Σε αυτή την προσπάθεια, είναι προφανές ότι οι Ισραηλινοί παρουσίασαν στην κυβέρνηση Τραμπ και στον ίδιο τον Αμερικανό πρόεδρο, από τον φίλο του Ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου, μια εικόνα της κατάστασης πολύ πιο αισιόδοξη από την πραγματική. Διότι αυτό που προείχε ήταν να εκδηλωθεί η επίθεση με τις ΗΠΑ δίπλα στο Ισραήλ.

Στο χειρότερο για αυτούς σενάριο, αν μη τι άλλο θα είχαν κερδίσει κρίσιμο χρόνο για να συνεχίσουν την προσπάθεια σε όλα τα επίπεδα για την επίτευξη του κορυφαίου αντικειμενικού τους σκοπού: Να μην βρεθούν να αντιμετωπίζουν Ιράν εξοπλισμένο με πυρηνικά όπλα, που θα είχε αυτομάτως το πλεονέκτημα. Λόγω της αχανούς διαφοράς εδαφικής έκτασης, δηλαδή της απείρως μεγαλύτερης δυνατότητας απορρόφησης των συνεπειών κάποιου πυρηνικού πλήγματος. Στην περίπτωση του Ισραήλ θα απειλούνταν, δυνητικά, αυτή καθαυτή η ύπαρξή του.

Η αμερικανική συμμετοχή στην επίθεση ήταν κρίσιμη για έναν ακόμα λόγο: Ήταν προαπαιτούμενο για την όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερη απόκρουση των αντεκδικητικών πληγμάτων των Ιρανών με βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροχήματα αυτοκτονίας. Μπορεί να αληθεύει ότι, αμυντικά η επιτυχία ξεπέρασε το 80%, στην πράξη όμως αποδεικνύεται ότι όσα πέρασαν επαρκούσαν και ζημιές σοβαρές να προκαλέσουν και να εξαντλούν με ταχείς ρυθμούς τα αποθέματα των βλημάτων αναχαίτισης, δημιουργώντας μια δυσεπίλυτη στρατιωτικά εξίσωση, εν μέσω επιχειρήσεων.

Δεν πρέπει επίσης να παραληφθεί η παρατήρηση ότι, όσο αυτή η κατάσταση επεκτείνεται χρονικά, τόσο το πρόβλημα γίνεται χειρότερο και για τις ΗΠΑ και για το Ισραήλ. Θεωρητικά μάλιστα, θα μπορούσε ακόμα και να ανοίξει την όρεξη σε αντιπάλους σε άλλα μέτωπα, καθώς τα στρατιωτικά τους επιτελεία ίσως διέκριναν κάποιο “παράθυρο ευκαιρίας”. Αυτό δυνητικά θα περιέπλεκε επικίνδυνα την κατάσταση, με άμεση αντανάκλαση στο ευρύτερο επίπεδο της διεθνούς ασφάλειας.

Ακόμα κι αν η εκτίμηση είναι ότι στο τέλος θα επέλθει αναπόφευκτα ήττα, ο ίδιος ο πόλεμος του Ιράν προσφέρεται για να τεκμηριώσει το συμπέρασμα ότι, ένα καθεστώς, εάν επιβιώσει στο τέλος μπορεί να βγει ενισχυμένο. Σε κάθε μέτωπο τα δεδομένα είναι διαφορετικά, όπως και οι υπολογισμοί, ενώ δεν μπορεί να αποκλειστεί και το ενδεχόμενο λανθασμένης εκτίμησης κατάστασης (miscalculation), κάτι το οποίο βέβαια κρίνεται εκ του συνολικότερου στρατιωτικού και πολιτικού αποτελέσματος.

Λήψη της απόφασης για το Ιράν

Ο τρόπος υπέρ-αισιόδοξης παρουσίασης των δεδομένων στην Ουάσινγκτον από τους Ισραηλινούς, βοήθησε στη διαμόρφωση του σινοκεντρικού αφηγήματος με το οποίο -είτε κάποιος συντάσσεται είτε διαφωνεί- υποστηρίζεται μια ορθολογική διαδικασία λήψης απόφασης (decision-making process), συμβατή με το αμερικανικό εθνικό συμφέρον. Αυτό είναι κρίσιμο στην απόπειρα απόκρουσης του -απλουστευτικού- ισχυρισμού πολλών, ότι “ο Τραμπ έκανε το χατίρι του Νετανιάχου”.

Τα ανωτέρω αφορούν το “πυρηνικό σκέλος” της ερμηνείας για ποιον λόγο δεν επήλθε συμφωνία, το οποίο ο υπογράφων το θεωρεί κεντρικό. Όσον αφορά το καθεστώς των Στενών του Ορμούζ την επόμενη ημέρα, είναι ταυτόχρονα και θέμα ουσίας και θέμα πρεστίζ. Ο Τραμπ έφτασε μάλιστα μέχρι του σημείου να απειλήσει με… ανατίναξη μια από τις μετριοπαθείς μοναρχίες του Κόλπου και σύμμαχο των Αμερικανών, αυτή του Ομάν!

Είναι η δεύτερη “χώρα-κλειδοκράτορας” των Στενών από τη νότια πλευρά. Την απείλησε ωμά, επειδή φέρεται να μην ενίσταται στην επιθυμία του Ιράν να επιβάλει τέλη διέλευσης. Προφανώς θα ήταν κερδισμένο το Ομάν! Μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν οικονομικά επικερδής, άρα συμβατή και επωφελής με τα δικά του εθνικά συμφέροντα. Ποιος ο λόγος, πέραν της γνωστής ιδιοσυγκρασίας του Τραμπ να απειλήσει δημόσια, ενώ μπορούσε θεωρητικά να το πράξει πίσω από κλειστές πόρτες; Ή απλά, την αποστολή να την αναλάμβανε ο διπλωματικά… ορθός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο;

Χρόνος…

Αυτή η αναφορά μας οδηγεί στην τρίτη-αθέατη αιτία που υπονομεύει την προοπτική συμφωνίας. Κι επειδή ενστάσεις έχουν εκφράσει και οι Ισραηλινοί, παρουσιάζεται η παρανοϊκή τακτική συγκυρία σύμπλευσης των συμφερόντων της Τεχεράνης με την Ιερουσαλήμ!

Γιατί όμως το Ιράν έχει λόγους να μην καίγεται κιόλας για την επίτευξη άμεσης συμφωνίας; Προφανώς αυτό ισχύει υπό την προϋπόθεση ότι το θεοκρατικό καθεστώς δεν απειλείται με κατάρρευση και είναι αρκούντως σταθερό. Αυτό συγκεντρώνει και τις μεγαλύτερες πιθανότητες, πάντα κατά τη γνώμη του υπογράφοντος. Ο λόγος είναι ότι, οι Ιρανοί έχουν αρκετούς λόγους να πιστεύουν ότι ο χρόνος κυλάει σε βάρος των Αμερικανών και υπέρ των δικών τους συμφερόντων. Πιστεύουν δε, ότι προσεχώς θα μπορέσουν να διαπραγματευθούν από ακόμα ευνοϊκότερη θέση.

Οι λόγοι αυτοί έχουν αναλυθεί και αναφερθεί στο “Defence Point” -DP σε προηγούμενες αναλύσεις. Η παγκόσμια απορρύθμιση που έχει προκύψει συνεπεία του πολέμου, επηρεάζει σημαντικά το εσωτερικό των ΗΠΑ. Ο Αμερικανός πολίτης πληρώνει πανάκριβα -για τα δεδομένα που είχε συνηθίσει- τα καύσιμα, ενώ η χώρα του έχει εξελιχθεί στον κορυφαίο προμηθευτή παγκοσμίως.

Παράλληλα, το κίνημα MAGA (Make America Great Again) του προέδρου Τραμπ είναι βαθύτατα διχασμένο, με την αντίθεση στον πόλεμο να μεγεθύνεται διαρκώς. Αυτό είναι πρωτοφανές για τους Ρεπουμπλικάνους, όπως και η αντίθεση στην υποστήριξη των ΗΠΑ στο Ισραήλ. Πρόκειται για “game changing” εξέλιξη πολλαπλώς… Από τη στιγμή που το πρόβλημα αυτό μεγαλώνει για τον Τραμπ κάθε μέρα που περνάει, με τις ενδιάμεσες εκλογές που θα κρίνουν τα περιθώρια άσκησης εξουσίας όσο το δυνατόν πιο ελεύθερα (βλ. ανεξέλεγκτα) να βρίσκονται προ των πυλών, με ποια λογική αυτό δεν προκαλεί ικανοποίηση στην Τεχεράνη; Με ποια λογική αυτό το ιρανικό καθεστώς να μην επιθυμεί… να δώσει χρόνο στο φαινόμενο να εξελιχθεί;

Την ίδια στιγμή, ο κόσμος βλέπει ένα Ιράν που δεν ασχολείται καν με το Ισραήλ και περνά την εικόνα ότι διαπραγματεύεται σκληρά, ως ίσος προς ίσον με τις ΗΠΑ. Κι όταν μάλιστα η Ουάσινγκτον επιλέγει να προβεί σε κάποιο στρατιωτικό πλήγμα, η Τεχεράνη προχωρά άμεσα σε ανταπόδοση. Αδιάφορο το ότι η μια πλευρά ρίχνει στην άλλη την ευθύνη.

Κατά συνέπεια, υπάρχει και τρίτος λόγος πέραν του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης και του καθεστώτος των Στενών του Ορμούζ την επαύριον του πολέμου, ο οποίος υπονομεύει αυτή την προοπτική, συνιστώντας επί της ουσίας αντικίνητρο για την Τεχεράνη. Ο παράγων χρόνος που κάποιον ευνοεί και κάποιον ζημιώνει… Πάντα υπό την προϋπόθεση ότι το θεοκρατικό καθεστώς είναι σταθερό.

Ποιος θα περίμενε να οδηγηθεί σε τέτοιο αδιέξοδο, σχεδόν, η Ουάσινγκτον; Ρητορικό είναι το ερώτημα. Πολλοί είχαν προειδοποιήσει.

Σε συνεργασία με το defencepoint

Οδοφράγματα και μάχες σώμα με σώμα με τους αστυνομικούς συνέθεσαν ένα σκηνικό μεγάλης έντασης.

Η κατάσταση οδήγησε τις συγκοινωνιακές αρχές της Île–de–France στη λήψη έκτακτων μέτρων. Όλα τα δρομολόγια λεωφορείων διεκόπησαν προσωρινά σε ολόκληρη την περιφέρεια του Παρισιού, ενώ, επηρεάστηκαν και αρκετές γραμμές τραμ, με στόχο την προστασία επιβατών και εργαζομένων.

Στην περιοχή της Πορτ ντε Σεν–Κλου, κοντά στο «Παρκ ντε Πρενς», σημειώθηκαν συγκρούσεις μεταξύ ομάδας οπαδών και αστυνομικών δυνάμεων.

Η Αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων προκειμένου να διαλύσει τα πλήθη, ενώ, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, επικράτησαν σκηνές πανικού ανάμεσα σε οικογένειες και φιλάθλους που αποχωρούσαν από το γήπεδο.

Παράλληλα, στην περιοχή κατεγράφησαν πυρπολήσεις ποδηλάτων, ενώ κι ένα αυτοκίνητο «τυλίχθηκε» στις φλόγες, εικόνες που αποτυπώνουν το κλίμα αναταραχής που επικράτησε σε ορισμένα σημεία της πόλης.

Στην Place de la Republique εκατοντάδες οπαδοί απωθήθηκαν από συνεχείς εφόδους των CRS (ειδικές μονάδες καταστολής της γαλλικής αστυνομίας, αντίστοιχες των ΜΑΤ) και κινήθηκαν προς το Boulevard Voltaire και τη Place de la Nation.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, η IDF Mobilites (ο φορέας διαχείρισης των δημόσιων συγκοινωνιών στην Ιλ-ντε-Φρανς) ανακοίνωσε ότι όλα τα λεωφορεία στην περιφέρεια σταμάτησαν να λειτουργούν, λόγω «του πολύ μεγάλου αριθμού συγκεντρώσεων και για την ασφάλεια επιβατών και οδηγών».

Όπως σημειώνει η υπηρεσία, «όλες οι γραμμές λεωφορείων αποσύρονται από την κυκλοφορία σε όλη την περιφέρεια, ενώ επηρεάζονται και τα τραμ». Η απόφαση αυτή αποτυπώνει το μέγεθος της έντασης που επικρατούσε στους δρόμους της πόλης.

Η Ιδρυτική Διακήρυξη της Συμπαράταξης που κατατέθηκε στον Άρειο Πάγο από τον Αλέξη Τσίπρα συνοδεύεται από 300+1 υπογραφές πολιτών από διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους, με διαφορετική κοινωνική αναφορά και δράση. Μεταξύ άλλων από τον χώρο του πολιτισμού έχουν υπογράψει οι:

Aρβανίτης Γιώργος (φωτογράφος, κινηματογραφιστής), Αθανασίου Μάριος (ηθοποιός), Αρσένη Αθηνά (θεατροπαιδαγωγός, σκηνοθέτης και δημιουργός πολιτιστικών δράσεων με έδρα την Ιθάκη, καλλιτεχνική διευθύντρια του Θεατρικού Φεστιβάλ Ιθάκης και εντεταλμένη σύμβουλος πολιτισμού στον Δήμο), Βαφέας Βασίλης (σκηνοθέτης, κινηματογραφιστής), Βούλγαρης Κώστας .(λογοτέχνης), Γαϊτάνος Γεώργιος (εικαστικός), Δρακόπουλος Γιάννης (ηθοποιός).

Δραμουντάνης Βασίλης (διευθυντής παραγωγής Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ, Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ) Θωμαϊδης Κώστας (τραγουδιστής, ραδιοφωνικός παραγωγός), Καζάκου Ειρήνη (ηθοποιός), Κανάκη Ελένη (εκδότρια και βιβλιοπώλισσα), ιδιοκτήτρια των εκδόσεων Κανάκη, Κατσουλίδη Μαρία (ηθοποιός, καθηγήτρια υποκριτικής), Κοκκινοπούλου Φαίη (ηθοποιός), Κορνήλιος Νίκος (σκηνοθέτης, μουσικός), Λογιάδης Μίλτος (μαέστρος, καθηγητής Διεύθυνσης Ορχήστρας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο), Μανωλιουδάκη Ευγενια (εικαστικός), Μαυρουδής Χάρης (ηθοποιός), Μιχαλόπουλος Σπύρος (σκηνοθέτης), ΜουμουλίδηςΘέμης (σκηνοθέτης), Μουτζούρογλου Νίκη (στέλεχος Μεγάρου Μουσικής), Μωραϊτης Κωνσταντίνος (σκηνοθέτης), Νέγκα Γιώτα (τραγουδίστρια), Παπαγεωργίου Θανάσης (ιδρυτής Θεάτρου ΣΤΟΑ, πρώην πρόεδρος Εθνικού Θεάτρου), Παππά Ιωάννα (ηθοποιός), ΠουρσανίδηςΝικόλαος (ηθοποιός), Σιδέρη Ζουγανέλη Ισιδώρα (ηθοποιός), Τουμασάτου Μαριάννα (ηθοποιός), Χειλακης Αιμίλιος (ηθοποιός).

Η επίθεση φάνηκε να εκτυλίσσεται σε πολλά κύματα κατά τη διάρκεια της νύχτας. Το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας δήλωσε ότι οι αεράμυνες αναχαίτισαν 216 ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε 10 ρωσικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της περιφέρειας Saratov, καθώς και πάνω από την Κριμαία και την Αζοφική Θάλασσα. Το διυλιστήριο πετρελαίου Saratov παράγει πάνω από 20 διαφορετικά προϊόντα πετρελαίου, όπως βενζίνη, ντίζελ, μαζούτ και άσφαλτο. Από το 2023, το εργοστάσιο επεξεργάστηκε περίπου 4,8 εκατομμύρια μετρικούς τόνους αργού πετρελαίου. Σε άλλες περιοχές της Ρωσίας, ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη φέρονται επίσης να έπληξαν μια αποθήκη πετρελαίου στην πόλη Ματβέγιεφ Κουργκάν στην περιφέρεια Ροστόφ της Ρωσίας, ανέφεραν τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης Telegram.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αναφορικά με τους αγωγούς μεταφοράς φυσικού αερίου, οι τεχνικές μελέτες έχουν ολοκληρωθεί και αναμένεται ότι το έργο θα “επισημοποιηθεί”, όταν θα υπογραφεί -τυπικά- μνημόνιο μεταξύ Τουρκίας και αποσχιστικής οντότητας. Αυτό αναμένεται ότι θα γίνει το δεύτερο δεκαήμερο Ιουνίου, όταν θα επισκεφθεί τα κατεχόμενα ο Τούρκος αντιπρόεδρος, Cevdet Yılmaz. Το έργο περιλαμβάνει την κατασκευή ενός διπλού αγωγού φυσικού αερίου διαμέτρου 55 περίπου εκατοστών, μήκους 97 χιλιομέτρων.

Σύμφωνα με τον λεγόμενο πρωθυπουργό της αποσχιστικής οντότητας, Ουνάλ Ουστέρ, οι εργασίες έχουν προγραμματιστεί να αρχίσουν το τρίτο τρίμηνο του 2026 και αναμένεται να ολοκληρωθούν εντός δύο ετών. Το έργο θα κοστίσει 700 εκ. περίπου δολάρια Αμερικής. Για σκοπούς υλοποίησης του έργου θα κατασκευασθεί μια νέα μονάδα στον ηλεκτροπαραγωγικό σταθμό Τράπεζας Κερύνειας (Teknecik), που θα τροφοδοτείται με φυσικό αέριο.

Θα υπάρχει και η δυνατότητα -αυτός είναι ο στόχος- αποθήκευσης ενέργειας για να διοχετεύεται για παράδειγμα, όταν και όποτε χρειάζεται, σε τουριστικές μονάδες. Σύμφωνα με τον αξιωματούχο του κατοχικού καθεστώτος, το φυσικό αέριο που θα εξάγεται από το Αναμούριο, θα μεταφέρεται υποθαλάσσια στην Τράπεζα (Κερύνειας) και θα κατασκευαστούν σταθμοί και στις δύο περιοχές.

Το θέμα που, μεταξύ άλλων, προκύπτει είναι από που θα στέλνεται αέριο από τα κατεχόμενα στην Τουρκία. Από που θα βρίσκουν το φυσικό αέριο; Από γεωτρήσεις που θα κάνουν στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου; Υπενθυμίζεται ότι η κατοχική δύναμη αμφισβητεί κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΑΟΖ της. Και έχει διενεργήσει παράνομες σεισμικές έρευνες στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου.

Υπενθυμίζεται, επίσης, η τουρκική θέση για μεταφορά του (κυπριακού) φυσικού αερίου με αγωγούς μέσω Τουρκίας στην Ευρώπη. Σύμφωνα με το γνωστό τουρκικό αφήγημα, ο φυσικός πλούτος θα αφορά τα “δύο κράτη”, που θα συναποφασίζουν. Κι αυτό την ώρα κατά την οποία το ψευδοκράτος “ανέθεσε” θαλασσοτεμάχια στην τουρκική εταιρεία πετρελαίων ΤΡΑΟ, ενώ η Κυπριακή Δημοκρατία νομίμως έχει αδειοδοτήσει εταιρείες για να δραστηριοποιηθούν στην ΑΟΖ της.

Σημειώνεται ότι η Άγκυρα έχει πολλές φορές προβάλλει και το σενάριο συνδιαχείρισης του φυσικού αερίου πριν από τη λύση. Αυτό επαναλαμβάνουν συνεχώς οι εκάστοτε κατοχικοί ηγέτες, ενώ κατατέθηκαν και προτάσεις από τουρκικής πλευράς. Προ ημερών ο κ. Έρχιουρμαν μιλώντας σε πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, επανέλαβε πως «η μεταφορά φυσικού αερίου δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αποκλείοντας την Τουρκία». Θέση που εκφράζει τα συμφέροντα της Τουρκίας και όχι της Κύπρου.

Ηλεκτρική Διασύνδεση και νερό από την Τουρκία

Ένας παλιός σχεδιασμός της κατοχικής Τουρκίας είναι η ηλεκτρική διασύνδεση με τα κατεχόμενα. Και σε αυτό το σχεδιασμό, ο στόχο της Άγκυρας αποτελεί η σύνδεση διπλής κατεύθυνσης. Το γεγονός ότι έχουν προβληθεί ενστάσεις από την ΕΕ, μετά από παρέμβαση της Λευκωσίας, τούτο, όπως παραδέχονται στην τουρκική πλευρά, έχει ως αποτέλεσμα να μην προχωρεί. Φαίνεται δε ότι η Άγκυρα συζητά το θέμα με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πρέπει να σημειωθεί πως το θέμα με τη μεταφορά ηλεκτρισμού δεν είναι σημερινό, είχε “παγώσει” και λόγω οικονομικών δυσκολιών, αλλά συντηρείται γιατί στόχος είναι να υλοποιηθεί. Το θέμα βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη και ενόψει προβλημάτων που παρατηρούνται στα κατεχόμενα, που κινδυνεύουν να βρεθούν ανά πάσα στιγμή στο σκοτάδι. Η καταρχήν συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και κατοχικού καθεστώτος προβλέπει, μεταξύ άλλων, την υπερπόντιση ηλεκτρικού καλωδίου.

Η ενεργειακή συνεργασία μεταξύ Τουρκίας και ψευδοκράτους περιλαμβάνει την ανανέωση της υποδομής ηλεκτρισμού, τη συνεργασία στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, την παραγωγή κοινών σχεδίων για την εγκατάσταση της απαραίτητης υποδομής. Σημειώνεται ότι στα κατεχόμενα χρειάζονται επιπρόσθετα φορτία ηλεκτρισμού ως αποτέλεσμα και της λειτουργίας του συστήματος και της διανομής του νερού από την Τουρκία.

Υπενθυμίζεται συναφώς, το πρώτο μεγάλο βήμα ήταν η μεταφορά νερού από την Τουρκία στα κατεχόμενα με υποθαλάσσιο αγωγό. Παρά το γεγονός ότι αυτό συζητείτο από την περίοδο των Ντεμιρέλ και Ντενκτάς, έχει γίνει κατορθωτό το 2015 επί Ερντογάν και Ακιντζί. Το 2011 τέθηκε στη Μερσίνα ο θεμέλιος λίθος, τον Οκτώβριο του 2015 έγιναν τα εγκαίνια στο φράγμα των κατεχόμενων Πανάγρων, που κατασκευάστηκε για τον σκοπό αυτό. Η λειτουργία αντιμετώπισε αρχικά προβλήματα, αλλά το “έργο του αιώνα”, όπως έχει χαρακτηριστεί, έγινε πραγματικότητα μετά από πολλές υπερβάσεις από την Άγκυρα, κυρίως οικονομικές!

Ανεξαρτήτως των προβλημάτων, είναι σαφές πως το έργο αυτό, που έγινε κατορθωτό αποκτώντας τεχνογνωσία, αποτελεί εργαλείο, πολιτικό και οικονομικό για την κατοχική δύναμη. Η διαχείριση του νερού γίνεται με οικονομικούς όρους, που επιβάλλει το καθεστώς Ερντογάν, ενώ με τις ιδιωτικοποιήσεις υπήρξε “προέλαση” τουρκικών κεφαλαίων, κυρίως από φίλους της οικογένειας Ερντογάν.

Αποτροπή σχεδιασμών

Τα έργα που δρομολογούνται από την κατοχική δύναμη έχουν γεωπολιτικές στοχεύσεις. Η υλοποίησή τους, ωστόσο, κατά την τουρκική λογική περνά και από την ακύρωση των σχεδιασμών της Ελλάδος και της Κύπρου. Προφανώς και για την Τουρκία δεν τίθεται θέμα συνεργασιών. Αν και πολλές φορές μπήκαν και σε συζητήσεις με στόχο να δοθούν κίνητρα, ωστόσο η Άγκυρα δεν αποδέχεται οτιδήποτε που να μην υιοθετεί τους όρους της. Να μην εξυπηρετεί τα συμφέροντά της.

Ως εκ τούτου, η κατοχική Τουρκία επιχειρεί να σταματήσει όλους τους σχεδιασμούς της Ελλάδος και της Κύπρου, που θα τις αναβάθμιζε στρατηγικά. Σχεδιασμοί που θα τις καθιστά ενεργειακό κόμβο. Όπως είναι, για παράδειγμα, η ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης- Κύπρου, που θα εντάξει στη συνέχεια και το Ισραήλ. Αλλά και το μεγαλεπήβολο έργο της οικονομικής διασύνδεσης Ευρώπης-Μέσης Ανατολής-Ινδίας με την επωνυμία “India-Middle East-Europe Economic Corridor” (IMEC), που όπως είναι γνωστό τυγχάνει ήδη της στήριξης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Το τελευταίο, αν προχωρήσει, δύσκολα θα μπορεί η Τουρκία να το σταματήσει, καθώς εμπλέκονται πολύ μεγαλύτεροι και ισχυρότεροι παίκτες από αυτήν.

Στόχος να υλοποιηθεί το 2028

Ο Υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας, Alparslan Bayraktar, σε δηλώσεις του σε τηλεοπτικό πρόγραμμα, αναφέρθηκε στο “σχέδιο αγωγού φυσικού αερίου” μεταξύ της “τ.δ.β.Κ.” και της Τουρκίας”, τονίζοντας ότι ο στόχος που τέθηκε είναι όπως το σχέδιο υλοποιηθεί το 2028. Συγκεκριμένα ανέφερε τα εξής: «Στόχος μας είναι να ολοκληρώσουμε τις μηχανολογικές μελέτες εντός του τρέχοντος έτους και να διεξάγουμε τις μελέτες που σχετίζονται με τον πυθμένα. Θέλουμε να υλοποιήσουμε αυτό το σχέδιο εντός 24 μηνών από την ολοκλήρωση της διαδικασίας μελετών και σχεδιασμού, δηλαδή το 2028».

Επιπρόσθετα, ανέφερε κάτι το οποίο πρέπει να διερευνηθεί. Ανέφερε ότι ο εν λόγω αγωγός, στοχεύει, όχι μόνο στην κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της “τ.δ.β.Κ.”, αλλά και στη μεταφορά στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας τυχόν νέων ανακαλύψεων φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο. «Στο μέλλον θα είναι δυνατή η μεταφορά του αερίου της Μεσογείου προς την Τουρκία και την Ευρώπη μέσω της τ.δ.β.Κ. με σύστημα αντίστροφης ροής», πρόσθεσε.

Παράλληλα, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις εξέδωσαν προειδοποίηση καλώντας να απομακρυνθούν εσπευσμένα οι κάτοικοι από όλη την περιοχή νότια του ποταμού Ζαχράνι του Λιβάνου, περίπου 40 χιλιόμετρα από τα σύνορα με το Ισραήλ. «Κάθε κτίριο που χρησιμοποιείται από τη Χεζμπολάχ για στρατιωτικούς σκοπούς θα μπορούσε να γίνει στόχος!», προειδοποίησε μέσω Telegram ο Αβιχάι Αντραΐ, αραβόφωνος εκπρόσωπος των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων. «Κάτοικοι του νότιου Λιβάνου, πρέπει να μετακινηθείτε αμέσως βορείως του ποταμού Ζαχράνι».

Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε νωρίτερα ότι η χερσαία επιχείρησή του εναντίον της Χεζμπολάχ «επεκτείνεται σε άλλες περιοχές» δύο μέρες μετά την ανακοίνωση ότι Ισραηλινοί στρατιώτες διέσχισαν τον ποταμό Λιτάνι.

Παράλληλα ανακοινώθηκε ότι ένας Ισραηλινός στρατιώτης του σκοτώθηκε χθες από εκρηκτικό drone που εκτοξεύτηκε από την Χεζμπολάχ στον νότιο Λίβανο, ανεβάζοντας τον αριθμό των Ισραηλινών στρατιωτών που σκοτώθηκαν από τις αρχές Μαρτίου σε 25.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο αποκαλούμενος και «βασιλιάς του κοτόπουλου» συνδυάζει την επιχειρησιακή αριστεία, την καινοτομία στην παραγωγή τροφίμων και ένα στρατηγικό όραμα για διεθνή ανάπτυξη, διατηρώντας παράλληλα σημαντική επιρροή στην οικονομία και την κοινωνία της Ουκρανίας.

Η εταιρεία έχει επίσης διαφοροποιηθεί σε σήματα έτοιμων γευμάτων και προϊόντων έτοιμων για μαγείρεμα, χτίζοντας το γαστρονομικό επιχειρηματικό της μοντέλο με περισσότερα από 15 επώνυμα προϊόντα και εκτεταμένες λιανικές δραστηριότητες εντός της Ουκρανίας, αναφέρει η Le Monde.

Ο όμιλος του Κοσιούκ κατέγραψε το 2025 έσοδα 3,77 δισ. δολαρίων και λειτουργικά κέρδη 569 εκατ. δολαρίων, ενώ οι εξαγωγές ξεπέρασαν τα 2 δισ. δολάρια

Σε αντίθεση με πολλούς δισεκατομμυριούχους που επωφελήθηκαν από την ιδιωτικοποίηση κρατικών περιουσιακών στοιχείων μετά το τέλος της σοβιετικής εποχής, ο Κόσιουκ έχτισε την επιχείρησή του από το μηδέν το 1998.

Ξεκίνησε την καριέρα του ως χρηματιστής στο Χρηματιστήριο Εμπορευμάτων του Κιέβου το 1991, ενώ στη συνέχεια συνίδρυσε την JV LKB, η οποία εισήγαγε μέταλλα, σιτηρά και φυσικό αέριο. Επένδυσε τα πρώτα του κέρδη σε ένα εργαστήριο επεξεργασίας κρέατος, το οποίο τελικά απέτυχε, αλλά ο ίδιος συνέχισε να χτίζει την καριέρα του στη βιομηχανία τροφίμων.

Το 1995 έγινε Πρόεδρος του Επιστημονικού-Τεχνικού Επιχειρηματικού Κέντρου για τη Βιομηχανία Τροφίμων, αποκτώντας έτσι διοικητική και επιχειρησιακή εμπειρία. Το 1998, ίδρυσε τη Myronivsky Hliboproduct (MHP), η οποία αρχικά επικεντρώθηκε στην παραγωγή πουλερικών. Εφάρμοσε ένα μοντέλο κάθετης αλυσίδας,που συνέδεε την καλλιέργεια σιτηρών, την παραγωγή ζωοτροφών, την εκτροφή πουλερικών, την επεξεργασία του κρέατος και τη διανομή.

Το 2002 η MHP παρουσίασε τη δημοφιλή μάρκα κοτόπουλου Nasha Ryaba, και μέχρι το 2008 έγινε η πρώτη ουκρανική αγροτοβιομηχανική εταιρεία που εισήχθη στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου, αντανακλώντας τον διεθνή της προσανατολισμό. Παράλληλα, η οικονομική κρίση του 2008, η οποία ανάγκασε πολλούς Ουκρανούς να αντικαταστήσουν το χοιρινό κρέας με φθηνότερο κοτόπουλο ωφέλησε την MHP σύμφωνα με τη Le Monde, ενώ η εταιρεία του Κοσιούκ ήδη εξήγαγε σε χώρες της ΕΕ.

Το ίδιο έτος έλαβε τον τίτλο του Ήρωα της Ουκρανίας για τη συμβολή του στον εκσυγχρονισμό της γεωργίας και την εφαρμογή προηγμένων τεχνολογικών διαδικασιών. Από το 2010, μια σειρά δανείων ύψους δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (ΕΤΑΑ) του επέτρεψαν να επενδύσει σε εγκαταστάσεις που παράγουν έως και 1.000 τόνους κρέατος την ημέρα.

Υπό την ηγεσία του Κοσιούκ, η MHP επεκτάθηκε διεθνώς, εξάγοντας πουλερικά σε περισσότερες από 80 χώρες και εξαγοράζοντας ξένες εταιρείες, όπως τη σλοβενική Perutnina Ptuj το 2019 και την ισπανική Grupo UVESA.

Μετά το “μεϊντάν” το 2014 ο Κοσιούκ υπηρέτησε για σύντομο χρονικό διάστημα ως Πρώτος Αναπληρωτής Επικεφαλής της Προεδρικής Διοίκησης της Ουκρανίας, διαχειριζόμενος τις προμήθειες και τον ανεγοδιασμο, τις υπηρεσίες ασφάλειας και άμυνας, και στη συνέχεια διετέλεσε σύμβουλος του προέδρου, επιστρέφοντας παράλληλα στην ηγεσία της MHP.

Κατά τη διάρκεια του συνεχιζόμενου πολέμου στην Ουκρανία από το 2022, η MHP διατήρησε την παραγωγή της και έχει συμβάλει στην επισιτιστική ασφάλεια τόσο σε εγχώριο όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Υπό τον Κοσιούκ η MHP συνεχίζει να επιδιώκει τη διεθνή επέκταση, συμπεριλαμβανομένων εξαγορών στην Ισπανία και συνεργασιών για την ενίσχυση της παγκόσμιας επισιτιστικής ασφάλειας. Η εταιρεία έχει επικεντρωθεί σε μια προσέγγιση τροφίμων προστιθέμενης αξίας, στοχεύοντας στην αύξηση των έτοιμων προς κατανάλωση προϊόντων από το 20% σε πάνω από το 50% του τζίρου, και επενδύοντας σε μεγάλο βαθμό στις παραγωγικές της ικανότητες.

Οικονομικά, η MHP προετοιμάζεται για μια πιθανή έκδοση ευρωομολόγου ύψους 1 δισ. δολαρίων το 2026 για τη διαχείριση των υποχρεώσεων αναχρηματοδότησης. Ο όμιλος του Κοσιούκ κατέγραψε το 2025 έσοδα 3,77 δισ. δολαρίων και λειτουργικά κέρδη 569 εκατ. δολαρίων, ενώ οι εξαγωγές ξεπέρασαν τα 2 δισ. δολάρια.

Όσον αφορά το deal για την επέκταση στην Ελλάδα, ο ουκρανός επιχειρηματίας ανέφερε ότι η Νιτσιάκος «με την ισχυρή της φήμη και τις βαθιές της ρίζες στην Ελλάδα, αντιπροσωπεύει ακριβώς το είδος συνεργάτη που αναζητούμε. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της εταιρείας είναι οι άνθρωποί της – μια ομάδα της οποίας η τεχνογνωσία, η αφοσίωση και η στενή σύνδεση με την τοπική κοινωνία έχουν δημιουργήσει, επί γενεές, μια επιχείρηση που χαίρει εμπιστοσύνης και σεβασμού».

Πηγή: Οικονομικός Ταχυδρόμος

ΕΣΤΙΑ: “Σαμαράς για το νέο κόμμα: “Alea jacta est” ”

Η ΑΥΓΗ της Κυριακής: “800 εκατομμύρια ευρώ υπερκέρδη στο α’ τρίμηνο έναντι 130 εκατ. το αντίστοιχο περσινό αυξημένα κατά 515%”

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: “Στα “άβατα” της Δυτικής Αττικής”

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: “Νέος “τιμοκατάλογος” για κληρονομιές, δωρεές, γονικές παροχές”

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: “ΣΚΙΑΧΤΡΑ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ”

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΚONTRA: “Αρχίζει η “μάχη των μαχών” στη Δεξιά πολυκατοικία”

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: “ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΟ ΠΑΡΤΥ στην αντιπολίτευση”

ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής: “Πολιτικό survivor”

ΤΟ ΠΑΡΟΝ της Κυριακής: “ΜΕ ΣΥΝΤΑΓΗ ΑΝΔΡΕΑ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ”

Documento: “Ο σύμβουλος του Τσίπρα σε μισθοδοσία βρετανικών υπηρεσιών”

REAL NEWS: “Καυτός Ιούνιος στο Αιγαίο!”

Διασώστες, οι οποίοι ξεκίνησαν μια μεγάλη επιχείρηση έρευνας, ανακοίνωσαν την Τετάρτη ότι δύο άτομα έχασαν τη ζωή τους, ενώ εννέα άλλοι αγνοούνταν.

Το δυστύχημα συνέβη κατά τη διάρκεια αλλαγής βάρδιας νωρίς το πρωί της Τρίτης σε εργοστάσιο της Nippon Dynawave Packaging Co. όταν έσπασε μια δεξαμενή χωρητικότητας 900.000 γαλονιών (3,4 εκατομμυρίων λίτρων) που περιείχε μεγάλη ποσότητα «λευκού υγρού», μιας εξαιρετικά καυστικής χημικής ουσίας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ