην αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη, δρομολογείται έλεγχος στα περιουσιακά στοιχεία των εμπλεκομένων, καθώς και στις δηλώσεις περιουσιακής τους κατάστασης (πόθεν έσχες). Στόχος είναι να εξεταστεί η οικονομική τους εικόνα και να διαπιστωθεί εάν υπάρχουν στοιχεία που χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης.

Την ίδια ώρα, η Αρχή έχει ήδη επεκτείνει τους ελέγχους της στον ευρύτερο χώρο του επαγγελματικού αθλητισμού, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο ποδόσφαιρο. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αλγόριθμος που χρησιμοποιεί η Αρχή για τον εντοπισμό ύποπτων οικονομικών συναλλαγών έχει καταγράψει σχετικές ειδοποιήσεις, οι οποίες βρίσκονται στο πλαίσιο της ευρύτερης ελεγκτικής διαδικασίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο συγκεκριμένος τομέας του επαγγελματικού αθλητισμού δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο συστηματικών ελέγχων εδώ και αρκετά χρόνια, γεγονός που καθιστά ιδιαίτερα σημαντική την ενεργοποίηση των αρμόδιων μηχανισμών.

Η προφυλάκιση Παπαπέτρου

Όταν η απολογία ολοκληρώθηκε, ο Πέτρος Παπαπέτρου κρίθηκε προφυλακιστέος, καθώς ανακριτής και εισαγγελέας δεν πείσθηκαν από τους υπερασπιστικούς του ισχυρισμούς, ότι το ποσό των 820.000 ευρώ που βρέθηκε στο σπίτι του ήταν από νόμιμα εισοδήματα. Κατά τη διάρκεια της απολογίας του ο κατηγορούμενος διαιτητής επιχείρησε να δικαιολογήσει ως νόμιμη την απόκτηση των χρημάτων που βρέθηκαν στο σπίτι του και, παράλληλα, αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη σε χειραγώγηση παιχνιδιών.

Σύμφωνα με πληροφορίες προσκόμισε στοιχεία ότι από το 2001 μέχρι και 2026 έχει εισοδήματα που αγγίζουν το 1,5 εκατ. ευρώ από την εργασία του ως διαιτητής, από το μισθό του από το δασαρχείο καθώς και από οικογενειακά εισοδήματα. Ο κατηγορούμενος, όπως είπε, ζει στην Κατερίνη σε ιδιόκτητο σπίτι, δεν έχει πολλά έξοδα και ήθελε ένας μέρος των χρημάτων αυτών να τα έχει στο σπίτι σε μετρητά. Απολογήθηκε ότι κατά καιρούς έκανε αναλήψεις και συγκέντρωσε αυτό το ποσό που βρέθηκε στο σπίτι του.

Σε ό,τι αφορά τις καταγγελίες σε βάρος του από μάρτυρα που τον εμπλέκει σε στημένα παιχνίδια, τον χαρακτηρίζει αναξιόπιστο. Ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε δωροδοκήθηκε και προσκόμισε στοιχεία ότι το χρονικό διάστημα των φερόμενων συναντήσεων του με τον μάρτυρα που τον καταγγέλλει, ότι τουλάχιστον σε δύο περιπτώσεις βρισκόταν αλλού. Αρνήθηκε κατηγορηματικά την εμπλοκή του και σε άλλες δύο υποθέσεις. Μετά τη σημερινή εξέλιξη η σκυτάλη των απολογιών θα περάσει την Κυριακή το πρωί στο πρόεδρο της ΕΟΚ Βαγγέλη Λιόλιο και έναν επιχειρηματία ο οποίος ήταν στενός συνεργάτης του.

Να σημειωθεί ότι σχολιάστηκε εκτενώς, ότι ο Παπαπέτρου είχε συνοδεύσει τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, σε πεζοπορία στον Όλυμπο, στις 2 Οκτωβρίου 2026, δηλαδή 19 ημέρες πριν τη σύλληψή του. Ο Παπαπέτρου, ο οποίος κατάγεται από την περιοχή, συμμετείχε ως εκπρόσωπος φορέων στην εν λόγω πεζοπορία, η οποία έγινε στα πλαίσια της ανάδειξης του Ολύμπου ως μνημείο Πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco. Ο διαιτητής ήταν και υπεύθυνος στη Διεύθυνση Δασών Πιερίας.

Pizza Fan: Πως εξιχνιάστηκε το σκάνδαλο

Στο άλλο πολύκροτο σκάνδαλο, η καταγγελία ενός πολίτη προς τον εισαγγελέα αποτέλεσε την αφετηρία της έρευνας για την υπόθεση φοροδιαφυγής που αφορά το δίκτυο καταστημάτων Pizza Fan. Οι αστυνομικοί χαρτογράφησαν μέσα σε λίγους μήνες τον τρόπο λειτουργίας του μηχανισμού, ο οποίος φέρεται να επέτρεπε την καταχώριση παραγγελιών χωρίς την έκδοση νόμιμης φορολογικής απόδειξης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν γίνει γνωστά, οι 23 συλληφθέντες αναμένεται να απολογηθούν την Τρίτη 27 Οκτωβρίου, ενώ εξετάζεται το ενδεχόμενο έκδοσης νέων ενταλμάτων. Στη δικογραφία περιλαμβάνονται ακόμη 109 ταυτοποιημένα άτομα, ενώ η εκτιμώμενη ζημιά για το Δημόσιο από τη φερόμενη δραστηριότητα την περίοδο 2016-2026 ξεπερνά τα 35 εκατ. ευρώ.

Κεντρικό ρόλο στην υπόθεση φέρεται να είχε ένα τηλεφωνικό κέντρο στο Χαλάνδρι, από το οποίο καταγράφονταν και προωθούνταν οι παραγγελίες στα καταστήματα του δικτύου. Το σύστημα διέθετε ειδική επιλογή με την ονομασία «κέρασμα», μέσω της οποίας ορισμένες συναλλαγές ολοκληρώνονταν χωρίς να εκδίδεται φορολογική απόδειξη.

Η συγκεκριμένη δυνατότητα φέρεται να ενεργοποιούνταν υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, όπως η πληρωμή με μετρητά και η αξία της παραγγελίας να μην ξεπερνά τα 40 ευρώ. Οι συναλλαγές που επιλέγονταν για αυτή τη διαδικασία εξακολουθούσαν να καταγράφονται στο κεντρικό σύστημα, επιτρέποντας, σύμφωνα με την έρευνα, την παρακολούθηση των πραγματικών εσόδων και τον υπολογισμό των ποσών που δεν δηλώνονταν στις φορολογικές αρχές.

Η δυνατότητα αυτή αφορούσε πληρωμές με μετρητά, είτε στο κατάστημα είτε κατά την παράδοση της παραγγελίας. Αντίθετα, στις ηλεκτρονικές πληρωμές η αποφυγή έκδοσης παραστατικού ήταν δυσκολότερη. Όπως ανέφερε στο ΕΡΤnews η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛ.ΑΣ., Κωνσταντία Δημογλίδου, σε ορισμένες περιπτώσεις πελάτες αντιδρούσαν επειδή δεν λάμβαναν απόδειξη. Παρά τις αντιδράσεις, δεν καταγράφηκαν σχετικές καταγγελίες στην Αστυνομία πέρα από εκείνη που έφτασε στον εισαγγελέα.

Η κρύπτη και οι κατασχέσεις

Στους συλληφθέντες περιλαμβάνεται ο 68χρονος ιδιοκτήτης και διαχειριστής της εταιρείας franchise, ο οποίος φέρεται ως αρχηγικό μέλος της οργάνωσης. Σύμφωνα με τη δικογραφία, άλλα πρόσωπα είχαν αρμοδιότητες στην οικονομική διαχείριση, στη λειτουργία των καταστημάτων και στην τεχνική υποστήριξη του συστήματος.

Η έρευνα εξετάζει επίσης τον τρόπο με τον οποίο διακινούνταν τα χρήματα που φέρονται να προέρχονταν από τη δραστηριότητα, καθώς και τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων προσώπων και εταιρειών. Παράλληλα, διερευνάται εάν υπήρχε ενημέρωση για επικείμενους φορολογικούς ελέγχους από πρόσωπα που είχαν πρόσβαση σε σχετικές πληροφορίες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, οι διαχειριστές καταστημάτων φέρονται να είχαν διαφορετικούς ρόλους στον μηχανισμό, ενώ εξετάζεται σε ποιον βαθμό γνώριζαν τη λειτουργία του. Η Κωνσταντία Δημογλίδου διευκρίνισε ότι δεν προκύπτει πως όλοι οι εργαζόμενοι είχαν πρόσβαση στο σύστημα ή γνώριζαν τη συγκεκριμένη διαδικασία.

Κατά τις έρευνες σε χώρους και κατοικίες, οι αστυνομικοί εντόπισαν μετρητά, ηλεκτρονικό εξοπλισμό, πολυτελή οχήματα, ρολόγια και κοσμήματα. Σε κατοικία στην Εκάλη βρέθηκε ειδικά διαμορφωμένος κρυφός χώρος, όπου, σύμφωνα με τις πληροφορίες της υπόθεσης, υπήρχαν περισσότερα από ένα εκατομμύριο ευρώ σε μετρητά.

Το συνολικό ποσό που αναφέρεται ότι κατασχέθηκε κατά τις έρευνες ανέρχεται σε 1.288.732,60 ευρώ. Παράλληλα, κατασχέθηκαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές, φορολογικός μηχανισμός, κινητά τηλέφωνα, αποθηκευτικά μέσα και άλλα αντικείμενα που εξετάζονται στο πλαίσιο της έρευνας.

Η αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη εκτιμάται ότι υπερβαίνει τα 150 εκατ. ευρώ. Για τα έτη 2023-2026 συντάχθηκαν 108 εκθέσεις ελέγχου, οι οποίες διαβιβάστηκαν στην ΑΑΔΕ για τον προσδιορισμό των φόρων που φέρεται να μην αποδόθηκαν. Έχουν επίσης κινηθεί διαδικασίες για τη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων εμπλεκόμενων φυσικών και νομικών προσώπων.

Αγωνία για τους εργαζόμενου της Pizza Fan

Από τη μία στιγμή στην άλλη, εκατοντάδες εργαζόμενοι της Pizza Fan βρέθηκαν χωρίς δουλειά, χωρίς σαφείς απαντήσεις και με τα δεδουλευμένα τους στον αέρα. Το αιφνιδιαστικό κλείσιμο των καταστημάτων, μετά την επιχείρηση της ΔΑΟΕ για το κύκλωμα φοροδιαφυγής, άφησε διανομείς, ψήστες και εργαζόμενους κουζίνας αντιμέτωπους με την ανασφάλεια της επόμενης ημέρας. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, εξετάζεται να παραλάβουν το επίδομα ανεργίας.

«Πήγα για δουλειά, έφτασα εκεί και μου λένε “φύγε”. Δεν υπάρχει άλλη λύση, ψάχνουμε ήδη όλοι για μεροκάματο. Τα δεδουλευμένα μας πότε θα τα πάρουμε; Ούτε αυτό δεν ξέρουμε. Έχουμε οικογένειες από πίσω, εγώ έχω τρία παιδιά. Και μία μέρα που κάθομαι είναι καθαρή ζημιά για μένα. Οικονομικά δεν με παίρνει». Με αυτά τα λόγια περιγράφει ο Κώστας, διανομέας επί επτά χρόνια στο κατάστημα της Pizza Fan στον Κεραμεικό, το πώς βρέθηκαν από τη μία στιγμή στην άλλη εκατοντάδες εργαζόμενοι της αλυσίδας.

Χωρίς καμία απολύτως επίσημη ενημέρωση από τη διοίκηση ή τους υπευθύνους, πληροφορήθηκαν από τα δελτία ειδήσεων και τις ιστοσελίδες ότι η εταιρεία στην οποία εργάζονταν επί χρόνια είναι υπό κατάρρευση, λόγω των κακουργηματικών διώξεων, με τα δεδουλευμένα τους να βρίσκονται στον αέρα.

Ο Γιάννης, διανομέας επί έξι χρόνια αρχικά στου Ζωγράφου και πλέον στον Υμηττό, περιγράφει το σοκ: «Δεν είχαμε καμία ενημέρωση, απολύτως καμία. Την Πέμπτη που άνοιξε το μαγαζί, τους συναδέλφους τους περίμεναν αστυνομικοί απ’ έξω. Άνοιξαν δύο άτομα που πάνε για προετοιμασία δύο ώρες νωρίτερα. Τους πήρανε μέσα, κάνανε έλεγχο, κατάσχεσαν κάποια πράγματα. Το πρόβλημά μας είναι ότι αυτή τη στιγμή είμαστε ξεκρέμαστοι. Δεν ξέρουμε πού και πώς θα καταλήξει το θέμα και μας οφείλονται τα δουλεμένα. Αυτή τη στιγμή δεν έχω δουλειά. Ήταν η μοναδική μου απασχόληση. Αν ξανανοίξει η Pizza Fan, δουλεύουμε στην Pizza Fan. Αν δεν ανοίξει, ψάχνουμε για δουλειά».

Στο ίδιο μήκος κύματος, η Τάνια, ψήστρια επί σειρά ετών στο κατάστημα του Κεραμεικού, τονίζει την έλλειψη εσωτερικής επικοινωνίας: «Πήγαμε εκεί και μαθαίναμε από την τηλεόραση τα περισσότερα νέα. Τώρα είμαστε σε απόλυτη αβεβαιότητα και θέλουμε να μάθουμε τι μας γίνεται. Γι’ αυτό ήρθαμε εδώ».

Ο Μάνος, διανομέας στον Κεραμεικό, επισημαίνει ότι οι εργαζόμενοι της βάσης δεν είχαν και δεν θα μπορούσαν να έχουν καμία σχέση με αλγορίθμους ή κεντρικές παρεμβάσεις: «Με ειδοποίησαν τηλεφωνικά να μην πάω στη δουλειά γιατί δεν είχα αναλάβει βάρδια. Από τη μια μέρα στην άλλη χωρίς δουλειά. Δεν είχε πέσει κάτι στην αντίληψή μου. Σε ό,τι αφορά τις παραγγελίες, στο δικό μας κατάστημα τουλάχιστον, όλες είχαν κανονικά αποδείξεις. [Ερωτηθείς για πιέσεις ή οδηγίες από τα κεντρικά]… Αυτό δεν μπορούσαμε να το ξέρουμε εμείς. Ίσως οι ιδιοκτήτες του franchise ή οι προϊστάμενοι. Εμείς είμαστε εργαζόμενοι».

Την ίδια εικόνα μεταφέρει και ο Γιάννης: «Δεν είχαμε αντιληφθεί τίποτα περίεργο. Και ειδικά από τη συμπεριφορά των υπευθύνων του καταστήματος δεν είχαμε κανένα παράπονο, κανένα πρόβλημα. Το τι γινόταν, αν γινόταν, ήταν από τα κεντρικά». «Πληρωνόμαστε μία φορά τον μήνα. Μέχρι τις 21-22 του μηνός που έκλεισε η εταιρεία, όλοι μας έχουμε κάνει δεδουλευμένα. Αυτά πρέπει να πληρωθούν. Πώς θα τα πάρουμε; Το ΙΚΑ μας θα το πάρουμε; Κι αν μας απολύσουν, τι αποζημιώσεις θα πάρουμε; Είναι τόσο δύσκολες οι καταστάσεις έξω στον δρόμο. Έχουμε υποχρεώσεις, έξοδα που τρέχουν» λέει σε αγωνιώδη τόνο ο Κώστας.

Και πολιτική κόντρα

Την ίδια στιγμή, έναν νέο τρόπο πολιτικής παρέμβασης φαίνεται ότι εγκαινίασε ο Αλέξης Τσίπρας, που ανακοίνωσε ότι κάθε Σάββατο θα προτείνει μία ταινία, αντί σχολίου της επικαιρότητας. Ξεκίνησε με τον εμβληματικό «Νονό» του Κόπολα, επιχειρώντας να δημιουργήσει συνειρμούς που συνδέονται με κυβερνητικές πρακτικές, καθώς το θρυλικό φιλμ του 1972 μεταξύ άλλων πραγματεύεται την σχέση πολιτικών με το οργανωμένο έγκλημα.

Η κίνηση Τσίπρα προκάλεσε την σαρκαστική απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου, ο οποίος με ανακοίνωσή του ανέφερε ότι αφού ο πρώην πρωθυπουργός αρέσκεται να μπερδεύει τον κινηματογράφο με την πραγματική ζωή, υπάρχουν και άλλες ταινίες να του θυμίζουν τα πολιτικά του πεπραγμένα. Όπως για παράδειγμα το «Υπάρχει και φιλότιμο», την γνωστή ταινία του 1965 με τον αξέχαστο Λάμπρο Κωνσταντάρα στον ρόλο του «Μαυρογιαλούρρου»

Σε βίντεο που δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ. υποστήριξε ότι η επικαιρότητα δίνει «ειδήσεις και γεγονότα που θυμίζουν πλοκή κινηματογραφικής ταινίας». «Οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα και καταστάσεις, είναι απολύτως συμπτωματική. Είναι;» διερωτήθηκε.

Στην πρώτη του παρέμβαση με αυτόν τον τρόπο, ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε σε δημοσιεύματα που αφορούν τον βουλευτή Πιερίας της ΝΔ Σπύρο Κουλκουδίνα σχετικά με επιδότηση 200.000 ευρώ σε τουριστική επιχείρηση από ευρωπαϊκά κονδύλια που συνδέονται με την αλιεία. Ο βουλευτής έχει απορρίψει όσα αναφέρονται, λέγοντας ότι ακολούθησε «απολύτως νόμιμα» τις διαδικασίες και προανήγγειλε προσφυγή στη δικαιοσύνη. Παράλληλα, ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε και στο σκάνδαλο στο μπάσκετ, που ξέσπασε αυτήν την εβδομάδα.

Η απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου ήρθε με τον Κωνσταντάρα και το “Υπάρχει και Φιλότιμο”!

Έχασε μόνον από τον Κινέζο Σινγκιού Λαν, ο οποίος με 14.766 βαθμούς αναδείχθηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του πρωταθλητής κόσμου στο αγώνισμα. Την τριάδα του βάθρου συμπλήρωσε ο Αρτούρ Αβετισιάν από την Αρμενία με 14.233 βαθμούς.

Τα αποτελέσματα του τελικού στους κρίκους:

1. Σινγκιού Λαν (Κίνα)                14.766

2. Λευτέρης Πετρούνιας (ΕΛΛΑΔΑ)       14.333

3. Αρτούρ Αβετισιάν (Αρμενία)         14.233

4. Σινοσούκε Οκα (Ιαπωνία)            14.133

5. Ιλια Ζάικα (Ρωσία)                 14.100

6. Μεχμέτ Αϊμπέρκ Κοσάκ (Τουρκία)     13.800

7. Κόρντεϊ Τούλοχ (Μ. Βρετανία)       13.366

8. Γκλεν Σουίλ (Βέλγιο)               12.833

Ο Λευτέρης Πετρούνιας πήρε μέρος το απόγευμα του Σαββάτου (24/10) στον τελικό των κρίκων στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής και η προσπάθειά του ήταν αψεγάδιαστη, με τον Έλληνα πρωταθλητή να κάνει εντυπωσιακή έξοδο και να καρφώνεται στο έδαφος. Ο ίδιος έδειχνε ενθουσιασμένος με την επίδοσή του, η οποία καταχειροκροτήθηκε, όμως όταν σε μερικά δευτερόλεπτα είδε την βαθμολογία του, το χαμόγελο του πάγωσε. Πάντως με τους 14.333 βαθμούς πήρε και πάλι μετάλλιο.

Ο πρωταθλητής είναι 35 ετών και η ενασχόλησή του με τη γυμναστική άρχισε από την ηλικία των 5 ετών στον Πανιώνιο. Η πρώτη του μεγάλη επιτυχία ήταν στην Δ’ Δημοτικού, το 1999-2000, που κατέκτησε πέντε μετάλλια στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα. Το 2005 έκανε ένα τριετές διάλειμμα και επανήλθε δυναμικά το 2008,  εστιάζοντας πλέον απόλυτα στο αγώνισμα των κρίκων. Η πρώτη του επιτυχία. Ως ενήλικας πήρε την πρώτη του διεθνή διάκριση το 2011, σε ηλικία 20 ετών, όταν πήρε το χάλκινο στους κρίκους στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ενόργανης, στο Βερολίνο.

Γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και κατοικεί μονίμως. Είναι παντρεμένος με την επίσης γνωστή αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής Βασιλική Μιλλούση και μαζί έχουν αποκτήσει δύο κόρες, ηλικιας επτά και έξι ετών αντίστοιχα, οι οποίες ήδη προπονούνται στην ενόργανη κι εκείνες.

Με χιλιάδες ανά τους αιώνες “έγκλειστους” σιναΐτες ασκητές του πνεύματος, με αμέτρητους αναχωρητές νοσταλγούς του παραδείσου και μάρτυρες της χριστιανικής πίστης, άλλα και με μυριάδες ταπεινούς προσκυνητές. Άπαντες «τοις ερημικοίς, μακαρία ζωή, θείω ερώτι, πτερουμένοις». Μάρτυρες, Όσιοι, Άγιοι και Προσκυνητές. Γιατί, όπως γράφει στο οδοιπορικό του στο Σινά ο Νίκος Καζαντζάκης, εδώ «ο Θεός φαντάζει ειρηνικός, ολιγαρκής, χαρούμενος σαν καλός άνθρωπος», αναφέροντας και τα λόγια του ασκητή: «Θεός εστί σκιρτημός και ήπιον δάκρυ».

Εδώ, υπάρχει όμως, συσσωρευμένος ανά τους αιώνες, και ένας μοναδικός πολιτισμός που αναγορεύει τη Μονή σε πνευματικό και καλλιτεχνικό κέντρο και θησαυροφυλάκιο Ιερών Βιβλίων. Μια βιβλιοθήκη διεθνούς ακτινοβολίας με χιλιάδες χειρόγραφα (πολλά εικονογραφημένα) και έντυπα σε πολλές γλώσσες, με βυζαντινές, από την προεικονομαχική περίοδο, και μεταβυζαντινές εικόνες (“Κρητική Σχολή”) που συγκροτούν την σημαντικότερη πινακοθήκη του Ορθόδοξου Κόσμου, με αριστουργήματα αργυροχοΐας και μεταλλοτεχνίας από τον 6ο έως τον 18ο αιώνα που αποτελούν και μοναδικά ιστορικά τεκμήρια, με λαμπρά ψηφιδωτά και τοιχογραφίες από την εποχή του Ιουστινιανού. Για αυτό και το 2003 η Μονή αναγορεύτηκε από την UNESCO σε Μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Για αιώνες το Μοναστήρι δεν άλλαξε, παρότι από τον 7ο αιώνα οι μαχητές του Ισλάμ το πήραν από τους Βυζαντινούς. Όλοι όμως την σεβάστηκαν και προστάτευσαν προνομιακά και την ελληνική παρουσία. Με πρώτο τον Μωάμεθ και την διαθήκη του, την περίφημη «Αχτιμανές», τον «ευαγγελικό λόγο» που αντί για υπογραφή φέρει το αποτύπωμα της παλάμης του ιδρυτή της μουσουλμανικής θρησκείας και κατακτητή του Σινά. Ακολούθησαν ο Σουλτάνος Σελήμ Α΄, που αναγνώρισε την παλιά «Αχτιμανές», ο Πάπας Ονώριος, μέχρι και ο Ναπολέοντας.

Μονή Σινά: Σεβασμός επί αιώνες

Όλα έμειναν “ακίνητα”, σαν να μην πέρασαν οι 15 αιώνες, με την πνευματική-μοναστική ζωή της Μονής πάντα σε ησυχαστική κατάσταση, χωρίς ποτέ να μιλά κανείς για τα περιουσιακά της “τεκμήρια”, πολύ περισσότερο δε να τα αμφισβητεί. Μέχρι που πέρυσι ήρθε η ώρα των αιγυπτιακών “δικαστηρίων” και των αμφισβητήσεων των «ιδιοκτησιών» της ιστορικής Μονής, αλλά και ο καιρός της ελληνικής διπλωματίας των “διευθετήσεων”, των ενταγμένων προφανώς στις νέες πραγματικότητες των ελληνοαιγυπτιακών “φιλικών” σχέσεων.

«Διευθετήσεων», όπως αναφέρουν έγκυρα δημοσιεύματα (“Corriere della Sera”), που έγιναν στο πλαίσιο της αιγυπτιακής «έννομης τάξης» για την «νομική κατοχύρωση» της Μονής. Και μάλιστα κατόπιν «συμφωνιών», εν είδη «σιωπηρών ανταλλαγμάτων» για το περίφημο «υποβρύχιο καλώδιο» και τα ελληνοτουρκικά.

Και όλα, όπως είθισται, έπρεπε να διευθετηθούν υπό τη “σκέπη” των Ελληνορθόδοξων Πατριαρχείων και των Εκκλησιών Ελλάδος και Κύπρου, με τις “ευλογίες” της ελληνικής κυβέρνησης και με την «μετά βασάνων» συγκατάθεση του νέου Αρχιεπισκόπου της Μονής Συμεών για μια ουσιαστικά “εξωδικαστική” συμφωνία. Με τον προσφάτως “αποπεμφθέντα” πρώην Αρχιεπίσκοπο Σινά Δαμιανό να κατηγορεί ευθέως την ελληνική κυβέρνηση πως «παρέδωσε τη Μονή στην αιγυπτιακή πλευρά» και ικετεύοντας παράλληλα τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο να μη κηλιδώσει το όνομά του με μια «προδοσία».

Η ακανθώδης αυτή υπόθεση προφανώς έχει ακόμα πολλά “διαδικαστικά” ως προς τα «αμφισβητούμενα» και τα «υπό διαπραγμάτευση» πλέον “ακίνητα” της Μονής, τα οποία πρέπει να επιλυθούν, ώστε να μπουν και οι υπογραφές της «συμφωνίας» μεταξύ της Μονής και του αιγυπτιακού δημοσίου. Αυτό που ήδη διαφαίνεται όμως είναι πως η «αρχή του τέλους» της «θεοφύλακτης» Μονής, όπως υπήρξε εδώ και 15 αιώνες έχει ξεκινήσει.

Ο Γιώργος Γεραπετρίτης πάντως πανηγυρίζει για την επικείμενη «νομική κατοχύρωση» της Μονής, θεωρώντας την άλλη μια μεγάλη επιτυχία της Ελλάδας! Μια ακόμη “εκκρεμότητα” μεταξύ “φίλων” έκλεισε. Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που ο υπουργός των εξωτερικών δεν θα είχε πρόβλημα αν κάποιοι τον χαρακτήριζαν «μειοδότη», όπως δήλωσε ο ίδιος ευθαρσώς!

Ο πρωθυπουργός της Γαλλίας Σεμπαστιάν Λεκορνί ζήτησε από τους τέσσερις μεγαλύτερους παρόχους τηλεπικοινωνιών της χώρας, Orange, SFR, Free και Bouygues Telecom, να βρίσκονται σε ετοιμότητα προκειμένου να διακόψουν την πρόσβαση στο TikTok, το Instagram, το Snapchat και το X, ενόψει των κινητοποιήσεων της 24ης Οκτωβρίου. Την πληροφορία αποκάλυψε σήμερα, 24 Οκτωβρίου, το γαλλικό ερευνητικό μέσο Blast, το οποίο αναφέρει ότι έχει στη διάθεσή του την επιστολή του πρωθυπουργού προς τους παρόχους, καθώς και πρακτικά της συνάντησης που ακολούθησε.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η κυβέρνηση ζήτησε να προετοιμαστούν οι απαραίτητες τεχνικές διαδικασίες ώστε, εφόσον δοθεί σχετική εντολή, να καταστεί δυνατή η προσωρινή αναστολή της πρόσβασης στις συγκεκριμένες πλατφόρμες για μερικές ώρες, το Σαββατοκύριακο 24-25 Οκτωβρίου. Οι τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι φέρονται να εξέφρασαν επιφυλάξεις. Το δημοσίευμα αναφέρεται σε αίτημα προετοιμασίας για ενδεχόμενο αποκλεισμό, χωρίς να σημαίνει ότι έχει απαγορευτεί η πρόσβαση.

Η αποκάλυψη έρχεται μία ημέρα μετά την επίσημη ανακοίνωση της γαλλικής κυβέρνησης για ενίσχυση της συνεργασίας με τις ψηφιακές πλατφόρμες. Στις 23 Οκτωβρίου το Ματινιόν ανακοίνωσε ότι είχαν πραγματοποιηθεί περισσότερες από 100 αναφορές λογαριασμών και περιεχομένου ενόψει των κινητοποιήσεων, περίπου οι μισές από τις οποίες είχαν οδηγήσει σε αναστολή λογαριασμών.

Το ζήτημα έχει και σοβαρή νομική διάσταση. Το 2024 η γαλλική κυβέρνηση είχε επιβάλει αποκλεισμό του TikTok στη Νέα Καληδονία, ωστόσο το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε μεταγενέστερα παράνομο το μέτρο, λόγω μη τήρησης των αυστηρών προϋποθέσεων αναγκαιότητας και αναλογικότητας

Τα επεισόδια τώρα

Στη Μασσαλία μεταφέρεται πλέον το επίκεντρο των επεισοδίων στη Γαλλία, καθώς η κατάσταση στο Παρίσι παρουσιάζει σημάδια αποκλιμάκωσης. Παρά την ολοκλήρωση της μεγάλης διαδήλωσης του Σαββάτου (24/10), η ένταση παραμένει στους δρόμους της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της χώρας, με νέες αστυνομικές επεμβάσεις, επιθέσεις κατά των δυνάμεων ασφαλείας και λεηλασίες εμπορικών καταστημάτων.

Νέα σοβαρά επεισόδια σημειώνονται για ακόμα μια ημέρα στα Τίρανα, όπου διαδηλωτές εκτοξεύουν μαζικά φωτοβολίδες, πυροτεχνήματα και άλλα αντικείμενα εναντίον των δυνάμεων καταστολής που έχουν αναπτυχθεί στο κέντρο της αλβανικής πρωτεύουσας.

Οι συγκρούσεις εντάσσονται στο κύμα των αντικυβερνητικών κινητοποιήσεων που βρίσκεται σε εξέλιξη από τα μέσα Οκτωβρίου, με πρωταγωνιστές κυρίως φοιτητές και μαθητές. Τα επεισόδια επικεντρώνονται στην πλατεία Σκεντέρμπεη και γύρω από κυβερνητικά κτήρια, όπου ομάδες διαδηλωτών εκτοξεύουν πέτρες, φωτοβολίδες και άλλα αντικείμενα προς τις αστυνομικές δυνάμεις. Η αστυνομία απαντά με χρήση δακρυγόνων και οχημάτων εκτόξευσης νερού, ενώ, έχουν χρησιμοποιηθεί και πλαστικές σφαίρες. Ισχυρές εκρήξεις από πυροτεχνήματα και πυκνοί καπνοί έχουν καλύψει δρόμους του κέντρου των Τιράνων.

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, οι αλβανικές Αρχές κάνουν λόγο για περισσότερους από 300 τραυματίες από την έναρξη του νέου κύματος επεισοδίων, τόσο μεταξύ των διαδηλωτών όσο και στις τάξεις των αστυνομικών, με τον συγκεκριμένο αριθμό να μην μπορεί να επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα.

Σε περισσότερους από 1.000 ανέρχονται οι τραυματίες από τις διαδηλώσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη σε ολόκληρη τη Γαλλία, σύμφωνα με στοιχεία από το Γαλλικό Υπουργείο Υγείας. Ο απολογισμός περιλαμβάνει όσους δέχθηκαν τις πρώτες βοήθειες από τους διασώστες στα σημεία των επεισοδίων, αλλά και όσους μεταφέρθηκαν ή πήγαν σε νοσοκομεία σε διάφορες περιοχές της χώρας.

Λεηλασίες και απόπειρες λεηλασίας σε πέντε καταστήματα, μεταξύ των οποίων ένα κοσμηματοπωλείο και ένα σούπερ μάρκετ, σημειώθηκαν το Σάββατο στη Μασσαλία, στο περιθώριο της διαδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στην πόλη. Σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP), 17 άτομα συνελήφθησαν σε σούπερ μάρκετ που αποτέλεσε στόχο των επεισοδίων.

Στους δρόμους και Ακροδεξιοί

Για σχεδόν 1000 συλλήψεις συνολικά στις διαδηλώσεις στη Γαλλία κάνει λόγο το υπουργείο Εσωτερικών της χώρας. Παράλληλα, επισημαίνεται ότι ο αριθμός αυτός ενδέχεται να αυξηθεί όσο περνάει η ώρα. Στις 61 ανήλθαν οι συλλήψεις στη Νίκαια της Γαλλίας, σύμφωνα με τον νεότερο απολογισμό που ανακοίνωσε η νομαρχία, καθώς συνεχίζονται οι αστυνομικές επιχειρήσεις στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων. Ο αριθμός των συλλήψεων έχει υπερδιπλασιαστεί σε σχέση με τον προηγούμενο απολογισμό.

Σύμφωνα με τη νομαρχία, ομάδα ατόμων που συνδέεται με τον χώρο της άκρας Δεξιάς διαλύθηκε στην παλιά πόλη της Νίκαιας (Vieux Nice), ενώ οι αστυνομικές δυνάμεις συνέχισαν τις επιχειρήσεις απομάκρυνσης διαδηλωτών από την παραλιακή περιοχή. «Η ομάδα της άκρας Δεξιάς διαλύθηκε στην παλιά πόλη της Νίκαιας και ορισμένοι διαδηλωτές απομακρύνονται αυτή την ώρα από την παραλία, στο ύψος της αποβάθρας Quai des États-Unis», ανακοίνωσε.

Νέο επεισόδιο έντασης σημειώθηκε στο Παρίσι, όπου δύο μεγάλες ομάδες ατόμων, η μία από τον χώρο της άκρας Αριστεράς και η άλλη από τον χώρο της ακροδεξιάς, συγκρούστηκαν εν μέσω των κινητοποιήσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη στη γαλλική πρωτεύουσα. Στο Παρίσι, στη Μασσαλία και στη Λυών επικεντρώνονται αυτή την ώρα τα σοβαρότερα επεισόδια των μαζικών διαδηλώσεων στη Γαλλία.

Σοβαρά επεισόδια βρίσκονται σε εξέλιξη στη Μασσαλία, όπου η ένταση κλιμακώνεται μετά την ολοκλήρωση της μαζικής διαδήλωσης. Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, οι αστυνομικές δυνάμεις αντιμετώπισης ταραχών αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν προσωρινά, καθώς η κατάσταση στην περιοχή επιδεινώθηκε.

Καταγγελίες Μελανσόν

Επίθεση στις αστυνομικές δυνάμεις για την παρέμβασή τους στις διαδηλώσεις του Παρισιού έκανε ο επικεφαλής της Αριστεράς στη Γαλλία, Ζαν Λυκ Μελανσόν (έχει κατηγορηθεί ότι με την ρητορική του υποκινεί τα επεισόδια).  Σε ανάρτησή του στο Χ, ο Γάλλος πολιτικός έγραψε μεταξύ άλλων ότι «οι λεγόμενες “δυνάμεις της τάξης” χάλασαν την ημέρα πυροβολώντας αδιακρίτως και ρίχοντας δακρυγόνα κατά του πλήθους».

Βουλευτής δε του ακροαριστερού κόμματος LFI, φορώντας κοστούμι και γραβάτα, φαίνεται σε βίντεο να βγάζει φωτογραφία με διαδηλωτές που έχουν καλυμμένα τα πρόσωπά τους και κρατούν παλαιστινιακή σημαία κατά τη διάρκεια των σημερινών διαδηλώσεων στο Παρίσι.

Νεότερες πληροφορίες κάνουν λόγο για 500 συλλήψεις στο Παρίσι σε σχέση με βανδαλισμούς και καταστροφές που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων.

Ένα άτομο τραυματίστηκε σοβαρά στο χέρι στην Τουλούζη, κατά το τέλος της διαδήλωσης, σύμφωνα με ανακοίνωση της Νομαρχίας της Άνω Γαρούνας (Haute-Garonne) στο γαλλικό τηλεοπτικό δίκτυο BFMTV. «Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες σημειώθηκε ο τραυματισμός παραμένουν άγνωστες σε αυτό το στάδιο. Θα διεξαχθούν έρευνες, υπό την εποπτεία των δικαστικών Αρχών, προκειμένου να διαλευκανθεί το περιστατικό», ανέφερε η Νομαρχία. Όπως διευκρινίστηκε, ο σοβαρός τραυματισμός σημειώθηκε κατά τη διάρκεια επιχείρησης διάλυσης συγκεντρωμένου πλήθους, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει εξακριβωθεί τι ακριβώς συνέβη.

Οι διαδηλώσεις

Οι γαλλικές αρχές κινητοποίησαν 70.000 αστυνομικούς και χωροφύλακες, δύναμη κατά 20% μεγαλύτερη από εκείνη της περασμένης εβδομάδας, για αυτόν τον «δεύτερο γύρο» των διαδηλώσεων, για να μην επαναληφθούν οι εκτεταμένες ταραχές της προηγούμενης βδομάδας.  «Οι πορείες εξελίχθηκαν καλά», σχολίασε αργά το απόγευμα ο υπουργός Εσωτερικών.

Στις διάφορες πόλεις όπου οι διαδηλώσεις είχαν επιτραπεί, οι πορείες πραγματοποιήθηκαν τις περισσότερες φορές σε κλίμα ηρεμίας. Πολλά καταστήματα είχαν οχυρωθεί για να αποφύγουν τυχόν επιδρομές. Η αστυνομική διεύθυνση του Παρισιού ανέφερε ότι προς το τέλος της πορείας στην πρωτεύουσα, περίπου 500 «ταραχοποιοί» επιτέθηκαν στις δυνάμεις της τάξης.

Νωρίτερα ωστόσο στην πρωτεύουσα 110.000 άνθρωποι, σύμφωνα με τις αρχές (250.000 σύμφωνα με το συνδικάτο CGT), συμμετείχαν σε αυτήν τη διαδήλωση στην οποία πήραν μέρος πολλά διαφορετικά κινήματα: Μαθητές λυκείου, φοιτητές, συνδικάτα, τα «κίτρινα γιλέκα» και κόμματα της αριστεράς. Στη Μασσαλία, τη Ρεν και τη Λιλ, διαδηλωτές με κάποιες φορές πολύ διαφορετικά αιτήματα, επέμεναν ότι έχουν το δικαίωμα να διαδηλώνουν.

Στη Ρεν, η 23χρονη Έμμα είπε ότι είναι «οργισμένη» μια «όλα αυτά που συμβαίνουν», καταγγέλλοντας τις απαγορεύσεις των διαδηλώσεων και «την καταστολή των μαθητών λυκείου». «Ούτε ο πρόεδρος, ούτε ο καιρός θα με εμποδίσουν να διαδηλώσω», είπε εξάλλου η 47χρονη Ντελφίν από τη Λιλ.

Λόγω του φόβου επεισοδίων, οι αρχές είχαν απαγορεύσει τις συγκεντρώσεις ή είχαν επιβάλει απαγόρευση κυκλοφορίας, αποφάσεις που χαρακτηρίστηκαν «αυταρχική στροφή» από τη ριζοσπαστική αριστερά.

Ορισμένες ομάδες αποσπάστηκαν από τον κύριο όγκο των διαδηλωτών και «επιχείρησαν να βιαιοπραγήσουν, κυρίως εναντίον των δυνάμεων της τάξης», είπε ο υπουργός Εσωτερικών. Δύο άνθρωποι τραυματίστηκαν σοβαρά στο Κλερμόν-Φεράν και την Τουλούζη και ένας νεαρός τραυματίστηκε στο μάτι στο Πουατιέ, πρόσθεσε ο Λοράν Νουνιές.

Πάντως «χάρη στην παρέμβαση των δυνάμεων της τάξης, πολλές λεηλασίες αποφεύχθηκαν» και δεν υπήρξαν επιθέσεις σε δημόσια κτίρια, όπως σε δημαρχεία ή αστυνομικά τμήματα, πρόσθεσε ο υπουργός, κάνοντας λόγο για «κάποιες λεηλασίες» σε περιορισμένο αριθμό εμπορικών καταστημάτων, σε ορισμένες πόλεις. Τα συνδικάτα είχαν οργανώσει τις δικές τους υπηρεσίες ασφαλείας για να περιφρουρήσουν τις διαδηλώσεις και να κρατήσουν μακριά από τον όγκο των διαδηλωτών τους ταραξίες.

Έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές, ο επικεφαλής της ριζοσπαστικής αριστεράς Ζαν-Λυκ Μελανσόν, που φαίνεται ότι θα περάσει στον δεύτερο γύρο μαζί με το φαβορί, την υποψήφια της ακροδεξιάς Μαρίν Λεπέν, προειδοποίησε τον πρόεδρο Μακρόν. «Είναι καιρός να υποχωρήσει», είπε ο Μελανσόν, επικεφαλής της διαδήλωσης στο Παρίσι, διαφορετικά «θα καταλάβει ότι αυτό θα επαναλαμβάνεται κάθε εβδομάδα» και «αυτό που τους πονάει είναι μια γενική απεργία»

Ο Εμανουέλ Μακρόν δέχτηκε για πρώτη φορά χθες τους εκπροσώπους των λυκείων, η κινητοποίηση των οποίων ήταν ένα από τα «καύσιμα» των διαδηλώσεων. Το περιβάλλον του Γάλλου προέδρου υποσχέθηκε ότι θα ανακοινωθούν «συγκεκριμένες αποφάσεις» τη Δευτέρα.

Τα επεισόδια στην Αλβανία

Νέα σοβαρά επεισόδια μαίνονται στα Τίρανα, όπου επιτέθηκαν, μεταξύ άλλων, με μολότοφ στο υπουργείο Περιβάλλοντος. Να σημειωθεί ότι οι διαδηλωτές στοχοποιούν μία σειρά κρατικών κτιρίων στην Αλβανία, χωρίς να προβαίνουν σε λεηλασίες, όπως είδαμε σε Γαλλία-Ιταλία. Η δε αστυνομία χρησιμοποίησε και πλαστικές σφαίρες.

Από τις συγκρούσεις υπάρχουν οκτώ τραυματίες, ανάμεσα τους βουλευτές και ένας δημοσιογράφος. Σύμφωνα με όσα αναφέρουν αλβανικά μέσα ενημέρωσης οι αστυνομικοί έχουν σαφείς εντολές να χρησιμοποιήσουν πλαστικές σφαίρες εναντίων των διαδηλωτών. Τα ασθενοφόρα πηγαινοέρχονται και πολίτες μπαίνουν τρέχοντας σε καφετέριες για να προστατευτούν από τα δακρυγόνα.

Ένας δημοσιογράφος από το αλβανικό μέσο ενημέρωσης News24, φέρει εκτεταμένο έγκαυμα στην πλάτη και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο. Φέρεται να δέχτηκε επίθεση με σπρέι πιπεριού από τους αστυνομικούς. Το Πρωθυπουργικό Γραφείο βρίσκεται στον κλοιό προστασίας από τις ειδικές Δυνάμεις ΡΕΝΕΑ.

Προηγουμένως, μια ομάδα μασκοφόρων κατάφερε, έπειτα από μπαράζ μολότοφ, να φτάσει στο γραφείο του πρωθυπουργού, Ράμα. Εκεί βρέθηκε αντιμέτωπη με την αστυνομία, η οποία παρέταξε υπηρεσιακά αυτοκίνητα και δύο οχήματα ρίψης νερού για να της φράξει τον δρόμο. Έγιναν και νέες ρίψεις δακρυγόνων. Διαδηλωτές έβαλαν φωτιά στις καρέκλες που είχε τοποθετήσει νωρίτερα ο Ράμα έξω από το γραφείο του, σε μια συμβολική κίνηση με την οποία ο ίδιος επιχείρησε να απευθύνει πρόσκληση για διάλογο.

Ο διαδηλωτές επιτέθηκαν επίσης με μολότοφ στην Τράπεζα Αλβανίας, αλλά και στα γραφεία του Σοσιαλιστικού κόμματος όπου στολή αστυνομικού άρπαξε φωτιά. Στην κεντρική πλατεία της πόλης, την ίδια ώρα, οι διαδηλωτές επιτίθενται στους αστυνομικούς με μπαράζ πυροτεχνημάτων.

Τα ασθενοφόρα πηγαινοέρχονται και πολίτες μπαίνουν τρέχοντας σε καφετέριες για να προστατευτούν από τα δακρυγόνα. Ένας δημοσιογράφος από το αλβανικό μέσο ενημέρωσης News24, φέρει εκτεταμένο έγκαυμα στην πλάτη και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο. Φέρεται να δέχτηκε επίθεση με σπρέι πιπεριού από τους αστυνομικούς. Το Πρωθυπουργικό Γραφείο βρίσκεται στον κλοιό προστασίας από τις ειδικές Δυνάμεις ΡΕΝΕΑ.

Η συγκέντρωση στο Δημοκρατικό Κόμμα

Νωρίτερα είχαν προσυγκέντρωση έξω από τα γραφεία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης (Δημοκρατικό Κόμμα) . Ο Σαλί Μπερίσα απηύθυνε έκκληση για συμμετοχή στις διαδηλώσεις προς όσους αισθάνονται ότι με αυτή την κυβέρνηση δεν υπάρχει καμία εγγύηση για μια φυσιολογική ζωή στην Αλβανία. Ο ίδιος δεν ακολούθησε τους διαδηλωτές, ωστόσο στην κεφαλή της πορείας βρέθηκαν βουλευτές του κόμματος του.

Ένταση σημειώθηκε έξω από το υπουργείο Παιδείας στα Τίρανα, όπου εκατοντάδες διαδηλωτές έβαλαν φωτιά σε κάδους απορριμμάτων και η αστυνομία έκανε περιορισμένη χρήση χημικών για να απομακρύνει κουκουλοφόρους. Οι φοιτητές έφτασαν στο υπουργείο και έβαλαν φωτιά σε δύο κάδους. Η αστυνομία έκανε χρήση χημικών για να διώξει τους κουκουλοφόρους από το στενό και να σβηστεί η φωτιά.

Οι διαδηλωτές είχαν σπάσει πλακόστρωτα και πλησίαζαν την είσοδο του υπουργείου, ενώ οι δυνάμεις ασφαλείας φαίνεται ότι ενδέχεται να τους αφήσουν να εκτονωθούν για λίγο, καθώς τα τζάμια είναι ήδη κατεστραμμένα από προηγούμενες κινητοποιήσεις μέσα στην εβδομάδα. Οι συγκρούσεις κλιμακώθηκαν και οι αστυνομικοί απάντησαν με δακρυγόνα, υδροβόλα, σπρέι πιπεριού και πλαστικές σφαίρες, επιχειρώντας να διαλύσουν τις συγκεντρώσεις.

Την ίδια ώρα, ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα δήλωνε πως «η ειρηνική διαμαρτυρία είναι μια δημοκρατική αξία και μια πολιτική πρόκληση που μεγιστοποιείται με τον διάλογο και τον προβληματισμό», ενώ διαμήνυε για μια ακόμη φορά ότι η βία κατά τη διάρκεια κινητοποιήσεων διαμαρτυρίας αποτελεί εγκληματική πρόκληση κατά του Κράτους, του Νόμου και της Δημόσιας Ασφάλειας, η οποία ούτε είναι ανεκτή ούτε δικαιολογημένη.

Η αστυνομική παρουσία είναι έντονη στην αλβανική πρωτεύουσα, ωστόσο μπλόκα έχουν στηθεί και στην εθνική οδό που συνδέει τα Τίρανα με τον βορρά και τη συνοριακή διάβαση προς τη Βόρεια Μακεδονία, καθώς υπάρχουν πληροφορίες ότι θα μετακινηθούν προς τα Τίρανα πολλοί Αλβανοί όπου ζουν εκεί για να υποστηρίξουν τις διαμαρτυρίες των φοιτητών.

Οι έλεγχοι σε όλα τα αυτοκίνητα που κινούνται είναι εκτεταμένοι, το ίδιο όμως συμβαίνει και σε άλλες εθνικές οδούς της Αλβανίας καθώς πολίτες από την περιοχή της Αυλώνας, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα Μπερίσα, κατευθύνονται προς την πρωτεύουσα. Λίγες ώρες πριν ξεκινήσουν τρεις παράλληλες πορείες διαμαρτυρίας στα Τίρανα, ο Ράμα κάλεσε και πάλι σε διάλογο τους πολίτες.

Για ακόμη μια ημέρα, μπροστά από το πρωθυπουργικό γραφείο προχώρησε σε νέα επικοινωνιακή κίνηση. Σήμερα τοποθέτησε ένα εξάγωνο πέτρινο τραπέζι με καλέσματα για διάλογο και γύρω του, πάνω στο πλακόστρωτο, κόκκινα και πράσινα μαξιλάρια-καθίσματα.

Τα αρχικά επεισόδια στην Γαλλία

Συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομικών δυνάμεων ξέσπασαν το Σάββατο (24/10) έξω από το λύκειο Hélène Boucher, στο 20ό διαμέρισμα του Παρισιού, με την αστυνομία να προχωρά σε χρήση δακρυγόνων και κανονιών νερού για να διαλύσει το συγκεντρωμένο πλήθος.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι αστυνομικές δυνάμεις επιχείρησαν να απομακρύνουν τους συγκεντρωμένους από την περιοχή, ενώ αρκετοί από τους διαδηλωτές είχαν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά των προσώπων τους με μάσκες. Κατά τη διάρκεια της έντασης, οι διαδηλωτές φώναζαν το σύνθημα «Όλοι μισούν την αστυνομία», αντιδρώντας στην επέμβαση των δυνάμεων ασφαλείας.

Από 15.500 έως και 60.000 υπολογίζεται ο αριθμός των διαδηλωτών που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις στο Μπορντό της Γαλλίας, σύμφωνα με τις διαφορετικές εκτιμήσεις των τοπικών Αρχών και των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Σε πέντε συλλήψεις προχώρησαν οι γαλλικές Αρχές στη Νάντη, έπειτα από επεισόδια που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων, με αναφορές για καταστροφές και λεηλασίες σε εμπορική επιχείρηση.

Τι προηγήθηκε

Τεθωρακισμένα οχήματα της χωροφυλακής και ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί σε κομβικά σημεία της πρωτεύουσας. Παράλληλα, το διοικητικό δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή κατά της αλλαγής της διαδρομής της πορείας, επικυρώνοντας την απόφαση των αρχών για τη μεταφορά της από το κέντρο προς τα νοτιοανατολικά.

Η διαδήλωση ξεκίνησε από την Πορτ ντ’ Ιταλί και θα καταλήξει στην Πορτ ντε Βενσέν, μέσω των λεωφόρων των Στραταρχών, μία ώρα νωρίτερα από τον αρχικό προγραμματισμό. Τα συνδικάτα αντιδρούν έντονα, υποστηρίζοντας ότι η νέα διαδρομή στερείται συμβολισμού, καθώς η αρχική πορεία προβλεπόταν να συνδέει την πλατεία της Βαστίλης με την πλατεία της Νασιόν. Πάνω από 40 αστυνομικά οχήματα αποχώρησαν από την πλατεία της Βαστίλης και μετακινήθηκαν προς την Πορτ ντ’ Ιταλί. Οι έλεγχοι συνεχίζονται, ενώ οι αρχές έχουν εντοπίσει επικίνδυνα αντικείμενα, όπως φωτοβολίδες και σφυριά.

Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Λυών, όπου η αστυνομία χρησιμοποίησε δακρυγόνα για να διαλύσει συγκέντρωση περίπου 150 ατόμων, τα οποία επιχείρησαν να αποκλείσουν δρόμο κοντά σε πανεπιστημιακή σχολή και αστυνομικό τμήμα, σε περιοχή όπου απαγορεύονται οι διαδηλώσεις. Την ίδια ώρα, στην Ορλεάνη, χιλιάδες πολίτες διαδήλωσαν με αφορμή το συνέδριο του Εθνικού Συναγερμού της Μαρίν Λεπέν (όπου στην προεδρία επανεκλέχτηκε ο Ζορντάν Μπαρντελά με συντριπτικό ποσοστό). Οι συμμετέχοντες φώναξαν συνθήματα κατά της Λεπέν και του Εμανουέλ Μακρόν και κρατούσαν αντιφασιστικά πανό.

Η κινητοποίηση πραγματοποιείται εν μέσω πολιτικής έντασης, καθώς το κόμμα της Λεπέν επιδιώκει να ενισχύσει τη θέση του ενόψει των επόμενων προεδρικών εκλογών. Για την ασφάλεια της Ορλεάνης έχουν κινητοποιηθεί περίπου 3.000 αστυνομικοί και χωροφύλακες, λόγω του συνεδρίου και των παράλληλων διαδηλώσεων.

Η αστυνομία έχει εξάλλου επιτρέψει διαδηλώσεις των συνδικάτων σε αρκετές μεγάλες πόλεις της Γαλλίας μεταξύ των οποίων η Μασσαλία, η Τουλούζη, το Στρασβούργο η Λιλ και η Γκρενόμπλ, όχι όμως και στην Λυών όπου ωστόσο από σήμερα το πρωί άρχισαν να συγκεντρώνονται διαδηλωτές τους οποίους η αστυνομία ήδη επιχειρεί να διαλύσει κάνοντας χρήση δακρυγόνων.

Ο Γάλλος υπουργός Εσωτερικών Λοράν Νουνέζ ανακοίνωσε ότι επί ποδός πολέμου θα βρίσκονται 70.000 αστυνομικοί, ενώ πάνω από τις πόλεις που θα πραγματοποιηθούν διαδηλώσεις θα πετουν ελικόπτερα και drones. Επίσης ισχυρή αστυνομική δύναμη έχει ήδη αναπτυχθεί στην Ορλεάνη όπου πραγματοποιείται ένα συνέδριο της ακροδεξιάς Εθνικής Συσπείρωσης, του κόμματος της Μαρίν Λεπέν, και όπου αναμένεται να συγκεντρωθούν πάνω από 10.000 άτομα τα οποία, με αντιφασιστικά συνθήματα, αντιτίθεται στην πραγματοποίηση του συνεδρίου στην πόλη. Στη διαδήλωση αυτή μετέχουν ηγετικές προσωπικότητες των κομμάτων της αριστεράς και των συνδικάτων.

Διαδηλώσεις και στην Ιταλία

Ολοκληρώθηκαν οι κινητοποιήσεις που είχαν οργανωθεί σε σειρά ιταλικών πόλεων, με συνθήματα κατά της ακρίβειας και του πολέμου. Στη Ρώμη, πριν λίγο σημειώθηκαν συγκρούσεις μεταξύ αστυνομίας και διαδηλωτών, κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό Τέρμινι. Μια μειοψηφία διαδηλωτών, στο τέλος της πορείας κατά της στήριξης της Ιταλίας στους πολέμους που βρίσκονται σε εξέλιξη, πέταξε μπουκάλια και κροτίδες στους αστυνομικούς, οι οποίοι έκαναν χρήση αντλιών νερού.

Νωρίτερα, περίπου πενήντα συμμετέχοντες στην πορεία, είχαν καταφέρει να ανοίξουν μια από τις πύλες εισόδου και να μπουν στο Κολοσσαίο. Στο Μιλάνο καταγράφηκε ένταση, αλλά (τουλάχιστον μέχρι τώρα) χωρίς βανδαλισμούς και λεηλασίες και χωρίς την παρείσφρυση βίαιων διαδηλωτών με καλυμμένο το πρόσωπο.

Στην διαδήλωση κατά του πολέμου και της ακρίβειας η οποία πραγματοποιήθηκε στο Τορίνο, μέλη του κοινωνικού κέντρου «Ασκατασούνα» προσπάθησαν να αλλάξουν τη διαδρομή της πορείας που είχε συμφωνηθεί και οι αστυνομικές δυνάμεις έκαναν χρήση γκλοπ και δακρυγόνων. Συγκρούσεις βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη στο κέντρο της Μπολώνια. Το Ιταλικό υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε ότι πραγματοποιήθηκαν, συνολικά, χίλιες περίπου προσαγωγές, ενώ στην Ρώμη εξακριβώθηκαν τα στοιχεία διακοσίων συμμετεχόντων στην αντιπολεμική κινητοποίηση και δυο διαδηλωτές τραυματίσθηκαν.

Ακόμα περισσότεροι στρατιωτικοί έφτασαν στο Μιλάνο, οι ποινές είναι πιο αυστηρές για τους ανηλίκους ενώ οι αρχές προσπαθούν να «οχυρώσουν» όλες τις μεγάλες πόλεις μετά τα επεισόδια του Σαββάτου με εντολή της κυβέρνησης Μελόνι. Η πρωθυπουργός Τζιόρτζια Μελόνι ανακοίνωσε σειρά μέτρων, μεταξύ των οποίων την αποστολή επιπλέον 500 στρατιωτών στο Μιλάνο και αυστηρότερες ποινές για ανηλίκους, καθώς η αστυνομία σημειώνει ότι μεγάλη μερίδα των βίαιων διαδηλωτών ήταν νέοι. Οι 500 στρατιώτες που αναπτύχθηκαν στο Μιλάνο προστίθενται στους εκατοντάδες που ήδη βρίσκονται στην πόλη και θα στηρίξουν τις περίπου 5.000 δυνάμεις της αστυνομίας και άλλων υπηρεσιών ασφαλείας.

Ο δήμαρχος του Μιλάνου, Τζουζέππε Σάλα στήριξε την ενίσχυση της παρουσίας του στρατού. Πολλά καταστήματα, κυρίως πολυτελείς μπουτίκ στη συνοικία της μόδας όπως Omega, Tiffany και Gucci, προστάτευσαν τις βιτρίνες τους με ξύλινες σανίδες. Το περασμένο Σαββατοκύριακο, ταραχοποιοί εισέβαλαν σε καταστήματα, σπάζοντας τις εισόδους τους, και έβαλαν στο στόχαστρο αθλητικά παπούτσια, αθλητικά ρούχα και είδη γυμναστικής, σε δρόμους που βρίσκονται γύρω από την κεντρική πλατεία του Ντουόμο, σύμφωνα με το Arab News.

Ο Βάλτερ Ματσέτι, γενικός γραμματέας της ένωσης αστυνομικών Fsp, δήλωσε στο Associated Press ότι οι στρατιώτες μπορούν να παρέχουν άμεση ενίσχυση, αλλά δεν επιλύουν τις ελλείψεις προσωπικού της αστυνομίας, καθώς η διαχείριση διαδηλώσεων απαιτεί εξειδικευμένη εκπαίδευση.

Ο υπουργός Άμυνας Γκουίντο Κροζέτο ανέφερε σε ανάρτησή του ότι οι στρατιώτες δεν διαθέτουν βασικά μέσα για επιχειρήσεις δημόσιας τάξης και μόλις πρόσφατα τους επιτράπηκε η χρήση πλαστικών δεσμών περιορισμού και μόνο σε περιοχές κοντά σε σιδηροδρομικούς σταθμούς. Δεν έχουν άδεια να φέρουν σπρέι πιπεριού ή taser.

Η αστυνομία του Μιλάνου αναφέρει ότι στη βία και τις λεηλασίες της προηγούμενης εβδομάδας συμμετείχαν περίπου 2.000 πολύ νέοι διαδηλωτές, πολλοί από τους οποίους ήταν «πολιτογραφημένοι, δεύτερης γενιάς Ιταλοί» και αλλοδαποί. Σε διάστημα δύο ημερών, συνελήφθησαν 45 άτομα, εκ των οποίων οι 34 ήταν ανήλικοι. Ο αρμόδιος για θέματα πρόνοιας του Μιλάνου, Λαμπέρτο Μπετόλε, δήλωσε ότι απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση για να κατανοηθούν τα κίνητρα και το υπόβαθρο των νέων που συμμετείχαν στις λεηλασίες.

Η Άγκυρα από το 2019, με την υπογραφή του τουρκολιβυκού Μνημονίου και τη στρατιωτική της παρέμβαση υπέρ της κυβέρνησης της Τρίπολης, έχει επενδύσει συστηματικά στην απόκτηση στρατηγικού βάθους στη Βόρεια Αφρική. Η μόνιμη σημαντική τουρκική στρατιωτική παρουσία, οι συμφωνίες συνεργασίας, η εκπαίδευση και η υποστήριξη των δυνάμεων της δυτικής Λιβύης, δημιούργησαν ένα πλέγμα επιρροής, το οποίο η Άγκυρα επιδιώκει να μετατρέψει σε μακροπρόθεσμο πολιτικό και στρατηγικό κεφάλαιο.

Ωστόσο, υπάρχει μια κρίσιμη ιστορική διάσταση που δεν πρέπει να παραγνωρίζεται: Η Τουρκία ήταν εκείνη που συνέβαλε αποφασιστικά στην ανακοπή της προέλασης του Χαλίφα Χαφτάρ προς την Τρίπολη, το 2019-2020. Με τη στρατιωτική της υποστήριξη προς τις δυνάμεις της δυτικής Λιβύης, η Άγκυρα άλλαξε τον συσχετισμό στο πεδίο των επιχειρήσεων, υποχρεώνοντας τον Χαφτάρ να εγκαταλείψει την προσπάθεια κατάληψης της πρωτεύουσας και να υποχωρήσει από σημαντικές θέσεις στη δυτική Λιβύη.

Αυτή η εξέλιξη είχε βαθύτερες πολιτικές συνέπειες. Για τις δυνάμεις της ανατολικής Λιβύης, η Τουρκία δεν ήταν απλώς ένας ξένος παράγοντας που υποστήριζε την αντίπαλη κυβέρνηση. Ήταν η δύναμη που είχε ανατρέψει τα στρατιωτικά τους σχέδια και είχε αποτρέψει την επικράτησή τους στην Τρίπολη.

Η Τουρκία αρχιτέκτονας της νέας Λιβύης 

Η σημερινή προσπάθεια προσέγγισης, επομένως, δεν μπορεί να θεωρηθεί αυτονόητη συμφιλίωση. Αποτελεί μια εντυπωσιακή ανατροπή συσχετισμών, η οποία αποκαλύπτει πόσο αποφασισμένη είναι η Άγκυρα να μετατρέψει την προηγούμενη στρατιωτική της επικράτηση σε μακροχρόνια πολιτική επιρροή σε ολόκληρη την Λιβύη, κάτι που πολλοί αναλυτές είχαμε επισημάνει.

Εάν σήμερα η Τουρκία είναι ο αρχιτέκτονας της προσέγγισης μεταξύ Τρίπολης και Βεγγάζης, αυτό δεν αποτελεί απλώς διπλωματική επιτυχία. Αποτελεί ένδειξη ότι η στρατιωτική επιρροή μπορεί να μετατραπεί σε πολιτική διαμεσολάβηση και, τελικά, στην ενοποίηση και των κρατικών θεσμών των δύο κέντρων εξουσίας στην Λιβύη, στην Τριπολίτιδα και στην Κυρηναϊκή. Όλα δείχνουν ότι η Άγκυρα κερδίζει το στρατηγικό στοίχημα.

Κυρηναϊκή-Τουρκία: Από την εχθρότητα στην προσέγγιση 

Η ενδεχόμενη συμφωνία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία εάν εξεταστεί μέσα από το ιστορικό και κοινωνικό υπόβαθρο της ανατολικής Λιβύης. Στην Κυρηναϊκή, σημαντικά φυλετικά και πολιτικά κέντρα εξουσίας διατηρούσαν επί χρόνια έντονη καχυποψία απέναντι στην Τουρκία. Η στρατιωτική παρέμβαση της Άγκυρας υπέρ της Τρίπολης, κατά την προέλαση του Χαφτάρ, ενίσχυσε αυτή την αντιπαλότητα.

Παράλληλα, υπήρχε ιστορική και πολιτική δυσπιστία απέναντι στα διοικητικά κέντρα της δυτικής χώρας, κυρίως στην Τρίπολη και τη Μισράτα. Η δυσπιστία αυτή συνδεόταν, μεταξύ άλλων, με την αντίληψη ότι οι πολιτικές και στρατιωτικές ελίτ της δυτικής Λιβύης διατηρούσαν, λόγω οθωμανικής καταγωγής των ελίτ, ισχυρούς δεσμούς με την Τουρκία!

Ενίοτε σε κάποιους κύκλους η αντι-τουρκική στάση εκφραζόταν μάλιστα με ιστορικούς και πολιτισμικούς όρους, μέσα από αναφορές στην οθωμανική περίοδο και στην αντίθεση προς όσους θεωρούνταν πολιτικοί ή ιδεολογικοί συνεχιστές της οθωμανικής επιρροής στη δυτική χώρα. Αν και οι αντιλήψεις αυτές δεν εκφράζουν ομοιόμορφα όλες τις φυλές, ή όλους τους κατοίκους της Κυρηναϊκής, αποτελούν, σημαντικό στοιχείο του πλαισίου μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε η αντιπαράθεση με την Τουρκία.

Γι’ αυτό και η σημερινή προσέγγιση της Άγκυρας με την οικογένεια Χαφτάρ και παράγοντες στην Βεγγάζη είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη. Η Τουρκία επιχειρεί να ξεπεράσει, όχι μόνο μια στρατιωτική αντιπαράθεση, αλλά και μια βαθιά πολιτική καχυποψία. Το ερώτημα είναι εάν αυτή η προσέγγιση βασίζεται σε πραγματική στρατηγική σύγκλιση, ή εάν αποτελεί μια τακτική συμφωνία που εξυπηρετεί τις ανάγκες των εμπλεκομένων πλευρών.

Τα Εμιράτα και ο Χαφτάρ

Η προσέγγιση της Άγκυρας με την πλευρά της Βεγγάζης δεν μπορεί να εξεταστεί χωρίς τον ρόλο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Τα ΗΑΕ διατηρούν επί χρόνια σημαντικές σχέσεις με τον Χαλίφα Χαφτάρ και το στρατιωτικό περιβάλλον της ανατολικής Λιβύης. Η επιρροή τους συνδέεται με την προσπάθεια περιορισμού ισλαμιστικών πολιτικών δικτύων, την ασφάλεια της Βόρειας Αφρικής και την ευρύτερη αντιπαράθεση με την Τουρκία σε περιφερειακά μέτωπα.

Η πιθανή σύγκλιση του Σαντάμ Χαφτάρ με την Άγκυρα δεν σημαίνει αυτομάτως ότι η ανατολική Λιβύη εγκαταλείπει τις παραδοσιακές της σχέσεις. Ούτε ότι τα Εμιράτα αποδέχονται χωρίς όρους, μια νέα τουρκική πρωτοκαθεδρία. Ίσως να πρόκειται για μία… ανταγωνιστική συνεννόηση. Η Τουρκία αναλαμβάνει τον κεντρικό ρόλο στη στρατιωτική ενοποίηση, ενώ τα Εμιράτα θα διατηρήσουν την επιρροή τους μέσα από τις πολιτικές και στρατιωτικές δομές της ανατολικής Λιβύης.

Ο πρωθυπουργός της κυβέρνησης της Τρίπολης, Αμπντουλχαμίντ Νταμπέιμπα, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια δύσκολη επιλογή. Εάν επιδιώξει να εμποδίσει την επιτάχυνση της διαδικασίας ενοποίησης, κινδυνεύει να απομονωθεί από μια νέα περιφερειακή δυναμική, στην οποία η Τουρκία διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο. Εάν, από την άλλη πλευρά, αποδεχθεί μια συμφωνία που θα περιορίζει τον δικό του έλεγχο στις στρατιωτικές δομές της δυτικής Λιβύης, μπορεί να υπονομεύσει τη βάση εξουσίας του.

Κίνδυνοι για την Ελλάδα

Για την Ελλάδα, η πιθανή ενοποίηση του λιβυκού στρατού αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω του τουρκολιβυκού Μνημονίου. Αυτό χρησιμοποιείται από την Άγκυρα και την κυβέρνηση της Τρίπολης για να προβάλλονται διεκδικήσεις θαλάσσιας δικαιοδοσίας που δεν λαμβάνουν υπόψη τα ελληνικά νησιά, κατά τον τρόπο που επιβάλλει το Διεθνές Δίκαιο!

Η δημιουργία ενός ενιαίου Λιβυκού Στρατού δεν συνεπάγεται αυτομάτως και την περαιτέρω ισχυροποίηση του Μνημονίου! Όμως, μετά και από την επικύρωση του από την Βουλή των Αντιπροσώπων στο Τομπρούκ, θα μπορούσε να προσφέρει στην Τουρκία πρόσθετο πολιτικό επιχείρημα, ότι οι θεσμοί της χώρας έχουν πλέον κοινή κατεύθυνση και ότι οι συμφωνίες με την Άγκυρα αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης εθνικής στρατηγικής.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να περιορίζεται στην επανάληψη ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι άκυρο ή παράνομο. Οφείλει να αποτρέψει την πολιτική και θεσμική του κανονικοποίηση μέσα από τη νέα λιβυκή πραγματικότητα, χωρίς περαιτέρω διπλωματική αδράνεια.

Διαπιστώσεις – Συμπεράσματα

Η επιχείρηση ενοποίησης των στρατιωτικών θεσμών της Λιβύης δεν είναι απλώς μια προσπάθεια αποκατάστασης της κρατικής συνοχής. Είναι μια γεωπολιτική αναμέτρηση για τον έλεγχο των στρατηγικών επιλογών της χώρας, με την Τουρκία να πρωτοστατεί και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να διεκδικούν τον δικό τους ρόλο.

Η Λιβύη έχει ανάγκη από σταθερούς θεσμούς, ενιαίες ένοπλες δυνάμεις και μια πολιτική διαδικασία που θα τερματίσει τον κατακερματισμό της εξουσίας. Αυτό είναι αναμφισβήτητο. Ο τρόπος όμως με τον οποίο θα πραγματοποιηθεί η ενοποίηση, οι εξωτερικές δυνάμεις που θα την υποστηρίξουν και οι στρατηγικές σχέσεις που θα δημιουργηθούν θα καθορίσουν το μέλλον της χώρας.

Η Τουρκία φαίνεται να επιδιώκει να μετατρέψει τη στρατιωτική της παρουσία σε μακροχρόνια θεσμική επιρροή. Τα Εμιράτα, από την πλευρά τους, θα επιχειρήσουν να διατηρήσουν τη δική τους θέση μέσα σε μια νέα ισορροπία. Το χειρότερο σενάριο για εμάς στην Ελλάδα δεν είναι απλώς μια ισχυρότερη Τουρκία στη Λιβύη. Είναι μια Λιβύη που, έχοντας αποκτήσει ενιαίες στρατιωτικές δομές, θα χρησιμοποιεί αυτές τις δομές για να υποστηρίζει τις στρατηγικές επιλογές της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Αθήνα οφείλει να κινηθεί πριν η νέα πραγματικότητα παγιωθεί. Γιατί, εάν η στρατιωτική ενοποίηση εξελιχθεί σε πολιτική και στρατηγική ενοποίηση υπό τουρκική επιρροή, τότε η Ελλάδα θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια νέα και πολύ δυσκολότερη γεωπολιτική εξίσωση.

Η Ελλάς, έπειτα από οδυνηρό διχασμό μεταξύ βασιλοφρόνων και βενιζελικών, συντάχθηκε με τις δυνάμεις της Αντάντ (εγκαρδίου συνεννοήσεως Γαλλίας, Μεγάλης Βρετανίας, Ιταλίας και Ρωσίας, στην οποία προσχώρησαν το 1917 και οι Ηνωμένες Πολιτείες, δίνοντας τέλος στον αιματηρό ευρωπαϊκό πόλεμο και τη νίκη στα αντι-οθωμανικά όπλα των Βαλκανίων χωρών (Μαυροβούνιο, Σερβία, Ελλάδα) εις βάρος της Τουρκίας και Βουλγαρίας.

Με την τελευταία συνήφθηκε η συνθήκη του Νεϊγύ που υποχρέωσε τους Βουλγάρους ν’ αποσυρθούν της Θράκης και ανατολικής Μακεδονίας. Η συμμετοχή του Σερβικού κι Ελληνικού στρατού στην συμμαχική νίκη στο Μακεδονικό μέτωπο υπήρξε σημαντική με πολυαίμακτες θυσίες που άρχισαν από την μάχη των Γιαννιτσών, η οποία νίκη απελευθέρωσε την Θεσσαλονίκη από τεσσάρων αιώνων δουλεία στους Τούρκους μέχρι της ήττας Βουλγάρων στις μάχες του Κιλκίς, Δοϊράνης και Σκρα.

Η ανατολική Θράκη κατελήφθη απ’ τον Ελληνικό στρατό και το θωρηκτό “Αβέρωφ” αγκυροβόλησε κάτω από τον Ντολμά Μπαξέ, ανάκτορο του σουλτάνου, απ’ το 1453 που έπεσε η Κωνσταντινούπολη στα μιαρά χέρια των Οθωμανών. Ακολούθησε η αποβίβαση του Ελληνικού στρατού στην Σμύρνη το 1919, με εντολή των συμμάχων και την επιθυμία του Ελευθερίου Βενιζέλου να προστατεύσει τους Ελληνικούς πληθυσμούς της Μικράς Ασίας και του Πόντου από τους διωγμούς των Τούρκων.

Από το μικρασιατικό δράμα έως σήμερα

Έπειτα από διετή αγώνα κατά του Μουσταφά Κεμάλ, που είχε κηρύξει “ιερό πόλεμο” των Μουσουλμάνων κατά των Χριστιανών της Μικράς Ασίας και την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του Νοεμβρίου 1920 που έστρεψε τους συμμάχους και τους Ιταλούς εναντίον του Ελληνικού στρατού, νικηφόρου μέχρι τότε κατά των Κεμαλιστών – ως και δια της βοηθείας των Μπολσεβίκων που είχαν επικρατήσει στην Ρωσία και συνθηκολογήσει το 1917 με τους Γερμανούς – το Ελληνικό μέτωπο κατέρρευσε έξω από την ΄Αγκυρα κι άρχισε το δράμα της Μικρασιατικής Καταστροφής του αυτόχθονος Ελληνισμού που πήρε δύο χρόνια για να συντελεστεί με την ανακωχή των Μουδανιών το 1923 κι την ανταλλαγή πληθυσμών με τους Οθωμανούς της Κρήτης.

Ο Βενιζέλος κι ο Ισμέτ Ινονού-πασάς ανέλαβαν την σύναψη ειρήνης στη Λωζάννη που έπειτα από πολλές προσπάθειες “Καλή τη πίστει”, συνήφθηκε τον Αύγουστο του 1923 με σοβαρότατες συνέπειες για την Ελλάδα, όπως η αποχώρηση του Ελληνικού πληθυσμού απ’ την ανατολική Θράκη, η καταστροφή της Σμύρνης και η κατακρεούργηση του μητροπολίτη της απ’ τον Τουρκικό όχλο και την εκχώρηση της περιοχής της περιοχής Καραγάτς της δυτικής Θράκης στην Τουρκία, αντί πολεμικών αποζημιώσεων της ηττηθείσης Ελλάδος.

Οι Τούρκοι ήταν έτοιμοι να εισβάλουν εκ νέου στην Ελλάδα αλλ’ η πανστρατειά υπό τον στρατηγό Θεόδωρο Πάγκαλό τους σταμάτησε στο ποταμό Έβρο. Τα ελληνικά νησιά Ίμβρος και Τένεδος παραδόθησαν στην Τουρκία, η οποία περιορίσθηκε στα τρία ναυτικά μίλια χωρικά ύδατα (ΧΥ) από της Ασιατικής ακτής με την Συνθήκη της Λωζάννης – αν και νικήτρια στον πόλεμο της Μικράς Ασίας

Η αρπακτικότητα των Τούρκων δεν σταμάτησε έκτοτε. Διαρκούντος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, παζάρευαν με τους Εγγλέζους την συμμέτοχή τους στη πλευρά των συμμάχων κατά της ναζιστικής Γερμανίας, με αντάλλαγμα τα ελληνικά νησιά Μυτιλήνη, Χίο και Σάμο και τα Δωδεκάνησα, που κατείχαν οι Ιταλοί μέχρι το 1943. Το Καστελλόριζο ήταν το πρώτο που απελευθερώθηκε από την γερμανική κατοχή το 1944. Η συνθήκη ειρήνης των Παρισίων 1947, στην οποία δεν μετέσχε η Τουρκία ως μη εμπόλεμος, αναγνώρισε την κυριαρχία των Δωδεκανήσων και του πολύνησου του Καστελλορίζου στην Ελλάδα

Τί δείχνει η ιστορία 

Η Τουρκία μεταπολεμικώς δεν σταμάτησε τον ανθελληνισμό της, αφού το 1955 έκαμε διωγμό κατά των ομογενών μας της Κωνσταντινουπόλεως με την προτροπή της κυβερνήσεως του Μεντερές. Το 1974 κατέλαβε με Αμερικανικά όπλα, το 38% της Κύπρου που έκτοτε κατέχει κι έκαμε εθνοκάθαρση των Ελληνοκυπρίων. Προσπάθησε ανεπιτυχώς να ματαιώσει την διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών στην Τζαμάϊκα το 1982 για το Διεθνές Δίκαιο της Θαλάσσης, που αναγνώρισε τα 12 μίλια για Χωρικά Ύδατα την υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ στα νησιά από 170 χώρες.

Το 1975, η Τουρκική εθνοσυνέλευση κήρυξε το “casus belli” σε περίπτωση επεκτάσεως των χωρικών υδάτων υπό της Ελλάδος στα 12 μίλια όπως δικαιούται απ’ το Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης. Ακολούθησε η ουδετεροποίηση των Ιμίων, παρά το γεγονός ότι όλοι οι ναυτικοί χάρτες τα εντάσσουν στην Ελληνική επικράτεια και το 2016 άρχισε να αμφισβητεί την Ελληνικότητα των Αιγαιακών νήσων με το επιχείρημα ότι εγκλωβίζουν την ναυσιπλοΐα της με τα Ελληνικά νησιά, ενώ πάσα αβλαβής κυκλοφορία είναι ελευθέρα εις ολόκληρο το Αιγαίον και Μυρτώον πέλαγος.

Οι Αμερικανοί όμως υπεστήριξαν παραδόξως το παράνομο Τουρκολιβυκό μνημόνιο, αν και δεν αναγνωρίζουν κλειστόν τον κόλπο της Σύρτεως κι οι ίδιοι έχουν Χωρικά Ύδατα μέχρις 200 μιλίων στις ακτές τους. Σήμερα συνιστούν “διαπραγματεύσεις” με τους Τούρκους, “καλή τη πίστει” – αν έχει επιδείξει ποτέ η ισλαμική ορδή τέτοια, παρά μόνον όταν ηττήθηκε στον πόλεμο το 1916 κι αποχώρησε από την Μέση Ανατολή με την συμφωνία των Σάϊκς-Πικώ το 1916.

Μάλιστα, οι Τούρκοι εγκατεστάθηκαν το 2025 στην Συρία κι απείλησαν να καταλάβουν και την Ιερουσαλήμ, τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου, “αποκλειστικό σύμμαχο” (!) εν τούτοις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Αυτός ούτος δεν διαπραγματεύεται “Καλή τη πίστει”… Πρώτα κτυπάει και δεν συζητάει!

Πιστεύω επίσης ότι την ίδια ανάγκη νοιώθουν όσοι σώφρονες έχουν απομείνει μεταξύ των αντιπροσώπων μας. Διαισθάνονται ότι είναι πια αδήριτη όχι μόνο για την δική μας, αλλά και για την δική τους διάσωση. Καλούνται λοιπόν όσοι εκπρόσωποι μας θεωρούν την νομιμότητα ως βάση στήριξης, δικής τους και δικής μας, και όχι εμπόδιο στην εξουσία τους να προχωρήσουν τώρα, χωρίς χρονοτριβή, σε μια σειρά από ανατροπές στα πράγματα μας. Ισχυρίζομαι, κοντολογίς, ότι αν δεν ξεβολευτούμε τώρα, θα καταρρεύσουμε πολύ σύντομα.

Υποστηρίζω, ανάμεσα σε άλλα, την κατάργηση του σταυρού προτίμησης, την ανάδειξη της ηγεσίας της Δικαιοσύνης με κλήρωση μεταξύ των αρχαιοτέρων δικαστών, την σύνθεση των Εξεταστικών και Προανακριτικών επιτροπών της Βουλής με αναλογική εκπροσώπηση των κομμάτων, με μέτρο τα εκλογικά τους ποσοστά και την εποπτεία των ανεξάρτητων διοικητικών αρχών από την Προεδρεία της Δημοκρατίας.

Αλλά με την υφαρπαγή μεγάλου μέρους της εξουσίας από ισχυρούς του χρήματος, Έλληνες και ξένους, λείπει όλο και περισσότερο ένας νόμος περί lobbying. Νόμος, ο οποίος να διακρίνει, όσο πιο καθαρά γίνεται, πως αποκλείεται η άσκηση της δραστηριότητας αυτής να ξεπέφτει σε υπονόμευση της ισονομίας και, δίχως άλλο, σε ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Θα ήταν πολύ να ελπίζουμε να προτείνει τον νόμο αυτό το σύνολο των βουλευτών μας; Θα είχαμε όλοι να κερδίσουμε από μια τέτοια πρωτοβουλία!

1) Η Δρ. Πόπη Κονιδάρη παρουσίασε μία εμπεριστατωμένη παρουσίαση των επιτευγμάτων και ελλείψεων στην υλοποίηση των επιμέρους στόχων του SDG7, σύμφωνα με τις τελευταίες εκθέσεις του ΟΗΕ, υπογραμμίζοντας τις δηλώσεις του Secretary-General of the United Nations Antonio GUTERRES, ότι : «Η κατεύθυνση που θα επιλέξουμε τώρα θα καθορίσει αν η πρόοδος των περασμένων δεκαετιών θα κρατήσει – ή θα ξετυλιχθεί».

2) Ο καθ. Δημ. Μαυράκης επισήμανε ότι ο σκληρός πυρήνας της «Ατζέντας 2030» είναι το σύνθημα «… Δεσμευόμαστε ότι κανείς δεν θα μείνει πίσω…», και υπογράμμισε ότι ως UNAI SDG7 Hub Co-Chair υποστηρίζει τις προσπάθειες εξεύρεσης και χρηματοδότησης λύσεων «χαμηλού κόστους» και «μικρής κλίμακας», που σχετίζονται με «καθαρό μαγείρεμα» και «καθαρό πόσιμο νερό».

Μια τέτοια προσέγγιση θα επέτρεπε την κατασκευή και διανομή προσωπικών συσκευών χαμηλού κόστους σε νοικοκυριά που ζουν σε απομακρυσμένες και απομονωμένες περιοχές, όπως το Σαχέλ της Αφρικής, της Αφρικής, της Κεντρικής και Ν.Α Ασίας.

Τέτοιες συσκευές μπορούν να περιλαμβάνουν «Ηλιακούς φούρνους», «Μικρές, οικογενειακές συσκευές ΑΠΕ με μικρές μπαταρίες», «Μικρούς οικογενειακούς συλλέκτες ατμοσφαιρικών υδρατμών», «Μικρές επιφανειακές υδροηλεκτρικές πτερωτές».

Τέλος αναφέρθηκε στην ανάγκη συμμετοχής στην Ενεργειακή Κοινότητα του SDG7 που αποσκοπεί στην αναζήτηση και υλοποίηση λύσεων σε αυτές τις ευάλωτες κοινότητες του πλανήτη.

Όμως, προς όλους αυτούς που αυτοπροσδιορίζονται ως Ευρωπαίοι συντηρητικοί, θα ήθελα να θέσω την εξής ερώτηση: Ποιον ακριβώς δυτικό πολιτισμό, κυρίες και κύριοι, προτείνετε ότι πρέπει να συντηρήσουμε; Ποια ακριβώς είναι αυτή η πολιτιστική κληρονομιά της οποίας την καταστροφή τόσο παθιασμένα θρηνείτε;

Αναφέρεστε σε έναν πολιτισμό που κάποτε ανήγειρε καθεδρικούς προς τον ουρανό, ή αναφέρεστε σε εκείνον που τους μετατρέπει σε μουσεία για μια χυδαία, φθηνή τουριστική βιομηχανία; Αναφέρεστε σε έναν πολιτισμό που κατανοούσε την οικογένεια ως έναν ιερό θεσμό, ή αναφέρεστε σε εκείνον που θεωρεί την οικογένεια σαν μια άβολη διευθέτηση μεταξύ λεγόμενων ιδιωτικών προτιμήσεων; Αναφέρεστε σε έναν πολιτισμό που τόνιζε την ύπαρξη καθηκόντων πριν από την ύπαρξη δικαιωμάτων, ή αναφέρεστε σε εκείνον του μηδενιστικού ατομικισμού;

Αναφέρεστε σε έναν πολιτισμό που προτάσσει την ανωτερότητα της αλήθειας έναντι της γνώμης (προσωπικής άποψης), ή αναφέρεστε σε έναν μεταμοντέρνο πολιτισμό; Αναφέρεστε σε έναν πολιτισμό που προτάσσει την υπεροχή της αυθεντίας έναντι της όρεξης και του γούστου, ή αναφέρεστε σε έναν πολιτισμό που έχει διακηρύξει την κυριαρχία τού ατομικισμού;

Για ποιον πολιτισμό θρηνείτε τελικά;

Είναι, άραγε, ο πολιτισμός του οποίου υπεραμύνεσθε ο πολιτισμός του Αυγουστίνου Ιππώνος, του Λουδοβίκου της Τουλούζης του Θωμά Ακινάτη, του Richard Hooker, των καθεδρικών, των πανεπιστημίων, του δικαίου, και της ιερότητας κατακόρυφων ιεραρχικών συστημάτων βασισμένων στον λόγο και στην ηθική, ή μήπως είναι ο άλλος, εκείνος ο απείρως παρακμιακός πολιτισμός, του οποίου ναοί είναι οι τράπεζες και τα πλυντήρια χρήματος, του οποίου ιερατείο είναι οι κατεστημένοι οικονομολόγοι, του οποίου ιερουργία είναι η κατανάλωση, του οποίου θεολογία είναι η κερδοσκοπία, ο “προοδευτισμός”, και η “ανοιχτομυαλιά”, και του οποίου η έσχατη υπόσχεση προς την τάλαινα ανθρωπότητα είναι ο καταναλωτισμός και η αγοραστική δύναμη;

Αν το πνεύμα της ιστορίας ή η θεία πρόνοια, ή και ο απλός λόγος αιτίου και αιτιατού, ανέθεσε στους νεαρούς εξεγερμένους Βορειοαφρικανούς μετανάστες μαζί με φοιτητές και εργαζομένους να καταδείξουν, έστω και χωρίς επίγνωση, με την εξέγερσή τους στη Γαλλία, τον προαναφερθέντα διχασμό της σύγχρονης πολιτιστικής ιστορίας της Ευρώπης και την έσωθεν προδοσία και διαστροφή του ευρωπαϊκού πολιτισμού, τότε…γένοιτο! Τα σύγχρονα δυτικά κατεστημένα αξίζουν όντως καταστροφής, από τη σκοπιά του παραδοσιακού ευρωπαϊκού πολιτισμού.