Η κριτική του Γεωργιάδη προσκρούει σε μια δομική πραγματικότητα που η ίδια η κυβέρνησή του υπηρετεί. Η Ευρωπαία Εντεταλμένη Εισαγγελέας δεν διορίστηκε με αδιαφανείς διαδικασίες, αλλά προτάθηκε από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο (ΑΔΣ), το οποίο απαρτίζεται από την ηγεσία του Αρείου Πάγου. Κι εδώ είναι που εγείρονται ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα:

• Εφόσον η ηγεσία της ελληνικής Δικαιοσύνης επιλέγεται απευθείας από το Υπουργικό Συμβούλιο, αμφισβητεί ο κ. Γεωργιάδης την κρίση των ανθρώπων που η δική του κυβέρνηση τοποθέτησε στις κορυφαίες θέσεις;
• Πώς συμβιβάζεται η ρητορική περί “ανεξάρτητης δικαιοσύνης” με τη δημόσια στοχοποίηση λειτουργών που η ίδια η ηγεσία της Δικαιοσύνης έκρινε ως ικανούς να υπηρετήσουν σε ευρωπαϊκούς θεσμούς;

Διάκριση των Εξουσιών: Θεσμική Αρχή ή Εργαλείο “Αλά Κάρτ”;

Η διάκριση των εξουσιών δεν μπορεί να επικαλείται μόνο όταν η Δικαιοσύνη αρχειοθετεί υποθέσεις που αφορούν την εκτελεστική εξουσία. Όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία —ένας θεσμός που η Ελλάδα ενσωμάτωσε στο δίκαιό της με τον Νόμο 4786/2021— ασκεί τις αρμοδιότητές της για τη διαχείριση του δημοσίου χρήματος (όπως στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ), η απαξίωση του θεσμού εκθέτει τη χώρα διεθνώς.

Ποιο μήνυμα στέλνει ένας Αντιπρόεδρος κυβερνώντος κόμματος στους εν ενεργεία δικαστές όταν προδικάζει το αποτέλεσμα δικογραφιών, χαρακτηρίζοντάς τις “νομικά αστείες”, πριν καν κριθούν από τα αρμόδια όργανα; Μήπως αυτή η πρακτική συνιστά μια έμμεση, πλην σαφή, πίεση προς τους λειτουργούς που καλούνται να αποφασίσουν;

Γεωργιάδης: Το Μοτίβο της “Προ-πορείας”

Παρατηρείται συχνά το φαινόμενο ο κ. Γεωργιάδης να τοποθετείται με σφοδρότητα, προλαμβάνοντας ακόμη και τις επίσημες κυβερνητικές ανακοινώσεις. Αυτή η τακτική γεννά την εύλογη απορία: Εκφράζει ο Αντιπρόεδρος την προσωπική του αγανάκτηση ή λειτουργεί ως προάγγελος μιας ευρύτερης κυβερνητικής δυσφορίας απέναντι σε κάθε ελεγκτικό μηχανισμό που δεν μπορεί να ελεγχθεί πλήρως από την Αθήνα;

Το Κράτος Δικαίου δεν είναι μια θεωρητική έννοια, αλλά η καθημερινή πρακτική του σεβασμού προς τους θεσμούς. Η υπονόμευση της αξιοπιστίας των εισαγγελικών αρχών, ειδικά όταν αυτές ερευνούν υποθέσεις που αγγίζουν τη διαχείριση πόρων ή μεγάλα εθνικά ζητήματα, δεν πλήττει μόνο τα πρόσωπα. Πλήττει την ίδια την εμπιστοσύνη του πολίτη στην ίδια την Δημοκρατία.

Εάν οι θεσμικοί παράγοντες της χώρας δεν επιδείξουν την απαιτούμενη αυτοσυγκράτηση, κινδυνεύουμε να διολισθήσουμε σε μια κατάσταση όπου η Δικαιοσύνη θα θεωρείται “νόμιμη” μόνο όταν σιωπά!

Σύμφωνα με την αστυνομία, ο 22χρονος, από κοινού με συνεργό του, τα στοιχεία του οποίου δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί, μετέβησαν με το παραπάνω πρόσχημα στην οικία της ηλικιωμένης, απ΄ όπου… ξέθαψαν τις οικονομίες της παθούσας.

Εις βάρος του 22χρονου συλληφθέντα σχηματίστηκε δικογραφία, ενώ ο δεύτερος δράστης αναζητείται.

Όπως ανέφερε, το εύρος της κρίσης μπορεί να ξεπεράσει προηγούμενα ιστορικά δεδομένα, σημειώνοντας ότι «αν τα Στενά παραμείνουν κλειστά για μεγάλο χρονικό διάστημα, (η κρίση) έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί στη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση στην ιστορία». Υπό αυτό το πρίσμα, επισήμανε ότι κατά τις πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 1970 η απώλεια προσφοράς ανερχόταν σε περίπου 10 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, έναντι περίπου 13 εκατομμύρια σήμερα.

Με αυτό το δεδομένο, ο πρόεδρος του Eurogroup τόνισε ότι οι επιπτώσεις είναι ήδη ορατές στις τιμές της ενέργειας και στο κόστος για τα νοικοκυριά. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σημασία της στόχευσης των μέτρων στήριξης προς τα πιο ευάλωτα στρώματα, επισημαίνοντας ότι η αποτελεσματικότητα της παρέμβασης εξαρτάται από την ορθή κατανομή των περιορισμένων πόρων σε συνθήκες αβεβαιότητας. «Οφείλουμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να στηρίξουμε κυρίως τους πιο ευάλωτους», τόνισε χαρακτηριστικά.

Αναφερόμενος στην ελληνική εμπειρία, επεσήμανε ότι η κυβέρνηση εφάρμοσε στοχευμένα μέτρα, όπως επιδοτήσεις καυσίμων για τα νοικοκυριά και παρεμβάσεις στήριξης των επιχειρήσεων, αποφεύγοντας οριζόντιες και μη στοχευμένες φορολογικές μειώσεις, οι οποίες θα είχαν πιο μόνιμο δημοσιονομικό αποτύπωμα. Σχετικά με το κόστος των παρεμβάσεων, σημείωσε ότι σήμερα τα μέτρα κινούνται περίπου στο 0,2% του ΑΕΠ, σε σύγκριση με περίπου 2,5% κατά την κρίση του 2022.

Σε αυτό το πλαίσιο, υπογράμμισε ότι η πρόκληση για τις κυβερνήσεις είναι να ισορροπήσουν μεταξύ δημοσιονομικής πειθαρχίας και κοινωνικής στήριξης, ιδίως σε ένα περιβάλλον οικονομικής αβεβαιότητας, αυξημένων επιτοκίων και υψηλού δημόσιου χρέους.

Συνεχίζοντας, ο κ. Πιερρακάκης σημείωσε ότι η Ευρώπη εμφανίζεται πιο ανθεκτική σε σχέση με την περίοδο της ενεργειακής κρίσης του 2022, λόγω της μεγαλύτερης διαφοροποίησης των πηγών ενέργειας και των επενδύσεων που πραγματοποιήθηκαν έκτοτε στις υποδομές. Σε ό,τι αφορά τη δομική εικόνα της ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας, σημείωσε ότι «εξακολουθούμε να εισάγουμε περίπου το 57% της ενέργειάς μας», γεγονός που καθιστά την ευρωπαϊκή οικονομία ευάλωτη σε εξωτερικά σοκ. Το συγκεκριμένο γεγονός, υποστήριξε, καθιστά αναγκαία την επιτάχυνση των επενδύσεων σε δίκτυα, συστήματα αποθήκευσης και ενεργειακές διασυνδέσεις.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ανάγκη προώθησης της ενεργειακής ολοκλήρωσης, τονίζοντας ότι «η προώθηση μιας πλήρους Ενεργειακής Ένωσης στην Ευρώπη θα έχει άμεσο και θετικό αντίκτυπο, όχι μόνο στην ενέργεια, αλλά και συνολικά στην ανταγωνιστικότητα». Την ίδια στιγμή, υπογράμμισε ότι «το 47% της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας προέρχεται πλέον από ανανεώσιμες πηγές», επισημαίνοντας ωστόσο ότι η πρόοδος αυτή δεν αναιρεί την ανάγκη για περαιτέρω επενδύσεις σε υποδομές.

Παράλληλα, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών εξέφρασε την ανησυχία του για τάσεις επιβράδυνσης της πράσινης μετάβασης σε ορισμένα κράτη-μέλη, σημειώνοντας ότι η ενεργειακή κρίση μπορεί να αποτελέσει είτε τροχοπέδη είτε επιταχυντή των μεταρρυθμίσεων, ανάλογα με τις πολιτικές επιλογές που θα υιοθετηθούν.

Σε ό,τι αφορά τις μεσοπρόθεσμες προοπτικές ανάπτυξης στην Ευρώπη, ο πρόεδρος του Eurogroup επεσήμανε την ανάγκη ενίσχυσης της παραγωγικότητας και άρσης των εσωτερικών εμποδίων στην ενιαία αγορά, επισημαίνοντας ότι η πλήρης αξιοποίηση των δυνατοτήτων της μπορεί να προσφέρει σημαντική ώθηση στην ευρωπαϊκή οικονομία.

Υπό αυτό το πρίσμα, ο Κυριάκος Πιερρακάκης υπογράμμισε τη σημασία της υλοποίησης της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων και της δημιουργίας ευνοϊκών συνθηκών για την ανάπτυξη επιχειρήσεων σε ευρωπαϊκή κλίμακα.

Στο σημείο αυτό στάθηκε στην ανάγκη δημιουργίας «ευρωπαϊκών πρωταθλητών» σε στρατηγικούς τομείς και στη στήριξη οικοσυστημάτων καινοτομίας, ώστε οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να μπορούν να αναπτύσσονται, να αντλούν κεφάλαια εντός της Ευρώπης και να καταστούν παγκοσμίως ανταγωνιστικές.

Αναφερόμενος στην ελληνική εμπειρία, ο υπουργός Οικονομικών σημείωσε ότι η πρόοδος των τελευταίων ετών βασίστηκε στην πολιτική σταθερότητα, τη δημοσιονομική εξυγίανση και την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, επισημαίνοντας ότι η ενίσχυση της διοικητικής ικανότητας και η ψηφιοποίηση του κράτους είχαν πολλαπλασιαστικά οφέλη για την ελληνική οικονομία.

Τέλος, ο πρόεδρος του Eurogroup υπογράμμισε ότι η επιτυχία των ευρωπαϊκών πολιτικών εξαρτάται από την ταχύτητα υλοποίησης και την οικοδόμηση εμπιστοσύνης μεταξύ των κρατών μελών, σημειώνοντας ότι η πρόκληση για την Ευρώπη είναι να μετατρέψει τις στρατηγικές κατευθύνσεις σε απτά αποτελέσματα.

«Ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ παραμένει στη ΜΕΘ με σταθερή κατάσταση» ανέφερε το τελευταίο ιατρικό ανακοινωθέν, ενώ οι γιατροί παρακολουθούν στενά την εξέλιξη της υγείας του.

Ειδικότερα, καθοριστική για την πορεία της υγείας του κ. Μυλωνάκη ήταν η επέμβαση εμβολισμού ανευρύσματος, η οποία ήταν επιτυχής.

Όπως σημείωσε στο ΕΡΤnews ο επεμβατικός νευροακτινολόγος Ευτύχης Αρχοντάκης, «το ανεύρυσμα έχει αποκλειστεί, γεγονός που ενισχύει σημαντικά την αντιμετώπιση πιθανών επιπλοκών», ωστόσο υπογράμμισε ότι οι επόμενες ημέρες παραμένουν ιδιαίτερα κρίσιμες.

Το σοβαρό επεισόδιο σημειώθηκε το πρωί της Τετάρτης, όταν ο Γιώργος Μυλωνάκης υπέστη λιποθυμικό επεισόδιο κατά τη διάρκεια κυβερνητικής σύσκεψης στο Μέγαρο Μαξίμου, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί εσπευσμένα στο νοσοκομείο.

Στο πλευρό του κ. Μυλωνάκη βρίσκεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος επισκέφθηκε εκ νέου χθες το απόγευμα τον «Ευαγγελισμό», προκειμένου να ενημερωθεί απευθείας από τους γιατρούς για την πορεία της υγείας του στενού του συνεργάτη, ενώ στο νοσοκομείο βρέθηκαν και οι Σταύρος Καλαφάτης, Κώστας Κατσαφάδος, Θάνος Πλεύρης, Νίκη Κεραμέως, Νίκος Δένδιας.

Διαβεβαίωσε πως η οικονομία τα πάει περίφημα, «παρά τη μικρή παράκαμψη σε αυτή την αξιαγάπητη χώρα που τη λένε Ιράν, που όμως έπρεπε να κάνουμε, επειδή αλλιώς θα μπορούσαν να γίνουν πολύ άσχημα πράγματα, αληθινό κακό», είπε ο ρεπουμπλικάνος, υπονοώντας προφανώς την απόκτηση πυρηνικών όπλων που κατ’ αυτόν επιδίωκε η Ισλαμική Δημοκρατία – κάτι που η Τεχεράνη αρνείται εδώ και δεκαετίες.

Δημοσκόπηση του ινστιτούτου Ipsos που διενεργήθηκε από τη 10η ως τη 12η Απριλίου με δείγμα πάνω από 1.000 Αμερικανούς έδειξε ότι το 51% των ερωτηθέντων κρίνει ότι η στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του Ιράν δεν «άξιζε τον κόπο», με δεδομένα τα κόστη. Μόλις το 24% εξέφρασε την αντίθετη άποψη.

Ενώ δημοσκόπηση του πανεπιστημίου Quinnipiac η οποία είδε το φως της δημοσιότητας προχθές Τετάρτη έδειξε ότι το 65% του δείγματος θεωρεί υπεύθυνο τον Ντόναλντ Τραμπ για την πρόσφατη άνοδο των τιμών των καυσίμων στη χώρα.

Κατά την ίδια έρευνα, μόλις το 36% του δείγματος εγκρίνει τον τρόπο που χειρίστηκε ο πρόεδρος Τραμπ την «κατάσταση» με το Ιράν, ενώ το 58% τον αποδοκιμάζει.

Την ίδια ώρα ο πρόεδρος των ΗΠΑ ανέφερε χθες Πέμπτη πως ελπίζει ότι το λιβανικό σιιτικό κίνημα Χεζμπολά, που πρόσκειται στο Ιράν, θα «συμπεριφερθεί καλά» κατά τη διάρκεια της δεκαήμερης κατάπαυσης του πυρός, που τέθηκε σε ισχύ τα μεσάνυχτα (τοπική ώρα και ώρα Ελλάδας).

«Ελπίζω ότι η Χεζμπολάχ θα συμπεριφερθεί καλά αυτή τη σημαντική περίοδο. Θα είναι σπουδαία στιγμή για αυτούς αν το κάνουν. Αρκετά με τους σκοτωμούς. Πρέπει επιτέλους να έχουμε ειρήνη!», ανέφερε ο ρεπουμπλικάνος μέσω Truth Social, πληκτρολογώντας ιδίως αυτή την τελευταία λέξη με κεφαλαία γράμματα, όπως συνηθίζει για έμφαση.

Και όλα αυτά την ώρα που ενώ τέθηκε σε ισχύ η δεκαήμερη κατάπαυση του πυρός ανάμεσα στο Ισραήλ και τον Λίβανο, ο λιβανικός στρατός κατήγγειλε λίγη ώρα αργότερα παραβιάσεις από την ισραηλινή πλευρά στο νότιο τμήμα της χώρας.

Τα όπλα θεωρητικά θα σιγούσαν τα μεσάνυχτα, ενάμιση μήνα αφού άρχισε η σύγκρουση ανάμεσα στο Ισραήλ και το σιιτικό κίνημα Χεζμπολά του Λιβάνου, που πρόσκειται στο Ιράν.

Δημοσιογράφοι του Γαλλικού Πρακτορείου μετέδωσαν ότι άκουσαν εκείνη την ώρα σφοδρά πυρά, προφανώς στο πλαίσιο πανηγυρισμών, στον νότιο τομέα της Βηρυτού, οχυρό της Χεζμπολά.

Υλικό που τράβηξαν εικονολήπτες του AFP δείχνει κόσμο να επιστρέφει στα νότια προάστια της λιβανικής πρωτεύουσας, που αποτελούσε σχεδόν καθημερινά στόχο ισραηλινών βομβαρδισμών τις τελευταίες ημέρες. Κάποιοι ανέμιζαν την κίτρινη σημαία της Χεζμπολά ή κράταγαν πορτρέτα του πρώην ηγέτη της Χασάν Νασράλα, που σκοτώθηκε σε πολύνεκρο βομβαρδισμό της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας το 2024.

«Είμαστε εξαντλημένοι από τον πόλεμο» και «θέλουμε ασφάλεια και ειρήνη», έλεγε χθες στο Γαλλικό Πρακτορείο η Τζαμάλ Σεμπάμπ, νοικοκυρά 61 ετών, στη Βηρυτό.

Αλλά μερικές ώρες αργότερα, ο λιβανικός στρατός κατηγόρησε το Ισραήλ για «παραβιάσεις» της κατάπαυσης του πυρός: αναφέρθηκε μέσω X σε «αρκετές ισραηλινές επιθέσεις που καταγράφτηκαν» και «σποραδικούς βομβαρδισμούς» του πυροβολικού που έπληξαν «έναν αριθμό χωριών». Κάλεσε εξάλλου τους κατοίκους να μην επιστρέψουν αμέσως στον νότιο Λίβανο.

Ο στρατός του Ισραήλ προειδοποίησε πως θα διατηρήσει στις θέσεις όπου βρίσκονται στοιχεία του αναπτυγμένα στο νότιο Λίβανο κι απαίτησε οι άμαχοι να μην επιστρέψουν στη νότια όχθη του ποταμού Λιτάνι και σε περιοχές νοτιότερα.

Παρ’ όλες τις προειδοποιήσεις, δημοσιογράφοι του AFP είδαν πελώρια μποτιλιαρίσματα να σχηματίζονται βόρεια από τον ποταμό Λιτάνι, με τους οδηγούς να περιμένουν υπομονετικά, για ώρες, προκειμένου να περάσουν τη μοναδική γέφυρα που έχει απομείνει να ενώνει τον νότο με την υπόλοιπη χώρα.

Από την πλευρά της η Χεζμπολά ανακοίνωσε πως «βομβάρδισε συγκέντρωση ισραηλινών στρατιωτικών κοντά στην πόλη Χιάμ», στο νότιο τμήμα του Λιβάνου, «σε ανταπόδοση για την παραβίαση της κατάπαυσης του πυρός από τον στρατό κατοχής».

Το λιβανικό εθνικό πρακτορείο ειδήσεων ANI μετέδωσε ότι έγιναν βομβαρδισμοί εναντίον της Χιάμ (νοτιοανατολικά) και του γειτονικού χωριού Ντεμπίν, ενώ έκανε λόγο για «έντονη» δραστηριότητα μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων στην ίδια περιοχή.

Ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ ανακοίνωσε χθες ότι η ισραηλινή και η λιβανική κυβέρνηση συμφώνησαν να κηρυχθεί κατάπαυση του πυρός για δέκα ημέρες προσθέτοντας ότι προσπαθεί να οργανώσει την πρώτη συνάντηση -στον Λευκό Οίκο- του προέδρου του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν και του πρωθυπουργού του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Πάνω από 2.000 νεκροί

«Ελπίζω ότι η Χεζμπολά θα συμπεριφερθεί καλά αυτή τη σημαντική περίοδο. Θα είναι σπουδαία στιγμή για αυτούς αν το κάνουν. Αρκετά με τους σκοτωμούς. Πρέπει επιτέλους να έχουμε ειρήνη!», ανέφερε κατόπιν ο ρεπουμπλικάνος μέσω Truth Social, πληκτρολογώντας ιδίως αυτή την τελευταία λέξη με κεφαλαία γράμματα, όπως συνηθίζει για έμφαση.

Ο Ιμπραήμ Μουσάουι, βουλευτής της Χεζμπολά, διαβεβαίωσε το Γαλλικό Πρακτορείο ότι το κίνημα θα τηρήσει την κατάπαυση του πυρός, «με προϋπόθεση ότι πρόκειται για συνολικό τερματισμό των εχθροπραξιών εναντίον μας κι ότι δεν την εκμεταλλευτεί το Ισραήλ για να διαπράξει δολοφονίες».

Ο Λίβανος σύρθηκε στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή τη 2η Μαρτίου, αφού η Χεζμπολά εκτόξευσε πυραύλους εναντίον του Ισραήλ για να υποστηρίξει το Ιράν, εν μέσω αμερικανοϊσραηλινής επίθεσης ευρείας κλίμακας.

Παρά την κατάπαυση του πυρός δυο εβδομάδων που τέθηκε σε εφαρμογή την 8η Απριλίου ανάμεσα στις ΗΠΑ και στην Ισλαμική Δημοκρατία, το Ισραήλ συνέχισε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του στον Λίβανο εναντίον της Χεζμπολά. Σύμφωνα με τις αρχές στη Βηρυτό, έχουν σκοτωθεί από τη 2η Μαρτίου πάνω από 2.000 άνθρωποι, ενώ πάνω από ένα εκατομμύριο πολίτες -το ένα πέμπτο του πληθυσμού- έχει εκτοπιστεί εξαναγκαστικά, σύμφωνα με υπολογισμούς του ΟΗΕ.

Ευκαιρία «ειρήνης»;

Ο πρωθυπουργός του Λιβάνου Ναουάφ Σαλάμ εξήρε τη συμφωνία, όπως και ο κ. Νετανιάχου, που έκανε λόγο περί ευκαιρίας για «ιστορική ειρήνη» με τη Βηρυτό–επαναλαμβάνοντας όμως την απαίτησή του να αφοπλιστεί η Χεζμπολά ως απαραίτητη προϋπόθεση.

Επί του πεδίου, οι μάχες συνεχίζονταν ως την τελευταία στιγμή προτού τεθεί σε ισχύ η ανακωχή. Λίγη ώρα αφού έκανε την ανακοίνωση ο πρόεδρος των ΗΠΑ, το υπουργείο Υγείας στη Βηρυτό έκανε λόγο για επτά νεκρούς και 33 τραυματίες σε ισραηλινό βομβαρδισμό στον νότο. Η Χεζμπολά ανέλαβε την ευθύνη για επιθέσεις εναντίον στρατιωτικών θέσεων του Ισραήλ που προκάλεσαν τρεις τραυματισμούς, δυο από αυτούς σοβαρούς, στο βόρειο τμήμα της ισραηλινής επικράτειας.

Καθώς άρχιζε η κατάπαυση του πυρός, ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωνε ότι έπληξε 380 «στόχους» της Χεζμπολά στον Λίβανο («τρομοκράτες», «αρχηγεία», «εκτοξευτήρες ρουκετών» κ.λπ.) κατά τη διάρκεια των προηγούμενων 24 ωρών.

Ο δικηγόρος Ταρέκ Μπου Χαλίλ, καθισμένος σε καφέ στη λιβανική πρωτεύουσα, δεν έκρυβε χθες τις αμφιβολίες του για το εάν και κατα πόσον θα τελειώσει αυτός ο πόλεμος. «Ξέουμε ότι δεν μπορείς να παίρνεις τον Τραμπ κατά λέξη, κι ότι δεν είναι να εμπιστεύεσαι τον Νετανιάχου», εξήγησε.

Ήταν «οι πιέσεις εξαιτίας του πολέμου με το Ιράν και τα λάθη του Νετανιάχου και του ισραηλινού στρατού στον νότιο Λίβανο» που «τους ανάγκασαν να αποδεχθούν κατάπαυση του πυρός», πρόσθεσε.

Προσήχθη ένας άνδρας που εντοπίστηκε σε διαμέρισμα βραχυχρόνιας μίσθωσης της ίδιας πολυκατοικίας. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, είχαν δώσει ραντεβού οι δυο τους μέσω εφαρμογής γνωριμιών.

Πάντως οι βουλευτές του στην Βουλή έλεγαν γελώντας μεταξύ τους “εγώ έχω πτυχίο”. Όμως το 2026 δεν είναι 2023. Ο Μητσοτάκης δεν είναι πλέον στο απόγειο της διακυβέρνησης του, αλλά σε συνεχή υποχώρηση και τα σκάνδαλα επισωρεύουν πολιτικό κόστος, ενώ παρά την υπεροπλία του στα μέσα ενημέρωσης, δεν καθορίζει πλέον την ατζέντα.

Ως “θεσμική φυγή” προς τα εμπρός ο πρωθυπουργός έδειξε ότι εννοεί την περιφρόνηση προς τον πολιτικό κόσμο και την κοινωνία για τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ, των υποκλοπών, της συγκάλυψης των Τεμπών, για τα οποία, ενώ δέχθηκε καταιγισμό από το σύνολο της αντιπολίτευσης, δεν έδωσε καμία απάντηση.

Ομοβροντία από την αντιπολίτευση

Παρομοίως συμπεριφέρεται και για την υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη, του οποίου το όνομα δεν ανέφερε καν, σαν να μην υπάρχει. Στο ερώτημα γιατί ο πρωθυπουργός δεν απάντησε στις ερωτήσεις της αντιπολίτευσης, οι βουλευτές της ΝΔ απαντούσαν με ερώτηση: «Γιατί έχει κάτι περισσότερο να πει;». 

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης ζήτησε επανειλημμένα σχόλιο του Μητσοτάκη για τις δηλώσεις του Ταλ Ντίλιαν – περί Νίξον της Ελλάδας – κάτι που ο πρωθυπουργός απέφυγε. Κατόπιν πίεσης είπε μόνο ότι «αυτή η κυβέρνηση δεν εκβιάζεται από συμφέροντα», προκαλώντας ειρωνικά σχόλια στην αντιπολίτευση. Διαβεβαίωσε μεν ότι δεν έχει κανένα θέμα με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, αλλά δεν αποδοκίμασε τις δηλώσεις του Άδωνη Γεωργιάδη. 

Ο πρωθυπουργός δέχθηκε τα πυρά από όλους τους αρχηγούς της αντιπολίτευσης, οι οποίοι παρά τις μεταξύ τους διαφορές και την διαφορετική οπτική του, συμφωνούν ότι το καθεστώς Μητσοτάκη ευθύνεται για τα σκάνδαλα, για την παραβίαση του Συντάγματος, για την υποβάθμιση των θεσμών. “Έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση”, εκτιμούν οι πολιτικοί αρχηγοί. «Ούτε παραιτήσεις, ούτε ανασχηματισμοί σώζουν την κυβέρνηση», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Δημήτρης Κουτσούμπας. Εκλογές το συντομότερο ζήτησαν οι Νίκος Ανδρουλάκης, Σωκράτης Φάμελλος, Κυριάκος Βελόπουλος. 

Ο Μητσοτάκης έδειξε ότι απευθύνεται και συνομιλεί πια μόνο με τον Ανδρουλάκη, τον οποίο προσπάθησε να στριμώξει με την Αναθεώρηση του Συντάγματος, προκειμένου να συμμετάσχει στην συζήτηση που θα ανοίξει. Ο Ανδρουλάκης έχει πει ότι δεν θα προσφέρει συναίνεση, καθώς δεν εμπιστεύεται τον Μητσοτάκη. Άλλωστε η ΝΔ έχει τις 151 ψήφους ώστε να ξεκινήσει την διαδικασία και η επόμενη Βουλή μετά από εκλογές να διαμορφώσει με ευρύτερη πλειοψηφία 180 εδρών το περιεχόμενο των υπό αναθεώρηση διατάξεων. Συνολικά η Κεντροαριστερά λέει ότι ο πρωθυπουργός που ευθύνεται για την παραβίαση του Συντάγματος δεν έχει καμία αξιοπιστία για να κάνει την αναθεώρηση.

Αμήχανος ο Μητσοτάκης

Ο Μητσοτάκης, αφού απέφυγε κάθε απάντηση για τα σκάνδαλα, απέδωσε τις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης σε θεωρίες συνωμοσίας και τους κατηγόρησε για τοξικότητα στην πολιτική αντιπαράθεση. Δεν δίστασε μάλιστα να καταφύγει στην κατάρρευση του Γιώργου Μυλωνάκη, λέγοντας ότι έπαθε εγκεφαλικό μετά το πρωτοσέλιδο εφημερίδας που τον ενέπλεκε σε σκάνδαλο στην Κύπρο. Πετώντας λάσπη, επιχείρησε να συνδέσει την συγκεκριμένη εφημερίδα με τον ΣΥΡΙΖΑ. «Οι λέξεις κάποιες φορές γίνονται σφαίρες» είπε ο Μητσοτάκης. Συνολικότερα επιχείρησε να αυτοθυματοποιηθεί για να αποτρέψει την κριτική μερίδας των Μέσων Ενημέρωσης προς τον ίδιο και την σύζυγό του. 

Η αμηχανία του πρωθυπουργού, η ειρωνεία, η έλλειψη απαντήσεων δείχνουν το γενικότερο αδιέξοδο στο οποίο έχει πλέον περιέλθει μετά τον ΟΠΕΚΕΠΕ 2, αλλά και την υπόθεση Λαζαρίδη. Οι πρώτες δημοσκοπήσεις έδειξαν απώλεια 1,5 μονάδας, χωρίς να έχει μετρηθεί συνολικά το αποτύπωμα της δεύτερης δικογραφίας και ενώ δεν είχε προκύψει ακόμη το θέμα του Λαζαρίδη. Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, οι κυλιόμενες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι έχουν εξανεμιστεί τα κέρδη που κατέγραψε από την αποστολή δυνάμεων στην Κύπρο και έχει υποχωρήσει σε ακόμη πιο χαμηλά επίπεδα. 

Ενώ όμως το Μέγαρο Μαξίμου θεωρεί ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ έχει εξαντληθεί, φοβάται το σκάνδαλο των υποκλοπών και νέες αποκαλύψεις που να βεβαιώνουν την σχέση του Predator με την κυβέρνηση. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η διαβεβαίωση του Μητσοτάκη ότι θα εξαντλήσει την τετραετία λίγη σημασία έχει. Στους διαδρόμους της Βουλής ακόμη και οι βουλευτές του κόμματος λένε στις μεταξύ τους συζητήσεις ότι “βρίσκεται υπό πίεση” και αναρωτιούνται εάν θα φθάσει μέχρι τον Σεπτέμβριο και την ΔΕΘ. Ο Άδωνις Γεωργιάδης δήλωσε πάντως ότι από τον Οκτώβριο δεν θεωρούνται πρόωρες εκλογές. 

Οι βουλευτές της ΝΔ, εκόντες άκοντες χειροκροτούσαν, παρότι στην συνέχεια έλεγαν ότι δεν ήταν οι καλύτερες στιγμές του αρχηγού τους. Όσοι αδιαφορούν για τα κελεύσματα του Μαξίμου, ή είχαν εύσχημη δικαιολογία προτίμησαν να μην δώσουν το παρόν στην βουλή. Οι βουλευτές είναι σε αδιέξοδο, καθώς αντιλαμβάνονται ότι ο Κυριάκος θα τους πάρει μαζί του στην πτώση του…

Η εικόνα είναι εντυπωσιακή, αλλά και αποκαλυπτική. Γιατί η απόφαση να επαν-ενεργοποιηθεί ένα “τελειωμένο” πλοίο και να σταλεί στην πιο επικίνδυνη θαλάσσια δίοδο του πλανήτη δεν είναι μια πράξη ανάγκης της στιγμής – είναι αντανάκλαση μιας βαθύτερης πραγματικότητας του σύγχρονου πολέμου, αλλά και μιας γενικότερης κατάστασης.

Οι πόλεμοι δεν κερδίζονται από την αρχική ισχύ πυρός, αλλά από τις πιο πεζές και επίπονες πτυχές της εφοδιαστικής διαδικασίας: Τα καύσιμα, τα χειρουργικά κρεβάτια και τα πυρομαχικά που πρέπει να συνεχίσουν να φτάνουν, όταν τα αρχικά αποθέματα εξαντληθούν. Η πρώτη ημέρα μιας επιχείρησης μοιάζει με θέαμα, όχι όμως πλέον, όταν αυτές περνάνε…

Το μάθημα του 1982

Για να κατανοήσει κανείς γιατί ένα πλοίο που βρισκόταν στον δρόμο για απόσυρση μετατρέπεται ξαφνικά σε πολεμικό πλεονέκτημα, το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό στρέφεται πίσω, στον Νότιο Ατλαντικό, πριν από 43 χρόνια. Στις 25 Μαΐου του 1982, κατά τον Πόλεμο των Φώκλαντ, η Αργεντινή εκτόξευσε δύο πυραύλους Exocet. Δεν έπληξαν κάποιο αντιτορπιλικό, ή αεροπλανοφόρο, αλλά το Atlantic Conveyor, ένα μετασκευασμένο εμπορικό πλοίο. Μέσα σε λιγότερο από ένα λεπτό, οι Βρετανοί έχασαν κρίσιμα μεταφορικά μέσα – τρία ελικόπτερα Chinook και έξι Wessex.

Οι στρατιώτες που βρίσκονταν ήδη στην ακτή διατηρούσαν τα όπλα και το ηθικό τους, αλλά είχαν χάσει τη ραχοκοκαλιά της υποστήριξής τους. Χωρίς αυτά τα ελικόπτερα, η εφοδιαστική αλυσίδα κατέρρευσε. Τα πυρομαχικά καταναλώνονταν με ρυθμούς πολύ υψηλότερους από τους προβλεπόμενους και η εκστρατεία έφτασε επικίνδυνα κοντά στην αποτυχία – όχι λόγω εχθρικής υπεροχής, αλλά λόγω αδυναμίας ανεφοδιασμού. Το μάθημα ήταν απλό και σκληρό για την καίρια σημασία του εφοδιασμού στην μάχη…

Στα Στενά του Ορμούζ, οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν μια παρόμοια πρόκληση. Ένα τάγμα πεζοναυτών που αποβιβάζεται για να καταλάβει ένα νησί, όπως το Αμπού Μούσα, βρίσκεται αντιμέτωπο με μια δυσάρεστη πραγματικότητα: Δεν υπάρχει λιμάνι, οδικό δίκτυο ή διάδρομος προσγείωσης. Βρίσκεται περικυκλωμένο από ναρκοπέδια και σε απόσταση εκατοντάδων ναυτικών μιλίων από την πλησιέστερη σοβαρή βάση υποστήριξης. Η επιχείρηση μπορεί να πετύχει την πρώτη ημέρα. Το ερώτημα είναι αν θα μπορεί να επιβιώσει τη δέκατη. Και κάπου εδώ, η θεωρία παύει να είναι θεωρία…

Ο ρόλος των Portland-Comstock

Το πρώτο σκέλος της λύσης είναι το USS Portland (LPD-27). Αν το Comstock διαχειρίζεται τα μέσα και τις ροές, το Portland είναι σχεδιασμένο γύρω από την επιβίωση του ανθρώπινου παράγοντα. Σε μια παρατεταμένη επιχείρηση σε νησί, η ιατρική υποδομή είναι αυτή που καθορίζει αν μια δύναμη θα αντέξει, ή θα καταρρεύσει. Το Portland δεν είναι ένα πρόχειρο νοσοκομείο εκστρατείας, αλλά ένα πλήρως ανεπτυγμένο πλωτό χειρουργικό κέντρο, με δεκάδες κλίνες, χειρουργικές αίθουσες, διαγνωστικές δυνατότητες και πλήρες εργαστήριο.

Τα δεδομένα της επιβίωσης είναι αμείλικτα: Ένας πεζοναύτης με σοβαρό τραύμα δεν αντέχει πολύωρη διακομιδή. Στο Portland, μπορεί να βρεθεί στο χειρουργείο, μέσα σε λίγα λεπτά. Παράλληλα, το πλοίο προστατεύει την ίδια την αλυσίδα ανεφοδιασμού. Με τη χρήση λέιζερ στερεάς κατάστασης, μπορεί να εξουδετερώνει drones αναγνώρισης με ελάχιστο κόστος, στερώντας από τον αντίπαλο τα “μάτια” που χρειάζονται για να πλήξει κινούμενους στόχους

Αν το Portland είναι το νοσοκομείο και η ασπίδα, το Comstock είναι η καρδιά της επιχείρησης. Διαθέτει μια από τις μεγαλύτερες δεξαμενές αποβατικών σκαφών του αμερικανικού Ναυτικού – έναν χώρο σχεδιασμένο για συνεχή, σχεδόν βιομηχανική λειτουργία. Η αξία του δεν βρίσκεται στην πρώτη φάση της επίθεσης, αλλά στη συνέχεια. Όταν οι δυνάμεις στο νησί αρχίζουν να ξεμένουν από καύσιμα και πυρομαχικά, το Comstock ανοίγει την πρύμνη του και θέτει σε λειτουργία τα LCAC (Landing Craft Air Cushion).

Τα αερόστρωμνα αυτά δεν κινούνται πάνω στο νερό, όπως συμβατικά σκάφη – σαν τα ZUBR που διαθέτει το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Δημιουργούν ένα “μαξιλάρι” αέρα και αιωρούνται πάνω από την επιφάνεια, επιτρέποντάς τους να αποφεύγουν νάρκες πίεσης που θα κατέστρεφαν οποιοδήποτε συμβατικό σκάφος. Έτσι, διατηρούν τη γραμμή ανεφοδιασμού, εκεί όπου όλα τα άλλα μέσα αποτυγχάνουν.

Η τελική κρίση για το Comstock

Σχεδόν κάθε μεγάλη στρατιωτική αποτυχία στην ιστορία έχει στον πυρήνα της μια κατάρρευση του εφοδιασμού. Την δέκατη ημέρα (μιας ενδεχόμενης) πολεμικής επιχείρησης στο Ορμούζ, τα πυρομαχικά μειώνονται δραματικά, οι απώλειες αυξάνονται και οι τεχνικές φθορές συσσωρεύονται. Εκεί είναι που ένα πλοίο όπως το Comstock, παύει να θεωρείται “παλιό” και γίνεται αναντικατάστατο.

Ο εφοδιασμός κερδίζει πολέμους και η μηχανική καθορίζει αν αυτός μπορεί να λειτουργήσει. Όσο τα βλέμματα παραμένουν στραμμένα στα μαχητικά και στις πρώτες εντυπωσιακές επιθέσεις, πλοία σαν το Comstock είναι αυτά που επιτρέπουν σε μια δύναμη να παραμείνει στο πεδίο, όταν η αρχική ορμή έχει χαθεί. Ανασυρμένο για μια τελευταία αποστολή, το Comstock δεν είναι πλέον ένα απομεινάρι του παρελθόντος. Είναι το θεμέλιο μιας διαρκούς παρουσίας – μιας παρουσίας που δεν βασίζεται μόνο στη δύναμη πυρός, αλλά στην ικανότητα να τη συντηρεί.

Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα: Αν τέτοια μέσα είναι τόσο κρίσιμα, γιατί δεν βρίσκονται εξαρχής εκεί, ενταγμένα ήδη στον σχεδιασμό; Η εκ των υστέρων ενεργοποίηση πλοίων που όδευαν προς απόσυρση, δεν δείχνει προνοητικότητα, αλλά ανάγκη. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο το αμερικανικό Ναυτικό. Αφορά κάθε χώρα που εξετάζει σενάρια επιχειρήσεων σε νησιωτικά και παράκτια περιβάλλοντα – είτε στη Νότια Σινική Θάλασσα, είτε πολύ πιο κοντά.

Μια τελευταία επισήμανση

Παρά τους τεράστιους προϋπολογισμούς, οι ΗΠΑ δυσκολεύονται να τηρήσουν τα ίδια τους τα χρονοδιαγράμματα. Δαπανούν τεράστια ποσά σε προγράμματα που ακυρώνονται, ή σε πλοία που αποσύρονται πρόωρα, πριν αξιοποιηθούν πλήρως. Την ίδια στιγμή, κρίσιμες ικανότητες, όπως o ναυτικός εφοδιασμός, καλύπτονται αποσπασματικά. Και αν αυτό ισχύει για το ισχυρότερο Ναυτικό του κόσμου, το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο έντονο για μικρότερες χώρες. Κράτη που μετρούν κάθε ευρώ και αναβάλλουν συντηρήσεις, κινδυνεύουν να βρεθούν στην ίδια θέση.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, κάποιες ελπίδες προκύπτουν από την ενίσχυση των πλοίων μέριμνας, συχνά μέσω δωρεών. Όμως, οι συνολικές ανάγκες παραμένουν μεγάλες. Ένας γηράσκων στόλος καλείται να ανταποκριθεί σε ολοένα πιο απαιτητικές αποστολές, σε ένα περιβάλλον όπου οι επιχειρησιακές απαιτήσεις αυξάνονται.

Στο τέλος, το δίδαγμα είναι απλό, αλλά άβολο: Τα πλοία που κερδίζουν τους πολέμους σπάνια είναι αυτά που τραβούν τα φώτα της δημοσιότητας. Είναι εκείνα που εξασφαλίζουν ότι όλα τα υπόλοιπα, μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν…

Για δύο ημέρες, ηγέτες, εκπρόσωποι προοδευτικών κομμάτων και κινημάτων θα συναντηθούν για να ανταλλάξουν ιδέες και να συντονίσουν τις προσπάθειές τους για την αντιμετώπιση των προκλήσεων της εποχής μας.