Οι κατηγορίες που περιλαμβάνονται στη δίωξη, κατά περίπτωση, αφορούν: Συγκρότηση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, το επίκεντρο της οποίας ήταν η τέλεση περισσοτέρων πράξεων απάτης., η διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, η απάτη με επιχορηγήσεις από κοινού τελεσθείσα σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ και Δημοσίου η οποία υπερβαίνει το ποσό των 120 χιλιάδων ευρώ κατά συναυτουργία και κατ’ εξακολούθηση και η άμεση συνέργεια σε απάτη.

Μετά την πολύωρη διαδικασία της απαγγελίας κατηγοριών οι κατηγορούμενοι οδηγήθηκαν από την οδό Λουκάρεως, όπου εδρεύει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, στα δικαστήρια της Ευελπίδων προκειμένου να εμφανιστούν σε ανακριτή από τον οποίο αναμένεται να ζητήσουν προθεσμία για να προετοιμάσουν τις απολογίες τους.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αναφορικά με τη γλωσσολογία, θα επικεντρωθώ στους Ρώσους δομιστές γλωσσολόγους Roman Jakobson και Nikolai Trubetzkoy. Αυτοί ανέπτυξαν τη φωνολογία ως σύστημα αντιθέσεων (δυαδικά χαρακτηριστικά, κάτι πολύ κοντά σε μαθηματική λογική) και επηρεάστηκαν από τη μαθηματική σκέψη περί δομών και συμμετρίας. Τα φωνολογικά συστήματα λειτουργούν σαν διακριτά σύνολα με κανόνες. Οι αντιθέσεις (π.χ. ηχηρό/άηχο) θυμίζουν δυαδικές μεταβλητές (0/1). Η δομή της γλώσσας μπορεί να ιδωθεί σαν γράφημα (graph) σχέσεων ή ακόμα και σαν αλγεβρικό σύστημα

Ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος συστηματοποίησαν τη σλαβική γλώσσα και δημιούργησαν ένα αλφάβητο που αντιστοιχεί σε φωνολογικές μονάδες. Αυτό είναι ουσιαστικά μια πρώιμη δομική προσέγγιση: αντιστοίχιση ήχων και συμβόλων, δηλαδή μια μορφή κωδικοποίησης (έννοια πολύ κοντά στα μαθηματικά και την πληροφορική).

Μαθηματικά και γλώσσα

Η γλώσσα συχνά θεωρείται απλώς ένα εργαλείο επικοινωνίας. Όμως αυτή η θεώρηση είναι επιφανειακή. Αν την εξετάσουμε βαθύτερα, η γλώσσα αποκαλύπτεται ως ένα πολύπλοκο σύστημα σχέσεων, όπου τίποτε δεν έχει νόημα από μόνο του, αλλά αποκτά σημασία μέσω της θέσης του μέσα στο σύνολο. Αυτό σημαίνει ότι η γλώσσα λειτουργεί παρόμοια με ένα μαθηματικό σύστημα, ένα δίκτυο σχέσεων, ή ακόμα και ένα αλγεβρικό σύνολο με κανόνες μετασχηματισμού. Η γλώσσα μπορεί να αναλυθεί όχι μόνο φιλολογικά, αλλά και δομικά και σχεδόν μαθηματικά.

Ο Γάλλος γλωσσολόγος Ferdinand de Saussure είναι ο θεμελιωτής της σύγχρονης γλωσσολογίας. Η πιο ριζοσπαστική του ιδέα ήταν ότι η γλώσσα είναι ένα σύστημα σημείων, και κάθε σημείο αποτελείται από το σημαίνον (ήχος/μορφή) και το σημαινόμενο (έννοια). Έτσι, το νόημα δεν είναι εγγενές, αλλά προκύπτει από διαφορές.

Παράδειγμα: Η λέξη “πατ” (pat), ένας σκακιστικός όρος, έχει νόημα επειδή δεν είναι “μπατ” (but), ούτε “κατ” (cut), κ.λπ. Αυτό είναι καθαρά δομική αρχή, και θυμίζει έντονα μαθηματικά, υπό την έννοια ότι τα στοιχεία ενός συνόλου ορίζονται από τις σχέσεις τους, όχι από την ουσία τους. Επέλεξα τη λέξη “πατ”, όχι για τη σημασία της στο σκάκι, αλλά ως απλό ηχητικό παράδειγμα: “πατ”, “μπατ”, “κατ”. Αυτές οι αγγλικές λέξεις δείχνουν ότι η αλλαγή ενός μόνο ήχου (π→ μπ→κ) δημιουργεί διαφορά νοήματος. Στη γλώσσα, το νόημα προκύπτει από αντιθέσεις μεταξύ ήχων.

Η σκέψη του Saussure αναπτύχθηκε περαιτέρω από τη ρωσική σχολή του δομισμού, σύμφωνα με την οποία η γλώσσα, και ειδικά η φωνολογία, είναι ένα σύστημα αντιθέσεων. Ο Jakobson και ο Trubetzkoy εισήγαγαν την έννοια των δυαδικών χαρακτηριστικών. Παράδειγμα:

• ηχηρό / άηχο
• ρινικό / μη-ρινικό
• συνεχές / στιγμιαίο.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε φθόγγος μπορεί να αναλυθεί ως ένα σύνολο τιμών:

• Χαρακτηριστικό Τιμή
• Ηχηρότητα 1 ή 0
• Ρινικότητα 1 ή 0

Δηλαδή: ο φθόγγος = διάνυσμα δυαδικών μεταβλητών.
Αυτό είναι σχεδόν ταυτόσημο με:
• τη δυαδική λογική,
• τα ψηφιακά συστήματα (0/1),
• τη βάση της σύγχρονης πληροφορικής.

Ας δούμε τη γλώσσα ως μαθηματική δομή. Πρώτον, η γλώσσα ως διακριτό σύνολο: Τα φωνήματα αποτελούν ένα πεπερασμένο σύνολο εφοδιασμένο με κανόνες συνδυασμού. Αυτό θυμίζει θεωρία συνόλων, τοπολογία, και τυπικά συστήματα.

Δεύτερον, αντιθέσεις ως δυαδικές μεταβλητές: Η φωνολογία λειτουργεί όπως μια μπουλιανή άλγεβρα. Παράδειγμα:
• /p/ = (άηχο = 0, χειλικό = 1)
• /b/ = (ηχηρό = 1, χειλικό = 1)
Η διαφορά τους είναι ένα bit πληροφορίας.

Τρίτον, η γλώσσα ως γράφημα (graph): Μπορούμε να φανταστούμε τις λέξεις ως κόμβους και τις σχέσεις (π.χ. σημασιολογικές και φωνολογικές) ως ακμές, σύμφωνα με τη θεωρία δικτύων. Έτσι, η γλώσσα γίνεται ένα δίκτυο ή ένα γράφημα σχέσεων.

Τέταρτον, η γλώσσα ως αλγεβρικό σύστημα: Οι κανόνες σύνταξης λειτουργούν σαν μετασχηματισμοί.
Παράδειγμα: ενεργητική → παθητική φωνή. Αυτό μοιάζει με συναρτήσεις και αλγεβρικούς μετασχηματισμούς.

Κύριλλος και Μεθόδιος ως πρόδρομοι δομικής σκέψης

Ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος δεν δημιούργησαν απλώς ένα αλφάβητο, αλλά συστηματοποίησαν μια γλώσσα. Τι έκαναν ουσιαστικά; Αντιστοίχισαν ήχους (φωνολογικές μονάδες) με σύμβολα (γράμματα). Αυτό είναι μια πράξη κωδικοποίησης. Δηλαδή, ένα σύστημα αντιστοίχισης, κάτι ανάλογο με: κώδικες, αλφάβητα υπολογιστών και δυαδικά συστήματα. Με σύγχρονους όρους, μπορούμε να πούμε ότι δημιούργησαν μια συνεχή απεικόνιση από έναν τοπολογικό χώρο που ονομάζεται φωνητικός χώρος σε έναν άλλο τοπολογικό χώρο που ονομάζεται γραπτός χώρος. Αυτό είναι κατεξοχήν δομική σκέψη και προάγγελος της θεωρίας πληροφορίας.

Έκτον, συνοψίζω τη μετάβαση από το αλφάβητο στη θεωρία πληροφορίας: Ο Ferdinand de Saussure μάς έδειξε ότι η γλώσσα είναι σύστημα διαφορών. Η ρωσική σχολή (Roman Jakobson, Nikolai Trubetzkoy) έδειξε ότι αυτές οι διαφορές είναι δομημένες και δυαδικές. Ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος απέδειξαν στην πράξη ότι η γλώσσα μπορεί να κωδικοποιηθεί συστηματικά.

Η γλώσσα μάς επιτρέπει να δημιουργούμε άπειρες λέξεις, αλλά μόνο μερικές έχουν θέση στο σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι το νόημα δεν βρίσκεται στους ήχους, αλλά στις σχέσεις μεταξύ τους. Με άλλα λόγια, η γλώσσα επιτρέπει να φτιάχνουμε άπειρους πιθανούς συνδυασμούς ήχων, αλλά μόνο μερικοί από αυτούς έχουν νόημα μέσα στο σύστημα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ παρέπεμψε τους δημοσιογράφους για τα σχετικά ερωτήματα των δημοσιογράφων περί καταγγελίας της σύμβασης, στην Gazprom. Η Ρωσία έχει εξοργισθεί επειδή ο πρωθυπουργός της Αρμενίας έκανε μεταξύ άλλων και ένα βήμα που δεν ήταν διόλου απαραίτητο για τη χώρα του, και την ενέταξε στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο που κατηγορεί τον Πούτιν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Ο πρωθυπουργός της Αρμενίας έχει προσπαθήσει να υποβιβάσει το πρόβλημα, λέγοντας ότι οι τιμές έχουν συμφωνηθεί και δεν μπορούν να αλλάξουν σε μια μέρα, αλλά η Ρωσία τον είχε προειδοποιήσει και προ εβδομάδος ότι η σύμπλευση με χώρες που είναι σε άμεση ή έμμεση εμπόλεμη κατάσταση με την Ρωσική Ομοσπονδία, ακυρώνει άμεσα τις συμφωνίες αφ΄ης στιγμής το Γερεβάν δεν θα μπορεί πλέον να ανήκει στην Ευρασιατική Τελωνειακή Ένωση. Εξάλλου η Ρωσία μπορεί απλά να κλείσει την κάνουλα, αν η Αρμενία δεν δεχτεί τις νέες τιμές.

Παράλληλα η Ρωσία προ τριημέρου σταμάτησε τις εισαγωγές εμφιαλωμένου νερού και επτά ποτών της Αρμενίας, για “μη τήρηση κανόνων υγιεινής”, ενώ πλέον επιβάλει αυστηρούς ελέγχους και σε άλλες εισαγωγές (φυτά, τρόφιμα) στα τελωνεία. Η Ρωσία απορροφούσε το 90% των νερών και των ποτών της Αρμενίας., όπως και πολλών άλλων προϊόντων της.

Στο μέτωπο

Όσον αφορά στο μέτωπο, μετά από μια σχετικά μακρά περίοδο μη προελάσεων, η Ρωσία το τελευταίο δεκαήμερο ανακοινώνει μέρα παρά μέρα ή και κάθε μέρα, την κατάληψη οικισμών. Σήμερα ανακοίνωσε ότι τα στρατεύματά της  πήραν τον έλεγχο του Γκράνοφ στο Χάρκοβο (βόρεια) και της Βοζντβίζεβκα στη Ζαπορίζια (νότια). Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας «Μονάδες του Βορρά έχουν εδραιώσει ενεργά τον έλεγχο του χωριού Γκράνοφ στην περιοχή του Χαρκόβου και πλέον δημιουργούνται οι συνθήκες για το κέντρο ανεφοδιασμού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων της περιοχής. Επίσης ηττήθηκαν ουκρανικές μονάδες σε πέντε περιοχές του Σούμι. Παράλληλα ελέγχεται πλέον και η Βοζντβίζεβκα, που ήταν βασικός αμυντικός κόμβος για τις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις Εκκαθαρίστηκαν περισσότερα από 530 κτίρια».

Ενεργοποιήθηκαν τα προβλεπόμενα πρωτόκολλα ασφαλείας και ο 45χρονος μεταφέρθηκε αμέσως στη Μονάδα Λοιμωδών, όπου νοσηλεύεται σε απομόνωση και παρακολουθείται στενά από τους ειδικούς. Ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) έχει ενημερωθεί επίσημα και έχει ξεκινήσει τη διαδικασία ιχνηλάτησης των επαφών του ασθενούς. Καθησυχαστικά είναι τα νέα για την πορεία της υγείας του, καθώς η κλινική του εικόνα περιγράφεται ως σχετικά καλή και δεν εκφράζεται κανένας κίνδυνος για τη ζωή του. Η νόσος μεταδίδεται πιο εύκολα με την ερωτική επαφή, αλλά δυστυχώς δεν αποκλείονται και άλλοι τρόποι μετάδοσης αν κάποιος π.χ. μένει στο ίδιο σπίτι με ασθενή ή κάνει χρήση μολυσμένων αντικειμένων εν αγνοία του.

Η ευλογιά των πιθήκων, που μετονομάστηκε διεθνώς σε mpox, έγινε ευρύτερα γνωστή κατά την έξαρση της περιόδου 2022-2023, όταν εξαπλώθηκε από τις ενδημικές περιοχές της Αφρικής σε ολόκληρο τον κόσμο. Το στέλεχος που επικράτησε τότε ήταν το ηπιότερο clade 2, το οποίο εξακολουθεί να κυκλοφορεί παγκοσμίως.

Όταν λοιπόν ο πατριάρχης επιχείρησε να αλλοιώσει την λειτουργική παράδοση του Φαναρίου με την εισαγωγή φραγκοχορωδίας, όπως γινόταν τότε σε πλείστες όσες ενορίες των ΗΠΑ, ο Πρίγγος αντέδρασε έντονα. Κάποιοι λένε ότι είπε στον Αθηναγόρα αν τολμούσε κάτι τέτοιο, να μην έμπαινε στον κόπο να ξεπακετάρει τις βαλίτσες του, διότι δεν προέβλεπε ότι θα παρέμενε πολύ στην Πόλη. Κατ’ άλλους, ο Πρίγγος απάντησε πιο διπλωματικά μεν αλλά το ίδιο ξεκάθαρα δε, τονίζοντας στον πατριάρχη ότι προτιμούσε να ήταν ο τελευταίος των παραδοσιακών ιεροψαλτών, παρά ο πρώτος που θα ανέτρεπε την μακραίωνη παράδοση. Σε κάθε περίπτωση, η αντίδρασή του φαίνεται να έπιασε τόπο, διότι ούτε φραγκοχορωδίες εγκαταστάθηκαν, ούτε άλλαξε κάτι άλλο από την λειτουργική τάξη του Φαναρίου. 

Το συγκεκριμένο συμβάν αποτελεί καλή τροφή για σκέψη αναφορικά με (αυθαίρετες;) παρεμβάσεις ιεραρχών στην τάξη και παράδοση της Εκκλησίας. Για παράδειγμα, ιδιαίτερη θετική εντύπωση προκάλεσαν οι δηλώσεις του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ. Μακαρίου για την ανάγκη διαφύλαξης της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού χαρακτήρα της λειτουργικής παράδοσης, ειδικά όταν συγκριθούν με τις τελευταίες τάσεις στις ΗΠΑ, όπου παρατηρείται η προσπάθεια της (όχι πάντα επιτυχημένης) απόδοσης και ερμηνείας των εκκλησιαστικών ύμνων στην αγγλική γλώσσα για λειτουργική χρήση.

Ψαλμοί στην Αγγλική γλώσσα;

Μάλιστα, παρατηρείται εσχάτως να εφαρμόζεται η αμφιλεγόμενη πρακτική αυτή όχι από φραγκοχορωδίες, αλλά από καταρτισμένους ιεροψάλτες που ανάλωσαν χρόνια στην μελέτη της γνήσιας εκκλησιαστικής μουσικής. Επιπλέον, στην προσπάθεια κάποιων να φανούν “βασιλικότεροι του βασιλέως”, γινόμαστε αυτόπτες μάρτυρες μουσικών, οι οποίοι πάσχισαν να σπουδάσουν τα σωστά διαστήματα και τις έλξεις των φθόγγων, αλλά και το παραδοσιακό ύφος, να αδιαφορούν κυνικά για την εντονότατη προφορά τους στην εκφορά της αγγλικής γλώσσας, πράγμα που δυσχεραίνει την ούτως ή άλλως δυσνόητη μετάφραση του μουσικού μέλους, το οποίο εγράφη, ετονίσθη και συνετέθη στο ελληνικό πρωτότυπο (συνήθως από αγίους της Εκκλησίας) και συνεπώς είναι εύλογο και αναμενόμενο να ακούγεται αδόκιμο στα αγγλικά.

Μάλιστα, σήμερα, όπου όλοι έχουν άμεση πρόσβαση στην μετάφραση σε πραγματικό χρόνο μέσω των κινητών συσκευών τους, δεν συντρέχει κανένας ουσιαστικός λόγος επιβολής της μετάφρασης λειτουργικά για χάρη της δυτικότροπης νοησιαρχικής “κατανόησης”. 

Όπου συμβαίνει, η πρακτική είναι τόσο παράλογη ώστε αναρωτιέται κανείς εάν κάποιοι από τους εν λόγω ψάλτες “εκβιάζονται” να ψάλλουν στην αγγλική από ιεράρχες, ιερείς ή επιτρόπους. Αν είναι όντως έτσι τα πράγματα, αξίζει να θυμηθούμε άλλη μια ιστορία ενός σπουδαίου μουσικού, του Μάρκου Βαμβακάρη, ο οποίος, πέρα από την δεξιοτεχνία του στο μπουζούκι, φημολογείτο ότι χόρευε πολύ ωραία στα νιάτα του.

Μια μέρα, ένας θαμώνας έκανε παραγγελία στον γερασμένο πια Μάρκο, απαιτώντας να χορέψει ζεϊμπέκικο. Καθώς ο ηλικιωμένος δεξιοτέχνης ξεφυσούσε πασχίζοντας να ανταποκριθεί στην παραγγελία, αποδείχθηκε στην ομήγυρη (και στον Γιώργο Ζαμπέτα που εξιστορούσε το γεγονός), ότι τα χρήματα, σε συνδυασμό με τα καπρίτσια ακαλλιέργητων πελατών, μπορεί να αποβούν ιδιαίτερα ταπεινωτικά για τους μουσικούς. 

Εάν λοιπόν οι εν λόγω ψάλτες δέχονται πιέσεις να ψάλλουν στην αγγλική από φόβο μήπως χάσουν τις θέσεις τους ή πέσουν στην δυσμένεια κάποιου αρχιερέως, πρόκειται περί ακραίας προσβολής της ιεράς ψαλτικής τέχνης. Σκοπός της Βυζαντινής μουσικής είναι να δοξάζεται ο εν Τριάδι προσκηνούμενος Θεός και να συμβάλει στην προσευχή του λαού, όχι να χρησιμοποιείται για την προώθηση ιδεολογικών αγκυλώσεων ή φτηνών προσπαθειών εντυπωσιασμού.

Άλλη μια τάση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια είναι η έλευση ιεροψαλτών από την Ελλάδα για να ψάλλουν σε ενορίες των ΗΠΑ. Η πρακτική αυτή, δηλωτική της λειψανδρίας που υπάρχει και της ανάγκης μετάδοσης της ψαλτικής τέχνης σε νεότερες γενιές και υποστήριξης των κατά τόπους σχολών Βυζαντινής μουσικής, είναι χρήσιμη και ευεργετική εφόσον έχει σκοπό να συμβάλλει στην δημιουργία κλίματος κατανύξεως και να φέρει το εκκλησίασμα σε κατάσταση προσευχής, ειδικά στο πλαίσιο των αγίων ημερών που οδηγούν και αποκορυφώνονται στο Άγιο Πάσχα.

Παραγνωρισμένοι ψάλτες

Ωστόσο, αν ο σκοπός αλλοτριωθεί και επικρατήσει η νεοπλουτίστικη νοοτροπία να προσκαλούνται “φίρμες” εξ Ελλάδος για να κάνει η εκάστοτε ενορία “το κομμάτι της”, τότε το εν λόγω φαινόμενο παράγει τα αντίθετα του αναμενομένου αποτελέσματα. Ειδικά σε περιπτώσεις όπου προσκαλούνται γνωστά ονόματα από την Ελλάδα σε ενορίες όπου υπάρχει ήδη επαρκής ψάλτης – και μάλιστα εν αγνοία του.

Υπάρχουν ήδη αρκετές τέτοιες περιπτώσεις από την πρόσφατη ιστορία που προσφέρονται προς μελέτη και το συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι “μάλλον θόρυβος γίνεται” και το μόνο που κατορθώνουν με την αβελτηρία που επιδεικνύουν οι εν λόγω ιθύνοντες των ενοριών είναι να δημιουργούν πολλή φασαρία για τίποτα, με τελικό αποτέλεσμα να μειώνεται η προσέλευση στους συγκεκριμένους ναούς την Μεγάλη Εβδομάδα, αντί να αυξάνεται. Ευτυχώς, τα αποτελέσματα αυτά αποδεικνύουν ότι ο λαός μπορεί ακόμη να διακρίνει μεταξύ ειλικρίνειας και φτηνών κόλπων εντυπωσιασμού.

Δεδομένων αυτών των συμπεριφορών, ενώ συμπονεί κανείς του ψάλτες που τους συμπεριφέρονται κάποιοι διοικητικοί απλά ως πληρωμένα λαρύγγια αντί για μέλη του κατώτερου κλήρου και φορείς μιας ζώσας αρχέγονης κληρονομιάς που είναι, ίσως θα πρέπει κι εκείνοι να εμπνευστούν και να δείξουν λίγη περισσότερη παρρησία, όπως αυτή που επέδειξε ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Πρίγγος, ο οποίος δεν δίστασε να ελέγξει ακόμη και τις υπερβολές του Πατριάρχη όταν επρόκειτο για την υπεράσπιση της ιεράς παράδοσης. Εδώ ένας κοσμικός οργανισμός, η ΟΥΝΕΣΚΟ, αναγνωρίζει επισήμως την Βυζαντινή μουσική ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας. Καιρός να της προσδίδουν την ίδια βαρύτητα η εκκλησιαστική διοίκηση, κληρικοί και επίτροποι συνάμα. 

Το γεγονός ότι δυο από τα τρία κόμματα, τα οποία στηρίζουν την κυβέρνηση δεν μπήκαν στη Βουλή, προφανώς και είναι θέμα για την κυβέρνηση και τον Πρόεδρο. Θα ήταν πολύ καλύτερα εάν εκπροσωπούνταν. Με την εξέλιξη αυτή, μειώνεται η δύναμη στήριξης της κυβέρνησης στο κοινοβούλιο. Βεβαίως η στήριξή τους δεν ήταν πάντα πλήρης. Ούτε δεδομένη καθώς δεν ήταν προεδρικά κόμματα, αλλά αυτόνομες πολιτικές δυνάμεις. Από την άλλη, είναι γνωστό ότι κυβερνητικά νομοσχέδια εγκρίθηκαν και με ψήφους της αντιπολίτευσης. Έτσι λειτουργεί η Βουλή.

Ερμηνείες των εκλογών

Σε μια αποτίμηση εκλογικού αποτελέσματος προφανώς και αξιολογούνται όλοι οι παράγοντες. Κάθε αποτέλεσμα επηρεάζει και την εκτελεστική εξουσία, ακόμη κι όταν ο Πρόεδρος δεν έχει κόμμα. Αυτή είναι η μια διάσταση. Από την άλλη, δεν μπορεί να εξηγηθεί πολιτικά η εμμονή κάποιων ότι πίσω από κάθε αποτυχία ένας μόνο κρύβεται! Περαιτέρω, είναι απορίας άξιο πώς γίνονται προεκλογικά εκτιμήσεις ότι, για παράδειγμα, αυξάνεται η αποδοχή του Προέδρου στις δημοσκοπήσεις επειδή δεν είναι μέρος των εκλογών και τώρα να είναι και ο… ηττημένος; Υπάρχει πολιτική εξήγηση;

Στο παρελθόν, το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών θεωρείτο πρόκριμα για τις προεδρικές. Τούτο σήμερα δεν μπορεί να ισχύσει. Κυρίως επειδή διαμορφώνονται νέα δεδομένα σε σχέση με τη δύναμη των κομμάτων, ενώ ρόλο διαδραματίζει και η  σύνθεση των κομματικών ομάδων στη Βουλή. Η στάση των βουλευτών χωριστά.

Το κεφάλαιο των προεδρικών εκλογών ανοίγει πάντα νωρίς. Απασχολεί- αν και δεν θα έπρεπε- μήνες πριν. Αυτό, ωστόσο,  γίνεται πάντα. Σε αυτή την περίπτωση είναι σαφές πως απασχολεί κυρίως εκείνους που έχασαν το 2023 και τους έμεινε απωθημένο! Περαιτέρω, δεν ισχύει η θεωρία ότι το αποτέλεσμα των βουλευτικών είναι πρόκριμα των προεδρικών εκλογών, για ένα ακόμη λόγο, καθώς έχουν αλλάξει τα δεδομένα επί του πεδίου. Και έχουν αλλάξει το 2023, όταν τα δυο μεγαλύτερα κόμματα, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, έχασαν στις εκλογές.

Κόμματα σε αναβρασμό

Παρόλα αυτά, η εκλογή Προέδρου της Βουλής στις 4 Ιουνίου θα μπορούσε, ενδεχομένως,  να θεωρηθεί κομμάτι του παζλ των διεργασιών για τις προεδρικές του 2028. Θα συνιστά μια ένδειξη, χωρίς να θεωρηθεί πως θα κλειδώσει οτιδήποτε για τη συνέχεια.

Σε αυτές τις εκλογές άντεξε το κομματικό σύστημα, κυρίως οι δυνάμεις που βρίσκονται στο πάνω ράφι. Είναι κι αυτοί που πανηγυρίζουν.  Χρειάζεται προφανώς και μια ανάλυση του αποτελέσματος. Πώς προέκυψε το αποτέλεσμα, Στην Πινδάρου, για παράδειγμα, γνωρίζουν ότι ποσοστό που εξασφάλισε το κόμμα οφείλεται  και στο γεγονός ότι εκείνοι οι Συναγερμικοί, οι οποίοι στήριξαν τον νυν Πρόεδρο της Δημοκρατίας το 2023, δεν γύρισαν την πλάτη στο κόμμα. Δεν έκαναν άλλη επιλογή.

Κι αυτό είναι αποτέλεσμα και της τακτικής που ακολούθησε το κόμμα προεκλογικά έναντι της κυβέρνησης. Ήταν προσεκτικό έναντι της κυβέρνησης και του Προέδρου. Στο ΑΚΕΛ, που έχουν λόγους να χαμογελούν, η επόμενη ημέρα συνδέεται με τα επόμενα βήματα, ώστε να εξαργυρώσουν το αποτέλεσμα. Πρωτίστως, όμως, θα  πρέπει να σπάσουν τον απομονωτισμό.

Ο κ. Μαρινάκης επανέλαβε επίσης ότι για την ΝΔ η αυτοδυναμία είναι μονόδρομος και ο μοναδικός στόχος. «Δεν θεωρώ ότι είναι κάτι απίθανο, δεν θεωρώ ότι είναι και κάτι αυτονόητο προφανώς. Και το 2023 υπήρχε απόσταση με βάση τις δημοσκοπήσεις, επετεύχθη. Μπορεί να τα καταφέρουμε ξανά, μπορεί και όχι. Στο τέλος της ημέρας, αυτό θα το ξέρουμε μόνο με βάση τη λαϊκή ετυμηγορία. Οι Έλληνες πολίτες θα αποφασίσουν» ανέφερε.

Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, «Ο κ. Τσίπρας εκπροσωπεί το εντελώς αντίθετο από αυτό που θεωρώ ότι ζητάει η κοινωνία, εν πάση περιπτώσει, από αυτό το οποίο πρεσβεύουμε εμείς. Άρα, κάτι τέτοιο θα ήταν τόσο αντιφατικό, τόσο ουτοπικό, που δεν νομίζω ότι έχει καν νόημα να το συζητήσουμε. Ούτε καν ως μία θεωρία. Είναι ανέφικτο, όπως και με οποιοδήποτε άλλο κόμμα το οποίο βρέθηκε με διάφορες εκδοχές, είτε ο ενιαίος ΣΥΡΙΖΑ, είτε η ακροδεξιά, το κομμάτι της ακροδεξιάς, που συγκυβέρνησε με τον Τσίπρα, με τη λογική της πάνω και της κάτω πλατείας».

«Τι θέλω να πω; Θεωρώ ότι υπάρχουν δύο λογικές και δεν το λέω διχαστικά. Δεν θέλω να μπω στη διαδικασία του κ. Τσίπρα: «Ή εμείς ή αυτοί». Αυτά νομίζω ότι μας έχουν πάει πολλά χρόνια πίσω. Υπάρχουν δύο λογικές σε αυτή την χώρα. Τη ζήσαμε, δυστυχώς, την πρώτη λογική ως κρατούσα άποψη: Η λογική του μαξιμαλισμού, της πλειοδοσίας, των εύκολων υποσχέσεων, του λαϊκισμού, το να δώσουμε λεφτά, όσα παραπάνω μπορούμε, ή να τάξουμε υποθηκεύοντας τις επόμενες γενιές, παράλληλα με μια ρητορική: ή εμείς ή αυτοί. Αυτή τη λογική δεν την ξεκίνησε ο κ. Τσίπρας, μη του ρίχνουμε όλο το ανάθεμα, αλλά ήταν ένας γνήσιος εκφραστής της κι έτσι κατάφερε και εξελέγη πρωθυπουργός. Εμείς πιστεύουμε στην εντελώς αντίθετη λογική κάνοντας την αυτοκριτική μας» ανέφερε ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης για το ενδεχόμενο συνεργασίας της ΝΔ με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.