Ήταν μόνο δύο γυναίκες στις μονάδες των πέντε νομών της Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης. Σήμερα, η τραγωδία ήρθε, αλλά όχι από κάποιο βλήμα. Ήρθε από την επάρατη νόσο που έφαγε τα σωθικά μιας γυναίκας, μόλις 39 ετών στις Σέρρες! Μιας υπεύθυνης, δυναμικής γυναίκας που πάλευε καθημερινά με τοξικές χημικές ουσίες, με διαβρωμένα εκρηκτικά και επικίνδυνα υλικά… Τότε που τη συνάντησα υπηρετούσε στην 389 ΠΑΠ Ξυλαγανής και μετέπειτα στο νομό Σερρών, τόπο καταγωγής της.

​Τότε, η Μαρία δεν φοβόταν να πει την αλήθεια. Κατήγγειλε ανοιχτά την παντελή έλλειψη επιδόματος επικινδυνότητας και ανθυγιεινής εργασίας. Μιλούσε για την καθημερινή έκθεση σε χημικά, που η Πολιτεία προσπερνούσε με μια εξευτελιστική ημερήσια αποζημίωση των 13 ευρώ! Κόντεψε να φάει φυλακή γιατί μίλησε, αλλά τελικά επικράτησαν πιο ψύχραιμα μυαλά.

Δεν αποκάλυψε κάποιο στρατιωτικό ή άλλο μυστικό – αντίθετα ήταν παράδειγμα προς μίμηση για πολλά νέα κορίτσια, που δεν γνώριζαν αυτή την επαγγελματική πορεία. Σήμερα, συγκλονισμενη μαθαίνω τον θάνατο της… και το κυριότερο ότι η ίδια αυτή Πολιτεία προσπερνά το θάνατό της, με μια ακόμα πιο εξευτελιστική σιωπή.

Σιωπή για την Μαρία Κολτσακλή

Πόσες γυναίκες πυροτεχνουργούς διαθέτει αυτή η χώρα για να προσπερνά την απώλεια μιας εξ’ αυτών, τόσο νέας, σαν να μην συνέβη τίποτα; Πού είναι οι επίσημες ανακοινώσεις του υπουργείου Εθνικής Άμυνας; Πού είναι η απόδοση τιμής σε μια ψυχή στελέχους του, που έπαιζε καθημερινά τη ζωή της κορώνα-γράμματα για την ασφάλεια των στρατοπέδων και των πολιτών;
​

Το χειρότερο όμως δεν είναι η γραφειοκρατική αναλγησία. Είναι η ουσία: Η Μαρία έφυγε έχοντας χάσει πρόσφατα και τους δύο γονείς της, ταλαιπωρούμενη με την επάρατο, αφήνοντας πίσω τρία ορφανά από μητέρα, παιδιά. Αν το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το ΓΕΣ θεωρούν ότι η αποστολή τους τελειώνει όταν σβήσουν τα φώτα της υπηρεσίας, κάνουν σοβαρό λάθος. Οφείλουν τώρα – όχι αύριο – να σκύψουν πάνω από την οικογένεια της Μαρίας Κολτσακλή.

Τα παιδιά μιας γυναίκας που υπηρέτησε στο πιο επικίνδυνο πόστο του Στρατού Ξηράς δεν είναι “ατομική ευθύνη”. Είναι χρέος τιμής και ηθική υποχρέωση της Πολιτείας να αναλάβει την πλήρη αποκατάσταση, στήριξη και φροντίδα τους. ​Η σιωπή της ηγεσίας απέναντι στα τρία αυτά παιδιά δεν είναι απλώς παράλειψη. Είναι ντροπή.

Δεν θεωρώ ότι είναι αφελές, αν και παίρνονται μέτρα, η συσχέτιση της εργασίας των πυροτεχνουργών με σοβαρές ασθένειες. Είναι ένα τεράστιο και συχνά “θαμμένο” θέμα. Οι πυροτεχνουργοί έρχονται σε καθημερινή, άμεση επαφή με τοξικές χημικές ουσίες, βαρέα μέταλλα, παλαιά διαβρωμένα εκρηκτικά (όπως TNT, RDX) και προϊόντα καύσης/διάσπασης πυρομαχικών, τα οποία είναι αποδεδειγμένα καρκινογόνα. Το γεγονός ότι η ίδια είχε θίξει από το 2014 στην συνέντευξη που μου είχε παραχωρήσει, την παντελή έλλειψη επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας και μέτρων προστασίας για την έκθεση σε χημικά, καθιστά την κατάληξή της μια πικρή αλήθεια…

Η αναγκαία παρέμβαση απο το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το ΓΕΣ να γινει άμεσα. ​Να εκδώσουν επίσημη ανακοίνωση αναγνώρισης της προσφοράς της. ​Να ενεργοποιήσουν τους μηχανισμούς κοινωνικής και οικονομικής μέριμνας του Στρατού για την ουσιαστική στήριξη και προστασία των τριών ορφανών από μητέρα παιδιών της. Εν αναμονή…

Η κηδεία της πυροτεχνουργού θα γίνει αύριο Τετάρτη στις 11.30, στο Μεγαλοχώρι Σερρών,40 χιλιόμετρα από τις Σέρρες, στις βορειοδυτικές παρυφές της λίμνης Κερκίνης, κοντά στις εκβολές του ποταμού Στρυμόνα…

Η πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών σκιαγραφεί το πλέγμα και τις προοπτικές των αμερικανικών επενδύσεων, των αμυντικών συμφωνιών και της ενεργειακής διπλωματίας έναντι της Ρωσίας και της Κίνας, ενώ παράλληλα μιλά για τους δεσμούς πίστης και ανθρωπισμού που ενώνουν τους δύο λαούς, με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψή της στη μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στην Ορμύλια Χαλκιδικής, και στο ιατρικό κέντρο “Παναγία η Φιλανθρωπινή”.

Αναφερόμενη, δε, στις προοπτικές της Θεσσαλονίκης και της ευρύτερης περιοχής της Βόρειας Ελλάδας, δεν διστάζει να παραλληλίσει τη δυναμική της με εκείνη των μεγαλύτερων τεχνολογικών κέντρων του κόσμου, όπως της Silicon Valley και, μάλιστα, “στα καλύτερά της”.

Για το ενεργειακό μέλλον της περιοχής

Στο επίκεντρο της αμερικανικής στρατηγικής παραμένει ο τομέας της ενέργειας, με την πρέσβη των ΗΠΑ να εκτιμά πως «η Ελλάδα έχει πλέον τη δυνατότητα να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαμόρφωση του ενεργειακού μέλλοντος της περιοχής» και να κάνει ιδιαίτερη μνεία στις εξελίξεις γύρω από τον Κάθετο Διάδρομο (Vertical Corridor), αποδίδοντας σημαντικό μέρος της προόδου στην ελληνική κυβέρνηση. Τονίζει, δε, τη σημασία της διεύρυνσης της συνεργασίας με τη Σερβία και τη Βόρεια Μακεδονία, μέσω του μνημονίου που υπεγράφη προ ημερών στη Θεσσαλονίκη, στο 10ο Southeast Energy Forum, στο οποίο συμμετείχε και η ίδια.

Ειδικότερα σε ό,τι αφορά την επέκταση του Κάθετου Διαδρόμου, λέει πως «…η Ελλάδα και οι Ηνωμένες Πολιτείες αισθάνονται το ίδιο: ότι όλες αυτές οι χώρες έχουν σημασία όσον αφορά τη συνεργασία στην ενέργεια».

Υπογραμμίζει, παράλληλα, τη μετάβαση της Ελλάδας σε ρόλο παρόχου ενέργειας για την ευρύτερη περιοχή, επισημαίνοντας τις έρευνες της Chevron, της HELLENiQ και της ExxonMobil καθώς και την έρευνα πετρελαίου στην Κρήτη για πρώτη φορά έπειτα από 40 χρόνια.

H κ. Γκίλφοϊλ θέτει στο επίκεντρο των εξελίξεων τη Βόρεια Ελλάδα, επισημαίνοντας πως η Αλεξανδρούπολη διαθέτει υποδομές εξαιρετικής σημασίας και δυνατότητες περαιτέρω ανάπτυξης και υπογραμμίζοντας πως οι επενδύσεις που γίνονται στην περιοχή ενισχύουν όχι μόνο την ελληνική οικονομία αλλά και τη συνολική ενεργειακή ανθεκτικότητα της Ευρώπης.

Περιγράφοντας τις γεωπολιτικές προκλήσεις, η Αμερικανίδα πρέσβης αναλύει τον τρόπο με τον οποίο η ενέργεια μετατρέπεται σε όπλο: «Βλέπετε με τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας πώς οι Ρώσοι μετέτρεψαν την ενέργεια σε όπλο εναντίον των Ουκρανών και προσπάθησαν να τους προκαλέσουν μπλακ-άουτ κατά τη διάρκεια του χειμώνα, κόβοντας την ενεργειακή τους παροχή για να τους εξασθενήσουν, ώστε να μην έχουν ισχυρή θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Η Ελλάδα και οι Ηνωμένες Πολιτείες βγήκαν μπροστά για να βεβαιωθούν ότι είχαν (οι Ουκρανοί) LNG ώστε να μπορέσουν να βγάλουν τον χειμώνα, γεγονός που τους έφερε σε μια πολύ σημαντική θέση στο τραπέζι για να συνεχίσουν να διαπραγματεύονται και να πολεμούν για τη χώρα τους. Βλέπουμε όλο και περισσότερο ότι υπάρχει ενεργειακή τρομοκρατία, ένας πόλεμος στις ενεργειακές υποδομές».

Η Αμερικανίδα πρέσβης αναφέρεται και στη στρατηγική σημασία των ελληνικών λιμανιών και την ανάσχεση της κινεζικής επιρροής: «Κάτι άλλο που θεωρώ πραγματικά σημαντικό είναι η αύξηση των εκροών από ορισμένα από αυτά τα άλλα λιμάνια, διότι αυτό επίσης απωθεί τα κινεζικά συμφέροντα. Επομένως, αν μπορούν να αυξηθούν οι εκροές σε μέρη όπως η Αλεξανδρούπολη, η Ελευσίνα, η Ρεβυθούσα, αυτό είναι κάτι που πιστεύω ότι είναι πολύ στρατηγικό για την Ελλάδα και για την περιοχή».

Σχέσεις με τους συμμάχους

Ερωτηθείσα για τις σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας και τον ρόλο των ΗΠΑ, η κ. Γκίλφοϊλ υπογραμμίζει την ανάγκη διατήρησης ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας μεταξύ συμμάχων του ΝΑΤΟ. «Θέλουμε οι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ να τα πηγαίνουν καλά, να επικοινωνούν, να διατηρούν ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας και να συνεργάζονται. Και οι Ηνωμένες Πολιτείες υπήρξαν πάντα πολύ σταθερές όσον αφορά τη στήριξη των συμμάχων τους», σημειώνει και προσθέτει:

«Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών υπήρξε πάντα άνθρωπος με θάρρος και ηθικές αρχές, έτοιμος να παρέμβει σε κάθε κατάσταση που κρίνει ότι χρήζει προσοχής. Έχει υπάρξει ο κορυφαίος Πρόεδρος-ειρηνοποιός της εποχής μας […] Θεωρώ πολύ σημαντικό το γεγονός ότι ο υπουργός Ρούμπιο θα έρθει εδώ, καθώς και ότι ο υφυπουργός βρέθηκε εδώ. Προσβλέπουμε και στην επίσκεψη του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και του Αντιπροέδρου. Επομένως, πιστεύω ότι η Ελλάδα πρέπει να αισθάνεται απόλυτη σιγουριά και ασφάλεια για τη θέση της και τη σχέση της με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ΗΠΑ δεν επιτρέπουν ποτέ να βρεθούν οι σύμμαχοί τους σε επισφαλή θέση. Δίνουμε προσοχή στα πάντα».

Σε ό,τι αφορά τον τομέα της αμυντικής συνεργασίας, η κ. Γκίλφοϊλ τονίζει: «Υπάρχουν πολλά σχέδια όσον αφορά τον στρατιωτικό και αμυντικό τομέα, με την Ελλάδα να αποκτά τα F-35 και επίσης ορισμένα άλλα πυρομαχικά για τα F-16. Έχουμε στα σκαριά ένα ολοκληρωμένο αμυντικό πακέτο. Επίσης, είναι σημαντικό να πούμε ότι βασιζόμαστε με πολύ σοβαρό τρόπο στην Ελλάδα. Η Ελλάδα έχει αναλάβει μια πολύ ισχυρή δέσμευση να δαπανά το 5% του ΑΕΠ της σε στρατιωτικές αμυντικές δυνατότητες, ευρισκόμενη πολύ πιο μπροστά από πολλές από τις μεγαλύτερες χώρες της ΕΕ. Αυτό δεν περνά απαρατήρητο από τον Πρόεδρο (Τραμπ)».

Χαρακτηρίζει εντυπωσιακή την υφιστάμενη στρατιωτική διαλειτουργικότητα και “καθοριστικής σημασίας” τη Σούδα και εξηγεί πως αυτό φάνηκε ιδιαίτερα στις επιχειρήσεις Midnight Hammer και Epic Fury, οι οποίες αποτέλεσαν τεράστιες και πολύπλοκες αποστολές

Κάνει μνεία στον ρόλο της Ελλάδας στις επιχειρήσεις και τις εκκενώσεις από τη Μέση Ανατολή, επισημαίνοντας πως όταν διεξάγονται επιχειρήσεις τέτοιας κλίμακας και παγκόσμιας εμβέλειας, χρειάζονται αξιόπιστοι εταίροι, ιδιαίτερα σε αυτή την περιοχή του κόσμου. Σημειώνει, μάλιστα, πως η Ελλάδα κατέχει μια μοναδική και εξαιρετικά σημαντική γεωπολιτική θέση, κάτι που οι Ηνωμένες Πολιτείες εκτιμούν ιδιαίτερα.

Επίσκεψη Ρούμπιο στην Ελλάδα

Αναφερόμενη στη σημασία της επικείμενης επίσκεψης, σε «λίγες εβδομάδες», του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Ελλάδα, η κ. Γκιλφόιλ, υπογραμμίζει ότι η επιλογή της Ελλάδας από έναν τόσο υψηλόβαθμο -και με βαρύ πρόγραμμα- Αμερικανό αξιωματούχο δεν αποτελεί μια τυπική κίνηση.

«Νομίζω ότι είναι σημαντικό και ενδεικτικό το γεγονός ότι επέλεξε να έρθει στην Ελλάδα […] Δεν πρόκειται για κάποια Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ ή κάτι παρόμοιο. Έρχεται εδώ για να έχει ουσιαστικές και παραγωγικές συζητήσεις και για να πει “ ευχαριστώ”, όπως έκανε και η υφυπουργός μας, για τη συνεργασία και για όλα όσα έχει κάνει η Ελλάδα δουλεύοντας μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Και θεωρώ ότι αυτό δεν είναι απλώς συμβολικό. Είναι ουσιαστικό και αξίζει να επισημανθεί. Είμαστε βαθιά ευγνώμονες για όσα έχουμε καταφέρει χάρη στην υποστήριξη του ελληνικού λαού, της ελληνικής κυβέρνησης και για όλα όσα κάνουμε μαζί σε καθημερινή βάση», λέει.

Στο πλαίσιο αυτό κάνει ιδιαίτερη αναφορά στις πρόσφατες επαφές της Αμερικανίδας υφυπουργού Πολιτικών Υποθέσεων Άλισον Χούκερ, στην Αθήνα, με τον αντιπρόεδρο της ελληνικής κυβέρνησης, Κωστή Χατζηδάκη, τους υπουργούς Άμυνας και Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Νίκο Δένδια και Βασίλη Κικίλια αντίστοιχα, καθώς και με την υφυπουργό Εξωτερικών, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου. Προαναγγέλλει επίσης νέα επίσκεψη του υφυπουργού Τζέικομπ Χέλμπεργκ εντός του επόμενου μήνα για ζητήματα Τεχνητής Νοημοσύνης και ψηφιακών υποδομών.

Β. Ελλάδα και Silicon Valley

«Θα έλεγα ότι η περιοχή της Βόρειας Ελλάδας μού θυμίζει, κατά κάποιον τρόπο, το απόγειο της ακμής της Silicon Valley. Υπάρχουν εδώ τεράστιες δυνατότητες και ευκαιρίες. Οι επιχειρήσεις επιλέγουν να έρθουν και να επενδύσουν εδώ, διοχετεύοντας αμερικανικά κεφάλαια για να στηρίξουν τις τοπικές οικονομίες, επειδή μπορούν πραγματικά να έχουν κέρδος και να αναπτυχθούν», τονίζει, φέρνοντας ως παράδειγμα τις σημαντικές επενδύσεις υποδομών και τεχνολογίας, όπως τις εγκαταστάσεις της Deloitte αλλά και τις υποδομές της ΔΕΗ στα data centers.

Όπως λέει, ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα στην περιοχή είναι οι υποδομές. «Έχετε οργανώσει τα πράγματα εδώ πολύ καλά. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Δεν πρόκειται απλώς για έναν ακόμη όμορφο προορισμό στην Ελλάδα. Είναι ένας τόπος που αναπτύσσεται δυναμικά», αναφέρει.

Η ίδια δεν παραλείπει, ωστόσο, να αναφερθεί στη σημασία που αποδίδουν οι ΗΠΑ σε ένα ανοικτό επιχειρηματικό περιβάλλον χωρίς γραφειοκρατικά εμπόδια. «Ως Αμερικανοί, επιδιώκουμε πάντοτε να διασφαλίζουμε ότι δεν υπάρχουν υπερβολικά γραφειοκρατικά εμπόδια ή περιορισμοί που να δυσκολεύουν την επιχειρηματική δραστηριότητα», σημειώνει, επισημαίνοντας πως από την εμπειρία και τις μέχρι σήμερα επαφές της «η Θεσσαλονίκη είναι ιδιαίτερα κατάλληλη για να υποστηρίξει νέες επενδύσεις κεφαλαίων, πρόσθετες υποδομές και την εγκατάσταση νέων επιχειρήσεων».

Στη Μονή της Ορμύλιας 

Σε μια φορτισμένη συναισθηματικά αποστροφή του λόγου της, η Αμερικανίδα πρέσβης αναφέρθηκε στην επίσκεψή της στο Ιερό Κοινόβιο Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Ορμύλια Χαλκιδικής και το εκεί Ιατρικό Κέντρο.

«Ήταν μία από τις πιο δυνατές και συγκλονιστικές εμπειρίες που έχω ζήσει, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά γενικότερα στη ζωή μου», εξομολογήθηκε. «Μεγάλωσα λαμβάνοντας παιδεία από τις Αδελφές του Ελέους (Sisters of Mercy). Έχω πολύ όμορφες αναμνήσεις από εκείνη την περίοδο και έλαβα εξαιρετική εκπαίδευση. Είμαι βαθιά θρησκευόμενο άτομο. Ανήκω στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Αισθάνομαι όμως μεγάλη τιμή που υπηρετώ σε μια χώρα όπου η θρησκεία και η πίστη έχουν τόσο σημαντική θέση στη ζωή των ανθρώπων. Πιθανότατα το καλύτερο κομμάτι της θητείας μου εδώ είναι οι σχέσεις που έχω αναπτύξει με τον Πατριάρχη, με τον Αρχιεπίσκοπο και γενικότερα με την Ελληνορθόδοξη Εκκλησία, η οποία με έχει υποδεχθεί με τόση ζεστασιά, φιλοξενία και καλοσύνη».

Περιγράφοντας το έργο των μοναχών στην πρόληψη και φροντίδα γυναικών με καρκίνο του μαστού, το χαρακτηρίζει “θαυμαστό”, εξαίροντας την αφοσίωση και την αγάπη, με την οποία αγκαλιάζουν και φροντίζουν τις γυναίκες και τα παιδιά.

Κλείνοντας, η κ. Γκίλφοϊλ αναφέρεται και στον νέο Γενικό Πρόξενο των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη Ματ Χάγκενγκρουμπερ (Matt Hagengruber), για τον οποίο σημειώνει πως «μπήκε αμέσως δυναμικά στη δουλειά», ενώ συμπληρώνει ότι «έχουμε μερικούς από τους πιο ικανούς διπλωμάτες και αξιωματούχους της αμερικανικής διπλωματικής υπηρεσίας εδώ, στη Θεσσαλονίκη». Μια πόλη που, όπως λέει, έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά της.

Η αλήθεια είναι ότι, πέραν της φοβικής και ελλιποβαρούς πολιτικοοικονομικής ηγεσίας της χώρας και ειδικότερα της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ, κανείς που παρακολουθεί στοιχειωδώς την πορεία και τους στόχους της Τουρκίας δεν έτρεφε την παραμικρή ελπίδα, ότι υπήρχε πράγματι διάθεση να υποχωρήσει ο τουρκικός “γκρίζος λύκος” από τις διογκούμενες και παράνομες διεκδικήσεις του και να βρεθεί το πλαίσιο λύσης της μοναδικής διαφοράς, που υφίσταται μεταξύ των δύο γειτονικών χωρών, που είναι η οριοθέτηση της ΑΟΖ.

Οριοθέτηση βάσει των ισχυόντων κανόνων του διεθνούς δικαίου, αλλά και της νομολογίας του Διεθνούς Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία τα νησιά που κατοικούνται και έχουν οικονομική δραστηριότητα έχουν αυτοτελή επήρεια κατά τον καθορισμό της ΑΟΖ και όχι της “αλά τούρκα” ψευδοεκδοχής, ότι αυτά έχουν μόνο χωρικά ύδατα και ότι επικάθονται επί της υφαλοκρηπίδας της Ανατολίας!

Ο επιτήδειος “ουδέτερος”

Άλλωστε πέραν αυτών, το ίδιο το τουρκικό καθεστώς φρόντισε όλα αυτά τα χρόνια πίσω από τα εικονικά χαμόγελα και τις υπογραφές στο ανύπαρκτο από πλευράς νομικής δεσμευτικότητας κείμενο της “Διακήρυξης των Αθηνών”, να προβάλλει πυκνά και δημοσίως και προς όλα τα διεθνή φόρα τις παράνομες διεκδικήσεις του στο Αιγαίο, στην Ανατολική Μεσόγειο, Θράκη και Κύπρο, δημιουργώντας ένα επιθετικό αναθεωρητικό πλαίσιο υπονόμευσης των συνθηκών της Λοζάνης, Παρισίων κλπ., του άρθρου 51 του ΟΗΕ (δικαίωμα αμύνης), καθώς και των ισχυόντων κανόνων του Δικαίου της Θάλασσας.

Αντιθέτως, το καθεστώς Ερντογάν πιστό στο διαχρονικό τουρκικό δόγμα του “επιτήδειου ουδέτερου”, εκμεταλλευόμενο τη ρευστότητα στις διεθνείς σχέσεις που δημιουργεί ο υπό διαμόρφωση πολυπολικός κόσμος, κινείται ως “χέλι” ανάμεσα σε αντικρουόμενα στρατόπεδα (ΝΑΤΟ-Μπρικς, Ρωσία-Ουκρανία κλπ.) αναλαμβάνοντας ρόλο διαμεσολαβητή και ειρηνοποιού!

Αυτά τα κάνει παρότι εδώ και μισό αιώνα είναι κατοχική δύναμη στη Μεγαλόνησο), με συνέπεια να κερδίζει έδαφος στον διεθνή χώρο, κατά τη σημερινή υποχώρηση του κύρους των διεθνών θεσμών και ιδιαίτερα εντός της παραπαίουσας Δύσης, ενώ την ίδια ώρα διαλαλεί με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, ότι αποτελεί συστατικό μέρος της αναδυόμενης Ευρασίας.

Η σημερινή πορεία της Τουρκίας, η οποία συμμετέχει στα πάντα, έχοντας μετατραπεί και σε απαραίτητη δύναμη ακόμα και στον σχεδιασμό της “τρομώδους” Ευρώπης για την αμυντική της “αυτονομία”, οφείλεται αναμφισβήτητα σε μεγάλο βαθμό στο “διαβατήριο του ειρηνοποιού”, που έλαβε από την Ελλάδα με τη σαθρή Διακήρυξη των Αθηνών τον Δεκέμβριο του 2023.

Ποιο ήταν το όφελος για την Ελλάδα;

Έτσι, το πολυδιαφημισθέν “κέρδος” της χώρας μας βάσει του επικοινωνιακού κυβερνητικού αφηγήματος, του περιορισμού δηλαδή των τουρκικών αεροπορικών παραβιάσεων στο Αιγαίο, είναι τελικά πολύ μικρό για να αντισταθμιστεί με τα σοβαρά πολύπλευρα κέρδη της Τουρκίας, η οποία πέτυχε να απεγκλωβιστεί από τον τότε επικείμενο πλήρη αμερικανικό αποκλεισμό της, καθώς και τη σοβαρή ρήξη των σχέσεών της με τη φοβική ΕΕ, η οποία είχε πιεσθεί να της επιβάλει οικονομικές κυρώσεις για τον τότε επιθετικό, υβριδικό πόλεμο κατά της Ελλάδος κατά την περίοδο 2020-2022.

Σε όλη αυτή την περίοδο της υποτιθέμενης Ελληνοτουρκικής συνεργασίας 2023-2026, η Τουρκία διατύπωσε με τον πιο καθαρό τρόπο όλο το εύρος των παράνομων αξιώσεών της σε βάρος της χώρας μας, που συνιστούν βίαιη παραβίαση των διεθνών κανόνων του δικαίου της θάλασσας: Αφενός το παράνομο αφήγημα της “γαλάζιας πατρίδας” (που σύμφωνα με το ευφάνταστο σενάριό της τα νησιά δεν έχουν ΑΟΖ, αλλά μόνο χωρικά ύδατα) το μετέτρεψε πλέον σε κυβερνητικό δόγμα, και ετοιμάζεται να το καταστήσει νομοθετικό εσωτερικό δίκαιο, και αφετέρου προσπαθεί με κάθε τρόπο να εφαρμόσει στο πεδίο το παράνομο Τουρκολυβικό μνημόνιο.

Με αυτό επιχειρεί να υφαρπάξει τεράστιες θαλάσσιες ζώνες από τη νόμιμη εν δυνάμει ΑΟΖ της Ελλάδος. Τέλος, είναι πλέον κυνικά ανένδοτη στο Κυπριακό, διαλαλώντας, ότι η μόνη λύση είναι αυτή των δύο κρατών στη Μεγαλόνησο. Από την άλλη πλευρά η Ελλάδα στην κρίσιμη αυτή μεταβατική περίοδο 2020-2022, που δέχθηκε την υβριδική επίθεση της Άγκυρας (προσπάθεια εισόδου τεράστιου αριθμού μεταναστών στον Έβρο, τις τουρκικές παράνομες έρευνες στην ευρύτερη περιοχή μεταξύ Καστελόριζου, Ρόδου και Καρπάθου, και τις συνεχείς παραβιάσεις της ΑΟΖ της Κύπρου κλπ) απώλεσε τη μοναδική ιστορική ευκαιρία, όπως αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων, να αποκόψει ή έστω να διευρύνει το χάσμα των σχέσεων της Τουρκίας με τη Δύση, δεδομένου ότι την περίοδο εκείνη 2021-2022 οι σχέσεις τους είχαν οδηγηθεί σε οριακό επίπεδο.

Το “φιλί της ζωής” στον Ερντογάν

Ανεξήγητα η σημερινή ελληνική κυβέρνηση έδωσε το “φιλί της ζωής” στον Ερντογάν, που μετά τους οδυνηρούς σεισμούς στην Ανατολική Τουρκία και τη σοβαρότατη οικονομική κρίση, που αντιμετώπιζε τότε η Τουρκία, είχε την απόλυτη ανάγκη της βελτίωσης των σχέσεών του με τον δυτικό κόσμο. Αυτό το διέπραξε, αντί να εκμεταλλευτεί την τότε θετική για την Ελλάδα διεθνή συγκυρία και να επιτύχει συντριπτικά πλήγματα κατά της τουρκικής επιθετικότητας.

Το φοβικό κατεστημένο της Ελλάδας και η κυβέρνηση της ΝΔ εξέλαβε ασθμαίνως ως δήθεν ειλικρινή στροφή την αναγκαστική τότε “υποχώρηση” της Τουρκίας και την προσποιητή αλλαγή παραδείγματος (μέχρι τότε ήταν καθημερινές οι σκληρές λεκτικές, εθνικιστικές επιθέσεις κατά της χώρας μας) και όλα αυτά “βαπτίστηκαν” αφελώς ως παράθυρο ευκαιρίας για τη λύση των διαχρονικών Ελληνοτουρκικών διαφορών.

Επρόκειτο φυσικά για μία ακόμα φενάκη των πολιτικών και άλλων παραγόντων του ελληνικού κατευναστικού κατεστημένου, που λειτουργούν χωρίς την αίσθηση των μακροπρόθεσμων στρατηγικών συμφερόντων της χώρας, χωρίς να λαμβάνουν υπόψιν το διαρκές διευρυνόμενο αρνητικό ισοζύγιο των δύο χωρών με βάση την οικονομία, το δημογραφικό κλπ.

Τελικά, η “σαθρή” Διακήρυξη των Αθηνών εφαρμόσθηκε μονομερώς μόνο από την Ελλάδα (!), η οποία απείχε από τα βήματα που έπρεπε ήδη να έχει κάνει. Συγκεκριμένα μετά τον καθορισμό της μερικής ΑΟΖ με την Αίγυπτο και παρά τις τότε δηλώσεις Δένδια, υπαναχώρησε από την πρόθεσή της να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια τουλάχιστον νοτίως της Κρήτης, καθώς και να πραγματοποιήσει όλες τις τεχνικές, προπαρασκευαστικές ενέργειες, έτσι ώστε να είναι σε θέση να υλοποιήσει αυτό το αναφαίρετο, μονομερές δικαίωμά της και στις υπόλοιπες περιοχές του Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου, ανακηρύσσοντας μονομερώς την ΑΟΖ και καθορίζοντας ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία.

Αντιθέτως, σε όλο αυτό το διάστημα η Τουρκία έχοντας ως καλύτερο “σύμμαχό” της την Ελλάδα εμφανίζονταν ως χώρα, που λύνει την ένταση με τους γείτονές της και κυρίως με την Ελλάδα, η οποία είχε έναν έντονο συμβολισμό τότε, τόσο στην αμερικανική πολιτική ηγεσία (κυβέρνηση Μπάιντεν-Κογκρέσο), όσο και στο εσωτερικό της ΕΕ. Για πρώτη φορά είχαν δημιουργηθεί οι συνθήκες για σοβαρή ρήξη των σχέσεών της ΕΕ με την Τουρκία.

Αυτά είχαν ως αποτέλεσμα την άμβλυνση των σοβαρών διαφορών Τουρκίας-Δύσης με συνέπεια την δυνατότητα αυτής να μπορεί να αγοράσει Eurofighter, οπλισμό από τη Γερμανία, η οποία είχε προβεί τότε σε μερική αναστολή, πλην των υποβρυχίων, F-16 από τις ΗΠΑ και να συζητά σήμερα την επαναφορά της στο πρόγραμμα των F-35, παρά την σταθερή θέση της για παραμονή των S-400.

Απαίτηση για αλλαγή πολιτικής

Η εξέλιξη αυτή των πραγμάτων έχει οδηγήσει τη χώρα μας, ειδικά σήμερα -εποχή υποχώρησης του διεθνούς δικαίου και ανάδειξης της ισχύος στις διεθνείς σχέσεις-, σε μία ιδιαίτερα αρνητική θέση έναντι της Τουρκίας. Αυτή εμφανίζεται να διεκδικεί ηγεμονικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή, συνεννούντος προς αυτό και της διοίκησης Τραμπ, εξού και οι επιθετικές δηλώσεις Ερντογάν μεταξύ άλλων, ότι και κανένα έργο στο Αιγαίο δεν θα γίνει χωρίς την έγκριση της Τουρκίας, εννοώντας πρωτίστως την ηλεκτρική σύνδεση Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ.

Η δε σύνδεση έχει παραπεμφθεί στις καλένδες με ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία αφού υπαναχώρησε στις τουρκικές αξιώσεις έξω από την Κάσο, προσπάθησε να κρυφτεί πίσω από τις αντικρουόμενες δηλώσεις της κυπριακής κυβέρνησης και των εκεί οικονομικών συμφερόντων και επέλεξε την μετάθεση της δικής της ευθύνης σε μία γαλλική πολυεθνική!

Χωρίς αμφιβολία η αποτυχία των κυβερνητικών επιλογών της ΝΔ στην εξωτερική πολιτική και ειδικότερα αυτή των “ήρεμων νερών” από το 2023 έως σήμερα, απαιτεί την αλλαγή της πολιτικής της Ελλάδος στα Ελληνοτουρκικά και τον επανακαθορισμό της θέσης της στον υπό διαμόρφωση πολυπολικό κόσμο. Αυτό προϋποθέτει την πολύπλευρη προσέγγιση και αξιοποίηση των αντιθέσεων μεταξύ των πόλων και της μη λειτουργίας μας ως πειθήνιου εταίρου, γιατί μπορεί να μετατραπεί στις σημερινές συνθήκες σε “χρήσιμο ηλίθιο” της ιστορίας.

Ουδείς είναι κατά του διαλόγου και των καλών σχέσεων γειτονίας, εάν αυτός πραγματοποιείται εντός των πλαισίων του διεθνούς δικαίου και κυρίως όταν υπάρχει ειλικρινής διάθεση για εξεύρεση λύσεων και όχι για ικανοποίηση βραχυπρόθεσμων συμφερόντων του ενός, όπως εν προκειμένω της Τουρκίας, που μάλιστα οδηγούν ανεπαισθήτως σε ιδιότυπη “φινλανδοποίηση” της Ελλάδος και της Κύπρου μακροπρόθεσμα. Υφίσταται, συνεπώς, ανάγκη για χάραξη εθνικής στρατηγικής που θα λαμβάνει υπόψιν την δομική τουρκική απειλή, αλλά και τη θέση της Ελλάδας στον διεθνή περίγυρο, στις έντονες ρευστές, σημερινές, γεωπολιτικές συνθήκες.

Το Αιγαίο, μια μεγάλη αποτρεπτική “ομπρέλα”

Συνδυαστικά, απαιτείται η ενεργή και πολύπλευρη εξωτερική πολιτική προκειμένου να αξιοποιηθούν τα εσωτερικά προβλήματα και οι αντιφάσεις της γείτονος χώρας, σε συνδυασμό με τις οξύτατες γεωπολιτικές συγκρούσεις των μεγάλων πλανητικών πόλων στην ευρύτερη περιοχή της Λεκάνης της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, καθώς και η ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων σε ανθρώπινο υλικό και “έξυπνα όπλα” χαμηλού κόστους.

Η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει την αρχιπελαγική δομή του Αιγαίου με την ενίσχυση των ελληνικών νησιών με σύγχρονα πυραυλικά συστήματα αντιπρόσβασης, έτσι ώστε να μετατραπεί το Αιγαίο σε μια μεγάλη αποτρεπτική “ομπρέλα” απέναντι στους διακηρυγμένους στόχους των μιλιταριστών της Άγκυρας. Αυτό ακριβώς επιδιώκει να υπονομεύσει η Τουρκία θέτοντας ως πρώτο στόχο της την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών, σύμφωνα και με τις τελευταίες επιθετικές δηλώσεις Ερντογάν.

Επιπροσθέτως, κρίσιμο παράγοντα αποτελεί η ενδογενής παραγωγική ανασυγκρότηση της Ελλάδας και η ισχυρή αναγέννηση της αμυντικής βιομηχανίας, με πλήγματα κατά του έντονου παρασιτισμού της οικονομικής ολιγαρχίας. Η χώρα δε μπορεί να συνεχίζει αμέριμνα την πορεία της χωρίς παραγωγική βάση και με κυρίαρχο στοιχείο τον παρασιτικό καταναλωτισμό και τη σταθερή γιγάντωση του “αδηφάγου” πελατειακού κράτους. Χωρίς ριζική αλλαγή – ανατροπή αυτού του χρεοκοπημένου νεοελληνικού οικονομικού – πολιτικού “παρασιτισμού”, οι κίνδυνοι που την περιμένουν είναι πολύ μεγάλοι.

Τέλος, βασικός πυλώνας μιας τέτοιας εθνικής στρατηγικής αποτελεί η ενίσχυση του πατριωτισμού και του φρονήματος του λαού, που έχει πληγεί ανεπανόρθωτα από το κυρίαρχο σημερινό “σύστημα παρακμής”, που επιχειρεί την σταδιακή επιβολή ενός ιδιότυπου “νεοραγιαδισμού”.

Σημαντικό μέρος του πλούτου των υπερ-πλούσιων δεν κυκλοφορεί στο εισοδηματικό κύκλωμα της οικονομίας, είναι “κλειδωμένο” στη νομισματική σφαίρα – αυτό σημαίνει εξωχώρια κέντρα, νησιά των θησαυρών κτλ – που έχει αυτονομηθεί από την πραγματική οικονομία, παράγοντας κέρδη χρησιμοποιώντας το χρήμα ως αγαθό, κατά την γνωστή ρήση του Μίλτον Φρίντμαν. Η φορολόγηση και η επανακυκλοφορία του μέσω των επενδύσεων θα μπορούσε να έχει πολλαπλασιαστικές επιδράσεις στην πραγματική οικονομία. 

Η υπερ-συγκέντρωση πλούτου δεν είναι μόνο οικονομικό πρόβλημα – είναι κατά βάση πολιτικό. Στην “Πολιτεία”, αλλά κυρίως στους “Νόμους”, ο Πλάτωνας περιγράφει πώς η υπερβολική συσσώρευση πλούτου διαβρώνει την ψυχή των πολιτών και το πολίτευμα. Υπό αυτή την κατάσταση καμία πόλη δεν μπορεί να είναι ενιαία, αλλά αναγκαστικά μετατρέπεται σε “δύο πόλεις” – μία των πλουσίων και μία των φτωχών, που ζουν σε μόνιμη κατάσταση εσωτερικής σύγκρουσης και ανταγωνισμού, με αποτέλεσμα την τελική της διάλυση. Ο νομοθέτης δεν πρέπει να στοχεύει στην ευημερία του εμπορίου, αλλά στην αρετή και τη δικαιοσύνη των πολιτών, καθώς η διαρκής μέριμνα για το κέρδος κάνει τους ανθρώπους ιδιοτελείς.

Είναι απαραίτητο να γίνεται διάκριση μεταξύ φορολόγησης εισοδήματος και πλούτου, προκειμένου να αποφευχθεί μια συνηθισμένη σύγχυση (όπως ο υπουργός Επικρατείας…). Ο φόρος εισοδήματος στα υψηλά εισοδήματα είναι σχετικά εύκολα εφαρμόσιμος. Το πρόβλημα είναι ο ακριβής υπολογισμός του ύψους του εισοδήματος και η αποφυγή της απόκρυψης του μέσω της φοροδιαφυγής και των διάφορων μορφών φοροαπαλλαγής.

Ο φόρος πλούτου (επί του αποθέματος περιουσίας), είναι πιο δύσκολος πολιτικά και τεχνικά. Χρειάζεται προσεκτική, συστηματική, τεχνοκρατική προσέγγιση και αντοχή στις αντιδράσεις. Διαφορετικά είναι ορατός ο κίνδυνος αποτυχίας – όπως στην Γαλλία, όπου δοκιμάστηκε ο φόρος πλούτου και καταργήθηκε το 2017. 

Τί γίνεται στην Ευρώπη 

Θα πρέπει πάντως να σημειωθεί ότι στην Γαλλία έχει επανέλθει η συζήτηση με την λεγόμενη πρόταση Ζούκμαν ﮲ η πρόταση είναι απλή: Οι υπερ-πλούσιοι, οι οποίοι υπόκεινται σε φόρο εισοδήματος, όπως όλοι οι φορολογούμενοι, να πληρώνουν κάθε χρόνο το 2% της συνολικής αξίας της περιουσίας τους. Ο φόρος αυτός θα εφαρμοζόταν σε άτομα των οποίων η περιουσία υπερβαίνει τα 100 εκατομμύρια ευρώ, κάτι που θα αντιστοιχούσε σε 1.800 άτομα στη Γαλλία. Το ζήτημα που προκύπτει είναι αυτό που ήδη έχω αναφέρει: Ο σωστός υπολογισμός του ύψους της αξίας του αποθέματος πλούτου που αποτελεί τη βάση για τον υπολογισμό του φόρου. Έτσι οι υπολογισμοί κυμαίνονται από πέντε δισ. ευρώ, μέχρι και 20 δισ. ευρώ. 

Στην ΕΕ, μόνο η Ισπανία εφαρμόζει φόρο αλληλεγγύης για τις μεγάλες περιουσίες τα τελευταία τρία χρόνια. Ισχύει για καθαρή περιουσία τριών εκατομμυρίων ευρώ και άνω. Το μέτρο αυτό προοριζόταν να είναι προσωρινό μόνο για τα φορολογικά έτη 2022 και 2023, αλλά η εφαρμογή του παρατάθηκε τελικά επ’ αόριστον. Επίσης, στη Νορβηγία, η οποία δεν είναι μέλος της ΕΕ, επιβάλλει φόρο περιουσίας 1,1% για περιουσιακά στοιχεία άνω των 1,7 εκατομμυρίων ευρώ. 

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, διεξάγεται συζήτηση για τη φορολόγηση των υπερ-πλουσίων, των ατόμων των οποίων η περιουσία υπερβαίνει τα 11 εκατομμύρια ευρώ (10 εκατομμύρια λίρες). Η πρόταση, που υποστηρίζεται από ΜΚΟ, στελέχη του Εργατικού Κόμματος και τον Γάλλο οικονομολόγο Τομά Πικετί, προβλέπει φόρο 2% σε αυτά τα πολύ πλούσια άτομα.

Όλες αυτές οι κινήσεις σαφέστατα βρίσκονται στη σωστή κατεύθυνση, αλλά για να είναι αποτελεσματικές και διαχρονικές χρειάζεται οπωσδήποτε να ενταχθούν με οργανικό τρόπο σε σχεδιασμούς μακροπρόθεσμης προσέγγισης ως ενδιάμεσα στάδια.  Σύμφωνα με την παραπάνω λογική η πιο ρεαλιστική βραχυπρόθεσμη πολιτική είναι να κλείσουν, κατ’ αρχάς, τα κενά που επιτρέπουν σε διάφορες μορφές εισοδημάτων, κυρίως από χρηματοοικονομικές πράξεις – και που κατά μεγάλη πλειοψηφία ανήκουν στους υπερ-πλούσιους να πληρώνουν ουσιαστικά μηδενικό φόρο.

Για παράδειγμα: Φορολόγηση κεφαλαιακών κερδών ως κανονικό εισόδημα – στην χώρα μας ένας εργαζόμενος με μισθό 50.000 ευρώ πληρώνει φόρο εισοδήματος 44% στο τμήμα άνω των 40.000. Ένας πολίτης που έχει 2 εκατ. ευρώ σε μετοχές και λαμβάνει 50.000 ευρώ μερίσματα, πληρώνει μόλις 5% – δηλαδή 2.500 ευρώ, αντί 15.000 που θα πλήρωνε ο μισθωτός για το ίδιο ποσό – φορολόγηση μη πραγματοποιθέντων κερδών σε πολύ υψηλά επίπεδα πλούτου (δες πρόταση Μπάϊντεν για τις ΗΠΑ), κατάργηση βάση κλιμάκωσης, εφαρμογή αναλογικής φορολογικής κλίμακας που να αντανακλά “δικαιότερα” τα διαφορετικά εισοδήματα…

Το ζητούμενο με την φορολόγηση του πλούτου 

Το πρώτο επομένως ζητούμενο είναι να αντιμετωπισθεί το βασικό πρόβλημα που διέπει τις σύγχρονες “φιλελεύθερες δημοκρατίες”, δηλαδή το ότι οι υπερ-πλούσιοι πληρώνουν λιγότερους φόρους από τους υπόλοιπους – αυτό προκύπτει από πρωταρχικά από το υπάρχον φορολογικό σύστημα. Έτσι θα διορθωθεί κατ’ αρχάς η ισχύουσα κατάσταση φορολογικής μεροληπτικότητας, κατά την οποία οι πλουσιότεροι πληρώνουν λιγότερους φόρους (ακριβώς λόγω της ασκούμενης φορολογικής πολιτικής) από τον υπόλοιπο πληθυσμό.

Αυτό συνεπάγεται σταδιακή αλλά δομική αλλαγή στην καρδιά του οικονομικού υποδείγματος και της επικρατούσας αντίληψης για την φορολογική πολιτική. Θα πρέπει να επανέλθει ο αναδιανεμητικός της ρόλος και αυτό να γίνει εκ νέου συνείδηση των μεσαίων και χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων. Η μέχρι τώρα έμφαση στη συνεχή μείωση των φόρων είναι πλέον γνωστό που έχει καταλήξει. Συνεπώς  απαιτείται πολιτική βούληση για αλλαγή θεσμικού πλαισίου άσκησης της οικονομικής πολιτικής.

Καταλήγοντας: Δεν είναι ούτε απλό σύνθημα, ούτε εύκολη πολιτική. Είναι ρεαλιστική πολιτική υπό όρους – και οι όροι είναι πολιτική βούληση των κυρίαρχων κρατών, τεχνική σχεδίαση που κλείνει τα παράθυρα φοροδιαφυγής και φοροαπαλλαγής και βεβαίως στο βάθος κάποια κοινή αντίληψη της λεγόμενης «διεθνούς κοινότητας», ή έστω της ΕΕ. Χωρίς αυτά τα τρία, παραμένει σύνθημα.

ΥΓ για την φορολόγηση πλούτου

Ο προκαλούμενος εντυπωσιασμός από την προσπάθεια φορολόγησης των λεγόμενων υπερ-πλουσίων, από συγκεκριμένο κόμμα στην χώρα μας, με μέσο το μη λειτουργικό ακόμη περιουσιολόγιο – ρητή μνημονιακή υποχρέωση που κατά τους θεσμούς θα διευκόλυνε τη διαφάνεια της οικονομικής κατάστασης των Ελλήνων, με στόχο να αποδειχθεί ότι ο υπάρχων πλούτος είναι τεράστιος ως εχέγγυο των δανείων που έχουν λάβει η χώρα μας (δική μου παρατήρηση) – θαμπώνει πάραυτα, χωρίς αλλαγή της ασκούμενης φορολογικής πολιτικής που τα τελευταία έτη έχει σαφέστατα νεοφιλελεύθερα χαρακτηριστικά. Η συνεχής μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης (σε όλες τις μορφές) ως λύση αύξησης των απολαβών του κεφαλαίου και της εργασίας, μεροληπτεί καταφανώς υπέρ του κεφαλαίου.

Επομένως πρώτα πρέπει να εξεταστεί το φορολογικό σύστημα στην ολότητα του και μέσα στο πλαίσιο αυτό να ενταχθεί και η φορολόγηση των υπερ-πλουσίων και ότι άλλο ακόμη.

“Το συμβούλιο των ποντικών”

Στο σημείο αυτό μου ήρθε στο μυαλό – δεν ξέρω γιατί – ο μύθος του Αισώπου “Το συμβούλιο των ποντικών” και θέλω να τον αναφέρω «Οι ποντικοί έκαναν μια μέρα συμβούλιο. Έπρεπε να βρουν κάποιο τρόπο για να προφυλαχτούν από μια γάτα που απειλούσε την κοινότητά τους. Ο καθένας έλεγε την ιδέα του, οι άλλοι διαφωνούσαν και έτσι άρχισαν τους καυγάδες αλλά δεν κατέληξαν πουθενά.
Στο τέλος ένας ποντικός είπε: “Γιατί να μην κρεμάσουμε ένα κουδούνι στο λαιμό της γάτας; Κάθε φορά που η γάτα θα πλησιάζει το κουδούνι θα χτυπάει από μακριά. Εμείς θα το ακούμε και θα τρέχουμε να κρυφτούμε. Έτσι πριν προλάβει να μας δει η γάτα , εμείς θα έχουμε κρυφτεί”.

“Τι καλή ιδέα συμφώνησαν όλα τα άλλα ποντίκια με μια φωνή. Πάμε αμέσως να βρούμε ένα κουδούνι και να το δέσουμε στο λαιμό της γάτας”. “Περιμένετε μια στιγμή”, είπε ένας γέρος και σοφός ποντικός. “Η ιδέα του κουδουνιού είναι πολύ καλή και κάθε φορά που θα πλησιάζει η γάτα θα την ακούμε από μακριά και θα κρυβόμαστε.

Αλλά θέλω πρώτα να σας ρωτήσω κάτι: Ποιος από μας θα διακινδυνέψει τη ζωή του και θα πάει να κρεμάσει το κουδούνι στο λαιμό της γάτας;”. Αλήθεια εσείς βλέπετε κάποιον;

Ουσιαστικά ο Σέρβος πρόεδρος, εκτιμώντας εύστοχα τις τάσεις της κοινής γνώμης, αξιοποίησε έντεχνα τις δηλώσεις της Ευρωπαίας Επιτρόπου για την Διεύρυνση, Μάρτα Κος. Η δήλωσή της είχε να κάνει με την προειδοποίηση της Κομισιόν προς την Σερβία, ώστε “να σεβαστεί το γεγονός ότι ο Μλάντιτς είναι καταδικασμένος εγκληματίας πολέμου” και ότι η όποια αντίθετη επιλογή, καθιστά την ευρωπαϊκή προοπτική της Σερβίας όλο και πιο αδύναμη. Πάντως, ο Μλάντιτς τιμήθηκε, έστω και αν ο Βούτσιτς απουσίαζε από την τελετή…

Σέρβοι και Αλβανοί διαφοροποιούνται

Οι Σέρβοι δεν είναι οι μόνοι που έχουν διαμετρικά αντίθετη εκτίμηση για την γραφειοκρατία της ΕΕ και το κύρος των οργάνων διεθνούς-ποινικής δικαιοδοσίας. Εκείνοι ενδεχομένως να έχουν και ένα δίκιο: Κατά την διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας, βομβαρδίστηκαν από το ΝΑΤΟ,  με αποτέλεσμα να αποτύχει ο εθνικός τους στόχος, για την ενοποίηση των εδαφών της Ομοσπονδίας που κατοικούνταν ιστορικά από Σέρβους.

Την ίδια συμπεριφορά επιδεικνύουν και οι Αλβανοί, ειδικά του Κοσσυφοπεδίου, παρότι από τις εξελίξεις της δεκαετίας του ’90 και 2000 βγήκαν απολύτως κερδισμένοι, επιτυγχάνοντας να ιδρύσουν δεύτερο εθνικό-αλβανικό κράτος. Εντούτοις, παρά τις πολλές εκκρεμότητες για την κρατική οντότητα του Κοσσόβου – όχι τόσο επειδή δεν έχει αναγνωριστεί από κυρίαρχα κράτη-μέλη του ΟΗΕ, όσο λόγω της αδυναμίας των πολιτικών φορέων του να συγκροτήσουν πολιτειακούς θεσμούς – πρόκειται στις 12 Σεπτεμβρίου να διοργανωθούν μαζικές πορείες στην Πρίστινα (και όχι μόνο) προς συμπαράσταση των υπόδικων οπλαρχηγών του ΟυΤσαΚα (UÇK).

Αναβλήθηκε στο μεταξύ η ανακοίνωση των αποφάσεων για τον πρώην πρόεδρο του Κοσσόβου Χασίμ Θάτσι, τον πρώην πρόεδρο της Βουλής Γιακούπ Κρασνίτσι, τον πρώην πρωθυπουργό Καντρί Βεσέλι κι ακόμη έναν υψηλόβαθμο αξιωματούχο, που κατηγορούνται για εγκλήματα πολέμου εις βάρος Σέρβων στο Κόσσοβο, κατά την περίοδο 1998-1999. Το Ειδικό Παράρτημα Ποινικών Δικαστηρίων με έδρα την Χάγη, ενώ αρχικά είχε ανακοινώσει ότι θα εξέδιδε τις αποφάσεις στα μέσα Ιουλίου, στην συνεχεία ανακοίνωσε ότι θα τις εκδώσει στις 16 Σεπτεμβρίου.

Και σκιές κατασκοπείας για Σερβία-Αλβανία

Στα ταραγμένα δε Βαλκάνια καταγράφεται αδυναμία για ενέργειες που θα συμβάλουν θετικά στην ενταξιακή τους προοπτική στην ΕΕ. Παρά το γεγονός ότι Σκόπια, Τίρανα και Ποντγκόριτσα είναι ήδη μέλη του ΝΑΤΟ – εν μέσω των προσπαθειών τους να υπερβούν το ιστορικό των εθνικών συγκρούσεών τους – προστίθενται στο τεταμένο κλίμα και σενάρια κατασκοπείας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την διαιώνιση και την ενίσχυση της καχυποψίας στην περιοχή.

Στις 28 Αυγούστου οι δηλώσεις του πρωθυπουργού του Μαυροβουνίου Μιλόικο Στάγιτς, έπεσαν ως κεραυνός εν αιθρία, καθώς είπε ότι οι κρατικές υπηρεσίες της χώρας έχουν διαπιστώσει ότι «βρίσκεται σε εξέλιξη σχέδιο ξένων μυστικών υπηρεσιών που θέλουν εσωτερική αποσταθεροποίηση, με απώτερο στόχο την διακοπή της ευρωπαϊκής ένταξης».

Η φίλα προσκείμενη στην κυβέρνηση του Μαυροβουνίου εφημερίδα “Vijesti” ανάρτησε ρεπορτάζ κατονομάζοντας την Σερβία και την Αλβανία ως τα δύο κράτη που ο Σπάγιτς είχε αποφύγει να προσδιορίσει για ενέργειες κατασκοπείας και αποσταθεροποίησης. Το υπουργείο Εξωτερικών των Τιράνων αντέδρασε αμέσως, διαψεύδοντας και απορρίπτοντας τα όποια σενάρια ανάμειξης στα εσωτερικά του Μαυροβουνίου. Στο μεταξύ, οι υπόνοιες περί (υποτιθέμενου) συντονισμού Τιράνων-Βελιγραδίου, έχουν επηρεάσει τους Αλβανούς στα “Ανοιχτά Βαλκάνια”, που βλέπουν συμπαιγνία Ράμα-Βούτσιτς!

Μαλλιά κουβάρια και για ισλαμιστές

Ανάλογη ιστορία “κατασκοπείας” της ΒΙΑ – της υπηρεσίας πληροφοριών της Σερβίας –  εξελίσσεται στην Πρίστινα, με πολύ πιο ευρύ και βαθύ αντίκτυπο στην κοινή γνώμη και με συνέπειες στον δημόσιο βίο. Συγκεκριμένα, οι αρχές της Πρίστινα συνέλαβαν προ ολίγων ημερών έναν ακτιβιστή του κινήματος των Βαχαμπί – Ορθόδοξο Ισλάμ – ονόματι Σεχόλι και τον οδήγησαν στον εισαγγελέα. Κατηγορείται για συνεργασία με τις σερβικές υπηρεσίες, για κατασκοπεία εις βάρος των πολιτειακών θεσμών, για προώθηση ευαίσθητων πληροφοριών σε μη φιλικά κράτη, παρέμβαση σε εκλογικές διαδικασίες κ.ά.

Εκείνο όμως που έχει προκαλέσει τσουνάμι υποψιών και υπονοιών αφορά στην διαρροή στα ΜΜΕ περιεχομένου από έναν (υποτιθέμενο) φάκελο με την ένδειξη “Top secret 2”, που βρέθηκε στην τηλεφωνική του συσκευή. Η διαρροή, συνοδευόμενη με πληθώρα άρθρων “ειδικών” και μη – αλλά και από καταιγισμό σχολίων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – ουσιαστικά εμφανίζει τις υπηρεσίες του Βελιγραδίου να μεθοδεύουν… την ριζοσπαστικοποίηση του Ισλάμ, μέσω δικτύων τεμενών και ιμάμηδων, ώστε να εμφανίζουν το Κόσσοβο ως ευρωπαϊκό Κανταχάρ!

Η Τουρκία παρούσα

Ενδιαφέρον παρουσιάζει στο πλαίσιο – των θεωρητικών, τουλάχιστον προς το παρόν, “βίαιων εκδηλώσεων του Ισλάμ” στη Βαλκανική, σε Τίρανα, Σκόπια, Σαράγεβο, Πρίστινα – η στάση της Τουρκίας. Είναι ήδη αποδεδειγμένη η ανάμειξη της Άγκυρας, με την εργαλειοποίηση των μουσουλμανικών πληθυσμών, στην υπηρεσία του δόγματος του νέοοθωμανισμού.

Μέσα ενημέρωσης και λογαριασμοί κοινωνικής δικτύωσης που χρηματοδοτούνται από τουρκικές υπηρεσίες – ή που πάντως απηχούν τα τουρκικά σχέδια για ηγεμόνευση του Σουνιτικού (και όχι μόνο) Ισλάμ στην περιοχή – έχουν εντείνει την ρητορική μίσους με ανθελληνικό, αντισερβικό… και άλλο τόσο αντισημιτικό περιεχόμενο.

Η κυβέρνηση των Τιράνων φαίνεται μάλλον εγκλωβισμένη σε ένα παιχνίδι στο οποίο συνειδητά είχε εμπλακεί – όταν αυτό αφορούσε μόνο τον Ελληνισμό – συναινώντας (στον δρόμο των προηγούμενων αλβανικών κυβερνήσεων) στην παράδοση των τοπικών κοινοτήτων των μουσουλμάνων στην αγκαλιά της “ισχυρής” Τουρκίας. Τώρα όμως είναι η ώρα του απολογισμού και δεν φαίνεται εύκολος και μονοδιάστατος, γιατί οι άμεσα ενδιαφερόμενοι είναι πολλοί…

Οι Μπεκτασήδες

Να θυμίσουμε δε και τις αντιδράσεις του Ερντογάν, όταν ο Αλβανός πρωθυπουργός  είχε προσπαθήσει να συγκροτήσει “βατικανό” των Μπεκτασήδων. Οι εξελίξεις παρουσιάζουν ενδιαφέρον και για την Ελλάδα, λόγω της παρουσίας Μπεκτασήδων και Αλεβιτών στην Θράκη. Την περασμένη εβδομάδα διοργανώθηκε το Φόρουμ του Χατζίμπεκτας στο Νεβσεχίρμ, με βασικό διοργανωτή τον σύμβουλο του Τούρκου προέδρου – διοργανωτές ήταν το υπουργείο Εξωτερικών και το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και η Διεύθυνση Επικοινωνίας της Προεδρίας.

Στην τελική δήλωση οι μετέχοντες υπογράμμιζαν ότι έδρα των Μπεκτασήδων παραμένει ο Τεκές (σαν μοναστηριακός χώρος, γιατί οι Μπεκτασήδες δεν έχουν τζαμιά) του Χατζί Μπεκτάς Βελί στη Μικρά Ασία και «είναι αυθαίρετη η απόδοση τίτλου Παγκοσμίου Ηγέτη των Μπεκτασήδων στον επικεφαλής της κοινότητας τους, Μπαμπά Μόντι Ιμπραήμ στην Αλβανία».

Ο τελευταίος είναι πρώην αξιωματικός της Αλβανικής Αντικατασκοπείας, ο οποίος μετά την πτώση του κομμουνισμού ασπάστηκε τις αρχές των Μπεκτασήδων και ανελίχθηκε στην ηγεσία της κοινότητας. Η δημόσια κατανάλωση αλκοόλ και άλλες χειρονομίες του εξοργίζουν τους φανατικούς Σουνίτες μουσουλμάνους, λιγότερο όμως από τις δημόσιες εμφανίσεις του με Εβραίους Ραβίνους, διπλωμάτες του Ισραήλ και στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες, που εκτιμούν τη “στατική επάρκεια” του Τεκέ του, μετά τους “σεισμούς” στα Τίρανα…

Φαίνεται πως ο εκλογικός κατήφορος των μεταπολεμικών “κρατικών-λαϊκών κομμάτων” θα συνεχιστεί και η δραματική μείωση της εμπιστοσύνης των πολιτών σε αυτά δεν ανακόπτεται πλέον ούτε με “δανεικές ψήφους” μεταξύ τους, όπως έγινε για λόγους εκλογικής τακτικής με τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους στις εν λόγω εκλογές, ούτε με νεοφιλελεύθερες “μεταρρυθμίσεις” που θα συνεχιστούν – και ας επιδεινώνουν την ήδη άσχημη κατάσταση κυρίως των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων.

Δεν θα ανακοπεί βέβαια ούτε με ακόμα πιο επιθετικές “συναισθηματικές νουθεσίες” χειραγώγησης για το αμαθές “πόπολο”, ούτε με διακηρύξεις περί «πολεμικής ικανότητας» (kriegstüchtig) της επανεξοπλιζόμενης Γερμανίας, ούτε με προβοκάτσιες σε ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, μυστικών υπηρεσιών και κατασκοπίας, ούτε, προφανώς, με αντι-δημοκρατικά «τείχη προστασίας» (Brandmauer) απέναντι στην λαϊκή βούληση, τα οποία, έτσι κι αλλιώς, γκρεμίστηκαν παταγωδώς την βραδιά της εκλογικής αναμέτρησης.

Και αυτός ο πολιτικός “σεισμός” που έγινε χθες στην “συντηρητική”, Σαξονία-Άνχαλτ των “επαρχιωτών”, με τον πρωτοφανή θρίαμβο της “ακροδεξιάς”, αναμένεται να συμβεί “από την ανάποδη” σε λίγες εβδομάδες στο “progressive”, “πολυεθνικό” Βερολίνο των «κοσμοπολιτών». Με την εκλογική επικράτηση ενός “κόκκινου” συνασπισμού, όπου η “ακροαριστερά” θα βρεθεί πιθανότατα στο τιμόνι της επόμενης διακυβέρνησης της γερμανικής πρωτεύουσας.

Θα χάσουν και την δυτική Γερμανία;

Σύμφωνα με τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις τα ποσοστά Χριστιανοδημοκρατών, Αριστεράς και AfD κυμαίνονται γύρω στο 20%, ενώ από κοντά (τέσσερεις-πέντε μονάδες διαφορά) ακολουθούν οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι. Υπάρχουν βέβαια και οι εκλογές στο κρατίδιο Μέκλενμπουργκ-Πομερανία όπου οι δημοσκοπήσεις βρίσκουν το AfD πρώτο με 35% και με νέο δεδομένο τις εύλογες προσδοκίες για “ούριο άνεμο” από το εκλογικό αποτέλεσμα στη Σαξονία-Άνχαλτ.

Τα ερωτήματα για τα γερμανικά κόμματα παραμένουν και σήμερα. Κινδυνεύουν όντως οι Χριστιανοδημοκράτες να “χάσουν” – όχι μόνο την ανατολική, αλλά και όλη την Γερμανία – καθώς σε μια αμφιλεγόμενη πορεία, ήδη από την εποχή της διακυβέρνησης Μέρκελ, έχασαν την αρχική τους ιδεολογική, χριστιανοδημοκρατική, συντηρητική ταυτότητα και μετατράπηκαν σε φορέα κακέκτυπων “αριστερών” προταγμάτων;

Μπορεί το AfD, με το 28-30% στις δημοσκοπήσεις παγγερμανικά ν΄ αποκτήσει ποσοστά Ανατολικής Γερμανίας και στη Δύση, εφόσον αποκτήσει και άλλα συντηρητικά “χριστιανοδημοκρατικά” στοιχεία που απεμπόλησε η σημερινή CDU/CSU; Ποιος είναι πλέον ο ρόλος των Σοσιαλδημοκρατών που καθηλωμένοι εδώ και καιρό σε ποσοστά 10-13%, ουσιαστικά μετατράπηκαν σε “παραπληρωματικό” κόμμα κρατικών αξιωματούχων και σκληρής γραφειοκρατίας; Και τέλος, βρίσκεται άραγε στη Γερμανία όντως μια “διαφορετική δημοκρατία” στα σκαριά, ή είναι μια φαντασίωση των ηγετών του AfD;

Τί θα γίνει ο Μερτς;

Και τι θα απογίνει ο καγκελάριος Μερτς, όταν μόνο ένας στους έξι Γερμανούς είναι ευχαριστημένος με τις επιδόσεις του και ήδη προκαλεί “γκρίνια” και μέσα στο κόμμα που ηγείται; Δεν θα σημαίνει μια αντικατάστασή του, τουλάχιστον αυτή τη δύσκολη συγκυρία για τους Χριστιανοδημοκράτες, μια ακόμη νίκη του AfD; Μπορεί μετά από όλα αυτά ο Μερτς απλά θέλει να κάνει πιο “πειστικό” στους πολίτες το «αφήγημά» του, όπως δήλωσε την Δευτέρα;

Μια μέρα μετά τις εκλογές-σταθμό φαίνεται τελικά πως όλοι οι ηττημένοι κομματικοί σχηματισμοί στην Σαξονία-Άνχαλτ, μαζί και τα φιλικά τους ΜΜΕ, παρά τα όσα λέγονται για τις αλλαγές των προθέσεών τους σε ομοσπονδιακό επίπεδο και τα νέα δεδομένα, να μην πήραν το μάθημά τους. Μπορεί πολλοί Γερμανοί να ξύπνησαν σήμερα όντως σοκαρισμένοι, αλλά τα παραδοσιακά κόμματα και το “όλον σύστημα” φαίνεται πως επιμένουν πεισματικά να συνεχιστεί η υπάρχουσα πορεία της χώρας, με βασικό συνεκτικό ιστό μεταξύ τους τον “δημοκρατικό” αποκλεισμό του AfD – που σε τελική ανάλυση δεν τους ευνοεί.

Κάτι που επισημαίνει σήμερα κι ένας από τους πιο έγκριτους δημοσιογράφους, ο αρχισυντάκτης του περιοδικού “Cicero” Alexander Marquier: «Οι αυτοαποκαλούμενοι φορείς της “κοινωνίας των πολιτών” υποδαυλίζουν μια υστερία που κάνει σχεδόν αδύνατο να χειριστεί κανείς ορθολογικά αυτό το αποτέλεσμα (των εκλογών). Πολύ περισσότερο που είναι ξεκάθαρο ότι το αποτέλεσμα ήταν εντελώς αντίθετο με αυτό που προσδοκούσαν : Όσο περισσότερο αντιμετωπίζουν το AfD σαν παρία, τόσο περισσότερο αυτό κερδίζει τις καρδιές των πολιτών».

Έτσι, είναι ν΄ απορεί κανείς που επιμένουν απαρέγκλιτα, στη βάση ηθικολογικών κυρίως “επιχειρημάτων”, πως ο αντιπροσωπευτικός κοινοβουλευτισμός και “η δημοκρατία μας” (ποιών άραγε;), μπορεί μόνο να σωθεί με το να παρεμποδίζονται ποικιλοτρόπως, με τα άφθονα “δημόσια μέσα” που διαθέτουν, οι πολιτικοί τους αντίπαλοι.

Σε αυτούς συμπεριλαμβάνεται και το κόμμα της Σάρας Βάγκενκνεχτ BSW, το οποίο κατάφερε, παρά τα εσωτερικά προβλήματα αποστασίας μελών του και τις σκληρές εξωτερικές επιθέσεις που δέχεται περί ρωσοφιλίας, ισλαμοφοβίας, αντισημιτισμού κλπ, να μπει στην επόμενη τοπική Βουλή. Και είναι σχεδόν σίγουρο πως θα έχει σημαντικό ρόλο στην εκλογή του επόμενου πρωθυπουργού της Σαξονίας Άνχαλτ, αλλά και σε ζητήματα που αφορούν κυρίως το μεταναστευτικό, την ενέργεια και την ειρήνη με την Ρωσία, καθώς υπάρχει σε αυτά σύγκλιση με το AfD. Μια προοπτική που μπορεί να επαναληφθεί με κάποιο τρόπο και αλλού.

Υστερόγραφο για την Σαξονία

Ακούστηκαν πολλά – και στην Ελλάδα – για τις αιτίες αυτής της εκλογικής νίκης του AfD σε μια αναμέτρηση ένας εναντίον όλων όπου το 65% των πραγματικά φτωχών ανθρώπων ψήφισαν την «ακροδεξιά». Το τι ήταν στην πραγματικότητα αυτό που επέφερε αυτό το «σοκαριστικό» αποτέλεσμα μπορούμε να το διαπιστώσουμε και σε ένα “μικρό”, ανεκδοτολογικό γεγονός, με σημειολογικές όμως διαστάσεις.

Αυτές λοιπόν τις “παράξενες” ημέρες της παγκόσμιας αναταραχής, των πολέμων και των γεωπολιτικών αναδιατάξεων ένας 35χρονος κάτοικος του γερμανικού κρατιδίου Σαξωνία-Άνχαλτ θέλησε να μιμηθεί ούτε λίγο ούτε πολύ τον… Μαρτίνο Λούθηρο – “virtuell” εννοείτε. Θυροκόλλησε στην περίφημη εκκλησία Schlosskirche Wittenberg της Βάδης Βυρτεμβέργης, εκεί όπου ο μεταρρυθμιστής της Δυτικής Εκκλησίας Λούθηρος ανάρτησε τον Οκτώβριο του 1517 τις 95 θέσεις της διαμαρτυρίας του στο Πάπα, μια απλή… απόδειξη με την υψηλή τιμή της βενζίνης που αγόρασε. Μια κίνηση που προφανώς έγινε αμέσως viral στα social media.

Με αυτόν τον τρόπο θέλησε ο άνθρωπος αυτός να δείξει πως οι πολίτες στην Σαξονία-Άνχαλτ της μεγάλης ανεργίας, της αγροτιάς και της δημογραφικής συρρίκνωσης βλέπουν ένα από τα πολλά σημαντικά προβλήματα της Γερμανίας: Την «παράλογη» ενεργειακή πολιτική των τελευταίων ετών, που οδηγεί απαρέγκλιτα στην αποβιομηχάνιση της Γερμανίας, στην εν γένει αποδυνάμωσή της και συνεπώς στην βαθιά απογοήτευση και ανησυχία των πολιτών της.

Να σημειωθεί ότι ο περί ου ο λόγος, ονόματι Ulrich Siegmund, πιθανώς να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός της Σαξωνίας Άνχαλτ και πρώτος από τις τάξεις του «ακροδεξιού» AfD, που πλέον εδώ και μερικά χρόνια έπαψε να είναι ένα απλό κόμμα διαμαρτυρίας…

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, οι εκπρόσωποι των Διαχειριστών ενημερώθηκαν αναλυτικά για τη λειτουργία και τις δυνατότητες του Τερματικού Σταθμού, τη συμβολή του στην περιφερειακή ενεργειακή ασφάλεια και ανθεκτικότητα, τον ρόλο του στην ανάπτυξη νέων οδεύσεων εφοδιασμού, καθώς και για τα υψηλά πρότυπα ασφάλειας και περιβαλλοντικής προστασίας που διέπουν τη λειτουργία του.

Στις εγκαταστάσεις της Gastrade στο Λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, οι εκπρόσωποι των Διαχειριστών συναντήθηκαν και με τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Σταύρο Παπασταύρου, ο οποίος υπογράμμισε για μια ακόμα φορά τη στρατηγική σημασία του FSRU Alexandroupolis στην εθνική και ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική και ασφάλεια, και εξέφρασε τη σταθερή στήριξη της ελληνικής Πολιτείας στις πρωτοβουλίες που ενισχύουν τον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακής πύλης προς τη Νοτιοανατολική και Κεντρική Ευρώπη.

Το ίδιο απόγευμα, ακολούθησε συνάντηση εργασίας των Διαχειριστών, με επίκεντρο την οριστικοποίηση της συμφωνίας για την επέκταση του Μνημονίου Κατανόησης, που θα συμπεριλάβει τους Διαχειριστές της Βόρειας Μακεδονίας και της Σερβίας.

Τη συνάντηση χαιρέτησε ο Ειδικός Απεσταλμένος του Υπουργείου Ενέργειας των Ηνωμένων Πολιτειών, κ. Joshua Volz, επισημαίνοντας τη σημασία της περιφερειακής συνεργασίας και της ανάπτυξης ενεργειακών υποδομών που συμβάλλουν στην οριστική απεξάρτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το ρωσικό φυσικό αέριο, μέσω της διαφοροποίησης των πηγών και οδεύσεων προμήθειας, καθώς και στη διαμόρφωση ενός πιο ανθεκτικού ευρωπαϊκού ενεργειακού συστήματος.

Ο Τερματικός Σταθμός της Αλεξανδρούπολης αποτελεί βασική υποδομή και πύλη εισόδου του Κάθετου Διαδρόμου, ενισχύοντας την αποτελεσματική και ανταγωνιστική λειτουργία του.

Η συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας και της Σερβίας αποτελεί ένα κρίσιμο βήμα για την ολοκλήρωση του Κάθετου Διαδρόμου και την επέκτασή του στις αγορές των Δυτικών Βαλκανίων. Ταυτόχρονα, προσφέρει νέες εναλλακτικές ενεργειακές οδεύσεις σε περίκλειστες αγορές της Κεντρικής Ευρώπης, όπως η Ουγγαρία και η Σλοβακία, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να διαφοροποιήσουν ταχύτερα τις πηγές προμήθειάς τους, με φυσικό αέριο από την παγκόσμια αγορά.

^{Σχετικά με την Gastrade Α.Ε.}

^{Με στρατηγική εστίαση στην ασφάλεια εφοδιασμού, τη διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας και τη διασυνοριακή διασυνδεσιμότητα, η Gastrade S.A. συμβάλλει ενεργά στη διαμόρφωση ενός βιώσιμου και ανθεκτικού ενεργειακού τοπίου για την Ελλάδα και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Η εταιρεία ανέπτυξε και, από τον Οκτώβριο του 2024, λειτουργεί το Ανεξάρτητο Σύστημα Φυσικού Αερίου Αλεξανδρούπολης, ένα από τα σημαντικότερα ενεργειακά έργα υποδομής της περιοχής. Παράλληλα, αποτελεί βασικό εταίρο της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας του Κάθετου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου, προωθώντας την αδιάλειπτη ροή φυσικού αερίου από την Ελλάδα προς τις αγορές της Νοτιοανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης, ενισχύοντας την ενεργειακή σταθερότητα, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την περιφερειακή ολοκλήρωση.}

^{Η Gastrade A.E. αναπτύσσει σήμερα το Ανεξάρτητο Σύστημα Φυσικού Αερίου Θράκης, ένα έργο το οποίο θα ενισχύσει περαιτέρω τον ρόλο της Ελλάδας ως περιφερειακού ενεργειακού κόμβου.}

^{Περισσότερες πληροφορίες για την Gastrade Α.Ε. είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα www.gastrade.gr.}

Στο πλαίσιο του καθιερωμένου θεσμού της τιμώμενης χώρας στη ΔΕΘ, η ΕΛΣΤΑΤ θα διανέμει ειδική έκδοση με στοιχεία δημογραφίας, εμπορίου και τουρισμού για τις διμερείς σχέσεις Ελλάδας – Ιαπωνίας. Παράλληλα, παρουσιάζει για πρώτη φορά μία διαδραστική εφαρμογή εμπνευσμένη από τον τρόπο ζωής, τις συνήθειες, την καθημερινότητα και τα χαρακτηριστικά της κάθε χώρας. Το «Κουίζ: Ελλάδα & Ιαπωνία» αντλεί στοιχεία από τις έρευνες των στατιστικών αρχών των δύο χωρών επιχειρώντας μια σύντομη «γνωριμία» κάθε
ενδιαφερόμενου/ης με αυτές.

Δίνοντας έμφαση στη στρατηγική της για την «Ανάπτυξη της Στατιστικής Παιδείας», η ΕΛΣΤΑΤ παρουσιάζει το έκτο, κατά σειρά δημοσίευσης, τεύχος των εκπαιδευτικών τετραδίων θεωρίας και ασκήσεων «Οι αριθμοί και η ζωή μας» που απευθύνονται σε μαθητές/τριες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Το νέο τεύχος (ΤΕΥΧΟΣ Iα) αφορά στους μαθητές των τεσσάρων τελευταίων τάξεων του Δημοτικού Σχολείου και αποσκοπεί στην εισαγωγή τους στον κόσμο των επίσημων στατιστικών, μέσα από παραδείγματα, δραστηριότητες και βιωματικές ασκήσεις κατάλληλες για την ηλικία τους.

Επιπλέον, οργανώνονται και φέτος εκπαιδευτικές παρουσιάσεις για μαθητές Γυμνασίων και Λυκείων που προγραμματίζουν επισκέψεις στο περίπτερο της ΕΛΣΤΑΤ. Σημειώνεται επίσης, ότι ευθυγραμμιζόμενη με την ανάγκη περαιτέρω προστασίας του περιβάλλοντος, η ΕΛΣΤΑΤ προβαίνει φέτος στη δραστική μείωση των εκτυπώσεων των εκδόσεών της προτάσσοντας τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης και του περιορισμού του περιβαλλοντικού της αποτυπώματος. Το παραδοσιακό έντυπο υλικό αντικαθίσταται σχεδόν ολοκληρωτικά από ψηφιακά μέσα, κώδικες QR και διαδραστικές οθόνες.

Τέλος, επισημαίνεται ότι ταυτόχρονα με την παρουσία της στη ΔΕΘ, η ΕΛΣΤΑΤ εγκαινιάζει την επέκταση της παρουσίας της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (social media) με τη διαμόρφωση επίσημης σελίδας στο FACEBOOK (https://www.facebook.com/StatisticsGR).

Τα εγκαίνια του περιπτέρου θα πραγματοποιηθούν από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής κ. Αθανάσιο Κατσή την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026 και ώρα 13:00.
Όλο το πληροφοριακό υλικό που παρουσιάζεται στο περίπτερο της ΕΛΣΤΑΤ είναι διαθέσιμο και στον υπερσύνδεσμο: https://www.statistics.gr/el/elstat-90-tif

Η σύγχρονη αισθητική συναντά την ανέγγιχτη ομορφιά της Θηρασίας σε ένα ξενοδοχείο που επενδύει στη νησιωτική ατμόσφαιρα, την οικειότητα και έναν πιο αργό ρυθμό ζωής. Ο σχεδιασμός του Τhe Duchess αντλεί έμπνευση από την κυκλαδίτικη γεωμετρία, τη φυσική πέτρα, το απαλό φως, τις ηφαιστειακές υφές και τον αδιάκοπο ορίζοντα. Το ξενοδοχείο διαθέτει 11 προσεκτικά σχεδιασμένες σουίτες, με open-plan εσωτερικούς χώρους και πανοραμική θέα προς την καλντέρα. Οι καμπυλωτές αρχιτεκτονικές φόρμες, τα φυσικά υλικά και η συγκρατημένη χρωματική παλέτα δημιουργούν ένα περιβάλλον που ενσωματώνεται αρμονικά στο τοπίο και αναδεικνύει τη μοναδικότητα του προορισμού.

Οι επισκέπτες του The Duchess απολαμβάνουν μία διττή εμπειρία: τη μοναδική θέα στην καλντέρα της Σαντορίνης, σε συνδυασμό με μια πιο ήρεμη και ιδιωτική εκδοχή του Αιγαίου. Αυτή η ισορροπία βρίσκεται στον πυρήνα της ταυτότητας του ξενοδοχείου, που συνδέεται οπτικά με έναν από τους πιο εμβληματικούς προορισμούς στον κόσμο, διατηρώντας παράλληλα απόσταση από τον έντονο ρυθμό και την πολυκοσμία του. Είναι αυτή ακριβώς η διαφορετική προσέγγιση στη φιλοξενία που ξεχωρίζει το The Duchess και το έχει αναδείξει, σύμφωνα με το  Condé Nast, ανάμεσα στα καλύτερα ξενοδοχεία στην ευρύτερη περιοχή της Σαντορίνης.

Η διαμονή πλαισιώνεται από μια ολοκληρωμένη σειρά υπηρεσιών, όπως καθημερινό πρωινό, 24ωρη reception, in-room και early breakfast, υπηρεσία αποσκευών και δωρεάν μεταφορές μεταξύ του The Duchess και του κεντρικού λιμανιού της Θηρασίας. Η εξωτερική πισίνα και το sundeck προσφέρονται για στιγμές χαλάρωσης, ενώ το pool bar και το Caldera Lounge Bar συμπληρώνουν την εμπειρία με cocktails και θέα, ιδιαίτερα την ώρα που το απογευματινό φως απλώνεται πάνω από την καλντέρα και τον ορίζοντα της Οίας.

Στην εμπειρία φιλοξενίας προστίθεται το The Duchess Restaurant by 1890, όπου η τοπική γαστρονομία αποκτά σύγχρονη έκφραση μέσα από πιάτα που βασίζονται σε επιλεγμένα προϊόντα της Σαντορίνης και των Κυκλάδων.

Ξεχωριστή θέση στον χώρο του ξενοδοχείου έχει το εκκλησάκι, που δημιουργεί ένα ατμοσφαιρικό σκηνικό για γάμους και ιδιαίτερες περιστάσεις. Με signature line το “Crown your escape with Aegean majesty”, το The Duchess προσκαλεί τους επισκέπτες να γνωρίσουν μια διαφορετική πλευρά των Κυκλάδων – έναν κόσμο απαλού φωτός, ανοιχτών οριζόντων και εκλεπτυσμένης φιλοξενίας.

^{Σχετικά με την Aria Hotels}

^{Η Aria Hotels είναι ένας boutique ξενοδοχειακός όμιλος με συνεχώς επεκτεινόμενη συλλογή καταλυμάτων στην Ελλάδα, την Κολομβία και τη Δομινικανή Δημοκρατία. Αφιερωμένα στη διατήρηση της αρχιτεκτονικής και πολιτιστικής κληρονομιάς κάθε προορισμού. Η Aria Hotels προσφέρει στους επισκέπτες της αυθεντικές εμπειρίες σε προσεκτικά αναπαλαιωμένα ιστορικά κτίρια και εξαιρετικές τοποθεσίες. Το χαρτοφυλάκιό της εκτείνεται από κομψές αστικές αποδράσεις έως ήρεμες νησιωτικές εμπειρίες, εξασφαλίζοντας έναν βαθύ δεσμό με την τοπική ιστορία, τον πολιτισμό και τη φυσική ομορφιά.}

Ο Μιχάλης Τσαμάζ, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Intracom Defense, δήλωσε:

«Εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου, της διοικητικής ομάδας και όλων των εργαζομένων της Intracom Defense, έχω τη χαρά να καλωσορίσω τον κ. Λυκούργο Αντωνόπουλο ως νέο Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας μας.

Η πολυετής ηγετική του εμπειρία, η βαθιά κατανόηση των προηγμένων τεχνολογιών και των σύνθετων εφαρμογών ολοκληρωμένων συστημάτων, καθώς και η αποδεδειγμένη ικανότητά του να αναπτύσσει επιχειρηματικές δραστηριότητες τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, τον καθιστούν εξαιρετικά κατάλληλο να ηγηθεί της IDE. Σε συνδυασμό με το υψηλά καταρτισμένο και έμπειρο ανθρώπινο δυναμικό της εταιρείας, δημιουργούνται ισχυρές προϋποθέσεις για τη συνεχή ανάπτυξη, καθώς και για την επιτυχή μετάβασή της στην επόμενη φάση.

Φιλοδοξία μας, βασιζόμενοι στην ισχυρή κληρονομιά και τεχνογνωσία της εταιρείας στον τομέα της προηγμένης αμυντικής τεχνολογίας, καθώς και στο εξαιρετικά καταρτισμένο ανθρώπινο δυναμικό της, είναι να ενισχύσουμε περαιτέρω τη θέση της IDE ως κορυφαίας ελληνικής εταιρείας αμυντικής τεχνολογίας, να επεκτείνουμε τη διεθνή της παρουσία και να ενισχύσουμε τη συμβολή της στις αμυντικές και τεχνολογικές δυνατότητες της Ελλάδας.

Παράλληλα θα ήθελα να εκφράσω την ειλικρινή μας εκτίμηση προς τον κ. Γιώργο Τρουλλινό, ιδρυτή και επί σειρά ετών ηγέτη της IDE. Το όραμά του, η αφοσίωσή του και η ηγεσία του συνέβαλαν καθοριστικά στη δημιουργία και την ανάπτυξη της Intracom Defense, καθώς και στη καθιέρωσή της ως μίας από τις σημαντικότερες εταιρείες προηγμένης αμυντικής τεχνολογίας της Ελλάδας. Οι ισχυρές τεχνολογικές δυνατότητες, η εξειδίκευση και η φήμη που έχει οικοδομήσει η IDE όλα αυτά τα χρόνια, αποτελούν ένα εξαιρετικό θεμέλιο για την επόμενη φάση ανάπτυξης της εταιρείας.»

Ο Λυκούργος Αντωνόπουλος, Διευθύνων Σύμβουλος της Intracom Defense, δήλωσε:

«Αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για μένα η ανάληψη της ηγεσίας της Intracom Defense, μιας εταιρείας με ισχυρή τεχνολογική παράδοση , υψηλού επιπέδου ανθρώπινο δυναμικό και εδραιωμένη θέση στην Ελληνική όσο και διεθνή αμυντική αγορά.

Προτεραιότητά μου είναι να αξιοποιήσουμε στο μέγιστο αυτό το ισχυρό υπόβαθρο, να αναπτύξουμε περαιτέρω τις τεχνολογικές μας δυνατότητες, να ενισχύσουμε τη συμβολή μας στις αμυντικές ανάγκες της Ελλάδας και να επιταχύνουμε τη διεθνή ανάπτυξη της IDE.

Σε στενή συνεργασία με τους ανθρώπους μας, τους πελάτες μας, τους στρατηγικούς συνεργάτες μας και την IAI, θα συνεχίσουμε να επενδύουμε στην καινοτομία, την επιχειρησιακή αριστεία και τις μακροπρόθεσμες συνεργασίες, αναζητώντας παράλληλα νέες ευκαιρίες που μπορούν να ενισχύσουν τη θέση της IDE ως μιας διεθνώς ανταγωνιστικής εταιρείας αμυντικής τεχνολογίας.»

Ο κ. Αντωνόπουλος διαθέτει περισσότερα από 30 χρόνια εμπειρίας σε ανώτερες διοικητικές και ηγετικές θέσεις στον ευρύτερο τεχνολογικό κλάδο. Έχει διατελέσει Γενικός Διευθυντής Εμπορικών Δραστηριοτήτων του Τομέα Εταιρικών πελατών της COSMOTE TELEKOM και μέλος του Συμβουλίου Διοίκησης, διαχειριζόμενος μια στρατηγική επιχειρησιακή μονάδα, με μεγάλο αριθμό στελεχών και σημαντικό χαρτοφυλάκιο εταιρικών πελατών, που περιλαμβάνει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες, έργα και δραστηριότητες εφαρμογών ολοκληρωμένων συστημάτων μεγάλης κλίμακας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στον Όμιλο ΟΤΕ, διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην οικοδόμηση και ανάπτυξη της επιχειρησιακής μονάδας του Ομίλου στον τομέα των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) μετατρέποντάς την σε έναν από τους σημαντικότερους παρόχους εφαρμογών ολοκληρωμένων συστημάτων στην Ελληνική αγορά, ενώ παράλληλα συνέβαλε στην επέκταση των δραστηριοτήτων της πέρα από τα Ελληνικά σύνορα.

Με σημαντική εξειδίκευση στις Τηλεπικοινωνίες, στις ΤΠΕ, στα ολοκληρωμένα συστήματα, στις κρίσιμες υποδομές και στις προηγμένες τεχνολογίες, ο κ. Αντωνόπουλος έχει κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του πορείας, αναπτύξει ισχυρό και τεκμηριωμένο ιστορικό επιτυχιών στους τομείς του επιχειρηματικού μετασχηματισμού, της ανάπτυξης διεθνών δραστηριοτήτων, της σύναψης και ανάπτυξης στρατηγικών συνεργασιών, καθώς και της επιτυχούς υλοποίησης τεχνολογικών προγραμμάτων μεγάλης κλίμακας και κρίσιμης σημασίας για σημαντικούς οργανισμούς του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, καθώς και για ευρωπαϊκούς θεσμούς, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Ο κ. Αντωνόπουλος είναι κάτοχος MBA από το Οικονομικό και Επιχειρηματικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, μεταπτυχιακού τίτλου (MSc) στην Τεχνολογία Τηλεπικοινωνιών από το Πανεπιστήμιο Aston, μεταπτυχιακού τίτλου (MSc) στην Αεροναυτική Ηλεκτρονική από το Πανεπιστήμιο Cranfield, καθώς και πτυχίου (BEng, με άριστα) στην Ηλεκτρονική Μηχανική από το Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Αγγλίας.

^{Σχετικά με την IDE}

^{Η INTRACOM DEFENSE (IDE) είναι μια ελληνική εταιρεία, θυγατρική της ΙΑΙ (Israel Aerospace Industries), με μακροχρόνια διεθνή παρουσία και αξιοσημείωτη εξαγωγική δραστηριότητα στον χώρο των αμυντικών συστημάτων. Η IDE χρησιμοποιεί τεχνολογίες αιχμής στον σχεδιασμό και στην ανάπτυξη προηγμένων προϊόντων στους τομείς των ηλεκτρονικών πυραυλικών συστημάτων, τακτικών συστημάτων επικοινωνιών και πληροφοριών, ολοκληρωμένων λύσεων επιτήρησης, υβριδικών συστημάτων ηλεκτρικής ενέργειας και μη επανδρωμένων συστημάτων.}

^{Η IDE συγκαταλέγεται στην επίσημη λίστα προμηθευτών οργανισμών του NATO, συμμετέχει σε διεθνή προγράμματα και έχει επιτύχει να ηγείται σε ευρωπαϊκά έργα χρηματοδοτούμενα από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Άμυνας, ενώ παράλληλα στηρίζει την ελληνική βιομηχανία μέσω ανάθεσης σημαντικού υποκατασκευαστικού έργου σε άλλες ελληνικές εταιρείες, συμβάλλοντας στην οικονομία της χώρας.}

^{Η εταιρεία απασχολεί περισσότερους από 600 Έλληνες επιστήμονες σε τεχνολογίες αιχμής, προσφέροντας τη δυνατότητα συμμετοχής σε έργα υψηλού αντίκτυπου και συνεχή επαγγελματική εξέλιξη. Με επίκεντρο τον άνθρωπο, η IDE καλλιεργεί μια κουλτούρα εξωστρέφειας, αξιοπιστίας και αριστείας, που επιβεβαιώνεται από τα διεθνώς αναγνωρισμένα πιστοποιητικά και τις τιμητικές διακρίσεις που έχει λάβει καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας της.}

^{Περισσότερες πληροφορίες στην ηλεκτρονική διεύθυνση: www.intracomdefense.com}