Ένταση σημειώθηκε έξω από το υπουργείο Παιδείας στα Τίρανα, όπου εκατοντάδες διαδηλωτές έβαλαν φωτιά σε κάδους απορριμμάτων και η αστυνομία έκανε περιορισμένη χρήση χημικών για να απομακρύνει κουκουλοφόρους. Οι φοιτητές έφτασαν στο υπουργείο και έβαλαν φωτιά σε δύο κάδους. Η αστυνομία έκανε χρήση χημικών για να διώξει τους κουκουλοφόρους από το στενό και να σβηστεί η φωτιά.

Οι διαδηλωτές είχαν σπάσει πλακόστρωτα και πλησίαζαν την είσοδο του υπουργείου, ενώ οι δυνάμεις ασφαλείας φαίνεται ότι ενδέχεται να τους αφήσουν να εκτονωθούν για λίγο, καθώς τα τζάμια είναι ήδη κατεστραμμένα από προηγούμενες κινητοποιήσεις μέσα στην εβδομάδα. Οι συγκρούσεις κλιμακώθηκαν και οι αστυνομικοί απάντησαν με δακρυγόνα, υδροβόλα, σπρέι πιπεριού και πλαστικές σφαίρες, επιχειρώντας να διαλύσουν τις συγκεντρώσεις.

Την ίδια ώρα, ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα δήλωνε πως «η ειρηνική διαμαρτυρία είναι μια δημοκρατική αξία και μια πολιτική πρόκληση που μεγιστοποιείται με τον διάλογο και τον προβληματισμό», ενώ διαμήνυε για μια ακόμη φορά ότι η βία κατά τη διάρκεια κινητοποιήσεων διαμαρτυρίας αποτελεί εγκληματική πρόκληση κατά του Κράτους, του Νόμου και της Δημόσιας Ασφάλειας, η οποία ούτε είναι ανεκτή ούτε δικαιολογημένη.

Η αστυνομική παρουσία είναι έντονη στην αλβανική πρωτεύουσα, ωστόσο μπλόκα έχουν στηθεί και στην εθνική οδό που συνδέει τα Τίρανα με τον βορρά και τη συνοριακή διάβαση προς τη Βόρεια Μακεδονία, καθώς υπάρχουν πληροφορίες ότι θα μετακινηθούν προς τα Τίρανα πολλοί Αλβανοί όπου ζουν εκεί για να υποστηρίξουν τις διαμαρτυρίες των φοιτητών.

Οι έλεγχοι σε όλα τα αυτοκίνητα που κινούνται είναι εκτεταμένοι, το ίδιο όμως συμβαίνει και σε άλλες εθνικές οδούς της Αλβανίας καθώς πολίτες από την περιοχή της Αυλώνας, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα Μπερίσα, κατευθύνονται προς την πρωτεύουσα. Λίγες ώρες πριν ξεκινήσουν τρεις παράλληλες πορείες διαμαρτυρίας στα Τίρανα, ο Ράμα κάλεσε και πάλι σε διάλογο τους πολίτες.

Για ακόμη μια ημέρα, μπροστά από το πρωθυπουργικό γραφείο προχώρησε σε νέα επικοινωνιακή κίνηση. Σήμερα τοποθέτησε ένα εξάγωνο πέτρινο τραπέζι με καλέσματα για διάλογο και γύρω του, πάνω στο πλακόστρωτο, κόκκινα και πράσινα μαξιλάρια-καθίσματα.

Επεισόδια στην Γαλλία

Καζάνι που βράζει θυμίζει η Γαλλία με τις αρχές να βρίσκονται σε αυξημένη ετοιμότητα καθώς νέες διαδηλώσεις πραγματοποιούνται σε διάφορες πόλεις της χώρας, μία εβδομάδα μετά τα σοβαρά επεισόδια, τους βανδαλισμούς και τις λεηλασίες που είχαν καταγραφεί στις κινητοποιήσεις της 17ης Οκτωβρίου. Στο Παρίσι, η κατάσταση παραμένει μέχρι στιγμής ήρεμη, ωστόσο τα μέτρα ασφαλείας είναι αυστηρά, όπως συμβαίνει και σε πολλές πόλεις της Γαλλίας όπου θα γίνουν διαδηλώσεις.

Τεθωρακισμένα οχήματα της χωροφυλακής και ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί σε κομβικά σημεία της πρωτεύουσας. Παράλληλα, το διοικητικό δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή κατά της αλλαγής της διαδρομής της πορείας, επικυρώνοντας την απόφαση των αρχών για τη μεταφορά της από το κέντρο προς τα νοτιοανατολικά.

Η διαδήλωση ξεκίνησε από την Πορτ ντ’ Ιταλί και θα καταλήξει στην Πορτ ντε Βενσέν, μέσω των λεωφόρων των Στραταρχών, μία ώρα νωρίτερα από τον αρχικό προγραμματισμό. Τα συνδικάτα αντιδρούν έντονα, υποστηρίζοντας ότι η νέα διαδρομή στερείται συμβολισμού, καθώς η αρχική πορεία προβλεπόταν να συνδέει την πλατεία της Βαστίλης με την πλατεία της Νασιόν. Πάνω από 40 αστυνομικά οχήματα αποχώρησαν από την πλατεία της Βαστίλης και μετακινήθηκαν προς την Πορτ ντ’ Ιταλί. Οι έλεγχοι συνεχίζονται, ενώ οι αρχές έχουν εντοπίσει επικίνδυνα αντικείμενα, όπως φωτοβολίδες και σφυριά.

Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Λυών, όπου η αστυνομία χρησιμοποίησε δακρυγόνα για να διαλύσει συγκέντρωση περίπου 150 ατόμων, τα οποία επιχείρησαν να αποκλείσουν δρόμο κοντά σε πανεπιστημιακή σχολή και αστυνομικό τμήμα, σε περιοχή όπου απαγορεύονται οι διαδηλώσεις. Την ίδια ώρα, στην Ορλεάνη, χιλιάδες πολίτες διαδήλωσαν με αφορμή το συνέδριο του Εθνικού Συναγερμού της Μαρίν Λεπέν (όπου στην προεδρία επανεκλέχτηκε ο Ζορντάν Μπαρντελά με συντριπτικό ποσοστό). Οι συμμετέχοντες φώναξαν συνθήματα κατά της Λεπέν και του Εμανουέλ Μακρόν και κρατούσαν αντιφασιστικά πανό.

Η κινητοποίηση πραγματοποιείται εν μέσω πολιτικής έντασης, καθώς το κόμμα της Λεπέν επιδιώκει να ενισχύσει τη θέση του ενόψει των επόμενων προεδρικών εκλογών. Για την ασφάλεια της Ορλεάνης έχουν κινητοποιηθεί περίπου 3.000 αστυνομικοί και χωροφύλακες, λόγω του συνεδρίου και των παράλληλων διαδηλώσεων.

Η αστυνομία έχει εξάλλου επιτρέψει διαδηλώσεις των συνδικάτων σε αρκετές μεγάλες πόλεις της Γαλλίας μεταξύ των οποίων η Μασσαλία, η Τουλούζη, το Στρασβούργο η Λιλ και η Γκρενόμπλ, όχι όμως και στην Λυών όπου ωστόσο από σήμερα το πρωί άρχισαν να συγκεντρώνονται διαδηλωτές τους οποίους η αστυνομία ήδη επιχειρεί να διαλύσει κάνοντας χρήση δακρυγόνων.

Επί ποδός πολέμου η Γαλλία

Ο Γάλλος υπουργός Εσωτερικών Λοράν Νουνέζ ανακοίνωσε ότι επί ποδός πολέμου θα βρίσκονται 70.000 αστυνομικοί, ενώ πάνω από τις πόλεις που θα πραγματοποιηθούν διαδηλώσεις θα πετουν ελικόπτερα και drones. Επίσης ισχυρή αστυνομική δύναμη έχει ήδη αναπτυχθεί στην Ορλεάνη όπου πραγματοποιείται ένα συνέδριο της ακροδεξιάς Εθνικής Συσπείρωσης, του κόμματος της Μαρίν Λεπέν, και όπου αναμένεται να συγκεντρωθούν πάνω από 10.000 άτομα τα οποία, με αντιφασιστικά συνθήματα, αντιτίθεται στην πραγματοποίηση του συνεδρίου στην πόλη. Στη διαδήλωση αυτή μετέχουν ηγετικές προσωπικότητες των κομμάτων της αριστεράς και των συνδικάτων.

Με αυτό το κλίμα έντασης ο Γάλλος πρωθυπουργός Λεκορνί ανακοίνωσε ότι συγκαλεί σήμερα μία διυπουργική επιτροπή για τη διαχείριση της κρίσης, ενώ ο υπουργός Εσωτερικών σε μήνυμα του προς τους αστυνομικούς τους κάλεσε να είναι εξαιρετικά ευέλικτοι και υπερδραστήριοι, λέγοντάς τους ότι «γνωρίζω τις πράξεις βίας με τις οποίες θα βρεθείτε αντιμέτωποι».Ο υπουργός ανέφερε επίσης ότι με βάση τις πληροφορίες που έχουν οι αστυνομικές αρχές ομάδες διαδηλωτών προσκείμενες στην άκρα αριστερά θα διασπαρούν στο Παρίσι επιχειρώντας πράξεις βίας.

“Αστακός” το Μιλάνο

Στρατός αναπτύχθηκε στο Μιλάνο καθώς η ιταλική πρωτεύουσα βιώνει ένα νέο κύμα διαδηλώσεων το Σάββατο, μία εβδομάδα μετά τα επεισόδια με λεηλασίες και συγκρούσεις με την αστυνομία. Ακόμα περισσότεροι στρατιωτικοί έφτασαν στο Μιλάνο, οι ποινές είναι πιο αυστηρές για τους ανηλίκους ενώ οι αρχές προσπαθούν να «οχυρώσουν» όλες τις μεγάλες πόλεις μετά τα επεισόδια του Σαββάτου με εντολή της κυβέρνησης Μελόνι.

Η πρωθυπουργός Τζιόρτζια Μελόνι ανακοίνωσε σειρά μέτρων, μεταξύ των οποίων την αποστολή επιπλέον 500 στρατιωτών στο Μιλάνο και αυστηρότερες ποινές για ανηλίκους, καθώς η αστυνομία σημειώνει ότι μεγάλη μερίδα των βίαιων διαδηλωτών ήταν νέοι. Οι 500 στρατιώτες που αναπτύχθηκαν στο Μιλάνο προστίθενται στους εκατοντάδες που ήδη βρίσκονται στην πόλη και θα στηρίξουν τις περίπου 5.000 δυνάμεις της αστυνομίας και άλλων υπηρεσιών ασφαλείας.

Οι αρχές πραγματοποιούν επιτήρηση με drone, ελέγχους σε σιδηροδρομικούς σταθμούς, ανάπτυξη μονάδων ταχείας επέμβασης και παρακολούθηση διαδικτυακών προσκλήσεων για βία. Ο δήμαρχος του Μιλάνου, Τζουζέππε Σάλα, εξέφρασε την ανησυχία του για επανάληψη των επεισοδίων και στήριξε την ενίσχυση της παρουσίας του στρατού. Πολλά καταστήματα, κυρίως πολυτελείς μπουτίκ στη συνοικία της μόδας όπως Omega, Tiffany και Gucci, προστάτευσαν τις βιτρίνες τους με ξύλινες σανίδες.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, ταραχοποιοί εισέβαλαν σε καταστήματα, σπάζοντας τις εισόδους τους, και έβαλαν στο στόχαστρο αθλητικά παπούτσια, αθλητικά ρούχα και είδη γυμναστικής, σε δρόμους που βρίσκονται γύρω από την κεντρική πλατεία του Ντουόμο, σύμφωνα με το Arab News. Οι αρχές ανακοίνωσαν ότι τα μέτρα ασφαλείας το Σάββατο θα επεκταθούν και πέρα από το κέντρο της πόλης, λόγω ανησυχιών ότι οι διαδηλωτές θα κινηθούν σε άλλες γειτονιές για να αποφύγουν τις ενισχυμένες αστυνομικές δυνάμεις.

Ο Βάλτερ Ματσέτι, γενικός γραμματέας της ένωσης αστυνομικών Fsp, δήλωσε στο Associated Press ότι οι στρατιώτες μπορούν να παρέχουν άμεση ενίσχυση, αλλά δεν επιλύουν τις ελλείψεις προσωπικού της αστυνομίας, καθώς η διαχείριση διαδηλώσεων απαιτεί εξειδικευμένη εκπαίδευση.

Ο υπουργός Άμυνας Γκουίντο Κροζέτο ανέφερε σε ανάρτησή του ότι οι στρατιώτες δεν διαθέτουν βασικά μέσα για επιχειρήσεις δημόσιας τάξης και μόλις πρόσφατα τους επιτράπηκε η χρήση πλαστικών δεσμών περιορισμού και μόνο σε περιοχές κοντά σε σιδηροδρομικούς σταθμούς. Δεν έχουν άδεια να φέρουν σπρέι πιπεριού ή taser.

Η αστυνομία του Μιλάνου αναφέρει ότι στη βία και τις λεηλασίες της προηγούμενης εβδομάδας συμμετείχαν περίπου 2.000 πολύ νέοι διαδηλωτές, πολλοί από τους οποίους ήταν «πολιτογραφημένοι, δεύτερης γενιάς Ιταλοί» και αλλοδαποί. Σε διάστημα δύο ημερών, συνελήφθησαν 45 άτομα, εκ των οποίων οι 34 ήταν ανήλικοι. Ο αρμόδιος για θέματα πρόνοιας του Μιλάνου, Λαμπέρτο Μπετόλε, δήλωσε ότι απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση για να κατανοηθούν τα κίνητρα και το υπόβαθρο των νέων που συμμετείχαν στις λεηλασίες.

Θωρακισμένα προστατευτικά καλύμματα τοποθετήθηκαν στις βιτρίνες της οδού Tornabuoni και σε άλλους δρόμους του ιστορικού κέντρου της Φλωρεντίας, ενώ τα κοσμηματοπωλεία, τα καταστήματα χρυσαφικών και τα πολυτελή ωρολογοποιεία στη γέφυρα Πόντε Βέκιο θα κλείσουν στις 14:30, ενόψει των διαδηλώσεων που έχουν ανακοινωθεί για το απόγευμα. Την απόφαση ανακοίνωσε η Confcommercio Firenze-Arezzo, η οποία βρίσκεται σε επικοινωνία με τη νομαρχία και την αστυνομική διεύθυνση.

Όμως, προς όλους αυτούς που αυτοπροσδιορίζονται ως Ευρωπαίοι συντηρητικοί, θα ήθελα να θέσω την εξής ερώτηση: Ποιον ακριβώς δυτικό πολιτισμό, κυρίες και κύριοι, προτείνετε ότι πρέπει να συντηρήσουμε; Ποια ακριβώς είναι αυτή η πολιτιστική κληρονομιά της οποίας την καταστροφή τόσο παθιασμένα θρηνείτε;

Αναφέρεστε σε έναν πολιτισμό που κάποτε ανήγειρε καθεδρικούς προς τον ουρανό, ή αναφέρεστε σε εκείνον που τους μετατρέπει σε μουσεία για μια χυδαία, φθηνή τουριστική βιομηχανία; Αναφέρεστε σε έναν πολιτισμό που κατανοούσε την οικογένεια ως έναν ιερό θεσμό, ή αναφέρεστε σε εκείνον που θεωρεί την οικογένεια σαν μια άβολη διευθέτηση μεταξύ λεγόμενων ιδιωτικών προτιμήσεων; Αναφέρεστε σε έναν πολιτισμό που τόνιζε την ύπαρξη καθηκόντων πριν από την ύπαρξη δικαιωμάτων, ή αναφέρεστε σε εκείνον του μηδενιστικού ατομικισμού;

Αναφέρεστε σε έναν πολιτισμό που προτάσσει την ανωτερότητα της αλήθειας έναντι της γνώμης (προσωπικής άποψης), ή αναφέρεστε σε έναν μεταμοντέρνο πολιτισμό; Αναφέρεστε σε έναν πολιτισμό που προτάσσει την υπεροχή της αυθεντίας έναντι της όρεξης και του γούστου, ή αναφέρεστε σε έναν πολιτισμό που έχει διακηρύξει την κυριαρχία τού ατομικισμού;

Για ποιον πολιτισμό θρηνείτε τελικά;

Είναι, άραγε, ο πολιτισμός του οποίου υπεραμύνεσθε ο πολιτισμός του Αυγουστίνου Ιππώνος, του Λουδοβίκου της Τουλούζης του Θωμά Ακινάτη, του Richard Hooker, των καθεδρικών, των πανεπιστημίων, του δικαίου, και της ιερότητας κατακόρυφων ιεραρχικών συστημάτων βασισμένων στον λόγο και στην ηθική, ή μήπως είναι ο άλλος, εκείνος ο απείρως παρακμιακός πολιτισμός, του οποίου ναοί είναι οι τράπεζες και τα πλυντήρια χρήματος, του οποίου ιερατείο είναι οι κατεστημένοι οικονομολόγοι, του οποίου ιερουργία είναι η κατανάλωση, του οποίου θεολογία είναι η κερδοσκοπία, ο “προοδευτισμός”, και η “ανοιχτομυαλιά”, και του οποίου η έσχατη υπόσχεση προς την τάλαινα ανθρωπότητα είναι ο καταναλωτισμός και η αγοραστική δύναμη;

Αν το πνεύμα της ιστορίας ή η θεία πρόνοια, ή και ο απλός λόγος αιτίου και αιτιατού, ανέθεσε στους νεαρούς εξεγερμένους Βορειοαφρικανούς μετανάστες μαζί με φοιτητές και εργαζομένους να καταδείξουν, έστω και χωρίς επίγνωση, με την εξέγερσή τους στη Γαλλία, τον προαναφερθέντα διχασμό της σύγχρονης πολιτιστικής ιστορίας της Ευρώπης και την έσωθεν προδοσία και διαστροφή του ευρωπαϊκού πολιτισμού, τότε…γένοιτο! Τα σύγχρονα δυτικά κατεστημένα αξίζουν όντως καταστροφής, από τη σκοπιά του παραδοσιακού ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Ο πόλεμος ξέσπασε γιατί ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών δεν τιμώρησε πειθαρχικά το μέλος του Ζ.Κ. για το βαρύτατο πειθαρχικό παράπτωμα, να ζητήσει από την Αστυνομία τηλεφωνικά από τα έδρανα των δικηγόρων κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Ποινικού Εφετείου Λαμίας, να προβεί στη σύλληψη ολόκληρης της σύνθεσης του δικαστηρίου και του εισαγγελέα της έδρας.

Για την πράξη εκείνη, η τότε πρόεδρος του Αρείου Πάγου κ. Χλάπα ζήτησε από τον τότε πρόεδρο του ΔΣΑ την άσκηση πειθαρχικής δίωξης κατά της Ζ.Κ., που απάντησε ότι για την άσκηση της απαιτείται η κοινοποίηση  σε αυτόν των σχετικών πρακτικών του δικαστηρίου, τα οποία όμως μπορούσε να τα αναζητήσει οίκοθεν. Έκτοτε ίσως και λόγω του απορρήτου της πειθαρχικής διαδικασίας δεν υπάρχει καμιά ανακοίνωση ούτε καν διαρροή αν ασκήθηκε κατά της Ζ.Κ. πειθαρχική δίωξη και αν ναι, σε ποιο στάδιο βρίσκεται, όπως δεν υπάρχει πληροφορία για τυχόν πειθαρχικές ευθύνες δικαστών.

Εξ αιτίας της σιωπής αυτής δίνεται η εντύπωση, ότι ο ΔΣΑ καλύπτει το μέλος του και έτσι δίνει το δικαίωμα στην ΕΝΔΕ να παραπονιέται δίκαια, ότι οι δικαστές δεν προστατεύονται από τα θεσμικά όργανα για  τις εναντίον τους επιθέσεις των δικηγόρων κατά την ενάσκηση των καθηκόντων τους.

Συνεπώς η άσκηση και η  τάχιστη περαίωση της πειθαρχικής διαδικασίας κατά της δικηγόρου Ζ.Κ. αποτελεί το κυριότερο κομβικό σημείο για την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ ΔΣΑ και ΕΝΔΕ και τη λήξη του μεταξύ τους ακήρυκτου πολέμου, που συνεχίζεται με διάφορες φάσεις και προκαλεί μεγάλη φθορά στο κύρος και επίδραση στη λειτουργία της δικαιοσύνης.

ΔΣΑ και ΔΣΘ στα… όπλα

Δεν γνωρίζω την επόμενη κίνηση των εμπολέμων μερών, αλλά ο πόλεμος εξελίσσεται πλέον  σε επίπεδο γοήτρου και όχι στην επίλυση των κομβικών σημείων, που τους χωρίζουν, τα οποία πρέπει να λύνονται έμπρακτα  και όχι μόνο με συνέδρια. Εξάλλου υπάρχει αντιπαράθεση μεταξύ δικηγόρων και δικαστών και σε άλλα δικαστήρια της χώρας, όπως πρόσφατα στα δικαστήρια της Σπάρτης, Καλαμάτας και Γυθείου.

Εκεί οι δικηγόροι απαίτησαν με την αποχή από τα καθήκοντα τους και πέτυχαν με προσωρινή αναστολή του μέτρου να εισέρχονται στο δικαστήριο με ηλεκτρονικό έλεγχο, ενώ στη Θεσσαλονίκη με απόφαση του ΔΣΘ οι δικηγόροι απέχουν από τις δίκες στις οποίες προεδρεύει συγκεκριμένος πρωτοδίκης. Ο λόγος είναι ότι ο πρωτοδίκης δεν κράτησε την εκδίκαση υπόθεσης για να διευκολύνει δικηγόρο, που δίκαζε σε διπλανή αίθουσα.

Η λειτουργία των δικηγορικών συλλογών και των πειθαρχικών συμβουλίων τους εποπτεύεται από τον υπουργό Δικαιοσύνης, που όπως φαίνεται ούτε έχει ζητήσει από τον ΔΣΑ την άσκηση και την τάχιστη περαίωση της πειθαρχικής διαδικασίας κατά της Ζ.Κ., που θα συμβάλει στη λήξη του προαναφερόμενου πολέμου και στη διαφύλαξη του κύρους της δικαιοσύνης. Ούτε προσέφυγε στο ΣτΕ, για να ακυρώσει σωρεία αποφάσεων διαφόρων δικηγορικών συλλόγων.

Οι αποφάσεις αυτές κηρύσσουν αποχή των δικηγόρων από τα δικαστήρια για μη νόμιμη αιτία και μη νόμιμα αιτήματα με αποτέλεσμα να  επιφέρουν μέγιστη ταλαιπωρία στους διαδίκους και μάρτυρες και καθυστερούν την απονομή της δικαιοσύνης. Έτσι όμως με την ανοχή του υπουργού Δικαιοσύνης και των αρμοδιοτήτων που τους παρέχει, οδηγούμεθα αργά αλλά σταθερά σε “κράτος δικηγόρων” και μάλλον αποφύγαμε το “κράτος δικαστών”, ενώ θα έπρεπε με προσπάθεια και συναίνεση όλων να επικρατήσει  η κατά τον Αριστοτέλη μεσότητα.

Ας θυμηθούμε τον Δάντη!

Φοβάμαι, ότι όσο συνεχίζεται ο αδελφοκτόνος πόλεμος και οι δικαστές νοιώθουν ότι απειλείται η λειτουργική τους ανεξαρτησία και ότι είναι απροστάτευτοι από τις εναντίον τους επιθέσεις (των δικηγόρων) θα συσπειρώνονται γύρω από την συνδικαλιστική τους ηγεσία με αντίκτυπο στην ομαλή λειτουργία της δικαιοσύνης. 

Για τους δικηγόρους και δικαστές από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα έχει αναπτυχθεί μια τεράστια λογοτεχνία από την οποία, για τη διάσωση της λογοτεχνικής μνήμης, σταχυολογώ δύο χαρακτηριστικές αναφορές από κείμενα των κορυφαίων λογοτεχνών, του Δάντη και του Σαίξπηρ: Στη Θεία Κωμωδία του Δάντη οι ψυχές των επίορκων (διεφθαρμένων) δικαστών και πολιτικών βασανίζονται στον όγδοο κύκλο της Κόλασης.

Ο Δάντης τους κατατάσσει στους barrattieri (δωροδοκούμενους αξιωματούχους/ καταχραστές) κατηγορία στην οποία ανήκουν οι δικαστές και οι πολιτικοί, που χρηματίζονται για να βγάζουν αποφάσεις ή για να πουλούν δημόσια αξιώματα. Ο Σαίξπηρ στο θεατρικό έργο Ερρίκος 6ος μέρος 2ο πράξη 4η σκηνή 2η βάζει τον Ντικ τον χασάπη να λέει: «Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε, είναι να σκοτώσουμε όλους τους δικηγόρους» (The first thing we do, let’s kill all the lawyers). Και  στα δύο κείμενα έχουν αναφερθεί λογοτέχνες, συγγραφείς και πολιτικοί και έχουν δοθεί διάφορες ερμηνείες, που μπορούν εύκολα να αναζητηθούν.

Το περιστατικό σημειώθηκε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες (διενεργείται προανάκριση) στις 2:45 τα ξημερώματα, ενώ ο παθών βρισκόταν σε μεζεδοπωλείο της πόλης. Πάντως οι παρευρισμόμενοι (μεταξύ των οποίων και δημοτικός σύμβουλος) κατέθεσαν ότι «ήταν σίγουρα αυτοτραυματισμός».

Ο κ. Βοϊδονικόλας, που είναι επικεφαλής της Κοινωφελούς Δημοτικής Επιχείρησης Πειραιά (ΚΟΔΕΠ) αυτοτραυματίσθηκε με πιστόλι στον προσαγωγό και αρχικά διακομίσθηκε στο σχετικά κοντινό Τζάνειο νοσοκομείο, όπου διασωληνώθηκε, και εν συνεχεία διακομίσθηκε στο Λαϊκό Νοσοκομείο, όπου χειρουργήθηκε. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι εξετάζεται η επιστροφή του του στη ΜΕΘ του Τζανείου, για να συνεχιστεί η νοσηλεία του. Στο σημείο του περιστατικού εντοπίστηκαν ένας κάλυκας και μία βολίδα.

Ο Γιάννης Βοϊδονικόλας, απόστρατος στρατιωτικός με καταγωγή από τη Μάνη, υπηρέτησε στον Στρατό Ξηράς (Ειδικές Δυνάμεις). Αποφοίτησε από τη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ) το 1991, πέρασε από όλα τα σχολεία των Ειδικών Δυνάμεων (Καταδρομών) και έχει λάβει μέρος σε Νατοϊκή αποστολή στη Βοσνία (1996). Αποστρατεύτηκε το 2011.

Ο ξάδελφός του Σταύρος Βοϊδονικόλας είναι επίσης απόστρατος αξιωματικός, αλλά του Λιμενικού Σώματος -υπηρέτησε για 29 χρόνια και διετέλεσε Διοικητής των Κλιμακίων Ειδικών Αποστολών του Λιμενικού (ΚΕΑ/ΛΣ). Και αυτός υπήρξε πρώην αντιδήμαρχος Πειραιά και τώρα νυν αντιπεριφερειάρχης Πειραιά -από το 2025.

Ο Γιάννης Βοϊδονικόλας είναι παντρεμένος και έχει έναν γιο, τον Γιώργο. Ο γιος του ακολουθεί επίσης την πατρική παράδοση και δραστηριοποιείται ενεργά στα κοινά και στη Νέα Δημοκρατία. Η οικογένεια Βοϊδονικόλα έχει βαθιές ρίζες και μεγάλη επιρροή στην περιοχή των Μανιάτικων στον Πειραιά. Στο ευρύτερο σόι ανήκε και ο παλιός γνωστός επιχειρηματίας της νύχτας Ντίνος Βοϊδονικόλας (γνωστός στο παρελθόν και ως ο «Κάπο της Μάνης»), ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις αρχές του 2024.

Διαχρονικά, σε σχέση με το ζήτημα αυτό, η μπάλα βρίσκεται μονίμως στο γήπεδο της Αθήνας, η οποία αποφεύγει κάθε συζήτηση. Σε αυτή τη φάση, η προοπτική αυτή επανέρχεται στο προσκήνιο, πλην όμως, δεν φαίνεται να υπάρχουν ενδείξεις για διαφοροποίηση της ελλαδικής πλευράς. Μακάρι, βέβαια, να υπάρξει αλλαγή στάσης και να προχωρήσει. Θα είναι πολύ σημαντικό.

Πρέπει να σημειωθεί ότι τα  τελευταία χρόνια υπήρξαν ευκαιρίες και η Τουρκία πρόσφερε αφορμές για να προχωρήσει η ανακήρυξη ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου. Η πρώτη ευκαιρία ήταν όταν ανακοινώθηκε το τουρκολιβυκό μνημόνιο και η δεύτερη τώρα, με την κύρωσή του. Στο ενδιάμεσο υπήρξαν και κάποιες κινήσεις της Άγκυρας με άλλες γειτονικές χώρες, όπως την Συρία, οι οποίες δεν προχώρησαν μετά την παρέμβαση της κυπριακής πλευράς και της ΕΕ.

Η ταλαιπωρημένη υπόθεση ΑΟΖ

Υπενθυμίζεται ότι, μετά το μνημόνιο Τουρκίας και Λιβύης, το 2019, η Αθήνα προχώρησε σε συμφωνία με το Κάϊρο (2020). Ήταν μια κίνηση με το στανιό. Η επιλογή της τμηματικής οριοθέτησης μεταξύ 27ου και 28ου μεσημβρινού άφηνε ανατολικότερα πεδίο δράσης στην Τουρκία. Παράλληλα, η Λευκωσία, το 2019, είχε προχωρήσει στην κατάθεση συντεταγμένων για καθορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης για τη θάλασσα απέναντι από τις ακτές της κατοχικής Τουρκίας. Είχε δε προτείνει στην Άγκυρα να αρχίσουν συζητήσεις επί του θέματος. Όπως είχε σημειωθεί τότε, επρόκειτο για μια κίνηση άσκησης κυριαρχικού δικαιώματος. Η κίνηση αυτή προετοιμάσθηκε πλήρως. Τεχνικά με σχέδια από το Κτηματολόγιο κι άλλες υπηρεσίες, και νομικά από τη Νομική Υπηρεσία. Η κατάθεση έγινε στη “Διεύθυνση Ωκεανικών Υποθέσεων και Δικαίου της Θάλασσας των Ηνωμένων Εθνών”.

Υπενθυμίζεται περαιτέρω ότι, μετά την κατάθεση των συντεταγμένων, που έγινε επί Νίκου Χριστοδουλίδη στο υπουργείο Εξωτερικών, στάλθηκε ρηματική διακοίνωση στην Τουρκία με πρόταση για έναρξη διαπραγματεύσεων οριοθέτησης διά συμφωνίας ή με απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Η ρηματική διακοίνωση επιδόθηκε στην πρεσβεία της Τουρκίας στην Αθήνα.  Η κατοχική δύναμη απέρριψε κάθε συζήτηση.

Ισοδύναμα τετελεσμένα

Η κίνηση εκείνη της Κυπριακής Δημοκρατίας θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι… έκλεινε το μάτι στην Αθήνα για να ανακηρύξουν τα δυο κράτη ΑΟΖ. Το θέμα, όμως, πέρασε κάτω από τα ραντάρ της Αθήνας. Οι λόγοι είναι γνωστοί. Και επειδή είναι γνωστοί, η κατοχική πλευρά συνεχίζει να επενδύει σε αυτή τη στάση και να προχωρά στην υλοποίηση των δικών της σχεδιασμών.

Η Αθήνα και η Λευκωσία μπορούν σήμερα υπό το φως των εξελίξεων που σημειώνονται να ανακοινώσουν την έναρξη συζητήσεων για καθορισμό θαλάσσιων ζωνών. Να εξαγγείλουν και να δρομολογήσουν τις συζητήσεις. Η αποτροπή περνά μέσα και από τη λογική του “ισοδύναμου τετελεσμένου”.  Αυτή η πολιτική δεν ανακαλύφθηκε τώρα. Είναι ένα εργαλείο που προσφέρεται για αποτροπή και δίνει δυνατότητες διαχείρισης στο διπλωματικό πεδίο.

Η ανακοίνωση αναφέρει ότι ο θεσμός της Μουφτείας αποτελεί «αναπόσπαστο μέρος της θρησκευτικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ταυτότητας της μειονότητας». Παράλληλα, το τουρκικό ΥΠΕΞ υποστηρίζει ότι «η μη αναγνώριση των μουφτήδων που εκλέγονται από τη μειονότητα παραβλέπει τη βούλησή της και τη θρησκευτική της ελευθερία». Η Άγκυρα καλεί τις ελληνικές αρχές να αναγνωρίσουν τους εκλεγμένους και να εγκαταλείψουν την πρακτική διορισμού τους από το κράτος.

Ποιοι διορίστηκαν

Σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο, ο Μπιλάλ Καρά Χαλίλ, πρώην αναπληρωτής διορισμένος μουφτής Ξάνθης, τοποθετήθηκε στη Μουφτεία Κομοτηνής. Στη Μουφτεία Ξάνθης διορίστηκε ο Σουκρού Σερίφ Νταμάτογλου, ο οποίος εργαζόταν ως θρησκευτικός λειτουργός στην Κω. Η θητεία και των δύο ορίστηκε σε πέντε χρόνια.

Η διαμάχη για τον τρόπο ανάδειξης των μουφτήδων στη Δυτική Θράκη ανάγεται στο 1985, μετά τον θάνατο του μουφτή Κομοτηνής Χουσεΐν Μουσταφά Εφέντη, όταν η ελληνική διοίκηση άρχισε να εφαρμόζει το σύστημα των διορισμών. Το 1991, νομοθετική ρύθμιση κατήργησε τις διατάξεις που προέβλεπαν την εκλογή των μουφτήδων, παγιώνοντας το σύστημα διορισμού από το κράτος. Έκτοτε, στην περιοχή διαμορφώθηκε ένα διπλό καθεστώς, με τους διορισμένους από την ελληνική πολιτεία μουφτήδες και τους θρησκευτικούς ηγέτες που εκλέγονται από μέρος της μειονότητας.

Στην Κομοτηνή, ο Ιμπραήμ Σερίφ και στην Ξάνθη, ο Μουσταφά Τράμπα αναγνωρίζονται από μέρος της μειονότητας ως εκλεγμένοι μουφτήδες, χωρίς να αναγνωρίζονται επισήμως από τις ελληνικές αρχές. Εκπρόσωποι της μειονότητας επικαλούνται τη Συνθήκη των Αθηνών του 1913, τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923 και τον νόμο 2345 του 1920, υποστηρίζοντας ότι κατοχυρώνουν το δικαίωμα εκλογής των μουφτήδων. Ζητούν τον τερματισμό των κρατικών διορισμών και την επίσημη αναγνώριση των εκλεγμένων θρησκευτικών ηγετών.

Η ελληνική πλευρά αντιμετωπίζει τους μουφτήδες ως δημόσιους λειτουργούς και διατηρεί το σύστημα διορισμού τους, θέση που βρίσκεται στον πυρήνα της διαφωνίας με την Τουρκία και τους εκπροσώπους της μειονότητας που την υποστηρίζουν. Να σημειωθεί ότι η Τουρκία μιλά «για τουρκική μειονότητα», κατά παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάννης που προβλέπει αποκλειστικά και μόνο μειονότητα με θρησκευτικό προσδιορισμό.

Για τη συμφωνία επί της Μονής της Αγίας Αικατερίνης του όρους Σινά με την Αίγυπτο τοποθετήθηκε σε δήλωσή του ο Γιώργος Γεραπτετρίτης που κάνει λόγο για «ιστορική μέρα για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία», επισημαίνοντας ότι πλέον η Μονή αποκτά «στέρεο νομικό θεμέλιο» εξασφαλίζοντας τον αναλλοίωτο θρησκευτικό χαρακτήρα της Μονής και των εκκλησιαστικών κτημάτων, καθώς επίσης και τη συνέχειά της με την απονομή αδειών παραμονής μακράς χρήσης στους μοναχούς.

Παράλληλα, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών επισημαίνει ότι «η συγκεκριμένη εξέλιξη αποτελεί κι ένα μήνυμα ενότητας της Ορθοδοξίας» και προσθέτει ότι η ελληνική κυβέρνηση «στάθηκε και θα συνεχίσει να στέκεται δίπλα στα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία μας και στην Ιερά Μονή της Αγίας Αικατερίνης, με έργα τα οποία σπάνε την αδράνεια αιώνων και όχι με ανέξοδα λόγια».

Η ΕΛΑΣ

Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ) ζητά από την κυβέρνηση να δημοσιοποιήσει το πλήρες κείμενο της συμφωνίας για τη Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά, θέτοντας ερωτήματα για το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ακινήτων και τις εγγυήσεις για τη μελλοντική λειτουργία της. Σε ανακοίνωσή του, ο Τομέας Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΛΑΣ αποδίδει ευθύνες στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για τους χειρισμούς της υπόθεσης, υποστηρίζοντας ότι, παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις, το ζήτημα έφτασε σε οριακό σημείο.

Παράλληλα, ζητά από την κυβέρνηση να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει τα δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία ο συμβιβασμός με τις αιγυπτιακές Αρχές φέρεται να αναγνωρίζει την κυριότητα των ακινήτων στο αιγυπτιακό Δημόσιο, περιορίζοντας τη Μονή σε δικαιώματα κατοχής και χρήσης.

Η ΕΛΑΣ καλεί την κυβέρνηση να δώσει στη δημοσιότητα το πλήρες κείμενο της συμφωνίας, μαζί με τυχόν συνοδευτικές δεσμεύσεις, θέτοντας συγκεκριμένα ερωτήματα για τα δικαιώματα που κατοχυρώνονται, τις διεκδικήσεις που εγκαταλείπονται, τα ακίνητα που καλύπτονται και τις εγγυήσεις απέναντι σε νέες αμφισβητήσεις.

Στην ανακοίνωση εκφράζονται, επίσης, ανησυχίες για την προστασία των ιστορικών περιουσιακών δικαιωμάτων της Μονής, την τύχη των ακινήτων και των κήπων εκτός των τειχών, που συμβάλλουν στην επιβίωσή της, καθώς και τους όρους για τη συνέχιση της λειτουργίας της.

Τέλος, ο Τομέας Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΛΑΣ τονίζει ότι πρέπει να γίνουν απολύτως σεβαστές η αυτονομία της Μονής, οι αποφάσεις της αδελφότητας και το εκκλησιαστικό σκέλος της συμφωνίας, επισημαίνοντας, ωστόσο, ότι αυτά δεν απαλλάσσουν την ελληνική κυβέρνηση από την ευθύνη για τους χειρισμούς της.

Η ανακοίνωση του Αρχιεπισκόπου Συμεών

Η Ελληνορθόδοξη Ιερά Μονή του Θεοβαδίστου Όρους Σινά (Αγίας Αικατερίνης), προ έτους, μετά την εκλογή της ελαχιστότητός μου ως νέου Αρχιεπισκόπου Σινά και ενώ η από 28ης Μαΐου 2025 (ήτοι προ της εκλογής μου) απόφαση του Εφετείου της Ισμαηλίας δημιούργησε συγκεκριμένα τετελεσμένα στην αιγυπτιακή έννομη τάξη , έλαβε από την σεβαστή Αιγυπτιακή Κυβέρνηση σχέδιο συμφωνίας μεταξύ του κράτους της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου και της Ιεράς Μονής. Με την ως άνω προταθείσα συμφωνία επιδιώχθηκε να διευκρινισθούν περαιτέρω πτυχές της δικαστικής αποφάσεως και του τρόπου υλοποιήσεώς της, κατά τρόπο σύμφωνο με τα από αιώνων ισχύοντα, ώστε να εξασφαλισθεί απρόσκοπτα ο μοναστικός βίος της Μονής και να διευκρινισθεί η θέση και λειτουργία της στο πλαίσιο της σύγχρονης έννομης τάξεως της Αιγύπτου.

Η Μονή Σινά εισήλθε στον διάλογο δεσμευόμενη από την αιγυπτιακή νομοθεσία και τις αποφάσεις των αιγυπτιακών δικαστηρίων και με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην μακραίωνη πνευματική της παρακαταθήκη, αλλά και υπευθυνότητος έναντι των Αρχών της Αιγύπτου, της χώρας του Νείλου εντός της οποίας ακμάζει εδώ και δεκαπέντε αιώνες.

Παράλληλα ζήτησε να της δοθεί άνεση χρόνου, προκειμένου να μελετήσει διεξοδικώς την πρόταση, να καταθέσει αντιπροτάσεις βελτιώσεως σημείων της συμφωνίας επί της πρακτικής εφαρμογής της (προς τούτο συμπληρώθηκε και με άλλα επεξηγητικά συνοδευτικά έγγραφα), αλλά και να συγκροτήσει με επιστημονικό τρόπο τον φάκελο που αφορά το status quo της και την τεκμηρίωση των υπό συζήτηση ακινήτων, φάκελος ο οποίος καταρτίστηκε ως επιστημονική πλέον μελέτη.

Με ιδιαίτερη ικανοποίηση επιθυμούμε να καταθέσουμε εμφατικώς ότι στο σημείο αυτό η Μονή είχε την κατανόηση της σεβαστής Αιγυπτιακής Κυβερνήσεως και του Εξοχωτάτου Προέδρου αυτής Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, με αποτέλεσμα ο διάλογος να έχει παραταθεί ήδη πέραν του ενός έτους, κάτι στο οποίο συνέβαλε και η πρόσφατη περιπέτεια υγείας της ελαχιστότητός μου.

Συναντιλήπτορες και βοηθούς στην προσπάθεια αυτή είχαμε την Ελληνική Πολιτεία, αλλά και πολλούς άλλους φιλικούς κύκλους της Μονής ανά τον κόσμο. Είναι γνωστόν, ότι η Μονή Σινά απολαμβάνει ιστορικώς ιδιαίτερου καθεστώτος εκκλησιαστικής αυτονομίας. Παράλληλα όμως αποτελεί Κιβωτό της οικουμενικής Ορθοδοξίας και τα θέματα που την αφορούν αναδεικνύονται δυνητικώς σε μείζονα θέματα των ανά τον κόσμο Χριστιανών και ιδιαιτέρως των Ορθοδόξων πιστών. Έτσι δεν είναι τυχαίο ότι κατά το διαρρεύσαν διάστημα η Σιναϊτική Αδελφότητα έγινε αποδέκτης ποικίλων αντιφατικών εισηγήσεων και πληροφοριών από αρμοδίους και αναρμοδίους, από επαΐοντες και από καλοπροαιρέτως αγνοούντες.

Παρά ταύτα, χωρίς να αγνοεί ή να υποτιμά οποιαδήποτε τεκμηριωμένη γνώμη, η Αδελφότητα έκρινε ότι πρωτίστως είχε να ωφεληθεί τα μέγιστα από την μακραίωνη και αδιάκοπη εμπειρία των Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, και μάλιστα των Πατριαρχών της καθ΄ ημάς Ανατολής.

Στο πλαίσιο αυτό απευθυνθήκαμε στο νομοκανονικώς οικείο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, προκειμένου, μετά από λεπτομερή ενημέρωση περί του ως άνω σχεδίου συμφωνίας και των περί αυτήν, να λάβουμε την υπεύθυνη γνώμη της Σιωνίτιδος Εκκλησίας επί του θέματος. Ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, διακρίνοντας ότι το θέμα χρήζει μείζονος θεωρήσεως, κατόπιν και δικής μας θελήσεως απευθύνθηκε περαιτέρω προς τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ.κ. Θεόδωρο, και προς τις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες Κύπρου και Ελλάδος.

Σήμερα μετά μεγάλης συγκινήσεως δυνάμεθα να καταθέσουμε ότι όλες οι ως άνω Εκκλησίες, έχοντας ενημερωθεί λεπτομερώς, χαιρετίζουν διά πατριαρχικών και Συνοδικών Γραμμάτων, τα οποία καταχωρήθηκαν στο αρχείο της Μονής, και εκφράζουν την αμέριστη αδελφική τους συμπαράσταση για την υπογραφή της προαναφερόμενης συμφωνίας, με την ευχή και προσδοκία να συμβάλει στην ασφαλή διευθέτηση των εκκρεμών ζητημάτων και την διασφάλιση των ιστορικών και νομίμων δικαίων της Μονής.

Η εξέλιξη αυτή δίδει, βεβαίως, στην Σιναϊτική Αδελφότητα και εις εμέ προσωπικώς τον επιστηριγμό να προχωρήσουμε στην υπογραφή της Συμφωνίας στο εγγύς μέλλον μόλις η κατάσταση της υγείας μου το επιτρέψει, οπότε θα οριστεί μετά των Πατέρων και της αιγυπτιακής κυβερνήσεως η συγκεκριμένη ημερομηνία υπογραφής.

Η ως άνω, όμως, εξέλιξη αποτελεί πρωτίστως έκφραση της ενότητος των Ορθοδόξων Εκκλησιών της Ανατολής. Το Θεοβάδιστο Όρος Σινά χαίρει διότι δια των τιμίων Πατριαρχικών και Συνοδικών Γραμμάτων, αποδέκτης των οποίων έγινε, στάθηκε αφορμή να επαναβεβαιωθεί η ενότητα αυτή για μία ακόμη φορά, και διότι η ευρισκομένη «ἐν γῇ ἐρήμῳ καὶ ἀβάτῳ καὶ ἀνύδρῳ» Μονή του Σινά απολαμβάνει της αγάπης και του εμπράκτου επιστηριγμού τους εν απολύτω ομοφωνία.

Μέσα στο κλίμα αυτό της πλέον εμπεδωμένης εμπιστοσύνης μεταξύ Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου και Μονής Σινά, είμεθα βέβαιοι ότι μετά τη σημερινή ανακοίνωση περί της ως άνω συμφωνίας εκλείπει πλέον ο λόγος έκδοσης της απόφασης
του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου.

Είμαστε βέβαιοι ότι κατά την περίοδο εφαρμογής της Συμφωνίας, το κλίμα εμπεδωμένης εμπιστοσύνης μεταξύ Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου και Μονής Σινά θα μας επιτρέψει να οριστικοποιήσουμε συγκεκριμένες εκκρεμότητες που τυχόν ανακύψουν επί της Συμφωνίας και των συνοδευτικών της εγγράφων.

Ευχαριστούντες θερμώς τους Σεπτούς Προκαθημένους και τας περί αυτούς Ιεράς Συνόδους, αναπέμπομεν δοξολογίαν στον Παντοκράτορα Κύριον και ταπεινώς φρονούμε ότι η μεσιτεία της πολιούχου αγίας μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης έφερε ἐν θαυμαστῇ ἑνότητι το σύνολο της εν τη καθ’ ημάς Ανατολή Ορθοδοξίας παρά το πλευρόν της Μονής Σινά, στον θεσμό της οποίας επαναβεβαιώνεται η μακραίωνη, βαθειά και αδελφική σχέση δύο κρατών και μεγάλων πολιτισμών, της Αιγύπτου και της Ελλάδος. Τέλος, απευθυνόμενοι προς πάντας διαβεβαιώνουμε ότι το Θεοβάδιστο Όρος Σινά είναι Χάριτι Θεού «στην θέση του», με τους Πατέρες να το διακονούν, να αγωνίζονται και να υποδέχονται κάθε προσκυνητή, επισκέπτη και περιηγητή.

Με την αλλαγή στο χρώμα των φύλλων, τη σταδιακή πτώση της θερμοκρασίας και την ετήσια επιστροφή του ζεστού καφέ, η μετάβαση από το καλοκαίρι στο φθινόπωρο μπορεί να κάνει την αναδρομή στο παρελθόν ιδιαίτερα ελκυστική, ανεξάρτητα από τον ενθουσιασμό μας για τη νέα εποχή. Οι μεταβάσεις συνεπάγονται αλλαγή, και η αλλαγή εμπεριέχει από τη φύση της την έννοια της απώλειας· έτσι, αυτά τα “τέλη” —όσο μικρά κι αν είναι— τα βιώνουμε ως μια μορφή απώλειας, εξηγεί η ψυχολογία.

Η αναδρομή σε κάτι οικείο μας προσφέρει ένα αίσθημα συνέχειας και σταθερότητας, το οποίο αναζητούμε όταν νιώθουμε ότι το έδαφος κάτω από τα πόδια μας μετατοπίζεται. Αυτές οι απώλειες μπορεί να πάρουν διάφορες μορφές. Για κάποιους, το τέλος του καλοκαιριού σηματοδοτεί το κλείσιμο μιας πιο ξέγνοιαστης περιόδου.

Η έναρξη της νέας σχολικής ή ακαδημαϊκής χρονιάς μπορεί επίσης να φέρει μαζί της την επιστροφή στις υποχρεώσεις. Για τους μαθητές, αυτό παίρνει τη μορφή νέων προκλήσεων ή άγνωστων περιβαλλόντων. Και για τους γονείς, η περίοδος της επιστροφής στο σχολείο σηματοδοτεί το πέρασμα του χρόνου ή το σταδιακό άδειασμα της οικογενειακής εστίας. Τέλος, όπως και η Πρωτοχρονιά, το φθινόπωρο φέρνει μαζί του το βάρος των προσδοκιών για ένα νέο ξεκίνημα ή για έναν “νέο εαυτό”.

Το φθινόπωρο είναι γεμάτο ερεθίσματα

Το φθινόπωρο είναι επίσης γεμάτο αισθητηριακά ερεθίσματα που μπορούν να ανασύρουν σωματικές αναμνήσεις, προτού καν συνδέσουμε συνειδητά το ερέθισμα με μια συγκεκριμένη ανάμνηση. Ακόμη και πριν καταλάβουμε τι μας θυμίζουν αυτά τα ερεθίσματα, παρασυρόμαστε σε αναμνήσεις που είναι εγγεγραμμένες στο σώμα ή στο νευρικό μας σύστημα. Αυτός ο τύπος μνήμης είναι “σιωπηρός” – δηλαδή πρόκειται περισσότερο για μια σωματική αίσθηση παρά για κάτι που μπορούμε εύκολα να περιγράψουμε με λόγια.

Πρόκειται, στην πραγματικότητα, για το ίδιο τμήμα του συστήματος μνήμης που καταγράφει τραύματα τα οποία συνέβησαν πριν αποκτήσουμε τη δυνατότητα ομιλίας, όταν ήμασταν ακόμη βρέφη. Αν και οι μυρωδιές τείνουν να αποτελούν τα πιο ισχυρά ερεθίσματα για την ανάκληση αναμνήσεων, οποιοδήποτε από τα δίκτυα αισθητηριακής μνήμης μας —είτε οπτικό είτε ακουστικό— μπορεί να έχει παρόμοια επίδραση.

Και το φθινόπωρο προσφέρει πλήθος πιθανών ερεθισμάτων: την πρώτη μυρωδιά καπνού από ξύλα που αναμειγνύεται με τον δροσερό αέρα, τη μυρωδιά των υγρών ή ξερών φύλλων, ή εκείνο το κερί με άρωμα φθινοπώρου που βγάζετε κάθε χρόνο. Η αλλαγή στα χρώματα των φύλλων, το ενωρίτερο ηλιοβασίλεμα και το ιδιαίτερο χρυσαφένιο φως του φθινοπώρου μπορούν [επίσης] να κάνουν μια συνηθισμένη στιγμή να φαντάζει οικεία. Οι μεταβολές στο κελάηδημα των πουλιών και η γνώριμη φωνή ενός σχολιαστή αγώνων ποδοσφαίρου την Κυριακή μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ως ισχυρά ερεθίσματα φθινοπωρινών αναμνήσεων.

Σταθερά σημεία αναφοράς

Το αίσθημα νοσταλγίας μπορεί να αποκαλύψει τι είναι αυτό που ίσως χρειαζόμαστε καθώς μεταβαίνουμε σε μια νέα εποχή. Η τάση προς τη νοσταλγία συχνά υποδηλώνει ότι αναζητούμε κάτι που προσφέρει ασφάλεια. Αυτό μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό για την αντιμετώπιση νέων κεφαλαίων στη ζωή μας, τα οποία ενδέχεται να φαντάζουν ξένα, απειλητικά ή υπερβολικά δύσκολα για να τα διαχειριστούμε.

Αυτή η επιθυμία ίσως εξηγεί γιατί τείνουμε να επιστρέφουμε σε γνώριμες τηλεοπτικές σειρές, ταινίες ή βιβλία —όπου ορισμένοι χαρακτήρες φαντάζουν σαν παλιοί φίλοι και γνωρίζουμε ήδη την κατάληξη της ιστορίας— αντί να ξεκινάμε κάτι εντελώς καινούργιο.

Ο εγκέφαλός μας τείνει να προτιμά το προβλέψιμο έναντι του απρόβλεπτου, επισημαίνουν οι ψυχολόγοι, προσθέτοντας ότι συνδέουμε το άγνωστο με έναν βαθμό κινδύνου και απειλής για την ασφάλειά μας, καταστάσεις που ίσως δεν είμαστε πάντα πρόθυμοι να αντιμετωπίσουμε.

Έτσι, καθώς αλλάζουν οι εποχές και ερχόμαστε αντιμέτωποι —συνειδητά ή ασυνείδητα— με την αβεβαιότητα για το τι μέλλει γενέσθαι (είτε πρόκειται για αλλαγές στον καιρό είτε για αλλαγές στη ζωή μας με την έναρξη της νέας περιόδου), το να βρίσκουμε σταθερά σημεία αναφοράς σε οικεία και απολύτως προβλέψιμα πράγματα λειτουργεί εξαιρετικά καθησυχαστικά για το νευρικό μας σύστημα.

Η επιστροφή σε γνώριμες εμπειρίες κατά τη διάρκεια της ζωής μας —όπως η παρακολούθηση μιας οικείας σειράς ή η ανάγνωση ενός αγαπημένου βιβλίου— μπορεί να μας επανασυνδέσει με τον παλιό μας εαυτό και με την εικόνα της ζωής μας την εποχή που βιώναμε αυτές τις εμπειρίες για πρώτη φορά.

Πώς να αξιοποιήσουμε τις θετικές πτυχές της νοσταλγίας

Αντί να μας αφήνει απλώς με μια αίσθηση μελαγχολίας για το παρελθόν, η νοσταλγία μπορεί, στην πραγματικότητα, να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο για την ενίσχυση της συναισθηματικής μας ευεξίας. Η νοσταλγία λειτουργεί ως κινητήρια δύναμη για θετικά συναισθήματα και οι έρευνες δείχνουν πως αντλούμε αίσθημα ευεξίας προσμένοντας το μέλλον, απολαμβάνοντας το παρόν και αναπολώντας το παρελθόν. Το να αφιερώνουμε χρόνο για να βυθιστούμε σε μια ανάμνηση με ευγνωμοσύνη και εκτίμηση μπορεί να μας βοηθήσει να αναδείξουμε και να ενισχύσουμε καθοριστικές στιγμές χαράς, σύνδεσης και βαθιού νοήματος.

Η νοσταλγία μπορεί επίσης να μας δώσει τον χώρο να θρηνήσουμε και να αποχαιρετήσουμε το παρελθόν με υγιή τρόπο, καθώς καλούμαστε να διαχειριστούμε τις προκλήσεις ενός άγνωστου μέλλοντος. Αυτό μπορεί να εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους: ένας νέος αναπολεί τα σχολικά χρόνια του λυκείου ενώ ετοιμάζει τις αποσκευές του για το πανεπιστήμιο, ένας γονιός αναθυμάται με συγκίνηση την πρώτη μέρα του παιδιού του στο νηπιαγωγείο καθώς εκείνο ετοιμάζεται για το Γυμνάσιο, ή αναμνήσεις από παλιές γιορτές έρχονται στην επιφάνεια καθώς πλησιάζουμε σε αυτές τις ίδιες περιστάσεις χωρίς τα αγαπημένα μας πρόσωπα για πρώτη φορά.

Η αναδρομή στο παρελθόν, αν και ενίοτε δύσκολη, μας βοηθά να ενσωματώσουμε τα βιώματά μας και να δώσουμε νόημα στη ζωή. Με αυτόν τον τρόπο, αντλούμε όφελος από τους ανθρώπους, τα μέρη και τις εμπειρίες που διαμόρφωσαν τη ζωή μας, αναγνωρίζοντας τι παραμένει κομμάτι του εαυτού μας καθώς προχωράμε μπροστά.

Σε συνεργασία με το womanidol

Στη σημερινή κρίση προβάλλεται ιδιαιτέρως και  το μεταναστευτικό, το οποίο η Ευρώπη συχνά αντιμετώπισε περισσότερο ως αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης παρά ως πεδίο μακροπρόθεσμου σχεδιασμού. Η μετανάστευση δεν είναι ένα ενιαίο φαινόμενο. Περιλαμβάνει ανθρώπους που αναζητούν εργασία, οικογένειες που επιδιώκουν μια καλύτερη ζωή, πρόσφυγες που εγκαταλείπουν πολέμους και διώξεις, αλλά και περιπτώσεις παράτυπης εισόδου ή παραμονής. Η διάκριση ανάμεσα σε αυτές τις κατηγορίες δεν είναι γραφειοκρατική λεπτομέρεια. Είναι προϋπόθεση μιας σοβαρής και δίκαιης πολιτικής.

Η Ευρώπη χρειάζεται αποτελεσματική διαχείριση των συνόρων, αξιόπιστες διαδικασίες ασύλου, συνεργασία με τις χώρες προέλευσης και διέλευσης, νόμιμες οδούς μετανάστευσης όπου αυτές απαιτούνται και εφαρμογή των αποφάσεων επιστροφής όσων δεν έχουν δικαίωμα παραμονής, σύμφωνα με το δίκαιο. Πέραν αυτών απαιτείται κυρίως μια συνεκτική πολιτική ενσωμάτωσης, με σαφείς υποχρεώσεις τόσο για τους νεοεισερχομένους όσο και για τους θεσμούς των χωρών υποδοχής.

Εδώ βρίσκεται ένα από τα πιο δύσκολα ζητήματα της σύγχρονης ευρωπαϊκής πραγματικότητας. Για χρόνια, η συζήτηση γύρω από την πολυπολιτισμικότητα κινήθηκε συχνά ανάμεσα στην αντίληψη ότι η πολιτισμική διαφορετικότητα θα οδηγήσει σχεδόν αυτόματα σε μια δημιουργική συνύπαρξη και, από την άλλη, στην πεποίθηση ότι κάθε πολιτισμική διαφορά αποτελεί απειλή για την κοινωνία. Και οι δύο προσεγγίσεις παραγνωρίζουν την ουσία του προβλήματος.

Η πολιτισμική διαφορετικότητα

Η πολιτισμική διαφορετικότητα δεν είναι από μόνη της ούτε πλεονέκτημα ούτε απειλή. Το αποτέλεσμα εξαρτάται από τις κοινωνικές συνθήκες, τους θεσμούς, την εκπαίδευση, τις πολιτικές ένταξης και την ύπαρξη κοινών κανόνων. Μια κοινωνία μπορεί να φιλοξενεί διαφορετικές γλώσσες, παραδόσεις και θρησκευτικές πεποιθήσεις, εφόσον διασφαλίζει ένα κοινό πλαίσιο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων.

Αντίθετα, όταν η αναγνώριση της διαφορετικότητας μετατρέπεται σε ανοχή απέναντι στην απομόνωση, στην παραβίαση των δικαιωμάτων ή στην ανάπτυξη κλειστών κοινωνικών δομών, η ενσωμάτωση αποτυγχάνει. Όταν η πολιτεία δεν απαιτεί την εκμάθηση της γλώσσας, δεν εξασφαλίζει ουσιαστική συμμετοχή στην εκπαίδευση και στην εργασία και δεν εφαρμόζει με συνέπεια τον νόμο, αφήνει χώρο για την αποξένωση και την καχυποψία.

Μια δημοκρατική κοινωνία δεν μπορεί να λειτουργεί ως άθροισμα παράλληλων κοινοτήτων που δεν μοιράζονται στοιχειώδεις κανόνες δημόσιας ζωής. Η ισότητα των φύλων, η ελευθερία της συνείδησης, η προστασία των παιδιών, η απαγόρευση της βίας και η ισονομία δεν μπορούν να τίθενται υπό διαπραγμάτευση στο όνομα οποιασδήποτε πολιτισμικής ή θρησκευτικής παράδοσης. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η ενσωμάτωση απαιτεί πολιτισμική ομοιομορφία ή εγκατάλειψη της καταγωγής. Σημαίνει ότι η συμμετοχή στην κοινή πολιτική κοινότητα προϋποθέτει αποδοχή των δημοκρατικών κανόνων, οι οποίοι θα πρέπει να οδηγεί σε καθολική προστασία όλων των πολιτών.

Ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά λάθη των προοδευτικών δυνάμεων είναι να αντιμετωπίζουν ορισμένες ανησυχίες για τη δημόσια ασφάλεια, τη μετανάστευση και την κοινωνική συνοχή, ως ζητήματα που ανήκουν αποκλειστικά στην πολιτική ατζέντα της συντηρητικής ή της ακροδεξιάς παράταξης. Με αυτόν τον τρόπο αφήνουν πραγματικά προβλήματα χωρίς πειστική απάντηση και επιτρέπουν σε ακραίες δυνάμεις να εμφανίζονται ως οι μόνες που ακούν τους πολίτες.

Τι σημαίνει προοδευτική πολιτική

Η ασφάλεια “συνάπτεται με την ελευθερία” είχε γράψει ο Αριστοτέλης και αποτελεί βασική προϋπόθεση της ελευθερίας. Οι εργαζόμενοι, οι οικογένειες, οι νέοι, οι ηλικιωμένοι και οι κάτοικοι κάθε γειτονιάς έχουν δικαίωμα να ζουν χωρίς φόβο. Η πολιτεία οφείλει να προστατεύει τους ανθρώπους από τη βία, να αντιμετωπίζει την εγκληματικότητα και να εφαρμόζει τον νόμο χωρίς διακρίσεις. Η ίδια υποχρέωση ισχύει και απέναντι στους μετανάστες, οι οποίοι δικαιούνται προστασία από τη βία, την εκμετάλλευση και τις διακρίσεις. Η εγκληματική συμπεριφορά είναι ατομική ευθύνη και δεν δικαιολογεί συλλογική ενοχοποίηση εθνικών ή θρησκευτικών ομάδων.

Η προοδευτική πολιτική δεν πρέπει να επιλέγει ανάμεσα στην ασφάλεια και στα δικαιώματα. Οφείλει να συνδυάζει την αποτελεσματική αστυνόμευση με τη λογοδοσία των αρχών, την πρόληψη, την κοινωνική πολιτική και την ισότιμη εφαρμογή του νόμου. Η καταστολή χωρίς πρόληψη δεν αντιμετωπίζει τις βαθύτερες αιτίες της παραβατικότητας. Η ανοχή στην παρανομία, όμως, δεν αποτελεί κοινωνική ευαισθησία. Είναι εγκατάλειψη εκείνων που έχουν περισσότερο ανάγκη την προστασία της πολιτείας. Η δημοκρατία δεν προστατεύεται με την υποτίμηση των ανησυχιών της κοινωνίας, αλλά με την αντιμετώπισή τους χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς υποχώρηση από τις θεμελιώδεις αρχές της.

Η απάντηση, επομένως, δεν είναι ούτε η άνευ όρων αποδοχή κάθε πρακτικής στο όνομα της πολυπολιτισμικότητας ούτε ο αποκλεισμός του διαφορετικού στο όνομα της εθνικής ταυτότητας. Είναι η οικοδόμηση μιας δημοκρατικής κοινωνίας στην οποία η διαφορετικότητα είναι ελεύθερη, αλλά η νομιμότητα κοινή. Τα δικαιώματα καθολικά, αλλά και οι υποχρεώσεις πραγματικές. Η αλληλεγγύη δεδομένη, αλλά και η κοινωνική συμμετοχή έμπρακτη.

Θεωρίες. Και τι γίνεται μέχρι τότε. Η Ευρώπη βράζει. Ο κόσμος ξεσηκώνεται. Όπως τόνισε οδιάσημος σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς σε συνέντευξη του, αυτό που γίνεται στη Γαλλία είναι πολύ πιο σοβαρό από τον Μάη του 68: «Πίσω από την εξέγερση των νέων σήμερα, βρίσκεται η βαθιά κρίση στην παιδεία, η καθημερινή αγωνία για την επιβίωση και η πλήρης απουσία ελπίδας για το μέλλον.  Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί ηγέτες είναι πίσω από τις εξελίξεις και αδυνατούν να αντιληφθούν το πραγματικό μέγεθος και το βάθος της κοινωνικής αυτής κρίσης. Οι νέοι βλέπουν τους πολέμους, βλέπουν τους πάμπλουτους του πλανήτη να ασκούν τη δική τους πολιτική χωρίς να τους ενδιαφέρει τίποτα, γεγονός που τροφοδοτεί την ανάγκη τους για ριζική αντίδραση».

Και η αντίδραση αυτή έφτασε και στην Ελλάδα όπου εκατοντάδες μαθητές που πέρασαν στις εισαγωγικές εξετάσεις για τα πανεπιστήμια, δεν έκαναν εγγραφή λόγω έλλειψης οικογενειακών πόρων!

Δεν τα ξέρει όλα αυτά ο Μητσοτάκης. Ασφαλώς τα ξέρει. Απλά αδιαφορεί καθώς βρίσκεται σε πορεία εξόδου έχοντας ξεπουλήσει όλη (!) τη δημόσια περιουσία, έχει επιτρέψει στα μεγάλα και εκτός παντός ελέγχου καρτέλ να αισχροκερδούν, και στις γαλάζιες ακρίδες να λυμαίνονται κρατικό και ευρωπαϊκό χρήμα, που τώρα στην τελική ευθεία, η διάθεση για περισσότερες “άρπαχτές” από τις απ’ ευθείας αναθέσεις έχει φουντώσει.

Ιδιωτική “δημοκρατία”!

Τίποτα δεν λειτουργεί στον τόπο πλέον. Η δημοκρατία έχει ιδιωτικοποιηθεί και παραδοθεί στις διαταγές του Μαξίμου. Ποια Παιδεία να τους απασχολήσει. Η δημόσια σε παρατεταμένη κρίση λειτουργεί προς όφελος των ιδιωτικών σχολείων και πανεπιστημίων; Η δημόσια Υγεία σε διαρκή υποβάθμιση προς όφελος των κερδοσκοπικών κεφαλαίων που έχουν εισβάλει με την άδεια και ενθάρρυνση της κυβέρνησης, εξαγοράζοντας όλα σχεδόν τα ιδιωτικά θεραπευτήρια;

Και ο ακλόνητος υπουργός χορεύει, φωνάζοντας παρατεταμένα σε εκδήλωση της φοιτητικής παράταξης της ΝΔ “Και ααα και ούου και Δαπ Νου Δυο Φου Κου”! Τίποτα δεν τον κουνάει. Η αστική ευγένεια που επικαλούντο οι ευπρεπείς δεξιοί παλαιότερα, επί Κυριάκου έχει πάει περίπατο. Καμιά σχέση με τις ιδρυτικές αρχές της παράταξης.

Θα “κουνήσει το τάβλι” ο Μητσοτάκης;

Μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού ο Μητσοτάκης πρέπει να διασφαλίσει πως η οικονομική κρίση και στην Ελλάδα δεν θα πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Αν πάρει, που θα πάρει, πρέπει μετά “να κουνήσει το τάβλι” για να ξαναστήνουν τα πούλια σε επανάληψη της σίγουρα χαμένης παρτίδας. Μια προβοκάτσια σε εκδήλωση διαμαρτυρίας με μεγάλες καταστροφές και κάλεσμα στον στρατό να βοηθήσει, θεωρούν ότι μπορεί να τους ευνοήσει. Επικίνδυνο.

Μια στρατιωτική κρίση με την Τουρκία θα ήταν καλύτερη επιλογή, μόνο που για να μείνουν ασφαλείς οι ένοικοι του Μαξίμου, πρέπει να έχουν συνεννοηθεί με την Άγκυρα. Δεν το λες και εύκολο, όταν η Τουρκία έχει το πάνω χέρι και τον Τραμπ να δηλώνει: «Πάντα θα μιλάω με τον Πρόεδρο Ερντογάν. Είναι φίλος μου και πάντα θα τον ικανοποιώ». Θυμάστε τον Μητσοτάκη σε ρόλο mr Bean στη σύνοδο του ΝΑΤΟ να κινείται πλάι στο Τραμπ που συνομιλούσε με άλλους ηγέτες, χωρίς να του δίνει σημασία; Άλλωστε οι υπάλληλοι και μάλιστα οι υπάκουοι, δεν χρειάζονται πολλά-πολλά. Αρκεί να είναι πάντα υπάκουοι!

Και σα να μην έφταναν όλα αυτά έχει και το βασανιστήριο από τον Σαμαρά που θα ανακοινώσει το κόμμα του ταυτόχρονα με την προκήρυξη των εκλογών όποτε και αν γίνουν, σύμφωνα και με τη σύσταση του Καραμανλή! Τι ποσοστό θα του αφαιρέσει. Μήπως γι’ αυτό μίλησε για 25%;