Απαντώ ευθέως και με ειλικρίνεια: ο αγώνες για τον τόπο σου, δεν είναι “επάγγελμα”! Και στους αγώνες για την Πατρίδα, δεν υπάρχει “σύνταξη”. Το συμβόλαιο που έχεις κάνει με τη Συνείδησή σου – να υπηρετείς την Πατρίδα και να την υπερασπίζεσαι – δεν λήγει κάποια στιγμή. Σε ακολουθεί ως την τελευταία σου πνοή !», ξεκαθάρισε ο πρώην πρωθυπουργός.

Απαντώντας σε ερώτηση για το αν θα φτιάξει νέο κόμμα σημείωσε: «Έχω πάρει τις αποφάσεις μου. Θα τις ανακοινώσω όταν και όπως πρέπει». «Η μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη έχει μείνει χωρίς εκπροσώπηση», τόνισε ακόμα ο πρώην πρωθυπουργός. «Αν με ρωτήστε τι μπορεί να γίνει, ένα μόνο μπορώ να σας πω με σιγουριά. Πολιτική όπως και η φύση και η ιστορία δεν αντέχει τα κενά. Αυτή η Ελλάδα της ανταγωνιστικότητας, της αξιοπρέπειας, της αξιοσύνης πέρα και πάνω από όλα δεν μπορεί να παραμένει παραιτημένη και βουβή και διεκδικεί το ρόλο της. Και εγώ όπως δεν μασάω τα λόγια μου για το τι συμβαίνει τώρα, σας διαβεβαιώ ότι δεν χάνω την αισιοδοξία μου για το τι μπορεί να γίνει», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Επίθεση Σαμαρά και για τα ελληνοτουρκικά 

Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε στα εθνικά θέματα και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Υποστήριξε ότι η Τουρκία συνεχίζει να αμφισβητεί ευθέως τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, κάνοντας λόγο για διεκδικήσεις που φτάνουν έως και το μισό Αιγαίο. Ο πρώην πρωθυπουργός επανέλαβε την πρότασή του για έκτακτη σύγκληση ευρωπαϊκής συνόδου κορυφής με αντικείμενο τις τουρκικές προκλήσεις, υπογραμμίζοντας ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να κατανοήσει πως η Ελλάδα οφείλει να ξεκαθαρίσει τον δικό της γεωπολιτικό ορίζοντα και να εγκαταλείψει την πολιτική του κατευνασμού που έχει υιοθετήσει έναντι της Τουρκίας.

«Η πολιτική της Τουρκίας πρέπει να έχει κόστος για την ίδια», τόνισε, υποστηρίζοντας ότι η Αθήνα οφείλει να αξιοποιήσει όλα τα διαθέσιμα διπλωματικά μέσα.

Στο ίδιο πλαίσιο, σημείωσε ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «χτυπά από δύο πλευρές», αναφερόμενος αφενός στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και αφετέρου στις τουρκικές διεκδικήσεις σχετικά με τα δύο στρατηγεία του ΝΑΤΟ. Όπως είπε, η Ελλάδα θα πρέπει να εξετάσει ακόμη και την άσκηση βέτο εάν η Άγκυρα δεν άρει οριστικά τις διεκδικήσεις της.

Αναφορά έκανε και στις σχέσεις με την Αλβανία, προειδοποιώντας ότι εάν ο πρωθυπουργός της χώρας Έντι Ράμα συνεχίσει να μην σέβεται τα δικαιώματα της ελληνικής εθνικής μειονότητας, τότε η Ελλάδα θα πρέπει να μπλοκάρει την ενταξιακή πορεία της Αλβανίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Σαμαράς άσκησε κριτική στη στρατηγική που ακολουθεί η κυβέρνηση έναντι της Τουρκίας, υποστηρίζοντας ότι καλλιεργείται η εντύπωση πως όλα εξελίσσονται ομαλά λόγω των «ήρεμων νερών». Κατά την άποψή του, εξελίξεις όπως η “Γαλάζια Πατρίδα”, η υπόθεση της Κάσου και το τουρκολιβυκό μνημόνιο εντάθηκαν επειδή, όπως είπε, η Ελλάδα εγκατέλειψε τη σταθερότητα των θέσεών της και υιοθέτησε πολιτική κατευνασμού και των ήρεμων νερών. «Τώρα πρέπει να κινηθούμε πριν είναι αργά», ήταν το μήνυμα με το οποίο ολοκλήρωσε την παρέμβασή του για τα εθνικά θέματα, υπογραμμίζοντας ότι η χώρα χρειάζεται σαφή στρατηγική τόσο στο εσωτερικό όσο και στο διεθνές περιβάλλον.

«Ίδια όψη ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ»

Ο πρώην πρωθυπουργός εξαπέλυσε διπλή προσωπική επίθεση σε Τσίπρα και Μητσοτάκη λέγοντας ότι οι δύο τους μοιάζουν πάρα πολύ. «Ο Τσίπρας επέλεξε το όνομα ΕΛΑΣ. Είναι μια προκλητική σκηνοθεσία, εργαλειοποιεί τα πιο φορτισμένα σύμβολα, μας φέρνει μπαρούτι από το χθες για να σώσει το αύριο των Ελλήνων  είπε χαρακτηριστικά, ενώ αναφερόμενος στον Κυριάκο Μητσοτάκη είπε ότι στο τελευταίο συνέδριο της ΝΔ προέβαλλε ένα βίντεο μόνο με τον ιδρυτή της ΝΔ και τον εαυτό του…».

«Μητσοτάκης και Τσίπρας υιοθέτησαν τη woke ατζέντα, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος» είπε επίσης στην ομιλία του και τόνισε ότι η μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη έχει μείνει χωρίς εκπροσώπηση. Παράλληλα έκανε λόγο για ύβρεις λάσπες, άθλιες προσωπικές επιθέσεις και ασέβεια από στελέχη της Νέας Δημοκρατίας σε βάρος του και πρόσθεσε ότι «οι αγώνες για τον τόπο δεν είναι επάγγελμα και δεν υπάρχει σύνταξη. Αυτοί οι αγώνες σε ακολουθούν μέχρι την τελευταία σου πνοή».

«Δεν θα ήμουν εδώ αν δεν πίστευα ότι η χώρα μου βρίσκεται σε κίνδυνο και ότι υπάρχει μια άλλη Ελλάδα που δεν ακούγεται. Όχι μόνο από κεντροδεξιούς, αλλά από πατριώτες και δημοκράτες που κουράστηκαν από αντιπαραθέσεις. Αυτοί οι πολίτες αποτελούν την άλλη Ελλάδα.» είπε επίσης ο κ. Σαμαράς ο οποίος έκλεισε την ομιλία του, χωρίς όμως να πει επίσημα ότι σχεδιάζει να προχωρήσει στην ίδρυση νέου πολιτικού φορέα. Η ομιλία του βεβαίως έχει χαρακτηριστικά πολιτικού μανιφέστου.

Πυρά και για Δικαιοσύνη-μεταναστευτικό

«Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έκανε μία από τα ίδια. Εργαλειοποίησε τη Δικαιοσύνη με το σκάνδαλο των υποκλοπών. Και εγώ ακόμα περιμένω μία απάντηση από την κυβέρνηση στο ερώτημά μου. Ποιες έρευνες έγιναν από το ίδιο το κράτος επιτέλους για να αποκαλυφθεί τι έγινε, πως έγινε και από ποιους έγινε», ανέφερε ο κ. Σαμαράς. «Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε την εργαλειοποίηση της Δικαιοσύνης και η κυβέρνηση Μητσοτάκη τη συνέχισε για τη συγκάλυψη», σημείωσε.

Αναφερόμενος στο μεταναστευτικό ο κ. Σαμαράς υποστήριξε: «Ο κ. Τσίπρας άνοιξε τα σύνορα πέρασαν πάνω από ένα εκατομμύριο παράνομοι. Ύστερα ξύπνησε η Ευρώπη και τα έκλεισε. Τελικά σε πέντε χρόνια πήραν άδεια παραμονής εδώ 50.000 μετανάστες. Και έπειτα ήρθε η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Και μέσα σε επτά χρόνια δόθηκε άδεια παραμονής σε 150.000 μετανάστες. Χάθηκε ο έλεγχος. Συναγωνίζονται μεταξύ τους επί ποιας κυβερνήσεως λιάζονται οι περισσότεροι. Οι περισσότεροι παράνομοι. Για αυτό λέω πόσο μοιάζουν μεταξύ τους. Είναι σαν το ίδιο νόμισμα σε δύο όψεις. Και είναι κρίμα αυτό για τον κόσμο της παράταξης».

Ο κ. Σαμαράς περιέγραψε με μελανά χρώματα την κατάσταση στη χώρα και μίλησε για την «άλλη Ελλάδα» που παλεύει και που έχει απογοητευτεί. «Όλη αυτή τη ζοφερότητα μη τη θεωρείτε ακατάλυτη ούτε δεδομένη, όλα μπορούν να αλλάξουν», ήταν το μήνυμα που έστειλε.

Οικονομία

Αναφερόμενος στην Κρήτη, στάθηκε σε ζητήματα που απασχολούν έντονα το νησί, όπως το μεταναστευτικό, τα συνεχιζόμενα τροχαία δυστυχήματα στον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ), αλλά και την αποχώρηση της Exxon Mobil από ενεργειακά σχέδια στην περιοχή. Παράλληλα, αναγνώρισε ότι υλοποιούνται σημαντικά έργα υποδομής, προειδοποίησε όμως ότι η Κρήτη κινδυνεύει να μετατραπεί σε έναν υπερκορεσμένο τουριστικό προορισμό. «Η Κρήτη κινδυνεύει να χάσει την ταυτότητά της», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι η ανάπτυξη θα πρέπει να συνδυαστεί με τη διατήρηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και της φυσιογνωμίας του νησιού.

Στο πεδίο της οικονομίας, άσκησε κριτική στη διαχείριση των ευρωπαϊκών πόρων, υποστηρίζοντας ότι σημαντικό μέρος των κονδυλίων καταλήγει σε περιορισμένο αριθμό ωφελούμενων. Όπως ανέφερε, η κυβέρνηση όφειλε να είχε περιορίσει τις σπατάλες και να είχε κατευθύνει περισσότερους πόρους στην αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος. «Υπάρχουν πεταμένα λεφτά και παντού βλέπουμε αδιαφάνεια», υποστήριξε, κρούοντας, όπως είπε, «τον κώδωνα του κινδύνου».

Στο πλαίσιο αυτό παρουσίασε δύο βασικές οικονομικές προτάσεις: Τη μείωση των φορολογικών συντελεστών για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και την κατάργηση της προκαταβολής φόρου, μέτρα που, κατά την εκτίμησή του, μπορούν να ενισχύσουν την πραγματική οικονομία και την επιχειρηματικότητα.

Κεντρικός άξονας της παρέμβασής του πρώην πρωθυπουργού είναι η ανάγκη διαμόρφωσης ενός σαφούς εθνικού σχεδίου για την Ελλάδα του μέλλοντος, με έμφαση στην οικονομική ανάπτυξη, τη δημογραφική κρίση και τη γεωπολιτική θωράκιση της χώρας. Ο Αντώνης Σαμαράς υποστήριξε επίσης ότι η πολιτική έχει υποχωρήσει απέναντι στην επικοινωνία, σημειώνοντας πως «η επικοινωνία έχει υποκαταστήσει την πολιτική».

Είπε ότι το κύριο πρόβλημα για την κατάσταση στην Ελλάδα είναι η διαφθορά και η διαπλοκή, στις οποίες αποδίδει και τα προβλήματα της ακρίβειας, αλλά και τα εργασιακά.

«Καταρχάς είναι πολύ σημαντικό ο πολίτης να αισθάνεται ασφάλεια, να νιώθει ότι η δικαιοσύνη θα τον προστατέψει, όταν τη χρειαστεί. Δεν μπορούμε να ζούμε μονίμως σε μια ανασφάλεια. Και αν η διακαιοσύνη λειτουργεί, δεν επιτρέπεται να έχουμε ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν επιτρέπεται να πέφτουν γέφυρες, δεν επιτρέπεται να έχουμε Τέμπη, δεν επιτρέπεται να έχουμε υποκλοπές. Άρα, μιλάμε για πραγματικά ανεξάρτητη δικαιοσύνη», είπε.

Για το πρόγραμμα του κόμματός της είπε: «Είμαστε ένα κίνημα περίπου 15 ημερών, έχουμε βγάλει μια διακήρυξη στην οποία βέβαια, φαίνονται ξεκάθαρα οι στόχοι μας, και οι αξίες που πρεσβεύουμε, από εκεί και πέρα ανάλυση του προγράμματος δεν έχει γίνει ακόμα, όπως δεν έχουν κάνει και τα άλλα κόμματα, θα γίνει όμως εν καιρώ από τους ανθρώπους οι οποίοι δούλεψαν πάνω σε αυτό.»

Για τον Αλέξη Τσίπρα είπε: «Εγώ, δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός. Ανοίγω την τηλεόραση, βλέπω τις δημοσκοπήσεις και βλέπω ότι για δεύτερο κόμμα είναι ο κύριος Τσίπρας. Θεωρώ ότι είναι προσωπική επιλογή του Μητσοτάκη να έχει για αντίπαλο τον κύριο Τσίπρα. Ο κύριος Τσίπρας είναι επαγγελματίας πολιτικός, έχουμε δει λοιπόν την πολιτική του δεινότητα και σαν αντιπολίτευση και σαν κυβέρνηση, ξέρουμε τις ικανότητές του, και επίσης ξέρουμε ότι είναι ένας άνθρωπος που λειτουργεί όπως οι επαγγελματίες πολιτικοί: λέει ψέματα. Και πολύ εύκολα το “όχι” το κάνει “ναι”, να υποσχεθεί άλλα πράγματα προεκλογικά και στη συνέχεια να τα αναιρέσει, χωρίς να αισθάνεται την υποχρέωση να λογοδοτήσει για αυτό»

Πρόσθεσε ότι για το δικό της κινημα «η πολιτική είναι ευθύνη. Δεν είναι να ανέβω στην εξουσία για να κάνω τα δύο σπίτια, δεκαπέντε. Βλέπουμε την ευθύνη, τη συνέπεια, την ηθική, την οποία επιτέλους θέλουμε να τη δούμε να υπάρχει στην πολιτική ζωή. Όλα αυτά τα οποία επικαλείται ο κ. Τσίπρας μέσω της ΕΛΑΣ, σε ποιους απευθύνεται; Σε ανθρώπους στους οποίους είπε «ελάτε, πρώτη φορά Αριστερά, να σκίσουμε τα μνημόνια»; Σκίστηκαν τα μνημόνια;»

Στη συνέχεια, η κυρία Καρυστιανού λέει τα εξής: «Εγώ ξέρω ότι κόπηκε το ΕΚΑΣ. Ξέρω ότι έχουμε το ασφαλιστικό με τον νόμο Κατρούγκαλου να μας συνοδεύει. Και ξέρω ότι έχουμε υποθηκεύσει την περιουσία της χώρας για 99-100 χρόνια. Ξέρω ότι τα λιμάνια μου, τα αεροδρόμιά μου, πράγματα που είναι ζωτικής και στρατηγικής σημασίας, δεν τα ελέγχει η χώρα μου. Δείξτε μου μια άλλη χώρα στην οποία συμβαίνει αυτό. Στη Γαλλία, ποιος ελέγχει τα λιμάνια και τα αεροδρόμια; Η Γαλλία. Στη Γερμανία, ποιος; Η Γερμανία. Η μοναδική χώρα που έχουμε αφήσει ζωτικά και στρατηγικά σημεία να ελέγχονται από άλλες χώρες είμαστε εμείς. Και μιλάμε ακόμη για δημοκρατία, για κράτος δικαίου, για σταθερότητα και ασφάλεια. Πού είναι αυτά; Γιατί εγώ δεν τα βλέπω. Νομίζω ότι ζω σε άλλη χώρα».

Σε ερώτηση του δημοσιογράφου για το αν την ενοχλεί το γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες υπάρχει μια επικοινωνιακή στρατηγική εναντίον της, η οποία επιχειρεί να την υποτιμήσει, να την παρουσιάσει ως ανίκανη ως πολιτικό και να την κατηγορήσει για εργαλειοποίηση του προσωπικού της βιώματος, η κυρία Καρυστιανού απάντησε ότι το μόνο πρόβλημα στην πραγματικότητα είναι «πως πρόκειται για μια απλή πολίτη που γνωρίζει τα δικαιώματά της και τα διεκδικεί».

«Στην πολιτική βρέθηκα επειδή κατάλαβα ότι είναι ο μοναδικός τρόπος να λειτουργήσει η χώρα ως ένα κράτος δικαίου. Έχουμε εκπαιδεύσει τους πολίτες να κάνουν τα παράπονά τους στον δήμαρχο, στον βουλευτή του, στον πρόεδρο του κόμματός τους ή να ψάχνουν άλλα κόμματα, και όχι να παίρνουν οι ίδιοι πρωτοβουλίες. Τους θέλουν εκεί, καθηλωμένους, να περιμένουν από κάποιον άλλον να κάνει τη δουλειά ή να τους δικαιώσει».

Ερωτηθείσα για το αν προτίθεται να συνεργαστεί με άλλα πολιτικά κόμματα στην περίπτωση που η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» δεν καταφέρει να εξασφαλίσει την αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές, η κυρία Καρυστιανού ξεκαθάρισε ότι η αυτοδυναμία αποτελεί βασική προϋπόθεση για να αλλάξουν τα πράγματα εκ βάθρων. Δήλωσε πεπεισμένη ότι ο ελληνικός λαός θα στηρίξει το πρόγραμμά τους, ενώ απέφυγε να κατονομάσει πιθανούς συμμάχους, υπογραμμίζοντας ότι στόχος τους δεν είναι η εύρεση εργασίας , καθώς όλοι όσοι στελεχώνουν το κίνημα είχαν ήδη τις δουλειές τους, αλλά η ανατροπή του υπάρχοντος συστήματος.

«Θεωρώ ότι ο ελληνικός λαός θα δώσει την αυτοδυναμία σε εμάς. Ο κόσμος έχει κουραστεί από αυτό το παλαιοκομματικό σύστημα», είπε.

«Εμείς στο κίνημα Ελπίδα για τη Δημοκρατία είμαστε άνθρωποι τελείως διαφορετικοί μεταξύ μας, και στους χαρακτήρες, και σε κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, και από διαφορετικούς ιδεολογικούς χώρους προερχόμαστε. Αφήσαμε όμως στην άκρη αυτές τις μικροδιαφορές που μπορεί να έχουμε στην ιδεολογία, γιατί μας ένωσε κάτι πολύ πιο σοβαρό: μας ένωσε το ότι δεν μπορούμε να ζούμε άλλο σε μια χώρα τόσο διεφθαρμένη. Δεν μπορούμε να βλέπουμε τα παιδιά μας, να τα μεγαλώνουμε με χίλιους κόπους και στη συνέχεια να τα διώχνουμε μετανάστες για να ζήσουν καλύτερα, κι εμείς να μένουμε πίσω μόνοι μας, να αρρωσταίνουμε, να πηγαίνουμε στο νοσοκομείο και τα «περήφανα γηρατειά» να κάθονται δώδεκα ώρες σε μια καρέκλα πόνου. Δεν μας αξίζει αυτή η ζωή. Θέλουμε, λοιπόν -και είμαστε έτοιμοι να τα βάλουμε μαζί τους- να ανατρέψουμε την κατάσταση απέναντι σε αυτούς που πιστεύουν ότι δεν δικαιούμαστε μια καλύτερη ζωή», είπε.

Επίσης μέμφθηκε τους πολιτικούς και για τα ανεξήγητα πόθεν έσχες τους: «Μου κάνει εντύπωση αυτή η δεινότητα που έχουν στο «επιχειρείν» όταν πρόκειται για τα προσωπικά τους, την οποία όμως δεν εφαρμόζουν καθόλου στα κοινά, στα δικά μας. Εμείς πάμε από το κακό στο χειρότερο, ενώ στο δικό τους το «επιχειρείν» πάνε εξαιρετικά. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς συμβαίνει αυτό. Θα ήταν καλό να μας έδιναν κι εμάς λιγάκι από τις γνώσεις τους, την εμπειρία τους και την τύχη τους. Γιατί όταν είσαι κυβερνητικό στέλεχος και έχεις τόσες εγγραφές σε μηδενικό χρόνο στο Πόθεν Έσχες, και την ίδια στιγμή θεωρείς ότι κάτι κάνει στραβά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, θα πρέπει να ξαναδείς λίγο τι γίνεται. Θα έπρεπε να είσαι πιο συγκρατημένος και πιο υπεύθυνος σε αυτά που λες δημόσια, σε αυτά που διαχειρίζεσαι ή σε αυτά που υπόσχεσαι στον οποιονδήποτε.»

Ο Πούλτι ανέλαβε μετά την “παραίτηση” της Τούλσι Γκάμπαρντ, με την οποία ο Τραμπ είχε πρόβλημα, επειδή κατά τη γνώμη του δεν χειρίστηκε σωστά το “θέμα Έπσταϊν”, αλλά και επειδή η ίδια ήταν υπέρ άλλης προσέγγισης τόσο στο “θέμα Ιράν” όσο και στους χειρισμούς για την Βενεζουέλα”. Η ίδια δήλωσε ότι παραιτείται επειδή ο σύζυγός της παρουσίασε μια σπάνια μορφή καρκίνου, αλλά ήταν ήδη γνωστό ότι είχε περιθωριοποιηθεί από τον Τραμπ και δεν την καλούσε σ συσκέψεις. Επισης ο Τραμπ της ζήτησε να απολύσει το 30% των εργαζομένων και εκείνη επέμεινε ότι κάτι τέτοιο θα διέλυε την υπηρεσία.

Ενας λόγος που ζητεί τις απολύσεις είναι οι διαρροές προς τον Τύπο ευαίσθητων ζητημάτων. Ο άλλος λόγος όμως είναι ότι τις θεωρεί προπύργιο του κόμματος των Δημοκρατικών και σε αυτους αποδίδει ότι διέρρευσαν εκθέσεις της CIA που διέψευδαν τον ίδιο -ειδικά για το Ιράν διέρρευσε στην Washington Post ότι το Ιράν διατήρησε το 70-75% των πυραύλων του και μπορεί να αντέξει το αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό, κάτι που ο Τραμπ επέκρινε ως υπονόμευση του ίδιου.

Ένα πρώτο βασικό ερώτημα λοιπόν που εγείρεται, είναι εάν τελικά η εμπλοκή των ΗΠΑ στο πόλεμο κατά του Ιράν, έφερε πιο κοντά ως αδήριτη πραγματικότητα, την αναγνώριση της πολυπολικής φύσης του σημερινού κόσμου. Εάν δηλαδή ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ αντιλήφθηκε στην πράξη, ότι η στρατιωτική ισχύς ως εργαλείο επιβολής της θέλησης των ΗΠΑ, υπάρχουν όρια. Ιδιαίτερα αν τη χρησιμοποιεί σε μερικό βαθμό. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, χωρίς την εμπλοκή χερσαίων δυνάμεων, προφανώς για την αποφυγή απωλειών. Η περιορισμένη χρήση της, στην πράξη οδήγησε ταχύτερα στην προσαρμογή όλων στη νέα πραγματικότητα. Χωρίς να σημαίνει ότι η εμπλοκή στρατευμάτων στο έδαφος και η αποδοχή απωλειών θα διασφάλιζε άλλο αποτέλεσμα.

Ταυτόχρονα, θα αποτελέσει και επιβεβαίωση του ότι η αλληλεξάρτηση (interdependence) στον σύγχρονο κόσμο εξακολουθεί να αποτελεί εγγενές χαρακτηριστικό. Η διαφορά ισχύος, στο στρατιωτικό πεδίο, δεν επαρκεί από μόνη της για να εξουδετερώσει πλεονεκτήματα που διαθέτει κάθε χώρα ξεχωριστά, τα οποία και θα χρησιμοποιήσει στην προσπάθεια “ρύθμισης” της συμπεριφοράς του αντιπάλου, ώστε να κινείται σε αποδεκτά επίπεδα.

Ουκρανία, Ρωσία και Κίνα

Ας δούμε όμως τα δυο μέτωπα ξεχωριστά, προτού επιχειρήσουμε να συνδέσουμε τις εξελίξεις. Μετά από τον “μεγαλοϊδεατικό” χειρισμό του πολέμου από την πλευρά της Μόσχας στην πρώτη φάση της εισβολής στην Ουκρανία και την απόδειξη επί του πεδίου ότι μόνο “περίπατος” δεν θα είναι, ακολούθησε η προσαρμογή. Αυτό πρόκειται για ένα υπόδειγμα που έχει εμφανιστεί πολλές φορές στη ρωσική Ιστορία.

Όσο όμως ισχύει η επιπόλαια είσοδος της Ρωσίας στον πόλεμο, άλλο τόσο ισχύει και η σταδιακή προσαρμογή στις συνθήκες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την τελική έκβαση της σύγκρουσης. Αυτό έγινε και στην Ουκρανία. Οι στόχοι προσαρμόστηκαν και το επίκεντρο της προσπάθειας εστιάστηκε στη στη συνοριακή περιοχή και νοτιότερα στην περιοχή που ιστορικά αποτελούσε τη “Νοβορωσία” (Novorossiya), στις περιφέρειες Ντονιέτσκ, Λουχάνσκ, Ζαπορίζια και Χερσώνα, μεγάλο μέρος των οποίων έχει καταληφθεί από τις ρωσικές δυνάμεις.

Πολλοί αναλυτές διαπιστώνουν αδιέξοδο (stalemate) στη σύγκρουση. Η στρατιωτική ενίσχυση από την πλευρά της Δύσης στο Κίεβο, ιδίως όμως με την επαναστατική τακτική χρήση μη επανδρωμένων χερσαίων, εναέριων και ναυτικών πλατφορμών, σε συνδυασμό με την αξιοποίηση της ρωσικής απροθυμίας να αναβαθμίσει τη σύγκρουση προχωρώντας σε μαζική επιστράτευση, έχει οδηγήσει σε στασιμότητα.

Σε συνδυασμό δε με το κόστος που διαρκώς συσσωρεύεται, δίδεται η εντύπωση ότι βρισκόμαστε κοντά σε ένα σημείο ισορροπίας όπου οι εμπόλεμοι κρίνουν ως συμφέρουσα την αναζήτηση όρων απεμπλοκής. Αυτό βέβαια δεν ισοδυναμεί με ειρήνευση, καθώς η εξεύρεση των κατάλληλων όρων που θα επιτρέψουν και στις δυο πλευρές να “πουλήσουν” επιτυχώς μια συμφωνία στο εσωτερικό, μόνο εύκολη δουλειά δεν θα αποδειχθεί.

Το μόνο βέβαιο είναι, ότι για να υπάρξει σταδιακή απεμπλοκή, κάθε πλευρά θα κληθεί να περιορίσει τους στόχους της και να η συμφωνία να δημιουργεί ελπίδα για την επόμενη ημέρα. Με απλά λόγια, σε αυτό το στάδιο, συνήθως οι μαξιμαλισμοί… πάνε περίπατο. Και όσοι επιμένουν να μη βλέπουν την πραγματικότητα και να προσεγγίζουν το στρατηγικό πρόβλημα με ιδεολογικούς όρους, όχι μόνο θα ξεπεραστούν από τις εξελίξεις, αλλά και θα καταλήξουν γραφικοί και ανυπόληπτοι. Η προειδοποίηση αυτή αφορά κυρίως την Ευρώπη.

Ρωσία, Κίνα και Ιράν

Μία από τα ίδια ισχύει και για το μέτωπο του Ιράν. Οι ΗΠΑ βρέθηκαν στο πλευρό του Ισραήλ και ξεκίνησαν επιθέσεις, κυρίως στην πυρηνική υποδομή της Τεχεράνης. Ο ανομολόγητος στόχος για καθεστωτική ανατροπή δεν επιτυγχάνεται, σύμφωνα με όλες τις μέχρι στιγμής ενδείξεις. Προβληματική είναι και η αποτίμηση των αποτελεσμάτων στον τομέα της εξουδετέρωσης του βαλλιστικού οπλοστασίου των Ιρανών, των εκτοξευτών συμπεριλαμβανομένων.

Συνολικότερα, η ανθεκτικότητα (resilience) της Τεχεράνης αποδεικνύεται κομβικής σημασίας. Ταυτόχρονα, η αύξηση της πίεσης που αισθάνεται ο Λευκός Οίκος στο εσωτερικό των ΗΠΑ, εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών, η ζωηρή αμφισβήτηση της υποστήριξης του εβραϊκού κράτους ακόμα και στο ρεπουμπλικανικό στρατόπεδο, το μεγάλο κόστος της σύγκρουσης και το ενεργειακό-οικονομικό αδιέξοδο από τον επί της ουσίας έλεγχο των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν που πλήττει σκληρά τον μέσο Αμερικανό, περιγράφει το κίνητρο απεμπλοκής για τον Τραμπ.

Αυτά όμως τα δεδομένα έχουν ανιχνευθεί από την ιρανική πλευρά που έχει υιοθετήσει σκληρή στάση. Δεν δείχνει να επείγεται για τερματισμό του πολέμου. Δεν προβάλλει εικόνα αδυναμίας, προσπαθώντας να ακυρώσει το επικοινωνιακό μήνυμα των μεγάλων καταστροφών που προκάλεσαν οι βομβαρδισμοί από ΗΠΑ-Ισραήλ. Εξάλλου, αυτές οι καταστροφές είναι πλέον δεδομένες.

Όμως, αφενός δεν κατάφεραν να πετύχουν τον διακηρυγμένο και τον αθέατο αντικειμενικό σκοπό. Την ακύρωση των φιλοδοξιών της Τεχεράνης στο πυρηνικό πεδίο και την ανατροπή του καθεστώτος. Η Τεχεράνη δεν αρνείται να διαπραγματευθεί, το κάνει όμως με όρους ισοτιμίας με την υπερδύναμη και επιτυγχάνει να περάσει το μήνυμα ότι δεν υποκύπτει, έχοντας εκθέσει πολλές φορές στην πράξη τον Τραμπ, που σπεύδει να δημοσιοποιεί αισιόδοξες προβλέψεις.

Πώς διαπλέκονται τα μέτωπα…

Αυτή είναι η παρούσα κατάσταση στα μέτωπα Ουκρανίας και Ιράν. Η πραγματικότητα έχει ενταφιάσει τις προσεγγίσεις που βασίζονταν σε δυτικής προέλευσης ιδεολογικά σχήματα. Η Ουάσινγκτον δείχνει να αντιλαμβάνεται, ότι η συνεργασία με το Πεκίνο και τη Μόσχα συνιστά προϋπόθεση για να ισορροπήσει στοιχειωδώς ο σημερινός κόσμος.

Η εμπλοκή των ΗΠΑ στο Ιράν έπληττε την Κίνα, κλείνοντας το μάτι στη Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν. Ο ανεφοδιασμός της Ουκρανίας με κρίσιμα οπλικά συστήματα και βλήματα ήταν εξ αντικειμένου προβληματικός, ενώ αποκαθιστούσε το ειδικό βάρος της Μόσχας στη διαπραγμάτευση με το Πεκίνο. Ωστόσο, αφενός η Κίνα επιδεικνύει μεγάλη ψυχραιμία και εμφανίζεται ανεπηρέαστη από τις εξελίξεις. Αφετέρου, η σχέση Κίνας-Ρωσίας δε μοιάζει να έχει πληγεί. Αντιθέτως, εάν κριθεί από τις επισκέψεις Τραμπ και Πούτιν στο Πεκίνο, είναι σαφώς θερμότερη…

Πλέον, η Ουάσινγκτον μοιάζει να χρειάζεται τη σινορωσική συνδρομή για να πετύχει το ταχύτερο απεμπλοκή από τα πολεμικά μέτωπα. Το αντίτιμο όμως θα είναι η ακύρωση της αμερικανικής στρατηγικής για τον αποκλεισμό του Πεκίνου και της Μόσχας από τη Μέση Ανατολή! Όσες φορές και να επιχείρησε η Ουάσινγκτον το περίφημο “Pivot in Asia“, η κινούμενη – όπως αποδεικνύεται – άμμος της περιοχής την έχει παγιδεύσει. Και επιβάλει συνεννόηση…

Μήπως λοιπόν Ρωσία και Κίνα θα αποτελέσουν εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για “απόδραση” από έναν πόλεμο που η Ουάσινγκτον πίστευε ότι θα είναι σύντομος και τροπαιοφόρος; Ποια ανταλλάγματα θα ζητήσουν για να συνδράμουν, ενδεχομένως ως εγγυητές (η Μόσχα απέναντι στο Ισραήλ και το Πεκίνο απέναντι στο Ιράν) στο ευαίσθητο πυρηνικό σκέλος; Και πόσος χρόνος θα απαιτηθεί δεδομένου του ότι η παγίδευση των ΗΠΑ στην περιοχή εξυπηρετεί τα των ανταγωνιστών τους;

Κατά συνέπεια, πόσο εύκολα θα καταλήξει μια τέτοια διαπραγμάτευση; Το μίνιμουμ που θα ζητήσουν οι Ιρανοί για να συναινέσουν δεν θα είναι η άρση των οικονομικών κυρώσεων; Οπότε ποιος θα έχει κερδίσει τον “πολιτικό πόλεμο”, ασχέτως της έκβασης του στρατιωτικού; Στην Ουάσινγκτον ίσως πρέπει να φρεσκάρουν τις ιστορικές τους γνώσεις και να προσαρμόσουν τα διδάγματα στο σήμερα.

Διότι στις ΗΠΑ μοιάζουν να ξέχασαν ότι δίπλα στο Ισραήλ δε βρέθηκαν από την πρώτη μέρα της ίδρυσής του. Βρέθηκαν, αφότου η Μέση Ανατολή αποτέλεσε το επίκεντρο της προσοχής της ΕΣΣΔ στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου. Και αν σήμερα κάποιοι θεωρούν ότι η λήξη του δικαιολογεί απαγκίστρωση, να θυμηθούν ότι η ιστορία απεχθάνεται τα κενά. Κάποιος θα τα καλύψει, προκαλώντας βίαιο ανακάτεμα της περιφερειακής γεωπολιτικής τράπουλας. Θα είναι θέμα χρόνου προτού οι ΗΠΑ αντιληφθούν την ανάγκη ολικής επαναφοράς.

Ιστορία…

Πόσο μεγάλη θα είναι όμως η ζημιά που θα έχει συντελεστεί; Η γεωγραφία είναι αναπόδραστη. Το μικρό μέγεθος του Ισραήλ και η αναζήτηση στρατηγικού βάθους εξηγεί τη σημασία των δυο χωρών του Ελληνισμού για το εβραϊκό κράτος. Πέραν του ιστορικού τραύματος του Ολοκαυτώματος που επηρεάζει καθοριστικά τη διεθνή στάση και συμπεριφορά (σ.σ. πολλοί το διαβάζουν ως ένα είδος “συνδρόμου καταδίωξης”), αυτό το μικρό μέγεθος δεν αφήνει ιδιαίτερα περιθώρια ευελιξίας. Εάν χάσει χάνεται. Τουλάχιστον αυτό πιστεύει η ελίτ απ’ άκρου εις άκρον του ισραηλινού πολιτικού φάσματος.

Πραγματική ειρήνη θα υπάρξει μόνο εάν αντιμετωπιστούν εθνικοί, θρησκευτικοί και άλλοι οραματισμοί, σε συνδυασμό με τις ανασφάλειες. Σε όλα υπάρχει και ψυχολογικό υπόβαθρο, πέραν από το πρόβλημα αυτό καθαυτό. Υπάρχουν και συμφέροντα ενίοτε που τα υποδαυλίζουν. Σίγουρα όμως, αυτό που δεν υπάρχει είναι περιθώριο για χαλάρωση. Οποιουδήποτε. Μια σπίθα αρκεί για να φέρει την καταστροφή. Ξανά. Πλέον, μένει να αποδειχθεί εάν θα σταματήσει η αιματοχυσία και στα δυο μέτωπα.

Σε συνεργασία με το defencepoint

Η κατάπαυση του πυρός, την οποία τα μέρη προσπαθούσαν να διαπραγματευτούν από τα τέλη Μαρτίου, τέθηκε σε ισχύ στις 6:00 π.μ. ώρα Ελλάδας και θεωρητικά θα διαρκέσει έως τις 23 Ιουνίου.

Ανέλαβε υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Τζαννετάκη το 1989. Στην περίοδο 1990-1993 διετέλεσε διαδοχικά υπουργός Οικονομικών, Εθνικής Οικονομίας και Παιδείας. Το 1997 διεκδίκησε ανεπιτυχώς την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας στο τέταρτο συνέδριο του κόμματος. Διαγράφηκε από τη Νέα Δημοκρατία το 1998 και επανεντάχθηκε σε αυτήν το 2001. Διετέλεσε επίσης υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων τόσο στην πρώτη, όσο και στη δεύτερη κυβέρνηση Καραμανλή.

Στις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 εξελέγη βουλευτής επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου, την επόμενη των εκλογών όμως ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την πολιτική. Οι λόγοι ήταν ότι εκτοξεύθηκαν εναντίον του κατηγορίες για την βαριά ήττα της Νέας Δημοκρατίας στις πρόωρες εκλογές, τις οποίες είχε εισηγηθεί ο ίδιος στον πρωθυπουργό, αν και ο Σουφλιάς είχε δηλώσει πως θεώρησε σωστή την απόφαση αυτή και πως οι πραγματικοί λόγοι της ήττας ήταν διαφορετικοί.

«Η Νίκη ενημερώνει τον κ. Σπανάκη πως η πολιτική εξαπάτηση είναι αυτή που βρίσκεται στο DNA της κυβέρνησής του. Αρκεί μια ματιά στις διατάξεις του νέου νομοσχεδίου για να διαπιστώσει κανείς ότι επιβάλλεται ένας νέος, διπλός “αυτοδιοικητικός ΕΝΦΙΑ” υπέρ Δήμων και Περιφερειών, ο οποίος θα ισχύει παράλληλα με τον κρατικό και θα επιβάλλεται με συνολικό συντελεστή έως και 1,05 τοις χιλίοις επί της αντικειμενικής αξίας κάθε ακινήτου. Οι αριθμοί κύριε υφυπουργέ δε λένε ποτέ ψέματα, σε αντίθεση με εσάς. Μάθετε λοιπόν πως οι φόροι της κυβέρνησης Μητσοτάκη από το 2019-2025 έχουν αυξηθεί σε ποσοστό 40,9% ενώ σε απόλυτους αριθμούς κατά 20,9 δις ευρώ! Και όλα αυτά, με την Κομισιόν να προτείνει στον κ. Μητσοτάκη την “επανεξέταση 1.236 φοροαπαλλαγών” προς επιχειρήσεις και νοικοκυριά που αφορούν ακίνητα, ΙΧ και το πετρέλαιο κίνησης (diesel).

»Αντί να ρίξουν στο τραπέζι λύσεις για την καθημερινότητα των πολιτών που είναι ήδη ένας στίβος επιβίωσης, προτιμούν να εστιάζουν με λογιστική ψυχρότητα στα 23 δισεκατομμύρια ευρώ που δήθεν “χάνονται” ετησίως. Η ΝΙΚΗ προειδοποιεί ότι το “κοκτέιλ” των υψηλών έμμεσων φόρων με τις οριζόντιες ρυθμίσεις δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα στην κοινωνία που παρακολουθεί ανήμπορη να αντιδράσει.»

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η δίωξη που ασκήθηκε αφορά, κατά περίπτωση αδικήματα που αφορούν διεύθυνση, συγκρότηση, ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, απάτη σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της ευρωπαϊκής Ένωσης άνω των 120 χιλιάδων ευρώ και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Οι κατηγορούμενοι οδηγήθηκαν στα δικαστήρια της Ευελπίδων ενώπιον του Ανακριτή από τον οποίο θα λάβουν προθεσμία για τις απολογίες τους.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Η χρήση του δολαρίου, του ευρώ και του δυτικού χρηματοπιστωτικού συστήματος ως μοχλού πίεσης είναι “απλώς αθέμιτος ανταγωνισμός”» διαμήνυσε ο Βλαντίμιρ Πούτιν. «Είμαστε πάντα ανοιχτοί σε όσους ενδιαφέρονται να συνεργαστούν με άλλες χώρες… σε όσους είναι έτοιμοι να συμμετάσχουν σε αμοιβαία επωφελή συνεργασία και σε ισότιμη βάση» ανέφερε σε άλλο σημείο ο Ρώσος πρόεδρος.

«Οι ενεργειακές αγορές βιώνουν αναταράξεις» τόνισε ο Πούτιν και πρόσθεσε: «Βλέπουμε εντάσεις που προκαλούνται σε ορισμένες περιοχές, πρώτα απ’ όλα στη Μέση Ανατολή — και τις κοντόφθαλμες πολιτικές της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας». «Η πίεση κατά της χώρας μας παραμένει, κι όμως το περιθώριο ελιγμών αυξάνεται» υποστήριξε.

«Η Ρωσία πιστεύει ότι οι παγκόσμιες αλλαγές δεν αποτελούν απλώς απειλή, αλλά συνεπάγονται και τεράστιες ευκαιρίες» ανέφερε και πρόσθεσε: «Και για να τις αξιοποιήσουμε, προσπαθούμε να δράσουμε γρήγορα και με πραγματισμό». Ο Πούτιν προειδοποιεί ότι «οι ευρωπαϊκές ελίτ προσπαθούν να βυθίσουν περισσότερες χώρες στο χάος».

Στη διευθέτηση του ζητήματος του Κοσόβου, το δικαστήριο του ΟΗΕ έχει λάβει μια απόφαση σύμφωνα με την οποία μέχρι στιγμής αυτή η περιοχή αυτοανακηρύσσεται ανεξάρτητη τόνισε ο Ρώσος πρόεδρος. «Το ίδιο θα πρέπει να ισχύει και για τις Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ», ξεκαθάρισε.

Τί είπε χτες ο Πούτιν

Ο Πούτιν είπε χτες ότι η Ρωσία διαθέτει όλους τους πόρους για να επιτύχει τους στρατιωτικούς σκοπούς της και οι δυνάμεις της προωθούνται στην Ουκρανία αλλά είναι έτοιμη να κάνει μια συμφωνία με το Κίεβο. «Θα υπογράψουμε τη συμφωνία με τους νόμιμους εκπροσώπους (της Ουκρανίας), ίσως ακόμη και με τον Ζελένσκι», πρόσθεσε, αν και νωρίτερα είπε ότι «οι νομικοί θα αποφασίσουν αν ο Ζελένσκι είναι νόμιμος πρόεδρος». Ο Τραμπ χτες ανέφερε πως «θα ήταν υπέροχο να γίνει η συνάντηση».

«Ποιος άλλος, αν όχι ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας» Γκέρχαρντ Σρέντερ θα μπορούσε να είναι ο μεσολαβητής για τις συνομιλίες μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρώπης;» διερωτήθηκε ο Πούτιν. Ο Σρέντερ, τον οποίο χαρακτήρισε αξιόπιστο, «έχει τις δικές του απόψεις και είναι έτοιμος να τις υποστηρίξει», πρόσθεσε, τονίζοντας: «Δεν είναι φίλος μου, είναι Γερμανός αξιωματούχος». Παρ’ όλ’ αυτά, η Μόσχα δεν προσπαθεί να υπαγορεύσει στην Ευρώπη ποιον θα επιλέξει για να συνομιλεί με τη Ρωσία, είπε.

Κλείνοντας, ο πρόεδρος Πούτιν επανέλαβε τη βούλησή του για ειρηνική διευθέτηση, επικαλούμενος τα θεμέλια που συζητήθηκαν στη συνάντησή του με τον πρόεδρο Τραμπ στο Άνκορατζ το 2025. «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είμαστε έτοιμοι», σημείωσε, εκτιμώντας ότι αν η Ουκρανία αποδεχθεί τον εν λόγω συμβιβασμό, η σύγκρουση θα τερματιστεί «φυσικά και πολύ γρήγορα».

Νέο σκάνδαλο στην Ουκρανία

Την ίδια στιγμή, ένα νέο τεράστιο σκάνδαλο διαφθοράς αποκαλύπτεται στην Ουκρανία, ενισχύοντας τις φωνές που εκφράζουν ενστάσεις και επιφυλάξεις σχετικά με τη διαχείριση των κεφαλαίων που προσφέρονται από τους δυτικούς συμμάχους στο Κίεβο. Όπως αποκαλύφθηκε από τις φορολογικές αρχές, το δίκτυο απάτης έβγαλε στο εξωτερικό περίπου πέντε δισ. δολάρια χρησιμοποιώντας πάνω από 2.000 εταιρείες-βιτρίνες, αξιοποιώντας εικονικές εμπορικές συναλλαγές.

Συγκεκριμένα, σε ανακοίνωσή της, η Φορολογική Υπηρεσία της Ουκρανίας γνωστοποίησε ότι εντόπισε δίκτυο με περισσότερες από 2.300 εταιρείες-βιτρίνες, οι οποίες φέρονται να απέσυραν από τη χώρα πάνω από 198 δισ. γρίβνια (περίπου 4,7 δισ. δολάρια) κατά την περίοδο από το 2024 έως και το πρώτο τρίμηνο του 2026. Η συντριπτική πλειονότητα των ύποπτων συναλλαγών αφορούσε εξαγωγές. Συγκεκριμένα, 1.243 εταιρείες πραγματοποίησαν αποστολές εμπορευμάτων αξίας άνω των 176 δισ. γρίβνια, ενώ άλλες 555 εταιρείες διαχειρίστηκαν εισαγωγές συνολικής αξίας άνω των 18 δισ. γρίβνια.

«Εντοπίσαμε επτά άτομα, καθένα από τα οποία εμφανίζεται ταυτόχρονα ως διαχειριστής ή ιδρυτής περισσότερων από 500 εταιρειών. Συνολικά, περισσότερες από 7.000 επιχειρηματικές οντότητες βρίσκονται υπό τον έλεγχό τους», ανέφερε η αναπληρώτρια επικεφαλής της Φορολογικής Υπηρεσίας, Λέσια Καρνάουχ. Η Φορολογική Υπηρεσία ανακοίνωσε ότι έχει συντάξει αναλυτικά πορίσματα για 557 επιχειρηματικές οντότητες, στα οποία καταγράφονται παραβάσεις και ενδείξεις νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Το σχετικό υλικό έχει ήδη διαβιβαστεί στη Γενική Εισαγγελία για περαιτέρω διερεύνηση.

Παρότι οι αρχές δεν διευκρίνισαν με ποιες κατηγορίες προϊόντων γίνονταν οι “μαύρες” συναλλαγές, οι εκτιμήσεις είναι πως βάσει των εξαγωγών της χώρας πιθανότατα πρόκειται για προϊόντα που αφορούν τον αγροτικό τομέα. Η Ουκρανία, παρά τον πόλεμο, παραμένει μία από τις μεγαλύτερες αγροτικές δυνάμεις παγκοσμίως. Οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 60% του συνόλου των εξαγωγών με τα έσοδα να ξεπερνούν 24 δισ. δολάρια.

Ο αγροτικός τομέας της Ουκρανίας έχει επανειλημμένα συνδεθεί με το λεγόμενο σύστημα των “μαύρων σιτηρών”, στο πλαίσιο του οποίου οι εμπλεκόμενοι αγοράζουν αγροτικά προϊόντα με μετρητά και τα διοχετεύουν μέσω αλυσίδων εικονικών εταιρειών, αποκρύπτοντας την προέλευσή τους και αποφεύγοντας τη φορολόγηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα σιτηρά δηλώνονται ακόμη και ως γεωργικά απόβλητα, γεγονός που οδηγεί σε σημαντικά χαμηλότερη φορολογική επιβάρυνση. Τα παράνομα κέρδη, σύμφωνα με τις καταγγελίες, συχνά παραμένουν σε τράπεζες του εξωτερικού και δεν επιστρέφουν ποτέ στην ουκρανική οικονομία.

Ζαχάροβα κατά Ευρώπης

Η Κριμαία αύξησε χτες τα περιοριστικά μέτρα στη διανομή καυσίμων, αναστέλλοντας όλες τις πωλήσεις βενζίνης με μετρητά, καθώς και την έκδοση νέων κουπονιών για την αγορά της, καθώς η χερσόνησος αντιμετωπίζει έλλειψη καυσίμων, που συνδέεται με τις επιθέσεις ουκρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Οι οδηγοί στην περιοχή αντιμετωπίζουν μεγάλες ουρές στα πρατήρια καυσίμων τις τελευταίες ημέρες, αφού οι επιθέσεις του Κιέβου περιόρισαν τις προμήθειες που προέρχονται από το γειτονικό έδαφος που ελέγχεται από τη Ρωσία στη νοτιοανατολική Ουκρανία.

Η Ουκρανία επιτίθεται εδώ και μήνες σε υποδομές καυσίμων κοντά στην Κριμαία και αλλού, σε μια προσπάθεια να περιορίσει την ικανότητα της Μόσχας να χρηματοδοτήσει τον πόλεμο που διεξάγει εδώ και περισσότερα από τέσσερα χρόνια στην Ουκρανία, σε μια περίοδο υψηλών τιμών του πετρελαίου παγκοσμίως. Ουκρανικά drones έπληξαν σήμερα την ίδια τη χερσόνησο της Μαύρης Θάλασσας, σκοτώνοντας σύμφωνα με τοπικές αρχές τέσσερα άτομα και προκαλώντας ζημιές σε κτίρια.

Η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ Μαρία Ζαχάροβα κατηγόρησε την Ευρώπη ότι εξοπλίζεται και υποδαυλίζει τη σύγκρουση στην ήπειρο, ενώ τόνισε τη δέσμευση της Ρωσίας για διάλογο με την Αρμενία, εκφράζοντας ωστόσο ανησυχίες για τα σχέδια της χώρας. Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών κατηγόρησε σήμερα την Ευρώπη ότι «εξοπλίζεται μέχρι τα δόντια» και προωθεί την σύγκρουση στην ήπειρο, σε δηλώσεις που αναδεικνύουν την αυξανόμενη ένταση στις σχέσεις Ρωσίας-Δύσης.