Συμφωνήθηκε ο Γ. Μανιάτης να αναλάβει πρωτοβουλία κινητοποίησης και άλλων Ευρωπαίων συναδέλφων του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς και ενεργοποίησης των δύο συναρμόδιων Ευρωπαίων Επιτρόπων, προκειμένου να παρθούν συγκεκριμένα μέτρα για τη διαμόρφωση ευρωπαϊκής πολιτικής για την προστασία, συντήρηση και ανάδειξη των τουριστικών και μουσειακών σιδηροδρομικών Δικτύων.

Στη συνάντηση, εκτός του προεδρείου του ελληνικού Συλλόγου Φίλων του Σιδηροδρόμου, συμμετείχαν επίσης οι Πρόεδροι των αντίστοιχων Οργανώσεων, Ολλανδίας, Σουηδίας, Ιταλίας και Ηνωμένου Βασιλείου.

Η Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) συμμετέχει με κλιμάκιο 4 αεροσκαφών F-16 της 337 Μοίρας (337Μ), της 110 Πτέρυγας Μάχης (110ΠΜ), τα οποία μεταστάθμευσαν στην Αεροπορική Βάση Los Llanos, στο Albacete της Ισπανίας, καθώς και με 4 αεροσκάφη Rafale της 332 Μοίρας (332Μ) της 114 Πτέρυγας Μάχης (114ΠΜ), τα οποία μεταστάθμευσαν στην Αεροπορική Βάση Evenes του Βασιλείου της Νορβηγίας.

Για την υποστήριξη της ελληνικής συμμετοχής στην άσκηση, η ΠΑ εκτέλεσε αποστολές μεταφοράς προσωπικού και υλικών με αεροσκάφη C-130 και C-27J, εξασφαλίζοντας την έγκαιρη ανάπτυξη και υποστήριξη των ελληνικών δυνάμεων στα δύο παράλληλα θέατρα επιχειρήσεων.

Η «Ramstein Flag 26» αποσκοπεί στην ενίσχυση της διαλειτουργικότητας, της επιχειρησιακής ετοιμότητας και της ικανότητας συνδυασμένης δράσης των Συμμαχικών Αεροπορικών Δυνάμεων σε ένα σύνθετο και απαιτητικό επιχειρησιακό περιβάλλον, με έμφαση στην αντιμετώπιση σύγχρονων και μελλοντικών απειλών.

Η επίσημη Σελίδα της άσκησης είναι εδώ

Όπως επισημαίνει ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, το εν λόγω σχέδιο συνδέεται ευθέως με την ενίσχυση των υποτιθέμενων «δικαιωμάτων» και των παράνομων διεκδικήσεων της Τουρκίας στην υφαλοκρηπίδα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, εντάσσοντας ουσιαστικά την αλιευτική πολιτική και τους μηχανισμούς περιβαλλοντικής επιτήρησης στο ευρύτερο αναθεωρητικό δόγμα της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας».

«Η Άγκυρα χρησιμοποιεί ζητήματα αλιείας, προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος και διαχείρισης φυσικών πόρων για την προώθηση μονομερών διεκδικήσεων σε θαλάσσιες περιοχές όπου υφίστανται δικαιώματα και έννομα συμφέροντα κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας», τονίζει ο Νικόλας Φαραντούρης προς την Κομισιόν. Ενόψει τούτων, ο Έλληνας ευρωβουλευτής ζητά απ’ την Επιτροπή να τοποθετηθεί για:

1. Τη σύνδεση της τουρκικής πολιτικής για την καταπολέμηση της παράνομης αλιείας με διεκδικήσεις που εδράζονται στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και αμφισβητούν δικαιώματα κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης βάσει του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.

2. Την εργαλειοποίηση της περιβαλλοντικής προστασίας και διαχείρισης φυσικών πόρων για την προώθηση αναθεωρητικών γεωπολιτικών επιδιώξεων εις βάρος κρατών-μελών της Ένωσης.

3. Συγκεκριμένα μέτρα που προτίθεται να λάβει για την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των στρατηγικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ανατολική Μεσόγειο έναντι μονομερών ενεργειών της Τουρκίας.

Σε δηλώσεις του ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ καλεί την Ελληνική Κυβέρνηση «σε επαγρύπνηση, άμεση και επίσημη ενημέρωση των εταίρων και συμμάχων μας, θεσμική αντίδραση και διαβήματα στην Τουρκία, τα όργανα της ΕΕ και τους διεθνείς οργανισμούς».

Για τον Σεφέρη, με την γνωστή του στάση απέναντι στο παρελθόν, την ιστορία και τον Ελληνισμό, ήταν σαφές ότι ο εφιάλτης του «καταδίδει μια κοινωνία που μεταμφιέζει, τυφλή και ανήμπορη, τα απομεινάρια της ιστορίας της» και πως η εκποίηση ενός μοναδικού μνημειακού θησαυρού όλης της ανθρωπότητας, συνάδει με την αλλοίωση και την καταστροφή ενός σεβάσμιου παρελθόντος «με ίχνη μάρτυρες… με σκιές αγαλμάτων που κάποτε ζωντανά έγραφαν ιστορίες…». Ο Σεφέρης δεν παραλείπει να μας θυμίσει όμως και μια – επίκαιρη και σήμερα – φράση που έγραψε ο περιώνυμος εξερευνητής ονείρων Σίγκμουντ Φρόυντ μετά από μια επίσκεψή του το μακρινό 1904 (δημοσιευμένη το 1936) στην Ακρόπολη:

«Είμαι καταποντισμένος μέσα σε αυτή την αγιάτρευτη αθλιότητα και δεν μπορώ να την βγάλω από πάνω μου. Κάνουμε διαστημικά ταξίδια, καταπολεμούμε τις αρρώστιες, όμως τον μεγαλύτερο εχθρό του ανθρώπου – τον άνθρωπο – δεν μπορούμε να τον εξουδετερώσουμε.».

Άραγε τι όνειρο θα έβλεπε σήμερα ο Σεφέρης, που μας άφησε και τις “Έξι νύχτες στην Ακρόπολη“, με τα πληθωριστικά και αλλοτριωτικά φαινόμενα υπερτουρισμού και – κυρίως – τι να σημαίνει για τις συσσωρευμένες μάζες των επισκεπτών της η Ακρόπολη σήμερα; Πάντως, στο πόνημά του “Μια διαταραχή μνήμης στην Ακρόπολη”, ο αρχαιομαθής Φρόυντ, σχεδόν ολομόναχος επάνω στην Ακρόπολη, την αισθάνονταν ως “διαταραχή αντίληψης ενός ιδανικού αντικειμένου”. Σήμερα όμως, ο Φρόυντ μάλλον δεν θα έκανε τον κόπο να την επισκεφτεί καν…

Μήνυμα του 112 στάλθηκε στους κατοίκους της περιοχής να είναι σε ετοιμότητα. Η πυρκαγιά καίει αμιγώς δασική έκταση και χαρακτηρίζεται δύσκολη και με δυναμική. Αυτή τη στιγμή το ενεργό μέτωπο είναι σε πλήρη εξέλιξη καίγοντας πευκοδάσος.

Η μορφολογία της περιοχής και η πυκνή βλάστηση αυξάνουν τον βαθμό επικινδυνότητας, ενώ οι οικισμοί και οι κατοικίες βρίσκονται διάσπαρτοι μέσα στο πευκοδάσος που εκτείνεται μέχρι την παραλιακή ζώνη.

Αρχικά κινητοποιήθηκαν 56 πυροσβέστες με 17 οχήματα και έξι εναέρια μέσα. Ωστόσο οι δυνάμεις ενισχύθηκαν και πλέον επιχειρούν για την κατάσβεση 106 πυροσβέστες μα 30 οχήματα,  τέσσερα πεζοπόρα τμήματα της 1ης, 6ης και 9ης Ε.ΜΟ.Δ.Ε., εθελοντές, τρία αεροσκάφη και πέντε ελικόπτερα, εκ των οποίων το ένα συντονιστικό. Στο σημείο μετέβη κλιμάκιο της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (Δ.Α.Ε.Ε.) για τη διερεύνηση των αιτιών εκδήλωσης της πυρκαγιάς.

Η ίδια τόνισε ότι δεν έχουν σημειωθεί διακοπές στον ενεργειακό εφοδιασμό και ότι ο ανεοφδιασμός παραμένει διασφαλισμένος, με την κύρια επίπτωση της κρίσης να καταγράφεται στις τιμές της ενέργειας. Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε η κ. Χρντσιρόβα, «η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει σήμερα κυρίως ένα σοκ τιμών και όχι πρόβλημα διαθεσιμότητας ενέργειας». Παράλληλα, προειδοποίησε ότι εάν η κρίση και οι εντάσεις γύρω από τα Στενά του Ορμούζ παραταθούν, η ΕΕ ενδέχεται να αντιμετωπίσει πρόσθετες δυσκολίες τις επόμενες εβδομάδες ή μήνες.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

»Παράλληλα, από τη θέση του ανένταχτου βουλευτή της Αριστεράς, θα προσπαθήσω να συμβάλω στον διάλογο και τη συνεννόηση μεταξύ των δυνάμεων της Αριστεράς και του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, με στόχο την αναζήτηση κοινών προγραμματικών απαντήσεων στα μεγάλα προβλήματα της εποχής μας και τη διαμόρφωση μιας αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης προοδευτικής διακυβέρνησης για τη χώρα».

Αμέσως μετά την ορκωμοσία του, ο κ. Δραγασάκης γνωστοποίησε στον πρόεδρο της Βουλής «ότι αποχωρώ από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-Π.Σ. και ότι στο εξής θα θητεύσω ως ανεξάρτητος βουλευτής της Αριστεράς».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

“Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα», υπάρχει υπογεγραμμένο συμφωνητικό μεταξύ της εταιρείας του κ. Ντίλιαν και της ΕΥΠ που αφορά συνεργασία η οποία περιλαμβάνει και την πώληση του παράνομο λογισμικού Predator.

Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, σήμερα, απέφυγε να διαψεύσει επίσημα και κατηγορηματικά την ύπαρξη του συγκεκριμένου συμφωνητικού. Αφού δεν το έκανε αυτό, η κυβερνητική πλειοψηφία έχει έναν μόνο δρόμο: να κάνει δεκτό το αίτημα του ΠΑΣΟΚ για να κληθούν στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας οι κύριοι Ντίλιαν και Δημητριάδης.

Ο δημόσιος εκβιασμός μιας κυβέρνησης δεν μπορεί να μείνει αναπάντητος σε μια ευρωπαϊκή δημοκρατία. Σε κάθε περίπτωση, η ελληνική δικαιοσύνη οφείλει να προβεί άμεσα στην ανάσυρση απ’ το αρχείο της υπόθεσης των υποκλοπών, να καλέσει τα εμπλεκόμενα μέρη για να διαπιστώσει τη βασιμότητα των στοιχείων και των καταγγελιών”.

Τρίτον, γιατί έκανε κάτι που δεν έχει ξανακάνει κανείς ως τώρα: Έδειξε ότι η πολιτική Μητσοτάκη είναι κατά κάποιον τρόπο η συνέχεια της πολιτικής Τσίπρα. Μοιάζουν οι δυο τους πολύ. Σε μια σειρά τομείς:

Στην Εξωτερική Πολιτική και οι δύο επικαλούνται την “κινητικότητα” και οδηγούνται στον κατευνασμό. Η κυβέρνηση Τσίπρα με τις “Πρέσπες” στο “Μακεδονικό” όπου οδηγήθηκε σε πλήρη υποχώρηση, που τελικά ΔΕΝ έλυσε το Σκοπιανό… Και η κυβέρνηση Μητσοτάκη που ετοιμάζει τις “Πρέσπες του Αιγαίου”, με τα “ήρεμα νερά” έναντι της Τουρκίας, τα οποία δεν είναι καθόλου ήρεμα, απλώς ξεπλένουν την Τουρκία κι αποθράσυναν τις προκλήσεις της: Γαλάζια Πατρίδα, Τουρκολυβικό Μνημόνιο, Navtex διαρκείας στο μισό Αιγαίο, απαγόρευση πόντισης καλωδίου στην Κάσο κλπ.

Και, βεβαίως, με τον υπουργό Εξωτερικών τον κ. Γεραπετρίτη να διακηρύσσει ότι θέλει να φέρει “συμφωνία με την Άγκυρα κι ας τον πουν… μειοδότη στην Αθήνα”! Καλύτερο "μήνυμα" προς την Τουρκία να κλιμακώσει τις προκλήσεις της δεν θα μπορούσε να γίνει. Και μάλιστα από τον υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας…

Αλλά και στην Οικονομική Πολιτική, όπου και ο Τσίπρας και ο Μητσοτάκης έφτιαχναν υπέρ-πλεονάσματα και ύστερα μοίραζαν επιδόματα… Και στον δικαιωματισμό της woke ατζέντας, όπου έχουν προσχωρήσει και οι δύο… Και στις ροές των εργαλειοποιημένων παράνομων μεταναστών, στους οποίους ξεκίνησε να χορηγεί μαζικά άδειες παραμονής Τσίπρας και τις πολλαπλασίασε ο Μητσοτάκης… Και στην εργαλειοποίηση της Δικαιοσύνης –ο Τσίπρας το έδειξε με τη σκευωρία Νovartis και ο Μητσοτάκης με τα Τέμπη, τις υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Και ζητάει και τα ρέστα από πάνω…

Η διπλή μετάλλαξη

Εδώ αξίζει να υπογραμμιστεί ότι έγινε μια περίεργη διπλή μετάλλαξη: Ο Τσίπρας εκλέχθηκε διακηρύσσοντας ότι θα “σκίσει τα μνημόνια”. Και αφού οδήγησε τη χώρα στα βράχια κι έκλεισε τις τράπεζες, έφερε τρίτο χειρότερο μνημόνιο και μεταλλάχθηκε στον πιο πειθήνιο εκφραστή την μνημονιακής λογικής. Ο Μητσοτάκης ξεκίνησε –και ψηφίστηκε– ως αντίπαλος του Τσίπρα και στην πορεία μετεξελίχθηκε στον πιο συνεπή συνεχιστή της πολιτικής του.

Κι έτσι ο Τσίπρας σήμερα έχει αποκηρύξει το ιστορικό κόμμα και τους περισσότερους συνεργάτες του που ο ίδιος είχε επιλέξει, ενώ ο Μητσοτάκης μετάλλαξε το κόμμα του σε ένα… “γαλάζιο σημιτικό ΠΑΣΟΚ”, αφού διέγραψε τους δύο πρώην αρχηγούς και Πρωθυπουργούς του. Τον ένα κυριολεκτικά και τον άλλο ουσιαστικά… Τόσο το νέο κόμμα Τσίπρα όσο και η μεταλλαγμένη ΝΔ του Κυριάκου, αποτελούν διαφορετικές εκδοχές του ίδιου πράγματος. Εφαρμογή της γραμμής Βρυξελλών. Ίσα-ίσα τη στιγμή που και οι Βρυξέλλες και ολόκληρο το πολιτικό σύστημα στις μεγάλες χώρες που καθορίζουν την πολιτική της ΕΕ, αντιμετωπίζουν σήμερα σοβαρά υπαρξιακά προβλήματα.

Και το μόνο ζητούμενο είναι πια εδώ, ποιος θα εφαρμόζει όσα αποφασίζονται αλλού… Σαν να είμαστε “νομαρχία των Βρυξελλών” που δεν συζητάμε ποια Πολιτική, αλλά ποιος θα διοικήσει με βάση αυτή την Πολιτική, την ώρα που πολλές χώρες της ΕΕ ακολουθούν τις δικές τους επιλογές. Πάντα στα ευρύτερα πλαίσια της ΕΕ, αλλά ανάλογα με τις δικές τους εθνικές προτεραιότητες και τα δικά τους ιδιαίτερα προβλήματα.

Τέταρτον, ο Σαμαράς είπε καθαρά ή υπονόησε σαφώς μερικά απλά πράγματα, για το πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η ακρίβεια, το ενεργειακό κόστος, η τουρκική προκλητικότητα, οι ροές των παράνομων μεταναστών. Είναι ο μόνος που λέει διαφορετικά πράγματα. Και κάτι παραπάνω: Είναι ο μόνο που μπορεί να πείσει ότι είναι εφικτά, γιατί τα περισσότερα τα έκανε πράξη όταν ήταν ο ίδιος Πρωθυπουργός. Και μάλιστα σε πολύ πιο δύσκολες εποχές. Όταν βρισκόμασταν στην μέγγενη των μνημονίων και πολλοί στοιχημάτιζαν ότι η Ελλάδα δεν θα τα κατάφερνε τότε.

Όμως, τότε δεν είχαμε εισροές παράνομων μεταναστών! τότε δεν είχαμε τουρκολυβικό μνημόνιο, ούτε προκλήσεις στο Αιγαίο. Τότε είχαμε πραγματικά ήρεμα νερά, χωρίς να ξεπλένουμε την Τουρκία. Τότε δεν είχαμε δικαιωματισμό. Τότε δεν είχαμε τις ευρωπαϊκές αρχές να διερευνούν αλλεπάλληλα σκάνδαλα στην Ελλάδα. Τότε δεν είχαμε παράνομες υποκλοπές. Κι όταν χρειάστηκε, τότε, η Χρυσή Αυγή οδηγήθηκε σιδηροδέσμια στη Δικαιοσύνη!

Σαμαράς και τρόϊκα

Ο Σαμαράς όχι απλώς είναι ο μόνος που λέει διαφορετικά πράγματα σε όλη την γκάμα της κυβερνητικής πολιτικής, αλλά είναι και ο μόνος που μπορεί να πείσει ότι αυτά που λέει μπορούν να γίνουν. Γιατί τα έκανε σε πολύ πιο δύσκολες περιστάσεις. Έδωσε μάλιστα κι ένα παράδειγμα: Τη μείωση του ΦΠΑ για να καταπολεμηθεί η ακρίβεια. Για τη μείωση του ΦΠΑ, ειδικά στην Εστίαση, η Τρόϊκα είχε τότε αντιρρήσεις, ο Σαμαράς επέμενε και τελικά την επέβαλε. Μπορεί τότε να είχαμε μνημόνια, αλλά ο Σαμαράς ήταν Πρωθυπουργός όχι… νομάρχης!

Η Τρόϊκα προέβλεπε ότι θα υπάρξει πρόβλημα στο έλλειμμα. Τέτοιο πρόβλημα δεν υπήρξε! Κι ύστερα η Τρόϊκα την αποδέχθηκε σιωπηλά για τους επόμενους προϋπολογισμούς. Μέχρι που ήλθε ο Τσίπρας και η Τρόικα επανέφερε το ΦΠΑ στην Εστίαση από το 13% που το είχε κατεβάσει ο Σαμαράς, πίσω στο 23%! Και μετά από λίγο ακόμα πιο πάνω, στο 24%, μαζί με πολλά άλλα προϊόντα σουπερμάρκετ, που ο Σαμαράς είχε αρνηθεί να ανεβάσει και σε αυτά το ΦΠΑ. Και σήμερα ο Μητσοτάκης διατηρεί τον αυξημένο ΦΠΑ που επανέφερε ο Τσίπρας… Η ακρίβεια μπορεί να αντιμετωπιστεί σήμερα. Με μέτρα που ο Σαμαράς τα πάλεψε και τα εφάρμοσε χωρίς να υπάρξει πρόβλημα…

Πέμπτον, ο Σαμαράς εξήγησε ότι αυτή η σύμπτωση πολιτικής Αλέξη Τσίπρα με την πολιτική Κυριάκου Μητσοτάκη, δημιουργεί ένα μοναδικό επί πλέον πρόβλημα: Τη μαζική φυγή ψηφοφόρων, που είναι πια πρωτοφανής. Για πρώτη φορά στην 50ετία της Μεταπολίτευσης τέτοια απο-νομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος. Μόνο από το 2023 ως το 2024 έφυγε ένας στους τρεις ψηφοφόρους! Χώρια πόσοι είχαν φύγει πριν. Χώρια πόσοι έφυγαν μετά. Κι από αυτούς που απαντούν ακόμα στις δημοσκοπήσεις σήμερα, η γκρίζα ζώνη –οι απογοητευμένοι, που δεν ξέρουν, δεν απαντούν, δηλώνουν άκυρο, αποχή ή “άλλο κόμμα”– είναι περισσότεροι από κάθε άλλη φορά στο παρελθόν.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν ξέρουν τι να ψηφίσουν. Και δεν εκβιάζονται πια εύκολα να ψηφίσουν ανάμεσα σε παρόμοιους κομματικούς μηχανισμούς. Το 65% τουλάχιστον από αυτούς προέρχεται από τη ΝΔ, η οποία μεταξύ 2023 και 2024 έχασε πάνω από τους μισούς ψηφοφόρους της σε απόλυτους αριθμούς. Κι υπάρχει και μια σημαντική μερίδα που προέρχονται από το Κέντρο, την Κεντροαριστερά και την ίδια την Αριστερά. Αυτός είναι ο “ελέφαντας στο δωμάτιο”, που όλοι τον βλέπουν, αλλά για τον οποίο δεν μιλάει κανείς.

Γιατί βγαίνει μπροστά ο Σαμαράς

Ο Σαμαράς μίλησε, λοιπόν, γι’ αυτούς. Ευθέως! Και υπογράμμισε ότι αυτή είναι η “άλλη Ελλάδα”, η ανεκπροσώπητη Ελλάδα, η Ελλάδα της δημιουργίας, της οικογένειας, η Ελλάδα που ζητάει ευκαιρίες και νομιμότητα, όχι προνόμια, ούτε επιδόματα. Η Ελλάδα που θέλει εναλλακτικές, όχι εκβιαστικά διλήμματα. Η Ελλάδα που θέλει να εκπροσωπηθεί και δεν της το επιτρέπουν. Η Πολιτική –τους είπε– δεν αντέχει τα κενά. Και το πολιτικό κενό εκπροσώπησης, που υπάρχει σήμερα θα καλυφθεί από πραγματικούς πολιτικούς, από πραγματικές πολιτικές, από αληθινές εναλλακτικές λύσεις.

Κι εδώ είναι το πιο κρίσιμο: Ο Σαμαράς έχει διακριτή φυσιογνωμία:

• Πήγε κόντρα στην Τρόϊκα, αλλά σταθεροποίησε την ελληνική οικονομία που όταν ανέλαβε βρισκόταν λίγο πριν την έξοδο από το ευρώ.
• Παρέλαβε 7% ύφεση και παρέδωσε 1% ανάκαμψη, μέσα σε δυόμιση χρόνια, ένα χρόνο νωρίτερα απ’ ό,τι περίμενε η Τρόικα.
• Παρέλαβε τα επιτόκια στο 30% και τη χώρα έξω από τις αγορές και μέσα σε δυόμιση χρόνια κατέβασε τα επιτόκια στο 3,8%, βγάζοντας τη χώρα στις αγορές, ενάμιση χρόνο νωρίτερα απ’ ό,τι περίμενε η Τρόϊκα.
• Έκανε μείωση φορολογίας την ώρα που η Ελλάδα αντιμετώπιζε ελλείμματα και τα ελλείμματα μειώθηκαν!
• Δεν έκανε Πόλεμο με την Τουρκία, αλλά ούτε και ξέπλενε την Τουρκία.
• Έκανε άνοιγμα στο Ισραήλ και άνοιγμα στην Αίγυπτο, κόντρα στις αντιρρήσεις (για την Αίγυπτο) μεγάλου μέρους του ΥΠΕΞ τότε, αλλά και πολλών εταίρων μας στις Βρυξέλλες.
• Είναι ο μόνος εκλεγμένος Πρωθυπουργός που κατάφερε να μειώσει το Χρέος ως απόλυτο μέγεθος όχι απλώς ως ποσοστό του ΑΕΠ μέσα από πληθωρισμό του ΑΕΠ.

Είναι Ευρωπαίος πολιτικός, είναι δυτικός πολιτικός, αλλά πάνω απ’ όλα πολιτεύθηκε ως ηγέτης κυρίαρχου κράτους. Δεν είναι “νομάρχης” κανενός! Και πάντως δεν είναι μεταλλαγμένος… Οι υπόλοιποι στέλνουν τον κόσμο είτε στο σπίτι του και στην αποχή, είτε σε κόμματα διαμαρτυρίας και εκτόνωσης. Και γι’ αυτό είναι ο μόνος που μπορεί να εκπροσωπήσει μια κοινωνία, που απομακρύνεται από την Πολιτική όλο και περισσότερο γιατί:

• Δεν μπορεί να ακούει να της λένε ότι αναπτυσσόμαστε, την ώρα που για τους περισσότερους το μηνιάτικο δεν φτάνει πέρα από τις 20 του μηνός.
• Δεν μπορεί να ακούει να της λένε ότι εξοπλιζόμαστε και η Τουρκία ποτέ δεν ήταν τόσο προκλητική απέναντι σε μιαν Ελλάδα, που ΔΕΝ αντιδρά πια στις προκλήσεις.
• Δεν μπορεί να ακούει να της ζητάνε να ψηφίσει αυτό που την έχει απογοητεύσει οικτρά, γιατί το “άλλο” την έχει επίσης απογοητεύσει οικτρά!

Ο Σαμαράς δεν μιλάει στην Ελλάδα των “αγανακτισμένων”, ούτε στην Ελλάδα των “βολεμένων”. Μιλάει στην Ελλάδα που θέλει προοπτική, θέλει να εκπροσωπηθεί, θέλει να κυβερνηθεί, όχι απλώς να πετροβολάει το σύστημα. Ο Σαμαράς μιλάει για τον “ελέφαντα στο δωμάτιο”, για τη μεγάλη ανεκπροσώπητη Ελλάδα. Και είναι ο ίδιος “ο ελέφαντας στο δωμάτιο”. Προκαλεί τις μεγαλύτερες αναταράξεις στο σύστημα ΠΡΙΝ κάνει κόμμα. Σκεφτείτε κι όταν το κάνει…