Το σύστημα, που θα λειτουργήσει, είναι ένα έργο, το οποίο η Άγκυρα συνδέει με την παρουσία, εδραίωση της στην Κύπρο, όπως και με το σχεδιασμό για έλεγχο της περιοχής, αλλά και τη “Γαλάζια Πατρίδα”. Σύμφωνα με τον υπουργό Μεταφορών και Υποδομών της Τουρκίας,  Abdulkadir Uraloglu, στόχος του έργου είναι η ενίσχυση της δραστηριότητάς τους στην Ανατολική Μεσόγειο και η στενότερη παρακολούθηση της θαλάσσιας κυκλοφορίας στη περιοχή.

Είπε ακόμη ότι έχουν ολοκληρωθεί και οι μελέτες για το έργο επέκτασης των Υπηρεσιών Κυκλοφορίας Πλοίων, το οποίο θα καλύπτει με ραντάρ ολόκληρη τη Θάλασσα του Μαρμαρά και θα περιλαμβάνει τη δημιουργία εθνικού κέντρου συντονισμού. Όπως συναφώς ανέφερε, μετά την ολοκλήρωση των δύο έργων, θα ενισχυθεί σημαντικά η δυνατότητα ελέγχου της Τουρκίας και της “τ.δ.β.Κ.” στη “Γαλάζια Πατρίδα”.

Το ραντάρ στην Καρπασία

Υπενθυμίζεται ότι στις 23 Ιανουαρίου 2024 έγινε στην Άγκυρα η τελετή υπογραφής του σχεδίου εγκατάστασης του συστήματος υπηρεσιών κυκλοφορίας πλοίων στην κατεχόμενη Καρπασία. Για τον σκοπό αυτό, το ΕΒΚΑΦ έχει ενοικιάσει στον κατοχικό στρατό 108 στρέμματα στην περιοχή Τέμπλος, στο Ακρωτήρι του Αποστόλου Ανδρέα.

Στο έργο περιλαμβάνει ένα κέντρο υπηρεσίας κυκλοφορίας πλοίων και τρεις σταθμοί παρακολούθησης της κυκλοφορίας στα κατεχόμενα, σύστημα αυτόματης αναγνώρισης και ένας σταθμός ραντάρ. Το σύστημα θα υποστηρίζεται και θα παρακολουθείται μέσω του Κέντρου υπηρεσιών Κυκλοφορίας Πλοίων της Μερσίνας, το οποίο ήδη λειτουργεί.

Είναι σαφές πως η λειτουργία του ραντάρ αποσκοπεί στο να παρακολουθεί την κίνηση στη θάλασσα και στον αέρα. Το ραντάρ θα ενισχύει τις δυο άλλες βάσεις Λευκονοίκου, που λειτουργεί και του Μπογαζιού, που έχει σχεδιαστεί και θα κατασκευαστεί ενώ θα έχει – όπως αναφέρθηκε από τουρκικής πλευράς – σχέση με τη δραστηριότητα των σκαφών που εμπλέκονται και στα ενεργειακά

Σημειώνεται ότι χθες μέχρι το τελευταίο φως της ημέρας ρίψεις από αέρος πραγματοποίησαν 29 εναέρια μέσα (19 αεροσκάφη και 10 ελικόπτερα), εκ των οποίων τα δύο για το συντονισμό τους. Συνδρομή στο έργο της κατάσβεσης παρέχουν υδροφόρες της Περιφέρειας Αττικής και του Δήμου Μάνδρας – Ειδυλλίας, καθώς και μηχανήματα έργου τα οποία ενεργούν από κοινού με τα μηχανήματα έργου της Διοίκησης Κατασκευών και Αντιμετώπισης Φυσικών Καταστροφών (ΔΙΚΑΦΚΑ), για τη διάνοιξη αντιπυρικών ζωνών.

Ο επί τόπου συντονισμός όλων των δυνάμεων πυρόσβεσης, πραγματοποιείται από το Κινητό Επιχειρησιακό Κέντρο ΟΛΥΜΠΟΣ, ενώ στην περιοχή έχει μεταβεί και Κινητό Επιχειρησιακό Κέντρο Επιτήρησης drone. Σημειώνεται ότι η κυκλοφορία των οχημάτων που είχε διακοπεί χθες λόγω της πυρκαγιάς αποκαταστάθηκε σε όλα τα σημεία στην περιοχή της Μάνδρας.

Υπενθυμίζεται ότι πολύ υψηλός κίνδυνος πυρκαγιάς (κατηγορία 4) προβλέπεται σήμερα για τις Περιφερειακές Ενότητες Χίου, Σάμου, Ικαρίας, Ρεθύμνου, Ηρακλείου και Λασιθίου, ενώ υψηλός κίνδυνος πυρκαγιάς (κατηγορία 3) προβλέπεται και σε αρκετές ακόμη περιοχές της νησιωτικής και ηπειρωτικής χώρας, μεταξύ των οποίων η Αττική και η Εύβοια.

Ο Ιταλός υπουργός υπογράμμισε επίσης ότι θα παρακολουθήσουν τις δηλώσεις και τις κινήσεις του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια της Συνόδου. Σε σχέση με τις πρόσφατες εντάσεις στις σχέσεις του Προέδρου Τραμπ με την Ιταλίδα Πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι, σημείωσε ότι δεν βλέπει πρόβλημα για τις δύο χώρες και χαρακτήρισε τις σχέσεις ΗΠΑ–Ιταλίας «εξαιρετικές», όπως ήταν πριν από 1 ή 5 χρόνια.

Στην Άγκυρα ξεκίνησαν οι προετοιμασίες ενόψει της 36ης Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, που θα πραγματοποιηθεί στις 7-8 Ιουλίου.
Κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών, ένα στρατιωτικό μεταγωγικό αεροσκάφος προσγειώθηκε στο νέο αεροδρόμιο της Άγκυρας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το αεροσκάφος μετέφερε τα οχήματα και μέρη του ελικοπτέρου που θα χρησιμοποιήσει ο Τραμπ στην Άγκυρα, όπου θα βρεθεί ως ένας από τους 32 ηγέτες που θα συμμετάσχουν στη Σύνοδο.

Όπως μετέδωσε το DHA, το προεδρικό όχημα του Τραμπ και τα συνοδευτικά οχήματά του μεταφέρθηκαν στην Άγκυρα με cargo αεροσκάφος.

Συναντήσεις με Ζελένσκι-αλ Σαραά

Σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο, οι συναντήσεις αυτές αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης διπλωματικής προσπάθειας, με στόχο τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, καθώς και τη διαχείριση κρίσιμων περιφερειακών ζητημάτων.

Αμερικανοί αξιωματούχοι αναφέρουν ότι το βασικό θέμα της συνάντησης με τον Ζελένσκι θα είναι η προσπάθεια τερματισμού του πολέμου στην Ουκρανία. Η κατάσταση στο μέτωπο χαρακτηρίζεται ως «σε μεγάλο βαθμό παγωμένη τους τελευταίους μήνες», γεγονός που ενισχύει την αίσθηση επείγοντος για μια διπλωματική λύση.

Παράλληλα, τονίζεται ότι οι ΗΠΑ συνεχίζουν τις επαφές τόσο με τη Ρωσία όσο και με την Ουκρανία, ενώ ο Τραμπ εμφανίζεται να διαδραματίζει ρόλο μεσολαβητή. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι η συνέχιση του πολέμου προκαλεί βαριές απώλειες και καταστροφή και για τις δύο πλευρές, γεγονός που καθιστά επιτακτική την επιτάχυνση των διπλωματικών προσπαθειών.

Ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος σημειώνει ότι στη Σύνοδο θα συζητηθούν επίσης:
οι περιφερειακοί κίνδυνοι ασφάλειας που σχετίζονται με το Ιράν
η προστασία των θαλάσσιων εμπορικών οδών
Τονίζεται ότι το ΝΑΤΟ χρειάζεται πιο «ικανές συμμαχικές δυνάμεις», καθώς αρκετές χώρες δεν διαθέτουν επαρκή ναυτική ισχύ για ουσιαστική συνεισφορά.

Στο πλαίσιο της Συνόδου, αναμένεται να εξεταστούν νέες συμφωνίες συνεργασίας και παραγωγής στον τομέα της άμυνας, με πιθανά προγράμματα εξοπλισμών πολλών δισεκατομμυρίων.

Το πρόγραμμα του Τραμπ στην Άγκυρα: έρχεται την Τρίτη, φεύγει την Τετάρτη, θα συναντηθεί με τον Ζελένσκι και τον αλ- Σάραα Αναλυτικά το πρόγραμμα της επίσκεψης του Τραμπ:

• Άφιξη στην Άγκυρα το απόγευμα της Τρίτης
• Υποδοχή από τον Πρόεδρο Ερντογάν
• Επίσημη τελετή υποδοχής το ίδιο βράδυ και στη συνέχεια διμερής συνάντηση με τον Ερντογάν
• Τετάρτη το απόγευμα επίσημη τελετή υποδοχής και φωτογραφία οικογένειας
• Συμμετοχή στη συνεδρία εργασίας των ηγετών του ΝΑΤΟ την Τετάρτη
• Συμμετοχή στο δείπνο των ηγετών του ΝΑΤΟ το βράδυ της Τετάρτης
• Διμερής συνάντηση με τον Πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι
• Διμερής συνάντηση με τον Πρόεδρο της Συρίας Αχμέτ Ελ Σάρα
• Συνέντευξη Τύπου πριν την αναχώρηση από την Άγκυρα
• Επιστροφή στην Ουάσινγκτον το βράδυ της Τετάρτης.

Πρόκειται αναντίρρητα για δύο “μορφές” πολέμου που αποτυπώνουν την μετάβαση από έναν συμβατικό πόλεμο ελιγμών σε μια αναμέτρηση φθοράς και εξάντλησης, όπου η βιομηχανική παραγωγή, η εφοδιαστική αλυσίδα, η τεχνολογία και η οικονομική αντοχή αποκτούν σχεδόν την ίδια σημασία με τις επιχειρήσεις της πρώτης γραμμής!

Το Ντονμπάς παραμένει το κέντρο βάρους

Παρά τις εντυπωσιακές επιθέσεις σε βάθος, η πραγματικότητα του πολέμου εξακολουθεί να διαμορφώνεται κυρίως στο ανατολικό μέτωπο, με έμφαση στο Ντόνμπας. Εκεί η Ρωσία εφαρμόζει μια στρατηγική σταδιακής αλλά συνεχούς πίεσης, αξιοποιώντας την υπεροχή της σε ανθρώπινο δυναμικό, πυροβολικό και παραγωγή πυρομαχικών.

Η σημασία περιοχών, όπως η Κονσταντινόβκα, κατάληψη της οποίας ανακοινώθηκε το Σάββατο από την Μόσχα – χωρίς όμως να επιβεβαιώνεται από το Κίεβο, ή ανεξάρτητες πηγές – δεν έγκειται μόνο στην κατάληψη μίας μικρής ερημωμένης πόλης. Πρόκειται για έναν κόμβο μεταφορών και επιμελητείας, ο οποίος στηρίζει την άμυνα των ουκρανικών δυνάμεων στο Ντονιέτσκ. Αν όντως έχει χαθεί για τους Ουκρανούς, εκτιμάται ότι θα προκαλέσει προβλήματα στον ανεφοδιασμό και θα αυξήσει την ρωσική πίεση στις υπόλοιπες αμυντικές γραμμές.

Πάντως η κατάληψη μιας πόλης μεγάλης επιχειρησιακής αξίας δεν σημαίνει αυτόματα και κατάρρευση της ουκρανικής άμυνας! Παρά τα σοβαρά προβλήματα στελέχωσης των μονάδων της, η εμπειρία των τελευταίων ετών δείχνει ότι η Ουκρανία, παρά τα σοβαρά προβλήματα της, έχει επανειλημμένα αναδιοργανώσει τις γραμμές της και έχει επιβραδύνει τη ρωσική προέλαση, παρά τις απώλειες εδάφους.

Παράλληλα με τις επιχειρήσεις στο μέτωπο εξελίσσεται ένας δεύτερος πόλεμος, αυτός των κρίσιμων υποδομών. Η Ρωσία επιδιώκει να μειώσει την ικανότητα της Ουκρανίας να διεξάγει πόλεμο, πλήττοντας εργοστάσια παραγωγής οπλικών συστημάτων, αποθήκες πυρομαχικών, ενεργειακές εγκαταστάσεις, γέφυρες, σιδηροδρομικά δίκτυα και κέντρα διοίκησης. Η λογική είναι σαφής: Όσο δυσκολότερος γίνεται ο ανεφοδιασμός και η παραγωγή στρατιωτικού υλικού, τόσο δυσκολότερη γίνεται και η διατήρηση της άμυνας στην πρώτη γραμμή.

Η Ουκρανία ανταποδίδει με μια αντίστοιχη στρατηγική σε βάθος. Με τη χρήση drones μεγάλου βεληνεκούς και πυραύλων ακριβείας, επιδιώκει να αυξήσει το κόστος του πολέμου για τη Ρωσία, πλήττοντας κυρίως τον ενεργειακό και αμυντικό της τομέα.

Τα διυλιστήρια ως στρατηγικοί στόχοι

Τα ρωσικά διυλιστήρια δεν αποτελούν απλώς οικονομικές εγκαταστάσεις. Είναι κρίσιμος κρίκος της πολεμικής μηχανής. Κάθε πλατφόρμα μάχης όπως τεθωρακισμένα οχήματα, οχήματα ανεφοδιασμού, αεροσκάφη, ελικόπτερα εξαρτάται από μια σταθερή ροή καυσίμων. Όταν ένα μεγάλο διυλιστήριο τίθεται εκτός λειτουργίας, ακόμη και προσωρινά, διαταράσσεται η εφοδιαστική αλυσίδα, αυξάνονται οι αποστάσεις μεταφοράς καυσίμων και δημιουργείται ανάγκη ανακατανομής πόρων.

Ανάλογη σημασία έχουν και τα πλήγματα σε αποθήκες πυρομαχικών, εργοστάσια παραγωγής drones ή πυραύλων και στρατιωτικές αεροπορικές βάσεις. Ακόμη και όταν οι υλικές ζημιές είναι περιορισμένες, η Ρωσία αναγκάζεται να ενισχύσει την προστασία εκατοντάδων εγκαταστάσεων, δεσμεύοντας πολύτιμα συστήματα αεράμυνας και προσωπικό.

Τα όρια της στρατηγικής φθοράς

Παρά τη σημασία τους, αυτές οι επιθέσεις δεν επαρκούν για να αλλάξουν από μόνες τους την πορεία αυτού του πολέμου. Η Ρωσία διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες ενεργειακές βιομηχανίες στον κόσμο, εκτεταμένο δίκτυο διυλιστηρίων και μεγάλες δυνατότητες επισκευών. Παρά τα όποια πλήγματα και τα τραύματα που έχει υποστεί από τις κυρώσεις μπορεί και υποστηρίζει οικονομικά την πολεμική της προσπάθεια.

Έχει προσαρμόσει την οικονομία της στις ανάγκες του πολέμου, αυξάνοντας την παραγωγή στρατιωτικού υλικού και επεκτείνοντας τη συνεργασία της με χώρες, όπως η Βόρεια Κορέα και το Ιράν, για πυρομαχικά και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Με την άρση απαγορεύσεως πώλησης πετρελαίου και φυσικού αερίου κατά την διάρκεια του πολέμου στο Ιράν, συγκέντρωσε και πάλι οικονομικούς πόρους που της δίνουν τις απαραίτητες οικονομικές “ανάσες”!

Αντίστοιχα, η Ουκρανία εξακολουθεί να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη δυτική στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη, τόσο για την αναπλήρωση απωλειών, όσο και για τη διατήρηση της αντιαεροπορικής της άμυνας. Δυστυχώς για το Κίεβο, οι δηλώσεις υποστήριξης όπως Δευτέρα και Τρίτη στην Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, είναι πολύ περισσότερες πλέον από μία ουσιαστική βοήθεια.
Σε κάθε περίπτωση, όσο σημαντικά και αν είναι τα πλήγματα στις κρίσιμες υποδομές, δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τις επιτυχίες στο πεδίο της μάχης. Η ιστορία των πολέμων δείχνει ότι ο έλεγχος του εδάφους εξακολουθεί να αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα της τελικής έκβασης.

Η οικονομία ως τέταρτο όπλο

Εκτός από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, ο πόλεμος εξελίσσεται πλέον και σε επίπεδο οικονομικής αντοχής. Η Ρωσία προσπαθεί να διατηρήσει την πολεμική της παραγωγή, παρά τις κυρώσεις, ενώ η Ουκρανία εξαρτάται από τη συνεχή οικονομική και στρατιωτική στήριξη των δυτικών συμμάχων της. Η δυνατότητα κάθε πλευράς να αντικαθιστά απώλειες, να παράγει πυρομαχικά, να επισκευάζει εξοπλισμό και να χρηματοδοτεί τον πόλεμο ενδέχεται να αποδειχθεί εξίσου σημαντική με τις ίδιες τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Διαπιστώσεις-Συμπεράσματα

Ο πόλεμος στην Ουκρανία διαμορφώνεται σε μια αναμέτρηση όπου συνυπάρχουν δύο επίπεδα επιχειρήσεων: Το τακτικό, που αφορά την κατάληψη και την υπεράσπιση εδαφών, και το στρατηγικό, που στοχεύει στην αποδυνάμωση της βιομηχανικής, ενεργειακής και οικονομικής βάσης του αντιπάλου.

Οι ουκρανικές επιθέσεις σε διυλιστήρια, εργοστάσια και στρατιωτικές βάσεις αναμφίλεκτα αυξάνουν το κόστος για τη Μόσχα και περιορίζουν, σε κάποιο βαθμό, την επιχειρησιακή της ευχέρεια. Αντίστοιχα, οι ρωσικές επιθέσεις κατά στρατιωτικών και ενεργειακών υποδομών επιδιώκουν να μειώσουν την ικανότητα της Ουκρανίας να συνεχίσει τον πόλεμο.

Η εκτίμηση μας όμως είναι ότι, αν και οι επιθέσεις στα μετόπισθεν μπορούν να επιβραδύνουν, να αποδυναμώσουν και να καταστήσουν ακριβότερη την πολεμική προσπάθεια του αντιπάλου, αυτές πολύ δύσκολα μπορούν από μόνες τους να καθορίσουν την έκβαση μιας τέτοιας σύγκρουσης. Όσο η ισορροπία δυνάμεων στο μέτωπο δεν μεταβάλλεται αποφασιστικά, ο πόλεμος είναι πιθανό να συνεχίσει να χαρακτηρίζεται από αργές μεταβολές, υψηλό κόστος και παρατεταμένη φθορά και για τις δύο πλευρές.

Ο έλεγχος του εδάφους και η ικανότητα διατήρησης δυνάμεων στο μέτωπο εξακολουθούν να είναι οι βασικοί παράγοντες που διαμορφώνουν την πορεία του πολέμου. Και η κατάσταση στο πεδίο είναι αυτή που θα διαμορφώσει το οποιοδήποτε πλαίσιο αναζήτησης διπλωματικής λύσης, κάτι που ο Πούτιν δεν έχασε την ευκαιρία να επισημάνει στον Τραμπ, στην 90λεπτη τηλεφωνική τους επικοινωνία το Σάββατο 4 Ιουλίου!

Η ιστορία δείχνει ότι οι αγορές πράγματι υπερβάλλουν κατά περιόδους όμως επίσης ότι οι τεχνολογικές επαναστάσεις συνεχίζουν την πορεία τους, πολύ μετά την εξαφάνιση της χρηματοοικονομικής υπερβολής. Αυτό ακριβώς είναι το σημείο που συχνά χάνεται από τη δημόσια συζήτηση.

Για να καταλάβουμε τι συμβαίνει σήμερα, πρέπει πρώτα να θυμηθούμε τι πραγματικά ήταν η φούσκα του dot-com. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, οι επενδυτές διέγνωσαν σωστά ότι το Διαδίκτυο θα άλλαζε την παγκόσμια οικονομία. Το λάθος τους ήταν ότι θεώρησαν πως σχεδόν κάθε εταιρεία που είχε τη λέξη “.com” στο όνομά της θα εξελισσόταν σε έναν νέο τεχνολογικό γίγαντα. Οι αποτιμήσεις εκτοξεύθηκαν πριν υπάρξουν ώριμα προϊόντα, σταθερά έσοδα ή βιώσιμα επιχειρηματικά μοντέλα, και όταν η πραγματικότητα επέστρεψε, χιλιάδες εταιρείες εξαφανίστηκαν.

Πολλοί όμως θυμούνται μόνο αυτό το τελευταίο κομμάτι της ιστορίας, παραβλέποντας ότι δεν κατέρρευσε το Διαδίκτυο αλλά οι αποτιμήσεις, οι αδύναμες εταιρείες και οι λανθασμένες προσδοκίες τους. Το ίδιο το Internet συνέχισε να εξελίσσεται και λίγα χρόνια αργότερα πάνω στις ίδιες οπτικές ίνες, στα ίδια κέντρα δεδομένων και στις ίδιες υποδομές που είχαν χρηματοδοτηθεί μέσα στη φούσκα γεννήθηκαν η Google, η Amazon, το YouTube, το Facebook και αργότερα το cloud computing. Η χρηματοοικονομική υπερβολή εξαφανίστηκε την ίδια στιγμή που η τεχνολογική επανάσταση μόλις ξεκινούσε.

Η Amazon αποτελεί ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα. Μετά το σκάσιμο της dot-com φούσκας η μετοχή της έχασε περίπου το 95% της αξίας της. Για πολλούς αυτό αποτελούσε την απόδειξη ότι το Internet ήταν μια τεράστια υπερβολή. Στην πραγματικότητα όμως η εταιρεία συνέχισε να επενδύει, να αναπτύσσει υποδομές και λίγα χρόνια αργότερα δημιούργησε την Amazon Web Services, την μεγαλύτερη πλατφόρμα cloud computing στον κόσμο. Η χρηματιστηριακή κατάρρευση δεν εμπόδισε την τεχνολογική επανάσταση. Αντιθέτως, αποτέλεσε το μεταβατικό στάδιο πριν από την κυριαρχία της.

Η Loudcloud

Η ιστορία της Loudcloud του Ben Horowitz (συνιδρυτή της Andreessen Horowitz, γνωστής διεθνώς ως a16z, ένα από τα σημαντικότερα venture capital της Silicon Valley) αποτελεί ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η εταιρεία είχε δημιουργήσει μια μορφή cloud computing σχεδόν μία δεκαετία πριν η αγορά είναι πραγματικά έτοιμη να την αξιοποιήσει. Όταν έσκασε η φούσκα, περίπου οι μισοί πελάτες της εξαφανίστηκαν επειδή χρεοκόπησαν.

Η ίδια η εταιρεία βρέθηκε ένα βήμα πριν από την κατάρρευση. Εκεί όμως ο Horowitz αντιλήφθηκε ότι η πραγματική αξία δεν ήταν τα data centers αλλά το λογισμικό που είχε αναπτύξει για να τα διαχειρίζεται. Πούλησε το επιχειρηματικό κομμάτι των υπηρεσιών, κράτησε το λογισμικό, δημιούργησε την Opsware και λίγα χρόνια αργότερα η Hewlett-Packard εξαγόρασε την εταιρεία έναντι 1,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η επανάσταση δεν είχε αποτύχει, απλώς η πρώτη γενιά επιχειρηματικών μοντέλων δεν ήταν εκείνη που τελικά επικράτησε.

Νέα στρατηγική υποδομή του πλανήτη

Αυτό ακριβώς είναι το σημείο που πολλοί αγνοούν όταν μιλούν σήμερα για “φούσκα της τεχνητής νοημοσύνης”, συγχέοντας δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Από την μία βρίσκεται η χρηματοοικονομική αποτίμηση εταιρειών και μετοχών και από την άλλη βρίσκεται η πραγματική τεχνολογική πρόοδος. Μια startup μπορεί να αποτιμάται υπερβολικά, μια μετοχή μπορεί να έχει ξεφύγει από τα θεμελιώδη μεγέθη της ή ένα επενδυτικό κεφάλαιο μπορεί να χρηματοδοτεί περισσότερα από όσα δικαιολογεί η σημερινή εικόνα μιας εταιρείας, κανένα από αυτά όμως δεν αποδεικνύει ότι η ίδια η τεχνολογία αποτελεί φούσκα.

Η σημερινή κατάσταση διαφέρει επίσης ουσιαστικά από εκείνη του 1999. Τότε το Διαδίκτυο βρισκόταν ακόμη στα πρώτα του βήματα, οι υπολογιστές ήταν περιορισμένων δυνατοτήτων, οι συνδέσεις αργές και πολλές από τις ιδέες που παρουσιάζονταν ήταν σωστές, αλλά εξαιρετικά πρόωρες. Σήμερα η τεχνητή νοημοσύνη δεν βρίσκεται στο στάδιο της υπόσχεσης, καθώς χρησιμοποιείται ήδη καθημερινά για την ανάπτυξη λογισμικού, την σχεδίαση προϊόντων, την επιστημονική έρευνα, την ανάλυση δεδομένων, στις ιατρικές διαγνώσεις, την βιομηχανική παραγωγή, την κυβερνοασφάλεια, την άμυνα και δεκάδες ακόμη εφαρμογές, παράγοντας μετρήσιμη παραγωγικότητα και πραγματική οικονομική αξία.

Το ίδιο ισχύει και για τις επενδύσεις. Οι μεγαλύτερες δαπάνες δεν πραγματοποιούνται από μικρές εταιρείες που ζουν αποκλειστικά από χρήματα επενδυτών, αλλά από κολοσσούς με τεράστια κερδοφορία και ισχυρούς ισολογισμούς, οι οποίοι επενδύουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια επειδή θεωρούν ότι η υπολογιστική ισχύς, η ενέργεια και τα κέντρα δεδομένων αποτελούν την νέα στρατηγική υποδομή του πλανήτη. Ταυτόχρονα, η ζήτηση για επεξεργαστές γραφικών, ηλεκτρική ενέργεια και υποδομές εξακολουθεί να υπερβαίνει την προσφορά, κάτι που διαφέρει σημαντικά από αρκετές πτυχές της εποχής των dot-com.

Οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται και αντιμετωπίζουν την τεχνητή νοημοσύνη σαν ένα ακόμη λογισμικό. Στην πραγματικότητα όμως βρισκόμαστε μπροστά στην οικοδόμηση μιας νέας παγκόσμιας υποδομής. Τα κέντρα δεδομένων, οι ημιαγωγοί, τα ενεργειακά δίκτυα, οι οπτικές ίνες και τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα αποτελούν πλέον τη βασική υπολογιστική υποδομή του 21ου αιώνα, όπως οι σιδηρόδρομοι αποτέλεσαν τη βασική υποδομή του 19ου αιώνα και τα ηλεκτρικά δίκτυα εκείνη του 20ού. Οι περισσότερες επιχειρήσεις θα αλλάξουν ή θα εξαφανιστούν, η ίδια όμως η υποδομή θα παραμείνει και θα αποτελέσει την βάση πάνω στην οποία θα χτιστεί η επόμενη οικονομική εποχή.

Πότε και πως κρίνονται οι τεχνολογίες

Υπάρχει όμως ακόμη μία κρίσιμη διαφορά σε σχέση με το 2000. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν αποτελεί πλέον μόνο εμπορική τεχνολογία, αλλά και στρατηγικό εργαλείο εθνικής ισχύος. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα και ολοένα περισσότερες χώρες αντιμετωπίζουν πλέον την υπολογιστική ισχύ, τους ημιαγωγούς και τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα με τον ίδιο τρόπο που αντιμετώπιζαν παλαιότερα την πυρηνική τεχνολογία, το πετρέλαιο ή το διάστημα. Όταν μια τεχνολογία μετατρέπεται σε ζήτημα εθνικής ασφάλειας, είναι προφανές ότι οι επενδύσεις δεν καθορίζονται αποκλειστικά από την χρηματιστηριακή αισιοδοξία αλλά και από γεωπολιτικές ανάγκες.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι μεγαλύτερες επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη πραγματοποιούνται σήμερα από εταιρείες που αντιμετωπίζουν το AI ως την θεμελιώδη υποδομή της επόμενης βιομηχανικής εποχής. Η αντίληψη αυτή χαρακτηρίζει πλέον ένα μεγάλο μέρος της στρατηγικής σκέψης στη Silicon Valley, όπου η τεχνητή νοημοσύνη αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο στοιχείο ενός ευρύτερου οικοσυστήματος με αλληλοεξαρτόμενες τεχνολογίες που συγκροτούν την νέα υποδομή οικονομικής και γεωπολιτικής ισχύος του 21ου αιώνα και περιλαμβάνει την ενέργεια, τους ημιαγωγούς, την βιομηχανική παραγωγή, την διαστημική τεχνολογία και την άμυνα.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρξουν αποτυχίες. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι πολλές σημερινές εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης δεν θα υπάρχουν σε μερικά χρόνια, πολλές αποτιμήσεις πιθανότατα θα διορθωθούν, και ορισμένα επιχειρηματικά μοντέλα θα αποδειχθούν αδιέξοδα. Αυτό όμως δεν αποτελεί απόδειξη ότι η τεχνητή νοημοσύνη είναι φούσκα, όντας φυσιολογικό χαρακτηριστικό κάθε μεγάλης τεχνολογικής μετάβασης. Οι περισσότερες εταιρείες χάνονται, η τεχνολογία όμως παραμένει και πάνω στις υποδομές που δημιουργήθηκαν εμφανίζεται η επόμενη γενιά των νικητών.

Η ιστορία δείχνει ότι οι μεγαλύτερες τεχνολογικές επαναστάσεις δεν κρίνονται όταν οι αγορές βρίσκονται στο απόγειο της αισιοδοξίας ούτε όταν οι αποτιμήσεις καταρρέουν, αλλά αρκετά χρόνια αργότερα, όταν η νέα τεχνολογία έχει ήδη μετατραπεί σε αόρατη, αλλά αναντικατάστατη υποδομή της οικονομίας και σε φυσική προέκταση των ανθρώπινων δυνατοτήτων.

Ωστόσο, εδώ και χρόνια ο Ιούνιος μετατρέπεται σε μια εκστρατεία ανθελληνικών εκδηλώσεων προς αξιοποίηση ενός στην πραγματικότητα ανύπαρκτου ζητήματος, με σκοπό την διέγερση της κοινής γνώμης και εμμέσως πλην σαφώς, στην “τεκμηρίωση” εδαφικών βλέψεων εις βάρος της ελληνικής επικράτειας στην ακριτική Ήπειρο. Εξάλλου, η αλβανική Βουλή έχει από το 1994 κατοχυρώσει την 27η Ιουνίου ως “Ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων, κατά των Τσάμηδων Αλβανών”.

Φέτος η ρητορική των παραγόντων που εκπροσωπούν το εν λόγω “ζήτημα” με τους Αλβανοτσάμηδες είχε και ακόμη ένα στοιχείο: Κατηγόρησαν τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ως υπαίτιο και αυτουργό της αποκαλούμενης αυτής «εθνοκάθαρσης»! Τούτο δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας… Ενώ η ελληνική πολιτεία ατονεί και αδιαφορεί, ένας δήθεν μη κυβερνητικός οργανισμός – με έδρα την Πρίστινα του Κοσσόβου και με άμεση σύνδεση και χρηματοδότηση από τις τουρκικές υπηρεσίες, το Ίδρυμα “Χότζα Χασάν Ταχσίν” – επιδιώκει να προσδώσει μια σύγχρονη διάσταση στην υπόθεση, ενδύοντας τη με αντιλήψεις περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μειονοτικών πολιτικών κ.α.

Ισλαμικά κηρύγματα για τους Αλβανοτσάμηδες

Στις αφίσες που κυκλοφόρησαν και στα λογότυπα των συλλογικοτήτων τους για φέτος κυριαρχεί ένα τέμενος, με υπερυψωμένο μιναρέ. Πρόκειται για αυτό που έχουν εγκαθιδρύσει ετσι-θεληματικά – με κρατική ωστόσο χρηματοδότηση – σε ένα (υποτιθέμενο) μαζικό νεκροταφείο πλησίον του Μουρσί και στις παρυφές της αρχαίας πόλης του Βουθρωτού, η οποία έχει υψηλή επισκεψιμότητα.

Το ό,τι επιδιώκουν (κατά την αντίληψη της Άγκυρας) να προσδώσουν θρησκευτικά χαρακτηριστικά στην υπόθεση, αποδεικνύεται κυρίως από την – για πρώτη φορά φέτος – άμεση ανάμειξη χοτζάδων – με επίσημες θέσεις στην ιεραρχία της Μουσουλμανικής εγχώριας Κοινότητας – αλλά που αποτελούν ταυτόχρονα βασικά στελέχη του δικτύου της Τουρκίας, στην κοινότητα των ιμάμηδων στην Αλβανία.

Ο Μουφτής των Τιράνων Μπιλάλ Γκαζμέντ Τέκια, ταυτοχρόνως υπεύθυνος ιμάμης του κεντρικού τους τεμένους – κτίστηκε και διευθύνεται από την Διεύθυνση Βακουφιών της Τουρκικής Προεδρίας και εγκαινιάστηκε από τον Πρόεδρο Ερντογάν – την προπερασμένη Παρασκευή, κατά την επίσημη προσευχή, αφιέρωσε το “κήρυγμα” του (που αναπαράγεται εκτενώς σε ΜΜΕ και social) στην «γενοκτονία του Ελληνικού κράτους εις βάρος των Μουσουλμάνων-αδελφών Τσάμηδων». Κάλεσε μάλιστα, όχι απλά στην υπόμνηση του γεγονότος και σε προσευχή για τα θύματα της «θηριωδίας», αλλά σε διαρκή προσπάθεια δικαίωσης!

Άλλος δε ιμάμης, ο Αχμέντ Καλιάγια, επικεφαλής της κοινότητας των πιστών στο Τζαμί επί της οδού Καβάγια – που επί το πλείστον συγκεντρώνει τους πιο ακραίους Σουνίτες της χώρας – εκφώνησε ανάλογου περιεχομένου ομιλία για τους Αλβανοτσάμηδες, αφιερωμένη στην «82η επέτειο της γενοκτονίας»…

Την ίδια ώρα στην περίφραξη διάφορων διπλωματικών αντιπροσωπιών της Ελλάδας στην Τουρκία, το Κόσσοβο κ.α. καθοδηγούμενοι πολίτες εναπόθεσαν στεφάνια με 82 μαύρα τριαντάφυλλα – ένας συμβολισμός που δεν θέλει σχολιασμό κι επεξηγήσεις.

Οι κυβερνητικοί βουλευτές διεγείρουν ανθελληνισμό 

Προφανώς και ενοχλεί το ό,τι η αίθουσα συνεδριάσεων της Ολομέλειας της αλβανικής Βουλής για μία ακόμα φορά διατέθηκε για ένα σκηνοθετημένο σόου μνήμης και πολιτιστικής κληρονομιάς των ακτιβιστών της “Τσάμικης υπόθεσης”, στην πραγματικότητα ανάξιο σχολιασμού.

Η “φιλοξενία” ωστόσο του Δημάρχου της Κονίσπολης (Εργκέστ Ντούλε) που εκλέγεται με το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα – κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα – στις εκδηλώσεις του “Μήνα της Μνήμης της Γενοκτονίας”, προφανώς αποτελεί απόδειξη της κρατικής στήριξης σε αυτήν την ανθελληνική εκστρατεία. Έχει γράψει παλαιότερα το SLpress.gr ότι στην συγκεκριμένη περιοχή – με την επίκληση διάφορων ανθρωπιστικών προγραμμάτων και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, όπως ένα κέντρο εκμάθησης της τουρκικής γλώσσας, παροχή υποτροφιών, υπηρεσιών καθαρισμού κ.α. – υφίσταται μόνιμη παρουσία Τούρκων κρατικών υπαλλήλων.

Τον τόνο ωστόσο των εκδηλώσεων αυτών πάνω στη μεθόριο με την Ελλάδα έδωσαν οι κυβερνητικοί βουλευτές – γνωστοί και για τον ανθελληνικό τους ακτιβισμό και για τις επαφές τους με τις τουρκικές υπηρεσίες – Σινάϊ και Μπίντο. Το δεδομένο αυτό δεν εκθέτει απλά την κυβέρνηση των Τιράνων, αλλά αποδεικνύει την ροπή του ίδιου του Έντι Ράμα στην πονηρή υπόθαλψη και συντήρηση του ανθελληνισμού – και όχι απλά για ψηφοθηρικούς λόγους.

Στην πραγματικότητα έχουμε έναν υβριδικό πόλεμο χαμηλής έντασης, με ψυχολογικό αντίκτυπο στο άμεσο περιβάλλον του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, με μακροπρόθεσμο κίνδυνο ενδεχόμενες προκλήσεις κατά της ακεραιότητας του ίδιου του Ελληνισμού.

Τα Τίρανα εκτιμούν ότι δημιουργούν πρόσφορο αντίβαρο στην απαίτηση (και των Ευρωπαίων) για την διασφάλιση ενός καθεστώτος αξιοπρεπούς διαιώνισης της γηγενούς Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, ενισχύοντας την τουρκικής έμπνευσης και μεθόδευσης “Τσάμικη” υπόθεση. Στην πραγματικότητα υπονομεύουν την εσωτερική τους συνοχή και υποθηκεύουν την προοπτική ειρηνικής συνύπαρξης…

Ειδικότερα, όπως έγινε γνωστό από την Πυροσβεστική, μέσα σε μόλις πέντε ημέρες πραγματοποιήθηκαν 20 από τις συνολικά 164 συλλήψεις που έχουν καταγραφεί από την αρχή του έτους. Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί σε ποσοστό 12,2% του συνόλου των συλλήψεων του 2026. Με άλλα λόγια, όπως υπογραμμίζεται από την Πυροσβεστική, περισσότερες από μία στις δέκα συλλήψεις, από την 1η Ιανουαρίου, καταγράφηκε μέσα στις πρώτες πέντε ημέρες του Ιουλίου.

Οι συλλήψεις αφορούν, πυρκαγιές που προκλήθηκαν κατά την εκτέλεση θερμών εργασιών, από τη χρήση τροχού και άλλων εργαλείων που παράγουν σπινθήρες, μηχανημάτων αγροτικών εργασιών, από καύση υπολειμμάτων φυτικής βλάστησης και καλλιεργειών, καθώς και από άλλες αμελείς ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν κατά παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας και υπό συνθήκες αυξημένου κινδύνου εκδήλωσης και εξάπλωσης πυρκαγιάς.

Χαρακτηριστικές, όπως τονίζεται από το Πυροσβεστικό Σώμα, είναι οι υποθέσεις που διερευνήθηκαν στη Χαλκιδική, στη Φαρκαδόνα Τρικάλων, στην Αταλάντη, στη Θεσσαλονίκη, στη Γουμένισσα, στα Γρεβενά, στο Κιλκίς και στο Ωραιόκαστρο, όπου οι ανακριτικές υπηρεσίες προχώρησαν άμεσα στην ταυτοποίηση των υπαιτίων και στην εφαρμογή της αυτόφωρης διαδικασίας.

Ειδικότερα, σε μία από τις περιπτώσεις, στην Αταλάντη Φθιώτιδας, πυρκαγιά εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια εργασιών με θεριζοαλωνιστική, επεκτάθηκε γρήγορα σε δασική έκταση καίγοντας μεγάλο αριθμό στρεμμάτων, ενώ σε άλλες περιοχές οι υποθέσεις συνδέθηκαν με θερμές εργασίες, χρήση τροχού και άλλες ενέργειες ικανές να προκαλέσουν σπινθήρες ή ανάφλεξη.

Αντίστοιχα, όπως επισημαίνει η Πυροσβεστική, στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, η μεγάλη πυρκαγιά που εκδηλώθηκε το βράδυ της 4ης Ιουλίου προκάλεσε εκτεταμένη κινητοποίηση του Πυροσβεστικού Σώματος, ενώ είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή επιχειρήσεων και την πρόκληση σημαντικών ζημιών σε περιουσίες.

Παράλληλα, ειδικό κλιμάκιο της Δ.Α.Ε.Ε. μετέβη άμεσα από την Αθήνα για να συνδράμει το Α.Κ.Α.Ε.Ε. Θεσσαλονίκης στις έρευνες, οι οποίες οδήγησαν μέσα σε λίγες ώρες στην εξιχνίαση της υπόθεσης και στη σύλληψη 76χρονου ημεδαπού, με την κατηγορία της πρόκλησης πυρκαγιάς.

«Ο απολογισμός των πρώτων πέντε ημερών του Ιουλίου αποτυπώνει τη συνεχή επιχειρησιακή δράση του Πυροσβεστικού Σώματος και τη συστηματική διερεύνηση κάθε περιστατικού, σε μια περίοδο κατά την οποία η ξηρότητα της βλάστησης, οι υψηλές θερμοκρασίες και οι κατά τόπους ενισχυμένοι άνεμοι μπορούν να μετατρέψουν ακόμη και μία στιγμιαία απερισκεψία σε σοβαρό περιστατικό πυρκαγιάς.

Καθίσταται σαφές ότι δεν θα υπάρξει καμία ανοχή απέναντι σε οποιαδήποτε μορφή εμπρησμού, είτε από πρόθεση είτε από αμέλεια», υπογραμμίζει η Πυροσβεστική και προσθέτει ότι οι έλεγχοι θα συνεχιστούν με αμείωτη ένταση και όπου διαπιστώνονται παραβάσεις θα εφαρμόζεται άμεσα η αυτόφωρη διαδικασία και θα επιβάλλονται οι προβλεπόμενες διοικητικές και ποινικές κυρώσεις.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Η Μαρία Αντωνογιαννάκη εργαζόταν στον Όμιλο του ΚΡΗΤΗ TV, υπηρετώντας το λειτούργημα του δημοσιογράφου με ήθος, ακεραιότητα και με σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.