Σύμφωνα με την ανακοίνωση της υπηρεσίας της, «η Κοινότητα Πληροφοριών είχε προειδοποιήσει προηγουμένως ότι ένα βιολογικό εργαστήριο στην Ουκρανία, χρηματοδοτούμενο από τις ΗΠΑ, πιθανότατα φιλοξενούσε επικίνδυνα παθογόνα και παρέμενε ευάλωτο σε απειλές ρωσικής επίθεσης, κατάσχεσης ή ζημιάς. Τα πρόσφατα αποχαρακτηρισμένα στοιχεία βρίσκονται ΕΔΩ. Μέχρι τώρα, στοιχεία σχετικά με την  ύπαρξη και χρηματοδότηση αυτών των εργαστηρίων είχαν επίτηδες μείνει μυστικά και είχαν αποκρυβεί από τον αμερικανικό λαό. Οι πληροφορίες σχετικά με την ύπαρξη, την ιστορία, τις τοποθεσίες και τη χρηματοδότηση αυτών των βιολογικών εργαστηρίων που χρηματοδοτούνται από τις ΗΠΑ έχουν σκόπιμα συγκαλυφθεί με ψεύδη από ισχυρούς παράγοντες, που ισχυρίζονταν ότι δεν υπάρχουν και οι οποίοι κατηγορούσαν όποιον ισχυριζόταν το αντίθετο ως πράκτορα ξένων δυνάμεων και προδότη της Αμερικής.

Η αλήθεια για τα εργαστήρια

»Πολλά από αυτά τα βιολογικά εργαστήρια που χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ ασχολούνται επί του παρόντος ή έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν με έρευνα χρησιμοποιώντας επικίνδυνα και εξαιρετικά μεταδοτικά παθογόνα, σε ορισμένες περιπτώσεις συμπεριλαμβανομένης ενός ειδικού τύπου επικίνδυνης έρευνας, της Gain-of-Function, που προϋποθέτει πολύ μικρή προβολή ή εποπτεία». (σ.σ. οι έρευνες Gain-of-Function (GoF) τροποποιούν γενετικά έναν οργανισμό ή έναν ιό για να του δώσουν  νέα ιδιότητα ή ικανότητα, για να γίνει πιο μεταδοτικός, πιο θανατηφόρος ή ικανός να προσβάλλει νέα είδη, π.χ. να μεταπηδήσει από τα ζώα στον άνθρωπο, και θεωρητικά γίνονται για να προβλεφθούν τυχόν νέες επιδημίες ή να βρεθούν εμβόλια, όμως οι ειδικοί που ασχιλουνται με αυτές κατηγορούνται ότι ουσιαστικά δοκιμάζουν βιολογικά όπλα).

Η Γκάμπαρντ συνεχίζει γράφοντας: «Ο Πρόεδρος Τραμπ κατανοεί τη σοβαρή απειλή που θέτει η επικίνδυνη έρευνα Gain-of-Function για τον αμερικανικό λαό, γι’ αυτό και έλαβε αποφασιστικά μέτρα στις 25 Μαΐου του 2025, υπογράφοντας την EO 14292 για να δοθεί τέλος στην ομοσπονδιακή χρηματοδότηση της έρευνας Gain-of-Function σε όλο τον κόσμο. Παρά την προφανή πιθανότητα καταστροφικών παγκόσμιων επιπτώσεων που μπορεί να έχει η έρευνα για επικίνδυνα παθογόνα σε βιολογικά εργαστήρια, οι πολιτικοί, και οι λεγόμενοι επαγγελματίες υγείας όπως ο Δρ. Φάουτσι, και οντότητες εντός της ομάδας εθνικής ασφάλειας της κυβέρνησης Μπάιντεν, είπαν ψέματα στον αμερικανικό λαό για την ύπαρξη βιολογικών εργαστηρίων που χρηματοδοτούνται και υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ και απείλησαν όσους προσπάθησαν να αποκαλύψουν την αλήθεια.

»Η Διεύθυνση των Υπηρεσιών μας θα συνεχίσει να συνεργάζεται στενά με εταίρους σε όλη την κυβέρνηση για να εντοπίσει πού βρίσκονται αυτά τα εργαστήρια και ποια παθογόνα τους έχουν δοθεί, ώστε να δοθεί τέλος στην επικίνδυνη έρευνα Gain-of-Function που απειλεί την υγεία και την ευημερία του αμερικανικού λαού και των ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη», δήλωσε η Γκάμπαρντ.

Έδωσε παράλληλα νέες οδηγίες προς την Κοινότητα Πληροφοριών, για να συγκεντρώσουν με εντατικό ρυθμό δεδομένα για όλα αυτά τα εργαστήρια και εγκαταστάσεις στο εξωτερικό. «Αυτή η οδηγία παρέχει λεπτομέρειες σχετικά με τις κλινικές δοκιμές που βρίσκονται σε εξέλιξη σε αυτές τις εγκαταστάσεις, εγείροντας σημαντικές ηθικές, οικονομικές και ανησυχίες ασφαλείας σχετικά με αυτές τις υποτιθέμενες πρωτοβουλίες δημόσιας υγείας και την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ», αναφέρει η ανακοίνωση της υπηρεσίας.

Στα επίσημα έγγραφα και τις λίστες των υπό εξέταση εργαστηρίων στην Ουκρανία αναφέρονται πολλά «Ιδιαιτέρως  Επικίνδυνα Παθογόνα» (Especially Dangerous Pathogens), όπως  ο άνθρακας (αυτό ήταν αποθηκευμένο από τη σοβιετική εποχή ως ενδημικό στην Ανατολική Ευρώπη), η πανώλη (Plague / Yersinia pestis), το βαξτήριο της τουλαραιμίας (Tularemia / Francisella tularensis), ο ιός που προκαλεί τον Αιμορραγικό Πυρετό Κριμαίας-Κονγκό (CCHF), το βακτήριο της Λεπτοσπείρωσης,  Ιοί της Γρίπης και Κορονοϊοί, αλλά και τα βακτήρια της χολέρας και της διφθερίτιδας.

Οι ΗΠΑ έχουν επενδύσει από το 2005 πάνω από 200 εκατ. δολάρια σε αυτά τα εργαστήρια, με το ημιεπίσημο σκεφτικό ότι λόγω της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης και της οικονομικής δυσπραγίας της Ουκρανίας, θα έπρεπε όλα αυτά τα εργαστήρια να θωρακισθούν. Η κυβέρνηση Μπάιντεν δεν φέρεται να αύξησε αυτά τα κονδύλια και μάλλον απομάκρυνε κάποια από αυτά τα παθογόνα «για να μην πέσουν στα χέρια των Ρώσων», όπως είχε πει τότε ανεπισήμως το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ, όμως το πρόβλημα είναι ότι απέκρυπτε την συνέχιση της χρηματοδότησης των επικίνδυνων εργαστηρίων που τροποποιούν γενετικά τα παθογόνα -δηλαδή το κεντρικό θέμα είναι οι έρευνας GaneofFunction και η απόκρυψη ειδικά αυτών από το υπουργεί Άμυνας των ΗΠΑ και όχι εν γένει οι έρευνες.

»Το ανωτέρω σκάφος, το οποίο έφερε δύο εξωλέμβιους κινητήρες μεγάλης ιπποδύναμης, εντοπίστηκε αρχικά στη θαλάσσια περιοχή νοτιοανατολικά της Χίου. Άμεσα υπό τον συντονισμό του Κέντρου Επιχειρήσεων (Κ.Ε.ΠΙΧ.) του Αρχηγείου Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ., κινητοποιήθηκαν οι τοπικές Λιμενικές Αρχές, ενώ παράλληλα απογειώθηκε και Ελικόπτερο του Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ.

»Ακολούθησε ευρεία επιχείρηση καταδίωξης, κατά την οποία ο κυβερνήτης του Τ/Χ σκάφους δεν συμμορφώθηκε επανειλημμένα στις φωτεινές και ηχητικές ενδείξεις των ΠΛΣ προκειμένου να σταματήσει την πορεία του. Αντιθέτως, στην προσπάθειά του να διαφύγει τη σύλληψη, ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα περίπου πενήντα (50) κόμβων.

»Συνολικά στην επιχείρηση συμμετείχαν επτά πλωτά του ΛΣ και ένα ελικόπτερο Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. Το ταχύπλοο σκάφος ακινητοποιήθηκε τελικά μετά από την πολύωρη καταδίωξη στο νοτιοανατολικό άκρο της νήσου Κέρου, νοτιοανατολικά της Νάξου.

»Επί του σκάφους διαπιστώθηκε ότι επέβαιναν ένας Έλληνας και ένας Κύπριος υπήκοος καθώς και δεκαπέντε (15) αλλοδαποί συριακής υπηκοότητας (τρεις άνδρες, τέσσερις γυναίκες και οκτώ ανήλικοι). Οι επιβαίνοντες μετεπιβιβάστηκαν σε ΠΛΣ και μεταφέρθηκαν με ασφάλεια στον λιμένα της Νάξου, μαζί με το κατασχεθέν Τ/Χ σκάφος. Προανάκριση διενεργείται από το Λιμεναρχείο Νάξου. Τυχόν εξελίξεις επί της υπόθεσης θα γνωστοποιηθούν με νεότερο Δελτίο Τύπου.»

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έκανε ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός. Όλα τα κράτη μέλη συμφώνησαν να ανοίξουν το πρώτο διαπραγματευτικό κεφάλαιο (cluster) των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ουκρανία και τη Μολδαβία. Κατά την πρώτη Διακυβερνητική Διάσκεψη τη Δευτέρα, θα ανοίξουμε το κεφάλαιο των θεμελιωδών αρχών, τη ραχοκοκαλιά της ενταξιακής διαδικασίας. Αυτό καλύπτει τις βασικές αξίες και αρχές πάνω στις οποίες έχει οικοδομηθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, από το κράτος δικαίου έως τους ισχυρούς δημοκρατικούς θεσμούς. Πρόκειται για αναγνώριση της αποφασιστικότητας, του θάρρους και της σκληρής δουλειάς που έχουν επιδείξει και οι δύο χώρες στην προώθηση μεταρρυθμίσεων, ακόμη και απέναντι σε τεράστιες προκλήσεις. Παράλληλα, αποτελεί ένα μήνυμα ότι η προσφορά της ΕΕ για ειρήνη, σταθερότητα και ευκαιρίες είναι απαράμιλλη. Η διεύρυνση αποτελεί στρατηγική επιλογή. Φέρνοντας τα έθνη μας πιο κοντά, ενισχύουμε την ειρήνη, την ασφάλεια και την ευημερία σε ολόκληρη την ήπειρό μας. Σε έναν κόσμο που χαρακτηρίζεται από αυξανόμενη αβεβαιότητα, μια μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή Ένωση είναι προς το κοινό μας συμφέρον. Η διεύρυνση παραμένει μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της ΕΕ και η καλύτερη επένδυσή μας για το κοινό μας μέλλον», καταλήγει η σχετική ανακοίνωση.

pic.twitter.com/H3jwsgInvf

— Elon Musk (@elonmusk) June 12, 2026

«Η SpaceX θέλει να μπορέσει να σας μεταφέρει στη Σελήνη, στον Άρη και τελικά ακόμα πιο μακριά και είμαι πεπεισμένος πως μαζί με την απίστευτη ομάδα που διαθέτουμε εδώ στη SpaceX, θα το καταφέρουμε για εσάς» δήλωσε ο Μασκ, από την έδρα της εταιρείας, στο Στάρμπεϊς (Τέξας), στιγμές πριν από την έναρξη της συνεδρίασης στη Wall Street.

Ο Έλον Μασκ, μιλώντας από το Starbase στο Τέξας πριν από το άνοιγμα της αγοράς, χαρακτήρισε δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι «μια μικρή εταιρεία» φτάνει πλέον να εισάγεται στο χρηματιστήριο μέσω του μεγαλύτερου IPO στην ιστορία. Με το γνωστό του ύφος, πρόσθεσε ότι αν κάποιος του έλεγε πως θα συνέβαινε αυτό, θα θεωρούσε ότι «πρέπει να καπνίζει πολύ καλό κρακ», καθώς πίστευε πως η εταιρεία θα αποτύχει.

Εκρηκτικό ντεμπούτο

Οι μετοχές της SpaceX άνοιξαν στα 150 δολάρια, έναντι τιμής εισαγωγής 135 δολαρίων το βράδυ της Πέμπτης, ενώ στα πρώτα λεπτά της διαπραγμάτευσης κινήθηκαν ακόμη υψηλότερα, φτάνοντας έως τα 168,75 δολάρια. Η δημόσια εγγραφή της εταιρείας θεωρείται η μεγαλύτερη αρχική δημόσια προσφορά που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ, καθώς η SpaceX άντλησε 75 δισ. δολάρια από την πώληση περίπου 555 εκατ. μετοχών.

Η συνολική άντληση κεφαλαίων μπορεί να αυξηθεί ακόμη περισσότερο, έως τα 86 δισ. δολάρια, εφόσον οι ανάδοχοι ασκήσουν το λεγόμενο greenshoe option, δηλαδή το δικαίωμα διάθεσης επιπλέον μετοχών. Η τιμή εισαγωγής των 135 δολαρίων αποτιμούσε την εταιρεία περίπου στα 1,77 τρισ. δολάρια, ενώ το άνοιγμα στα 150 δολάρια έφερε τη χρηματιστηριακή της αξία κοντά στο όριο των 2 τρισ. δολαρίων.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους, μεταξύ άλλων, ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Παναγιώτης Πικραμμένος, ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Ιωάννης Σαρμάς, ο Αιδεσιμολογιότατος εκπρόσωπος του Αρχιεπισκοπού Αθηνών κ. Ιερώνυμου πατέρας Ιωάννης Πανόπουλος, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής κ. Νίκος Ανδρουλάκης, ο πρώην Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Καθηγητής Ευάγγελος Βενιζέλος, οι πρώην Υπουργοί Τάσος Γιαννίτσης, Άννα Διαμαντοπουύλου, Γιώργος Πεταλωτής, ο Ευρωβουλευτής Φρ. Μπελέρης, οι Βουλευτές Βαγγέλης Γιαννακούρας, Νάγια Γρηγοράκου, Ευαγγελία Λιακούλη, Δημήτρης Μάντζος, Ανδρέας Πουλάς, Χριστίνα Σταρακά, ο Πρύτανης του ΕΜΠ Καθηγητής Ιωάννης Κ. Χατζηγεωργίου, ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πειραιώς Καθηγητής Μιχαήλ Σφακιανάκης, η Κοσμήτορας της Σχολής Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών – Μηχανικών Γεωπληροφορικής Καθηγήτρια Μαρία Τσακίρη, εκπρόσωποι της ακαδημαϊκής και πολιτικής ζωής της χώρας, καθώς και πλήθος συναδέλφων, φίλων και συνεργατών του.

Η ομιλία του Γ. Μανιάτη

Στην ομιλία του, με αντικείμενο τις μεγάλες γεωπολιτικές, ενεργειακές και τεχνολογικές προκλήσεις της Ευρώπης, ο Γ. Μανιάτης σημείωσε ότι «για τη γενιά μου, το Πολυτεχνείο υπήρξε εργαστήρι δημοκρατίας, επιστήμης κι εθνικής αυτογνωσίας», συνδέοντας την προσωπική του διαδρομή με τον ευρύτερο ρόλο του Πολυτεχνείου στη δημόσια ζωή της χώρας.

Αναλύοντας τη μετατόπιση οικονομικής και γεωπολιτικής ισχύος από τη Δύση προς την Ανατολή, τις επιπτώσεις των πολεμικών συγκρούσεων στις αλυσίδες εφοδιασμού και την ταχεία αποστασιοποίηση των ΗΠΑ από την Ευρώπη, υποστήριξε ότι η Στρατηγική Αυτονομία της Ευρώπης «πρέπει πλέον να μετατραπεί από σύνθημα σε πραγματικότητα», με ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή απάντηση στο αλληλεξαρτώμενο τρίγωνο ενέργειας, άμυνας και ψηφιακής κυριαρχίας.

Για την Ελλάδα, ο Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ αναφέρθηκε στην ανάγκη για «ένα φιλόδοξο, προοδευτικό σχέδιο για την επόμενη δεκαετία». Στόχος, η χώρα να καταστεί κόμβος όχι μόνο διαμετακόμισης, αλλά κι επιπλέον παραγωγής ενέργειας. Ως άμεσες προτεραιότητες προς αυτή την κατεύθυνση ανέδειξε την αποθήκευση ενέργειας, τις επενδύσεις σε δίκτυα και νέες ηλεκτρικές διασυνδέσεις, καθώς και την εξοικονόμηση ενέργειας στα κτίρια. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην αξιοποίηση των εγχώριων ενεργειακών πόρων, όπως οι υδρογονάνθρακες, η γεωθερμία και οι κρίσιμες ορυκτές πρώτες ύλες, ενώ παράλληλα ζήτησε και την ενεργό συμμετοχή της χώρας στο νέο Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Αμυντικής Βιομηχανίας (EDIP), στο οποίο διετέλεσε Εισηγητής των Σοσιαλιστών. Προειδοποίησε ακόμα ότι η Ευρώπη «κινδυνεύει να εξελιχθεί σε ψηφιακή αποικία», εάν δεν επενδύσει αποφασιστικά σε δικές της ψηφιακές και διαστημικές υποδομές.

Κλείνοντας, ο Γ. Μανιάτης τόνισε ότι «Στη γεωπολιτική κοσμογονία, το όραμά μας πρέπει να είναι διαυγές: Χρειαζόμαστε έναν νέο, Προοδευτικό, Εθνικό κι Ευρωπαϊκό Πατριωτισμό, που διασφαλίζει την ενότητα, την κυριαρχία και τη Δημοκρατία. Χρειαζόμαστε ένα νέο εθνικό αφήγημα προοδευτικού παραγωγικού μετασχηματισμού, εξωστρέφειας, συνεχούς δημιουργίας, καινοτομίας και ισχυρής κοινωνικής αλληλεγγύης. Η γνώση είναι η σύγχρονη δύναμη σε κοινωνίες που δεν περιμένουν, αλλά σχεδιάζουν και ηγούνται με αποφασιστικότητα».

Χ. Πότσιου: «Η πολιτική έχει ανάγκη την επιστήμη για να είναι πραγματικά ωφέλιμη»

Την παρουσίαση του έργου και της προσωπικότητας του τιμώμενου πραγματοποίησε η Καθηγήτρια του ΕΜΠ Χρυσή Πότσιου, η οποία μέσα από την ομιλία της ανέδειξε «τη σπάνια διαδρομή ενός επιστήμονα που μετέφερε την ορθολογική σκέψη του γεωμέτρη και τις αξίες του μόχθου στα ανώτατα θεσμικά κλιμάκια». Αναφέρθηκε στο πλούσιο ακαδημαϊκό κι ερευνητικό του έργο, καθώς και στην πολυετή κυβερνητική και διοικητική του διαδρομή, με κορυφαία στιγμή της, τη θητεία του ως Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Ιδιαίτερη αναφορά πραγματοποίησε στο εμβληματικό νομοθετικό αποτύπωμα κατά τη διάρκεια της θητείας του ξεχωρίζοντας τον γνωστό πλέον ως «νόμο Μανιάτη» (ν. 4001/2011) για την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας με βάση τη μέση γραμμή, τα μεγάλα ενεργειακά έργα διεθνούς εμβέλειας (TAP, IGB, FSRU Αλεξανδρούπολης, Great Sea Interconnector κ.α), την Εθνική Μεταλλευτική Πολιτική, το «Εξοικονομώ κατ’ Οίκον», το Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο, καθώς και το Ταμείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών.

Η κα. Πότσιου υπογράμμισε επίσης τη διεθνή καταξίωση του τιμώμενου, ο οποίος, ως Ευρωβουλευτής και Αντιπρόεδρος της Ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών (S&D), κατατάχθηκε πρώτος μεταξύ των Ελλήνων Ευρωβουλευτών σε θέματα Κοινοβουλευτικής Επιρροής, σύμφωνα με την αξιολόγηση της διεθνούς εταιρείας Burson. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά καταλήγοντας, η αναγόρευση του Γ. Μανιάτη σε Επίτιμο Διδάκτορα του ΕΜΠ στέλνει ένα ξεκάθαρο, οικουμενικό μήνυμα: «Η πολιτική έχει ανάγκη την επιστήμη για να είναι πραγματικά ωφέλιμη, και η επιστήμη έχει ανάγκη το ήθος για να παραμείνει ανθρώπινη».

Δείτε σύντομο videο ΕΔΩ

Δείτε φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ

Κι όμως, παρά το βάθος αυτών των προβλημάτων, η δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα συνεχίζει να κινείται σαν να πρόκειται για προσωρινές δυσκολίες που θα λυθούν από μόνες τους. Συζητούμε για επιδόματα, επιτόκια, ευρωπαϊκά κονδύλια, ανάπτυξη ποσοστών και χρηματιστηριακές αξιολογήσεις, αλλά αποφεύγουμε να δούμε την μεγάλη εικόνα. Γιατί το ερώτημα δεν είναι απλώς αν η οικονομία “πηγαίνει καλά”. Το ερώτημα είναι αν η Ελλάδα ως κοινωνία, ως κράτος και ως έθνος διατηρεί ακόμη τους όρους της μακροπρόθεσμης αντοχής της.

Ιστορικά, κοινωνίες που συνδυάζουν υψηλό χρέος, χαμηλή παραγωγική δυναμική και εξάρτηση από υπηρεσίες, τουρισμό και ακίνητα αρχίζουν σταδιακά να πολώνονται. Η εργασία χάνει την δύναμη που είχε κάποτε να εξασφαλίζει κοινωνική άνοδο. Η περιουσία αρχίζει να μετρά περισσότερο από την προσπάθεια. Όσοι διαθέτουν ήδη κάποιο περιουσιακό υπόβαθρο προστατεύονται σχετικά, ενώ όσοι ζουν αποκλειστικά από τον μισθό πιέζονται όλο και περισσότερο. Η μεσαία τάξη δεν εξαφανίζεται αμέσως, αλλά στενεύει. Οι νέοι αργούν να κάνουν οικογένεια, δυσκολεύονται να αποκτήσουν κατοικία, μεταναστεύουν ή χαμηλώνουν προσδοκίες.

Αυτό από μόνο του θα ήταν ήδη σοβαρό πρόβλημα. Όμως η Ελλάδα δεν είναι μια συνηθισμένη δυτικοευρωπαϊκή χώρα που βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον. Δεν είναι μια Πορτογαλία στο άκρο της Ευρώπης ούτε μια χώρα χωρίς στρατηγικές πιέσεις. Απέναντί της βρίσκεται μια Τουρκία πολύ μεγαλύτερη πληθυσμιακά, με ισχυρότερη βιομηχανική βάση, σημαντική αμυντική παραγωγή και αναθεωρητικές φιλοδοξίες στην περιοχή. Ιστορικά, κράτη που πιέζονται οικονομικά, δημογραφικά και κοινωνικά δυσκολεύονται μακροπρόθεσμα να διατηρήσουν υψηλή αποτρεπτική ισχύ. Γιατί η εθνική αντοχή δεν εξαρτάται μόνο από τα όπλα, αλλά από την παραγωγή, την κοινωνική συνοχή, την αυτοπεποίθηση και την πίστη των πολιτών ότι υπάρχει μέλλον άξιο να υπερασπιστούν.

Η Ελλάδα μπροστά στο μεγάλο δίλημμα

Κι εδώ εμφανίζεται το μεγάλο ελληνικό δίλημμα, που κανείς σχεδόν δεν τολμά να θέσει καθαρά. Η μία επιλογή είναι η συνέχιση της σημερινής πορείας. Ένα μοντέλο σχετικής σταθερότητας μέσω δανεισμού, εξάρτησης και προσαρμογής. Ένα είδος ήπιου κατευνασμού και οικονομικής φινλανδοποίησης, όπου η χώρα διατηρεί ένα ανεκτό επίπεδο ζωής, αλλά με περιορισμένα περιθώρια εθνικής αυτονομίας και με σταδιακή κοινωνική φθορά.

Η οικονομία παραμένει κυρίως προσανατολισμένη στον τουρισμό, στην κατανάλωση, στις υπηρεσίες και στην αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων. Το κράτος συνεχίζει να λειτουργεί, οι πολίτες επιβιώνουν, αλλά η χώρα χάνει σταδιακά στρατηγικό βάρος, παραγωγική δύναμη και κοινωνική αντοχή. Το κόστος αυτής της επιλογής δεν είναι θεαματικό. Είναι αργό, σχεδόν ανεπαίσθητο. Είναι η μακρά φθορά.

Η δεύτερη επιλογή είναι πολύ πιο επώδυνη και γι’ αυτό δύσκολη ακόμη και να συζητηθεί. Μια συνειδητή πορεία βαθιάς παραγωγικής ανασυγκρότησης, πιθανόν ακόμη και με βαρύ βραχυπρόθεσμο κόστος στο βιοτικό επίπεδο. Ένας “οικονομικός ακρωτηριασμός” όχι εδαφικός αλλά καταναλωτικός, με στόχο την ανάκτηση μεγαλύτερης αυτονομίας και εθνικής αντοχής. Μια τέτοια πορεία θα μπορούσε να σημαίνει χρόνια δυσκολιών, μειωμένη κατανάλωση, σκληρή προσαρμογή, επενδύσεις στην παραγωγή και αλλαγή ολόκληρου οικονομικού μοντέλου. Δεν θα ήταν περίπατος, ούτε ρομαντική έξοδος προς μια εύκολη ελευθερία. Θα απαιτούσε κοινωνική πειθαρχία, πολιτική ειλικρίνεια, ισχυρό κράτος, σχέδιο δεκαετιών και προθυμία για θυσίες. Χωρίς αυτά, κάθε ρήξη θα μπορούσε να αποδειχθεί όχι λύση αλλά χάος.

Το πιο παράδοξο όμως είναι ότι σχεδόν κανείς στην Ελλάδα δεν θέλει ακόμη ούτε καν να συζητήσει σοβαρά αυτό το δίλημμα. Το πολιτικό σύστημα αποφεύγει την κουβέντα, οι πολίτες εύλογα φοβούνται το κόστος και η δημόσια σφαίρα περιορίζεται στη διαχείριση της καθημερινότητας. Σαν να υπάρχει μια σιωπηλή συμφωνία ότι το σημερινό μοντέλο, παρότι παράγει ολοένα μεγαλύτερη πίεση, δεν πρέπει να τεθεί υπό θεμελιώδη αμφισβήτηση.

Κρύβοντας το κεφάλι μας στην άμμο…

Κι όμως, οι λαοί δεν κρίνονται όταν αντιμετωπίζουν δύσκολα διλήμματα. Κρίνονται όταν αρνούνται να παραδεχθούν ότι βρίσκονται ήδη μέσα σε αυτά. Γιατί κόστος υπάρχει και στις δύο πορείες. Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν θα υπάρξουν θυσίες. Το ερώτημα είναι ποιο κόστος θεωρεί μια κοινωνία ιστορικά πιο ανεκτό: την αργή φθορά μέσα στην εξάρτηση ή μια βαθιά αλλά συνειδητή περίοδο θυσιών με στόχο μια πιο αυτόνομη πορεία. Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα για την Ελλάδα των προηγούμενων αλλά και των επόμενων δεκαετιών. Το ανησυχητικό είναι ότι ακόμη δεν έχουμε αποφασίσει ούτε καν να το συζητήσουμε.

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι, σύμφωνα με την υπεύθυνη και διαφανή προσέγγιση της χώρας, όλες οι λεπτομέρειες θα δοθούν στη δημοσιότητα σε εύθετο χρόνο.

Άδεια κοχύλια…

Πώς μοιάζουν έτσι μερικοί μεγάλοι άνθρωποι;

Σαν άδεια κοχύλια στην ακρογιαλιά

Αδιάφορα, που τα παρασέρνει το κύμα.

Εμείς έχουμε αποσυρθεί προ πολλού μέσα μας,

Εκείνοι ορφάνεψαν από τον εαυτό τους πολύ νωρίς

Και τώρα περιφέρονται ανενόχλητοι

Παρεξηγώντας όμως το κάθε τι… Παραισθήσεις.

Πόσο δύσκολο είναι άραγε να περιπλανιέσαι εδώ

Ενόσω αλλού ενδιατρίβεις

Ασκόπως, ακόπως, ακόπτως

Και για τίποτα να μην νοιάζεσαι;

Απορία, άνευ απαντήσεως ασφαλώς.

Ως παρατηρητής της ανθρώπινης φύσης, μελετητής της ανθρώπινης κατάστασης, διαπιστώνω την ανία, την “Πλήξη” του Αλμπέρτο Μοράβια, που βιώνουν οι περισσότεροι άνθρωποι χωρίς ιδανικά, χωρίς χόμπυ, χωρίς δημιουργικές ασχολίες. Αυτό είναι και το θέμα εδώ: η Τυχαιότητα εις βάρος της Αναγκαιότητας. Η ανατολίτικη ραθυμία, η αποφυγή κάθε πράξης, το “λάθε βιώσας”, η παραίτηση, η παρακμή, η σήψη… οδηγούν φυσικά σε απάθεια, απραξία, α-στερητικόν γενικώς.

Και τότε η παρεξήγηση στην οποία οδηγούν οι κοινωνικοί αυτοματισμοί και η ρομποτική ύπαρξη, ο περίφημος “αυτόματος πιλότος” του ερπετοειδούς εγκεφάλου, που δεν επικοινωνεί τότε με τον φλοιό των ανώτερων πνευματικών λειτουργιών του πολιτισμένου ανθρώπου, θα επιφέρουν άπειρα δεινά, συμπεριλαμβανομένου του ρατσισμού, του φασισμού, του φόνου, του πολέμου… Αριστουργηματική ταινία. Μην τη χάσετε!!!!!

“Ο Ξένος”: Πληροφορίες ταινίας

L’Étranger, 2025, Α/Μ, Διάρκεια: 122′, 3, Δραματική, Γαλλική

Στην Αλγερία της δεκαετίας του 1930, η καθημερινότητα ενός αδιάφορου για όσα συμβαίνουν γύρω του Γάλλου αναστατώνεται από το θάνατο της μητέρας του και τη μοιραία συνάντησή του με ένα νεαρό Άραβα.

Σκηνοθεσία ταινίας: Φρανσουά Οζόν

Με τους: Πιέρ Λοτάν, Μπενζαμέν Βουαζέν, Ντενίς Λαβάν, Ρεμπεκά Μαρντέ

Στο πλαίσιο αυτό, υπενθύμισε πως η υπογραφή της Διακήρυξης των Δελφών τον περασμένο Απρίλιο «υπογραμμίζει με τον πιο σαφή τρόπο ότι η πορεία προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση είναι μη αναστρέψιμη».

«Η Ελλάδα αποτελεί σταθερό υποστηρικτή της ευρωπαϊκής προοπτικής των Δυτικών Βαλκανίων, η οποία βασίζεται στις αρχές της αιρεσιμότητας, χωρίς να παρεκκλίνει από την υποχρέωση όλων των ενδιαφερόμενων μερών να σέβονται το ευρωπαϊκό κεκτημένο, τις αρχές του κράτους δικαίου, το διεθνές δίκαιο και τις σχέσεις καλής γειτονίας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Έχοντας υποστηρίξει την Ατζέντα της Θεσσαλονίκης το 2003, η Ελλάδα συνεχίζει να ηγείται των προσπαθειών για την υποστήριξη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, πιστεύοντας ακράδαντα ότι η διεύρυνση προς τα Δυτικά Βαλκάνια αποτελεί στρατηγική επένδυση στην ειρήνη, την ασφάλεια και τη σταθερότητα σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο», τόνισε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Γεραπετρίτης επισήμανε πως η επίσκεψή του στο Βελιγράδι δίνει την ευκαιρία να «συνεχίσουμε τον ειλικρινή και διαρκή διάλογό με τη Σερβία, που μαρτυρά την άριστη κατάσταση των διμερών μας σχέσεων». Αλλά, προσέθεσε, αποτελεί και «ένα σημαντικό ορόσημο στις προσπάθειές μας για την εμβάθυνση των δεσμών μας, που βασίζονται σε μακροχρόνιους ιστορικούς, πολιτιστικούς και θρησκευτικούς δεσμούς».

Ανέφερε δε πως από την αναβάθμιση της συνεργασίας Ελλάδας-Σερβίας σε στρατηγική εταιρική σχέση το 2019, οι σχέσεις των δύο χωρών συνεχίζουν να ενισχύονται, και η σημερινή συνάντηση προετοιμάζει το έδαφος για το Συμβούλιο Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου που έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στο Βελιγράδι πολύ σύντομα.

«Θα αποτελέσει ένα τεράστιο ορόσημο στην αναβάθμιση των ήδη εξαιρετικών σχέσεών μας», επισήμανε.

Κεντρικό θέμα των συζητήσεων των δύο υπουργών ήταν η ευρωπαϊκή προοπτική της Σερβίας, την οποία η Ελλάδα θεωρεί σημαντική για τη σταθερότητα της περιοχής και για την ευημερία της Ευρώπης στο σύνολό της. Ο κ. Γεραπετρίτης επισήμανε πως η Ελλάδα αναγνωρίζει τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειώσει η Σερβία και σημείωσε πως οι μεταρρυθμίσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη είναι σημαντικό να επιταχυνθούν. «Εναποθέτουμε πολλές ελπίδες στη Σερβία για το μέλλον της ειρήνης και της ευημερίας της περιοχής μας», υπογράμμισε.

Ακόμη, τόνισε πως η οικονομική συνεργασία μεταξύ της Ελλάδας και της Σερβίας συνεχίζει να επιδεικνύει αξιοσημείωτη δυναμική. Το διμερές εμπόριο έχει φθάσει σε επίπεδα ρεκόρ, ενώ οι προοπτικές για περαιτέρω ανάπτυξη παραμένουν ιδιαίτερα ενθαρρυντικές.

Ταυτόχρονα, υπογράμμισε, «αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία στα έργα συνδεσιμότητας που θα ενισχύσουν περαιτέρω τους δεσμούς μεταξύ των οικονομιών και των λαών μας. Η ανάπτυξη του σιδηροδρομικού διαδρόμου Θεσσαλονίκη-Σκόπια-Βελιγράδι παραμένει στρατηγική προτεραιότητα με τη δυνατότητα να μετατρέψει την περιοχή σε σημαντική πύλη μεταφορών προς την Κεντρική Ευρώπη».

Αναφερόμενος στον τομέα της ενέργειας, επισήμανε πως πρωτοβουλίες όπως ο κάθετος διάδρομος φυσικού αερίου και οι διασυνδέσεις φυσικού αερίου που συνδέουν την Ελλάδα, τη Βουλγαρία και τη Σερβία συμβάλλουν σημαντικά στην ενεργειακή ασφάλεια, τη διαφοροποίηση και την ανθεκτικότητα, ενισχύοντας τη συλλογική ικανότητα αντοχής σε εξωτερικές απειλές.

Αναφέρθηκε ακόμη στη διεθνή έκθεση που θα φιλοξενήσει το Βελιγράδι το επόμενο έτος. «Η Ελλάδα υποστήριξε την υποψηφιότητα του Βελιγραδίου από την αρχή και, πριν από τρεις μήνες, υπογράφηκε η επίσημη συμφωνία της Ελλάδας για τη συμμετοχή της στην έκθεση. Θεωρούμε ότι αυτή η έκθεση θα αποτελέσει σημαντικό ορόσημο που θα αντανακλά τη βούληση της Σερβίας και του λαού της για την ευρωπαϊκή πορεία».

Όσον αφορά τα περιφερειακά ζητήματα, ο κ. Γεραπετρίτης επιβεβαίωσε στον Σέρβο ομόλογό του ότι «η θέση της Ελλάδας σχετικά με το καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου παραμένει αμετάβλητη. Υποστηρίζουμε σταθερά τον διάλογο μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινας υπό την αιγίδα της ΕΕ».

«Η ελληνική εξωτερική πολιτική παραμένει προσανατολισμένη στο διεθνές δίκαιο – αρχές τις οποίες θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε, μεταξύ άλλων και υπό την ιδιότητά μας ως μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών», υπογράμμισε.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, οι δύο υπουργοί αντάλλαξαν απόψεις σχετικά με τις τρέχουσες γεωπολιτικές εξελίξεις και την κατάσταση στον κόσμο, στην Ουκρανία, στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, στον Λίβανο και στο Ιράν. Ο κ. Γεραπετρίτης εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για τον Σέρβο ειρηνευτή της UNIFIL που έχασε τη ζωή του στο Νότιο Λίβανο στις αρχές Ιουνίου.

Η Ελλάδα καλεί όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να σέβονται το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, και τονίζει ότι οι προσπάθειες για διπλωματικές λύσεις πρέπει να συνεχιστούν αμείωτες, σημείωσε ο υπουργός.

«Οι λαοί των Βαλκανίων κατανοούν καλύτερα από τους περισσότερους την αξία της ειρήνης, του διαλόγου και της συνεργασίας. Συνεχίζουμε να αντλούμε έμπνευση από το διαχρονικό όραμα του Ρήγα Φεραίου για συνεργασία μεταξύ των λαών των Βαλκανίων και να συνεργαζόμαστε προς την κατεύθυνση μιας περιοχής που θα χαρακτηρίζεται από σταθερότητα, ευημερία και κοινή πρόοδο», κατέληξε.