Πρόκειται για  μία νέα «κυριάκειο» πολιτική ιδιότυπου «νεοφιλελευθερισμού» με την οποία δημιουργείται μία οικονομία εικόνας «κεκονιαμένου τάφου» για το «θεαθήναι» τοις δανεισταίς, με το «δουλεύειν» τους Έλληνες πολίτες.

Αυτή η αλγεινή διαπίστωση προκύπτει από τους τρεις παρατιθέμενους πίνακες που περιέχουν επεξεργασμένα στοιχεία για το ΑΕΠ του δεύτερου τριμήνου του 2026, που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ. Από μια λιτή ανάλυση των στοιχείων αυτών προκύπτουν οι ακόλουθες διαπιστώσεις:

Κυριαρχία κατανάλωσης και παραγωγικού κενού

Πρώτον, συνεχίζεται η ίδια εικόνα του σαθρού αναπτυξιακού μοντέλου της δεκαετίας του 2000 (κυριαρχία της κατανάλωσης και της υπερβάλλουσας ζήτησης  με έντονο παραγωγικό κενό και έντονο εξωτερικό ισοζύγιο με καλπάζουσες τις εισαγωγές), το οποίο οδήγησε τη χώρα στη δεινή κρίση του 2009 και  τα μνημόνια, η οποία  και συνεχίζεται (βλέπε πίνακα 1).

Στη μεταβολή του πληθωρισμού κατά 4,1 μονάδες στην αύξηση του ονομαστικού  ΑΕΠ κατά 5,9%!

Δεύτερον, το ΑΕΠ σε τρέχουσες τιμές, δηλαδή το ονομαστικό ΑΕΠ, αυξήθηκε με τον ίδιο, όπως πάντα υψηλό ρυθμό, κατά 5,9% (που θα … μειώσει τάχα το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ κατά τις ίδιες μονάδες, λόγω τάχα  της «συνετής και χρηστής δημοσιονομικής πολιτικής»!), αλλά την παραπάνω μεταβολή ο πληθωρισμός, τα νοικοκυριά, την «προικοδότησε» κατά  4,1 μονάδες ή κατά…. 69,5%!!! (βλέπε πίνακα 2). Η συμβολή των φόρων είναι υψηλότερη από εκείνη της… παραγωγής στο ΑΕΠ!

Τρίτον, η συμβολή στη διαμόρφωση του ονομαστικού ΑΕΠ της μεταβολής των φόρων επί των προϊόντων (!) είναι υψηλότερη από την αντίστοιχη της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας, δηλαδή της  συνολικής αξίας των αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται από τον πρωτογενή, δευτερογενή και τριτογενή τομέα μετά τη μείωση του κόστους των πρώτων υλών και των υπηρεσιών που χρησιμοποιήθηκαν για  στην παραγωγή, που καταδεικνύει πόσο ισχνό είναι το παραγωγικό μοντέλο και πόσο βαρύ το φορολογικό βάρος (βλέπε πίνακα 2)

Πάντα μικρότερο των εργαζομένων στη διανομή του εθνικού εισοδήματος

Τέταρτον, και η ανάλγητη συνέπεια της ανάλγητης αυτής μορφής του «κυριάκειου» ιδιότυπου «νεοφιλελευθερισμού στην κοινωνία» κορυφώνεται με τη διαπίστωση που προκύπτει από τον τρίτο πίνακα: Στη διανομή του παραπάνω ονομαστικού εισοδήματος των 65,2 δις. ευρώ, που δημιουργήθηκε το δεύτερο εξάμηνο του 2026, τη «μερίδα του λέοντος» (66%) πήραν τα επιχειρηματικά κέρδη και το κράτος με τους φόρους επί της παραγωγής και των… εισαγωγών (!), και μόνο το 36% οι εργαζόμενο, έναντι 36,4% το αντίστοιχο τρίμηνο του 2026!). 

Σημειώνεται ότι το επιχειρηματικό κέρδος που εμφανίζεται στη διανομή του ΑΕΠ είναι το εναπομένον κέρδος των επιχειρήσεων από την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών αφού πληρωθούν οι μισθοί, οι εισφορές και οι φόροι, αλλά πριν αφαιρεθούν οι αποσβέσεις παγίου κεφαλαίου, οι τόκοι δανείων ή τα μερίσματα. Επίσης, οι εμφανιζόμενες στον πίνακα αμοιβές εξαρτημένης εργασίας περιλαμβάνουν τον μισθό, το ημερομίσθιο, ποσοστά ή ωρομίσθια, με βάση τη νομική και προσωπική εξάρτηση από τον εργοδότη. 

Γιατί αυτή η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα; Οι Χούθι δεν περιορίζονται πλέον στην κατοχή εδαφών στο βόρειο και δυτικό τμήμα της σπαραζόμενης Υεμένης. Με την κατάληψη της Μόχα και την προώθηση προς τα στρατηγικά νησιά Χάνις, ενισχύουν την δυνατότητά τους να απειλήσουν πλέον πιο εύκολα και καίρια την θαλάσσια κυκλοφορία σε ένα από τα σημαντικότερα περάσματα του διεθνούς εμπορίου.

Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι απαραίτητα η πλήρης στρατιωτική κατάληψη του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ. Για να δημιουργηθεί σοβαρό πρόβλημα στη διεθνή ναυσιπλοΐα, αρκεί η δυνατότητα αξιόπιστης απειλής εναντίον εμπορικών πλοίων. Τα υπόλοιπα θα τα… “κάνουν” οι ασφαλιστικές στο Λονδίνο!

Οι Χούθι διαθέτουν ήδη πυραύλους, drones και άλλα μέσα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον πλοίων. Οι αμερικανικές ναυτιλιακές οδηγίες εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν την περιοχή υψηλού κινδύνου και καταγράφουν ως πιθανές απειλές πυραυλικές επιθέσεις, UAV, USV, UUV, επιθέσεις από μικρά σκάφη και παράνομες επιβιβάσεις.

Ορμούζ και Μπαμπ ελ-Μαντέμπ

Το Στενό του Ορμούζ αποτελεί την πύλη από την οποία περνά μεγάλο μέρος της ενεργειακής παραγωγής του Περσικού Κόλπου προς τις διεθνείς αγορές. Το Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ αποτελεί την πύλη της Ερυθράς Θάλασσας προς τον Ινδικό Ωκεανό και, μέσω Σουέζ, προς τη Μεσόγειο.

Εάν η ασφάλεια και των δύο διαδρομών υπονομευθεί ταυτόχρονα, δημιουργείται μία εξαιρετικά δυσμενής κατάσταση για το παγκόσμιο εμπόριο και ιδιαίτερα για την Ευρώπη. Δεν πρόκειται απλώς για δύο τοπικές κρίσεις. Πρόκειται για δύο στρατηγικά σημεία ελέγχου πάνω στις θαλάσσιες αρτηρίες, που συνδέουν την ενεργειακή καρδιά της Μέσης Ανατολής με τις διεθνείς αγορές. Τα στοιχεία της 10ης Σεπτεμβρίου δείχνουν ότι η κυκλοφορία πλοίων μέσω Ορμούζ έχει περιοριστεί δραματικά, ενώ ταυτόχρονα η δραστηριότητα στο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ βρίσκεται υπό αυξανόμενη πίεση και η τιμή Brent ξεπέρασε χθες τα 100 δολάρια το βαρέλι.

Οι Χούθι δεν χρειάζεται να εγκαταστήσουν φυσικό αποκλεισμό στο Στενό. Αρκεί να καταστήσουν τη διέλευση επικίνδυνη, ακριβή και απρόβλεπτη. Ακριβώς αυτό είχε συμβεί και κατά την προηγούμενη περίοδο των επιθέσεων των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα. Πλοία και μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες αναγκάστηκαν να επιλέξουν τη διαδρομή γύρω από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό, περισσότερες ημέρες ταξιδιού, αυξημένη κατανάλωση καυσίμων, υψηλότερα ασφάλιστρα, αυξημένο κόστος μεταφοράς και τελικά μετακύλιση του κόστους στον καταναλωτή.

Άρα, η πραγματική ισχύς ενός chokepoint δεν βρίσκεται μόνο στην ικανότητα να το κλείσεις, αλλά στην ικανότητα να πείσεις τους άλλους ότι δεν μπορούν να το χρησιμοποιούν με ασφάλεια.

Σαουδική Αραβία και Ιράν 

Η εξέλιξη είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη για τη Σαουδική Αραβία. Οι Χούθι έχουν ήδη κηρύξει ναυτικό αποκλεισμό σε βάρος της Σαουδικής Αραβίας και έχουν εντείνει τις επιθέσεις εναντίον σαουδαραβικών στόχων. Η προώθησή τους προς το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ δημιουργεί επιπλέον πίεση στις εναλλακτικές διαδρομές εξαγωγής πετρελαίου της χώρας.

Αυτό εξηγεί και την έντονη σαουδαραβική αντίδραση. Το Βασίλειο των Σαούντ δεν αντιμετωπίζει πλέον μόνο την απειλή πυραυλικών και drone επιθέσεων στο έδαφός του. Αντιμετωπίζει την προοπτική ενός αντιπάλου που μπορεί να απειλήσει τις θαλάσσιες ενεργειακές αρτηρίες της.

Εδώ χρειάζεται προσοχή. Οι Χούθι δεν είναι απλώς το μακρύ χέρι της Τεχεράνης. Διαθέτουν δική τους πολιτική, στρατιωτική ατζέντα και συμφέροντα. Ωστόσο, η δράση τους αντικειμενικά ενισχύει τη στρατηγική θέση του Ιράν. Η Τεχεράνη μπορεί να ασκεί πίεση από την ανατολική πλευρά της Αραβικής Χερσονήσου μέσω του Ορμούζ, ενώ οι σύμμαχοί της στην Υεμένη μπορούν να δημιουργούν πίεση στη δυτική πλευρά μέσω του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.

Δεν σημαίνει ότι το Ιράν ελέγχει απόλυτα τους Χούθι. Σημαίνει όμως ότι η γεωγραφία και η συγκυρία παράγουν ένα αποτέλεσμα ιδιαίτερα ευνοϊκό για την ιρανική στρατηγική. Δύο chokepoints… (δύο “λαιμοί”)! Δύο μέτωπα και η αβεβαιότητα πολλαπλασιάζεται.

Ευρώπη και ελληνική ναυτιλία

Η Ευρώπη βρίσκεται στο τέλος αυτής της αλυσίδας. Πετρέλαιο, φυσικό αέριο, πρώτες ύλες και βιομηχανικά προϊόντα που κινούνται μεταξύ Ασίας, Μέσης Ανατολής και Ευρώπης εξαρτώνται από ασφαλείς θαλάσσιες διαδρομές. Εάν ταυτόχρονα διαταράσσονται το Ορμούζ και το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, η Ευρώπη αντιμετωπίζει έναν συνδυασμό, ενεργειακής αβεβαιότητας, αύξησης μεταφορικού κόστους, καθυστερήσεων, πληθωριστικών πιέσεων και γεωπολιτικού κινδύνου. Και όλα, αυτά όταν η ευρωπαϊκή οικονομία ήδη αντιμετωπίζει υψηλό κόστος ενέργειας και μειωμένα περιθώρια ανταγωνιστικότητας.

Για την Ελλάδα η εξέλιξη έχει ξεχωριστή σημασία. Η ελληνόκτητη ναυτιλία αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες ναυτιλιακές δυνάμεις παγκοσμίως και δραστηριοποιείται σε όλες τις μεγάλες διεθνείς θαλάσσιες αρτηρίες. Η ανασφάλεια στην Ερυθρά Θάλασσα σημαίνει ότι κάθε ελληνόκτητο πλοίο που σχεδιάζει διέλευση από την περιοχή πρέπει να συνυπολογίζει, όχι μόνο τον εμπορικό χρόνο και το κόστος,  αλλά και τον στρατιωτικό κίνδυνο.

Η επιλογή του περίπλου της Αφρικής μπορεί να αυξήσει σημαντικά τη διάρκεια του ταξιδιού και το κόστος λειτουργίας. Και υπάρχει μία ακόμη διάσταση: Όσο περισσότερο οι εμπορικές εταιρείες αποφεύγουν το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, τόσο περισσότερο ενισχύεται στην πράξη η στρατηγική αποτελεσματικότητα των Χούθι. Αυτό είναι το παράδοξο των σύγχρονων υβριδικών συγκρούσεων, διότι δεν χρειάζεται να καταστρέψεις το παγκόσμιο εμπόριο. Αρκεί να το κάνεις να αλλάξει διαδρομή.

Τι σημαίνει για τον Τραμπ

Η εξέλιξη αποτελεί επίσης σοβαρή δοκιμασία για την αμερικανική στρατηγική. Ο στόχος της Ουάσιγκτον είναι να περιορίσει την ιρανική ισχύ και να αποκαταστήσει την ασφάλεια των θαλάσσιων οδών. Όμως η ταυτόχρονη πίεση στο Ορμούζ και στο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ δείχνει πόσο δύσκολο είναι να επιβληθεί στρατιωτικά μία τέτοια τάξη.

Η στρατιωτική ισχύς μπορεί να καταστρέψει εκτοξευτές, drones και πυραυλικές εγκαταστάσεις. Δεν μπορεί όμως εύκολα να εξαλείψει τη γεωγραφία, όπως ο γράφων διαρκώς επισημαίνει στην αρθρογραφία του. Και η γεωγραφία είναι αυτή που δίνει στους Χούθι τη στρατηγική τους αξία.

Ένα κρίσιμο στοιχείο

Η εξέλιξη της Πέμπτης στην Υεμένη μας υπενθυμίζει κάτι που συχνά παραβλέπουμε στις αναλύσεις των πολέμων. Η στρατηγική αξία μιας δύναμης δεν μετριέται μόνο από το μέγεθος του στρατού της. Μετριέται και από το σημείο στο οποίο βρίσκεται. Οι Χούθι είναι μία μη κρατική δύναμη με περιορισμένους πόρους. Βρίσκονται όμως δίπλα σε ένα από τα σημαντικότερα chokepoints του πλανήτη. Αυτό τους επιτρέπει να μετατρέπουν μία περιφερειακή στρατιωτική σύγκρουση σε παγκόσμιο οικονομικό πρόβλημα.

Η κατάληψη της Μόχα δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μία ακόμη αλλαγή στον χάρτη της Υεμένης. Εάν οι Χούθι κατορθώσουν να εδραιώσουν τον έλεγχό τους στις παράκτιες περιοχές και να αποκτήσουν αποτελεσματική δυνατότητα απαγόρευσης της ναυσιπλοΐας, τότε η Ερυθρά Θάλασσα θα μετατραπεί σε ένα δεύτερο στρατηγικό μέτωπο. Και τότε η εικόνα γίνεται ιδιαίτερα ανησυχητική. Ορμούζ από τη μία πλευρά. Μπαμπ ελ-Μαντέμπ από την άλλη. Σουέζ στη μέση. Και η «εύθραυστη» Ευρώπη στο τέλος της αλυσίδας να …τραυματίζεται! Να μην ξεχνάμε και πως ξεκίνησε όλο αυτό.

Το πραγματικό διακύβευμα επομένως δεν είναι ποιος θα κερδίσει μερικές δεκάδες χιλιόμετρα εδάφους στην Υεμένη. Είναι ποιος θα έχει τη δυνατότητα να επηρεάζει τις θαλάσσιες αρτηρίες από τις οποίες εξαρτάται η παγκόσμια οικονομία. Και εάν η διεθνής κοινότητα επιτρέψει σε δύο στρατηγικά chokepoints να μετατραπούν ταυτόχρονα σε εργαλεία πολιτικού και στρατιωτικού εκβιασμού, τότε δεν θα έχουμε απλώς έναν ακόμη πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Θα έχουμε τεράστια παγκόσμια γεωπολιτική και ενεργειακή-οικονομική κρίση.

Έκτοτε, οι συνεχιζόμενες μεταναστευτικές ροές από την Αφροασία προς την Ευρώπη οργανώθηκαν καλύτερα και να συστηματοποιήθηκαν χωρίς τυμπανοκρουσίες, χαμήλωσαν οι υψηλοί τόνοι και παράλληλα εδραιώθηκε η πολυδάπανη “μεταναστευτική βιομηχανία”, μια και υπάρχει πλέον και το περίφημο «Σύμφωνο για τη μετανάστευση» του ΟΗΕ που ουσιαστικά αναγορεύει την μετανάστευση σε δικαίωμα και επιβάλει κυβερνητικές «υποχρεώσεις ανθρωπιστικού τύπου».

Οι ελίτ και οι παράλληλες κοινωνίες

Όμως, η αλήθεια είναι ότι το μεταναστευτικό εξακολουθεί να διχάζει βαθιά τις ευρωπαϊκές κοινωνίες, να διαβρώνει οικεία πολιτισμικά-ταυτοτικά πρότυπα και στέρεα θεμέλια κοινωνικής συναίνεσης, να  συμβάλει στη κλιμάκωση της έντασης στο δημόσιο διάλογο, να δημιουργεί “παράλληλες κοινωνίες” στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, να διογκώνει την αμφιλεγόμενη “μεταναστευτική βιομηχανία”, να υποβαθμίζει την γενική εκπαίδευση στα σχολεία, να προκαλεί κρίση αξιοπιστίας στο πολιτικό σύστημα σε όλη την Ευρώπη και, παράλληλα,, να φορτώνει με επιπλέον δισεκατομμύρια τον προϋπολογισμό και τα χρέη των ήδη καταχρεωμένων δυτικών κρατών.

Αυτό αποτυπώνεται άλλωστε και στις εκλογικές αναμετρήσεις πανευρωπαϊκά, με την ραγδαία άνοδο της ριζοσπαστικής «Νέας Δεξιάς» ή «Ακροδεξιάς». Η επίμονη ανάδειξη του μεταναστευτικού από τα λεγόμενα «λαϊκιστικά- ακροδεξιά» κόμματα σε ύψιστο ευρωπαϊκό και εθνικό ζήτημα προκαλεί όμως και μια καινοφανή νευρικότητα, όχι μόνο σε ευρύτατα τμήματα της πληττόμενης κοινωνίας, αλλά και στο συνώνυμο της επιτυχίας, της ισχύος και της εξουσίας, τις ελίτ – και στα πολύτροπα φερέφωνά τους.

Γι αυτό και δεν είναι τυχαίο που οι ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους, καθώς διαθέτουν “άφθονα μέσα” για να το υποβαθμίζουν και να το κουκουλώνουν, επικαλούμενες εκτός από ηθικούς λόγους και  την πολυδάπανη, αν και ανεπιτυχή “ενσωμάτωση”, καθώς και το ότι υποχρεώνονται να ψηφίζουν “αυστηρότερους” μεταναστευτικούς νόμους.

Οι ελίτ ανησυχούν

Όποιος παρακολουθεί νηφάλια τα πολιτικά τεκταινόμενα των τελευταίων ετών σε όλη τη Δύση διαπιστώνει και κάτι το εντελώς νέο. Μεγαλοπολιτικοί, μεγαλοτραπεζίτες, μεγαλομέτοχοι, μεγαλοβιομήχανοι, οργανικοί διανοούμενοι, μεγαλοδημοσιογράφοι, επίσκοποι κ.ά., αντιλαμβάνονται πως το εξουσιαστικό σύστημά τους παύει να είναι άτρωτο, ενώ  απειλείται και η μεταπολεμική “φιλελεύθερη” ιδεολογική τους ηγεμονία.

Εν προκειμένω, αυτό που τους φοβίζει περισσότερο είναι εκείνοι που υποτιμητικά χαρακτηρίζονται συλλήβδην στα Κοινοβούλια και στα ελεγχόμενα ΜΜΕ “εθνο-λαϊκιστές, “ακροδεξιοί”, “αρνητές του καλού” κλπ. Είναι αυτοί οι εν γένει «εχθροί της δημοκρατίας μας, οι οποίοι «εργαλειοποιούν το προσφυγικό ζήτημα», «μεγαλοποιούν την ισλαμική διείσδυση» στην Ευρώπη, και ως «φιλορώσοι/πουτινιστές» έχουν βασικό σκοπό «να υποσκάψουν την δημοκρατική τάξη» στην ήδη παραπαίουσα Ευρώπη και «ν’ αναδείξουν την αναξιοπιστία του κατεστημένου».

Μεταναστευτικό και πολιτισμική υποχώρηση

Αυτός είναι και ο λόγος που οι ευρωπαϊκές ελίτ καταφεύγουν σ’ ένα διαρκές προσκλητήριο σε «κατευθυνόμενα συναισθήματα», σε  ηθικολογικούς πειθαναγκασμούς και που επιμένουν σε αφηρημένες έννοιες και όχι στην ουσία της πολιτικής. Αδιάφορο αν έτσι το ηθικό πρόταγμα στο προσφυγικό-μεταναστευτικό, που κυριαρχεί επί της πολιτικής, επιβάλει τελικά την πολιτισμική υποχώρηση, αποδυναμώνει το αίσθημα ασφάλειας και δημιουργεί “γκρίζες ζώνες” δισεκατομμυρίων ευρώ στους κρατικούς προϋπολογισμούς, με τους πόρους να μην κατευθύνονται εκεί όπου υπάρχει άμεση κοινωνική ανάγκη, αλλά σε πολεμικές προπαρασκευές.

Για τους αντιπάλους τους όμως “ακροδεξιούς”, είναι σαφές ότι είναι οι ελίτ που μέσα στο κυκεώνα της πολιτικής ορθότητας, του άδικου υπαρκτού καπιταλισμού, της άρνησης της εθνικής ταυτότητας, της ελλειμματικής παιδείας, της κοινωνικής αδικίας και του πολυπολιτισμικού ψεύδους, εγκαθιδρύουν σταδιακά την “μεταδημοκρατία” του μέλλοντος (“δημοκρατορία”).

Κι επιπλέον, ισχυρίζονται, πως είναι οι ελίτ που επιδιώκουν μια «μεταθρησκευτική θεοκρατία», όπου, στο πλαίσιο μιας «σταδιακά διογκωμένης υπερηθικής και μιας ακατανόητης ανθρωπολογικής υπεραισιοδοξίας», το χειραγωγούμενο συναίσθημα θα καταλαμβάνει όλο και μεγαλύτερο χώρο στα πολιτικά δρώμενα, με αποτέλεσμα να επιβάλλεται στη κοινωνία μια μεταπραγματική εικόνα, πέρα από τα πραγματικά γεγονότα, το δίκαιο και την αλήθεια.

Ψηφίζουν το αφήγημα της κυβερνησιμότητας

Επιπλέον, για τους “νεοδεξιούς” και τους “λαϊκιστές”, το θλιβερό κοινωνικό παιχνίδι κατά τη διάρκεια του οποίου τόσο το νεοφιλελεύθερο-σοσιαλφιλελεύθερο όσο και το αριστερό παγκοσμιοποιητικό κατεστημένο βαφτίζουν αυθαίρετα και κατ’ εξακολούθηση “εθνικιστικό”, “λαϊκιστικό” κλπ, οτιδήποτε αντιστρατεύεται στα συμφέροντα των πλούσιων και ως εκ τούτου παγκοσμιοποιημένων ελίτ είναι μια «μόνιμη κι ανήθικη επίθεση στο σύνολο της κοινωνίας».

Η κοινωνική πλειοψηφία, επηρεασμένη από το διαρκές ηθικολογικό κρεσέντο και εθισμένη στη χρόνια “σιωπή των αμνών”, μπορεί να ακολουθεί ακόμα τις επιταγές των ελίτ, παρά την αποτυχία του συστήματος. Και παρά την διάχυτη οργή, την έλλειψη εμπιστοσύνης και την απογοήτευση, τελικά να ψηφίζει ακόμη στην πλειοψηφία της “ορθολογικά”, σχεδόν κατά παραγγελία, με κύριο αφήγημα την πολιτική “σταθερότητα” και την δημοκρατική “κυβερνησιμότητα”.

Η αμφισβήτηση αυξάνεται

Όμως, οι “αποπροσανατολισμένοι” από τις “λαϊκιστικές σειρήνες” που αμφισβητούν την υπάρχουσα πολιτική Τάξη Πραγμάτων στην Ευρώπη, αυξάνονται διαρκώς. Αυτοί που αμφισβητούν ευθέως τις ελίτ πολλαπλασιάζονται, ιδιαίτερα στις νεώτερες ηλικίες. Είναι εκείνοι που αναρωτιούνται αν η Ευρώπη ή τμήμα της θα βιώσει, μετά τον εθνικοσοσιαλισμό και τον υπαρκτό σοσιαλισμό, και τον ολοκληρωτισμό της ελιτίστικης «δημοκρατορίας» – και ίσως σε βάθος χρόνου και του Ισλάμ.

Είναι οι ίδιοι που αναρωτιούνται εναγωνίως αν βρισκόμαστε πράγματι μπροστά σε μια ιστορική απειλή, όπου δεν αποκλείεται ακόμα και ένας νέος ευρωπαϊκός πόλεμος – και με πολιτισμικά χαρακτηριστικά. Είναι τέλος εκείνοι που πιστεύουν ότι η ελευθερία και η αποκλίνουσα αξιακή ιεράρχηση μεταξύ διαφορετικών πολιτισμών είναι σαφέστατο ιστορικό αποτέλεσμα και όχι μια επινόηση ή ένα αφήγημα.

Όπως και να έχει, κάποιοι εκ δεξιών “αντισυστημικοί” φτάνουν πλέον στο σημείο να μιλούν ακόμη και για το επερχόμενο «λυκόφως των ελίτ», που απεγνωσμένα εξακολουθούν ν΄ αναλαμβάνουν πανάκριβες διαπαιδαγωγικές πρωτοβουλίες, ειδών-ειδών ηθικολογικές νουθεσίες, για την αναμόρφωση του “προβληματικού”, με τις πλείστες “φοβίες” του, υποτελούς λαού.

Σε κάθε περίπτωση, το τελευταίο εκλογικό αποτέλεσμα σ΄ ένα ασήμαντο πληθυσμιακά γερμανικό κρατίδιο ακούστηκε όντως σαν “καμπανάκι” πολλών ντεσιμπέλ μέχρι τις έδρες των ελίτ, στο Βερολίνο, στις Βρυξέλλες, στο Παρίσι και αλλού. Κάποιοι/-ες μάλιστα και στην Αθήνα κινδύνεψαν να πάθουν εγκεφαλικό μέσα στην καθεστωτική αλαζονεία τους. Και αυτό, από μόνο του κάτι σαν να λέει…

Γι’ αυτό και η είδηση του ξαφνικού θανάτου του, σε ηλικία 54 ετών, προκάλεσε συγκίνηση και στην Τουρκία. Ο Μαζωνάκης έφυγε από τη ζωή στις 9 Σεπτεμβρίου, μετά από καρδιακή ανακοπή. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο “Ελπίς”, όπου, παρά τις προσπάθειες των γιατρών, δεν μπόρεσε να κρατηθεί στη ζωή.

Στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης και στα κοινωνικά δίκτυα άρχισαν να δημοσιεύονται μηνύματα αγάπης και συλλυπητηρίων για τον Έλληνα τραγουδιστή. Ανάμεσά τους ξεχώρισαν οι αποχαιρετισμοί δύο ανθρώπων που είχαν ιδιαίτερη σχέση μαζί του: Του Fettah Can, του Τούρκου τραγουδιστή, συνθέτη και στιχουργού με τον οποίο τον συνέδεαν χρόνια συνεργασίας και φιλίας, και του Ατζούν Ιλιτζαλί, του Τούρκου παραγωγού και τηλεοπτικού επιχειρηματία.

«Πολύτιμος φίλος μας ο Μαζωνάκης»

Ο Fettah Can αποχαιρέτησε τον Μαζωνάκη με ιδιαίτερα συγκινητικά λόγια: «Είμαστε πολύ, πολύ λυπημένοι. Έφυγε από τη ζωή ο πολύτιμος φίλος μας, ο Μαζωνάκης. Ας αναπαυθεί εν ειρήνη εκεί όπου βρίσκεται» Η σχέση των δύο καλλιτεχνών δεν ήταν μια απλή επαγγελματική συνεργασία. Ξεκίνησε μέσα από τη μουσική και με τα χρόνια εξελίχθηκε σε προσωπική φιλία.

Το 2020, όταν ο Μαζωνάκης είχε αναλάβει μια πρωτοβουλία για το μπουζούκι, ο Fettah Can ήταν ανάμεσα στους Τούρκους καλλιτέχνες που συμμετείχαν σε αυτήν. Τότε είχε αποκαλέσει τον Έλληνα τραγουδιστή «ο οικογενειακός μας φίλος» και είχε μιλήσει με αγάπη για το μπουζούκι, το οποίο χαρακτήρισε «αδελφάκι» του τουρκικού μπαγλαμά.

Η απάντηση του Μαζωνάκη ήταν εξίσου προσωπική. «Αδερφέ μου δεν θα ξεχάσω ένα ξημέρωμα που έπαιζες μπουζούκι με θέα τον Βόσπορο», του είχε γράψει. Μια φράση που, μετά τον θάνατό του, αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Από το “Özledim” στο “Έλα να δεις”

Η μουσική ήταν η αρχή της σχέσης τους. Ο Fettah Can έδωσε τρεις συνθέσεις στον Μαζωνάκη για το άλμπουμ “Τα ίσια ανάποδα”, που κυκλοφόρησε το 2010. Ανάμεσά τους ήταν το “Özledim”, το οποίο ο Μαζωνάκης ερμήνευσε στα ελληνικά ως “Έλα να δεις”. Το τραγούδι, που είχε ήδη γίνει γνωστό στην Τουρκία, διασκευάστηκε στα ελληνικά και έγινε επιτυχία με τη φωνή του Μαζωνάκη. Στο ίδιο άλμπουμ περιλαμβάνονταν επίσης οι συνθέσεις του Can “Hazine” και “Duvar”.

Η συνεργασία γνώρισε μεγάλη απήχηση στην Ελλάδα και συνέβαλε ώστε ο Fettah Can να γίνει ευρύτερα γνωστός και στο ελληνικό κοινό. Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα της εποχής, οι επιτυχίες των τραγουδιών του στην Ελλάδα είχαν ως αποτέλεσμα να τιμηθεί με πλατινένιο δίσκο για τη δουλειά του ως συνθέτης. Δεν έμειναν όμως στο στούντιο…

Ο Fettah Can ταξίδεψε στην Αθήνα ως προσκεκλημένος του Μαζωνάκη και τραγούδησε μπροστά σε χιλιάδες θεατές, τόσο στα τουρκικά όσο και στα ελληνικά. Αργότερα ήταν η σειρά του Μαζωνάκη να ταξιδέψει στην Κωνσταντινούπολη και να ανέβει στη σκηνή του Can.
Οι δύο καλλιτέχνες τραγούδησαν μαζί ελληνικά και τουρκικά τραγούδια, ενώ υπάρχει και κοινή ζωντανή ερμηνεία του “Özledim / Έλα να δεις”, μια από τις χαρακτηριστικές στιγμές της μουσικής τους συνεργασίας.

Ο Μαζωνάκης στην Κωνσταντινούπολη

Η σχέση του Μαζωνάκη με την Τουρκία δεν περιορίστηκε στη συνεργασία του με τον Fettah Can. Τουρκικά δημοσιεύματα της εποχής παρουσίαζαν τον Έλληνα τραγουδιστή ως έναν από τους σημαντικούς καλλιτέχνες της Ελλάδας και ότι το τουρκικό κοινό αγάπησε πολύ τα τραγούδια του.

Η Κωνσταντινούπολη έγινε έτσι ένας φυσικός σταθμός αυτής της μουσικής σχέσης. Ο Μαζωνάκης ταξίδεψε στην πόλη, συνάντησε το τουρκικό κοινό και ανέβηκε στη σκηνή μαζί με Τούρκους καλλιτέχνες. Και κάπως έτσι, η μουσική του πέρασε απέναντι από το Αιγαίο όχι ως κάτι ξένο, αλλά ως κάτι που μπορούσε να γίνει κατανοητό και αγαπητό.

Και ο Ιλιτζαλί τον αποχαιρέτησε ως φίλο

Ιδιαίτερη ήταν και η σχέση του Μαζωνάκη με τον Ατζούν Ιλιτζαλί. Μετά τον θάνατο του τραγουδιστή, ο Τούρκος παραγωγός ανάρτησε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία του και μοιράστηκε μια ιστορία από τη γνωριμία τους. Όπως ανέφερε ο ίδιος, περίπου πριν από δέκα χρόνια, όταν βρίσκονταν στην Κρήτη, είχε προτείνει στον Μαζωνάκη να συμμετάσχει ως coach στο The Voice of Greece. Η γνωριμία τους εξελίχθηκε με τα χρόνια σε φιλία.

«Θα σε θυμάμαι πάντα όπως ήσουν, με τη μοναδική σου ψυχή και τη μεγάλη σου καρδιά. Κοιμήσου εν ειρήνη, αγαπημένε μου φίλε», έγραψε ο Ιλιτζαλί. Η πρόταση που είχε κάνει τότε ο Ιλιτζαλί τελικά έγινε πραγματικότητα. Χρόνια αργότερα, ο Μαζωνάκης κάθισε πράγματι στην καρέκλα του coach του The Voice of Greece. Και σήμερα, ο άνθρωπος που κάποτε του είχε προτείνει να συμμετάσχει στο πρόγραμμα είναι ένας από εκείνους που τον αποχαιρετούν όχι απλώς ως έναν γνωστό καλλιτέχνη, αλλά ως έναν φίλο.

Μια σχέση που γράφτηκε με τραγούδια

Ο Γιώργος Μαζωνάκης ξεκίνησε τη μεγάλη του μουσική διαδρομή στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ το 1993. Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες παρέμεινε στην πρώτη γραμμή της ελληνικής μουσικής, με δεκάδες επιτυχίες και μια ξεχωριστή σκηνική παρουσία. Η σχέση του με την Τουρκία ήταν ένα μικρό, αλλά ιδιαίτερο κεφάλαιο αυτής της διαδρομής.

Ήταν οι συνθέσεις του Fettah Can, οι κοινές εμφανίσεις στην Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη, οι συναντήσεις, οι φιλίες και εκείνες οι στιγμές που δεν χωρούν εύκολα σε μια δισκογραφική καταγραφή. Ίσως γι’ αυτό ο αποχαιρετισμός από την Τουρκία έχει κάτι περισσότερο από τη συγκίνηση για την απώλεια ενός δημοφιλούς Έλληνα τραγουδιστή. Είναι ο αποχαιρετισμός ανθρώπων που τον γνώρισαν, συνεργάστηκαν μαζί του, τραγούδησαν μαζί του και, σε κάποιες περιπτώσεις, έγιναν φίλοι του.

Ένας αποχαιρετισμός χωρίς σύνορα

Ο Fettah Can μίλησε για τον «πολύτιμο φίλο» του. Ο Ατζούν Ιλιτζαλί για τη «μοναδική ψυχή» και τη «μεγάλη καρδιά» του. Και πίσω από τα λόγια τους υπάρχει μια ιστορία που είχε ξεκινήσει πολλά χρόνια πριν, με ένα τραγούδι.

Το “Özledim” έγινε «Έλα να δεις». Οι μελωδίες ταξίδεψαν από τη μία χώρα στην άλλη. Ο Fettah Can ήρθε στην Αθήνα, ο Μαζωνάκης πήγε στην Κωνσταντινούπολη και οι δύο τους βρέθηκαν στην ίδια σκηνή, τραγουδώντας ο καθένας στη γλώσσα του άλλου. Αυτό ίσως είναι και το πιο όμορφο αποτύπωμα του Μαζωνάκη στην Τουρκία: Μια σχέση που ξεκίνησε από τη μουσική, πέρασε στη φιλία και δεν χρειάστηκε ποτέ μετάφραση.

Από σήμερα, Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, έως και την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου, οι θεματικές συζητήσεις φέρνουν στο επίκεντρο την AgriTech και το μέλλον της ελληνικής γεωργίας, τον τουρισμό στη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα, την προσβασιμότητα, τον αθλητισμό και την ευεξία, καθώς και τον πολιτισμό ως πυλώνα ανάπτυξης.

Το πρόγραμμα των επόμενων ημερών:

Τετάρτη 9/9 | 17:00–18:15

AGRITECH: ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

• Δρ. Παναγιώτης Κετικίδης | Πρόεδρος Δ.Σ., Αλεξάνδρεια Ζώνη Καινοτομίας
• Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης | Διευθύνων Σύμβουλος, PELOPAC SA
• Θεόδωρος Τσαμουρτζής | Managing Director, ATE Cluster
• Μάχη Συμεωνίδου | Managing Director, AgroApps

Πέμπτη 10/9 | 17:00–18:15

ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ: Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΙ Η ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΧΑΡΤΗ

• Θάνος Μιχελόγγονας | Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού Πελοποννήσου
• Μαρία Βοζίκη | Αντιπρόεδρος, Ελληνογαλλικό Εμπορικό & Βιομηχανικό Επιμελητήριo
• Κωνσταντίνα Μαμαδά | Γενική Διευθύντρια, Porto Palace Hotel Thessaloniki
• Νίκος Διαμαντόπουλος | Γενικός Διευθυντής, Marketing Greece
• Αντώνης Σιούλης | Εκπρόσωπος Adventure Travel Trade Association Ελλάδος & National Geographic Traveller UK, Μέλος Δ.Σ. Ελληνοβρετανικού Επιμελητηρίου, Πρόεδρος Επιτροπής Εξαγωγών & Τουρισμού Ελληνο-Ινδικού Επιμελητηρίου

18:30 – 19:30

ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑ: ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

• Γιάννης Καστούρας | Σύμβουλος Προσβασιμότητας, Metavasis Συμβουλευτική
• Θανάσης Σιδέρης | Σύμβουλος προσβασιμότητας, Εκπαιδευτής ενηλίκων Accessibility Support Academy

Παρασκευή 11/9 | 17:00–18:15

WELLNESS ECONOMY: Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΥΕΞΙΑ ΩΣ ΜΟΧΛΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

• Κυριακή Γιαννακίδου | Αντιδήμαρχος Αθλητισμού Θεσσαλονίκης
• Κώστας Αλεξανδρής | Καθηγητής ΤΕΦΑΑ, Κοσμήτορας της ΣΕΦΑΑ, ΑΠΘ
• Σωτήρης Κυρανάκος | Co-Founder & CEO, Synathlon Lab
• Εμμανουήλ Τσελέπης | Πρόεδρος, Ελληνική Ομοσπονδία Αθλημάτων Ρομποτικής & Τεχνολογίας
• Ειρήνη Πασχαλέρη | Βιολόγος – Ειδικευμένη στη διατροφή, Wellness expert

18:30 – 19:30

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΩΣ ΠΥΛΩΝΑΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

• Λεωνίδας Χριστόπουλος | Διευθύνων Σύμβουλος, ΕΚΚΟΜΕΔ
• Επαμεινώνδας Χριστοφιλόπουλος | Πρόεδρος Δ.Σ, MOMus
• Λεωνίδας Τζώνης | Πρόεδρος Δ.Σ., Ελληνοαμερικανική Ένωση
• Πρόδρομος Μοναστηρίδης | Διευθυντής Marketing, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης

Ανταποκρινόμενη στις νέες απαιτήσεις αξιολόγησης, η Honda διεύρυνε το πεδίο εφαρμογής της αξιολόγησης σε 17 χώρες, οι οποίες αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 90% των παγκόσμιων πωλήσεών της σε μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα.

Η Honda έχει θέσει ως στόχο να μειώσει κατά 50% έως το 2030 τον αριθμό των θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων στα οποία εμπλέκονται μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα Honda σε παγκόσμιο επίπεδο, με απώτερο στόχο την εξάλειψη των θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων έως το 2050.

Η Honda είναι η πρώτη εταιρεία παγκοσμίως που κατακτά τη μέγιστη διάκριση των 5 αστέρων στην κατηγορία Products/Services Rating του FIA Road Safety Index, ενός εργαλείου που έχει αναπτύξει η FIA ώστε να επιτρέπει σε επιχειρήσεις και οργανισμούς να αξιολογούν, να διαχειρίζονται, να βελτιώνουν και να δημοσιοποιούν το αποτύπωμά τους στον τομέα της οδικής ασφάλειας.

Η σημαντική αυτή διάκριση ανακοινώθηκε στο Autodromo Nazionale Monza, στην Ιταλία, κατά τη διάρκεια του Formula One Italian Grand Prix, τον Σεπτέμβριο.

Ο FIA Road Safety Index αποτελεί ένα εργαλείο που έχει σχεδιαστεί ώστε να επιτρέπει σε επιχειρήσεις και οργανισμούς να αποτυπώνουν και να μετρούν τον αντίκτυπο των δραστηριοτήτων τους στην οδική ασφάλεια.

Παράλληλα, παρέχει μια ολοκληρωμένη διαδικασία αξιολόγησης των πρωτοβουλιών κάθε οργανισμού στον τομέα της οδικής ασφάλειας, ενισχύοντας την ανάπτυξη μιας κουλτούρας ασφάλειας σε όλο το εύρος των δραστηριοτήτων του.

Μέσω του FIA Road Safety Index, η FIA συνεχίζει να κινητοποιεί οργανισμούς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε παγκόσμιο επίπεδο, προκειμένου να αξιολογούν και να βελτιώνουν τις επιδόσεις τους στην οδική ασφάλεια, συμβάλλοντας στη δημιουργία ασφαλέστερων δρόμων για όλους, παντού.

Το σύστημα αξιολόγησης του FIA Road Safety Index περιλαμβάνει δύο κατηγορίες αξιολόγησης*²:

1. Supply Chain Rating (Αξιολόγηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας), η οποία καλύπτει ένα ευρύ φάσμα εταιρικών δραστηριοτήτων – από την προμήθεια πρώτων υλών έως την ανάπτυξη, την παραγωγή και την παράδοση των προϊόντων στους πελάτες.
2. Products/Services Rating (Αξιολόγηση Προϊόντων και Υπηρεσιών), η οποία αξιολογεί τις πτυχές ασφάλειας των προϊόντων και των υπηρεσιών.

Η Honda απέσπασε την κορυφαία διάκριση των 5 αστέρων στην κατηγορία Products/Services Rating.

Τον Φεβρουάριο του 2025, η Honda είχε γίνει η πρώτη εταιρεία της αυτοκινητοβιομηχανίας που έλαβε τη διάκριση των 3 αστέρων, η οποία αποτελούσε τότε τη μέγιστη βαθμολογία του Δείκτη, βάσει της αξιολόγησης των δραστηριοτήτων της στην Ιαπωνία.

Έκτοτε, η FIA αναβάθμισε τον FIA Road Safety Index από 3 σε 5 αστέρων, ενισχύοντας τη μεθοδολογία του και εισάγοντας τρεις νέες ενότητες αξιολόγησης: Planning (Σχεδιασμός), Monitoring of Safety Performance (Παρακολούθηση της Απόδοσης στην Ασφάλεια) και Safety Culture Management & Supply Chain ή Products/Services Coverage (Διαχείριση Κουλτούρας Ασφάλειας & Εφοδιαστικής Αλυσίδας ή Κάλυψης Προϊόντων/Υπηρεσιών).

Προκειμένου να ανταποκριθεί στις εξελίξεις του Δείκτη, η Honda διεύρυνε το πεδίο της αξιολόγησης σε 17 χώρες*³, οι οποίες αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 90% του παγκόσμιου όγκου πωλήσεών της τόσο στις μοτοσυκλέτες όσο και στα αυτοκίνητα, και υποβλήθηκε σε μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση από τη FIA. Ως αποτέλεσμα, αναγνωρίστηκε ιδιαίτερα η συνολική διαδικασία Plan–Do–Check–Act (PDCA) που έχει αναπτύξει η Honda για τη διαχείριση των πρωτοβουλιών της στον τομέα της ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένων των νέων πεδίων αξιολόγησης που προστέθηκαν στη μεθοδολογία του Δείκτη.

Ειδικότερα, ιδιαίτερη αναγνώριση έλαβαν οι ακόλουθες πρωτοβουλίες της Honda:

• Η δέσμευση της εταιρείας στην υλοποίηση πρωτοβουλιών οδικής ασφάλειας, βάσει μιας μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης στρατηγικής, με την ενεργή συμμετοχή της ανώτατης διοίκησης.
• Η εκτίμηση και η συστηματική παρακολούθηση, σε παγκόσμιο επίπεδο, του αριθμού των θανάτων και των τραυματισμών από τροχαίες συγκρούσεις που σχετίζονται με τα προϊόντα της (road safety footprint).
• Η παρακολούθηση της προόδου ως προς την επίτευξη των στόχων οδικής ασφάλειας από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ασφάλειας της Honda, στο πλαίσιο της συνολικής εταιρικής διακυβέρνησης για τη βιωσιμότητα.
• Η παγκόσμια εφαρμογή προηγμένων τεχνολογιών ασφάλειας, καθώς και οι συντονισμένες προσπάθειες σε ολόκληρο τον οργανισμό για την καλλιέργεια μιας ισχυρής κουλτούρας ασφάλειας.
• Η διαφανής και προληπτική δημοσιοποίηση πληροφοριών που αφορούν την οδική ασφάλεια.

Με στόχο τη δημιουργία μιας κοινωνίας χωρίς τροχαίες συγκρούσεις για όλους όσοι χρησιμοποιούν το οδικό δίκτυο, η Honda υλοποιεί σταθερά πρωτοβουλίες οδικής ασφάλειας υπό το παγκόσμιο σύνθημά της «Safety for Everyone» («Ασφάλεια για Όλους»). Ως βασικά ορόσημα αυτής της δέσμευσης, η εταιρεία επιδιώκει να μειώσει κατά 50% έως το 2030*⁴ τον αριθμό των θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων στα οποία εμπλέκονται μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα Honda σε παγκόσμιο επίπεδο και, στη συνέχεια, να επιτύχει μηδενικούς θανάτους από τροχαίες συγκρούσεις έως το 2050.

Στο μέλλον, η Honda θα συνεχίσει να ενισχύει τις προσπάθειές της για την επαλήθευση της αποτελεσματικότητας των τεχνολογιών ασφάλειας που αναπτύσσει, αξιοποιώντας δεδομένα από πραγματικές τροχαίες συγκρούσεις, συμβάλλοντας παράλληλα στην αντιμετώπιση κοινωνικών προκλήσεων που σχετίζονται με την οδική ασφάλεια.

Σημειώσεις

*1 Fédération Internationale de l’Automobile (Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου)

*2 Βάσει του Products and Services Manual, όπως αναθεωρήθηκε τον Φεβρουάριο του 2025.

*3 Οι 17 χώρες είναι: Ιαπωνία, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Τουρκία, Κίνα, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ, Ινδονησία, Μαλαισία, Ινδία, Πακιστάν, Φιλιππίνες και Βραζιλία.

*4 Μείωση κατά 50% έως το 2030, σε σύγκριση με το 2020, του αριθμού των θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων στα οποία εμπλέκονται μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα Honda, ανά 10.000 μονάδες που πωλούνται.

Δήλωση του H.E. Mohammed Ben Sulayem, Προέδρου της FIA:

«Η οδική ασφάλεια εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις πλέον επείγουσες παγκόσμιες προκλήσεις και κανένας οργανισμός ή κλάδος δεν μπορεί να την αντιμετωπίσει μόνος του. Η πρόοδος προϋποθέτει δράση σε ευρεία κλίμακα, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, με τη συμμετοχή και τη συνεργασία όλων των ενδιαφερόμενων μερών γύρω από τον κοινό μας στόχο: τη διάσωση ανθρώπινων ζωών στους δρόμους.

Η FIA έχει σημαντικό ρόλο να διαδραματίσει στην επιτάχυνση αυτής της αλλαγής προς όφελος των χρηστών του οδικού δικτύου σε ολόκληρο τον κόσμο. Παράλληλα με τη συνεργασία μας με τις επιχειρήσεις, ενθαρρύνουμε τις κυβερνήσεις να εξετάσουν πώς η μεθοδολογία του FIA Road Safety Index μπορεί να υποστηρίξει τα πλαίσια συμμόρφωσης με τις κανονιστικές απαιτήσεις και να συμβάλει στην ενίσχυση των προτύπων οδικής ασφάλειας παγκοσμίως.

Στόχος μας είναι να διαμορφώσουμε μια κοινή κουλτούρα, στην οποία η οδική ασφάλεια θα αναγνωρίζεται ως θεμελιώδης ευθύνη. Συγχαίρω τη Honda που πρωτοπορεί και γίνεται ο πρώτος οργανισμός που λαμβάνει τη διάκριση των πέντε αστέρων.»

Willem Groenewald, Γενικός Γραμματέας της FIA για την Αυτοκινητιστική Κινητικότητα, τη Βιωσιμότητα και τον Τουρισμό:

«Η επέκταση του FIA Road Safety Index σε κλίμακα πέντε αστέρων αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την επίτευξη της φιλοδοξίας μας να καταστήσουμε την οδική ασφάλεια έναν μετρήσιμο και υπεύθυνο παράγοντα στη λήψη εταιρικών αποφάσεων.

Οι οργανισμοί σε ολόκληρο τον κόσμο ασκούν σημαντική επιρροή στην οδική ασφάλεια μέσω των δραστηριοτήτων τους, των εργαζομένων τους, των προϊόντων, των υπηρεσιών και των εφοδιαστικών αλυσίδων τους. Με τη διευρυμένη αυτή μεθοδολογία, μπορούν όχι μόνο να κατανοήσουν πληρέστερα τον αντίκτυπό τους, αλλά και να θέσουν στόχους, να μετρούν την πρόοδό τους, να αναδεικνύουν έμπρακτα τη δέσμευσή τους και να βελτιώνουν συνεχώς τις επιδόσεις τους.

Το γεγονός ότι η Honda είναι ο πρώτος οργανισμός που κατακτά τη νέα διάκριση των πέντε αστέρων καταδεικνύει το επίπεδο φιλοδοξίας που θέλουμε να εμπνεύσει ο Δείκτης. Ελπίζουμε ότι αυτό το σημαντικό ορόσημο θα ενθαρρύνει ακόμη περισσότερους οργανισμούς, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, να μετρούν το αποτύπωμά τους στην οδική ασφάλεια και να αναλαμβάνουν συγκεκριμένες δράσεις για τη διάσωση ανθρώπινων ζωών.»

Mikhiito Kojima, Assistant Vice President και General Manager of Traffic Safety Promotion Operations, Honda Motor Co., Ltd.:

«Είναι ιδιαίτερη τιμή για εμάς το γεγονός ότι οι πρωτοβουλίες της Honda στον τομέα της ασφάλειας έλαβαν τη διάκριση των 5 Αστεριών, την υψηλότερη αναγνώριση στο πλαίσιο του FIA Road Safety Index.

Στη Honda, ο στόχος μας υπερβαίνει την προσφορά ασφαλέστερων προϊόντων. Εστιάζουμε στην ασφάλεια κάθε πελάτη που χρησιμοποιεί τα προϊόντα μας, καθώς και όλων όσοι μοιράζονται μαζί του το οδικό δίκτυο. Μέσω της εξέλιξης των τεχνολογιών ασφάλειας, των δράσεων για την προώθηση ασφαλών πρακτικών οδήγησης και οδήγησης μοτοσυκλέτας, καθώς και μέσω της καλύτερης κατανόησης του τρόπου με τον οποίο συμβαίνουν οι τροχαίες συγκρούσεις, ώστε να μπορούμε να βελτιωνόμαστε συνεχώς, εργαζόμαστε για τη μείωση των ίδιων των τροχαίων συγκρούσεων.

Ο FIA Road Safety Index καθιστά ορατές και μετρήσιμες τις εταιρικές προσπάθειες στον τομέα της οδικής ασφάλειας και μας έχει προσφέρει μια σαφέστερη εικόνα τόσο για το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε σήμερα όσο και για όσα χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε στη συνέχεια.

Θεωρούμε αυτή την αναγνώριση ένα σημαντικό ορόσημο στην πορεία προς τον απαιτητικό μας στόχο για την επίτευξη μηδενικών θανάτων από τροχαίες συγκρούσεις που αφορούν μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα Honda παγκοσμίως έως το 2050, και θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με συνέπεια για την επίτευξή του.

Παράλληλα, ευελπιστούμε ότι ο FIA Road Safety Index θα ενθαρρύνει μια ευρύτερη δέσμευση για την οδική ασφάλεια από εταιρείες και οργανισμούς σε ολόκληρο τον κόσμο, πέρα από τα όρια μεμονωμένων εταιρειών και κλάδων, συμβάλλοντας στην προώθηση της οδικής ασφάλειας σε ολόκληρη την κοινωνία.»

^{Σχετικά με τη Fédération Internationale de l’Automobile}

^{Η Fédération Internationale de l’Automobile (FIA) είναι ο παγκόσμιος φορέας διοίκησης του μηχανοκίνητου αθλητισμού και η διεθνής ομοσπονδία οργανισμών κινητικότητας. Αποτελεί έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό, με δέσμευση στην προώθηση της καινοτομίας και στην ενίσχυση της ασφάλειας, της βιωσιμότητας και της ισότητας στον μηχανοκίνητο αθλητισμό και την κινητικότητα.}

^{Ιδρύθηκε το 1904 και διαθέτει γραφεία στο Παρίσι, το Λονδίνο και τη Γενεύη. Η FIA εκπροσωπεί 246 οργανισμούς-μέλη σε πέντε ηπείρους, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν εκατομμύρια χρήστες του οδικού δικτύου, επαγγελματίες του μηχανοκίνητου αθλητισμού και εθελοντές.}

^{Η FIA αναπτύσσει και εφαρμόζει κανονισμούς για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, συμπεριλαμβανομένων έξι Παγκόσμιων Πρωταθλημάτων της FIA, με στόχο τη διασφάλιση ότι οι αγώνες διεξάγονται με ασφάλεια και δικαιοσύνη για όλους, σε παγκόσμιο επίπεδο.}

Η Πειραιώς βραβεύτηκε για το Yellow και στις τρεις κατηγορίες στις οποίες υπέβαλε υποψηφιότητα:

1. Best European Long-Term Loyalty Program
2. Best Cashback Loyalty Initiatives in Europe
3. Best European Loyalty Program/Initiative – Financial Services

Η κριτική επιτροπή των European Loyalty Awards ξεχώρισε το Yellow ως «ένα εξαιρετικό πρόγραμμα επιβράβευσης πελατών και έναν απολύτως άξιο νικητή», χαρακτηρίζοντάς το παράλληλα «ένα από τα ισχυρότερα προγράμματα επιβράβευσης στον χρηματοοικονομικό κλάδο που έχουμε αξιολογήσει ποτέ». Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στο εκτεταμένο οικοσύστημα συνεργατών του Yellow, το οποίο, σύμφωνα με την επιτροπή, «προσφέρει δυνατότητα εξαργύρωσης σε εμπόρους που συνδέονται με πραγματικές και καθημερινές ανάγκες των καταναλωτών».

Ο Γιάννης Ρόκκας, General Manager, Head of Group Marketing & Corporate Communication of Piraeus δήλωσε σχετικά: «Το Yellow βρίσκεται σήμερα ανάμεσα στα κορυφαία προγράμματα επιβράβευσης στην Ευρώπη, δίπλα σε προγράμματα διεθνών ομίλων όπως η Mastercard, η Shell και η Vodafone. Οι τρεις βραβεύσεις στα European Loyalty Awards 2026 επιβεβαιώνουν τη δυναμική και την ανταγωνιστικότητά του σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς και την ηγετική θέση που έχει κατακτήσει στον κλάδο των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών».

Η τριπλή αυτή βράβευση επιβεβαιώνει τη διαχρονική επιτυχία, τη συνεχή εξέλιξη και τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Yellow στον ευρωπαϊκό κλάδο των προγραμμάτων επιβράβευσης, αναδεικνύοντάς το ως ένα από τα πλέον καινοτόμα και αποτελεσματικά προγράμματα loyalty.

Οι νέοι πανεπιστημιακοί διαθέτουν σημαντική διδακτική και ερευνητική εμπειρία σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα της Ελλάδας και του εξωτερικού και καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα πεδίων της σύγχρονης νομικής επιστήμης, από το Συνταγματικό, το Διοικητικό και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο έως το Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο, το Ψηφιακό Δίκαιο, την Τεχνητή Νοημοσύνη και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Με αφορμή τις νέες προσθήκες, o Κοσμήτορας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας και Πρόεδρος του Συμβουλίου της Νομικής Σχολής του UNIC Athens, Καθηγητής Αχιλλεύς Κ. Αιμιλιανίδης, δήλωσε: «Η ενίσχυση της Νομικής Σχολής με πανεπιστημιακούς που διαθέτουν σημαντική διεθνή εμπειρία και ερευνητική παρουσία αποτελεί μέρος της σταθερής επένδυσής μας στην ποιότητα της διδασκαλίας και της έρευνας. Οι νέες προσθήκες διευρύνουν την τεχνογνωσία της Σχολής σε κρίσιμα πεδία της νομικής επιστήμης και ενισχύουν περαιτέρω τη δυνατότητά μας να δημιουργούμε ένα σύγχρονο και διεθνώς διασυνδεδεμένο ακαδημαϊκό περιβάλλον. Με παρουσία σε Λευκωσία και Αθήνα, συνεχίζουμε να αναπτύσσουμε μια Νομική Σχολή με κοινή ακαδημαϊκή κατεύθυνση και ισχυρό προσανατολισμό στη διδασκαλία, στην έρευνα και στη διεθνή συνεργασία».

Νέες προσθήκες στο UNIC Athens από τον Σεπτέμβριο του 2026:

Στη Νομική Σχολή του UNIC Athens, την ακαδημαϊκή και ερευνητική βάση του Πανεπιστημίου Λευκωσίας στην Ελλάδα, εντάσσεται ο  Καθηγητής Παναγιώτης Δελημάτσης, Καθηγητής Ευρωπαϊκού και Διεθνούς Εμπορικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Tilburg στην Ολλανδία και Διευθυντής του Νομικού και Οικονομικού Κέντρου του Tilburg (TILEC). Με διεθνώς αναγνωρισμένο έργο στη νομική ρύθμιση των υπηρεσιών και το διεθνές εμπόριο, αναλαμβάνει καθήκοντα Διευθυντή Έρευνας της Νομικής Σχολής του UNIC Athens, συμβάλλοντας στην περαιτέρω ανάπτυξη της ερευνητικής της δραστηριότητας και των διεθνών συνεργασιών της.

Στο πανεπιστημιακό δυναμικό του UNIC Athens εντάσσεται επίσης ο Αναστάσιος Παυλόπουλος, Διδάκτωρ Δημοσίου Δικαίου της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω. Εξειδικεύεται στο Συνταγματικό και Διοικητικό Δίκαιο, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το Δίκαιο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και το Δίκαιο των ΜΜΕ, ενώ το ερευνητικό του έργο επικεντρώνεται, μεταξύ άλλων, στο συγκριτικό συνταγματικό δίκαιο, τα μοντέλα κοινοβουλευτισμού και τα πρότυπα κυβερνητικής ευθύνης στις σύγχρονες δημοκρατίες.

Στη Νομική Σχολή του UNIC Athens εντάσσεται και η Όλγα Γιακουμινάκη, με εξειδίκευση στο ευρωπαϊκό διοικητικό δίκαιο και το δίκαιο δημοσίων συμβάσεων. Είναι Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Paris 2 – Assas και έχει πραγματοποιήσει μεταδιδακτορική έρευνα στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, με αντικείμενο την εκτέλεση δημοσίων συμβάσεων και τις αλυσίδες εφοδιασμού. Κατά τη διάρκεια της ακαδημαϊκής της πορείας έχει επίσης εργαστεί στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχει αποκτήσει διδακτική εμπειρία στα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και της Λουντ.

Νέες προσθήκες στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας από τον Σεπτέμβριο του 2026:

Στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Λευκωσίας εντάσσεται η Ελευθερία Παπαδάκη, η οποία ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, όπου ανέπτυξε και πολυετή διδακτική δραστηριότητα. Το ακαδημαϊκό και ερευνητικό της έργο εκτείνεται, μεταξύ άλλων, στο ιδιωτικό διεθνές και διεθνές εμπορικό δίκαιο, τη διεθνή διαιτησία και την επίδραση της Τεχνητής Νοημοσύνης στο κράτος δικαίου και τη δημοκρατία.

Τον Οκτώβριο του 2026 εντάσσεται στη Σχολή και ο Νικόλας Μουττωτός, Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Μάαστριχτ και κάτοχος LLM στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο από το ίδιο Πανεπιστήμιο. Η έρευνά του επικεντρώνεται στο ιδιωτικό διεθνές δίκαιο, το δίκαιο των συμβάσεων και την προστασία του καταναλωτή. Έχει πραγματοποιήσει έρευνα σε διεθνή ακαδημαϊκά ιδρύματα, μεταξύ των οποίων τα Ινστιτούτα Max Planck και το UNIDROIT, ενώ από τον Οκτώβριο του 2026 συμμετέχει και σε ερευνητικό πρόγραμμα του Horizon Europe.

Στη Νομική Σχολή εντάσσεται και ο Ιωάννης Ε. Καστανάς, αριστούχος Διδάκτωρ Δημοσίου Δικαίου της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Δημόσιο Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Paris II Panthéon-Assas και στο Εκκλησιαστικό Δίκαιο στο ΕΚΠΑ. Έχει πραγματοποιήσει μεταδιδακτορική έρευνα στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Λευκωσίας και έχει υπηρετήσει ως Λέκτορας Δημοσίου Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Νεάπολις.

Τέλος, ως Λέκτορας εντάσσεται στη Σχολή και η Στέλλα Μαλά Ηρακλέους, με ειδίκευση στο Ψηφιακό Δίκαιο και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Η έρευνά της εστιάζει στις νομικές προκλήσεις που συνδέονται με τις νέες τεχνολογίες, με έμφαση στην ελευθερία της έκφρασης, το δίκαιο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, το κυβερνοέγκλημα και τη ρύθμιση των ψηφιακών περιβαλλόντων μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης. Το 2024 τιμήθηκε με το Βραβείο Νέας Ερευνήτριας στον τομέα της Νομικής.

^{Περισσότερες Πληροφορίες:}

^{Σχετικά με το UNIC Athens}

^{Το UNIC Athens προσφέρει προγράμματα σπουδών στους τομείς της Ιατρικής, της Νομικής, της Φαρμακευτικής, της Ψυχολογίας, της Διοίκησης Επιχειρήσεων, της Λογιστικής, της Διοίκησης Μάρκετινγκ, της Πληροφορικής και της Επιστήμης Δεδομένων. Λειτουργεί από το φθινόπωρο του 2025 σε ένα ειδικά σχεδιασμένο κτίριο 12.500 τ.μ., το οποίο διαθέτει πιστοποίηση LEED Gold και σύγχρονες υποδομές για τη διδασκαλία και την έρευνα με ιδιαίτερη έμφαση στον τομέα των επιστημών ζωής και υγείας, καθώς και στην ανάπτυξη κλινικών δεξιοτήτων. Το UNIC Athens είναι το μοναδικό πανεπιστήμιο που θα λειτουργήσει εντός του The Ellinikon, του μεγαλύτερου έργου αστικής ανάπλασης στην Ευρώπη. Η πανεπιστημιούπολη θα επεκταθεί σε επιπρόσθετα 150.000 τ.μ. κτιριακών υποδομών για διδακτικούς και ερευνητικούς σκοπούς, καθώς και για φοιτητικές εστίες. Οι υποδομές αυτές θα ενσωματώνουν τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης, ρομποτικής και ευεξίας. Η πρώτη φάση ανάπτυξης της πανεπιστημιούπολης εντός του The Ellinikon αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2028.}

^{Ιστότοπος: https://www.unic.ac.cy/el/athens/}

^{Σχετικά με το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας}

^{Το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Κύπρου, με πάνω από 11.500 φοιτητές από περισσότερες από 100 χώρες, προσφέροντας πάνω από 100 προγράμματα σπουδών σε προπτυχιακό, μεταπτυχιακό και διδακτορικό επίπεδο. Αποτελείται από οκτώ Σχολές – Ιατρικής, Επιστημών Ζωής και Υγείας, Νομικής, Διοίκησης Επιχειρήσεων, Ανθρωπιστικών Σπουδών και Κοινωνικών Επιστημών, Επιστημών Αγωγής, Κτηνιατρικής, και Επιστημών και Μηχανικής. Η διεθνής αναγνώριση του Πανεπιστημίου Λευκωσίας επιβεβαιώνεται από την κατάταξή του μεταξύ των 501-600 κορυφαίων πανεπιστημίων παγκοσμίως για τέταρτη συνεχή χρονιά (Times Higher Education World University Rankings 2026). Παράλληλα, το Πανεπιστήμιο βρίσκεται ανάμεσα στα κορυφαία 151 πανεπιστήμια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κατατάσσεται 1ο μεταξύ των ελληνικών και κυπριακών πανεπιστημίων στην Ποιότητα της Έρευνας. Το Πανεπιστήμιο διατηρεί ένα ευρύ δίκτυο συνεργασιών με κορυφαία πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα σε όλο τον κόσμο και, στο πλαίσιο της διεθνοποίησής του, έχει επεκτείνει την παρουσία του στην Ελλάδα με την ίδρυση του UNIC Athens, το οποίο ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2025, με έδρα το Ελληνικό.}

^{Ιστότοπος: https://www.unic.ac.cy/el/}

Η Εταιρεία θα πραγματοποιήσει ζωντανή διαδικτυακή παρουσίαση (webcast) για αναλυτές και επενδυτές αύριο, 08 Σεπτεμβρίου 2026, στις 15:00 ώρα Ελλάδας (EEST) (13:00 ώρα Ηνωμένου Βασιλείου, BST).

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να συμμετέχουν στη ζωντανή τηλεδιάσκεψη, μέσω του ακόλουθου συνδέσμου.

Επισκόπηση Αποτελεσμάτων Α’ Εξαμήνου 2026

Όπως είχε ανακοινωθεί, το Α’ Εξάμηνο του 2026 χαρακτηρίστηκε από ισχυρή αύξηση εσόδων κατά 35,4%, ηγετική κερδοφορία σε επίπεδο κλάδου (Προσαρμοσμένο Περιθώριο EBIT 26,2%), σταθερό δείκτη book-to-bill περίπου στο 1,0x, καθώς και σημαντική διεύρυνση της συνολικής δυνητικής αγοράς της THEON σε σχεδόν €8 δισ., χάρη στην επέκτασή της σε συναφείς αγορές υψηλής ανάπτυξης.

Η θετική αναπτυξιακή δυναμική συνεχίστηκε και κατά το Β’ Εξάμηνο του 2026, επωφελούμενη από την παραδοσιακά ισχυρότερη συνεισφορά του δεύτερου εξαμήνου στα ετήσια αποτελέσματα, ενώ περαιτέρω επιτάχυνση αναμένεται κατά το τελευταίο τρίμηνο του έτους. Η THEON παραμένει προσηλωμένη στην αξιοποίηση νέων επιχειρηματικών ευκαιριών, στην ανάπτυξη καινοτόμων προϊόντων και στην επιτυχή ενσωμάτωση των πρόσφατα εξαγορασθεισών εταιρειών.

Επιπλέον, νωρίτερα σήμερα, η ΤΗΕΟΝ εξασφάλισε χρηματοδότηση μέσω κοινοπρακτικού δανείου, με επικεφαλής τράπεζα την Alpha Bank, ύψους €325 εκ. Η δανειοδότηση αυτή ενισχύει τη ρευστότητα και τη χρηματοδοτική ευελιξία του Ομίλου, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύει την εμπιστοσύνη τραπεζών και θεσμών στο όραμα της Διοίκησης, παρέχοντας στον Όμιλο πόρους για την επίτευξη των στρατηγικών του στόχων.

Ο Κρίστιαν Χατζημηνάς, ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της THEON, δήλωσε σχετικά με τα αποτελέσματα του Α’ Εξαμήνου 2026:

«Οι ισχυρές επιδόσεις μας κατά το Α’ Εξάμηνο του 2026 επιβεβαιώνουν τη συνεχιζόμενη δυναμική της THEON και την επιτυχή υλοποίηση της αναπτυξιακής μας στρατηγικής. Οι πρόσφατες εξαγορές και στρατηγικές συνεργασίες έχουν ενισχύσει τις τεχνολογικές μας δυνατότητες και έχουν διευρύνει τη συνολική δυνητική αγορά μας σε σχεδόν €8 δισ. Η αγορά συνεχίζει να αναπτύσσεται με ταχείς ρυθμούς, καθώς οι αμυντικές προτεραιότητες στρέφονται ολοένα και περισσότερο προς προηγμένες δυνατότητες ISR (Πληροφοριών, Επιτήρησης και Αναγνώρισης), αυτόνομα συστήματα και λύσεις που αξιοποιούν την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI). Προτεραιότητά μας είναι η αποτελεσματική ενσωμάτωση των νέων αυτών δυνατοτήτων. Η πρωτοφανής ταχύτητα και πρόοδος επίτευξης που έχουν σημειωθεί μέχρι σήμερα, φέρνουν τη ΤΗΕΟΝ σε τροχιά κερδοφόρας ανάπτυξης και δημιουργίας μακροπρόθεσμης αξίας για τους μετόχους μας.»

Περίληψη Οικονομικών Αποτελεσμάτων

¹ Προσαρμοσμένο στο α’ εξάμηνο για προκαταβολές επί  επενδύσεων, ύψους € 6 Εκ.

²Ορίζεται ως (Προσαρμοσμένο EBITDA-Κεφαλαιουχικές Δαπάνες (Capex))/ Προσαρμοσμένο EBITDA.

³Ορίζεται ως Καθαρός Δανεισμός / Προσαρμοσμένο EBITDA τελευταίου δωδεκαμήνου (LTM). 

Η Διοικητική ομάδα της ΤΗΕΟΝ κατά τη διάρκεια της τηλεδιάσκεψης, θα παρέχει επίσης ενημέρωση για τις εκτιμήσεις  του οικ. έτους 2026 και για το μεσοπρόθεσμο διάστημα.

Για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλούμε επικοινωνήστε:

Σχετικά με τη THEON GROUP

O όμιλος THEON GROUP αναπτύσσει και παράγει πρωτοποριακά συστήματα νυχτερινής όρασης και θερμικής απεικόνισης για εφαρμογές άμυνας και ασφάλειας με παγκόσμιο αποτύπωμα. Ο όμιλος ξεκίνησε τις δραστηριότητές του το 1997 από την Ελλάδα, και σήμερα έχει ηγετικό ρόλο στον κλάδο χάρη στη διεθνή του παρουσία, μέσω θυγατρικών και εγκαταστάσεων παραγωγής στην Ελλάδα, την Κύπρο, τη Γερμανία, τις χώρες της Βαλτικής, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τις χώρες του Κόλπου, την Ελβετία, τη Δανία, το Βέλγιο, τη Σιγκαπούρη και τη Ν. Κορέα. Το THEON GROUP έχει διαθέσει περισσότερα από 220.000 συστήματα στις Ένοπλες και Ειδικές Δυνάμεις σε 71 χώρες σε όλο τον κόσμο, 26 εκ των οποίων είναι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ. Η THEON INTERNATIONAL PLC είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο EURONEXT του Άμστερνταμ (AMS: THEON), από το Φεβρουάριο του 2024. www.theon.com

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στην ερώτησή του ο επικεφαλής της Αντιπροσωπείας του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι απώλειες εισοδήματος των μικρομεσαίων παραγωγών φωτοβολταϊκής ενέργειας αναμένεται να φτάσουν έως και το 50% τα επόμενα χρόνια. Ταυτόχρονα, μόνο τα τελευταία δύο έτη έχουν πραγματοποιηθεί  περισσότερες από 2.200 μεταβιβάσεις μικρομεσαίων φωτοβολταϊκών σταθμών προς μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, κυρίως λόγω των περικοπών και αρνητικών τιμών ενέργειας που επηρεάζουν άμεσα τη βιωσιμότητα των έργων.

Την ίδια στιγμή που η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα στον χώρο των ΑΠΕ και συγκεκριμένα στη Φ/Κ ενέργεια πλήττεται βάναυσα, ο Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ υπογραμμίζει ότι στην Ελλάδα η αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας παραμένει σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα. Επικρίνοντας τους μέχρι πρότινος χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης σημειώνει ότι οι καθυστερήσεις στην ανάπτυξη της αποθήκευσης αποτελούν στην αποτελεσματικότερη ενσωμάτωση των ΑΠΕ και τον περιορισμό των περικοπών.

Τέλος, ο Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να απαντήσει:

⦁ Αν η πρακτική των περικοπών και της μη αποζημίωση των παραγωγών ΑΠΕ στην Ελλάδα συνάδει με την υφιστάμενη Ευρωπαϊκή νομοθεσία,

⦁ Αν ο τρόπος με τον οποίο έχουν ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο οι διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/944 καθυστερεί την αδειοδότηση και υλοποίηση έργων αποθήκευσης,

⦁ Αν προτίθεται να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις των αρνητικών τιμών ενέργειας και των περικοπών από ΑΠΕ στη βιωσιμότητα κυρίως μικρών έργων ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και στις τελικές τιμές ρεύματος προς τους καταναλωτές.

«Οι ραγδαίες περικοπές πράσινης ηλεκτροπαραγωγής, δημιουργούν αναμφισβήτητα ζητήματα βιωσιμότητας για χιλιάδες μικρομεσαίες φωτοβολταϊκές επιχειρήσεις. Το 2026 οι περικοπές αυτές αναμένεται να ξεπεράσουν 3,5 TWh, δηλαδή περίπου την ετήσια κατανάλωση ενέργειας 1.000.000 νοικοκυριών» σημειώνει ο Γ. Μανιάτης και συνεχίζει «Η εγκληματική καθυστέρηση της Κυβέρνησης στην ανάπτυξη μονάδων αποθήκευσης, καθιστούν την Ελλάδα ουραγό της Ευρώπης στον συγκεκριμένο τομέα. Με τη Βουλγαρία να βρίσκεται στο 52% του δείκτη αποθηκευτικής επάρκειας, η γείτονα χώρα προμηθεύεται, αποθηκεύει και πουλάει πίσω στην Ελλάδα τις βραδινές ώρες την δική μας φθηνή ενέργεια σε πολλαπλάσια τιμή. Η συγκεκριμένη πολιτική αποτυχία που μετακυλίει το εξαιρετικά υψηλό κόστος στον τελικό καταναλωτή, έχει ονοματεπώνυμο: Κυβέρνηση ΝΔ».

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

“Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης

προς την Επιτροπή

Άρθρο 144 του Κανονισμού

Γιάννης Μανιάτης (S&D)

Θέμα: Βιωσιμότητα μικρομεσαίων έργων ΑΠΕ και αποθήκευση ενέργειας

Οι συνεχώς αυξανόμενες περικοπές ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ και οι αρνητικές τιμές ενέργειας, πλήττουν δυσανάλογα τους μικρομεσαίους παραγωγούς φωτοβολταϊκής ενέργειας στην Ελλάδα.

Κατά την Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Παραγωγών Ηλεκτρικής Ενέργειας από Φωτοβολταϊκά (ΠΟΣΠΗΕΦ), οι απώλειες εισοδήματος τους αναμένεται να φτάσουν έως και 50% τα επόμενα χρόνια, ενώ μόνο τα τελευταία δύο έτη έχουν πραγματοποιηθεί  περισσότερες από 2.200 μεταβιβάσεις μικρομεσαίων φωτοβολταϊκών σταθμών προς μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, σε πολλές περιπτώσεις αναγκαστικές λόγω περικοπών και αρνητικών τιμών.

Ταυτόχρονα, καταγράφονται σημαντικές καθυστερήσεις στην ανάπτυξη αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία είναι εξαιρετικά κρίσιμη για την αποτελεσματικότερη ενσωμάτωση των ΑΠΕ και τον περιορισμό των περικοπών.

Ο Κανονισμός (ΕΕ) 2019/943 προβλέπει κανόνες για την ανακατανομή παραγωγής και την αποζημίωση, ενώ το ενωσιακό πλαίσιο επιδιώκει την ισότιμη, χωρίς διακρίσεις συμμετοχή της αποθήκευσης στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.

Ερωτάται η Επιτροπή:

1. Η εφαρμοζόμενη στην Ελλάδα πρακτική περικοπών και η μη αποζημίωση των παραγωγών ΑΠΕ για αυτές συνάδει με τις διατάξεις του Κανονισμού (ΕΕ) 2019/943;

2. Έχει αξιολογήσει αν ο τρόπος με τον οποίο έχουν ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/944 καθυστερεί την αδειοδότηση και υλοποίηση έργων αποθήκευσης, αντιβαίνοντας στους στόχους της Οδηγίας;

3. Προτίθεται να εξετάσει και να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις των αρνητικών τιμών και των περικοπών ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ στη βιωσιμότητα έργων ηλεκτροπαραγωγής (ιδίως των μικρών), καθώς και στις τελικές τιμές ρεύματος προς τους καταναλωτές;”