Προς τούτο θα μοιράσει στην ΔΕΘ ένα πακέτο περί τα 2 δισ. ευρώ σε εκλογικές πελατείες, ώστε να επιστρέψουν στην δεξαμενή της ΝΔ. Παράλληλα έχει εξαπολύσει εκστρατεία κόβοντας κορδέλες ανά την Ελλάδα για να διαφημίσει το έργο του. Στο πεδίο της Εξωτερικής Πολιτικής επιχειρεί να αντιμετωπίσει την κριτική του Αντώνη Σαμαρά. Αγοράζει αντιαεροπορική ασπίδα από το Ισραήλ και βάζει στο Αιγαίο την γαλλική Meridiam, ώστε να ξεπεράσει τις αντιδράσεις της Τουρκίας για το ενεργειακό καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου.

Ακόμη και ο Γιώργος Γεραπετρίτης – “δεν φοβάμαι μην με πουν ενδοτικό” – ξεσπαθώνει και λέει ότι θα κατεβάσουν φρεγάτες και F-16 για να υπερασπιστούν το καλώδιο. Γιατί δεν το έκαναν και το 2024; Στο κρίσιμο πεδίο της ακρίβειας ο Μητσοτάκης ευελπιστεί σε ένα προεκλογικό δώρο από τους ωφελημένους “μαρκετάδες” της επταετίας, να συγκρατήσουν τις τιμές στο ράφι. 

Χωρίς αφήγημα ο Μητσοτάκης 

Πρόκειται για προπαγανδιστικές υπερβολές και για αποσπασματική επιδοματική πολιτική που βέβαια δεν αντιμετωπίζει το βασικό πρόβλημα που η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει, επιμένοντας στην υψηλή έμμεση φορολογία και στην άντληση υπερπλεονασμάτων. Ακόμη και εάν διέθετε χρόνο για να ξεκινήσει έναν δομικό μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας – όπως θα έπρεπε από την αρχή αξιοποιώντας τους πόρους του Ταμείου Ανάπτυξης– και να βελτιώσει πραγματικά το επίπεδο διαβίωσης των πολιτών, (που πλέον δεν έχει), ο Μητσοτάκης δείχνει ότι δεν σκοπεύει να αλλάξει το μοντέλο.

Εντέλει εκτιμά ότι με την επικοινωνιακή υπεροπλία και με τις εμβαλωματικές λύσεις, στοχεύοντας στους πλέον ευπειθείς ψηφοφόρους, θα πετύχει, είτε να αναστρέψει το κλίμα, είτε έστω να συγκρατήσει την περαιτέρω φθορά. Είναι σαφές πάντως ότι δεν διαθέτει ένα συνολικό θετικό αφήγημα που να υπόσχεται προοπτική. Πιθανότατα γιατί δεν το πιστεύει. Συνολικά πάντως για μία κυβέρνηση που έχει κλείσει έναν πρώτο κύκλο δύο τετραετιών, η πρόσφατη πολιτική ιστορία δείχνει, ότι οι παροχές δεν αποτρέπουν την αποδρομή. 

Κοινό τόπο πλέον αποτελεί ότι το μόνο που ευνοεί το Μέγαρο Μαξίμου είναι ο κατακερματισμός του πολιτικού συστήματος. Το ερώτημα “ποιος θα σηκώσει το τριψήφιο” είναι άνευ σημασίας, όταν στο παιχνίδι είναι δύο πρώην πρωθυπουργοί, ο Τσίπρας και ο Σαμαράς, που έχουν στο παρελθόν κυβερνήσει σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Αλλά εάν η ΝΔ διατηρηθεί γύρω από το 25% τότε θα έχει το επιχείρημα ότι μόνο με την συμμετοχή της θα αποφευχθεί η ακυβερνησία. Αρκετοί ψηφοφόροι πιστεύουν ότι καλύτερα μία κακή και διεφθαρμένη κυβέρνηση που μοιράζει επιδόματα, από την απουσία κυβέρνησης. 

Τσίπρας: Καπιταλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο 

Από τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων προκύπτει ότι δεύτερο κόμμα είναι η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα. Έχει την πρώτη θέση στον χώρο της Κεντροαριστεράς και μάλλον αυτό δεν θα αλλάξει, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του ΠΑΣΟΚ. Ο πρώην πρωθυπουργός ποντάρει στο νέο του προφίλ, όχι πια ως ριζοσπάστης αριστερός, αλλά ως ο έμπειρος πολιτικός που πλέον φιλοδοξεί να φέρει έναν καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο, δίχως την αυξημένη διαφθορά του συστήματος Μητσοτάκη, με ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, δικαιότερη φορολόγηση και άμβλυνση των ανισοτήτων. 

Η πορεία από τις 26 Μαίου τον δικαιώνει ώστε να μπορεί να βάζει σαν στόχο ένα 20%, που θα του δώσει ελπίδες στις επαναληπτικές εκλογές – αν και αυτό σε σημαντικό βαθμό θα εξαρτηθεί από το πόσο θα συμπιέσει το ΠΑΣΟΚ και τα μικρότερα κόμματα του χώρου, ΣΥΡΙΖΑ, ΜέΡΑ 25, Νέα Αριστερά, Πλεύση Ελευθερίας. Αν και το Μαξίμου πρόβαλε ήδη από την επανεμφάνισή του ότι «αποτελεί τον βολικό αντίπαλο», ο Τσίπρας, τους ανησυχεί.

Αφενός είναι απρόβλεπτος παίκτης, με επικοινωνιακές και πολιτικές εμπνεύσεις και αφετέρου έχει μία δεξαμενή στην ευρύτερη Κεντροαριστερά που υπό προϋποθέσεις μπορεί να τον ψηφίσει για να απαλλαγεί η χώρα από τον Μητσοτάκη. Επιπλέον αυτή την φορά έχει κάνει συμμαχίες με δυνάμεις του κατεστημένου που έχουν τους δικούς τους λόγους να θέλουν να απαλλαγούν από τον «ακριβό Κυριάκο Μητσοτάκη». 

Προς ώρας ο Τσίπρας παίζει και εκείνος το χαρτί της ΔΕΘ. Ήδη κινήθηκε αντισυμβατικά ανεβαίνοντας πριν τον Μητσοτάκη στην Θεσσαλονίκη και κέρδισε την προσοχή. Την Τετάρτη θα καταθέσει την κυβερνητική του πρόταση και την επόμενη Τετάρτη θα απαντήσει στον πρωθυπουργό και θα μαζέψει την κριτική που θα έχει εν τω μεταξύ δεχθεί. Το στοίχημα του είναι να κάνει τους ψηφοφόρους να κοντοσταθούν και να τον ακούσουν καθώς υποστηρίζει ότι θα είναι η εναλλακτική στην δυστοπία Μητσοτάκη. 

Αντώνης Σαμαράς: Θα γίνει ο game changer;

Ο Σαμαράς είναι μέχρι στιγμής ο άγνωστος γνωστός στην πολιτική συνάρτηση. Γνωστός από την μακρά διαδρομή του στην πολιτική, αλλά άγνωστος ως προς το τι νέο κομίζει στην παρούσα συγκυρία, πέρα από το ότι φιλοδοξεί να γίνει ο game changer επιδιώκοντας, όχι μόνο αλλαγή κυβέρνησης, αλλά και αλλαγή πολιτικής για την χώρα. Προς ώρας πέρα από το να αποδομεί την κυβέρνηση Μητσοτάκη στρέφει τα πυρά του προς τον Τσίπρα, ταυτίζοντας τους δύο ως προς τα βασικά στοιχεία της πολιτικής τους. Προφανώς δεν επιθυμεί να βρεθεί τρίτος και καταϊδρωμένος σε έναν νέο δίπολισμό Μητσοτάκη-Τσίπρα. Αλλά αν συνεχίσει να το σκέπτεται και να αναβάλει την ανακοίνωση του κόμματος, δεν θα το αποφύγει. 

Η τελευταία του κίνηση έγινε μέσω του στενού του συνεργάτη και εκπροσώπου του, Νίκου Τσιούτσια ο οποίος επιχείρησε να αποδομήσει τη ΝΔ λέγοντας ότι δεν εκφράζει την παράταξη – την οποία επιπλέον δεν έχει εγκαταλείψει ο Σαμαράς – αλλά ότι η ΝΔ είναι ένα μεταλλαγμένο κόμμα με κυρίαρχο το σημιτικό ΠΑΣΟΚ και ολίγον από ΛΑΟΣ. Η υπογράμμιση της μετάλλαξης της ΝΔ αποσκοπεί να κόψει τις επιστροφές αποστασιοποιημένων δεξιών ψηφοφόρων που είναι η δική του μεγάλη δεξαμενή. Και φυσικά να αντλήσει απευθείας από τους δεξιούς που έχουν απομείνει στην μητσοτακική ΝΔ, για λόγους αδράνειας. Παράλληλα στέλνει το μήνυμα ότι η παράταξη μπορεί να διατηρήσει την εξουσία, εφόσον απαλλαγεί από τον Μητσοτάκη και τα “βαρίδια” του ΠΑΣΟΚ, κάτι που δεν ακούγεται άσχημα στους δεξιούς. 

Το ότι εκείνος που απάντησε στον Τσιούτσια ήταν ο απαξιωμένος και ανερμάτιστος Άδωνις Γεωργιάδης, είναι ένα επιπλέον στοιχείο που αποκαλύπτει την αμηχανία του Μεγάρου Μαξίμου. Ο Άδωνις βέβαια κάνει δικό του παιχνίδι, αν όμως οι δεξιοί ψηφοφόροι εγκαταλείψουν οριστικά την ΝΔ, τότε ο ίδιος δεν θα έχει πεδίο για να παίξει στην μετά Μητσοτάκη εποχή. Η αποδόμηση της μητσοτακικής διακυβέρνησης από τον Σαμαρά, με την σύμφωνη γνώμη του Κώστα Καραμανλή, είναι κρίσιμο στοιχείο και αναγκαία συνθήκη αλλά όχι και ικανή.

Ο Σαμαράς θα κριθεί από την πρόταση που θα καταθέσει για την χώρα. Το περίπου 15% ως δυνητική δεξαμενή που του έδωσε στην τελευταία της μέτρηση η MRB είναι ελπιδοφόρο και σημαντική αφετηρία. Το εάν θα δημιουργήσει δυναμική έστω στον δικό του κεντροδεξιό χώρο, είναι το μεγάλο ζητούμενο…

Η ηγεμονία, με βάση τη θεώρηση του Γκράμσι, δεν είναι απλώς η κατοχή της εξουσίας. Είναι η δυνατότητα μιας τάξης πραγμάτων να μετατρέψει τη δική της λογική σε κοινή λογική της κοινωνίας, έτσι ώστε εκείνο που αποτελεί προϊόν συγκεκριμένων σχέσεων εξουσίας να εμφανίζεται ως φυσική και, τελικά, αναπόφευκτη κατάσταση των πραγμάτων.

Στην Ελλάδα η μετριότητα έχει επιβληθεί σαν να ήταν αυτή η κανονικότητα. Όχι επειδή η ελληνική κοινωνία έπαψε να παράγει ικανούς ανθρώπους, αλλά επειδή το σύστημα μέσα από το οποίο κατανέμονται η εξουσία, η θέση και η επιρροή ευνοεί τον τύπο του ανθρώπου που γνωρίζει να προσαρμόζεται στο σύστημα, να εντάσσεται στους μηχανισμούς του, να αναγνωρίζει τα όριά τους και να μετατρέπει την εξάρτησή του από αυτούς σε όρο της προσωπικής του εξέλιξης.

Δεν χρειάζεται κανείς να αποφασίσει την κυριαρχία της μετριότητας. Αρκεί ο μηχανισμός να επαναλαμβάνει τις επιλογές που εξασφαλίζουν τη δική του συνέχεια. Σταδιακά, η επιλογή γίνεται δομή, η δομή γίνεται κουλτούρα και η κουλτούρα εγκαθίσταται ως κοινή αντίληψη της κανονικότητας. Η μετριότητα επιβάλλεται όταν βιώνεται ως πραγματικότητα χωρίς εναλλακτική.

Η παρακμή σαν κανονικότητα

Αυτό που ο Παναγιώτης Κονδύλης ονόμασε καχεξία του αστικού στοιχείου δεν περιγράφει απλώς την αδυναμία μιας κοινωνικής τάξης. Περιγράφει το ιστορικό κενό που άφησε πίσω της η ατελής συγκρότηση ενός ολόκληρου τρόπου κοινωνικής ύπαρξης. Η νεωτερικότητα εγκαταστάθηκε πάνω σε προνεωτερικές σχέσεις προσωπικής εξάρτησης και, αντί να τις εξαφανίσει, τις μετασχημάτισε.

Η πατριαρχική προστασία πέρασε στην πολιτική ως πελατειακή σχέση. Το κόμμα εγκαταστάθηκε ανάμεσα στον πολίτη και στο κράτος, ο πολιτικός ανάμεσα στον πολίτη και στον νόμο. Η υπακοή απέκτησε την προστασία ως αντιπαροχή και η πρόσβαση στον απρόσωπο θεσμό συνέχισε να πραγματοποιείται μέσα από προσωπικά δίκτυα. Όταν ήλθε η μαζική δημοκρατία, ο πελατειασμός δεν εξαφανίστηκε, μαζικοποιήθηκε. Η απαίτηση της ομάδας μπορούσε πλέον να εμφανίζεται σαν δικαίωμα και η εξυπηρέτηση σαν κοινωνική πολιτική.

Η παρακμή επιβάλλεται σαν κανονικότητα όταν παύει να υπάρχει η εσωτερική ένταση που θα μπορούσε να την ανατρέψει. Όταν ο πολίτης γνωρίζει ότι το κόμμα υπόσχεται όσα αδυνατεί να πραγματοποιήσει, το κόμμα γνωρίζει ότι ο πολίτης γνωρίζει, και παρ’ όλα αυτά η σχέση συνεχίζεται επειδή και οι δύο πλευρές προσδοκούν να αποκομίσουν κάτι από αυτήν. Η παθογένεια έχει πλέον μετατραπεί σε θεσμό. Δεν έχουμε μια κοινωνία που αποκλίνει από τον τρόπο με τον οποίο υποτίθεται ότι λειτουργεί, αλλά μια κοινωνία της οποίας η πραγματική λειτουργία εδράζεται στην απόκλιση.

Η ασημαντότητα σαν ηγεσία

Σε καμία κοινωνία δεν μπορεί να καταστεί η παρακμή κανονικότητα όσο εξακολουθεί να παράγει σημασίες αρκετά ισχυρές ώστε να την καλούν να υπερβεί την αποσάθρωση. Μια κοινωνία, σύμφωνα με τον Καστοριάδη,  δεν είναι απλώς θεσμοί, παραγωγή, κατανάλωση και κανόνες. Είναι η αδιάκοπη δημιουργία ενός κόσμου σημασιών μέσα στον οποίο αποκτά νόημα ό,τι αξίζει να επιδιωχθεί, να δημιουργηθεί και, τελικά, να βιωθεί.

Σήμερα, η κοινωνία εξακολουθεί να λειτουργεί, να παράγει, να καταναλώνει, να επικοινωνεί, να εκλέγει κυβερνήσεις και να αναπαράγει τους θεσμούς της. Εκείνο που υποχωρεί είναι η δημιουργική της δύναμη, η δυνατότητα να θέσει υπό αμφισβήτηση τον ίδιο της τον εαυτό και να δημιουργήσει κάτι που ακόμα δεν υπάρχει.

Η πολιτική εξακολουθεί να υπάρχει ως επάγγελμα, ως επικοινωνία, ως εκλογικός ανταγωνισμός και ως τεχνική διαχείρισης της εξουσίας, ενώ εξασθενεί ως δυνατότητα συλλογικής δημιουργίας. Ο πολιτικός μαθαίνει να κινείται μέσα στο ήδη διαμορφωμένο πεδίο. Η δημοσκόπηση του υποδεικνύει τι μπορεί να ειπωθεί, ο μηχανισμός ποιος μπορεί να αναδειχθεί, ο υπάρχων συσχετισμός τι θεωρείται εφικτό. Η προσαρμογή στους συσχετισμούς ονομάζεται ρεαλισμός, ενώ η δυνατότητα να μεταβληθούν οι συσχετισμοί απομακρύνεται από τον ορίζοντα της πολιτικής.

Μια κοινωνία που χάνει την ικανότητα να δημιουργεί νέες συλλογικές σημασίες παύει σταδιακά να απαιτεί και ηγεσίες ικανές να τις δημιουργήσουν. Αναζητεί ανθρώπους που γνωρίζουν να διαχειρίζονται την παρακμή που έχει επιβληθεί σαν να ήταν κανονικότητα και αυτοί, με τη σειρά τους, αναπαράγουν μια κοινωνία η οποία θεωρεί ολοένα περισσότερο το υπάρχον ως το μοναδικό δυνατό. Η ασημαντότητα παύει να αποτελεί σύμπτωμα της πολιτικής και γίνεται ο τρόπος με τον οποίο η πολιτική αναπαράγει τον εαυτό της.

Το κράτος ως παράδειγμα

Το κράτος δεν οργανώνει μόνο θεσμούς, αρμοδιότητες και θέσεις εξουσίας. Διαμορφώνει και τον ανθρώπινο τύπο που μπορεί να κινηθεί μέσα σε αυτούς. Μέσα από όσα επιβραβεύει, όσα ανέχεται και όσα αποκλείει, δημιουργεί πρότυπα συμπεριφοράς και καθορίζει στην πράξη ποια χαρακτηριστικά οδηγούν στην άνοδο και ποια αποτελούν εμπόδιο. Ο τρόπος λειτουργίας του κράτους μετατρέπεται σταδιακά σε τρόπο λειτουργίας της ίδιας της κοινωνίας.

Η πελατειακή σχέση έχει βαθύτερη σημασία από το ρουσφέτι. Από τη στιγμή που η σχέση με τον απρόσωπο θεσμό περνά μέσα από το πρόσωπο, η εξάρτηση εισέρχεται στον ίδιο τον μηχανισμό επιλογής. Η θέση που αποκτάται χάρη στον μηχανισμό δημιουργεί υποχρέωση προς τον μηχανισμό και η υποχρέωση, επειδή αποτελεί όρο της προσωπικής ανόδου, μετατρέπεται σταδιακά σε φυσική κατάσταση.

Κάθε βαθμίδα επιλέγει την επόμενη με κριτήριο τη συμβατότητα προς τη δική της ύπαρξη και, ύστερα από αρκετούς κύκλους, η διαδικασία αυτονομείται. Οι κυβερνήσεις αλλάζουν, οι υπουργοί αντικαθίστανται, οι οργανισμοί αναδιοργανώνονται, και ο ίδιος ανθρώπινος τύπος αναδύεται ξανά μέσα από τις καινούργιες δομές. Η μετριότητα έχει έχει μετατρέψει το κράτος σε μηχανισμό αναπαραγωγής της.

Το ΠΑΣΟΚ ως μηχανισμός

Το ΠΑΣΟΚ ιδρύθηκε με αποστολή την Αλλαγή. Σήμερα, αδυνατεί όχι μόνο να την εκπροσωπήσει, αλλά ούτε καν να την εκφράσει. Γιατί; Στο ΠΑΣΟΚ η κουλτούρα της μετριότητας εμφανίζεται σήμερα στην καθαρότερη πολιτική της μορφή. Κομματικοί μηχανισμοί υπήρχαν πάντοτε. Υπήρχε όμως ένας σκοπός στην ύπαρξή τους. Για να διανεμηθεί η εξουσία έπρεπε προηγουμένως να κατακτηθεί. Πίσω από τις συγκρούσεις των μηχανισμών, επικρατούσε ένα βασικό ερώτημα. Με ποιον μπορεί να κερδίσει το κόμμα;

Σήμερα, το φαινομενικό παράδοξο είναι ότι ένας οργανισμός που υπάρχει για να διευρύνει την πολιτική του δύναμη, καταλήγει να παράγει επιλογές που περιορίζουν αυτήν ακριβώς τη δυνατότητα. Από τη στιγμή που ο μηχανισμός αποκτά δική του αυθυπόσταση, παύει να υπάρχει αποκλειστικά ως μέσο για την επίτευξη των σκοπών του κόμματος και αρχίζει να λειτουργεί για τη δική του αναπαραγωγή. Συνίσταται από ανθρώπους των οποίων η πολιτική ύπαρξη εξαρτάται από τον μηχανισμό, εσωτερικές ιεραρχίες και δυνατότητα αναπαραγωγής, με βάση το συμφέρον μόνο του μηχανισμού.

Ένα ΠΑΣΟΚ του 10%, απολύτως ελεγχόμενο, μπορεί τότε να είναι προτιμότερο από ένα ΠΑΣΟΚ του 20% ή του 25%, αν η κοινωνική δυναμική που απαιτείται για να δημιουργηθεί το δεύτερο γεννά συγχρόνως μια ηγεσία ικανή να αυτονομηθεί από τον μηχανισμό. Αυτό που αποτελεί αποτυχία για το κόμμα μπορεί επομένως να αποτελεί όρο επιβίωσης για τον μηχανισμό, επειδή ο σκοπός του ενός και ο σκοπός του άλλου έχουν πάψει να συμπίπτουν.

Το μέσο έχει αντιστρέψει τη σχέση του με τον σκοπό του. Το κόμμα δημιούργησε τον μηχανισμό για να κατακτήσει την πολιτική εξουσία και ο μηχανισμός χρησιμοποιεί πλέον το κόμμα για να αναπαράγει τη δική του. Με αποτέλεσμα να καταλήγουμε στο σημερινό ελληνικό παράδοξο. Μια κοινωνία που θεωρεί σε συντριπτικό βαθμό ότι κυριαρχεί η διαφθορά και της οποίας σχεδόν έξι στους δέκα πολίτες απείχαν από τις τελευταίες ευρωεκλογές, δεν δηλώνει απλώς απογοητευμένη από τους πολιτικούς της. Δηλώνει ότι έχει αρχίσει να αμφιβάλλει για τη δυνατότητά της να παράγει μια διαφορετική πολιτική πραγματικότητα.

Η ηγεμονία της μετριότητας ολοκληρώνεται όταν το υπάρχον, έχοντας χάσει την ικανότητα να πείθει, εξακολουθεί να κυριαρχεί επειδή η κοινωνία έχει χάσει την πεποίθηση ότι μπορεί να δημιουργήσει το νέο.

Ο πυρηνικός φόβος του Κάρλσον εδράζεται στην δήλωση που είχε κάνει ο Τραμπ τον Απρίλιο, σύμφωνα με την οποία, αν η Τεχεράνη δεν αποδεχόταν τις αμερικανικές απαιτήσεις «ένας ολόκληρος πολιτισμός» θα μπορούσε να πεθάνει εκείνο το βράδυ. Το σχετικό τελεσίγραφο απορρίφθηκε τότε από τους Ιρανούς και ευτυχώς δεν ακολούθησε το αδιανόητο.

Όμως, στο αδιέξοδο που έχουν φθάσει οι ΗΠΑ σε αυτόν το πόλεμο, το δραματικό του κόστος και η κατάρρευση της δημοτικότητας του προέδρου δυο μήνες πριν τις ενδιάμεσες εκλογές, δεδομένου του χαρακτήρα του, μπορεί να τον οδηγήσουν σε ακρότητες. Άλλωστε, η αμερικάνικη θεωρία για τη Χιροσίμα σύμφωνα με την οποία η ατομική βόμβα ρίχτηκε για να σταματήσει τον πόλεμο εξακολουθεί να είναι στη βιβλιοθήκη των δυνατοτήτων. Για όσους δεν κατάλαβαν τότε, επανέλαβαν το έγκλημα στο Ναγκασάκι. Ίσως ο Ράτκλιφ να πήγε γι’ αυτό στη Μόσχα, για “να κόψει αντιδράσεις”.

Σε κάθε περίπτωση, η εννιάωρη επίσκεψή του στη Μόσχα με το C-17A Globemaster III στις 25 Αυγούστου, για να συναντήσει τους Ρώσους αρχηγούς της FSB Αλεξάντρ Μπορτνίκοφ και της SVR Σεργκέι Ναρίσκιν, έγινε με τρόπο που προκάλεσε θόρυβο και σασπένς. Το κυρίαρχο αφήγημα είναι πως πήγε στη Μόσχα για να αποτρέψει μια ρωσική εισβολή στις Βαλτικές, ή ένα χτύπημα σε νατοϊκή χώρα, κατά τον ίδιο τρόπο που είχε πάει ο Γουίλιαμ Μπερνς το 2021 για να αποτρέψει την εισβολή στην Ουκρανία.

Αν αυτός ήταν ο στόχος της επίσκεψης προφανώς θα συνοδεύτηκε με κάποια δήλωση-όριο της Ουάσιγκτον, μπορεί όμως και όχι. Στο επικοινωνιακό επίπεδο, υπάρχει εδώ και αρκετές βδομάδες μια σαφής σκλήρυνση της στάσης των ΗΠΑ έναντι της Ρωσίας. Η Μόσχα ζητά τη διακοπή της παροχής πληροφοριών στο Κίεβο ως μέσο πίεσης προς τις ουκρανικές αρχές, προκειμένου να αποδεχθούν τους “όρους του Άνκορατζ” για την ειρηνευτική διευθέτηση. Υπήρξαν και πληροφορίες για τη δυνατότητα νέας συνάντησης Τραμπ-Πούτιν.

Οι Βρετανοί, οι Γάλλοι και το ΝΑΤΟ

Πάντως, είτε ο Ράτκλιφ προειδοποίησε για κάτι τη Μόσχα είτε όχι, δυο μέρες μετά, την Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2026, η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, απείλησε ανοιχτά τη Βρετανία, τονίζοντας πως η Ρωσία μπορεί να πλήξει βρετανικούς στρατιωτικούς στόχους τόσο εντός όσο και εκτός της Ουκρανίας. Αιτία για αυτή την απειλή είναι η απόφαση της Βρετανίας, μαζί με την Γαλλία, να μοιραστεί με την Ουκρανία διαβαθμισμένη τεχνολογία έτσι ώστε το Κίεβο να παράγει μόνο του τους πυραύλους Storm Shadow. Την επομένη, 28 Αυγούστου, ανακοινώθηκε η επιτυχής εκτόξευση διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου.

Για το Κρεμλίνο άλλωστε οι επιθέσεις σε βάθος που επιτυγχάνουν οι Ουκρανοί γίνονται με δυτικά όπλα, πληροφορίες και τεχνολογική υποστήριξη, που σημαίνει ότι η Ρωσία αντιμετωπίζει ήδη μία έμμεση σύγκρουση με το ΝΑΤΟ. Προφανώς οι Αμερικάνοι αντιλαμβάνονται ότι οι Ουκρανοί και οι Ευρωπαίοι οδηγούν τη Μόσχα στα όριά της. Για παράδειγμα, η ρητορική και οι πιέσεις στην Βαλτική και στο Καλίνινγκραντ γίνονται οριακές για το Κρεμλίνο. Οι Αμερικανοί ξέρουν επίσης ότι οι Ρώσοι έχουν επιδείξει φοβερή ανεκτικότητα στις προκλήσεις και ότι αυτό δεν μπορεί πλέον να συνεχιστεί, σε αντίθεση με τον Ζελένσκι και τους Βρετανούς που πιστεύουν ότι μπορεί να πιέσουν κι άλλο και να οδηγήσουν τον Πούτιν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και μάλιστα με όρους ευρω-ουκρανικούς.

Ο φόβος των Δυτικών περιλαμβάνει και τις αντιδράσεις του Κρεμλίνου ενόψει των βουλευτικών εκλογών που θα διεξαχθούν το τριήμερο 18 έως 20 Σεπτεμβρίου 2026 για την ανάδειξη των 450 μελών της Κρατικής Δούμας, δεδομένου ότι ο πόλεμος θα είναι κεντρικό θέμα της προεκλογικής αντιπαράθεσης. Οι Δυτικοί σύμμαχοι, ιδιαίτερα οι Ευρωπαίοι, μετά το φιάσκο του πολέμου κατά του Ιράν επικεντρώνουν τις ανησυχίες τους, αν όχι τους φόβους τους, στον ουκρανικό πόλεμο. Εκτός από τις κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ τον Νοέμβριο, στο α΄εξάμηνο του 2027 θα υπάρξει πληθώρα εκλογικών αναμετρήσεων στην Ευρώπη που άμεσα ή έμμεσα θα επηρεάσουν την πολιτική της ΕΕ έναντι της Ρωσίας.

Οι κρίσιμες εκλογές

Στις αρχές του 2027 με τη συμπλήρωση 2,5 ετών θητείας θα γίνει η εσωτερική ψηφοφορία για την ανάδειξη νέου προέδρου και προεδρείου του Ευρωκοινοβουλίου. Οι προεδρικές εκλογές τον Απρίλιο με Μάιο στη Γαλλία χωρίς Μακρόν έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα, όπως άλλωστε και οι βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα, την ίδια περίοδο που έχει σημαντική εμπλοκή στην στήριξη της Ουκρανίας. Θα προηγηθούν εκλογές στην Εσθονία, τη Φινλανδία, και σημαντικές εκλογές στα γερμανικά κρατίδια Σάαρλαντ, Σλέσβιχ-Χολστάιν, Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία και στη Βρέμη, αλλά και περιφερειακές και τοπικές εκλογές στην Ισπανία (Μαδρίτη, Βαρκελώνη).

Οι εκλογικές αυτές αναμετρήσεις θα ρίξουν τη σκιά τους στη στάση πολλών χωρών έναντι του πολέμου στην Ουκρανία, καθώς είναι πλέον σαφές στους Ευρωπαίους ότι το κόστος του προστίθεται στη νέα μεγάλη ενεργειακή κρίση που πυροδότησε ο πόλεμος κατά του Ιράν. Η πρόσφατη πρόταση της φον ντερ Λάιεν να διοχετευθεί μέρος των 10 τρισ. ευρώ από τις καταθέσεις των Ευρωπαίων στην πολεμική βιομηχανία, προκάλεσε σοκ και θα επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις.

Τα ρήγματα που έχουν δημιουργηθεί στους κόλπους της Δύσης θα εκφραστούν άμεσα πολιτικά από τους ψηφοφόρους. Οι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν αρχίσει να φοβούνται πως η προκλητική στάση της ΕΕ και των κυβερνήσεων των 27 έναντι της Μόσχας έχει περάσει τα όρια ανοχής της, καθώς δέχεται πλέον σημαντικά πλήγματα στο εσωτερικό της. Επειδή αυτά οι ηγεσίες τα αντιλαμβάνονται προφανώς αναζητούν τρόπους για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.

Το πρόβλημα της Οδησσού

Η ένταση των ρωσικών επιθέσεων στο Κίεβο, η περικύκλωση του Κραματόρσκ και του Σλοβιάνσκ, τις δύο τελευταίες πόλεις του Ντονμπάς, τα σενάρια για επικείμενη επίθεση στο Βορρά και στο Κίεβο, δείχνουν πως ο πόλεμος εισέρχεται σε νέα φάση και στο στρατιωτικό πεδίο. Υπάρχει και κάτι ακόμη που φοβίζει τους Ευρωπαίους και αφορά σε μια ενδεχόμενη πτώση της Οδησσού, η οποία βομβαρδίζεται συστηματικά, όπως άλλωστε και το Μικολάγιεφ. Βέβαια, η κατάληψη της Οδησσού δεν είναι εύκολος στόχος, αλλά για τους Ρώσους είναι στρατηγικός, δεδομένου ότι η πτώση της θα καταστήσει την Ουκρανία περίκλειστη χώρα.

Σύμφωνα με αναλύσεις η Ρωσία επιχειρεί ναυτικό και οικονομικό αποκλεισμό στη Μαύρη Θάλασσα, αν και δεν έχει καταφέρει να τον επιβάλει πλήρως. Έχει εντείνει τις επιθέσεις της εναντίον εμπορικών πλοίων με ξένη σημαία που μεταφέρουν ουκρανικά σιτηρά, καθώς και εναντίον των λιμενικών υποδομών της Οδησσού και του Ιζμαήλ, μετά τις αντίστοιχες ουκρανικές επιθέσεις. Τα στρατιωτικά ινστιτούτα επεσήμαναν ότι η Ρωσία χτυπά υποδομές στα σύνορα Ουκρανίας-Μολδαβίας κοντά στην Οδησσό, για να πλήξει τις εναλλακτικές χερσαίες οδούς logistics. Οι ουκρανικές δυνάμεις στην περιοχή εστιάζουν στην αντιαεροπορική άμυνα, τις παράκτιες συστοιχίες και τη χρήση θαλάσσιων drones.

Η Μόσχα, πάντως, απέρριψε προτάσεις για μορατόριουμ επιθέσεων σε εμπορικά πλοία, παρ΄ότι οι ουκρανικές επιθέσεις έχουν προκαλέσει σημαντικά προβλήματα στις ρωσικές εξαγωγές. Σε έξι μήνες ο πόλεμος στην Ουκρανία θα εισέλθει στον έκτο χρόνο και αν συνυπολογιστεί η έναρξη των εχθροπραξιών στο Ντονμπάς και η προσάρτηση της Κριμαίας το 2014, η σύγκρουση κρατά πάνω από 12 χρόνια. Έχει δηλαδή ήδη ξεπεράσει σε διάρκεια τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και σε 18 μήνες θα ξεπεράσει και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Βέβαια, παραμένοντας στην Ευρώπη, ο πόλεμος διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας που στην ουσία ήταν μερικοί διακεκομμένοι πόλεμοι, κράτησε δέκα χρόνια (1991-2001).

Έχει σημασία η διάρκεια; Έχει γιατί μετριέται σε νεκρούς και οικονομικό κόστος. Οι νεκροί και βαριά τραυματίες στον ουκρανικό πόλεμο υπολογίζονται τουλάχιστον σε δύο εκατομμύρια και για τις δύο πλευρές κι εδώ κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι ισχύει, πρόκειται για εκτιμήσεις. Οι σκοτωμένοι Δυτικοί, μισθοφόροι και εθελοντές, υπολογίζονται σε χιλιάδες. Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ισχυρίζεται ότι έχει σκοτώσει σχεδόν 6.000 ξένους μαχητές.

Ενδιαφέρον έχει ότι ένα από τα σενάρια της επίσκεψης Ράτκλιφ στη Μόσχα με το τεράστιο στρατιωτικό μεταγωγικό C-17A Globemaster III ήταν για να παραλάβει τις σορούς Αμερικανών πρακτόρων της CIA ή άλλων δυτικών στρατιωτικών υπηρεσιών που πολέμησαν στην Ουκρανία. Η 9ωρη παραμονή του εν λόγω αεροπλάνου μπορεί να δικαιολογεί με μια τέτοια εκδοχή. Οι ειδικοί επεσήμαναν πως χωράει 1200 φέρετρα.

Σε ό,τι αφορά το κόστος, ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί μία από τις πιο ακριβές οικονομικά συγκρούσεις στην παγκόσμια ιστορία. Κι αυτό γιατί πέρα από τις στρατιωτικές δαπάνες, υπολογίζονται και οι τεράστιες καταστροφές υποδομών. Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για 1,6-2 τρισ. δολάρια που περιλαμβάνουν και 588 δισ. δολ. για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας. Για την ΕΕ το κόστος έχει ξεπεράσει τα 200 δισ. ευρώ και οι ΗΠΑ έχουν εκταμιεύσει 116 δισ. δολ. ενώ έχουν εγκρίνει 175.

Η συλλεκτική κούκλα Barbie Signature Marilyn Monroe αποτυπώνει μία από τις πιο χαρακτηριστικές κινηματογραφικές εμφανίσεις της, αντλώντας έμπνευση από την ερμηνεία της στο “Diamonds Are a Girl’s Best Friend” στην ταινία Gentlemen Prefer Blondes. Η κούκλα φορά ένα εντυπωσιακό ροζ φόρεμα με έναν μεγάλο φιόγκο, κομψά γάντια και λαμπερά κοσμήματα εμπνευσμένα από διαμάντια, παραπέμποντας σε μία από τις πιο εμβληματικές στιγμές στην ιστορία του κινηματογράφου.

Η κούκλα δημιουργήθηκε σε στενή συνεργασία με το The Estate of Marilyn Monroe LLC. Κατά τη διαδικασία σχεδιασμού, η ομάδα της Barbie εργάστηκε με ιδιαίτερη προσοχή στη λεπτομέρεια, αποτυπώνοντας με αυθεντικότητα τη χαρακτηριστική λάμψη, το ξεχωριστό στιλ και τη δυναμική προσωπικότητα της Marilyn Monroe.

«Η Barbie έχει διαχρονικά αναδείξει το εμβληματικό στιλ της Marilyn Monroe τόσο ως είδωλο της μόδας όσο και ως αγαπημένη ηθοποιό. Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννησή της, σχεδιάσαμε αυτή τη συλλεκτική κούκλα ως φόρο τιμής στην Marilyn, αντλώντας έμπνευση από τη ροζ σατέν τουαλέτα και τα εντυπωσιακά διαμάντια που φόρεσε στο Gentlemen Prefer Blondes. Με αυτή την αξέχαστη εμφάνιση ως πηγή έμπνευσης, τιμούμε την Marilyn ως μια πραγματική πρωτοπόρο – μια διορατική παραγωγό, επιχειρηματία και καλλιτέχνιδα που ξεπέρασε τα όρια της εποχής της. Η κούκλα αυτή τιμά το σύνολο της σπουδαίας παρακαταθήκης της.» ανέφερε ο Robert Best, Vice President, Dolls Design Creative Director, Mattel.

Η νέα κούκλα Barbie Signature έρχεται να προστεθεί στη διαχρονική σχέση της Barbie με την Marilyn Monroe, ακολουθώντας μια σειρά από συλλεκτικές κούκλες που κυκλοφόρησαν μεταξύ του 1997 και του 2009 και ήταν εμπνευσμένες από μερικούς από τους πιο αξέχαστους κινηματογραφικούς ρόλους και τις πιο εμβληματικές εμφανίσεις της. Η νέα συλλεκτική κούκλα παρουσιάζει ένα ολοκαίνουργιο καλούπι προσώπου και μια νέα εμφάνιση, προσφέροντας στους συλλέκτες μια φρέσκια εκδοχή της θρυλικής σταρ του Hollywood.

Η συλλεκτική κούκλα Barbie Signature Marilyn Monroe θα είναι διαθέσιμη στην Ελλάδα σε καταστήματα παιχνιδιών και online.

^{Σχετικά με τη Mattel}

^{Η Mattel είναι μία από τις κορυφαίες εταιρείες παιχνιδιών και οικογενειακής ψυχαγωγίας παγκοσμίως και ιδιοκτήτρια ενός από τα πιο εμβληματικά χαρτοφυλάκια brands στον κόσμο. Μέσα από τα franchise brands μας, συμπεριλαμβανομένων των Barbie®, Hot Wheels®, Fisher-Price®, American Girl®, Thomas & Friends™, UNO®, Masters of the Universe®, Matchbox®, Monster High®, Polly Pocket® και Barney®, καθώς και άλλων δημοφιλών brands που κατέχουμε ή αδειοδοτούμε σε συνεργασία με παγκόσμιες εταιρείες ψυχαγωγίας, εμπνέουμε τους καταναλωτές και τους fans με παιχνίδια, περιεχόμενο, προϊόντα, digital και live εμπειρίες. Τα προϊόντα μας πωλούνται σε συνεργασία με τις κορυφαίες εταιρείες λιανικής και ηλεκτρονικού εμπορίου στον κόσμο. Από την ίδρυσή της το 1945, η Mattel είναι περήφανη που αποτελεί έναν αξιόπιστο συνεργάτη, ενδυναμώνοντας γενιές παιδιών να εξερευνήσουν τη μαγεία της παιδικής ηλικίας και να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους.}

Η παρουσία της Ελληνικός Χρυσός στη φετινή ΔΕΘ, σηματοδοτεί το επόμενο κεφάλαιο μιας επένδυσης στρατηγικής σημασίας για τη χώρα και την Ευρώπη. Μέσα από ένα εμπειρικό ταξίδι, ο επισκέπτης αντιλαμβάνεται το πώς η σύγχρονη μεταλλευτική δραστηριότητα συνδυάζει την καινοτομία, την ψηφιακή τεχνολογία, την ασφάλεια, την περιβαλλοντική διαχείριση και την ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού.

Η εμπειρία ξεκινά στον εξωτερικό χώρο, στην Πύλη 1 της ΔΕΘ (από την πλευρά της Εγνατίας Οδού και του Πανεπιστημίου). Εκεί, οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν από κοντά τον τρόπο με τον οποίο εκπαιδεύονται οι εργαζόμενοι της Ελληνικός Χρυσός, μέσω του Prometheus Training Mining Academy, του σύγχρονου Κέντρου Εκπαίδευσης. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένας προηγμένος προσομοιωτής επαυξημένης πραγματικότητας, μέσω του οποίου οι επισκέπτες μπορούν να δοκιμάσουν την οδήγηση βαρέος μεταλλευτικού μηχανήματος σε ένα ιδιαίτερα ρεαλιστικό περιβάλλον. Παράλληλα, θα γνωρίσουν τις δυνατότητες των τριών υπερσύγχρονων προσομοιωτών της Ακαδημίας, οι οποίοι υποστηρίζουν την εκπαίδευση σε επτά διαφορετικούς τύπους μηχανημάτων έργου και αναπαριστούν συνθήκες τόσο του υπόγειου Μεταλλείου Ολυμπιάδας όσο και μεταλλείου ανοιχτής εκσκαφής. Την παρουσίαση συμπληρώνουν εφαρμογές εικονικής πραγματικότητας (VR), που μεταφέρουν τον χρήστη στο υπόγειο περιβάλλον της Ολυμπιάδας, αναδεικνύοντας τον σύγχρονο τρόπο με τον οποίο η τεχνολογία ενισχύει την εκπαίδευση, την ασφάλεια και την επιχειρησιακή ετοιμότητα των εργαζομένων.

Στο περίπτερο της Ελληνικός Χρυσός, στο Hall 10, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά το νέο μεταλλείο χαλκού-χρυσού των Σκουριών και το υπόγειο μεταλλείο της Ολυμπιάδας. Μέσα από ψηφιακή περιήγηση στο έργο των Σκουριών σε οθόνη αφής και περιήγησης στο υπόγειο μεταλλείο της Ολυμπιάδας μέσω γυαλιών VR, θα μπορούν να εξερευνήσουν τη λειτουργία των μεταλλείων και κάθε στάδιο της παραγωγικής διαδικασίας. Παράλληλα, διαδραστικές οθόνες και ψηφιακές εμπειρίες θα παρουσιάζουν το ταξίδι των ορυκτών & μετάλλων, από την εξόρυξη έως τις εφαρμογές τους στην καθημερινή ζωή, καθώς και τον καθοριστικό ρόλο των κρίσιμων πρώτων υλών στις τεχνολογίες του μέλλοντος.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης, στελέχη από όλες τις λειτουργίες των δύο εταιρειών, θα βρίσκονται στο περίπτερο, ενημερώνοντας τους επισκέπτες για το έργο, τις επαγγελματικές ευκαιρίες και τις δυνατότητες συνεργασίας με την εταιρεία.

Παράλληλα, κατά τη διάρκεια του πρώτου Σαββατοκύριακου της 90^ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, η Ελληνικός Χρυσός διοργανώνει, εντός του περιπτέρου της, εκδήλωση με θέμα «Διάλογος για τη Νέα Εποχή της Ελληνικής Βιομηχανίας» υπό την Αιγίδα του Συνδέσμου Βιομηχανιών Ελλάδος (ΣΒΕ), δημιουργώντας θεματικές συζητήσεις με εκπροσώπους της Πολιτείας, της Βιομηχανίας, της επιχειρηματικής και ακαδημαϊκής κοινότητας. Στόχος της πρωτοβουλίας, είναι να αναδείξει τις μεγάλες ευκαιρίες που διαμορφώνουν το νέο παραγωγικό μοντέλο της χώρας, ενισχύοντας τον διάλογο γύρω από τη βιομηχανική ανταγωνιστικότητα, τη βιωσιμότητα, την καινοτομία και τις στρατηγικές επενδύσεις.

Με σταθερό προσανατολισμό στη βιώσιμη ανάπτυξη και την υπεύθυνη αξιοποίηση των ορυκτών πόρων, η Ελληνικός Χρυσός συνεχίζει να επενδύει σε έργα που ενισχύουν την ελληνική βιομηχανία, δημιουργούν μακροπρόθεσμη αξία για τις τοπικές κοινωνίες και συμβάλλουν στην ευρωπαϊκή στρατηγική για τις κρίσιμες πρώτες ύλες.

Μπορείτε να επισκεφθείτε τα περίπτερα της Ελληνικός Χρυσός και της Μεταλλεία Θράκης, στο Hall 10 και εξωτερικά, στην είσοδο 1 της ΔΕΘ (από την πλευρά της Εγνατίας Οδού και του Πανεπιστημίου).

Το μέτρο, που είχε εξαγγελθεί και εφαρμόστηκε από τις 14 Ιουλίου, αφορά αποκλειστικά τα καύσιμα που προορίζονται για κατανάλωση στην εσωτερική αγορά και αποτελεί τον πιο αποτελεσματικό και άμεσο τρόπο για την οριζόντια μείωση των τιμών.

Συγκεκριμένα, η εταιρεία θα συνεχίσει να παρέχει έκτακτη έκπτωση προς όλες τις εταιρείες Εμπορίας και πιο συγκεκριμένα 7,95 λεπτά προ ΦΠΑ ανά λίτρο στην τιμή της αμόλυβδης βενζίνης 95 οκτανίων και 4,05 λεπτά προ ΦΠΑ ανά λίτρο στην τιμή του πετρελαίου κίνησης. Η έκτακτη έκπτωση θα συνεχίσει να εμφανίζεται σε ξεχωριστό πεδίο στα τιμολόγια και θα ισχύει έως και τις 30 Σεπτεμβρίου 2026.

Η HELLENiQ ENERGY, σε μια κρίσιμη συγκυρία για την ελληνική οικονομία, παραμένει δίπλα στον Έλληνα καταναλωτή και παράλληλα στηρίζει την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς, προκειμένου να περιοριστούν οι παρενέργειες από τις γεωπολιτικές εντάσεις που έχουν οδηγήσει σε σημαντική άνοδο τα προϊόντα διύλισης διεθνώς.

^{Σχετικά με τη HELLENiQ ENERGY}

^{Η HELLENiQ ENERGY είναι ένας από τους κορυφαίους καθετοποιημένους ενεργειακούς ομίλους στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Ιδρύθηκε το 1998, ως ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ, με ιστορία που ξεκινά από το πρώτο διυλιστήριο στην Ελλάδα, το 1958. Σήμερα, αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, με βάση τα ετήσια έσοδα. Υλοποιώντας με συνέπεια μια φιλόδοξη στρατηγική μετασχηματισμού, έχει αναδειχθεί σε περιφερειακό ηγέτη στον ενεργειακό τομέα, με παρουσία σε 8 χώρες και συνεχώς διευρυνόμενη διεθνή δραστηριότητα.}

^{Η HELLENiQ ENERGY δραστηριοποιείται στην παραγωγή, προμήθεια και εμπορία όλων των μορφών ενέργειας, εστιάζοντας πλέον ολοένα και περισσότερο σε νέες, πιο καθαρές μορφές, καθώς και σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Το χαρτοφυλάκιό της περιλαμβάνει τη διύλιση, τον εφοδιασμό και εμπορία υγρών καυσίμων και πετροχημικών προϊόντων, την έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων και την εμπορία καυσίμων, ενώ παράλληλα αναπτύσσεται ραγδαία στις ΑΠΕ.}

^{Στρατηγικός πυλώνας της HELLENiQ ENERGY είναι η ανάπτυξη ενός πλήρους καθετοποιημένου «πράσινου» utility. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται η Enerwave, το νέο όνομα της Elpedison, εταιρεία παραγωγής και προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου στην Ελλάδα. Αυτή η νέα επιχειρηματική μονάδα παράγει και προμηθεύει απευθείας την ελληνική αγορά με ηλεκτρική ενέργεια -κυρίως από ανανεώσιμες πηγές -υλοποιώντας τη δέσμευση του Ομίλου για μια δίκαιη, προσιτή και ασφαλή ενεργειακή μετάβαση.}

^{Στο επίκεντρο της στρατηγικής της HELLENiQ ENERGY βρίσκεται η ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού της, με στόχο να αποτελεί εργοδότη επιλογής στις χώρες όπου δραστηριοποιείται. Παράλληλα, η Εταιρική Υπευθυνότητα αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της λειτουργίας της, μέσα από τον οποίο σχεδιάζει και υλοποιεί πολυδιάστατα προγράμματα για τη στήριξη της νέας γενιάς και της κοινωνίας ευρύτερα, επηρεάζοντας θετικά περισσότερους από 2 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο σε διεθνές επίπεδο.}

^{Η HELLENiQ ENERGY έχει την έδρα της στην Αθήνα, είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών (σύμβολο: ELPE) και διαθέτει δευτερεύουσα εισαγωγή στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου (LSE: HPLD) μέσω Παγκόσμιων Αποθετηρίων Τίτλων (GDRs).}

^{www.helleniqenergy.com}

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από τουρκικά αεροσκάφη έχουν ξεπεράσει μέχρι και τον Ιούλιο του 2026 τις 247, έναντι 225 σε ολόκληρο το 2025. Μόνο στις 18 Αυγούστου, τουρκικά αεροσκάφη πραγματοποίησαν 25 παραβιάσεις του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου, ενώ καταγράφηκε και εμπλοκή ελληνικών και τουρκικών οπλισμένων μαχητικών F-16.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

«Την Παρασκευή 28 Αυγούστου τουρκικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος πραγματοποίησε πολύωρη πτήση στο Θρακικό Πέλαγος, στην ευρύτερη περιοχή της Αλεξανδρούπολης και της Σαμοθράκης και πολύ κοντά στο αεροδρόμιο της Αλεξανδρούπολης.

Η επικίνδυνη αυτή παραβίαση από τουρκικό drone αποτελεί ένα ακόμα περιστατικό που επιβεβαιώνει την αύξηση των τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από τουρκικά αεροσκάφη έχουν ξεπεράσει μέχρι και τον φετινό  Ιούλιο τις 247, έναντι 225 σε ολόκληρο το 2025. Στις 18 Αυγούστου, μάλιστα, τουρκικά αεροσκάφη πραγματοποίησαν 25 παραβιάσεις του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου, ενώ καταγράφηκε και εμπλοκή ελληνικών και τουρκικών οπλισμένων μαχητικών F-16.

Έχοντας υπόψη τις συνεχώς αυξανόμενες παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από τουρκικά μαχητικά και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:

1. Με ποια μέτρα, συμπεριλαμβανομένων και ενδεχόμενων κυρώσεων στην Τουρκία, θα προστατέψει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα από την τουρκική προκλητικότητα;
2. Προτίθεται να προτείνει τη δημιουργία ενός Παρατηρητηρίου για τα Νότια Σύνορα, αντίστοιχου με αυτό που προβλέπεται για τα ανατολικά σύνορα, που θα περιλαμβάνει και τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου ή να επεκτείνει και στην Ελλάδα την εφαρμογή του Eastern Flank Watch;»

Για τον προσδιορισμό ραντεβού:

-Τηλεφωνικά από 28/8 έως 2/9

2132146726 (8.30-14.00) και 2105697986 (14.00-20.00)

-Με την ψηφιακή εφαρμογή του Ε.ΚΕ.Α. “Δίνουμε αίμα” για κινητά:

App store (iOS): 

https://bit.ly/appStore-DinoumeAima

Google play (android): 

https://bit.ly/googlePlay-DinoumeAima

Οδηγίες για τη χρήση της ψηφιακής εφαρμογής

https://ekea.gr/dinoume-aima/

Για να δώσεις αίμα χρειάζεται:

• Να είσαι 18-65 ετών
• Να έχεις πάρει ένα ελαφρύ γεύμα πριν την αιμοδοσία
• Να έχεις κοιμηθεί τουλάχιστον 5 ώρες
• Να αναφέρεις τυχόν ασθένειες και φάρμακα που λαμβάνεις στο γιατρό της αιμοδοσίας
• Εάν έχεις κάνει τατουάζ να έχουν παρέλθει 4 μήνες

Το καλοκαίρι δίνει τη σκυτάλη στο φθινόπωρο, όμως η ανάγκη για αίμα και η αξία της εθελοντικής προσφοράς παραμένουν σταθερές

Γραφείο Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων Ε.ΚΕ.Α.

2132146737-6972313830

info@ekea.gr

Το ζήτημα θα βρεθεί στην ατζέντα την Τρίτη και την Τετάρτη, όταν οι υπουργοί Άμυνας και Εξωτερικών της ΕΕ θα συναντηθούν στο Δουβλίνο, σύμφωνα με αξιωματούχο της ΕΕ. Εκπρόσωποι από την Ουκρανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Νορβηγία, την Ισλανδία και την Ελβετία θα συμμετάσχουν στη συνάντηση την Τετάρτη.

Η Ουκρανία απευθύνει τους τελευταίους μήνες επείγουσες εκκλήσεις για περισσότερα συστήματα αεράμυνας, λέγοντας ότι τα μειούμενα αποθέματά της δεν επαρκούν για να σταματήσουν τις εντεινόμενες επιθέσεις της Μόσχας. Η χώρα αναζητά ιδιαίτερα περισσότερα συστήματα του αμερικανικής κατασκευής Patriot, τα οποία ήδη παρουσιάζουν υψηλή ζήτηση λόγω του πολέμου στο Ιράν.

Η Ισπανία και η Ελλάδα διαθέτουν μερικά από τα μεγαλύτερα αποθέματα πυραύλων αναχαίτισης Patriot μεταξύ των συμμάχων της Ουκρανίας. Και οι δύο χώρες διαθέτουν επίσης αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων που πλησιάζουν στο τέλος της προβλεπόμενης διάρκειας ζωής τους. Οι σύμμαχοι ζητούν συγκεκριμένα τους πυραύλους PAC-2 των δύο χωρών.

Σύμφωνα με το πρακτορείο Bloomberg η Ελλάδα ήταν μία από τις πρώτες χώρες που έστειλαν πυρομαχικά στην Ουκρανία μετά την πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας, αλλά έχει αντισταθεί στις πιέσεις να δωρίσει συστήματα Patriot. Η χώρα υποστηρίζει ότι χρειάζεται τους πυραύλους για τη δική της άμυνα, εν μέσω μιας μακροχρόνιας αντιπαλότητας με την Τουρκία.

Η Ισπανία δήλωσε νωρίτερα φέτος ότι θα παράσχει στρατιωτική βοήθεια ύψους ενός δισεκατομμυρίου ευρώ (1,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων) στην Ουκρανία το 2026. Εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης αρνήθηκε να σχολιάσει, όπως και αξιωματούχος του ισπανικού υπουργείου Άμυνας.

Επείγουσα ανάγκη η ενίσχυση της Ουκρανίας

Η εξασφάλιση νέων συστημάτων αεράμυνας για το Κίεβο έχει καταστεί ολοένα και πιο επείγουσα αποστολή για τους συμμάχους, καθώς η Ρωσία κινείται προς την κλιμάκωση του πολέμου, μετά την κατάληξη των ειρηνευτικών συνομιλιών σε αδιέξοδο. Η Ουκρανία έχει λάβει πληροφορίες από υπηρεσίες πληροφοριών ότι η Ρωσία προετοιμάζεται για μια πιθανή νέα χερσαία επίθεση προς το Κίεβο.

Ωστόσο, η εξεύρεση συστημάτων Patriot για την Ουκρανία αποτελεί μια εξαιρετικά δύσκολη υλικοτεχνική διαδικασία. Πολλές χώρες της ΕΕ, όπως η Γερμανία, υποστηρίζουν ότι η παραχώρηση περισσότερων συστημάτων Patriot θα έθετε σε κίνδυνο τη δική τους ασφάλεια. Οι ΗΠΑ έχουν επίσης μειώσει σημαντικά τα δικά τους αποθέματα κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράν.

Παράλληλα, η κατασκευή περισσότερων πυραύλων θα απαιτούσε χρόνο. Τόσο το σύστημα Patriot όσο και η ευρωπαϊκή εναλλακτική λύση, το SAMP/T, έχουν αντιμετωπίσει μεγάλες λίστες αναμονής και καθυστερήσεις στην παραγωγή. Ορισμένα συστήματα αεράμυνας εξακολουθεί να αναμένεται να φτάσουν στην Ουκρανία τους επόμενους μήνες μέσω του PURL, ενός προγράμματος που επιτρέπει στους συμμάχους του ΝΑΤΟ να αγοράζουν αμερικανικά όπλα για το Κίεβο.

Ωστόσο, οι χώρες της ΕΕ εξετάζουν αν θα επιτρέψουν στην Ουκρανία να αγοράσει περισσότερους πυραύλους Patriot χρησιμοποιώντας το δικό της δάνειο ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ προς το Κίεβο. Χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία θέλουν τα χρήματα αυτά να κατευθυνθούν προς το σύστημα SAMP/T, αλλά άλλες φοβούνται ότι κάτι τέτοιο ενδέχεται να δημιουργήσει περιττές δυσκολίες για το Κίεβο. Τα κράτη-μέλη της ΕΕ θα ψηφίσουν για το ζήτημα την ερχόμενη Δευτέρα.

Στέρεψαν τα αποθέματα της Ευρώπης

Υπενθυμίζεται πως η Ευρώπη έχει δεσμευτεί για τη στήριξη της Ουκρανίας και έχει επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου για να εξασφαλίσει περισσότερους αναχαιτιστικούς πυραύλους. Το πρόβλημα είναι πως χρόνος δεν υπάρχει και η νέα παραγωγή θα φτάσει πολύ αργά, καθώς ο πόλεμος με το Ιράν έχει επιβαρύνει και τα αμερικανικά αποθέματα. Οι σημαντικότεροι Ευρωπαίοι υποστηρικτές της Ουκρανίας, σύμφωνα με το Politico, δηλώνουν ότι πλέον τους έχουν απομείνει ελάχιστοι πύραυλοι που μπορούν να παραχωρήσουν χωρίς να θέσουν σε κίνδυνο τη δική τους ασφάλεια.

Η Γερμανία, ένας από τους σημαντικότερους δωρητές στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία, έχει ήδη μεταφέρει στο Κίεβο συστήματα Patriot και πυραύλους. Ωστόσο, το Βερολίνο πρέπει πλέον να σταθμίσει τις ολοένα και πιο επείγουσες ανάγκες της Ουκρανίας σε σχέση με τα ελάχιστα αποθέματα που απαιτούνται για την προστασία της ίδιας της Γερμανίας και την εκπλήρωση των δεσμεύσεών της έναντι του ΝΑΤΟ. Και άλλες ευρωπαϊκές χώρες εξετάζουν εάν θα διατηρήσουν τους αναχαιτιστικούς πυραύλους τους ή θα τους παραχωρήσουν στην Ουκρανία.

«Πραγματικά φτάνουμε στα όριά μας», δήλωσε ο ταξίαρχος Γιούργκεν Σρέντλ, ανώτερος αξιωματούχος του γερμανικού υπουργείου Άμυνας, κατά τη διάρκεια συζήτησης στο Βερολίνο λίγο μετά τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα τον περασμένο μήνα. «Πρέπει επίσης να διασφαλίσουμε τη δική μας προστασία… Με αυτά τα δεδομένα η υποστήριξη δεν βιώσιμη μακροπρόθεσμα».

Το Βερολίνο και άλλες πρωτεύουσες της Βόρειας Ευρώπης έχουν καλέσει τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες να εξετάσουν τι επιπλέον στρατιωτικό εξοπλισμό και οικονομική βοήθεια θα μπορούσαν να διαθέσουν. «Πιστεύω ότι αυτό δεν είναι βιώσιμο μακροπρόθεσμα για την Ευρώπη», δήλωσε στο Politico ο Νορβηγός υπουργός Άμυνας Τόρε Ο. Σάντβικ. «Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους».