Η Ρωσία όχι μόνο συνεχίζει να εξάγει τεράστιες ποσότητες ορυκτών καυσίμων σε χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία, αλλά χρησιμοποιεί και έναν “σκιώδη στόλο” πετρελαιοφόρων. Αυτά τα πλοία-φαντάσματα παρακάμπτουν τις δυτικές κυρώσεις και πλέουν ανεξέλεγκτα στα βόρεια ύδατα, αποτελώντας, σύμφωνα με την ΕΕ, περιφερόμενες “οικολογικές βόμβες” έτοιμες να προκαλέσουν ανυπολόγιστη περιβαλλοντική και οικονομική καταστροφή.

Την ώρα όμως που η Ευρώπη προσπαθεί να θωρακίσει τις ενεργειακές και θαλάσσιες γραμμές της, μια άκρως επικίνδυνη υβριδική απειλή αναδύεται μέσα από την ίδια την Ουκρανία, στοχεύοντας απευθείας τους Ευρωπαίους πολίτες. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Διαφθοράς της Ουκρανίας (NABU), Σεμέν Κριβόνος (Semen Kryvonos) δεκάδες χιλιάδες άτομα απασχολούνται σε ένα αχανές δίκτυο απατηλών τηλεφωνικών κέντρων (call centers).

Ουκρανική θεσμική κρίση και ρωσικές υβριδικές απειλές

Τα κέντρα αυτά δεν πλήττουν ρωσικά συμφέροντα, αλλά εξαπατούν συστηματικά ανυποψίαστους πολίτες των ευρωπαϊκών κρατών που στηρίζουν οικονομικά το Κίεβο. Οι ουκρανικές αρχές χαρακτηρίζουν πλέον αυτή τη δραστηριότητα ως μια ενορχηστρωμένη ρωσική επιχείρηση δολιοφθοράς, η οποία λειτουργεί ως οικονομικός και ψυχολογικός “δούρειος ίππος” στα μετόπισθεν της Δύσης.

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο, ωστόσο, είναι πως αυτή η υβριδική επίθεση δεν θα μπορούσε να ευδοκιμήσει χωρίς την ενεργή συγκάλυψη από διεφθαρμένα τμήματα των ουκρανικών αρχών επιβολής του νόμου. Η πρωτοφανής θεσμική κρίση που συγκλονίζει το Κίεβο, με αποκορύφωμα τη φυγή του Γενικού Εισαγγελέα Ρουσλάν Κραβτσένκο στο εξωτερικό εν μέσω σκανδάλων παραποίησης στοιχείων και σφοδρών συγκρούσεων με τη NABU, αποκαλύπτει ένα βαθύ ρήγμα στο κράτος δικαίου.

Η Ευρώπη καλείται πλέον να διαχειριστεί μια εξαιρετικά περίπλοκη, ασύμμετρη πραγματικότητα: να προστατεύσει την ενεργειακή της σταθερότητα απέναντι στη ρωσική μηχανή, ενώ ταυτόχρονα αμύνεται απέναντι σε ένα κύμα υβριδικών απειλών που γιγαντώνεται μέσα από τη θεσμική σήψη στο εσωτερικό του σημαντικότερου συμμάχου της.

* Ο Εμμανουήλ Δασκαλάκης είναι Αξιωματικός του Πυροσβεστικού Σώματος, Υποψήφιος Διδάκτορας της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων & παράλληλα Μεταπτυχιακός φοιτητής του ΔΠΜΣ ”Ενεργειακά Συστήματα” του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου. Εισήλθε στη Σχολή Ανθυποπυραγών με κατατακτήριες εξετάσεις με πρώτο πτυχίο αυτό της Γεωλογίας (ΑΠΘ). Εχει δύο μεταπτυχιακούς τίτλους (MBA από το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας & MSc Διαχείρησης Καταστροφών & Κρίσεων από το ΕΚΠΑ). Επίσης απόφοιτος ΙΕΚ “Στέλεχος Ασφαλείας Προσώπων και Υποδομών”. Είναι επίσης αναλυτής σε θέματα ασφάλειας, ενέργειας και κρίσεων.

Η αντιπολίτευση έχει καταστήσει σαφές ότι δεν προτίθεται να δώσει «λευκή επιταγή» στην επόμενη κυβερνητική πλειοψηφία για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Τη στάση της έχει επικρίνει η Νέα Δημοκρατία ενώ και ο ίδιος ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στο θέμα αυτό και κατά τη διάρκεια της συνέντευξης που παραχώρησε στη ΔΕΘ. «Η ιστορία των συνταγματικών αναθεωρήσεων στη χώρα μας καταδεικνύει ότι η επιτυχία μιας αναθεώρησης κρίνεται πρωτίστως από τη στάση της αντιπολίτευσης και λιγότερο από τη στάση της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Χάνουμε μια ευκαιρία μεγάλη. Θεωρώ ότι κάναμε μια ειλικρινή προσπάθεια να βρούμε διαύλους επικοινωνίας με τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά νομίζω ότι εδώ και πολύ καιρό, έχει καλλιεργηθεί αυτή η λογική πως ό,τι λέει η κυβέρνηση είναι κακό, και αν η κυβέρνηση λέει άσπρο, εμείς θα λέμε μαύρο», έχει δηλώσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ιδίως δε για το ΠΑΣΟΚ, στο οποίο επεφύλασσε ξεχωριστή αναφορά, σημείωσε ότι «έφτασε στο σημείο να δηλώσει ότι ακόμη και αν η Νέα Δημοκρατία υπερψήφιζε την πρότασή του (σ.σ. του ΠΑΣΟΚ), εκείνο θα την καταψήφιζε.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης έχει αναφερθεί στο άρθρο 16 του Συντάγματος σημειώνοντας ότι η ίδρυση μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα πρέπει να γίνει με εξαιρετικά αυστηρά πρότυπα λειτουργίας, ώστε να μπει τέλος στην ασυδοσία και την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων. Έχει υπογραμμίσει επίσης την ανάγκη αναθεώρησης του άρθρου 86 του Συντάγματος κατά τρόπο ώστε να καταργηθούν οι προνομιακές ρυθμίσεις που ισχύουν για τα πολιτικά πρόσωπα.

Η ελπίδα αυτή έγινε τρανή όταν στη συνέχεια  παρουσιάζοντας το σχέδιο σε τίτλους μας διαβεβαίωνε ότι «εμείς μπορούμε να κάνουμε τη ζωή των πολιτών καλύτερη, να αντιμετωπίσουμε τις δομικές αιτίες της ακρίβειας, να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος, να εξασφαλίσουμε λογικό κόστος ενέργειας και μετακινήσεων για κάθε νοικοκυριό και κάθε επιχείρηση, να θωρακίσουμε το κράτος Δικαίου και τους θεσμούς», παρουσιάζοντας «ένα σχέδιο προοδευτικό, ρεαλιστικό, τεκμηριωμένο και έτοιμο να εφαρμοστεί, με αλλαγές που θα ξεκινήσουν αμέσως προς όφελος του πολίτη», με «εμβληματικές νομοθετικές παρεμβάσεις τους πρώτους έξι μήνες» και με τις ακόλουθες «επτά τομές που θα βελτιώσουν ουσιαστικά τη ζωή του πολίτη»:

1. Η αντιμετώπιση της ακρίβειας και βέβαια την επιβολή αυστηρών κανόνων στην αγορά. Κάτι που σήμερα δεν υπάρχει, η αγορά είναι ασύδοτη.
2. Ένα σύγχρονο παραγωγικό πρότυπο που δημιουργεί επενδύσεις, θέσεις εργασίας και πραγματική προστιθέμενη αξία στην οικονομία.

3. Καλύτεροι μισθοί, ισχυρά εργασιακά δικαιώματα και αξιοπρεπείς συντάξεις.

4. Δίκαιη λύση για το ιδιωτικό χρέος (έχει ήδη παρουσιάσει την πρόταση με τις … 120 δόσεις ή δέκα χρόνια!).

5. Προσιτή στέγη, στήριξη της οικογένειας και μια ολιστική απάντηση για το δημογραφικό κίνδυνο.

6. Η αναγέννηση της δημόσιας παιδείας και της δημόσιας υγείας. Τώρα μιλά το DNA της Δημοκρατικής Παράταξης γιατί το ΕΣΥ ήταν το μεγαλύτερο έργο και η μεγαλύτερη προσφορά του ΠΑΣΟΚ στα χρόνια της μεταπολίτευσης στον ελληνικό λαό.

7. Ένα κράτος αξιοκρατίας, διαφάνειας και λογοδοσίας.

Προσγείωση στην εφιαλτική πραγματικότητα

Όταν όμως άρχισε ο κ. Ανδρουλάκης να εξειδικεύει τις παραπάνω “παρεμβάσεις”, διαπίστωσα με απογοήτευση ότι οι επτά “τομές” (η λέξη “μεταρρύθμιση” δεν υπάρχει στην ομιλία, όπως και στην ομιλία Τσίπρα!) ήταν … τομείς, όπου, με εξαίρεση μερικές πολλές σημαντικές εξαγγελίες, όπως τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας (αλλά όχι και  ορθολογικοποίηση της δομής της ως πραγματικά προοδευτικής) και μερικές άλλες παράπλευρες ωραίες  δεσμεύσεις, περιγραφόταν  εύστοχα τι αφορούσαν κι όχι πώς θα υλοποιούνταν.

Μάλιστα, μερικές  δεσμεύσεις που γίνονταν  πιο συγκεκριμένες  με αντίστοιχες  θεσμοθετήσεις,  θύμιζαν “μεταρρυθμίσεις”, βελτιωμένες και επαυξημένες της κυβέρνησης Μητσοτάκη, οι οποίες  φούντωσαν ακόμα περισσότερο τις παθογένειες στους ίδιους αντίστοιχους τομείς, καθώς και το άλλο “DNA της Δημοκρατικής Παράταξης”, δηλαδή των παροχών (Τσοβόλα δώστ΄όλα το 1989, Λεφτά Υπάρχουν το 2009 κλπ) και τον τοξικό κρατισμό (κρατικοποίηση δεκάδων ιδιωτικών προβληματικών επιχειρήσεων με την ίδρυση του Οργανισμού Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων το 1983 που στοίχισε στους φορολογούμενους πάνω από ένα τρισεκατομμύριο δραχμές, εξαγορά  των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά ή “Ναυπηγείου του Λαού” το 1985, μετά τη σοσιαλμανία του 1975 της Νέας Δημοκρατίας, η οποία παρέδωσε ως λάφυρο στο ΠΑΣΟΚ το 1981 πάνω από 120 δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς.

Οι παραπάνω επτά τομείς για αντίστοιχες παρεμβάσεις που απαρίθμησε ο κ. Ανδρουλάκης  είναι, πράγματι, περιοχές όπου τα διαρθρωτικά προβλήματα είναι οιονεί συγκοινωνούντα δοχεία και δηλητηριάζουν επί δεκαετίες τον κορμό όλης της οικονομίας και της κοινωνίας.

Κι αν ακόμα επικεντρώσουμε την ανάλυση μόνο στο πρόβλημα της ακρίβειας, θα διαπιστώσουμε επιστημονικώς ότι τα αίτιά της εντοπίζονται σε διαρθρωτικά προβλήματα και σε άλλους σοβαρά δοκιμαζόμενους κυρίως τομείς, όπως στην αγορά αγαθών και υπηρεσιών, στην αγορά εργασίας, την παραγωγή και το κράτος (Δημόσια Διοίκηση), όπου κυριαρχούν μόνιμες αδυναμίες, που εμποδίζουν την υγιή ανάπτυξη, μειώνουν την ανταγωνιστικότητα και επιβαρύνουν  σοβαρά τους καταναλωτές. Δηλαδή, για τις μόνιμες πληθωριστικές πιέσεις, για παράδειγμα, αναζητούμε τα αίτια στις  παρεπόμενες και παράπλευρες στρεβλώσεις στις περιοχές, όπως το υψηλό κόστος, το παραγωγικό και επενδυτικό κενό, η χαμηλή παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα, η αναποτελεσματικότητα του κράτους κλπ.

Έτσι, οι επτά “τομές” ή θεσμικές δεσμεύσεις που θα υλοποιήσει τους πρώτους έξι μήνες  διακυβέρνησης της χώρας το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, όπως ανακοίνωσε ο κ. Ανδρουλάκης, απλώς παρουσιάζουν την εικόνα κωνώπων  επί κέρατος βοός, δηλαδή επί απειράριθμων διαπιστώσεων διεθνών συγκριτικών μελετών  για τις διαχρονικές μακροοικονομικές στρεβλώσεις και διαρθρωτικές αδυναμίες που έχουν κάνει τη χώρα μια δρυν πεσούσαν ξυλευομένην από πάντα άνδρα.

Ομιλία Ανδρουλάκη: Κρατισμός αντί μεταρρυθμίσεων

Από τις “τομές” με τις οποίες δεσμεύτηκε ο κ. Ανδρουλάκης ότι θα υλοποιήσει τους έξι πρώτους μήνες διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ -Κίνημα Αλλαγής ξεχώρισα μερικές με έντονο κρατισμό τις οποίες παραθέτω με σύντομο, κατά το δυνατόν, σχόλιο:

1.«Εμείς αντιμετωπίζουμε την ακρίβεια στην πηγή. Προχωράμε σε μια μεγάλη θεσμική τομή: μια νέα, ισχυρή Επιτροπή Ανταγωνισμού και Αγοράς, που θα έχει προσωπικό, πόρους και σύγχρονα εργαλεία για να κάνει σωστά τη δουλειά της, ακολουθώντας επιτυχημένα ευρωπαϊκά πρότυπα, με δύο βασικές αρμοδιότητες: Προστασία του ανταγωνισμού και προστασία του καταναλωτή». Και είναι η εύλογη απορία των φορολογουμένων και των καταναλωτών: Όλοι οι εργαζόμενοι σε πάνω από 20 δημόσιες υπηρεσίες, ανεξάρτητες αρχές (όπως η πρόσφατη μεγάλη τολμηρή “μεταρρύθμιση”, η Ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας Καταναλωτή και Ελέγχου της Αγοράς!) και μηχανισμούς  και μισθοδοτούμενοι για το ίδιο έργο θα … κάαααθονται;

2.«Θεσμοθετούμε Συνήγορο του Μικρομεσαίου Προμηθευτή και Εμπόρου, εξασφαλίζοντας την προστασία τους απέναντι σε αθέμιτες πρακτικές μεγάλων δικτύων διανομής». Το ίδιο ερώτημα από εύλογο γίνεται εκκωφαντικό!

3.«Επίσης δημιουργούμε Μονάδα Χαρτογράφησης της αγοράς, αξιοποιώντας το Παρατηρητήριο Τιμών και τα ψηφιακά δεδομένα». Τα ερωτήματα συνεχίζονται ηχηρότερα!

4.«Μεταφέρουμε τον έλεγχο του ανταγωνισμού στις τηλεπικοινωνίες στην Επιτροπή Ανταγωνισμού». Κι άλλο εύλογο ερώτημα: Και η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), η οποία  είναι η αρμόδια ανεξάρτητη ρυθμιστική αρχή για τις τηλεπικοινωνίες και τις ταχυδρομικές υπηρεσίες στην Ελλάδα, που θεσπίζει κανόνες για την αγορά ηλεκτρονικών επικοινωνιών και ταχυδρομείων, που ελέγχει τους παρόχους για την τήρηση της νομοθεσίας και την προστασία των καταναλωτών, που διασφαλίζει τον υγιή ανταγωνισμό και εξετάζει καταγγελίες χρηστών είναι … άχρηστη;

5.«Δίνουμε δύναμη στον καταναλωτή με μια πραγματικά ανεξάρτητη Ενιαία Αρχή. Ενισχύουμε το Εθνικό Συμβούλιο Καταναλωτή και Αγοράς, τις καταναλωτικές Οργανώσεις και τον Συνήγορο του Καταναλωτή». Το γαρ πολύ της δυνάμεως γεννά θλίψη ακρίβειας!

6.«Θεσπίζουμε μηχανισμό έκτακτης φορολόγησης υπερκερδών των ολιγοπωλίων. Ένα μηχανισμό, που θα ενεργοποιείται ύστερα από τεκμηριωμένη εισήγηση των αρμόδιων ανεξάρτητων Αρχών». Και η ΑΑΔΕ την κάνει;  Μολονότι  χαρακτηρίζει «σκάνδαλο τον ΟΠΕΚΕΠΕ και  φιάσκο τη μεταφορά του στην ΑΑΔΕ», το μόνο που κάνει ο κ. Ανδρουλάκης είναι να κατηγορεί την «Κυβέρνηση ότι  έχει αφήσει εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες στον αέρα» και ότι «εμείς αποκαθιστούμε την ασφάλεια στην παραγωγή τους, γιατί αγροτική ανάπτυξη χωρίς ασφάλεια, χωρίς οργάνωση και χωρίς προοπτική, ειδικά για τον νέο αγρότη δεν μπορεί να υπάρχει».

7.«Θεσπίζουμε ένα νέο, δίκαιο ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ με προτεραιότητα τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά για να μειωθεί η κατανάλωσή τους». Αυτό κάνουν όλες οι κυβερνήσεις μόλις ανέβουν στην εξουσία, αλλάζει αλλιώς τα ρούχα του ο Μανωλιός για … βόλεμα (δεκάδες δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί αλλάζουν ονομασίες μετά από δύο ή τρία χρόνια!)

Κωλοτούμπα για το Υπερταμείο

8.«Συγκροτούμε ισχυρό Όμιλο Αναπτυξιακής Τράπεζας με δύο βασικούς πυλώνες: την αναβαθμισμένη Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα και ένα πραγματικό Ταμείο Εθνικού Πλούτου, που επιτέλους αλλάζει αποστολή, γιατί η κυβέρνηση άλλαξε ταμπέλα»: Με απογοήτευση διαπιστώνω ότι τώρα  το ΠΑΣΟΚ -ΚΙΝΑΛ άλλαξε την  πρόταση που είχε κάνει για κατάργησή του με  … κωλοτούμπα!

Υπενθυμίζω ότι το 2016 ως αντιπολίτευση  καταψήφισε το νομοσχέδιο της ίδρυσής του δεύτερου “Υπερταμείου”, το 2018, πάλι ως αντιπολίτευση, κατέθεσε, μεταξύ άλλων μέτρων, συγκεκριμένη πρόταση για ανάκτηση από την Ελληνική Δημοκρατία του ελέγχου της Δημόσιας Περιουσίας, με στόχο τη μέγιστη δυνατή δημοκρατική νομιμοποίηση των προσώπων που την  διαχειρίζονται και στις 28  Μάϊου 2024 με νέα ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων στη Βουλή, ύστερα από πέντε  ολόκληρα χρόνια κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας πρότεινε το κλείσιμο του, καταγγέλλοντας την κυβέρνηση  για «επέκταση του πεδίου δράσης του, μετατρέποντάς το σε θύλακα golden boys του κυβερνώντος κόμματος».

Γιατί άραγε; Ίσως, ζηλώσας τον κρατισμό και της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία  αμέσως μετά την άνοδο στην εξουσία και με διάφορες αφορμές (ενόψει τάχα της προετοιμασίας της χώρας για την απορρόφηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, τεχνητή νοημοσύνη, πράσινες και ψηφιακές  επενδύσεις κλπ) φόρτωσε στο “Υπερταμείο των τάχα … Ιδιωτικοποιήσεων άλλες έξι νέες κρατικές εταιρείες (μία ετησίως!): Εταιρεία Συμμετοχές 5G ΑΕ,  ιδρύθηκε με το 2020, Μονάδα Συμβάσεων Στρατηγικής Σημασίας,  Εθνικό Επενδυτικό Ταμείο ( νέο, αυτόνομο Sovereign Wealth Fund της Ελλάδας που δημιουργήθηκε υπό την ομπρέλα του Υπερταμείου!), Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ), το 2024, Ελληνικό Ταμείο Καινοτομίας & Υποδομών (HIIF), τον Ιούλιο του 2025, PHAROS AI Factory, ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2026 με στόχο την ανάπτυξη του εθνικού οικοσυστήματος Τεχνητής Νοημοσύνης

9.«Δημιουργούμε Ειδικό Ταμείο για το Δημογραφικό, με έσοδα από τη φορολόγηση των υπερκερδών στα ολιγοπώλια». Προφανώς, για να έχει την τύχη του δύσμοιρου  Ασφαλιστικού  Κεφαλαίου Αλληλεγγύης Γενεών (Α.Κ.Α.ΓΕ), με ποσό οφειλών του Δημοσίου και των ασφαλιστικών ταμείων να είναι ανέφικτο να προσδιορισθεί (πάνω από ένα δις. ευρώ), με τον τρόπο είσπραξης να μην έχει επιδιωχθεί, με τις πληρωμές από τους Λογαριασμούς της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων και της Ειδικής Εισφοράς Συνταξιούχων Επικουρικής Ασφάλισης, δεν έχουν, σε πολλές περιπτώσεις, τηρηθεί όλες οι νόμιμες διατυπώσεις, με απουσία εγκεκριμένων από τους συναρμόδιους υπουργούς Οικονομικών και Εργασίας, ετήσιους απολογισμούς και ισολογισμούς του και με τη μη διενέργεια από τα όργανα του υπουργείου Εργασίας τακτικού  ελέγχου της διαχείρισης του, όπως καταγγέλλει το Ελεγκτικό Συνέδριο!

Οι κατηγορούμενοι φαίνεται πως προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι την ευθύνη έχει το ΕΚΑΒ, το οποίο έφθασε στο ιατρείο τους χωρίς φορείο αλλά με καρέκλα. Έτσι, σύμφωνα με την θέση τους, διακόπηκε κατά την μεταφορά από τον πρώτο όροφο στο ασθενοφόρο, η ΚΑΡΠΑ και ο καλλιτέχνης έχασε κάθε δυνατότητα ανάταξης.

Οι γιατροί δήλωσαν στον δικαστικό λειτουργό ότι τα δύο κατασχεθέντα μηχανήματα πλασμαφαίρεσης είναι απολύτως νόμιμα, με τιμολόγια αγοράς και δηλωμένα στον ΙΣΑ το 2025 και το 2026 με σχετικές φωτογραφίες. Για τα στοιχεία της δικογραφίας που αναφέρουν ότι κατά την ιατρική πράξη στον εκλιπόντα, χτύπησαν συναγερμοί του μηχανήματος, η κατηγορουμένη υποστηρίζει ότι αφορούσαν απλές ρήξεις αγγείων όταν βγαίνει ο φλεβοκαθετήρας.

Η κατηγορούμενη φέρεται να είπε στον δικαστικό λειτουργό πως ήταν σύνηθες να φωτογραφίζει ασθενείς της και έτσι φωτογράφισε και τον Μαζωνάκη κατά την διάρκεια της διαδικασίας, φωτογραφία που έστειλε σε τρίτο πρόσωπο, το όνομα του οποίου γνωστοποίησε στον δικαστικό λειτουργό.

Από την πλευρά του ο γιατρός φέρεται να είπε ότι δεν ήταν δικός του ασθενής ο Μαζωνάκης κι ότι δεν βρισκόταν στο ιατρείο όταν πήγε ο καλλιτέχνης. Όπως είπε, όταν ενημερώθηκε ότι υπήρχαν επιπλοκές στο διπλανό δωμάτιο όπου βρισκόταν ο Γιώργος Μαζωνάκης, ο ίδιος παρότι είχε άλλο ασθενή αμέσως έσπευσε να συνδράμει.

Ο συγκεκριμένος ασθενής κατέθεσε χθες Δευτέρα στον Ανακριτή ως μάρτυρας υπεράσπισης του γιατρού. Η απολογητική διαδικασία ξεκίνησε χθες περί τις 13:00 και ολοκληρώθηκε με την ανακοίνωση της απόφασης Ανακριτή και Εισαγγελέα λίγο πριν από τις 07:00.

Θάνατος Μαζωνάκη: Παραδοχή για λάθη από Άδωνι

Τους λόγους που τον έκαναν να παρευρεθεί στη κηδεία του Γιώργου Μαζωνάκη εξήγησε ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος μάλιστα σχολίασε πως δεν θα ήταν αντίθετος με την επιστροφή του Σώματος Επιθεωρητών Υγείας. Το Σώμα είχε από το 2019 είχε ουσιαστικά καταργηθεί από την ίδια τη ΝΔ, με τον υπουργό Υγείας να λέει, με αφορμή την υπόθεση Μαζωνάκη, πως θα ήταν μία καλή ιδέα η επανίδρυση του Σώματος.

«Ο έλεγχος των γιατρών του ΙΣΑ δεν έχει μεγάλη δικαστική αρμοδιότητα, δεν είναι οι άνθρωποι εκπαιδευμένοι ελεγκτές. Ο σοβαρότερος ελεγκτικός μηχανισμός είναι η Εθνική Αρχή Διαφάνειας που έχει απορροφήσει το παλαιό Σώμα Επιθεωρητών Υγείας» είπε αρχικά και πρόσθεσε: «Το ΣΕΥΠ καταργήθηκε το 2019, όλες οι πολιτικές κρίνονται στην πράξη, θα πω μόνο αυτό. Θα τα δούμε όλα αυτά από την αρχή. Δεν θα ήμουν αντίθετος στην επανίδρυση του ΣΕΥΠ που είναι πιο εστιασμένο στην υγεία».

Ακόμη, ο Γεωργιάδης για μία ακόμη φορά απολογήθηκε στην οικογένεια Μαζωνάκη επαναλαμβάνοντας πως «το σύστημα δεν μπόρεσε να τον προστατεύσει από κάτι πάρα πολύ άσχημο», λέγοντας «στο συγκεκριμένο γεγονός υπάρχει κρατική ευθύνη υπό την έννοια ότι δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε αυτούς τους συγκεκριμένους απατεώνες ή και άλλους». Και πρόσθεσε μιλώντας στο Mega: «Θέλουμε να τους εντοπίζουμε αλλά το σύστημα δεν τα κατάφερε. Ο ΙΣΑ πήγε τρεις φορές αλλά δεν κατάφερε να τους πιάσει. Δεν δέχομαι τα περί συγκάλυψης, και άδειες αφαιρούνται και πρόστιμα μπαίνουν».

«Το ότι η γιατρός από ό,τι κατάλαβα, όταν έβλεπε από την κάμερα τους γιατρούς που έρχονταν για έλεγχο, έβγαζε το μηχάνημα στο μπαλκόνι, κατέβαζε την κουρτίνα και έλεγε “εγώ δεν έχω τίποτα κάτι λέμε στο διαδίκτυο για να περνάει η ώρα”, αυτό είναι άλλο θέμα. Όταν πάει δηλαδή η εφορία στο μαγαζί και δεν βρίσκει τη φοροδιαφυγή, κυνηγάμε την εφορία γιατί δεν το βρήκε; Όταν πήγαιναν οι γιατροί του ΙΣΑ, η γιατρός έβγαζε το μηχάνημα έξω με ροδάκια. Μιλάμε για κανονικούς απατεώνες» πρόσθεσε.

Εισαγγελική έρευνα για τον ΙΣΑ

Στο μικροσκόπιο της ελληνικής Δικαιοσύνης μπαίνει, πλέον, η νομιμότητα του ιατρείου επί της οδού Καρνεάδου 11, μέσα στο οποίο άφησε την τελευταία του πνοή ο Γιώργος Μαζωνάκης.

Η Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας διέταξε τη διενέργεια κατεπείγουσας προκαταρκτικής έρευνας προκειμένου να ερευνηθεί εάν προκύπτουν τυχόν ποινικές ευθύνες του Ιατρικού Συλλόγου της Αθήνας ή άλλου αρμόδιου δημόσιου φορέα, αναφορικά με τον έλεγχο που διενεργούνταν ή έπρεπε να διενεργείται στο συγκεκριμένο ιατρείο.

Παράλληλα, αναμένεται να διερευνηθούν αν υπήρξαν και ποιές ήταν οι ενέργειες στις οποίες έχει προβεί ο Ιατρικός Σύλλογος της Αθήνας σε βάρος του ιατρείου αναφορικά με τη διαφημιστική καμπάνια των θεραπειών μέσω του μηχανήματος πλασμαφαίρεσης, η οποία λάμβανε χώρα ήδη από το 2023 σε ιατρικά συνέδρια.

Η έρευνα, πάντως, φαίνεται πως θα επεκταθεί και σε άλλα ιατρεία που παρείχαν αντίστοιχες θεραπείες. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι θα ελεγχθεί αν ύστερα από καταγγελίες ή αυτεπαγγέλτως ο ΙΣΑ και οι λοιποί αρμόδιοι δημόσιοι φορείς πραγματοποίησαν ελέγχους νομιμότητας σε όλες τις κλινικές που προσφέρουν αντίστοιχες θεραπείες σε βάθος πενταετίας.

Σημειώνεται πως, στη σκιά των αποκαλύψεων για τον τρόπο λειτουργίας του ιατρείου στο Κολωνάκι, όπου άφησε την τελευταία του πνοή ο Γιώργος Μαζωνάκης, ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών εξέδωσε –κατόπιν εορτής– στις 14 Σεπτεμβρίου ανακοίνωση που περισσότερο εκθέτει τα κενά του ελεγκτικού μηχανισμού παρά καθησυχάζει την κοινή γνώμη.

Ο ΙΣΑ ουσιαστικά ομολογεί την αδυναμία του να προστατεύσει τους πολίτες από παράνομες ιατρικές πράξεις σε φορείς Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και αποποιείται των ευθυνών του επικαλούμενος τη γραφειοκρατία, τον τεράστιο όγκο των ιατρείων και την έλλειψη διωκτικών αρμοδιοτήτων.

Συγκεκριμένα, ο ΙΣΑ αναφέρει ότι υπάρχουν περισσότεροι από 16.500 φορείς (ιατρεία, πολυϊατρεία, διαγνωστικά εργαστήρια) στην Αττική για να δικαιολογήσει το γεγονός ότι είναι αδύνατος ο αδιάλειπτος έλεγχός τους, παραδεχόμενος ανοιχτά ότι οι έλεγχοι αποτυπώνουν απλώς την εικόνα μιας «συγκεκριμένης χρονικής στιγμής».

Παράλληλα, τα στοιχεία που ο ίδιος παραθέτει αποκαλύπτουν τα τεράστια κενά της εποπτείας: από το 2024 έως σήμερα πραγματοποιήθηκαν μόλις περίπου 1.000 έκτακτοι ή δειγματοληπτικοί έλεγχοι και έλεγχοι κατόπιν καταγγελίας.

Ταυτόχρονα, ο ΙΣΑ νίπτει τας χείρας του, υπογραμμίζοντας ότι οι επιτροπές του δεν διαθέτουν εκ του νόμου διωκτικές ή ελεγκτικές εξουσίες ανάλογες με εκείνες άλλων κρατικών αρχών (όπως η ΕΑΔ, το ΣΔΟΕ ή η Αστυνομία), ενώ επιχειρεί την πλήρη αποποίηση των δικών του εποπτικών ευθυνών, καταλήγοντας στο ότι η ευθύνη για κάθε πράξη ή παράλειψη «ανήκει πρωτίστως στον ιατρό».

Δηλώσεις Πλεύρη

Για «θεωρίες συνωμοσίας» έκανε λόγο ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, σχολιάζοντας όσα αποκάλυψε ο ίδιος για τη σχέση του με τον εμπλεκόμενο γιατρό στον θάνατο του Μαζωνάκη, Ηλία Θεοδωρόπουλο, ενώ μίλησε για τον γιατρό του Μαζωνάκη για δεύτερη μέρα.

Υπενθυμίζεται πως, ο κ. Πλεύρης αποκάλυψε ότι στο παρελθόν είχε επισκεφθεί ως ασθενής τον παθολόγο, όταν ο ίδιος αντιμετώπιζε σοβαρή περιπέτεια με την υγεία του και, στη συνέχεια, προβλήματα με τις τιμές των αιματολογικών του εξετάσεων. Όπως έχει γίνει γνωστό ο Θάνος Πλεύρης αντιμετώπισε ένα πρόβλημα υγείας πριν μία δεκαετία περίπου. Όπως είπε, ο Θεοδωρόπουλος ήταν ένας από τους γιατρούς που είχε συμβουλευτεί εκείνη την περίοδο, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι δεν του είχε προτείνει κάποια θεραπεία, αλλά συγκεκριμένες διατροφικές οδηγίες.

Παράλληλα, αποκάλυψε πως, όταν πληροφορήθηκε πως ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε πεθάνει στο συγκεκριμένο ιατρείο, επιχείρησε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον γιατρό, προκειμένου να μάθει τι είχε συμβεί. «Ακόμα και προχθές, όταν έγινε το συμβάν και είδα ότι είναι ο συγκεκριμένος γιατρός, επιχείρησα κιόλας να επικοινωνήσω για να μάθω τι έγινε. Είχε πεθάνει ο Μαζωνάκης στο ιατρείο του. Δεν επιθυμούσε ο ίδιος να μιλήσει. Δεν είχαμε επικοινωνία» σημείωσε.

Κληθείς να σχολιάσει σήμερα τις εν λόγω δηλώσεις του, ο κ. Πλεύρης επανέλαβε αρχικά τα περί γνωριμίας με τον γιατρό και έκανε λόγο για θεωρίες συνωμοσίας που διακινούνται. «Αυτό τον γιατρό τον γνώρισα, περνώντας περιπέτεια με την υγεία μου. Πήγα, τον επισκέφτηκα, δεν μου πρότεινε κάποια θεραπεία. Οι τιμές μου ήταν προβληματικές μετά από αυτό που είχα περάσει […] Μου πρότεινε μια συγκεκριμένη διατροφή και σκευάσματα του εμπορίου, που θα μπορούσαν να βελτιώσουν τις τιμές».

Ακολούθως, αναφέρθηκε στην επαφή που είχε με τον γιατρό και στο επίμαχο τηλεφώνημα μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη. «Διατήρησα μια επαφή μαζί του και, όταν έγινε το συμβάν του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη, σε χρονικό σημείο που έχει βγει η είδηση παντού για ιατρείο στο Κολωνάκι, έκανα κλήση στον συγκεκριμένο γιατρό που γνώριζα, όπως θεωρώ θα έκανε αυτονόητα οποιοσδήποτε γνωρίζει κάποιον. Δεν σήκωσε το τηλέφωνο, μου γύρισε την κλήση να μου πει ότι δεν θέλει να μιλήσει, άρα δεν υπήρξε επικοινωνία». Διερωτήθηκε, μάλιστα, αν θεωρείται «παράλογο» να πάρεις ένα τηλέφωνο να ρωτήσεις κάποιον που ξέρεις τι έγινε…

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ωστόσο, παρουσιάζει η αναφορά του στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας, καθώς ο Γκιουλ συνέδεσε την ικανοποίηση της «προσδοκίας του λαού» για νέα υποψηφιότητα του Ερντογάν με απόφαση που θα μπορούσε να λάβει η Βουλή. Ο Γκιουλ υποστήριξε πως όσοι ψηφίζουν το AKP επιθυμούν «ο Ταγίπ Ερντογάν να συνεχίσει να βρίσκεται επικεφαλής», ενώ, σύμφωνα με την εκτίμησή του, ακόμη και πολίτες που δεν ψήφισαν το κυβερνών κόμμα θεωρούν ότι, απέναντι στις παγκόσμιες συγκρούσεις και προκλήσεις, ο Ερντογάν θα πρέπει να παραμείνει στην ηγεσία της χώρας. «Να είναι υποψήφιος και να τον ψηφίσουμε», είπε χαρακτηριστικά, αποδίδοντας αυτή την άποψη σε μια ευρύτερη κοινωνική προσδοκία.

«Σημαντική συναίνεση» η παραμονή Ερντογάν στην προεδρία

Ο Αμπντουλχαμίτ Γκιουλ υποστήριξε ότι μία από τις σημαντικές συναινέσεις που υπάρχουν στην τουρκική κοινωνία αφορά τη συνέχιση της πολιτικής πορείας του Ερντογάν. «Μία από τις σημαντικές συναινέσεις του λαού μας είναι ο Πρόεδρός μας να συνεχίσει την πορεία του ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και να οδηγήσει την Τουρκία σε ακόμη ισχυρότερη ηγεσία», δήλωσε.

Παράλληλα, επανέλαβε τη θέση του κυβερνώντος κόμματος ότι δεν υπάρχει νομικό ή συνταγματικό κώλυμα για την εκ νέου υποψηφιότητα του Ερντογάν. Η συζήτηση αφορά το συνταγματικό πλαίσιο για τις προεδρικές θητείες, καθώς ο Ερντογάν εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος το 2014, επανεξελέγη το 2018 και στη συνέχεια το 2023.

Η αναφορά στη Βουλή

Το σημείο που ξεχωρίζει από τις δηλώσεις Γκιουλ είναι η ρητή αναφορά στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση. Ο αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του AKP υποστήριξε ότι η Τουρκία χρειάζεται ένα νέο και «πολιτικό» Σύνταγμα και συνέδεσε την προοπτική νέας υποψηφιότητας του Ερντογάν με απόφαση της Βουλής.

«Πιστεύω ότι αυτή η απαίτηση και προσδοκία του λαού μας θα βρει ανταπόκριση και στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευσή μας. Έχουμε πλήρη πεποίθηση ότι, με την απόφαση που θα λάβει και η Βουλή μας, θα ικανοποιηθεί η προσδοκία του λαού μας να είναι εκ νέου υποψήφιος ο Πρόεδρός μας και να εκλεγεί και πάλι Πρόεδρος της Δημοκρατίας», δήλωσε.

Η διατύπωση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεταφέρει τη συζήτηση από το ζήτημα της ερμηνείας των συνταγματικών διατάξεων και στο ενδεχόμενο μιας κοινοβουλευτικής απόφασης που θα μπορούσε να συνδεθεί με την εκ νέου υποψηφιότητα του Ερντογάν.

Το AKP επιμένει στην υποψηφιότητα Ερντογάν

Η δήλωση Γκιουλ έρχεται σε συνέχεια σειράς τοποθετήσεων στελεχών του AKP υπέρ της υποψηφιότητας Ερντογάν στις επόμενες προεδρικές εκλογές. Ο εκπρόσωπος του κόμματος, Ομέρ Τσελίκ, έχει δηλώσει ότι ο υποψήφιος του AKP στις επόμενες εκλογές θα είναι ο Ερντογάν, υπογραμμίζοντας παράλληλα τη σημασία των δηλώσεων του ηγέτη του MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσελί.

«Οι δηλώσεις του κ. Μπαχτσελί είναι εξαιρετικά σημαντικές. Από την πλευρά του κόμματός μας, ο υποψήφιός μας για την προεδρία στις επόμενες εκλογές είναι ο Πρόεδρός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Όλα τα όργανα του κόμματός μας επιδεικνύουν αποφασιστική στάση. Ευχαριστούμε τον κ. Μπαχτσελί για τις δηλώσεις του», είχε δηλώσει ο Τσελίκ.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και πρόσφατη τοποθέτηση του υπεύθυνου του AKP για τις εκλογικές υποθέσεις, Αλί Ιχσάν Γιαβούζ, ο οποίος είχε αναφερθεί στο ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες. Ο Γιαβούζ είχε δηλώσει ότι εκτιμά πως οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν μετά το 2028, σημειώνοντας ωστόσο ότι εάν οι εκλογές «ανανεωθούν» και διεξαχθούν ακόμη και μία εβδομάδα νωρίτερα, ο Ερντογάν θα μπορεί να είναι υποψήφιος.

Η συγκεκριμένη τοποθέτηση συνδέεται με τη συζήτηση για το πώς θα μπορούσε να διαμορφωθεί το εκλογικό χρονοδιάγραμμα, καθώς το ζήτημα της ημερομηνίας των εκλογών αποτελεί κρίσιμο στοιχείο στη συζήτηση για τη δυνατότητα νέας υποψηφιότητας του Ερντογάν.

Το νέο Σύνταγμα στο επίκεντρο

Παράλληλα με το ζήτημα της υποψηφιότητας, ο Γκιουλ επανέφερε το θέμα της ανάγκης για ένα νέο Σύνταγμα. Το AKP υποστηρίζει εδώ και καιρό την ανάγκη αλλαγής του ισχύοντος συνταγματικού πλαισίου, με την κυβέρνηση να κάνει λόγο για ένα νέο, «πολιτικό» Σύνταγμα. Στο πλαίσιο αυτό, η αναφορά του Γκιουλ ότι η προσδοκία για νέα υποψηφιότητα του Ερντογάν μπορεί να βρει ανταπόκριση στη Βουλή προσθέτει μία ακόμη διάσταση στη συζήτηση. Η ακριβής διαδικασία και ο τρόπος με τον οποίο μια κοινοβουλευτική απόφαση θα μπορούσε να επηρεάσει το ζήτημα της υποψηφιότητας αποτελούν, ωστόσο, αντικείμενο της ευρύτερης συνταγματικής και πολιτικής συζήτησης στην Τουρκία.

Σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα που εξέπεμψε ο Γκιουλ είναι σαφές ως προς τη θέση του AKP: το κόμμα θεωρεί ότι ο Ερντογάν μπορεί να είναι εκ νέου υποψήφιος και αναζητά τον θεσμικό δρόμο μέσω του οποίου η συγκεκριμένη πολιτική επιδίωξη θα μπορούσε να υλοποιηθεί.

Η αναφορά στη Βουλή, επομένως, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς δείχνει ότι η συζήτηση για την επόμενη προεδρική υποψηφιότητα του Ερντογάν δεν περιορίζεται πλέον μόνο στο εάν υπάρχει συνταγματικό ή νομικό κώλυμα, αλλά αγγίζει και το ενδεχόμενο κοινοβουλευτικής διαδικασίας.

Δηλαδή το ονομαστικό χρέος της Γενικής Κυβέρνησης δεν παρουσιάζει καθαρή μείωση, αν συγκριθεί το έτος 2026 με το 2019, αλλά εμφανίζει αύξηση κατά 26,4 δισεκατομμύρια ευρώ! Την ίδια περίοδο η κυβέρνηση, 2019-2026, το ελληνικό Δημόσιο έχει πραγματοποιήσει οκτώ διαδοχικές πρόωρες αποπληρωμές δανείων του επίσημου τομέα, συνολικού ύψους περίπου 35,9 δισεκατομμυρίων ευρώ!

Επιπλέον, η αύξηση του ονομαστικού δημοσίου χρέους της Γενικής Κυβέρνησης οφείλεται στο γεγονός ότι το κράτος δεν σταματά να παράγει νέο χρέος για τις τρέχουσες ανάγκες του. Δηλαδή παρά τις πρόωρες αποπληρωμές, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αυξήσει το ονομαστικό δημόσιο χρέος. Αν δεν είχε προβεί σ’ αυτές τις πρόωρες αποπληρωμές το ονομαστικό δημόσιο χρέος της ΓΚ θα ήταν κοντά στα 393 δισ. ευρώ!

Ακόμη και για το 2026 (Α’ εξάμηνο ) σύμφωνα με τον ΟΔΔΗΧ (Δελτίο Δημόσιου Χρέους Νο 122, Ιούνιος 2026) το ύψος του ονομαστικού δημόσιους χρέους μειώθηκε κατά 5,349 δισ. ευρώ, παρότι τα ταμειακά διαθέσιμα μειώθηκαν κατά 8,466 δισ. ευρώ, αυξάνοντας το καθαρό ονομαστικό Δημόσιο Χρέος (ονομαστικό ΔΧ-Ταμειακά διαθέσιμα) κατά 3,117 δισ. ευρώ. 

Το ζητούμενο με το χρέος

Το ονομαστικό χρέος της Ελλάδας (περίπου 358 δισ. ευρώ) δεν μπορεί να αποπληρωθεί ποτέ στην πράξη, ούτε χρειάζεται. Το ζητούμενο θα πρέπει να είναι κατ’ αρχάς η μη αύξησή του, δηλαδή η μη παραγωγή νέων χρεών, κάτι που προφανώς δεν έχει επιτύχει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αυτό που μπορεί να γίνει είναι η μείωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ, ώστε να μπορεί να εξυπηρετηθεί με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος για την οικονομία και κατά συνέπεια για τους Έλληνες πολίτες. Προϋπόθεση βασική η συνεχής μεγέθυνση του ΑΕΠ.

Το μικρότερο κόστος έχει δύο όψεις: Μια χρηματοοικονομική/ δημοσιονομική, δηλαδή μικρότερο κόστος εξυπηρέτηση μέσω της πληρωμής τοκοχρεολυσίων (πληρωμή τόκων και αναχρηματοδότηση χρεολυσίων) και μια σχετιζόμενη με την μικρότερη δυνατή απορρόφηση πόρων από το εισοδηματικό κύκλωμα, ώστε να μην εμποδιστεί η μεγεθυντική διαδικασία της οικονομίας.

Τώρα, τα δάνεια GLF δεν φέρουν επιτοκιακό κίνδυνο είναι “κλειδωμένα” με “αντισταθμίσεις” στις οποίες έχει προβεί ο ΟΔΔΗΧ. Αν η Ελλάδα επέλεγε να μην αποπληρώσει πρόωρα τα δάνεια GLF, ο κρατικός προϋπολογισμός δεν θα είχε καμία επιβάρυνση από μια πιθανή άνοδο του Euribor. Είτε το Euribor πήγαινε στο 0% είτε στο 5%, η Ελλάδα θα συνέχιζε να πληρώνει το ίδιο σταθερό, χαμηλό επιτόκιο μέχρι τη συμβατική λήξη των δανείων αυτών. Ο ΟΔΔΗΧ χρησιμοποίησε παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα (Interest Rate Swaps), και μέσω αυτών μετέτρεψε το κυμαινόμενο επιτόκιο σε σταθερό (γύρω στο 1,5%) για όλη τη διάρκεια ζωής των δανείων. 

Η πρόωρη αποπληρωμή τους προφανώς δεν δημιουργεί κέρδος από τη διαφορά επιτοκίου με το αντίστοιχο επιτόκιο των πόρων που χρησιμοποιήθηκαν για την αποπληρωμή. Μάλλον ζημία προκαλεί διότι τα ταμειακά διαθέσιμα, σύμφωνα με τους υπάρχοντες υπολογισμούς, αποδίδουν 1,76% περίπου. Συνεπώς υπάρχει αρνητικό spread (αρνητικό carry) -0,26%…

Το όφελος από την πρόωρη αποπληρωμή

Το χρηματοοικονομικό όφελος από την πρόωρη αποπληρωμή προέρχεται από το κεφαλαιακό κέρδος που προκύπτει από το “σπάσιμο” των interest rate swaps που αντιστάθμιζαν τα δάνεια GLF και που παύουν να υφίστανται με την πρόωρη αποπληρωμή. Τα swaps υποχρέωναν τις αντισυμβαλλόμενες τράπεζες να πληρώνουν στην Ελλάδα το τρέχον κυμαινόμενο επιτόκιο Euribor3μηνου και να εισπράττουν από τον ΟΔΔΗΧ το “κλειδωμένο” σταθερό επιτόκιο 1,5%.

Αυτή η θετική διαφορά (που διακυμαίνεται με βάση την τιμή του Euribor 3μηνου) αποτελεί κεφαλαιακό κέρδος υπέρ της Ελλάδος για όλα τα έτη ζωής του δανείου. Άρα όσο υψηλότερη η τιμή του Euribor 3μηνου, τόσο μεγαλύτερο το κέρδος για την Ελλάδα. Φυσικά ισχύει και το αντίθετο στην περίπτωση μείωσης του Euribor.  

Εκείνο που μπορούμε να σημειώσουμε είναι το εξής: Ο ΟΔΔΗΧ εκτίμησε ότι κατά πάσα πιθανότητα το Euribor 3μηνου έχει φθάσει σε επίπεδο υψηλό και μάλλον έχει περισσότερες πιθανότητες να μειωθεί παρά να αυξηθεί μελλοντικά και έσπευσε να κατοχυρώσει τα κεφαλαιακά κέρδη. Όμως οι πρόσφατες εξελίξεις για την εξέλιξη των επιτοκίων φαίνεται να μην τον δικαιώνουν. Τα επιτόκια μάλλον θα αυξηθούν…

Για επικοινωνιακούς λόγους… 

Προφανώς διαπιστώνεται βιασύνη για την πρόωρη αποπληρωμή και μάλλον γίνεται κυρίως για πολιτικούς και επικοινωνιακούς λόγους (για να παρουσιαστεί μια εντυπωσιακή και γρήγορη μείωση του δείκτη ΔΧ/ΑΕΠ στις αγορές και στους ψηφοφόρους, θυσιάζοντας ένα μέρος των καθαρών χρηματοοικονομικών κερδών που θα είχαμε αν περιμέναμε. Άρα μπορεί να καταλογιστεί λάθος timing. Το να ρευστοποιείς ένα περιουσιακό στοιχείο (το swap) που σου αποφέρει κέρδη ενώ η αγορά ανεβαίνει, χρηματοοικονομικά θεωρείται πρόωρη έξοδος.

Επίσης η μείωση των διαθεσίμων σε ένα περιβάλλον γεωπολιτικής αστάθειας αυξάνει το ρίσκο της χώρας. Ήδη η παγκόσμια αγορά ομολόγων βρίσκεται σε αναταραχή με σαφείς ενδείξεις ανόδου: Η απόδοση των 10ετών κρατικών ομολόγων της Ιαπωνίας άγγιξε το 3% για πρώτη φορά από το 1996, οι αποδόσεις των 30ετών βρετανικών ομολόγων έφτασαν στο υψηλότερο επίπεδο από το 1998, ενώ η απόδοση του 10ετούς αμερικανικού κρατικού ομολόγου ανέβηκε σε επίπεδα που είχαν να καταγραφούν από τον Ιανουάριο του περασμένου έτους.

Η απόδοση του δείκτη του Bloomberg για τα κρατικά ομόλογα παγκοσμίως αυξήθηκε στο 3,72%, το υψηλότερο επίπεδο από τα μέσα του 2008. Μην ξαναρχίσουμε πάλι τα παραμύθια της «θωρακισμένης οικονομίας» και ότι η Ελλάδα «δανείζεται χαμηλότερα από την Ιταλία και Γαλλία»... Η μυλωνού τον άνδρα της με τους πραγματευτάδες!

Νομίζω ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από την προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης από την κυβέρνηση μιας χρηματοοικονομικής πράξης, σε καθεστώς αβεβαιότητας, αμφιβόλου συνέπειας τόσο χρηματοοικονομικά (με βάση το κόστος ευκαιρίας) όσο οικονομικά, αλλά και με βάση το διεθνές περιβάλλον… 

Το ενιαίο “φιλομεταναστευτικό” αφήγημα όλων των παραπάνω είναι ότι για το μεταναστευτικό διαμαρτύρονται πλέον μόνο οι “ακροδεξιοί”, οι “ρατσιστές”, οι “ξενόφοβοι” κλπ, οι οποίοι, με τη σειρά τους, υποστηρίζουν ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις σε συνεργασία με την βρυξελλιώτικη γραφειοκρατία απεργάζονται με την μεταναστευτική πολιτική τους ουσιαστικά την διάλυση των ευρωπαϊκών κοινωνιών.  

Έτσι όμως μπορεί κανείς να ερμηνεύσει και γιατί δεν ενδιαφέρει την επίσημη Πολιτεία η εκπόνηση μιας όντως αξιόπιστης μελέτης-έρευνας για το πώς αντιμετωπίζει πραγματικά το μεταναστευτικό η ελληνική κοινωνία, παρότι, ως γνωστόν, μοιράζονται (συχνά με απευθείας ανάθεση) δεκάδες εκατομμύρια για κάθε είδους μελέτες, πολύ αμφιβόλου σκοπιμότητας και μηδενικού αποτελέσματος. Μια εμπειρική εικόνα αποκομίζει κανείς εύκολα βέβαια αν περιδιαβεί τα υπάρχοντα γκέτο της ευρύτερης περιοχής του κέντρου των Αθηνών ή αν ρωτήσει για τις εμπειρίες τους κάποιους από τους εναπομείναντες σε αυτά τα γκέτο Έλληνες. 

Έτσι, όποιος θέλει να έχει μια σαφή εικόνα, στη βάση μιας αξιόπιστης επιστημονικής προσέγγισης του θέματος, είναι υποχρεωμένος να καταφύγει σε σχετικές έρευνες που έγιναν πρόσφατα σε κεντροευρωπαϊκές χώρες, με ανάλογο πληθυσμό με την Ελλάδα. Και μια τέτοια είναι η Αυστρία, όπου πραγματοποιήθηκε φέτος από το Ινστιτούτο δημοσκοπήσεων Peter Hajek Public Opinion Strategies (*) μια έρευνα με τίτλο “Τι σκέφτεται η Αυστρία;” (Was denkt Österreich?) (*).

Στη μελέτη ξεκαθαρίζεται κατ’ αρχάς τι σημαίνει για τους Αυστριακούς η περίφημη λέξη “ενσωμάτωση” (Integration), που τόσο δείχνουν να εμπιστεύονται οι ευρωπαϊκές ελίτ και γενικά ο “προοδευτικός” κόσμος, παρότι όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι παρά τη διάθεση δισεκατομμυρίων ευρώ η “ενσωμάτωση” δεν προχωρά όπως την φαντάζονται, ή μάλλον απέτυχε. 

Τι πιστεύει η Αυστρία για το μεταναστευτικό

Για τους Αυστριακούς λοιπόν “ενσωμάτωση” σημαίνει: Η αναγνώριση/αποδοχή των νόμων (77%), ο σεβασμός στις αξίες και τους τρόπους συμπεριφοράς (75%), η καλή γνώση των γερμανικών (71%), η εργασία ή η εκπαίδευση (70%) και η ικανότητα αυτοσυντήρησης (69%). Η μεγάλη πλειοψηφία που βλέπει τη μετανάστευση με σκεπτικισμό δίνει έμφαση κυρίως στους προβληματικούς τομείς της γλώσσας, του δικαίου και της αγοράς εργασίας. Όσοι πάλι είναι πιο ανεχτικοί απέναντί της αναφέρουν συχνότερα τη συμμετοχή των μεταναστών σε “περίεργους” συλλόγους και την μικρή κοινωνική τους δεκτικότητα.

Στα μεγαλύτερα προβλήματα ενσωμάτωσης συγκαταλέγονται η βία για λόγους τιμής και η έλλειψη σεβασμού προς τις γυναίκες (90%), και ακολουθούν, με 89%, η ανεργία, η λήψη κοινωνικών επιδομάτων από μετανάστες (στη Γερμανία 3 στους 4 αποδέκτες επιδομάτων είναι μετανάστες, ενώ αποτελούν μόνο το 20% του συνολικού πληθυσμού), η απόρριψη της αυστριακής κουλτούρας και η έλλειψη γνώσης της γερμανικής γλώσσας. Επιπλέον, ένας στους δύο θα ενοχλούνταν αν είχε μουσουλμάνους γείτονες, το 63% πρόσφυγες και το 53% Ρομά. Τέλος, το 72% αισθάνεται ανασφάλεια σε περιοχές με υψηλό ποσοστό αλλοδαπών, ενώ το 70% νιώθει το ίδιο εκεί όπου δεν μιλιούνται καθόλου γερμανικά.

Οι κοινωνικές συνέπειες της μετανάστευσης αντιμετωπίζονται επίσης κριτικά από πολλούς από τους ερωτηθέντες και αφορά: Κοινωνικό σύστημα (50%), ασφάλεια (47%), εκπαίδευση (45%), αγορά κατοικίας (41%), κοινωνική συνοχή (35%). Χαμηλότερο είναι το ποσοστό σε θετικές επιπτώσεις της μετανάστευσης, κυρίως στους τομείς της έρευνας (24%), καθώς με 21% του πολιτισμού και τού δημογραφικού. Τέλος, μια σαφώς αυξανόμενη τα τελευταία χρόνια πλειοψηφία των Αυστριακών θεωρεί δικαιολογημένη την ανησυχία για την πολιτιστική ταυτότητα της χώρας τους. Από το 2018, το ποσοστό αυτό έχει αυξηθεί από 57% σε 75%.

Στην Αυστρία είναι η τέταρτη σχετική έρευνα που γίνεται τα τελευταία οκτώ χρόνια. Μήπως ήρθε η ώρα να τολμήσει κάποιος και στην Ελλάδα να πράξει κάτι ανάλογο; Τουλάχιστον έτσι δεν θα μπορεί κανείς πλέον να χρησιμοποιεί σε ιδεολογικό επίπεδο το εκάστοτε αφήγημά του για την μετανάστευση, ούτε καν ο “αντιναταβιστής”, κατά δήλωσή του, πρωθυπουργός μας.

(*) Όλη η έρευνα υπάρχει (στα γερμανικά) : “Was denkt Österreich?”.

ΥΓ (άνευ σχολίου): Πως ψήφισαν οι μετανάστες στις πρόσφατες εκλογές στη Σουηδία, σε σχέση με τα δύο σημαντικότερα φιλομεταναστευτικά κόμματα (S και V) και τα δύο μεγαλύτερα κόμματα που βλέπουν κριτικά την μετανάστευση (M και SD):

Βασικά χαρακτηριστικά του χρηματοπιστωτικού τομέα είναι: Πρώτον, το “νόμισμα χωρίς υπόβαθρο” (Fiat), δηλαδή δολάριο που τυπώνεται από τη κυβέρνηση και δεν υποστηρίζεται από κάποιο φυσικό αντικείμενο (χρυσό, ασήμι). Δεύτερον, το βασισμένο στο χρέος σύστημα Πόντζι (Ponzi), όπου η αναχρηματοδότηση του χρέους συντηρεί την οικονομία. Επειδή δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα για την αποπληρωμή του χρέους, δημιουργείται μια “ανάπτυξη χωρίς υπόβαθρο” μέσω του Πόντζι με το Fiat να είναι ουσιαστικά ένα Πόντζι νόμισμα. Τρίτον, όταν οι κεντρικοί τραπεζίτες κρίνουν ότι πρέπει να “ξεπλυθεί” το οικονομικό σύστημα, εφαρμόζεται μια “οικονομική επαναφορά” (Economic Reset).

Το χρέος είναι το μεγαλύτερο εξαγώγιμο προϊόν των ΗΠΑ. Αναπόφευκτα θέτει ένα κρίσιμο δίλημμα (Τρίφιν): Αποπληρωμή του χρέους αποδυναμώνοντας το δολάριο, ή μη αποπληρωμή του διατηρώντας το δολάριο ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα. Επιλέγουν το δεύτερο, αφού εξασφαλίζει την άσκηση ηγεμονικής πολιτικής: Φορτώνουν μια χώρα με χρέη που στη συνέχεια μετακυλούν θέτοντας τη υπό κατοχή· αποσταθεροποιούν την οικονομία της με νομισματικό πόλεμο· εγκαθιστούν μια διεφθαρμένη κυβέρνηση που διασφαλίζει ότι θα χρησιμοποιηθεί η χώρα ως χαρτοφυλάκιο διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων.

Οι διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων διακινούν σε παγκόσμια κλίματα τεράστια εταιρικά κεφάλαια και τα επενδυόμενα χρήματα πληθυσμιακών ομάδων (συνταξιοδοτικά ταμεία, ασφαλιστήρια συμβόλαια, διαπραγματεύσιμα αμοιβαία κεφάλαια, ETF). Ελέγχουν την δημιουργία χρήματος, την πρόσβαση στο κεφάλαιο, την αγορά ομολόγων και μετοχών. Παράλληλα, η κεντρική τράπεζα είναι ο λομπίστας του εταιρικού τραπεζικού συστήματος· αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα του με στόχο τη μεγιστοποίηση των κερδών του.

Η BlackRock είναι ο μεγαλύτερος διαχειριστής περιουσιακών στοιχείων παγκοσμίως (κάπου 14 τρισεκατομμύρια δολάρια). Έχει χιλιάδες θέσεις στα διοικητικά συμβούλια των περισσοτέρων από τις εισηγμένες στα χρηματιστήρια εταιρειών. Λόγω παγκοσμιοποίησης, η τεχνολογία διαχείρισης δεδομένων των εταιριών της χρησιμοποιείται από πολλές κεντρικές τράπεζες, χρηματοοικονομικούς οργανισμούς και κυβερνήσεις, παρέχοντας της πρόσβαση στις βάσεις δεδομένων τους.

Χρηματοδότες στρατηγικών στόχων

Συγκεκριμένες οικονομικές επαναφορές ήταν στρατηγικής σημασίας για τις ΗΠΑ. Αυτή που ακολούθησε τον Β΄ΠΠ καθιέρωσε το μονοπώλιο του δολαρίου στις διεθνείς συναλλαγές. Η επαναφορά του Νίξον σταμάτησε την μετατρεψιμότητα του δολαρίου σε χρυσό και δημιούργησε το σύστημα πετροδολαρίου (αλλάζοντας μονομερώς το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα). Το 2019, το σχέδιο “Άμεσης Μετάβασης στην Επαναφορά” (GDR) της BlackRock σχεδιάστηκε για να συγκεντρώσει τον έλεγχο στους μεγάλους οικονομικούς παράγοντες, που αγόρασαν φθηνά το μερίδιο αγοράς των χρεοκοπημένων από την επιδημία COVID μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οδηγώντας σε τεράστια συγκέντρωση πλούτου.

Αντιλαμβάνεται κανείς τις πραγματικές προθέσεις του Τραμπ μελετώντας τις δραστηριότητες των κορυφαίων χρηματοδοτών του, παρά σπαταλώντας χρόνο προσπαθώντας να ερμηνεύσει τα λεγόμενα του. Δεν ήταν δύσκολο να προβλεφθεί ότι με τον ερχομό του στην εξουσία θα υπάρξει ώθηση στις τεχνολογίες επιτήρησης, στη μεταφορά πλούτου προς τον χρηματοπιστωτικό τομέα και έμφαση σε πολεμικές επιχειρήσεις. Αυτοί οι τρείς στόχοι λειτουργούν συνεργατικά ώστε να εξυπηρετούν τους πραγματικούς στρατηγικούς στόχους των ΗΠΑ.

Είναι ειρωνικό ότι ενώ οι ΗΠΑ ισχυρίζονται ότι διεξάγουν πολέμους στο εξωτερικό ώστε οι άνθρωποι στο εσωτερικό τους να είναι ελεύθεροι, οι τεχνολογίες επιτήρησης ασκούν όλο και μεγαλύτερους περιορισμούς στις ελευθερίες του ντόπιου πληθυσμού. Χαρακτηριστική είναι η σκληρή παρέμβαση κατά του TikTok. Όταν ορισμένα λόμπι συμφερόντων (ADL) θεώρησαν ότι οι νέοι στρέφονται κατά του Ισραήλ επειδή ενημερώνονται από τα βίντεο για τη Γάζα στο TikTok, η κυβέρνηση αυθαίρετα το απέσπασε από τη κινεζικής ιδιοκτησίας εταιρεία ByteDance και το παρέδωσε στο σύμπλεγμα επιτήρησης (USDS). Είναι πικρή ειρωνεία ότι μια κινεζικής ιδιοκτησίας εταιρεία έφερνε υπερβολική ελευθερία του λόγου στις ΗΠΑ.

Η σύγκλιση Τεχνητής Νοημοσύνης με το ψηφιακό χρήμα και τη ψηφιακή ταυτότητα διαμορφώνει ένα πλήρη ψηφιακό έλεγχο. O νόμος “GENIUS Act” που υπέγραψε ο Τραμπ το 2025 δημιουργεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα ψηφιακού ελέγχου. Το βραχύβιο Υπουργείο Κυβερνητικής Αποδοτικότητας (DOGE) αποσκοπούσε στη συλλογή και ενσωμάτωση μεγάλων διεθνών βάσεων δεδομένων σε εταιρείες επιτήρησης, όπως η Palantir.

Χρηματομεσίτες, επιχειρηματίες και CIA αναλαμβάνουν αποστολές διεθνούς διπλωματίας, αντί για επαγγελματίες διπλωμάτες. Διασφαλίζουν το στρατηγικό στόχο των ΗΠΑ ότι η Μέση Ανατολή δεν θα μπορέσει ποτέ να ενωθεί γύρω από τους πλούσιους φυσικούς πόρους της. Το περιβόητο “Συμβούλιο Ειρήνης” (GPP) για την ανοικοδόμηση της Γάζας ουσιαστικά σκοπεύει να τη μετατρέψει σ΄ένα κρυπτονόμισμα. Με κεφάλαια της Σαουδική Αραβία χτίζουν κέντρα δεδομένων και μαζικής επιτήρησης καθιστώντας την κατοχή μια ακόμη υπηρεσία στα πλαίσια του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Χρηματομεσίτες και επιχειρηματίες διαπραγματεύονται με το Κρεμλίνο τη χρηματοδότηση του ταμείου για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας (USURIF) με 100 από τα παγωμένα 300 δισεκατομμύρια δολάρια της ρωσικής κεντρικής τράπεζας. Τόσο τα σαουδαραβικά κεφάλαια του GPP, όσο και τα ρωσικά της USURIF αναδεικνύουν ένα σταθερό μοτίβο: Το χρηματοπιστωτικό σύμπλεγμα αυξάνει τα κέρδη του με τα χρήματα των άλλων.

Το τεχνολογικό σύμπλεγμα

Χτίζοντας ένα αυταρχικό κράτος εσωτερικής επιτήρησης, το τεχνολογικό σύμπλεγμα στηρίζει την εξωτερική πολιτική του “κόμματος του πολέμου”. Το τελευταίο φρόντισε ώστε ο ουκρανικός πόλεμος να οδηγήσει σε διακοπή της ροής φθηνής ενέργειας προς την Ευρώπη, την αντικατάσταση της με πολύ ακριβότερη αμερικανική και δέσμευση της Ευρώπης για μεγαλύτερες επενδύσεις στις ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, η Ευρώπη ξοδεύει μεγάλα ποσά προς όφελος του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος.

Το πόσο υποκριτικό είναι το αφήγημα ότι της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής ότι αγωνίζεται για την επικράτηση της δημοκρατίας και της ελευθερίας το ξεκαθάρισε με το πιο ωμό τρόπο αρκετές δεκαετίες πριν ο Τρούμαν: «Αν δούμε ότι η Γερμανία κερδίζει, οφείλουμε να βοηθήσουμε τη Ρωσία, και αν η Ρωσία κερδίζει, οφείλουμε να βοηθήσουμε τη Γερμανία, και με αυτόν τον τρόπο να τους αφήσουμε να σκοτώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους αναμεταξύ τους» (NYT).

Σήμερα, ο ουκρανικός πόλεμος γίνεται με νατοϊκά όπλα και ουκρανικό αίμα με στρατηγικό στόχο να πληγεί η Ρωσία. Στη Δυτική Ασία το “κόμμα του πολέμου” προκαλεί μια ελεγχόμενη κατεδάφιση των ενεργειακών εξαγωγών της, που είναι ένας ακόμη στρατηγικός στόχος των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα διευκολύνει την “Επιχείρηση Οικονομικός Παρίας”, σε συνδυασμό με νέες επιχειρήσεις υβριδικού πολέμου (υπονόμευση, δολοφονίες, παραπληροφόρηση, δολιοφθορές) στο εσωτερικό του Ιράν από CIA και Μοσάντ.

Η κλοπή ως σχέδιο προϋπολογισμού

Καμία από τις παρατάξεις που ενεργοποιούνται στις Βρυξέλλες δεν είναι στο πλευρό του ευρωπαϊκών λαών. Κομισάριοι, πρόεδροι, κεντρικοί τραπεζίτες, επικεφαλής επιτροπών εργάζονται για λόμπι συμφερόντων. Οι περισσότερες χώρες δεν έχουν απλά ένα οικονομικό πρόβλημα, αλλά ένα σαφές πρόβλημα διακυβέρνησης. Τεράστια ποσά δαπανώνται για εξαγορά πολιτικής επιρροής, έλεγχο του πληθυσμού και χρηματοδότηση πολέμων, και όχι για να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των λαών τους. Είναι ένα παιχνίδι ισχύος, πρόσβασης στο πλούτο και ενδοτισμού στην κορυφή της διακυβέρνησης μιας χώρας.

Αναπόφευκτα, καταφεύγουν σε λύσεις απόγνωσης. H Σουηδή υπουργός Εξωτερικών Μάλμερ Στένεργκαρντ περιέγραψε τη κατάσταση με σαφήνεια: «Είναι ώρα να ξεκινήσουμε μια νέα συζήτηση για το πώς θα αξιοποιήσουμε περαιτέρω τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία της Ρωσίας προς όφελός μας και της Ουκρανίας» (FinancialTimes). Σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν ξένα χρήματα για να χρηματοδοτήσουν όχι μόνο την Ουκρανία, αλλά και τις δικές τους οικονομίες. Η κλοπή δεν είναι πλέον ντροπή. Είναι κυριολεκτικά ένα σχέδιο προϋπολογισμού.

Σε ετήσια βάση, τα ενοίκια στην Τουρκία αυξήθηκαν ονομαστικά κατά 22,3%, ενώ σε πραγματικούς όρους, δηλαδή μετά την προσαρμογή για τον πληθωρισμό, σημείωσαν μείωση 7,1%. Αντίθετα, στην Κωνσταντινούπολη η ονομαστική αύξηση έφτασε το 44%, ενώ σε πραγματικούς όρους καταγράφηκε αύξηση 9,4%.

Τη δεύτερη υψηλότερη μέση τιμή ενοικίου κατέγραψε η Μούγλα, με 40.940 λίρες, ακολούθησαν η Άγκυρα με 34.440 λίρες, η Σμύρνη με 33.369 λίρες και η Αττάλεια με 29.306 λίρες. Στην Προύσα, το μέσο ενοίκιο διαμορφώθηκε στις 24.207 λίρες. Σε ετήσια βάση, τα ενοίκια αυξήθηκαν ονομαστικά κατά 20,5% στην Άγκυρα, 19,3% στη Σμύρνη, 24,1% στην Αττάλεια και 17,4% στην Προύσα. Σε πραγματικούς όρους, οι αντίστοιχες μεταβολές ήταν -8,5%, -9,4%, -5,7% και -10,8%.

Φυσικό αέριο: Μείωση κατά 21,7% στις εισαγωγές

Την ίδια ώρα, σημαντική μείωση κατέγραψαν οι εισαγωγές φυσικού αερίου της Τουρκίας τον Ιούλιο. Σύμφωνα με την έκθεση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενεργειακής Αγοράς (EPDK), οι εισαγωγές μειώθηκαν κατά 21,72% σε ετήσια βάση και διαμορφώθηκαν περίπου στα 3,063 δισ. κυβικά μέτρα. Από αυτές, τα 2,869 δισ. κυβικά μέτρα εισήχθησαν μέσω αγωγών, ενώ περίπου 194 εκατ. κυβικά μέτρα μέσω εγκαταστάσεων LNG.

Κυριότερος προμηθευτής μέσω αγωγών ήταν το Αζερμπαϊτζάν, με περίπου 1,001 δισ. κυβικά μέτρα, ακολούθησε η Ρωσία με 948 εκατ. κυβικά μέτρα και το Ιράν με 919 εκατ. κυβικά μέτρα. Το σύνολο των εισαγωγών LNG προήλθε από την Αλγερία και ανήλθε σε περίπου 194 εκατ. κυβικά μέτρα. Παράλληλα, η συνολική κατανάλωση φυσικού αερίου στην Τουρκία μειώθηκε κατά 25,22% σε ετήσια βάση, στα περίπου 2,648 δισ. κυβικά μέτρα.

Η βιομηχανία κατανάλωσε 1,114 δισ. κυβικά μέτρα, ενώ στον τομέα μετατροπής, στον οποίο περιλαμβάνεται και η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, η κατανάλωση ανήλθε σε 770 εκατ. κυβικά μέτρα. Τα νοικοκυριά κατανάλωσαν περίπου 376 εκατ. κυβικά μέτρα. Στα τέλη Ιουλίου, τα αποθέματα φυσικού αερίου της Τουρκίας ανέρχονταν σε 5,638 δισ. κυβικά μέτρα. Από αυτά, τα 5,413 δισ. κυβικά μέτρα βρίσκονταν σε υπόγειες εγκαταστάσεις αποθήκευσης, ενώ 225 εκατ. κυβικά μέτρα ήταν αποθηκευμένα σε τερματικούς σταθμούς LNG.

Η σύμβαση για την αποκατάσταση της καθίζησης του Ιλισού (Σταθμός ΗΣΑΠ Ταύρου) υπογράφηκε και το έργο επιτέλους προχωρά. Αφήνουμε πίσω την 8ετή στασιμότητα και με τις εργασίες που δρομολογούνται:

• Αποκαθιστούμε πλήρως την ασφάλεια σε ένα από τα πλέον επιβαρυμένα σημεία της περιοχής.

• Θωρακίζουμε και προστατεύουμε τις γειτονικές υποδομές.

• Εξασφαλίζουμε την ασφαλή επαναλειτουργία του υπαίθριου χώρου στάθμευσης, ακριβώς δίπλα στον σταθμό του ΗΣΑΠ.

Θέλω να ευχαριστήσω τον Περιφερειάρχη Αττικής Νίκο Χαρδαλιά για την συμβολή του στην προώθηση και το ξεμπλοκάρισμα αυτού του κρίσιμου έργου.

Ως Δήμος Καλλιθέας, θα βρισκόμαστε σε διαρκή και στενή συνεργασία με την Περιφέρεια, παρακολουθώντας κάθε βήμα. Στόχος μας είναι οι εργασίες να εκτελεστούν εντός του προβλεπόμενου σχεδιασμού, ώστε η περιοχή να αποδοθεί ξανά στους συμπολίτες μας, απόλυτα ασφαλής και πλήρως λειτουργική.

Αρκετά με τα χρόνια χωρίς λύση. Η Καλλιθέα προχωρά μπροστά με έργα ουσίας!