BREAKING: A 7.4 magnitude earthquake has struck the San José del Palma region of Colombia, with the mayor of Choco stating that, “there are injuries and severe damage to buildings, and we are concerned about aftershocks” pic.twitter.com/ZkZaOtunM9

— StrandenOSINT (@StrandenOSINT) August 10, 2026

«Προς το παρόν δεν υπάρχουν αναφορές για τραυματισμούς ή δομικές ζημιές, μόνο για κάποιες ρωγμές σε κτίρια», δήλωσε ο δήμαρχος της Μπογκοτά, Κάρλος Γκαλάν, στο X.

Το επίκεντρο εντοπίστηκε στο Σαν Χοσέ ντελ Παλμάρ, στην επαρχία Τσόκο, περίπου 280 χιλιόμετρα δυτικά της Μπογκοτά, σε βάθος 107 χιλιομέτρων στις 7:34 π.μ. (τοπική ώρα, 8:34 π.μ. ώρα Μαϊάμι), ανέφερε το αμερικανικό γεωλογικό ινστιτούτο USGS.

Σύμφωνα με τον κυβερνήτη της επαρχίας Τσόκο, έχουν ήδη καταγραφεί σημαντικές ζημιές σε κτίρια αλλά και τραυματισμοί ανθρώπων.

Ήδη έχουμε αναφέρει ότι το πρώτο πρόβλημα που θα λυθεί είναι η μη συμμετοχή του Μητσοτάκη στη θέση του πρωθυπουργού. Ο Σαμαράς θα αποτελέσει τον πρώτο και αναγκαίο ρυθμιστή, λόγω πολιτικής συγγένειας και λόγω διαμόρφωσης ασφαλούς κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Επιπλέον, λόγω και του γεγονότος ότι και ο ίδιος θα θελήσει να βάλει τη σφραγίδα του σε μια κυβέρνηση που θα συμμετέχει το κόμμα του. Με άλλα λόγια, θα διεκδικήσει να είναι ένας καθόλα αναγνωρίσιμος και απαιτητικός εταίρος. Αν μάλιστα επιτύχει ένα εκλογικό ποσοστό γύρω στο 10% το κύρος του στο χώρο της Κεντροδεξιάς θα είναι αδιαμφισβήτητο.

Η αναζήτηση του τρίτου πιθανού εταίρου, πέραν της ΝΔ και του κόμματος Σαμαρά θα αποτελέσει καίριο ζήτημα πολλαπλών επιπτώσεων. Η στροφή προς την “Ελληνική Λύση” του Βελόπουλου θα αποτελέσει έσχατη επιλογή, κι όχι επιλογή προτίμησης. Με τον Τσίπρα και την ΕΛΑΣ να έχουν στρατηγική ηγεμόνευσης στον χώρο της Κεντροαριστεράς, η απόφασή του θα είναι μάλλον να μείνει στην αντιπολίτευση. Η απόφαση του Τσίπρα-ΕΛΑΣ σχετίζεται με την αρχηγική φιλοδοξία του, ως πρωταρχική προτεραιότητα, να κυριαρχήσει στο χώρο της Κεντροαριστεράς, ιδιαίτερα απέναντι στο ΠΑΣΟΚ.

Τα σενάρια συνεργασίας μετά τις εκλογές

Η στρατηγική του αυτή δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί –θα βρίσκεται σε αντινομία– με τη συμμετοχή σε κυβερνήσεις συνεργασίας, όπου η ΝΔ, ακόμα και χωρίς τον βεβαρημένο Μητσοτάκη, θα αποτελεί τον βασικό εταίρο. Η δε συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ σε κυβέρνηση συνεργασίας με τη ΝΔ θα καταστήσει από τα πράγματα τον Τσίπρα/ΕΛΑΣ μόνο ισχυρό πόλο αντιπολίτευσης, δεδομένου του περιορισμένου εκτοπίσματος των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης. Μία τέτοια εξέλιξη θα ήταν “βούτυρο στο ψωμί του” του Τσίπρα.

Θα κρίσιμο ζήτημα είναι η συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ σε κυβέρνηση συνεργασίας με εταίρους την ΝΔ και το κόμμα Σαμαρά. Το πραγματικό δίλλημα για το ΠΑΣΟΚ δεν είναι αν θα συμμετάσχει σε κυβέρνηση με τη ΝΔ με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη, αλλά αν θα συμμετάσχει σε κυβέρνηση με τη ΝΔ με άλλον πρωθυπουργό από τη ΝΔ. Και τούτο διότι σε κάθε περίπτωση ο Μητσοτάκης δεν θα είναι πρωθυπουργός. Δεν θα μπορεί να είναι λόγω συσχετισμών και αρνητικής απέναντί του πλειοψηφικής θέλησης. Είναι ζητούμενο, μάλιστα, αν μπορεί να παραμείνει και αποφασιστικός παράγοντας στη ΝΔ.

Το συγκεκριμένο δίλημμα για το ΠΑΣΟΚ θα είναι: μπορεί να συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας με την ΝΔ, όπου πρωθυπουργός –λόγω του ότι η ΝΔ θα παραμείνει πρώτο κόμμα– θα είναι ο Δένδιας ή ο Πιερρακάκης; Ας σημειωθεί ότι ο Πιερρακάκης, ως επικεφαλής του Eurogroup, θα είχε και την “θετική ψήφο” ευρωπαϊκών συντηρητικών κυβερνήσεων και των Βρυξελλών. Μία τέτοια εξέλιξη θα κρατούσε ζωντανές κάποιες τελευταίες ελπίδες του Μητσοτάκη που τον επέλεξε και τον υπουργοποίησε, ενώ και η προέλευσή του από το ΠΑΣΟΚ της βενιζελικής περιόδου θα ήταν μια πρόταση με σκοπιμότητα αποδοχής από μερίδα του ΠΑΣΟΚ.

Οι εξελίξεις στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ σε μια τέτοια περίπτωση διαπραγματεύσεων και τελικά συμμετοχής σε κυβέρνηση συνεργασίας με τη ΝΔ ακόμα και με τα ήπια αυτά χαρακτηριστικά, δεν μπορεί να εκτιμηθούν από τώρα με βεβαιότητα. Πάντως, θα είναι σοβαρές και εξαιρετικά ανησυχητικές… Είναι αναγκαίο να σημειώσουμε, ότι η άρνηση συμμετοχής του ΠΑΣΟΚ μπορεί να στρέψει την ηγεσία της ΝΔ στην αναζήτηση έσχατης λύσης, είτε με τη συμμετοχή συνολικά της “Ελληνικής Λύσης”, είτε με αυτονομήσεις βουλευτών της.

Τα διλήμματα αυτά θα γίνουν ασφυκτικά, αν το ΠΑΣΟΚ καταταχθεί στην τρίτη θέση. Διαφορετικά θα είναι τα πράγματα αν καταταγεί στη δεύτερη θέση. Η πρώτη θέση για τις μετεκλογικές εξελίξεις, που εξετάζουμε εδώ, έχει τις δικές της προδιαγραφές και αποτελεί άλλο κεφάλαιο. Η κατάταξη του ΠΑΣΟΚ στη δεύτερη θέση το καθιστά αξιωματική αντιπολίτευση και κυρίαρχη δύναμη στο χώρο της Κεντροαριστεράς. Γεγονός, στο οποίο πρέπει και οφείλει να ανταποκριθεί, επιτελώντας χωρίς φιλοεξουσιαστικές ροπές και τα δύο υψηλά καθήκοντα: αξιωματική αντιπολίτευση + ανασύνθεση της Κεντροαριστεράς με κορμό το ΠΑΣΟΚ.

Με άλλα λόγια, να παίξει αποτελεσματικά τον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης με στόχο τη νίκη στις μεθεπόμενες εκλογές και τη δρομολόγηση εφαρμογής ενός προγράμματος αναγέννησης, κοινωνικής και περιφερειακής Αλλαγής. Και, ταυτόχρονα, ως κορμός και κυρίαρχη δύναμη στο χώρο της Κεντροαριστεράς να ανασυνθέσει συνολικά, ενωτικά και πλειοψηφικά τον προοδευτικό χώρο, κλείνοντας δημιουργικά και υπερβατικά μια μακρά ιστορική εκκρεμότητα που χρονίζει από το 2009, αντιμετωπίζοντας και ακυρώνοντας θετικά τις αρχηγικές φιλοδοξίες του Τσίπρα. Αυτή η εξέλιξη περιγράφει μια ανατροπή στους κυρίαρχους σχεδιασμούς και για το λόγο αυτό έχει ιδιαίτερη αξία.

Το σενάριο “κυβέρνησης εθνικής συνεννόησης”

Το πλάνο που οι “συστημικές δυνάμεις” σχεδιάζουν και προωθούν –έχοντας ένα αδρό περίγραμμα ρόλων– στις βασικές του διαστάσεις είναι το εξής: πρώτη η ΝΔ, δεύτερο κόμμα Τσίπρας/ΕΛΑΣ, τρίτο το ΠΑΣΟΚ και τέταρτο το κόμμα Σαμαρά. Σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας με “ήπιο” πρωθυπουργό. Στο πλάνο αυτό, η αλλαγή θέσεων μεταξύ του “τρίτου” και του “δεύτερου” κόμματος μοιάζει με ρουά-ματ στο σκάκι.

Το παρακάτω τοπίο θα υπερτονιστεί εάν η ΝΔ μετά την ήττα της στις εκλογές και τη δρομολόγηση διαδικασιών για εκλογή νέας ηγεσίας θα αναζητά τα σημεία ενότητας και νέας ισορροπίας της. Ο Σαμαράς θα έχει λόγο και ρόλο ρυθμιστικό, το ΠΑΣΟΚ θα αρνείται ή θα επιφυλάσσεται να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση-διάδοχο εκείνης των σκανδάλων και της ίδιας που οδήγησε την χώρα στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης, ο δε Τσίπρας θα αναζητά πεδίο αντιπολίτευσης για την επιβεβαίωση της κομματικής του πρωτοβουλίας.

Κι όλα αυτά, εν όψει της ευρωπαϊκής προεδρίας του 2ου εξαμήνου 2027, τις εξ ανατολών τουρκικές απειλές, το Κυπριακό σε νέα κινητικότητα, την αναθεώρηση του Συντάγματος ανοιχτή, τις υποθέσεις σκανδάλων σε δικαστική διερεύνηση (ευρωπαϊκή και ελληνική), την Ευρώπη σε κρίση μετάβασης… Σ’ αυτό το υπερτονισμένο τοπίο, μπορεί να διατυπωθεί ως λύση μια μεταβατική “κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης” ορισμένης χρονικής διάρκειας που πολλοί θα την ονομάσουν “ειδικού σκοπού” και άλλοι “εθνικής ενότητας”. Σε μια τέτοια κυβερνητική λύση, όλα δείχνουν ότι ο Καραμανλής, ο Βενιζέλος, ο Σαμαράς, και με στάθμιση των συσχετισμών, ηγετικά στελέχη όλων των κομμάτων, καθώς και προσωπικότητες κύρους θα κληθούν να συμμετάσχουν.

Ο πρώην υπουργός τονίζει πως «δεν δίστασε παρότι εμπλεκόμενος, να απορρίψει την απόφαση του δικαστηρίου, για το θέμα της κατασκοπείας, επικαλούμενος ότι δεν είχε εξετασθεί το κινητό μου και ότι τα mail που κατέθεσα μπορεί να μην υπήρχαν στο κινητό μου αλλά μόνο στον υπολογιστή μου. Επιπλέον, χρειάστηκε 3 μήνες ο κ. Μπακέλας για να αποφασίσει να συνεχίσει τη συγκάλυψη του σκανδάλου, αντίθετα σε όσα έκρινε ρητά το Μονομελές Πλημμελειοδικείο για την απόπειρα κατασκοπείας».

Προσθέτει μεταξύ άλλων ότι «ο φόβος και η δειλία τους, τους οδηγεί να ευτελίζουν ανώτατους εισαγγελείς, ώστε να λειτουργούν ως δικολάβοι πολιτικάντηδες, εν μέσω Αυγούστου. Ακόμη και ο πιο αδιάφορος πολίτης σήμερα γνωρίζει τα πρόσωπα και τις μεθοδεύσεις συγκάλυψης, τις ευθύνες του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη και των στελεχών του. Να ξέρουν όμως ότι αυτή η υπόθεση, ό,τι και να κάνουν δεν κλείνει. Και έχουν δίκιο που φοβούνται. Η συνέχεια θα δοθεί στις θεσμικές πρωτοβουλίες εντός και εκτός της χώρας και στον αγώνα για προοδευτική διακυβέρνηση της χώρας».

Η δήλωση του κ. Σπίρτζη

«Φοβισμένοι και Δειλοί, από τους εκατοντάδες ανθρώπους, που αποδεδειγμένα παρακολουθηθήκαμε είτε από την ΕΥΠ είτε από το λογισμικό Predator, δηλώσαμε στήριξη της κατηγορίας μόνο τρεις, ο Θανάσης Κουκάκης, δημοσιογράφος, ο Νίκος Ανδρουλάκης τότε ευρωβουλευτής και υποψήφιος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και εγώ, πρώην υπουργός Υποδομών και Μεταφορών και κατά την περίοδο των παρακολουθήσεων Τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, υπεύθυνος και για τα θέματα της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.

»Ο καθένας από τον επαγγελματικό ή θεσμικό ρόλο που είχε στο ακροατήριο της δίκης των υποκλοπών, καταθέσαμε διαφορετικές πτυχές των λόγων που υπήρχαν για να επιχειρήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, να παρακολουθήσει τον καθένα από εμάς, αφού ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, κ. Ζήσης είχε απορρίψει κάθε εμπλοκή της ΕΥΠ, στην χρήση του παράνομου λογισμικού Predator.

»Στην δίκη των, κατά την κυβέρνηση, “ιδιωτών που χρησιμοποιούσαν το παράνομο λογαριασμό στη χώρα μας” έθεσα το θέμα της κατασκοπείας, ως όφειλα από τις θεσμικές θέσεις που υπηρέτησα και κυρίως του πρώην υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, καταθέτοντας απόρρητα mail, που σχετίζονταν με εθνικά συμφέροντα.

»Το δικαστήριο προς τιμήν του, εκτός από τις βαριές ποινές που καταλόγισε στους κατηγορούμενους, αξιολόγησε τα στοιχεία που κατέθεσα για το αδίκημα της κατασκοπείας και αποφάσισε να παραπέμψει προς διερεύνηση το αδίκημα της κατασκοπείας στον Εισαγγελέα του Άρειου Πάγου.

»Ο τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, κ. Τζαβέλλας, εμπλεκόμενος ο ίδιος στις παρακολουθήσεις, ως αρμόδιος εισαγγελέας στην ΕΥΠ, εντός λίγων ημερών, δεν δίστασε παρότι εμπλεκόμενος, να απορρίψει την απόφαση του δικαστηρίου, για το θέμα της κατασκοπείας, επικαλούμενος ότι δεν είχε εξετασθεί το κινητό μου και ότι τα mail που κατέθεσα μπορεί να μην υπήρχαν στο κινητό μου αλλά μόνο στον υπολογιστή μου.

»Ξεπερνώντας κάθε τεχνική αιτιολόγηση, που εκ των πραγμάτων καθιστά έωλο ως γελοίο τον ισχυρισμό του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Τζαβέλλα, κατέθεσα στις 7 Μαΐου νέα στοιχεία, φωτογραφίες αρχεία από το κινητό μου, των απόρρητων mail, που ανατρέπουν τον ισχυρισμό του κ. Τζαβέλλα ότι δεν υπήρχαν στο κινητό μου, ζητώντας την ανάκληση της απόφασης και την έρευνα σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου της κατηγορίας για κατασκοπεία. Ταυτόχρονα κατέθεσα αίτημα εξαίρεσης του κ. Τζαβέλλα, από την διερεύνηση της υπόθεσης των υποκλοπών.

»Στις 7 Αυγούστου, τρεις μήνες μετά, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, κ. Μπακέλας, αρχειοθετεί εκ νέου το θέμα της κατασκοπείας, με την αιτιολόγηση ότι το ζήτημα το εξέτασε ο πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, κ. Τζαβέλλας.

Μαζί με το θέμα της κατασκοπείας αρχειοθέτησε τις καταγγελίες του πρώην πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά. Αποφάσισε να μην ερευνήσει τις παραδοχές του ίδιου του κατηγορούμενου ότι έχει συμφωνητικό με την ΕΥΠ για την προμήθεια του Predator, που προσκόμισε ο δικηγόρος κ. Κεσσές.»Αποφάσισε να μην ερευνήσει τους λόγους που παρακολούθησαν αποδεδειγμένα τον αρχηγό και στελέχη των ενόπλων δυνάμεων, τον οικονομικό εισαγγελέα, τους εν ενεργεία υπουργούς, τον αρχηγό και στελέχη της ΕΛΑΣ και εκατοντάδες άλλους.

»Χρειάστηκε τρεις μήνες ο κ. Μπακέλας για να αποφασίσει να συνεχίσει τη συγκάλυψη του σκανδάλου, αντίθετα σε όσα έκρινε ρητά το Μονομελές Πλημμελειοδικείο για την απόπειρα κατασκοπείας. Πώς έφτασε ο κ. Μπακέλας να χειρίζεται την υπόθεση, όμως; Με “απευθείας ανάθεση” από τον κ. Τζαβέλλα. Μια απευθείας ανάθεση άκυρη, αφού έγινε από τον Εισαγγελέα που προσωπικά εμπλεκόταν στην υπόθεση.

»Όταν με την δικηγόρο μου, κ. Αρτεμισία Παπαδάκη, κατέθεσα τα αιτήματα της ανάκλησης της απόφασης του κ. Τζαβέλλα και της εξαίρεσης του, δεν είχα καμία αμφιβολία για την κατάληξη. Ήταν μια θεσμική λειτουργία που θα έδειχνε το μέγεθος της θεσμικής παρακμής, της καταρράκωσης της δικαιοσύνης και του θεσμικού ευτελισμού που έχει οδηγήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη την ηγεσία της Δικαιοσύνης και τους θεσμούς της χώρας.

»Ο εναγκαλισμός της κυβέρνησης Μητσοτάκη με την ηγεσία της Δικαιοσύνης αποτελεί πλέον πολιτική οικογενειακή παράδοση. Μόνο που σήμερα δεν κρατούν ούτε τα προσχήματα. Ο φόβος και η δειλία τους, τους οδηγεί να ευτελίζουν ανώτατους εισαγγελείς, ώστε να λειτουργούν ως δικολάβοι πολιτικάντηδες, εν μέσω Αυγούστου.

»Ακόμη και ο πιο αδιάφορος πολίτης σήμερα γνωρίζει τα πρόσωπα και τις μεθοδεύσεις συγκάλυψης, των ευθυνών του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη και των στελεχών του. Ξέρουν όμως ότι αυτή η υπόθεση, ότι και να κάνουν δεν κλείνει. Και έχουν δίκιο που φοβούνται. Η συνέχεια θα δοθεί στις θεσμικές πρωτοβουλίες εντός και εκτός της χώρας και στον αγώνα για προοδευτική διακυβέρνηση της χώρας».

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η πυρκαγιά σε μια από τις αποθήκες στο χωριό Μπελίτσα προκλήθηκε από φορτηγό που έπιασε φωτιά κάτω από άγνωστες και διερευνουμενες συνθήκες. Ακούγονταν στη συνέχεια νέες εκρήξεις. Τεράστιες στήλες καπνού υψώνονται πάνω από την περιοχή. Ο δήμαρχος προέτρεψε τους κατοίκους της περιοχής να κλείσουν τα παράθυρά τους, να φορούν προστατευτικές μάσκες και να παραμείνουν στα σπίτια τους. Η εφημερίδα «24 Ώρες» ανέφερε ότι το εργοστάσιο της Μπελίτσα ανήκει στην εταιρεία όπλων EMCO, ιδιοκτησίας του επιχειρηματία Εμιλιάν Γκέμπρεφ.

Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας EMCO δήλωσε στη Βουλγαρική Εθνική Ραδιοφωνία (BNR) ότι το συμβάν οφείλεται σε καθαρό ατύχημα και όχι σε δολιοφθορά, καθώς ρωτήθηκε σχετικά, δεδομένου ότι οι σχέσει Βουλγαρίας και Ουκρανίας είναι σχετικά τεταμένες σε σύγκριση με το παρελθόν, καθώς η κυβέρνηση Ράντεφ κρατά αποστάσεις.

Προ τριημέρου κατέπεσε ουκρανικό drone σε χωράφι στα βόρεια της χώρας κοντά σε αγωγό καυσίμων και το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας ζήτησε εξηγήσεις από την πρέσβυ της Ουκρανίας στη Σόφια. Η πρέσβυς θα παρουσιαζόταν σήμερα στο ΥΠΕΞ. Δυτικά μέσα αναφέρουν ότι το εργοστάσιο όπου σημειώθηκε η σημερινή έκρηξη πουλούσε πυρομαχικά στην Ουκρανία, ίσως για να αποδώσουν τη φωτιά σε Ρώσους πράκτορες, καθώς τα ίδια μέσα αναφέρουν ότι εις βάρος του εργοστασιάρχη φέρεται να είχε γίνει απόπειρα δηλητηρίασης με νόβιτσοκ το 2015.

#An #explosion #occurred #at #an EMCO ammunition depot near Tryavna, Bulgaria. The fire started with a burning truck and spread to the ammunition warehouses. Around 300 people have been evacuated, and specialized services are working at the scene. pic.twitter.com/JRhPpclaZX

— Us Un (@UsUn583176) August 10, 2026

Σειρά ατυχημάτων

Στη χώρα είχε σημειωθεί και άλλο σοβαρό δυστύχημα σε εργοστάσιο πυρομαχικών στην πόλη Καζανλάκ, στο εργοστάσιο πυρομαχικών της βιομηχανίας Arsenal τον Οκτώβριο του 2022, με τρεις εργάτες νεκρούς. Σήμερα οι 300 εργαζόμενοι φέρονται να απομακρύνθηκαν με ασφάλεια, αλλά προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι η σημερινή έκρηξη είναι η τρίτη σε εργοστάσιο της EMCO. Η πρώτη είχε σημειωθεί το 2022 στο Κάρνομπατ και η δεύτερη το 2023 -και οι δύο σε αποθήκες της ίδιας εγκατάστασης.

Το 2011 είχε σημειωθεί πάλι σε δικές του αποθήκες σειρά εκρήξεων, στο Λοβνιδολ. Ομως το πιο αιματηρό δυστύχημα συνέβη στο εργοστάσιο πυρομαχικών Midzhur, στο Γκόρνι Λομ τον Οκτώβριο του 2014, σκοτώνοντας 15 εργάτες  (δεκατρείς άνδρες και δύο γυναικες).

Επίσης στο Τσελοπέτσενε, τον Ιούλιο του 2008, σημειώθηκαν εκρήξεις ξέσπασαν σε στρατιωτική αποθήκη αποσυναρμολόγησης παλαιών πυρομαχικών, μόλις 10 χιλιόμετρα έξω από την πρωτεύουσα, Σόφια. Αν και δεν υπήρξαν θύματα, οι εκρήξεις ταρακούνησαν ολόκληρη την πόλη και προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές.

Ως στόχοι φέρονται το διυλιστήριο TANECO (της εταιρείας Tatneft), ένα από τα μεγαλύτερα και πιο σύγχρονα διυλιστήρια πετρελαίου στη Ρωσία και το πετροχημικό εργοστάσιο Nizhnekamskneftekhim (NKNH)[, εργοστάσιο παραγωγής συνθετικού καουτσούκ και πλαστικών. Παράλληλα στοχοποιήθηκαν κατοικημένες περιοχές και κτίρια κατοικιών τόσο στο Νιζνεκάμσκ όσο και στην πρωτεύουσα Καζάν, με αποτέλεσμα τον θάνατο τουλάχιστον 13 ανθρώπων

🇺🇦🇷🇺 13 people have been killed and 75+ injured, following the DEADLIEST attack on Russia in 2+ years…

A long-range Ukrainian drone strike targeted Nizhnekamsk, a city in the Tatarstan region deep inside Russian territory.

Nizhnekamsk sits more than 600 miles east of…

— Mario Nawfal (@MarioNawfal) August 10, 2026

Ο Μουφτής του Ταταρστάν, Καμίλ Σαμιγκούλιν, ανακοίνωσε ότι οι προσευχές για τους νεκρούς και τους τραυματίες από την επίθεση με drone στο Νιζνεκάμσκ θα τελεστούν σε όλα τα τζαμιά του Ταταρστάν κατά τη διάρκεια της μεσημεριανής προσευχής. Στο Ταταρστάν ματαιώθηκαν όλες οι αθλητικές οργανώσεις.

Γεννήθηκε το 1939 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Νομική Αθηνών και από το 1965 Φιλοσοφία στο Παρίσι, όπου και δίδαξε (Βενσέν 1969-1974). Επέστρεψε και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Ελλάδα το 1974. Η εργασία του επικεντρώνεται στην ερμηνευτική του ελληνισμού με ιδιαίτερη έμφαση στην κατανόηση των πνευματικών χαρακτηριστικών που κληροδότησε το Βυζάντιο στην Νεώτερη Ελλάδα, τα οποία εκείνος θεωρεί σπουδαία και απαραίτητα για την αυτοσυνειδησία του σύγχρονου Έλληνα.

Έχει εστιάσει στην προσπάθεια της βυζαντινής Αναγέννησης, που τελικά δεν ολοκληρώθηκε και διέπλασε τον νεοελληνικό ψυχισμό αναπηρικά, αφήνοντάς τον «έρμαιο των συγκυριών της ιστορικότητος». Στην Αθήνα δίδαξε κατά το παρελθόν, μεταξύ άλλων, στο Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν, ενώ μέχρι πρόσφατα δίδασκε στο Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη.

Η πλούσια βιβλιογραφία του Ράμφου

Η πλούσια βιβλιογραφία του αντικατοπτρίζει τις πνευματικές αναζητήσεις του, τις θέσεις και τις προτάσεις του αναφορικά με τον μαρξισμό, την οικουμενικότητα του ελληνικού πολιτισμού, τους συσχετισμούς της σύγχρονης πνευματικής δημιουργίας με την ελληνορθόδοξη παράδοση.

Μεταξύ πολλών άλλων, έχει δημοσιεύσει μελέτες για τον Πλάτωνα (Φιλοσοφία Ποιητική), τον Αριστοτέλη (Μίμησις εναντίον μορφής), τον Οιδίποδα Τύραννο (Το αίνιγμα και η μοίρα), τους ασκητές της ερήμου (Πελεκάνοι ερημικοί), καθώς και μία συλλογή άρθρων και δοκιμίων του «Μία καλοκαιρινή ευτυχία τρίζει» (1999).

Παρά την αυξανόμενη δημοφιλία τους, οι έρευνες δείχνουν ότι τα μη αλκοολούχα ποτά δεν χρησιμοποιούνται πάντα αποκλειστικά ως εργαλείο μείωσης του αλκοόλ. Σε ορισμένες περιπτώσεις καταναλώνονται παράλληλα με αλκοολούχα ποτά, γεγονός που δείχνει ότι η συμπεριφορά των καταναλωτών είναι πιο σύνθετη. Επιπλέον, επειδή τα προϊόντα αυτά δεν υπόκεινται στους ίδιους αυστηρούς περιορισμούς με το αλκοόλ, υπάρχει μεγαλύτερη ευελιξία στην προώθησή τους, κάτι που έχει δημιουργήσει συζητήσεις σχετικά με πιθανή στοχευμένη διαφήμιση σε ευάλωτες ομάδες, όπως οι νέοι ή οι έγκυες.

Νομοθεσία και Περιεκτικότητα σε Αλκοόλ (No & Low Alcohol)

Στην Ελλάδα και γενικότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα ποτά με πολύ χαμηλή ή μηδενική περιεκτικότητα σε αλκοόλ επιτρέπονται και κυκλοφορούν ελεύθερα στην αγορά, χωρίς να υπόκεινται στους ίδιους περιορισμούς πώλησης και διαφήμισης με τα κλασικά αλκοολούχα.

Στη διεθνή αγορά, τα προϊόντα αυτά διαχωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες:No-Alcohol (Μηδενικό Αλκοόλ): Προϊόντα με απόλυτο μηδέν (0.0% ABV).Low-Alcohol (Χαμηλό Αλκοόλ): Προϊόντα με περιεκτικότητα έως περίπου 0.5% ABV.Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι ενδείξεις όπως «χωρίς αλκοόλ» δεν σημαίνουν πάντα απόλυτο μηδέν.

Σε ορισμένα προϊόντα της κατηγορίας Low-Alcohol μπορεί να υπάρχουν ίχνη αλκοόλ (έως 0.5%) λόγω της διαδικασίας παραγωγής ή της φυσικής ζύμωσης. Αν και αυτή η ποσότητα είναι πρακτικά αμελητέα για τον μέσο άνθρωπο και δεν προκαλεί καμία επίδραση, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή από ευάλωτες ομάδες, όπως οι έγκυες ή άτομα σε διαδικασία απεξάρτησης, που οφείλουν να επιλέγουν αποκλειστικά προϊόντα με την ένδειξη 0.0% ABV.

Mocktails: Τι Είναι, Πώς Παρασκευάζονται και το Κόστος τους

Τα mocktails είναι μη αλκοολούχα κοκτέιλ που μιμούνται την εμπειρία ενός κλασικού ποτού, χωρίς όμως να περιέχουν αλκοόλ. Συνήθως παρασκευάζονται από: Φρέσκους χυμούς φρούτων. Ανθρακούχο ή απλό νερό. Βότανα και μπαχαρικά (μέντα, βασιλικός, τζίντζερ κ.ά.).

Φυσικά σιρόπια ή γλυκαντικά. Εναλλακτικά μη αλκοολούχα spirits (αποστάγματα βοτάνων που προσομοιάζουν gin, ρούμι κ.λπ.)

Στόχος τους είναι να προσφέρουν μια γευστική απόλαυση και αισθητική εμπειρία αντίστοιχη με τα κλασικά κοκτέιλ. Ένα συχνό παράδοξο της αγοράς είναι ότι στα σύγχρονα μπαρ τα mocktails χρεώνονται συχνά στην ίδια τιμή με τα αλκοολούχα ποτά. Αυτό συμβαίνει διότι η δημιουργία ενός premium mocktail απαιτεί υψηλής ποιότητας (και συχνά ακριβά) non-alcoholic αποστάγματα, φρέσκες πρώτες ύλες και περίπλοκες τεχνικές mixology, ώστε να επιτευχθεί η σωστή γευστική ισορροπία και πολυπλοκότητα χωρίς τη χρήση αλκοόλ.

Τα Οφέλη της Αποχής από το Αλκοόλ

Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της επιλογής mocktails είναι η θετική επίδραση που μπορεί να έχει στη συνολική υγεία. Η κατανάλωση αλκοόλ έχει συνδεθεί με μια σειρά προβλημάτων υγείας, από ήπιες ενοχλήσεις μέχρι σοβαρές χρόνιες παθήσεις. Αντίθετα, η μείωση ή η αποφυγή του συμβάλλει στη βελτίωση της λειτουργίας πολλών συστημάτων του οργανισμού.

Ύπνος και Ξεκούραση

Ιδιαίτερα σημαντική είναι η επίδραση της αποφυγής του αλκοόλ στον ύπνο. Παρότι αρκετοί άνθρωποι θεωρούν ότι ένα ποτό βοηθά στη χαλάρωση, η πραγματικότητα είναι ότι το αλκοόλ διαταράσσει τη φυσιολογική αρχιτεκτονική του ύπνου. Επηρεάζει κυρίως τη φάση REM, η οποία είναι απαραίτητη για τη γνωστική αποκατάσταση, την επεξεργασία πληροφοριών και τη μνήμη. Ως αποτέλεσμα, κάποιος μπορεί να κοιμηθεί πιο εύκολα αλλά να ξυπνήσει λιγότερο ξεκούραστος. Αντίθετα, η αποχή από το αλκοόλ συνδέεται με βαθύτερο και ποιοτικότερο ύπνο, καλύτερη αποκατάσταση του οργανισμού και αυξημένη πνευματική διαύγεια κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Ενυδάτωση του Οργανισμού

Ένα επιπλέον πλεονέκτημα των zero-alcohol cocktails είναι ότι συμβάλλουν καλύτερα στη διατήρηση της ενυδάτωσης. Το αλκοόλ έχει ήπια διουρητική δράση, αυξάνοντας την απώλεια υγρών από τον οργανισμό και ενδεχομένως οδηγώντας σε αφυδάτωση. Αντίθετα, τα περισσότερα mocktails βασίζονται σε νερό, ανθρακούχο νερό, φρέσκους χυμούς και φρούτα, στοιχεία που μπορούν να υποστηρίξουν την επαρκή πρόσληψη υγρών κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Hangover

Τα mocktails, επειδή δεν περιέχουν αλκοόλ, δεν προκαλούν hangover. Αυτό σημαίνει ότι μετά την κατανάλωσή τους δεν εμφανίζονται συμπτώματα όπως πονοκέφαλος, ναυτία, αφυδάτωση, κόπωση ή μειωμένη συγκέντρωση, τα οποία συνήθως συνδέονται με την κατανάλωση αλκοόλ.

Επιπλέον, επειδή ο οργανισμός δεν επιβαρύνεται από τον μεταβολισμό της αιθανόλης, δεν δημιουργείται το τοξικό φορτίο που ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για τα συμπτώματα της επόμενης ημέρας. Έτσι, το άτομο μπορεί να επιστρέψει άμεσα στις καθημερινές του δραστηριότητες χωρίς «αποθεραπεία» ή μείωση της απόδοσης, γεγονός που καθιστά τα mocktails μια πιο λειτουργική επιλογή.

Γνωστική Λειτουργία

Η βελτίωση της ποιότητας του ύπνου επηρεάζει άμεσα και τη γνωστική λειτουργία. Η καλύτερη συγκέντρωση, η ταχύτερη επεξεργασία πληροφοριών, η βελτιωμένη μνήμη και η μεγαλύτερη πνευματική εγρήγορση αποτελούν συχνά οφέλη που παρατηρούνται σε άτομα που περιορίζουν το αλκοόλ. Η απουσία της μέθης και των επιπτώσεών της επιτρέπει επίσης καλύτερη κρίση και λήψη αποφάσεων, τόσο στην καθημερινότητα όσο και σε επαγγελματικές ή κοινωνικές δραστηριότητες.

Καρδιαγγειακή Υγεία και Ήπαρ

Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ έχει συνδεθεί με αυξημένη αρτηριακή πίεση, δυσμενείς μεταβολές στα επίπεδα χοληστερόλης και αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων. Η επιλογή μη αλκοολούχων ποτών συμβάλλει στη μείωση αυτών των επιβαρυντικών παραγόντων, ενώ παράλληλα βοηθά στη διατήρηση της φυσιολογικής λειτουργίας των αγγείων και της καρδιάς. Επιπλέον, το ήπαρ επιβαρύνεται λιγότερο, καθώς δεν χρειάζεται να μεταβολίζει την αιθανόλη, γεγονός που μειώνει τον κίνδυνο λιπώδους διήθησης, ηπατικής φλεγμονής και άλλων ηπατικών παθήσεων.

Ψυχική Υγεία

Τα οφέλη επεκτείνονται και στην ψυχική υγεία. Αν και πολλοί άνθρωποι καταναλώνουν αλκοόλ ως μέσο χαλάρωσης, η συχνή κατανάλωσή του μπορεί να επιδεινώσει το άγχος και να επηρεάσει αρνητικά τη διάθεση. Η αποφυγή του συμβάλλει συχνά σε μεγαλύτερη συναισθηματική σταθερότητα, καλύτερη διαχείριση του στρες και μειωμένες διακυμάνσεις της διάθεσης. Παράλληλα, πολλά mocktails περιλαμβάνουν φυσικά συστατικά όπως χαμομήλι, μελισσόχορτο, λεβάντα και μέντα, τα οποία συνδέονται με αίσθημα χαλάρωσης και ευεξίας.

Κοινωνική Συμπεριληπτικότητα και Ασφάλεια

Σε κοινωνικό επίπεδο, τα mocktails προσφέρουν μια πιο συμπεριληπτική εμπειρία. Επιτρέπουν σε άτομα που δεν καταναλώνουν αλκοόλ για προσωπικούς, θρησκευτικούς, ιατρικούς ή άλλους λόγους να συμμετέχουν ισότιμα σε κοινωνικές εκδηλώσεις χωρίς να αισθάνονται αποκλεισμένοι ή να υφίστανται κοινωνική πίεση.

Παράλληλα, η απουσία αλκοόλ εξαλείφει πλήρως τους κινδύνους που σχετίζονται με τη μέθη, όπως τα ατυχήματα, η μειωμένη αντίληψη, η επικίνδυνη οδήγηση και οι λανθασμένες αποφάσεις. Επίσης, τα mocktails (με την προϋπόθεση ότι έχουν 0.0% ABV) αποτελούν μια απόλυτα ασφαλή επιλογή για εγκύους, οδηγούς, άτομα που λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή ή όσους βρίσκονται σε διαδικασία απεξάρτησης.

Non-addictive επιλογή

Το αλκοόλ είναι εθιστική ουσία και εκατομμύρια ενήλικες παγκοσμίως αντιμετωπίζουν διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Η κατανάλωσή του συνδέεται με την απελευθέρωση «ευχάριστων» ενδορφινών, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε επιθυμία για επαναλαμβανόμενη χρήση και εξάρτηση. Τα mocktails, επειδή δεν περιέχουν αλκοόλ, εξαλείφουν τον κίνδυνο εθισμού και τις συνέπειες που σχετίζονται με αυτόν.

Διαβάστε την συνέχεια στο medNutrition

Η Γεωργία Τσακάλου είναι διαιτολόγος-διατροφολόγος

Σε συνεργασία με το medNutrition

Ένα είδος προληπτικής πολιτικής είναι και η έγκαιρη επέμβαση κατάσβεσης της φωτιάς, με την προϋπόθεση οι άνεμοι δεν είναι πολύ δυνατοί, ώστε να αποκλείουν μέσα κατάσβεσης σε φωτιές όπου δεν υπάρχουν γήινες προσβάσεις. Η έγκαιρη επέμβαση χρειάζεται έγκαιρη ενημέρωση και αυτή στο βαθμό που γνωρίζω είναι αρκετά ανεπτυγμένη. Η χρήση δικτύων επανδρωμένων και μη αεροπλάνων, καθώς και αισθητήρων συμβάλλουν αρκετά καλά στην έγκαιρη ενημέρωση. Μέρος της προληπτικής πολιτικής είναι και η ύπαρξη κατάλληλων επιχειρησιακών μονάδων κατάσβεσης φωτιάς και σε αυτόν τον τομέα δεν είμαι σε θέση να εκφράσω άποψη, παρά μόνον εάν κανείς είναι ειδικός.

Σε κάθε περίπτωση οι μέχρι σήμερα υπάρχουσες προληπτικές πολιτικές δεν έχουν λύσει το πρόβλημα. Φέτος στη Γαλλία και Ισπανία οι φωτιές δίνουν και παίρνουν παρά τις προτεραιότητες που δίνουν σε προληπτικές πολιτικές οι ευρωπαϊκές αυτές χώρες, σύμφωνα με τις δηλώσεις της εδώ αντιπολίτευσης, από την οποία δεν άκουσα να προτείνει και κάποια συγκεκριμένη διαφορετική προληπτική πολιτική από αυτές που ήδη εφαρμόζονται.

Στο στόχαστρο οι ανεμογεννήτριες

Τώρα τελευταία, με το συμβάν στη Βοιωτία, έχει ενεργοποιηθεί η αντίθεση στη χρήση ανεμογεννητριών, οι οποίες, υποτίθεται βάζουν φωτιά στα δάση. Μέχρι τώρα είχαμε την αντίθεση στην χρήση ανεμογεννητριών από υπερευαίσθητους πολίτες με προηγμένη αισθητική που απέκτησαν στις ζούγκλες των πόλεων.

Ως ειδικός με διδακτορικό στις μηχανικές επιστήμες από το πανεπιστήμιο Coloumbia της Νέας Υόρκης με έρευνα και ειδικότητα στον τομέα της ρευστομηχανικής, με βεβαιότητα σας λέω πως οι ανεμογεννήτριες δεν παράγουν φωτιά. Παράγουν κίνηση χρησιμοποιώντας ως καύσιμο τον άνεμο. Η κίνηση μεταδίδεται σε γεννήτρια ηλεκτρικού ρεύματος το οποίο μεταφέρεται σε μακρινές αποστάσεις με καλώδια. Ανθρώπινα λάθη στη χρήση γεννητριών ρεύματος προκαλούν φωτιά.

Η πολιτική των ιδιωτικών δικτύων είναι λάθος σε ό,τι αφορά την εύρυθμη λειτουργία τους, ενώ συγχρόνως στερεί το κράτος από την δυνατότητα να παρέμβει στην διαμόρφωση της τιμής της ενέργειας. Η παραγόμενη ενέργεια από ανεμογεννήτριες είναι μέχρι τώρα η φθηνότερη και είναι πιο κατάλληλη για χρήση σε ανοιχτούς χώρους λόγω του μικρού χώρου που αυτές καταλαμβάνουν σε σύγκριση με τα φωτοβολταϊκά – επίσης δεν επηρεάζουν το τοπικό κλίμα.

Τα θετικά

Στα βουνά τοποθετούνται στις κορυφογραμμές γιατί εκεί, σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, ο άνεμος αποκτά την μεγαλύτερη ταχύτητα. Η τοποθέτησή τους, φυσικά, πρέπει να γίνεται επί τη βάσει εθνικού σχεδίου που είναι προϊόν επιστημονικής μελέτης με βάση τη γεωγραφία των ανέμων και άλλων στοιχείων τοπικής ιδιομορφίας.

Η χρήση ανεμογεννητριών συμβάλλει στην παραγωγή φθηνής και καθαρής ενέργειας, μέρος της οποίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην εφαρμογή μιας αποτελεσματικής προληπτικής πολιτικής προστασίας των δασών από φωτιές γύρω από αστικές περιοχές που περιβάλλονται από βουνά με ένα πρόγραμμα ανακύκλωσης υδάτων.

Όπως έχω αναφέρει και άλλες φορές, η επεξεργασία των αστικών λυμάτων παράγει μεγάλες ποσότητες νερού με οργανικό φορτίο της τάξεως 7 με 8 mg/λίτρο, το οποίο, σήμερα, χύνεται σε ποτάμια, λίμνες ή στη θάλασσα. Για παράδειγμα, στην Ψυτάλλεια 750 χιλιάδες κυβικά μέτρα χύνονται, καθημερινώς, στη θάλασσα. Η πρότασή μου είναι η μεταφορά του νερού αυτού σε δεξαμενές υπερχείλισης στις βουνοκορφές μέσω των οποίων θα ποτίζονται όλες οι πλαγιές διατηρώντας τες συγχρόνως υγρές όλο το χρόνο, κάτι που αποτελεί εμπόδιο στην παραγωγή φωτιάς καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Το πρόγραμμα αυτό εξάλλου ανεβάζει και τους υδροφόρους ορίζοντες στις περιοχές όπου βρίσκονται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, λόγω άντλησης υπόγειων υδάτων για διάφορες χρήσεις. Με ένα σμπάρο, δηλαδή, όχι δυο αλλά τρία τρυγόνια! Παραγωγή καθαρής ενέργειας, προστασία των δασών από φωτιά και ανάπτυξή τους λόγω ποτίσματος και βελτίωση των υδροφόρων οριζόντων.

Και οι 22 ηγέτες της ΕΕ, με επικεφαλής την Τζόρτζια Μελόνι και τη Μέτε Φρεντέρικσεν, υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή στην οποία υπογράμμιζαν την «ετοιμότητά τους να λάβουν κάθε αναγκαίο μέτρο» για να εμποδίσουν τη μετακίνηση μεταναστών προς την ηπειρωτική Ευρώπη.

Κανένας από αυτούς τους ηγέτες δεν φάνηκε να γνωρίζει, ή έστω να ενδιαφέρεται ότι η Θέουτα βρίσκεται ουσιαστικά ήδη εκτός της ζώνης Σένγκεν: Έλεγχοι διαβατηρίων και θεωρήσεων πραγματοποιούνταν και πραγματοποιούνται για όλους όσοι αναχωρούν από την περιοχή. Η απαίτηση για αναστολή της Σένγκεν, με άλλα λόγια, είχε περίπου τόσο νόημα όσο το να απαιτούσε κανείς να μεταφερθεί η Θέουτα… στη Νότια Αφρική.

Επιπλέον, το μικροσκοπικό μέγεθος της Θέουτας – λίγο κάτω από 20 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή, περίπου το ένα όγδοο της έκτασης των Βρυξελλών – και οι στενές σχέσεις της ΕΕ με το Μαρόκο, που συνορεύει με τον ισπανικό θύλακα, σήμαιναν ότι η συντριπτική πλειονότητα των περίπου 80.000 ανθρώπων που κολύμπησαν, σκαρφάλωσαν ή σύρθηκαν για να μπουν στην περιοχή, ήταν πολύ πιθανό να επιστραφούν. Πράγματι, λιγότερο από 48 ώρες αργότερα, οι περισσότεροι είχαν ήδη επιστραφεί.

Γιατί η υστερική αντίδραση της Ευρώπης;

Εν μέρει πρόκειται για πολιτική εκμετάλλευση: Το περιστατικό αποτέλεσε την τέλεια ευκαιρία για τη Μελόνι, τη Φρεντέρικσεν και άλλους ηγέτες που στρέφονται κατά των μεταναστών να επιτεθούν στις πολιτικές του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, τις οποίες θεωρούν φιλικές προς τους μετανάστες. Ωστόσο φαίνεται, επίσης, να αντανακλά μια ανησυχητική άγνοια σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί στην πραγματικότητα η μετανάστευση.

Ενδεικτικό είναι ότι στην επιστολή που υπέγραψαν η Μελόνι, η Φρεντέρικσεν και οι υπόλοιποι δεν υπάρχει καμία απολύτως αναφορά σε μία από τις βασικές αιτίες της κρίσης, η οποία έχει επιβεβαιωθεί από εκτενή επιτόπια δημοσιεύματα των New York Times, του Reuters και άλλων διεθνών μέσων: Την οικονομική εξαθλίωση που βιώνουν πολλοί άνθρωποι, ιδιαίτερα οι νέοι, στο Μαρόκο, όπου το ένα τρίτο [των νέων] ηλικίας 15 έως 25 ετών είναι άνεργο και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι μικρότερο από το ένα όγδοο εκείνου της Ισπανίας.

Ενδεικτικά, στη δική της επιστολή προς τον Σάντσεθ, η οποία δεν δόθηκε στη δημοσιότητα, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν επικεντρώθηκε σε μεγάλο βαθμό στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, και όχι των βαθύτερων αιτιών των μεταναστευτικών ροών, για παράδειγμα, στην ενίσχυση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, στην αποτροπή της διακίνησης ανθρώπων και στην ενίσχυση των επιστροφών.

Στην πραγματικότητα, η επιστολή περιείχε μόνο μία σύντομη αναφορά στην ανάγκη βελτίωσης των οικονομικών προοπτικών των τρίτων χωρών: Η Ευρώπη, έγραψε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πρέπει «να ξεπεράσει τη διαχείριση της μετανάστευσης, ώστε να μπορέσουμε να συμβάλουμε στη δημιουργία των κατάλληλων ευκαιριών για τους ανθρώπους στις χώρες τους».

Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι ότι πολλά μέσα ενημέρωσης που δημοσίευσαν ρεπορτάζ για την επιστολή δεν μπήκαν καν στον κόπο να αναφέρουν αυτό το σημείο. Αντίθετα, επικαλέστηκαν την πιο αόριστη πρόταση της φον ντερ Λάιεν για «βελτίωση», σημειωτέον, όχι αύξηση της οικονομικής στήριξης της ΕΕ προς το Μαρόκο.

Το λάθος της Ευρώπης 

Δυστυχώς, οι σημερινές ενέργειες της Ευρώπης απλώς αυξάνουν την πιθανότητα να επαναληφθούν στο μέλλον περιστατικά παρόμοια με εκείνα της Θέουτας. Οι πλούσιες χώρες, μεταξύ αυτών και οι ευρωπαϊκές, έχουν περικόψει δραστικά τους προϋπολογισμούς τους για την εξωτερική βοήθεια τα τελευταία χρόνια, καθώς η γεωπολιτική αναταραχή τις ωθεί να δίνουν προτεραιότητα στις δαπάνες για άμυνα και ασφάλεια έναντι της αναπτυξιακής βοήθειας.

Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ [σ.σ. μια ομάδα που αποτελείται κυρίως από πλούσιες χώρες] τα πλούσια κράτη μείωσαν το 2025 την αναπτυξιακή βοήθεια κατά 23,1%, στο επίπεδο-ρεκόρ των 174,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Οι περικοπές της αμερικανικής βοήθειας ευθύνονταν για τα τρία τέταρτα της μείωσης, όμως σημαντικές περικοπές σημειώθηκαν και σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, με τη Γερμανία, τη Γαλλία και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να μειώνουν όλες τις σχετικές δαπάνες κατά τουλάχιστον 10%.

Η καθαρή αναπτυξιακή βοήθεια προς το Μαρόκο έχει υποστεί ιδιαίτερα σοβαρό πλήγμα, καθώς μειώθηκε από 2,83 δισεκατομμύρια δολάρια το 2017 σε 1,03 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024, δηλαδή κατά σχεδόν δύο τρίτα. Όπως έχει προειδοποιήσει ο Αλεξάντερ Ντε Κρο, επικεφαλής του ΟΗΕ για την ανάπτυξη και πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου, τέτοιες περικοπές αυξάνουν αναπόφευκτα την πιθανότητα μελλοντικών μεταναστευτικών κρίσεων, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία η κλιματική αλλαγή και οι ένοπλες συγκρούσεις οδηγούν ήδη πολλούς ανθρώπους του Παγκόσμιου Νότου προς τον Βορρά.

Ο Ντε Κρο υπογραμμίζει ότι η παγκόσμια σταθερότητα συνδέεται άμεσα με τη δημιουργία οικονομικών ευκαιριών, την ανάπτυξη, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και τη διαμόρφωση κοινωνιών χωρίς αποκλεισμούς. Κατά την άποψή του, η ενίσχυση των οικονομικών προοπτικών στις χώρες του Παγκόσμιου Νότου μπορεί να λειτουργήσει ως ανάχωμα στις μεταναστευτικές πιέσεις. Προειδοποιεί, παράλληλα, ότι το μεγαλύτερο λάθος που θα μπορούσε να κάνει η Ευρώπη θα ήταν να γυρίσει την πλάτη της στον υπόλοιπο κόσμο.

Ωστόσο, η αύξηση της αναπτυξιακής βοήθειας δεν αποτελεί πανάκεια. Άλλωστε, τα γεγονότα στη Θέουτα φαίνεται ότι πυροδοτήθηκαν και από άλλους παράγοντες, συγκεκριμένα από εκστρατείες παραπληροφόρησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και από πολιτικές διαφωνίες μεταξύ Ραμπάτ και Μαδρίτης.

Επιπλέον, η μεγαλύτερη μεταναστευτική ροή προς την ΕΕ στη σύγχρονη ιστορία της, τα εκατομμύρια Ουκρανών που εισήλθαν στην Ένωση μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, δύσκολα θα μπορούσε να είχε αποτραπεί, εάν οι Βρυξέλλες παρείχαν αναπτυξιακή βοήθεια στη Μόσχα.

Ερωτήματα που δεν είναι ακαδημαϊκά

Πρώτον, η ολοένα και πιο εχθρική στάση των ηγετών απέναντι στους μετανάστες δεν έχει καταφέρει να περιορίσει – και πιθανότατα έχει ενισχύσει, τον δεξιό λαϊκισμό στην Ευρώπη. Το AfD στη Γερμανία, για παράδειγμα, είναι πλέον το δημοφιλέστερο κόμμα της χώρας και απειλεί να κερδίσει απόλυτη πλειοψηφία στις εκλογές των κρατιδίων του Σεπτεμβρίου. Η Γαλλία βρίσκεται στα πρόθυρα να εκλέξει πρόεδρο από το κόμμα της Λεπέν. Και η Ιταλία έχει ήδη μια πρωθυπουργό που εξυμνούσε τον Μουσολίνι, τη Μελόνι, η οποία ουδέποτε αποκήρυξε πλήρως τη νεοφασιστική κληρονομιά του κόμματός της. Η Φρεντέρικσεν, της οποίας οι αντι-μεταναστευτικές πολιτικές συχνά προβάλλονται ως παράδειγμα προς μίμηση για άλλους κεντρώους πολιτικούς, αποδυναμώθηκε επίσης σημαντικά στις φετινές βουλευτικές εκλογές στη Δανία. Η ακροδεξιά, αντίθετα, τριπλασίασε το ποσοστό των ψήφων της.

Δεύτερον, τίθεται το ερώτημα σε ποιον βαθμό η υπερβολική εστίαση της ΕΕ στη μετανάστευση έχει αποσπάσει πολύτιμη πολιτική προσοχή από άλλα, πιο επείγοντα προβλήματα. Ενδιαφέρει πραγματικά περισσότερο τους ψηφοφόρους η δημιουργία κόμβων επιστροφής από ό,τι, για παράδειγμα, η εκτίναξη των τιμών της ενέργειας και των τροφίμων;

Θα έπρεπε πράγματι η απέλαση Σύρων υπηκόων να αποτελεί προτεραιότητα, σε μια περίοδο κατά την οποία η Γερμανία χάνει μαζικά θέσεις εργασίας στη μεταποίηση; Και είναι πράγματι η ενίσχυση των συνόρων της ΕΕ αποτελεσματικότερος τρόπος αντιμετώπισης του λαϊκιστικού εξτρεμισμού, από την αύξηση των πραγματικών μισθών;

Ώρα Αποφάσεων

Στην πραγματικότητα, κάποια στιγμή στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, η δημογραφική πραγματικότητα θα υποχρεώσει τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής της ΕΕ να τα αντιμετωπίσουν. Όπως επισημαίνει ο Μάριο Ντράγκι στην έκθεσή του για την οικονομία της ΕΕ, η μείωση των γεννήσεων σημαίνει ότι η Ένωση «εισέρχεται στην πρώτη περίοδο της πρόσφατης ιστορίας της κατά την οποία η ανάπτυξη δεν θα υποστηρίζεται από την αύξηση του πληθυσμού».

Όπως επίσης σημειώνει, η προβλεπόμενη απώλεια δύο εκατομμυρίων εργαζομένων κάθε χρόνο από το 2040 θα μπορούσε να αντισταθμιστεί με υψηλότερη αύξηση της παραγωγικότητας. Αυτό, όμως, θα απαιτήσει από την ΕΕ να βάλει σε τάξη την οικονομία της, κάτι που οι ηγέτες της, οι οποίοι έχουν εμμονή με το μεταναστευτικό, φαίνεται να είναι εκ φύσεως ανίκανοι να κάνουν.

Εάν δεν υπάρξει αύξηση της παραγωγικότητας, υπάρχουν μόνο δύο ρεαλιστικές εναλλακτικές: Υψηλότερα επίπεδα μετανάστευσης, ή μόνιμη οικονομική στασιμότητα. Δυστυχώς, οι πρόσφατες εξελίξεις δείχνουν ότι η Ευρώπη τείνει να επιλέξει το δεύτερο.

Ο Ζοζέφ Αούν παρουσιάσθηκε επιφυλακτικός έναντι της τουρκικής πρότασης. Είναι γενικά επιφυλακτικός έναντι της Τουρκίας, ενώ γνωρίζει πόσο σημαντική είναι για τη χώρα του η Κυπριακή Δημοκρατία και ως κράτος-μέλος της ΕΕ. Η Λευκωσία αποτελεί τον σύνδεσμο μεταξύ της Κομισιόν και της Βηρυτού.

Σε ό,τι αφορά την Αίγυπτο, παρά τις εκατέρωθεν επιφυλάξεις, υπάρχουν και θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Κοινά συμφέροντα, αλλά και διαφωνίες στη Λιβύη, Αιθιοπία, Σομαλία, Ερυθραία, Τζιμπουτί, Σουδάν, Σομαλιλάνδη. Η αμυντική συνεργασία των δυο χωρών φαίνεται να προχωρά. Έχει υπογραφεί, όπως είναι γνωστό, επιστολή προθέσεων από τους υπουργούς Άμυνας (στις 13 Ιουλίου στην Άγκυρα) ενώ έγιναν και κοινές αεροπορικές ασκήσεις (μια και με συμμετοχή Αζερμπαϊτζάν). Στην ατζέντα των δυο χωρών είναι και η αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού της Αιγύπτου από την Τουρκία.

Η Λευκωσία παρακολουθεί από κοντά τα όσα διαδραματίζονται μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου. Με την Αίγυπτο η Κύπρος έχει συνεργασία και στα ενεργειακά, που είναι και κρίσιμα και σημαντικά για το Κάϊρο. Προφανώς και η Αίγυπτος δεν εμπιστεύεται την Τουρκία του Ερντογάν και τούτο δεν μπορεί να υποβαθμίζεται, πλην όμως η επαναπροσέγγιση προχωρά. Αυτό που φαίνεται είναι ότι δεν πρέπει να αναμένονται πισωγυρίσματα στις σχέσεις της Κύπρου με τα γειτονικά αυτά κράτη.

Τουρκικός επεκτατισμός και στα ενεργειακά

Η κατοχική δύναμη επενδύει στα ενεργειακά και υπάρχει επεκτατικός σχεδιασμός, που καθιστά βαθμηδόν την Τουρκία “μεγάλη δύναμη”. Τελευταία κίνηση το Πακιστάν, ενώ υπάρχει στροφή και προς την Ινδία. Ενδιαφέρον έχουν οι δηλώσεις του υπουργού Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας, Alparslan Bayraktar, για τις δυνατότητες και προοπτικές της Τουρκίας στον ενεργειακό τομέα. Ανέφερε ότι στο πλαίσιο αυτό, διεξάγονται μελέτες για επέκταση των δυνατοτήτων παραγωγής των Τουρκικών Πετρελαίων (Türkiye Petroleri).

Συγκεκριμένα ανέφερε ότι «η συμφωνία του Kerküt που υπογράφθηκε με το Ιράκ αποτελεί σημαντικό μέρος αυτού του στόχου. Οι συμφωνίες για τους αγωγούς πετρελαίου και τα προγραμματισμένα νέα έργα, θα ενισχύσουν τη στρατηγική συνεργασία των δύο χωρών». Στη συνέχεια ανέφερε ότι καταβάλλονται προσπάθειες ώστε η Türkiye Petroleri να παραγάγει ένα εκατομμύριο βαρέλια ημερησίως.

Συνεχίζοντας, ανάφερε ότι η Τουρκία έχει υπογράψει συμφωνίες συνεργασίας με τις εταιρείες Exxon, Chevron, BP, Shell και Total, οι οποίες μετατρέπονται πλέον σε συγκεκριμένα έργα. «Η συμφωνία με την BP έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκεκριμένο και εμπορικό έργο στο Kerküt. Αποκτήσαμε δύο κοιτάσματα στη Λιβύη, ένα στη θάλασσα και ένα στην ξηρά και εργαζόμαστε επίσης σ’ ένα μεγαλύτερο έργο. Στην Αφρική, οι δραστηριότητες μας συνεχίζονται στη Guinea-Bissau, την Αγκόλα και τη Λιβερία. Συνεχίζονται και οι δραστηριότητες μας στο Καζακστάν, το Αζερμπαϊτζάν, το Ιράκ και το Πακιστάν. Σύντομα θα αρχίσουμε τη διαδικασία σχετικά με τα θαλάσσια κοιτάσματα στο Μπαγκλαντές, ενώ η νέα τοποθεσία του “Oruç Reis” θα είναι το Πακιστάν. Η επόμενη χώρα θα είναι η Ινδία…», ανέφερε.

Εκείνο, που δεν είναι γνωστό, σε αυτή τη φάση, είναι οι σχεδιασμοί της κατοχικής δύναμης στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι όποιες συζητήσεις είχαν ξεκινήσει με τη Συρία, κυρίως για οριοθέτηση ΑΟΖ, δεν έχουν προχωρήσει.