Με αυτό τον τρόπο και αυτή την κινηματογραφική συνθήκη ο Σκλάβος εκμεταλλεύεται τους χώρους στην περιοχή του Αλίμου, τους κατοίκους, βρίσκει ερασιτέχνες ηθοποιούς να υποδυθούν αυτούς τους ρόλους, και, σύμφωνα με τον ίδιο, στήνει χαρακτήρες σύμφωνα με τη δική τους πραγματική περσόνα, που εντοπίζει από σεμινάριο που διοργανώνει για τον κινηματογράφο, μία προσπάθεια που ξεκινάει από την ιδέα που έχει ο δήμαρχος Αλίμου για μία ταινία που θα αφορά την περιοχή του, και την οποία χρηματοδοτεί.

Η παραγωγή είναι λοιπόν ανεξάρτητη, με όλες τις συνέπειες που μπορεί να σημαίνει αυτό για μία ταινία με χαμηλό προϋπολογισμό, όπου δηλαδή, ο αυστηρός προϋπολογισμός καθοδηγεί τις αισθητικές και αφηγηματικές αποφάσεις. Η προσπάθεια από αυτή την οπτική είναι αξιέπαινη.

Το κενό στη ροή της αφήγησης παραμένει το αρκετά τηλεοπτικό ύφος αστείων, πολλές φορές μονοκόμματων, ή κλισέ γενικότερα για τη σεξουαλικότητα. Ωστόσο, το σκετς που αφορά τη γυναίκα που φαντασιώνεται ότι ζει με την νεκρή κόρη της είναι αρκετά συγκινητικό και το μόνο που έχει ένα ουσιαστικότερο ενδιαφέρον.

Τα υπόλοιπα δημιουργούν μία επανάληψη ή έλλειψη περισσοτέρων αφηγηματικών ιδεών, μένει σε επεισόδια που αρχικά έχουν ενδιαφέρον, αλλά κουράζουν στη συνέχεια, και το κυριότερο, μεταφέρει τη θλίψη της εγκατάλειψης της τρίτης ηλικίας ή την έλλειψη πιο πνευματικών αναζητήσεων των εμπλεκομένων, όχι όμως σατιρικά, στοχαστικά, αλλά ως μία στείρα πραγματικότητα χωρίς διέξοδο. Σα να στερεύουν οι ιδέες, η πλοκή απλοποιείται, δημιουργεί την αίσθηση της εγκατάλειψης.

Χωρίς να λείπουν συχνά ευρηματικές σκηνοθετικές ιδέες, πολλές σκηνές αποπνέουν μία μορφή πειραματισμού, ενώ ορισμένες από τις (ερασιτεχνών) ερμηνείες, λειτουργούν ενοχλητικά, εμφανώς προσποιητά, όπως η περίπτωση της πρωταγωνίστριας, που προσπαθεί παραπάνω από όσο πρέπει να βγάλει τη μονίμως ενοχλημένη και ενοχλητική.

“Η Μεγάλη Σφαγή των Β΄ ΚΑΠΗ Αλίμου”

Συνολικά, όμως, τα καταφέρνουν όλοι, και σε κάθε περίπτωση η προτίμηση ερασιτεχνών ηθοποιών, επιλογή που συνήθως γίνεται για να εκμαιεύσει την αυθεντικότητα ο σκηνοθέτης, είναι μία συνθήκη που έχει προτιμηθεί σε πολλούς auteur δημιουργούς στο παγκόσμιο σινεμά. Ο λόγος που οι περισσότεροι επιλέγουν ερασιτέχνες ηθοποιούς είναι η ανάγκη για ένα αυθεντικό, ρεαλιστικό παίξιμο, έξω από τις συμβάσεις μίας επαγγελματικής υποκριτικής συνθήκης.

Έχουμε δει πολλές φορές πρωταγωνιστές να διαπρέπουν ως ερασιτέχνες (πχ. ο πρωταγωνιστικός ρόλος της Ελένης στην ‘Αναπαράσταση’ του Αγγελόπουλου, κ.ά.). Εδώ όμως αυτή η συνθήκη λειτουργεί εν μέρει. Η κωμωδία δεν είναι εύκολο είδος, και οι ηθοποιοί μπορεί εύκολα να μετατραπούν σε καρικατούρες, παρά σε απολαυστικές κωμικές περσόνες.

Αν και η συνολική σκηνοθετική και σεναριακή προσπάθεια αναδεικνύει έναν ταλαντούχο δημιουργό, που προσπαθεί με φτηνά υλικά να φτιάξει κάτι ξεχωριστό, κερδίζει σε αρκετά σημεία το γέλιο των θεατών, και σε κάποιες στιγμές τη συμπάθεια στα ψυχικά προβλήματα κάποιων εκ των χαρακτήρων. Η αφήγηση θίγει αρκετά από τα σύγχρονα θέματα που κανείς συναντά άπλετα στις σύγχρονες αθηναϊκές γειτονιές, εμπλέκοντας δημιουργικά όλο το φάσμα των ηλικιών.

Κι εδώ ένα πρόβλημα που παρατηρείται, συχνό στις σύγχρονες οπτικοακουστικές παραγωγές, ή σε αρκετές από αυτές, εκείνο του αθηναιοκεντρισμού. Επιπλέον, η συχνές σεξουαλικές αναφορές, προτιμήσεις, προσανατολισμοί, που συχνά συνοδεύονται με αχρείαστα σόκιν αστεία παραμένει ένα μειονέκτημα ή μία έλλειψη βάθους. Στην προσπάθειά τους να πρωτοτυπήσουν, να σοκάρουν, επαναλαμβάνονται αχρείαστα.

Η ταινία κερδίζει σε ύφος όμως, αφού απαλλάσσεται από τη σοβαροφάνεια αρκετών σύγχρονων ελληνικών ταινιών, δείχνει να έχει μία βάση αυθορμητισμού και σαρκασμού, που στην πορεία υπερβάλει στις παραλλαγές. Ο ρυθμός, επιπλέον είναι αρκετά καλός, αν και με διακυμάνσεις, γενικότερα το δεύτερο μισό της ταινίας παραμένει μιμητικά παρόμοιο με το αρχικό, χωρίς όμως να προκαλεί την εξέλιξη των χαρακτήρων, το τέλος μοιάζει αμήχανο.

Παρά τις αδυναμίες, η ταινία αξίζει της προσοχής επειδή ακριβώς διατηρεί μία ευρηματική φρεσκάδα, έστω και αδέξια, έχει μία συνεπή σκηνοθετική γραμμή, αρκετά σκετς δημιουργικά και φέρνει το χαμόγελο συχνά στους θεατές, συνθήκη που το καλοκαίρι ταιριάζει απόλυτα για τα θερινά σινεμά. Η αχρείαστη θλίψη, όμως, που αποπνέει, και το συνολικό τηλεοπτικό της ύφος, προκαλεί μία ανισότητα, που λειτουργεί τελικά και συνολικά προς όφελος όλης της προσπάθειας.

Δύο εφημερίδες που ασχολούνται με ζητήματα για τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, οι «Navy Times» και «Stars and Stripes», ανέφεραν ότι έχουν καταγραφεί πολλαπλές απόπειρες ναυτών να πηδήξουν από το πλοίο στη θάλασσα, καθώς οι δύσκολες συνθήκες και η αυξανόμενη ψυχολογική πίεση στο αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln φαίνεται να έχουν φτάσει σε οριακό σημείο.

Το πλήρωμα διανύει τον ένατο μήνα στη θάλασσα και έχει συμπληρώσει 250 συνεχόμενες ημέρες χωρίς να προσεγγίσει στεριά, κάτι που αποτελεί ρεκόρ για αεροπλανοφόρο στη σύγχρονη εποχή.

Αγωνιούν οι συγγενείς

Ανησυχώντας για την κατάσταση των αγαπημένων τους προσώπων που υπηρετούν στο USS Abraham Lincoln, οικογένειες εξέφρασαν την αγωνία τους σε μια έντονα φορτισμένη συνάντηση με ανώτατα στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 6 Αυγούστου στο Σαν Ντιέγκο, σύμφωνα με τους «Stars and Stripes».

Μία από τις περίπου 200 οικογένειες που συμμετείχαν στη συνάντηση ανέφερε ότι ο σύζυγός της τής έστειλε μήνυμα εκείνη την ημέρα, λέγοντάς της ότι «ελπίζει να μην ξυπνήσει αύριο».

Οι ανησυχίες των οικογενειών στρέφονται κατευθείαν στην ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού, η οποία εκπροσωπήθηκε στη συνάντηση από τον υπηρεσιακό υπουργό Ναυτικού, Χουνγκ Κάο, καθώς και από άλλα υψηλόβαθμα στελέχη.

Μια γυναίκα που συμμετείχε στη συνάντηση είπε στον Κάο ότι το ναυτικό είχε «καταστρέψει την εμπιστοσύνη», σύμφωνα με την εφημερίδα.

Η εφημερίδα «Navy Times» δημοσίευσε λεπτομέρειες σχετικά με αποτυχημένες απόπειρες αυτοκτονίας επί του αεροπλανοφόρου κατά τη διάρκεια της τρέχουσας αποστολής.

Η Annabelle Loma δήλωσε στο μέσο ότι ο σύζυγός της είχε προσπαθήσει να πηδήξει στη θάλασσα, αφού η θητεία του εν πλω συνεχώς παρατείνονταν. «Φοβάται. Πιστεύει ότι θα αποταχθεί με ατιμία και ότι, μόνο και μόνο επειδή έφτασε στα όρια του, η 13ετής καριέρα του καταστρέφεται, έτσι απλά», είπε.

Η εφημερίδα επικαλείται τη μαρτυρία της συζύγου ενός άλλου ναύτη, ο οποίος ενεπλάκη σε ξεχωριστό περιστατικό, όπου εμπόδισε έναν συνάδελφό του να πηδήξει από το «Λίνκολν».

Άθλιες συνθήκες;

Ο Μάικ Λέβιν, Δημοκρατικός βουλευτής από την Καλιφόρνια, σήμανε συναγερμό για τις συνθήκες που επικρατούν στο πολεμικό πλοίο, το οποίο βρίσκεται στον πέμπτο μήνα των πολεμικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν.

Περιέγραψε τις συνθήκες διαβίωσης του πληρώματος στο X (πρώην Twitter) ως «μουχλιασμένα ντους, χαλασμένες τουαλέτες, πλυντήρια εκτός λειτουργίας εδώ και εβδομάδες, μεγάλες περιόδους χωρίς ζεστό νερό, ένα γεύμα που περιοριζόταν σε μισό φλιτζάνι ρύζι και δύο τορτίγιες. Χωρίς σαπούνι, αποσμητικό ή οδοντόκρεμα».

Ο Τζέισον Κρόου, μέλος του Κογκρέσου από το Κολοράντο εκ μέρους των Δημοκρατικών που έχει υπηρετήσει στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, προειδοποίησε ότι «η πίεση που ασκείται στα μέλη των ενόπλων δυνάμεών μας και στις οικογένειές τους στο Lincoln αυξάνεται εβδομάδα με την εβδομάδα».

Το πολεμικό πλοίο αναχώρησε από το Σαν Ντιέγκο στις 21 Νοεμβρίου και αρχικά προοριζόταν για τον Ειρηνικό, αλλά ανακατευθύνθηκε προς τη Μέση Ανατολή μόλις ξέσπασε ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν.

Όπως αποκάλυψε το MS Now, από τότε το πλήρωμα των 5.000 και πλέον ατόμων έχει περάσει μόνο δύο ημέρες στην ξηρά, στο Γκουάμ τον Δεκέμβριο και στο Ομάν τον Ιούλιο. Η αποστολή είχε προγραμματιστεί να λήξει τον Μάιο, αλλά έχει παραταθεί δύο φορές λόγω του συνεχιζόμενου πολέμου.

Τον Απρίλιο σημειώθηκε κύμα δημόσιας κριτικής για τις άθλιες συνθήκες που επικρατούσαν στο αεροπλανοφόρο. Δημοσιεύτηκαν φωτογραφίες που έδειχναν φαγητό κακής ποιότητας και σε μικρές μερίδες, ενώ υπήρξαν αναφορές για έλλειψη νερού, μούχλα στα ντους και χαλασμένα πλυντήρια.

Ο Πιτ Χέγκσεθ, υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, χαρακτήρισε τις αναφορές αυτές ως «ψευδείς ειδήσεις».

Ο Λέβιν απάντησε αυτή την εβδομάδα στη δήλωση του Χέγκσεθ. Είπε: «Αυτοί οι άνδρες και οι γυναίκες κατατάχθηκαν για να υπηρετήσουν τη χώρα τους. Το λιγότερο που τους οφείλει η χώρα τους είναι ζεστό νερό, μια λειτουργική τουαλέτα και ένα κανονικό γεύμα. Ο Χέγκσεθ δεν μπορεί να τα εξασφαλίσει ούτε αυτά, και έχει το θράσος να κοιτάζει τις οικογένειές τους στα μάτια και να τους αποκαλεί ψεύτες».

Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης η απαίτηση για τους S-400

Το βασικό ζήτημα είναι μια πρόβλεψη της αμερικανικής νομοθεσίας περί κυρώσεων, σύμφωνα με την οποία η Τουρκία πρέπει να απομακρύνει τους ρωσικούς S-400 προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση στα F-35.
Μία πιθανή λύση για να προχωρήσει η πώληση που υποστηρίζει ο Τραμπ είναι η απενεργοποίηση των S-400. Ωστόσο, μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να προκαλέσει νέες αντιδράσεις στο Κογκρέσο, καθώς ορισμένοι Αμερικανοί νομοθέτες θεωρούν ότι η νομοθεσία απαιτεί την πλήρη απομάκρυνση του ρωσικού συστήματος.

Εναλλακτικά η πώληση των S-400 στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα

Η Wall Street Journal είχε αναφέρει στις 18 Ιουλίου ότι η Τουρκία βρισκόταν σε συνομιλίες με τα ΗΑΕ για τη μεταφορά του συστήματος. Ωστόσο, σύμφωνα με το Semafor, οι συνομιλίες φαίνεται πως δεν έχουν προχωρήσει, σύμφωνα με σχετικές πηγές.

Η Ουάσιγκτον ανησυχεί ότι η λειτουργία των δύο προηγμένων συστημάτων στην Τουρκία θα μπορούσε να επιτρέψει στους S-400 να συλλέξουν κρίσιμα στοιχεία για τα F-35, μεταξύ άλλων σχετικά με το ίχνος του ραντάρ τους, και να τα μεταφέρουν στη Μόσχα.

Οι συνομιλίες με τα ΗΑΕ ξεκίνησαν μετά την επίσκεψη του Τραμπ στην Τουρκία τον Ιούλιο, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ. Εκεί ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι σχεδιάζει να άρει τους περιορισμούς στην αγορά αμερικανικών μαχητικών από την Τουρκία.

Παρεμβάσεις από το Κογκρέσο

«Δεν νομίζω ότι θα πρέπει να έχουν F-35, εκτός αν πρόκειται να είναι πραγματικός εταίρος… Επομένως, εάν έχουν τους S-400, δεν μπορούν να έχουν F-35», δήλωσε στο Semafor ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Ρικ Σκοτ από τη Φλόριντα.

Πρόσθεσε ότι δεν έχει «ακούσει τίποτα» από την κυβέρνηση Τραμπ σχετικά με την προώθηση της υπόθεσης, σημειώνοντας: «Και μιλάω αρκετά συχνά με την κυβέρνηση, οπότε…».

Ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Τζιμ Ρις από το Άιντάχο, ο οποίος εδώ και καιρό έχει μπλοκάρει την πώληση, δήλωσε στο Semafor:

«Σε αυτό το σημείο, δεν έχουν απομακρύνει τους S-400, οπότε η κατάσταση βρίσκεται σε αδιέξοδο».

Η Δημοκρατική γερουσιαστής Ελίζαμπεθ Γουόρεν δήλωσε ότι έχει και η ίδια επιφυλάξεις για την πώληση, αλλά απέρριψε τον ρόλο του Ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου στην άσκηση πιέσεων εναντίον της.

«Έχω τις δικές μου επιφυλάξεις για την πώληση F-35 στην Τουρκία, αλλά δεν ενδιαφέρομαι για συμβουλές από τον Νετανιάχου», δήλωσε η Γουόρεν, προσθέτοντας ότι οι πιέσεις του «μπορεί να έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα».

Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Κρις Κουνς από το Ντέλαγουερ δήλωσε ότι δεν γνωρίζει σε ποιο σημείο βρίσκονται οι συνομιλίες με τα ΗΑΕ.

«Έχω μιλήσει με τους Εμιρατινούς για το θέμα, έχω μιλήσει και με τους Τούρκους, αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι έλαβα κάποια επίσημη θέση», ανέφερε.
Πρόσθεσε: «Θα κάνω μια γενική παρατήρηση: Κάθε χώρα που αγόρασε τους S-400 και τους ανέπτυξε θα αντιμετώπιζε τις ίδιες ανησυχίες, προκλήσεις και περιορισμούς… που αντιμετώπισαν οι Τούρκοι».

Γιατί μπορεί να έχουν «παγώσει» οι συνομιλίες με τα ΗΑΕ

Δεν είναι σαφές γιατί οι συνομιλίες με τα ΗΑΕ ενδέχεται να έχουν σταματήσει, σύμφωνα με το Semafor.

Ένας πιθανός λόγος είναι ότι η κατοχή των S-400 από τα ΗΑΕ θα εμπόδιζε στο μέλλον τη χώρα να αγοράσει τα δικά της F-35.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε στο Semafor ότι η πώληση στα ΗΑΕ εξακολουθεί να είναι πιθανή, σημειώνοντας ότι η χώρα «δεν έχει πρόβλημα να αγοράζει πράγματα από τους Ρώσους».

Ο ίδιος αξιωματούχος πρόσθεσε: «Δεν νομίζω ότι έχει ληφθεί κάποια οριστική απόφαση» σχετικά με την αγορά των S-400 από την Τουρκία.

Ο Τραμπ προανήγγειλε την πώληση των F-35 στην Τουρκία κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ τον περασμένο μήνα, μαζί με τον πρόεδρο Ερντογάν, σύμφωνα με το Semafor.

Λίγες ώρες αργότερα, ο Νετανιάχου ανέβασε τους τόνους, προειδοποιώντας ότι η πώληση των μαχητικών στην Τουρκία θα μπορούσε να «καταστρέψει την ισορροπία ισχύος στη Μέση Ανατολή».

Το Ρεπουμπλικανικό Κογκρέσο έχει σε μεγάλο βαθμό στηρίξει τις επιδιώξεις του Τραμπ κατά τη δεύτερη θητεία του. Ωστόσο, η πώληση των F-35 στην Τουρκία ενδέχεται να δυσκολευτεί να επιβιώσει από μια ψηφοφορία του Κογκρέσου για την απόρριψή της, η οποία θα έφερνε αντιμέτωπα τα συμφέροντα του Ισραήλ με εκείνα μιας χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ.
Αυτό συμβαίνει εν μέρει επειδή πολλοί σύμμαχοι του Τραμπ επιμένουν ότι η Τουρκία πρέπει να απομακρύνει πλήρως το ρωσικό σύστημα.

Η ρωσική επιρροή σε οποιαδήποτε μεταφορά

Ακόμη και αν ολοκληρωθεί η πώληση των S-400 στα ΗΑΕ ή σε κάποια άλλη χώρα, η Μόσχα αποτελεί ένα ακόμη πιθανό εμπόδιο.

Η Ρωσία πρέπει να εγκρίνει οποιαδήποτε μεταφορά των S-400, γεγονός που της προσδίδει σημαντικό μοχλό επιρροής σε μια εξέλιξη την οποία έχει σοβαρούς λόγους να απορρίψει, σύμφωνα με το Semafor.

Εάν η Τουρκία δεν μπορέσει να πουλήσει τους S-400 στα ΗΑΕ ή να τους απενεργοποιήσει, μια ακόμη επιλογή θα ήταν η καταστροφή του συστήματος, σύμφωνα με το δημοσίευμα.

«Υπάρχουν αρκετές επιλογές για να λυθεί αυτό το πρόβλημα και νομίζω ότι οι Τούρκοι θέλουν να το λύσουν», δήλωσε ο Αμερικανός αξιωματούχος.

Ο Τιμ Τσάτελ, συνεργάτης διεθνούς ασφάλειας στο Chatham House, δήλωσε στο Semafor:

«Το Ισραήλ έχει σήμερα το μονοπώλιο στη χρήση των F-35 στη Μέση Ανατολή, αλλά αυτό δεν θα διαρκέσει για πάντα, καθώς η Σαουδική Αραβία θα αρχίσει να παραλαμβάνει τα δικά της από το 2029».

Η Σαουδική Αραβία, παράλληλα, εντείνει τις πιέσεις για τη δική της αγορά F-35. Ωστόσο, σύμφωνα με το Semafor, δεν έχει υπάρξει δημόσια πρόοδος από τον Νοέμβριο, όταν ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να προωθήσει την πώληση.

Ο υπουργός Άμυνας της Σαουδικής Αραβίας, Χαλίντ μπιν Σαλμάν, συναντήθηκε τον περασμένο μήνα με αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ, καθώς το Ριάντ επιδιώκει να αξιοποιήσει τη δυναμική που δημιουργήθηκε μετά την πρόσφατη πυρηνική συμφωνία.

Ο Ντάγκλας Σίλιμαν, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο Ιράκ και το Κουβέιτ και πρόεδρος του Arab Gulf States Institute, χαρακτήρισε την πώληση στη Σαουδική Αραβία «μια διαδικασία που θα διαρκέσει χρόνια».

Πρόσθεσε ότι «οι Ισραηλινοί μπορεί να ανησυχούν επειδή δεν υπάρχει κάποιου είδους εξομάλυνση» στις σχέσεις με το Ριάντ ως προϋπόθεση για την πώληση.

Στο επίκεντρο του hedonic hunger βρίσκεται το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου και κυρίως η ντοπαμίνη, ο νευροδιαβιβαστής της απόλαυσης. Τρόφιμα πλούσια σε ζάχαρη, λίπος και αλάτι ενεργοποιούν αυτό το σύστημα έντονα, δημιουργώντας μια εμπειρία ανταμοιβής που ο εγκέφαλος “θυμάται” και αναζητά ξανά.

Ηδονική vs βιολογική πείνα: ποια η διαφορά;

Η βιολογική (ή ομοιοστατική) πείνα είναι ένα σήμα που εκπέμπει ο οργανισμός μας όταν χρειάζεται καύσιμα. Ρυθμίζεται από ορμόνες όπως η γκρελίνη (που αυξάνεται πριν το φαγητό) και η λεπτίνη (που στέλνει σήμα κορεσμού) και φυσιολογικά υποχωρεί μόλις καλυφθούν οι ενεργειακές ανάγκες. Μπορεί να συνοδεύεται από γουργούρισμα στο στομάχι ή αίσθημα αδυναμίας και μπορεί να ικανοποιηθεί με διαφορετικά είδη τροφίμων.

Η ηδονική πείνα (hedonic hunger), αντίθετα, μπορεί να παραμείνει ακόμη και μετά την κατανάλωση τροφής και μάλιστα μπορεί να ενισχυθεί από αυτήν. Δεν εξαρτάται από το επίπεδο ενέργειας στο σώμα, αλλά από ερεθίσματα, καταστάσεις και συναισθήματα. Εμφανίζεται συχνά ξαφνικά, είναι στοχευμένο (θέλουμε κάτι συγκεκριμένο, όχι απλώς “κάτι να φάμε”) και δεν μπορεί να περιμένει. Η ηδονική πείνα συνήθως δεν εμφανίζεται τυχαία. Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που μπορούν να ενεργοποιήσουν την ηδονική πείνα:

Συναισθηματικές καταστάσεις

Πολλοί άνθρωποι στρέφονται στο φαγητό όταν νιώθουν άγχος, κόπωση, βαρεμάρα, μοναξιά, θλίψη ή ακόμα και χαρά. Η κατανάλωση εύγευστων τροφίμων μπορεί να προσφέρει μια προσωρινή αίσθηση ανακούφισης ή ευχαρίστησης. Το λεγόμενο “emotional eating” (συναισθηματική υπερφαγία) αποτελεί μια από τις συχνότερες εκδηλώσεις της ηδονικής.

Περιβαλλοντικά ερεθίσματα:

Ζούμε σε ένα περιβάλλον όπου το φαγητό βρίσκεται παντού. Η οσμή φρεσκοψημένου ψωμιού, μια διαφήμιση για πίτσα στην τηλεόραση, ένα λαχταριστό burger στις εφαρμογές delivery ή η παρουσία γλυκισμάτων στο οπτικό μας πεδίο, εκθέτουν διαρκώς τον εγκέφαλό μας σε ερεθίσματα που αυξάνουν την επιθυμία να τα καταναλώσουμε.

Στέρηση ύπνου:

Η έλλειψη ύπνου επηρεάζει αρνητικά τις ορμόνες κορεσμού και αυξάνει σημαντικά την επιθυμία για κατανάλωση υπερ-επεξεργασμένων τροφών που είναι πολύ νόστιμα αλλά πλούσια σε θερμίδες.

Περιοριστικές δίαιτες:

Η εμμονική αποφυγή “απαγορευμένων” τροφίμων ενισχύει την επιθυμία για κατανάλωση τους, ένα φαινόμενο γνωστό ως “forbidden fruit effect”.

Σύνδεση με λιγούρες και υπερκατανάλωση:

Το hedonic hunger αποτελεί βασικό μηχανισμό πίσω από τις λιγούρες (food cravings) και τα επεισόδια υπερκατανάλωσης. Τα τρόφιμα-στόχοι είναι σχεδόν πάντα υψηλής ενεργειακής πυκνότητας όπως σοκολάτα, fast food, chips, γλυκά κ.α. Αυτό δεν είναι τυχαίο: η βιομηχανία τροφίμων έχει επενδύσει δισεκατομμύρια στην ανάπτυξη προϊόντων που μεγιστοποιούν την ηδονική απόκριση, συνδυάζοντας στρατηγικά ζάχαρη, λίπος και αλάτι.

Έρευνες δείχνουν ότι άτομα με υψηλά επίπεδα hedonic hunger έχουν μεγαλύτερη δυσκολία στη ρύθμιση του σωματικού τους βάρους και είναι πιο ευάλωτα στην επεισοδιακή υπερφαγία (binge eating). Το πρόβλημα εντείνεται όταν η κατανάλωση γίνεται αυτόματα μπροστά στην τηλεόραση, στον υπολογιστή ή υπό πίεση χωρίς συνειδητή επίγνωση.

Αναγνώριση και διαχείριση της ηδονικής πείνας

Το πρώτο βήμα είναι η αναγνώριση. Πριν φάτε κάτι, κάντε μια παύση και ρωτήστε τον εαυτό σας: “Πεινάω πραγματικά ή θέλω να νιώσω καλύτερα;” “Πότε έφαγα τελευταία φορά;” “Θα με ικανοποιούσε οποιοδήποτε γεύμα ή αναζητώ κάτι πολύ συγκεκριμένο;” “Υπάρχει κάποιο συναίσθημα που προσπαθώ να διαχειριστώ μέσω του φαγητού;” Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα μπορούν να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε καλύτερα τι πραγματικά συμβαίνει εκείνη τη στιγμή.

Πρακτικές στρατηγικές:
Η διαχείριση της ηδονικής πείνας δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσουμε να απολαμβάνουμε το φαγητό. Αντίθετα, στόχος είναι να αναπτύξουμε μεγαλύτερη επίγνωση των επιλογών μας.

Mindful eating:
Το να τρώμε αργά και με προσοχή, χωρίς περισπασμούς, μας βοηθά να απολαμβάνουμε περισσότερο το φαγητό και να αντιλαμβανόμαστε πιο εύκολα πότε έχουμε χορτάσει.

Ισορροπημένη διατροφή:
Όταν η πρόσληψη τροφής μέσα στην ημέρα είναι επαρκής και ισορροπημένη, μειώνεται η έντονη ανάγκη για κατανάλωση τροφής αργότερα.

Αναγνώριση ερεθισμάτων:
Κατανόησε ποιες καταστάσεις ενεργοποιούν την επιθυμία σου για φαγητό. Είναι το άγχος; Η πλήξη; Η κούραση; Η αναγνώριση του ερεθίσματος αποτελεί το πρώτο βήμα για τη διαχείριση του.

Διαχείριση στρες και ύπνου:
Ο ποιοτικός ύπνος βοηθά στη ρύθμιση της όρεξης και μπορεί να μειώσει την επιθυμία για ιδιαίτερα ελκυστικά και πυκνά θερμιδικά τρόφιμα. Παράλληλα, η διαχείριση παραγόντων όπως το άγχος, η κόπωση και τα αρνητικά συναισθήματα μέσα από δραστηριότητες όπως η άσκηση, η κοινωνική επαφή ή τα χόμπι μπορεί να περιορίσει την τάση για κατανάλωση τροφής ως μέσο συναισθηματικής ανακούφισης.

Αποφυγή της υπερβολικής απαγόρευσης:
Η πλήρης απαγόρευση αγαπημένων τροφίμων συχνά έχει τα αντίθετα αποτελέσματα. Η υιοθέτηση μιας ευέλικτης διατροφικής προσέγγισης, χωρίς αυστηρούς περιορισμούς και απόλυτους κανόνες, μπορεί να συμβάλλει στη μείωση της έντονης επιθυμίας για συγκεκριμένα τρόφιμα και στην πρόληψη υπερφαγικών επεισοδίων.

Tι να κρατήσεις

Το hedonic hunger είναι μια φυσιολογική ανθρώπινη εμπειρία που σχετίζεται με την ευχαρίστηση που μας προσφέρει το φαγητό και όχι με πραγματικές ενεργειακές ανάγκες. Σε ένα περιβάλλον γεμάτο διατροφικά ερεθίσματα, είναι απολύτως λογικό να εμφανίζεται συχνά.Η κατανόηση της διαφοράς ανάμεσα στη βιολογική και την ηδονική πείνα μπορεί να μας βοηθήσει να αποκτήσουμε μεγαλύτερη επίγνωση των διατροφικών μας επιλογών και να χτίσουμε μια πιο ισορροπημένη και ευέλικτη σχέση με το φαγητό, χωρίς ενοχές και αυστηρούς περιορισμούς.

Η Δέσποινα Μαυρίδου είναι Κλινική Διαιτολόγος-Διατροφολόγος

Σε συνεργασία με το medNutrition

Στις 28 πιο σημαντικές διεθνείς διοργανώσεις στα επτά προαναφερθέντα ολυμπιακά ομαδικά σπορ (14 σε Ολυμπιακούς Αγώνες και 14 σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα συνολικά για τα επτά αθλήματα – 14 διοργανώσεις ανδρών και 14 διοργανώσεις γυναικών), προστίθενται τα 11 Παγκόσμια Κύπελλα σε ποδόσφαιρο (1 διοργάνωση), βόλεϊ (5 διοργανώσεις – 2 σε άνδρες και 3 σε γυναίκες), πόλο (4 διοργανώσεις – από 2 σε άνδρες και γυναίκες), αλλά και στο χάντμπολ (1 διοργάνωση).

Έτσι, το σύνολο των διοργανώσεων που εξετάζει η έρευνα αυτή είναι τριάντα εννέα (39) – 20 είδη διοργανώσεων ανδρών και 19 είδη διοργανώσεων γυναικών. Τα Παγκόσμια Κύπελλα διεξάγονται στους άνδρες μόνο σε ποδόσφαιρο, βόλεϊ και πόλο, ενώ στο χάντμπολ είχαν γίνει κάποιες διοργανώσεις ανδρών τη δεκαετία 2000-2010 αλλά πλέον δεν διεξάγονται. Στις γυναίκες τα Παγκόσμια Κύπελλα διεξάγονται μόνο σε βόλεϊ και πόλο. Στην καλαθόσφαιρα και στα δύο χόκεϊ δεν έχουν διεξαχθεί Παγκόσμια Κύπελλα.

Στο ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ, και στο χόκεϊ επί χόρτου η επίσημη ονομασία του Μουντιάλ είναι Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά είναι ουσιαστικά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, εφόσον πέραν αυτού δεν υπάρχει άλλη μεγάλη διοργάνωση εκτός των Ολυμπιακών Αγώνων (με εξαίρεση το Confederations Cup στο ποδόσφαιρο, που είναι το αντίστοιχο Παγκόσμιο Κύπελλο για τα υπόλοιπα σπορ). Από το 2027, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο βόλεϊ θα μετονομασθεί και αυτό σε Παγκόσμιο Κύπελλο.

Όσον αφορά το ποδόσφαιρο ανδρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στην ανάλυση αυτή υπολογίζονται μόνο επτά τουρνουά (μεταξύ 1908-1948, το 1932 δεν διεξήχθη), αφού στις υπόλοιπες διοργανώσεις είτε συμμετείχαν σύλλογοι είτε ερασιτέχνες είτε οι εθνικές ομάδες κάτω των 23 ετών.

Σχετικά με τα άλλα πέντε (5) ολυμπιακά ομαδικά αθλήματα: το μπάσκετ 3Χ3 είναι παραλλαγή του γνωστού μπάσκετ με 3 άτομα ανά ομάδα, το ράγκμπι έλειπε από το ολυμπιακό πρόγραμμα επί σχεδόν έναν αιώνα, ενώ το μπέιζμπολ και το σόφτμπολ μπαινοβγαίνουν στο ολυμπιακό πρόγραμμα κυρίως διότι δεν τα καταλαβαίνει ο μέσος τηλεθεατής… Ακόμη, το μπιτς βόλεϊ από πολλούς δεν θεωρείται ομαδικό σπορ με τη στενή έννοια του όρου, διότι κάθε ομάδα απαρτίζεται μόνο από δύο παίκτες (με τη στενή έννοια του όρου, το ομαδικό άθλημα προϋποθέτει τουλάχιστον 5 παίκτες ανά ομάδα), αλλά και διότι επειδή στην ίδια διοργάνωση μία χώρα μπορεί να συμμετέχει συγχρόνως με δύο ή και τρεις διαφορετικές δυάδες. Δηλαδή, δεν είναι τυχαία η διαχρονική και αδιάλειπτη παρουσία των προαναφερθέντων επτά (7) κύριων ομαδικών σπορ στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Τα στοιχεία για την έρευνα αντλήθηκαν από τις επίσημες ιστοσελίδες των παγκόσμιων ομοσπονδιών των επτά αθλημάτων, την ιστοσελίδα olympics.com της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ), και τη wikipedia.

Κατάκτηση έστω χάλκινου μεταλλίου – Κατάταξη όλων των χωρών

Ο πίνακας 1 καταγράφει όλες τις χώρες που έχουν κατακτήσει μετάλλιο σε μία τουλάχιστον από τις 39 παγκόσμιες διοργανώσεις στα επτά ομαδικά αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, πόλο, χειροσφαίριση, χόκεϊ επί χόρτου, χόκεϊ επί πάγου) σε επίπεδο ανδρών και γυναικών (όχι στις μικρότερες ηλικιακές κατηγορίες).

Σε παρένθεση στην πρώτη και στην τρίτη στήλη του πίνακα 1, αναγράφεται αντίστοιχα η θέση κάθε χώρας και ο αριθμός των διοργανώσεων με μετάλλιο στις 28 διοργανώσεις, δηλαδή μόνο σε Ολυμπιακούς Αγώνες (Ο.Α.) και Παγκόσμια Πρωταθλήματα (Π.Π.).

Τα μετάλλια

                                                       Πίνακας 1

Σε πόσες από τις 39 παγκόσμιες διοργανώσεις έχει κατακτήσει κάθε χώρα τουλάχιστον χάλκινο μετάλλιο στα επτά κύρια ομαδικά σπορ (άνδρες & γυναίκες – μέχρι 10-8-2026)  

( ) = χωρίς τα Παγκόσμια Κύπελλα (Π.Κ.), δηλαδή μόνο σε Ο.Α. και Π.Π.

Μετάλλιο έστω και σε μία από τις 39 διοργανώσεις στα επτά ομαδικά αθλήματα, έχουν κατακτήσει 56 υφιστάμενες χώρες. Από τις 56 χώρες, σχεδόν οι 6 στις 10 είναι ευρωπαϊκές (33/56 – ποσοστό 58,9%), ενώ μόνο τρεις είναι αφρικανικές. Όσον αφορά στην κατάταξη των χωρών με βάση τον αριθμό των διοργανώσεων που κατέκτησαν έστω χάλκινο μετάλλιο, τόσο στις 39, όσο και στις 28 διοργανώσεις, οι ΗΠΑ είναι στην πρώτη θέση και στις δύο κατατάξεις (μετάλλιο σε 31 και 21 αντίστοιχα), η Ρωσία είναι δεύτερη επίσης και στις δύο κατατάξεις (σε 28 και 20), ενώ το ίδιο συμβαίνει με την τρίτη ισχυρότερη χώρα που είναι η Ισπανία (σε 23 και 19), αλλά και με την τέταρτη χώρα που είναι η Γερμανία (σε 20 και 16). Η Σοβιετική Ένωση κατέκτησε μετάλλιο σε 18 διοργανώσεις (βρίσκεται στην 7η θέση μαζί με την Ολλανδία) και 14 διοργανώσεις (κατατάσσεται στην 5η θέση), αντίστοιχα.

Σε διψήφιο αριθμό διοργανώσεων έχουν κατακτήσει μετάλλιο 19 χώρες (οι 10 είναι ευρωπαϊκές) στα 39 είδη διοργανώσεων, και 13 χώρες (οι 7 είναι από την Ευρώπη) στα 28 είδη διοργανώσεων. Από τις χώρες αυτές, η Κροατία έχει μακράν τον μικρότερο πληθυσμό.

Η Ελλάδα είναι στην 20η θέση στις 39 διοργανώσεις (μετάλλιο σε 9) όπως και η Πολωνία, και στην 26η θέση στις 28 διοργανώσεις (μετάλλιο σε 5) μαζί με Βουλγαρία, Βέλγιο και Ελβετία. Από τις σκανδιναβικές χώρες, μόνο η Σουηδία (με 12) προηγείται της Ελλάδας. Στα 39 είδη διοργανώσεων, η Ελλάδα έχει καλύτερη επίδοση από τη Ρουμανία (σε 7) και τη Βουλγαρία (σε 6), ενώ η Τουρκία έχει κατακτήσει μετάλλιο σε 5 διοργανώσεις (την ίδια επίδοση έχουν η Τσεχία, το Βέλγιο και η Ελβετία).

Η Κίνα δεν έχει πάρει μετάλλιο σε καμία από τις 20 διοργανώσεις των ανδρών, ενώ αντίθετα η Κροατία έχει κερδίσει μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες ή Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ή Παγκόσμιο Κύπελλο μόνο στους άνδρες.

Η Ρωσία ζήτησε από το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ να σχολιάσει την «εμπλοκή των ΗΠΑ» σε ουκρανικές επιθέσεις εντός της Ρωσίας ανακοίνωσε επίσης ο Λαβρόφ. «Έχουμε υποβάλει μια σειρά από ερωτήματα, ζητώντας σχόλια, συμπεριλαμβανομένων  των δεδομένων πληροφοριών, και για το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εμπλέκονται πολύ πιο βαθιά στην οργάνωση και την εκτέλεση επιθέσεων βαθιά στη ρωσική επικράτεια εναντίον πολιτικών στόχων» ανέφερε χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό δίκτυο Vesti.

Ο Λαβρόφ για ανακωχή

Νωρίτερα, το πρακτορείο Reuters ανέφερε ότι η Ουκρανία ζήτησε από τη Ρωσία να σταματήσουν οι εκατέρωθεν επιθέσεις σε πολιτικούς στόχους στη Μαύρη Θάλασσα. Ομως μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ανακοινώσεις για αυτή τη συγκεκριμένη διαπραγμάτευση την οποία προσπαθεί να προωθήσει η Τουρκία ειδικά για τα εμπορικά πλοία στη Μαύρη Θάλασσα και από τα λεγόμενα του Λαβρόφ τεκμαίρεται ότι αν δεν σταματήσει η Ουκρανία να πλήττει πλοία της, τότε δεν θα σταματήσει ούτε εκείνη. Επιπλέον ανακοινώθηκε ότι έδωσε ο Ρώσος πρόεδρος εντολή να δομηθεί υπηρεσία ειδικά για την προστασία των πλοίων ρωσικών συμφερόντων, χωρίς να είναι σαφές όμως τι θα σημαίνει αυτό.

Ο Λαβρόφ ξεκαθάρισε παράλληλα ότι αποκλείεται να υπάρξει ανακωχή στην Ουκρανία:

«Αν σταματούσαμε ξαφνικά τώρα στη γραμμή επαφής, στην ουσία θα επιτρέπαμε να διαγραφεί ο άθλος των παππούδων και των προπάππων μας, οι οποίοι νίκησαν τον ναζισμό. Αυτό είναι αδύνατον να εξεταστεί ως πρόταση», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Λαβρόφ στο Vesti, προσθέτοντας ότι «η  κατάπαυση εχθροπραξιών θα επιτευχθεί μόνον με μια μακροπρόθεσμη, αξιόπιστη και βιώσιμη διευθέτηση».

«Ο πρόεδρος Πούτιν είναι έτοιμος να υποδεχτεί ξανά τον (Στιβ) Γουίτκοφ και τον (Τζάρεντ) Κούσνερ, αλλά το τι θα κομίσουν είναι άλλο θέμα», τόνισε για τους δυο Αμερικανούς διαμεσολαβητές ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών. (Η φωτογραφία είναι από την προ μηνός επίσκεψη του Χακάν Φιντάν στο Κίεβο)

Στο μέτωπο

Εν τω μεταξύ το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι έπληξε το ουκρανικό λιμάνι Ιζμαήλ. Σύμφωνα με το υπουργείο, το λιμάνι αυτό χρησιμοποιείται για να φορτώνονται, να αποθηκεύονται και να μεταφέρονται στρατιωτικά φορτία και καύσιμα για τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις.

Η Ρωσία έπληξε επίσης δύο ρυμουλκά στα ανοικτά της ακτής του Νικολάιφ, για τα οποία είπε ότι χρησίμευαν για να συνοδεύουν φορτηγά πλοία σε ουκρανικά λιμάνια. Επιπλέον, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν τον οικισμό Νοβονικολάιφκα στην ουκρανική περιφέρεια του Ντονέτσκ και χθες είχε ανακοινώσει ότι οι Ρώσοι ελέγχουν άλλο ένα χωριό στην ίδια περιοχή.

Από το 2018 άρχισαν οι οικοδομικές εργασίες στη θέση Α3 στο Εθνικό Πάρκο Σχοινιά Μαραθώνα, που από το 2000 με Προεδρικό Διάταγμα συστήθηκε και προστατεύεται, για την ανοικοδόμηση ενός συγκροτήματος (resort) από 13 μικρές αυθαίρετες πολυτελείς βίλες ( bungalows), το οποίο ολοκληρώθηκαν το 2023 και που προκάλεσε έντονες διαμαρτυρίες περιβαλλοντολογικών οργανώσεων και κατοίκων.

Η προστασία των.. αυθαιρέτων

Παρά τις αλλεπάλληλες αυτοψίες και διοικητικές ενέργειες, τα τελευταία χρόνια οι βίλες εξακολουθούν να βρίσκονται στη θέση τους εντός της προστατευόμενης ζώνης Natura δίπλα στη θάλασσα στα 30 μέτρα εντός του από κουκουναριές πευκοδάσους και μέσω πλατφόρμας Airbnb νοικιάζονται 300 ευρώ τη βραδιά σε σημείο, που οι κάτοικοι της περιοχής ακόμα μέλη του δήμου Μαραθώνα και περιβαλλοντικές οργανώσεις δίκαια διαμαρτύρονται, γιατί εκ του αποτελέσματος πιστεύουν ότι τον συγκεκριμένο επιχειρηματία δεν τον κουνάει κανείς και ότι το κράτος είναι ανίσχυρο να προστατεύσει το περιβάλλον.

Προκύπτουν όμως ευθύνες της Πολιτείας από πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων της, γιατί το 2019 τα καταλύματα ηλεκτροδοτήθηκαν και το 2020 το συγκρότημα εντάχθηκε σε πρόγραμμα ενεργειακής αναβάθμισης, προφανώς επειδή τα αρμόδια όργανα δεν ελέγξανε αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις λειτουργίας του, ούτε υπάρχει συνεργασία μεταξύ υπηρεσιών -και ούτε ποτέ αναζητήθηκαν ευθύνες.

Οι εργασίες ανέγερσης σε μη επιτρεπόμενο χώρο καταγράφηκαν από κλιμάκια του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΟΦΥΠΕΚΑ), που ενημέρωσε τις αρμόδιες αρχές. Κατόπιν αυτοψίας η Πολεοδομία Μαραθώνα βεβαίωσε τις παραβάσεις, χαρακτήρισε τις κατασκευές αυθαίρετες και επέβαλε χρηματικό πρόστιμο.

Στη συνέχεια εκδόθηκε πρωτόκολλο κατεδάφισης αυθαιρέτων και δόθηκε εντολή στο Δασαρχείο Καπανδριτίου για την απομάκρυνση των αυθαιρέτων κατασκευών, αλλά δεν εκτελέστηκε. Στην υπόθεση αναμίχθηκε και η Εθνική Αρχή Διαφάνειας (ΕΑΔ), που παρακολουθεί την τήρηση των διαδικασιών. Τέλος, τον Ιούλιο του 2025 ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών διέταξε κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση για τη διαπίστωση τέλεσης ποινικών αδικημάτων από τον επιχειρηματία, της οποίας δεν έγινε γνωστό το πόρισμα λόγω της εσωστρέφειας με την οποία λειτουργεί η δικαιοσύνη. Έτσι δεν έγινε γνωστό εάν διαπράχθηκαν ποινικά αδικήματα.

Ο κόσμος το’ χει τούμπανο…

Λέγεται ότι ο επιχειρηματίας χρησιμοποιεί τις προβλεπόμενες δικαστικές διαδικασίες και καθυστερεί την εκτέλεση του πρωτοκόλλου αποβολής και κατεδάφισης των αυθαίρετων κατασκευών, ενώ εν τω μεταξύ εκμισθώνει το αυθαίρετο συγκρότημα με βραχυχρόνιες μισθώσεις και κερδίζει σημαντικά ποσά.

Δεν γνωρίζω τις δικαστικές αποφάσεις που αναστέλλουν την εκτέλεση του πρωτοκόλλου κατεδάφισης, πιστεύω όμως ότι τα δικαστήρια πρέπει να είναι ιδιαιτέρως φειδωλά στη χορήγηση αναστολών εκτέλεσης όταν η προσφυγή είναι αβάσιμη, όπως στη προκειμένη περίπτωση, καθώς δεν είναι δυνατή η νομιμοποίηση των αυθαιρέτων βάση του ν.4995/2017.

Η παραπάνω υπόθεση τυγχάνει επί σειράς ετών ευρύτατης δημοσιότητας από τα ΜΜΕ με τις συνεχείς διαμαρτυρίες των περιβαλλοντικών οργανώσεων και των κατοίκων και πολύ δυσμενών σχολίων για την ανικανότητα του κράτους να προστατεύσει το περιβάλλον από την αυθαίρετη δόμηση ιδιαίτερα στις περιοχές Natura, όπου απαγορεύεται οποιαδήποτε οικοδομική δραστηριότητα. Για τη προστασία του περιβάλλοντος δεν αρκεί η νομική κάλυψη, αλλά απαιτείται πολιτική βούληση για την εφαρμογή των νόμων, που επιτυγχάνεται μόνο με έλεγχο μετά κυρώσεων για τα όργανα που με οποιοδήποτε πρόσχημα δεν εφαρμόζουν το νόμο.

Πληρώνεται μόνο το 11% των προστίμων

Σύμφωνα με τη κειμένη νομοθεσία μια οικοδομή χαρακτηρίζεται ως αυθαίρετη με την έκδοση από την οικεία Πολεοδομία πρωτοκόλλου, που διατάσσει τη κατεδάφισή της. Μετά τη τελεσιδικία του πρωτοκόλλου διατάσσεται από την οικεία Αποκεντρωμένη Περιφέρεια η κατεδάφιση του αυθαιρέτου με κονδύλια που παρέχει η ίδια.

Στην Αττική εκκρεμούν άνω των 800 τελεσίδικα πρωτόκολλα κατεδάφισης αυθαιρέτων για παραθαλάσσια ακίνητα και άνω των 2.500 για δασικά και στην υπόλοιπη χώρα αρκετές χιλιάδες. Όμως δεν έχει εκτελεστεί κανένα με την ψευδεπίγραφη αιτιολογία ότι δεν υπάρχουν σχετικά κονδύλια ακόμα και για τη κατεδάφιση δύο ορόφων ξενοδοχείου στη περιοχή της Ακρόπολης -για την Ακρόπολη μάλιστα υπάρχει και επιτακτική απόφαση του ΣτΕ για την εξεύρεση κονδυλίων και για την κατεδάφιση.

Διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις (οι δε Αποκεντρωμένες Περιφέρειες είναι κυβερνητικά όργανα), αποφεύγουν για λόγους πολιτικού κόστους την κατεδάφιση των αυθαιρέτων οικοδομών ακόμα και αν προσβάλλουν το περιβάλλον ή αρχαιολογικούς χώρους και προτιμούν την επιβολή χρηματικών προστίμων.

Τα πρόστιμα είναι μη αποτελεσματικά μέσα για την αποτροπή της ανέγερσης αυθαιρέτων οικοδομών: Κανείς δεν φοβάται την επιβολή προστίμου, γιατί αυτό τελικά ρυθμίζεται,χαρίζεται ή παραγράφεται. Απόδειξη αποτελεί το ότι εκ των 115 δισεκατομμυρίων βεβαιωθέντων προς είσπραξη στο Δημόσιο Ταμείο από διάφορες αιτίες κυρίως προστίμων, μόνο το 11% έχει πληρωθεί.

Το βοηθητικό σκάφος περισυνέλεξε και μετεπιβίβασε στη θαλαμηγό τους 10 επιβαίνοντες -8 τουρίστες και 2 μέλη πληρώματος-, οι οποίοι στη συνέχεια μεταφέρθηκαν από σκάφος του Λιμενικού στη Μαρίνα Βουλιαγμένης. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, όλοι είναι καλά στην υγεία τους. Στην περιοχή επικρατούσαν βόρειοι άνεμοι έντασης 5 μποφόρ. Το τουρκικό καταμαράν άρχισε να βάζει νερά για άγνωστους λόγους και διενεργείται προανάκριση.

Ακολούθως Βυζαντινό οχυρό κι ορμητήριο των Ιωαννιτών ιπποτών. Στα Ορλωφικά κατελήφθη από τον Λάμπρο Κατσώνη κι εκεί υδρεύοντο οι αγωνιστές του 1821 (Σαχτούρης και Κανάρης) σε δεξαμενή από “κουρασάνι”, προτού επιδράμουν στην Αλεξάνδρεια να πυρπολήσουν τον Αιγυπτιακό στόλο. Το 1911 κατελήφθη υπό των Ιταλών στον Λυβικό πόλεμο και στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο από τους ΄Αγγλους που μετέφεραν τον Ελληνικό πληθυσμό στην Αυστραλία να τον διασώσουν από την Λούφταβαφε. Σήμερα πολλοί επιστρέφουν με τα παιδιά τους. 

Η Ρώ απεδόθη μαζί με την νήσο Στρογγύλη (*) στην Ελλάδα με την συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων στην οποία απείχε η γείτων χώρα ως απόλεμος. Ο Κώστας Σημίτης αρνήθηκε την ένωση της Ελληνικής ΑΟΖ με την Κυπριακή που προσέφερε ο Τάσσος Παπαδόπουλος.

Τα δικαιώματα της Ελλάδας και η Κυρά της Ρω

Η  Ελληνική πολιτεία ασκεί τα δικαιώματα της στο νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελλορίζου που στηρίζονται στο διεθνές δίκαιο και στα Ελληνικά όπλα. Τι το φυσικότερο; Η Ελλάς τιμά μια ηρωΐδα που προστάτευε την σημερινή Ευρωπαϊκή κυριαρχία που καλύπτει ΑΟΖ 40.000 τετρ. χιλιομέτρων!

Ποιοι είναι οι γείτονες που φωνάζουν, “να φοβηθεί ο νοικοκύρης”;

(*) Η νήσος Στρογγύλη (*)είναι μαζί με την Γαύδο δύο μεγάλης στρατηγικής σημασίας νησιά, η πρώτη στη θάλασσα της Λυκίας, η δεύτερη στο Λυβικό  πέλαγος. Τα μάτια σας δεκατέσσαρα. Υπάρχουν και στρατοδικεία. 

Ο ποταμός πηγάζει από το Μαυροβούνιο και εν συνεχεία διαρρέει τη νότια Σερβία (εκεί όπου θα μπορούσε θεωρητικά να κάνει την εκτροπή ο Βούτσιτς) και εισρέει στο Κοσσυφοπέδιο. Πρίστινα και Τίρανα αντέδρασαν έντονα σε επίπεδο πρωθυπουργών και υπουργείων Εξωτερικών, επειδή ο ποταμός αυτός ενδεχομένως να υπόκειται στις σχετικές διεθνείς πρακτικές των διασυνοριακών μη θαλασσίων υδάτων.

Όμως είναι ουσιαστικής σημασίας η τροφοδοσία που εξασφαλίζει στην δεξαμενή-τεχνητή λίμνη του Γκαζίβοντα (Ουϊμάν κατά την αλβανική εκδοχή), στην Μιτρόβιτσα. Τα αποθέματα του Γκαζίβοντα είναι κρίσιμης αξίας για τη λειτουργία των θερμοηλεκτρικών σταθμών λιγνίτη στο Κόσσοβο, όπως και για την εξασφάλιση πόσιμου νερού και πόρων ύδρευσης των καλλιεργειών σε μεγάλες γεωγραφικές περιοχές του Βόρειου Κοσσόβου.

Κατεδάφιση σερβικών σπιτιών κοντά στον Ίμπαρ

Επί του συγκεκριμένου μεγάλου ταμιευτήρα ερίζουν η Σερβία και οι αρχές της Πρίστινα, συν τις αντιδράσεις των γηγενών Σέρβων στην αυτονομημένη περιοχή που ζουν υπό την κυριαρχία των Αλβανών. Η κυβέρνηση του Άλμπιν Κούρτι, όπως και πέρυσι έτσι και φέτος, προέβη σε πράξεις επίδειξης ισχύος και επιβεβαίωσης της κυριαρχίας της επί του συνόλου της περιοχής. Τις προηγούμενες εβδομάδες κατεδάφισε οικίες και επιχειρήσεις Σέρβων γύρω από την τεχνητή λίμνη.

Σύμφωνα με δήλωση του Σέρβου υπουργού Εξωτερικών Τζούριτς, «η δήλωση του Σέρβου Προέδρου ότι μελετούν την ιδέα τεχνητής εκτροπής του Ίμπαρ αποτελεί απάντηση στις αυθαιρεσίες του Κούρτι ως προς τα περιουσιακά δικαιώματα και τις ιδιοκτησίες των Σέρβων της περιοχής».

Με αφορμή τις ανωτέρω εξελίξεις ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα, που όπως και οι αρχές της Πρίστινα βρέθηκαν σε δύσκολη θέση με τις δηλώσεις Ζελένσκι περί Κοσσόβου (καθώς τον είχαν στηρίξει αφειδώς και όχι μόνο ρητορικά, μετά την έναρξη του πολέμου) βρήκε την ευκαιρία “αποκατάστασης”. Σημειωτέον, ο Ίμπαρ, αν και έχει διακρατική σημασία, δεν αφορά το έδαφος της Αλβανίας, αφού δεν διέρχεται από αυτήν.

Ωστόσο ο Αλβανός πρωθυπουργός έδωσε στη δημοσιότητα εκτενή δήλωση, η οποία αναφέρεται σε ευρύτερα ζητήματα, πέραν της υπόθεσης των ροών του ποταμού Ίμπαρ. Προκλητικά ανέφερε με στόμφο ότι «η Σερβία πρέπει να ξεχάσει το Κόσσοβο». Ο Σέρβος πρόεδρος του απάντησε ότι αδυνατεί να καταλάβει «ποια σχέση έχει η Αλβανία με τον ποταμό  Ίμπαρ;», καθώς το υπουργείο Εξωτερικών του Βελιγραδίου είχε κάνει αναφορά περί αθέμιτης ανάμειξης των Τιράνων σε εσωτερικές του υποθέσεις.

Αποχωρεί η KFOR από κρίσιμα σημεία

Παράλληλα, η διεθνής δύναμη στο Κόσσοβο-KFOR προέβη στην αποχώρηση από ουσιαστικά σημεία φύλαξης – είχε δηλώσει προ εβδομάδων ότι πρόκειται να περιορίσει την παρουσία και τον αριθμό των ανδρών της. Εν προκειμένω αποχώρησε από την Γέφυρα επί του Ίμπαρ που χωρίζει την Βόρεια Μητρόβιτσα (κατά πλειοψηφία Σέρβοι) από τη Νότια (αλβανοκρατούμενη) καθώς και από την Ιερά Μονή του Ντέτσανι. Τα σημεία αυτά ανατέθηκαν στις δυνάμεις και την αρμοδιότητα της Αστυνομίας του Κοσσόβου.

Να αναφέρουμε ότι πρόσφατα σε Ορθόδοξους ναούς των Σέρβων της περιοχής του Κοσσυφοπεδίου εμφανίστηκαν στα κιγκλιδώματα περίφραξης αλβανικές σημαίες και ακόμη πιο προκλητικά εμβλήματα και λάβαρα του ΟυΤσε Κα (UCK). Στην περιοχή (και συνοδεία του Μητροπολίτη Ράσκο-Πρίζρενης κ. Θεοδοσίου) περιοδεύει μάλιστα Αμερικανίδα Γερουσιαστής, ακριβώς για να διαπιστώσει τις συνθήκες ασφαλείας για την σερβική μειονότητα και ειδικά το καθεστώς της κληρονομιάς του Πατριαρχείου του Βελιγραδίου επί ναών και μονών ιστορικής σημασίας. Προ ημερών είχε επίσης περιοδεύσει και Αμερικανός πάστορας – ειδικός σύμβουλος του προέδρου Τραμπ επί θρησκευτικών ζητημάτων κι ελευθεριών πίστεως.

Η αναθέρμανση του Βαλκανικού σταυρόλεξου

Μπορεί αυτά να μοιάζουν με τις συνήθεις αψιμαχίες των Βαλκάνιων ηγετών. Πλην όμως, τοποθετούμενα σε σχεδιασμούς ευρύτερης σημασίας, προσλαμβάνουν άλλη διάσταση. Εν προκειμένω, έχουν διαρρεύσει εικασίες περί ταυτόχρονης ένταξης της Ουκρανίας στις δυτικές στρατιωτικές δομές ασφαλείας (ΝΑΤΟ) παράλληλα με το Κόσσοβο και την Μολδαβία.

Ανταποκρινόμενες σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, οι Βρυξέλλες θα προχωρούσαν σε διαδικασίες διεύρυνσης με κράτη των Δυτικών Βαλκανίων και των πρώην δημοκρατιών της ΕΣΣΔ – Ουκρανίας, Μολδαβίας, Γεωργίας, Αρμενίας – τα οποία όμως θα είχαν περιορισμένα δικαιώματα, ειδικά σε ό,τι αφορά πολιτικές αποφάσεις της Ένωσης. Παραδόξως (;) με κοινή επιστολή στην FAZ στα τέλη της άνοιξης τη θέση αυτή – δηλαδή περί μελών δύο ταχυτήτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση – είχαν προωθήσει ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Ράμα και ο πρόεδρος της Σερβίας Βούτσιτς.

Έχει σημασία να αναφερθεί ωστόσο η τοποθέτηση της Μόσχας επί των εξελίξεων. Το Κρεμλίνο, εάν κρίνει κανείς από την ειδησιογραφία της ΡΙΑ Νόβοστι, δεν έδειξε ενοχλημένο από την επίσκεψη του Ουκρανού προέδρου στο Βελιγράδι. Εστίασε κυρίως σε δύο δηλώσεις του Σέρβου οικοδεσπότη Βούτσιτς, ότι η Δύση δεν πρέπει να επιδιώξει την στρατηγική ήττα της Ρωσίας – η οποία είναι πυρηνική δύναμη – και ότι επίσης δεν πρόκειται να υποχωρήσει στη θέση μη επιβολής κυρώσεων, όπως απαιτεί η ΕΕ έναντι της Μόσχας.

Εστιάζουν ειδικά σε οπτικό υλικό που φαίνεται ο Βούτσιτς τρομοκρατημένο, όταν Γερμανός δημοσιογράφος (προσθέτουν ότι ο δημοσιογράφος είναι απόγονος στρατηγού της Βέρμαχτ) ρωτά τον Ουκρανό πρόεδρο «τι βοήθεια αναμένει επιπλέον από τη Δύση για να δολοφονούν περισσότερους Ρώσους!».

Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών, μέσω του επικεφαλής της Διεύθυνσης Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, υπογραμμίζει την θέση του «περί σεβασμού στο Ψήφισμα 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που αποτελεί το θεμέλιο λίθο της ειρήνης στη Βαλκανική και ως εκ τούτου σχεδιασμοί δια της τριμερούς Ζάγκρεμπ-Τίρανα-Πρίστινα, στρατιωτικής συμμαχίας έμμεσης συμπερίληψης του Κοσσόβου στις δομές του ΝΑΤΟ, αποτελούν πρόκληση που δεν θα μείνει αναπάντητη».

Περιττό να σχολιαστεί ότι η Μόσχα κάνει διττή ανάγνωση των εξελίξεων στην πρώην γιουγκοσλαβική περιφέρεια του Κοσσυφοπεδίου: Αφενός θεωρεί την περίπτωση ως δικαιολογία και για την από πλευράς της προσάρτηση της Κριμαίας, αφετέρου όμως επικαλείται ότι κατά την διαδικασία ανακήρυξης ανεξάρτητου κράτους, που απαιτεί διεθνή αναγνώριση, έχουν παραβιαστεί οι αρχές του διεθνούς δικαίου και ειδικά το Ψήφισμα 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας.