<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>    <rss version="2.0"
      xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
      xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
      xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
      xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
      xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
      xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
          >

    <channel>
      <title>slpress.gr</title>
      <link>https://slpress.gr</link>
      <atom:link href="https://slpress.gr/xml/v1/posts/?api_key=4458493cdf56c6d72ed730b06a73dd2ab2361349d737d7a2" rel="self" type="application/rss+xml" />
      <description></description>
      <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 09:34:07 +0000</lastBuildDate>
      <language>el</language>
      <sy:updatePeriod>
      hourly      </sy:updatePeriod>
      <sy:updateFrequency>
      1      </sy:updateFrequency>
      

<image>
	<url>https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/11/cropped-slpress-favicon-32x32.png</url>
	<title>slpress.gr</title>
	<link>https://slpress.gr</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
      <item>
        <title>Ξεκίνησε η τριμερής Τραμπ - Πούτιν - Σι: &quot;Γράφουμε ιστορία&quot; δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος (Βίντεο)</title>
        <link>https://slpress.gr/diethni/xekinise-i-trimeris-trab-poutin-si-grafoume-istoria-dilose-o-amerikanos-proedros-vinteo/</link>
        <guid isPermaLink="false">11978788</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΣΥΝΤΑΞΗ]]></dc:creator>
        <pubDate>Thu, 19 Nov 2026 11:11:54 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΔΙΕΘΝΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Σε εξέλιξη βρίσκεται η ιστορική τριμερής συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ, του Βλαντίμιρ Πούτιν και του Σι Τζινπίνγκ, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC). Πρόκειται για την πρώτη επίσημη τριμερή συνάντηση των ηγετών των τριών ισχυρότερων γεωπολιτικών δυνάμεων, σε μια περίοδο έντονων διεθνών ανακατατάξεων και πολλαπλών πολεμικών μετώπων.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει ότι ο ίδιος, ο Σι Τζινπίνγκ και ο Βλαντιμίρ Πούτιν «γράφουν πραγματικά ιστορία» πραγματοποιώντας σήμερα τριμερείς συνομιλίες. «Οι τρεις μας έχουμε πολλά να συζητήσουμε και έχουμε ήδη συζητήσει πολλά ως πρόεδροι τριών από τις μεγαλύτερες χώρες του κόσμου», λέει. «Έχουμε μια ιδιαίτερη ευθύνη να διατηρούμε έναν ανοιχτό, σεβασμό και παραγωγικό διάλογο για ζητήματα που επηρεάζουν όχι μόνο τους λαούς μας, αλλά ολόκληρο τον πλανήτη.» Ο Τραμπ επικρίνει τους προηγούμενους ηγέτες για το γεγονός ότι απέφευγαν τις συζητήσεις μεταξύ χωρών «με τις οποίες είχαν διαφωνίες». «Εμείς πιστεύουμε το αντίθετο», προσθέτει ο πρόεδρος των ΗΠΑ. «Κανένα πρόβλημα δεν λύθηκε ποτέ με την παλιά νοοτροπία που αρνιόταν να το συζητήσει.»</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Από την πλευρά του ο Κινέζος πρόεδρος δήλωσε ότι «τα πυρηνικά όπλα πρέπει να καταστραφούν και να απαγορευτούν». Ακόμη χαρακτήρισε την τριμερή «πρωτοποριακής σημασίας», λέγοντας πως «όταν οι μεγάλες χώρες ζουν αρμονικά, ο κόσμος απολαμβάνει ειρήνη», ενώ προειδοποίησε πως «όταν οι μεγάλες χώρες συγκρούονται, ο κόσμος βυθίζεται στο χάος». Ο Κινέζος πρόεδρος σημείωσε ότι οι τρεις χώρες θα «υπερασπιστούν την παγκόσμια ειρήνη και σταθερότητα και θα συμβάλουν περισσότερο στην πρόοδο της ανθρωπότητας»</p>
<p>Ο Βλάντιμιρ Πούτιν σημείωσε πως ως «νικητές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου», η Κίνα, η Ρωσία και οι ΗΠΑ πρέπει να «διαφυλάξουν και να ενισχύσουν το σύστημα του διεθνούς δικαίου».Ο Ρώσος πρόεδρος ισχυρίστηκε επίσης ότι οι χώρες έχουν «πολλά κοινά συμφέροντα όσον αφορά την επίλυση περιφερειακών συγκρούσεων, συμπεριλαμβανομένης, προφανώς, της σύγκρουσης στην Ουκρανία». Πρόσθεσε ότι η Ρωσία, οι ΗΠΑ και η Κίνα είναι «ικανές να συμβάλουν σημαντικά στην ενίσχυση της ειρήνης και της σταθερότητας».</p>
<p>Νωρίτερα ο πρόεδρος των ΗΠΑ είχε κατ&#8217; ιδίαν συνομιλίες με τον Σι Τζινπίνγκ και τον Ρώσο Βλαντίμιρ Πούτιν στη Σενζέν —την «πρωτεύουσα» της τεχνολογίας στην Κίνα—, όπου έχουν συγκεντρωθεί ηγέτες από όλο τον κόσμο για την ετήσια σύνοδο κορυφής του APEC (Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού). </p>
<p>Σημειώνεται ότι λίγο πριν από την τριμερή συνάντηση, ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε ότι «μπορούν να προκύψουν σπουδαία πράγματα από αυτήν (τη συνάντηση)». Ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι στην τριμερή σχεδιάζει να συζητήσει τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία. Υπήρχαν αμφιβολίες για το αν το θέμα της Ουκρανίας θα συμπεριλαμβανόταν στην ατζέντα της τριμερούς συνάντησης, ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες του Reuters, αποτελούσε στόχο για τον Πούτιν.</p>
<p>Στα βασικά ζητήματα που εκτιμάται ότι θα βρεθούν στο επίκεντρο των συνομιλιών περιλαμβάνονται οι πόλεμοι στην Ουκρανία και το Ιράν, το ζήτημα των πυρηνικών όπλων, οι εμπορικές εντάσεις, καθώς και οι τελευταίες εξελίξεις στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/DOC.20261119.32641061.13390291.jpg" length="331076" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Πως η Τουρκία χρησιμοποιεί την γλώσσα σαν εργαλείο άσκησης πολιτικής</title>
        <link>https://slpress.gr/politismos/pos-i-tourkia-xrisimopoiei-tin-glossa-san-ergaleio-askisis-politikis/</link>
        <guid isPermaLink="false">11977185</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΜΑΥΡΟΥ ΟΛΓΑ]]></dc:creator>
        <pubDate>Thu, 19 Nov 2026 10:28:52 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Στη γλωσσολογία και την πολιτική επιστήμη, το φαινόμενο της αναγνώρισης ή αναβάθμισης διαλέκτων σε αυτόνομες γλώσσες περιγράφεται συχνά με τη φράση που έκανε διάσημη το 1944 ο γλωσσολόγος Max Weinreich: <em>«Γλώσσα είναι μια διάλεκτος με στρατό και ναυτικό»</em>.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Ο<a href="https://www.cambridge.org/gr/universitypress/subjects/literature/literary-texts/arte-english-poesie" target="_blank" rel="noopener"> Weinreich</a> τότε έδινε μάχη για <a href="https://encyclopedia.yivo.org/article/2221" target="_blank" rel="noopener">τα γίντις</a>, εβραϊκή γλώσσα αλλά με πολλά γερμανικά και ρωσικά στοιχεία, καθώς ο ίδιος είχε γεννηθεί από γερμανόφωνη εβραϊκή οικογένεια στη Λετονία. Τα γίντις &#8220;νομιμοποιήθηκαν&#8221;, παρά τις εντονότατες αντιδράσεις των Γερμανών που τα ήθελαν διάλεκτο και τα χαρακτήριζαν &#8220;εκβαρβαρισμένα γερμανικά&#8221;, αλλά στην αναβάθμιση της ομιλίας αντιδρούσαν και οι Ισραηλίτες μέχρι το 1990, βρίζοντας όσους μιλούσαν γίντις.</p>
<p>Οι Γερμανοί τα αποδέχτηκαν στον Α&#8217; Παγκόσμιο επειδή διαπίστωσαν ότι μπορούσαν να συνεννοούνται εύκολα με τους ντόπιους κατά την εισβολή στην Πολωνία και Λιθουανία, και άρχισαν να εκδίδουν και βιβλία στα γίντις θεωρώντας τα για κάποια χρόνια &#8220;γερμανικά&#8221;, αλλά στον Β Παγκόσμιο ως γνωστόν, άλλαξαν γνώμη και τα έκαψαν&#8230;</p>
<p>Όμως <a href="https://www.nli.org.il/en/discover/israel/zionism/language-war" target="_blank" rel="noopener">και στο Ισραήλ δέχτηκαν πόλεμο</a> τα γίντις, ως γλώσσα της εξορίας και της αδυναμίας, ενώ τα εβραϊκά συμβόλιζαν τον «νέο, ελεύθερο Ισραηλινό» και δόθηκε μια μάχη που μοιάζει με τη διαμάχη καθαρεύουσας/δημοτικής στην <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/">Ελλάδα</a>. Όταν άκουγαν γίντις οργίζονταν και έλεγαν «Εβραίε, μίλα εβραϊκά!». Στο νέο κράτος κατέφθαναν όμως Εβραίοι από δεκάδες χώρες (Ευρώπη, Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική) που δεν καταλάβαιναν ο ένας τη γλώσσα του άλλου. Οπότε τα εβραϊκά επιβλήθηκαν τελικά ως η κοινή γλώσσα κι ας την μιλούσαν αρχικά λίγοι.</p>
<p>Κατά την δ<span class="iNqyIf" data-sfc-cp="" data-sfc-root="c" data-complete="true">εκαετία του 1950 στο <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%B9%CF%83%CF%81%CE%B1%CE%AE%CE%BB/">Ισραήλ</a> απαγορεύτηκε το επαγγελματικό θέατρο στα γίντις, επιβλήθηκαν περιορισμοί στις εφημερίδες, ενώ αποθαρρυνόταν η δημόσια χρήση τους σε σχολεία και κρατικές υπηρεσίες. Το 1996, όταν πια τα γίντις δεν συνιστούσαν απειλή, ιδρύθηκε η Εθνική Αρχή για τον Πολιτισμό Γίντις.<!--TgQPHd|||[]--></span></p>
<p>Η γλώσσα πάντα έπαιζε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση και συνοχή των κρατών. Περίπου μισή χιλιετία πριν τον Weinreich, ο Άγγλος θεωρητικός και κριτικός της λογοτεχνίας George Puttenham, είχε πει (για να επιβάλει τα ελισαβετιανά και να εξοβελιστούν από το χώρο της διανόησης τα τότε πριμοδοτούμενα γαλλικά και λατινικά, αλλά και για να πάψουν να θεωρούνται σημαντικές οι πάνω από δέκα ντοπιολαλιές στον τόπο του), ότι «<span class="HwtZe" lang="el"><span class="jCAhz ChMk0b"><span class="ryNqvb">μία ομιλία όταν διαμορφωθεί πλήρως ώστε να είναι κατανοητή από το ευρύ κοινό και γίνει αποδεκτή με τη συγκατάθεση μιας ολόκληρης χώρας και ενός έθνους, τότε αποκαλείται γλώσσα».</span></span></span></p>
<h3>Ο γλωσσικός ιμπεριαλισμός σήμερα</h3>
<p>Ενώ πολλές διάλεκτοι αναβαθμίστηκαν σκόπιμα σε γλώσσες για γεωστρατηγικούς λόγους, κάποιες άλλες παραμένουν για τους ίδιους λόγους υποβιβασμένες. Πολλές κυβερνήσεις (όπως η Γαλλία, η Κίνα ή η Τουρκία) αντιτίθενται σθεναρά στην αναγνώριση διαλέκτων ως γλωσσών, θεωρώντας ότι η γλωσσική πολυδιάσπαση υπονομεύει την εθνική συνοχή και μπορεί να οδηγήσει σε αποσχίσεις.</p>
<p>Η Γαλλία αρνείται να επικυρώσει τον Ευρωπαϊκό Χάρτη Μειονοτικών Γλωσσών, με το επιχείρημα ότι η αναγνώριση περιφερειακών γλωσσών (όπως η γλώσσα των Κορσικανών ή των κατοίκων της Βρετάνης) «αντίκειται στη συνταγματική αρχή της ενιαίας Γαλλικής Δημοκρατίας». Η γλώσσα των Κορσικανών εν τω μεταξύ, μοιάζει πάρα πολύ με τα ιταλικά και διόλου με τα γαλλικά.</p>
<p>Στη Βρετάνη η γλώσσα των ντόπιων μοιάζει αντίστοιχα πάρα πολύ με τα ουαλικά και ελάχιστα με τα λατινογενή γαλλικά. Όμως η κυβέρνηση της χώρας τα αντιμετωπίζει ως διάλεκτο, όπως και τα αλσατικά (στα σύνορα με τη Γερμανία), τα φλαμανδικά και τα οξιτανικά της Προβηγκίας, που μοιάζουν πολύ με τα καταλανικά. Τα καταλανικά είναι γλώσσα για την Ισπανία, αλλά τα &#8220;αδελφά&#8221; τους οξιτανικά είναι διάλεκτος για την Γαλλία.</p>
<p>Για να αναφερθούμε και στη διαμάχη περί ρωσικών, λευκορωσικών και ουκρανικών, που εμφανίζονται ως τρεις διαφορετικές γλώσσες με ομηρικούς καβγάδες γλωσσολόγων για το ποια γέννησε την άλλη, χρειάζονται πάνω από 10.000 λέξεις, οπότε δεν θα υπεισέλθουμε σε αυτό το θέμα, που είναι πάντως χαρακτηριστική περίπτωση γεωπολιτικής.</p>
<h3>Τα &#8220;τουρκικά&#8221; του Τουράν</h3>
<p>Η Τουρκία προσπαθεί να επιβληθεί σε οποιαδήποτε περιοχή υπάρχει τουρκόφωνος πληθυσμός, παρότι η γλώσσα της είναι ισότιμη με άλλες 40 που προήλθαν όλες από την κεντρική Ασία – δεν είναι δηλαδή τα τουρκικά της Τουρκίας η &#8220;μάνα&#8221; που γέννησε τα 439 άλλα παιδιά. Τα τουρκικά είναι απλώς ένα από τα σαράντα παιδιά.</p>
<p>Είναι δε ειρωνεία της τύχης το ότι αυτό που σήμερα εκμεταλλεύονται οι Τούρκοι, το είχαν μέχρι το 1920 ως βρισιά για τους αμόρφωτες αγρότες. Οι Τούρκοι <a href="https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/23322039.2017.1380248#d1e476" target="_blank" rel="noopener">αυτοπροσδιορίζονταν ως Οθωμανοί, </a>μέχρις ότου ο Κεμάλ αναζήτησε στο βαθύ παρελθόν τις ρίζες που θα έδιναν συνοχή στο κράτος που απέμενε.</p>
<p>Όσον αφορά στο Τουράν, η Τουρκία πολύ πονηρά έχει ίδιο όρο για την τουρκική γλώσσα της χώρας και για τις τουρκογενείς γλώσσες που ομιλούνται στην Κεντρική Ασία. Προσπαθεί να &#8220;καπελώσει&#8221; τις χώρες αυτές ή να επιδείξει μια συγγένεια που δεν είναι και τόσο μεγάλη, με την έννοια ότι οι Σελτζούκοι και οι Οθωμανοί <a href="https://elisme.gr/20-04-2017-peri-tis-katagogis-ton-toyrkon/" target="_blank" rel="noopener">μπορεί κάποτε να ξεκίνησαν από στέπες</a>, αλλά απέχουν από τους λαούς της κεντρικής Ασίας γλωσσικά περισσότερο από όσο &#8220;πλασάρουν&#8221;.</p>
<h3><strong>Ο Οργανισμός Τουρκικών Κρατών </strong></h3>
<p>Υπάρχει πάντως ο &#8220;Οργανισμός Τουρκικών Κρατών&#8221; που εμείς οι Έλληνες λέμε &#8220;Τουρκόφωνων&#8221; ή &#8220;Τουρκογενών&#8221;, όμως όλοι οι άλλοι τον λένε σκέτα Turkik και αυτό αποτελεί νίκη της Τουρκίας. Μέχρι το 2021 ονομαζόταν &#8220;Οργανισμός Τουρκόφωνων Λαών&#8221; και <a href="https://www.aa.com.tr/en/world/turkic-council-s-name-changed-to-organization-of-turkic-states/2419633" target="_blank" rel="noopener">αίφνης, άλλαξε</a>. Εκτιμάται ότι έπαιξε ρόλο η μεγάλη ήττα των Αρμενίων το Νοέμβριο του 2020 και η μεγάλη υποστήριξη της Τουρκίας προς το Αζερμπαϊτζάν.</p>
<p>Στα τουρκικά, η προηγούμενη ονομασία αποδιδόταν Türk Dili Konuşan Ülkeler İşbirliği Konseyi (Συμβούλιο Συνεργασίας Χωρών που Μιλούν Τουρκικές Γλώσσες), ενώ το νέο όνομα από το 2021 είναι Türk Devletleri Teşkilatı. Επειδή στα τουρκικά η λέξη Türk σημαίνει ταυτόχρονα &#8220;Τούρκος/Τουρκικός&#8221; (της Τουρκίας) και &#8220;Τουρκογενής&#8221; (της ευρύτερης οικογένειας), η Άγκυρα πέτυχε η ονομασία να ακούγεται κυριολεκτικά ως «Οργανισμός Τουρκικών Κρατών». Εκείνο που άλλαξε τον τίτλο μεταξύ άλλων ήταν ότι έγινε πλέον Οργανισ΄ός από χαλαρό φόρουμ και ότι αναζητήθηκε μια πλήρης διεθνής νομική υπόσταση, πιο δεσμευτικούς μηχανισμούς και μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό (<a href="https://www.turkicstates.org/en/news/turkic-world-vision-2040" target="_blank" rel="noopener">Turkic World Vision 2040.</a></p>
<p>Ο παλιός όρος έδινε έμφαση μόνο στη γλωσσική συγγένεια. Ο νέος όρος προβάλλει μια κοινή εθνοτική, ιστορική και πολιτιστική ταυτότητα, μετατρέποντας τα μέλη σε ένα ενιαίο γεωπολιτικό μπλοκ. Η Άγκυρα επιδίωξε να κεφαλαιοποιήσει την αυξημένη ισχύ της στην περιοχή και να τοποθετηθεί ως ο φυσικός ηγέτης αυτού του πόλου, θεωρώντας ότι μπορεί να ανταγωνιστεί Ρωσία και Κίνα.</p>
<p>Οι χώρες της Κεντρικής Ασίας (Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν, Κιργιστάν) αναζητούσαν εναλλακτικές οδούς εξαγωγής ενέργειας και προϊόντων προς την Ευρώπη (τον «Μεσαίο Διάδρομο»), παρακάμπτοντας τη Ρωσία που ήδη βρισκόταν σε ένταση με την Ευρώπη λόγω της Κριμαίας. Όμως δεν ήθελαν και δεν θέλουν την επικυριαρχία της Τουρκίας.</p>
<h3>Τουρκικά και Γκαγκαουζία</h3>
<p>Η τουρκική κρατική υπηρεσία TİKA έχει κατασκευάσει σχολεία, νοσοκομεία, δίκτυα ύδρευσης και πολιτιστικά κέντρα στην πρωτεύουσα Κομράτ της Γκαγκαουζίας, ενώ το 2026 συμφωνήθηκε η ανέγερση νέου μεγάλου επαγγελματικού κολεγίου (με προγραμματισμένη λειτουργία το 2027). Οι Γκαγκαούζοι σημειωτέον είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι και για πολλά χρόνια <a href="https://www.huffingtonpost.gr/politiki/ti-schesi-echi-i-thraki-me-tin-moldavia/" target="_blank" rel="noopener">έγραφαν στα ελληνικά</a> (τουρκική γλώσσα προφορικά, αλλά ο γραπτός λόγος <a href="https://www.mixanitouxronou.gr/karamanlidika-i-elliniki-grafi-tis-toyrkikis-glossas-poy-exaplothike-stin-kappadokia-kai-ypochreose-toys-toyrkoys-na-tin-anagnorisoyn/" target="_blank" rel="noopener">στα &#8220;καραμαλνίδικα&#8221;</a>).</p>
<p>Η Τουρκία διατηρεί και Γενικό Προξενείο στο Κομράτ και αντιμετωπίζει την περιοχή ως «γέφυρα» στις σχέσεις της με τη Μολδαβία. Μάλιστα, Τούρκοι βουλευτές συμμετέχουν ως επίσημοι παρατηρητές στις περιφερειακές εκλογές της Γκαγκαουζίας (όπως σε αυτές που έγιναν της 15ης Νοεμβρίου 2026). Παρεμπιπτόντως στον πρώτο γύρο δεν εξελέγη κυβερνήτης και θα γίνει δεύτερος σε λίγες ημέρες, αλλά και οι δύο που προκρίθηκαν είναι ρωσόφιλοι.</p>
<p>Κατά τους Ρωσοτουρκικούς πολέμους (το 1806 και το 1828), Γκαγκαούζοι και Έλληνες από τα Βαλκάνια πολέμησαν στο πλευρό της Ρωσίας και στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν μαζικά στη νότια Βεσσαραβία (σημερινή Μολδαβία και Ουκρανία) για να αποφύγουν τα οθωμανικά αντίποινα.</p>
<p>Χαρακτηριστική είναι η μορφή του Καπετάν Δημήτρη Βαθυκιώτη, ενός οπλαρχηγού ελληνικής/γκαγκαουζικής καταγωγής που πολέμησε υπό τους Ρώσους στρατηγούς και τιμήθηκε από τους Γκαγκαούζους της Βεσσαραβίας ως εθνικός ήρωας (προς τιμήν του ονομάστηκε το χωριό Ντιμιτρόβκα).</p>
<p>Τις δεκαετίες του 1990 και του 2000, η Ελλάδα προχώρησε σε πολιτιστικές ανταλλαγές, χορήγησε υποτροφίες σε Γκαγκαούζους φοιτητές και χρηματοδότησε έργα (όπως την ανέγερση ορθόδοξων ναών και πολιτιστικών κέντρων στην πρωτεύουσα Κομράτ), ενώ συχνά πραγματοποιούνταν αδελφοποιήσεις δήμων και κοινά φεστιβάλ παραδοσιακών χορών ανάμεσα στον Έβρο και τη Γκαγκαουζία.</p>
<p>Όμως λόγω της ρωσόφιλης στάσης των Γκαγκαούζων και της &#8220;ευρωπαϊκής&#8221; στάσης της Ελλάδας, αυτός ο πολιτισμικός δεσμός διαλύθηκε και πλέον εκεί η επιρροή είναι καθαρά τουρκική και ρωσική. Η γλώσσα των Γκαγκαούζων πάντως αναγνωρίζεται ως αυτόνομη γλώσσα και όχι ως διάλεκτος των τουρκικών της Τουρκίας.</p>
<h3>Οι γλώσσες</h3>
<p>Σύμφωνα με το δέντρο ταξινόμησης του πιο έγκυρου φορέα γλωσσολογίας Glottolog, όλες οι Τουρανικές γλώσσες ανήκουν στην ευρύτερη οικογένεια Turkic (43 γλώσσες συνολικά), αλλά αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστές γλώσσες και κάθε μία έχει το δικό της κωδικό. Με εξαίρεση τα αζερικά και κάπως τα τουρκμενικά, οι υπόλοιπες γλώσσες του Τουράν απέχουν σημαντικά από τα τουρκικά της Τουρκίας γιατί ανήκουν άλλες τον κιπτσακικό και άλλες στον Καρλουκικό κλάδο.</p>
<p>Στον υποκλάδο των δυτικών Ογουζικών το Glottolog (ο πιο επιστημονικός γλωσσολογικός φορέας σήμερα) τοποθετεί ισότιμα (ως «αδελφές» γλώσσες και όχι τη μία ως διάλεκτο ή &#8220;παιδί&#8221; της άλλης) τη γλώσσα των Γκαγκαούζων, τα τουρκικά της Τουρκίας, (με διάλεκτο τα Τουρκικά της Ανατολίας), τη γλώσσα των Γκαγκαούζων της Βαλκανικής, τα αζερικά και τα τουρκμενικά. Οι άλλες γλώσσες, τα ουζμπεκικά, η γλώσσα των Καζάκων και των Κιργισίων διαφέρουν πολύ από αυτές.</p>
<p>Για το Glottolog δεν υπάρχει καμία «μητρική» τουρκική γλώσσα από την οποία προέκυψαν οι υπόλοιπες ως διάλεκτοι· όλες μαζί είναι ισότιμοι «απόγονοι» μιας αρχαίας πρωτο-τουρκικής γλώσσας, όπως ακριβώς τα γαλλικά, τα ισπανικά και τα ιταλικά προέκυψαν από τα λατινικά.</p>
<p>Το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, η Κιργιζία (ή Κιργιστάν), το Τουρκμενιστάν, αλλά και το Αζερμπαϊτζάν &#8220;με τρόπο&#8221;, αντιμετωπίζουν τον γλωσσικό ιμπεριαλισμό της Τουρκίας με στρατηγική επιφύλαξη. Δεν αναζητούν αντικαταστάτη της Ρωσίας και για αυτό μάλιστα, ενώ θέλουν να επιβάλουν το λατινικό αλφάβητο, επεδίωξαν όλα τους να μην αντιγράψουν επ&#8217; ουδενί το τουρκικό. Μέχρι στιγμής πάντως παραμένει ως lingua franca η ρωσική και το κυριλλικό.</p>
<p>Εν τω μεταξύ, στις γλώσσες των χωρών της Κεντρικής Ασίας (π.χ. στα καζακικά Түркі και στα ουζμπεκικά Turkiy), υπάρχει ξεχωριστή λέξη για το &#8220;τουρκογενής&#8221; (Turkiy / Түркі) και για τον &#8220;Τούρκο της Τουρκίας&#8221; (Turk / Түрік). Έτσι, οι ίδιες οι χώρες της Κεντρικής Ασίας στις δικές τους γλώσσες δεν αποκαλούν τον οργανισμό &#8220;τουρκικό&#8221; με την έννοια της Τουρκίας, διατηρώντας την απόστασή τους από το καπέλωμα της Άγκυρας.</p>
<h3>Η επιστήμη στην υπηρεσία συμφερόντων</h3>
<p>Εδώ και πολλά χρόνια αναγνωρίζονται σωρηδόν γλώσσες ή απεναντίας (όπως έγινε με τη Μολδαβία) κάποιες εν μια νυκτί, εξαφανίζονται. Ακόμα και όταν υπάρχει επιστημονικό γλωσσολογικό υπόβαθρο, εν προκειμένω σημασία έχουν τα κίνητρα της αναγνώρισης ή του υποβιβασμού γλωσσών.</p>
<p>Στην περίπτωση της Μολδαβίας, με εξαίρεση την <a href="https://slpress.gr/diethni/poios-schediazei-na-valei-fotia-stin-yperdneisteria/">Υπερνδειστερία και την Γκαγκαουζία</a> (όπου οι περισσότεροι μιλούν αντίστοιχα ρωσικά και τουρκογενή), ομιλείται σχεδόν κοινή γλώσσα με τους Ρουμάνους, αλλά ενώ μέχρι το 2023 η μολδαβική υπήρχε καταγεγραμμένη ως αυτόνομη γλώσσα επισήμως, αίφνης τον Μάρτιο του 2023 η ΕΕ και η κυβέρνηση της Μολδαβίας αποφάσισαν ότι δεν υπάρχει μολδαβική γλώσσα, και ότι οι Μολδαβοί ομιλούν ρουμανικά, καθώς το πλάνο είναι οι δύο χώρες να ενωθούν και να ενταχθούν στην Ένωση.</p>
<p>Ανεξαρτήτως του ότι όντως οι γλώσσες μοιάζουν πάρα πολύ, η ουσία εν προκειμένω είναι το κίνητρο να διαγραφεί η γλώσσα από την ΕΕ: η μολδαβική, καθώς η περιοχή ήταν επί μακρόν κομμάτι της ρωσικής αυτοκρατορίας και εν συνεχεία της ΕΣΣΔ, είχε πιο πολλά δάνεια από τη ρωσική γλώσσα ενώ η ρουμανική, αντιθέτως, είχε γλωσσικά δάνεια από τη Δύση. Επίσης η ΕΕ θέλει να ενταχθεί η Μολδαβία στην Ένωση χωρίς κατάλοιπα &#8220;κυριλλικών αλφαβήτων&#8221; και άλλες ρωσογενείς επιρροές, θεωρώντας τα &#8220;μολδαβικά&#8221; ήταν εφεύρεση του Στάλιν.</p>
<h3>Πώς βαφτίζεται αίφνης μια διάλεκτος &#8220;γλώσσα&#8221;</h3>
<p>Η γλωσσολογία ορίζει ως διάλεκτο την λαλιά που γίνεται αμοιβαία κατανοητή μεταξύ των ομιλητών – το κριτήριο της αμοιβαίας κατανόησης. Αντιθέτως, σύμφωνα με αναλυτές γεωπολιτικής, η αναγνώριση μιας γλωσσικής ποικιλίας ως ξεχωριστής γλώσσας εξυπηρετεί συχνά συγκεκριμένες πολιτικές, εθνοτικές και γεωστρατηγικές σκοπιμότητες που δεν λαμβάνουν καν υπ&#8217; όψη τους ορισμούς της επιστήμης. Εξ ου και το 1970 άρχισε να αναπτύσσεται η &#8220;κοινωνιογλωσσολογία&#8221;, καθώς η γλωσσολογία σκέτη &#8220;δεν εξυπηρετούσε&#8221;.</p>
<p>Η ύπαρξη ξεχωριστής εθνικής γλώσσας αποτελεί ιστορικά τον ισχυρότερο πυλώνα νομιμοποίησης ενός νέου κράτους ή μιας αυτόνομης οντότητας. Όταν όμως δεν υπάρχει; Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, η ενιαία σερβοκροατική γλώσσα διασπάστηκε επίσημα σε τέσσερις γλώσσες που ήταν ίδιες! Προέκυψαν η σερβική, η κροατική, η βοσνιακή και η γλώσσα του Μαυροβουνίου.</p>
<p>Ο διαχωρισμός και η απόδοση ξεχωριστών κωδικών ISO εξυπηρέτησαν ουσιαστικά την εδραίωση διακριτών εθνικών ταυτοτήτων. Στα Σκόπια για παράδειγμα βάφτισαν τη γλώσσα τους &#8220;μακεδονική&#8221; παρότι στενή συγγενής των σερβικών αλλά, συνάμα, ακόμα στενότερη των βουλγαρικών. Είχε αποφασιστεί να υπάρξει εκεί ένα κρατίδιο και επιστρατεύθηκαν επί τούτου ανύπαρκτα ιστορικά και γλωσσολογικά αναχώματα.</p>
<h3>Οι &#8220;τεχνικοί φορείς&#8221; και η ψηφιακή γεωπολιτική</h3>
<p>Σήμερα, η μάχη της αναγνώρισης έχει μεταφερθεί στον ψηφιακό χώρο, με επίκεντρο τον αμερικανικό οργανισμό SIL Global (διαχειριστή του προτύπου ISO 639-3). Αρκετοί γλωσσολόγοι (όπως ο R.M.W. Dixon) έχουν ασκήσει κριτική στο γεγονός ότι η SIL Global ιδρύθηκε από προτεστάντες ιεραποστόλους, με αρχικό στόχο υποτίθεται τη μετάφραση της Βίβλου. Χρεώνεται στον οργανισμό ότι αναγνωρίζοντας αμέτρητες διαλέκτους, επιδιώκει παράλληλα την εθνική πολυδιάσπαση αφρικανικών, νοτιοαμερικανικών και νησιωτικών κρατών.</p>
<p>Και στα Βαλκάνια έχει προκαλέσει πρόβλημα η SIL, που έχει κατηγορηθεί ακόμα και για κατασκοπεία και εξυπηρέτηση ποικίλων ξένων συμφερόντων. Σε ότι αφορά την Ελλάδα επιμένει π.χ. ότι τα ποντιακά δεν είναι ελληνική διάλεκτος, αλλά αυτόνομη γλώσσα. Όπως προαναφέρεται διέσπασε και σε τέσσερα κομμάτια τα σερβικά. Πάντως χωρίς κωδικό ISO 639-3, μια γλώσσα δεν μπορεί να αποκτήσει δική της Wikipedia, αυτόματη μετάφραση, πληκτρολόγιο σε λειτουργικά συστήματα ή εκπαίδευση σε μεγάλα γλωσσικά μοντέλα (AI).</p>
<p>Εκτός από τις χώρες που πιέζουν για διασπαστικές γλωσσολογικές επιλογές, άλλες πιέζουν για το αντίθετο, όπως η Κίνα (όπου τα μανδαρινικά έχουν τεράστιες διαφορές από τα καντονέζικα, αλλά η πολιτεία δεν δέχεται ότι είναι διαφορετικές γλώσσες) ή η Τουρκία που δεν θέλει αναγνώριση της κουρδικής γλώσσας. Εκεί το ISO 639-3 βρήκε την πατέντα της &#8220;μακρογλώσσας&#8221; (Macrolanguage), όρο που θεωρεί ότι καλύπτει πολλές επιμέρους γλώσσες.</p>
<p>Οι γλωσσολόγοι επισημαίνουν ότι ο όρος «μακρογλώσσα» δεν έχει καμία επιστημονική υπόσταση στη γλωσσολογία και αποτελεί καθαρά διοικητικό και πολιτικό εφεύρημα του ISO/SIL, ώστε να ικανοποιούνται ταυτόχρονα τόσο τα κράτη (που επιμένουν ότι μιλούν μία ενιαία εθνική γλώσσα) όσο και η SIL (που καταγράφει τις τοπικές ποικιλίες, όπως τα καντονέζικα ή τα μανδαρινικά, ως ξεχωριστές γλώσσες).</p>
<p>Το πρότυπο ISO 639-3 αποτελεί το παγκόσμιο τεχνικό πρότυπο για κυβερνήσεις, βιβλιοθήκες και τεχνολογικούς κολοσσούς (Google, Microsoft, Wikipedia). Πολλοί γλωσσολόγοι θεωρούν προβληματικό το γεγονός ότι η διαχείριση ενός ουδέτερου, διεθνούς προτύπου έχει ανατεθεί μονοπωλιακά σε έναν ιδιωτικό οργανισμό και όχι σε ένα διεθνές ακαδημαϊκό σώμα (όπως η Διεθνής Μόνιμη Επιτροπή Γλωσσολόγων &#8211; CIPL της UNESCO).</p>
<h3>Το Glottolog για τις γλώσσες</h3>
<p>Οι γλωσσολόγοι αντιδρούν με το επιχείρημα ότι το SIL συχνά υπαγορεύεται από κοινωνικοπολιτικά ή γεωγραφικά όρια και όχι από γλωσσικά δεδομένα. Λόγω αυτών των προβλημάτων, τα τελευταία χρόνια η διεθνής ακαδημαϊκή κοινότητα έχει αποστασιοποιηθεί από το Ethnologue και χρησιμοποιεί πλέον ως πρότυπο αναφοράς το Glottolog (του Ινστιτούτου Max Planck), το οποίο διαχωρίζει αυστηρά τη βιβλιογραφική επιστημονική απόδειξη από τις πολιτικές ή θρησκευτικές ταξινομήσεις του ISO.</p>
<p>Tο Glottolog έρχεται σε ευθεία ρήξη π.χ. με τις κρατικές πολιτικές των βαλκανικών χωρών αλλά και με το πρότυπο ISO 639-3 (το οποίο αποδίδει ξεχωριστούς κωδικούς για τα σερβικά srp, κροατικά hrv, βοσνιακά bos και &#8220;μαυροβουνιακά&#8221; cnr). Το Glottolog καταχωρίζει μία ενιαία γλώσσα με την ονομασία Serbian-Croatian-Bosnian (κωδικός sout1528), βασισμένη στον κωδικό ISO hbs.</p>
<p>Μέσα στο δέντρο αυτής της γλώσσας, οι «επίσημες» εθνικές γλώσσες υποβαθμίζονται σε υποδιαλέκτους και τα Standard Serbian, Standard Croatian, Bosnian Standard και Montenegrin Standard εμφανίζονται ως &#8220;αδελφές διάλεκτοι&#8221; στο ίδιο ακριβώς επίπεδο, καθώς γλωσσολογικά είναι απολύτως κατανοητές μεταξύ τους. Το πιο  κωμικοτραγικό παράδειγμα του τεχνητού διαχωρισμού που ήθελε το SIL φαίνεται στα πακέτα τσιγάρων που πωλούνται στη Βοσνία. Επειδή η χώρα έχει τρεις επίσημες γλώσσες, ο νόμος επιβάλλει η προειδοποίηση «Το κάπνισμα σκοτώνει» να γράφεται τρεις φορές. Και αναγράφεται τρεις φορές η ίδια ακριβώς φράση: Pušenje ubija<em class="zhvwWe" data-sfc-cp="" data-sfc-root="c" data-complete="true">.</em></p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/glossa-ape-uzbekoi-ebraioi-tourkia-gagaoyzoi-moldavia-SLpress.jpg" length="184561" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Επίσημη πρώτη των νέων Μουφτήδων της Θράκης από την υπουργό Παιδείας</title>
        <link>https://slpress.gr/koinonia/episimi-proti-ton-neon-mouftidon-tis-thrakis-apo-tin-ipourgo-paideias/</link>
        <guid isPermaLink="false">11976765</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΜΑΡΤΙΔΟΥ ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΗ]]></dc:creator>
        <pubDate>Thu, 19 Nov 2026 08:26:56 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Εξαντλητικό πρόγραμμα με επισκέψεις ουσίας σε σχολικές μονάδες, συσκέψεις, θεμελίωση, εξαγγελία 700 φοιτητικών εστιών, συσκέψεις αυτοδιοικητικών. Η πυκνή σε δράσεις, πολυεπίπεδη παρουσία της Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, Σοφίας Ζαχαράκη, στην Κομοτηνή επιβεβαίωσε στην πράξη τη φήμη της ως ενός από τα πιο δραστήρια και επικοινωνιακά στελέχη της κυβέρνησης που εισπράττουν αποδοχή κι εκτίμηση σε όσους την γνωρίζουν από κοντά.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Παρά τον φόρτο του απαιτητικού κι εναλλασσόμενου προγράμματος, παρέμεινε προσιτή, ευγενική και χαμογελαστή προς όλους, αποφεύγοντας το σύνηθες &#8220;ξύλινο&#8221; ύφος της πολιτικής ηγεσίας, ενδίδοντας και στην επιθυμία όλων όσων ήθελαν να φωτογραφηθούν μαζί της. Στις σχολικές αίθουσες και στις συσκέψεις έδειξε διάθεση ν&#8217; ακούσει τα προβλήματα της βάσης και των τοπικών παραγόντων, καλλιεργώντας ένα κλίμα εμπιστοσύνης.</p>
<p>Έγινε δεκτή με θρακιώτικη μουσική στο αντίστοιχο Μουσικό Σχολείο, ενώ φορώντας κράνος και ειδικό γιλέκο τοποθέτησε την μαρμάρινη επιγραφή θεμελίωσης αίθουσας εκδηλώσεων στο 1ο Γυμνάσιο, κι ακολουθώντας ένα πυκνό πρόγραμμα υψηλών απαιτήσεων με συναντήσεις, επίσκεψη στο νέο Επισκοπείο της Μητρόπολης Μαρωνείας Κομοτηνής, σε μειονοτικά σχολεία, εσπερινό Λύκειο, στο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Κομοτηνής &#8220;Μαριέττα Γιαννάκου&#8221; και είχε την ευκαιρία παρακολούθησης επίδειξης του εκπαιδευτικού προγράμματος <a href="https://www.ekab.gr/odigies/protes-voithies/kardiopnefmoniki-anazoogonisi-karpa/" target="_blank" rel="noopener">ΚΑΡΠΑ</a>. Η επίσκεψη της κ. Ζαχαράκη εστιάστηκε με έμφαση το απόγευμα στην επίσημη ανάληψη των καθηκόντων των νέων Μουφτήδων της Θράκης.</p>
<p>Σε μια τόσο πυκνή και μαραθώνια περιοδεία, αυτό που ξεχώρισε δεν ήταν μόνο οι επίσημοι λόγοι, αλλά κυρίως οι αυθόρμητες ατάκες και το ύφος των διαλόγων της με μαθητές, εκπαιδευτικούς και τοπικούς φορείς.</p>
<p>Στους μαθητές (με αφορμή τις ανακαινίσεις και τα νέα έργα τόνισε: ​«Το σχολείο δεν είναι απλά ένα κτίριο, είναι ο χώρος που περνάτε τη μισή σας μέρα — γι&#8217; αυτό θέλουμε να νιώθετε ότι σας φροντίζουμε και ότι αξίζετε το καλύτερο.» ​Στις συσκέψεις με τους εκπαιδευτικούς: ​«Δεν ήρθα για να σας πω τι κάνουμε εμείς από την <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1/">Αθήνα</a>, αλλά για να ακούσω τι χρειάζεστε εσείς εδώ στην πράξη.»</p>
<p>Όταν την ρώτησαν για τους εξαντλητικούς ρυθμούς της ημέρας απάντησε: ​«Η κούραση περνάει μόλις δεις το χαμόγελο των παιδιών στις αίθουσες — αυτή είναι η καλύτερη πολυβιταμίνη!» ​Για τα θέματα της Θράκης και τη συνύπαρξη, η Υπουργός Παιδείας ανέφερε: ​«Η παιδεία είναι η πιο δυνατή γέφυρα. Όταν επενδύουμε στα σχολεία μας, επενδύουμε στο κοινό μας μέλλον με σεβασμό και ισονομία». Ένα ακόμη σημαντικό σημείο ήταν η ανακοίνωση της σε συνέντευξη στην εφημερίδα &#8220;Ό Χρόνος&#8221; για δημιουργία 700 νέων φοιτητικών εστιών για το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, οι οποίες κατανέμονται στην Κομοτηνή και την Αλεξανδρούπολη σε βάθος τετραετίας.</p>
<p><img loading="lazy" class="wp-image-11976767 size-full aligncenter" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/90262-rotated.jpg" alt="Μουφτήδες Μαρτίδου" width="922" height="2000" /></p>
<p>Συνοπτικά πάντως ο συνδυασμός προσιτού χιούμορ, αμεσότητας και θεσμικής σοβαρότητας ήταν που έκανε τις ατάκες της να καταγραφούν θετικά και να κερδίσουν τις εντυπώσεις, μετατρέποντας μια τυπική υπουργική επίσκεψη σε ουσιαστική ανθρώπινη επαφή με ικανοποιημένους όλους τους αποδέκτες.</p>
<p><img loading="lazy" class="wp-image-11976768" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/90265-scaled.jpg" alt="" width="900" height="475" /></p>
<h3><strong>Παρουσίες</strong></h3>
<p>Το σημαντικότερο ίσως μέρος της επίσκεψης της υπουργού Παιδείας Θρησκευμάτων Αθλητισμού ήταν η επίσημη παρουσίαση των νέων ανωτέρων θρησκευτικών λειτουργών της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης των νέων Μουφτήδων Κομοτηνής, Ξάνθης, Διδυμότειχου με την ανάληψη των καθηκόντων τους παρουσία όλων των μητροπολιτών, βουλευτών, του περιφερειάρχη Χριστόδουλου Τοψίδη, της πρυτάνεως του ΔΠΘ Μαρίας Μιχαλοπούλου, των πρώην τοποτηρητών μουφτειών, της Διεύθυνσης του Ιεροσπουδαστηρίου Κομοτηνής, της δραστήριας Διαχειριστικής Έπιτροπής Μουσουλμανικής Περιουσίας Κομοτηνής υπό τον Σελήμ Ισά και διαχειριστικών Επιτροπών των άλλων πόλεων&#8230;</p>
<p>Επιπλέον να σημειώσουμε την παρουσία των δασκάλων της Ειδικής παιδαγωγικής Ακαδημίας, του Σωματείου της κοινότητας των Μπεκτασήδων Αλεβιτών που αναγνωρίστηκαν από την Ελληνική Πολιτεία τον περασμένο Αύγουστο, των αντιπεριφερειαρχών Μανώλη Ταπατζά, Φανής Μπαχαρίδου, των δημοσίων λειτουργών εκπαίδευσης της Μαριγούλα Κοσμίδου αναπλ. Περιφερειακής Διευθύντριας Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, πλήθους ιμάμηδων, εκπροσώπων στρατιωτικών, αστυνομικών κι άλλων αρχών, διπλωματών, πολλών γυναικών από την μειονότητα που κατέκλυσαν ασφυκτικά την αίθουσα τελετών Γεώργιος Παυλίδης της αντιπεριφέρειας Ροδόπης.</p>
<p>Υπήρξε προσφορά δώρων, αναμνηστικών, λουλουδιών, πλακετών, πολλές θερμές επισημάνσεις των ομιλητών όπως του Υπουργού ψηφιακής Διακυβέρνησης Χρήστου Δερμετζόπουλου, του πρ. Υπουργού Παιδείας βουλευτή Ροδόπης Ευριπίδη Στυλιανίδη που τόνισε: «Είμαι υπερήφανος που εκπροσωπώ τη Θράκη στο Εθνικό Κοινοβούλιο, διότι η ανοιχτή κοινωνία που οικοδόμησαν εδώ οι Χριστιανοί και οι Μουσουλμάνοι μαζί, αποτελεί πρότυπο, &#8220;παγκόσμιο Σχολείο Δημοκρατίας&#8221;»!</p>
<p><img loading="lazy" class="wp-image-11976766" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/90263-rotated.jpg" alt="" width="900" height="415" /></p>
<p>Οι τοποθετήσεις των νέων Μουφτήδων εστίασαν στην ειρηνική συνύπαρξη, του μητροπολίτη Μαρωνείας Κομοτηνής κ. Παντελεήμονα στην έννοια της αγάπης αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Χρέος των πνευματικών ηγετών είναι να συνεχίσουν και να ενισχύσουν το έργο των προκατόχων τους, διδάσκοντας τον δρόμο της αγάπης. Στη Θράκη δεν ανεχόμαστε απλώς ο ένας τον άλλον, αλλά σεβόμαστε ο ένας τον άλλον. Η Θράκη είναι ένα &#8220;Πανεπιστήμιο της Ζωής&#8221;, στο οποίο κανείς δεν περνά με εξετάσεις, αλλά με την καρδιά του» ανέφερε ο μητροπολίτης κ. Παντελεήμων.</p>
<p><img loading="lazy" class="wp-image-11976770 size-full aligncenter" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/90252-rotated.jpg" alt="Μουφτήδες Μαρτίδου" width="2000" height="922" /></p>
<h3>Τοποθετήσεις</h3>
<p>Με τις οικογένειες στο πλευρό τους ήταν οι τρεις νέοι Μουφτήδες της Θράκης που δεχόταν ευχές για ευδόκιμη θητεία κι επιτυχία στο έργο τους. Ο νέος Μουφτής Ξάνθης, Σιουκρή Σερίφ Δαμάτογλου, χαρακτήρισε την ανάληψη των καθηκόντων του &#8220;ως αποστολή προσφοράς προς την κοινωνία&#8221;, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη μέριμνα για τους νέους, τις οικογένειες και τους ηλικιωμένους.</p>
<p>Ο νέος Μουφτής Κομοτηνής, Μπιλάλ Καρά Χαλήλ, έθεσε ως προτεραιότητες αρχικά την πνευματική καθοδήγηση της μουσουλμανικής μειονότητας, αλλά και τη στήριξη της οικογένειας και της νεολαίας, καθώς και τη συνεργασία με την Πολιτεία και τους τοπικούς θεσμούς. «Χριστιανοί και μουσουλμάνοι ζούμε μαζί, μοιραζόμαστε τον ίδιο τόπο, τις ίδιες αγωνίες και τις ίδιες ελπίδες για πρόοδο», σημείωσε.</p>
<p>Ο Μουφτής Διδυμοτείχου, Εμίν Σερήφ, υπογράμμισε τη σημασία της συνεργασίας με τους εκπαιδευτικούς φορείς και της καλλιέργειας του αμοιβαίου σεβασμού στις νεότερες γενιές υπεραμυνόμενος την ανάγκη διαφύλαξης της ειρηνικής συμβίωσης στη Θράκη. Φυσικά και καταχειροκροτήθηκαν.</p>
<img loading="lazy" class="wp-image-11977056 aligncenter" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/90302.jpg" alt="Μουφτήδες Μαρτίδου" width="1100" height="507" />
<p>Η εφαρμογή στην πράξη του νέου Νόμου αναγνωρίζεται απ&#8217; όλους ως ένα σημαντικό βήμα που έγινε σε εφαρμογή του Ν. του 2022 με την έκφραση 33μελων μουσουλμανικών επιτροπών που αξιολόγησαν τις προσωπικότητες των υποψηφίων καταλήγοντας στους νέους Μουφτήδες. Η εφαρμογή που αποτελεί σημαντική αλλαγή θα δείξει το δρόμο στην πράξη του θεσμού που φέρνει ιστορικές αλλαγές και αποδίδει τον οφειλόμενο σεβασμό στις θρησκείες των πληθυσμών της ελληνικής Θράκης. Η σημερινή ημέρα καταγράφεται όχι μόνο στην τοπική ιστορία αλλά πολύ ευρύτερα.</p>
<p><img loading="lazy" class="wp-image-11976769 size-full aligncenter" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/90266-rotated.jpg" alt="Μουφτήδες Μαρτίδου" width="2000" height="922" /></p>
<img loading="lazy" class="wp-image-11977054 size-large aligncenter" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/90297-472x1024.jpg" alt="Μουφτήδες Μαρτίδου" width="472" height="1024" />
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/zaxaraki-mouftis-thraki-komotini-SLpress.jpg" length="191356" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Τη χίμαιρα της αυτοδυναμίας κυνηγά ο Κυριάκος!</title>
        <link>https://slpress.gr/politiki/ti-ximaira-tis-aftodinamias-kiniga-o-kiriakos/</link>
        <guid isPermaLink="false">11978389</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Thu, 19 Nov 2026 00:00:51 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Στασιμότητα και κατακερματισμό του πολιτικού συστήματος που αντανακλά τον κατακερματισμό μίας κοινωνίας που είναι σε σύγχυση και αναμονή, είναι η εικόνα που αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις από την αρχή του καλοκαιριού και μετά. Παράλληλα τείνει να διαμορφωθεί το κυρίαρχο δίλημμα των εκλογών, που θα είναι, αυτοδυναμία με τον Κυριάκο Μητσοτάκη ή κυβέρνηση συνεργασίας.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Οι τελευταίες μετρήσεις επανέλαβαν την γνωστή εικόνα: Η ΝΔ στην πρόθεση ψήφου συγκεντρώνει ποσοστά από 23%-26%. Προκειμένου να δημιουργήσει βάση για το αφήγημα της αυτοδυναμίας, καταφεύγει με την συνεργασία των δημοσκοπικών στην αμφιλεγόμενη και εν πολλοίς αυθαίρετη εκτίμηση ψήφου, που την ανεβάζει στο 30%.<span class="Apple-converted-space"> </span></p>
<p>Τα ποιοτικά στοιχεία ακολουθούν την δύναμη των κομμάτων. Ενώ η πλειονότητα πλέον αναγνωρίζει την ακρίβεια ως το βασικό πρόβλημα και αποδίδει την ευθύνη στην κυβέρνηση, εντούτοις η <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%BD%CE%B4/">ΝΔ</a> προηγείται συγκριτικά με τους υπόλοιπους στο ερώτημα ποιος είναι ο κατάλληλος για να την αντιμετωπίσει, έστω και με εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά (24% σύμφωνα με την Pulse). Οι πολίτες θεωρούν ότι κανένας δεν έχει απάντηση και ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις σε σχέση με την κυβέρνηση.<span class="Apple-converted-space"> </span></p>
<h3><b>Κοινωνία σε σύγχυση<span class="Apple-converted-space"> </span></b></h3>
<p>Η παραδοξότητα κορυφώνεται στην διαφθορά. Ενώ αξιολογείται ως σημαντικό και σε κάποιες μετρήσεις σαν δεύτερο θέμα, <a href="https://www.naftemporiki.gr/politics/2189966/dimoskopisi-pulse-poio-komma-theoroyn-oi-polites-oti-mporei-na-diacheiristei-kalytera-ellinotoyrkika-diafthora-akriveia/" target="_blank" rel="noopener">οι πολίτες προκρίνουν την ΝΔ που ευθύνεται μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης, ως την καταλληλότερη δύναμη για να την αντιμετωπίσει (22% σύμφωνα με την Pulse)</a>. Προφανώς συγχέουν το ποιοτικό στοιχείο του λιγότερο διεφθαρμένου, με το πόσο πιθανό είναι ένα κόμμα της αντιπολίτευσης να κερδίσει την πρώτη θέση, ή να είναι αποτελεσματικό παρά τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει.</p>
<p>Φυσικά μία ερώτηση του είδους &#8220;ποιον θεωρείται τον πιο διεφθαρμένο πολιτικό αρχηγό, ή πρωθυπουργό της αντιπολίτευσης&#8221;, δεν μπαίνει. Γιατί τότε θα φαινόταν και ο παραλογισμός να θεωρούν ως κατάλληλο για την αντιμετώπιση της διαφθοράς εκείνον που οι ίδιοι πιθανότατα θα έκριναν ως πιο διεφθαρμένο. Πάντως τα κεντροαριστερά κόμματα φοβούνται να πουν καθαρά ότι θα αναζητηθούν ευθύνες για την διαφθορά, ό,τι και αν σημαίνει αυτό.<span class="Apple-converted-space"> </span></p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/politiki/poso-tha-kostisei-to-kalodio-ston-mitsotaki/" title="Πόσο θα κοστίσουν στον Μητσοτάκη τα ψέματα για το καλώδιο;" target="_blank">
                    Πόσο θα κοστίσουν στον Μητσοτάκη τα ψέματα για το καλώδιο;                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Αποκαλυπτικό είναι και το θέμα των ελληνοτουρκικών. Παρά την υποχώρηση έναντι της Τουρκίας στο ενεργειακό καλώδιο, οι πολίτες αξιολογούν θετικά τους χειρισμούς της κυβέρνησης σε σχέση με τις αρνητικές γνώμες, αν και κάτω από το 50%. Η αντιπολίτευση δεν κατάφερε να πείσει για τις θέσεις της. Η όποια κριτική ακυρώθηκε από τις χαμογελαστές φωτογραφίες του υπουργού Εξωτερικών με τους πολιτικούς αρχηγούς και την συναίνεση που πρόσφεραν στο γενικότερο πλαίσιο που έβαλε η κυβέρνηση.</p>
<p>Οι δημοσκόποι συμφωνούν ότι ένα σημαντικό τμήμα της κοινής γνώμης δεν συμμετέχει και δεν μπορούν να προβλέψουν ποιο θα είναι το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές. Παράλληλα εκτιμούν ότι ακόμη δεν έχουν διαμορφωθεί εκλογικές συνθήκες, όταν τα ερωτήματα τίθενται πιο επιτακτικά με προβολή στην επιλογή<span class="Apple-converted-space"> </span>κυβέρνησης. Δημοσκόποι και πολιτικοί παρατηρητές συμφωνούν ότι οι συνθήκες θα είναι διαφορετικές το τελευταίο δίμηνο πριν τις εκλογές.<span class="Apple-converted-space"> </span></p>
<h3><b>Διάδρομος διαφυγής για τον Κυριάκο<span class="Apple-converted-space"> </span></b></h3>
<p>Φυσικά κανείς δεν πιστεύει ότι είναι εφικτή η αυτοδυναμία για τη ΝΔ, παρότι προηγείται. Αλλά θα ήταν διαφορετική η πολιτική συζήτηση εάν γινόταν με βάση ότι το 25% είναι η οροφή της ΝΔ και όχι η αφετηρία (όπως διαμορφώνει η εκτίμηση ψήφου). Η αποδρομή θα ήταν πιο έντονα αισθητή και οι αναζητήσεις εντός της ΝΔ – αλλά και στο ευρύτερο σύστημα εξουσίας – για μία διέξοδο δίχως τον Μητσοτάκη περισσότερο εκτεταμένες.<span class="Apple-converted-space"> </span></p>
<p>Ακόμη κι έτσι, η συζήτηση έχει πλέον εγκατασταθεί στο παρασκήνιο, τόσο στο σύνολο του πολιτικού συστήματος όσο και στη ΝΔ. Το πρόβλημα είναι ότι κανένα από τα κόμματα που θα κληθούν να συμμετάσχουν στον σχηματισμό κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ΕΛΑΣ, κόμμα Σαμαρά, δεν συνεργάζονται με τη ΝΔ υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Μία αποχώρησή του θα μετέβαλε το πολιτικό τοπίο πριν τις εκλογές και θα άνοιγε τον δρόμο για σχηματισμό κυβέρνησης την επομένη.<span class="Apple-converted-space"> </span></p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/politiki/maxi-dinei-o-kiriakos-gia-to-25-tha-pathei-oti-kai-o-tsipras-to-2023/" title="Μάχη δίνει ο Κυριάκος για το 25% – Θα πάθει ό,τι και ο Τσίπρας το 2023;" target="_blank">
                    Μάχη δίνει ο Κυριάκος για το 25% – Θα πάθει ό,τι και ο Τσίπρας το 2023;                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Ο <a href="https://slpress.gr/politiki/polosi-me-bagiatika-ilika-gia-na-diasothei-o-kiriakos/">Κυριάκος Μητσοτάκης</a> έβαλε στην συζήτηση την αποχώρησή του, εάν δεν πετύχει το 25%. Επίσης πρόσφατα άφησε να φανεί με δημόσιες δηλώσεις του ότι δεν έχει την σύμφωνη γνώμη της συζύγου και της οικογένειας του για την διεκδίκηση μίας τρίτης τετραετίας. Παράλληλα είπε ότι εάν χάσει την πρωθυπουργία, θα αποχωρήσει και από την Βουλή. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο κρατά ο ίδιος ανοιχτό το θέμα της πιθανής αποχώρησής του πριν ή μετά τις εκλογές, κάτι που παράγει αποτελέσματα.<span class="Apple-converted-space"> </span></p>
<p>Το ότι σε περίπτωση ήττας θα αποχωρήσει και από την Βουλή, αλλάζει όλη την συζήτηση για τις διαδικασίες και τις διεργασίες της διαδοχής στη ΝΔ. Διαψεύδει σενάρια ότι θα θελήσει να κρατήσει τον έλεγχο μετά την αποχώρησή του, όπως θέλουν πολλοί από τους “κυριακίστας” που έχουν συνδέσει την τύχη τους μαζί του. Στα γαλάζια παρασκήνια πάντως εκτιμούν ότι ο Κυριάκος δεν θα αποχωρήσει, εάν δεν καθαρίσει τις εκκρεμότητες ώστε<a href="https://www.efsyn.gr/politiki/1420618/o-mitsotakis-o-drymiotis-kai-ta-sidera-tis-fylakis/" target="_blank" rel="noopener"> να μην κινδυνεύει με ειδικό δικαστήριο, όπως είχε αναφέρει παλαιότερα ο Ανδρέας Δρυμιώτης</a>.<span class="Apple-converted-space"> </span></p>
<p>Στο παρασκήνιο κυκλοφορούν σενάρια για κυβερνήσεις συνεργασίας, εθνικής ενότητας, ειδικού σκοπού κλπ. Εσχάτως κυκλοφορεί, μετά τον Κώστα Καραμανλή, <a href="https://typologies.gr/to-paron-dilonei-paron-o-eyaggelos-venizelos-gia-prothypoyrgos-ethnikis-enotitas-ola-ta-senaria/" target="_blank" rel="noopener">το όνομα του Ευάγγελου Βενιζέλου, με αφορμή δημόσιες εμφανίσεις του</a>.<span class="Apple-converted-space"> </span></p>
<h3><b>Αδύνατη η αυτοδυναμία<span class="Apple-converted-space"> </span></b></h3>
<p>Εφόσον τα πράγματα δεν μεταβληθούν άρδην, τείνει να διαμορφωθεί μία συνθήκη όπου το κυρίαρχο δίλημμα των εκλογών θα είναι το εξής: &#8220;Αυτοδυναμία με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη, ή κυβέρνηση συνεργασίας περισσότερων κομμάτων, ενδεχομένως και τριών, με πρωθυπουργό ευρύτερης αποδοχής&#8221;.<span class="Apple-converted-space"> </span></p>
<p>Το ενδεχόμενο μετά από επαναλαμβανόμενες εκλογικές αναμετρήσεις να πετύχει μία εκβιαστική αυτοδυναμία ο Κυριάκος, ή έστω ένα ποσοστό που θα του επιτρέπει κυβέρνηση με “τσόντα”, πχ το κόμμα του Κυριάκου Βελόπουλου, είναι ακραίο. Το 25% είναι αρκετό για να διατηρεί την κυρίαρχη θέση η ΝΔ στο πολιτικό σύστημα. Μία κυβέρνηση, όμως, στο ξεκίνημά της θα πρέπει να διαθέτει μία ευρύτερη συναίνεση (και όχι απλώς ανοχή) όχι μόνο στο πολιτικό σύστημα, αλλά και στο κοινωνικό σώμα, για να διαχειριστεί μία δύσκολη, όπως όλα δείχνουν, τετραετία.<span class="Apple-converted-space"> </span></p>
<p>Με το 70% της κοινωνίας να είναι καθαρά απέναντι στον Μητσοτάκη, η βασική προϋπόθεση για συναίνεση είναι η αποχώρησή του. Το θέμα φυσικά δεν εξαντλείται εκεί. Ακόμη και δίχως τον Κυριάκο θα πρέπει να προκύψουν συγκλίσεις και προγραμματικές συμφωνίες μεταξύ των κομμάτων που θα συμμετάσχουν επί τη βάσει ενός κοινού παρονομαστή. Κάτι που μόνο εύκολο δεν είναι, ειδικά όταν οι συζητήσεις δεν θα περιορίζονται στα όμορα κόμματα του ιδίου ευρύτερου πολιτικού χώρου.<span class="Apple-converted-space"> </span></p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/ekloges-dimoskopiseis-cybernisi-synergasias-diathfora-calodio-mitsotakis-SLpress.jpg" length="71285" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Μπορούν οι τρεις μεγάλοι να μοιράσουν έναν άμορφο κόσμο;</title>
        <link>https://slpress.gr/diethni/boroun-oi-treis-megaloi-na-moirasoun-enan-amorfo-kosmo/</link>
        <guid isPermaLink="false">11978662</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Thu, 19 Nov 2026 00:00:30 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΔΙΕΘΝΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Η πρώτη τριμερής συνάντηση Τραμπ, Σι και Πούτιν στη Σενζέν ανακίνησε τη συζήτηση για μια «<em>νέα Γιάλτα»</em>. Η εικόνα είναι ύποπτα συγγενής με το ιστορικό παρελθόν. Τρεις ηγέτες γύρω από ένα τραπέζι αποφασίζουν για έναν κόσμο που υπερβαίνει κατά πολύ τις χώρες τους. Είναι όμως μια εικόνα εξόχως παραπλανητική.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Η ίδια η μορφή της συνάντησης το δείχνει. Δεν είναι αυτόνομη διάσκεψη νικητών ενός παγκοσμίου πολέμου, αλλά συνάντηση στο περιθώριο της APEC, ενός πολυμερούς φόρουμ 21 μελών. Η Ουάσιγκτον ανακοίνωσε ότι θα συζητηθούν ο πόλεμος στο Ιράν και τα πυρηνικά όπλα, ενώ η Ουκρανία μένει εκτός. Το Πεκίνο, κατά τις διεθνείς αναφορές, ήταν ο πιο επιφυλακτικός από τους τρεις ως προς την αξία της.</p>
<p>Υπάρχει όμως ένα ερώτημα που συνήθως μένει στη σκιά. Ακόμη και αν οι Τρεις Μεγάλοι συμφωνούσαν στο πώς θέλουν να οργανωθεί ο κόσμος, πόσο θα μπορούσαν πράγματι να περιορίσουν τις επιλογές των υπολοίπων; Η απάντησή μου είναι ότι το σημερινό διεθνές σύστημα είναι από τη φύση του δύσκολο να μοιραστεί, γιατί αντιστέκεται σε κάθε τυπολογία.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Ακόμη και ο όρος «πολυπολικό» αδικεί το σημερινό σύστημα. Στη Δύση η πολυπολικότητα αναγιγνώσκεται ως μια επανάληψη, grosso modo, της Βεστφαλιανής Ευρώπης, ή του συστήματος των πόλεων-κρατών της Αρχαίας Ελλάδας. Η κύρια διαφορά με εκείνα τα συστήματα είναι ότι τότε υπήρχε ένας εθνοπολιτισμικός πυρήνας που όριζε τους κανόνες, σε έναν σχετικά μικρό χώρο. Σήμερα έχουμε ολόκληρο τον πλανήτη μέσα σε ένα πολυπολιτισμικό υπερσύστημα, χωρίς πυρήνα και χωρίς κοινό πλαίσιο νοημάτων.</p>
<h3><strong>Γιατί οι ιστορικές αναλογίες παραπλανούν</strong></h3>
<p>Το ίδιο ισχύει και για τα γυαλιά του Ψυχρού Πολέμου, με τα οποία επιμένουμε να αναγιγνώσκουμε τη σημερινή κατάσταση. Η Γιάλτα προέκυψε στο τέλος ενός παγκοσμίου πολέμου, όταν οι στρατοί είχαν ήδη χαράξει τις γραμμές πάνω στο έδαφος. Οι ΗΠΑ και η ΕΣΣΔ ήταν οι μόνοι παγκόσμιοι δρώντες, η Ευρώπη ήταν σε ερείπια και νέες Δυνάμεις δεν είχαν αναδυθεί. Το μεταπολεμικό σύστημα προέκυψε σχεδόν αυτόματα. Και πάλι όμως, χρειάστηκαν χρόνια για να πάρουν οι δύο συνασπισμοί τη μορφή που γνωρίζουμε.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Σήμερα ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Αντί για την σαφήνεια των ερειπίων του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου πάνω στην οποία χτίστηκε το Διπολικό Ψυχροπολεμικό Σύστημα, σήμερα υπάρχει απόλυτη ασάφεια. Έχουμε νέους δρώντες και παλαιούς δρώντες, με υποψήφια νέα γεωπολιτική ταυτότητα, ασάφεια στις ισορροπίες ισχύος και γεωοικονομικό ανταγωνισμό σε ένα παγκοσμιοποιημένο πλαίσιο. Κανένας δεν κατέχει στρατιωτικά τις σφαίρες που θα ήθελε να ελέγχει. Αν οι Τρεις θέλουν να τις ορίσουν, θα πρέπει να τις παράγουν: να ελέγξουν δηλαδή και τις σχέσεις των κρατών που διεκδικούν. Αυτό όμως κοστίζει πολύ.</p>
<p>Χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή της Λατινικής Αμερικής, ιδιαίτερα ο Νότιος Κώνος. Από «Ακραία Δύση» (Extreme West) μετατρέπεται, ή μπορεί να μετατραπεί, σε μέρος του Παγκόσμιου Νότου, ή σε ανεξάρτητο δρώντα. Η τριμερής της Σενζέν δεν τακτοποιεί αυτή την ασάφεια. Απλώς τη φέρνει στο ίδιο τραπέζι.</p>
<h2><strong>Στεριά και Θάλασσα: Το τέλος μιας καθαρής ισορροπίας</strong></h2>
<p>Επίσης, στον μεταπολεμικό κόσμο είχαμε μια &#8220;καθαρή&#8221; ισορροπία ισχύος μεταξύ Χερσαίων και Θαλάσσιων Δυνάμεων. Οι ΗΠΑ κυριαρχούσαν στους ωκεανούς και η Σοβιετική Ένωση δεν είχε αντίζηλο στην καρδιά της Ευρασίας. Οι ΗΠΑ εφάρμοσαν ουσιαστικά τη λογική των Mackinder, Spykman και Mahan, που συμπυκνώνεται σε ένα τρίπτυχο:</p>
<ol>
<li>έλεγχος των ωκεανών.</li>
<li>πάνω στον έλεγχο των ωκεανών, έλεγχος των εγγύς υδάτων.</li>
<li>πάνω στον έλεγχο των εγγύς υδάτων, έλεγχος της Rimland και διατήρηση του πολύτιμου προγεφυρώματος στην Ευρασία, κατά τον <a href="https://cognoscoteam.gr/archives/32175" target="_blank" rel="noopener">Μπρεζίνσκι</a>, δηλαδή της Δυτικής Ευρώπης.</li>
</ol>
<p>Η Θάλασσα δεν μπορούσε να ασκήσει αποφασιστική προβολή ισχύος <a href="https://e-jlia.com/papers/v2_5.pdf" target="_blank" rel="noopener">στη Heartland</a>. Αλλά και η Στεριά δεν μπορούσε να προσβάλει τη Θάλασσα παρά μόνο σε μικρό βάθος. Σήμερα αυτό έχει αλλάξει, και μάλιστα προς τις δύο κατευθύνσεις. Τα «υπερπλέγματα αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής» (Hyper A2/AD complexes) της Κίνας, αλλά και της Βορείου Κορέας και του <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%B9%CF%81%CE%AC%CE%BD/">Ιράν</a>, σπρώχνουν τη Στεριά βαθιά μέσα στη Θάλασσα. Ταυτόχρονα, τα πλήγματα μεγάλου βεληνεκούς, οι διευρυμένες δορυφορικές αρχιτεκτονικές και τα μη επανδρωμένα συστήματα, κάνουν την ίδια τη Heartland να μην είναι πλέον άβατο.</p>
<p>Η Μαύρη Θάλασσα είναι το καθαρότερο παράδειγμα. Ένα κράτος χωρίς ουσιαστικό πολεμικό ναυτικό απαγόρευσε σε μεγάλο βαθμό τη θάλασσα σε μια μεγάλη χερσαία Δύναμη. Το αποτέλεσμα δεν είναι μια νέα ισορροπία μεταξύ Στεριάς και Θάλασσας, αλλά μια αμοιβαία διείσδυση: Mια κατά κάποιον τρόπο ολική «παρακτιοποίηση» του πλανήτη, όπου η καθαρή διάκριση του Mackinder χάνει το νόημά της.</p>
<h3><strong>Ο ανταγωνισμός που παγιώνει, ή διαλύει, την ιεραρχία</strong></h3>
<p>Το σημαντικότερο όμως είναι πως είναι μάλλον λάθος, και πιθανώς μεγάλο λάθος, να βλέπουμε τους &#8220;Τρεις Μεγάλους&#8221; ως ανταγωνιστές ή έστω ως &#8220;καθαρούς&#8221; ανταγωνιστές. Στην πραγματικότητα, οι Big Three δημιουργούν ένα μπλοκ συνεργειών και ανταγωνισμών σε ένα ενιαίο πλαίσιο. Στόχος θα ήταν ένας πιο &#8220;τακτοποιημένος&#8221;, ολιγαρχικός και πυραμιδοειδής κόσμος, με αυτούς στην κορυφή και δομές κάτω από αυτούς.</p>
<p>Εδώ εμφανίζεται ένα παράδοξο. Αν οι Τρεις θέλουν πράγματι ένα ολιγαρχικό διεθνές σύστημα, με ελεγχόμενες δομές κάτω από αυτούς, πρέπει να εντείνουν τον ανταγωνισμό μεταξύ τους. Κάθε Μεγάλος πιέζει τους εξαρτημένους από αυτόν να κόψουν τους δεσμούς τους με τους αντιπάλους, και τα όρια των «αυλών» σκληραίνουν. Υπό αυτήν την έννοια, ο ανταγωνισμός τους έχει στην ουσία συνεργατικό χαρακτήρα, ακόμη και χωρίς κοινό σχέδιο. Αυτός ήταν άλλωστε ο μηχανισμός του Ψυχρού Πολέμου. Η εξωτερική απειλή νομιμοποιούσε την πειθαρχία μέσα σε κάθε μπλοκ, στη Βουδαπέστη του 1956, στην Πράγα του 1968, στη Λατινική Αμερική.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Ο ίδιος ανταγωνισμός όμως μπορεί να οδηγήσει και στο αντίθετο. Όταν πολλοί Ισχυροί διεκδικούν την ίδια χώρα, ο καθένας έχει κίνητρο να της προσφέρει ό,τι δεν μπορεί να της δώσει ο άλλος. Η χώρα αυτή βλέπει τις επιλογές της να διευρύνονται, εφόσον έχει τους πόρους, τους θεσμούς και τη βούληση να τις αξιοποιήσει.</p>
<p>Το κρίσιμο ερώτημα είναι ένα: Μπορεί ένας Ισχυρός να μετατρέψει την εξάρτηση ενός κράτους σε ένα πεδίο σε δικαίωμα βέτο σε όλα τα άλλα; Αν μπορεί, η πυραμίδα χτίζεται. Αν δεν μπορεί, ο ανταγωνισμός των Μεγάλων γίνεται ευκαιρία για τους υπόλοιπους. Σήμερα η μετατροπή αυτή σκοντάφτει σε τρία εμπόδια:</p>
<ul>
<li>Η αλληλεξάρτηση. Τα αδιάβατα όρια έχουν τεράστιο οικονομικό κόστος και για τους ίδιους τους Μεγάλους.</li>
<li>Οι επικαλυπτόμενες &#8220;αυλές&#8221;. Η Κεντρική Ασία, η Αρκτική και ο Νότιος Κώνος διεκδικούνται ταυτόχρονα από δύο ή και τους τρεις.</li>
<li>Οι μεικτές σχέσεις. Οι &#8220;από κάτω&#8221; Δυνάμεις διατηρούν σχέσεις με περισσότερους από έναν της ανώτερης κλίμακας, και αυτή είναι ακριβώς η δύναμή τους. Άρα ακόμη και αν η πυραμίδα σχηματιστεί, θα έχει πορώδεις τοίχους.</li>
</ul>
<h3><strong>Σχέσεις που διασχίζουν τις σφαίρες: Ευρώπη και Βραζιλία</strong></h3>
<p>Η Ευρώπη είναι το πιο ενδιαφέρον παράδειγμα. Στα πρώιμα μεταπολεμικά χρόνια ήταν ένας μεγάλος ασθενής που θεραπεύτηκε με αμερικανικό χρήμα, το οποίο λειτούργησε εν πολλοίς και ως μοχλός αμερικανικής ανάπτυξης. Σήμερα το ευρωπαϊκό προγεφύρωμα φαίνεται να αποτελεί έναν από τους κυριότερους γεωοικονομικούς αντιπάλους των ΗΠΑ.</p>
<p>Είναι ταυτόχρονα σύμμαχος και ανταγωνιστής. Εξαρτάται από τις <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%B7%CF%80%CE%B1/">ΗΠΑ</a> στην ασφάλεια και συγκρούεται μαζί τους στο εμπόριο, τη βιομηχανική πολιτική και τη ρύθμιση των ψηφιακών αγορών. Υπάρχει επίσης ασάφεια για τη στρατιωτική ισχύ της, για τις μορφές της οικονομίας της και για τη γεωγραφία της ενέργειάς της.</p>
<p>Εδώ φαίνεται καθαρά ο μηχανισμός του βέτο. Η ευρωπαϊκή αυτονομία κρίνεται από το αν οι Ευρωπαίοι μπορούν να διαπραγματεύονται τις οικονομικές διαφορές τους χωρίς να τις πληρώνουν στο πεδίο της άμυνας. Αν ο κόσμος γίνει πυραμιδοειδής, η Ευρώπη δεν θα είναι στην κορυφή αλλά στη βάση της. Ίσως η αμερικανική στάση απέναντι στην ΕΕ να διαβάζεται καλύτερα ως προσπάθεια να τοποθετηθεί ακριβώς εκεί, μετατρέποντας την εξάρτηση στην ασφάλεια σε μοχλό στην οικονομία.</p>
<p>Η Βραζιλία δείχνει την άλλη όψη. Μετέχει στους BRICS, έχει την Κίνα ως κεντρικό οικονομικό εταίρο και διατηρεί ουσιαστικούς δεσμούς με τις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Αντλεί από τις ιστορικές και πολιτισμικές ρίζες της στην «Ακραία Δύση» και συγχρόνως διεκδικεί πολιτικό ρόλο στον Παγκόσμιο Νότο. Κανένας από τους Τρεις δεν μπορεί να την κλείσει στην αυλή του, χωρίς να πληρώσει βαρύ τίμημα.</p>
<h3><strong>Οι άλλοι Big και το πεδίον δόξης των Μεσαίων Δυνάμεων</strong></h3>
<p>Η Βραζιλία, όμως, δεν είναι εξαίρεση. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν μόνο οι Big Three, αλλά πολλοί άλλοι Big, Semi Big και Near Big. Η Ινδία είναι η σημαντικότερη από αυτούς, αλλά υπάρχουν επίσης η Ιαπωνία, η Ινδονησία και πολλοί άλλοι. Υπάρχει και η άνοδος του λεγόμενου Παγκόσμιου Νότου, όσο και αν αυτό το μέγεθος είναι ασαφές, μη συμπαγές και άμορφο. Ο Παγκόσμιος Νότος δεν αποτελείται πλέον από χώρες που περιμένουν ελεημοσύνη. Πολλές έχουν σημαντικά ισχυρότερες δομές και οικονομίες από ό,τι στο πρόσφατο παρελθόν.</p>
<p>Εδώ αποκτά σημασία η ενεργός μη ευθυγράμμιση (Active Non-Alignment), όπως την εξέφρασαν <a href="https://academic.oup.com/ia/article-abstract/101/5/1920/8247820" target="_blank" rel="noopener">οι Jorge Heine, Carlos Fortin και Carlos Ominami στη μελέτη τους &#8220;The Non Aligned World. Striking Out in an Era of Great Power Competion&#8221;</a>. Μια κυβέρνηση διεκδικεί το δικαίωμα να κρίνει κάθε συνεργασία με βάση τις δικές της προτεραιότητες. Αρνείται, δηλαδή, ακριβώς αυτό που χρειάζεται η πυραμίδα: Την ευθυγράμμιση σε ένα ζήτημα ως προϋπόθεση για όλα τα άλλα.</p>
<p>Και όπως γράφει <a href="https://www.amazon.co.uk/After-America-Order-Middle-Powers/dp/1805466836" target="_blank" rel="noopener">ο Sir Robin Niblett στη μελέτη του &#8220;After America. The End of the Old Order and the Rise of the Middle Powers&#8221;</a>, ανοίγεται ένα «πεδίον δόξης λαμπρόν» για τις Μεσαίες Δυνάμεις, αν καταφέρουμε βέβαια να ορίσουμε τι σημαίνει ο όρος. Το ερώτημα είναι αν οι Μεσαίες Δυνάμεις, συντονίζοντας τις επιλογές τους, μπορούν να συνδιαμορφώσουν τους κανόνες. Η απάντηση κρίνεται λιγότερο από τη θέση τους σε μια γενική κλίμακα ισχύος και περισσότερο από το τι μπορούν να κάνουν από κοινού σε συγκεκριμένα πεδία.</p>
<p>Και δεν έχουμε ακόμη βάλει στην εξίσωση τους ανταγωνισμούς για τα στρατηγικά μέταλλα, τη γεωγραφία της ενέργειας και τις κρίσιμες νέες τεχνολογίες, όπως οι κβαντικοί υπολογιστές. Έχουμε λοιπόν ένα άμορφο σύστημα.</p>
<h2><strong>Από το πολυπολικό στο Multiversal</strong></h2>
<p>Η «τριάδα» της Σενζέν είναι πραγματική μόνο σε ένα πεδίο, το πυρηνικό. Δεν είναι τυχαίο ότι ο διεθνής τύπος την περιγράφει ως συνάντηση των μεγαλύτερων πυρηνικών Δυνάμεων. Ακόμη και εκεί η ισοτιμία είναι ασύμμετρη. Συγκεκριμένα, η <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B1/">Κίνα</a> δείχνει μικρό ενδιαφέρον για πυρηνική συμφωνία, αφού τα οπλοστάσια ΗΠΑ και Ρωσίας ξεπερνούν κατά πολύ το δικό της. Σε κάθε άλλο πεδίο οι πόλοι αλλάζουν. Ο πίνακας είναι ενδεικτικός:</p>
<p><img loading="lazy" class="size-full wp-image-11978663 aligncenter" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot_1354.png" alt="" width="799" height="372" /></p>
<p>Οι πόλοι του ενός πεδίου δεν συμπίπτουν με τους πόλους του άλλου. Αυτό ακριβώς δεν μπορεί να συλλάβει ο όρος «πολυπολικό διεθνές σύστημα», όπως συνήθως τον ερμηνεύουμε, όπου υποτίθεται ότι κάθε πόλος έχει την ίδια εμβέλεια σε όλα τα πεδία. Για τον ίδιο λόγο ο μηχανισμός του βέτο δυσκολεύεται. Η κυριαρχία σε ένα πεδίο δεν μεταφέρεται αυτόματα σε άλλο.</p>
<p>Η έννοια του Multiplex του Amitav Acharya άνοιξε ήδη τον δρόμο προς μια παγκόσμια τάξη πολιτισμικά πολλαπλή και οικονομικά διασυνδεδεμένη, όπου πολλοί δρώντες συμμετέχουν στη διαμόρφωση των κανόνων. Το Multiplex παραμένει όμως ένα σύστημα, ένας κινηματογράφος με πολλές αίθουσες.</p>
<p>Με την έννοια του Multiversal Διεθνούς Συστήματος προχωράμε ένα βήμα πιο πέρα. Δεν έχουμε ένα σύστημα με πολλούς πόλους ή πολλές αίθουσες, αλλά πολλά παράλληλα διεθνή συστήματα που συνυπάρχουν και διαπλέκονται στον ίδιο χωροχρόνο, χωρίς κανένα να απορροφά τα υπόλοιπα. Κάθε δρών κινείται ταυτόχρονα σε πολλά από αυτά, με διαφορετική θέση σε καθένα. Και κυρίως, κάθε δρών ζει σε το δικό του οντολογικό και χρονικό «σύμπαν».</p>
<p>Από την κορυφή, ένα τέτοιο σύστημα φαίνεται άμορφο. Από τη σκοπιά ενός συγκεκριμένου κράτους έχει πολλές μορφές ταυτόχρονα. Κάποιες σχέσεις του είναι βαθιά ιεραρχικές, άλλες διαπραγματεύσιμες και άλλες διασχίζουν τις υποτιθέμενες γραμμές των συνασπισμών.</p>
<h3><strong>Επίλογος: Μία σύνοδος, τρία γεγονότα</strong></h3>
<p>Όμως, έχουμε μιλήσει ακόμη για το σημαντικότερο. Τα θεμελιώδη ερμηνευτικά σχήματα των δρώντων. Πώς αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους και τους άλλους; Η ίδια η Σενζέν το δείχνει. Η ίδια συνάντηση είναι στην ουσία τρία διαφορετικά γεγονότα:</p>
<ul>
<li>για την Ουάσιγκτον, ένα «deal»</li>
<li>για τη Μόσχα, αναγνώριση ισοτιμίας</li>
<li>για το Πεκίνο, επιβεβαίωση της κεντρικότητας του ως οικοδεσπότη</li>
</ul>
<p>Η ίδια ρύθμιση μπορεί να είναι για τον έναν μακροχρόνια δέσμευση και για τον άλλον προσωρινή συμφωνία σε ένα πεδίο. Όταν έρθει η κρίση, αυτές οι διαφορές θα κρίνουν τι θεωρεί κάθε πλευρά ότι δικαιούται να ζητήσει. Ο Τραμπ, ο Πούτιν και ο Σι θα κάθονται στο ίδιο τραπέζι, αλλά όχι στον ίδιο κόσμο. Αυτό είναι κάτι πολύ πιο βαθύ και θα είναι το θέμα επόμενου κειμένου.</p>
<p>Προς το παρόν αρκεί ένα συμπέρασμα. Μια σύνοδος κορυφής μπορεί να αποτυπώσει την τάξη που προτιμούν οι Ισχυροί. Η τάξη που θα προκύψει τελικά θα κριθεί όμως και από εκείνους στους οποίους θα επιχειρήσουν να την επιβάλουν. Όποιος ψάξει στη Σενζέν μια νέα Γιάλτα, θα βρει μόνο την αντανάκλαση των δικών του γυαλιών.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/cina-ape-russia-trump-putin-si-jinping-ipa-megales-dynameis-SLpress.jpg" length="165183" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Τι μπορεί να αλλάξει η συνάντηση Τραμπ-Σι-Πούτιν</title>
        <link>https://slpress.gr/diethni/ti-borei-na-allaxei-i-sinantisi-tramp-si-poutin/</link>
        <guid isPermaLink="false">11978683</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Thu, 19 Nov 2026 00:00:23 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΔΙΕΘΝΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Η τριμερής συνάντηση Τραμπ-Σι-Πούτιν στο περιθώριο της συνόδου του APEC, πραγματοποιείται σε μια περίοδο που οι πόλεμοι στην Ουκρανία και στο Ιράν δοκιμάζουν τα όρια της ισχύος Ρωσίας και ΗΠΑ, αλλά και την αντοχή του διεθνούς συστήματος. Είναι η πρώτη συνάντηση με αυτό το σχήμα. Το γεγονός ότι οι ηγέτες των τριών μεγαλύτερων δυνάμεων θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι έχει από μόνο του μεγάλη σημασία.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Ας σημειωθεί ότι για δεκαετίες η Ουάσινγκτον αντιμετώπιζε χωριστά τις σχέσεις της με Μόσχα και Πεκίνο, θεωρώντας ότι έτσι είχε ισχυρότερη διαπραγματευτική θέση. Και μόνο ότι δέχεται να συζητήσει με τους άλλους δύο ταυτοχρόνως για τη στρατηγική σταθερότητα, συνιστά στροφή. Προφανώς, από τη Σενζέν δεν θα προκύψει μία νέα διεθνής τάξη και με αυτή την έννοια είναι λάθος να αποκαλούμε τη συνάντηση “Γιάλτα 2”. Μόνο στη μορφή τη θυμίζει.</p>
<p>Το διόλου ευκαταφρόνητο ζητούμενο είναι οι τρεις μεγαλύτερες δυνάμεις να συμφωνήσουν έστω και ατύπως σε στοιχειώδεις κανόνες διαχείρισης των διαφορών τους. Στον Ψυχρό Πόλεμο τέτοιοι κανόνες οικοδομήθηκαν σταδιακά και μετά από κρίσεις. Σήμερα, οι μηχανισμοί εκείνης της περιόδου έχουν αποδομηθεί, ενώ οι εστίες συγκρούσεων από τις οποίες μπορεί να ξεκινήσει ένας πόλεμος μεγάλων δυνάμεων έχουν αυξηθεί.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Ο Τραμπ έφτασε στην <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B1/">Κίνα</a> μετά την ήττα των Ρεπουμπλικάνων στις ενδιάμεσες εκλογές. Η θετική εντύπωση από την τριμερή θα τον διευκολύνει να μετατοπίσει τη συζήτηση και να προβάλει την εικόνα ενός προέδρου που παίρνει πρωτοβουλίες εκεί όπου οι προκάτοχοί του έβλεπαν αδιέξοδο. Η ανάγκη του, όμως, είναι και πρακτική. Ο <a href="https://www.youtube.com/watch?v=f87NEVZegag" target="_blank" rel="noopener">πόλεμος με το Ιράν</a> θεωρείται η βασική αιτία της εκλογικής ήττας, επειδή επιβάρυνε την οικονομία μέσω της ενέργειας και απορρόφησε πολιτικούς και στρατιωτικούς πόρους.</p>
<p>Ο Τραμπ, λοιπόν, έχει κίνητρο να διερευνήσει εάν Σι και Πούτιν μπορούν να επηρεάσουν την Τεχεράνη, ώστε να διαμορφωθούν όροι απεμπλοκής των ΗΠΑ, οι οποίοι να μην είναι όροι ήττας. Για τον Πούτιν, η ίδια η συνάντηση είναι πολιτικό όφελος. Όχι μόνο σπάει οριστικά τη διπλωματική απομόνωση, στην οποία οι Δυτικοί προσπάθησαν να εγκλωβίσουν τη Ρωσία, αλλά και επιβεβαιώνει τον ρόλο της ως ισότιμου συνομιλητή για θέματα παγκόσμιας ασφάλειας, ενώ συνεχίζεται ο πόλεμος στην Ουκρανία.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/en-thermo/oukraniko-oi-exelixeis-sti-diplomatia-kai-ston-polemo/" title="Ουκρανικό: Οι εξελίξεις στη διπλωματία και στον πόλεμο" target="_blank">
                    Ουκρανικό: Οι εξελίξεις στη διπλωματία και στον πόλεμο                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Επιδίωξή του είναι να επαναφέρει στην ατζέντα το ζήτημα της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας, που πρακτικά σημαίνει να γίνει σεβαστή η αξίωση της Μόσχας να έχει λόγο στις ρυθμίσεις που αφορούν τη γειτονιά της. Το Ουκρανικό δεν είναι στην ατζέντα, αλλά θεωρείται πολύ πιθανό να θιγεί και σίγουρα θα απασχολήσει τη χωριστή συνάντηση Τραμπ-Πούτιν.</p>
<h3>Το κέρδος του οικοδεσπότη</h3>
<p>Ο Σι κερδίζει διπλωματικό κεφάλαιο και μόνο ως οικοδεσπότης. Η Κίνα προβάλλει την εικόνα μίας μεγάλης δύναμης που μπορεί να φέρνει στο ίδιο τραπέζι τις άλλες δύο μεγάλες δυνάμεις, χωρίς να αναλάβει εκ των προτέρων δεσμεύσεις. Υπενθυμίζω ότι τον Μάιο, στο Πεκίνο, Σι και Τραμπ είχαν συμφωνήσει να επιδιώξουν μια σχέση στρατηγικής σταθερότητας. Η κινεζική ηγεσία έχει λόγους να δώσει περιεχόμενο σ’ αυτήν τη διατύπωση. Μια ελεγχόμενη ύφεση με τις ΗΠΑ της επιτρέπει να επικεντρωθεί στην οικονομία της και στην τεχνολογική της αναβάθμιση, ενώ διατηρεί τη στρατηγική σχέση με τη Ρωσία. Η διμερής συνάντηση του Σι-Πούτιν στη Σενζέν επιβεβαίωσε αυτή τη σχέση.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Στην τριμερή συνάντηση κορυφής υπάρχει μια ιστορική ειρωνεία. Στη δεκαετία 1970 το δίδυμο Νίξον-Κίσινγκερ είχε επιχειρήσει επιτυχώς άνοιγμα προς το Πεκίνο, με σκοπό την “περικύκλωση” της Σοβιετικής Ένωσης. Σήμερα, ο Τραμπ διαπραγματεύεται ταυτοχρόνως με Κίνα και Ρωσία, οι οποίες, όπως προανέφερε έχουν στρατηγική σχέση, κυρίως με σκοπό τη γεωπολιτική εξισορρόπηση των ΗΠΑ. Το Πεκίνο κερδίζει από το γεγονός ότι η Ρωσία του προσφέρει ενέργεια, χερσαίο εμπορικό δρόμο και στρατηγικό βάθος. Η Μόσχα κερδίζει από μια μεγάλη αγορά για το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, τα αγροτικά προϊόντα και τα ορυκτά της σε μια περίοδο πρωτοφανών δυτικών κυρώσεων.</p>
<p>Οι προτεραιότητές τους, όμως, όπως δείχνει η κρίση του Ορμούζ, αποκλίνουν. Και οι δύο τους υποστηρίζουν μία ειρηνική διευθέτηση, αλλά ενώ η Κίνα χάνει ένα βασικό προμηθευτή ενέργειας, η Ρωσία κερδίζει από τις αυξημένες τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ο Τραμπ έχει κάποιο περιθώριο να αξιοποιήσει αυτήν την απόκλιση, αλλά η σινορωσική προσέγγιση δεν πρόκειται να αποδομηθεί, επειδή την στηρίζουν τα προαναφερθέντα αμοιβαία συμφέροντα.</p>
<h3>Το πυρηνικό κενό</h3>
<p>Βασικό θέμα στη συνάντηση θα είναι τα πυρηνικά. Μετά τη λήξη της συνθήκης New START, στις 5 Φεβρουαρίου 2026, δεν υπάρχουν δεσμευτικά όρια στα στρατηγικά πυρηνικά οπλοστάσια των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Η Μόσχα είχε προτείνει να τηρηθούν αμοιβαία τα κεντρικά αριθμητικά όρια για έναν ακόμη χρόνο, αλλά ο Τραμπ ζητάει νέα συμφωνία που να περιλαμβάνει και την Κίνα, δεδομένου ότι αυτή αυξάνει ταχύρρυθμα το πυρηνικό της οπλοστάσιο.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Βάσιμη είναι η επιδίωξη της Ουάσινγκτον, δεδομένου ότι έχει απέναντί της δύο μεγάλες πυρηνικές δυνάμεις. Εξίσου κατανοητή, όμως, είναι η κινεζική άρνηση να μπει και το δικό της πυρηνικό οπλοστάσιο στο λογαριασμό. Το SIPRI εκτιμούσε ότι στις αρχές του 2026 η Κίνα διέθετε περίπου 620 κεφαλές, έναντι συνολικού αποθέματος άνω των 5.000 για καθεμία από τις ΗΠΑ και Ρωσία. Το Πεκίνο θεωρεί άνισο να της επιβληθούν όρια, πριν φθάσει στο επίπεδο των άλλων δύο.</p>
<p>Οι πόλεμοι σε Ουκρανία και Ιράν υπενθυμίζουν ότι μία περιφερειακή σύγκρουση μπορεί να εμπλέξει πυρηνικές δυνάμεις. Η διάδοση των drones, η εξέλιξη των πυραύλων και η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην επεξεργασία στρατιωτικών πληροφοριών συμπιέζουν τον χρόνο μέσα στον οποίο καλείται μια ηγεσία να αποφασίσει. Σε μία κρίση, η αβεβαιότητα για τις προθέσεις του αντιπάλου μπορεί να οδηγήσει σε αθέλητη κλιμάκωση. Γι’ αυτό είναι πολύτιμη μία συμφωνία για το πώς οι τρεις κυβερνήσεις μπορούν να επικοινωνούν και να συνεννοούνται.</p>
<p>Για τις ΗΠΑ, η ελεύθερη ναυσιπλοΐα στο Ορμούζ θα περιόριζε το ενεργειακό κόστος και θα διευκόλυνε την απεμπλοκή. Για την Κίνα, που προμηθεύεται μεγάλες ποσότητες πετρελαίου από τον Κόλπο, η παρατεταμένη αβεβαιότητα έχει κόστος για τη βιομηχανία και τις εξαγωγές της. Η Ρωσία έχει βραχυπρόθεσμο όφελος από τις υψηλές τιμές, αλλά έχει και συμφέρον να αποφύγει μία γενικευμένη ανάφλεξη. Η Μόσχα θα εξαρτήσει την άσκηση επιρροής στην Τεχεράνη και από αμερικανικά ανταλλάγματα σε άλλα μέτωπα.</p>
<p>Η Κίνα έχει στενούς δεσμούς με το Ιράν και μπορεί να του ασκήσει επιρροή για να διευκολύνει την επανέναρξη συνομιλιών. Για να προκύψει αποτέλεσμα, χρειάζεται η αμερικανική προσφορά να κριθεί αξιόπιστη από την ιρανική ηγεσία. Στη Σενζέν ίσως προκύψει συνεννόηση για το πώς θα ανοίξει ένας δίαυλος ή για το ποιοι όροι θα διερευνηθούν. Η εφαρμογή τους θα κριθεί στις διαπραγματεύσεις με την ίδια την Τεχεράνη. Προοπτικά δε, η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας μπορεί να επεκταθεί ως αντικείμενο διαπραγματεύσεων από τα ασιατικά στενά έως τις αρκτικές διαδρομές.</p>
<p>Άμεσα μετρήσιμο αποτέλεσμα μπορεί να φέρει η διμερής συνάντηση Τραμπ-Σι για το διμερές εμπόριο. Από το Μπουσάν και έπειτα, η λογική της εκεχειρίας είναι να παγώνουν ορισμένα περιοριστικά μέτρα με αντάλλαγμα παραχωρήσεις στα γεωργικά προϊόντα και στις κρίσιμες πρώτες ύλες. Η προθεσμία της 10ης Ιανουαρίου δίνει κίνητρο για νέα παράταση. Η σόγια έχει πολιτική σημασία για τη γεωργική βάση των Ρεπουμπλικάνων, ενώ η πρόσβαση στις σπάνιες γαίες αφορά άμεσα την αμερικανική βιομηχανία. Η κινέζικη πρόσβαση σε προηγμένα τσιπ είναι ο μοχλός πίεσης του Τραμπ. Μια παράταση αγοράζει χρόνο και για τους δύο, όσο διατηρούνται αυτά τα μέσα αμοιβαίας πίεσης.</p>
<h3>Η Ευρώπη απέναντι στην τριμερή</h3>
<p>Ο φόβος των Ευρωπαίων για μία νέα Γιάλτα αποτυπώνει την πολιτική αδυναμία τους. Έχοντας επωμιστεί το κόστος της σύγκρουσης με τη Ρωσία, παρακολουθούν από απόσταση την τριμερή συνάντηση που μάλλον θα αγγίξει τη δική τους ασφάλεια. Η ανησυχία τους είναι μήπως Τραμπ και Πούτιν διαμορφώσουν το περίγραμμα μιας λύσης για την Ουκρανία, χωρίς τη δική τους συμμετοχή, όπως και του Κιέβου. Η απουσία τους από τη Σενζέν δείχνει πόσο μεγάλη είναι η απόσταση ανάμεσα στη συμμετοχή στο κόστος του πολέμου και στην ικανότητά τους να επηρεάσουν αποφάσεις.</p>
<p>Η αναλογία με τη Γιάλτα, πάντως, περιορίζεται στη μορφή, στο τριμερές σχήμα. Το 1945, η κατανομή σφαιρών επιρροής στηρίζονταν στον συσχετισμό που είχε διαμορφώσει στο έδαφος ο πόλεμος. Στη Σενζέν δεν πρόκειται να οριστούν σφαίρες επιρροής. Σήμερα, οι συσχετισμοί είναι ρευστοί. Οι σφαίρες επιρροής, βεβαίως, εξακολουθούν να υπάρχουν. Η αμερικανική Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας (Δεκέμβριος 2025) διεκδικεί ρητά πρωτοκαθεδρία στο Δυτικό Ημισφαίριο, την ώρα που η Ουάσινγκτον επιδιώκει να εμποδίσει την κινεζική κυριαρχία στον Ινδοειρηνικό.</p>
<p>Η τριμερής φανερώνει επίσης την κατάρρευση του αφηγήματος επί προεδρίας Δημοκρατικών για την αναμέτρηση φιλελεύθερων δημοκρατιών και αυταρχικών καθεστώτων. Αυτό που φέρνει τους τρεις στη Σενζέν είναι η διαπίστωση ότι ο καθένας μπορεί να προκαλέσει σοβαρό κόστος στους άλλους και ότι καμία μεγάλη δύναμη δεν μπορεί να εξασφαλίσει μόνη του την έκβαση που επιδιώκει σε όλα τα μέτωπα.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/diethni/aixmaloti-tis-xamenis-igemonias-tis-i-disi/" title="Αιχμάλωτη της χαμένης ηγεμονίας της η Δύση" target="_blank">
                    Αιχμάλωτη της χαμένης ηγεμονίας της η Δύση                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Η πολυπολικότητα περιορίζει τα περιθώρια μιας μεγάλης δύναμης να επιβάλλει τη βούλησή της, αλλά ταυτόχρονα αυξάνει τις πιθανότητες μία κρίση να συνδεθεί με μία άλλη ή και να κάνει μετάσταση. Η τριμερής ίσως σηματοδοτήσει την έναρξη μίας προσπάθειας να οικοδομηθεί μία νέα παγκόσμια τάξη που θα διέπει τον αναδυόμενο πολυπολικό κόσμο. Τουλάχιστον να συγκρατηθούν οι συγκρουσιακές τάσεις στο νέο διεθνές περιβάλλον.</p>
<p>Όσο οι ισχυρότεροι ηγέτες του κόσμου συνομιλούν μεταξύ τους και ο ένας γνωρίζει τις προτεραιότητες και τις κόκκινες γραμμές του άλλου, αυτό είναι καλό για όλους, επειδή μειώνει τους κινδύνους παρεξηγήσεων. Η Σενζέν, λοιπόν, έχει σημασία επειδή θέτει την αλληλεξάρτηση στο κέντρο της τριμερούς διπλωματίας. Κι αυτό κατέστη δυνατόν λόγω της εικονοκλαστικής διπλωματίας του Τραμπ. Δεν είναι τυχαίο ότι δεν είχε υπάρξει τριμερής συνάντηση από τη Γιάλτα.</p>
<p>Η αξία της συνόδου κορυφής, βεβαίως, θα κριθεί από τη συνέχεια. Μια κοινή δήλωση περί στρατηγικής σταθερότητας θα είχε πολιτικό βάρος. Μεγαλύτερο βάρος θα είχε μια εντολή για συγκεκριμένες διαπραγματεύσεις. Είναι πιθανόν, πάντως, η τριμερής να επαναληφθεί για να συντηρήσει το θετικό κλίμα που βολεύει και τους τρεις ηγέτες. Η συνάντηση, άλλωστε, είναι το μήνυμα.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/xi-jinping-ape-cina-russia-putin-trump-ipa-iran-ukrania-SLpress.jpg" length="104881" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Φωτογραφίες-σοκ με τον νεκρό Επστάϊν – Έρευνα για δολοφονία ζητά ο αδελφός του</title>
        <link>https://slpress.gr/diethni/i-skia-tou-epstain-pano-apo-tin-deutsche-bank-iatrodikastis-ton-dolofonisan/</link>
        <guid isPermaLink="false">11978120</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΣΥΝΤΑΞΗ]]></dc:creator>
        <pubDate>Wed, 18 Nov 2026 21:55:52 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΔΙΕΘΝΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Σοκαριστικές φωτογραφίες από τη νεκροψία του Τζέφρι Έπσταϊν έδωσε στη δημοσιότητα ο αδελφός του, Μαρκ, ζητώντας να πραγματοποιηθεί νέα, ανεξάρτητη έρευνα για τις συνθήκες θανάτου του καταδικασμένου για σεξουαλικά εγκλήματα Αμερικανού χρηματιστή. Επισήμως, αυτοκτόνησε στο κελί του το 2019, κάτι που όμως αμφισβητείται έντονα.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Όπως γράφει η New York Post, αρκετές από τις φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας είναι ιδιαίτερα σκληρές και δείχνουν την κατάσταση στην οποία βρέθηκε το σώμα του Έπσταϊν μετά τον θάνατό του. Προηγουμένως, ένας διαπρεπής ιατροδικαστής υποστήριξε ότι ο Επσταϊν δολοφονήθηκε στη φυλακή.</p>


<div class="embed_code__container provider_twitter">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		</p>
<blockquote class="twitter-tweet">
<p lang="it" dir="ltr">“Le foto dell&#8217;autopsia di Jeffrey Epstein mostrano che è stato ucciso”. […] Il luogo, Middle Temple, un’associazione storica degli avvocati di Londra, è pieno di ascoltatori superspecializzati in medicina forense. Chi parla, Michael Freeman, è uno degli scienziati forensi più esperti del mondo, direttore del Journal of Forensic and Legal Medicine, che ha a lungo lavorato assieme al team forense di Anders Eriksson, docente di medicina legale all’Università di Umeå, in Svezia, e con Itiel Dror, uno dei ricercatori con più casi studiati nella ricerca di “pregiudizi processuali”. Freeman ha esaminato un vasto spettro di fotografie, risultati autoptici, immagini esclusive, fornitigli dal fratello di Epstein, e la sua conclusione non è dubitativa.Ne parla Jacopo Iacoboni su La Stampa#LaStampa— La Stampa (@LaStampa) <a target="_blank" href="https://x.com/LaStampa/status/2122618677828714602?ref_src=twsrc%5Etfw">November 17, 2026</a></p></blockquote>
<p>
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Μιλώντας στο BBC, ο καθηγητής Μάικλ Φρίμαν ανέφερε ότι, αφού εξέτασε τον φάκελο της ιατροδικαστικής υπηρεσίας της Νέας Υόρκης, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Επσταϊν στραγγαλίστηκε, πιθανότατα πισώπλατα. Ωστόσο, ο ιατροδικαστής που διενήργησε τη νεκροψία το 2019 είχε αποφανθεί ότι τα τραύματά του συνάδουν με αυτοκτονία και ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις αμυντικών τραυμάτων, τα οποία θα αναμένονταν σε περίπτωση ανθρωποκτονίας.</p>


<div class="embed_code__container provider_twitter">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		</p>
<blockquote class="twitter-tweet">
<p lang="en" dir="ltr">#BREAKING | ⚠️ Disclaimer—images can be graphic ⚠️#JeffreyEpstein’s death may not have been suicide — a leading forensics expert just reviewed never-before-published autopsy photos and records and says the injuries don’t match a hanging. 👇 According to a new CBS News report, Dr. Michael Freeman (editor-in-chief of the Journal of Forensic and Legal Medicine) examined autopsy materials provided by Epstein’s brother that the public had never seen before. Working with two other experts, he concluded the evidence is more consistent with homicide than suicide.Key findings from the analysis:•  There was a second, lower, angled ligature mark on the neck that has no clear mechanism in a suicidal hanging (even with two loops, both should rise to the same anchor point).•  Some documented injuries (including a deep soft-tissue hemorrhage in the left shoulder and an injury on the back) are not explained by hanging.•  Apparent fingernail marks above the ligature and other signs of blunt-force trauma suggest a struggle.•  An orange knotted piece of bedding found in the cell (never collected for the medical examiner) matches an irregular, ragged pattern more consistent with strangulation from behind using a narrow fabric ligature than a noose.Freeman’s team also used 3D biomechanical modeling based on the description of how Epstein was found. The body was cold when discovered, indicating he had been dead for hours, and the scene was not properly preserved (cameras were out, the cell wasn’t sealed).The official 2019 ruling remains suicide by hanging. The New York City medical examiner’s office stands by that determination and declined to comment on the new review. Freeman’s report was initially rejected by a journal over concerns about criticizing another medical examiner’s findings; he plans to resubmit.This is the second independent forensic review (after Dr. Michael Baden in 2020) to publicly question the suicide conclusion using injury patterns that don’t fully line up with hanging.Do you still believe it was suicide, or does this change anything for you?Drop your thoughts below. I’m reading everything. #TrueCrime Full report: https://t.co/4BrLrYEXWy— 𝕏 🕵🏻‍♀️🦋L̤̮E̤̮G̤̮🅰️C̤̮Y̤̮🦋🕵🏻‍♀️ 𝕏 (@iamlegacy23) <a target="_blank" href="https://x.com/iamlegacy23/status/2122423666252382477?ref_src=twsrc%5Etfw">November 16, 2026</a></p></blockquote>
<p>
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Ο Επσταϊν βρέθηκε νεκρός στο κελί του στις 10 Αυγούστου 2019, στη Νέα Υόρκη, ενώ περίμενε να δικαστεί. Η τότε επικεφαλής ιατροδικαστής της Νέας Υόρκης, δρ Μπάρμπαρα Σάμπσον είχε δηλώσει: «Εμμένω πλήρως στο πόρισμά μας για την αιτία και τον τρόπο θανάτου του Επσταϊν. Η αιτία ήταν ο απαγχονισμός και ο τρόπος θανάτου η αυτοκτονία». Ο Φρίμαν έχει συνεργαστεί ως ειδικός σε υποθέσεις θανάτων υπό αστυνομική κράτηση, μεταξύ άλλων και στην υπόθεση του Τζορτζ Φλόιντ στη Μινεσότα. Παρουσίασε τα ευρήματά του στο University College London σήμερα, ενώ δημοσίευσε την έρευνά του και τα αρχεία της ιατροδικαστικής υπηρεσίας, τα οποία εξασφάλισε από τον αδελφό του Επσταϊν, Μαρκ.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Ο ειδικός δεν εξέτασε ο ίδιος τη σορό, αλλά βασίστηκε στα έγγραφα και στις φωτογραφίες της ιατροδικαστικής έκθεσης. Όπως διευκρίνισε, η ανάλυσή του είναι ανεξάρτητη και δεν αμείφθηκε από τον Μαρκ Επστάιν, ο οποίος υποστηρίζει σταθερά ότι ο αδελφός του δολοφονήθηκε. Ο Φρίμαν υπογράμμισε ότι εντόπισε ενδείξεις που, κατά την εκτίμησή του, παραπέμπουν σε επίθεση, όπως εκτεταμένη αιμορραγία στον αριστερό ώμο και τραύματα που ενδέχεται να προκλήθηκαν από χτυπήματα στο πρόσωπο. Εκτίμησε ακόμα ότι τα ευρήματα συνάδουν περισσότερο με στραγγαλισμό με περίδεση και στη συνέχεια με χρήση του ίδιου μέσου για την ανάρτηση της σορού από την κουκέτα του κελιού.</p>
<p>Ανέφερε επίσης ότι φαίνεται να υπάρχουν σημάδια από νύχια πάνω από το ίχνος της περίδεσης στον λαιμό του Επσταϊν, τα οποία, όπως είπε, θα μπορούσαν να σχετίζονται με στραγγαλισμό από πίσω. «Τα τραύματα και ο τρόπος με τον οποίο βρέθηκε η σορός δεν συνάδουν μεταξύ τους. Επομένως, απομένει μόνο μία εξήγηση: ότι ο θάνατος ήταν αποτέλεσμα ανθρωποκτονίας», υποστήριξε. Από την πλευρά του, ο ιατροδικαστής που διενήργησε τη νεκροψία είχε αναφέρει στο Γραφείο Γενικού Επιθεωρητή του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης ότι τα τραύματα ήταν περισσότερο συμβατά με αυτοκτονία διά απαγχονισμού παρά με ανθρωποκτονία δια στραγγαλισμού. Είχε προσθέσει, μάλιστα, ότι δεν υπήρχαν ενδείξεις αμυντικών τραυμάτων, όπως εκείνα που παρατηρούνται συνήθως σε θύματα στραγγαλισμού.</p>
<p>Ο Φρίμαν σημείωσε επίσης ότι, σε μια έρευνα για θάνατο υπό κράτηση διά απαγχονισμού, θα περίμενε να υπάρχει φωτογραφία της σορού πριν αυτή απομακρυνθεί από το σημείο. Σύμφωνα με την έρευνα του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης για τις συνθήκες κράτησης του Επστάιν, ο φύλακας που τον εντόπισε κάλεσε αμέσως έναν συνάδελφό του για βοήθεια, κατέβασε τη σορό στο πάτωμα και επιχείρησε να τον επαναφέρει στη ζωή. Μάλιστα, έναν μήνα πριν από τον θάνατό του, ο Επστάιν είχε τεθεί για σύντομο χρονικό διάστημα υπό επιτήρηση, εξαιτίας του φόβου για μία πιθανή απόπειρα αυτοκτονίας.</p>
<p>Ερωτηθείς ποιος θα μπορούσε να τον έχει σκοτώσει, εφόσον η ερμηνεία του για τα ευρήματα αποδεικνυόταν σωστή, ο Φρίμαν απάντησε ότι «δεν έχει ιδέα», διευκρινίζοντας πως αυτό δεν αποτελεί αντικείμενο της έρευνάς του. Μάλιστα, έθεσε ερωτήματα σχετικά με το ενδεχόμενο εμπλοκής τρίτων προσώπων, ζητώντας να διερευνηθεί ποιος θα μπορούσε να έχει προκαλέσει τον θάνατο του Έπσταϊν και εάν υπήρξε προσπάθεια συγκάλυψης. «Πρέπει να αναρωτηθείς ποιος τον σκότωσε και ποιος έβαλε να τον σκοτώσουν; Γιατί το καλύπτει αυτό το υπουργείο Δικαιοσύνης; Ποιον προστατεύουν;», διερωτήθηκε, ζητώντας τη συγκρότηση ανεξάρτητου φορέα που θα πραγματοποιήσει νέα έρευνα για ανθρωποκτονία.</p>
<p>Υπενθυμίζεται πως ο Επσταϊν είχε καταδικαστεί το 2008 για εξώθηση ανήλικης στην πορνεία και είχε εγγραφεί στο μητρώο καταδικασμένων για σεξουαλικά αδικήματα. Απέφυγε τότε μια βαριά ποινή φυλάκισης έπειτα από συμφωνία με τις εισαγγελικές αρχές. Έντεκα χρόνια αργότερα, κατηγορήθηκε ότι διατηρούσε δίκτυο εκμετάλλευσης ανήλικων κοριτσιών. Περίμενε να δικαστεί όταν βρέθηκε νεκρός σε κέντρο κράτησης της Νέας Υόρκης.</p>
<h3><strong>Σκάνδαλο με την Deutsche Bank</strong></h3>
<p>Την ίδια στιγμή, ένα αποκαλυπτικό εσωτερικό έγγραφο αποκαλύπτει 21 αναφορές ύποπτης δραστηριότητας της Deutsche Bank για 3.000 συναλλαγές που συνδέονταν με τον καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα, χρηματιστή Τζέφρι Επστάιν, την περίοδο από τον Οκτώβριο του 2013 έως τον Μάιο του 2019. Αυτό έφερε στο φως διεθνής δημοσιογραφική έρευνα, η οποία αξιοποίησε πάνω από 15 εκατομμύρια εσωτερικά έγγραφα της γερμανικής τράπεζας.</p>
<p>Σύμφωνα με τα αποκαλυπτικά αρχεία, η Deutsche Bank διακίνησε περίπου 582 εκατ. δολάρια μέσω 3.000 συναλλαγών που συνδέονταν με τον Επστάιν, που επισήμως αυτοκτόνησε στην φυλακή, θάνατος που αμφισβητείται από ιατροδικαστή. Τον Αύγουστο του 2026, ο Δημοκρατικός Ρον Γουάιντεν, ανώτερο μέλος της Επιτροπής Οικονομικών της Γερουσίας, είχε δημοσιεύσει έκθεση με τίτλο &#8220;Looking the Other Way&#8221;, στην οποία κατηγορούσε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ότι με τις παραλείψεις τους επέτρεψαν στον Επστάιν να συνεχίσει τη δράση του.</p>
<p>&nbsp;</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Ο ίδιος είχε δηλώσει στο CNN ότι η Deutsche Bank δεν είχε αναφέρει εγκαίρως στο υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ ύποπτες συναλλαγές άνω των 250 εκατ. δολαρίων που συνδέονταν με τον Επστάιν. Τα νέα έγγραφα, ωστόσο, ανεβάζουν το συνολικό ποσό σε σχεδόν 582 εκατ. δολάρια. Εσωτερικό έγγραφο της Μονάδας Χρηματοοικονομικών Εγκλημάτων της Deutsche Bank στις ΗΠΑ δείχνει ότι η τράπεζα υπέβαλε 21 αναφορές ύποπτης δραστηριότητας (SARs), οι οποίες αφορούσαν 3.000 συναλλαγές που συνδέονταν με τον Επστάιν ή τις εταιρείες του.</p>
<p>Οι αναφορές ύποπτης δραστηριότητας είναι εμπιστευτικά έγγραφα που υποβάλλουν οι τράπεζες στις αρμόδιες αρχές όταν εντοπίζουν συναλλαγές που ενδέχεται να συνδέονται με οικονομικά εγκλήματα. Οι αποκαλύψεις προέρχονται από εσωτερικά αρχεία της Deutsche Bank, τα οποία διοχέτευσαν δύο πληροφοριοδότες στους δημοσιογράφους Τζόσι Τζόζεφ και Χαντίτζα Σαρίφε. Οι δύο πληροφοριοδότες, των οποίων η ταυτότητα παραμένει προστατευμένη, είχαν αντιγράψει τα αρχεία από τα συστήματα της Deutsche Bank.</p>
<h3><strong>Γνώριζε η Deutsche Bank</strong></h3>
<p>Τα<a href="https://www.lemonde.fr/en/les-decodeurs/article/2026/11/17/inside-deutsche-bank-banking-giant-s-secrets-revealed-by-15-million-confidential-documents_6782704_8.html" target="_blank" rel="noopener"> έγγραφα της έρευνας &#8220;Inside Deutsche Bank&#8221;</a> επαναφέρουν στο προσκήνιο τον τρόπο με τον οποίο η τράπεζα αποδέχθηκε ως πελάτη και διατήρησε τη συνεργασία της με έναν καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα, τον οποίο είχε προηγουμένως απομακρύνει η JPMorgan Chase. Παράλληλα, αποκαλύπτουν τους χειρισμούς στο εσωτερικό της τράπεζας, καθώς προσπαθούσε να διαχειριστεί μια κρίση που η ίδια είχε συμβάλει να δημιουργηθεί.</p>
<p>Σε απάντησή της, η Deutsche Bank ανέφερε ότι τον Δεκέμβριο του 2018 ενημέρωσε τον Επστάιν για την πρόθεσή της να κλείσει τους λογαριασμούς του και ότι μερίμνησε ώστε τα περιουσιακά του στοιχεία να μεταφερθούν εκτός τράπεζας τους επόμενους μήνες. Παράλληλα, αναγνώρισε ως λάθος την απόφασή της να τον δεχθεί ως πελάτη το 2013, εκφράζοντας τη λύπη της για αυτή τη σχέση. Πρόσθεσε ότι συνεργάστηκε με τις εποπτικές και διωκτικές αρχές, καθώς και με το Κογκρέσο των <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%B7%CF%80%CE%B1/">ΗΠΑ,</a> στο πλαίσιο των σχετικών ερευνών.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Υποστήριξε επίσης ότι τα τελευταία χρόνια έχει επενδύσει σημαντικά στην ενίσχυση των μηχανισμών ελέγχου του οικονομικού εγκλήματος. Όταν η Deutsche Bank αποδέχθηκε τον Επστάιν ως πελάτη, τον Αύγουστο του 2013, τα εγκλήματά του που αφορούσαν τη σεξουαλική εκμετάλλευση ανηλίκου ήταν ήδη γνωστά. Η έγκριση της τραπεζικής σχέσης μαζί του απαιτούσε την υπογραφή ανώτατων στελεχών της τράπεζας, μεταξύ των οποίων ο επικεφαλής των τομέων καταπολέμησης του οικονομικού εγκλήματος και κανονιστικής συμμόρφωσης, καθώς και ο τότε γενικός νομικός σύμβουλος της Deutsche Bank στις ΗΠΑ.</p>
<p>Η τράπεζα διατήρησε τη συνεργασία της με τον Επστάιν, τον οποίο χαρακτήριζε πελάτη &#8220;υψηλού κινδύνου&#8221; έως τον Δεκέμβριο 2018, όταν τον ενημέρωσε ότι θα διακόψει τη συνεργασία τους. Η διαδικασία, ωστόσο, χρειάστηκε ακόμη έξι μήνες για να ολοκληρωθεί. Σύμφωνα με την έκθεση του Ρον Γουάιντεν, η Deutsche Bank υπέβαλε αναδρομικά αναφορές ύποπτης δραστηριότητας (SARs) για τον Επστάιν μόνο μετά τη σύλληψή του, τον Ιούλιο 2019. Στα έγγραφα που διέρρευσαν, οι δημοσιογράφοι εντόπισαν επίσης έκθεση του 2020, η οποία είχε συνταχθεί από ανεξάρτητους ελεγκτές που παρακολουθούσαν τη συμμόρφωση της Deutsche Bank με δικαστικές και εποπτικές δεσμεύσεις, μεταξύ των οποίων και εκείνες που αφορούσαν την υπόθεση Επστάιν.</p>
<p>Οι ελεγκτές κατέγραψαν σειρά προειδοποιητικών ενδείξεων, που ήταν ήδη γνωστές στην τράπεζα πριν τον δεχθεί ως πελάτη. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν οι ευρέως γνωστές εμπλοκές του με τη Δικαιοσύνη, καθώς και η καταδίκη του για δύο αδικήματα που σχετίζονταν με την πορνεία. Περιγράφοντας τη διαδικασία έγκρισης της συνεργασίας, οι ελεγκτές σημείωσαν ότι ανώτερα στελέχη του τομέα διαχείρισης περιουσίας της Deutsche Bank στις ΗΠΑ γνώριζαν πλήρως τα συγκεκριμένα ζητήματα, αλλά ενέκριναν τη συνεργασία μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας.</p>
<h3><strong>Η διαδρομή του χρήματος</strong></h3>
<p>Στα μέσα του 2013, πρώην τραπεζίτης της JPMorgan Chase, ο οποίος είχε πλέον μετακινηθεί στη Deutsche Bank, επανέφερε τη συνεργασία του με πρώην πελάτη του, Επστάιν. Την ίδια χρονιά, η JPMorgan Chase βρισκόταν στη διαδικασία διακοπής της τραπεζικής συνεργασίας μαζί του. Η παραδοχή της ενοχής του, το 2008, για αδικήματα που σχετίζονταν με πορνεία ανηλίκου, καθώς και η μετέπειτα καταχώρισή του στο μητρώο καταδικασμένων για σεξουαλικά εγκλήματα, τον είχαν καταστήσει πελάτη υψηλού κινδύνου. Αντίθετα, η Deutsche Bank αντιμετώπισε τον Επστάιν ως ιδιαίτερα σημαντικό πελάτη, από οικονομικής άποψης, κατατάσσοντάς τον εσωτερικά στην κατηγορία των ατόμων με εξαιρετικά υψηλή περιουσία. Σε έντυπο ελέγχου και ταυτοποίησης πελάτη (Know Your Customer &#8211; KYC), η περιουσία του εκτιμούνταν μεταξύ 100 και 500 εκατ. δολαρίων.</p>
<p>Τα έγγραφα δείχνουν ότι τον Αύγουστο 2013 άρχισε να μεταφέρει τους εταιρικούς του λογαριασμούς στη Deutsche Bank. Τον ίδιο μήνα, η τράπεζα άνοιξε εταιρικό λογαριασμό για τη Southern Financial, μία από τις εταιρείες του. Σύμφωνα με σχετικό έγγραφο, τα ετήσια έσοδα του Επστάιν από τη συγκεκριμένη εταιρεία ανέρχονταν σε περίπου 10 εκατ. δολάρια. Η Γκισλέιν Μάξγουελ, σύντροφος και συνεργάτιδα του Επστάιν, η οποία σήμερα εκτίει ποινή φυλάκισης στις ΗΠΑ, ήταν δικαιούχος ενός από τα καταπιστεύματά του.</p>
<p>Σε email το 2015, η τράπεζα την περιέγραφε ως φερόμενη «συνεργό στις παράνομες δραστηριότητες του Επστάιν». Παρ&#8217; όλα αυτά, επέτρεψε να συνεχιστεί η συγκεκριμένη οικονομική διευθέτηση, με το σκεπτικό ότι η Μάξγουελ δεν ήταν άμεσα πελάτισσά της, αλλά απλώς δικαιούχος του καταπιστεύματος. Το ίδιο email, με τίτλο Cleared (Εγκρίθηκε), κατέληγε στην έγκριση της υπόθεσης, κρίνοντας ότι δεν προέκυπτε πρόβλημα από την άποψη του κινδύνου για τη φήμη της τράπεζας ή της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.</p>
<p>Κατά τη διάρκεια της συνεργασίας του Επστάιν με τη Deutsche Bank, οι λογαριασμοί του χρησιμοποιήθηκαν για πολυάριθμες πληρωμές προς πρόσωπα που είχαν κατονομαστεί δημοσίως ως φερόμενοι συνεργοί του στις κακοποιήσεις. Σύμφωνα με τα τραπεζικά αρχεία και τις εποπτικές αρχές, η τράπεζα δεν διερεύνησε επαρκώς ούτε εμπόδισε τις συγκεκριμένες συναλλαγές. Η έκθεση παρακολούθησης του 2020 αποκαλύπτει ότι η Deutsche Bank συνέχιζε να διευρύνει την τραπεζική σχέση με τον Επστάιν, χωρίς να διαθέτει την απαιτούμενη τεκμηρίωση από τους αρμόδιους μηχανισμούς ελέγχου. Τελικά, σύμφωνα με τις εποπτικές αρχές της Νέας Υόρκης, ο Επστάιν, οι εταιρείες του και πρόσωπα του περιβάλλοντός του απέκτησαν περισσότερους από 40 λογαριασμούς στην τράπεζα.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/11/Epstein-skandalo-trump-paiderastia-mosad-israel-SLpress.jpg" length="138012" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Παραδοχή από ΗΠΑ για χρήση ληγμένων Τόμαχοκ στον πόλεμο! – Στρατιωτική συνεργασία με Βενεζουέλα</title>
        <link>https://slpress.gr/amyna/aigiptiaki-prosfigi-ston-oie-kata-tou-tourkolivikou-mnimoniou/</link>
        <guid isPermaLink="false">11978165</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΣΥΝΤΑΞΗ]]></dc:creator>
        <pubDate>Wed, 18 Nov 2026 20:55:28 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΑΜΥΝΑ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Το αμερικανικό πολεμικό ναυτικό αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει «ληγμένους» πυραύλους Tomahawk εξαιτίας της έλλειψης κρίσιμων πυρομαχικών, η οποία προκλήθηκε από τη σύγκρουση με το Ιράν. Την αποκάλυψη αυτή έκανε ο υποψήφιος του Ντόναλντ Τραμπ για τη θέση του υπουργού του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, Χουνγκ Τσάο, κατά τη διάρκεια της ακρόασης για την επικύρωση του διορισμού του.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Σύμφωνα με τη «Wall Street Journal», ο Τσάο παραδέχτηκε πως ο οκτάμηνος πόλεμος των ΗΠΑ με το Ιράν άσκησε έντονες πιέσεις στους ναυτικούς πόρους, με τους γερουσιαστές να εστιάζουν στο κόστος και την εξάντληση των οπλοστασίων. «Πριν το 2021 παράγαμε μόνο 125 Tomahawk ετησίως. Αυτή τη στιγμή παράγουμε πολύ πάνω από 60 κάθε μήνα», είπε ο ίδιος, προσθέτοντας πως ενισχύεται και η παραγωγή αναχαιτιστικών πυραύλων. Παρά την αύξηση της παραγωγής, επιβεβαίωσε τη χρήση ληγμένου υλικού, σημειώνοντας: «Για ορισμένα από αυτά τα πυρομαχικά, τα ανακωδικοποιήσαμε. Έτσι, είμαστε σε θέση να ρίξουμε τα ληγμένα πυρομαχικά».</p>
<p>Ο κώδικας των πυραύλων μπορεί να τροποποιηθεί ώστε να εγκριθεί εκ νέου η χρήση τους, αφού επιβεβαιωθεί ότι δεν έχει υποβαθμιστεί η επιχειρησιακή τους απόδοση. Το κόστος κάθε Tomahawk κυμαίνεται από 2 έως 4 εκατομμύρια δολάρια. Η γερουσιαστής Ελίζαμπεθ Γουόρεν επισήμανε πως ο ναυτικός αποκλεισμός της ιρανικής ναυτιλίας κοστίζει περίπου 32,5 εκατομμύρια δολάρια ημερησίως, ενώ οι επιθέσεις στην έδρα του U.S. Navy στο Μπαχρέιν προκάλεσαν ζημιές τουλάχιστον 400 εκατομμυρίων.</p>


<div class="embed_code__container provider_twitter">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		</p>
<blockquote class="twitter-tweet">
<p lang="en" dir="ltr">🚨🇺🇸 🇮🇷 The US Navy has been firing EXPIRED Tomahawk missiles at Iran because it&#8217;s running short&#8230; and Trump&#8217;s pick to run the Navy compared it to microwaving stale breadHung Cao told senators at his confirmation hearing that the Navy &#8220;recoded&#8221; Tomahawks past their expiration date so they could be used in the war.Cao on why an expired missile is still fine:&#8221;You just rub some water on and microwave for 15 seconds, and it&#8217;s good to go.&#8221;In fairness, a retired admiral says recoding normally follows an inspection that confirms the missile still works.But a US official says expired Tomahawks were also fired at ISIS in Nigeria last Christmas, and several never exploded and turned up in civilian areas.Nine months of war has the world&#8217;s biggest navy digging through the back of the pantry.With three carriers now parked off Iran and talk of another round of strikes, what exactly are they planning to shoot?Source: Wall Street Journal / Writer: Daniel— Mario Nawfal (@MarioNawfal) <a target="_blank" href="https://x.com/MarioNawfal/status/2122814621983687075?ref_src=twsrc%5Etfw">November 17, 2026</a></p>
</blockquote>
<p>
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Ο Τσάο επιβεβαίωσε το ημερήσιο κόστος του αποκλεισμού, δηλώνοντας ωστόσο αναρμόδιος να εκτιμήσει τις ζημιές στο Μπαχρέιν, καθώς «είναι μια περιοχή που δεν επιτρέπεται να επισκεφθούμε». Το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) έχει προειδοποιήσει ότι η αναπλήρωση αυτών των όπλων θα απαιτήσει χρόνια. Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Τζακ Ριντ προειδοποίησε ότι «τα πυρομαχικά που δαπανήθηκαν και οι ζημιές που υπέστησαν μόνο η Επιχείρηση Epic Fury θα χρειαστούν χρόνια για να αποκατασταθούν».</p>
<p>Αντιθέτως, ο Τσάο υποστήριξε ότι η σύγκρουση ενίσχυσε τη στρατηγική θέση των ΗΠΑ, δηλώνοντας ότι «έχει πραγματικά βάλει την Κίνα σε δεύτερη μοίρα». Ο υποψήφιος υπουργός, ο οποίος χρειάζεται απαλλαγή από το Κογκρέσο λόγω της πρόσφατης αποστρατείας του, καλείται να διαχειριστεί την πολιτική πίεση εν μέσω της επικείμενης παράδοσης του ελέγχου του Κογκρέσου στους Δημοκρατικούς τον Ιανουάριο, μετά την ήττα των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές.</p>
<h3><strong>Συνεργασία με την Βενεζουέλα </strong></h3>
<p>Ο <a target="_blank" href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B9%CF%84_%CE%A7%CE%AD%CE%B3%CE%BA%CF%83%CE%B5%CE%B8">υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ</a>, ανακοίνωσε σήμερα την επίτευξη συμφωνίας για στρατιωτική συνεργασία με τη Βενεζουέλα, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Καράκας. Σύμφωνα με τον επικεφαλής του Πενταγώνου, η συμφωνία αποσκοπεί στο «να διασφαλίσει ότι ο λαός της Βενεζουέλας δεν θα απειλείται από ξένους παράγοντες, ναρκοτρομοκράτες ή εγκληματίες, και ότι θα είναι ασφαλής και προστατευμένος εντός των κυρίαρχων συνόρων του».</p>


<div class="embed_code__container provider_twitter">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		</p>
<blockquote class="twitter-tweet">
<p lang="en" dir="ltr">Hegseth in Venezuela:To the people of Venezuela, our war is over. Now let us build this peace together. https://t.co/nfhi2e4g68— Clash Report (@clashreport) <a target="_blank" href="https://x.com/clashreport/status/2123126877682593829?ref_src=twsrc%5Etfw">November 18, 2026</a></p>
</blockquote>
<p>
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>«Η Βενεζουέλα είναι σήμερα σε καλύτερη κατάσταση από ό,τι χθες, και αύριο θα είναι σε καλύτερη κατάσταση από ό,τι σήμερα», σημείωσε. Παράλληλα, απευθύνθηκε προς τον λαό της Βενεζουέλας υπογραμμίζοντας πως «ο πόλεμός μας έχει τελειώσει, τώρα ας χτίσουμε μαζί αυτή την ειρήνη».</p>
<p>«Η Αμερική δεν είναι ούτε ο καλύτερος φίλος ούτε ο χειρότερος εχθρός. Εμείς, όμως, προτιμάμε να είμαστε στην πλευρά της φιλίας», είπε. Η μεταβατική πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ντέλσι Ροδρίγκες, έκανε λόγο για «επανεκκίνηση της στρατιωτικοτεχνικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών», έπειτα από χρόνια εντάσεων στις διμερείς σχέσεις.</p>
<p>Σύμφωνα με τη Ροδρίγκες, η συμφωνία στοχεύει στην ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων της Βενεζουέλας στους τομείς της εκπαίδευσης, του εξοπλισμού και της πρόσβασης σε νέες τεχνολογίες. Ο Χέγκσεθ έγινε δεκτός από την Ροδρίγκες στο προεδρικό μέγαρο Μιραφλόρες στο Καράκας. Η επίσκεψη αυτή πραγματοποιείται δέκα μήνες μετά την αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση που οδήγησε στη σύλληψη τον Ιανουάριο του πρώην προέδρου Νικολάς Μαδούρο, ο οποίος δικάζεται επί του παρόντος στις ΗΠΑ μαζί με τη σύζυγό του.</p>
<p>Ο Χέγκσεθ είναι ο πιο υψηλόβαθμος αξιωματούχος της κυβέρνησης των ΗΠΑ που έχει επισκεφθεί τη Βενεζουέλα μετά από εκείνη την επιχείρηση, της οποίας υπήρξε ένας από τους βασικούς αρχιτέκτονες ως επικεφαλής των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων.</p>
<h3><strong>Θεαματικό πλήγμα των Χούθι</strong></h3>
<p>Στο μέτωπο της Υεμένης, επιθέσεις με συνολικά πέντε μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) εναντίον σταθμών άντλησης πετρελαίου στη Σαουδική Αραβία ανακοίνωσαν ότι πραγματοποίησαν οι Χούθι της Υεμένης, σύμφωνα με τον στρατιωτικό εκπρόσωπο της οργάνωσης, Γιαχία Σαρί.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Όπως υποστήριξε ο Σαρί, οι επιχειρήσεις είχαν στόχο εγκαταστάσεις κατά μήκος του πετρελαιαγωγού Ανατολής-Δύσης (East-West Pipeline), ο οποίος αποτελεί σημαντική υποδομή για τη μεταφορά πετρελαίου στη Σαουδική Αραβία. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του εκπροσώπου των Χούθι, η πρώτη επιχείρηση πραγματοποιήθηκε εναντίον του ένατου σταθμού άντλησης του πετρελαιαγωγού, με τη χρήση τριών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.</p>
<p>Η δεύτερη επίθεση, όπως ανέφερε, είχε στόχο τον όγδοο σταθμό άντλησης, εναντίον του οποίου χρησιμοποιήθηκαν δύο drones. Ο Γιαχία Σαρί ισχυρίστηκε ότι τα πλήγματα ήταν «ακριβή και άμεσα», χωρίς ωστόσο να δώσει περισσότερες πληροφορίες για την έκταση των ζημιών ή πιθανές επιπτώσεις στη λειτουργία των εγκαταστάσεων.</p>
<p>Ο πετρελαιαγωγός Ανατολής-Δύσης συνδέει τις πετρελαιοπαραγωγικές περιοχές της ανατολικής Σαουδικής Αραβίας με εγκαταστάσεις στην Ερυθρά Θάλασσα, επιτρέποντας τη μεταφορά αργού πετρελαίου χωρίς τη διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ. Η σημασία του έχει αυξηθεί σημαντικά εξαιτίας των πολεμικών εξελίξεων στην περιοχή, καθώς η διακοπή της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ έχει επηρεάσει τις εξαγωγές πετρελαίου από χώρες του Περσικού Κόλπου.</p>
<p>Σημειώνεται ότι οι Χούθι έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένα επιθέσεις εναντίον σαουδαραβικών πετρελαϊκών εγκαταστάσεων τις τελευταίες ημέρες. Στις 12 Νοεμβρίου ανακοίνωσαν πλήγματα στον έβδομο σταθμό άντλησης του ίδιου αγωγού και σε πετρελαϊκή εγκατάσταση στο λιμάνι Γιανμπού, στην Ερυθρά Θάλασσα.</p>
<p>Η νέα ανακοίνωση της οργάνωσης, την οποία μετέδωσε και το Reuters την Τρίτη 17 Νοεμβρίου, εντείνει την ανησυχία για την ασφάλεια των ενεργειακών εγκαταστάσεων της Σαουδικής Αραβίας, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί μέχρι στιγμής η έκταση των ζημιών από τις συγκεκριμένες επιθέσεις.</p>
<h3><strong>Πλήγμα των ΗΠΑ στο Κεσμ</strong></h3>
<p>Αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη έπληξαν σήμερα (17/11) μια ιρανική εγκατάσταση εκτόξευσης πυραύλων στο νησί Κεσμ, σύμφωνα με στρατιωτικό αξιωματούχο που έκανε δηλώσεις στο πρακτορείο Reuters. «Το πλήγμα πραγματοποιήθηκε ως απάντηση σε επιθετική ενέργεια των Φρουρών της Επανάστασης, η οποία είχε στόχο Αμερικανούς στρατιωτικούς και αμερικανικά μέσα», δήλωσε ο ίδιος αξιωματούχος.</p>
<p>Λίγες ώρες νωρίτερα η κεντρική στρατιωτική διοίκηση των ΗΠΑ έκανε γνωστό ότι drone του Ιράν είχαν ως στόχο στρατιωτική μονάδα στο Μπαχρέιν χωρίς ωστόσο να καταφέρουν να προκαλέσουν ζημιές.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/xegsethm-iran-yemeni-saoudiki-arabia-tomaxok-SLpress.jpg" length="207033" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Τα ταμείο είναι μείον στις σχέσεις μας με την Ουκρανία</title>
        <link>https://slpress.gr/amyna/ta-tameio-einai-meion-stis-sxeseis-mas-me-tin-oukrania/</link>
        <guid isPermaLink="false">11978541</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΤΑΡΚΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Wed, 18 Nov 2026 19:55:54 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΑΜΥΝΑ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Η Ελλάδα – υποτίθεται πως – θα αξιοποιούσε, σύμφωνα με την εκδοχή του Μεγάρου Μαξίμου, την Κοινή Δήλωση (επίσημο ανακοινωθέν) του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ουκρανό πρόεδρο, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, στις 16 Νοεμβρίου 2025, για <em>«την εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας με θαλάσσια UAVs»,</em> την <em>«ανάπτυξη πρωτοβουλιών για την κυβερνοασφάλεια»</em>, την ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας και άλλα θέματα.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Όμως, ακριβώς ένα χρόνο μετά, η συνολική εικόνα των σχέσεων Αθήνας-Κιέβου, προκαλεί αφενός έκπληξη για το μέγεθος της αποτυχίας της κυβέρνησης και αφετέρου ανησυχίες για την παρασκηνιακή επιδείνωση της διμερούς σχέσης και την ελληνική θέση στο μεταπολεμικό σκηνικό. Οι επιδόσεις του Μαξίμου, εν μέσω πολέμου που διαρκεί παραπάνω από 4,5 χρόνια, θα προκαλούσαν θυμηδία, αν τα προβλήματα δεν ήταν τόσο σοβαρά.</p>
<p>Συγκεκριμένα, ως προς τα συμφωνηθέντα πέρυσι το Νοέμβριο, είναι πια εμφανές ότι ο Μητσοτάκης διέπραξε κολοσσιαίο λάθος, εκδίδοντας την Κοινή Δήλωση (προβάλλοντάς την ως επιτυχία μάλιστα!) για τα θαλάσσια drones και «τη διεξαγωγή κοινών ασκήσεων με μη επανδρωμένα συστήματα και ενισχυμένη ανταλλαγή πληροφοριών για θαλάσσιες απειλές». Πολύ γρήγορα, το Δεκέμβριο του 2025, το Κίεβο απέστειλε σχέδιο σύμβασης με κύριο όρο ότι, για όσα θαλάσσια drones συμπαράγονταν, θα έπρεπε να δίδεται η δική του έγκριση, πριν χρησιμοποιηθούν από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ή εξαχθούν σε τρίτες χώρες.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Ουσιαστικά, όσα δεν μπορούσε να απαιτήσει η Άγκυρα, τα ξεκαθάρισε εξαρχής το Κίεβο. Ακολούθησε, το Μάιο φέτος, το γνωστό επικίνδυνο περιστατικό με το απολεσθέν ναυτικό drone στη Λευκάδα για το οποίο ο διορισμένος υπουργός Εξωτερικών,<a href="https://slpress.gr/tag/giorgos-gerapetritis/"> Γιώργος Γεραπετρίτης</a>, επεδίωκε να συνομιλήσει (τηλεφωνικά και δια ζώσης) με τον ομόλογό του Αντρέι Σίμπιχα. Ο Ουκρανός υπουργός δεν του έδωσε καμία απολύτως σημασία για πολλές εβδομάδες και, τελικά, απέρριψε τη ρηματική διακοίνωση που υποβλήθηκε δια της διπλωματικής οδού.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/amyna/to-kievo-petaxe-sta-skoupidia-elliniko-diavima/" title="Το Κίεβο πέταξε στα σκουπίδια ελληνικό διάβημα!" target="_blank">
                    Το Κίεβο πέταξε στα σκουπίδια ελληνικό διάβημα!                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Και –  το χειρότερο για τα οικονομικά συμφέροντα της Ελλάδας και την εμπορική ναυτιλία της – αποδείχθηκε πως το Κίεβο εννοούσε την υπογραφείσα «ανταλλαγή πληροφοριών», σχεδόν σαν υποχρέωση της Αθήνας να απομακρύνει τα πλοία ελληνικών συμφερόντων από τη Μαύρη Θάλασσα.</p>
<p>Γι’ αυτό, προ διμήνου η Ουκρανία απέρριψε και δεύτερη διακοίνωση για πλήγματα κατά ελληνικών πλοίων (που νομίμως μετέφεραν ρωσικό πετρέλαιο, με οροφή τιμής βάσει έγκρισης της ΕΕ), υποστηρίζοντας πως όλοι οι συνεργαζόμενοι με τη Μόσχα αποτελούν νόμιμο στόχο.</p>
<h3><strong>Ο Ντόκος και η εκκρεμής Συμφωνία</strong></h3>
<p>Από εκεί και πέρα, ως προς τις πέρυσι συμφωνηθείσες πρωτοβουλίες για την κυβερνοασφάλεια, πάλι καλά που ο Μητσοτάκης δεν θέλησε να απεκδυθεί των τεράστιων ευθυνών του, απολύοντας τον Γενικό Γραμματέα Εθνικής Ασφάλειας, Θάνο Ντόκο. Ως γνωστόν, ο Ντόκος, μολονότι υπεύθυνος και για την κυβερνοασφάλεια, έπεσε θύμα υβριδικής επίθεσης ή κοινής φάρσας από Ρώσους που, κατά –<br />
μη διαψευσθείσα – δήλωσή τους, δεν χρειάστηκε να παραβιάσουν κάποιο ηλεκτρονικό πρωτόκολλο, παρά μόνον να στείλουν ένα απλό μήνυμα στο Gmail.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/amyna/o-ntokos-apokaliptei-tis-protheseis-mitsotaki-xoris-feretze/" title="Ο Ντόκος αποκαλύπτει τις προθέσεις Μητσοτάκη χωρίς φερετζέ!" target="_blank">
                    Ο Ντόκος αποκαλύπτει τις προθέσεις Μητσοτάκη χωρίς φερετζέ!                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Γενικότερα, ως προς τη διμερή συνεργασία, ενώ ο κ. Μητσοτάκης – ορθώς – σημειώνει πάντοτε <a href="https://www.dnews.gr/eidhseis/opinion/462102/aleksandros-tarkas-sti-sosti-plevra-me-lathos-xeirismoys" target="_blank" rel="noopener">την επιλογή της «σωστής πλευράς της Ιστορίας» στο Ουκρανικό</a>, δεν αποτολμά την κύρωση της διμερούς Συμφωνίας Ασφάλειας, που ο ίδιος υπέγραψε με τον Ζελένσκι τον Οκτώβριο του 2024.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Σε αντίθεση με όλους τους Ευρωπαίους ομολόγους του, που είχαν το πολιτικό θάρρος να παρουσιάσουν στα Κοινοβούλιά τους τις δικές τους ανάλογες συμφωνίες, ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν την καταθέτει στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Δεν εξηγεί το λόγο ή τους λόγους της στάσης του.</p>
<p>Μήπως συνειδητοποίησε ότι δεν έπρεπε να την υπογράψει, αφού οι πάντες γνώριζαν ότι ο Ζελένσκι είναι πλήρως ευθυγραμμισμένος με την Άγκυρα, υποβαθμίζοντας τις σχέσεις με την Αθήνα και τη Λευκωσία; Ήλπιζε ο πρωθυπουργός ότι, σταδιακά, θα έπειθε τον Ουκρανό πρόεδρο να μεταβάλει στάση; Υπήρξαν αμοιβαίες προσδοκίες ή άλλες άτυπες συμφωνίες που δεν υλοποιήθηκαν στο μεταξύ;</p>
<h3><strong>Ουκρανία και ενεργειακά</strong></h3>
<p>Παράλληλα, ως προς τα ενεργειακά θέματα της Κοινής Δήλωσης της 16ης Νοεμβρίου 2025, η κυβέρνηση θα επιχειρήσει τις προσεχείς εβδομάδες να παρουσιάσει σαν μεγάλη επιτυχία την υπογραφή διακυβερνητικής συμφωνίας στη Βαρσοβία, ως συνέχεια της σύμπραξης της ουκρανικής Naftogaz με τη ΔΕΠΑ για προμήθεια LNG μέσω του Κάθετου Διαδρόμου. Μακάρι τα πράγματα να ήταν τόσο ειδυλλιακά, καθώς η τιμολόγηση από τον Κάθετο Διάδρομο είναι ακριβότερη των εναλλακτικών οδών προμήθειας που έχουν οι κεντροευρωπαϊκές χώρες.</p>
<p>Είναι χαρακτηριστικό ότι, κατά τον πρόσφατο Στρατηγικό Διάλογο Ελλάδας-ΗΠΑ, Αμερικανός εμπειρογνώμονας έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου σε όσους Έλληνες συνομιλητές του ήθελαν, ή μπορούσαν να καταλάβουν. Τόνισε πως, παρά την επιτευχθείσα πρόοδο, τα προβλήματα εμφανίζονται μετά τη λήξη των διαπραγματεύσεων με τρίτα κράτη, οπότε και διαπιστώνονται οι δυσχέρειες εφαρμογής των αρχικών σχεδίων.</p>
<p>Και τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα από την 1η Ιανουαρίου του 2030, όταν οι εμπλεκόμενοι ελληνικοί όμιλοι θα είναι υποχρεωμένοι, βάσει της υπογεγραμμένης σύμβασης, να αγοράζουν αμερικανικό LNG στην τιμή που προσφέρεται, χωρίς δυνατότητα διαπραγμάτευσης. Σε αυτό το πλαίσιο, η σημερινή κατάσταση δεν έχει καμία σχέση με το, όπως αποδεικνύεται, εξωπραγματικό περιεχόμενο της Κοινής Δήλωσης και όσων ταυτόχρονα συζητούνταν, χωρίς να αποτυπωθούν εγγράφως.</p>
<p>Τα μεγάλα λόγια περί δυναμικής οικονομικής παρουσίας της Ελλάδας στην Ουκρανία, κατά τη διάρκεια του πολέμου και στην περίοδο της ανοικοδόμησης, έχουν ήδη εξαερωθεί. Εκτός από την προαναφερθείσα συνεργασία Naftogaz-ΔΕΠΑ, μόνον η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ έχει συνδράμει σε επείγουσες ενεργειακές ανάγκες της Ουκρανίας και η «Μεσόγειος» δραστηριοποιείται σε έργο υγειονομικής ταφής αποβλήτων. Άλλες εταιρείες, όπως οι Metlen, Βιοχάλκο, EFA, Theon Sensors, Spirit, Ιατρικό Κέντρο κ.λπ., δεν εκτέθηκαν στους κινδύνους της ουκρανικής αγοράς, ενώ δεν υπήρξε πρόοδος ούτε στην ανάμιξη της Onex στις λιμενικές εγκαταστάσεις της Οδησσού.</p>
<h3><strong>Ο ρόλος της ΕΕ</strong></h3>
<p>Παράλληλα, κρίσιμης σημασίας θα είναι ο βαθμός εμπλοκής της ΕΕ (και, συλλογικά ή αυτόνομα των κρατών-μελών της) στις συζητήσεις ΗΠΑ-Ρωσίας για την όποια λύση στην Ουκρανία, αν και όποτε επιτευχθεί. Ό,τι και αν ορίζουν μία μεταβατική ή η τελική συμφωνία, το μόνο βέβαιο, προς το παρόν, είναι ότι θα συνεχιστούν οι μεγάλες πληρωμές της Αθήνας.</p>
<p>Και μέσω των δανείων της ΕΕ προς κάλυψη των εξοπλιστικών και αμιγώς οικονομικών αναγκών της Ουκρανίας και μέσω της Ατλαντικής Συμμαχίας για τον εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεών της ως το 2030 και για το πρόγραμμα PURL (πληρωμές από τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ για την αγορά αποκλειστικά αμερικανικών οπλικών συστημάτων προς διάθεση στο Κίεβο).</p>
<p>Το πρόσθετο σημαντικό στοιχείο των τελευταίων ημερών είναι ότι οι δημόσιες απαιτήσεις του Ρώσου προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν, για τη μη κάλυψη των άλλων ευρωπαϊκών χωρών από τις «πυρηνικές ομπρέλες» της Βρετανίας και της Γαλλίας έχουν και μία ελληνική πτυχή για την οποία η κυβέρνηση θα πρέπει να είναι έτοιμη.</p>
<p>Γιατί ο πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν έχει αναγγείλει δημόσια, από το Μάρτιο του 2026, ότι η Ελλάδα θα αποτελεί μέρος του «σχεδίου «πυρηνικής αποτροπής» το οποίο συγκεντρώνει διακομματική συναίνεση στη Γαλλία και θα προωθηθεί ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο νέος ένοικος του Ελιζέ το Μάιο του 2027.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/zelensky-ape-ukrania-macron-mitsotakis-ukrania-russia-ee.jpg" length="111336" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Νέες προσεγγίσεις εισβάλουν στη σωματιδιακή φυσική</title>
        <link>https://slpress.gr/idees/nees-prosengiseis-eisvaloun-sti-somatidiaki-fisiki/</link>
        <guid isPermaLink="false">11978236</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Wed, 18 Nov 2026 19:02:04 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΙΔΕΕΣ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Η σύγχρονη φυσική βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα παράδοξο που αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη φιλοσοφική και επιστημολογική βαρύτητα: διαθέτει τα ισχυρότερα μαθηματικά εργαλεία στην ιστορία της, τους μεγαλύτερους επιταχυντές σωματιδίων, τεράστια υπολογιστική ισχύ και ένα εξαιρετικά επιτυχημένο θεωρητικό οικοδόμημα.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Παρ’ όλα αυτά, η αναζήτηση νέων θεμελιωδών νόμων μοιάζει να έχει περιέλθει σε μια παρατεταμένη στασιμότητα. Το Καθιερωμένο Πρότυπο περιγράφει με εκπληκτική ακρίβεια τις γνωστές στοιχειώδεις αλληλεπιδράσεις, αλλά αδυνατεί να εξηγήσει τη σκοτεινή ύλη, τη σκοτεινή ενέργεια, την ασυμμετρία ύλης και αντιύλης και, κυρίως, να ενσωματώσει τη βαρύτητα σε ένα ενιαίο κβαντικό πλαίσιο.</p>
<p>Το ανησυχητικό δεν είναι απλώς ότι δεν έχουμε βρει τις απαντήσεις. Είναι ότι ένα σημαντικό τμήμα της θεωρητικής φυσικής φαίνεται να έχει επενδύσει τεράστιο διανοητικό κεφάλαιο σε θεωρίες των οποίων η πειραματική επιβεβαίωση παραμένει απροσδιόριστη. Τρεις κριτικές φωνές, ο Andrew Pickering, ο Alexander Unzicker και ο Gary Taubes, φωτίζουν διαφορετικές όψεις αυτής της κρίσης.</p>
<p>Ο Βρετανός κοινωνιολόγος, φιλόσοφος και ιστορικός της επιστήμης Andrew Pickering, <a href="https://press.uchicago.edu/ucp/books/book/chicago/C/bo5951816.html" target="_blank" rel="noopener">στο βιβλίο του</a> “Constructing Quarks: A Sociological History of Particle Physics”, στρέφεται εναντίον μιας σχεδόν μεταφυσικής αντίληψης που έχει διεισδύσει στη σύγχρονη θεωρητική φυσική: ότι η φύση οφείλει να υπακούει σε μαθηματικά κομψές, συμμετρικές και αισθητικά ικανοποιητικές αρχές.</p>
<p>Η έννοια της φυσικότητας (naturalness), σύμφωνα με την οποία οι θεμελιώδεις παράμετροι μιας θεωρίας δεν θα έπρεπε να απαιτούν ακραίες λεπτορυθμίσεις, χρησιμοποιήθηκε επί δεκαετίες ως ισχυρό κίνητρο για την αναζήτηση νέας φυσικής. Όταν όμως οι σχετικές προβλέψεις δεν επιβεβαιώνονται, η αισθητική προτίμηση κινδυνεύει να μετατραπεί σε δογματική προσδοκία.</p>
<h3>Προβλήματα στη σύγχρονη φυσική</h3>
<p>Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η υπερσυμμετρία. Επί δεκαετίες παρουσιάστηκε ως μία από τις πλέον υποσχόμενες επεκτάσεις του Καθιερωμένου Προτύπου. Προέβλεπε την ύπαρξη υπερσυμμετρικών εταίρων για τα γνωστά σωματίδια, όπως τα squarks, τα gluinos και τα neutralinos. Οι προσδοκίες ήταν υψηλές: η υπερσυμμετρία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της μάζας του Higgs, να διευκολύνει την ενοποίηση των αλληλεπιδράσεων και να προσφέρει υποψήφια σωματίδια σκοτεινής ύλης.</p>
<p>Ωστόσο, οι πολυετείς αναζητήσεις στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων δεν έχουν εντοπίσει υπερσυμμετρικά σωματίδια. Αντί η απουσία τους να οδηγήσει σε ριζική αναθεώρηση των αρχικών προσδοκιών, μεγάλο μέρος της θεωρητικής έρευνας στράφηκε σε πιο σύνθετες εκδοχές της θεωρίας και σε υψηλότερες ενεργειακές κλίμακες.</p>
<p>Εδώ αναδύεται ένα βασανιστικό ερώτημα: πόσες φορές μπορεί μια αποτυχημένη πρόβλεψη να μετασχηματίζεται σε νέα θεωρητική παραλλαγή προτού αναγνωρίσουμε ότι ίσως ακολουθούμε λάθος δρόμο; Ερώτημα το οποίο έχει, εμμέσως και αμέσως, θέσει και ο Βρετανός μαθηματικός φυσικός <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Roger_Penrose" target="_blank" rel="noopener">Sir Roger Penrose</a>.</p>
<p>Ακόμα εντονότερο είναι το πρόβλημα της θεωρίας χορδών. Η υπόσχεσή της είναι εντυπωσιακή: τα στοιχειώδη σωματίδια δεν είναι σημειακές οντότητες, αλλά διαφορετικές διεγέρσεις απειροελάχιστων χορδών. Το θεωρητικό πλαίσιο περιλαμβάνει φυσικά έναν κβαντικό φορέα της βαρύτητας, το graviton. Ωστόσο, η θεωρία διαθέτει ένα τεράστιο πλήθος μαθηματικά επιτρεπτών λύσεων, το περίφημο “landscape”, οι οποίες μπορούν να αντιστοιχούν σε διαφορετικές φυσικές πραγματικότητες.</p>
<p>Η σύνδεσή της με την υπόθεση του πολυσύμπαντος δημιουργεί μια ιδιαίτερα δύσκολη επιστημολογική κατάσταση: όταν μια θεωρία μπορεί να προσαρμοστεί σε έναν τεράστιο αριθμό διαφορετικών συμπάντων, πώς ακριβώς διακινδυνεύει μια σαφή, διαψεύσιμη πρόβλεψη για το δικό μας; Μπορεί να έχει μαθηματική αξία, αλλά καμία θεωρία δεν έχει το δικαίωμα να παρουσιάζεται ως φυσική περιγραφή της πραγματικότητας χωρίς επαρκή εμπειρική στήριξη.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/idees/i-nea-epoxi-os-paramorfosi-tou-xristianismou-kai-tis-epistimis/" title="Η “Νέα Εποχή” ως παραμόρφωση του Χριστιανισμού και της επιστήμης" target="_blank">
                    Η &#8220;Νέα Εποχή&#8221; ως παραμόρφωση του Χριστιανισμού και της επιστήμης                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Ανάλογο πρόβλημα εμφανίζεται στην ερμηνεία της κβαντομηχανικής. Η ερμηνεία των πολλών κόσμων υποστηρίζει ότι όλες οι δυνατές εκβάσεις μιας κβαντικής διαδικασίας πραγματοποιούνται σε διαφορετικούς κλάδους της κυματοσυνάρτησης. Πρόκειται για μια συνεπή ερμηνευτική προσέγγιση, αλλά η ύπαρξη αυτών των παράλληλων κλάδων δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα. Η κριτική εδώ δεν αφορά την επιτυχία της κβαντομηχανικής, αλλά το κατά πόσο μια ερμηνεία που δεν παράγει διακριτές πειραματικές προβλέψεις μπορεί να διεκδικεί καθεστώς φυσικής ανακάλυψης.</p>
<h3>Το μποζόνιο Higgs</h3>
<p>Ο Γερμανός θεωρητικός φυσικός και νευροεπιστήμονας <a href="https://alexander-unzicker.com/index.html" target="_blank" rel="noopener">Alexander Unzicker</a>, στα βιβλία “The Higgs Fake” και “Bankrupting Physics”, προχωρά σε ακόμα πιο επιθετική αμφισβήτηση της σύγχρονης σωματιδιακής φυσικής. Στρέφεται εναντίον της τάσης να αντιμετωπίζεται το Καθιερωμένο Πρότυπο ως ένα σχεδόν ολοκληρωμένο σύστημα, παρά τις πολυάριθμες παραμέτρους του και τα βαθιά αναπάντητα ερωτήματά του. Το γεγονός ότι η θεωρία περιγράφει με ακρίβεια τα δεδομένα δεν σημαίνει αυτομάτως ότι αποκαλύπτει και τον βαθύτερο μηχανισμό της φύσης.</p>
<p>Η κριτική του αποκτά ιδιαίτερη οξύτητα στην περίπτωση του μποζονίου Higgs. Η ανακάλυψη του 2012 αποτελεί πραγματική και ισχυρά τεκμηριωμένη πειραματική επιτυχία. Ωστόσο, η επιβεβαίωση ενός σωματιδίου με ιδιότητες συμβατές με το Higgs δεν ισοδυναμεί με την ολοκλήρωση της κατανόησης του μηχανισμού που εξηγεί τις μάζες των στοιχειωδών σωματιδίων.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/idees/den-paei-katholou-kala-i-nevroepistimi/" title="Δεν πάει καθόλου καλά η νευροεπιστήμη…" target="_blank">
                    Δεν πάει καθόλου καλά η νευροεπιστήμη&#8230;                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Γιατί το Higgs έχει τη συγκεκριμένη μάζα; Γιατί οι μάζες των άλλων σωματιδίων εμφανίζουν τόσο διαφορετικές τιμές; Γιατί υπάρχουν ακριβώς τρεις οικογένειες φερμιονίων; Το Καθιερωμένο Πρότυπο περιγράφει αυτές τις ιδιότητες, αλλά δεν εξηγεί θεμελιωδώς γιατί είναι έτσι. Ο Unzicker θέτει, επομένως, ένα ουσιώδες ζήτημα: μήπως η φυσική συγχέει την επιτυχή ταξινόμηση των φαινομένων με την πραγματική κατανόησή τους;</p>
<p>Ο Αμερικανός δημοσιογράφος Gary Taubes, <a href="https://www.amazon.com/dp/0394545036?lv=shuf&amp;channelId=425&amp;plpRedirect=mhFallback" target="_blank" rel="noopener">στο βιβλίο του</a> “Nobel Dreams: Power, Deceit, and the Ultimate Experiment”, προσθέτει μια διαφορετική, αλλά εξίσου ενοχλητική διάσταση. Μέσα από την ιστορία των πειραμάτων που οδήγησαν στην ανακάλυψη των φορέων της ασθενούς αλληλεπίδρασης, αναδεικνύει τον ρόλο της φιλοδοξίας, του ανταγωνισμού, της επιστημονικής εξουσίας και της διεκδίκησης της αναγνώρισης.</p>
<p>Η επιστήμη εμφανίζεται όχι ως μια απρόσωπη μηχανή παραγωγής αλήθειας, αλλά ως ανθρώπινος θεσμός, ευάλωτος στις ίδιες πιέσεις που χαρακτηρίζουν κάθε πεδίο κοινωνικής δραστηριότητας.</p>
<h3>Κρίση επιστημονικού προσανατολισμού</h3>
<p>Η προειδοποίηση είναι σημαντική. Όταν μια ερευνητική ομάδα έχει επενδύσει χρόνια, τεράστιους πόρους και το επιστημονικό της κύρος σε ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, η διάκριση ανάμεσα στην επιστημονική παρατήρηση και στην επιθυμητή ερμηνεία μπορεί να γίνει δυσκολότερη.</p>
<p>Η ανάγκη για εντυπωσιακές ανακαλύψεις, καριέρα και χρήματα, καθώς και η πίεση των δημοσιεύσεων και η συγκέντρωση επιστημονικής εξουσίας σε συγκεκριμένες μεγάλες συνεργασίες δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο η κριτική σκέψη, η αυτοκριτική και η ανεξάρτητη επαλήθευση αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη σημασία.</p>
<p>Η σύγχρονη κρίση μπορεί να μην είναι κρίση γνώσης, αλλά κρίση επιστημονικού προσανατολισμού. Η μεγαλύτερη απειλή για τη φυσική δεν είναι ότι δεν γνωρίζει ακόμα τι είναι το σύμπαν, αλλά ότι ενδέχεται να αρχίσει να θεωρεί πως η μαθηματική δυνατότητα μιας εξήγησης αποτελεί αυτάρκη ένδειξη της αλήθειας της.</p>
<p>Η <a href="https://slpress.gr/tag/fisi/">φύση</a> δεν ενδιαφέρεται για την κομψότητα των εξισώσεών μας, ούτε για το κύρος των ερευνητικών ιδρυμάτων μας. Δεν υποχρεούται να επιβεβαιώσει τις προσδοκίες μας. Και ίσως αυτό ακριβώς να είναι το δυσκολότερο μάθημα που καλείται σήμερα να ξαναμάθει η σύγχρονη σωματιδιακή φυσική: ότι σκοπός της δεν είναι να κατασκευάζει έναν κόσμο που να ικανοποιεί τα μαθηματικά μοντέλα της και να επιβραβεύει συγκεκριμένους καριερίστες, αλλά να ανακαλύπτει έναν κόσμο που υπάρχει ανεξάρτητα από αυτά.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/dynamic-wang-ERdTJQTtsbE-unsplash.jpg" length="277491" type="image/jpeg" />

      </item>

  
      </channel>
    </rss>

  
<!-- plugin=object-cache-pro client=phpredis metric#hits=5324 metric#misses=16 metric#hit-ratio=99.7 metric#bytes=2961394 metric#prefetches=369 metric#store-reads=21 metric#store-writes=11 metric#store-hits=373 metric#store-misses=0 metric#sql-queries=9 metric#ms-total=928.01 metric#ms-cache=7.62 metric#ms-cache-avg=0.2459 metric#ms-cache-ratio=0.8 -->
