Συγκεκριμένα, είχε τηλεφωνήσει στην αρμόδια υπηρεσία της Ελληνικής Αστυνομίας, αναφέροντας ότι δεν κρύβεται και ότι θέλει να παρουσιαστεί ενώπιον των ελληνικών Αρχών για να δώσει εξηγήσεις σχετικά με την υπόθεση.

Στη συνέχεια, η 46χρονη, η οποία τα τελευταία έξι χρόνια διαμένει μόνιμα στο Μπράιτον και είναι μητέρα δύο παιδιών, επικοινώνησε και με τη δικηγόρο της, η οποία εκπροσωπεί και τους δύο 42χρονους κατηγορούμενους, ενημερώνοντάς την ότι προτίθεται να επιστρέψει άμεσα στην Ελλάδα.

Ωστόσο, οι ελληνικές Αρχές ενεργοποίησαν τη διαδικασία διεθνούς αναζήτησής της μέσω ερυθράς αγγελίας της Interpol, με αποτέλεσμα να εντοπιστεί, να συλληφθεί και να κρατείται από τις βρετανικές Αρχές.

Πλέον αναμένεται να κινηθούν οι διαδικασίες που προβλέπονται για την έκδοσή της στην Ελλάδα, προκειμένου να οδηγηθεί ενώπιον της ανακρίτριας και να απολογηθεί για τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει.

Έναν χρόνο μετά την άνοδό του στην εξουσία, το 1996, ιδρύθηκε στη Ντόχα το Al Jazeera. Η δημιουργία του αποτέλεσε μια τολμηρή επιλογή, σε μια περιοχή όπου τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης βρίσκονταν υπό αυστηρό κρατικό έλεγχο. Το Κατάρ επένδυσε οικονομικά στο νέο δίκτυο, παρέχοντας τους πόρους που χρειάζονταν για να δημιουργήσει διεθνή παρουσία, να προσλάβει δημοσιογράφους, να αναπτύξει ανταποκριτές και να καλύψει γεγονότα πέρα από τα σύνορά του.

Όμως η χρηματοδότηση από μόνη της δεν μπορούσε να δημιουργήσει ένα παγκόσμιο μέσο. Αυτό που έδωσε στο Al Jazeera τη διαφορετική του ταυτότητα ήταν η προσπάθειά του να παρουσιάσει μια άλλη προσέγγιση στη δημοσιογραφία του αραβικού κόσμου. Η φιλοσοφία της “γνώμης και της άλλης γνώμης” έγινε το σήμα κατατεθέν του, καθώς το δίκτυο φιλοξενούσε συχνά διαφορετικές και αντιπαρατιθέμενες απόψεις, σε μια εποχή όπου αυτό ήταν σπάνιο στην περιοχή.

Η επιτυχία του Al Jazeera δεν ήταν μόνο αποτέλεσμα πολιτικής βούλησης. Ήταν και αποτέλεσμα δημοσιογραφικής φιλοδοξίας. Καθοριστική μορφή σε αυτή την πορεία υπήρξε ο Ουάνταχ Χανφάρ, ο Παλαιστίνιος δημοσιογράφος που ανέλαβε τη γενική διεύθυνση του δικτύου το 2003. Υπό την ηγεσία του, το Al Jazeera πέρασε από το στάδιο ενός ισχυρού αραβικού καναλιού σε έναν διεθνή οργανισμό ενημέρωσης, με κορυφαίο βήμα τη δημιουργία του Al Jazeera English. Η παγκόσμια αναγνώριση ήρθε μέσα από τις μεγάλες κρίσεις της εποχής.

• Η κάλυψη του πολέμου στο Αφγανιστάν το 2001 έφερε το δίκτυο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής. Οι αποκλειστικές εικόνες και οι ανταποκρίσεις από περιοχές όπου τα δυτικά μέσα είχαν περιορισμένη πρόσβαση το έκαναν σημείο αναφοράς.
• Ο πόλεμος στο Ιράκ το 2003 ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τη φήμη του, καθώς εκατομμύρια τηλεθεατές το αντιμετώπισαν ως μια διαφορετική φωνή απέναντι στα κυρίαρχα δυτικά δίκτυα.
• Η μεγαλύτερη δοκιμασία, αλλά και η μεγαλύτερη στιγμή επιρροής του ήρθε με την Αραβική Άνοιξη το 2011. Το Al Jazeera μετέδωσε εκτενώς τις εξελίξεις από την Τυνησία, την Αίγυπτο, τη Λιβύη και τη Συρία, μεταφέροντας τις εικόνες των εξεγέρσεων σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ο Θάνι και το Al Jazeera

Για τους υποστηρικτές του, έγινε η φωνή κοινωνιών που για δεκαετίες στερούνταν ανεξάρτητης ενημέρωσης. Για τους επικριτές του, η κάλυψή του σε ορισμένες περιπτώσεις αντανακλούσε τις στρατηγικές επιλογές της εξωτερικής πολιτικής του Κατάρ. Αυτό το δίλημμα συνοδεύει το Al Jazeera μέχρι σήμερα. Είναι ένα μέσο που άλλαξε την αραβική δημοσιογραφία, έδωσε χώρο σε νέες φωνές και απέκτησε παγκόσμια εμβέλεια. Ταυτόχρονα, παραμένει στο επίκεντρο της συζήτησης για τα όρια ανάμεσα στη δημοσιογραφική ανεξαρτησία και τη χρήση των μέσων ενημέρωσης ως εργαλείων κρατικής επιρροής.

Η ιστορία του Al Jazeera είναι, τελικά, η ιστορία μιας στρατηγικής επιλογής. Ο Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ Θάνι αντιλήφθηκε ότι η πληροφορία μπορεί να λειτουργήσει ως μορφή ισχύος, όπως η ενέργεια και η διπλωματία. Το Κατάρ δημιούργησε ένα μέσο που ξεπέρασε τα γεωγραφικά του όρια και του επέτρεψε να αποκτήσει μια φωνή πολύ μεγαλύτερη από το μέγεθός του.

Στον σύγχρονο κόσμο, όπου η μάχη για την επιρροή περνά όλο και περισσότερο μέσα από την εικόνα, την αφήγηση και την πληροφορία, το Al Jazeera αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, του πώς ένα μικρό κράτος μπορεί να αποκτήσει παγκόσμια παρουσία.

Η επιλογή αυτή σηματοδοτεί έναν διαφορετικό τρόπο οργάνωσης: μια πολιτική δύναμη που δεν περιμένει την κοινωνία να ακολουθήσει, αλλά ανοίγει τις πόρτες της για να ακούσει, να συνδιαμορφώσει και να δράσει μαζί με τους πολίτες.
Η συγκρότηση του Εθνικού Συμβουλίου σηματοδοτεί την επιλογή της ΕΛ.ΑΣ. για ένα νέο μοντέλο πολιτικής συμμετοχής.
Μια πολιτική συμπαράταξη ανοιχτή στην κοινωνία, που δημιουργεί χώρο για πολίτες με γνώση, εμπειρία, κοινωνική αναφορά, διάθεση προσφοράς και συμμετοχής. Για ανθρώπους που θέλουν να είναι μέρος της αλλαγής και όχι απλοί παρατηρητές των εξελίξεων.

Τα 400+1 μέλη του Εθνικού Συμβουλίου είναι άνθρωποι από την κοινωνία που καλούνται να εργαστούν με την κοινωνία, για την κοινωνία. Να συμβάλουν στη διαμόρφωση των πολιτικών προτάσεων και των μεγάλων αλλαγών που χρειάζεται η Ελλάδα».

Οι 400+1 του Εθνικού Συμβουλίου είναι:

Τσίπρας Αλέξης, Πρόεδρος
Aγγελή Παναγιώτα Ιατρός, Διευθύντρια ΕΣΥ Φιλιατών, Περιφερειακή Σύμβουλος Θεσπρωτίας
Aρβανίτης Γιώργος, Κινηματογραφιστής και μοντέρ, Δ/ντής Φωτογραφίας, μόνιμος συνεργάτης του Θ. Αγγελόπουλου.
Αγγελάκη Νεκταρία – Ελευθερία, Δικηγόρος, Εργατολόγος-Δημοσιολόγος. Αναπλ. Τομεάρχης Εργασίας ΕΛ.Α.Σ.
Αγγελιδάκη Ανδριανή, Δημοσιογράφος / Παρουσιάστρια
Αγριμάκης Νικόλαος, Δημόσιος Υπάλληλος, Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Ρεθύμνου
Αθανασιάδης Χάρης, Καθηγητής Παν/μίου Ιστορικός Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου στο Μεταπτυχιακό “Δημόσια Ιστορία” του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου
Αθανασίου Μάριος, Ηθοποιός
Αιβαλής Βασίλης, Μηχανολόγος Μηχανικός, Διαχείριση Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων Επικεφαλής Δημ. Παράταξης Δήμου Πατρών,
Ακριτίδης Σταύρος, Ελεύθερος Επαγγελματίας ΤΥΠΩΤΗΣ
Ακριτίδης Δημήτρης, Συνταξιούχος ΟΤΑ, Πτυχιούχος ΤΕΦΑΑ
Αλεξάκος Κωνσταντίνος, Αρχιτέκτονας, Πολιτικός Αναλυτής
Αλεξίου Σωτήρης, Μηχανολόγος / Μηχανικός
Αλεξίου Γιάννης, Εκπαιδευτικός Μαθηματικός, Περιφερειακός Σύμβουλος Στερεάς Ελλάδας
Αλμπάνης Τριαντάφυλλος, Ομότιμος Καθηγητής Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και πρώην Πρύτανης Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (2010-2014 και 2018 – 2022).
Αμπατζάς Κώστας, Δικηγόρος
Ανδρειομενου (Συκουτρή) Ντίνα, Συνταξιούχος, Λουκουμοποιός, Ερευνήτρια ΕΑΠ
Ανδρικόπουλος ‘Αρης, Επίτιμος Αρχηγός ΕΛ.Α.Σ.
Ανέστης Νικόλαος, Δικηγόρος
Αντωνίου Πένυ, Πολιτικός Μηχανικός, με εξειδίκευση στη βιώσιμη αστική κινητικότητα, τον στρατηγικό σχεδιασμό πόλεων, την κλιματική ουδετερότητα και τη διαχείριση ευρωπαϊκών έργων, ενώ είναι πιστοποιημένη σε θέματα ESG και Πρέσβειρα του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για το Κλίμα (EU Climate Pact Ambassador). Αναπλ. Τομεάρχης Ενέργειας & Περιβάλλοντος ΕΛ.Α.Σ.
Αντωνοπούλου Μαριζέτα. Διδάσκουσα στο Τμήμα Κοινωνιολογίας ΕΚΠΑ, Οικονομική Πολιτική με ειδίκευση στη “Σύγχρονη Ελληνική Κοινωνία”. Τομεάρχης Κοινωνικής Πολιτικής/Παιδί 7 Οικογένεια της ΕΛ.Α.Σ.
Αποστολίδου Κλεονίκη, Οικονομολόγος, Στέλεχος Ειδικής Υπηρεσίας ΕΣΠΑ, Περιφερειακή Σύμβουλος Αττικής
Αποστόλου Στυλιανός, Καθηγητής Φυσικής Αγωγής, Δημ .Σύμβουλος Δήμου Ζωγράφου
Αργυρόπουλος Κυριάκος, Δημοσιογράφος
Αρσένη Αθηνά, Θεατροπαιδαγωγός, σκηνοθέτης και δημιουργός πολιτιστικών δράσεων με έδρα την Ιθάκη. Kαλλιτεχνική διευθύντρια του Θεατρικού Φεστιβάλ Ιθάκης και εντεταλμένη σύμβουλος πολιτισμού στον Δήμο
Αρτέμης Μιχάλης, Δικηγόρος / Δημοσιολόγος
Αρχοντής Βασίλης, Οικονομολόγος, Ασφαλιστικός Σύμβουλος
Αυγερινός Εμμανουήλ, Καθηγητής Παν/μίου, Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων
Αυφαντη Ματούλα, Συνταξιούχος Πρ. Αγροτικού Συνεταιρισμού “ΔΗΜΗΤΡΑ”
Βάθης Ιωάννης, Ιερέας
Βαϊοπουλος Γιώργος, Κτηνοτρόφος, Πρ. Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Δυτ. Θεσ/νίκης
Βαϊτσόπουλος Γιώργος, Φοιτητής Τμήματος Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής
Βακόνδιος Εμμανουήλ, Δρ. Τμήματος Ιστορίας της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Ουτρέχτης
Βαρδαρός Σταμάτης, Πολιτικός Επιστήμονας, Πρώην ΓΓ Υπουργείου Υγείας (2015-2019)
Βασιλειάδης Γεώργιος, Δημόσιος Υπάλληλος, Φυσικός
Βασιλειάδης Γιώργος, Δικηγόρος, πρ. Υφυπουργός Αθλητισμού (2016-2019), Δ/ντής Πολιτικού Γραφείου Α.Τσίπρα
Βασίλη Ισιδώρα, Πολιτικός Μηχανικός, Μέλος ΙΝΑΤ
Βατάλης Σωκράτης, Πολιτικός Μηχανικός, Εκλεγμένο Μέλος Αντιπροσωπείας ΤΕΕ
Βαφέας Νίκος, Πανεπιστημιακός, Κοινωνιολόγος, Καθηγητής Ιστορικής και Πολιτικής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης
Βλαστός Γιώργος, Βιοφυσικός
Βογιατζογλου Ιορδάνης, Μηχανολόγος, Αντιδήμαρχος Πεύκης – Λυκόβρυσης
Βόγλης Πολυμέρης, Καθηγητής ΑΕΙ Καθηγητής Κοινωνικής Ιστορίας, Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Παν/μιο Θεσσαλίας/ Μέλος Επιστημονικού Συμβουλίου ΙΝΑΤ
Βοσκόπουλος Χρήστος, Αρχιτέκτονας Μηχανικός, Πρώην Δήμαρχος Καισαριανής
Βούλγαρης Κώστας, Λογοτέχνης, Πεζογράφος και κριτικός λογοτεχνίας
Βρεττός Χρήστος, Μηχανικός σε ΑΠΕ, εργαζόμενος στο χώρο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της ενεργειακής δημοκρατίας με ειδίκευση σε θέματα πολιτικής συνηγορίας.
Γαβριηλίδης Μάνος, Γεωπόνος, Ελεύθερος Επαγγελματίας, Μέλος ΓΕΩΤΕΕ ΠΔΜ Δ.Ε.
Γαβρόγλου Κώστας, Ομότιμος Καθ. Ιστορίας της Επιστήμης ΕΚΠΑ, πρ. Υπουργός Παιδείας (2016-2019), Συντονιστής Τομεαρχών ΕΛ.Α.Σ.
Γαϊτάνος Γεώργιος, Εικαστικός
Γεννιδούνιας Κώστας, Ιδιωτ. Υπάλληλος, πρ. Πρόεδρος Μηχανοδηγών, μέλος ΔΣ ΓΣΕΕ
Γεωργακοπούλου Χαρούλα, Πολιτικός Μηχανικός
Γεωργακούλιας Νίκος, Ιατρός Νευροχειρουργός, Διευθυντής Νευροχειρουργικής ΓΝΑ Γεννηματάς
Γεωργαντάς Ηλίας, Καθηγητής Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης Παν/μιο Κρήτης, Πρόεδρος του Τμήματος, πρ. ΓΓ Γραμματέας Υπ. Παιδείας (2018-2019)
Γεωργιάδης Γρηγόρης, Επιχειρηματίας, Επιχειρήσεις Γεωργικών προϊόντων
Γεωργίου Γιάννης, Πτυχιούχος Χρηματοοικονομικών, Υπεύθυνος Εξαγωγών
Γεωργούντζος Δημήτρης, Δικηγόρος
Γιαλάφος Ηλίας, Ιατρός, Καρδιολόγος MD, PHD.
Γιαννακίδης Στάθης, Οικονομολόγος, Πρώην Υφυπουργός Οικονομίας (2018-2019) και πρ. Βουλευτής Ξάνθης , Υπεύθυνος παραρτήματος, ΑΜΘ Ινστιτούτο ΈΝΑ
Γιαννακοπούλου Δανάη, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας με εξειδίκευση στην Τραυματοθεραπεία.
Γιαννόπουλος Γιώργος, Ιατρός Ρευματολόγος ΕΣΥ, Πρ. ΓΓ Υπουργείου Υγείας
Γιωτάκη Φανή, Δικηγόρος. Αναπλ. Τομεάρχης Μεταναστευτικής Πολιτικής ΕΛ.Α.Σ.
Γκαβανίδου Χρυσή, Δημόσιος Υπάλληλος
Γκανής Βαϊος, Αγρότης, Οινοπαραγωγός, Συνδικαλιστής
Γκαραντσίνη Τζιαν Αντρεα, Ελεύθερος Επαγγελματίας, Εμπειρογνώμονας ΕΕ
Γκασούκα Δήμητρα, Συνταξιούχος, Κοινωνική Λειτουργός , άτομο με αναπηρία, Δημοτική Σύμβουλος Δήμου Χαλανδρίου
Γκασούκα Μαρία, Κοινωνική Λαογράφος, Ομότιμη Καθηγήτρια Λαογραφίας και Φύλου, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Γκατζάρας Χρήστος, Ιδιωτικός Υπάλληλος, Οικονομολόγος
Γκούμας Πέτρος, Φοιτητής Οικονομικής & Περιφερειακή Ανάπτυξης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Γκούνας Αθανάσιος, Οικονομολόγος, Καθηγητής ΔΙΠΑΕ
Γράψας Γιάννης, Καθ. Φυσικής Αγωγής, Δρ. Φυσικής Αγωγής Προπονητής Μπάσκετ
Γρηγοριάδης Θέμης, Ιδιωτικός Υπάλληλος, Μέλος ΔΣ ΕΚΑ
Δαμιανός Πέτρος, Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός, Μαθηματικός, ΜΔΕ στην Ιστορία και Φιλοσοφία της Επιστήμης και της Τεχνολογίας. Διευθυντής επι σειρά ετών του Γυμνασίου και Λυκείου του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Αυλώνα (ΕΚΚΝΑ)
Δανέλλης Σπύρος, Αρχιτέκτονας, Επικεφαλής Μείζονος Αντιπολίτευσης Περιφέρειας Κρήτης
Δελληγιάννης Αλέξανδρος, Δρ. Χημικός Μηχανικός, Υπεύθυνος Ποιότητας Υγείας Ασφάλειας ΕΛΠΕ
Δελληγιάννης Κωνσταντίνος, Μηχανολόγος / Μηχανικός
Δημητριάδης Λεωνίδας, Ασφαλιστικός πράκτορας
Δημητριάδης Βασίλης, Δικηγόρος
Δημητρίου Δημήτριος, Καθηγητής ΔΕΠ, Καθηγητής Τμήματος Οικονομικών Επιστημών Δημοκρίτειου Παν/μιου Θράκης. Αναπλ. Τομεάρχης Υποδομών & Μεταφορών ΕΛΑΣ
Δημητρίου Γιάννης, Επαγγελματίας εστίασης
Δημητρίου Χρήστος, Εκπαιδευτικός
Δήμτσας Κωστής, Δημοσιογράφος, Δ/ντής Φιλανθρωπικού Οργανισμού “ΑΠΟΣΤΟΛΗ”
Διαμαντόπουλος Αλέξανδρος, Δ/ντής κατάρτισης ΚΒΔΜ, πρ. Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Δέλτα Θεσσαλονίκης
Διαμαντοπούλου Τζένη, Πρώην Διοικήτρια Α’ ΥΠΕ (2015-2019), ΜΒΑ με εξειδίκευση Οικονομικά της Υγείας
Δόντσης Νίκος, Αντιδήμαρχος Πέλλας, Τραπεζικός Υπάλληλος
Δρακόπουλος Γιάννης, Ηθοποιός
Δραμουντάνης Βασίλης, Μουσικός Παραγωγός, Δ/ντης Παραγωγής, Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ & Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ
Δρίτσας Σπύρος, Γιατρός Χειρουργός, Phd, Τομεάρχης Υγείας ΕΛ.Α.Σ.
Δριτσέλη Παναγιώτα, Εκπαιδευτικός, Φιλόλογος, Πρώην Βουλευτής Τρικάλων (2015-2019)
Δρόσος Γιώργος, Ιατρός, πρ. Δ/ντής Καρδιοχειρουργικής Κλινικής Νοσοκομείου Παπανικολάου Θεσσαλονίκης
Δρόσος Γιάννης, Ομότιμος Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου
Ελευθεριάδης Αντώνης , Τραπεζικός Υπάλληλος, Διευθυντής Καταστήματος Εθνικής Τράπεζας, μέλος ΔΣ OΣΕΘ 2017-2019.
Εξάρχου Στέλλα, Δικηγόρος
Ευθυμίου Μαρία Χριστίνα, Δασκάλα
Ζαννιάς Αναστάσης, Πολιτικός Μηχανικός, πρ. Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής. Τομεάρχης Αθλητισμού ΕΛ.Α.Σ.
Ζαρουτιάδης Λάμπης, Σκηνοθέτης
Ζαφειρόπουλος Θεόδωρος, Καθηγητής ΕΜΠ, Ζωγράφος
Ζάχαρης Βαγγέλης, Διευθυντής ΕΣΥ Καρδιολογικής Κλινικής Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου (ΠΑΓΝΗ)
Ζογλοπίτης Φώτης, Τοπογράφος Μηχανικός, Ανάπτυξη και αδειοδότηση έργων ΑΠΕ
Ζωγιός Κωνσταντίνος, Ιδ. Υπάλληλος, Πολιτικός Επιστήμονας
Ηλιάδης Νικόλαος, Λογιστής, Αντιδήμαρχος Καλλιθέας
Θεοδωράκης Γρηγόρης, Μαθηματικός, Απόφοιτος Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, πρώην ΓΓ Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης (2016-2019), Τομεάρχης Δημόσιας Διοίκησης ΕΛ.Α.Σ.
Θεοδωρακόπουλος Γιάννης, Χημικός Μηχανικός / Επιχειρηματίας
Θεολόγου Σταύρος, Νοσηλευτής, Νοσοκομείο Ευαγγελισμός
Θεοχάρη Καίτη, Καθηγήτρια Αγγλικών, Στέλεχος Ελληνικού και Ευρωπαϊκού Τμήματος ατόμων με σπάνιες ασθένειες, Εκπρόσωπος Ασθενών Σπανίων Παθήσεων
Ιωακειμίδης Γιώργος, Πολιτικός Μηχανικός, Πρώην Δήμαρχος Νίκαιας – Ρέντη, Επικεφαλής Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής, Τομεάρχης Τοπικής Αυτοδιοίκησης ΕΛ.Α.Σ.
Ιωαννίδης Γιώργος, Οικονομολόγος, Ερευνητής Γ΄ Βαθμίδας στο Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ), αντικείμενο :Ελληνική Οικονομία και Αξιολόγηση Δημόσιων Πολιτικών
Ιωάννου Πολύμνια, Συνταξιούχος Ιατρός
Καβαδίας Κώστας, Πρόεδρος Εργαζομένων ΣΕΦ, Τμήμα Μελέτης / Επίβλεψης
Καζάκου Ειρήνη, Ηθοποιός
Καιδατζής Ακρίτας, Συνταγματολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ, ΓΓ Κυβέρνησης (2018-2019)
Κακαρνιάς Χρήστος, Συνταξιούχος ΟΤΕ, Πρ. Πρόεδρος του Παλλημνιακού Ταμείου Λήμνος
Καλαθάκης Παναγιωτης, Απόστρατος Αξιωματικός Πολεμικού Ναυτικού
Καλλούλι Αντζελα, Σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων στη Γερμανία και Πληροφορικής στην Ελλάδα
Καλογήρου Μιχάλης, Δικηγόρος- Πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης (2018-2019), Πρόεδρος ΙΝΑΤ
Καλογιάννης Απόστολος, Οδοντίατρος, Πρώην Δήμαρχος Λαρισαίων, Αναπλ. Τομεάρχης Τοπικής Αυτοδιοίκησης ΕΛΑΣ
Καλούδης Ιωάννης, Σμηναγός της Πολιτικής Αεροπορίας Ε.Α., Μηχανικός Αεροσκαφών
Καμμά Μαρία, Δήμαρχος Τήλου, Αναπλ. Τομεάρχης Νησιωτικής Πολιτικής
Καμπουράκης Γιάννης, Ακαδημαϊκός, Αναπλ. Καθηγητής Νομικής, Πανεπιστήμιο Ροτερνταμ, με ειδίκευση στο Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο και τη σχέση Δικαίου και Πολιτικής Οικονομίας
Κανάκη Ελένη, Εκδότρια, ιδιοκτήτρια των εκδόσεων Κανάκη
Κανούλας Ευαγγελος, Καθηγητής Τεχνητής Νοημοσύνης στο Πανεπιστήμιο του ‘Αμστερνταμ και διευθυντής του μεταπτυχιακού προγράμματος στην Επιστήμη της Τεχνητής Νοημοσύνης, Μέλος επιστημονικού Συμβουλίου ΙΝΑΤ
Καραβάνα Ιωάννα, Δικηγόρος, Πρόεδρος Συλλόγου Καρκινοπαθών
Καραγιάννη Μαριάννα, Ιατρός, Βιοπαθολόγος, Δρ. Ιατρικής Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg, Επιμελήτρια Α, ΓΝΑ Ευαγγελισμός
Καραγιαννοπούλου Ευαγγελία, Καθηγήτρια
Καραγκούνης Σταύρος, Ελεύθερος Επαγγελματίας, Στέλεχος Επιχειρήσεων
Καραμούτσος Χρήστος, Τραπεζικός Υπάλληλος Εθν. Τράπεζας, Γενικό Συμβούλιο ΟΤΟΕ
Καραμπίνης Ανδρέας, Ομότιμος Καθηγητής Ιατρικής ΕΚΠΑ, πρ. Πρόεδρος Εθν. Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων
Καρασαββογλου Τάσος, Καθηγητής Ιατρικής ΔΠΘ, πρ. Διοικητής Νοσοκομείου Καβάλας
Καρπέτας Κώστας, Δικηγόρος, Περιφερειακός Σύμβουλος Αχαΐας
Καρπουχτσής Κώστας, Οικονομολόγος, Αναπλ. Εκπρόσωπος Τύπου ΕΛ.Α.Σ.
Καρτερός Θανάσης, Δημοσιογράφος
Καρυπίδης Θεόδωρος, Δημοσιογράφος, Πρώην Περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας
Κασσιανός Παναγιώτης , Εκπαιδευτικός με ειδίκευση στην Ειδική Αγωγή, Αναπλ.Τομεάρχης Παιδείας ΕΛ.Α.Σ.
Κατσάνης Πολύβιος, Γραμ. Υγειονομικών Α’ Βαθμιας Υγείας Δυτ. Ελλάδας
Κατσαρδή Βανέσσα, Επίκουρη Καθηγήτρια Παράκτιας και Θαλάσσιας Μηχανικής, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών Παν/μιο Θεσσαλίας, Αναπλ. Τομεάρχης Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας ΕΛ.Α.Σ.
Κατσουλίδη Μαρία, Ηθοποιός, Καθηγήτρια υποκριτικής
Κατσωνόπουλος Θοδωρής , Καθηγητής Δευτεροβάθμιας, αιρετός στο Κεντρικό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
Καψάλης Νικόλαος, Μελισσοπαραγωγός, Οικοτουρισμός
Κεκάτος Διονύσης, Αρχιτέκτονας / Μηχανικός, Αντιδήμαρχος Τεχνικών Έργων και Πολεοδομικού Σχεδιασμού Δήμου Ανδραβίδας- Κυλλήνης
Κετογλίδου Δέσποινα, Τοπογράφος / Μηχανικός- Συγκοινωνιολόγος, Υπάλληλος ΥΠΑ, Πρόεδρος Πανελ. Συλλόγου Αερολιμενικών ΥΠΑ
Κίντζιος Σπυρίδων, Πρύτανης Γεωπονικού Πανεπιστημίου, Διευθυντής του Εργαστηρίου Κυτταρικής Τεχνολογίας του Τμήματος Βιοτεχνολογίας του ΓΠΑ Αναπλ. Τομεάρχης Αγροτικής Πολιτικής ΕΛ.Α.Σ.
Κίρκος Παναγιώτης , Δικηγόρος
Κλαμπατσέα Ειρήνη, Καθηγήτρια Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ, Χωρικός Σχεδιασμός Δομημένο Περιβάλλον και βιώσιμη ανάπτυξη ΕΜΠ
Κλουβάκης Μιχάλης, Γραμματέας φοιτητικού συλλόγου Μηχανολόγων Μηχανικών Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
Κοζάκη Χαρά, Δικηγόρος
Κόκκαλης Πέτρος, Ελεύθερος Επαγγελματίας, πρ. Ευρωβουλευτής
Κοκκινοπούλου Φαίη, Ηθοποιός
Κολοστούμπης Δημητριος, Ιατρός, Ψυχίατρος
Κοντογεώργη Ευγενία Μαρία, Φοιτήτρια Διαιτολογίας & Διατροφής στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο
Κορδής Νεκτάριος, Καθηγητής Β’ Βάθμιας Εκπαίδευσης , Μέλος ΔΣ ΟΛΜΕ
Κορνήλιος Νίκος, Σκηνοθέτης – Σεναριογράφος
Κοσμάς Χριστόφορος, Αγρότης, Μέλος ΔΣ ΟΑΣΝΑ
Κοτζαπηγικογλου Μαρία, Πτυχιούχος Οικονομικών Επιστημών και Μαθηματικών Queens College, City University of New York (CUNY), Ελληνίδα της διασποράς δεύτερης γενιάς Νέας Υόρκης, Πρόεδρος Ένωσης Γονέων Δήμου Πεντέλης
Κοτσακά Δώρα, Δρ. Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών με ειδίκευση στην πολιτική συμπεριφορά και τα πολιτικά κόμματα, διδακτορική υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών
Κοτσακάς Κωστής, Φοιτητής Οικονομικής Επιστήμης στο ΟΠΑ
ουντούρη Φανή, Αναπλ. Καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης Παντείου. Αναπλ. Τομεάρχης Κοινωνικής Πολιτικής / Παιδί και Οικογένεια ΕΛ.Α.Σ.
Κουρουμιχάκης Βασίλης, Δημοσιογράφος
Κουσούλας Βαγγέλης, Αγρότης
Κούστας Τάσος, Φοιτητής Θεατρολογίας στη Πάτρα
Κούτα Αννα , ‘Ανεργη – νοικοκυρά με έντονη κοινωνική δραστηριότητα
Κουτεντάκης Φραγκίσκος, Οικονομολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Δημόσιας Οικονομικής Παν/μιο Κρήτης, Τομεάρχης Οικονομικών ΕΛΑΣ
Κουτουλιανού Ευαγγελία, Δασκάλα
Κουτσιανάς Νίκος, Επιχειρηματίας, Ιδρυτής Apivita & Symbeeosis
Κουτσιώρας Ιωάννης, Εκπαιδευτικός, πρ. Εθνικός Προπονητής ΣΕΓΑΣ, Καθηγητής
Κουφονικολάκου Θεώνη, Δικηγόρος, πρ. Συνήγορος του Παιδιού, Εκπρόσωπος Τύπου ΕΛΑΣ
Κρανιδιώτης Παναγιώτης, Επιχειρηματίας, Μηχανικός Εμπορικού Ναυτικού, Εφαρμοσμένα Μαθηματικά ΕΜΠ, Ομάδα Opengov 2009-2013
Κρεμμύδας Αρης, Υπάλληλος ΕΚΔΔΑ, Αντιδήμαρχος Οικονομικών Μοσχάτου-Ταύρου
Κρέτσης Κώστας, Ιδιωτικός Υπάλληλος, Αντιπρόεδρος Παν. Συλλόγου Δανειοληπτών Νόμου Κατσέλη
Κρικρής Γιώργος, Ψυχολόγος, Δημοτικός Σύμβουλος Νέας Σμύρνης
Κυπριανός Παντελής, Καθηγητής Ιστορίας Τμήμα Επιστημών Εκπαίδευσης Παν/μιο Πατρών
Κυριαζή Σταυρούλα (Βαλίνα), Καθηγήτρια της ελληνικής γλώσσας ως ξένης. Κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου Πανεπιστημίου Σορβόνης ΙV, Παρίσι, προγράμματα ενηλίκων./ Πρ. Μέλος ΔΣ ΟΙΕΛΕ
Κωνσταντινίδης Γιώργος, Επιχειρηματίας, Τομεάρχης Τουρισμού ΕΛΑΣ
Κωνσταντίνου Ιωάννα, Δημ. Σύμβουλος Αγ. Δημητρίου
Λαγουβάρδος Κώστας, Μετεωρολόγος, Δ/ντής Ερευνών στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, Τομεάρχης Ενέργειας και Περιβάλλοντος ΕΛ.Α.Σ.
Λαγουδακης Γιάννης, Συνταξιούχος, Πρώην Δήμαρχος Περάματος
Λαζαρίδης Θεμιστοκλής, Καθηγητής Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
Λαιδιμάϊ Ελτον, Λογιστής, Απόφοιτος Σχολής Οργάνωσης & Διοίκησης Επιχειρήσεων
Λάκκα Λαοκρατία, Συνταξιούχος Βιολόγος, Δρ. Μοριακής Βιολογίας, ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς
Λαλιώτου Ιωάννα, Πανεπιστημιακός, Μέλος ΔΕΠ, Μέλος, ΣΔ, Ιστορικός, Καθηγήτρια Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Τομεάρχης Παιδείας ΕΛΑΣ
Λάλλη Ζωρζέτα, Νομικός, Στέλεχος Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε τομείς όπως η κοινωνική και εργασιακή πολιτική της ΕΕ, ελεύθερη κυκλοφορία νομικών και φυσικών προσώπων, υπεύθυνη για το γραφείο της Αθήνας της Ομάδας Δράσης για την Ελλάδα. Αναπλ. Τομεάρχης Εξωτερικών (Ευρωπαϊκών Υποθέσεων) ΕΛ.Α.Σ.
Λεμπετλής Νικόλαος, Επιχειρηματίας Εστίασης Αντιπρόεδρος Εμπορικού Συλλόγου
Λεονταράκης Ιωάννης, Μελισσοκόμος, Περιφ. Σύμβουλος Κρήτης,
Λεπενιώτη Μαρία, Πρώην Αντιπρόεδρος Αρείου Πάγου, Πρόεδρος Έδρας στη Δίκη της Χρυσής Αυγής, Τομεάρχης Δικαιοσύνης/Θεσμοί/Δικαιώματα της ΕΛ.Α.Σ.
Λιακος Αντώνης, Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ -Ιστορικός
Λιάκος Δημήτρης, Οικονομολόγος, Σύμβουλος Διοίκησης Τραπεζικού Ομίλου, πρ. Υφυπουργός παρά τω ΠΘ 2016-2019
Λιονάκης Μιχάλης, Πολιτικός Μηχανικός
Λιοσάτου Εβίνα, Πολιτικός Μηχανικός και Πτυχιούχος Ευρ. Πολιτισμού με εμπειρία σε θέματα αποκατάσταση επιπτώσεων σε φυσικές καταστροφές και πολιτικής προστασίας.
Λιότζης Βαγγέλης, Καθηγητής, Διδάσκων ΕΚΠΑ
Λιούρης Χάρης, Αγρότης, Περιφερειακός Σύμβουλος Ηπείρου
Λογιάδης Μίλτος, Μαέστρος, Καθηγητής Διεύθυνσης Ορχήστρας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο
Λουκόπουλος Αθανάσιος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
Λουπάκη Ιωάννα, Νηπιαγωγός
Λυμπεροπούλου Δήμητρα, Γεωπόνος Περιβαλλοντολόγος/ Msc Περιβ. Μηχανικής
Λυρίτσης Δημήτρης, Δικηγόρος, Μέλος ΔΣ ΔΣΑ, Τομεάρχης Στεγαστικής Πολιτικής της ΕΛ.Α.Σ.
Μαγκλάρας ‘Αρης, Ηλεκτρολόγος Μηχανικός
Μαγκλάρας Βασίλης, Οικονομολόγος, Στέλεχος Επιχειρήσεων. Τομεάρχης Βιομηχανικής Πολιτικής ΕΛ.Α.Σ.
Μακράκης Γιώργος, Εκπαιδευτικός, Αν. Γραμματέας ΓΣ ΑΔΕΔΥ, Πρόεδρος Συλλόγου Εκπαιδευτικών Ηρακλείου
Μακράκης Γιώργος, Πρόεδρος Εργαζομένων ΔΥΠΑ, Μέλος Εκτελεστικής Επιτροπής ΑΔΕΔΥ
Μακρής Λεωνίδας, Επικ. Καθ. Πολιτικής Επιστήμης ΔΠΘ
Mακοπούλου Αννα Μαρία, Κλινική Ψυχολόγος
Μαλούτας Θωμάς, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου
Μαλτέζος Μενέλαος, Οικονομολόγος
Μανιός Νίκος, Γιατρός /Συνταξιούχος, Μέλος ΔΣ ΣΦΕΑ
Μανουσίδου Χριστίνα, Ιδιωτικός Υπάλληλος
Μανουσογιωργάκη Στέλλα, Εκπαιδευτικός Β’ Βάθμιας, Αντιπρόεδρος ΟΛΜΕ, Μέλος ΓΣ ΑΔΕΔΥ
Μανώλη Αγνή, Σχολική Καθαρίστρια, Μέλος Διοίκησης Εργατικού Κέντρου Βέροιας, Γενική Γραμματέας Παν. Ομοσπονδίας Καθαριότητας
Μανωλιουδάκη Ευγενία, Εικαστικός- Επιχειρηματίας
Μαραντζίδης Νίκος, Καθηγητής στο Τμήμα Βαλκανικών και Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Μάρδα Κυβέλη, Ιατρός
Μαρδή Αφέντρα, Ιδιωτική Υπάλληλος παραϊατρικών επαγγελμάτων
Μαρτίνος Αντώνης, Ελ. Επαγγελματίας, Φυσικοθεραπευτής
Ματιάκης Ζήσης, Στέλεχος Πληροφορικής
Μαυρουδής Χάρης, Ηθοποιός, Τομεάρχης Πολιτισμού ΕΛ.Α.Σ.
Μαυρωνά ‘Αννα Μαρία, Φοιτήτρια Πολιτικών Επιστημών στο ΔΠΘ
Μιχαλάκης Νίκος, Ιατρός Καρδιολόγος
Μιχαλόπουλος Σπύρος, Σκηνοθέτης
Μίχας Βησσαρίων, Οδοντίατρος, Διευθυντής ΕΣΥ
Μόσχος Θωμάς, Αγρότης / Κτηνοτρόφος, Τομεάρχης Αγροτικής Πολιτικής ΕΛΑΣ
Μοτζάκης Δημήτρης, Φοιτητής ΑΣΟΕ
Μουμουλίδης Θέμης, Σκηνοθέτης
Μουσταΐρας Ηλίας Επιχειρηματίας, Πρόεδρος Ένωσης Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών Δυτικής Αττικής
Μούστος Μάνος, Ιδιωτ. Υπάλληλος, πρώην μέλος ΔΣ Ομοσπονδίας Ένωσης Γονέων-Κηδεμόνων Αττικής
Μουτζούρογλου Νίκη, Νομικός, Ιδ. Υπάλληλος, Στέλεχος Μεγάρου Μουσικής
Μπακαγιάννη Ρούλα, Επιχειρηματίας, Επιχείρηση Τουρισμού
Μπακαδήμα Φωτεινή, Ιδιωτ. Υπάλληλος, Πολιτική Επιστήμονας, Ιστορικός, Αναπλ. Τομεάρχης Τουρισμού ΕΛ.Α.Σ.
Μπακόλας Βαγγέλης, Παιδίατρος
Μπαλατσούκας Γιώργος, Δικηγόρος, Αναπλ. Εκπρόσωπος Τύπου ΕΛ.Α.Σ.
Μπαλταγιάννης Στέφανος, Παθολόγος Δ/ντής Παθολογικής ΕΣΥ Καστοριάς
Μπαλτάς Θοδωρής, Δάσκαλος, μέλος Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας (ΔΟΕ) Κεντρική Μακεδονίας
Μπάμιας Αριστοτέλης, Καθηγητής Ιατρικής Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αντιπρόεδρος Εταιρείας Ελλήνων Ογκολόγων
Μπάρκουλα Χαιδω, ΕΔΙΠ Ιστορικό Αρχείο ΕΚΠΑ, ΔΣ ΠΑΣΕΔΙΠ
Μπγιάλας Χρήστος, Λογιστής, Οικονομολόγος
Μπεζάτι Φελιξ, Χημικός Μηχανικός
Μπελαβίλας Νίκος, Καθηγητής Πολεοδομίας και Ιστορίας της πόλης στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
Μπέρδου Κατερίνα, Δικηγόρος, Αναπλ. Τομεάρχης ‘Αμυνας ΕΛ.Α.Σ.
Μπερτζελέτος Δημήτρης, Διατροφολόγος / Διαιτολόγος
Μπετενιώτης Αργύρης, Δικηγόρος, Αναπληρωτής Τομεάρχης
Μπουζούκης Παναγιώτης, Πολιτικός Μηχανικός
Μπουλμέτης Κώστας, Οικονομολόγος, Δ/νων Σύμβουλος Αναπτυξιακής Ανατολικής Αττικής
Μπουλμπασάκος Γιώργος, Ιατρός, Πρ. Διευθυντής Πνευμονολογικής Κλινικής Ευαγγελισμού, Αναπλ. Τομεάρχης Υγείας ΕΛ.Α.Σ.
Μπουλουσάκης Δημήτρης Δημοσιογράφος
Μπουρνάρης Θωμάς, Πανεπιστημιακός Τμήμα Γεωπονίας ΑΠΘ Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρεία Αγροτικής Οικονομίας.
Μπούσιος Ανδρέας, Δημοσιογράφος, Δ/της Γραφείου Τύπου Α.Τσίπρα
Μυλωνίδης Θύμιος, Δάσκαλος, Πρόεδρος Δασκάλων- Νηπιαγωγών Βόνιτσας, Μέλος Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ
Μωραϊτης Κωνσταντίνος, Ηθοποιός/ Σκηνοθέτης, αριστούχος απόφοιτος της δραματικής σχολής του Ωδείου Αθηνών
Ναούμ Ιωάννα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Τομέας Νεοελληνικών και Συγκριτολογικών Σπουδών, Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Νεμουτιάνος Απόστολος, Αγρότης
Νεφελούδης Ανδρέας, Συνταξιούχος, Πρ. Γεν. Γραμματέας Υπ. Εργασίας (2015-2019)
Νικολακόπουλος Γιώργος, Εργαζόμενος σε super market, Φοιτητής Πολιτικών Επιστημών στο ΑΠΘ
Νίτσας Γιώργος, Μεσίτης Τουριστικά, Επικεφαλής μείζονος αντιπολίτευσης στον Δήμο Πρέβεζας
Νούσκαλης Γιώργος, Καθηγητής Νομικής ΑΠΘ
Νταουσάνη Βασιλική, Δημοτική Υπάλληλος Πρόεδρος Νομ. Τμήματος ΑΔΕΔΥ Νομού Αιτ/νίας
Νταφόπουλος Δημήτρης, Επιχειρηματίας με δραστηριότητα στους τομείς των FMCG, του brand development, της φιλοξενίας και της κυβερνοασφάλειας. Αναπλ. Τομεάρχης Ψηφιακής Πολιτικής ΕΛ.Α.Σ.
Ντούρβα Παρασκευή, Συμβολαιογράφος
Νυφούδης Νίκος, Ελ. Επαγγελματίας/ Οικονομολόγος, Αναπλ. Εκπρόσωπος Τύπου ΕΛ.Α.Σ.
Οπρογλίδης Θανάσης, Φοιτητής ΕΑΠ
Οτζάκογλου Θόδωρος, Συνταξιούχους Εκπαιδευτικός, πρ. Δ/ντης Πρότυπου Λυκείου Αναβρύτων
Οχονος Νώντας, Επιχειρηματίας
Παγκάλου Φωτεινή, Οικονομολόγος. Διδάσκουσα στο Τμήμα Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών Πάντειο Πανεπιστήμιο, Αναπληρώτρια Τομεάρχης Στεγαστικής Πολιτικής ΕΛ.Α.Σ.
Παλαιου Αλεξάνδρα, Βιβλιοθηκονόμος, Γενική Γραμματέας Ομοσπονδίας Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, Πρόεδρος Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού ΕΜΠ
Παναγιωτουνάκος Βαγγγέλης, Δικηγόρος
Πάνος Χρήστος, Αρχιτέκτονας
Πανοτοπούλου – Φλαμπουράρη Εύη, Μοριακή Ιολόγος
Πάντζιου Γραμματή, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Μηχανικών Πληροφορικής ΠΑΔΑ. Τομεάρχης Ψηφιακής Πολιτικής ΕΛ.Α.Σ.
Παντιώρα Φωτεινή, Επικοινωνιολόγος, Στέλεχος ιδιωτικού τομέα, Δ/νση Marketing Επικοινωνίας
Παντούλα Θάλεια, Κοινωνική Επιχειρηματίας Pr. Manager
Παπαγεωργίου Φώτιος, Συν/χος Αστυνομικός, Πρ. Υποδιοικητής Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας
Παπαγεωργίου Θανάσης, Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Ιδρυτής Θεάτρου ΣΤΟΑ, πρ. πρόεδρος Εθνικού Θεάτρου
Παπαγεωργίου Παυσανίας, Δικηγόρος, Αναπληρωτής Τομεάρχης Εξωτερικής Πολιτικής ΕΛ.Α.Σ.
Παπαγιαννάκος Δημήτρης, Φυσικός, πρ. Γ.Γ. Συντονισμού (2015-2019)
Παπαδημόπουλος Δημήτρης, Οδοντίατρος, Πρόεδρος Οδοντιατρικού Συλλόγου Αργολίδας
Παπαδοπούλου ‘Αννα, Δικηγόρος, Αναπλ. Εκπρόσωπος Τύπου ΕΛ.Α.Σ.
Παπαευθυμίου Σταυρούλα, Καθηγήτρια Ειδικής Αγωγής
Παπάζογλου Αντώνης, Νοσηλευτής
Παπαηλιού Σωτήρης, Αντιδήμαρχος Αρχαίας Ολυμπίας
Παπαθεοδώρου Εφη, Ηθοποιός
Παπακώστα Ανθή, Ιδ. Υπάλληλος, Διευθύντρια Προπονητικού Κέντρου Εθνικών Ομάδων
Παπαλεξίου Αφεντούλα, Μηχανικός/ Δημόσιος Υπάλληλος/Διευθύντρια Στρατηγικού Σχεδιασμού και Προγραμματισμού Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Πρόεδρος, του ΣΥ.ΜΗ.Δ.ΥΠ.Α.Σ Κεντρικής Μακεδονίας.
Παπαμακαρίου Κυριακή, Νομικός, Υπάλληλος ΑΑΔΕ
Παπαμιχαλόπουλος Παναγιώτης, Οικονομολόγος, Επιχειρηματίας
Παπασίμος Γεώργιος, Δικηγόρος
Παπαστεριόπουλος Αλέξανδρος, Δικηγόρος
Παππάς Γιώργος, Ορκωτός Ελεγκτής / Λογιστής, Πρ. Πρόεδρος Οικονομικού Επιμελητηρίου Βορειοδυτικής Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδας. Αναπλ. Τομεάρχης Οικονομικών ΕΛ.Α.Σ.
Παππάς Δημήτρης, Υπάλληλος της Επιστημονικής Υπηρεσίας και τέως Γενικός Διευθυντής Οικονομικών και Διοικητικής Υποστήριξης της Βουλής, Ταμίας του ΔΣ Συλλόγου Υπαλλήλων Βουλής
Παραλής Γιώργος, Τραπεζικός Υπάλληλος Υποδιευθυντής
Πατερελης Δημήτρης, Μηχανικός Περιβάλλοντος, Γρ. Πανελλήνιου Συλλόγου Διπλ. Μηχανικών Περιβάλλοντος
Πάτρας Αθανάσιος, Δημοσιογράφος , παρουσιαστής
Πεκας Απόστολος, Πολιτικός Μηχανικός
Πεππέ Γιάννα, Νομικός, πρ. Γενική Γραμματέας Πρωθυπουργού (2015-2019), Δ/ντρια Νομικού Γραφείου Α.Τσίπρα
Πετρακάκης Μανώλης, Δικηγόρος
Πετράκης Ιωάννης, Αρχιτέκτονας/ Ηθοποιός
Πετράκος Γιώργος, Οικονομολόγος, Καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Διευθυντής του Εργαστηρίου Αναπτυξιακής Πολιτικής, Αναπλ. Τομεάρχης Ανάπτυξης / Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας ΕΛ.Α.Σ.
Πετρόπουλος Γιώργος, Μέλος Εκτελεστικής Επιτροπής ΑΔΕΔΥ
Πετρόπουλος Τάσος, Νομικός, πρ. Υφ. Εργασίας
Πλειώνης Μανώλης, Καθηγητής ΑΠΘ, πρ. Πρόεδρος Αστεροσκοπείου Αθηνών. Τομεάρχης Κλιματικής Κρίσης & Πολιτικής Προστασίας ΕΛ.Α.Σ.
Πολίτης Γιώργος, Δάσκαλος
Πολιτόπουλος Δημήτρης, Συνταξιούχος, πρ. Πρόεδρος Οικολόγων Πράσινων και Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης
Πούλιος Ευάγγελος, Επιχειρηματίας, Απόφοιτος Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Nιcolae Titulescu (Craiova, Ρουμανία), κάτοχος διδακτορικού τίτλου του ίδιου Πανεπιστημίου. Αναπλ. Τομεάρχης Ανάπτυξης / Εμπορίου & Επιχειρηματικότητας της ΕΛ.Α.Σ.
Πουρσανίδης Νικόλαος, Ηθοποιός/Συγγραφέας
Πρινιωτάκης Παναγιώτης, Δικηγόρος
Πώρος Σπύρος, Φωτογράφος
Ράλλης Νίκος, Δικηγόρος, Πρώην Προέδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Κέρκυρας
Ραντίτσας Γεώργιος, Υπάλληλος ΕΥΔΑΠ, Μέλος Εκτ. Επιτροπής Ομοσπονδίας Εργαζ. ΕΥΔΑΠ, Πρ. Σωματείο Εργαζομένων Αποχέτευσης ΕΥΔΑΠ, Αντιπρ. ΕΚΑ στη ΓΣΕΕ
Ράπτη Νίκη, Αντιδήμαρχος Αμφιλοχίας
Ράπτης Σταμάτης, Ναύαρχος ε.α. Επίτιμος Αρχηγός Λιμενικού Σώματος
Ρέντζου Εύα, Εκπαιδευτικός Εικαστικός, Αναπλ. Τομεάρχης Πολιτισμού ΕΛ.Α.Σ.
Ρέππα Ολυμπία, Νηπιαγωγός, Μουσικοπαιδαγωγός
Ρόκκος Χρήστος, Ιατρός
Ρούπας Γιάννης, Δάσκαλος, Μέλος ΔΣ Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας (ΔΟΕ)
Ρούσσος Αρης, Σεφ, επιχειρηματίας εστίασης
Σακελλαροπούλου Βιργινία, Πρ. Αντιεισαγγελέας Αρείου Πάγου
Σακισλόγλου ‘Ακης, Δημοσιογράφος
Σαλπέας Γιάννης, Επιχειρηματίας εστίασης, Οικονομολόγος. Τομεάρχης Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής ΕΛ.Α.Σ.
Σαουλίδης Αντώνης, Δικηγόρος. Αναπλ. Τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη ΕΛ.Α.Σ.
Σαπουντζής Γιάννης, Φοιτητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης
Σαπουντζης Νίκος, Φαρμακοποιός
Σαράντης Νίκος, Γραφίστας, Εκπαιδευτικός, πρ. Δήμαρχος Αγίων Αναργύρων, ΠΕΔΑ
Σαρινάκης Κωνσταντίνος, Φοιτητής, εποχικός εργαζόμενος στον Τουρισμό
Σάρλης Γιώργος, Νομικός Πρ. ΓΓ Υπουργείου Δικαιοσύνης (2015-2019)
Σγορούδης Γεώργιος, Ελ. Επαγγελματίας- Φοροτεχνικός
Σεϊτάνης Νίκος, μέλος της Διοίκησης του Ε.Κ.Θεσ/νίκης, εκπρόσωπος του Πανελλήνιου Σωματείου Εργαζομένων στα Ελληνικά Πετρέλαια
Σελάχας – Ευσταθίου Παναγιώτης, Επιχειρηματίας
Σελτσα Ελευθερία, Επιχείρηση εστίασης
Σιακαντάρης Γιώργος, Δρ. Κοινωνιολογίας, Συντονιστής Ομάδας Εργασίας ΙΝΑΤ
Σιάννου Φωτεινή, τ. Πρόεδρος Επιτροπής Γυναικών Συνομοσπ. Ευρωπαϊκών Συνδικάτων
Σιδέρη – Ζουγανέλη Ισιδώρα, Τραγουδίστρια, Ηθοποιός
Σινάπη Μαρίσια, Πολιτικός Επιστήμονας
Σκαλτσής Δημήτριος, Αναπληρωτής Καθηγητής Β’ θμιας Εκπαίδευσης
Σκανδάμης Μαρίνος, Δικηγόρος, Δρ. της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης. Πρ. Γενικός Γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (2012-2014), καθώς και Ειδικός Γραμματέας στο ίδιο υπουργείο. Τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη ΕΛ.Α.Σ.
Σκλάβαινας Ανδρεας, Ταμίας Συλλόγου Εργαζομένων Eurobank
Σκουλά Ζαφειρία, Ξεναγός
Σπανουδάκης Γιώργος, Δημόσιος Υπάλληλος, Πρώην Πρόεδρος Αποφοίτων Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης και πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων Υπουργείου Οικογένειας. Αναπλ. Τομεάρχης Δημόσιας Διοίκησης ΕΛ.Α.Σ.
Σπηλιωτάκη ‘Αννα, Συνταξιούχος ΙΚΑ
Σπυροπούλου Κωνσταντίνα, Οινοποιός, Πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Αμπέλου και Οίνου (ΕΔΟΑΟ)
Σταϊκος Χρήστος, Χημικός, Παραγωγός Ζύθου
Στασινόπουλος Απόστολος, Κοινωνική Επιχειρηματικότητα, Δημ. Σύμβουλος Ηλιούπολης, πρ. Αντιδήμαρχος Ηλιούπολης
Σταυρακάκη Ελένη, Δημόσιος Υπάλληλος, Μεταπτ. Διακυβέρνηση και Δημόσιες Πολιτικές στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης, Παν/μιο Πελοποννήσου, πρ. Προιστ. Ιδιαίτερου Γραφείου Πρωθυπουργού (2015-2019).
Στεφόπουλος Γιώργος, Ορθοπεδικός Χειρουργός Δ/ντής Θεραπευτήριο ΥΓΕΙΑ Δημοτικός Σύμβουλος Αμαρουσίου,
Στέφος Γιάννης, Δάσκαλος, Επικεφ. Μείζονος Αντιπολίτευσης, Περιφ. Συμβουλίου Ηπείρου, πρ. Βουλευτής Ιωαννίνων
Στούγιου Δέσποινα, Κτηνίατρος
Στυλιανού ‘Αρης, Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας Α.Π.Θ , Πρόεδρος στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών
Συκάς Στέλιος, Νομικός
Ταμπακιάρης Κωνσταντίνος, Πρ. Αγροτικού Συνεταιρισμού Νάουσας
Τέγος Ευθύμιος, Μηχανικός, Ελεύθερος Επαγγελματίας, Δημ. Σύμβουλος Βύρωνα
Τελεμές Νίκος, Οδοντίατρος
Τεμπονέρας Διονύσης, Δικηγόρος/ Εργατολόγος. Τομεάρχης Εργασίας ΕΛ.Α.Σ.
Τερζάκης Γιώργος, Δάσκαλος, πρ. Περιφερειακός Διευθυντής Κρήτης
Τερζής Νικόλαος, Φυσίατρος Δ/ντης ΚΑΑ Αναβίωση , Δρ. ΔΠΘ
Τζαβλάκη Καλλιόπη, Τεχνική Διευθύντρια στη Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Ηρακλείου (ΔΕΥΑΗ), Πολιτικός Μηχανικός
Τζήμητρας Χάρης, Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων, Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου του Ερευνητικού Ινστιτούτου του Όσλο για την Ειρήνη. Τομεάρχης Εξωτερικής Πολιτικής ΕΛ.Α.Σ .
Τζιβάνης Παναγιώτης, Ανθοπώλης, Μέλος ΔΣ Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης
Τζιτζίκου Σοφία, Συνταξιούχος Φαρμακοποιός ,πρ. πρόεδρος Unicef Ελλάδας
Τζιώτης Δημήτρης, Επικοινωνιολόγος
Τζούφης Βασίλης, Δικηγόρος
Τόδρη ‘Αννα, Φοιτήτρια Πολιτικών Επιστημών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Τόσκας Μίλτος, Φαρμακοποιός/ Καθηγητής Κριτικός Κινηματογράφου
Τουλής Γιάννης, Καθηγητής Τμήμα Μουσικών Σπουδών Ιόνιο Πανεπιστήμιο
Τουμασάτου Μαριάννα, Ηθοποιός
Τούμπουρος Κώστας, Πολιτικός Μηχανικός – Επιχειρηματίας
Τουρλιδης Γεώργιος, Επιχειρηματίας
Τρελόπουλος Τάσος
Τρίαντος, Νικος, Μηχανικός. Τομεάρχης Υποδομών & Μεταφορών ΕΛΑΣ
Τριποτσέρης Γιώργος, Αρχιτέκτονας
Τρίχας Γιώργος, Οικονομολόγος, Στέλεχος Επιχειρήσεων
Τρούλης Γιώργος, Δάσκαλος, Μέλος ΔΣ ΔΟΕ, Αντιπρόεδρος ΑΔΕΔΥ Ρεθύμνου
Τσαγκλή Χριστίνα, Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στο Ιδιωτικό Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο Robert Schuman του Στρασβούργου. Αναπλ. Τομεάρχης Δικαιοσύνης/Θεσμοί/ Δικαιώματα ΕΛ.Α.Σ.
Τσακιροπούλου Ελευθερία, Επιχειρηματίας Πολιτική Επιστήμονας
Τσακνάκης Πέτρος, Γεωπόνος, πρ. Περιφερειακός Σύμβουλος
Τσακρής Αθανάσιος, Καθηγητής Μικροβιολογίας ΕΚΠΑ
Τσαουσίδης Βασίλης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θράκης
Τσαπαρέλης Γρηγόρης, Δημ. Υπάλληλος- Εφοριακός Οικονομολόγος
Τσαρκνιάς Πέτρος, Οικονομολόγος, Αντιδήμαρχος Αριδαίας
Τσέκερης Δημήτρης, Μηχανολόγος / Μηχανικός του ΕΜΠ, με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στις βιώσιμες ενεργειακές τεχνολογίες από το Πολυτεχνείο της Δανίας (DTU), Αναπληρωτής Τομεάρχης Ενέργειας & Περιβάλλοντος ΕΛ.Α.Σ.
Τσέκος Θεόδωρος, Ομότιμος Καθηγητής Δημόσιας Διοίκησης, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Τσιαούση Ιωάννα, Μαιευτήρας Γυναικολόγος, MD, MSc, MBA, PhD, Διδάκτωρ ΕΚΠΑ
Τσικλή Βασιλική, Δημ. Υπάλληλος Υπουργείου Εσωτερικών (Τομέας Μακεδονίας-Θράκης), πρ. Παγκόσμια Πρωταθλήτρια στην Τεχνική Κολύμβηση, Αναπλ. Τομεάρχης Αθλητισμού ΕΛ.Α.Σ.
Τσιόγκας Βλάσσης, Αγρότης, Πρόεδρος Α.Σ. Κλημεντίου, Γ.Γ Αγροτ. Συλλόγου Κιάτο
Τσιράς Στάθης, Δημόσιος Υπάλληλος Πολιτικός Επιστήμονας
Τσιριγώτη Ζαχαρούλα, Αντιστράτηγος ε.α. Ελληνικής Αστυνομίας, Τομεάρχης Μεταναστευτικής Πολιτικής ΕΛ.Α.Σ.
Τσουκαλάς Γιώργος, Εκπαιδευτικός, Περιφ. Σύμβουλος Αττικής, πρ. Δήμαρχος Ελευσίνας
Τσουκαρέλης Σωτήρης, Κοινωνικός Επιχειρηματίας, Ιδρυτικό Μέλος και Πρόεδρος ΚοινΣεπ «Ψηλά Βουνά»
Τσούκας Ευάγγελος, Καθηγητής Β΄Βάθμιας Εκπαίδευσης, Πρόεδρος ΕΛΜΕ Αιτωλοακαρνανίας, Αιρετός ΠΥΣΔΕ Αιτ/νιας
Τσουρούτας Νίκος, Επιχειρηματίας Εστίασης/μεταποίησης
Τυροθρουλάκη Αργυρώ, Εκπαιδευτικός
Φερεντίνος Γιώργος, Πολιτικός Μηχανικός, Πρώην Αντιδήμαρχος Ιλίου
Φιλίππου Αθανάσιος, Ιδ. Υπάλληλος Φαρμακοποιός, Πτυχίο Πολιτικών Επιστημών
Φιλίππου Πέτρος, Πρ. Δήμαρχος Σαρωνικού, πρ. Αντιπεριφερειάρχης Αν. Αττικής, πρ. Πρόεδρος ΤΕΔΚΝΑ
Φιλιππίδης Κωνσταντίνος, Δημόσιος Υπάλληλος, “Πρόεδρος Ομίλου Ενεργών Νέων Φλώρινας – Europe Direct Δυτικής Μακεδονίας, επικεφαλής ελάσσονος αντιπολίτευσης Δήμου Φλώρινας
Φλιτούρης Λάμπρος, Αναπληρωτής Καθ. Ευρωπαϊκής Ιστορίας Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
Φουφρή Δήμητρα, Εργαστηριακό Διδ. Προσωπικού ΕΚΠΑ, ΕΔΙΠ ΕΚΠΑ
Φωτονιάτα Ευγενία, Δρ. Οικονομικής Επιστήμης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Συντονίστρια του Επιστημονικού Συμβουλίου του ΙΝΑΤ. Πρ. Ειδική Γραμματέας Διαχ.Τομεακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων (2015-2019). Υπεύθυνη Πολιτικού Σχεδιασμού ΕΛ.Α.Σ.
Χάιδος Γιάννης, Φαρμακοποιός, Ελεύθερος Επαγγελματίας , πρ. Περιφ. Σύμβουλος Θεσσαλίας
Χαλαζωνίτης Δημήτρης, Οδοντίατρος
Χατζηανδρέου Κώστας, Συνταξιούχος Δημ. Σύμβουλος
Χατζηγιαννάκης Μίλτος, Δικηγόρος, Πρ. Δήμαρχος Σκύρου, πρ. Βουλευτής Ευβοίας (2019-2023) Γραμματέας ΕΛ.Α.Σ.
Χατζηιωάννου Αντιγόνη, Βιολόγος
Χατζητέγας Γιώργος, Ελ. Επαγγελματίας- Ιδιοκτήτης Φροντιστηρίου. Καθηγητής Φυσικής
Χατζοπούλου Αγγελίνα, Ιδ. Υπάλληλος, Πολιτική Επιστήμονας
Χειλακης Αιμίλιος, Ηθοποιός
Χούπη Αγγελική, Νοσηλεύτρια – Κοινωνική Επιστήμονας , Γραμματέας Εργαζομένων Δ. Κορινθίων
Χριστοδούλου Χρήστος, Απόστρατος Στρατιωτικός, Πρώην ΑΓΕΘΑ, Τομεάρχης ‘Αμυνας ΕΛΑΣ
Χριστοφοράτος Νικόλαος, Φοιτητής Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης
Χρονάς Θάνος, Πολιτικός Επιστήμονας, Διεθνολόγος

Σκοπός αυτής της εκστρατείας βομβαρδισμών είναι να μετατοπίσει δυτικότερα τα σημεία εκτόξευσης ουκρανικών πυραύλων και drones, ώστε η ρωσική αεράμυνα να έχει περισσότερο χρόνο για να τα εντοπίσει και καταρρίψει. Με την πολύπλευρή βοήθεια της Δύσης (προμήθεια σύγχρονων drones, παροχή επιχειρησιακών πληροφοριών και συντεταγμένων στόχευσης), όμως, οι Ουκρανοί προς το παρόν καταφέρνουν να εκτοξεύουν καθημερινά διπλάσιο και τριπλάσιο αριθμό drones, από όσα αντιστοίχως εκτοξεύουν οι Ρώσοι. Παρά, μάλιστα, το γεγονός ότι η ρωσική αεράμυνα καταρρίπτει τη μεγάλη πλειονότητά τους, κάποια διεισδύουν και προκαλούν σοβαρές ζημιές ειδικά σε ευάλωτους στόχους, όπως διυλιστήρια, χημικά εργοστάσια κλπ.

Ας σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι εδώ και μερικές ημέρες η ουκρανική αεράμυνα αδυνατεί να καταρρίψει ρωσικούς πυραύλους, ενώ και η επίδοσή της στην κατάρριψη drones είναι χαμηλή. Το Κίεβο αποδίδει την αδυναμία της ουκρανικής αεράμυνας στην έλλειψη πυραύλων Patriot. Σύμφωνα με πληροφορίες, όμως, η πραγματική αιτία είναι ρωσική πυραυλική επίθεση, η οποία στις αρχές Ιουλίου κατέστρεψε το κέντρο διοίκησης της ουκρανικής αεράμυνας, σκοτώνοντας πολλά εξειδικευμένα στελέχη της.

Οι Ευρωπαίοι υποτιμούν την Ρωσία

Ας επιστρέψουμε, όμως, στο γεγονός ότι τα ουκρανικά πλήγματα και οι μεγάλες δυσκολίες ανεφοδιασμού της Κριμαίας οξύνουν την πολιτική πίεση στον Πούτιν. Αυτή η πίεση φέρνει πιο κοντά τη ρωσική ποιοτική κλιμάκωση κι όχι την κατάπαυση του πυρός, όπως επιδιώκουν οι δυτικοί. Το Κρεμλίνο μπορεί να διέπραξε αλλεπάλληλα λάθη στην Ουκρανία, αλλά έχει συνείδηση πως εάν υποχωρήσει, η Ρωσία θα υποστεί στρατηγική ήττα, με αποτέλεσμα να εκπέσει από μεγάλη δύναμη και να δεχθεί ολοένα και εντονότερες δυτικές πιέσεις, με σκοπό τον κατακερματισμό της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Και βεβαίως το καθεστώς θα αποσταθεροποιηθεί. Γι’ αυτό και ο Πούτιν δεν πρόκειται να επιλέξει αυτόν τον δρόμο.

Η στρατηγική των Ευρωπαίων, όμως, βασίζεται ακριβώς στην αυθαίρετη υπόθεση ότι όσο κι αν οι ίδιοι κλιμακώνουν, η Ρωσία θα συνεχίσει να επιδεικνύει αυτοσυγκράτηση και να αποφεύγει την ποιοτική κλιμάκωση, με αποτέλεσμα τελικά να συρθεί σε κατάπαυση του πυρός με δυτικούς όρους, λόγω εξάντλησης. Θεωρούν ότι η Μόσχα δεν θα τολμήσει να πλήξει έδαφος του ΝΑΤΟ που χρησιμοποιείται στον πόλεμο για να πλήξει ρωσικούς στόχους, φοβούμενη το άρθρο 5. Προς το παρόν, αυτό ισχύει, αλλά το κρίσιμο ερώτημα είναι για πόσο ακόμα.

Είναι εντυπωσιακό πόσο οι Ευρωπαίοι (και οι Αμερικανοί) υποτιμούν τη Ρωσία. Παρότι είναι μεγάλη πυρηνική δύναμη, έχουν πάψει να την φοβούνται, έχοντας πείσει τους εαυτούς τους ότι ο Πούτιν συνεχώς θα υποχωρεί. Άρα αυτοί μπορούν εκ του ασφαλούς να προκαλούν και να κλιμακώνουν, παίζοντας κεντρικό ρόλο στις ουκρανικές επιθέσεις στο εσωτερικό της Ρωσίας. Υπενθυμίζω ότι η φανατικά αντιρωσική κυβέρνηση Μπάιντεν είχε αποφύγει αρχικά να δώσει στην Ουκρανία πυραύλους, φοβούμενη την αντίδραση της Μόσχας.

Οι δυτικοί χρησιμοποίησαν τη μέθοδο της σαλαμοποίησης, κάνοντας κάθε τόσο ένα βήμα μπροστά. Εκμεταλλεύονταν το γεγονός ότι η Ρωσία, παρά τις ρητορικές προειδοποιήσεις της, ποτέ δεν καθόρισε με σαφήνεια τις κόκκινες γραμμές της, ώστε η Δύση να ξέρει τι θα αντιμετωπίσει. Και βεβαίως ποτέ δεν μετέτρεψε τις όποιες απειλές της σε πράξη. Το αποτέλεσμα ήταν οι δυτικοί να ακυρώνουν τη μία μετά την άλλη τις υποτιθέμενες κόκκινες γραμμές και έτσι να φτάσουμε στη σημερινή κατάσταση.

Η φυσική, όμως, διδάσκει πως εάν τραβάς συνεχώς ένα σκοινί, κάποια στιγμή αυτό θα σπάσει. Δεν ξέρεις που ακριβώς είναι το όριο θραύσης, αλλά όριο θραύσης υπάρχει. Αυτό ισχύει και στη ζωή. Όσοι στη Μόσχα ήταν επιφυλακτικοί απέναντι στο “πνεύμα του Άνκορατζ”, όσοι υποστήριζαν ότι αυτοσυγκράτηση όχι μόνο δεν απέδωσε, αλλά ενθάρρυνε τη Δύση να αυξήσει σταδιακά τη στρατιωτική εμπλοκή της, όσοι πίεζαν τον Πούτιν να κλιμακώσει δικαιώνονται. Η θέση τους ήταν και παραμένει απλή: όσο η Ρωσία αποφεύγει τη δυναμική αντίδραση, οι αντίπαλοί της (δυτικοί και Ουκρανοί) θεωρούν ότι μπορούν να κλιμακώνουν χωρίς ουσιαστικό κόστος.

Μάχη με τον χρόνο 

Ο χρόνος δεν λειτουργεί αποκλειστικά εις βάρος της Ουκρανίας. Λειτουργεί και εις βάρος της Ρωσίας. Όσο ο πόλεμος παρατείνεται, τόσο φθείρεται και η εικόνα της Ρωσίας ως μεγάλης δύναμης. Παραλλήλως, το οικονομικό βάρος του πολέμου γίνεται περισσότερο αισθητό στη ρωσική κοινωνία, ενώ η προσδοκία για μια συνεννόηση με την Ουάσιγκτον έχει πλέον εξαερωθεί. Τα παραπάνω ισχύουν πολύ περισσότερο μετά τις ουκρανικές επιθέσεις του τελευταίου διαστήματος.

Ο Πούτιν δεν κατάλαβε πως εάν είχε μία ελπίδα να συνεννοηθεί με τον Τραμπ, θα την είχε μόνο εάν με την κλιμάκωση του πολέμου στην Ουκρανία είχε αποδείξει ότι η αποφασιστική ρωσική νίκη είναι κοντά. Ο Αμερικανός πρόεδρος σέβεται τους αποφασισμένους και περιφρονεί τους διστακτικούς. Από τη στιγμή που διαπίστωσε ότι η Ρωσία αιμορραγεί, έχει κάθε λόγο να δώσει στο Κίεβο όσα χρειάζεται για να εντείνει αυτή την αιμορραγία.

Όπως, άλλωστε, αποδεικνύουν τα γεγονότα, οι Ουκρανοί διεξάγουν έναν ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον της Ρωσίας. Πραγματοποιούν δολοφονίες αξιωματούχων, σαμποτάζ, επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια όπου μπορούν, πλήγματα σε πολιτικές υποδομές και αμάχους κλπ. Με άλλα λόγια, δεν έχουν περιορισμούς και σταδιακά η Δύση ήρε και τους όποιους περιορισμούς τους είχε θέσει αρχικά στη χρήση οπλικών συστημάτων. Αντιθέτως, οι Ρώσοι αυτοπεριορίζονταν και μόνο όταν οι Ουκρανοί κλιμάκωναν τους ακολουθούσαν και μάλιστα με χρονική υστέρηση.

Σε κάθε πόλεμο, όμως, τα όρια διαμορφώνονται από την πλευρά που κλιμακώνει, επειδή υποχρεώνει την αντίπαλη πλευρά να ακολουθήσει. Δεν είναι βιώσιμο η Ουκρανία να διεξάγει ολοκληρωτικό πόλεμο και η Ρωσία να αυτοπεριορίζεται. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε. Οι πραγματικές προωθήσεις των Ρώσων στο έδαφος δεν επαρκούν για να εξισορροπήσουν τις ζημιές που υφίστανται από τα drones. Ούτε, επίσης, έχει μεγάλη σημασία η σύγκριση των πληγμάτων που πραγματοποιούν οι Ουκρανοί στη Ρωσία με τα πλήγματα που πραγματοποιούν οι Ρώσοι στην Ουκρανία.

Μπορεί τυπικά ο πόλεμος να είναι μεταξύ των δύο αυτών χωρών, αλλά είναι εξόφθαλμο ότι στην πραγματικότητα ο πόλεμος είναι μεταξύ της Δύσης και της Ρωσίας, έστω κι αν η πρώτη συμμετέχει εμμέσως πλην σαφώς. Και οι δυτικοί δεν θεωρούν τις τεράστιες ουκρανικές απώλειες δικές τους απώλειες. Αυτοί θεωρούν ότι φθείρουν τη Ρωσία, χρησιμοποιώντας την Ουκρανία σαν εργαλείο – πόλεμος δια αντιπροσώπου– χωρίς οι ίδιοι να υφίστανται κόστος, εκτός από το οικονομικό. Γι’ αυτό και επιδιώκουν τη συνέχιση του πολέμου μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό, προβάλλοντας όρους ειρήνευσης που είναι δεδομένο πως δεν μπορεί να αποδεχθεί η Μόσχα.

Το Άρθρο 5

Έτσι, το πραγματικό δίλημμα του Πούτιν είναι στρατηγικό. Σε πρώτη φάση μπορεί να κλιμακώσει σε ολοκληρωτικό πόλεμο. Έχει τη δυνατότητα με πυραύλους και βόμβες FAB να καταστρέψει:

• Κέντρα διοίκησης. Σύμφωνα με πληροφορίες, έχει ήδη καταστρέψει το κέντρο διοίκησης της ουκρανικής αεράμυνας.
• Τα λιμάνια της Ουκρανίας στη Μαύρη Θάλασσα και κατ’ επέκταση το εξωτερικό της εμπόριο.
• Τις βιομηχανίες που συνδέονται έστω και εμμέσως με τον πόλεμο.
• Τις γέφυρες ειδικά στο Δνείπερο, για να αποκόψει την ανατολική από τη δυτική Ουκρανία.
• Το σιδηροδρομικό δίκτυο, μέσω του οποίου κυρίως λειτουργεί η εφοδιαστική αλυσίδα.
• Τους κόμβους στα σύνορα με την Πολωνία και τη Ρουμανία για να εμποδίσει την εισαγωγή όπλων από την Ευρώπη.
• Τις αποθήκες καυσίμων και την εναπομείνασα ενεργειακή υποδομή.

Μία τέτοια εκστρατεία βομβαρδισμών αναπόφευκτα θα επηρεάσει το αξιόμαχο των Ουκρανών και στο έδαφος και στον αέρα. Αν, ωστόσο, δεν οδηγήσει την Ουκρανία σε τροχιά κατάρρευσης και πιο συγκεκριμένα εάν οι Ευρωπαίοι επιχειρήσουν μία πιο άμεση παρέμβαση για να εξισορροπήσουν τη ρωσική πίεση, θα τεθεί επί τάπητος το ζήτημα ρωσικών πυραυλικών επιθέσεων σε βάσεις σε Ρουμανία, Βαλτικές χώρες, Πολωνία, Φινλανδία, ακόμα και Γερμανία.

Είναι προφανές πως το Κρεμλίνο θα σκεφθεί πολύ πριν επιχειρήσει μία ευθεία επίθεση σε στόχο που βρίσκεται σε χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ, επειδή ισχύει το άρθρο 5. Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύεται, όμως, το άρθρο 5 δεν προβλέπει αυτόματη κήρυξη πολέμου σε όποιο κράτος επιτεθεί σε χώρα-μέλος. Προβλέπει μία διαδικασία που υπό όρους μπορεί να καταλήξει εκεί. Σε κάθε περίπτωση, όμως, λειτουργεί αποτρεπτικά. Με τον τρόπο, όμως, που συμμετέχουν οι Ευρωπαίοι στον πόλεμο, ενδέχεται να καταστήσουν μία τέτοια επίθεση μονόδρομο για τον Πούτιν, ειδικά εάν οι ρωσικές νίκες στο έδαφος είναι αργές και οι απώλειες από τις επιθέσεις των drones μεγάλες.

Στους κύκλους που επηρεάζουν τις αποφάσεις του Κρεμλίνου κερδίζει συνεχώς έδαφος η ιδέα. Ο καθηγητής Καραγκάνοφ έχει εδώ και καιρό επισημάνει το γεγονός ότι η ρωσική αποτροπή έχει ακυρωθεί, δηλαδή οι δυτικοί έχουν πάψει να φοβούνται μία δυναμική αντίδραση της Μόσχας, με αποτέλεσμα να κλιμακώνουν και να στριμώχνουν ολοένα και περισσότερο την “Αρκούδα”. Η εισήγηση Καραγκάνοφ είναι ότι για να αποκαταστήσει η Ρωσία την αποτροπή, δεν αρκούν πια τα λόγια. Πρέπει να πλήξει κατ’ αρχήν με συμβατικούς πυραύλους βάσεις και πολεμικά εργοστάσια στην Ευρώπη που υπηρετούν το Κίεβο. Και μάλιστα να προειδοποιήσει ξεκάθαρα πως εάν δεχθεί δυτική επίθεση, θα απαντήσει αμέσως με πυρηνικά όπλα.

Ο Πούτιν έχει απορρίψει την εισήγηση, αλλά αυτό που πριν ένα χρόνο φαινόταν απολύτως ακραίο, τώρα συζητείται στη Μόσχα. Το επιχείρημα όσων υποστηρίζουν την ανάγκη να πληγούν στόχοι στην Ευρώπη είναι ότι μόνο έτσι θα σταματήσει την ενεργό εμπλοκή της στον πόλεμο. Όσο για τον κίνδυνο γενίκευσης, θεωρούν πως οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να διακινδυνεύσουν έναν πυρηνικό πόλεμο. Σε αντίθεση με τη Ρωσία, άλλωστε, που δέχεται επιθέσεις στο έδαφός της, οι ΗΠΑ είναι ανέγγιχτες. Θεωρούν, επίσης, πως ούτε και η Ευρώπη θα διακινδυνεύσει έμπρακτη αντίδραση, επειδή θα έχει μόνο να χάσει.

Αυτό που έχει τεράστια σημασία είναι ότι αυτή η συζήτηση στη Μόσχα δεν έχει χαρακτήρα μπλόφας. Είναι αυθεντικός προβληματισμός για τον τρόπο με τον οποίο η Ρωσία μπορεί να τελειώσει προς όφελός της τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Και όλες αυτές οι χώρες θέλουν να συνεχίσουν τον πόλεμο με τη Ρωσία δανειζόμενες ακόμα περισσότερα χρήματα, ξεπερνώντας κατά πολύ τις κόκκινες γραμμές. Σε αυτή την τρελή πορεία, ιδιαίτερος είναι ο ρόλος της Γερμανίας που φέρει ευθύνη, μετά την ανατίναξη των αγωγών μεταφοράς ρωσικού  φυσικού αερίου στη Βαλτική, καθώς αν και ήταν δικό της περιουσιακό στοιχείο, όχι μόνο δεν διαμαρτυρήθηκε ποτέ, αλλά ούτε οι κυβερνήσεις Σόλτς και Μέρτς  φρόντισαν να μάθουν ποιοι κρύβονταν πίσω από αυτό το σαμποτάζ που έπληξε ενεργειακά σχεδόν όλη την Ευρώπη με μεγάλο θύμα τον βιομηχανικό τομέα.

Πλην όμως, η γερμανική δικαιοσύνη κινήθηκε ανεξάρτητα. Στις 2 Ιουλίου οι Γερμανοί ομοσπονδιακοί εισαγγελείς κατηγόρησαν τον Ουκρανό, Serhii K., ότι ενήργησε ως συνεργός σε έγκλημα πολέμου συμμετέχοντας στην ανατίναξη των αγωγών φυσικού αερίου Nord Stream 1 και Nord Stream 2 τον Σεπτέμβριο του 2022 και ζήτησαν την έκδοσή του από την Ουκρανία. 

Οι Γερμανοί εισαγγελείς ισχυρίζονται, σύμφωνα με το κατηγορητήριο το οποίο είδε το Politico, ότι, ως αξιωματικός στον ουκρανικό στρατό το 2022, αυτός και άλλο στρατιωτικό προσωπικό «ενεργώντας εκ μέρους κρατικών φορέων στην Ουκρανία ανέπτυξαν ένα σχέδιο για την καταστροφή των αγωγών Nord Stream 1 και 2, προκειμένου να σταματήσουν οριστικά τις παραδόσεις ρωσικού φυσικού αερίου και να αποτρέψουν τη Μόσχα από το να χρησιμοποιήσει τα έσοδα από την ενέργεια για να χρηματοδοτήσει τον πόλεμό της. Η εξέλιξη αυτή φέρνει μια από τις πιο πολιτικά ευαίσθητες έρευνες της Ευρώπης ένα βήμα πιο κοντά στη δίκη.

Δυσβάσταχτο κόστος για Ευρώπη-Γερμανία 

Και το κόστος για όλους, αλλά κυρίως για το Βερολίνο αποδείχτηκε δυσβάστακτο. Η μεγάλη χημική βιομηχανία BASF έχει μεταφέρει μεγάλο μέρος της παραγωγής της στην Κίνα όπου εκεί φτάνει σε χαμηλές τιμές το ρωσικό φυσικό αέριο! Οι Continental, Schaeffler και ZF Friedrichshafen, επίσης περικόπτουν θέσεις εργασίας και έξοδα, ενώ οι Volkswagen, Porsche και Ford Motor μειώνουν το προσωπικό και την παραγωγή τους για να αντισταθμίσουν τις αδύναμες πωλήσεις. Μάλιστα η VW ανακοίνωσε περικοπές 100.000 θέσεων εργασίας.

Έτσι η αυτοκινητοβιομηχανία,  ο πιο δυναμικός γερμανικός κλάδος για να μείνει στον ανταγωνισμό, έχει μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής του στην Κίνα για να αντέξει τον ανταγωνισμό, ειδικά στα ηλεκτρικά οχήματα. Ως αποτέλεσμα η οικονομία στη Γερμανία συρρικνώθηκε κατά 0,3% στο δεύτερο τρίμηνο του έτους, ποσοστό μεγαλύτερο από αυτό που είχε αρχικά εκτιμηθεί.  Στις προκαταρκτικές εκτιμήσεις που είχαν δημοσιευθεί τον Ιούλιο, προβλεπόταν οριακή συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 0,1%. Ωστόσο, σύμφωνα με τα επίσημα, αναθεωρημένα στοιχεία η πτώση στις επενδύσεις και τις εξαγωγές οδήγησαν σε μείωση του ΑΕΠ κατά 0,3%.

Γερμανικός ρεβανσισμός

Δεν τα βλέπουν όλα αυτά στο Βερολίνο; Φυσικά τα βλέπουν. Τα θεωρούν όμως θυσίες για να ξαναγίνει η Γερμανία η χώρα με τον ισχυρότερο στρατό στην Ευρώπη. Τακτική που ακολούθησαν μετά την ήττα στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο με την κατάκτηση Γαλλίας Αυστρίας, Βελγίου Ολλανδίας Πολωνίας Τσεχοσλοβακίας, Ρουμανίας, Νορβηγίας πριν την εισβολή στην Ρωσία.

Το νέο αμυντικό δόγμα του Βερολίνου σηματοδοτεί ένα ιστορικό σημείο καμπής για τη γερμανική πολιτική ασφαλείας και, αναπόφευκτα, για την ευρωπαϊκή ισορροπία δυνάμεων. «Θέλουμε να αναπτύξουμε την Bundeswehr μέχρι να γίνει ο πιο συμβατικά ισχυρός στρατός στην Ευρώπη», δήλωσε ο Πιστόριους, προσθέτοντας ότι αυτή είναι η απάντηση σε έναν κόσμο που έχει γίνει “πιο απρόβλεπτος και επικίνδυνος”.

Έτσι η Γερμανία προχωρά σε μια ιστορική αλλαγή της δημοσιονομικής της πολιτικής, σχεδιάζοντας να δανειστεί περισσότερα από 800 δισ. ευρώ έως το 2030 για τη χρηματοδότηση της αμυντικής της ενίσχυσης και μεγάλων έργων υποδομής. Η κυβέρνηση του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς εγκαταλείπει τη μακροχρόνια πολιτική της δημοσιονομικής αυστηρότητας, επικαλούμενη τις αυξημένες γεωπολιτικές προκλήσεις και την ανάγκη -λένε- ενίσχυσης της ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Αυτά τα στοιχεία οδήγησαν τον  πρώην αξιωματικό πληροφοριών του Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ και στρατιωτικό αναλυτής Σκοτ Ρίτερ να δηλώσει σε συνέντευξή του  ότι η Ευρώπη οδηγείται ολοένα και περισσότερο σε μια επικίνδυνη πορεία στρατιωτικής αντιπαράθεσης, χαρακτηρίζοντας ορισμένες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ως “λυσσασμένα σκυλιά”!

Όμως, παρά την τεχνολογική αυτή επανάσταση, ο πόλεμος παραμένει πεισματικά αμετάβλητος ως προς τον σκοπό του. Κανένα drone δεν μπορεί να καταλάβει μια πόλη, να εκκαθαρίσει ένα χαράκωμα, ή να επιβάλει έλεγχο σε έναν πληθυσμό. Μετά από κάθε πλήγμα ακριβείας, κάποιος πρέπει καταλάβει το έδαφος.

Αυτό ακριβώς συνέβη και έναν αιώνα νωρίτερα. Το πολυβόλο δεν κατήργησε τον πόλεμο ελιγμών· απλώς τον κατέστησε προσωρινά εξαιρετικά δαπανηρό. Η απάντηση δεν ήταν η εγκατάλειψη του ελιγμού, αλλά η ανάπτυξη νέων μέσων – πχ του άρματος μάχης – που αποκατέστησαν την ικανότητα διάρρηξης. Με ανάλογο τρόπο, το drone δεν έχει ανατρέψει τις θεμελιώδεις αρχές του πολέμου. Έχει δημιουργήσει ένα νέο επιχειρησιακό πρόβλημα: Πώς μπορούν οι χερσαίες δυνάμεις να ανακτήσουν την ελευθερία ελιγμών, υπό καθεστώς διαρκούς εναέριας επιτήρησης-προσβολής.

Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι πώς θα αποκτήσουμε περισσότερα drones, αλλά πώς θα αποκαταστήσουμε την επιβιωσιμότητα των δυνάμεων ελιγμού. Η απάντηση πιθανότατα δεν βρίσκεται σε μία μόνο τεχνολογία, αλλά σε έναν συνδυασμό οργανωτικών αλλαγών ηλεκτρονικού πολέμου, παθητικών-ενεργητικών μέτρων προστασίας, νέων αισθητήρων αυτονομίας και καινοτόμων συστημάτων αντι-drone. Όπως και στο παρελθόν, το αποφασιστικό πλεονέκτημα δεν θα προκύψει από το όπλο που έκανε τον ελιγμό δυσκολότερο, αλλά από εκείνο που θα τον καταστήσει ξανά εφικτό.

Drones: Τι πρέπει να γίνει

Η απάντηση είναι ιδιαίτερα δύσκολη επειδή έχουμε να κάνουμε με μια τεράστια ποικιλία εναέριων μη επανδρωμένων, ενώ ο αριθμός τους αυξάνεται με ρυθμούς ρεκόρ. Σε αυτό το σημείο, δεν υπάρχουν επίσης πλήρως αποδεδειγμένες λύσεις κατά των drones, με τα περισσότερα υπάρχοντα συστήματα να βρίσκονται ακόμη σε φάση έρευνας. Τα αναδυόμενα προβλήματα που σχετίζονται με αυτά έχουν γίνει η θεμελιώδης βάση για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος.

Η εκτεταμένη χρήση στρατιωτικών drones έχει αλλάξει ριζικά τις συνθήκες υπό τις οποίες λειτουργούν οι χερσαίες δυνάμεις. Αντί να θεωρούν τα αντιαεροπορικά συστήματα εναντίον drones (C-UAS) απλώς ως ζήτημα απόκτησης νέου εξοπλισμού, έρευνες ορίζουν ολοένα και περισσότερο την πρόκληση ως μια πρόκληση αποκατάστασης της ελευθερίας ελιγμών, σε ένα περιβάλλον συνεχούς εναέριας παρατήρησης.

Υπάρχει μία ευρεία συναίνεση σε μελέτες από το Βασιλικό Ινστιτούτο Ενωμένων Υπηρεσιών (RUSI), τον αμερικανικό Στρατό, το ΝΑΤΟ, τη RAND, το Ερευνητικό Κέντρο του Αυστραλιανού Στρατού και αναλύσεις του πολέμου στην Ουκρανία: Η επιτυχία θα εξαρτηθεί λιγότερο από μια μεμονωμένη τεχνολογική ανακάλυψη και περισσότερο από τον επανασχεδιασμό του δόγματος, της εκπαίδευσης και των δομών διοίκησης, ώστε οι δυνάμεις να μπορούν να επιβιώνουν υπό συνεχή επιτήρηση από drones.

Η έκθεση RUSI

Αρχικά η έκθεση του RUSI “Προστασία της Δύναμης από drones” είναι ιδιαίτερα σημαντική επειδή μετατοπίζει τη συζήτηση από την τεχνολογία στον σχεδιασμό δυνάμεων. Αντί να ρωτά τι εξοπλισμός πρέπει να αποκτηθεί, η έκθεση θέτει ένα πιο θεμελιώδες ερώτημα: Σε ποιο κλιμάκιο πρέπει να βρίσκονται οι διαφορετικές δυνατότητες αντιαεροπορικών συστημάτων, ώστε μια δύναμη να μπορεί να συνεχίσει να ελίσσεται, παρά την συνεχόμενη εναέρια επιτήρηση;

Αυτό αντιπροσωπεύει μια σημαντική απόκλιση από προηγούμενες προσεγγίσεις, οι οποίες συνήθως συγκέντρωναν τα μέσα καταπολέμησης των drones γύρω από τις μονάδες αεράμυνας ή τις κρίσιμες υποδομές. Αντίθετα, το RUSI υποστηρίζει ότι η ικανότητα καταπολέμησης των drones πρέπει να γίνει αναπόσπαστο στοιχείο, κατανεμημένη σε όλη τη δύναμη, ενώ παράλληλα θα παραμένει συντονισμένη σε όλα τα κλιμάκια.

Στο χαμηλότερο τακτικό επίπεδο, το RUSI υποστηρίζει ότι η επιβιωσιμότητα έναντι των drones πρέπει να γίνει μια οργανική λειτουργία της διμοιρίας. Κάθε διμοιρία θα πρέπει να διαθέτει τις ελάχιστες απαιτούμενες δυνατότητες για την αναγνώριση απειλών από drones και την εφαρμογή άμεσων προστατευτικών μέτρων, χωρίς να περιμένει υποστήριξη από τα ανώτερα κλιμάκια. Η κεντρική υπόθεση της έκθεσης είναι ότι τα drones έχουν συμπιεσμένους κύκλους αποφάσεων, σε τέτοιο βαθμό που καθυστερήσεις λίγων λεπτών, μπορεί να επιτρέψουν σε έναν αντίπαλο να αναγνωρίσει και να στοχεύσει μια μονάδα.

Κατά συνέπεια, η βασική επίγνωση της καταπολέμησης των drones καθίσταται θεμελιώδης για την εκπαίδευση του πεζικού. Οι στρατιώτες πρέπει να είναι ικανοί να αναγνωρίζουν τη δραστηριότητα των drones και να αντιδρούν άμεσα. Σε επίπεδο λόχου, το RUSI οραματίζεται έναν διαφορετικό ρόλο. Αντί να επικεντρώνονται στην άμεση καταπολέμηση των drones, οι επικεφαλής του λόχου αναλαμβάνουν την ευθύνη για τη δημιουργία μιας τοπικής αεροπορικής εικόνας μέσω της σύντηξης αναφορών από υφιστάμενες διμοιρίες με παρατηρήσεις από παθητικούς αισθητήρες και ακουστικά σήματα.

Δυνατότητες που διαχέονται

Ο στόχος δεν είναι απλώς η ανίχνευση μεμονωμένων drones, αλλά η κατανόηση ευρύτερων προτύπων αναγνώρισης του εχθρού. Προσδιορίζοντας εάν κάποιες διμοιρίες παρατηρούνται από το ίδιο σύστημα αναγνώρισης, οι διοικητές μπορούν να προβλέψουν επακόλουθα πυρά, πριν εντοπιστούν από τον εχθρό.

Το τάγμα αντιπροσωπεύει το πρώτο κλιμάκιο στο οποίο το RUSI συνιστά εξειδικευμένες οργανώσεις καταπολέμησης drones. Αντί να κατανέμουν κάθε εξειδικευμένη δυνατότητα σε όλες τις υφιστάμενες μονάδες, τα τάγματα θα πρέπει να διαθέτουν προσωπικό ηλεκτρονικού πολέμου, εξειδικευμένες ομάδες καταπολέμησης drones, κινητά μέσα αεράμυνας και συστήματα αναχαίτισης. Αυτό αντικατοπτρίζει μια σκόπιμη κατανομή ευθυνών: Οι διμοιρίες αυτοπροστατεύονται, ενώ τα τάγματα αμφισβητούν ενεργά τη διαδικασία αναγνώρισης και στόχευσης του εχθρού, σε όλη την περιοχή των επιχειρήσεών τους.

Σε επίπεδο ταξιαρχίας, η πρόκληση αλλάζει ώστε να συντονίσουν τους περιορισμένους πόρους καταπολέμησης των drones σε όλο τον χώρο της μάχης. Ως εκ τούτου, το RUSI υποστηρίζει οργανισμούς καταπολέμησης drones σε επίπεδο ταξιαρχίας, ικανούς να ενισχύσουν τους υφιστάμενους σχηματισμούς, με τον ίδιο τρόπο που παραδοσιακά οι μονάδες μηχανικού ή αεράμυνας έχουν διατεθεί για την υποστήριξη αποφασιστικών επιχειρήσεων. Ίσως η πιο σημαντική συμβολή της έκθεσης είναι το επιχείρημά της ότι οι επιχειρήσεις καταπολέμησης των drones θα πρέπει να γίνουν αρμοδιότητα όλων των όπλων και όχι μόνο εξειδικευμένων κλάδων.

Ιστορικά, ο ηλεκτρονικός πόλεμος, η αεράμυνα και η συλλογή πληροφοριών  έχουν οργανωθεί ως ξεχωριστές δυνατότητες. Η συνεχής επιτήρηση με drones διαλύει όλο και περισσότερο αυτά τα όρια. Οι μονάδες πεζικού πρέπει να κατανοήσουν την ηλεκτρομαγνητική πειθαρχία, οι θωρακισμένοι σχηματισμοί πρέπει να ενσωματώσουν την προστασία κατά των drones, το πυροβολικό πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη συνεχή εναέρια παρατήρηση και οι ειδικοί στον ηλεκτρονικό πόλεμο επικεντρώνονται όλο και περισσότερο στον συντονισμό, ενώ οι τακτικές μονάδες εκτελούν πολλές αμυντικές ενέργειες τοπικά.

Από αυτή την άποψη, το RUSI συγκρίνει την εξέλιξη της ικανότητας κατά των μη επανδρωμένων αεροσκαφών με την ιστορική ανάπτυξη του αντιαρματικού πολέμου.

Μια συνεχής  διαδικασία

Αυτή η οργανωτική προοπτική ευθυγραμμίζεται στενά με την κατεύθυνση του δόγματος του αμερικανικού στρατού, αν και η έμφαση διαφέρει. Η ATP 3-01.81, “Επιχειρήσεις Συστήματος Αντιμετώπισης Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών” προσεγγίζει το πρόβλημα μέσα από το πρίσμα της ενσωμάτωσης των συνδυασμένων όπλων. Αντί να αναθέτει την ευθύνη των επιχειρήσεων κατά των μη επανδρωμένων σε έναν μόνο κλάδο, το δόγμα ορίζει τις δυνατότητες καταπολέμησης των drones (C-UAS) ως μια συνεχή επιχειρησιακή διαδικασία που περιλαμβάνει ανίχνευση-αναγνώριση-εμπλοκή, κτλ.

Πεζικό-τεθωρακισμένα-πυροβολικό-μηχανικοί-αεράμυνα, οι μονάδες πληροφοριών και ο ηλεκτρονικός πόλεμος συμβάλλουν συνολικά. Συνεπώς, η έμφαση δίνεται λιγότερο στη δημιουργία νέων οργανισμών και περισσότερο στην ενσωμάτωση των παραγόντων καταπολέμησης των C-UAS στον σχεδιασμό, την προετοιμασία πληροφοριών του πεδίου της μάχης, τον συντονισμό της υποστήριξης πυρών και τη διοίκηση. Στην πραγματικότητα, ο αμερικανικός Στρατός αντιμετωπίζει τα C-UAS ως ένα ακόμη ουσιαστικό στοιχείο του πολέμου και όχι ως μια εξειδικευμένη αποστολή.

Η RAND

Άλλες έρευνες επεκτείνουν τη συζήτηση πέρα από τον οργανωτικό σχεδιασμό. Η RAND έχει υποστηρίξει ότι τα φθηνά μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχουν αλλάξει ριζικά την ισορροπία αναγνώρισης-επιθετικής δράσης, καθιστώντας δυνατή τη συνεχή παρατήρηση, με σχετικά χαμηλό κόστος. Ενώ οι διοικητές προηγουμένως εκμεταλλεύονταν τα κενά στην αναγνώριση του εχθρού για να κάνουν ελιγμούς. χωρίς να εντοπίζονται, η συνεχής επιτήρηση από drones σημαίνει ότι η ίδια η κίνηση γίνεται όλο και περισσότερο ανιχνεύσιμη;.

Η αποκατάσταση της κινητικότητας στο πεδίο της μάχης απαιτεί επομένως, όχι μόνο συστήματα καταπολέμησης των drones, αλλά και δυνάμεις που είναι εγγενώς πιο δύσκολο να παρατηρηθούν. Η RAND, κατά συνέπεια, δίνει σημαντική έμφαση στην εξαπάτηση-την απόκρυψη-τις πειθαρχημένες ηλεκτρομαγνητικές εκπομπές και τις αποκεντρωμένες ρυθμίσεις διοίκησης.

Το Κέντρο Ερευνών του Αυστραλιανού Στρατού καταλήγει σε παρόμοια συμπεράσματα, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση σε αυτό που περιγράφει ως “κορεσμό drones”. Αντί να υποθέσουμε ότι τα ανώτερα αρχηγεία θα παρέχουν προστασία, κάθε τακτικό κλιμάκιο πρέπει να αναμένει τακτικές συναντήσεις με αναγνωριστικά drones-περιπλανόμενα πυρομαχικά-drones επίθεσης πρώτου προσώπου και εμπορικά τετρακόπτερα, προσαρμοσμένα για στρατιωτικούς σκοπούς. Αυτό οδηγεί σε συστάσεις που ευθυγραμμίζονται στενά με τις προτάσεις του RUSI: Aποκεντρωμένη εκπαίδευση-οργανική επίγνωση των drones και πειθαρχεία στο καμουφλάζ.

Μια ιδιαίτερα αξιοσημείωτη συμβολή είναι το επιχείρημα ότι η “επιστημονική γνώση των drones” θα πρέπει να γίνει βασική στρατιωτική δεξιότητα, συγκρίσιμη με την σκοποβολή, επιτρέποντας στους στρατιώτες να αναγνωρίζουν τη συμπεριφορά των drones και να αντιδρούν κατάλληλα υπό πίεση.

Η Ουκρανία δείχνει δρόμο

Εκθέσεις του ΝΑΤΟ υποστηρίζουν μια πολυεπίπεδη προσέγγιση στην οποία οι ευθύνες κατανέμονται σε κλιμάκια, αντί να συγκεντρώνονται σε ειδικούς σχηματισμούς αεράμυνας. Σε επίπεδο διμοιρίας, η έμφαση δίνεται στην παρατήρηση και την απόκρυψη. Οι λόχοι αναπτύσσουν τοπική επίγνωση της κατάστασης μέσω σύντηξης αισθητήρων. Τα τάγματα απασχολούν εξειδικευμένες ομάδες ηλεκτρονικού πολέμου και καταπολέμησης drones.

Οι ταξιαρχίες συντονίζουν τις πληροφορίες,τις επιθετικές επιχειρήσεις drones και την κατανομή των σπάνιων αμυντικών πόρων. Αν και οι οργανωτικές λεπτομέρειες ποικίλλουν μεταξύ των μελών του ΝΑΤΟ, αυτή η πολυεπίπεδη αντίληψη αντιστοιχεί στενά στην προτεινόμενη δομή δυνάμεων του RUSI.

Η επιχειρησιακή εμπειρία από την Ουκρανία παρέχει την εμπειρική βάση για πολλά από αυτά τα συμπεράσματα. Οι αναλυτές παρατηρούν συνεχώς ότι η συνεχής επιτήρηση με drones έχει μεταμορφώσει τις συνήθεις δραστηριότητες του πεδίου της μάχης. Τα οχήματα δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν μόλις εγκαταλείψουν τις καθιερωμένες διαδρομές. Aκόμη και σύντομες περίοδοι κίνησης μπορεί να δημιουργήσουν ευκαιρίες στόχευσης.

Τα αρχηγεία έχουν γίνει ολοένα και πιο ευάλωτα επειδή οι συγκεντρώσεις οχημάτων και ηλεκτρομαγνητικών εκπομπών είναι εύκολα ανιχνεύσιμες. Κατά συνέπεια, τα σημεία διοίκησης γίνονται μικρότερα και πιο διασκορπισμένα. Εφοδιασμός-συντήρηση-διοίκηση, οι εργασίες μηχανικής και η εκκένωση τραυματιών, πρέπει όλα να διεξάγονται με την προσδοκία συνεχούς παρατήρησης. Τα αμυντικά μέτρα δεν είναι πλέον επεισοδιακές απαντήσεις σε περιστασιακές αεροπορικές απειλές, αλλά συνήθη στοιχεία των καθημερινών επιχειρήσεων.

Που διαφέρουν οι εκθέσεις

Παρά την ευρεία συμφωνία σχετικά με αυτές τις επιχειρησιακές προκλήσεις, οι μελέτες διαφέρουν στις προτιμώμενες λύσεις τους. Το RUSI υποστηρίζει την ενσωμάτωση της ικανότητας καταπολέμησης των drones, σε όλη την έκταση του. Ο αμερικανικός στρατός προωθεί επίσης την ενσωμάτωση σε όλα τα μαχητικά όπλα, διατηρώντας παράλληλα εξειδικευμένους παράγοντες.

Η Ουκρανία υιοθετεί ολοένα και περισσότερο ένα υβριδικό μοντέλο, συνδυάζοντας εξαιρετικά εξειδικευμένες μονάδες drones, υπεύθυνες για τις επιθετικές επιχειρήσεις με ενσωματωμένους χειριστές και αμυντικές δυνατότητες, κατανεμημένες σε συμβατικούς σχηματισμούς. Η RAND προειδοποιεί επίσης κατά της δημιουργίας ενός απομονωμένου “κλάδου μη επανδρωμένων αεροσκαφών”, υποστηρίζοντας αντ’ αυτού ότι η αποτελεσματική χρήση-καταπολέμηση των drones θα πρέπει να γίνει ευθύνη όλων των όπλων.

Συνολικά, αυτές οι μελέτες υποδηλώνουν ότι η αποκατάσταση της κινητικότητας στο πεδίο της μάχης δεν θα εξαρτηθεί από την εξάλειψη κάθε εχθρικού drone, αλλά από τη διακοπή του κύκλου αναγνώρισης-επιδρομής του αντιπάλου. Τα drones αντλούν την επιχειρησιακή τους αξία από την ενεργοποίηση μιας ακολουθίας ανίχνευσης-αναγνώρισης-παρακολούθησης-εμπλοκής και παράδοσης στόχου. Η κινητικότητα αποκαθίσταται κάθε φορά που αυτή η ακολουθία διακόπτεται – είτε μέσω απόκρυψης-εξαπάτησης-γρήγορου ελιγμού, είτε αποτελεσματικών αμυντικών συστημάτων.

Επομένως, το κοινό συμπέρασμα σε όλη την αναδυόμενη βιβλιογραφία είναι ότι οι επιχειρήσεις καταπολέμησης drones αφορούν ουσιαστικά τη διατήρηση της ελευθερίας ελιγμών. Η τεχνολογία παραμένει απαραίτητη, αλλά πρέπει να ενσωματωθεί σε δόγματα και εκπαίδευση που αναγνωρίζουν τη συνεχή εναέρια επιτήρηση ως μόνιμο χαρακτηριστικό του σύγχρονου χερσαίου πολέμου και όχι ως προσωρινό τακτικό πρόβλημα.

Σημειώνεται ότι, η τοποθέτηση της σήμανσης επί του αυτοκινητοδρόμου ΑΘΕ θα υλοποιηθεί τη Δευτέρα 13/7 και την Τρίτη 14/7 από τις 21:00 έως και τις 06:00 της επόμενης ημέρας, όπου θα ισχύουν από το 15,17ο χλμ. έως και το 16,75ο χλμ. αποκλεισμοί αριστερής – μεσαίας και εναλλάξ δεξιάς λωρίδας, στο ρεύμα κυκλοφορίας προς Λαμία, καθώς και αριστερής λωρίδας, στο ρεύμα κυκλοφορίας προς Αθήνα.

Σε περίπτωση ταχύτερης ολοκλήρωσης των εργασιών, η κυκλοφορία θα αποκατασταθεί νωρίτερα από τον προγραμματισμένο χρόνο.
Η Νέα Οδός έχει λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ασφάλεια και εξυπηρέτηση των οδηγών, ενώ σχετικές προσωρινές σημάνσεις θα τοποθετηθούν με στόχο την πλήρη ενημέρωση όλων των οδηγών.

Η Νέα Οδός ευχαριστεί για την κατανόηση και εφιστά την προσοχή των οδηγών καθώς οι τελευταίοι οφείλουν να συμμορφώνονται πλήρως με τη σχετική σήμανση.

Σύμφωνα με την Πυροσβεστική, έχουν ενισχυθεί οι δυνάμεις που επιχειρούν στο σημείο. Αυτή την ώρα, δίνουν μάχη με τις φλόγες 38 πυροσβέστες με 11 οχήματα, 2 βραχιονοφόρα οχήματα και 1 όχημα αναπνευστικών συσκευών. Στην επιχείρηση συνδράμουν εθελοντές καθώς και υδροφόρες των Δήμων: Αθηναίων, Ζωγράφου και Παπάγου-Χολαργού. Καθ’ όλη τη διάρκεια του συμβάντος, το ΕΣΚΕΔΙΚ λαμβάνει συνεχή εικόνα από drone, μέσω οπτικής και θερμικής κάμερας.

Κλιμάκιο της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (Δ.Α.Ε.Ε.) Αθηνών βρίσκεται στην περιοχή της πυρκαγιάς για τη διερεύνηση των αιτίων της.

Όπως είπε στην ΕΡΤ, στις 21.00 το βράδυ, ο αναπληρωτής εκπρόσωπος τύπου της Πυροσβεστικής Ιωάννης Αρτοποϊος «στις 20.20 κρίθηκε υποχρεωτικό να αποσταλεί μήνυμα του 112 περισσότερο λόγω των καπνών. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κίνδυνος επέκτασης σε άλλους χώρους και δεν υπάρχουν αναφορές για τραυματισμό ή εγκλωβισμό». Για να διευκολυνθούν οι πυροσβέστες στο έργο της κατάσβεσης, έχει γίνει διακοπή κυκλοφορίας:

-Στη λεωφόρο Μεσογείων, στο ύψος της εισόδου των σχολών της ΕΛΑΣ

-Στην οδό Βαρύτη, από το ύψος της συμβολής της με την οδό Κανελλοπούλου, στο ρεύμα κυκλοφορίας προς Μπάτμιντον.

-Στη συμβολή των οδών Παπανδρέου και Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ως τρόφιμο ξεχωρίζει για την υψηλή διατροφική του πυκνότητα. Παρέχει πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας, οι οποίες συμβάλλουν στον κορεσμό και στη μυϊκή αποκατάσταση, ενώ αποτελεί εξαιρετική πηγή ασβεστίου και βιταμινών του συμπλέγματος Β. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι, λόγω της ζύμωσης, περιέχει ζωντανούς μικροοργανισμούς με προβιοτική δράση.

Η τακτική κατανάλωση γιαουρτιού σχετίζεται με βελτιωμένη εντερική υγεία και πιθανή προστατευτική δράση έναντι μεταβολικών νοσημάτων, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης Τύπου ΙΙ. Ιδιαίτερα μεγάλη σημασία φαίνεται να έχει το είδος γιαουρτιού που καταναλώνει κάποιος.

Κατανάλωση γιαουρτιού το βράδυ

Το γιαούρτι το βράδυ είναι εξαιρετική επιλογή επειδή είναι ελαφρύ, πλούσιο σε πρωτεΐνη (καζεΐνη) που χορταίνει και βοηθά στην αποκατάσταση των μυών κατά τον ύπνο. Λόγω της περιεκτικότητας του σε ασβέστιο και βιταμίνη D ενισχύεται η μέγιστη απορρόφηση τους, ενώ τα προβιοτικά του βελτιώνουν την υγεία του εντέρου, δηλαδή είναι ιδανικό για απώλεια βάρους.

Θεωρείται σχετικά  ελαφρύ τρόφιμο και συχνά χρησιμοποιείται ως βραδινό σνακ, ειδικά όταν δεν περιέχει πρόσθετα σάκχαρα, με μια ιδανική επιλογή να αποτελεί το κατσικίσιο και το πρόβειο γιαούρτι. Η κατανάλωση πρωτεϊνούχων τροφών πριν τον ύπνο μπορεί να συμβάλει θετικά στη νυχτερινή μυϊκή σύνθεση, χωρίς να επιβαρύνει το πεπτικό σύστημα.

Επίδραση στη πέψη

Το γιαούρτι είναι πιο εύπεπτο από το γάλα, κυρίως επειδή η διαδικασία ζύμωσης μειώνει την περιεκτικότητα σε λακτόζη. Επιπλέον, τα βακτήρια που περιέχει διευκολύνουν τη διάσπαση των θρεπτικών συστατικών και ενισχύουν τη λειτουργία του εντέρου. Η κατανάλωση του μπορεί να μειώσει συμπτώματα όπως είναι το φούσκωμα και η δυσκοιλιότητα, ιδιαίτερα σε άτομα με ευαίσθητο πεπτικό σύστημα ή διαταραχές του μικροβιώματος κάνοντας το προσιτό σε μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων.

Η σημαντικότερη ίσως ιδιότητα του γιαουρτιού είναι η παρουσία προβιοτικών μικροοργανισμών, όπως τα είδη Lactobacillus και Streptococcus thermophilus. Οι μικροοργανισμοί αυτοί συμβάλλουν στη διατήρηση της ισορροπίας της εντερικής μικροχλωρίδας, επηρεάζοντας τόσο την πέψη όσο και τη συνολική υγεία. Τα προβιοτικά μπορούν να επηρεάσουν θετικά όχι μόνο το έντερο αλλά και τον άξονα εντέρου-εγκεφάλου, με πιθανές επιδράσεις στην ποιότητα του ύπνου και στη μείωση του στρες. Ακόμα πιο αποτελεσματικά γίνονται τα προβιοτικά, όταν καταναλώνονται τακτικά.

Πιθανά υπέρ και κατά

Η κατανάλωση γιαουρτιού το βράδυ μπορεί να είναι ευεργετική, ιδιαίτερα όταν λειτουργεί ως ελαφρύ και θρεπτικό σνακ. Συμβάλλει στον κορεσμό, υποστηρίζει τη λειτουργία του εντέρου και παρέχει θρεπτικά συστατικά χωρίς να επιβαρύνει σημαντικά το πεπτικό σύστημα. Ωστόσο, δεν είναι κατάλληλο για όλους.

Άτομα με έντονη δυσανεξία στη λακτόζη μπορεί να εμφανίσουν δυσφορία, ενώ όσοι πάσχουν από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση ενδέχεται να παρατηρήσουν επιδείνωση των συμπτωμάτων σε περίπτωση που το καταναλώσουν λίγο πριν τον ύπνο. Επιπλέον, τα επεξεργασμένα γιαούρτια με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη αναιρούν αρκετά από τα οφέλη του τροφίμου. Μπορείτε ωστόσο να τα συνδυάζει κάποιος με λιναρόσπορο, σπόρους τσία ή ταχίνι, τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες.

Το γιαούρτι μπορεί να ενταχθεί με ασφάλεια στο βραδινό γεύμα για άτομα με φυσιολογική πέψη και καλή ανοχή στα γαλακτοκομικά. Αντίθετα, καλό είναι να αποφεύγεται ή να καταναλώνεται νωρίτερα μέσα στην ημέρα σε περιπτώσεις γαστρεντερικών ευαισθησιών όπως η διαγνωσμένη δυσανεξία.

Ποιο γιαούρτι είναι το ιδανικό

Το κατσικίσιο θεωρείται δικαίως υπερτροφή (superfood), λόγω της ιδιαίτερης σύστασης του κατσικίσιου γάλακτος, το οποίο είναι πιο κοντά στο μητρικό γάλα σε σχέση με το αγελαδινό ή το πρόβειο, που επίσης αποτελεί μια πολύ καλή επιλογή.

Το κατσικίσιο γιαούρτι χωνεύεται πολύ πιο εύκολα από το αγελαδινό. Τα λιπαρά οξέα του είναι μικρότερης αλυσίδας, γεγονός που επιτρέπει στον οργανισμό να τα διασπάσει γρηγορότερα. Περιέχει λιγότερη λακτόζη σε σχέση με το αγελαδινό, γεγονός που το καθιστά καλύτερη επιλογή για άτομα με ήπια δυσανεξία.

Το κατσικίσιο είναι πλούσιο σε οξυγαλακτική χλωρίδα, προσφέροντας πολύτιμα προβιοτικά που ενισχύουν την υγεία του εντέρου και του ανοσοποιητικού συστήματος. Παράληλα είναι πλούσιο σε πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας, ιδανικό για την υποστήριξη των μυών. Επίσης είναι πλούσιο σε ασβέστιο, φώσφορο, βιταμίνη Α και νιασίνη, ενισχύοντας την υγεία των οστών και το μεταβολισμό.

Σε αντίθεση με τα βιομηχανοποιημένα προϊόντα, το παραδοσιακό κατσικίσιο γιαούρτι (ειδικά το στραγγιστό) προσφέρει πυκνή διατροφική αξία χωρίς περιττά πρόσθετα, αποτελώντας μια σχεδόν ακατέργαστη πηγή ενέργειας και θρέψης.

Λόγω της έντονης και ιδιαίτερης γεύσης του, αποτελεί μια ξεχωριστή γαστρονομική επιλογή, ενώ η πέτσα του παραδοσιακού κατσικίσιου γιαουρτιού θεωρείται δείκτης ποιότητας απογειώνοντας και την πιο απλή σαλάτα.

Συνολικά, η κατανάλωση γιαουρτιού το βράδυ δεν φαίνεται να δυσκολεύει την πέψη στους περισσότερους ανθρώπους. Αντιθέτως, χάρη στα προβιοτικά και τη θρεπτική του αξία, μπορεί να λειτουργήσει υποστηρικτικά για το πεπτικό σύστημα. Η τελική επίδραση εξαρτάται κυρίως από τις ατομικές ιδιαιτερότητες, την ποσότητα και τον τύπο του γιαουρτιού.

Γράφει η διατροφολόγος Γεωργία Τρέζου

Σε συνεργασία με το medNutrition

Είναι γεγονός ότι η “εκλόγιμη μοναρχία” που έχουμε στην Ελλάδα, η οποία αντίθετα, γέννησε τη Δημοκρατία ως συνώνυμη της καθολικής ελευθερίας (ατομική, κοινωνική και πολιτική), έχει αποκλείσει την κοινωνία από το πολιτικό σύστημα που εκείνη κατέχει.

Εντούτοις, οι πολίτες οφείλουμε να προσπαθούμε όπου και όπως ειρηνικά μπορούμε, όχι απλώς να υπερασπιζόμαστε την ακροτελεύτια πρόταση του συντάγματος, αλλά κυρίως να συμβάλλουμε στην διαμόρφωση ή ενδυνάμωση θεσμών που στοχεύουν τελικά προς την πολιτική μας ελευθερία. Πρέπει η οργανωμένη θεσμικά κοινωνία να αναλάβει το πολιτικό σύστημα.

Οι θεσμοί και ο πολιτισμός

Ο εκδημοκρατισμός των θεσμών της εκτελεστικής, δικαστικής και νομοθετικής εξουσίας, με πρώτη προτεραιότητα τη δικαιοσύνη (και τη θέσπιση, επιτέλους, συνταγματικού δικαστηρίου) η οποία πρέπει να αντανακλά την αίσθηση δικαίου που έχει ανάγκη η κοινωνία, είναι πρωταρχικής σημασίας για την βιωσιμότητά μας ως έθνος, χώρα και πολιτισμός.

Τί αποτελεσματικότητα μπορεί να έχουν τα οποιαδήποτε οπλικά συστήματα χωρίς κοινή αντίληψη για το μέλλον της πατρίδας μας; Ποιος θα την υπερασπιστεί αν δεν είμαστε κοινωνία; Οι νέοι μας, που λέμε και δικαίως ότι είναι το μέλλον της, επιθυμούν να έχουν τον τίτλο τιμής του “Έλληνα”; Γνωρίζουν την ιστορία αυτού του πολιτισμού, ως τρόπου του βίου, που θα μπορούσε να πει κανείς ότι (ίσως ενδεικτικά) αποδίδει την ουσία του ο Αριστοτέλης: Σε σύγχρονη ελεύθερη απόδοση για τα δημοκρατικά ιδεώδη στην φράση «πολίτης, οπλίτης μετέχων κρίσεως και αρχής και πραγματοποιών το μη άρχεσθαι υπό μηδενός».

Και αφού οι νέοι μας τα έχουν διδαχθεί στην βασική πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, γιατί αποφεύγουν την συλλογική μας ευθύνη; Ανεξάρτητα του γεγονότος της παραστρατημένης μας εκπαίδευσης που λειτουργεί (ακόμη και στο πανεπιστήμιο) ως συλλογή γνώσεων/ προσόντων/ δεξιοτήτων… στη λογική της σύγχρονης εργαλειακής σκέψης, και όχι της κριτικής στην οποία προέχει το ερώτημα “γιατί έχει νόημα αυτό ή εκείνο…”. Αντ’ αυτού μείναμε στο “τι κάνει” αυτό και “τι κάνει” εκείνο ως εργαλεία.

Το “εγώ” και το “εμείς”

Η επιδίωξη μόνο της “ατομικής εξασφάλισης” θα έπρεπε να ήταν αυτονόητα μικρονοϊκή (μικρός + νους) αντίληψη της πραγματικότητας. Η Εθνική κυριαρχία προϋποθέτει ότι οι πολίτες (έστω και καταχρηστικά χρησιμοποιώντας την λέξη) επιθυμούν να ζήσουν στην χώρα όχι μόνον για έναν λόγο. Δεν το επιθυμούν μόνον επειδή τους εξασφαλίζει τα της βιοτικής τους, δηλαδή αυτό που λένε οι οικονομολόγοι “υλική ευημερία” (αναγκαία συνθήκη), αλλά επιπλέον επειδή τους παρέχει μια ποιότητα κοινωνίας ανθρώπινων σχέσεων (ικανή συνθήκη) που δεν βρίσκουν αλλού.

Επιλέγουν δηλαδή τον (κάποτε) Ελληνικό κοινωνιοκεντρικό πολιτισμό που βασίζεται στην έννοια του “προσώπου” που σημαίνει την ύπαρξη ως σχέση. Όχι τον ατομοκεντρικό τρόπο ζωής, όπου η ύπαρξη θεωρείται συνώνυμη μόνο του σκέπτεσθαι (cogito ergo sum) και είναι θεμελιωμένος αποκλειστικά στη χρησιμοθηρία -η οποία πράγματι κυριαρχεί παγκοσμίως ως “πολιτισμικό παράδειγμα της αγοράς” σήμερα. Εδώ ολόκληρη οικονομική επιστήμη δεν αναγνωρίζει παρά μόνον “χρηστικές” ανάγκες! Καμία συζήτηση για ανθρώπινες ανάγκες “ποιότητας/ αλήθειας”  και για το γεγονός ότι «δεν αρμόζει στους ελεύθερους και μεγαλόψυχους ανθρώπους να ζητούν συνεχώς μόνο τα χρήσιμα» (Αριστοτέλης).

Στον τόπο αυτό γεννήθηκαν ως ανάγκη ανθρώπινου (= μη ατομοκεντρικού) βίου και όχι ηθικής επιταγής, η ελευθερία, η ισότητα (είμαστε ίσοι από γεννήσεως, όμοιοι δεν είμαστε, αλλιώς θα ήμασταν ρομποτάκια… και δεν κατανοούμε καμία επιστήμη που μας “σπρώχνει” στον “μετα-άνθρωπο/τεχνο-πίθηκο”), η δικαιοσύνη, ο αλληλοσεβασμός και τόσες άλλες αρχές/αρετές, που έκαναν σπουδαίους στοχαστές μας να υπογραμμίσουν ότι δεν θα μπορούσαν να ζήσουν αλλού.

Η Ελλάδα δεν είναι οικόπεδο

«Ο τρόπος που ζει μια κοινότητα ανθρώπων καθημερινά, είναι ο πολιτισμός της, ο τρόπος που μοιράζονται το ψωμί, που γλεντούν, που πενθούν που επικοινωνούν. Η  προτεραιότητα της σχέσης και της κοινότητας έναντι του ατομικού κέρδους» (ενδεικτικά, Γιανναράς, 2016). Η Ελλάδα δεν είναι απλά ένα οικόπεδο, αλλά ένας “τρόπος να βλέπεις τα πράγματα” μέσα από το φως και τη δικαιοσύνη. «Δεν θα μπορούσα να ζήσω σε καμία άλλη χώρα του κόσμου παρά μόνον στην Ελλάδα. Αν παραμερίσουμε τις μιζέριες μας, ο κόσμος μας είναι υπέροχος» (Η μοίρα μας βρίσκεται στα χέρια μας, Ελύτης, 2009).

«Μου εδόθηκε αγαπητοί φίλοι, να γράφω σε μια γλώσσα που μιλιέται μόνο από μερικά εκατομμύρια ανθρώπων. Παρ’ όλ’ αυτά, μια γλώσσα που μιλιέται επί δυόμισι χιλιάδες χρόνια χωρίς διακοπή και μ’ ελάχιστες διαφορές. Η παράλογη αυτή, φαινομενικά, διάσταση, αντιστοιχεί και την υλικο-πνευματική οντότητα της χώρας μου. Που είναι μικρή σε έκταση χώρου και απέραντη σε έκταση χρόνου.» (Να αναζητήσουμε τον άνθρωπο, Σεφέρης, 1979).

Εθνική κυριαρχία: Είναι ανάλογη με το φρόνημα

Ο τόπος αυτός συνεχίζει να παράγει τέτοιον πολιτισμό… Οι διοικούντες ας φροντίσουν να κρατήσουν τον κόσμο μας πρώτα απ’ όλα στον Έβρο και στα νησιά του ανατολικού αιγαίου και μετά στην υπόλοιπη χώρα. Οι νέοι μας αξίζει να ψάξουν να βρουν τον πλούτο του ευλογημένου τόπου μας πρώτα στην πάσης φύσεως παραγωγή του και μετά στην αναγκαία αγοραστική δύναμη των αμοιβών εργασίας.

Θα είναι έκπληξη, στην οποία πιστεύω, που θα τους σπρώξει να εμβαθύνουν στον τρόπο αντίληψης και αποτίμησης της ουσίας της αλήθειας/ πραγματικότητας παγκοσμίως. Ας επιλέξουν μόνοι τους, αφού γνωρίσουν/ σχετιστούν με την αλήθεια, πώς θα ζήσουν την μία και μοναδική επίγεια ζωή τους. Η συλλογική μας ευθύνη/φρόνημα για την πατρίδα/πολιτισμό που “χάνεται” (όχι μόνο λόγω του δημογραφικού…) παραμένει ακέραιη, εντούτοις. Επομένως, ανάλογη θα είναι και η εθνική μας κυριαρχία.