Το Μπρεντ και το WTI ενισχύθηκαν σχεδόν κατά 17% και 13% αντίστοιχα την περασμένη εβδομάδα, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη άνοδο από την έναρξη του πολέμου. Οι ελπίδες για αναβίωση των ειρηνευτικών προσπαθειών περιορίστηκαν το Σαββατοκύριακο, όταν ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι το Ιράν μπορεί να επικοινωνήσει με τις ΗΠΑ εάν θέλει να διαπραγματευθεί για να δοθεί τέλος στον πόλεμο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ και Reuters

Όπως ανακοινώθηκε από το ΠΑΣΟΚ, ο Νίκος Ανδρουλάκης θα προχωρήσει σε έκτακτη συνέντευξη Τύπου το απόγευμα της Δευτέρας στις 17:00, στα γραφεία του κόμματος, επί της Χαριλάου Τρικούπη 50. Μιλώντας με την ομοσπονδία εργαζομένων στην καθαριότητα και ειδικά στις σχολικές μονάδες, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής σχολίασε την απόφαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Τζαβέλλα.

Ο κ. Ανδρουλάκης σημείωσε επ’ αυτού: «Επιτρέψτε μου, πριν ξεκινήσουμε τη συζήτηση μας να αναφερθώ σε μια έκτακτη εξέλιξη, που είχαμε στο σκάνδαλο των παράνομων παρακολουθήσεων. Σήμερα ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αποφάνθηκε ότι δεν θα ανασυρθεί από το αρχείο η διάταξη Ζήση.

»Και επί της ουσίας η διάσταση της κατασκοπείας και η σύνδεση των κρατικών αρχών με το predator, ενταφιάζονται για μια ακόμη φορά! Επί εβδομάδες μετά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ο Άρειος Πάγος παρέμενε σιωπηλός, χωρίς να προβεί ούτε σε στοιχειώδεις ανακριτικές πράξεις».

«Περιέργως, ο απόστρατος Ισραηλινός αξιωματικός ενώ εκβίαζε σε δημόσια θέα τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και μιλούσε ξεκάθαρα για συνεργασία του ίδιου με το κράτος, δεν κλήθηκε καν από τον κ. Τζαβέλλα να καταθέσει! Δηλαδή ο άνθρωπος που εκβίαζε τον Έλληνα πρωθυπουργό δεν κλήθηκε να καταθέσει στην ελληνική δικαιοσύνη.

»Όλα αυτά περιγράφουν την κατάσταση στα ζητήματα του κράτους δικαίου και της διάκρισης των εξουσιών στην Ελλάδα του 2026. Αυτή η Ελλάδα δεν αξίζει στον ελληνικό λαό και για όλα αυτά υπεύθυνος είναι ένας: ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Γι’ αυτό, κάθε δημοκράτης και κάθε δημοκράτισσα πρέπει να αγωνιστούμε αυτοί οι άνθρωποι να γίνουν παρελθόν. Όσο μένουν σε σημαντικές θέσεις εξουσίας, είναι επικίνδυνοι για τον τόπο», είπε επίσης ο κ. Ανδρουλάκης.

Πυρά από την αντιπολίτευση

«Η απόφαση της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου να μην ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών, ώστε να διερευνήσει το αδίκημα της κατασκοπείας και να εξετάσει την εμπλοκή περισσότερων ατόμων, είναι εξοργιστική και συνιστά πρόκληση», υπογραμμίζει σε ανάρτησή του ο γραμματέας της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδης.

Όπως καταγγέλλει, «παρά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών που καταδεικνύει με μεγάλη λεπτομέρεια, όπως προέκυψε από την ακροαματική διαδικασία, τη σύνδεση φυσικών αυτουργών και εντολέων και τις ενδείξεις για ύπαρξη κοινού κέντρου μεταξύ ΕΥΠ και Predator, η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου προσποιείται ότι δεν συνέβη τίποτα».

«Θεωρεί σημείο αναφοράς το πόρισμα του αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Ζήση, ο οποίο στην έρευνα που είχε διεξαγάγει, δεν μπόρεσε να εντοπίσει καν τον κάτοχο της τραπεζικής κάρτας που χρησιμοποιήθηκε για να σταλούν τα sms παγίδευσης. Ναι, αυτόν που βρήκαν οι δημοσιογράφοι χτυπώντας απλώς το κουδούνι του σπιτιού του. Δεν εξετάζεται καν η κατηγορία της κατασκοπείας, παρόλο που στόχος των υποκλοπών ήταν ο υπουργός Εξωτερικών, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ», σημειώνει, σχολιάζοντας πως «δεν υπάρχει καμία ανησυχία στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, παρόλο που ο ιδιοκτήτης της Intellexa, Ταλ Ντίλιαν, λέει δημόσια αυτό που γνωρίζαμε όλοι: ότι πελάτες τους είναι οι κυβερνήσεις και οι υπηρεσίας ασφαλείας, όχι ιδιώτες».

«Είναι προφανές ότι η δικαστική εξουσία στήνει ένα πέπλο προστασίας γύρω από το Μέγαρο Μαξίμου και προσωπικά τον πρωθυπουργό, που έχει προφανείς ευθύνες που πρέπει να διερευνηθούν ως πολιτικός υπεύθυνος για την ΕΥΠ. Η συγκάλυψη πλέον έχει γίνει το συνώνυμο της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Όμως πλέον ο ελληνικός λαός έχει καταλάβει ακριβώς τι συμβαίνει», καταλήγει η ανάρτηση του Γ. Σακελλαρίδη.

Επί του θέματος τοποθετήθηκε και ο Στέφανος Κασσελάκης, μέσω ανάρτησης του στο X.

Μετά την κατάπτυστη απόφαση του Αρείου Πάγου να μην ανασύρει το θέμα των υποκλοπών, παρουσιάζουμε την προσφορά της Intellexa για το Predator τον Φεβρουάριο του 2021.

Όπως θα δείτε, η Intellexa:

1. Αναφέρεται ξεκάθαρα σε «υπηρεσία» – «agency»
2. Προσφέρει επιλογή μόλυνσης με… pic.twitter.com/KzvJmjZ3Jf

— Stefanos Kasselakis – Στέφανος Κασσελάκης (@skasselakis) April 27, 2026

Η συγκεκριμένη συλλογή συγκεντρώνει ιστορίες που κινούνται ανάμεσα στο όραμα και τον εφιάλτη. Οι αφηγήσεις εκτυλίσσονται σε σκηνικά όπως γοτθικές επαύλεις, μαυσωλεία, φυλακές και ερειπωμένες πολιτείες, ενώ το πραγματικό και το φαντασιακό διαπλέκονται αδιάκοπα. Ο αναγνώστης οδηγείται σε έναν κόσμο όπου κυριαρχούν η φθορά, η θνητότητα και ο υπαρξιακός τρόμος, αλλά ταυτόχρονα διαφαίνεται η εμμονή του συγγραφέα με την αναζήτηση ενός άφθαρτου, αιώνιου ιδεώδους.

Η έκδοση εντάσσεται στη νέα σειρά Rosa Mystica, η οποία φιλοδοξεί να χαρτογραφήσει τις πιο απαιτητικές και υπαινικτικές εκφάνσεις της λογοτεχνίας τρόμου. Μακριά από εύκολες εντυπώσεις και επιφανειακές ανατριχίλες, η σειρά εστιάζει στη λεπτή ρήξη της κανονικότητας: σε εκείνη τη σχεδόν ανεπαίσθητη μετατόπιση που αρκεί για να διαρραγεί το οικείο και να αναδυθεί το απόκοσμο. Μέσα από κλασικά και σύγχρονα έργα, επιχειρεί να αναδείξει τη φιλοσοφική και υπαρξιακή διάσταση του τρόμου, φωτίζοντας τη βαθύτερη σχέση του με την ανθρώπινη εμπειρία.

Η Η βαμπιρική ψυχή και άλλες βάναυσες ιστορίες αποτελεί, έτσι, όχι μόνο μια λογοτεχνική πρόταση για τους φίλους του γοτθικού και του φανταστικού, αλλά και μια ουσιαστική επανασύσταση ενός συγγραφέα που παραμένει, ακόμη και σήμερα, γοητευτικά αινιγματικός.

Σήμερα, ανοίγοντας τη συζήτηση με την ομοσπονδία εργαζομένων στην καθαριότητα και ειδικά στις σχολικές μονάδες, ο κ. Ανδρουλάκης σχολίασε την απόφαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Τζαβέλλα, ότι δεν συντρέχει περίπτωση ανάσυρσης από το αρχείο της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου και επανεξέτασης της υπόθεσης των παράνομων παρακολουθήσεων.

Ο κ. Ανδρουλάκης σημείωσε επ’ αυτού: «Επιτρέψτε μου, πριν ξεκινήσουμε τη συζήτηση μας να αναφερθώ σε μια έκτακτη εξέλιξη, που είχαμε στο σκάνδαλο των παράνομων παρακολουθήσεων. Σήμερα ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αποφάνθηκε ότι δεν θα ανασυρθεί από το αρχείο η διάταξη Ζήση. Και επί της ουσίας η διάσταση της κατασκοπείας και η σύνδεση των κρατικών αρχών με το predator, ενταφιάζονται για μια ακόμη φορά!

Επί εβδομάδες μετά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ο Άρειος Πάγος παρέμενε σιωπηλός, χωρίς να προβεί ούτε σε στοιχειώδεις ανακριτικές πράξεις. Περιέργως, ο απόστρατος Ισραηλινός αξιωματικός ενώ εκβίαζε σε δημόσια θέα τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και μιλούσε ξεκάθαρα για συνεργασία του ίδιου με το κράτος, δεν κλήθηκε καν από τον κ. Τζαβέλλα να καταθέσει!

Δηλαδή ο άνθρωπος που εκβίαζε τον Έλληνα Πρωθυπουργό δεν κλήθηκε να καταθέσει στην ελληνική δικαιοσύνη.
Όλα αυτά περιγράφουν την κατάσταση στα ζητήματα του κράτους δικαίου και της διάκρισης των εξουσιών στην Ελλάδα του 2026. Αυτή η Ελλάδα δεν αξίζει στον ελληνικό λαό και για όλα αυτά υπεύθυνος είναι ένας: ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Γι’ αυτό, κάθε δημοκράτης και κάθε δημοκράτισσα πρέπει να αγωνιστούμε αυτοί οι άνθρωποι να γίνουν παρελθόν. Όσο μένουν σε σημαντικές θέσεις εξουσίας, είναι επικίνδυνοι για τον τόπο».

Ακολούθως εξηγεί: «Ανακοινώθηκε προχθές ότι η διοίκηση της ΔΕΗ σε συνεννόηση με την ελληνική κυβέρνηση, αποφάσισαν μια νέα κολοσσιαία αύξηση μετοχικού κεφαλαίου (ΑΜΚ), μεγάλο μέρος της οποίας θα χρησιμοποιηθεί για επενδύσεις σε άλλες χώρες. Με το Δημόσιο να καταβάλει ως συμμετοχή 1,3 δις ευρώ, που εντούτοις δε θα διατηρήσουν στο ίδιο ποσοστό τις μετοχές του στην εταιρεία.

Θυμίζω ότι στην προηγούμενη ΑΜΚ το δημόσιο δεν είχε καν συμμετάσχει με την αιτιολογία ότι θα αποτελούσε μεγάλη σπατάλη η απώλεια 650 εκατομμυρίων €. Έτσι χάθηκε βέβαια η πλειοψηφία του στη ΔΕΗ, ώστε να μπορεί πλέον η επιχείρησή να λειτουργεί με αποκλειστικό κριτήριο της την αύξηση της κερδοφορίας της και την τιμή της μετοχής της».

Σημειώνει δε ότι «τότε τα 650 εκατομμύρια ήταν σπατάλη, σήμερα το 1,3 δις είναι επένδυση στο μέλλον. Δεν μας χρειάζονται άλλα νοσοκομεία και σχολεία, ή δημόσιες επενδύσεις για να αντιμετωπιστεί η στεγαστική κρίση στην πατρίδα μας. Προτεραιότητά μας είναι οι επενδύσεις Στάση-Μητσοτάκη στη Ρουμανία και την Ουγγαρία. Ένα επενδυτικό ρίσκο χωρίς κανένα εχέγγυο ανταπόδοσης για τους Έλληνες καταναλωτές.

Με έκπληξη επίσης διαβάσαμε, την κυνική δήλωση της διοίκησης της ΔΕΗ προς τη διεθνή επενδυτική κοινότητα ότι είναι καλή ευκαιρία να επενδύσουν τα χρήματα τους στην εταιρεία γιατί η χονδρική τιμή του ρεύματος στην Ελλάδα είναι υψηλή!

Αλλά αυτή η δήλωση εντάσσεται στο πολιτικό σχέδιο του κ. Μητσοτάκη για μια ΔΕΗ που την θέλει να συμπεριφέρεται ως ιδιώτης πάροχος ενέργειας στη χώρα, δηλαδή να κερδίζει χωρίς να ενδιαφέρεται για το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας που πληρώνουν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις».

Ακολούθως αναφέρει ότι το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο αυτό και προσθέτει: «Δεν είναι μόνο το 1,3 δισ.€ που ετοιμάζεται να καταβάλει το ελληνικό δημόσιο για να μπορεί να κάνει μπίζνες η ιδιωτική ΔΕΗ του κου Μητσοτάκη.

Η ΔΕΗ, οι θυγατρικές της, οι συνδεδεμένες εταιρείες του ομίλου και ο ΔΕΔΔΗΕ εμφανίζονται τα τελευταία χρόνια μεταξύ των μεγαλύτερων εταιρικών αποδεκτών χρηματοδοτήσεων του ΤΑΑ, με πόρους που προσεγγίζουν τα 2 δισ.€. Τα δε κέρδη του ελληνικού δημοσίου από την απλόχερη αυτή στήριξη, ήταν περίπου 50 εκατ.€ από μερίσματα για το 2025. Όσο δηλαδή το ένα δέκατο από την τελευταία στη σειρά έκτακτη επιδοματική στήριξη από πλευράς της κυβέρνησης για την καταπολέμηση της ακρίβειας, που ένας από τους βασικούς παράγοντες που την προκαλεί είναι η ίδια η ΔΕΗ, που καθοδηγεί τις εναρμονισμένες πρακτικές του καρτέλ της ενέργειας στην ελληνική αγορά.

Το κρίσιμο πολιτικό και οικονομικό ερώτημα λοιπόν, είναι αν το δημόσιο όφελος, το όφελος για τους πολίτες, τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις από αυτήν τη στρατηγική απόφαση της κυβέρνησης και της διοίκησης της ΔΕΗ,  θα είναι ανάλογο με την υπεραξία που δημιουργείται για τους μετόχους. Ποιοι τελικά θα αποκομίσουν κέρδη από τη διάθεση δημοσίων πόρων που αθροιστικά αγγίζουν τα 3,5 δις;  Η απάντηση είναι ξεκάθαρη και αδιαμφισβήτητη.

Ο βασικός ιδιώτης μέτοχος, η CVC, για τον οποίον έχουν αποδείξει ότι δουλεύουν τα τελευταία χρόνια τόσο η κυβέρνηση όσο και η διοίκηση της ΔΕΗ, θα είναι ο βέβαιος κερδισμένος. Αφού θα επιδιώκει υψηλές αποδόσεις αξιοποιώντας τεράστια κεφάλαια από τις τσέπες του έλληνα φορολογούμενου.

Ενώ ο πολίτης, ο οικογενειάρχης, ο επιχειρηματίας, που προσδοκά χαμηλότερους λογαριασμούς, καλύτερες υποδομές και ενεργειακή ασφάλεια θα αντιμετωπίσει τους ίδιους, ή ακριβότερους λογαριασμούς. Και την ίδια, ή μεγαλύτερη ανασφάλεια».

Καταλήγοντας υποστηρίζει: «Για αυτή την απλή αλήθεια ενδεχομένως δε θα ακούσετε ούτε θα διαβάσετε πολλά, καθώς η διαφημιστική επιρροή της ΔΕΗ στα ελληνικά ΜΜΕ, είναι γιγαντιαία. Θα διαβάσετε ίσως αρκετούς διθυράμβους για το μεγαλείο της ΔΕΗ, που επεκτείνεται έξω από τα ελληνικά σύνορα. Φοβάμαι όμως ότι δεν θα είναι αρκετοί για να κρύψουν το μεγάλο κόλπο σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος. Ένα κόλπο που θα κοστίσει στον έλληνα φορολογούμενο και καταναλωτή ενέργειας όσο πολλοί ΟΠΕΚΕΠΕ μαζί».

Κανένα σχέδιο αλλαγής αυτού του μοντέλου, που οδηγεί τη χώρα μαθηματικά σε νέα χρεωκοπία, μετά το τέλος των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης στα τέλη του 2026, που μέσω της αύξησης της κατανάλωσης, αύξησαν τους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας τα τελευταία χρόνια και τη συσσώρευση μη παραγωγικού πλούτου σε μικρά τμήματα της ελληνικής κοινωνίας, σε συνδυασμό με το τέλος της ρυθμίσεως του δημοσίου χρέους το 2032, υφίσταται ακόμα και ως θεωρητική σκέψη στον δημόσιο πολιτικό διάλογο. 

Είναι όμως βέβαιο ότι, αν χρησιμοποιούνταν τα κεφάλαια αυτά του Ταμείου Ανάκαμψης σε μία επικεντρωμένη χρηματοδότηση εκείνων των επενδύσεων, που θα υποστήριζαν μία βιώσιμη και ισορροπημένη ανάπτυξη για τα επόμενα χρόνια, όταν δεν θα υπήρχαν οι πόροι του ταμείου ανάκαμψης και δεν θα μπορούσαν εκ των πραγμάτων να επιτευχθούν τα θηριώδη και ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα, λόγω της απουσίας αυτών των πόρων, θα αποτελούσαν το πλαίσιο της αλλαγής αυτού του παρασιτικού οικονομικού ελληνικού μοντέλου και θα ετίθεντο οι βάσεις της ανταγωνιστικότητας στην ελληνική οικονομία. 

Το στρεβλό μοντέλο παραμένει ακλόνητο

Πλην όμως, η κυβέρνηση της ΝΔ λειτουργώντας με τον κλασικό πελατειακό τρόπο και με μέσον την διαφθορά, διοχέτευσε το μεγαλύτερο μέρος των κεφαλαίων αυτών στην παρασιτική οικονομική ολιγαρχία, που συνεχώς αυξάνει προκλητικά τον πλούτο της, ενώ την ίδια στιγμή οι οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες μεγεθύνονται δραματικά. Οι πόροι του Ταμείου Ανάπτυξης έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ποσοτική αύξηση του ακαθάριστου σχηματισμού παγίου κεφαλαίου, πλην όμως τόσο αυτοί, όσο και οι άμεσες ξένες επενδύσεις κατευθύνθηκαν κυρίως στο real estate, στις αγορές τουριστικών επιχειρήσεων και στην αγορά κατοικιών, επαναλαμβάνοντας το παλιό και προβληματικό παραγωγικό υπόδειγμα, το οποίο απειλεί την Ελλάδα με νέα χρεοκοπία. 

Την ίδια περίοδο, η περιώνυμη μεσαία τάξη υφίσταται την πλήρη απαξίωση λόγω της δραματικής αύξησης του πληθωρισμού και του ενεργειακού κόστους, που σταδιακά εισάγουν την χώρα σε ένα μόνιμο στασιμοπληθωρισμό, ιδιαίτερα υπονομευτικό για την ευάλωτη ελληνική οικονομία με το τεράστιο δημόσιο χρέος και τα μεγάλα ελλείμματα. Στα, δε, ασθενέστερα οικονομικά στρώματα η κατάσταση έχει ξεφύγει πλήρως, καθόσον οδηγούνται ολοένα και περισσότερο στο περιθώριο. Αν σε όλα αυτά υπολογίσει κανείς και το εκρηκτικό πρόβλημα των κόκκινων δανείων και της στέγης, που απειλείται από τα παραμονεύοντα οικονομικά funds, να επιπέσουν επ’ αυτής, γίνεται αντιληπτό ότι η κατάσταση οξύνεται όλο και περισσότερο και μετατρέπεται σε γάγγραινα. 

Έτσι τα κυβερνητικά επικοινωνιακά φληναφήματα από ένα ελεγχόμενο σύστημα ενημέρωσης, περί ισχυρής ελληνικής οικονομίας, που ο ρυθμός ανάπτυξης ξεπερνά αυτόν των χωρών της Ευρωζώνης, είναι στην ουσία στάχτη στα μάτια των ιθαγενών. Στην πραγματικότητα το ελληνικό ΑΕΠ παραμένει κατά 20% μικρότερο από αυτό που ήταν το 2007, πριν την είσοδο της χώρα στο μνημονιακό οδοστρωτήρα, ενώ στο διάστημα αυτό οι οικονομίες των χωρών της ΕΕ αυξήθηκαν κατά μέσο όρο κατά 17%.

Για αυτό, το γεγονός της αριθμητικής αύξησης των ρυθμών ανάπτυξης απέχει από το να υπάρχει πραγματική ανάπτυξη και ενίσχυση του βιοτικού επιπέδου του ελληνικού λαού, αφού η χώρα μας έχει τους χαμηλότερους πραγματικούς μισθούς ανάμεσα σε όλες τις ανεπτυγμένες οικονομίες. Σε συνδυασμό, δε, με τον έντονο πληθωρισμό, είναι χαμηλότεροι κατά πολύ πριν από την οικονομική κρίση του 2010. Το συνολικό βιοτικό επίπεδο παραμένει χαμηλό και η πλειοψηφία των εργαζομένων, αλλά και της μεσαίας τάξης που συνεχίζει να πλήττεται δεν επωφελήθηκε στο ελάχιστο από την εισδοχή των πόρων του Ταμείου Ανάπτυξης στην ελληνική οικονομία. 

Βόμβα στα θεμέλια της οικονομίας

Το μείζον ζήτημα, συνεπώς, που αποτελεί και την ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της χώρας είναι, ότι συνεχίζεται αενάως να αναπαράγεται ως οικονομικό μοντέλο, αυτό που αποτέλεσε την αιτία κατάρρευσης και της χρεοκοπίας, δηλαδή ανάπτυξη μέσα από την οικοδομή, τον τουρισμό και την απόλυτη εξάρτηση από τα Ευρωπαϊκά κονδύλια, τα οποία όπως προαναφέρθηκε δεν χρησιμοποιούνται για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου με στόχο την ενδογενή ανάπτυξη, αλλά διοχετεύονται στην παρασιτική ολιγαρχία και στους εφαπτόμενους με αυτήν κύκλους.

Ως προς το ζήτημα των εξαγωγών, που το κυβερνητικό αφήγημα προβάλλει, ότι αυξήθηκαν εντυπωσιακά τα τελευταία χρόνια, αυτό αποτελεί τη μισή αλήθεια, αφού ναι μεν παρατηρείται ονομαστική αύξηση, αλλά συνολικά παραμένουν σε πολύ χαμηλό επίπεδο εν σχέσει με το μέγεθος της οικονομίας.

Την ίδια, δε, ώρα συνεχίζεται η αύξηση των εισαγωγών με συνέπεια να διευρύνεται το έλλειμμα ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών από 2,1% το 2019 σε 7,5% κατά ετήσιο μέσο όρο την περίοδο 2020-2025. Αυτό, συνδυαστικά με τη σταθερά μειούμενη χαμηλή εγχώρια αποταμίευση, ως ποσοστό του ΑΕΠ, που είναι ο μικρότερος από όλες τις χώρες της ΕΕ, αποτελούν έναν εκρηκτικό αρνητικό συνδυασμό. Και αυτό γιατί όσο μειώνεται η εθνική αποταμίευση, τόσο μεγαλώνει αντιστοίχως η στενότητα πόρων, που αναγκαστικά οδηγεί σε μεγαλύτερο δανεισμό από το ξένο κεφάλαιο.

Η εξέλιξη αυτή δεν είναι αρνητική μόνο, λόγω της μεγαλύτερης εξάρτησης της χώρας από το ξένο δανειστικό κεφάλαιο, που καθορίζει εν πολλοίς και την πορεία της, αλλά και από το γεγονός ότι, όπως έδειξε η χρεοκοπία το 2010, μπορεί να πάψει ο ομαλός δανεισμός της, οπότε το φάσμα μίας νέας χρεοκοπίας να επανέλθει στο προσκήνιο.

Ανεξαρτήτως όμως αυτής της πρόβλεψης ο συνεχής δανεισμός και η δραματική αύξηση του δημοσίου χρέους αναμφισβήτητα αποτελούν μακροπρόθεσμα θηλιά στον λαιμό της. Όπως προαναφέρθηκε, οι ρυθμίσεις εξυπηρέτησης του τεράστιου δημοσίου χρέους λήγουν το 2032 και αν κανείς συνδυάσει την παγκόσμια γεωπολιτική ρευστότητα και το κλίμα αποκλίσεων εντός ΕΕ. είναι πολύ πιθανό η Ελλάδα κοντά σε αυτήν τη χρονική περίοδο να βρεθεί ξανά στο φάσμα μιας νέας καταστρεπτικότερης χρεοκοπίας.

Οι παραπάνω δυσοίωνες προβλέψεις αποτελούν σε γενικές γραμμές και διαπιστώσεις του ΙΟΒΕ, που στις εκθέσεις του αναφέρει, ότι συνολικά οι επενδύσεις μειώθηκαν και κυρίως ότι αυτό σχετίζεται με το γεγονός, ότι δεν υπάρχει επενδυτικό κύμα σε παραγωγικές επενδύσεις, αλλά κερδοσκοπικές επενδύσεις μικρής διάρκειας. Αντίθετα, οι επενδύσεις γίνονται σε κατασκευές και ακίνητα, ενώ ο στόχος της οικονομικής πολιτικής θα έπρεπε να είναι η αύξηση των επενδύσεων στην μεταποίηση και σε παραγωγικούς κλάδους, ώστε να αυξηθούν οι εξαγωγές των προϊόντων και να υπάρξουν παραγωγικές, ανταγωνιστικές επιχειρήσεις, που θα βοηθήσουν την χώρα να αντιμετωπίσει στο μέλλον τις σημερινές στρεβλώσεις.

Κακή είναι επίσης η κατάσταση της χώρας και στον πρωτογενή τομέα, που θα έπρεπε να ενισχύεται συστηματικά μέσα από οικονομικό σχεδιασμό, έτσι  ώστε να είναι σε θέση να είναι ανταγωνιστικός και να καλύπτει τις διατροφικές ανάγκες του ελληνικού λαού. Εξαιτίας όμως της ανεξέλεγκτης κλεπτοκρατίας, όπως κατέδειξε με εμφατικό τρόπο το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και της ακολουθούμενης ανερμάτιστης οικονομικής πολιτικής, η χώρα τα τελευταία χρόνια έχει απωλέσει, μεταξύ άλλων, και το 40% περίπου του ζωικού κεφαλαίου της. Πρόκειται για καταστρεπτικές συνέπειες, που συντελούνται στον σκληρό πυρήνα της ελληνικής οικονομίας χωρίς να αποκτούν την δέουσα δημοσιότητα, αφού καλύπτονται πίσω από επικοινωνιακά κυβερνητικά πυροτεχνήματα. 

Μεσαία τάξη σε απελπισία

Τέλος, εν σχέσει με τον πληθωρισμό, που κατατρώει την αγοραστική δύναμη της πλειοψηφίας των πολιτών, πέραν του γεγονότος ότι είναι κατά πολύ υψηλότερος από αντίστοιχους δείκτες ευρωπαϊκών χωρών, ο πυρήνας του προβλήματος αφορά τους ευαίσθητους τομείς της διαβίωσης του λαού, όπως είναι τα τρόφιμα. Η αύξηση, δε, στις τιμές αυτών των προϊόντων σχετίζεται αποκλειστικά και μόνο στην ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία από τα καρτέλ που δραστηριοποιούνται στη χώρα και την πρωτοφανή αδυναμία των ελεγκτικών μηχανισμών να ανακόψουν αυτήν την τρομακτική κερδοσκοπία. Τα κυβερνητικά ψελλίσματα περί εισαγόμενου πληθωρισμού αποδείχθηκαν στην πράξη ως ευτελή φληναφήματα. 

Είναι προφανές ότι, η Ελλάδα χρειάζεται ένα ολιστικό στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης με στόχο την ενίσχυση της ενδογενούς παραγωγής σε κρίσιμους τομείς, όπως είναι ο αγροδιατροφικός τομέας, οι ενεργειακές τεχνολογίες, η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου, η αμυντική βιομηχανία και η μετατροπή της σε ισχυρό πόλο διαμετακομιστικών εμπορεύσιμων υπηρεσιών. Αντί αυτών, δυστυχώς έχουμε, λόγω της κυριαρχίας ενός ιδιότυπου κυβερνητικού καθεστώτος της ΝΔ, που κινείται μεταξύ της μετριοκρατίας, των χαμηλών προσδοκιών και της ατομικής ή συντεχνιακής εξυπηρέτησης, την δημιουργία πλαισίου σήψης και παρακμής. Κανένα όραμα αναδημιουργίας και ισχυρού πλέγματος προστασίας του Ελληνισμού εν μέσω των έντονα ρευστών παγκόσμιων ανακατατάξεων δεν υπάρχει. 

Εξού και προκύπτει η άμεση ανάγκη μιας ριζικής πολιτικής αλλαγής μέσα από ένα νέο προοδευτικό πολιτικό κίνημα, που θα εφαρμόσει ένα ριζοσπαστικό και παράλληλα ορθολογικό πολιτικό πρόγραμμα αναγέννησης της χώρας.

«Νομική συζήτηση δεν άκουσα, παρά μόνο πολιτικές τοποθετήσεις. Θέλω νομικά λοιπόν ένας να μου εξηγήσει πώς η διαβίβαση ενός αιτήματος πολίτη είναι αξιόποινη πράξη», πρόσθεσε αμέσως μετά.

«Εγώ μετά από εδώ έχω συναντήσεις στο γραφείο μου με πολίτες της Ανατολικής Αττικής, οι οποίοι θα μου θέσουν ζητήματα που τους απασχολούν. Αν έρθει η κ. Κοβέσι και μου πει ότι αυτό δεν είναι ορθολογικό, ο ορθολογισμός είναι κάτι ξέρετε που κάποιες στιγμές είναι εξαιρετικά ανεπιεικής. Δεν έχουν όλοι οι πολίτες την ίδια ανάγκη και την ίδια ικανότητα να υπομένουν τις καθυστερήσεις. Σε ορισμένους μάλιστα έχει βαρύτατη συνέπεια η καθυστέρηση».

Και κατέληξε λέγοντας:

«Θεωρώ απολύτως απαράδεκτο να μου λέει κάποιος ότι έχω ηθική αυτουργία, δηλαδή με πειθώ και φορτικότητα κατέπεισα κάποιο Όργανο της Διοίκησης να κάνει παράνομη πράξη επειδή του διαβίβασα κάποιο αίτημα ενός πολίτη».

Πολιτικά, όμως, η κίνηση αυτή δείχνει ότι στην Ευρώπη υπάρχουν δύο αντίθετες οπτικές: Η μία βλέπει την Τουρκία ως αναγκαίο στρατηγικό εταίρο, ενώ η άλλη ως χώρα που πρέπει να αποκλειστεί από τον πυρήνα της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Η τροπολογία περιορίζει τη συμμετοχή της Τουρκίας στο αμυντικό σκέλος του Horizon Europe 2028-2034. Υποστηρίχθηκε από μεγάλη πλειοψηφία και αποτελεί πολιτικό μήνυμα υπέρ μιας πιο περιοριστικής στάσης απέναντι στην Άγκυρα. Ωστόσο, δεν πρόκειται για συνολικό αποκλεισμό, αλλά για προσπάθεια απομάκρυνσης της Τουρκίας από τον πιο στρατηγικό τομέα της ευρωπαϊκής συνεργασίας.

Γιατί το Horizon Europe έχει σημασία

Η Ευρώπη έχει αλλάξει λόγω του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας, της αβεβαιότητας για τις ΗΠΑ και της ανάγκης στρατηγικής αυτονομίας. Η άμυνα, η τεχνητή νοημοσύνη, τα drones, το διάστημα και η κυβερνοασφάλεια έχουν γίνει κρίσιμα πεδία ισχύος. Έτσι, το ποιος συμμετέχει σε αυτά τα προγράμματα δεν είναι πλέον τεχνικό ζήτημα, αλλά πολιτικό.

Η Τουρκία έχει σημαντική γεωστρατηγική θέση, τον 2ο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ και αναπτυσσόμενη αμυντική βιομηχανία, με εξαγωγές άνω των 10 δισ. δολαρίων. Παράγει drones, πυραυλικά συστήματα και στρατιωτικό εξοπλισμό που ενδιαφέρουν την Ευρώπη.
Όμως οι σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας παραμένουν προβληματικές, λόγω σημαντικών ζητημάτων, όπως το Κυπριακό, το Αιγαίο και ζητήματα κράτους δικαίου. Η ενταξιακή πορεία έχει παγώσει και η συνεργασία έχει γίνει περισσότερο συναλλακτική, παρά στρατηγική.

Ορισμένα κράτη (π.χ. Ελλάδα, Κύπρος, Γαλλία, Αυστρία) βλέπουν την Τουρκία ως πρόβλημα ασφάλειας. Άλλα (Ισπανία, Ιταλία, εν μέρει Γερμανία) τη θεωρούν απαραίτητο εταίρο για την ευρωπαϊκή άμυνα και την τουρκική αμυντική ισχύ αναγκαία για την ΕΕ. Καθώς όμως η ΕΕ δεν είναι ενωμένη για το ζήτημα, προκρίνει το εξής μοντέλο σχέσης: Συνεργασία, χωρίς πλήρη εμπιστοσύνη, αποκλείοντας την Τουρκία από τα πιο σημαντικά προγράμματα.

Η ψηφοφορία της SEDE δεν αποτελεί τελική απόφαση, αλλά ισχυρό πολιτικό σήμα. Το βασικό ερώτημα για την Ευρώπη παραμένει: Θα εντάξει την Τουρκία στη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας ή θα την κρατήσει εκτός; Η απάντηση δεν είναι ακόμη ξεκάθαρη, αλλά η τάση δείχνει μια Ευρώπη που προσπαθεί να χτίσει στρατηγική αυτονομία, ενώ ταυτόχρονα δυσκολεύεται να αποφασίσει ποιοι είναι οι πραγματικοί της εταίροι.

Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, χτυπούσε ακόμη και με το κεφάλι του τα αυτοκίνητα, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί. Αστυνομικές δυνάμεις έσπευσαν άμεσα στο σημείο, ακινητοποίησαν τον δράστη και τον μετέφεραν στο νοσοκομείο για την παροχή των πρώτων βοηθειών. Σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα για τα αίτια της πράξης του.