Ωστόσο, ο πρόεδρος Ερντογάν βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στην επίτευξη του στόχου του. Γιατί, σε αντίθεση με το πολύ πρόσφατο παρελθόν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, τάσσεται για πρώτη φορά ευθέως υπέρ της προαπαιτούμενης άρσης των κυρώσεων CAATSA, που ο ίδιος είχε προωθήσει τον Ιούλιο του 2017 και μπλόκαραν, νομοθετικά, την πώληση.

Ταυτόχρονα, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου επιβεβαίωσε, επίσης για πρώτη φορά, ότι συνεχίζονται οι επαφές για την άρση του κύριου εμποδίου, δια της παραχώρησης των τουρκικών S-400 σε τρίτη χώρα, με τη σύμφωνη γνώμη της κατασκευάστριας Rosoboronexport/Rostec, όπως προέβλεπε η σχετική σύμβαση Μόσχας-Άγκυρας.

Σε κάθε περίπτωση, ό,τι και όποτε κι αν συμβεί, η υπόθεση έχει πάρει αρνητική τροπή για τα ελληνικά συμφέροντα. Η κυβέρνηση, παρά τις μεγαλοστομίες περί σημαντικής επιρροής και παρεμβατικής ισχύος του πρωθυπουργού, αγνοήθηκε πλήρως. Ενδεχομένως, και άλλες ελληνικές κυβερνήσεις να μην είχαν μακροπρόθεσμη δυνατότητα παρέμβασης, όταν οι ΗΠΑ και η Ρωσία, για διαφορετικούς λόγους η καθεμία, επιθυμούν να διευκολύνουν την Τουρκία.

F-35: Ο βασιλιάς είναι γυμνός… 

Πάντως, οι περισσότερες προηγούμενες κυβερνήσεις δεν θα αδρανούσαν και, σίγουρα, δεν θα έχτιζαν ανάλογους σαθρούς μύθους περί διεθνούς απήχησης των αντίστοιχων πρωθυπουργών τους. Τα διαδραματισθέντα στην προ εβδομάδος σύνοδο του ΝΑΤΟ απέδειξαν πως ο βασιλιάς του Μαξίμου είναι γυμνός.

Μέσα σε μία μόνο ημέρα, ο Μητσοτάκης έβλεπε άφωνος τα αμερικανικά F-35 να “πετούν” πολιτικά προς την Άγκυρα, τη Βρετανία να υπογράφει στρατηγική συμφωνία με την Τουρκία, τη Γαλλία να ανακοινώνει πως θα πωλήσει αντιαεροπορικά συστήματα στη γειτονική χώρα και τον Γενικό Γραμματέα  της Συμμαχίας να απονέμει στην Ερντογάν εύσημα παντός είδους.

Επιπλέον, τα εξής τρία στοιχεία συμπληρώνουν την αρνητική εικόνα: Πρώτον, από τις αρχές του 2025, η Αθήνα επαναπαύθηκε ότι η προμήθεια των τουρκικών F-35 θα μπλοκάρεται εσαεί από το Ισραήλ που, δικαίως, επεσήμαινε στην Ουάσιγκτον ότι η παραχώρησή τους θα οδηγήσει σε ανατροπή της ισορροπίας δυνάμεων στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη περιοχή.

Ορισμένες απόρρητες πληροφορίες για τα συζητηθέντα στην πρώτη επίσημη συνάντηση Τραμπ-Νετανιάχου, το Φεβρουάριο του 2025, προκάλεσαν ενθουσιασμό στον Μητσοτάκη και τον υπουργό Εξωτερικών, Γιώργο Γεραπετρίτη. Πίστεψαν ότι το πρόβλημα θα λυνόταν από το ισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ και ότι το Μαξίμου θα μπορούσε να το παρουσιάσει σαν δική του επιτυχία στην ελληνική κοινή γνώμη. Στη συνέχεια, αρκετές πρωτοβουλίες του Ισραηλινού πρεσβευτή στην Ουάσιγκτον, Μάικλ Λάιτερ, αξιολογήθηκαν ως ενισχυτικές της εν Αθήναις αισιοδοξίας.

Η συνάντηση Γεραπετρίτη-Ρούμπιο

Δεύτερον, στις 25 Ιουνίου 2025, ο κ. Γεραπετρίτης συναντήθηκε με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, στη Χάγη. Σύμφωνα με πηγές και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ο Γεραπετρίτης πρόβαλε το (ορθό) επιχείρημα ότι, όσο διαρκούν το casus belli κατά της Ελλάδος και οι έντονες ανησυχίες του Ισραήλ, η αποδέσμευση των F-35 δεν θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή.

Ωστόσο, κατά τις ίδιες πηγές, ο Ρούμπιο προανήγγειλε ότι ο Λευκός Οίκος θα έθετε αυτοβούλως το ζήτημα στο Κογκρέσο, όπως, δηλαδή, τώρα δημόσια προκύπτει από τις δηλώσεις Τραμπ για τις CAATSA. Ο Ρούμπιο αποκάλυψε, μάλιστα, ότι ούτε ο Αμερικανός Πρόεδρος, ούτε και ο ίδιος συμμερίζονται το επιχείρημα περί διατάραξης της ισχύος μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας και δεν δεσμεύονται από ανάλογες εκτιμήσεις.

Επομένως, η ελληνική κυβέρνηση γνώριζε, εδώ και 13 μήνες, πως ο Λευκός Οίκος και το Στέητ Ντηπάρτμεντ, όχι μόνον είχαν τη σκέψη ή πρόθεση, αλλά και ότι είχαν ήδη λάβει, επί της αρχής, την απόφαση να προχωρήσει το πρόγραμμα των τουρκικών F-35. Προφανώς, δεν “ξέφυγαν” όλα αυτά από τον Ρούμπιο τυχαία ή επειδή, στο πρόσωπο του κ. Γεραπετρίτη, αντίκρυσε την ελληνική έκδοση ενός Κίσινγκερ ή Μπρεζίνσκι. Έκτοτε, οι κύριοι Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης παρέμειναν άπρακτοι. Αν σήμερα η κυβέρνηση αποφάσιζε να διαμαρτυρηθεί στην Ουάσιγκτον, η απάντηση θα ήταν «σας το είχαμε πει από πέρυσι, γιατί αντιδράτε τώρα»;

Τρίτον, η ελληνική πλευρά έχει υποεκτιμήσει – ή και αγνοεί πλήρως – ότι η Τουρκία επικαλείται στους υποστηρικτές της (στο Κογκρέσο και αλλού), το επιχείρημα ότι χρειάζεται τα F-35 και για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ. Υποστηρίζει ότι, αν τα αποκτήσει, θα τα διαθέτει μετά το 2030 σε συμμαχική ετοιμότητα ως αεροσκάφη «διπλού ρόλου» (“DCA” – για συμβατικές αποστολές με δυνατότητα διαμόρφωσης και για αποστολές πυρηνικής αποτροπής). Συμπτωματικά ή όχι, η τουρκική προσφορά για αεροσκάφη DCA διατυπώθηκε σχεδόν ταυτόχρονα με τα λεχθέντα από τον Ρούμπιο στον Γεραπετρίτη πέρυσι.

Τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα

Όμως, μετά τα λάθη και τις παραλείψεις, το ζητούμενο είναι τι μπορεί τώρα να πράξει η Ελλάδα για τη διατήρηση της -αποτρεπτικής- αεροπορικής υπεροχής της. Τα πρώτα δείγματα γραφής του Μαξίμου είναι απογοητευτικά. Ακούγονται διαρροές ότι «ακόμα κερδίζουμε», γιατί η Ελλάδα θα παραλάβει τα δικά της 20 F-35 νωρίτερα από τα έξι τουρκικά, το 2029-30.

Σαν να μην αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση πως η αποδέσμευση των F-35 στην Τουρκία, μαζί με τον υπαρκτό κίνδυνο και των μόνον έξι, μεταφράζεται στη σταδιακή παραγωγή των υπόλοιπων 94 και σε στρατηγική πρόκληση για την Ελλάδα τα επόμενα 30 ή και 40 χρόνια. Όπως και στα περισσότερα θέματα, ο πρωθυπουργός δείχνει να ενδιαφέρεται μόνον για το τι θα λέει στην προσεχή προεκλογική εκστρατεία. Σαν ο εθνικός χρόνος να σταματά εκεί.

Αντίθετα, το πρόβλημα ξεπερνά τον επόμενο εκλογικό κύκλο, απαιτώντας αναθεώρηση σχεδιασμού. Ενώπιον των πολλών προγραμμάτων της Τουρκίας (“εθνικό” αεροσκάφος KAAΝ, προμήθεια Eurofighter από το Ηνωμένο Βασίλειο, το Κατάρ ή το Ομάν, σκέψεις για F-16 Block 70 και αναβίωση του προγράμματος F-35), η Ελλάδα – αναγκαστικά και με τεράστιο οικονομικό βάρος – θα απαιτηθεί να λάβει δύσκολες αποφάσεις.

Μαζί με τα διαρκώς προβαλλόμενα (και χρησιμότατα) προγράμματα drones, θα χρειαστεί να εξετάσει την ενεργοποίηση του δικαιώματος προαίρεσης (“οψιόν”) αγοράς επιπλέον αριθμού F-35 (η παραγγελία των πρώτων 20 κόστισε $ 3,54 δισ.) και πρόσθετων Rafale (τα σημερινά 24 τιμολογήθηκαν € 3,44 δις συν € 600 εκατ. για πρόσθετο οπλισμό).

Τα νούμερα είναι πολύ μεγάλα. Και, σίγουρα, η κυβέρνηση δεν δικαιούται να λάβει αποφάσεις, τόσο υψηλού κόστους, εν μέσω προεκλογικής περιόδου. Εκ των πραγμάτων, η επομένη ημέρα των εκλογών θα απαιτήσει απαντήσεις ως προς το αν, πότε και πώς θα εξασφαλιστούν τα απαραίτητα κονδύλια.

Στο σκεφτικό της απόφασης (ΜΠΑ 2937/2026) αναφέρεται ότι «στις μεταξύ των συνιδιοκτητών σχέσεις ο κανονισμός επέχει ισχύ νόμου». Η αιτούσα στην αγωγή της αναφέρει ότι η εναγόμενη εταιρία «κατά παράβαση του κανονισμού, προέβη, κατά το θέρος του 2025 σε καταχώριση του ακινήτου της σε ιστοσελίδα του διαδικτύου κι έκτοτε το εκμεταλλεύεται ως τουριστικό κατάλυμα με το σύστημα της βραχυχρόνιας μίσθωσης (Airbnb). Οι πελάτες σε καθημερινή βάση οχλαγωγούν τόσο κατά την παραμονή στο διαμέρισμα όπου διαμένουν, όσο και στους κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής».

Η ίδια αναφέρει και την παράμετρο της ασυνήθους φθοράς που προκαλείται από την υπερεντατική χρήση των κοινόχρηστων χώρων, εγείροντας και ζητήματα ασφάλειας, «με την άκριτη είσοδο τρίτων προσώπων, διαταράσσοντας την ομαλή διαμονή των ενοίκων στις ιδιόκτητες κατοικίες τους».

Η απόφαση

Το δικαστήριο αναφέρει ότι «στον κανονισμό δεν αναφέρεται ρητά η απαγόρευση χρήσης των οριζόντιων ιδιοκτησιών για βραχυχρόνιες μισθώσεις, λόγω αδυναμίας πρόβλεψης των εν λόγω μισθώσεων κατά τον χρόνο κατάρτισής του, αλλά αυτό το κενό θα πρέπει να συμπληρωθεί, λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της καλής πίστης και των χρηστών συναλλακτικών ηθών, ερμηνεύοντας την εικαζόμενη βούληση των συμβαλλόμενων μερών, εάν γνώριζαν τη δυνατότητα τέτοιας χρήσης των οριζόντιων ιδιοκτησιών κατά τον χρόνο κατάρτισης του κανονισμού».

Η απόφαση δικαιώνει την ενάγουσα και καλεί την εναγόμενη εταιρία «να παύσει και να μην επαναλάβει στο μέλλον την επαγγελματική χρήση της οικοδομής οριζόντιας ιδιοκτησίας με το καθεστώς των βραχυχρόνιων μισθώσεων». Προσθέτει ότι μπορεί να επιβληθεί στην εναγομένη εταιρεία και χρηματική ποινή «για κάθε παράβαση του διατακτικού της παρούσας απόφασης».

Η συγκεκριμένη απόφαση εκδίδεται τη στιγμή που αναμένεται η συνολική ρύθμιση των σχέσεων ιδιοκτησίας, αφού το υπουργείο Δικαιοσύνης έχει αποφασίσει να συστήσει νομοθετική επιτροπή για τον εκσυγχρονισμό του νομικού πλαισίου, που χρονολογείται από μακρινό.Με τον αναμενόμενο νόμο θα πρέπει να ρυθμιστούν συνολικά οι σχέσεις των γειτόνων μέσα στις πολυκατοικίες, ώστε να μη χρειάζεται η προσφυγή στη δικαιοσύνη για κάθε ανακύπτον ζήτημα.

Σύμφωνα με πληροφορίες θα αρκεί η απλή πλειοψηφία του 51% των ιδιοκτητών για να λαμβάνονται αποφάσεις για την πολυκατοικία αλλά θα ρυθμίζεται και ο τρόπος αντιμετώπισης των οφειλομένων κοινοχρήστων.

Εμείς οι Ελλαδικοί, να μην λησμονούμε ότι η χούντα κατέρρευσε λόγω της κυπριακής τραγωδίας και όχι λόγω της εσωτερικής αντιστάσεως. Δεν έριξε την χούντα το Πολυτεχνείο, αντιθέτως αθελήτως ματαίωσε μία έξοδο προς κατευθυνόμενη δημοκρατία. Κατά συνέπεια, κάθε 23 Ιουλίου, πριν συνωθηθούμε στους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου των Αθηνών, να στρέφουμε τον νού στην ακρωτηριασμένη Κύπρο, και να ζητούμε συγχώρεση από τον Θεό και τους αδελφούς Κυπρίους για όσα αφήσαμε να γίνουν. Να θυμόμαστε και να κλίνουμε το γόνυ στους ήρωες της ΕΟΚΑ 1955-1959 που έπεσαν για την Ελευθερία, η οποία όμως δεν ήρθε. Για το ματαιωμένο όνειρο.

Να μην είμαστε εύπιστοι και ευήθεις απέναντι στους ξένους που αγαπούν την Ελλάδα αλλά υποτιμούν τους Έλληνες. Να έχουμε αξιόπιστες υπηρεσίες πληροφοριών, με στελέχη μορφωμένα, ικανά να ξεχωρίζουν την ήρα από το στάρι. Ο αγώνας το καλοκαίρι του 1974 δεν χάθηκε στο πεδίο των πληροφοριών. Χάθηκε στα σκοτεινά δώματα ανικάνων και επιόρκων αξιωματικών που δεν ήθελαν να ακούσουν τις προειδοποιήσεις πατριωτών και πεπειραμένων διπλωματικών, όπως ο αείμνηστος Ευστάθιος Λαγάκος. Εν προκειμένω, ευθύνες αναλογούν και στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, ο οποίος επέδειξε άγνοια κινδύνου απέναντι στη χούντα, παρά τις προειδοποιήσεις.

Τεράστιες οι ευθύνες των ΗΠΑ, προσωπικά του Henry Kissinger, που ανησυχούσε ότι η Κύπρος θα γίνει Κούβα της Μεσογείου και επομένως θα επηρέαζε την ασφάλεια του Ισραήλ. Η Κυπριακή Δημοκρατία, άχρι καιρού ακρωτηριασμένη, επέζησε, και υπό τις δεδομένες συνθήκες μεγαλούργησε. Με την οικονομική αλκή της και την ευρωπαϊκή υπόστασή της έγινε πόλος έλξεως για την φθίνουσα, πιεζόμενη υπό το καθεστώς της Άγκυρας μουσουλμανοκυπριακή κοινότητα

Κύπρος και ΕΕ

Η Κύπρος όμως, αιμάσσουσα, εξυπηρέτησε εμμέσως την προηγηθείσα ένταξη της Ελλάδος στην ΕΟΚ/ΕΕ, καθώς οι Δυτικοευρωπαίοι ήθελαν κάπως να αποζημιώσουν για τις δικές τους αβελτηρίες και με την στάση τους απέναντι στην Αθήνα, να σταθούν φιλικοί απέναντι στο ελληνικό έθνος, ως σύνολο.

Η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ το 2004, χωρίς προηγούμενη επίλυση του προβλήματος εισβολής-κατοχής, υπήρξε ιστορική επιτυχία της ελληνικής διπλωματίας, αλλά και της κυβέρνησης της Λευκωσίας. Ιστορικά δικαιωμένη επίσης είναι η καταψήφιση τον Απρίλιο 2004 του Σχεδίου Ανάν, με όλες τις επί μέρους παρατηρήσεις που κανείς δύναται να κάνει. Οι υποχρεώσεις των Αθηνών δεν τελείωσαν τότε, όπως κάποιοι διετείνοντο.

Ούτε εφεξής μπορεί η Κύπρος, μόνη, να αναζητεί το ευρωπαϊκό πεπρωμένο της, στην γεωγραφική και πολιτική δυστοπία η οποία την περιβάλλει από βορρά και από ανατολάς. Εμείς παραμένουμε εγγυήτρια δύναμη βάσει των ιδρυτικών συνθηκών της Κυπριακής Δημοκρατίας και καθώς έχουμε λόγο για το σύστημα εγγυήσεων και την παραμονή ξένων στρατευμάτων, δεν μπορούμε να αγνοούμε τις ευθύνες και υποχρεώσεις μας.

Κυπριακό: Η νέα πρωτοβουλία του ΟΗΕ

Η σε εξέλιξη προσφορά των καλών υπηρεσιών του ΓΓ του ΟΗΕ διά της κας Ολγκίν, υποχρεώνει σε συνολική επανεξέταση του σχεδίου διευθετήσεως, όπως τουλάχιστον αυτό διαρρέεται. Ο διορισμός του Επιτρόπου Raffaele Fitto αποτελεί σαφή ένδειξη του ενδιαφέροντος των Βρυξελλών για πρόοδο στο Κυπριακό, ενδιαφέροντος που είναι πάντως στενά συνδεδεμένο με την αναθέρμανση των οικονομικών κυρίως σχέσεων ΕΕ-Τουρκίας (ανακαίνιση της Τελωνειακής Ενώσεως, εξυπηρετήσεις στις διατραπεζικές συναλλαγές κλπ). Τα σημεία δείχνουν προθέσεις για διαδικασία επείγοντος.

Κατ αρχάς πρέπει έπαινος στην κυπριακή κυβέρνηση που επί μακρόν, σε ό,τι την αφορά, ετήρησε και προφύλαξε την εμπιστευτικότητα της διαμεσολάβησης. Η συνέχεια όμως απαιτεί ιδιαίτερη περίσκεψη. Το πλαίσιο της «αποκεντρωμένης ομοσπονδίας» το οποίο προάγεται, πέραν επωνυμίας και τίτλου, θα είναι λειτουργικό, άρα βιώσιμο; Θα προνοείται η επιστροφή επαρκούς ποσοστού εδάφους στους Ελληνοκυπρίους στις πεδιάδες της Μεσαορίας και της Μόρφου; Πως θα προστατευτεί η διεθνής προσωπικότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, αν τυχόν η νέα σύσταση του κράτους καταρρεύσει; Ποιές θα είναι ακριβώς οι εξουσίες και αρμοδιότητες της κεντρικής κυβέρνησης;

Απαιτείται ακόμη και στο πλαίσιο αποκεντρωμένης οικονομίας η λειτουργία μιας και μόνης Κεντρικής Τράπεζας, μιας και μόνης υπηρεσίας ελέγχου των εισόδων, αεροπορικών και θαλασσίων, στο κράτος, μία ενεργειακή πολιτική, μία αλιευτική πολιτική υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενιαία υπηρεσία αρχαιοτήτων; Θα περιέρχεται η «αρμοδιότης των αρμοδιοτήτων» (Κompetenzenkompetenz) στο λιτό κεντρικό κράτος; Θα προκύψει σε πρώιμο στάδιο, άρση απαγορεύσεως κατάπλου πλοίων υπό κυπριακή σημαία σε τουρκικά λιμάνια και υπέρπτησης κυπριακών αεροσκαφών από τον εναέριο χώρο της Τουρκίας; Πέραν αυτών, θα έχει κάθε ομόσπονδη πολιτεία την δική της πολιτική έναντι των γειτόνων; Μα είναι αυτό δυνατόν;

Ακόμη, με ποιό χρονοδιάγραμμα θα αποχωρήσουν τα στρατεύματα κατοχής; Πότε θα αναπτυχθούν οι νέοι κυανόκρανοι; Ποιοί θα μετέχουν στην σύνθεση της πολυεθνικής δυνάμεως ΗΕ; Θα είναι τμήμα τους τα αποσπάσματα Ελλάδος – Τουρκίας; Πως θα διαμορφωθεί η νέα εγγυητική συμφωνία; Θα πρόκειται για απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών; Δεν πρέπει να διαφυλαχθεί το «κεκτημένο» του Κραν Μοντανά (2017) σε ό,τι αφορά εγγυήσεις (άρση δικαιώματος μονομερούς επεμβάσεως) και ξένα στρατεύματα; Δεν θα υπάρξει ανασκόπηση του καθεστώτος των βρετανικών βάσεων; Πως το νέο κράτος θα ισορροπήσει μεταξύ μιας βουλιμικής Τουρκίας, Ελλάδος, Ηνωμένου Βασιλείου, Αιγύπτου και Ισραήλ, και πως η δράση του εντός της ΕΕ θα είναι ευάγωγη; Πότε θα τεθεί ο καρπός της νέας διαπραγμάτευσης στην κρίση των Κυπρίων πολιτών;

Ιδού μερικά από το πλήθος ερωτημάτων που εγείρονται για τον ενδιαφερόμενο παρατηρητή. Η Αθήνα, πάντως, οφείλει να εγκύψει στην διαπραγματευτική ύλη αμελλητί, σε αγαστή συνεργασία με την Λευκωσία, όπως το έχει πράξει, τελευταία στο Κραν Μοντανά.

Αυτά επί του παρόντος, καθώς εγγύς είναι η επέτειος της τουρκικής εισβολής και το πένθος βαρύ.

«Ένας αγώνας ποδοσφαίρου είναι. Τελεία και παύλα», είπε. Χθες, στην Ατλάντα προσέθεσε: «Στην εποχή μας είναι, νομίζω, δικαιολογημένο να θυμόμαστε οι Αργεντινοί τους ανθρώπους εκείνους που ήταν εκεί – ιδίως όσους χάσανε αγαπημένα τους πρόσωπα, είναι φυσικό. Αλλά ας μην μπλέκουμε τα πράγματα, παρακαλώ. Σε τι ευθύνονται οι παίκτες; Σε τι ευθύνονται οι άνθρωποι σήμερα;»

Με αυτές τις δηλώσεις, δεδομένων των πρόσφατων βίαιων επεισοδίων μεταξύ υποστηρικτών της Αργεντινής και της Αγγλίας στο Μαϊάμι, επιδιώκεται μια αποκλιμάκωση των εχθροτήτων -όσο μπορεί αυτή να επιτευχθεί- εν όψει του αποψινού ημιτελικού μεταξύ των δύο ομάδων στο γήπεδο της Ατλάντα στις 10μ.μ ώρα Ελλάδας.

Η στάση του Σκαλόνι και το γεγονός ότι τρεις Αργεντινοί της αρχικής ενδεκάδας παίζουν αυτήν τη στιγμή στην Πρέμιερ Λιγκ (και άλλοι έχουν περάσει από αγγλικές ομάδες παλαιότερα) μάλλον θα απαλύνει το κλίμα του αγώνα, αν και στις κερκίδες συνθήματα όπως «Ingleperra», ήτοι «Σκύλα Αγγλία», (αντί για Ingleterra, δηλ. Αγγλετέρα) αναμένεται να δίνουν και να παίρνουν.

Έκλεψα από τους Κλέφτες

Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι εκτός της εξίσωσης και το «χέρι του Θεού», το πρώτο γκολ του Μαραντόνα εναντίον της Αγγλίας στο Μουντιάλ του 1986 και συνετέλεσε στον αποκλεισμό της τελευταίας στους προημιτελικούς. Όταν αργότερα ο Μαραντόνα παραδέχθηκε ότι έβαλε το γκολ με το χέρι του, είπε ότι το βίωσε σαν συμβολική εκδίκηση για την ήττα της Αργεντινής στα Φώκλαντς και ότι «ήταν σαν να κλέβω από τους κλέφτες».

Πώς όμως έφτασαν στα Φώκλαντς για τους Άγγλους, ή Ιslas Malvinas για την Αργεντινή, να κατοικούν σήμερα περίπου 3.600 άτομα βρετανικής υπηκοότητας και να έχουν σκοτωθεί πάνω από χίλιοι άνθρωποι για την κυριαρχία σε αυτά; Τα νησιά βρέθηκαν βαφτισμένα με το όνομα ενός Άγγλου τυχοδιώχτη ο οποίος μάλιστα πέθανε στη φυλακή κατηγορούμενος για κατάχρηση εις βάρος του δημοσίου. Επρόκειτο για τον Άντονι Κέρι, ο οποίος είχε κάνε καριέρα στο ναυτικό και υπήρξε μάλιστα και ταμίας του Ναυτικού. Για τις υπηρεσίες του τον έχρισαν υποκόμη του Φώκλαντ (περιοχή της Σκοτίας, παρότι Άγγλος ο Κέρι).

Κυνήγι θησαυρού… απέφερε τα Φώκλαντ

Ο υποκόμης αν και δεν ήταν ιδιαίτερα εύπορος, παντρεύτηκε μια πολύ πλούσια συμπατριώτισσά του και με την προίκα που πήρε, συνέστησε εταιρεία που χρηματοδοτούσε την αναζήτηση ναυαγίων με θησαυρούς, αλλά φαίνεται οτι “τσόνταρε” στα έξοδα και με λεφτά του δημοσίου. Σε ένα τέτοιο ταξίδι λοιπόν, το 1690, ο καπετάνιος (που σημειωτέον δεν βρήκε το ισπανικό καράβι με το χρυσάφι που έψαχνε στο κυνήγι θησαυρού) “έπεσε πάνω” στις νήσους Μαλβίνας και τις βάφτισε Φώκλαντ για να ευνοήσει τον χρηματοδότη του.

Εν συνεχεία πάντως, πίσω στην πατρίδα (καπετάνιου και χρηματοδότη), ξέσπασε το σκάνδαλο με τις καταχρήσεις και ο υποκόμης χρεοκόπησε. Σε ηλικία 38 ετών αρρώστησε από ευλογιά στα κάτεργα και πέθανε προτού δικαστεί, αλλά το όνομά του τελικά έμεινε… Οι Άγγλοι δεν ίδρυσαν τότε στα νησιά οικισμό, κάτι που έκαναν εκατό χρόνια αργότερα οι Γάλλοι στο ανατολικό τμήμα του πιο μεγάλου νησιού, αδιαφορώντας για τα άλλα 700 νησάκια (!). ΟΙ Αγγλοι αντέδρασαν αμέσως και έχτισαν οικισμό στα δυτικά.

Λίγο αργότερα οι Γάλλοι πούλησαν τα δικαιώματά τους στην Ισπανία (1767) και οι Ισπανοί έστειλαν στρατό που συγκρούσθηκε με τον βρετανικό που βρίσκονταν εκεί σε μικρό αριθμό. Οι Βρετανοί τότε παραδόθηκαν γιατί ήταν μόλις 70 άνδρες ενώ οι Ισπανοί είχαν στείλει στα Φώκλαντ πέντε φρεγάτες. Εν συνεχεία οι Βρετανοί αποχώρησαν υποστηρίζοντας όμως ότι διατηρούν “αξιώσεις κυριαρχίας”. Το 1811, λόγω των πολέμων ανεξαρτησίας στη Λατινική Αμερική, αποχώρησαν και οι Ισπανοί, αφήνοντας τα νησιά έρημα με μόνους κατοίκους λίγους φαλαινοθήρες.

Ο αγώνας της Αργεντινής

Όταν εμείς στην Ελλάδα είχαμε τον ξεσηκωμό του 1821, στην Αργεντινή καταβαλλόταν προσπάθεια για τη σύσταση ανεξάρτητου από την Ισπανία κράτους. Οπότε οι Αργεντινοί έστειλαν πολεμικά πλοία και στα Φώκλαντς, για να διώξουν και από εκεί τους Ισπανούς. Ανέθεσαν εν συνεχεία την “κυβέρνηση” των Φώκλαντς σε έναν Γαλλογερμανό έμπορο, τον Λουις Βερνέτ, που ίδρυσε εκεί ουσιαστικά μια ιδιωτική εμπορική αποικία με άδεια της Αργεντινής, ασχολούμενος με το κυνήγι φώκιας και την κτηνοτροφία.

Το 1831 ανακατεύονται και οι ΗΠΑ, επειδή ο Βερνέτ προχώρησε στην κατάσχεση αμερικανικών αλιευτικών. Οι Αμερικανοί αντέδρασαν στέλνοντας πολεμικά τους, που κατέστρεψαν τις εγκαταστάσεις του Βερνέτ και οι περισσότεροι κάτοικοι των νησιών έφυγαν για Αργεντινή και άλλα κράτη. Βρήκαν τότε την ευκαιρία να “χωθούν” πάλι στο παιχνίδι οι Άγγλοι, καθώς οι Αργεντινοί προσπάθησαν το 1833 να ξαναδομήσουν εκεί δικές τους στρατιωτικές εγκαταστάσεις, όποτε κατέφθασε το βρετανικό Ναυτικό που τους “ενημέρωσε” ότι «μπορούν να αποχωρήσουν χωρίς αιματοχυσία».

Στην ήττα της Αργεντινής έπαιξαν σημαντικό ρόλο και οι εσωτερικές διαμάχες, καθώς άλλοι ήθελαν την εθνική ένωση όλων των περιφερειών της και άλλοι επεδίωκαν χαλαρή ομοσπονδία. Αυτή η ένταση με εμφύλιο σπαραγμό κράτησε ουσιαστικά μέχρι το 1884.

Επεισόδια μέχρι το 1982

Η Αργεντινή δεν αποδέχτηκε ποτέ ως τετελεσμένο την αγγλική κυριαρχία, αλλά ο πόλεμος άργησε να γίνει για πολλούς λόγους, μεταξύ των οποίων και οι εμφύλιοι στη χώρα. Μέχρι τη σύγκρουση του 1982 είχαν γίνει διάφορα επεισόδια, και θα αναφέρουμε τα κυριότερα. Τον Σεπτέμβρη του 1966 περίπου είκοσι νεαροί Αργεντινοί κατέλαβαν ένα πολιτικό αεροσκάφος και το ανάγκασαν να προσγειωθεί στα Φώκλαντς. Ύψωσαν εκεί σημαίες της πατρίδας τους και πήραν ομήρους. Παραδόθηκαν δυο μέρες μετά και έκτοτε οι Άγγλοι έβαλαν ισχυρότερη φρουρά στα νησιά.

Δέκα χρόνια αργότερα το Πολεμικό Ναυτικό της Αργεντινής απείλησε το βρετανικό “επιστημονικό ερευνητικό” πλοίο “RRS Shackleton” που έπλεε πολύ κοντά στα Φώκλαντ και που ουσιαστικά αναζητούσε πετρέλαιο στα χωρικά ύδατα που η Αργεντινή δήλωνε ως δικά της. Οι Βρετανοί δεν υπάκουσαν στην εντολή να απομακρυνθούν και οι Αργεντινοί εμβόλισαν το πλοίο – δεν ναυάγησε, αλλά κατέληξε στα Φώκλαντς.

Λίγο αργότερα, πάλι το 1976, η κυβέρνηση της Αργεντινής υπό τον Χόρχε Βιδέλα πραγματοποίησε μια μυστική στρατιωτική επιχείρηση (“Operation Sol”). Οι στρατιωτικοί έχτισαν φυλάκιο στα νότια Σάντουιτς (ανήκουν στα Φώκλαντς) χωρίς να γίνουν αντιληπτοί μέχρι το 1977. Τότε οι Βρετανοί  αντέδρασαν διπλωματικά αλλά δεν έγινε πόλεμος και το φυλάκιο της Αργεντινής παρέμεινε εκεί. Εντούτοις δεν έμειναν άπραγοι οι Αγγλοι και έστειλαν εκεί ναυτική μοίρα με πυρηνοκίνητο υποβρύχιο και δύο φρεγάτες. Δεν υπήρξε και πάλι σύγκρουση.

Ο πόλεμος για τα  Φώκλαντ

Το 1980 οι Βρετανοί, θεωρώντας την ναυτική βάση τους εκεί κοστοβόρα, πρότειναν να εκχωρηθεί μεν η κυριαρχία των νήσων στην Αργεντινή, αλλά η Μεγάλη Βρετανία να τα ενοικιάσει για 99 χρόνια και να συνεχίσει να τα διοικεί. Οι κάτοικοι των νησιών αντέδρασαν (οι περισσότεροι Αγγλοι) και η κυβέρνηση της Αργεντινής, κρίνοντας ότι η διπλωματία είχε ναυαγήσει, αποφάσισε την στρατιωτική επέμβαση του 1982. Η επέμβαση έγινε τον Απρίλη του 1982 και η Αργεντινή κατέλαβε τα νησιά, διότι οι Βρετανοί αιφνιδιάστηκαν, οπότε παραδόθηκαν.

Η τότε πρωθυπουργός Μάργκαρετ Θάτσερ έστειλε, όμως, εκεί αεροπλανοφόρα και υποβρύχια και χιλιάδες πεζοναύτες με στόχο να κηρύξουν μια ζώνη αποκλεισμού 200 μιλίων στο αρχιπέλαγος. Ο πόλεμος κράτησε 74 ημέρες στη διάρκεια των οποίων βυθίστηκε ένα καταδρομικό της Αργεντινής και έχασαν τη ζωή τους 323 Αργεντινοί ναύτες. Το Ναυτικό της Αργεντινής αποχώρησε αλλά η αεροπορία της βύθισε το HMS Sheffield και πολλά πλοία των Άγγλων – σκοτώθηκαν 20 Βρετανοί ναύτες. Οι Βρετανοί έκαναν απόβαση στα ανατολικά Φώκλαντς και ακολούθησαν σκληρές μάχες σώμα με σώμα στην ξηρά. Οι Αργεντινοί ηττήθηκαν. Είχαν χάσει 649 ενστόλους, ενώ οι Βρετανοί 255.

Μετά τον πόλεμο

Η στρατιωτική κυβέρνηση της Αργεντινής κατέρρευσε μετά την ήττα, η δημοκρατία αποκαταστάθηκε το 1983 και θριαμβολογώντας η Θάτσερ, επανεξελέγη. Τα επόμενα χρόνια τα νησιά αποτέλεσαν (και αποτελούν) σημείο τριβής χωρίς να βρίσκεται λύση. Η Αργεντινή συνεχίζει να τα διεκδικεί, ενώ η Βρετανία αρνείται κάθε συζήτηση για θέματα κυριαρχίας.

Όταν ανέλαβε την ηγεσία της Αργεντινής ο Κάρλος Μένεμ, οι δύο χώρες αποκατέστησαν τις διπλωματικές τους σχέσεις και αποφάσισαν να συνεργάζονται στα σχετικά ανώδυνα θέματα, όπως της ναυσιπλοΐας Το 2009 δόθηκε στα νησιά πολιτική αυτονομία ως προς την οικονομία, αλλά η εξωτερική πολιτική θα έμενε στα χέρια του Λονδίνου. Το 2013 έγινε και δημοψήφισμα που έδωσε φυσικά νέα διπλωματικά όπλα στη Βρετανία, αφού οι κάτοικοι ήταν όλοι Βρετανοί. Η Αργεντινή ευλόγως απέρριψε το δημοψήφισμα, «αφού ο πληθυσμός είναι φυτευτός από εποικισμό και δεν έχει δικαίωμα αυτοδιάθεσης».

Η πώληση αδειών αλιείας (κυρίως σε ασιατικά πλοία για καλαμάρια) μετέτρεψε τα Φώκλαντ σε ένα από τα πιο πλούσια μέρη του κόσμου ανά κεφαλήν. Το 2010 ξεκίνησαν και μεγάλες υποθαλάσσιες γεωτρήσεις. Η ανακάλυψη του κοιτάσματος Sea Lion προκάλεσε την οργή της Αργεντινής, η οποία επέβαλε νομικές και οικονομικές κυρώσεις σε όποιες εταιρείες συμμετείχαν στις έρευνες. Μέχρι το 2016 απαγορευόταν σε πλοία των Φώκλαντς να πιάνουν σε λιμάνια της Αργεντινής. Η φωτογραφία που παραθέτουμε είναι από διαδήλωση του 2016 στην βρετανική πρεσβεία του Μπουένος Άιρες για τα Φώκλαντ.

Ο θαυμαστής του Τραμπ Χαβιέρ Μιλέι, πρόεδρος της Αργεντινής από το 2023, επαναδιατύπωσε τη συνταγματική υποχρέωση της Αργεντινής να διεκδικεί τα νησιά, αλλά δήλωσε ότι αυτό πρέπει να γίνει μέσω μιας μακροχρόνιας διπλωματικής οδού, «παρόμοιας με τον τρόπο που η Μεγάλη Βρετανία επέστρεψε το Χονγκ Κονγκ στην Κίνα, σεβόμενη παράλληλα τον τρόπο ζωής των κατοίκων».

Στο πλαίσιο της έρευνας θα διερευνηθεί εάν έχουν τελεστεί αξιόποινες πράξεις, καθώς και αν οι εργασίες εγκυμονούν κινδύνους για τη στατικότητα των κτιρίων και την ασφάλεια των ενοίκων.

Ακινητοποιημένος ο μετροπόντικας

Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, ο μετροπόντικας της Γραμμής 4 παραμένει ακινητοποιημένος εδώ και περίπου 100 ημέρες, καθώς δεν έχει βρεθεί ακόμη ασφαλής τρόπος για την επανεκκίνησή του. Το πρόβλημα εμφανίστηκε κατά τη διέλευσή του από την Κυψέλη, όταν καταγράφηκαν ρηγματώσεις σε γειτονικά κτίρια.

Πληροφορίες, που δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί επισήμως, αναφέρουν ότι η μέγιστη καθίζηση που έχει καταγραφεί φτάνει τα τρία εκατοστά, μέγεθος που φέρεται να υπερβαίνει τα προβλεπόμενα όρια ασφαλείας.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, μετά την πρώτη διακοπή της λειτουργίας του μετροπόντικα κλήθηκαν ειδικοί από το εξωτερικό, οι οποίοι εισηγήθηκαν τεχνικές παρεμβάσεις στην κεφαλή του μηχανήματος. Παρότι οι αλλαγές πραγματοποιήθηκαν και ο μετροπόντικας επανεκκίνησε για σύντομο χρονικό διάστημα, καταγράφηκαν νέες μετακινήσεις του εδάφους, με αποτέλεσμα να ακινητοποιηθεί εκ νέου.

Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι πότε και υπό ποιες προϋποθέσεις θα μπορέσει να συνεχιστεί η διάνοιξη της σήραγγας, χωρίς να προκληθούν νέες επιβαρύνσεις στα κτίρια της περιοχής. Την ίδια στιγμή παραμένει ανοικτό το ζήτημα των ευθυνών, αλλά και του κόστους αποκατάστασης των ζημιών.

Σύσκεψη και για την κατάρρευση της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα

Παράλληλα, στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών πραγματοποιήθηκε νέα σύσκεψη για την υπόθεση της πολυκατοικίας που κατέρρευσε στα Πετράλωνα, με αντικείμενο την απομάκρυνση των μπαζών.

Στη σύσκεψη συμμετείχαν ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, Αριστείδης Κορέας, ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, και ο περιφερειάρχης Αττικής, Νίκος Χαρδαλιάς.

Αποφασίστηκε να εκδοθεί εισαγγελική παραγγελία προς τις αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων, ώστε να ξεκινήσει άμεσα η αποκομιδή των μπαζών, με τη συνδρομή της Περιφέρειας Αττικής όπου απαιτηθεί. Η απομάκρυνσή τους κρίνεται αναγκαία, προκειμένου να διευκολυνθεί το έργο των πραγματογνωμόνων που ερευνούν τα αίτια της κατάρρευσης.

Η παρέμβαση του Χάρη Δούκα

Σε ανάρτησή του, ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, ανέφερε ότι στην περιοχή της Κυψέλης έχουν καταγραφεί επικίνδυνες ρωγμές και βλάβες σε διψήφιο αριθμό πολυκατοικιών, γεγονός που ανάγκασε αρκετούς κατοίκους να εγκαταλείψουν προσωρινά τα σπίτια τους.

Όπως σημείωσε, έθεσε το θέμα στον αρμόδιο εισαγγελέα, ο οποίος διέταξε κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση για τη διερεύνηση τυχόν ευθυνών. Παράλληλα, ζήτησε συνάντηση με το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών και τη διοίκηση της Ελληνικό Μετρό, ενώ επισήμανε ότι το ζήτημα θα συζητηθεί και στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας.

«Ο Δήμος Αθηναίων με κάθε νόμιμο μέσο θα προασπίσει τους πολίτες και την περιουσία τους», υπογράμμισε ο κ. Δούκας.

Κατά τις συνομιλίες, ο Φιντάν αναμένεται να εξετάσει τρόπους εμβάθυνσης της στρατηγικής εταιρικής σχέσης Τουρκίας-Ουκρανίας και διεύρυνσης της συνεργασίας στους τομείς της οικονομίας, της ενέργειας και της άμυνας.
Παράλληλα, αναμένεται να επαναβεβαιώσει την υποστήριξη της Τουρκίας στην ανεξαρτησία, την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, υπογραμμίζοντας τη συνεχιζόμενη στήριξη της Άγκυρας προς το Κίεβο σε διάφορα διεθνή φόρα.

Φιντάν: Η Τουρκία δηλώνει έτοιμη να στηρίξει τις ειρηνευτικές προσπάθειες

Ο Φιντάν αναμένεται να τονίσει τη σημασία της συνέχισης των διπλωματικών προσπαθειών για μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη στην Ουκρανία.
Επίσης, θα επαναλάβει ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να φέρει εκ νέου την Ουκρανία και τη Ρωσία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών θα υπογραμμίσει ότι ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας δεν πρέπει να επεκταθεί στη Μαύρη Θάλασσα, επισημαίνοντας την ανάγκη αποκλιμάκωσης της έντασης και διασφάλισης της ελεύθερης και ασφαλούς ναυσιπλοΐας.

Στο πλαίσιο αυτό, αναμένεται να δηλώσει ότι οι επιθέσεις εναντίον λιμένων, εμπορικών πλοίων και αλιευτικών σκαφών είναι απαράδεκτες υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.

Παράλληλα, θα επαναβεβαιώσει τη δέσμευση της Τουρκίας να διατηρήσει τη Μαύρη Θάλασσα ως περιοχή ειρήνης, σταθερότητας και συνεργασίας μέσω διπλωματικών πρωτοβουλιών.

Ανασυγκρότηση της Ουκρανίας και οι Τατάροι της Κριμαίας

Ο Φιντάν αναμένεται επίσης να υπογραμμίσει τον ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν οι τουρκικές εταιρείες στην ανοικοδόμηση της Ουκρανίας, αξιοποιώντας τις υφιστάμενες επενδύσεις και τα έργα που ήδη υλοποιούνται.
Παράλληλα, θα επαναλάβει τη θέση της Τουρκίας κατά της παράνομης προσάρτησης της Κριμαίας και θα τονίσει την ανάγκη λήψης περαιτέρω μέτρων για την ενίσχυση των δικαιωμάτων των Τατάρων της Κριμαίας.

Η Ουκρανία επικύρωσε τη Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου

Πριν από την επίσκεψη του Φιντάν, το ουκρανικό Κοινοβούλιο επικύρωσε τη Δευτέρα τη Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου Τουρκίας-Ουκρανίας, η οποία είχε υπογραφεί στις 3 Φεβρουαρίου 2022.
Η συμφωνία αναμένεται να τεθεί σε ισχύ μετά την υπογραφή της από τον πρόεδρο Ζελένσκι.

Η συμφωνία, η οποία ανέμενε την επικύρωσή της επί τέσσερα χρόνια, εκτιμάται ότι θα προσφέρει στους Τούρκους εξαγωγείς ανταγωνιστικούς όρους αντίστοιχους με εκείνους που απολαμβάνουν οι εξαγωγείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ουκρανική αγορά.

Παράλληλα, αναμένεται να συμβάλει στην επίτευξη του κοινού στόχου των δύο χωρών για αύξηση του διμερούς εμπορίου στα 10 δισεκατομμύρια δολάρια.

Το διμερές εμπόριο μεταξύ Τουρκίας και Ουκρανίας αυξήθηκε από 6,2 δισ. δολάρια το 2024 σε 6,6 δισ. δολάρια το 2025.

Βρέθηκα σε αυτό το ιδιαίτερο Μουσείο Μπενάκη, που ήδη ξεχωρίζει με τις διαρκείς μεταμορφώσεις του, από την εποχή που το όραμα του Άγγελου Δεληβορριά έμοιαζε σχεδόν ουτοπικό, μέχρι τη σημερινή του καταλυτική παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα και παρακολουθώ τις δράσεις, τις προτάσεις του με την εγκυρότητα ενός από τους πιο σημαντικούς Οργανισμούς της χώρας.

Το Μουσείο, δωρεάν της Μαρίας Αργυριάδη, άνοιξε τις πύλες του για το κοινό το 2017 και συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες συλλογές, όχι μόνο της Ευρώπης. Περιλαμβάνει πάνω από 30.000 παιγνίδια, αλλά και έντυπα, παιδικά ρούχα, βιβλία, χρηστικά αντικείμενα παιδικής ηλικίας από Ελλάδα, Αφρική, Ασία, Ευρώπη, Αμερική, με εκθέματα που ξεκινούν από την αρχαιότητα και φθάνουν ως το 1970, ενώ πληθώρα αντικειμένων φυλάσσονται σε άλλους χώρους.

Το Μουσείο Μπενάκη έζησε μοναδικές φάσεις μέχρι τη σημερινή του μορφή, όπως την επέκταση της Κουμπάρη, τη δημιουργία της Πειραιώς, το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης, το Μουσείο Παιχνιδιών, τις μεγάλες εκθέσεις, τις διεθνείς συνεργασίες, τις στιγμές θριάμβου, αλλά και τις περιόδους που όλα έμοιαζαν να κρέμονται από μια εύθραυστη κλωστή.

Από την υποδοχή με την έκδοση του εισιτηρίου, τα χαμόγελα και το καλωσόρισμα που εισπράττεις, καταλαβαίνεις ότι βρίσκεσαι σε ένα χώρο με υψηλή αισθητική και αγάπη σε αυτούς που τον διακονούν για να ταξιδέψεις σε εποχές, να ανασύρεις μνήμες, να μάθεις απίθανες πληροφορίες που σχετίζονται με την γλύκα του παιγνιδιού, την εξάσκηση του μυαλού, την ουσία της ανέμελης συνεύρεσης, την αξία του χρόνου σε ό,τι γαληνεύει κι ομορφαίνει την ψυχή, ανεξαρτήτως ηλικίας. Εξ άλλου ο πολιτισμός και η τέχνη είναι το τεράστιο κεφάλαιο της πανέμορφης πατρίδας μας, που επιβεβαιώνεται ακόμη μια φορά σε αυτή την περιπλάνηση, στους τρεις ορόφους του αρχοντικού, που στεγάζει το Μουσείο.

Το κτήριο, που παραπέμπει σε πύργο της περιόδου 1897-1900, δωρεά της Βέρας Κουλούρα, που ικανοποίησε την επιθυμία του συζύγου της, πλοιάρχου Αθαν. Κουλούρα, συνδυάζει την αρχιτεκτονική του νεογοτθικού μπαρόκ και art nouveau στοιχεία, ενώ από την ταράτσα του προσφέρει υπέροχη θέα στο Παλαιό Φάληρο. Οι σκέψεις για επέκτασή του υπάρχουν, όπως και οι μελέτες, γιατί ήδη τα εκθέματα αρχίζουν να ασφυκτιούν. Η συλλογή που εκτίθεται ξεπερνά τα 3500 αντικείμενα, ενώ η κατοχή που φυλάσσεται σε άλλους χώρους είναι τεράστια.

Τα εκθέματα του μουσείου

Οι επιμελητές της έκθεσης λίγοι, αλλά τόσο ουσιαστικοί, βοηθούν στο να ξεναγηθείς στο διάβα της ιστορίας του από την αρχαιότητα, το Βυζάντιο και τους μεταβυζαντινούς χρόνους, που δείχνει ότι η ανάγκη των παιδιών για παιγνίδι ήταν διαχρονική. Να θαυμάσεις την αισθητική, τα πιο σπάνια εκθέματα, την κούκλα της σπουδαίας συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα, άλλες πανέμορφες κούκλες με κεφάλι από πορσελάνη, διάσημων οίκων κούκλες, όπως Jumeau, Kestner, Bri με γοητευτικό βλέμμα και μάτια από φυσητό γυαλί, ρούχα από αυθεντικά μεταξωτά υφάσματα εποχής, σπάνια κουρδιστά τενεκεδένια παιγνίδια, σειρά από κουδουνίστρες, από φτωχικά παιγνίδια που δεν αγοράστηκαν από βιτρίνες, αλλά φτιάχτηκαν από κουρέλια, από τενεκεδάκια, καπάκια, ξύλα, καρούλια, δίνοντας χαρά στα παιδιά.

Θα αφιερώσετε νοσταλγικό χρόνο στην ενότητα της σχολικής ζωής, στα τετράδια, τις ποδιές, τις πλάκες γραφής, τα όργανα διδασκαλίας, τους χάρτες, τα πρώτα παραμύθια, επιτραπέζια παιγνίδια γνώσεων, τα αλφαβητάρια του 19ου αιώνα για τα παιδιά των αστικών τάξεων, αλλά και αντικείμενα και ρούχα των παιδιών της πρώην Βασιλικής οικογένειας της Ελλάδας. Το ταξίδι στο Μουσείο παιγνιδιών προσφέρει πληροφορίες από ένα παγκόσμιο μικρό γραφικό κόσμο της “χρυσής” εποχής του ευρωπαϊκού βιομηχανικού παιγνιδιού, κυρίως της Γαλλίας, Γερμανίας και Αγγλίας, αλλά και από Αμερική, Ασία και Αφρική.

Υπάρχει και ενότητα αφιερωμένη σε σπάνιες φιγούρες του Θεάτρου Σκιών με φιγούρες από δέρμα, χαρτόνι κι άλλα υλικά του Καραγκιόζη και των ηρώων του φτιαγμένες από γνωστούς καραγκιοζοπαίχτες, όπως και μια πλειάδα σε κουζινικά, μικρογραφίες σπιτιών, κουρδιστά παιγνίδια αεροπλάνα, τρένα, αυτοκίνητα, φυσικά Lego, Barbie, επιτραπέζια παιγνίδια.

Η συλλογή αυτή καταδεικνύει το πάθος της δωρήτριας Μαρίας Αργυριάδη να λειτουργεί όχι μόνο ως συλλέκτρια, αλλά κυρίως ως ερευνήτρια ξεκινώντας από δύο αρκουδάκια που είχε βρει παράξενα στα σκουπίδια και μερικές κούκλες που αγόρασε από το Μοναστηράκι. Για δεκαετίες ταξίδευε στις ευρωπαϊκές αγορές αρχαιοτήτων και στη συνέχεια σε όλο τον κόσμο, συμμετείχε σε διεθνείς δημοπρασίες για να αποκτήσει καλοδιατηρημένα παιγνίδια, πορσελάνινες κούκλες, να διασώσει οικογενειακά κειμήλια ανθρώπων που κουβαλούσαν μια μοναδική προσωπική ιστορία.

Τα φρόντιζε, τα μελετούσε, ήταν μέλος της Διεθνούς Ένωσης Συλλεκτών Κούκλας, ενώ συνέγραψε μελέτες, βιβλία για την ιστορία του ελληνικού παιγνιδιού, που για να διατηρηθεί το παιγνίδι ως καθρέφτης της κοινωνίας. Την γοήτευαν τα παιγνίδια που ήταν φθαρμένα από την χρήση, μια κούκλα με χαλασμένα ρούχα, ένα αρκουδάκι με κομμένο αυτί, που κουβαλούσαν την ενέργεια το παιγνίδι και την αγάπη του παιδιού που τα είχε κρατήσει.

Δανείζομαι απόσπασμα από δήλωση της όταν έκανε την δωρεά την ημέρα των εγκαινίων. «Τα παιγνίδια αυτά δεν μου ανήκουν. Ανήκουν σε όλα τα παιδιά του κόσμου που έπαιξαν με αυτά, που τα αγάπησαν, που έκλαψαν γι αυτά. Εγώ απλά ήμουν ο φύλακας άγγελος τους για ένα διάστημα. Η θέση τους είναι σε ένα μουσείο για να μπορούν να τα βλέπουν όλα τα παιδιά και να ταξιδεύουν στον κόσμο του ονείρου». Έφυγε από την ζωή ένα χρόνο μετά την λειτουργία του Μουσείου της στις 13 Ιουνίου το 2018 σε ηλικία 72 ετών βλέποντας να πραγματοποιείται το όνειρο της ζωής της, την συλλογή της να αποκτά το μόνιμο και πανέμορφο σπίτι της.

Εκεί υλοποιούνται πολλά εξειδικευμένα εκπαιδευτικά προγράμματα με παιδιά από προνήπια, μέχρι και μαθητές της Στ’ Δημοτικού προσαρμοσμένα στο πλαίσιο να “μπούμε στα παπούτσια” παιδιών μιας άλλης εποχής, κάτι που το διασκεδάζουν αφάνταστα, όπως θα μου πουν, ενώ και τα διαδραστικά παιχνίδια είναι απόλυτα προσβάσιμα σε παιδιά με αναπηρίες, ή μαθησιακές δυσκολίες.

Θα άξιζε σε αυτή την παρουσίαση να γίνει αναφορά στον υπέροχο και συντηρημένο χώρο του μουσείου με τα εντυπωσιακά ζωγραφισμένα ταβάνια, τα περίτεχνα γύψινα, τους αυθεντικούς πολυελαίους που κρέμονται από την οροφή, το χειροποίητο τζάκι με τις ανάγλυφες διακοσμήσεις, έργο τέχνης από μόνο του, τις ξύλινες εσωτερικές σκάλες και σε άλλες λεπτομέρειες, που γίνονται επίσης αντικείμενο προσοχής και φωτογράφησης.

Η χρήσιμη πληροφορία του ρεπορτάζ είναι ότι θα προλάβετε το Μουσείο Παιγνιδιών στο Παλαιό Φάληρο ανοικτό, να το απολαύσετε μέχρι τέλος Ιουλίου, μετά παραμένει κλειστό για το μήνα Αύγουστο και ξανανοίγει τον Σεπτέμβρη με ωράριο λειτουργίας από Πέμπτη έως και Κυριακή κάθε εβδομάδα από τις 10π.μ.-18μμ.

Εκείνες τις πρώτες ώρες του πραξικοπήματος, καταγράφηκε μια τηλεφωνική επικοινωνία του ΓΕΣ με το ΓΕΕΦ (στο “ψηλότερο” επίπεδο). Από πλευράς του ΓΕΣ είχε υποδειχθεί εντόνως ότι θα έπρεπε να “τελειώνουν” με το Μακάριο, ο οποίος είχε διαφύγει και βρισκόταν στην Πάφο. «Πρέπει να τελειώνετε. Μας πιέζουν οι απ’ εξώ, ξέρεις ποιοι…». Τι εννοούσε ο βρισκόμενος στην Αθήνα και τι κατάλαβε ο συνομιλητής του στη Λευκωσία; Όσο συνωμοτικά και να μιλούσαν, ο διάλογος ήταν αποκαλυπτικός.

Στην κατάθεσή του, στο φάκελο της Κύπρου στην ελληνική Βουλή, ο Αρχηγός Ναυτικού το 1974, Πέτρος Αραπάκης, είχε αναφέρει: «Η επιστολή Μακαρίου προς Γκιζίκη, που είχε ημερομηνία 2 Ιουλίου, σε καμιά περίπτωση δεν συνετέλεσε στη λήψη της τραγικής απόφασης. Όταν έφτασε η επιστολή στην Αθήνα, η εκτέλεση του πραξικοπήματος στην Κύπρο είχε ήδη διαταχθεί […]». Ο Αραπάκης ανέφερε ακόμη ότι:

«Οι σχεδιασμοί ξένων κέντρων αποφάσεων απέβλεπαν στην εξυπηρέτηση συμμαχικών συμφερόντων σε βάρος, στην περίπτωση αυτή, της Ελλάδας και της Κύπρου και υπέρ της Τουρκίας. Η εξόντωση του Μακαρίου απέβλεπε, πέρα από την αποτροπή του κινδύνου “κουβανοποίησης” της Κύπρου και της πρόληψης τριτοκοσμικών ενεργειών του, που θα μπορούσαν να αποβούν σε βάρος του Ισραήλ και των Δυτικών συμμάχων, στη διαμόρφωση συνθηκών ικανών να δικαιολογήσουν τη δημιουργία τουρκικής βάσης στη βόρεια Κύπρο, σύμφωνα με συμμαχική επιδίωξη».

«Για να μη γίνουν όμως αποκαλύψεις για το ρόλο της CIA στο Κυπριακό, δεν επετράπη να πραγματοποιηθεί η έρευνα αυτή στην Αμερική ή και την Ελλάδα. Ο Ιωαννίδης δε δικάστηκε ποτέ για το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου» (Πόρισμα της Επιτροπής για το Φάκελο της Κύπρου, κυπριακής Βουλής, σελίδα 130).

“Δεν είχε σχέση η ΕΟΚΑ Β΄”!

Επειδή πέρασαν 52 χρόνια από τότε, δεν νομιμοποιείται κανείς να επιχειρεί να αλλάξει την ιστορία και την αλήθεια. Λέγονται και αναφέρονται πολλά. Ότι η ΕΟΚΑ Β΄ δεν είχε καμία σχέση με το πραξικόπημα. Πώς όμως να μην είχε όταν την τελευταία περίοδο οι εντολές της Αθήνας ήταν να εντατικοποιήσει τη δράση της, ώστε να δημιουργηθεί χάος και να “δικαιολογείται” το πραξικόπημα; Μπορεί οι δυνάμεις του κράτους να είχαν σχεδόν διαλύσει την παράνομη οργάνωση, με συλλήψεις (εύκολα) των αρχηγών της, οι εντολές, ωστόσο, εξ Αθηνών ήταν ξεκάθαρες.

Και δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτό το αφήγημα πως ο Ιωαννίδης λειτουργούσε από μόνος του ή πως ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ήταν “καλός δικτάτορας”! Το πραξικόπημα του 1972 ποιος το σχεδίασε; Δεν ήταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, επικεφαλής της χούντας; Και ο Γρίβας; Δεν ηγείτο τότε της ΕΟΚΑ Β’;

Κάποια μέλη της ΕΟΚΑ Β’ προφανώς δεν γνώριζαν. Αυτό είναι πολύ πιθανόν. Δεν έχουν τις ευθύνες των αρχηγών τους. Φτάνει να αναγνωρίζουν ποιοι ευθύνονται για την τραγωδία.

Το πραξικόπημα της 15^ης Ιουλίου 1974 διενεργήθηκε για να εισβάλει η Τουρκία στην Κύπρο. Μπορεί οι Αμερικανοί να τους διαβεβαίωναν πως ένα προγεφύρωμα (Κερύνεια- Λευκωσίας) θα έκαναν οι Τούρκοι, αλλά αυτό δεν αλλάζει. Συμφώνησαν να παραδώσουν έδαφος στην Τουρκία, κι αυτό είναι προδοσία.

Υ.Γ. Στο βιβλίο μας με τον Μιχάλη Ιγνατίου, “ΕΝΟΧΟΣ”, που κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες, μεταξύ άλλων, αποκαλύπτεται ο ρόλος της CIA και κατονομάζεται ο άνθρωπος που έδωσε την εντολή στον Δημήτριο Ιωαννίδη. Ήταν ο πράκτορας της CIA, Γκας Αβρακώτος, που προφανώς δεν αποφάσισε μόνος του. Πήρε εντολές από τον Κίσινγκερ.

Κύκλοι του περιβάλλοντος του Πολάκη, ο οποίος επέστρεψε σήμερα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ μετά τη διαγραφή του, καλούν την Δούρου να αποσυρθεί από την μάχη για την ηγεσία. Ανέφεραν χαρακτηριστικά: «Η μοναδική συνθήκη που μπορεί να επαναφέρει τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. σε νικηφόρα (με βάση τους στόχους του) πορεία, να τον επανασυνδέσει με την ασφυκτιούσα κοινωνία και να εξασφαλίσει την κοινοβουλευτική του εκπροσώπηση στην επόμενη βουλή, είναι η ανάδειξή του ομόφωνα σε πρόεδρο της Κ.Ο. του κόμματος και επικεφαλής της επικείμενης εκλογικής μάχης!»

Νωρίτερα, ο βουλευτής Χανίων είχε εξαπολύσει σφοδρή επίθεση στον παραιτηθέντα πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτη Φάμελλο. Ο Παύλος Πολάκης λίγη ώρα μετά την λήψη της απόφασης για την επιστροφή του στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ κατηγόρησε τον Σωκράτη Φάμελλου για «μικρότητα» και «αναξιοπρέπεια»!

Αφορμή για την επίθεση του Παύλου Πολάκη ήταν η τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο πρώην πρόεδρος του κόμματος με τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ξανθόπουλο στον οποίο εξέφρασε την έντονη διαφωνία του για το γεγονός ότι αποφασίστηκε να προηγηθεί η εκλογή γραμματέα της ΚΟ, πριν την εκλογή προέδρου της ΚΟ και έκανε λόγο για απαράδεκτες μεθοδεύσεις προκειμένου ο βουλευτής Χανίων να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία του κόμματος. Ο Φάμελλος δεν πήγε στην συνεδρίαση της ΚΟ.

Ο Πολάκης έγραψε σε ανάρτησή του: «ΕΠΑΝΗΛΘΑ!!! Για ΤΡΙΤΗ ΦΟΡΑ!! (κι αυτό για Γκίνες μετά τις 13 άρσεις ασυλίας ) Και ένας Φαμελλος του εξώστη και του «στηρίζω άλλο κόμμα» ,σε μια επίδειξη μικρότητας και αναξιοπρέπειας, βγήκε να πει πως κακώς επιστρέφω και θα βάλω υποψηφιότητα για πρόεδρος της ΚΟ! Το γαρ πολύ της θλίψεως…».

Με 17 βουλευτές ο ΣΥΡΙΖΑ

Ο κ. Αμανατίδης στην πρώτη του δήλωσή μετά εκλογή του έκανε γνωστό ότι θα στείλει άμεσα επιστολή στον Πρόεδρο της Βουλής για την επανένταξη του Παύλου Πολάκη στην ΚΟ. Ο κ. Πολάκης και η Ρένα Δούρου θα είναι υποψήφιοι για την προεδρία. «Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι παρών και θα παραμείνει παρών με ευθύνη απέναντι στην ιστορία μας προχωράμε μπροστά» δήλωσε ο κ. Αμανατίδης. Στο μεταξύ, το «μαρτύριο της σταγόνας» συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, καθώς η εσωκομματική αντιπαράθεση έχει μετατραπεί σε μια de facto διάσπαση.

Η ανεξαρτητοποίηση των τριών βουλευτών Αλέξανδρου Μεϊκόπουλου, Χάρη Μαμουλάκη και η Μαρίνα Κοντοτόλη και η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος με μόλις επτά βουλευτές, εντείνει την εικόνα διάλυσης. Πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ μένει με 17 βουλευτές και η Κοινοβουλευτική του Ομάδα είναι στην 4η θέση, κάτω από αυτή του ΚΚΕ, το οποίο διαθέτει 21 βουλευτές. Οι ανεξάρτητοι βουλευτές είναι πλέον 47.

Παραιτήσεων συνέχεια

Την παραίτησή τους από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωσαν σήμερα Τετάρτη (15.7.26) ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, ο Χάρης Μαμουλάκης και η Μαρίνα Κοντοτόλη. Με επιστολές τους προς τον πρόεδρο της Βουλής οι τρεις βουλευτές Μαγνησίας, Ηρακλείου και Τρικάλων αντίστοιχα, ανακοίνωσαν ότι παραιτούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ και πλέον θα ασκούν τα κοινοβουλευτικά τους καθήκοντα ως ανεξάρτητοι.

«Οι ευρύτερες μεταβολές που συντελούνται στον χώρο της κεντροαριστεράς και οι εξελίξεις στο (ως χθες) κόμμα μου, τον ΣΥΡΙΖΑ, με οδήγησαν στην απόφαση να προχωρήσω στην ανεξαρτητοποίησή μου», τονίζει στη δήλωσή του ο Χάρης Μαμουλάκης. «Ενημέρωσα ήδη τον Πρόεδρο της Βουλής. Ευχαριστώ όλες και όλους, που βρεθήκαμε μαζί στον δύσκολο δρόμο. Κάθε τι που φέρνει μια αλλαγή, φέρνει μαζί μέσα του τη δύναμη της ελπίδας», αναφέρει.

Οι σημερινές παραιτήσεις των τριών βουλευτών έρχονται εν μέσω των ραγδαίων εξελίξεων στον ΣΥΡΙΖΑ μετά και την παραίτηση από την προεδρία του Σωκράτη Φάμελλου. Υπενθυμίζεται ότι χθες είχαν ανακοινώσει ότι αποχωρούν από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ο βουλευτής Αχαΐας Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, ο βουλευτής Κορινθίας Γιώργος Ψυχογιός και ο βουλευτής Αργολίδας Γιώργος Γαβρήλος.