Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Από την αρχή της ημέρας, ο αριθμός των επιθέσεων που πραγματοποιήθηκαν από τον επιτιθέμενο έφθασε τις 51», ανακοίνωσε το γενικό επιτελείο των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, ενώ η Ρωσία ανακοίνωσε ότι «Ουκρανοί μαχητές συνέχισαν να χτυπούν θέσεις ρωσικών στρατιωτικών και πολιτικών αντικειμένων στις περιοχές, παρά την εκεχειρία, κατά την διάρκεια της οποίας σημειώθηκαν  1.173 βομβαρδισμοί από πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών, όλμους και άρματα μάχης. Πραγματοποίησαν 7.151 πληγματα, χρησιμοποιώντας μη επανδρωμένα αεροσκάφη και εξαπέλυσαν 12 επιθέσεις εναντίον ρωσικών μονάδων», ανέφερε το ρωσικό υπουργείο, αναφέροντας ότι οι επιθέσεις έγιναν στο μέτωπο, αλλά και στην περιφέρεια της Μόσχας, στο Ροστόφ, στην Κριμαία, στην Τσετσενία, στην Σταυρούπολη, στο Μπέλγκοροντ και στο Κουρσκ.

Η ουκρανική Πολεμική Αεροπορία έκανε λόγο για 44 μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα που εξαπολύθηκαν από τη Ρωσία από χθες, Παρασκευή, στις 18:00 (τοπική ώρα και ώρα Ελλάδας). Πρόκειται πάντως για τον χαμηλότερο αριθμό εδώ και μήνες.

Τόνισε δε, ότι το ποινικό ακροατήριο αποτελεί τον κατεξοχήν χώρο ανάδειξης νέων στοιχείων και σημείωσε πως τα πρακτικά και το αποδεικτικό υλικό της δίκης, ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, συγκροτούν έναν νέο, πληρέστερο φάκελο.

«Δεν έχουν αναφανεί στο ακροατήριο του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου νέα πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία και δεν γίνεται επίκληση αυτών από έχοντες έννομο συμφέρον, οι οποίοι μπορούν να είναι εγκαλούντες;» διερωτήθηκε, εκφράζοντας την άποψη ότι υπήρχε επαρκής βάση, ώστε να διαταχθεί περαιτέρω προκαταρκτική εξέταση.

Ο κ. Βενιζέλος στάθηκε στο ζήτημα της εξαίρεσης του ανώτατου εισαγγελικού λειτουργού, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόστηκαν οι σχετικές διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. «Πιο πολύ με προβλημάτισε το πώς ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός της χώρας αντιλαμβάνεται και εφαρμόζει τα άρθρα 14 και επόμενα του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας για τους λόγους εξαίρεσης και για την υποχρέωση δήλωσης αποχής των δικαστικών προσώπων», επισήμανε.

Καταλήγοντας, τόνισε ότι η δοκιμασία του κράτους δικαίου αφορά πρωτίστως τη δικαστική εξουσία και ότι οι δικαστικοί λειτουργοί οφείλουν να λειτουργούν με θεσμική ουδετερότητα, πλήρη αιτιολόγηση και ουσιαστικό σεβασμό στις δικονομικές εγγυήσεις.

Στο προσκήνιο έρχονται τα ονόματα 16 ανώτερων υπαλλήλων του αμαρτωλού ΟΠΕΚΕΠΕ, οι οποίοι είχαν τεθεί στο στόχαστρο των Αρχών μέσα από επιχειρησιακές παρακολουθήσεις της ΕΛ.ΑΣ. και της Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων κατά τα έτη 2022 και 2023. Αφορμή στάθηκε ένα μπαράζ καταγγελιών που μιλούσαν ευθέως για χρηματισμούς, εκβιαστικές συμπεριφορές και ένα ευρύτερο πλέγμα παράτυπων δοσοληψιών.

Σε αυτό το ηχητικό αρχείο, όπως αναφέρθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό, διασώζονται διάλογοι μεταξύ μελών της κυβέρνησης και κοινοβουλευτικών εκπροσώπων με τους ανθρώπους-κλειδιά του οργανισμού, με τους πολιτικούς να επιχειρούν ανοιχτά να εξασφαλίσουν προνομιακή μεταχείριση για ψηφοφόρους τους.

Στο τρέχον στάδιο της προανακριτικής διαδικασίας, βάσει των διαθέσιμων στοιχείων, υπό διερεύνηση τίθενται συνολικά πέντε πρόσωπα με ισχυρή πολιτική παρουσία. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ένας πρώην υπουργός που υπήρξε καθοριστικός παράγοντας του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, μαζί με δύο ακόμα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, τα οποία είχαν θεσμικούς δεσμούς με τον τομέα της αγροτικής πολιτικής.

Επίσης, σε ξεχωριστό σκέλος, δύο πρόσθετα πρόσωπα διερευνώνται απευθείας από το κλιμάκιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, γεγονός που ενισχύει τη δριμύτητα του ελέγχου και μεταφέρει την υπόθεση σε επίπεδο που ξεπερνά τα στενά ελληνικά όρια.

Η νέα δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ

Πάντως, η νέα δικογραφία ξεδιπλώνει ένα μωσαϊκό ευρημάτων που παραπέμπει σε οργανωμένη και επαναλαμβανόμενη καταστρατήγηση των κανόνων κατά τη μοιρασιά των επιδοτήσεων, με τις πολιτικές προεκτάσεις να κορυφώνουν την ανησυχία στο Μέγαρο Μαξίμου.

Έτσι, τους επόμενους μήνες αναμένεται καταιγισμός νέων δεδομένων, καθώς οι Ευρωπαίοι εισαγγελείς πρόκειται να αναλύσουν με χειρουργική ακρίβεια κάθε πτυχή του ηχητικού υλικού και κάθε γραμμή των πορισμάτων που έχουν φτάσει στα χέρια τους, σε μια διαδικασία που έχει ήδη ξεπεράσει τα στενά εθνικά όρια και έχει αποκτήσει σαφή ευρωπαϊκή χροιά.

Σε πρόσφατη παρέμβασή του, στην εκδήλωση για τα 75 χρόνια της Κεντρικής Συνεταιριστικής Ένωσης Αμπελοοινικών Προϊόντων, ο πρώην πρωθυπουργός και αρχηγός της ΝΔ Κώστας Καραμανλής, σχολιάζοντας τη διαχείριση των κοινοτικών πόρων στην Ελλάδα,  μίλησε για «αδιαφανή, ενίοτε σκανδαλώδη και πελατειακής αντίληψης διαχείριση των ενισχύσεων», δήλωση που εκλήφθηκε ως μομφή κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη, με την οποία ο πρώην πρωθυπουργός είναι εμφανώς σε διάσταση, χωρίς βέβαια να χρησιμοποιεί τους οξείς τόνου του έτερου πρώην πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, που έχει διαγραφεί από την ΚΟ της ΝΔ και προετοιμάζεται για νέο κόμμα.

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΘΕΣΜΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ ΑΥΤΗΣ
ΑΙΤΗΜΑ
Κατά το άρθρο 43 Α του Κανονισμού της Βουλής
ΠΕΡΙ ΚΛΗΤΕΥΣΗΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΣΕ ΑΚΡΟΑΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 43 Α ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ
ΜΕ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ
Σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής, η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής έχει ως αντικείμενο τον «Κοινοβουλευτικό Έλεγχο επί των Ανεξαρτήτων Αρχών» καθώς και την «έρευνα και αξιολόγηση κάθε στοιχείου χρήσιμου για την μελέτη και επεξεργασία προτάσεων, που συμβάλλουν στην Διαφάνεια της Πολιτικής ζωής και γενικότερα της δημόσιας ζωής της χώρας και η παρακολούθηση της εφαρμογής τους.»

Επίσης στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας «ανήκει ο Κοινοβουλευτικός Έλεγχος για τα ζητήματα που αφορούν την δραστηριότητα της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.). Η Κυβέρνηση οφείλει, είτε με δική της πρωτοβουλία, είτε ύστερα από αίτημα της Επιτροπής, να ενημερώνει την Επιτροπή για την δραστηριότητα της Ε.Υ.Π., εκτός αν συντρέχουν λόγοι υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος ή προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, τους οποίους ο αρμόδιος Υπουργός εκθέτει στην Επιτροπή. Η Επιτροπή μπορεί να καλεί σε ακρόαση και τον Διοικητή της Ε.Υ.Π., παρουσία του αρμόδιου
Υπουργού.»

Η Επιτροπή «μπορεί να καλεί σε ακρόαση λειτουργούς του Κράτους, καθώς και οποιοδήποτε δημόσιο πρόσωπο για θέματα που αφορούν στη λειτουργία των θεσμών και της διαφάνειας, η προσέλευση των οποίων είναι υποχρεωτική.»

Η Επιτροπή «μπορεί να καλεί σε ακρόαση τον Πρόεδρο και τους Αντιπροέδρους του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Αρείου Πάγου και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, τον Γενικό Επίτροπο της Επικρατείας του Ελεγκτικού Συνεδρίου και τον Γενικό Επίτροπο των Διοικητικών
Δικαστηρίων για θέματα που αφορούν σε λειτουργικά ζητήματα της Δικαιοσύνης, προς τον σκοπό της ενίσχυσης της Διαφάνειας.»

Επίσης, «Η Επιτροπή έχει την εξουσία συλλογής πληροφοριών και εγγράφων και την εξουσία κλήσης και εξέτασης προσώπων με ανάλογη εφαρμογή των άρθρων 146 και 147.».

Κατά την διάρκεια των 3 ετών Κοινοβουλευτικής περιόδου που συμπληρώνονται σε λίγο, η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής δεν έχει ασκήσει καμμία από τις ανωτέρω αρμοδιότητές της και η λειτουργία της έχει περιορισθεί σε συνεδριάσεις για διορισμούς προσώπων, με αποτυχημένες ή βεβιασμένες μάλιστα περιπτώσεις διορισμών και επιλογών που στη συνέχεια ανακλήθηκαν.

Σχεδόν κανένα πρόσωπο που υπηρετεί σε Ανεξάρτητες Αρχές δεν έχει ακουσθεί σε ακρόαση, αλλά και κανένα πρόσωπο που αφυπηρετεί από Ανεξάρτητες Αρχές δεν έχει ακουσθεί, ενώ δεν έχουν κληθεί σε όλο αυτό το διάστημα σε ακρόαση οι εκπρόσωποι κομβικών Ανεξαρτήτων Αρχών, όπως η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), ο Συνήγορος του Πολίτη (ΣτΠ), η Αρχή
Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ), παρά τις επανειλημμένες σχετικές επίσημες, έγγραφες και προφορικές, προτάσεις που έχουν κατατεθεί από την Αντιπολίτευση και ειδικά από την Πλεύση Ελευθερίας.

Ουσιαστικά, με αυτόν τον τρόπο καταστρατηγείται ο ρόλος και η αποστολή της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, αφού όχι μόνον δεν συμβάλλει στην ενίσχυση της Διαφάνειας, αλλά αντίθετα συνεργεί στην εγκαθίδρυση της Αδιαφάνειας ως συστατικού στοιχείου της Διακυβέρνησης και της
Λειτουργίας του Κράτους κατά τα τελευταία χρόνια.

Εξάλλου, στα τρία έτη Κοινοβουλευτικής Λειτουργίας που συμπληρώνονται σε λίγο, η Επιτροπή δεν έχει καλέσει κανέναν εκπρόσωπο της Δικαιοσύνης εκτός από την Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, και δεν έχει ποτέ καλέσει τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, παρά τα μείζονα λειτουργικά ζητήματα της Δικαιοσύνης, που θέτουν ευθέως ζητήματα διαφάνειας.

Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό ότι, παρά την επιταγή του άρθρου 41 Α του Κανονισμού της Βουλής, που ρητώς ορίζει ότι η ακρόαση είναι υποχρεωτική «αν το ζητήσουν τα 2/5 των μελών της Επιτροπής», η προηγούμενη Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη δεν εκλήθη σε ακρόαση ακόμη και όταν το ζήτησαν, τον Ιούλιο 2024, περισσότερα από τα 2/5 των μελών της Επιτροπής, και, ειδικότερα, ΌΛΑ τα Κόμματα της Αντιπολίτευσης.

Το ζήτημα τότε ήταν το Δελτίο Τύπου που είχε εκδώσει η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου για τον ενταφιασμό της Υπόθεσης των Υποκλοπών. Η ΝΔ τότε ενήργησε επιθετικά και αντιθεσμικά, επιβάλλοντας, κατά παράβαση του Κανονισμού της Βουλής, την μη κλήτευση της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, που η ίδια είχε διορίσει. 2 χρόνια αργότερα, τόσο η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου όσο και η ΝΔ είναι βαρύτατα εκτεθειμένες, αφού το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, μετά από πολύμηνη, αποκαλυπτική διαδικασία, έλαβε απόφαση που αντικρούει όλο το οικοδόμημα της Συγκάλυψης της Υπόθεσης των Υποκλοπών και αποτελεί θεμέλιο λίθο για να επικρατήσει Διαφάνεια στον τομέα της λειτουργίας της Δικαιοσύνης, εκεί όπου επιδιώκεται να εμπεδωθεί καθεστώς αδιαφάνειας.

Με τις ανωτέρω σκέψεις και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις τελευταίες εξελίξεις στο πεδίο της υπόθεσης των Υποκλοπών, αλλά και της λειτουργίας της Δικαιοσύνης, που θέτουν μείζονα ζητήματα Διαφάνειας

Λαμβάνοντας επίσης υπ’ όψιν την τελευταία πράξη του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, ο οποίος πρόκειται σύντομα να αφυπηρετήσει και, επομένως, είναι επιτακτικό να μεσολαβήσει Κοινοβουλευτικός Έλεγχος από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, η οποία μέχρι σήμερα δεν έχει καλέσει κανέναν από τους 3 Εισαγγελείς του Αρείου Πάγου που υπηρέτησαν επί θητείας της και διορίσθηκαν από την Κυβέρνηση (Ι. Ντογιάκος, Γ. Αδειλίνη, Κ.
Τζαβέλλας) σε ακρόαση, παρά το γεγονός ότι και οι 3 έχουν εμπλακεί σε πράξεις συνδεδεμένες με την εμπέδωση Αδιαφάνειας στην λειτουργία της Δικαιοσύνης και, μάλιστα, σε πράξεις σχετικές με την Συγκάλυψη του Εγκλήματος των Υποκλοπών.

Λαμβάνοντας επίσης υπ’ όψιν ότι η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας δεν έχει ασκήσει τον προβλεπόμενο και επιβεβλημένο Κοινοβουλευτικό Έλεγχο στην λειτουργία της ΕΥΠ, όπως ρητώς προβλέπεται από τον Κανονισμό της Βουλής και επιβάλλεται από τις συνθήκες, αλλά και από τις γενικές αρχές λειτουργίας του Δημοκρατικού Πολιτεύματος,
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΣΑΣ ΖΗΤΩ
Να κληθούν, χωρίς υπαίτια καθυστέρηση στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής:
1) Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, προκειμένου να πραγματοποιηθεί ακρόασή του κατά το άρθρο 43 Α του Κανονισμού της Βουλής, για τα λειτουργικά ζητήματα που αφορούν την λειτουργία της Δικαιοσύνης, προς τον σκοπό της ενίσχυσης της Διαφάνειας, σύμφωνα με το άρθρο 43 Α του Κανονισμού της Βουλής
2) Ο Διοικητής της ΕΥΠ, για τα ζητήματα λειτουργίας της ΕΥΠ, προκειμένου να υποβληθεί στον επιβεβλημένο κατά τον Κανονισμό της Βουλής Κοινοβουλευτικό Έλεγχο, με την παρουσία του Πρωθυπουργού, στην ευθύνη του οποίου έχει υπαχθεί η ΕΥΠ με πρωτοβουλία του καθ’ όλο το διάστημα διακυβέρνησής του.

Σημειώνεται ότι το γεγονός ότι η Κυβέρνηση και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δεν έχουν προβεί σε καμμία ενημέρωση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής για τη λειτουργία της ΕΥΠ κατά τα τελευταία 3 χρόνια συνιστά μείζονα παραβίαση των σχετικών υποχρεώσεων της Κυβέρνησης, κατά τον Κανονισμό της Βουλής, και μείζονα εκδήλωση Αδιαφάνειας στην λειτουργία των Θεσμών, αντίθετα με όσα επιτάσσει το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής, για την προάσπιση, διαφύλαξη και προαγωγή της Διαφάνειας στην λειτουργία των Θεσμών.
Αθήνα, 8/5/2026
Με τιμή,
Ζωή Ν. Κωνσταντοπούλου
Πρόεδρος της Κ.Ο. της Πλεύσης Ελευθερίας
Μέλος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής
Πλεύση Ελευθερίας

Απαντώντας, ο Παύλος Μαρινάκης επιτέθηκε στον Αλέξη Τσίπρα, λέγοντας ότι «ξεφεύγει από τα όρια του θράσους» και ότι «ως πρωθυπουργός έκλεισε τις ελληνικές τράπεζες, διέλυσε το πιστωτικό σύστημα της χώρας σε βάρος των επιχειρήσεων και της οικονομίας και επέβαλε capital controls, στέλνοντας τους συνταξιούχους στις ουρές της ντροπής, θέλει τώρα να παρουσιασθεί ως «εξυγιαντής» και προστάτης των αδύναμων. Ο κ. Τσίπρας, που υποσχόταν «σεισάχθεια» για τους δανειολήπτες και εξελέγη με το σύνθημα «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», ήταν αυτός που, όταν ανέλαβε την εξουσία, παρέδωσε τα κόκκινα δάνεια στα funds, επέτρεψε ακόμα και τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, ενώ τον Φεβρουάριο του 2019 κατήργησε οριζόντια την προστασία της πρώτης κατοικίας»

«Απέναντι στους επικίνδυνους λαϊκισμούς και τις δημαγωγίες του κ. Τσίπρα, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη απαντά με πράξεις που στηρίζουν την οικονομία και τους πιο αδύναμους συμπολίτες μας. Οι τραπεζικές προμήθειες για βασικές συναλλαγές έχουν καταργηθεί. Με το σύστημα IRIS, πολίτες αλλά και επαγγελματίες μπορούν να πραγματοποιούν δωρεάν συναλλαγές χωρίς καμία χρέωση», υποστήριξε ο κ. Μαρινάκης, παρότι μεγάλος όγκος συναλλαγών γίνεται διατραπεζικα.

Τη σκυτάλη πήρε η υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων του Ινστιτούτου Τσίπρα Θεώνη Κουφονικολάκου, η οποία απάντησε με πυρά στον Παύλο Μαρινάκη.

«Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Μαρινάκης ενοχλήθηκε από τις προτάσεις του Αλέξη Τσίπρα για τις τράπεζες, γιατί η κυβέρνηση δεν θέλει να διαταραχθεί η «κανονικότητα» της τραπεζικής αισχροκέρδειας, την οποία η ίδια ενορχηστρώνει: όταν οι τράπεζες κερδίζουν, ωφελούνται οι μέτοχοι· όταν ζημιώνονται, πληρώνουν οι φορολογούμενοι. Τα στοιχεία είναι αδιάψευστα. Το 2025 οι ελληνικοί τραπεζικοί όμιλοι κατέγραψαν κέρδη 4,7 δισ. ευρώ, αύξηση 25% στα έσοδα από προμήθειες και διανομή μερισμάτων 2,83 δισ. ευρώ. Την ίδια στιγμή, η διαφορά επιτοκίων καταθέσεων και χορηγήσεων παραμένει η μεγαλύτερη στην ΕΕ, επιβαρύνοντας νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Παράλληλα, ο αναβαλλόμενος φόρος συνδέθηκε στην Ελλάδα με κρατική εγγύηση, μεταφέροντας δυνητικές τραπεζικές ζημιές στις πλάτες της κοινωνίας.

»Όλα τα παραπάνω η Νέα Δημοκρατία τα αντιμετωπίζει όπως τις κοινωνικές ανισότητες. Ως κάτι φυσικό. Απέναντι στην κανονικοποίηση του παραλόγου, επιμένουμε στη φορολόγηση υπερκερδών, στη διαφάνεια, στην αυστηρή εποπτεία, στην προστασία πολιτών και επιχειρήσεων και στη θέσπιση πατριωτικής εισφοράς από τράπεζες και ομίλους με υπέρμετρα κέρδη για την ενίσχυση της Υγείας, της Παιδείας και του κοινωνικού κράτους. H καταχρεωμένη με πάνω από 530 εκατ. ευρώ στις τράπεζες ΝΔ και η βυθισμένη στη διαφθορά κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι η τελευταία που μπορεί να κάνει μαθήματα οικονομίας και κυρίως ηθικής.

»Πάντοτε θα υπεραμύνεται του «δικαιώματος» κάποιων στην κερδοσκοπία, μία φτηνή και μη ανταποδοτική κοινωνικά ανάπτυξη που αφορά λίγους επιχειρηματίες που περνούν το κατώφλι του Μαξίμου. Και πάντοτε θα διαλέγει το ιδιωτικό συμφέρον αντί του δημοσίου. Και αυτή είναι η θεμελιώδης πολιτική μας διαφορά» τόνισε η ίδια.

Έναντι αυτών των εξελίξεων σε ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο, σε συνδυασμό με τις γιγαντιαίες παγκόσμιες αλλαγές κατά την περίοδο της μετάβασης που βρισκόμαστε από τον μονοπολικό σε πολυπολικό κόσμο, στα πλαίσια του λεγομένου “φθινοπώρου” της αμερικανικής ηγεμονίας, που επιφυλάσσει για την ανθρωπότητα τρομακτικές αντιθέσεις μεταξύ των παγκόσμιων πόλων και αδυσώπητους πολέμους, με συνέπεια το ζήτημα της παγκόσμιας ειρήνης να τίθεται σε πρωτεύοντα ρόλο, οι προοδευτικές δυνάμεις που εκφράζονται από την ευρύτερη σοσιαλιστική ιδεολογία καλούνται να αγωνιστούν για την δημιουργία ενός νέου νεοδιαφωτιστικού παγκόσμιου κινήματος, που θα παίξει τον ρόλο του “Θησέα” ενάντια στον “Μινώταυρο” που απειλεί την ανθρωπότητα. 

Ειδικότερα στην χώρα μας, που βιώνει τις τραγικές συνέπειες της επτάχρονης διακυβέρνησης από τη ΝΔ, η οποία μετά την έξοδο της χώρας από τον μνημονιακό οδοστρωτήρα, αντί να θέσει τις βάσεις για την εξάλειψη των αιτιών της προηγούμενης χρεωκοπίας, εγκαθίδρυσε ένα ανελέητο κλεπτοκρατικό μηχανισμό, που επιτείνει τον παρασιτισμό, την διαφθορά, τον πελατειασμό και τις κοινωνικές ανισότητες, η ανάγκη μίας ισχυρής οραματικής, εναλλακτικής πρότασης εξουσίας αποτελεί άμεση και μέγιστη ανάγκη. 

Ανάγκη νέας εθνικής στρατηγικής

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οφείλει κανείς να τοποθετηθεί έναντι του δημοσιοποιηθέντος μανιφέστου του Ιδρύματος Τσίπρα, που έρχεται ως προπομπός της δημιουργίας του νέου κόμματους της αριστεράς. Αντικειμενικά αυτό συνιστά απόπειρα μετάβασης από το ιδεολογικό “πένθος” της αριστεράς, στην δημιουργία ενός ξέφωτου και στην δημιουργία συνθηκών ελπίδας με την εμφάνιση του αναγκαίου για την χώρα προοδευτικού, δημοκρατικού, πατριωτικού κινήματος, που θα ανακόψει την φθορά της πατρίδας μας.

Πρόκειται για μια σοβαρή προσπάθεια ενοποίησης σε επίπεδο αρχών των διάφορων ιστορικά ιδεολογικών ρευμάτων, της σοσιαλδημοκρατίας, της ριζοσπαστικής αριστεράς και της οικολογίας. Χώροι, που ο καθένας, λόγω της πρότερης φθοράς για διάφορους λόγους, δεν μπορούν να αποτελέσουν ξεχωριστά τον κρίσιμο παράγοντα για τις ανάγκες του λαού και της χώρας στη σημερινή σοβαρή κρίση που αυτή βρίσκεται. Ο συγκερασμός τους, όμως, και η ιδεολογική μετάγγιση του ενός προς τον άλλο χώρο μπορεί να συμπήξει το πλαίσιο εκείνο πάνω στο οποίο θα χτιστεί το πολιτικό υποκείμενο, που χρειάζεται σήμερα η Ελλάδα και ένα εναλλακτικό ισχυρό, ορθολογικό και παράλληλα ριζοσπαστικό πολιτικό πρόγραμμα στα πλαίσια της κυβερνώσας αριστεράς.

Και παρά το γεγονός, ότι το κείμενο αυτό δεν αποτελεί το πολιτικό πρόγραμμα αυτού του νέου κινήματος, στα πλαίσια του επείγοντος και της ανάγκης για τη μεγαλύτερη δυνατή προετοιμασία αυτού του κρίσιμου εγχειρήματος, καθόσον δεν υπάρχουν περιθώρια οποιασδήποτε αβελτηρίας, θα πρέπει να τονιστούν περαιτέρω κρίσιμα σημεία. Σημεία, πέραν των αρχών και των διαδικασιών, που προβλέπονται σε αυτό για την ενίσχυση και αποκατάσταση του Κράτους Δικαίου, του Κράτους Πρόνοιας, την δημιουργία θεσμών κοινωνικής αλληλεγγύης, την προστασία των συλλογικών και ατομικών δικαιωμάτων, την δημιουργία των μηχανισμών δίκαιας αναδιανομής του εθνικού εισοδήματος και της περιβαλλοντικής προστασίας.

Είναι, δε, αυτά που αφορούν την αντιμετώπιση των ιδιαίτερων συνθηκών της χώρας μας, που είτε απουσιάζουν, είτε δεν τονίζονται επαρκώς, όπως η ανάγκη αλλαγής και ο νέος προσανατολισμός του παραγωγικού μοντέλου, έτσι ώστε από αμιγώς εισαγωγική χώρα να αποκτήσει ανταγωνιστικά αντισώματα αυτάρκειας, καθώς και την πρόταξη του γεωπολιτικού παράγοντα και δη την ανάγκη μίας νέας εθνικής στρατηγικής για τη θέση της χώρας στη σημερινή παγκόσμια γεωπολιτική ρευστότητα. 

Το μεγάλο πολιτικό άλμα

Ειδικότερα, η ανάγκη ενός ολιστικού προγράμματος παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας με ενίσχυση της ενδογενούς παραγωγικής βάσης, την εξάπλωση μηχανισμών κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά και ελπίδας για τη ζωή των ασθενέστερων οικονομικά στρωμάτων και κυρίως της νέας γενιάς, που πολλαπλασιάζονται συνεχώς εξαιτίας της διεύρυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων (σχεδόν τα 2/3 του πληθυσμού κινούνται σήμερα στα όρια ή κάτω από τα όρια της φτώχειας εξαιτίας και του πληθωρισμού απληστίας που φέρνει την Ελλάδα πρώτη στην ΕΕ), η οριστική λύση της γάγγραινας του εσωτερικού δανεισμού (κόκκινα δάνεια, funds κ.λπ., που έχουν μετατρέψει ένα μεγάλο κοινωνικό τμήμα σε σύγχρονους πληβείους) και φυσικά η χάραξη εθνικής στρατηγικής για τα μείζονα εθνικά ζητήματα και τη θέση της χώρας στον υπό διαμόρφωση πολυπολικό κόσμο, αποτελούν μείζονα προβλήματα για την Ελλάδα και πρώτιστες προτεραιότητες στα προτάγματα του νέου κινήματος. 

Και αυτό γιατί επιβάλλεται στη σημερινή κρίσιμη εποχή η αναζήτηση και η διαμόρφωση ενός νέου συλλογικού ορίζοντα, μέσα στον οποίο το σύνολο του Ελληνισμού θα πρέπει να ενεργοποιηθεί, προκειμένου να τεθούν οι βάσεις για τον ρόλο και τη θέση της Ελλάδος στον υπό διαμόρφωση πολυπολικό παγκόσμιο χώρο. Αξιοποιώντας τη γεωγραφική της θέση, την τεράστια ιστορική και πολιτισμική παράδοσή της, που την καθιστά εν δυνάμει πολιτισμική υπερδύναμη, καθώς και την ανεκμετάλλευτη δυναμική του απόδημου Ελληνισμού, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες χώρες παγκοσμίως τις επόμενες δεκαετίες. 

Για να γίνει πραγματικότητα αυτό το μεγάλο πολιτικό άλμα απαιτείται η επαναδιατύπωση ενός νέου σχεδίου πολιτικής δράσης, που να συνδέεται με τα συμφέροντα των χειμαζόμενων λαϊκών τάξεων, αλλά και την ανάγκη δημιουργίας ενός ισχυρού νέου πατριωτισμού ως “ομπρέλα” για τη διαφύλαξη των εθνικών δικαίων του Ελληνισμού. Δηλαδή, η επαναδιατύπωση μιας ολιστικής πρότασης της κυβερνώσας αριστεράς, που θα περικλείει τις αρχές της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, της ριζοσπαστικής αριστεράς και της οικολογίας στις νέες οξύτατες συνθήκες για την χώρα μας, όπως τα σοβαρότατα προβλήματα παραγωγικής ανασυγκρότησης, αφού κυριαρχεί παντού ο παρασιτισμός και η αναξιοκρατία, η γιγάντωση των κοινωνικών ανισοτήτων, αλλά και τα ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, απέναντι στον υπαρκτό και δομικό τουρκικό κίνδυνο από την νέα ιμπεριαλιστική φάση που έχει εισέλθει το νεο-οθωμανικό καθεστώς της Τουρκίας. 

Νέο πρόγραμμα της αριστεράς

Το νέο αυτό πρόγραμμα πρέπει να έχει ολιστικό χαρακτήρα και όχι αποσπασματικές διαχειριστικές προτάσεις έναντι της νεοφιλελεύθερης ταξικής πολιτικής της ΝΔ, προκειμένου να υπερκεράσει τη “βαριά σκουριά” της μεταμνημονιακής περιόδου και της σημερινής παρακμιακής πορείας της χώρας, επικεντρώνοντας στα κεντρικά ζητήματα που αφορούν την επιβίωση του Ελληνισμού, που μεταξύ άλλων είναι:

Η ανατροπή του καταστρεπτικού κυρίαρχου οικονομικού παρασιτισμού, που έχει οδηγήσει την Ελλάδα στην απώλεια της όποιας στοιχειώδους παραγωγικής της δυνατότητας και την έχει μετατρέψει σε χώρα που εισάγει τα πάντα. Καθημερινά, δε, αυτή ως παρίας στο διεθνές οικονομικό σύστημα, μετατρέπεται σε μια ιδιότυπη “τουριστική αποικία”, όπου ξένα συμφέροντα αγοράζουν “αντί πινακίου φακής” τις ελληνικές περιουσίες (βιομηχανίες, κατοικίες, ξενοδοχεία και μεγάλες δημόσιες επιχειρήσεις). Η αλλαγή του παραγωγικού – παρασιτικού μοντέλου, με την ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα, την βοήθεια του δευτερογενούς τομέα με προτεραιότητα στις διατροφικές εταιρείες, τη στόχευση σε επιχειρήσεις υπηρεσιών και έρευνας, με βοήθεια της επιστήμης και της τεχνολογίας για τη δημιουργία ισχυρών ελληνικών εταιριών, που θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για αυτό το ανταγωνιστικό παραγωγικό μοντέλο.

Δυστυχώς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ήδη κατασπαταλήσει τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης, οι οποίοι κατευθύνθηκαν στους παρασιτικούς “αρμούς” της στενής οικονομικής ολιγαρχίας, που διαπλέκεται φανερά με την εξουσία, εκποιώντας και αυτή την ευκαιρία για στοιχειώδη ενδογενή παραγωγική ανάπτυξη. 

Παράλληλα και άμεσα χρειάζεται η ριζική λύση του προβλήματος του εσωτερικού χρέους και των κόκκινων δανείων, ως συνέπεια της χρεωκοπίας της χώρας το 2010 και της εισαγωγής της στον μνημονιακό οδοστρωτήρα, που έχει μετατραπεί σε εσωτερική “γάγγραινα”, τόσο για την οικονομία όσο και για την κοινωνική συνοχή. Δεκαέξι χρόνια μετά συνεχίζει να αποτελεί κρίσιμο ζήτημα επιβίωσης της κοινωνικής συνοχής της χώρας, αλλά και της στοιχειώδους εσωτερικής κυριαρχίας, αφού μέσω αυτών επιχειρείται η εκποίηση χιλιάδων επιχειρήσεων και κατοικιών. Γι’ αυτό το θέμα πρώτης προτεραιότητας σε κοινωνικό, αλλά και εθνικό επίπεδο για τη ΝΔ, ως νεοφιλελεύθερη έκφραση, με κυνικό τρόπο έχει αφήσει ανεξέλεγκτη τη δράση των funds και των πάσης φύσεως “κορακιών”.

Απαιτείται μια ριζοσπαστική σοβαρή πολιτική λύση, ευεργετική για την οικονομία και την κοινωνία, όπως για παράδειγμα η νομοθέτηση της υποχρέωσης των funds και servicers να προβούν σε έγγραφη πρόταση ρύθμισης προς κάθε δανειολήπτη, με βάση την τιμή που αγόρασαν τα επιμέρους δάνεια από τις Τράπεζες, προσαυξημένη με ποσοστό κέρδους 10 – 20% αναλόγως του ύψους του δανείου. 

Τέλος, απαιτείται η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής για τη θέση της χώρας στο νέο γεωπολιτικό τοπίο του υπό διαμόρφωση πολυπολικού κόσμου και η μέγιστη προτεραιότητα αντιμετώπισης της δομικής τουρκικής απειλής μέσω των νεο-οθωμανικών οραμάτων της γαλάζιας πατρίδας, καθώς και η αποτροπή της προϊούσας δημογραφικής κατάρρευσης είναι εκ των πρωτευόντων ζητημάτων.

Για να πραγματοποιηθεί ένα τέτοιο ισχυρό ριζοσπαστικό πρόγραμμα, με μετατόπιση της κοινωνικής ισχύος υπέρ του λαϊκού παράγοντα, απαιτείται δημοκρατική οργάνωση ολόκληρης της οικονομίας και της κοινωνίας. Σε αντίθεση με τη λιτότητα, που ακολουθείται στην παρούσα κρίση, επιφέροντας τεράστιο κόστος στους εργαζομένους και τα μεσαία στρώματα και λειτουργώντας υπέρ των παραβατικών στρωμάτων του συστήματος παρακμής, που είναι υπεύθυνα για τη χρεωκοπία της Ελλάδος, η ριζοσπαστική αλλαγή με υλοποίηση ενός τέτοιου προγράμματος θα είχε τη δυνατότητα να θέσει την οικονομία σε διαρκή πορεία ανάπτυξης, δημιουργώντας οφέλη για όλην την κοινωνία και όχι για το εν τρίτο αυτής, που πλουτίζει σε βάρος των υπολοίπων. 

Προϋπόθεση για αυτό είναι η συγκρότηση ενός νέου προοδευτικού δημοκρατικού πατριωτικού κινήματος από τις δημιουργικές, άφθαρτες δημοκρατικές πατριωτικές δυνάμεις, που δεν είναι ενταγμένες με τον έναν ή άλλο τρόπο στα πελατειακά και κρατικά υπάρχοντα δίκτυα και που θα έχουν εμπειρία της παραγωγικής διαδικασίας, γνώση, πατριωτική συνείδηση, αλλά και ρεαλισμό για την αντιμετώπιση των σοβαρών προκλήσεων και κινδύνων, που αντιμετωπίζει ο λαός και η χώρα. 

Τέσσερις ημέρες αργότερα, την 1η Απριλίου, το ζευγάρι επιβιβάστηκε στο πλοίο Hondius από την Ουσουάια μαζί με 112 ακόμη επιβάτες, πολλοί από τους οποίους ήταν επίσης παρατηρητές πουλιών ή επιστήμονες. Στις 6 Απριλίου, ο άνδρας παρουσίασε πυρετό, πονοκέφαλο, κοιλόπονο και διάρροια που δεν υποχωρούσαν και πέθανε πέντε μέρες αργότερα.

Η σύζυγός του περίμενε μέχρι τις 24 Απριλίου, να πιάσει το κρουαζιερόπλοιο στο λιμάνι της Αγίας Ελένης (μεταξύ Νότιας Αμερικής και Αφρικής) όπου αποβιβάστηκε ήδη ασθενής και εκείνη και συνόδευσε το φέρετρο του άνδρα της στο αεροδρόμιο, απ΄ όπου “πέταξαν” προς Γιοχάνεσμπουργκ. Στο Γιοχάνεσμπουργκ η γυναίκα επιβιβάσθηκε σε πτήση για το Άμστερνταμ αλλά το πλήρωμα διαπίστωσε ότι η γυναίκα ήταν σε πολύ κακή κατάσταση και έκρινε πως μάλλον δεν είχε απλώς γαστρεντερίτιδα όπως έλεγε ο γιατρός του κρουαζιερόπλοιου, οπότε την αποβίβασε, ώστε να διακομισθεί σε νοσοκομείο του Γιοχάνεσμπουργκ, όπου και δύο μέρες μετά απεβίωσε.