Η δεύτερη και τελευταία προεδρική θητεία του Βούτσιτς κανονικά ολοκληρώνεται στα μέσα του 2027. Ο Βούτσιτς δήλωσε ότι θα στηρίξει το Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα στις επόμενες εκλογές, οι οποίες σαν τις προεδρικές ήταν κανονικά προγραμματισμένες να γίνουν σε ένα χρόνο.

«Όταν αποφασίσαμε να φτιάξουμε την ΕΛΠΙΔΑ, είχαμε και έχουμε ένα και μοναδικό όραμα: μια ελεύθερη, όρθια Ελλάδα, μακριά από τη διαφθορά και την ατιμωρησία. Μου είπαν: «Μην ασχοληθείς Μαρία με την πολιτική, είναι βρώμικη και ανήθικη· αγοράζει ψυχές και συνειδήσεις». Όμως δεν με ένοιαζε. Τους έλεγα ότι, αφού δεν θα άλλαζα εγώ ΠΟΤΕ, αυτό έφτανε.

Και δίπλα μου ήρθαν πολλοί καλοθελητές. Να βοηθήσουν… αγνά, έλεγαν, και έμπαιναν στις ομάδες μας. Δήθεν μας οδηγούσε το ίδιο όραμα: η πατρίδα και τα παιδιά μας, το μέλλον της χώρας μας!
Εμπιστεύτηκα και εμπιστεύομαι την αγάπη του κόσμου, γιατί είδα στα μάτια τους τον ίδιο πόνο, την ίδια καθαρότητα και την ίδια αγωνία με μένα. Γίναμε “οικογένεια”. Και πίστεψα —και πιστεύω— στη δύναμη των ανθρώπων! Όχι των διαπλεκόμενων. Όχι αυτών που ικανοποιούνται με την απλή διαμαρτυρία… Όχι των “επώνυμων” με κάθε κόστος… Πίστεψα στους φωτεινούς ανθρώπους, σε αυτούς που σιχάθηκαν τη διαπλοκή και δεν χαρίζουν εν λευκώ τη ζωή και το μέλλον τους στους “άριστους”.

Και είπα: «Μέχρι την εκλογή οργάνων αυτοοργανωθείτε! Όπως ταιριάζει καλύτερα σε κάθε περιοχή. Αλλά δουλέψτε με ήθος, σεβασμό στον διπλανό σας και ενωτικά. Αγκαλιάστε τους πολίτες. Πιστεύω σε εσάς». Δεν έβαλα “κομματικούς” κανόνες, γιατί πίστεψα ότι δεν πρέπει να περιορίζεται η δημιουργία… Δεν όρισα ανθρώπους “δικούς μου”, γιατί το κίνημα αυτό οφείλει να λειτουργεί πραγματικά ελεύθερα. Και εμπιστεύτηκα ανθρώπους που δάκρυζαν όταν μου μιλούσαν για ιδανικά…
Και έπειτα ήρθε η αποκάλυψη: έμαθα για αρχηγιλίκια, αγορές υποψηφιοτήτων και
υπόγειο σχηματισμό ψηφοδελτίων…

Έμαθα για εκδιωγμούς πολιτών λόγω διαφορετικής ιδεολογίας, μέχρι και για εκβιασμούς… ακόμα και προς εμένα. Ευτυχώς, όλα αυτά από λίγους και δόλιους που πήγαν να πιάσουν στασίδι. Πόσο κρίμα για την ΕΛΠΙΔΑ να προσπαθούν να τη χειραγωγήσουν, να τη μετατρέψουν σε Σύστημα και να τη λιώσουν. «Διαίρει και βασίλευε»… Η μεγάλη κατάρα!

Και βέβαια χρήσιμα μέσα τους η συκοφαντία, η λάσπη, οι κατηγορίες και η διαστρέβλωση με στόχο να σπείρουν διχόνοιες ανάμεσά μας. Διχόνοια ανάμεσα σε ανθρώπους με τον ίδιο πόνο· σε εμάς που δουλεύουμε νυχθημερόν για την επιβίωση, που πληρώνουμε αυτόν που πιάστηκε με την γίδα στην πλάτη, που χάσαμε την πατρίδα μας και ξενιτεύουμε τα παιδιά μας για ένα καλύτερο μέλλον μακριά από τη γη που γεννήθηκαν … αν προλάβουν και δεν τα δολοφονήσουν.

Όλα αυτά που μπόρεσαν να μας ενώσουν παραμερίστηκαν, και ο διχασμός μπήκε μπροστά ως δήθεν ιδεολογικός πόλεμος. Να μαλώνουμε για ιδέες, θεωρίες και πως θα “ονομάσουμε” καλύτερα μια κατάσταση. Καλύτερα να διαμαρτυρόμαστε, παρά να ενωθούμε για τις λύσεις… Μια ζωή τα ίδια…
Το Σύστημα ξέρει καλά το παιχνίδι· εμείς ήμασταν άπειροι σε αυτό. Πλέον, όμως, ξέρουμε τι εστί διαπλοκή και εκ των έσω. Η ΕΛΠΙΔΑ, λοιπόν, αλλάζει μορφή! “Καθαρίζει” και συνεχίζει. Δεν θα σταματήσουμε. Δεν θα μας νικήσουν. Είμαστε πολύ περισσότεροι!

Δεν άλλαξε μέσα μου ούτε μια φράση από όσα έλεγα και πίστευα εδώ και 3,5 χρόνια.
Η χώρα χρειάζεται ΚΑΘΑΡΣΗ.
Η χώρα χρειάζεται ΕΛΠΙΔΑ.
Ο αγώνας είναι ένας: ή «ΕΜΕΙΣ» ή «Αυτοί».
Και είναι πραγματικά η τελευταία μας ΕΥΚΑΙΡΙΑ.
Συνεχίζουμε δυνατά! Μακριά από ατζέντες και βολέματα. Μακριά από όσους δεν μπόρεσαν να μετατρέψουν το «ΕΓΩ» σε «ΕΜΕΙΣ». Δεν αναζητούμε «επώνυμους», αλλά ανθρώπους με καθαρότητα νου και ψυχής! Η δέσμευση παραμένει η ίδια και τη φωνάζουμε πιο δυνατά: Η ΕΛΠΙΔΑ βρίσκεται δίπλα σε όποιον νιώθει χρέος του να σταθεί πλάι στην πατρίδα του, τώρα που τον χρειάζεται περισσότερο από ποτέ!», καταλήγει η ανάρτηση.

Η 45χρονη ομολόγησε και θα οδηγηθεί στην εισαγγελία με την κατηγορία του εμπρησμού από πρόθεση. Δεν ξέρουμε με ποιο σκεφτικό έβαλε τη φωτιά και αν ήταν μόνον δικά της προσωπικά αντικείμενα αυτά που θέλησε να κάψει σε κατά τη γνώμη της απομονωμένο σημείο.

Με αφορμή το συμβάν, το αρχηγείο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας δημοσιοποίησε στοιχεία για το πρώτο εξάμηνο του έτους, αναδεικνύοντας την ένταση των ελέγχων. Από τις αρχές του έτους έως σήμερα, έχουν επιβληθεί 480 διοικητικά πρόστιμα, το συνολικό ύψος των οποίων αγγίζει τα 544.579,79 ευρώ.

Παράλληλα, οι αρχές έχουν προχωρήσει σε 126 συλλήψεις με την αυτόφωρη διαδικασία. Από το σύνολο των συλληφθέντων, οι 118 περιπτώσεις αφορούν πρόκληση πυρκαγιάς από αμέλεια, ενώ οι 8 αφορούν εμπρησμό από πρόθεση. Η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (Δ.Α.Ε.Ε.) και οι τοπικές ανακριτικές υπηρεσίες διατηρούν σε υψηλό επίπεδο την επιχειρησιακή τους ετοιμότητα, συνεχίζοντας τους αυστηρούς ελέγχους για την τήρηση της νομοθεσίας.

Η αλήθεια είναι πως αποστολή του ρωσικού στρατού ήταν να καταλάβει το Κίεβο, να ανατρέψει το δυτικόφιλο καθεστώς που είχε εγκαθιδρυθεί εκεί μετά το 2014 και να επιβάλει ένα φιλορωσικό. Γι’ αυτό και οι Ρώσοι απέφυγαν πλήρως να εξουδετερώσουν προκαταβολικά την όποια αντίσταση, βομβαρδίζοντας συστηματικά κέντρα διοίκησης και βάσεις του ουκρανικού στρατού. Δεν ήθελαν τότε να δημιουργήσουν ένα ψυχολογικό ρήγμα με τον ουκρανικό πληθυσμό, προσδοκώντας σ’ ένα φιλορωσικό καθεστώς.

Η εισβολή είχε τον χαρακτήρα ενός “πολέμου ελιγμών”, αλλά συνάντησε μεγαλύτερη αντίσταση απ’ όσο είχε υπολογίσει το Κρεμλίνο. Παρόλα αυτά, οι Ρώσοι κατάφεραν να ελέγξουν περιοχές στην ανατολική και νότια Ουκρανία. Έφθασαν, μάλιστα, στα προάστια του Κιέβου. Επιδιώκοντας να καταστήσει την Ουκρανία μία χώρα με μικρό στρατό και μη εχθρική προς τη Ρωσία, το Κρεμλίνο απέσυρε τις δυνάμεις του από τα προάστια του Κιέβου, ως κίνηση καλής θέλησης στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για την ειρήνη που πραγματοποιήθηκαν την άνοιξη 2022 στην Κωνσταντινούπολη.

Για μία ακόμα φορά, η Μόσχα παραπλανήθηκε. Είχε παραπλανηθεί με τις Συμφωνίες του Μίνσκ 1 και 2, όπως αποκάλυψαν οι Μέρκελ και Ολάντ, παραπλανήθηκε και την άνοιξη 2022, όταν ο τότε Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον πίεσε τον Ζελένσκι να τινάξει στον αέρα την συμφωνία που είχε επιτευχθεί στην Κωνσταντινούπολη. Με τη βοήθεια της Δύσης, μάλιστα, ο ουκρανικός στρατός κατάφερε το 2022 να αντεπιτεθεί με πολύ περισσότερες –λόγω επιστράτευσης– δυνάμεις από τους Ρώσους και να ανακαταλάβει μεγάλες περιοχές και στην ανατολική και στη νότια Ουκρανία.

Την κατάσταση τότε έσωσε για τη Ρωσία, ο στρατηγός Σουροβίκιν που ανέλαβε τη διοίκηση στην πιο κρίσιμη στιγμή. Επέτυχε την ανασύνταξη των ρωσικών δυνάμεων και απέκρουσε τη μεγάλη ουκρανική αντεπίθεση το καλοκαίρι 2023 στην περιοχή της Ζαπορόζιε. Από τότε και με τη βοήθεια μίας μερικής εθελοντικής επιστράτευσης (με συμβόλαια) ο ρωσικός στρατός ανέλαβε την πρωτοβουλία κι άρχισε να ξανακερδίζει έδαφος, τώρα πλέον, όμως, με πολύ αργό ρυθμό. Η αιτία είναι ότι λόγω και της ολοένα και μεγαλύτερης συμμετοχής των drones, ο πόλεμος μετατράπηκε σε πόλεμο θέσεων και εκατέρωθεν φθοράς.

Δυσαρέσκεια στην Ρωσία 

Από την πρώτη στιγμή η Δύση στάθηκε ενεργά στο πλευρό του Κιέβου σ’ όλα τα επίπεδα (διπλωματική και οικονομική βοήθεια, επιχειρησιακές πληροφορίες, οπλικά συστήματα και στρατιωτικούς συμβούλους). Ακόμα και η κυβέρνηση Μπάιντεν, όμως, που πρωτοστατούσε στην επιβολή πρωτοφανών κυρώσεων στη Ρωσία, επιδιώκοντας να γονατίσει την οικονομία της και να αποσταθεροποιήσει το καθεστώς Πούτιν, ήταν προσεκτική στο ποια οπλικά συστήματα έδινε στους Ουκρανούς.

Δεν τους έδινε π.χ. πυραύλους ικανούς να πλήξουν στόχους στο εσωτερικό της Ρωσίας, φοβούμενη ότι θα προκαλούσε μία αντίδραση εκ μέρους της Μόσχας, που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πυρηνική σύγκρουση. Από την πλευρά του, το Κρεμλίνο χρησιμοποιούσε γενικόλογες απειλές, αποφεύγοντας, όμως, να καθορίσει συγκεκριμένα τις κόκκινες γραμμές του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, η Δύση σταδιακά να κάνει τα βήματα που λόγω φόβου δεν έκανε εξαρχής.

Το γεγονός, μάλιστα, πως οι κατά καιρούς ρωσικές απειλές έμεναν στα λόγια, δημιούργησε στη Δύση την εντύπωση πως μπορεί να προχωρήσει σε επιθετικές κινήσεις που η ίδια θεωρούσε στην αρχή απαγορευμένες. Κάπως έτσι φτάσαμε σήμερα οι Ουκρανοί να προκαλούν επώδυνα πλήγματα σε διυλιστήρια, αποθήκες, πολεμικές βιομηχανίες και χημικά εργοστάσια βαθιά στο εσωτερικό της Ρωσίας. Σ’ αυτό αναμφίβολα συνέβαλε και η εξέλιξη της τεχνολογίας των drones, αλλά το βασικό είναι ότι σταδιακά εξατμίστηκε ο φόβος της Δύσης για σκληρά ρωσικά αντίποινα που θα την έθεταν ενώπιον επώδυνων διλημμάτων. Με άλλα λόγια, αυτά τα χρόνια έλαβε χώρα μία διολίσθηση σε βάρος της Ρωσίας.

Μπορεί οι ρωσικές δυνάμεις στο έδαφος να προελαύνουν, έστω και με αργό ρυθμό, αλλά οι συνεχείς ουκρανικές επιθέσεις με drones και δυτικούς πυραύλους, της προκαλούν αιμορραγία και σοβαρά προβλήματα στον εφοδιασμό του στρατού, αλλά και του πληθυσμού ειδικά στην Κριμαία και στην περιοχή της Ζαπαρόζιε. Υπενθυμίζω ότι ο Πούτιν απέφυγε την επιστράτευση –προτίμησε μισθοφόρους που κοστίζουν μεγάλα ποσά στον προϋπολογισμό– με σκοπό να μην προκαλέσει δυσαρέσκεια, ειδικά στα αστικά στρώματα των μεγάλων πόλεων. Με άλλα λόγια, επεδίωξε ο πόλεμος να μείνει μακριά από τη ρωσική επικράτεια, αλλά αυτό δεν ισχύει εδώ και αρκετό καιρό. Οι ουκρανικές επιθέσεις έχουν μετατρέψει τον πόλεμο σε πρόβλημα και για τους περισσότερους Ρώσους.

Ο Ζελένσκι δεν κρύβει ότι σκοπός του είναι να οξύνει τη δυσαρέσκεια στη Ρωσία, με σκοπό να υποχρεώσει το Κρεμλίνο να αποδεχθεί κατάπαυση του πυρός και διαπραγματεύσεις με βάση τους δυτικούς όρους. Το ίδιο επιδιώκουν και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί του. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο πόλεμος προκαλεί κοινωνική δυσαρέσκεια, αλλά κατά κανόνα προς την αντίθετη κατεύθυνση. Προφανώς, υπάρχουν κι αυτοί που θέλουν να τελειώσει ο πόλεμος, αδιαφορώντας για τους όρους. Αυτή, όμως, είναι μία μειονότητα. Στη μεγάλη πλειονότητά τους οι Ρώσοι είναι δυσαρεστημένοι με τον Πούτιν, επειδή δεν κάνει ό,τι απαιτείται για να κερδίσει τον πόλεμο. Κατά έναν τρόπο, θεωρούν ότι η Ρωσία πολεμάει μόνο με το ένα χέρι, όχι και με τα δύο και γι’ αυτό παρατείνεται ο πόλεμος! Αυτή είναι η κύρια αιτία που έχει πέσει η δημοτικότητα του Ρώσου προέδρου, αν κι ακόμα παραμένει υψηλή.

Τραμπ και Ουκρανία

Στο σημείο αυτό είναι αναγκαίο να εισαγάγουμε στη συζήτηση τον παράγοντα Τραμπ. Η επανεκλογή του το Νοέμβριο 2024 τροφοδότησε προσδοκίες στη Μόσχα. Αυτές οι προσδοκίες ενισχύθηκαν από τις κινήσεις του το πρώτο εξάμηνο του 2025 και κορυφώθηκαν με τη συνάντηση κορυφής στο Άνκορατζ της Αλάσκας. Εκεί Τραμπ και Πούτιν συμφώνησαν και σε μία φόρμουλα για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία. Η αλήθεια είναι ότι ο Τραμπ διαφοροποιήθηκε από την αντιρωσική ρητορική, πίεσε τους Ευρωπαίους, αμφισβήτησε εμμέσως το ΝΑΤΟ και σταμάτησε την παροχή χρημάτων και οπλικών συστημάτων στο Κίεβο. Δεν σταμάτησε, ωστόσο, ούτε την παροχή επιχειρησιακών πληροφοριών, ούτε απέσυρε τους Αμερικανούς στρατιωτικούς συμβούλους και τις βάσεις της CIA. Αν και προσπάθησε, λοιπόν, να αυτοπροβληθεί σαν τρίτος μεσολαβητής, στην πραγματικότητα οι ΗΠΑ παρέμειναν εμπλεκόμενο μέρος στον πόλεμο.

“Αγοράζοντας” τοις μετρητοίς το λεγόμενο “πνεύμα του Άνκορατζ”, ο Πούτιν αντιμετώπισε τον Αμερικανό ομόλογό του όχι μόνο σαν… ανεξάρτητο μεσολαβητή, αλλά και σαν αυτόν που θα αλλάξει ριζικά το πλαίσιο των διμερών σχέσεων. Εκτός των άλλων (δρομολόγηση φιλόδοξων οικονομικών και ενεργειακών συνεργασιών) θεώρησε πως θα εγγυηθεί, μέσω μίας ευρύτερης αρχιτεκτονικής ασφαλείας, την εθνική ασφάλεια της Ρωσίας. Στο πλαίσιο αυτό, το Κρεμλίνο έκανε ένα μεγάλο συμβιβασμό.

Τον Ιούνιο 2024 είχε θέσει ως βασικό όρο για μία συμφωνία ειρήνευσης, η Ουκρανία να μετατραπεί σ’ ένα κράτος-μαξιλάρι μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ, το οποίο δεν θα ήταν εχθρικό προς τη Ρωσία. Αυτό το νόημα είχε ο όρος περί “αποναζιστικοποίησης”. Στο Άνκορατζ εγκατέλειψε αυτόν τον όρο και έθεσε μόνο τον όρο το Κίεβο να εγκαταλείψει την οχυρωμένη βιομηχανική περιοχή του Ντονμπάς που παρέμενε υπό ουκρανικό έλεγχο (Κωνσταντινίβκα-Κραματόρσκ-Σλαβιάνσκ) και βεβαίως να αναγνωρίσει την εδαφική πραγματικότητα που είχε διαμορφωθεί από τις μάχες.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Έχοντας πίσω του την Ευρώπη, ο Ζελένσκι απέρριψε τον ρωσικό όρο, με αποτέλεσμα η όποια διπλωματική διαδικασία να βαλτώσει, λόγω και της κρίσης στον Κόλπο. Ο Πούτιν, όμως, δείχνει να έχει αγκιστρωθεί στο λεγόμενο “πνεύμα του Άνκορατζ”, παρότι είναι ηλίου φαεινότερο ότι ακόμα κι αν αυτό υπήρξε ποτέ, έχει εδώ και καιρό εκπνεύσει. Και η τελευταία σύνοδος κορυφής των G7 το κατέστησε εξόφθαλμο. Ο Τραμπ υπέγραψε τα συμπεράσματα, τα οποία είναι ασύμβατα με το “πνεύμα του Άνκορατζ”.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι γιατί παρόλα αυτά, ο Πούτιν δεν κάνει ό,τι χρειάζεται για να τελειώσει αυτόν τον πόλεμο με τους ρωσικούς όρους. Γιατί δεν χρησιμοποιεί, έστω και καθυστερημένα, όλες τις συμβατικές δυνατότητες για να κάμψει το Κίεβο; Την απάντηση θα προσπαθήσω να δώσω στο επόμενο άρθρο μου.

Ακραίοι άνεμοι στην Αττική: Δέντρο καταπλάκωσε όχημα με οδηγό εντός στη Μιχαλακοπούλου – Ριπές 124χλμ/ώρα https://t.co/Qja75dHXOY

— NEWS 24/7 (@News247gr) June 27, 2026

Τα στοιχεία από το δίκτυο αυτόματων μετεωρολογικών σταθμών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών / meteo.gr δείχνουν ότι η ισχυρότερη ριπή ανέμου πανελλαδικά καταγράφηκε στην Κορυφή της Πεντέλης, όπου ο άνεμος άγγιξε τα 124 χλμ/ώρα. Στη δεύτερη θέση βρέθηκε η Παξιμάδα Καρύστου με 111 χλμ/ώρα, ενώ ακολούθησε ο Αυλώνας της Χίου με 105 χλμ/ώρα και το Γεράκι Λακωνίας (πυρομετεωρολογικός σταθμός) με 101 χλμ/ώρα. Πολύ υψηλές πτώσεις πίεσης και ανέμους κατέγραψε επίσης ο σταθμός στο Λαύριο με 98 χλμ/ώρα και η Πάρνηθα με 92 χλμ/ώρα.

Η ρύθμιση προβλέπει την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, με τη σύμφωνη γνώμη της ΚΕΔΕ και των συναρμόδιων υπουργείων, ώστε να δημιουργηθεί ένας νέος μηχανισμός είσπραξης των δημοτικών τελών, χωρίς τη μεσολάβηση των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος. Όπως ανέφερε ο υπουργός, η παρέμβαση αυτή αποτελεί πάγιο αίτημα τόσο των παρόχων ηλεκτρικής ενέργειας και του ΔΕΔΔΗΕ όσο και των δήμων. Δεν έχει αποσαφηνιστεί πάντως με τι τρόπο θα τα εισπράττουν οι δήμοι, αλλά το πιθανότερο είναι η οφειλή να εμφανίζεται ως φορολόγηση, όπως εξάλλου και είναι. Οι δήμοι είχαν πολύ σημαντικά έσοδα από την υποχρεωτική καταβολή των τελών μέσω του λογαριασμού της ηλεκτρικής ενέργειας, και δεν θέλουν να τα χάσουν, αλλά δεν διαθέτουν ανάλογο εισπρακτικό μηχανισμό.

Η CENTCOM δημοσίευσε την Παρασκευή το βράδυ βίντεο από μία από τις επιθέσεις εναντίον ιρανικών στόχων. Οι αμερικανικές επιθέσεις της Παρασκευής δεν σηματοδοτούν επιστροφή σε μεγάλης κλίμακας πολεμικές επιχειρήσεις, τουλάχιστον προς το παρόν, όπως δήλωσε Αμερικανός αξιωματούχος στο CNN.

Άμεση η απάντηση του Ιράν στις ΗΠΑ

Οι Φρουροί της Επανάστασης δήλωσαν ότι επιτέθηκαν σε στρατιωτικές θέσεις των ΗΠΑ στην περιοχή ως αντίδραση στις επιθέσεις, σύμφωνα με το ιρανικό κρατικό μέσο ενημέρωσης Press TV. Ο αμερικανικός στρατός δεν έχει επιβεβαιώσει τις εν λόγω επιθέσεις.

Οι Φρουροί της Επανάστασης, μέσω της ιρανικής κρατικής τηλεόρασης, προανήγγειλαν ότι η απάντησή τους στα αμερικανικά πλήγματα θα είναι «άμεση και αποφασιστική». Παράλληλα υποστήριξαν ότι απέκρουσαν επίθεση των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στην περιοχή Σιρίκ, στα Στενά του Ορμούζ, χωρίς να δώσουν περαιτέρω λεπτομέρειες.

Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς -ο οποίος διαδραμάτισε ηγετικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία με το Ιράν που ανακοινώθηκε την περασμένη εβδομάδα- δήλωσε την Παρασκευή το βράδυ ότι «η βία θα αντιμετωπιστεί με βία». «Το Ιράν υπέγραψε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός. Εμείς την τηρήσαμε. Αν έχουν διαφωνίες σχετικά με τον τρόπο εφαρμογής του Μνημονίου Κατανόησης μπορούν να σηκώσουν το τηλέφωνο», έγραψε στο X μαζί με την ανακοίνωση της CENTCOM.

Οι αμερικανικές επιθέσεις έλαβαν χώρα αφότου ο Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε την Παρασκευή την ιρανική επίθεση με drone εναντίον του πλοίου ως «ανόητη παραβίαση» της συμφωνίας για τον τερματισμό του πολέμου με το Ιράν, χωρίς όμως να δώσει καμία ένδειξη για το αν το περιστατικό αυτό θα οδηγήσει σε επανάληψη των ευρύτερων εχθροπραξιών.

Ο Ντόναλντ Τραμπ έκανε λόγο για «ανόητη παραβίαση» της κατάπαυσης του πυρός που έχει συμφωνηθεί με το Ιράν, μετά την επίθεση σε ένα πλοίο, στα Στενά του Ορμούζ, την οποία απέδωσε σε ιρανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος. Το Ιράν «εξαπέλυσε τουλάχιστον τέσσερα επιθετικά drones εναντίον πλοίων που διέσχιζαν τα Στενά του Ορμούζ.

Ο ένας από αυτούς έπληξε το πάνω κατάστρωμα ενός φορτηγού πλοίου μεγάλου μεγέθους και πολύ ακριβού», έγραψε σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social που του ανήκει. «Προφανώς, είναι μια ανόητη παραβίαση της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός», πρόσθεσε. «Προκλήθηκε ζημιά, αλλά το πλοίο κατάφερε να συνεχίσει την πορεία του. Καταρρίψαμε άλλα τρία μη επανδρωμένα αεροσκάφη», ισχυρίστηκε επίσης ο Αμερικανός πρόεδρος.

Το Ιράν θεωρεί τον έλεγχο της θαλάσσιας οδού ως βασικό μέσο πίεσης στις διαπραγματεύσεις. Την Πέμπτη, οι Φρουροί προειδοποίησαν ότι θα επιτρέπεται η ασφαλής διέλευση πλοίων μόνο μέσω διαδρομών που θα δηλώνονται στο Ιράν. Η συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν προέβλεπε ότι η κυκλοφορία στα Στενά θα επανέλθει στον ίδιο όγκο όπως πριν από την έναρξη του πολέμου, αλλά δεν προέβλεπε λεπτομερείς όρους για την εκπλήρωση των διατάξεων.

Οι δύο πλευρές έχουν διαφορετικές ερμηνείες ως προς το αν το Ιράν θα μπορεί να επιβάλλει τέλη στα διερχόμενα πλοία. Ο Τραμπ έχει επιμείνει ότι τα Στενά θα παραμείνει χωρίς διόδια, αλλά η Τεχεράνη υποστηρίζει ότι θα έχει το δικαίωμα να επιβάλλει τέλη στα διερχόμενα πλοία.

Το φορτηγό πλοίο χτυπήθηκε στη δεξιά πλευρά του από άγνωστο βλήμα, με αποτέλεσμα να προκληθούν ζημιές στη γέφυρα, σύμφωνα με την υπηρεσία United Kingdom Maritime Trade Operations, η οποία παρακολουθεί τη θαλάσσια κυκλοφορία στην περιοχή. Δεν αναφέρθηκαν θύματα ούτε περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Αναβρασμός στην Βηρυτό

Ο ηγέτης της Χεζμπολάχ Ναΐμ Κάσεμ δήλωσε σήμερα πως η συμφωνία-πλαίσιο ανάμεσα στο Ισραήλ και τον Λίβανο που υπογράφηκε στην Ουάσιγκτον είναι “άκυρη”, μια “ταπείνωση” και μια παράδοση της εθνικής κυριαρχίας και θα πρέπει να αντικατασταθει από το μνημόνιο Ιράν-ΗΠΑ. Ο Κάσεμ δήλωσε πως οποιαδήποτε απόπειρα να συνδεθεί η απόσυρση του Ισραήλ από τον νότιο Λίβανο με τον αφοπλισμό της οργάνωσης παραβιάζει “κόκκινες γραμμές”.

«Η συμφωνία πλαίσιο της Ουάσιγκτον είναι ταπεινωτική, επαίσχυντη και αντιπροσωπεύει μια εγκατάλειψη της εθνικής κυριαρχίας», δήλωσε συγκεκριμένα ο Ναΐμ Κάσεμ σε ένα δελτίο Τύπου, κατηγορώντας την κυβέρνηση του Λιβάνου ότι «νομιμοποιεί» με αυτόν τον τρόπο την κατοχή εδαφών της χώρας.

«Αυτή η συμφωνία είναι άκυρη και αυτό που πρέπει να εφαρμοστεί είναι οι όροι του πρωτοκόλλου συμφωνίας Ιράν-ΗΠΑ», συμπλήρωσε ο επικεφαλής της σιιτικής οργάνωσης, αναφερόμενος στο κείμενο που υπογράφηκε τη 17η Ιουνίου από την Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη και προβλέπει τον τερματισμό των εχθροπραξιών στον Λίβανο.

Διαδηλώσεις ξέσπασαν στη Βηρυτό, την πρωτεύουσα του Λιβάνου, μετά την υπογραφή συμφωνίας. Οι διαδηλωτές, σιίτες και μέλη της Χεζμπολάχ στην πλειοψηφία τους, έστησαν οδοφράγματα σε διάφορα σημεία της πόλης, με την κυβέρνηση να στέλνει τον στρατό με εξάρτηση ΜΑΤ στους δρόμους.

Οι αντίπαλοι της συμφωνίας που υπέγραψαν Ισραήλ και Λίβανος υπό την διαμεσολάβηση των ΗΠΑ, βγήκαν στους δρόμους κρατώντας σημαίες του Ιράν και της Χεζμπολάχ, άρχισαν να καίνε ελαστικά και να μπλοκάρουν δρόμους σε ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στις ενέργειες των αρχών του Λιβάνου. Υπήρξαν δε συγκρούσεις με τον στρατό.

Τι προβλέπει η συμφωνία Ισραήλ-Λιβάνου-ΗΠΑ

Στο άλλο καίριο μέτωπο της Μέσης Ανατολής, το Ισραήλ, ο Λίβανος και οι Ηνωμένες Πολιτείες υπέγραψαν την Παρασκευή στην Ουάσινγκτον συμφωνία-πλαίσιο, με στόχο να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια σταθερή και μακροχρόνια ειρήνη ανάμεσα στις δύο γειτονικές χώρες. Το Γαλλικό Πρακτορείο παρουσιάζει τα βασικά σημεία της συμφωνίας, η οποία περιλαμβάνει δεσμεύσεις για την ασφάλεια, τον αφοπλισμό, τη σταδιακή αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων, αλλά και την ανοικοδόμηση του Λιβάνου.

Στη συμφωνία επισημαίνεται ότι το Ισραήλ και ο Λίβανος «επαναβεβαιώνουν τον κοινό στόχο τους για εγκαθίδρυση ειρήνης και ασφάλειας με διάρκεια». Παράλληλα, οι δύο πλευρές «δηλώνουν τη φιλοδοξία τους να θέσουν τέλος στη σύγκρουση στην οποία αντιπαρατίθενται (…) να εγκαθιδρύσουν σχέσεις καλής γειτονίας» και «επιβεβαιώνουν το δικαίωμα κάθε κράτους να υπάρχει εν ειρήνη».

Η συμφωνία προβλέπει ότι Ισραήλ και Λίβανος θα επιδιώκουν την επίλυση των διαφορών τους «μέσω διμερών απευθείας διαπραγματεύσεων, με τη μεσολάβηση και την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών». Για την παρακολούθηση της εφαρμογής του πλαισίου συγκροτήθηκε επίσης μία «ομάδα στρατιωτικού συντονισμού», στην οποία συμμετέχουν οι δύο κυβερνήσεις μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η συμφωνία δεν κατονομάζει άμεσα τη φιλοϊρανική σιιτική οργάνωση Χεζμπολάχ, ωστόσο περιγράφει διαδικασία σύμφωνα με την οποία οι Ένοπλες Δυνάμεις του Λιβάνου (FAL) «θα αποκαταστήσουν αποτελεσματικό κυρίαρχο έλεγχο στο σύνολο του λιβανικού εδάφους, υπό την προϋπόθεση του επαληθευμένου αφοπλισμού μη κρατικών ενόπλων ομάδων και της διάλυσης υποδομών που συνδέονται με αυτές, που θα επιτρέψει στις Δυνάμεις Άμυνας του Ισραήλ (IDF) να αποσυρθούν σταδιακά από το λιβανικό έδαφος». Παράλληλα, η κυβέρνηση του Λιβάνου ξεκαθαρίζει ότι απορρίπτει ως παράνομη «κάθε αξίωση ενός κρατικού ή μη κρατικού παράγοντα να καταφεύγει στη βία στο όνομά της χωρίς τη ρητή εξουσιοδότησή της».

Σταδιακή ανάπτυξη του λιβανικού στρατού

Βάσει του σχεδίου, ο λιβανικός στρατός θα επανακτήσει σταδιακά τον έλεγχο της επικράτειας, ξεκινώντας από δύο «πιλοτικές ζώνες». Οι συγκεκριμένες περιοχές θα καθοριστούν από κοινού με τον ισραηλινό στρατό, ο οποίος θα τις παραδίδει σταδιακά, αφού προηγηθεί ο αφοπλισμός των «μη κρατικών ένοπλων ομάδων» και η διάλυση των σχετικών υποδομών τους. Στη συνέχεια προβλέπεται η δημιουργία και άλλων «πιλοτικών ζωνών» κατόπιν κοινής συμφωνίας των δύο πλευρών.

Με την ολοκλήρωση της ανάληψης του πλήρους ελέγχου από τον λιβανικό στρατό, «οι προσπάθειες ανοικοδόμησης που υποστηρίζονται από τη διεθνή κοινότητα θα αρχίσουν, και οι Λιβανέζοι άμαχοι θα μπορούν να επιστρέψουν με κάθε ασφάλεια στις ζώνες αυτές που θα τεθούν υπό τον αποκλειστικό έλεγχο των αρχών του λιβανικού κράτους».

Το Ισραήλ δηλώνει ότι δεν διεκδικεί λιβανικά εδάφη

Στο κείμενο της συμφωνίας, το Ισραήλ αναφέρει ότι «οι στρατιωτικές ενέργειές του στον Λίβανο είναι μόνο η συνέπεια επιθέσεων, απειλής που αντιπροσωπεύουν και των εχθρικών προθέσεων μη κρατικών ένοπλων ομάδων και ιδίως της Χεζμπολάχ». Προσθέτει ακόμη ότι «η εξαφάνιση αυτής της απειλής, θα εξαλείψει κάθε ανάγκη στο μέλλον για στρατιωτική επέμβαση ή για παρουσία των Δυνάμεων Άμυνας του Ισραήλ στον Λίβανο» και ότι «η ισραηλινή κυβέρνηση δηλώνει ότι δεν έχει καμία εδαφική βλέψη στον Λίβανο».

Η συμφωνία προβλέπει επίσης ενεργό εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών στην προσπάθεια ανασυγκρότησης του Λιβάνου. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες θα κινητοποιήσουν τους διεθνείς εταίρους τους για να προσφέρουν ενεργό υποστήριξη στη λιβανική κυβέρνηση προκειμένου να ανοικοδομήσει τη χώρα, να αποκαταστήσει τις υποδομές, να επανεκκινήσει την οικονομία και να δημιουργήσει προοπτικές ευημερίας».

Από την πλευρά του, ο Λίβανος αναλαμβάνει τη δέσμευση ότι «δεσμεύεται ρητά να εμποδίσει την εκτροπή κεφαλαίων που προορίζονται για την ανοικοδόμηση προς όφελος μη κρατικών ένοπλων ομάδων και οντοτήτων που συνδέονται με αυτές».

Αντιδρά η Χεζμπολάχ

Ο βουλευτής της Χεζμπολάχ Χασάν Φαντλάλα δήλωσε απόψε ότι οι αρχές του Λιβάνου δεν θα μπορέσουν να εφαρμόσουν τη συμφωνία-πλαίσιο που υπέγραψαν με το Ισραήλ στην Ουάσινγκτον εκτός εάν, με την υποστήριξη των ΗΠΑ, «οδηγηθούν σε εμφύλιο πόλεμο», μετέδωσε το τηλεοπτικό κανάλι Al Mayadeen.

Ο Φαντλάλα δήλωσε ότι η Χεζμπολάχ θα αντιμετωπίσει οποιοδήποτε μέτρο λάβουν οι λιβανέζικες αρχές και θα κρατήσει τα όπλα της ακόμη περισσότερο, προσθέτοντας ότι η αντίθεση της οργάνωσης είναι «σοβαρή» και δεν θα επιτρέψει στις αρχές να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις τους επί του πεδίου. Κατά τον βουλευτή, «αυτό που συνέβη στην Ουάσινγκτον ήταν μια προσπάθεια να υπονομευτεί» η «πορεία του Ισλαμαμπάντ», δηλαδή η συμφωνία Ιράν-ΗΠΑ με τη μεσολάβηση του Πακιστάν. Πρόσθεσε ότι «χωρίς την αντίσταση (σ.σ. τη Χεζμπολάχ), δεν θα περάσει τίποτα».

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν δήλωσε ότι η συμφωνία-πλαίσιο που υπογράφηκε με το Ισραήλ ήταν «ένα πρώτο βήμα» για την αποκατάσταση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας του, χωρίς «κατοχή, υποτέλεια ή κηδεμονία». «Η συμφωνία πλαίσιο είναι ένα πρώτο βήμα» που θα επιτρέψει στους Λιβανέζους «να επιστρέψουν στα πλήρως απελευθερωμένα εδάφη τους και στα σπίτια τους που θα ανακατασκευαστούν (…) υπό την κυριαρχία του λιβανέζικου κράτους, το οποίο δεν έχει κανέναν εταίρο στην άσκηση της κυριαρχίας του στο έδαφος και τον λαό του» ανέφερε ο Αούν στην ανακοίνωση που δόθηκε στη δημοσιότητα από την προεδρία.

Πώς «είδαν» τη συμφωνία οι ΗΠΑ

Στο μεταξύ, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, δήλωσε ότι η συμφωνία-πλαίσιο που επιτεύχθηκε μεταξύ του Ισραήλ και του Λιβάνου καθορίζει μια σαφή διαδικασία για την αποκατάσταση της κυριαρχίας του Λιβάνου, τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ και τη διάλυση των υποδομών της.

Η συμφωνία επιτρέπει στο Ισραήλ να επιστρέψει στα σύνορά του μόλις εξαλειφθεί η απειλή για τους πολίτες του και δημιουργεί μια τριμερή Στρατιωτική Ομάδα Συντονισμού για τον Λίβανο, με τη μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών, ανέφερε ο Ρούμπιο σε ανακοίνωση που εξέδωσε. Επίσης, η ιταλική κυβέρνηση, με γραπτή ανακοίνωσή της εξέφρασε ικανοποίηση για την συμφωνία-πλαίσιο του Ισραήλ με τον Λίβανο, η οποία- όπως τονίζεται- επετεύχθη χάρη στη διαμεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών.

«Η ισχυροποίηση της κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου είναι βασικής σημασίας, όπως και το να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια διαρκή ειρήνη μεταξύ των δυο αυτών εθνών, με την οποία να διακηρύσσεται η κυριαρχία και η ενιαία εδαφική οντότητα του Λιβάνου και η ασφαλεία του Ισραήλ» αναφέρει η κυβέρνηση της Ρώμης. «Η Ιταλία, η οποία συνεισφέρει εδώ και καιρό στην επίτευξη των στόχων αυτών, θα συνεχίσει να κάνει ό,τι της αναλογεί , σε στενό συντονισμό με εταίρους και συμμάχους», καταλήγει η ανακοίνωση.

«Με τις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας ενισχύονται πάντα τα ολιγοπώλια και οι μεσάζοντες. Χαμένοι παραμένουν οι συνταξιούχοι, οι μισθωτοί, η μέση οικογένεια και οι πιο αδύναμοι Έλληνες.

Η Νέα Δημοκρατία με τις επιλογές της έχει δημιουργήσει υπεραπόδοση. Με την υπεραπόδοση αυτή που διαφημίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, συμφωνεί και ο Αλέξης Τσίπρας.

Από πού προέρχεται, όμως, αυτή η υπεραπόδοση; Από μια υγιή παραγωγική βάση; Από ανταγωνιστικότητα; Από ανθεκτική ανάπτυξη; Όχι, βέβαια.

Η υπεραπόδοση είναι η ακρίβεια και οι υψηλοί έμμεσοι φόροι. Δηλαδή, οι καθημερινές δυσκολίες, το υψηλό κόστος ζωής, μετατρέπονται σε έσοδα για το κράτος και αυτό το λένε υπεραπόδοση.

Για αυτό, χρειάζεται πολιτική αλλαγή. Πρέπει να τελειώσουν αυτές οι καθημερινές δυσκολίες που είναι προϊόν πολιτικών επιλογών. Εμείς δεσμευόμαστε για μια ενιαία αρχή καταναλωτή, που θα ελέγξει την ακρίβεια σε κάθε κρίκο της εφοδιαστικής αλυσίδας.

Για μια ισχυρή Επιτροπή Ανταγωνισμού, που θα βάλει κανόνες σε μια ασύδοτη αγορά.
Για μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης σε καύσιμα και ενέργεια και για στοχευμένη μείωση του ΦΠΑ σε βασικά αγαθά.

Για όλα αυτά τα ζητήματα, θα καταθέσω άμεσα επίκαιρη ερώτηση στον Πρωθυπουργό, για να έρθει στη Βουλή και να απαντήσει στον ελληνικό λαό. Γιατί επτά χρόνια τώρα είναι τροχονόμος ισχυρών οικονομικών συμφερόντων.

Γιατί επτά χρόνια τώρα επιτρέπει σε ισχυρούς παίκτες της αγοράς να βάζουν καθημερινά το χέρι τους βαθιά στην τσέπη του ελληνικού λαού».

“Δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη στη Μέση Ανατολή όσο ο Λίβανος φλέγεται”, υπογράμμισε η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε ανάρτησή της στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Χ.

“Τα επόμενα βασικά βήματα είναι ο αφοπλισμός των μη κρατικών ομάδων και η διαφύλαξη της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας του Λιβάνου”, τόνισε διαβεβαιώνοντας παράλληλα ότι η ΕΕ είναι έτοιμη να “στηρίξει” αυτή την πορεία προς μια “βιώσιμη περιφερειακή σταθερότητα”.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το τελευταίο σχετικό γεγονός που προκαλεί εντύπωση όμως είναι το πόσο βιαστικοί δείχνουν στις κρίσεις τους και ορισμένοι από εκείνους που είδαν με συμπάθεια ένα πολιτικό εγχείρημα λαϊκής απαίτησης (“κίνημα των Τεμπών”), το οποίο μόλις κάνει τα πρώτα βήματά του έχοντας απέναντι όχι μόνο ένα γερασμένο, αλλά ακόμα όρθιο, διεφθαρμένο σύστημα κοτζαμπασήδικων συμφερόντων, αλλά και τον αμείλικτο χρόνο.

Ξεχνούν άραγε πόση ιστορία, πόσα πισωγυρίσματα και πόσος χρόνος υπάρχει πίσω από παραδοσιακά κόμματα, όπως η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ ή ο ΣΥΡΙΖΑ, που κυβερνούν εδώ και δεκαετίες, οδηγώντας τη χώρα εκεί που δυστυχώς βρίσκεται σήμερα; Από πότε υπάρχουν άραγε και “fast track” κόμματα; Τελευταίο “κρούσμα” ανεξήγητης βιασύνης, η βαρύγδουπη και χωρίς κάποια πολιτική χροιά ή κάποιο νόημα αποχώρηση 2-3 γνωστών ονομάτων από την “Ελπίδα”, την ίδια ημέρα μάλιστα που ξεκινούσε και η εγγραφή των πρώτων μελών του κόμματος.

Δεν θα μπορούσαν με αυτήν την αφορμή να απουσιάσουν βέβαια και άρθρα της στιγμής στο διαδίκτυο, που με απόλυτη σιγουριά προβλέπουν την γρήγορη αποσάθρωση αυτού του “συνονθυλεύματος” απέλπιδων “συνωμοσιολόγων”, το οποίο «ήταν αδύνατο να μετασχηματίσει σε αξιόπιστο πολιτικό κίνημα “το κίνημα” των Τεμπών». Αποσάθρωση ανάλογη με αυτήν του κινήματος των πάλαι ποτέ “Αγανακτισμένων” ή της “Σπίθας” του αείμνηστου Μίκη Θεοδωράκη.

Ο χρόνος θα δείξει για το κόμμα της Καρυστιανού

Ζούμε όντως σε ρευστούς καιρούς και το ίδιο το πολιτικό μας σύστημα βρίσκεται εν όψει εκλογών σε μια ανάλογη ρευστή και μη εύκολα προβλέψιμη περίοδο ανακατατάξεων. Θέλει λοιπόν πολύ προσοχή κάθε – ακόμη και η πιο καλοπροαίρετη και πιο έντιμη – δημόσια κριτική σε ένα πρωτοεμφανιζόμενο κόμμα 1-2 μόνο μηνών, που έχει όμως σαφέστατα κινηματικά χαρακτηριστικά. Διαφορετικά, ρίχνουμε ντε φάκτο νερό στο νερόμυλο του Μητσοτακισμού και του συστήματος, στο οποίο εντάσσονται ΟΛΑ τα κόμματα της σημερινής Βουλής.

Αυτό το βεβιασμένο και αχαρακτήριστο πολιτικά βήμα έκανε ουσιαστικά και ο όντως εντιμότατος κ. Κοκοτσάκης… ίσως να μην σκέφτηκε ότι τα κόμματα, αλλά και τα κινήματα είναι ως γνωστόν “ομάδες συμφερόντων”, λειτουργούν σε βάθος χρόνου, δεν γίνονται κατά παραγγελία, χρειάζονται χρόνο και έντιμους ανθρώπους και ούτε πάντα όπως τα θέλουμε αποκλειστικά εμείς. Ο χρόνος όμως όπως πάντα θα δείξει… και για την “Ελπίδα” ως πολιτικό εγχείρημα, αλλά και κυρίως για όσους ελπίζουν ακόμα για μια όντως μεγάλη αλλαγή στην πατρίδα που αντιμετωπίζει πλέον σοβαρό υπαρξιακό πρόβλημα. Όσο για τους πάσης φύσεως “βιαστιΚούληδες”, προτιμότερος όπως φαίνεται ο Μητσοτάκης… το, εν κατακλείδι, συμπέρασμα.