Ο άνθρωπος αποτιμάται όχι ως αυτοσκοπός, αλλά ως μέσον για έναν σκοπό. Η σχέση μεταξύ “νεοφιλελευθερισμού-επιχειρησιοκρατίας” και “αξιοπρέπειας”, στο πλαίσιο της οποίας θεμελιώνονται τα ανθρώπινα δικαιώματα (Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα 1948) αποτελεί ένα από τα πιο κρίσιμα πεδία στη σύγχρονη πολιτική. 

Η επιχειρησιοκρατία βοηθά τον νεοφιλελευθερισμό να παρουσιάζει πολιτικές αποφάσεις ως “ουδέτερες” και “επιστημονικές”. Έτσι, η πολιτική συζήτηση για τη φτώχεια δεν διεξάγεται με βάση την έννοιες της ηθικής και της δικαιοσύνης, αλλά χρησιμοποιούνται αλγόριθμοι και δείκτες λιτότητας κι αν ο δείκτης “κόστους-οφέλους” δείξει ότι το δικαίωμα είναι “ασύμφορο”, τότε αυτό υποβαθμίζεται σε κουπόνια και η αξιοπρέπεια γίνεται εξαρτώμενη από τον προϋπολογισμό, ενώ τη λήψη αποφάσεων αναλαμβάνουν οι “ειδικοί” τεχνοκράτες, οι οποίοι χρησιμοποιούν μοντέλα για να αποδείξουν ότι “δεν υπάρχει εναλλακτική λύση” (το περίφημο TINA – There Is No Alternative).

Τα μοντέλα παρουσιάζονται ως “αναγκαία”/”μοιραία” κατάσταση και λειτουργούν ως κανονιστικές αρχές, δηλαδή προβάλλονται ως φυσική νομοτέλεια που δεν είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί. Κατά συνέπεια αφαιρείται από τον δημόσιο διάλογο ο ιδεολογικο-πολιτικός και εν τέλει ταξικός χαρακτήρας  της φτώχειας παρουσιάζοντάς την ως “διαχειριστικό” πρόβλημα. Έτσι επέρχεται η κανονικοποίηση της φτώχειας και το σημαντικότερο η χειραγώγηση των πολιτών. Μαζί με την παραβίαση του δικαιώματος στην τροφή, τη στέγη και την εργασία, έρχεται και η υπονόμευση έως και ακύρωση της ελευθερίας βούλησης και κριτικού στοχασμού, δηλαδή όλα όσα θεμελιώνονται στο σεβασμό της αξιοπρέπειας του ανθρώπου. 

Η μετατροπή των πάντων σε μετρήσιμα μεγέθη

Ο νεοφιλελευθερισμός επιδιώκει να επεκτείνει τη λογική της αγοράς σε όλες τις πτυχές της ζωής. Οι διοικητές των νοσοκομείων επιλέγονται συχνά ως managers που πρέπει να ισοσκελίσουν προϋπολογισμούς κι έτσι  “μη αποδοτικά” τμήματα (π.χ. μονάδες ψυχικής υγείας) περικόπτονται γιατί το αποτέλεσμά τους δεν είναι άμεσα μετρήσιμο σε χρήμα. Το να αρνηθείς θεραπεία σε κάποιον επειδή “κοστίζει πολύ” προσβάλλει την αξιοπρέπειά του και τον μετατρέπει σε αναλώσιμο λογιστικό μέγεθος.

Για μια επιχείρηση, τα μέτρα ασφαλείας είναι “κόστος” που μειώνει την ανταγωνιστικότητα. Όμως το δικαίωμα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ορίζει ότι ο εργαζόμενος δεν είναι “εργαλείο”, αλλά άνθρωπος που δικαιούται να επιστρέψει σπίτι του σώος. Στην παιδεία η αξία ενός μαθητή αποτιμάται μέσα από συστήματα τυποποιημένων εξετάσεων και τα πανεπιστήμια αντιμετωπίζονται ως “επιχειρήσεις” γιατί η έρευνα που χρηματοδοτείται είναι αυτή που έχει άμεση εμπορική εφαρμογή παραμερίζοντας τις ανθρωπιστικές σπουδές που δεν παράγουν άμεσο κέρδος.

Ο στόχος δεν είναι η διαμόρφωση σκεπτόμενων πολιτών με αξιοπρέπεια, αλλά η γνώση υποβαθμίζεται σε “skills” για την κατασκευή εξειδικευμένου προσωπικού που “κουμπώνει” στις τρέχουσες ανάγκες των επιχειρήσεων. Όταν τομείς που συνδέονται με την αξιοπρέπεια του ανθρώπου λειτουργούν αποκλειστικά με κριτήρια μέτρησης, δημιουργείται μια κοινωνία δύο ταχυτήτων: Εκείνοι που έχουν την οικονομική ισχύ να αγοράσουν την “αξιοπρέπειά” τους (ιδιωτική υγεία/παιδεία) και εκείνοι που περιορίζονται σε ένα δημόσιο σύστημα που τους αντιμετωπίζει αποκλειστικά ως “κόστος”. 

Επιτηρούμενος άνθρωπος

Για την επιχειρησιοκρατία μια προσωπική συνομιλία δεν είναι μια ιδιωτική στιγμή επικοινωνίας δύο ανθρώπων, αλλά μια πηγή δεδομένων και η παραβίαση του απορρήτου βαφτίζεται “αναγκαία επιχειρησιακή ενέργεια”. Το απόρρητο παραβιάζεται επειδή το σύστημα (είτε κρατικό είτε εταιρικό) έχει την “επιχειρησιακή ανάγκη” να τροφοδοτήσει τους αλγορίθμους του με πληροφορία. Η παραβίαση του απορρήτου – πλην των πραγματικά νόμιμων περιπτώσεων άρσης – γίνεται το εργαλείο μέτρησης της αξιοπιστίας. Αν δεν σε παρακολουθήσω, δεν μπορώ να σε “λειτουργικοποιήσω” ως ασφαλή ή επικίνδυνο πολίτη κι έτσι από την “καμπαρτίνα” περνάμε στα λογισμικά παρακολούθησης και στην κανονικοποίηση της επιτήρησης που θεμελιώνεται στην άποψη η οποία προβάλλεται με χαρακτηριστικά φυσικής αιτιότητας: “αν δεν έχεις τίποτα να κρύψεις, δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς”. 

Όμως το απόρρητο δεν είναι ατομική επιλογή, είναι δημόσιο αγαθό, είναι θεμέλιο της προσωπικής ελευθερίας η οποία προϋποθέτει την ικανότητα του ατόμου να διαμορφώνει πεποιθήσεις μακριά από το βλέμμα της εξουσίας. Η ελευθερία του λόγου πεθαίνει όταν το άτομο φοβάται ότι μια ιδιωτική σκέψη που εκφράστηκε σε μια συνομιλία θα χρησιμοποιηθεί εναντίον του μελλοντικά γιατί, όπως αναφέρει ο Foucault, όταν ο άνθρωπος νιώθει ότι παρακολουθείται, εσωτερικεύει την εξουσία και γίνεται ο ίδιος δεσμοφύλακας του εαυτού του. Στη δημοκρατία, το απόρρητο είναι το “καταφύγιο” της διαφωνίας. Η παραβίαση του απορρήτου δίνει σε εκείνον που κατέχει την πληροφορία (Κράτος ή Big Tech) μια τεράστια δύναμη χειραγώγησης.

Ιστορικά, κάθε αυταρχικό καθεστώς ξεκίνησε με την κατάργηση του απορρήτου των επικοινωνιών. Χωρίς απόρρητο, οποιαδήποτε κριτική στην εξουσία καθίσταται αδύνατη. Το απόρρητο είναι η αναγκαία συνθήκη για να παραμείνει ο άνθρωπος υποκείμενο της ζωής του και όχι αντικείμενο επεξεργασίας. Η διαφάνεια πρέπει πρωτίστως να αφορά την εξουσία (κράτος/εταιρείες) και όχι τους πολίτες. Σήμερα δεν χρειάζεται η κατασταλτική κρατική βία για να στερηθεί ο άνθρωπος την προσωπική του ελευθερία και κατ’ επέκταση την αξιοπρέπειά του.  

Η φύση της σύγκρουσης: Η σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα εσωκλείει μία σύγκρουση δύο εκ διαμέτρου αντίθετων κοσμοθεωριών. Αφενός την ανθρωπιστική θεώρηση που βασίζεται στην ιδέα ότι ο άνθρωπος έχει εγγενή αξία και εκλαμβάνει τα θεμελιώδη δικαιώματα ως οικουμενικά και απαραβίαστα γιατί αποτελούν τη βάση για τη δημοκρατία και αφετέρου την νεοφιλελεύθερη θεώρηση που δεν αντιμετωπίζει τον άνθρωπο ως αυτοσκοπό, αλλά ως σύνολο δεδομένων που πρέπει να βελτιστοποιηθούν και ως “εργαλείο” συσσώρευσης κεφαλαίου. Κλείνοντας, οφείλουμε να θυμόμαστε τον  Immanuel Kant από την “Μεταφυσική των Ηθών”: ο άνθρωπος δεν έχει τιμή, τιμή έχουν τα πράγματα, ο άνθρωπος έχει αξία, την αξιοπρέπειά του. 

Σύμφωνα με τον τελευταίο επίσημο, μη οριστικό απολογισμό που ανακοινώθηκε πριν από λίγο, τα χθεσινά ταυτόχρονα ισραηλινά πλήγματα που εξαπολύθηκαν χωρίς προειδοποίηση και έθεσαν στο στόχαστρο το κέντρο της Βηρυτού και πολλές άλλες περιοχές του Λιβάνου, προκάλεσαν τον θάνατο 203 ανθρώπων και τον τραυματισμό άλλων 1.000. «Ο απολογισμός της επίθεσης στον Λίβανο είναι 203 νεκροί και περισσότεροι από 1.000 τραυματίες», δήλωσε σήμερα ο υπουργός Υγείας του Λιβάνου Ρακάν Νασρεντίν. Το υπουργείο του είχε καταγράψει 182 θανάτους και 890 τραυματίες χθες.

«Σήμερα το απόγευμα, ο ισραηλινός στρατός πραγματοποίησε στοχευμένη επίθεση στη Βηρυτό κατά του Φούαντ Σούκουρ, γνωστού και ως Σάιντ Μοχσεν (Sayyed Mohsen), του πιο υψηλόβαθμου στρατιωτικού διοικητή της Χεζμπολάχ και επικεφαλής της στρατηγικής της μονάδας. Ο Φούαντ Σούκουρ ήταν το δεξί χέρι του Χασάν Νασράλα, του ηγέτη της Χεζμπολάχ και σύμβουλός του στο σχεδιασμό και την καθοδήγηση επιθέσεων και επιχειρήσεων» δήλωσε ο Ντάνιελ Χαγκαρί εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού.

Ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Γιοάβ Γκάλαντ δήλωσε ότι ο Σουκρ “έχει στα χέρια του το αίμα πολλών Ισραηλινών. Απόψε δείξαμε ότι το αίμα του λαού μας έχει τίμημα και ότι δεν υπάρχει τοποθεσία εκτός εμβέλειας των δυνάμεών μας για τον σκοπό αυτόν”. Σύμφωνα με το Τελ Αβίβ, τέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν από το χτύπημα και δεκάδες τραυματίστηκαν. ον οποίο κατηγορεί για την επίθεση με ρουκέτα στα Υψίπεδα του Γκολάν που σκότωσε 12 νέους.

Η Χεζμπολάχ δεν επιβεβαίωσε αμέσως τον θάνατο του διοικητή, παραδέχθηκε ωστόσο ότι ο Φουάντ Σουκρ βρισκόταν μέσα στο κτίριο που στοχοθετήθηκε από ισραηλινή επιδρομή. Η οργάνωση ανακοίνωσε ότι δεν έχουν ολοκληρωθεί οι έρευνες για την ανεύρεση της σορού του. Το πρωί της Τετάρτης ομάδες της υπηρεσίας πολιτικής προστασίας του Λιβάνου βρισκόντουσαν στο σημείο της επιδρομής στα νότια προάστια της λιβανικής πρωτεύουσας, καθαρίζοντας τα συντρίμμια από το πλήγμα.

Η Χεζμπολάχ έχει δημιουργήσει περίμετρο ασφαλείας γύρω από την περιοχή, αλλά χορήγησε περιορισμένη πρόσβαση σε δημοσιογράφους. Από την επίθεση δείχνει να αποκόπηκε η πάνω γωνία ενός πολυώροφου κτιρίου και συντρίμμια να έχουν σκορπιστεί στα γύρω κτίρια και τους δρόμους.

Ο Υπουργός Υποθέσεων Διασποράς Αμιχάι Τσίκιλι, μέλος του κυβερνώντος κόμματος Λικούντ, λέει ότι ήταν «λάθος» να υπάρξει εκεχειρία με το Ιράν και αμφιβάλλει αν η παύση των μαχών θα διαρκέσει, σε συνέντευξή του σε ισραηλινό ραδιοφωνικό σταθμό.

Θύελλα αντιδράσεων

Σύμφωνα με το Al Jazeera το Ισραήλ επιτίθεται στην πόλη Χαμπούς στον νότιο Λίβανο. Νωρίτερα παρόμοιες επιθέσεις έγιναν στις πόλεις Χαρούφ και Αλ Ντουβάιρ. Χτες ήταν η πιο φονική μέρα για τον Λίβανο, με πάνω από νεκρούς και εκατοντάδες, με το Ισραήλ να αγνοεί τις διεθνείς αντιδράσεις, ακόμα και ευρωπαϊκών χωρών για αποκλιμάκωση και να συνεχίζει να βομβαρδίζει τον Λίβανο. Σύμφωνα με το Ισραήλ, που έχει την στήριξη των ΗΠΑ, ο Λίβανος δεν περιλαμβάνεται στην εκεχειρία. Χτες το Ιράν κατήγγειλε παραβίασης της και λόγω των πληγμάτων στον Λίβανο.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλιάς, Ζαν Νοέλ Μπαρό επέκρινε την Πέμπτη την ισραηλινή κυβέρνηση για τις συνεχιζόμενες επιθέσεις της στον Λίβανο. «Το Ιράν πρέπει να σταματήσει να τρομοκρατεί το Ισραήλ μέσω της Χεζμπολάχ, η οποία πρέπει να αφοπλιστεί αμέσως», είπε στο France Inter.

«Ο Λίβανος δεν πρέπει να γίνει ο αποδιοπομπαίος τράγος από μια δυσαρεστημένη κυβέρνηση απλώς και μόνο επειδή έχει επιτευχθεί εκεχειρία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν» πρόσθεσε ο επικεφαλής της γαλλικής διπλωματίας. Χαρακτήρισε την εκεχειρία ως «προσωρινή» και «πολύ εύθραυστη», προσθέτοντας: «Η καταστροφή του Λιβάνου, του λιβανέζικου κράτους, δεν θα καταστρέψει τη Χεζμπολάχ. αντίθετα, θα την ενισχύσει».

Η Βρετανίδα υπουργός Εξωτερικών, Ιβέτ Κούπερ, δήλωσε ότι η κατάπαυση του πυρός μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν πρέπει να περιλαμβάνει τον Λίβανο, όπου το Ισραήλ συνεχίζει τις θανατηφόρες επιθέσεις. Ο Έλληνας πρωθυπουργός χαρακτήρισε αντιπαραγωγικά τα ισραηλινά πλήγματα. Οι τιμές του πετρελαίου έχουν ανέβει και οι μετοχές έχουν υποχωρήσει λόγω φόβων για την εκεχειρία ΗΠΑ-Ιράν. Στο ίδιο μήκος οι αντιδράσεις της πλειονότητας των ευρωπαϊκών κρατών, τις οποίες το Ισραήλ αγνοεί.

«Η Χεζμπολάχ έσυρε τον Λίβανο στον πόλεμο, αλλά το δικαίωμα του Ισραήλ να αμύνεται δεν δικαιολογεί την πρόκληση τόσο μαζικής καταστροφής. Οι ισραηλινές επιθέσεις σκότωσαν εκατοντάδες χθες το βράδυ, γεγονός που καθιστά δύσκολο να υποστηριχθεί ότι τέτοιες βαριές ενέργειες εμπίπτουν στην αυτοάμυνα. Οι ισραηλινές ενέργειες ασκούν σοβαρή πίεση στην εκεχειρία ΗΠΑ-Ιράν. Η εκεχειρία του Ιράν θα πρέπει να επεκταθεί στον Λίβανο. Η Χεζμπολάχ πρέπει να αφοπλιστεί, όπως συμφώνησε να κάνει. Η ΕΕ υποστηρίζει τις προσπάθειες του Λιβάνου να αφοπλίσει τη Χεζμπολάχ» έγραψε στο Χ η ύπατη αρμοστής για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΕ, Κάγια Κάλλας.

Ιράν: Θα εμπλουτίζουμε ουράνιο

Ο επικεφαλής της υπηρεσίας ατομικής ενέργειας του Ιράν, Μοχάμεντ Εσλάμι, δήλωσε ότι το πρόγραμμα εμπλουτισμού ουρανίου της χώρας του δεν θα περιοριστεί, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Reuters. Επικαλούμενο ρεπορτάζ του κρατικού πρακτορείου ειδήσεων ISNA, το Reuters ανέφερε ότι ο Εσλάμι δήλωσε ότι «ο εχθρός δεν θα καταφέρει να περιορίσει το πρόγραμμα εμπλουτισμού του Ιράν».

Τα σχόλιά του έρχονται σε αντίθεση με τις δηλώσεις που έκανε χθες ο Τραμπ και άλλοι Αμερικανοί αξιωματούχοι ότι «δεν θα υπάρξει εμπλουτισμός ουρανίου» στο Ιράν στο πλαίσιο της εκεχειρίας που συμφωνήθηκε από τις δύο χώρες. Η Τεχεράνη αναφέρθηκε σε άλλη μία παραβίαση της εκεχειρίας, σχολιάζοντας τις δηλώσεις Τραμπ

Απειλές Τραμπ

Νέες δηλώσεις και απειλές από τον Αμερικανό πρόεδρος για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Με φόντο την εύθραυστη εκεχειρία, λόγω των επιθέσεων από και προς Λίβανο, ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκαθάρισε πως οι δυνάμεις των ΗΠΑ θα παραμείνουν γύρω από το Ιράν μέχρι να τηρηθεί πλήρως η συμφωνία για κατάπαυση του πυρός.

Σε νέα ανάρτησή του στο προσφιλές του Truth Social, ο Τραμπ αποκάλεσε το Ιράν «υποβαθμισμένο εχθρό» ενώ απείλησε πως σε περίπτωση που η εκεχειρία δεν τηρηθεί, τότε θα ξεκινήσει το πιστολίδι που θα είναι μεγαλύτερο, ισχυρότερο και καλύτερο από ό,τι έχει δει ο πλανήτης, μέχρι στιγμής.

Ξεκαθάρισε για ακόμη μία φορά πως η συμφωνία περιλαμβάνει την ελεύθερη και ασφαλή διέλευση των πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ αλλά και το «μπλόκο» του Ιράν στα πυρηνικά όπλα. Ολοκλήρωσε την ανάρτησή του λέγοντας πως ο αμερικανικός στρατός ξεκουράζεται μέχρι την επόμενη κατάκτησή του ενώ οι ΗΠΑ επέστρεψαν δυναμικά.

«Όλα τα πλοία, τα αεροσκάφη και το στρατιωτικό προσωπικό των ΗΠΑ, με επιπλέον πυρομαχικά, όπλα και οτιδήποτε άλλο είναι κατάλληλο και απαραίτητο για τη θανατηφόρα δίωξη και καταστροφή ενός ήδη ουσιαστικά υποβαθμισμένου εχθρού, θα παραμείνουν στη θέση τους εντός και γύρω από το Ιράν, μέχρι να τηρηθεί πλήρως η πραγματική συμφωνία που επιτεύχθηκε», ανέφερε αρχικά.

«Εάν για οποιονδήποτε λόγο δεν τηρηθεί, κάτι που είναι εξαιρετικά απίθανο, τότε ξεκινά το πιστολίδι, μεγαλύτερο, καλύτερο και ισχυρότερο από ό,τι έχει δει ποτέ κανείς πριν. Συμφωνήθηκε, πριν από πολύ καιρό, και παρά όλη την ψεύτικη ρητορική περί του αντιθέτου – κανένα πυρηνικό όπλο και, τα Στενά του Ορμούζ θα είναι ανοιχτά και ασφαλή. Εν τω μεταξύ, ο μεγάλος Στρατός μας φορτώνεται και ξεκουράζεται, ανυπομονώντας, στην πραγματικότητα, για την επόμενη κατάκτησή του. Η Αμερική επέστρεψε», έγραψε στην ανάρτησή του.

Λίγες ώρες νωρίτερα ο Τραμπ, και πάλι μέσω Truth Social, άφησε αιχμές για τα κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ καθώς δεν συμμετέχουν στην επιχείρηση για τη διάνοιξη των Στενών του Ορμούζ. «Το ΝΑΤΟ δεν ήταν εκεί όταν το χρειαστήκαμε και δεν θα είναι εκεί αν τους χρειαστούμε ξανά. Θυμηθείτε τη Γροιλανδία, αυτό το μεγάλο κακοδιοικούμενο κομμάτι πάγου», είχε γράψει. Όμως και ο ΓΓ του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε κάνοντας λόγο για «ειλικρινή» συνάντηση με τον Τραμπ και δηλώνοντας στο CNN ότι «είναι αλήθεια ότι δεν τήρησαν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες αυτές τις δεσμεύσεις. Καταλαβαίνω απόλυτα ότι είναι απογοητευμένος γι’ αυτό»

Το Ισραήλ θα πλήξει το φιλοϊρανικό ισλαμιστικό κίνημα Χεζμπολάχ «όπου χρειαστεί» δήλωσε σήμερα ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, την επομένη των φονικών πληγμάτων που εξαπέλυσε το Ισραήλ στον Λίβανο.

«Θα συνεχίσουμε να πλήττουμε τη Χεζμπολάχ με δύναμη, ακρίβεια και αποφασιστικότητα», έγραψε στον λογαριασμό του στην πλατφόρμα X.

«Το μήνυμά μας είναι σαφές: όποιος επιτίθεται σε Ισραηλινούς αμάχους θα πληγεί. Θα συνεχίσουμε να πλήττουμε τη Χεζμπολάχ παντού όπου χρειαστεί, μέχρι να έχουμε αποκαταστήσει πλήρως την ασφάλεια για τους κατοίκους του βόρειου» Ισραήλ, πρόσθεσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός.

“Πόλεμος ή εκεχειρία”

Σε συνέντευξή του στο BBC Today, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών του Ιράν λέει ότι οι ΗΠΑ «πρέπει να επιλέξουν» αν θέλουν πόλεμο ή ειρήνη. «Δεν μπορούν να τα έχουν και τα δύο ταυτόχρονα. Είναι αμοιβαία αποκλειόμενα, είναι αρκετά σαφές» είπε ο Σαίντ Κατιμπζαντέχ προσθέτοντας ότι οι συνεχιζόμενες επιθέσεις του Ισραήλ στον Λίβανο αποτελούν «σοβαρή παραβίαση» της εκεχειρίας ΗΠΑ-Ιράν.

Το Ιράν, λέει, ζητά «από όλους στη Μέση Ανατολή να τηρήσουν αυτή τη συμφωνία… και περιμένουμε από τους Αμερικανούς να κάνουν το ίδιο με τους συμμάχους του». Όταν ρωτήθηκε για το αν το Ιράν θα αποσυρθεί από τις διαπραγματεύσεις εάν συνεχιστούν οι ισραηλινές επιθέσεις, είπε: «Εστιάζουμε πολύ στην ευημερία ολόκληρης της Μέσης Ανατολής».]

Διαγραφή ανάρτησης από το Πακιστάν

Ο πρέσβης του Ιράν στο Πακιστάν, Ρεζά Αμίρι Μογκαντάμ, φαίνεται να διέγραψε μια προηγούμενη ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που ανακοίνωνε μια επικείμενη επίσκεψη ιρανικής αντιπροσωπείας στο Πακιστάν για συνομιλίες κατάπαυσης του πυρός με Αμερικανούς διαπραγματευτές.

Η ανάρτηση, που δημοσιεύτηκε νωρίτερα σήμερα το πρωί στον λογαριασμό X του Μογκαντάμ, δεν είναι πλέον ορατή στην πλατφόρμα. Δεν υπήρξε άμεση εξήγηση για τη διαγραμμένη ανάρτηση, η οποία ανέφερε ότι η αντιπροσωπεία του Ιράν θα έφτανε στο Ισλαμαμπάντ απόψε.

«Θα συνεχίσουμε να πλήττουμε τη Χεζμπολάχ με δύναμη, ακρίβεια και αποφασιστικότητα», έγραψε στον λογαριασμό του στην πλατφόρμα X.

«Το μήνυμά μας είναι σαφές: όποιος επιτίθεται σε Ισραηλινούς αμάχους θα πληγεί. Θα συνεχίσουμε να πλήττουμε τη Χεζμπολάχ παντού όπου χρειαστεί, μέχρι να έχουμε αποκαταστήσει πλήρως την ασφάλεια για τους κατοίκους του βόρειου» Ισραήλ, πρόσθεσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός.

Σύμφωνα με τον τελευταίο επίσημο, μη οριστικό απολογισμό που ανακοινώθηκε πριν από λίγο, τα χθεσινά ταυτόχρονα ισραηλινά πλήγματα που εξαπολύθηκαν χωρίς προειδοποίηση και έθεσαν στο στόχαστρο το κέντρο της Βηρυτού και πολλές άλλες περιοχές του Λιβάνου, προκάλεσαν τον θάνατο 203 ανθρώπων και τον τραυματισμό άλλων 1.000.

«Ο απολογισμός της επίθεσης στον Λίβανο είναι 203 νεκροί και περισσότεροι από 1.000 τραυματίες», δήλωσε σήμερα ο υπουργός Υγείας του Λιβάνου Ρακάν Νασρεντίν. Το υπουργείο του είχε καταγράψει 182 θανάτους και 890 τραυματίες χθες.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Ο κ. Μητσοτάκης οφείλει να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της χώρας και να προωθήσει ως πρωθυπουργός της Ελλάδας την ειρήνη και τη σταθερότητα και όχι να στέκεται ως ο πιο πιστός σύμμαχος του εγκληματία Νετανιάχου, με δηλώσεις για “αντιπαραγωγική” επίθεση του Ισραήλ», σημειώνει ο ΣΥΡΙΖΑ και καταλήγει: «Η κυβέρνηση οφείλει να αλλάξει στάση, να αντιληφθεί την κρισιμότητα των στιγμών και να πάρει πρωτοβουλίες ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ προς την κατεύθυνση της αποκλιμάκωσης και της ειρήνης».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πίνακας 1

ΣΕ ΠΟΣΟΥΣ ΤΕΛΙΚΟΥΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΩΝ ΕΥΡΩΠΗΣ ΕΧΕΙ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΕΙ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΛΛΟΓΩΝ. (ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΣΕ ΑΝΔΡΕΣ & ΓΥΝΑΙΚΕΣ – από 1955 μέχρι και 2025)

( , ) = (θέση στην κατάταξη ανδρών, θέση στην κατάταξη γυναικών)

Οι καλύτεροι Κυπέλλου Πρωταθλητριών

Μόνο επτά (7) χώρες κατατάσσονται στην πρώτη δεκάδα και στους άνδρες και στις γυναίκες, και μέσα σ΄ αυτές είναι και η Ελλάδα. Οι χώρες αυτές κατέχουν τις επτά πρώτες θέσεις στον πίνακα 1. Η Ιταλία (με 189 τελικούς) και η Ισπανία (με 139) είναι μακράν οι κορυφαίες χώρες της Ευρώπης στη σημαντικότερη διασυλλογική διοργάνωση συνολικά στα δύο φύλα, ενώ η πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση βρίσκεται στην τρίτη θέση διαχρονικά. Η Ιταλία είναι πρώτη μεταξύ των υφιστάμενων χωρών και στους άνδρες και στις γυναίκες. Ουσιαστικά οι μισές (27) από τις υφιστάμενες χώρες έχουν τουλάχιστον μία συμμετοχή σε τελικό Champions League ανδρών ή γυναικών, σε κάποιο από τα πέντε ομαδικά αθλήματα.

Οι Ισπανία, Γερμανία, Ρωσία, Γαλλία, και ενιαία Γιουγκοσλαβία έχουν συμμετάσχει στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και στα πέντε σπορ. Άλλες έξι χώρες (Ιταλία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ολλανδία, ΕΣΣΔ, Ανατολική Γερμανία) έχουν σωματεία που έπαιξαν στον τελικό του Champions League σε τέσσερα αθλήματα. Οι επτά (7) πρώτες χώρες στον πίνακα 1, έχουν ομάδες στον τελικό της διοργάνωσης σε 4 ή 5 σπορ. Η μόνη από τις οκτώ υφιστάμενες χώρες που το έχουν πετύχει και είναι εκτός της πρώτης δεκάδας είναι η Ολλανδία, που βρίσκεται στη 12^η θέση της σχετικής κατάταξης.

Η Ελλάδα έχει ως καλύτερες θέσεις, την 2^η στην υδατοσφαίριση (μαζί με την Ουγγαρία) και την 4^η στην καλαθόσφαιρα, μεταξύ όλων των ευρωπαϊκών χωρών συνολικά σε άνδρες και γυναίκες. Στο μπάσκετ η Ισπανία (45) και η Ιταλία (42), που κατέχουν τις δύο πρώτες θέσεις, έχουν υπερδιπλάσιους τελικούς από την Ελλάδα (18), ενώ η Ιταλία (42) που προηγείται στο πόλο έχει και σε αυτό το σπορ υπερδιπλάσιους τελικούς από την Ελλάδα (20). Η Ελλάδα  έχει την καλύτερη επίδοσή της στο πόλο, αφού είναι το μόνο από τα πέντε αθλήματα στο οποίο είναι πολύ ισχυρή και στους άνδρες και στις γυναίκες.

Η Ισπανία και η Γερμανία είναι πρώτες τόσο στο ποδόσφαιρο (37 έναντι 36), όσο και στο χάντμπολ (35 έναντι 33 τελικών αντίστοιχα). Δηλαδή η Ισπανία προηγείται σε τρία σπορ, ενώ η Ιταλία σε δύο αθλήματα (βόλεϊ, πόλο). Στο βόλεϊ, δεύτερη στην κατάταξη, εξαιρουμένης της ΕΣΣΔ, είναι η Ρωσία (με 24 τελικούς).

Οι ελληνικοί σύλλογοι σε τελικό

Η Ελλάδα είναι στην 7^η θέση της γενικής κατάταξης (4^η στους άνδρες, 8^η στις γυναίκες) με 44 τελικούς (άνδρες 29, γυναίκες 15), 11 περισσότερους από την Τουρκία (που είναι 8^η) τα σωματεία της οποίας όμως έχουν συμμετάσχει σε τελικό Πρωταθλητριών μόνο σε δύο αθλήματα (μπάσκετ και βόλεϊ). Η Ελλάδα έχει σχεδόν διπλάσιους τελικούς από την Ολλανδία και υπερδιπλάσιους από τη Βουλγαρία που στο παρελθόν υπήρξε πανίσχυρη στην καλαθόσφαιρα και την πετοσφαίριση, ενώ υπολείπεται οκτώ (8) τελικών της Γαλλίας.

Από τα πέντε σπορ, τις περισσότερες χώρες (19) με συλλόγους φιναλίστ Champions League έχει το χάντμπολ. Από τις τριάντα δύο (32) υφιστάμενες χώρες στον πίνακα 1, οι 14 έχουν συμμετοχές στον τελικό μόνο σε ένα άθλημα (ποσοστό 43,7%). Η Ουκρανία, η Λευκορωσία, η Λεττονία, η Βοσνία, και η Φινλανδία ακόμη δεν έχουν καμία ομάδα τους σε τελικό Πρωταθλητριών ούτε στους άνδρες ούτε στις γυναίκες.

Έξι (6) ελληνικά κλαμπ έχουν συμμετάσχει στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης στους άνδρες ή/και στις γυναίκες. Τα σωματεία αυτά είναι: Ολυμπιακός Πειραιώς 22 τελικοί, Παναθηναϊκός 9, Ν.Ο. Βουλιαγμένης 5, Α.Ν.Ο. Γλυφάδας 4, Ηρακλής 3, και ΑΕΚ 1. Ο Ολυμπιακός είναι ο μόνος ελληνικός σύλλογος που έπαιξε σε τελικό Πρωταθλητριών σε τρία ομαδικά σπορ (μπάσκετ, βόλεϊ, πόλο), ενώ οι υπόλοιποι πέντε μόνο σε ένα άθλημα. Επίσης, ο Ολυμπιακός είναι το μόνο ελληνικό σωματείο που υπήρξε φιναλίστ Champions League τόσο στους άνδρες, όσο και στις γυναίκες.

Από τα 6 κλαμπ, μόνο ο Ηρακλής εδρεύει στη Θεσσαλονίκη, ενώ οι υπόλοιπες 5 ομάδες είναι από την Αθήνα. Η γεωγραφική κατανομή των φιναλίστ είναι δυσανάλογη του πληθυσμιακού μεγέθους των δύο μεγαλύτερων ελληνικών πόλεων, ενώ δεν περιποιεί τιμή για τον ελληνικό αθλητισμό ότι καμία ομάδα της περιφέρειας δεν έχει συμμετάσχει σε τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών σε κανένα από τα πέντε ομαδικά σπορ.

Όπως επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλουν ηλεκτρονικά την αίτησή τους μέσω της πλατφόρμας gov.gr, με τη χρήση των προσωπικών τους κωδικών TAXISnet, ακολουθώντας τη διαδρομή:

gov.gr → Εκπαίδευση → Επαγγελματίες εκπαίδευσης → Μητρώο αναπληρωτών και ωρομισθίων εκπαιδευτικών της ΔΥΠΑ.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, η ΔΥΠΑ αποτελεί τον μεγαλύτερο δημόσιο φορέα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης στη χώρα, με πανελλαδικό δίκτυο που περιλαμβάνει 50 Επαγγελματικές Σχολές (ΕΠΑΣ) Μαθητείας, 7 Πειραματικές Επαγγελματικές Σχολές (ΠΕΠΑΣ) Μαθητείας, 30 Σχολές Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΣΑΕΚ), 6 Κέντρα Διά Βίου Μάθησης (ΚΔΒΜ) και 2 Εκπαιδευτικά Κέντρα για ‘Ατομα με Αναπηρία (ΑμεΑ).

Οι Σχολές Μαθητείας υλοποιούν το δυϊκό σύστημα εκπαίδευσης, συνδυάζοντας θεωρητική και εργαστηριακή εκπαίδευση στη σχολή με πρόγραμμα μάθησης σε εργασιακό χώρο με αμοιβή και πλήρη ασφάλιση.

Σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία, το 77% των αποφοίτων των σχολών της ΔΥΠΑ βρίσκει εργασία μέσα σε 12 μήνες από την αποφοίτησή του, επιβεβαιώνοντας τη στενή σύνδεση των προγραμμάτων με τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας.

Περισσότερες πληροφορίες για τις ΕΠΑΣ, τις ΠΕΠΑΣ και τις ΣΑΕΚ, είναι διαθέσιμες στην πλατφόρμα: https://schools.dypa.gov.gr.

Η Τζόρτζια Μελόνι δήλωσε επίσης ότι η κυβέρνησή της είναι έτοιμη να λάβει κάθε δυνατό μέτρο για να εμποδίσει ενδεχόμενη κερδοσκοπία με τις τιμές της ενέργειας, μεταξύ άλλων και επιβάλλοντας έκτακτους φόρους στα υπερκέρδη των εταιρειών ενέργειας.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Τα πιο σημαντικά μέσα που διαθέτει, διαχρονικά, το σύστημα για την προστασία του είναι τα πολιτικά κόμματα με τη συγκεκριμένη μορφή οργάνωσης και λειτουργίας και μάλιστα τα πιο αποτελεσματικά είναι τα λεγόμενα προοδευτικά όλων των ειδών. Βιώσαμε τελευταία τις συνεδριακές δραστηριότητες του ΠΑΣΟΚ, όπου ξεκαθάρισε λίγο πολύ η ισχύς των διάφορων φέουδων, καθώς και η στρατηγική της αλλαγής, η οποία στην πράξη μου θυμίζει το: Άλλαξε ο Μανολιός και έβαλε την κάπα του αλλιώς. 

Λίγο νωρίτερα, βιώσαμε τις συνεδριακές δραστηριότητες-φιοριτούρες της λεγόμενης αριστεράς με στρατηγική ανανέωσης και νίκης. Αρχικά, με σωτήρα τον φουκαρά Κασσελάκη, επιλογή επιστροφής στην ηγεσία της αριστεράς του κ. Τσίπρα για να μας σώσει για δεύτερη φορά. Το αριστερά πια δεν πιάνει και το λάβαρο της σωτηρίας είναι η αγκαλιά με τον καπιταλισμό με ολίγην από Πούτιν για να σωθούμε. Η οπισθοδρόμηση δεν έχει τέλος. Το αναισθητικό του συστήματος τέλειο. Εδώ, μας λέει, θα σας αποκοιμίζω με τη δημοκρατία μου! 

Δεν φταίω εγώ, φωνάζει το σύστημα. Οι βουλευτές είναι οι ανήθικοι, που κάνουν τα ρουσφέτια τους και νοιάζονται να εξασφαλίσουν τους ψηφοφόρους τους και, γιατί όχι, να τους αυξήσουν κιόλας ξοδεύοντας και τα λεφτά της διαπλοκής και της εξάρτησής τους από το χρήμα των χορηγών. Κάλιο γαϊδουρόδενε, παρά γαϊδουρογύρευε. Και όλα αυτά με δημοκρατική νομιμοποίηση. Οι πολίτες καταφθάνουν κατά χιλιάδες με λάβαρα και τραγούδια, για να εξασφαλίσουν την επανεκλογή του δικού τους, ενώ οι “έξυπνοι” τους λοιδορούν που δεν ξέρουν τι ψηφίζουν. Το εκκρεμές πάει κι έρχεται. Οι έξυπνοι γίνονται ηλίθιοι και οι ηλίθιοι έξυπνοι και άντε από την αρχή.

Το πολιτικό σύστημα και η διαφθορά

Με το χρόνο, όλο και περισσότεροι πολίτες διαπιστώνουν πως με την ψήφο τους τίποτα δεν αλλάζει και πολλοί εξ αυτών δεν μπαίνουν καν στον κόπο να πάνε να ψηφίσουν, χωρίς βέβαια να γνωρίζουν και τι πρέπει να κάνουν για να υπάρξει πραγματική αλλαγή. Αυτοί που ξέρουν χαρακτηρίζονται από τους πληρωμένους υπηρέτες του συστήματος ως οι γραφικοί της όλης υπόθεσης και έτσι το σύστημα βολεύεται γιατί, κάθε φορά, είναι πολλοί οι “έξυπνοι” που συμφωνούν με τις απόψεις του ότι δημοκρατία έχουμε και έτσι λειτουργεί.

Μπορεί κανείς να σκεφτεί ότι, άπαξ και πιστέψουν οι πολίτες τους θεωρούμενους γραφικούς, πόσο θα αυξηθεί η ανεργία μεταξύ των υπηρετών του συστήματος, μεταξύ και αυτών εκατομμύρια πολιτικοί του πλανήτη και μάλιστα προοδευτικοί, που κάθε λίγο και λιγάκι πείθουν το πόπολο πως με αυτούς θα έρθει η αλλαγή που, όμως, ποτέ δεν έρχεται; 

Το οξύμωρο της όλης υπόθεσης είναι ότι, ενώ η αιτία που παράγει όλη αυτή τη διαφθορά είναι τα πολιτικά κόμματα με τη συγκεκριμένη μορφή οργάνωσης και λειτουργίας τους, αυτά αποτελούν και το μόνο μέσο να εξαλειφθεί η παραγόμενη διαφθορά, με την προϋπόθεση ότι είναι διατεθειμένα να εμπεδώσουν την πραγματική δημοκρατία σε αυτά, αλλάζοντας μόνον τον τρόπο ανάδειξης των μελών τους σε αξιώματα. Αλλάζοντας, δηλαδή, μόνο το καταστατικό τους και όχι το σύνταγμα. Τόσο απλό είναι (βλ. Δούρειος Ίππος της Δημοκρατίας, εκδόσεις Άμμων, βραβευμένο και από την Ακαδημία Αθηνών). Ιδού, λοιπόν, η Ρόδος και το πήδημα. Αναζητείται η θέληση. Υπάρχει;

«Πόσο ακόμα θα περιμένουμε να δημοσιεύσει τα ρουσφέτια που έκανε σε βουλευτές της αντιπολίτευσης; Να τα κοινοποιήσει μαζί με τις απαντήσεις που έδωσε στον καθένα για να ελεγχθεί ποιος παρανόμησε και αν ο ίδιος κινήθηκε νόμιμα», σημειώνει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Εν είδει υστερόγραφου στην ανακοίνωσή του, το ΠΑΣΟΚ σχολιάζει καταληκτικά: «Μιας και είναι τόσο περήφανος Νεοδημοκράτης, να μας εξηγήσει τι εννοούσε όταν το 2007 έλεγε ως βουλευτής του ΛΑΟΣ ότι το σύνθημα της Νέας Δημοκρατίας από “σεμνά και ταπεινά” μετατράπηκε σε “σεμνά και μετρητά” και μάλιστα κατήγγειλε τα “γαλάζια” κοράκια που πήραν τα λεφτά σε …τσάντες».

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Ο αγώνας της ΕΟΚΑ αγκαλιάσθηκε από τον κυπριακό λαό, όπως και από τον ελλαδικό. Αν και στο νησί, η ηγεσία του ΑΚΕΛ κράτησε αρχικά εχθρική στάση και στη συνέχεια επιφυλακτική, γινόταν αντιληπτό από όλους η αναγκαιότητα για αποτίναξη της κατοχής και της αναγνώρισης του δικαιώματος της Αυτοδιάθεσης.

Οι αντάρτες έδιναν μια άνιση μάχη με τον πάνοπλο αγγλικό στρατό. Είχαν, όμως, τη στήριξη των πολιτών, οι οποίοι ενίσχυαν τον αγώνα με πολλές δράσεις, που υπονόμευε το αποικιακό καθεστώς.

Ο ρόλος της ελλαδικής δεξιάς

Στο βιβλίο του καθηγητή και πρέσβη Γιώργου Γεωργή, «Σεφέρης- Αβέρωφ, η ρήξη», των εκδόσεων Καστανιώτη, ο Ευάγγελος Αβέρωφ παρουσιάζεται να είχε προτείνει πρώτος, το 1956, στον Τούρκο πρέσβη στην Ελλάδα τη διχοτόμηση (σελ. 41). Βεβαίως ο ίδιος, προφανώς για να καθησυχάσει τον Γρίβα, είχε οργανώσει την αποστολή όπλων στην ΕΟΚΑ, σε μια από τις οποίες ηγήθηκε ο νεαρός τότε διπλωμάτης Π. Μολυβιάτης.

Κι ενώ ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας συνεχιζόταν, τον Δεκέμβριο του 1958, στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, οι Αβέρωφ και Ζορλού θα καταλήξουν σε συμφωνία που θα λάβει οριστική μορφή με τη Συμφωνία της Ζυρίχης και του Λονδίνου. Τα βασικά στοιχεία είναι ο ορισμός Έλληνα πρόεδρου και Τούρκου αντιπρόεδρου με δικαίωμα βέτο. Θα δημιουργούνταν χωριστοί δήμοι αλλά και ξεχωριστές βουλές. Η ανεξαρτησία θα ήταν υπό την εγγύηση Αγγλίας, Ελλάδας, Τουρκίας, που είχαν δικαίωμα επέμβασης. Το νέο κράτος ήταν θνησιγενές, θα ήταν ανέφικτο να αυτοκυβερνηθεί και άνοιγε τον δρόμο στη διχοτόμηση και στην τουρκική επέμβαση. Προωθούσαν, δηλαδή, μια εξαρτώμενης ανεξαρτησίας, ένα θνησιγενές, όπως αποδείχθηκε, κράτος.

Ενισχυτικά των πιο πάνω είναι κι αυτά που καταγράφει στο βιβλίο του «Το Μελάνωμα της Κύπρου», ο καθηγητής Βασίλης Φούσκας. Για τις ευθύνες Καραμανλή και Αβέρωφ, αναφέρει πως η κυβέρνησή τους αποδέχτηκε τόσο στη συμφωνία επί της αρχής για διαμελισμό της Κύπρου, όσο και τη διαδικασία των μυστικών συνομιλιών στην οποία μυήθηκε από πολύ νωρίς. Στην απόρρητη έκθεση του Νιχάτ Ερίμ προς τον Τούρκο πρωθυπουργό Αντνάν Μεντερές στα τέλη του 1956, ο Ερίμ αναφέρει ότι «η ιδέα της διχοτομήσεως έχει συζητηθεί και μελετήθηκε σε ορισμένες μυστικές, επίσημες και ανεπίσημες διαπραγματεύσεις μεταξύ της Τουρκίας, της Ελλάδος, της Αγγλίας και της Αμερικής».

Μάλιστα, «η Ελλάδα δέχτηκε παραχώρηση ενός στενού διαδρόμου στο βόρειο μέρος του νησιού».[1] Έτσι, τη στιγμή που οι Ελληνοκύπριοι αγωνιστές της ΕΟΚΑ απαγχονίζοταν για ανεξαρτησία και ένωση με την Ελλάδα, η νέα κυβέρνηση Καραμανλή Αβέρωφ στην Ελλάδα συζητούσε τη ΝΑΤΟϊκή λύση της διχοτόμησης μαζί με την Τουρκία, την Αγγλία και τις ΗΠΑ (σελ. 18).

Στο παρασκήνιο, κι ενώ μαίνονταν ο αγώνας της ΕΟΚΑ για αυτοδιάθεση, οι κυβερνήσεις Καραμανλή-Αβέρωφ, υπό την αιγίδα των ΗΠΑ, συζητούσαν παραχώρηση προνομίων Τουρκικής βάσης στη Κύπρο. Από τότε, η Τουρκία επεδίωκε στρατιωτική βάση στη Κύπρο και έξοδο στη θάλασσα, πίεση που έγινε πιο ασφυκτική με τη δημιουργία Τουρκοκυπριακών θυλάκων το 1963-64. Το αποκορύφωμα αυτών των παρασκηνιακών διαβουλεύσεων ήταν το μυστικό πρωτόκολο Καραμανλή-Μεντερές το Φεβρουάριο του 1959, το οποίο προέβλεπε συνεργασία Ελλάδας-Τουρκίας για ΝΑΤΟποίηση της Κύπρου και εξοβελισμό σοσιαλιστικών και κομμουνιστικών επιρροών.

Οι Καραμανλής-Αβέρωφ έθεσαν τους άξονες της Ελληνικής πολιτικής στη Κύπρο, έτσι όπως ο Νιχάτ Ερίμ το είχε κάνει για τη Τουρκική πλευρά, με τη διαφορά ότι η Ελληνική πολιτική ήταν υιοθέτηση του ελάχιστου στόχου της Τουρκίας για τη Κύπρο, που ήταν η διχοτόμηση. Ο μέγιστος στόχος της Τουρκίας είναι ο στρατηγικός έλεγχος ολόκληρης της Κύπρου, κάτι που δεν έχει μέχρι σήμερα επιτευχθεί. (σελ. 80).

Με βάση έγγραφα που αποχαρακτηρίσθηκαν, που είδαν τη δημοσιότητα 27 Σεπτεμβρίου 2013, και κάλυπταν την περίοδο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα ( σχετικό τηλεγράφημα Κυπριακού Πρακτορείου), η αποικιοκρατία αναγνωρίζει αποτυχία της να αντιμετωπίσει την ΕΟΚΑ. Παράλληλα προετοιμαζόταν για τη διχοτόμηση. Επιστολή του Φόρεϊν Όφις προς τη βρετανική πρεσβεία στην Αθήνα με ημερομηνία 2/4/59 σημείωνε ότι δε θα ήταν ορθό να δοθεί στην ελληνική κυβέρνηση η μελέτη για πιθανή διχοτόμηση της Κύπρου που είχε συνταχθεί το Μάιο του 1957.

Το Υπουργείο παρέπεμπε σε τοποθέτηση του Βρετανού πρωθυπουργού Μακμίλαν στη Βουλή των Κοινοτήτων στις 18/12/58, όταν είχε πει ότι η μελέτη έδειχνε πως τεχνικά ήταν δυνατή η διχοτόμηση, αλλά θα προκαλούσε «ανυπόφορες κακουχίες» και επομένως θα αποτελούσε «ομολογία αποτυχίας». Το θέμα είχε ανακινηθεί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή διότι είχε ζητήσει τη μελέτη ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Αβέρωφ.

Η στάση της αριστεράς στον αγώνα της ΕΟΚΑ

Ο καθηγητής- ερευνητής Κυριάκος Ιακωβίδης, στο βιβλίο του με τίτλο «Τρεις Αριστερές (ΕΔΑ, ΚΚΕ, ΑΚΕΛ) και το κυπριακό ζήτημα», των εκδόσεων Επίκεντρο, αναφέρεται στην περίοδο πριν την ανεξαρτησία, του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Συγκρίνοντας τις πολιτικές που ακολουθούσαν τα τρία κόμματα, σημειώνει πως το ΚΚΕ είχε πολλές φορές διαφορετικές προσεγγίσεις. Ήταν πιο προχωρημένο και πιο απόλυτο στις θέσεις του. Μια σημαντική πληροφορία, που περιέχεται στο βιβλίο ήταν πως το ΚΚΕ είχε υποδείξει στο ΑΚΕΛ να συμμετάσχει στον ένοπλο απελευθερωτικό αγώνα. Θέση, που δεν αποδέχθηκε το ΑΚΕΛ, σε σημείο που τα δυο κόμματα να φθάσουν σχεδόν σε ρήξη.

Το ΚΚΕ αναγνώριζε την αντι-κουμμουνιστική μορφή της ΕΟΚΑ, θεωρούσε ωστόσο, ότι λόγω της δημοφιλίας της Οργάνωσης, θα έπρεπε να ενταχθεί στον αγώνα. Η πρόταση του ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ, Μιλτιάδη Πορφυρογένη, θεωρήθηκε ρηξικέλευθη καθώς πρότεινε την συμμετοχή του ΑΚΕΛ στην ΕΟΚΑ με στόχο να την ελέγξει. Η πρόταση απορρίφθηκε, αλλά στη συνέχεια και μετά που «φαγώθηκαν» οι Ζαχαριδιακοί, περιλαμβανόμενου και του Πορφυρογένη, η νέα ηγεσία την υιοθέτησε. Το ΑΚΕΛ δεν μπορούσε να αποδεχθεί τέτοια πρόταση, αλλά ούτε και ο Γρίβας θα δεχόταν μαζική προσχώρηση ακελικών στον αγώνα. Συμμετοχή, πάντως, αριστερών στην ΕΟΚΑ υπήρχε, με την μορφή Οργάνωση Αριστερών Πατριωτών (Λυσσαρίδης, Κακογιάννης, Σαββίδης κλπ).