Γιατί η τωρινή κατάσταση δεν είναι βιώσιμη

Πρώτον, πρόκειται για επανάληψη σε χρονική μικροκλίμακα. Δεν μιλάμε για χρόνια και δεκαετίες αλλά για μήνες που το αδιέξοδο πρέπει να διαχειριστεί ο Τραμπ και ενδεχόμενη ήττα θα χρεωθεί ο ίδιος, όχι ο επόμενος. Δεύτερον, τα περιθώρια είναι ασφυκτικά. Η παράταση του κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ θα προκαλέσει νέο ράλι του πετρελαίου.

Η αύξηση κατά 50% του αργού Μπρεντ θα επαναληφθεί σχηματίζοντας νέο “οροπέδιο” προς την περιοχή των $150 ανά βαρέλι, αντί των $105 που σχηματίζει σήμερα. Διατηρήθηκε εκεί μόνον εξαιτίας των πυροσβεστικών παρεμβάσεων Τραμπ και της διατήρησης χαμηλά των “χάρτινων τιμών” πετρελαίου στα futures της Γουόλ Στρητ, που προφανώς ζει ακόμη στον φανταστικό κόσμο του Τραμπ. Σύμφωνα με το Macquarie Group, αν το κλείσιμο των Στενών συνεχιστεί μέχρι τέλη Ιουνίου «οι τιμές θα έπρεπε να αυξηθούν τόσο ώστε να καταστρέψουν την παγκόσμια ζήτηση… και δεν θα μας εξέπληττε αν αυτό απαιτούσε τιμές άνω των $200 για ένα διάστημα, που θα αντιστοιχούσαν σε τιμή βενζίνης στις ΗΠΑ στα $7 το γαλόνι», από $1,69 μέσα Δεκεμβρίου. Συνεπώς, ο Τραμπ δεν έχει «όλο το χρόνο του Κόσμου» όπως διατείνεται. Για τους Ιρανούς, όμως, ο χρόνος κυλά υπέρ τους.

Τρίτον, το Ιράν διατηρεί τον έλεγχο της κλιμάκωσης παρ’ ότι δεν κλιμακώνει το ίδιο και απαντά μέχρι σήμερα “μία σου και μία μου” (tit for tat). Στον ναυτικό αποκλεισμό απάντησε με το ξανακλείσιμο των Στενών, σε χερσαία επιχείρηση σε κάποιο νησί μπορεί να προκαλέσει σημαντικές απώλειες, σε καταστροφές υποδομών να απαντήσει αντίστοιχα σε χώρες του Κόλπου, σε κάθε περίπτωση να κλείσει εκτός από τον Περσικό και την Ερυθρά Θάλασσα. Ο έλεγχος της κλιμάκωσης δεν χαρακτήριζε το Βιετνάμ, ούτε το Αφγανιστάν.

Τέταρτον, τα δυο αυτά στοιχεία, ο έλεγχος της κλιμάκωσης και τα κλειστά Στενά (ίσως και του Μπαμπ ελ Μαντέμπ) που “κλείνουν” και την παγκόσμια οικονομία, είναι αυτά που δίνουν στο Ιράν το πάνω χέρι στη σύγκρουση. Ο Τραμπ μπορεί να διατείνεται όσο θέλει ότι «εμείς έχουμε όλα τα χαρτιά, αυτοί δεν έχουν κανένα». Σχεδόν δεν υπάρχει σοβαρός αναλυτής διεθνώς που να μην αναγνωρίζει ότι το Ιράν βρίσκεται σήμερα σε περισσότερο πλεονεκτική θέση από αυτήν που βρισκόταν πριν τον πόλεμο. Θα ήταν παράλογο αν το Ιράν είχε ηττηθεί…

Πέμπτον, η απροθυμία αναγνώρισης της αστοχίας και αποφυγή χρέωσης μιας ήττας είναι κι εδώ καθοριστική στην αμηχανία και τον πειρασμό μιας κλιμάκωσης που το όφελός της προδιαγράφεται χειρότερο από αβέβαιο. Προς την κλιμάκωση συντείνει και η ισραηλινή επιρροή και υπονόμευση κάθε λογικής για τις ΗΠΑ επίλυσης. Όποιο από τα δυο και αν παίζει το μεγαλύτερο ρόλο, η απροθυμία Τραμπ ή η πίεση του Ισραήλ, η Ουάσινγκτον απέχει ακόμη πολύ από την αναζήτηση της βέλτιστης, δηλαδή της λιγότερο αρνητικής επίλυσης ενός πολέμου που έχει ήδη χαθεί. Αυτό κάνει περίπλοκα τα πράγματα. Το Ισραήλ είναι η μόνη χώρα που ο Τραμπ δεν εφαρμόζει το “συναλλακτικό” στυλ εξωτερικής του πολιτικής. Ίσως το Τελ Αβίβ συναλλάσσει άλλα πράγματα…

Η σημασία του ναυτικού αποκλεισμού

Πριν ακόμη το Ιράν θέσει τις βάσεις ανάπτυξης των σημερινών τεχνολογικών του δυνατοτήτων, προετοιμαζόταν για το ενδεχόμενο χερσαίας αμερικανικής επέμβασης από το Νότο. Σε μια τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να αντέξει έναν παρατεταμένο πόλεμο που μπορούσε να σταματήσει τις θαλάσσιες εισαγωγές και εξαγωγές. Άλλωστε, τόσο μετά την επαναφορά των κυρώσεων το 2018, όσο και στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ, πουλούσε πολύ λίγο πετρέλαιο και δεν κατέρρευσε. Αν ήταν προετοιμασμένο έναντι μιας παρατεταμένης επέμβασης, η ιδέα ότι ένας ναυτικός αποκλεισμός θα αναγκάσει το Ιράν να αλλάξει στάση δεν είναι καθόλου λογική. Η ζημιά στην οικονομία από τους βομβαρδισμούς είναι πολύ μεγαλύτερη.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, τα κέρδη του Ιράν από το πετρέλαιο, από τότε που ξεκίνησε το ράλι τιμών, υπερβαίνουν τα κέρδη των τελευταίων ενός-δύο ετών. Σήμερα συνεχίζει να επικοινωνεί εμπορικά από το έδαφος προς Ανατολή και Βορρά, ο δε ναυτικός αποκλεισμός δεν μπορεί να επεκταθεί στα χωρικά ύδατα Ιράν, Πακιστάν και Ινδίας για ένα πλοίο που κινείται κατά μήκος της ακτογραμμής μέχρι να βγει στα διεθνή ύδατα, ή να εισέλθει από εκεί στον Περσικό Κόλπο. Από κει κυρίως περνούν τα δεκάδες πλοία που διασπούν τον αποκλεισμό και αυτός ήταν ένας από τους λόγους που η Ουάσινγκτον επέκτεινε τις νηοψίες ιρανικών πλοίων ανά την υδρόγειο. Και αν το πλοίο με το ιρανικό πετρέλαιο είναι κινεζικής ή άλλης σημαίας, τι ακριβώς θα κάνει η Ουάσινγκτον;

Με τόση βαρβαρότητα που επιτέθηκαν επί σαράντα ημέρες ΗΠΑ-Ισραήλ, αν ο ναυτικός αποκλεισμός ήταν το μέτρο στραγγαλισμού που θα έγερνε την πλάστιγγα, θα το είχαν κάνει προ πολλού. Ούτε βέβαια ο αποκλεισμός αποσκοπούσε να πιέσει το Ιράν για διαπραγματεύσεις, όπως προβάλλεται. Η Τεχεράνη είχε ήδη πάει στο Ισλαμαμπάντ και ήταν ο αποκλεισμός που τους έδιωξε από το τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Τούτων όλων δοθέντων, δεν παύει να είναι μια κίνηση που κατά τους Ιρανούς, πρώτον παραβιάζει τη συμφωνία εκεχειρίας και δεύτερον αποτελεί πράξη πολέμου στην οποία μπορούν να απαντήσουν στρατιωτικά, όπως ήδη απειλούν.

Τα ρήγματα της αμερικανικής αρχιτεκτονικής μεγαλώνουν

Το Πεκίνο συνεχίζει να πιέζει την Τεχεράνη για κάποια ομαλοποίηση της κατάστασης, πίεση που δεν υφίσταται από ρωσικής πλευράς. Και οι δύο κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους τόσο όσο να μην υποκύψει το Ιράν και να υποστούν πλήγμα οι ΗΠΑ. Αλλά ενώ η Μόσχα ήδη “κάνει ταμείο”, το Πεκίνο “θα κάνει ταμείο” κυρίως μετά τη λήξη της σύγκρουσης. Αν δεν υπάρξουν μεγάλες αρνητικές επιπλοκές για την ίδια, απ’ όπου και οι πιέσεις για “ψυχραιμία” σε Τεχεράνη, η Κίνα θα ωφεληθεί από τη σύγκρουση αναλογικά με το μέγεθός της, δηλαδή πολύ περισσότερο από τη Ρωσία. Η περιφερειακή σύγκρουση, εκτός των άλλων, ανέδειξε τη μεγάλη διαφορά του ειδικού τους βάρους παρά το γεγονός ότι ήταν η Ρωσία που είχε στενότερες στρατιωτικές σχέσεις με το Ιράν.

Με τη λήξη το 2024 της περιβόητης συμφωνίας του 1974 με τις ΗΠΑ για τα πετροδολάρια, η Σαουδική Αραβία έχει ήδη αρχίσει να πουλά πετρέλαιο και σε άλλα νομίσματα, τάση που θα ενισχυθεί, ιδιαίτερα σε γουάν. Το Ριάντ ωθείται από τη σύγκρουση να αναπτύξει περισσότερο τις σχέσεις του με το Πεκίνο όπως και με το Ισλαμαμπάντ. Έσπευσε αμέσως να καλύψει το τελευταίο, όταν τα ΗΑΕ απέσυραν την πιστωτική γραμμή τριών δισ. δολαρίων προς το Πακιστάν εν μέσω πολέμου.

Αλλά και τα ΗΑΕ εν μέσω πολέμου δεν ματαίωσαν σημαντική επίσκεψη του Διαδόχου στο Πεκίνο, όπου υπογράφτηκαν συμφωνίες. Σε αντίθεση με τη Σαουδική Αραβία, δεν προβλέπεται άτυπη αναγνώριση της θέσης του Ιράν στη νέα μεταπολεμική πραγματικότητα της περιοχής από τα ΗΑΕ, που θα ακολουθήσουν περισσότερο το Ισραήλ, το οποίο εννοείται δεν πρόκειται να αποδεχθεί αναβάθμιση του Ιράν.

Αν όχι από το αμφίβολης διαμόρφωσης “Ισλαμικό ΝΑΤΟ”, τουλάχιστον από τον πυρήνα του (Σαουδική Αραβία, Πακιστάν) που έχει από πολύ καλές μέχρι στενότατες σχέσεις με την Κίνα, θα μεγαλώσει η απόσταση που τον χωρίζει με χώρες του IMEC ή του “εξαγώνου” που φαντασιώνεται ο Νετανιάχου (Ελλάδα-Κύπρος είναι η μια γωνία), προκαλώντας νέα προβλήματα συνοχής του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC), ενισχύοντας τα περιθώρια κινήσεων της Τουρκίας έναντι του Ισραήλ, και φέρνοντας ορισμένες από τις χώρες του “εξαγώνου” σε άβολη θέση επανεξέτασης, εφόσον δεν επιθυμούν να διαταράξουν σχέσεις με κάποιους απ’ όσους το Ισραήλ θεωρεί “ριζοσπαστικό σουνιτικό άξονα”, ή ίσως και του σιιτικού άξονα (περίπτωση Ινδίας-Ιράν).

Έτσι, ενώ από αμερικανικής πλευράς σκοπός του πολέμου ήταν να κλείσει σχισμές της ασταθούς αμερικανικής αρχιτεκτονικής σε Μέση Ανατολή κι ευρύτερα, αυτές διευρύνονται με τον πόλεμο επ’ ωφελεία Κίνας και Ρωσίας. Ακολουθούν προσεγγίσεις λιγότερο “κομματικής” αρχιτεκτονικής από τις ΗΠΑ, και ειδικά η Ρωσία έχει πολύ ή σχετικά καλές σχέσεις από Ινδία, ΗΑΕ και Ισραήλ μέχρι Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν.

Το κόστος των ΗΠΑ

Η παραπάνω διεθνής παρένθεση είναι χρήσιμη για το μέγεθος του κόστους που έχει για τις ΗΠΑ η παιδαριώδης διαχείριση του αδιεξόδου. Το στυλ Τραμπ μπορεί προσωρινά να ηρεμεί τις αγορές, να παραπλανά κάποιους Αμερικανούς, να αναβάλει την αναπόφευκτη διατάραξη σχέσεων με Νετανιάχου αν υποχωρήσει σε ιρανικές απαιτήσεις, να κερδίζει χρόνο αποφεύγοντας το πολιτικό του τσαλάκωμα, αλλά έχει μεγάλο κόστος για την υπερδύναμη.

Όπως αποδείχθηκε ο Τραμπ επειγόταν για εκεχειρία και άνοιγμα των Στενών, δεν επειγόταν για διαπραγματεύσεις. Υποσχέθηκε ότι οι ιρανικές προτάσεις θα ήταν η βάση διαπραγμάτευσης για να πάρει την εκεχειρία και μετά ο Βανς κατέληξε στο Ισλαμαμπάντ με τελεσίγραφο συνθηκολόγησης παρά σε διαπραγμάτευση. Υποσχέθηκε εκεχειρία παντού για να πάρει την εκεχειρία και άφησε αρχικά το Ισραήλ να συνεχίζει ανεξέλεγκτο στο Λίβανο. Παγώνει τον πόλεμο στο Λίβανο για να γίνει η πρώτη συνάντηση στο Ισλαμαμπάντ και αμέσως κηρύσσει αποκλεισμό ενώ τα Στενά είχαν ξανανοίξει. Και ξανάκλεισαν.

Και αν ακόμη υπολόγιζε ότι κάπως θα απομπλεκόταν χωρίς διαπραγματεύσεις και συμφωνία, σίγουρα δεν θα το καταφέρει με τα Στενά κλειστά. Πήρε την εκεχειρία που ποθούσε και νόμισε ότι έτσι απεμπλέκεται από τον πόλεμο, εξού και η “ντουφεκιά” του ναυτικού αποκλεισμού, για να συνειδητοποιήσει σε λίγα 24ωρα ότι δεν είναι έτσι. Πέντε φορές απείλησε με ολική καταστροφή και πέντε φορές η απειλή αποδείχτηκε κούφια. Ποτέ άλλοτε δεν υπήρξε τέτοιο έλλειμμα σχεδιασμού στην Ουάσινγκτον. Πασχίζει να ξαναγίνουν επαφές με τους Ιρανούς, την ίδια στιγμή που ψεύδεται ασύστολα ότι τον εκλιπαρούν για συμφωνία, για να πετύχει τί ακριβώς; Να καταφέρει άνοιγμα των Στενών, να αναγγείλει αδυναμία συμφωνίας, να κηρύξει “νίκη” και να φύγει; Ή να καταγγείλει τους Ιρανούς και να εξαπολύσει νέα επίθεση;

Το πιθανότερο συσκέπτεται τώρα ακριβώς ανάμεσα σε δυο επιλογές που καμιά τους δεν είναι ουσιαστική διαπραγμάτευση. Είτε να κλείσει αυτήν την περιπέτεια, αφήνοντας πίσω του συντρίμμια της αμερικανικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή και των Συμφωνιών του Αβραάμ και με τα Στενά ελεγχόμενα από Ιράν, αλλά σχετικά ανοιχτά, (ίσως προσδοκά μια αρνητική ψηφοφορία στο Κογκρέσο τέλος του μήνα για να του φορτώσει την απεμπλοκή). Το Ισραήλ βέβαια το απεύχεται. Είτε να κλιμακώσει ξανά, με την απεγνωσμένη ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει υπέρ του.

Στο ενδεχόμενο διαπραγμάτευσης, το γεγονός ότι έχουν ολοφάνερα φύγει από το τραπέζι το βαλλιστικό πρόγραμμα και οι “proxies”, δείχνει το πού βρισκόμαστε από την άποψη των συσχετισμών μιας συμφωνίας. Για αυτό δεν θέλει ούτε να τη σκέπτεται. Θα σημαίνει αποδοχή ήττας. Αλλά θα ήταν το βέλτιστο για το μέλλον της υπερδύναμης, όχι του Τραμπ. Αν δεν ήταν το βέλτιστο, ακόμη θα βομβάρδιζαν τα βουνά του Αφγανιστάν. Έπειτα είναι και ο πονοκέφαλος του Λιβάνου. Οι Ιρανοί δεν πρόκειται να κάνουν πίσω και οι Ισραηλινοί είναι ικανοί να καταστρέψουν τον μισό για να σαμποτάρουν κάθε ρύθμιση με Ιράν.

Το άρθρο γράφτηκε πριν την αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από τον ΟΠΕΚ.

Με σημερινούς όρους στην Γερμανία της εποχής είχαμε κάτι παραπλήσιο σε αυτό που επιζητεί ο πρόεδρος Τραμπ με τον πόλεμο που εξαπέλυσε στο Ιράν: Είχαμε τότε μία αλλαγή καθεστώτος και, συνακόλουθα, την αποδοχή των όρων για τον τερματισμό του πολέμου στον άξονα που οι σύμμαχοι (εχθροί της Γερμανίας) είχαν διατυπώσει. Στους σημερινούς καιρούς, η “αλλαγή καθεστώτος” επήλθε με την μεθοδική δολοφονία ολόκληρης σχεδόν της ηγετικής ομάδας του Ιράν.

Εύλογα ο Τραμπ ανέμενε να γίνει ό,τι έγινε στα 1918. Να συμφωνήσει δηλαδή η “νέα” ηγεσία του Ιράν στους όρους –και τις αρχές, προπαντός, μην ξεχνάμε τις “αρχές”– των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Κάτι τέτοιο δεν έγινε, προκαλώντας την εύλογη έκπληξη του Τραμπ, ο οποίος επένδυσε σε μια “φυσιολογική” επανάληψη της ιστορίας. Στην πολιτική όμως το “φυσιολογικό” είναι σχετική έννοια. Για τον λόγο αυτό η τότε ιστορία συνεχίστηκε. Αμέσως μετά την λήξη των εχθροπραξιών του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Σύμμαχοι ανακοίνωσαν την συνέχιση του ναυτικού και χερσαίου αποκλεισμού της Γερμανίας, μέχρι την υπογραφή της τελικής συνθήκης ειρήνης. Επρόκειτο για την αρχή μιας επώδυνης περιόδου για την Γερμανία και τον γερμανικό λαό.

Ο αποκλεισμός της Γερμανίας

Στην διάρκεια του πολέμου ο αποκλεισμός ήταν κυρίως ναυτικός και η Γερμανία μπορούσε να εισάγει τα απαραίτητα από τις γειτονικές της στην ξηρά χώρες: Τις ουδέτερες Ολλανδία, Βέλγιο, Σουηδία και Ελβετία, την Αυστρο-Ουγγαρία, την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ή την κατακτημένη –μετά την συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ– Ουκρανία. Μετά την “ανακωχή” όμως ο αποκλεισμός μεταφέρθηκε στα ίδια τα σύνορα της Γερμανίας και η Γερμανία υποχρεώθηκε να ζήσει με όσα της εξασφάλιζε η δική της επικράτεια. 

Θα ήταν εξαιρετικά επισφαλές να μιλήσουμε για τον αριθμό των θυμάτων που προκάλεσαν οι τραγικοί μήνες του αποκλεισμού στην γερμανική κοινωνία. Η επίσημη γερμανική ιστοριογραφία κάνει λόγο για εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους, περισσότερους ίσως από ένα ή δύο χρόνια πολέμου. Όποιο και να είναι το μέγεθος του θανατικού, σίγουρα επρόκειτο για την πλέον τραγική στιγμή της γερμανικής ιστορίας, μετά τον Τριακονταετή Πόλεμο. Έλειπαν τα τρόφιμα, έλειπε το κάρβουνο, έλειπαν τα φάρμακα, έλειπαν τα στοιχειώδη. Οι επαναστάσεις που ξέσπασαν, με επίκεντρο το Βερολίνο κυρίως, καταπνίγηκαν μέσα στην πείνα – η επαναστατική εξουσία, εκεί όπου επικράτησε, δεν μπόρεσε να επιλύσει το πρόβλημα της εξασφάλισης των αναγκαίων για τον πληθυσμό.

Τελικά, μέσα στο χάος, την πείνα και την απελπισία η γερμανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να υπογράψει, τον Ιούλιο του 1919, την Συνθήκη των Βερσαλλιών. Η τελευταία είχε μικρή σχέση με τα όσα πρόβλεπαν τα 14 σημεία του προέδρου Ουίλσον. Πέρα από τα υπόλοιπα, η Γερμανία υποχρεώθηκε να αναλάβει –μέσα από υπέρογκες “επανορθώσεις”– το οικονομικό βάρος ολόκληρου του πολέμου. Η Συνθήκη αποδείχθηκε δυσβάστακτη και οδήγησε σε διαδοχικές κρίσεις την χώρα, στην σύντομη περίοδο του Μεσοπολέμου. Οι Γερμανοί εργάτες –ακόμα και τα μεσοστρώματα– έζησαν μέσα σε εξαθλίωση τα λίγα αυτά χρόνια. Ο ναζισμός άρθρωσε τον πολιτικό λόγο του πάνω στην καταγγελία της ταπεινωτικής συνθήκης ειρήνης. Και στα 1939 ξεκίνησε και πάλι ο πόλεμος. 

Τα “14 σημεία” και η “αυτοδιάθεση”

Η Αυστρο-Ουγγαρία πρόλαβε να διαλυθεί σε πλήθος εθνικές συνιστώσες, προτού εφαρμοστούν πάνω της οι “αρχές δικαίου” που θεμελίωσαν τα “14 σημεία” του προέδρου Ουίλσον. Δεν συνέβη όμως το ίδιο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Εδώ εκτυλίχθηκε μια νέα παραλλαγή. Στις 17 Οκτωβρίου 1918 η οθωμανική κυβέρνηση υπέγραψε την Ανακωχή του Μούδρου. Και στην εδώ περίπτωση “οδηγός” για την “ανακωχή” ήταν τα 14 σημεία του Ουίλσον, με έμφαση στην αρχή της αυτοδιάθεσης, η οποία φυσικά θα περιλάμβανε και τον τουρκικό λαό. Η παραλλαγή συνίστατο στο εξής: Οι σύμμαχοι της Εγκάρδιας Συνεννόησης έπλευσαν με τους στόλους τους στην Κωνσταντινούπολη και έθεσαν την οθωμανική κυβέρνηση σε ομηρία, η οποία εξελίχθηκε σε κυριολεκτική αιχμαλωσία. 

Τα 14 σημεία του Ουίλσον και η αρχή της “αυτοδιάθεσης” –με συνακόλουθα δημοψηφίσματα– σκορπίστηκε στους πέντε ανέμους και τα οθωμανικά εδάφη που θα “αποκτούσαν την ελευθερία τους” κατέληξαν “ιμάτια προς διανομή” μεταξύ των ευρωπαϊκών δυνάμεων. Τα περισσότερα από αυτά (Ιράκ, Συρία, Παλαιστίνη, Αραβία, Λιβύη) έγιναν ευρωπαϊκές αποικίες οι οποίες, για την περίσταση και χάρη της “προσήλωσης σε αρχές”, πήραν το πλέον “εύηχο” όνομα των “προτεκτοράτων”.

Η ίδια η Μικρά Ασία και η Ανατολία όπου –με την εξαίρεση λίγων ζωνών– η πλειονότητα των κατοίκων ήταν Τούρκοι, προσφέρθηκαν ως “προτεκτοράτο” στις ΗΠΑ, οι οποίες είχαν ως τότε μείνει πίσω στους αποικιακούς ανταγωνισμούς. Μόνο όταν η κυβέρνηση των ΗΠΑ έκρινε δαπανηρή και ασύμφορη την κατάληψη της τεράστιας περιοχής –θα χρειάζονταν, έκριναν στην Ουάσιγκτον, 30 μεραρχίες για τον έλεγχο της περιοχής– τότε επιχειρήθηκε η κατάτμηση της σε ζώνες κατοχής: Γάλλοι, Βρετανοί, Ιταλοί και κοντά σε αυτούς, ως αναλώσιμοι μοχλοί πίεσης, Αρμένιοι και Έλληνες, ρίχτηκαν στην διεκδίκηση των εδαφών αυτών.

Θα ήταν μάταιο να αναζητήσει κανείς στην όλη διαδικασία ψήγματα των αρχών και των αξιών των 14 σημείων του προέδρου Ουίλσον – του διεθνούς δικαίου δηλαδή της εποχής! Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Το επαναστατικό κίνημα του Κεμάλ κέρδισε τον πόλεμο κατά των νικητών και δημιούργησε την Τουρκία, όπως ακριβώς σήμερα την γνωρίζουμε. Η δε “αυτοδιάθεση” κατέληξε είτε στην ανταλλαγή πληθυσμών, στον ξεριζωμό εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων από την γενέθλια γη τους, ή σε χρόνιες πληγές που και σήμερα σκοτώνουν ανθρώπους, στην Παλαιστίνη και σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Οι διαφορές με το σήμερα

Οι σημερινοί σχεδιασμοί και επιδιώξεις δεν προέρχονται από παρθενογένεση. Αντλούν από καταστάσεις και κληροδοτήματα του παρελθόντος. Στην περίπτωση του Ιράν η αποτυχία της πρώτης φάσης (της αλλαγής ηγεσίας) οδήγησε στην δεύτερη. Συμφωνήθηκε “ανακωχή”, η οποία όμως συνοδεύτηκε ευθύς αμέσως από ναυτικό αποκλεισμό. Ο στόχος είναι ευδιάκριτος. Να φτάσει στα έσχατα όρια της αντοχής της μέσα από τις στερήσεις και την πείνα η κοινωνία του Ιράν και να υποχρεώσει την κυβέρνηση της Τεχεράνης να υπογράψει οτιδήποτε της ζητήσουν οι ΗΠΑ να υπογράψει. Όπως η Γερμανία στις Βερσαλλίες…

Οι διαφορές όμως ανάμεσα  στο τότε και στο σήμερα είναι σημαντικές. Ο αποκλεισμός δεν μπορεί να εφαρμοστεί ασφυκτικά πάνω στα σύνορα του Ιράν. Το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, η Ρωσία, η Τουρκία και τα λοιπά κράτη που μοιράζονται κοινά σύνορα με το Ιράν δεν είναι τόσο εξαρτημένα από την Ουάσιγκτον, ώστε να εφαρμόζουν κατά γράμμα τις εντολές της. Το 2026 δεν μοιάζει ως προς αυτό με το 1918.  Επιπλέον σήμερα δεν υπάρχει το “όραμα” της αυτοδιάθεσης των λαών και όλα τα συναφή μεγαλόστομα που στα 1918 ωθούσαν στην διάλυση των Αυτοκρατοριών, με την προσδοκία ανάδειξης εθνικών κρατών – άσχετα αν στην Εγγύς και τη Μέση Ανατολή τα κράτη αυτά μετατράπηκαν συλλήβδην σε αποικίες.

Το Ιράν δεν είναι αυτοκρατορία, είναι κράτος. Από ό,τι μπορούμε δε να αντιληφθούμε ελάχιστα συγκινούν οι περί ανεξαρτησίας, ελευθερίας και δημοκρατίας παραινέσεις του Ισραήλ (αν είναι δυνατόν!) και των ΗΠΑ (επίσης αν είναι δυνατόν!) στις εθνότητες που συνευρίσκονται στο Ιράν, ή ακόμα και στις κοινωνικές ομάδες που έχουν στραμμένες τις προτιμήσεις τους προς την Δύση. Οι συνταγές του 1918 δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες και στις συνθήκες του 2026. Για τον λόγο αυτό δεν πετυχαίνουν. Ας ελπίσουμε ότι η αποτυχία των προτύπων του 1918 να μην οδηγήσει στην υιοθέτηση των μεθόδων του 1945. Στον δια των πυρηνικών όπλων εκβιασμό της νίκης και της ισραηλο-αμερικανικής “ειρήνης” στην περιοχή…     

Οι αμερικανικές δυνάμεις «απελευθέρωσαν» αργότερα το πλοίο μετά τη διενέργεια έρευνας, σύμφωνα με την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ.

«Πεζοναύτες των ΗΠΑ από την 31η Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών επιβιβάστηκαν στο M/V Blue Star III, ένα εμπορικό πλοίο που ήταν ύποπτο ότι προσπαθούσε να μεταβεί στο Ιράν, παραβιάζοντας τον αμερικανικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών», ανέφερε το Κεντρικό Στρατηγείο των ΗΠΑ στο X.

«Οι αμερικανικές δυνάμεις απελευθέρωσαν το σκάφος μετά τη διενέργεια έρευνας και την επιβεβαίωση ότι το ταξίδι του πλοίου δεν θα περιελάμβανε στάση σε ιρανικό λιμάνι», ανέφερε.

Η Κεντρική Διοίκηση ανέφερε ότι 39 πλοία «έχουν ανακατευθυνθεί για να διασφαλιστεί η συμμόρφωση» με τον αμερικανικό αποκλεισμό και ότι οι αμερικανικές δυνάμεις συνεχίζουν να τον επιβάλλουν σε ολόκληρη την περιοχή.

Πηγή: ieidiseis

Το χαρτοφυλάκιο αυτό αποτελείται από φωτοβολταϊκά έργα σε λειτουργία ισχύος 408 MW και εν λειτουργία σταθμούς αποθήκευσης με μπαταρίες ισχύος 100 MW,  με συνολικό εκτιμώμενο Enterprise Value €377,6 εκατ. Το χαρτοφυλάκιο αυτό αναμένεται να εισφέρει στον Όμιλο ετήσιο EBITDA περί τα €33,7 εκατ. και θα βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη εντός των προσεχών μηνών.

Αιολικά έργα

Επίσης, διαθέτει χαρτοφυλάκιο αιολικών σταθμών με εξασφαλισμένους όρους σύνδεσης ισχύος 145 MW και ορίζοντα θέσης σε λειτουργία περί το τέλος του 2028. Το Enterprise Value του συγκεκριμένου χαρτοφυλακίου εκτιμάται περί τα €250 εκατ. και το EBITDA περί τα €25 εκατ.

Έργα σε ανάπτυξη

Επιπλέον, βρίσκονται σε διαδικασία ωρίμασης αδειοδότησης έργα ΑΠΕ και αποθήκευσης ενέργειας, η αθροιστική ισχύς των οποίων υπερβαίνει το 1,5 GW και από την εξέλιξη μέρους τους, σε συνδυασμό με στοχευμένες εξαγορές, αναμένεται να επιτευχθεί ο στρατηγικός στόχος ανάπτυξης του τομέα των ΑΠΕ, με επενδύσεις που υπερβαίνουν το €1δισ. έως την περίοδο 2028 – 2029, όπως ανακοινώθηκε τον Οκτώβριο του 2024.

Η υλοποίηση του συγκεκριμένου στρατηγικού σχεδιασμού αναδεικνύει τον Όμιλο AKTOR σε έναν σημαντικό παράγοντα της ενεργειακής αγοράς της Ελλάδας.

Η επιτυχία του Gala δεν θα ήταν εφικτή χωρίς την πολύτιμη συμβολή των χορηγών και υποστηρικτών του θεσμού, οι οποίοι με την εμπιστοσύνη, τη σταθερή τους στήριξη και τη δέσμευσή τους στην αριστεία συμβάλλουν ουσιαστικά στην ενίσχυση του οράματος και της δυναμικής του ελληνικού yachting.

Η συμβολή τους ξεπερνά την έννοια της χορηγίας, αποτελώντας έμπρακτη επένδυση σε έναν κλάδο με σημαντική προοπτική και ουσιαστική συνεισφορά στην ελληνική οικονομία.

Χορηγοί εκδήλωσης: Apollon Elite, G&K Yachting, Paraponiaris Bros, Drops & Flowers

Μόνιμοι χορηγοί: Papilas shipyards, Ελιν, Reflection, Luise, AZ Hellas Azimut, Mtsky Group, IYC, Acquera Yachting, Boulangerie Marine, BWA Yachting, Isala Yachting, Panhellenic Superyacht service by Kronos Yacht Agency,  Marine Pool, Neptunea, Omniacess, Balaskas, Cava Halari, Deramar, Versilia Supply Service, Aggelis Meatworks, YCZ, Vatistas, Alkyonis, G&K Yachting, Zoe at Sea , Studio Reskos, Panteanius Yacht Insurance, Camper & Nicholsons, Fraser, MYS, Memetti yachting, Privatsea

Συνοπτικά: https://www.hym.club/partners

Την οργάνωση της βραδιάς που ξεχώρισε για την  αισθητική και υψηλού επιπέδου φιλοξενία αντανακλώντας το κύρος και την δυναμική του θεσμού είχε αναλάβει η γνωστή εταιρεία Trinity events: https://trinityevents.gr/

Για περισσότερες πληροφορίες για το Hellenic Yacht Masters Club: https://www.hym.club/

Η έρευνα, διάρκειας τεσσάρων ημερών, που ολοκληρώθηκε χθες Δευτέρα, κατέδειξε πως το 34% των Αμερικανών εγκρίνει την απόδοση του Τραμπ στον Λευκό Οίκο, έναντι του 36% που είχε σε προηγούμενη δημοσκόπηση των Reuters/Ipsos, η οποία διεξήχθη το διάστημα 15ης-20ης Απριλίου. Η πλειονότητα των απαντήσεων συγκεντρώθηκε πριν από το περιστατικό με τους πυροβολισμούς τη νύχτα του Σαββάτου στο δείπνο της Ένωσης Ανταποκριτών Λευκού Οίκου, όπου ο Τραμπ επρόκειτο να εκφωνήσει μια ομιλία. Ομοσπονδιακοί εισαγγελείς άσκησαν δίωξη στον κατηγορούμενο δράστη για απόπειρα δολοφονίας του προέδρου.

Οι θετικές γνώμες για εκείνον μειώθηκαν σημαντικά από τότε που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν τον πόλεμο εναντίον του Ιράν, την 28η Φεβρουαρίου, ο οποίος οδήγησε στην αύξηση των τιμών της βενζίνης. Μονάχα το 22% των συμμετεχόντων στην έρευνα ενέκρινε την απόδοση του Τραμπ στο κόστος ζωής, ένα ποσοστό μειωμένο από το 25% της προηγούμενης δημοσκόπησης των Reuters/Ipsos.

Η εκτόξευση των τιμών των καυσίμων επιβαρύνει τα αμερικανικά νοικοκυριά και τροφοδοτεί τις ανησυχίες μεταξύ των Ρεπουμπλικανών του Τραμπ ότι θα μπορούσε να χάσουν τον έλεγχο του αμερικανικού Κογκρέσου στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.

Την ώρα που η πλειοψηφία των Ρεπουμπλικανών, 78%, λέει πως εξακολουθεί να στηρίζει τον Αμερικανό ηγέτη, το 41% του κόμματος δηλώνει πως αποδοκιμάζει τη διαχείρισή του για το κόστος διαβίωσης, βάσει της δημοσκόπησης των Reuters/Ipsos.

Οι ανεξάρτητοι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι, μια ομάδα που θα μπορούσε να παίξει καθοριστικό ρόλο στις ενδιάμεσες εκλογές, επιλέγουν τους Δημοκρατικούς με διαφορά 14%, 34% έναντι 20%, όταν απαντούν στο ερώτημα ποιο κόμμα θα ψηφίσουν στις εκλογές για το Κογκρέσο. Ένας στους τέσσερις δηλώνει αναποφάσιστος.

Μόλις το 34% των Αμερικανών εγκρίνει τον αμερικανικό πόλεμο με το Ιράν, μειωμένο από το 36% στα μέσα Απριλίου και το 38% στα μέσα Μαρτίου, κατέδειξε η έρευνα.

Η δημοσκόπηση, που πραγματοποιήθηκε σε εθνικό επίπεδο και διαδικτυακά, συγκέντρωσε απαντήσεις από 1.269 Αμερικανούς ενήλικες, μεταξύ αυτών 1.014 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι, και έχει περιθώριο σφάλματος στο 3%.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Δεύτερη στάση του MTB BIKE EXPERT CUP 2026 η Κάτω Τιθορέα, στο πλαίσιο του MTB FESTIVAL 2026 Κάτω Τιθορέας, ενός ποδηλατικού πρωτομαγιάτικου τριημέρου το οποίο περιλαμβάνει πολλαπλές αγωνιστικές διοργανώσεις ορεινής ποδηλασίας, όπως το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Marathon (XCM), Διασυλλογικούς Αγώνες XCP (Point to Point) και αναπτυξιακές κατηγορίες.

Πρόγραμμα Αγώνα

Παρασκευή 1 Μαΐου
XCE (Eliminator)
Αγώνας ταχύτητας και αποκλεισμών, με υψηλή ένταση και θεαματικές αναμετρήσεις.

Σάββατο 2 Μαΐου
Δεξιοτεχνία & XCC (Short Track)
Παράλληλα, θα πραγματοποιηθούν Open ποδηλατικές δράσεις για παιδιά και αρχάριους, χωρίς απαίτηση δελτίου.

ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ

Το MTB BIKE EXPERT CUP 2026 αποτελεί έναν από τους βασικούς αγωνιστικούς θεσμούς του ποδηλατικού προγράμματος του MTB FESTIVAL 2026 Κάτω Τιθορέας, στο πλαίσιο του πρωτομαγιάτικου τριημέρου, με επίσημες κατηγορίες XCE και XCC.  , το οποίο περιλαμβάνει πολλαπλές αγωνιστικές διοργανώσεις ορεινής ποδηλασίας, όπως το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Marathon (XCM), Διασυλλογικούς Αγώνες XCP (Point to Point) και αναπτυξιακές κατηγορίες.

Open Δράσεις

Οι Open δραστηριότητες της διοργάνωσης απευθύνονται σε παιδιά και ενήλικες όλων των ηλικιών, χωρίς δελτίο ή συμμετοχή μέσω συλλόγου.

Στόχος είναι η επαφή με την ορεινή ποδηλασία μέσα από ένα ασφαλές και οργανωμένο περιβάλλον, ενισχύοντας τη συμμετοχή και τη διάδοση του αθλήματος.

Τοποθεσία

Πίστα Ορεινής Ποδηλασίας Γέρακα

📍https://maps.app.goo.gl/94BFDxf1Hsqi1qHH6

Η Διοργάνωση

Το MTB BIKE EXPERT CUP 2026 αποτελεί μια σειρά αγώνων υψηλής ποιότητας, που συνδυάζει επίσημους αγώνες, Open δράσεις και τη γιορτή της ποδηλασίας για όλους τους συμμετέχοντες.

2ος Αγώνας – Κάτω Τιθορέα Φθιώτιδας
1–3 Μαΐου 2026
(Open δράσεις: Σάββατο 2 Μαΐου)

3ος Αγώνας – Ζευγολατιό Κορινθίας
3–4 Οκτωβρίου 2026
(Open δράσεις: Κυριακή 4 Οκτωβρίου)

Μεγάλος Τελικός – Γέρακας Αττικής
14–15 Νοεμβρίου 2026

Μεγάλος Τελικός

Ο τελικός θα αποτελέσει την κορύφωση του θεσμού με απονομές κυπέλλων ανά αγώνισμα, γενικής κατάταξης, ομαδικές βραβεύσεις, πλούσια δώρα και εκπλήξεις, η απόλυτη γιορτή για την ποδηλασία, με:

• απονομές κυπέλλων ανά αγώνισμα
• απονομή γενικής κατάταξης
• ομαδικές βραβεύσεις
• δώρα και εκπλήξεις για συμμετέχοντες και θεατές

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τους χορηγούς και συνεργάτες που στηρίζουν το MTB BIKE EXPERT CUP 2026.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τον Μεγάλο Χορηγό του θεσμού, την Innews, καθώς και τους χορηγούς και συνεργάτες που στηρίζουν το MTB BIKE EXPERT CUP 2026.

Συγκεκριμένα, το φυσικό μεταλλικό νερό ΒΙΚΟΣ, την Fisiocrem, την Pizza Fan, την Frezyderm, τη Nature Valley και τη Dole για την πολύτιμη υποστήριξή τους στη διοργάνωση.

Χορηγός Επικοινωνίας είναι το One Channel.

Χάρη στη συμβολή όλων των συνεργατών, το MTB BIKE EXPERT CUP 2026 συνεχίζει να αναπτύσσεται και να ενισχύει τη θέση του ως ένας από τους σημαντικότερους θεσμούς ορεινής ποδηλασίας στην Ελλάδα.

Δηλώσεις Συμμετοχής & Πληροφορίες:

Online εγγραφή: [LINK ΔΗΛΩΣΗΣ]

Επίσημη σελίδα διοργάνωσης: [SITE ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ]

Τηλ. Επικοινωνίας: 6979973675

Διοργάνωση: ΣΥ.ΦΑ. ΓΕΡΑΚΑ, Sportad & Bike Expert

Το MTB BIKE EXPERT CUP έχει καθιερωθεί ως ένας από τους σημαντικούς θεσμούς της ελληνικής ορεινής ποδηλασίας, προσελκύοντας αθλητές, συλλόγους και φίλους του αθλήματος από όλη τη χώρα. Μέσα από αγώνες υψηλού επιπέδου και συμμετοχικές δράσεις για το ευρύ κοινό, η διοργάνωση συμβάλλει ενεργά στην ανάπτυξη της ποδηλασίας και στη διάδοση ενός σύγχρονου και δυναμικού αθλητικού τρόπου ζωής.

<<Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η ατμόσφαιρα κατά την επίσκεψη που διοργάνωσε η “Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά” στο μαρτυρικό Δίστομο την Κυριακή 26 Απριλίου 2026, στο πλαίσιο της πενταετούς αντιφασιστικής της δράσης.

Οι συμμετέχοντες επισκέφθηκαν το Μουσείο Θυμάτων Ναζισμού Διστόμου, όπου παρακολούθησαν ντοκιμαντέρ για τη σφαγή, παραγωγής του Δήμου Διστόμου, το οποίο αποτυπώνει με έντονο τρόπο τα γεγονότα της περιόδου της Κατοχής.

Στη συνέχεια, ενημερώθηκαν για το ιστορικό πλαίσιο, τις συνθήκες και τις συνέπειες της σφαγής, καθώς και για την πορεία διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων, από την αρχαιολόγο και επιμελήτρια του Μουσείου, Αμαλία Παπαϊωάννου. Ακολούθησε συζήτηση με τους συμμετέχοντες.

Η επίσκεψη περιλάμβανε επίσης μετάβαση στο Μαυσωλείο των θυμάτων, καθώς και ιστορικό περίπατο εντός του Διστόμου, με την καθοδήγηση της ίδιας αρχαιολόγου.

Όπως επισημάνθηκε, η Σφαγή του Διστόμου αποτελεί ένα από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα που διέπραξε ο γερμανικός στρατός στην κατεχόμενη Ελλάδα, παραμένοντας έως σήμερα χωρίς ουσιαστική τιμωρία. Τα γεγονότα αυτά λειτουργούν ως διαρκής υπενθύμιση των συνεπειών του φασισμού, της βίας και της ναζιστικής ιδεολογίας.

Υπενθυμίζεται ότι στις 10 Ιουνίου 1944, οι δυνάμεις κατοχής προχώρησαν σε μαζικές εκτελέσεις αμάχων στο Δίστομο, βυθίζοντας την τοπική κοινωνία στο πένθος. Τα θύματα ανήλθαν σε 228, μεταξύ των οποίων γυναίκες, άνδρες και 53 παιδιά κάτω των 16 ετών, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στη συλλογική μνήμη>>.

Μετά το Δίστομο η Κοινωνική Παρέμβαση Δυτικά επισκέφθηκε ο Όσιο Λουκά και την Αντίκυρα.

Το μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και της Airbus αποτελεί κίνηση στρατηγικής σημασίας, η οποία αποσκοπεί στη δημιουργία μακροπρόθεσμων οφελών για την ελληνική βιομηχανία. Εναρμονίζεται πλήρως με το ευρύτερο όραμα του Ομίλου ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο σε τομείς ζωτικής σημασίας που ενισχύουν την εθνική ανθεκτικότητα και προάγουν την οικονομική ανάπτυξη. Ταυτόχρονα, υποστηρίζει τον στόχο της Airbus για περαιτέρω ισχυροποίηση της, επί δύο δεκαετίες, παρουσίας της στην Ελλάδα. Οι δύο οργανισμοί επιδιώκουν να δημιουργήσουν νέες δυνατότητες, να ηγηθούν της τεχνολογικής προόδου και να έχουν σημαντική συμβολή στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.

ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ

Η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ (Bloomberg: GEKTERNA GA) αποτελεί τον κορυφαίο όμιλο υποδομών και παραχωρήσεων στην Ελλάδα, με πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάπτυξη, λειτουργία και μακροπρόθεσμη διαχείριση στρατηγικών έργων σε κρίσιμους τομείς υποδομών, όπως οι μεταφορές (αυτοκινητόδρομοι, λιμάνια, αεροδρόμια), η ενέργεια, το περιβάλλον και η τεχνολογία-IoT. Με δεκαετίες τεχνογνωσίας στον σχεδιασμό και την υλοποίηση έργων, ο Όμιλος σχεδιάζει, κατασκευάζει, χρηματοδοτεί, λειτουργεί και συντηρεί εγκαταστάσεις και μονάδες μεγάλης κλίμακας. Το εκτεταμένο χαρτοφυλάκιό του περιλαμβάνει αυτοκινητοδρόμους, αεροδρόμια, ενεργειακές υποδομές και μονάδες διαχείρισης απορριμμάτων, καθώς και σημαντικές Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Airbus

Η Airbus αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της αεροπορικής διασυνδεσιμότητας στην Ελλάδα. Η Aegean Airlines αποτελεί συνεργάτη από το 2005, διαθέτοντας στόλο 70 αεροσκαφών της οικογένειας Airbus Α320. Παράλληλα, η SKY express έχει προσθέσει στον στόλο της 15 αεροσκάφη Airbus από το 2020.

Από τις αρχές του 2000, η Airbus αποτελεί στρατηγικό εταίρο των ελληνικών στρατιωτικών και κρατικών υπηρεσιών. Ο Ελληνικός Στρατός χρησιμοποιεί τα ελικόπτερα NH90 σε επιχειρήσεις αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών, ειρηνευτικές και ανθρωπιστικές επιχειρήσεις. Η Πολεμική Αεροπορία διαθέτει στόλο δώδεκα (12) Super Puma για αποστολές Έρευνας και Διάσωσης (Search and Rescue – SAR), καθώς και Έρευνας και Διάσωσης Μάχης (Combat SAR). Το Λιμενικό, το Πυροσβεστικό Σώμα και η Ελληνική Αστυνομία βασίζονται επίσης στην τεχνολογία της Airbus για κρίσιμες αποστολές δημόσιας ασφάλειας.

Στις 30 Απριλίου 2025, η Airbus υπέγραψε με το υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας  συμφωνία-ορόσημο για την προμήθεια οκτώ (8) ελικοπτέρων H215, με ευρωπαϊκή συγχρηματοδότηση. Η συμφωνία αυτή αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο του Προγράμματος «Αιγίς», με αντικείμενο τον εκσυγχρονισμό των δυνατοτήτων αεροπυρόσβεσης και πολιτικής προστασίας της χώρας.

Επιπλέον, η εταιρεία παρέχει προηγμένες δορυφορικές απεικονίσεις μέσω της συστοιχίας Pléiades-Neo, ενώ ηγείται της σύμπραξης με ελληνικές εταιρείες για την ανάπτυξη του μελλοντικού ευρωπαϊκού αεροσκάφους μεταφοράς φορτίων μεσαίου μεγέθους (FMTC).

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στο συνολικό πλαίσιο δράσεων που προηγούνται και κορυφώνονται με τη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης. Όπως τονίστηκε, οι συνθήκες επιβάλλουν την ανάπτυξη κινητοποιήσεων σε όλη τη χώρα, με στόχο να εκφραστεί ένα πανελλαδικό αγωνιστικό ρεύμα, από τη μια άκρη της Ελλάδας έως την άλλη. Η Ελπίδα Παντελάκη κάλεσε για συμμετοχή στις εκδηλώσεις της Εργατικής Πρωτομαγιάς, την κατάθεση στεφάνων και την πορεία προς το Σκοπευτήριο της Καισαριανής, τις απεργιακές συγκεντρώσεις σε Σύνταγμα, Πειραιά, Ελευσίνα και Λαύριο, καθώς και στον εργατικό λαϊκό αγώνα δρόμου μνήμης για τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές.

Κορύφωση των κινητοποιήσεων θα αποτελέσει την Κυριακή 17 Μάη η 43^η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης από τον Τύμβο Μαραθώνα έως την πλατεία Συντάγματος, με εκκίνηση στις 8 το πρωί και τερματισμό στις 8 το βράδυ με μεγάλη συγκέντρωση και συλλαλητήριο στην πλατεία Συντάγματος. Τονίστηκε ότι οι γειτονιές του Λεκανοπεδίου θα συμμετάσχουν μαζικά στις στάσεις της πορείας και στην τελική συγκέντρωση.

Παράλληλα, παρουσιάστηκε αναλυτικά το πανελλαδικό πρόγραμμα κινητοποιήσεων. Στην Κρήτη προγραμματίζεται παγκρήτια κινητοποίηση και πορεία στη βάση της Σούδας, με αίτημα το κλείσιμο των βάσεων. Στην Αλεξανδρούπολη οργανώνεται συλλαλητήριο από τις Επιτροπές Ειρήνης της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ενώ στη Θεσσαλονίκη προγραμματίζεται πορεία από το ΝΑΤΟϊκό Στρατηγείο έως το λιμάνι. Κινητοποιήσεις οργανώνονται επίσης στη Θεσσαλία, στο Άκτιο με συγκέντρωση έξω από τη βάση και πορεία στην Πρέβεζα, καθώς και στην Πάτρα με διήμερες εκδηλώσεις και μεγάλη κινητοποίηση.

Στην παρέμβασή του, ο πρόεδρος της ΕΕΔΥΕ ανέδειξε τους κινδύνους γενίκευσης των πολεμικών συγκρούσεων, τονίζοντας ότι αν οι λαοί δεν αντισταθούν και δεν βάλουν φραγμό, η πορεία αυτή μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφικές εξελίξεις. Στάθηκε ιδιαίτερα στον χαρακτήρα του σύγχρονου συστήματος, επισημαίνοντας ότι η επιστημονική και τεχνολογική πρόοδος αξιοποιείται για την αύξηση των κερδών και την πολεμική προετοιμασία και όχι για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών. Παράλληλα, ανέδειξε τη σημασία των διεθνών εργατικών κινητοποιήσεων, σημειώνοντας ότι η πάλη ενάντια στον πόλεμο συνδέεται άμεσα με την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Ξεχωριστή στιγμή της εκδήλωσης αποτέλεσε ο χαιρετισμός του Γρηγόρη Λαμπράκη, εγγονού του αγωνιστή της ειρήνης που πραγματοποίησε την πρώτη Μαραθώνια Πορεία το 1963. Όπως τόνισε, η ΕΕΔΥΕ καλεί τον λαό να συμμετάσχει μαζικά στην 43η πορεία, συνεχίζοντας τον δρόμο που χάραξαν οι αγωνιστές της ειρήνης για έναν κόσμο χωρίς πολέμους, φτώχεια και εκμετάλλευση, υπογραμμίζοντας ότι οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα μεταξύ τους και ότι το μήνυμα της ειρήνης παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ.

Ιδιαίτερο συμβολισμό είχε και η παρουσία του Ανδρέα Μαμμωνά, του τελευταίου εν ζωή συνοδοιπόρου του Γρηγόρη Λαμπράκη στην πρώτη πορεία του 1963, που επιβεβαιώνει τη συνέχεια και τη ζωντανή ιστορική μνήμη του κινήματος ειρήνης.

Στη σύσκεψη παραβρέθηκαν αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ με επικεφαλής τον Γιάννη Πρωτούλη, μέλος του ΠΓ της ΚΕ και περιφερειακό σύμβουλο Αττικής, καθώς και εκπρόσωποι από την ΑΔΕΔΥ, την ΕΙΝΑΠ, την ΟΕΝΓΕ, το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, την ΟΓΕ, το ΠΑΜΕ, το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, το Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας – Δυτικής Αττικής, το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου και Ανατολικής Αττικής, την Ομοσπονδία Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας, την Ομοσπονδία Συνταξιούχων ΙΚΑ Ελλάδας, την Πανελλήνια Ένωση Κατώτερων Πληρωμάτων Μηχανής «Ο Στέφενσων», την Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού, τον Πανελλήνιο Σύλλογο Συνταξιούχων πρώην ΔΕΚΟ – Τραπεζών, την Πανελλήνια Ομοσπονδία Απόστρατων Αξιωματικών, την Ανεξάρτητη Ένωση Αποστράτων Ενόπλων Δυνάμεων, την ΕΕΔΔΑ, τον Σύλλογο Συνταξιούχων Πολιτικών Υπαλλήλων Αθήνας, τον Σύλλογο Συνταξιούχων Πολιτικών Υπαλλήλων Πειραιά, το Στέκι Εργαζομένων και Νεολαίας Πατησίων – Κυψέλης «Καίτη Πανοπούλου», την ΠΕΚΑΜ, καθώς και εκπρόσωποι καλλιτεχνικών και επιστημονικών φορέων.

Το «παρών» έδωσαν επίσης ο δήμαρχος Χαϊδαρίου Μιχάλης Σελέκος, η ηθοποιός Λίλα Καφαντάρη και ο καθηγητής του Τμήματος Φυσικής Αγωγής του ΕΚΠΑ Νίκος Γελαδάς, μαζί με πανεπιστημιακούς, καλλιτέχνες και πλήθος αγωνιστών του κινήματος ειρήνης.

Η ΕΕΔΥΕ απευθύνει πλατύ κάλεσμα συμμετοχής στο σύνολο των δράσεων και ιδιαίτερα στην 43η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης, αναδεικνύοντας την ανάγκη να ενισχυθεί ο αγώνας ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και να εκφραστεί μαζικά η λαϊκή απαίτηση για ειρήνη.

(Συνημμένα θα βρείτε την εισήγηση της Ελπίδας Παντελάκη, καθώς και τις παρεμβάσεις του προέδρου της ΕΕΔΥΕ Σταύρου Τάσσου, καθώς και του Γρηγόρη Λαμπράκη)