Η Κυπριακή Δημοκρατία, μετά την εισβολή του 1974, κατόρθωσε να αξιοποιήσει την ασύγκριτη γεωγραφική της θέση και το υψηλό επίπεδο των υπηρεσιών της, ώστε να προσελκύει κεφάλαια. Έτσι συνέβη αρχικώς, μετά την κρίση του Λιβάνου τη δεκαετία του 1980, και ακολούθησαν η Γιουγκοσλαβία και κυρίως η Ρωσία μετά το 1990, με τη βοήθεια των κυπριακών λογιστικών γραφείων και της χαμηλής επιχειρηματικής φορολογίας. Το “κούρεμα” των καταθέσεων το 2013, περισσότερο ως πολιτική πράξη αναχαίτισης της ρωσικής επιρροής, οδήγησε όμως σε μια σοβαρή υπαναχώρηση την κυπριακή οικονομία.

Τα “χρυσά διαβατήρια”

Ωστόσο, χάρη στην κυνική επιδεξιότητα του προέδρου Αναστασιάδη, και με φόρμουλα τα λεγόμενα “χρυσά διαβατήρια”, δηλαδή κυπριακή και ευρωπαϊκή υπηκοότητα για επενδυτές άνω των 2.500.000 ευρώ, εισέρρευσαν στην κυπριακή οικονομία σχεδόν 10 δισ., ενώ ο κατασκευαστικός τομέας κατέστη η ατμομηχανή της παραγωγής. Λόγω της υψηλής ζήτησης άρχισαν να ξεφυτρώνουν παντού ουρανοξύστες, κάνοντας τη Λεμεσό μικρό Ντουμπάι. Βεβαίως, η απληστία οδήγησε σε υπερβολές κι αυτές με τη σειρά τους στη λήξη του προγράμματος και στην πρόσκληση του FBI από τον νέο πρόεδρο Χριστοδουλίδη. Ήταν μια πρωτοφανής χειρονομία νομιμοφροσύνης προς τις ΗΠΑ – φαίνεται ότι η ιδέα του άρεσε τόσο που ο πρόεδρος ξανακάλεσε το FBI για την περίεργη υπόθεση καταγγελίας παραδικαστικού Δρουσιώτη-“Σάντη”.

Σε κάθε περίπτωση, τα περίπου 7.000 “χρυσά διαβατήρια” τη δουλειά τους την έκαναν. Η κρίση όχι μόνον ξεπεράστηκε αλλά η κυπριακή οικονομία έφθασε σε πρωτόγνωρα μεγέθη. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ από τα σχεδόν 20 δισ. δολάρια ονομαστικό ΑΕΠ και τα 23.130 κατά κεφαλήν του 2015, σκαρφάλωσε το 2026 στα 45,17 δισ. και στα 45.409 αντιστοίχως. Η πρόβλεψη μάλιστα για το 2031 δείχνει το ΑΕΠ στα 57.180 δισ. Η ανάπτυξη για το πρώτο τετράμηνο του 2026 είναι 3%, ενώ προηγήθηκε το 3,8% για το 2025 και 3,9% για το 2024. Το εμπορικό ισοζύγιο, από ελλειμματικό προ Covid, σημειώνει πλεονάσματα άνω του ενός δισ. ευρώ μετά το 2021, κυρίως χάρη στις υπηρεσίες. Οι καταθέσεις το 2024 φθάνουν σε 55,9 δισ. ευρώ.

Καθοριστική συμβολή στην ανάπτυξη έχει πάντα ο κατασκευαστικός κλάδος και γενικά το real estate. Χιλιάδες αλλοδαποί, κυρίως υψηλού και πολύ υψηλού εισοδήματος κατασκευάζουν ή αγοράζουν κατοικίες σε όλην την Κύπρο. Προηγούνται ασφαλώς οι Ρώσοι, που αποτελούν μια πολύ μεγάλη κοινότητα, κυρίως στη Λεμεσό, η οποία ζει σχεδόν σε “ρωσικές” συνθήκες. Μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, ακολούθησαν και μερικές δεκάδες χιλιάδες πολύ ευκατάστατοι Ουκρανοί. Παρουσία έχουν, βεβαίως, και εκπρόσωποι άλλων εθνοτήτων από Ευρώπη και Ασία. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια τον τόνο τον δίνουν οι Ισραηλινοί. Είναι αυτοί που αγοράζουν όχι μόνον κατοικίες, αλλά κάθε ακίνητο που πωλείται και στην Κύπρο πλέον πωλούνται τα πάντα. Η υπόθεση με την αγορά ολόκληρου χωριού, την Τρόζενα Λεμεσού, από εβραϊκά επιχειρηματικά συμφέροντα, είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου.

Το αποτέλεσμα είναι να έχει πάρει “φωτιά” ο κατασκευαστικός κλάδος. Η συνολική συνεισφορά των κατασκευών και της ανάπτυξης ακινήτων στο κυπριακό ΑΕΠ ξεπερνά το 15%, ενώ η απασχόληση στον κλάδο ανέρχεται στις 47.000 εργαζόμενους. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα μέλη του Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου ανέρχονται σε 14.200, εκ των οποίων 4.700 πολιτικοί μηχανικοί, 3.300 αρχιτέκτονες, 3.100 μηχανολόγοι μηχανικοί, 2.400 ηλεκτρολόγοι μηχανικοί, 300 επιμετρητές ποσοτήτων και 400 εκτιμητές γης, καθώς και περισσότεροι από 2.200 εγγεγραμμένοι εργολάβοι.

Σοβαρή συνεισφορά στο ΑΕΠ έχει και ο τουρισμός με 14% το 2025, καθώς οι αφίξεις ξεπέρασαν για πρώτη φορά τα 4,5 εκατ., με άνοδο 41,6% σε ορίζοντα τριετίας και το ίδιο διάστημα τα έσοδα κατά 51,1%. Πολύ δυναμικός είναι και ο κλάδος της Ναυτιλίας με 5,4% στο ΑΕΠ. Ένας ακόμη πολύ δυναμικός κλάδος, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, είναι οι λεγόμενες εταιρείες FOREX ή fintech, που έχουν κάνει έδρα τους την Κύπρο. Αυτές παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες με βάση την αγορά του ξένου συναλλάγματος και παράλληλα μέσω διαδικτυακών προγραμμάτων αγοραπωλησίας πρόσβαση σε χρηματιστήρια και αλλά χρηματοοικονομικά μέσα. Οι συγκεκριμένες απασχολούν μεγάλο αριθμό εισαγόμενων υπαλλήλων.

Κύπρος: Δομικές αλλαγές στον πληθυσμό

Οι οικονομικές αλλαγές που συνέβησαν όλο το προηγούμενο διάστημα είχαν δραματικές συνέπειες στη σύνθεση του πληθυσμού. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Απογραφής του 2021, ο συνολικός πληθυσμός στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου ανήλθε στα 923.381 άτομα, σημειώνοντας αύξηση της τάξης του 9,9% σε σύγκριση με τα αποτελέσματα της Απογραφής του 2011. Μια αύξηση 10% σε μια δεκαετία για μια ευρωπαϊκή χώρα είναι εντυπωσιακή, όμως, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά δείχνουν τι πραγματικά έχει συμβεί.

Διαπιστώνουμε, λοιπόν ότι, όσον αφορά στον πληθυσμό που καταγράφηκε κατά υπηκοότητα, 719.252 άτομα (77,9%) ήταν Έλληνες Κύπριοι, 93.540 (10,1%) ήταν υπήκοοι άλλων χωρών της ΕΕ, κυρίως από Ελλάδα (4,7%), ενώ 107.168 άτομα (11,6%) ήταν υπήκοοι χωρών εκτός ΕΕ. Σε κάποιες περιοχές, μάλιστα, όπως η επαρχία Πάφου το ποσοστό των αλλοδαπών προκαλεί έκπληξη, καθώς φθάνει το 38%! Εν τω μεταξύ, νεότερα στοιχεία που εμφανίστηκαν για το 2025 δείχνουν ότι στην Κύπρο τουλάχιστον ένας στους τέσσερις κατοίκους είναι αλλοδαπός (24,8%).

Ένα ακόμη ενδιαφέρον εύρημα είναι ότι το ποσοστό των ατόμων 65 ετών και άνω (17,2%) έχει ξεπεράσει το ποσοστό παιδιών ηλικίας κάτω των 15 ετών (15,4%). Αλλά και μεταξύ των νέων διαπιστώνεται η διαρκώς αυξητική παρουσία των αλλοδαπών. Έτσι, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία οι αλλοδαποί μαθητές αποτελούν το 23% στο σύνολο της δημόσιας εκπαίδευσης, με αυξανόμενα ποσοστά στις κατώτερες βαθμίδες, δείγμα της αύξησης της πιο πρόσφατης εισροής:

• 26,4% στα νηπιαγωγεία
• 22,4% στα δημοτικά
• 20,6% στα δημόσια Γυμνάσια
• 16% στις Τεχνικές Σχολές
• 15% στα Λύκεια

Στην ιδιωτική εκπαίδευση η αύξηση των αλλοδαπών μαθητών είναι ακόμη πιο μεγάλη, αποτέλεσμα της έλευσης νέων κατοίκων με υψηλά εισοδήματα. Συγκεκριμένα, στα Δημοτικά, από 1905 παιδιά το 2014, ανήλθαν το 2024 σε 4550. Στα Γυμνάσια, οι ξένοι μαθητές από 1105 το 2014, δέκα χρόνια μετά ανήλθαν στους 4237.

Σχετικά με τον τομέα της εκπαίδευσης, θα πρέπει να σημειωθεί η ραγδαία αύξηση των ιδιωτικών και κυρίως των αγγλόφωνων σχολείων. Είναι αυτά τα σχολεία που στέλνει η κυπριακή ελίτ τα παιδιά της, όπου διδάσκονται τα μάθηματά τους κυρίως στα αγγλικά, με ελάχιστες ώρες αφιερωμένες στην ελληνική γλώσσα και ιστορία. Τα αγγλόφωνα Λύκεια δεν δίνουν καν τη δυνατότητα για συμμετοχή στις παγκύπριες εξετάσεις αλλά παρέχουν απολυτήρια για την εισαγωγή σε αγγλόφωνα Πανεπιστήμια του εξωτερικού.

Στα συγκεκριμένα σχολεία, που το ποσοστό των αλλοδαπών είναι ακόμη υψηλότερο, και με προέλευση από οικογένειες με οικονομική επιφάνεια, συχνά διαμορφώνεται μια νοοτροπία “παγκοσμιοποιημένου” ανθρώπου, με νέες και νέους που όχι μόνον εκφράζονται στην αγγλική Lingua Franca, αλλά σκέφτονται εκτός του όποιου εθνικού πλαισίου. Ένα άλλο ιδιαίτερο φαινόμενο είναι οι εξ ολοκλήρου ξένες εκπαιδευτικές δομές –από νηπιαγωγείο μέχρι και λύκειο– κυρίως ρωσικές, βρετανικές, εσχάτως και ουκρανικές.

Στα σχολεία αυτά, βεβαίως, δεν διδάσκεται τίποτε το ελληνικό. Πρόσφατα, ανακοινώθηκε ότι στη Λεμεσό ιδρύεται και ανάλογο εβραϊκό ίδρυμα. Πρόκειται για το διεθνές σχολείο Cyprus Jewish Academy of Excellence, με προϋπολογισμό άνω των 50 εκατ. ευρώ, που χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Yael Foundation και θα προσφέρει σπουδές με έμφαση στις εβραϊκές αξίες, σε 1.500 μαθητές από την Κύπρο και το εξωτερικό. Όπως δήλωσε ο Ραβίνος Yehoshua Smukler, που εποπτεύει του έργου: «Το σχολείο θα αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο της εβραϊκής κοινότητας της Κύπρου».

Οικοδομή και οικιακές βοηθοί

Γυρνώντας, πάλι στο “θαύμα” της οικοδομής, πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι βασίστηκε όχι μόνον στα εισρέοντα ξένα κεφάλαια, αλλά και στην αφθονία φθηνού εργατικού δυναμικού. Τον ρόλο αυτό έχουν αναλάβει οικοδόμοι από την Ασία, πρωτίστως Σύριοι και γενικώς Άραβες και έπονται αυτοί της υποσαχάριας Αφρικής. Η απορρόφηση όλων αυτών στην αγορά εργασίας μείωσε και τις αντιδράσεις για την εισροή μεταναστών. Η αλήθεια είναι ότι το αρμόδιο υφυπουργείο Μετανάστευσης, μετά την έκρηξη στις αιτήσεις ασύλου το 2022 που ξεπέρασαν τις 22.000, έχει εντείνει από το 2023 τις επιστροφές των παράνομων μεταναστών. Ανέρχονται σε 3.000 ήδη στο α΄ τετράμηνο του 2026, ενώ οι ροές φέτος έχουν μειωθεί κατά 30%. Ωστόσο, η εισροή διεξάγεται κυρίως μέσω των νομίμων οδών από τα εξειδικευμένα πρακτορεία παροχής εργαζομένων, που είναι εξαιρετικά προσοδοφόρες επιχειρήσεις.

Ένα ακόμη σημαντικό τμήμα των αλλοδαπών εργαζομένων στην Κύπρο είναι το υπηρετικό προσωπικό. Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2023, περίπου 29.167 νοικοκυριά εργοδοτούν κοντά στους 24.207 βοηθούς, εκ των οποίων άνω του 90% αφορά οικιακές βοηθούς. Άγνωστος βεβαίως ο αριθμός της αδήλωτης εργασίας στον συγκεκριμένο κλάδο. Στην τελευταία έκθεση αξιολόγησης, για την περίοδο 2020-24, η οργάνωση GRETA σημειώνει ότι οι οικιακές βοηθοί είναι μετανάστες που προέρχονται κυρίως από Φιλιππίνες, Σρι Λάνκα, Νεπάλ και Βιετνάμ. Οι περισσότερες εργάζονται κατά μέσο όρο 58 ώρες την εβδομάδα, ξεπερνώντας κατά πολύ τις 42 ώρες που προβλέπονται από τα συμβόλαιά τους, καθώς η συντριπτική τους πλειοψηφία μένει στα σπίτια των εργοδοτών τους.

Βάσει της κυπριακής νομοθεσίας, ο μικτός μηνιαίος μισθός για οικιακούς βοηθούς καθορίζεται στα 460 ευρώ, από τα οποία μπορεί να αφαιρεθεί έως και το 25% για φαγητό και διαμονή, ενώ, ο κατώτατος μισθός για τις άλλες κατηγορίες εργαζομένων ξεκινά από τα 1.000 ευρώ. Να σημειωθεί ότι η εργοδότηση υπηρετικού προσωπικού επί 24ώρου βάσεως είναι ευρέως διαδεδομένη, και δεν περιορίζεται στην φροντίδα ηλικιωμένων, αλλά περιλαμβάνει παιδιά, σκυλιά κλπ. Κοντά σε αυτούς είναι οι αναρίθμητοι Ινδοί και Πακιστανοί ντελιβεράδες, οι υπάλληλοι των καταστημάτων, αφού αρκεί γι’ αυτήν την εργασία μόνον η γνώση της αγγλικής γλώσσας, οι εργάτες σε αγροτικές και κτηνοτροφικές μονάδες κλπ.

Η άλλη όψη του νομίσματος

Το κυπριακό οικονομικό θαύμα, ωστόσο, δεν περιλαμβάνει όλους τους Ελληνοκύπριους. Ένα όχι ευκαταφρόνητο τμήμα της κυπριακής κοινωνίας αγκομαχάει στο νέο περιβάλλον των ακριβών προϊόντων και υπηρεσιών. Ανάμεσά τους οι 100.000 συνταξιούχοι που ζουν με συντάξεις από 450 έως 1.000 ευρώ, τουλάχιστον όσοι από αυτούς δεν έχουν κάποια άλλη πηγή εισοδήματος. Αλλά και για τους νεότερους, παρά την πληθώρα εργασιακών ευκαιριών (ανεργία 4,4% το 2025), οι ανάγκες γίνονται ολοένα και πιο ασφυκτικές.

Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, το 2025 στη Λευκωσία, ένα νέο ζευγάρι με ένα παιδί χρειαζόταν τουλάχιστον 2.600-2.900 ευρώ καθαρά τον μήνα για αξιοπρεπή διαβίωση. Στη Λεμεσό, ο προϋπολογισμός εκτοξευόταν στα 3.600-4.000. Αν και ο μέσος μισθός στην Κύπρο για το δεύτερο τρίμηνο του 2025 ανερχόταν σε 2.476 ευρώ μεικτά, περίπου το 36% των εργαζομένων λαμβάνουν κάτω από 1.500 τον μήνα και ο εθνικός κατώτατος μισθός παραμένει στα 1.000 ευρώ.

Τη μεγαλύτερη πίεση στα νοικοκυριά την ασκεί αναμφίβολα το στεγαστικό. Η σαρωτική αγορά ακινήτων από αλλοδαπούς, αλλά και η ενοικίαση διαμερισμάτων από εταιρείες για τους υπαλλήλους τους με δυσθεώρητα μισθωτήρια, εκτοξεύουν τις τιμές. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη Λεμεσό, το μέσο ενοίκιο για διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων στο κέντρο κυμαίνεται μεταξύ 1.600 και 2.200 ευρώ, ενώ πιο έξω πέφτει κατά 15%-25%. Στη Λευκωσία, το αντίστοιχο διαμέρισμα ενοικιάζεται γύρω στα 900-1.050. Το στεγαστικό αναγκάζει τους Ελληνοκύπριους που παντρεύονται να μετακινηθούν στα προάστια ή και σε χωριά, όπου είναι χαμηλότερες οι τιμές. Παρατηρείται και το φαινόμενο, που δεν ήταν σύνηθες στην Κύπρο, οι νέοι να παραμένουν στα σπίτια των γονιών τους ακόμη και όταν μπουν στην αγορά εργασίας, αναβάλλοντας τη δημιουργία οικογένειας.

Εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι επίσης ότι, παράλληλα με την εμβάθυνση της οικονομικής και πολιτισμικής παγκοσμιοποίησης στο νησί, πολλοί Ελληνοκύπριοι εξακολουθούν να τηρούν το “νεοβυζαντινό βίο”. Αυτό σημαίνει κατάμεστες Εκκλησίες τις Κυριακές, αξιοσημείωτη επιρροή του κλήρου, ακόμη και τακτική συμμετοχή στο μυστήριο της εξομολόγησης. Επιπλέον, παραμένει ισχυρή η ελληνική συνείδηση, που εκδηλώνεται από τα μαθήματα γλώσσας και ιστορίας στα δημόσια σχολεία μέχρι τις ελληνικές σημαίες που επιμένουν να ανεμίζουν ιδίως στα σπίτια των φτωχότερων συνοικιών – όχι βέβαια εκεί που είναι οι επαύλεις και οι ουρανοξύστες.

Κύπρος: Το χάσμα πολιτικής-κοινωνίας

Αν, λοιπόν, θέλουμε με ειλικρίνεια να ανιχνεύσουμε τις αιτίες του αντισυστημισμού στην Κύπρο, ο οποίος κατά τα φαινόμενα θα εκφραστεί δυναμικά στις εκλογές της Κυριακής, θα πρέπει να σκύψουμε σε αυτές τις αντιθέσεις και το πώς τις διαχειρίστηκε ο κυπριακός πολιτικός κόσμος. Οι ηγεσίες των παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων ανήκουν σχεδόν στην πλειοψηφία τους στους πλέον ευνοημένους της οικονομικής έκρηξης, ενώ και οι διάφοροι υποστηρικτές τους προέρχονται από τα ανώτερα οικονομικά στρώματα.

Τα παράπονα των αδικημένων από τις οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές συχνά δεν έβρισκαν ευήκοα ώτα από τους κρατούντες. Κάτι που εύλογα προκάλεσε απογοήτευση. Στα παραπάνω προστέθηκαν τα διάφορα σκάνδαλα που βγαίνουν κατά καιρούς στο φως της δημοσιότητας με εμπλεκόμενους πολιτικούς απ’ όλο το κομματικό φάσμα. Ως συνέπεια των παραπάνω, υπονομεύθηκε η αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, το οποίο για δεκαετίες κινείτο σε αρκετά συμπαγείς άξονες. Τώρα πια, οι παραδοσιακοί δεσμοί έχουν σε μεγάλο βαθμό διαρραγεί και η ψήφος διαμαρτυρίας μπορεί να παίρνει και απροσδόκητες διαστάσεις. Στρέφεται ακόμη και σε ιλαροτραγικά πολιτικά φαινόμενα τύπου Φειδία, που στην πραγματικότητα είναι το χαρακτηριστικότερο δείγμα της νεοπλουτίστικης φούσκας που παράγει η σημερινή Κύπρος.

Στις εκλογές της Κυριακής μένει να αποδειχθεί αν τα παραδοσιακά κόμματα έχουν ακόμη αντοχές απέναντι στο κύμα της αμφισβήτησης, ή θα δημιουργηθούν νέοι συσχετισμοί δυνάμεων. Λόγω του πολιτειακού συστήματος της χώρας, όμως, δεν μπορεί να απειληθεί η σταθερότητα της χώρας. Πάντως, σε κάθε περίπτωση, το παγκοσμιοποιητικό παραγωγικό μοντέλο, όπως έχει δομηθεί μέχρι αυτήν τη στιγμή είναι απίθανο να το αλλάξει οποιαδήποτε πολιτική δύναμη ή όποιος πρόεδρος. Τουλάχιστον, όσο η “κότα γεννάει χρυσά αυγά”… Τώρα, αν η επιλογή αυτή εξασφαλίζει και το μέλλον του Κυπριακού Ελληνισμού, λαμβάνοντας υπόψη τις υπαρκτές απειλές κυρίως από την Τουρκία, είναι θέμα προς σοβαρή συζήτηση πρωτίστως από τους ίδιους τους Κύπριους.

Η Βόρεια Ελλάδα είναι ευαίσθητος χώρος και ως μοναδικός “ισχυρός” (!) παίκτης εμφανίζεται ο κ. Βελόπουλος, αν εξαιρεθεί ο κ. Ιβαν Σαββίδης, κυρίαρχος στο ποδόσφαιρο, το δημοφιλέστερο άθλημα. Τουλάχιστον δεν παίζει μπάλα μόνη της η Τουρκία, που γλυκοβλέπει την Θράκη. Η κυβέρνηση ασχολείται με το πολύ σοβαρό θέμα των εκλογών, πολύ-πολύ δύσκολο για τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη. 

Ο ελληνικός Βορράς είναι αντικείμενο προσοχής, ως αμφίδρομο σημείο, είσοδος προς Βορρά/Έξοδος προς Μεσόγειο. Με πόλεμο κερδήθηκε η Βόρεια Ελλάδα και, όπως έλεγε ο αείμνηστος Μολυβιάτης για την Κύπρο, “ό,τι χάθηκε με πόλεμο κερδίζεται μόνο με πόλεμο”. Αυτό το ξέρουν και στην Τουρκία, αν και ίσως με την Τουρκία να ισχύει η συμβουλή Κίσινγκερ στον Αντρέα ότι μια προσυνεννοημένη, δηλαδή ψευδής, κρίση στο Αιγαίο φοβίζει τον κοσμάκη και οδηγεί σε φιλικές διευθετήσεις (όπως η κρίση του 1987). Αυτήν τη στιγμή τα ΜΜΕ προωθούν την εκδοχή “Πόλεμος” και όλα καλά, αν ισχύει μια επανάληψη του ’87. Αλλά αν παρασπονδήσει αυτήν τη φορά ο Ερντογάν, ο Μητσοτάκης θα τρέχει και δεν θα φτάνει κι εμείς μαζί του. 

Η Καρυστιανού και η αντιπολίτευση 

Η ώρα είναι κρίσιμη, επειδή ο Πόλεμος έχει μπει στο λεξιλόγιο των Ευρωπαίων. Στα καθ’ ημάς ο Μητσοτάκης σχεδιάζει το μέλλον του και το δικό μας, ενώ και η ποικίλη αντιπολίτευση σκέπτεται το δικό της, σε κατάσταση θυελλωδών ανέμων, εκεί στο Αιγαίο. Οι πρώτες σκέψεις στην αντιπολίτευση τείνουν στον ρεαλισμό: Να κάνουμε κάτι μαζί, επειδή χωριστά δεν μπορούμε.

Έτσι έγινε και στις αρχές του 1960, η “Ένωση Κέντρου” υπό τον Γιώργο Παπανδρέου. Ήταν η Ένωση των αδύναμων, που τελικά καρποφόρησε, όταν ο “συμμαχικός παράγων” είδε ότι η ΕΔΑ (η τότε αριστερά που περιλάμβανε και το ΚΚΕ) ανέβαινε ραγδαία και η ενότητα των δημοκρατικών, αστικών δυνάμεων, ήταν αναγκαία ως φράγμα. Το σήμερα μοιάζει με επανάληψη του τότε, αλλά ως γελοιογραφία.

Χαρακτηριστικά, στο ΠΑΣΟΚ λένε ότι ο λογιστής τους ξέχασε να καταγράψει ένα εκατομμύριο. Το εκατομμύριο είναι ποσό που κατατρέχει το ΠΑΣΟΚ, αν θυμηθούμε ότι και στην περίπτωση Τσουκάτου, πάλι κάποιο εκατομμύριο ψάχνανε και δεν βρίσκανε… Η μνήμη των στελεχών, ιδίως των ψηφοφόρων, λειτουργεί μια χαρά και στη λεγόμενη αριστερά του Τσίπρα θυμούνται άριστα τις κωλοτούμπες, τις παραχωρήσεις σε εθνικά θέματα (Σκόπια), το κόψιμο των συντάξεων και τόσα άλλα, που το άλογο τελικά κουτσάθηκε. Με τόσο μυαλό, οι στοιχηματζήδες που ντε και καλά το βάλανε στην αφετηρία, θα κλαίνε τα λεφτά τους. Αλλά τους περισσεύουν….  

Ο Αμερικανός Franklin Foer του Atlantic ήταν πιο οξύς: «Αφιερώστε μια στιγμή, παρακαλώ, στην υπερδύναμη σε αποδρομή (lame duck superpower). Αποκαλεί τον εαυτό της ηγέτη του ελεύθερου κόσμου, αλλά ο ελεύθερος κόσμος δεν την πιστεύει πια. Όταν απλώνει το χέρι, κανείς δεν σπεύδει να το πιάσει. Όταν απειλεί, κανείς δεν τρέμει. […] Τελικά, ο Σι δεν πρόσφερε τίποτα ουσιαστικό — καμία λύση στον πόλεμο του Ιράν, καμία συνολική εμπορική συμφωνία, καμία υπόσχεση πρόσβασης σε σπάνια ορυκτά. Ο Σι χρησιμοποίησε την επίσκεψη για να κάνει τον Πρόεδρο σε αποδρομή (lame-duck president) να νιώσει καλά, αναμένοντας υπομονετικά να περάσει η θητεία του».

Ο Ντάνιελ Ντρέσνερ, καθηγητής διεθνούς πολιτικής στη Σχολή Νομικής και Διπλωματίας Fletcher του Πανεπιστημίου Tufts και ερευνητής στο Chicago Council on Global Affairs, διατύπωσε εύστοχα το σύνολο της κατάστασης:

• «Ναι, Τραμπ και Σι είχαν μια σύνοδο κορυφής·
• Όχι, δεν έγινaν και πολλά στη σύνοδο·
• Το 2026, θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες για ένα γεγονός που εμπλέκει τον Τραμπ και στο οποίο δεν γίνονται και πολλά».

Η σύνοδος ήταν ιστορική ακριβώς επειδή ουσιαστικά τίποτα δεν συνέβη, όπως αναφέραμε στο προηγούμενο μας σημείωμα. Μεταξύ άλλων, αυτό σηματοδοτεί την έλλειψη αμερικανικής ικανότητας να υπαγορεύει όρους και να διαμορφώνει την πραγματικότητα, εφόσον πρόκειται για την Κίνα (και όχι για τον δύσμοιρο Μαδούρο στην αμερικανική “πίσω αυλή”). Οι ΗΠΑ μπορούν είτε να προσαρμοστούν στην αναδυόμενη παγκόσμια πραγματικότητα και να συμβιβαστούν μαζί της, είτε να ανατινάξουν τα πάντα μέσω ενός απολύτως περιττού Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου – κάτι που παραμένει πάντοτε μια πιθανότητα.

Σι: Όχι στην εμπέδωση της “Παγίδας του Θουκυδίδη”

Θα ήταν μάταιο εγχείρημα να μετρηθεί ο αριθμός των φορών που η φράση “Παγίδα του Θουκυδίδη” εμφανίστηκε στις διεθνείς αναλύσεις ΜΜΕ τον τελευταίο καιρό. Άλλωστε, είναι ο ίδιος ο Πρόεδρος Σι που ρώτησε ρητορικά -και ρώτησε επίσης τον Πρόεδρο Τραμπ- «μπορούν Κίνα και Ηνωμένες Πολιτείες να υπερβούν την λεγόμενη “Παγίδα του Θουκυδίδη” και να λαξεύσουν ένα νέο παράδειγμα σχέσεων μεταξύ μεγάλων δυνάμεων;».

Δεν είναι η πρώτη φορά βεβαίως: Ο Κινέζος Πρόεδρος είχε επίσης παρατηρήσει κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψής του στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2015, όταν συναντήθηκε με τον Μπαράκ Ομπάμα, ότι «η λεγόμενη “Παγίδα του Θουκυδίδη” δεν υπάρχει στον πραγματικό κόσμο. Αλλά εάν οι μεγάλες δυνάμεις επανειλημμένα κάνουν τα λάθη της στρατηγικής παρανόησης, ενδέχεται να δημιουργήσουν τέτοιες παγίδες για τον εαυτό τους».

Το πρώτο που πρέπει να σημειωθεί για την “Παγίδα του Θουκυδίδη” είναι ότι δεν είναι του Θουκυδίδη: Κατ’ ουσίαν, δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τον Θουκυδίδη και την ιστορία του για τον Πελοποννησιακό Πόλεμο (σε αντίθεση με τη θουκυδίδεια διαπίστωση πως όταν ο ηγεμών “τρώει” τους ελάσσονες συμμάχους του, αυτοί στο τέλος θα σηκώσουν κεφάλι…). Είναι ο Γκρέηαμ Άλλισον, Καθηγητής Διακυβέρνησης στη Σχολή Κένεντι του Χάρβαρντ, που επινόησε τη φράση, τη διέδωσε, και αργότερα έγραψε ένα βιβλίο γι’ αυτήν, ισχυριζόμενος ότι οι δικοί του στοχασμοί, ιδέες, προσεγγίσεις και προβλέψεις επαναδιατυπώνουν τη σοφία του Θουκυδίδη στο σήμερα.

Αποκαλώντας τις ιδέες του Άλλισον για τον ανταγωνισμό ΗΠΑ-Κίνας “Παγίδα του Θουκυδίδη” αποδίδεται βεβαίως κύρος και μια ορισμένη αύρα επισημότητας στην επινοημένη και βαθύτατα αμερικανική έννοια που επεξεργάστηκε ο Άλλισον, αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι ελάχιστα πραγματικά θουκυδίδεια στοιχεία υπάρχουν σε αυτήν. Κατ’ ουσίαν, και απλουστεύοντας βάναυσα ένα πολύ πιο σύνθετο επιχείρημα, η Παγίδα του Άλλισον προετοιμάζει το δυτικό και αμερικανικό φαντασιακό και τον δημόσιο λόγο για έναν “αναπόφευκτο” πόλεμο ΗΠΑ-Κίνας, υπό την ειρηνιστική μεταμφίεση ότι δεν είναι αναπόφευκτος, εάν εργαστούμε σκληρά για να τον αποτρέψουμε.

Η θεωρία και η εμμονή

Ωστόσο, ο Πρόεδρος Σι, με τις επανειλημμένες αναφορές του στην Παγίδα του Άλλισον, δεν σηματοδοτεί απλώς ότι η Κίνα δεν επιθυμεί και δεν χρειάζεται κανέναν πόλεμο με τις ΗΠΑ. Μέσα στην ειρηνιστική ρητορική εμφαίνει μια εμφατική σύσταση προς τις ΗΠΑ: Τώρα που η ισορροπία ισχύος μεταβάλλεται ριζικά και έχει ήδη μετατοπιστεί καίρια, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να “μείνουν στη λωρίδα τους” και να απολαύσουν τα προνόμια που τους έχουν χαρίσει η ιστορία και η γεωγραφία, χωρίς να παραμένουν εμμονικά προσκολλημένες σε μια παγκόσμια ηγεμονία, που είναι καταδικασμένη να μην επιστρέψει ποτέ.

Διότι αυτή η εμμονή δεν μπορεί παρά να γεννήσει έναν πόλεμο, που θα ήταν καταστροφικός και για τις ΗΠΑ, αν όχι πρωτίστως γι’ αυτές. Εάν, ακριβώς όπως η Αθήνα κάποτε πολέμησε με τη Σπάρτη, η υπόρρητη σκέψη στην ανάγνωση του Άλλισον είναι ότι η άνοδος της Κίνας προκαλεί ανησυχία και ενδεχόμενη σύγκρουση με τις ΗΠΑ, τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ήταν καλύτερο να “μείνουν στη λωρίδα τους”, να εγκαταλείψουν μεγαλομανείς φιλοδοξίες, δυσανάλογες με την τωρινή τους τροχιά, και να συνεχίσουν σε μια πορεία διαχείρισης στο ημισφαίριό τους.

Ο Πρόεδρος Σι μίλησε για “εποικοδομητική στρατηγική σταθερότητα”, μεταφρασμένο σε απλά ελληνικά ως: “θα χαμογελάμε, θα σε αποκαλούμε φίλο, θα σου προσφέρουμε εγκάρδια υποδοχή, και θα συνεχίσουμε να πράττουμε τα δικά μας· θα ήταν σοφό να μη μεταβάλλεις τα πράγματα, να παραμείνεις ήρεμος, και να συνεχίσεις την προδιαγεγραμμένη ιστορική σου τροχιά, την οποία εμείς ρητώς θεωρούμε δυσοίωνη”. Ο Τραμπ συμφώνησε, και στη συνέχεια ειδοποίησε την Ταϊβάν να μην τρέφει υπερβολικά αισιόδοξες ελπίδες αμερικανικής βοήθειας σε οποιεσδήποτε εναπομένουσες φιλοδοξίες ανεξαρτησίας.

Τα είπε και ο Ρούμπιο, κι ας μην το κατάλαβε ο ίδιος

Ας επιστρέψουμε στο 2025. Ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, έδωσε μια σημαντική συνέντευξη επί τη αναλήψει των καθηκόντων του τον Ιανουάριο 2025, μια συνέντευξη που εξακολουθεί να είναι απολύτως επίκαιρη σήμερα, με το περίφημο πολυπολικό απόσπασμα «δεν είναι φυσιολογικό ο κόσμος να έχει απλώς μια μονοπολική δύναμη, αυτό ήταν μια ιστορική ανωμαλία».

Εκεί εξήγησε: «Η αντίληψη της Κίνας για τον κόσμο είναι ότι αναπόφευκτα θα καταστεί η μεγαλύτερη δύναμη του κόσμου έως το 2035, το 2050. Οποιαδήποτε ημερομηνία κι αν έχουν θέσει στο μυαλό τους, πιστεύουν ότι βρίσκονται σε μια μη αναστρέψιμη ανοδική πορεία και εμείς σε αναπόφευκτη παρακμή, ότι η Δύση ευρύτερα, αλλά ειδικά οι ΗΠΑ, είναι μια κουρασμένη, εξαντλημένη, πρώην μεγάλη δύναμη σε αναπόφευκτη παρακμή. Και πιστεύουν ότι η εξωτερική πολιτική αφορά τη διαχείριση της παρακμής μας και της ανόδου τους, και δεν θέλουν τίποτα να την διακόψει. Έτσι βλέπουν τη Δύση εν γένει και τις Ηνωμένες Πολιτείες ειδικότερα».

Η υπόθεση πίσω από αυτήν την αναφορά ήταν ότι ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θα διέψευδε τους Κινέζους στην πράξη. Δεν πήγε καλά αυτό, και δε φαίνεται να αλλάζουν τα πράγματα σύντομα. Η συνάντηση στο Πεκίνο αποτελεί ισχυρότατη ένδειξη προς τούτο. Υπό αυτό το πρίσμα, τα λόγια του Υπουργού Εξωτερικών Ρούμπιο φαίνονται σήμερα να αποτελούν ακριβή και προσεκτική αποτύπωση του κόσμου στον οποίο ζούμε — και όχι μιας εσφαλμένης κινεζικής αντίληψης για αυτήν.

Και η απόδειξη βρίσκεται στα γεγονότα. Τι θα μπορούσε να διακηρύξει πιο εύγλωττα τα λόγια του Υπουργού Εξωτερικών Ρούμπιο από μια σύνοδο κορυφής Τραμπ – Σι στην οποία τίποτα πραγματικά ουσιαστικό δεν συμβαίνει, στην οποία δηλαδή η αναδυόμενη δύναμη απλώς προσπαθεί να ασχοληθεί με τις δικές της υποθέσεις, κρατώντας τον παλιό ηγεμόνα ήρεμο, ευπειθή και, εφόσον είναι εφικτό, κάπως ευχαριστημένο; Σε αυτήν την περίπτωση, η απουσία ειδήσεων είναι η μεγάλη είδηση, για όσους έχουν μάτια να τη δουν.

Μετάφραση από το αγγλικό πρωτότυπο στο GeoTrends

Όπως ανέφεραν, ο Αρχηγός ΓΕΑ, στη συνέντευξή του στο STAR Κεντρικής Ελλάδος, «δε θέλησε να μπει σε καμιά λεπτομέρεια όσον αφορά το περιεχόμενο ή τον χρόνο εκτέλεσης των εντολών του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας» και επεσήμαναν ότι ο Αντιπτέραρχος αναφέρθηκε με ακρίβεια μόνο όσον αφορά τις εντολές που έχουν ήδη εκτελεσθεί. Αφήνουν έτσι να εννοηθεί ότι ο κ. Γρηγοριάδης δεν έκανε αναφορά σε εντολές που πρόκειται να γίνουν πράξη.

Υπενθυμίζεται ότι στις 18 Μαΐου 2026, το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (ΚΥΣΕΑ) που συνεδρίασε υπό τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, αποφάσισε να επιστρέψουν στις βάσεις τους οι συστοιχίες που είχαν μεταφερθεί σε Διδυμότειχο και Κάρπαθο. Αργότερα, ανακοινώθηκε ότι οι Patriot στην Κάρπαθο θα «αντικατασταθούν» από ένα ζεύγος Mirage 2000-5.

Μιλώντας στο Star Κεντρικής Ελλάδας, ο Αρχηγός ΓΕΑ επιβεβαίωσε ότι η συστοιχία Patriot που είχε μεταφερθεί στο Διδυμότειχο για την προστασία της Βουλγαρίας έχει ήδη επιστρέψει στη βάση της, όμως κάτι τέτοιο δεν ισχύει και για το σύστημα αεράμυνας στην Κάρπαθο.

«Σε μένα δεν έχει έρθει καμία τέτοια εντολή ή εισήγηση ή κάτι τέτοιο. Δεν μπορώ να απαντήσω, αυτό που ήξερα είναι ότι πρέπει να πάρω τα Patriot από το Διδυμότειχο, και έγινε ήδη, για τα υπόλοιπα, και για τον τύπο των αεροσκαφών, εγώ το διάβασα, δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Γι’ αυτό λοιπόν τα Patriot είναι στην Κάρπαθο, τα Mirage 2000 δεν γνωρίζω, αν μου δοθεί κάποια τέτοια εντολή εγώ είμαι εκτελεστικό όργανο, δεν παίρνω τέτοιου είδους αποφάσεις. Μπορώ να εισηγηθώ, μπορώ να πω κάποια πράγματα εφόσον ερωτηθώ, αλλά μέχρι εκεί. Υπάρχει το επίπεδο του ΓΕΕΘΑ που αυτό θα μας δώσει κατευθυντήριες οδηγίες, και η πολιτική ηγεσία. Αν και όταν έρθει… Προς το παρόν, είναι εκεί» ανέφερε στη συνέντευξή του ο Αρχηγός ΓΕΑ.

Πηγή: protothema

Ένας από τους διασώστες που σκοτώθηκαν εργαζόταν επίσης ως ανεξάρτητος φωτογράφος.

Τη νύχτα που πέρασε, ο ισραηλινός στρατός έπληξε επίσης την κοινότητα Χαναουίγια, κοντά στην Τύρο, προκαλώντας τον θάνατο τεσσάρων διασωστών προσκείμενων στη Χεζμπολάχ, σύμφωνα με την ενημέρωση από το υπουργείο Υγείας.

Από την πλευρά τους, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις (IDF) ενημέρωσαν νωρίτερα σήμερα μέσω Telegram πως σκότωσαν δύο άνδρες σε παραμεθόρια περιοχή του νότιου Λιβάνου, υποστηρίζοντας πως ήταν «ένοπλοι που κινούνταν ύποπτα μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από το ισραηλινό έδαφος».

Νέοι βομβαρδισμοί αναμένονται απόψε, καθώς οι IDF εξέδωσαν εντολή εκκένωσης του χωριού Μπουρτζ Ραχάλ (ανατολικά της Τύρου), προαναγγέλλοντας επιθέσεις εναντίον μαχητών της Χεμζπολάχ.

Ο Λίβανος σύρθηκε στον περιφερειακό πόλεμο στις 2 Μαρτίου, όταν η Χεζμπολάχ εξαπέλυσε ρουκέτες εναντίον του Ισραήλ εν είδει αντιποίνων για την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση στο Ιράν, κατά την οποία σκοτώθηκε ο ανώτατος θρησκευτικός ηγέτης της χώρας, ο αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.

Έκτοτε, εξαιτίας ισραηλινών πληγμάτων στον Λίβανο έχουν χάσει τη ζωή τους τουλάχιστον 3.111 άνθρωποι, σύμφωνα με τον πιο πρόσφατο επίσημο απολογισμό του υπουργείου Υγείας στη Βηρυτό.

Από την πλευρά του, το Ισραήλ έχει ανακοινώσει τον θάνατο 22 στρατιωτών του στο ίδιο διάστημα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κατά τη διάρκεια της έκθεσης, στελέχη της εταιρείας πραγματοποίησαν συναντήσεις με επαγγελματίες του κλάδου, συνεργάτες και εκπροσώπους επιχειρήσεων από τον χώρο των μεταφορών και των logistics, επιβεβαιώνοντας το αυξανόμενο ενδιαφέρον της αγοράς για υπηρεσίες που συνδυάζουν χρηματοδοτική ευελιξία, τεχνολογία και ολοκληρωμένη υποστήριξη στόλου.
Η παρουσία της Kinsen Hellas ανέδειξε το εύρος των λύσεων που μπορεί να προσφέρει, από βαρέα επαγγελματικά οχήματα και vans έως σύγχρονες λύσεις αστικής κινητικότητας.

Στον εκθεσιακό χώρο παρουσιάστηκαν τα παρακάτω οχήματα: Renault Truck T-High 520, Maxus eDeliver 9, Peugeot Partner Van, Honda SH150, Ecoshift NOOS® City.

Η συμμετοχή της Kinsen Hellas στην Transport Show 2026 εντάσσεται στο ευρύτερο πλάνο ανάπτυξης της εταιρείας στους τομείς του leasing, με στόχο τη δημιουργία λύσεων που προσαρμόζονται στις πραγματικές ανάγκες της σύγχρονης επιχείρησης.

Με σταθερή επένδυση στην καινοτομία, τις στρατηγικές συνεργασίες και τη βελτίωση της εμπειρίας πελάτη, η Kinsen Hellas συνεχίζει να ενισχύει τον ρόλο της ως σύγχρονος πάροχος mobility και fleet solutions στην ελληνική αγορά.

Μέσω της συμμετοχής της στην Qivalis, η Πειραιώς επιδιώκει να συμβάλει στην ανάπτυξη της επόμενης γενιάς ευρωπαϊκών υποδομών πληρωμών και διακανονισμών, που συνδυάζουν τα οφέλη της τεχνολογίας blockchain με την ασφάλεια, τη διαφάνεια και τα ρυθμιστικά πρότυπα του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος.

«Το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα εισέρχεται σε μια νέα φάση ψηφιακού μετασχηματισμού, όπου το ρυθμιζόμενο ψηφιακό χρήμα και οι υποδομές διακανονισμού που βασίζονται στο blockchain θα διαδραματίσουν ολοένα και σημαντικότερο ρόλο», δήλωσε ο Χρήστος Μεγάλου, Διευθύνων Σύμβουλος της Πειραιώς. «Η συμμετοχή μας στην Qivalis αντικατοπτρίζει τη δέσμευση της Πειραιώς στην καινοτομία και στην υποστήριξη της ανάπτυξης αξιόπιστων ευρωπαϊκών λύσεων που ενισχύουν τον ρόλο του ευρώ στην ψηφιακή οικονομία, λειτουργώντας παράλληλα μέσα σε ένα ισχυρό κανονιστικό πλαίσιο».

Οι νέες τράπεζες-μέλη που εντάσσονται στην Qivalis, πέραν της Πειραιώς, είναι οι ABANCA, ABN AMRO, AIB, Banco Sabadell, Bank of Ireland, Bank Pekao S.A., Bankinter, Banque et Caisse d’Épargne de l’État (Spuerkeess), Banque Fédérative du Crédit Mutuel, BPER Banca, Cecabank, Erste Group, Groupe BPCE, Handelsbanken, Helaba, Intesa Sanpaolo, Jyske Bank, Kutxabank, Landsbankinn, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, Nordea, OP Pohjola, Rabobank και Swedbank.

Η Qivalis σχεδιάζει να προσφέρει μια εγγενή on-chain λύση πληρωμών και διακανονισμών σε ευρώ, που θα καλύπτει πολλούς τομείς. Η υποδομή αναμένεται να υποστηρίζει μεταφορά ρευστότητας σε πραγματικό χρόνο για εταιρικά ταμεία, atomic settlement για tokenised περιουσιακά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων ομολόγων και ακινήτων, πιο αποδοτικές διασυνοριακές πληρωμές για ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, καθώς και προγραμματιζόμενες πληρωμές μέσω λειτουργιών smart contracts.

«Είμαστε ενθουσιασμένοι που καλωσορίζουμε 25 νέους εταίρους στην κοινοπραξία Qivalis», δήλωσε ο Jan-Oliver Sell, Διευθύνων Σύμβουλος της Qivalis. «Αυτή η επέκταση αποτελεί ένα τεράστιο βήμα προς ένα ανοικτό και συμβατό on-chain οικοσύστημα για το ευρώ και αποδεικνύει ότι η πλειονότητα των ευρωπαϊκών ιδρυμάτων έχει ήδη θέσει ως προτεραιότητα τον εγγενή on-chain διακανονισμό σε ευρώ στο πλαίσιο της στρατηγικής τους για τα ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία. Το ευρώ είναι το νόμισμα της Ευρώπης. Γι’ αυτό και η on-chain χρηματοοικονομική υποδομή που θα στηρίξει τη νέα ψηφιακή οικονομία πρέπει να βασίζεται στο ευρώ, να αναπτύσσεται από ευρωπαϊκούς θεσμούς και να λειτουργεί σύμφωνα με ευρωπαϊκούς κανόνες».

«Αυτή η υποδομή είναι απαραίτητη εάν η Ευρώπη θέλει να ανταγωνιστεί στην παγκόσμια ψηφιακή οικονομία διατηρώντας παράλληλα τη στρατηγική της αυτονομία», προσθέτει ο Sir Howard Davies, Πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου της Qivalis. «Δεν δημιουργούμε απλώς νέες υποδομές πληρωμών· διασφαλίζουμε ότι οι ευρωπαϊκές αρχές — γύρω από την προστασία δεδομένων, τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και τη ρυθμιστική αυστηρότητα — θα ενσωματωθούν στην επόμενη γενιά ψηφιακού χρήματος. Η αποτελεσματικότητα των χρηματοπιστωτικών υποδομών αποτελεί, τελικά, ζήτημα κυριαρχίας. Ο ρόλος του ευρώ στο νομισματικό σύστημα της ευρωζώνης θα εξαρτηθεί ολοένα και περισσότερο από το κατά πόσο θα είναι παρόν — ως το βασικό νόμισμα διακανονισμού — στις υποδομές όπου διακινείται η παγκόσμια αξία».

Η Qivalis ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2025 και έχει έδρα το Άμστερνταμ. Αυτή τη στιγμή επιδιώκει αδειοδότηση από την DNB ως Ίδρυμα Ηλεκτρονικού Χρήματος (Electronic Money Institution – EMI). Η κοινοπραξία σχεδιάζει να λανσάρει το stablecoin της σε ευρώ κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2026.

Σχετικά με την Πειραιώς
Η Πειραιώς, που ιδρύθηκε το 1916, είναι το κορυφαίο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα στην Ελλάδα όσον αφορά τα μερίδια αγοράς σε δάνεια, καταθέσεις και παρουσία καταστημάτων. Ο Όμιλος προσφέρει ένα ολοκληρωμένο φάσμα χρηματοοικονομικών προϊόντων και υπηρεσιών, με αναγνωρισμένη ηγετική θέση στη τραπεζική μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τη λιανική τραπεζική, την ψηφιακή τραπεζική, τις ασφαλιστικές υπηρεσίες και τις κεφαλαιαγορές. Με έδρα την Αθήνα και εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών, η Πειραιώς απασχολεί περίπου 8,1 χιλιάδες επαγγελματίες και λειτουργεί πανελλαδικό δίκτυο 368 καταστημάτων. Στις 31 Μαρτίου 2026, ο Όμιλος Πειραιώς ανακοίνωσε συνολικό ενεργητικό ύψους 90 δισ. ευρώ. Η Πειραιώς δεσμεύεται να στηρίζει την οικονομική ανάπτυξη της χώρας και να δημιουργεί μακροπρόθεσμη αξία για πελάτες, μετόχους και κοινωνία. Μέσω πειθαρχημένης εκτέλεσης, καινοτομίας και αρχών βιώσιμης τραπεζικής, η Πειραιώς επιδιώκει να ενισχύσει την ανάπτυξη και την ανθεκτικότητα σε όλο το εύρος των δραστηριοτήτων της.

Σχετικά με την Qivalis
Η Qivalis B.V. (www.qivalis.eu) αναπτύσσει ένα πλήρως ρυθμιζόμενο stablecoin σε ευρώ, υποστηριζόμενο από κοινοπραξία 37 κορυφαίων ευρωπαϊκών τραπεζών. Με έδρα το Άμστερνταμ και σε διαδικασία αδειοδότησης από την Ολλανδική Κεντρική Τράπεζα (DNB) ως Ίδρυμα Ηλεκτρονικού Χρήματος (EMI), η Qivalis σχεδιάζει να εκδώσει το stablecoin της σε ευρώ βάσει μοντέλου πλήρους αποθεματικής κάλυψης, λειτουργώντας ως θεμέλιος λίθος για υποδομές πληρωμών και διακανονισμών θεσμικού επιπέδου στο on-chain οικοσύστημα. Το token θα διανέμεται μέσω των αξιόπιστων συνεργατών της Qivalis. Γεφυρώνοντας την παραδοσιακή χρηματοοικονομική αγορά με την on-chain καινοτομία, η Qivalis θα προσφέρει ασφάλεια, διαφάνεια και εμπιστοσύνη στην εξελισσόμενη ψηφιακή οικονομία της Ευρώπης. Η Qivalis σχεδιάζει να ξεκινήσει τη λειτουργία της το δεύτερο εξάμηνο του 2026.

Επιπλέον σας ενημερώνουμε πως εδώ:  E65 – Πρόοδος εργασιών Βορείου Τμήματος Απρίλιος 2026

θα βρείτε διαθέσιμο, το πιο πρόσφατο βίντεο προόδου των κατασκευαστικών εργασιών του Βορείου τμήματος, το οποίο αφορά στο τμήμα από τον Ανισόπεδο Κόμβο (Α/Κ) Καλαμπάκας έως και τον Ανισόπεδο Κόμβο (Α/Κ) Εγνατίας.

Για την Ελλάδα, η διατήρηση της ελευθερίας του νησιού είχε τεράστια ηθική και πολιτική σημασία, αφού μετά την κατάληψη της ηπειρωτικής χώρας αποτελούσε μοναδική βάση συγκέντρωσης των αποσυρόμενων στρατευμάτων.
Την ευθύνη ασφάλειας της Κρήτης, μετά από τη σύμφωνη γνώμη της Ελληνικής Κυβερνήσεως, είχε αναλάβει η Βρετανία προκειμένου να διαφυλάξει τα συμφέροντα της στη Μέση Ανατολή. Τον Απρίλιο του 1941, τη Διοίκηση των Δυνάμεων Κρήτης ανέλαβε ο Διοικητής της 2ας Νεοζηλανδικής Μεραρχίας Υποστράτηγος Φρέυμπεργκ. Δίχως απαιτούμενη οργάνωση, με ελλιπή μέσα πυρός, υποτυπώδη αντιαεροπορική άμυνα και μηδενική αεροπορική υποστήριξη, η στρατιωτική δύναμη του νησιού (βρετανικά, αυστραλιανά και νεοζηλανδικά στρατεύματα, συμπεριλαμβανομένων της δύναμης της Σχολής Χωροφυλακής Ρεθύμνου και 300 Ευέλπιδων) ανερχόταν περίπου σε 43.000 άνδρες. Με βάση τη σπουδαιότητα και την ευπάθεια των στρατηγικών σημείων της νήσου, οι Δυνάμεις κατανεμήθηκαν στους Τομείς Μάλεμε, Χανίων, Ρεθύμνου και Ηρακλείου έχοντας ως αποστολή την άμυνα της νήσου, απαγορεύοντας στον εχθρό τη χρησιμοποίηση των αεροδρομίων και λιμένων της.
Από την πλευρά της Γερμανίας, στις 25 Απριλίου 1941 εκδόθηκε η «υπ` αριθμ. 28» διαταγή γενικών κατευθύνσεων με τη συνθηματική ονομασία «ΕΡΜΗΣ» (επιχείρηση κατάληψης της Κρήτης). Οι γερμανικές δυνάμεις, που θα αναλάμβαναν την επιχείρηση αποτελούντο από έναν στόλο 1.370 αεροσκαφών, 70 πλοία, και φυσικά, από το επίλεκτο στρατιωτικό σώμα ( Fallschirmjäger, αερομεταφερόμενες Δυνάμεις της Luftwaffe) του Γ΄ Ράιχ, δυνάμεως 22.700 ανδρών.

Η γερμανική επίθεση εκδηλώθηκε την 20η Μαΐου 1941 σε τρεις τομείς: Χανίων – Μάλεμε, Ρεθύμνου και Ηρακλείου. Παρά τον σφοδρό βομβαρδισμό των κυριότερων αεροδρομίων, λιμανιών και πόλεων του νησιού, τα πρώτα γερμανικά τμήματα σχεδόν αποδεκατίστηκαν. Όμως, η αποτυχημένη βρετανική αντεπίθεση για ανακατάληψη του αεροδρομίου του Μάλεμε και του υψώματος 107, τα οποία είχαν περιέλθει στη γερμανική κατοχή τη νύχτα της 21ης Μαΐου, μετέστρεψε την κατάσταση υπέρ του αντιπάλου. Η πρωτοβουλία περιήλθε πλέον στους Γερμανούς, οι οποίοι συνεχώς ενισχύονταν με νέες αεραποβάσεις.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Μαΐου, ο Διοικητής των συμμαχικών Δυνάμεων Κρήτης κοινοποίησε το σχέδιο εκκενώσεως, το οποίο προέβλεπε αποχώρηση του όγκου των Δυνάμεων από τις περιοχές των Σφακιών. Το βράδυ της 31ης Μαΐου εγκατέλειψαν τις ακτές των Σφακίων και τα τελευταία βρετανικά τμήματα.

Μέχρι το τέλος του μήνα ολοκληρώθηκε η κατάληψη του νησιού παρά τη σθεναρή άμυνα των βρετανοελληνικών δυνάμεων και την αντίσταση σύσσωμου του κρητικού λαού, ο οποίος αναδείχθηκε σε απρόβλεπτο και καθοριστικό παράγοντα του αγώνα. Μεγάλης σημασίας, επίσης, ήταν η εθελοντική συμμετοχή στις πολεμικές επιχειρήσεις ενός τμήματος της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων (300 πρωτοετείς ευέλπιδες).

Συνοπτικά, τα στοιχεία εκείνα που έγειραν την πλάστιγγα υπέρ της Γερμανίας ήταν: τα σημαντικά κενά στην αμυντική οργάνωση του νησιού, η απουσία του φυσικού υπερασπιστή της νήσου, Vης Μεραρχίας Κρήτης, η οποία βρισκόταν αποκλεισμένη στην ηπειρωτική Ελλάδα, η έλλειψη επικοινωνιών που έπαιξε καθοριστικό αρνητικό ρόλο στην περιοχή Μάλεμε, η παντελής έλλειψη οργάνωσης και εξοπλισμού της πολιτοφυλακής, και τέλος, η απόλυτη αεροπορική κυριαρχία των Γερμανών.

Αξίζει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι παρά την αρνητική της έκβαση, η Μάχη της Κρήτης κατάφερε ένα ισχυρό πλήγμα στη γερμανική στρατιωτική μηχανή. Το επίλεκτο σώμα των Αλεξιπτωτιστών (το οποίο μέχρι πρότινος είχε επιτύχει σημαντικά κατορθώματα με μικρό κόστος), αιφνιδιαζόμενο από την αντίσταση που επέδειξε ο λαός της Κρήτης, υπέστη τεράστιες απώλειες. Η Κρήτη έγινε «ο τάφος των Γερμανών αλεξιπτωτιστών», όπως άλλωστε αναγκάστηκε να ομολογήσει και ο Διοικητής του XI Γερμανικού Σώματος Αεροπορίας, Αντιπτέραρχος Στούντεντ, και η αφορμή για τον μετέπειτα παροπλισμό τους. Στη Μάχη της Κρήτης, συνετρίβη ένα από τα πολυτιμότερα όπλα του Χίτλερ, καταρρίφθηκε ο μύθος του αήττητου των Δυνάμεων του Άξονα και μπήκαν οι βάσεις για την ανατροπή των στρατηγικών σχεδίων της Γερμανίας.