Δεν διαδηλώνει για μια αφηρημένη ιδέα, διαδηλώνει για το σχολείο της, το σπίτι της, τη δουλειά της, την ειρήνη και τελικά για το δικαίωμά της να έχει μέλλον. Στη Γαλλία, μαθητές και εκπαιδευτικοί διαμαρτύρονται για ελλείψεις προσωπικού, προβλήματα στις υποδομές και τις ανισότητες στην εκπαίδευση.

Η εικόνα είναι σχεδόν συμβολική, μια Ευρώπη που μιλά για “ανθρώπινο κεφάλαιο” δυσκολεύεται να διαθέσει τα αναγκαία για το πραγματικό ανθρώπινο κεφάλαιο που είναι τα παιδιά της. Η ειρωνεία περισσεύει…. Λεφτά υπάρχουν όταν πρόκειται για εξοπλισμούς. Για σχολεία, όμως, χρειάζεται να ανοίξει η συζήτηση, να μετρηθούν οι προϋπολογισμοί, να αναζητηθούν ισορροπίες. Για τη νέα γενιά, φαίνεται, η Ευρώπη ανακάλυψε τη λέξη “υπομονή”.

Στην Ισπανία, η στεγαστική κρίση αποκαλύπτει το δεύτερο μεγάλο παράδοξο. Χιλιάδες άνθρωποι διαδηλώνουν επειδή το σπίτι, αντί για αυτονόητο δικαίωμα, μετατρέπεται σε είδος πολυτελείας. Νέοι άνθρωποι εργάζονται, σπουδάζουν, πληρώνουν φόρους και ενοίκια και παρ’ όλα αυτά δυσκολεύονται να αποκτήσουν το απλούστερο πράγμα που είναι να έχουν έναν χώρο για να ζήσουν. Η Ευρώπη τους λέει να κάνουν οικογένεια. Με ποιο σπίτι; Να αποκτήσουν παιδιά. Με ποιο εισόδημα; Να πιστέψουν στο μέλλον. Ποιο ακριβώς; Νεκρά λόγια και υποσχέσεις που ταξιδεύουν σαν τα αποδημητικά πουλιά…

Στη Γερμανία, η συζήτηση περνά από το ενοίκιο στο στρατόπεδο. Η επιστροφή της στρατιωτικής θητείας και η ενίσχυση των αμυντικών πολιτικών προκαλούν αντιδράσεις μαθητών και φοιτητών. Και εδώ η αντίφαση γίνεται ακόμη πιο σκληρή. Μια γενιά που μεγάλωσε μέσα στην υπόσχεση ότι η ευρωπαϊκή ενοποίηση θα έκανε τον πόλεμο αδιανόητο, ακούει τώρα ότι πρέπει να είναι καλύτερα προετοιμασμένη για να τον αντιμετωπίσει.

Είναι δύσκολο να μην αναρωτηθεί κανείς: Τι ακριβώς συνέβη στο ευρωπαϊκό όνειρο; Η ειρήνη έγινε προϋπόθεση υπό αίρεση; Η ασφάλεια ταυτίστηκε με την αύξηση των εξοπλισμών; Και το κόστος θα το πληρώσουν ποιοι; Ερωτήματα που περιμένουν απαντήσεις, αλλά οι απαντήσεις αργούν να έρθουν ή μάλλον δεν έρχονται γιατί δεν ξεκίνησαν ποτέ.

Τι συνέβη στο ευρωπαϊκό όνειρο;

Στην Ιταλία, μαθητές και φοιτητές συνδέουν την εκπαίδευση με την ειρήνη και την κοινωνική δικαιοσύνη και δεν είναι καθόλου τυχαίο. Όταν το κράτος ζητά περισσότερους πόρους για άμυνα, οι νέοι έχουν κάθε λόγο να ρωτούν τι απομένει για το σχολείο, το πανεπιστήμιο, την υγεία, την κατοικία και την κοινωνική προστασία. Αυτό είναι το πραγματικό ευρωπαϊκό ερώτημα. Όχι αν οι νέοι είναι “ανήσυχοι”. Είναι ανήσυχοι. Όχι αν είναι “ριζοσπαστικοί”. Αισθάνονται ότι το έδαφος κάτω από τα πόδια τους μετακινείται. Το ερώτημα βέβαια είναι αν οι κυβερνήσεις το αντιλαμβάνονται, ή βρίσκονται σε μια επιδεινούμενη ζάλη εξουσίας.

Γιατί η Ευρώπη κινδυνεύει να κάνει κάτι πολύ πιο επικίνδυνο από μια λανθασμένη οικονομική επιλογή. Κινδυνεύει να διαλύσει τη σχέση της με τη γενιά, που υποτίθεται ότι θα τη συνεχίσει. Μια ήπειρος που ζητά από τους νέους να δουλεύουν περισσότερο, να πληρώνουν ακριβότερα, να περιμένουν περισσότερο για ένα σπίτι, να συμβιβάζονται με επισφαλείς συνθήκες και ταυτόχρονα να είναι έτοιμοι, αν χρειαστεί, να φορέσουν στολή, δεν μπορεί να εμφανίζεται έκπληκτη όταν εκείνοι βγαίνουν στον δρόμο.

Η Ευρώπη “σκοτώνει” τους νέους… 

Η Ευρώπη δεν “σκοτώνει” τα παιδιά της με έναν θεαματικό τρόπο. Τα “εξαφανίζει” με περίεργες μεθόδους. Το κάνει αργά και με άλλον τρόπο, σκοτώνοντας την προσδοκία, την κοινωνική κινητικότητα, την εμπιστοσύνη, την αίσθηση ότι η ζωή μπορεί να γίνει καλύτερη από τη ζωή των γονιών τους.

Και αυτή είναι ίσως η πιο επικίνδυνη μορφή κοινωνικού θανάτου. Γιατί ένας νέος που δεν μπορεί να βρει σπίτι, δεν βλέπει σταθερή εργασία, κοιτά ένα ακριβό πανεπιστήμιο, φοβάται την επισφάλεια και ακούει συνεχώς για πολέμους και εξοπλισμούς, δεν χρειάζεται κανείς να του εξηγήσει ότι κάτι δεν πάει καλά. Το βλέπει. Το ζει. Το πληρώνει. Οι κυβερνήσεις μπορούν να συνεχίσουν να μιλούν για ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα, ασφάλεια και δημοσιονομική υπευθυνότητα. Όλες αυτές οι λέξεις ψάχνουν να βρουν μια θέση στις κοινωνίες της ΕΕ, είναι όμως κάλπικες, εξαϋλωμένες.

Αλλά υπάρχει μια λέξη που δεν χωρά εύκολα στα κυβερνητικά δελτία τύπου, είναι η λέξη ΖΩΗ. Γιατί στο τέλος εκεί κρίνεται η πολιτική. Όχι στους δείκτες μόνο, αλλά στο αν ένας νέος μπορεί να σπουδάσει, να εργαστεί, να κατοικήσει, να αγαπήσει, να δημιουργήσει οικογένεια και να κοιτάξει το αύριο χωρίς να αισθάνεται ότι πρέπει πρώτα να επιβιώσει.

Από το Παρίσι μέχρι τη Μαδρίτη, από το Βερολίνο μέχρι τη Ρώμη και από εκεί μέχρι την Αθήνα, οι νέοι στέλνουν ένα μήνυμα που οι κυβερνήσεις θα ήταν φρόνιμο να ακούσουν. Δεν ζητούν έναν παράδεισο, ζητούν μια Ευρώπη που να μην τους ζητά να θυσιάσουν τη ζωή τους για να διασώσει το δικό της μέλλον. Γιατί αν για να σωθεί η Ευρώπη πρέπει πρώτα να χαθεί η νέα γενιά, τότε το ερώτημα δεν είναι ποια Ευρώπη θέλουμε, είναι αν αυτή η Ευρώπη αξίζει να συνεχιστεί έτσι.

Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι τα ελληνικά F-35 θα είναι “ κλειδωμένα” και η Ελλάδα δεν μπορεί να τα χρησιμοποιήσει, ή να τα υποστηρίξει επιχειρησιακά. Η ελληνική προμήθεια περιλαμβάνει το αεροσκάφος, τα συστήματα αποστολής, υποστήριξης, εξοπλισμό, εκπαίδευση και τις προβλεπόμενες υπηρεσίες/λογισμικό που αναφέρονται στην σύμβαση. Αυτό που πρέπει να αντιληφθούμε είναι άλλο ο Source Code και άλλο το Mission Data, γιατί το Mission Data είναι αυτό που μας ενδιαφέρει επιχειρησιακά.

Το Mission Data Files που χρησιμοποιεί το F-35, επιτρέπουν στο σύστημα να αναγνωρίζει και να αντιμετωπίζει συγκεκριμένες απειλές. Η Ελλάδα αποκτά όλη την επιχειρησιακή ικανότητα του F-35, αλλά όχι κυριότητα, δηλαδή ελεύθερη πρόσβαση στον βασικό πηγαίο κώδικα (Source Code). Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι οι Αμερικανοί μπορούν να απενεργοποιήσουν το F-35 όποτε θέλουν.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται τον Source Code για να έχει τον βαθμό επιχειρησιακής αυτονομίας που επιθυμεί. Συνεπώς: Η Ελλάδα δεν μπορεί να πάρει τον βασικό source code και να τον τροποποιεί κατά βούληση, δεν μπορεί να αναπτύσσει μόνη της νέες εκδόσεις του βασικού λογισμικού, δεδομένου ότι αυτός εξαρτάται από το οικοσύστημα του F-35 και των κατασκευαστών για συστηματικές αναβαθμίσεις. Ωστόσο, όλα τα αεροσκάφη που παραλαμβάνει έχουν πλήρως επιχειρησιακά συστήματα και όχι “άδεια αεροσκάφη” που χρειάζονται κάθε φορά αμερικανική άδεια για να πετάξουν.

Τι προβλέπεται για τα ελληνικά F-35

Για τα eλληνικά F-35 προβλέπεται η επιχειρησιακή χρήση με δικά της mission requirements, συμμετοχή σε mission dada, εθνική εικόνα απειλών και πληροφοριών, εθνικό Command Control( Κέντρο Ελέγχου & Διοίκησης). Για να γίνω πιο κατανοητός, ας αναφέρω ένα υποθετικό σενάριο, και ας φανταστούμε ότι ένα ελληνικό F-35 που πετά στο Αιγαίο εντοπίζει μία εναέρια απειλή.

Το F-35 λειτουργεί ως αισθητήρας και συλλέκτης πληροφοριών, επομένως αφού συνθέσει την πληροφορία την μεταδίδει με Link 16 (είναι ένα ασφαλές ψηφιακό δίκτυο ανταλλαγής πληροφοριών), στα Rafale ή F-16V ή στα συστήματα αεράμυνας (Patriot – Ασπίδα του Αχιλλέα) ή Φρεγάτα Belharra, και αυτά τα αναφερόμενα συστήματα αξιοποιούν την πληροφορία μέσω και κατόπιν εντολής του Command Control ανάλογα την κάθε είδους απειλή.

Η πραγματική αξία του F-35 αυξάνεται όταν συνδέεται με ένα ευρύτερο Command Control – και εδώ η Ελλάδα μπορεί να έχει την δυνατότητα για μεγαλύτερη εθνική συμμετοχή: F-35–ελληνικά επίγεια Radar–Command Control–αεράμυνα–άλλα μαχητικά–πλοία–UAV–Ασπίδα του Αχιλλέα.

Τα όπλα του αεροσκάφους F-35

Η επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα, κρίνεται πολύ σημαντική σε μία δύσκολη γεωπολιτική συγκυρία, και επιβεβαιώνει την αμυντική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών, που θα επηρεάσει και τον φέροντα οπλισμό των αεροσκαφών των F-35. Το F-35 μπορεί να φέρει αρκετά διαφορετικά όπλα, ανάλογα με την διαμόρφωση και την πιστοποίηση.

Η Πολεμική μας Αεροπορία ενδιαφέρεται για AIM-120D AMRAAM (πύραυλος αέρος -αέρος/ μεγάλης εμβέλειας) AIM-9X Sidewinder (πύραυλος αέρος-αέρος μικρότερης εμβέλειας) , GBU -31JDAM( κατευθυνόμενη βόμβα 2000LB, AGM–158 JASSM-ER (πύραυλος Cruise μεγάλης εμβέλειας για προσβολή στόχων εδάφους). Επίσης η Πολεμική Αεροπορία ενδιαφέρεται για τα AIM-260 JATM, για τον αντιπλοϊκό πύραυλο AGM-84 Harpoon, και για την κατευθυνόμενη βόμβα GBU-53 /B Stormbreaker ή CDU|.

Σημαντικό είναι τα όπλα που θα διαθέτει η Πολεμική Αεροπορία να είναι σε ποσότητες που θα κρίνουν οι αρμόδιοι επιχειρησιακοί, και να τα προμηθευτούν ταυτόχρονα με την παραλαβή των αεροσκαφών. Να διευκρινίσουμε ότι για ορισμένα όπλα απαιτείται διαδικασία αμερικανικής έγκρισης, και ενδεχομένως εμπλοκή του Κογκρέσου. Άρα η επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο είναι σημαντική πολιτικά, ώστε η Ελλάδα να πάρει το “ πράσινο φως” για ένα ισχυρό και επαρκή οπλοστάσιο.

Γιατί, αν η Ελλάδα αποκτήσει AIM-120 D +AIM-9X + JASSM-ER + SDU ||, τότε η χώρα μας θα έχει συνδυασμό Stealth + Αισθητήρες + Δικτύωση + όπλα βαθιάς και πολύ ισχυρής κρούσης. Και όλα αυτά συνθέτουν ένα ενδιαφέρον αμυντικό σκηνικό συνεργασίας F-35+ Rafale/ Meteor + F-16V + Φρεγάτες Belharra + Κέντρο Ελέγχου & Διοίκησης + “Ασπίδα του Αχιλλέα”. Επίσης θα ήθελα να επισημάνω ότι οι φρεγάτες Belharra μπορούν να δώσουν μία πολύ ισχυρή αντιαεροπορική “ομπρέλα” στην θάλασσα, με τα όπλα που θα διαθέτουν.

Επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα

Η επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα έχει μεγάλη βαρύτητα από μία απλή εθιμοτυπική επίσκεψη. Είναι επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας και ταυτόχρονα Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Τραμπ. Και έχει σημασία για την Ελλάδα σε τρία επίπεδα. Ως προς την Άμυνα, λόγω των νέων όπλων προμηθειών για τα F-35 και F-16V, αλλά και άλλων αμερικανικών συστημάτων – και ως προς την ενέργεια, αφού οι ΗΠΑ βλέπουν την Ελλάδα ως σημαντικό κόμβο LNG και την γενικότερη για ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.

Τέλος, ως προς τον γεωπολιτικό τομέα, για τον ρόλο της Ελλάδας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Το ότι δεν πάει στην Άγκυρα δεν σημαίνει ότι οι ΗΠΑ παίρνουν αυτομάτως την ελληνική θέση, αλλά στέλνει ένα μήνυμα στην Άγκυρα “να είστε φρόνιμα παιδιά”. Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο που θα συζητηθεί μεταξύ Μητσοτάκη-Ρούμπιο. Το αποτέλεσμα; Θα το μάθουμε αργότερα από τις κινήσεις της Άγκυρας….

Πάντως, το ό,τι δεν ήρθε ο πρόεδρος των ΗΠΑ στην, πού ήθελε και η πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, είναι ένα ερώτημα με πολλές απαντήσεις, ενδεχομένως λόγω της προεκλογικής του δραστηριότητας – και πιθανόν να μην δυσαρεστήσει τον φίλο του τον Ερντογάν.

Οι εμφανέστερες συνέπειες αναδύονται στην Καλιφόρνια, όπου η αυστηρές ρυθμιστικές διατάξεις της πολιτείας, η δαπανηρή κανονιστική συμμόρφωση και η υποχρεωτική ενεργειακή μετάβαση συμπίπτουν με την εγκατάλειψη της λειτουργίας μεγάλων διυλιστηρίων. Το αποτέλεσμα δεν αφορά την βραχυπρόθεσμη χαμηλότερη εξάρτηση από τα καύσιμα, αλλά την μείωση της δυναμικότητας για την παραγωγή τους.

Οι ΗΠΑ πάντως ευνοούνται από την στιγμή που δεν αντιμετωπίζουν όπως η Ευρώπη τεράστιες ελλείψεις πετρελαίου κίνησης και αναλόγου θέρμανσης, λόγω του ότι η συνολική παραγωγική δυναμικότητα διΰλισης παραμένει αμετάβλητη μεταξύ των ετών 2008 και 2026, στα 18,16 εκατομμύρια βαρέλια ανά ημέρα.

Στην Ευρώπη, υπολογίζοντας τελικές τιμές στην αντλία ανά γαλόνι και σε δολάρια για λόγους σύγκρισης, η τιμή φθάνει τα $8,90, ενώ στις ΗΠΑ μειώνεται στα $5,97, οπότε η τιμή στην Ευρώπη αποδεικνύεται αυξημένη κατά 49% σε σχέση με τις ΗΠΑ, ενώ σε αρκετές αγορές της Ευρώπης η τιμή κινείται μεταξύ των $10,70 έως $10,90 ανά γαλόνι στις 11 Σεπτεμβρίου.

Μεταξύ των ετών 2020 και 2024, η συνολική παραγωγική δυναμικότητα διύλισης στην Ευρώπη μειώνεται από τα 15,3 βαρέλια ανά ημέρα στα 14,7 εκατομμύρια, με συνολικές απώλειες σχεδόν 600.000 βαρελιών ανά ημέρα και από το 2009, η παραγωγική δυναμικότητα μειώνεται κατά 20%. Κάποια διυλιστήρια διακόπτουν την λειτουργία τους, μετατρέπονται σε τερματικούς σταθμούς καυσίμων, ή σε μονάδες παραγωγής βιοκαυσίμων, μειώνοντας την συμβατική δυναμικότητα επεξεργασίας αργού πετρελαίου, σε περίοδο που η παγκόσμια προσφορά πετρελαίου κίνησης και αντίστοιχου θέρμανσης καθίσταται έντονα προβληματική.

Ένα διυλιστήριο κρίνεται ίσως μη αναγκαίο σε περιόδους μεγάλων όγκων εισαγωγών και ανοικτών θαλασσίων διαδρόμων, αλλά αναβαθμίζεται σε στρατηγικής σημασίας, όταν οι εισαγωγές πετρελαίου κίνησης και αναλόγου θέρμανσης πλήττονται από σοβαρές ανατροπές και περιορισμούς προσφοράς. Η διακοπή λειτουργίας ενός διυλιστηρίου δεν μειώνει την εγχώρια ζήτηση, αλλά μετατρέπει την εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα σε πρόσθετη ανάγκη εισαγωγής προϊόντων διύλισης και εξάρτησης από παραγωγική δυναμικότητα του εξωτερικού.

Η ΕΕ απεμπολεί την στρατηγική ασφαλείας

Η απόφαση της ΕΕ να περιορίσει τις εισαγωγές πετρελαιοειδών από την Ρωσία, σε μία συνέχεια των αυτοκτονικών πολιτικών της στο ενεργειακό, δεν εκμηδενίζει την ζήτηση για τις μεταφορές, την γεωργία και την βιομηχανία. Το πετρέλαιο κίνησης και το αντίστοιχο θέρμανσης προέρχεται πλέον από μακρινούς προμηθευτές, απαιτεί μεγαλύτερες θαλάσσιες διαδρομές, αυξημένα ναύλα και περισσότερη έκθεση στην συνωστισμό της Ερυθράς Θάλασσας ή των Στενών του Ορμούζ.

Οι κυρώσεις προκαλούν μία ισχυρή ανάκρουση, αυξάνοντας τις εξαρτήσεις της Ευρώπης. Τον Ιανουάριο του 2026, η ΕΕ απαγορεύει τις εισαγωγές προϊόντων διύλισης ρωσικού αργού που παράγονται σε τρίτες χώρες, φράσσοντας και την αποκαλούμενη θυρίδα διύλισης, περιορίζοντας ακόμα περισσότερο την διαθέσιμη προσφορά.

Οπωσδήποτε οι κυρώσεις κρίνονται δικαιολογημένες ως γεωπολιτικό μέσο, αλλά αποκτούν τρομερό κόστος όταν το πολιτικό πλαίσιο της ΕΕ αποθαρρύνει κάθε πρωτοβουλία επένδυσης στην διύλιση στο εσωτερικό της. Οι αυστηροί περιορισμοί σε βάρος ενός βασικού προμηθευτή, σε συνάρτηση με την συρρίκνωση της εγχώριας παραγωγικής δυναμικότητας διύλισης, αποτελούν έναν εξαιρετικά επικίνδυνο συνδυασμό και οι κυβερνήσεις δεν αναμένεται να θωρακίσουν καταναλωτές και επιχειρήσεις από μία παγκόσμια κρίση στα προϊόντα διύλισης. Κατά συνέπεια η ΕΕ, αντί να προσφύγει σε μία στρατηγική ασφαλείας στην προσφορά, αποκτά επικίνδυνες τάσεις αυτοκτονίας.

Μία άλλη σημαντική παράμετρος αφορά τα όρια της παραγωγής αργού πετρελαίου της Βορείου Θαλάσσης, από μία ώριμη παραγωγικά υποθαλάσσια λεκάνη, όπου όμως η παραγωγή συρρικνώνεται. Η παραγωγή αργού πετρελαίου και φυσικού αερίου μειώνεται κατά 72% από το 1999 έως το 2025, αν και η φυσιολογική συρρίκνωση δεν καθιστά την πολιτική εμπλοκή άνευ σημασίας. Οι υψηλές έκτακτες φορολογήσεις, η αβεβαιότητα στους χρηματοοικονομικούς όρους και οι περιορισμοί των αδειοδοτήσεων, αποτελούν σοβαρά εμπόδια.

Επιπλέον το ευρύτερο πολιτικό μήνυμα που εστιάζεται στο ότι οι επενδύσεις στους υδρογονάνθρακες δεν συνιστούν επιθυμητή προοπτική, περιορίζει τα κίνητρα για την συντήρηση των υποδομών, την υλοποίηση διευρυμένων προγραμμάτων και την έρευνα για την ανάπτυξη βιώσιμων και ζωτικών ορυκτών πηγών.

Συνέπειες σε προσφορά και υποδομές 

Πολιτικές επιλογές της συγκεκριμένης μορφής δεν παρέχουν δυνατότητες μεταβολής τον επόμενο μήνα των διεθνών τιμών του πετρελαίου κίνησης και του αντίστοιχου θέρμανσης, αλλά έχουν σοβαρές αρνητικές συνέπειες στην προσφορά, στις επενδύσεις και στις υπάρχουσες υποδομές. Η βρετανική κυβέρνηση επιβεβαιώνει την απαγόρευση έκδοσης νέων αδειών για τα κοιτάσματα αργού πετρελαίου και φυσικού αερίου της Βορείου Θαλάσσης, αν και επιτρέπει μερικές εξαιρέσεις που αφορούν τις υπάρχουσες εξορύξεις και τις υποδομές τους.

Η στρατηγική συνέπεια καθίσταται αναπόφευκτα προφανής, από την στιγμή που μία χώρα με συρρίκνωση της παραγωγής και της παραγωγικής δυναμικότητας διύλισης, αυξάνει τις εξαρτήσεις της από τις εισαγωγές αργού πετρελαίου και προϊόντων διύλισης σε μία περίοδο που οι παγκόσμιοι εμπορικοί διάδρομοι αντιμετωπίζουν φραγές.

Η εγχώρια παραγωγή αργού πετρελαίου δεν αποτελεί την ίδια διαδικασία με την παραγωγή προϊόντων διύλισης, αν και κρίνεται απαραίτητη από την στιγμή που μειώνει τις εισαγωγές, υποστηρίζει τις τοπικές υποδομές και τις επιλογές διύλισης, βελτιώνοντας παράλληλα τις ισορροπίες της προσφοράς κατά την διάρκεια περιόδων ανατροπών και περιορίζοντας την έκθεση σε εξωτερικούς προμηθευτές. Κατά συνέπεια η εγκατάλειψη των συγκεκριμένων δυνατοτήτων χωρίς κάποιο υποκατάστατο της ίδιας κλίμακας αποτελεί μία πολιτική επιλογή με τεράστιες επισφάλειες και αρνητικές συνέπειες στο ζήτημα της προσφοράς.

Στην Ευρώπη, το πλαίσιο της πολιτικής για τα προϊόντα διύλισης προσθέτει ακόμα περισσότερους περιορισμούς, από την στιγμή που η διύλιση αποτελεί διαδικασία έντασης κεφαλαίου, ενέργειας και εκπομπής ρύπων. Οι φόροι εκπομπής ρύπων, οι αναγκαστικές υποχρεώσεις προστασίας του περιβάλλοντος, οι αντίστοιχες κανονιστικής συμμόρφωσης, τα υψηλά κόστη ενέργειας και φυσικού αερίου και οι κίνδυνοι που καιροφυλακτούν λόγω των ρυθμιστικών αρχών, καθιστούν τις επενδύσεις μη βιώσιμες και πιθανές τις διακοπές λειτουργίας των μονάδων.

Η κατάσταση θα επιδεινωθεί με την άμεση εφαρμογή μίας νέας πρόκλησης από το 2027 που εστιάζεται στους κανόνες συναλλαγών ρύπων του συστήματος ETS2 και αφορά καύσιμα που χρησιμοποιούνται για την θέρμανση κτιρίων και στις μεταφορές. Επιβάλλει νέους κανόνες και κανονισμούς ασφαλείας, με στόχο να επιβαρύνει μία επιπλέον τιμή για τον άνθρακα στους συγκεκριμένους προμηθευτές καυσίμων. Κατά συνέπεια μία αγορά που ήδη επιβαρύνεται με υψηλούς δασμούς, φόρο προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) και περιορισμούς προσφοράς πρόκειται να επιβληθεί ένα νέο δομικό επίπεδο κόστους.

Ο Μεθοριακός Μηχανισμός Προσαρμογής Άνθρακά (Carbon Border Adjustment Mechanism) δεν φορολογεί άμεσα το πετρέλαιο κίνησης και το αντίστοιχο θέρμανσης στο πεδίο της παραγωγής τους, αλλά αυξάνει το κόστος για πηγές εκπομπών, όπως οι βιομηχανίες χάλυβα, τσιμέντου, αλουμινίου, λιπασμάτων. Το συγκεκριμένο κρίνεται αναγκαίο για την συντήρηση διυλιστηρίων, δεξαμενών, αγωγών και μεταφορικών υποδομών, αλλά όλες οι συγκεκριμένες δαπάνες αυξάνουν το κόστος λειτουργίας του ενεργειακού συστήματος της Ευρώπης και το μεταφέρουν στους ιδιώτες και στις επιχειρήσεις.

Η στάση των ΗΠΑ

Το πετρέλαιο κίνησης στις ΗΠΑ τιμάται κατά μέσο όρο στις αρχές Οκτωβρίου στα $6,5 ανά γαλόνι, τιμή αυξημένη κατά 75% σε σχέση με την ανάλογη προ δωδεκαμήνου, με την Ασία να διαφαίνεται πως πρόκειται να επωμισθεί την διαφορά με την μορφή υψηλότερων επιτοκίων. Το δαπανηρό καύσιμο διατηρεί τον αμερικανικό πληθωρισμό σε υψηλά επίπεδα, παρέχοντας στην Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα (FED ) το κίνητρο αποτροπής της αποκλιμάκωσης των επιτοκίων.

Τα υψηλά επιτόκια επιφέρουν ανατίμηση του αμερικανικού δολαρίου και ωθούν προς την επιστροφή των επενδύσεων στην χώρα, υποχρεώνοντας τις κεντρικές τράπεζες στην Ασία να λάβουν αποφάσεις για Πιστωτική Συρρίκνωση (QT) για να προστατεύσουν τα νομίσματα των χωρών τους. Στις ΗΠΑ η πίεση των υψηλών τιμών στα καύσιμα μετατρέπεται σε πολιτική κρίση, με τους Ρεπουμπλικάνους των αγροτικών Πολιτειών να απαιτούν άμεση διακοπή των εξαγωγών πετρελαίου κίνησης και του αντίστοιχου θέρμανσης και τον πρόεδρο Τραμπ να δηλώνει πως το “σκέπτεται εξαιρετικά σοβαρά.”

Αρκετά μέλη της κυβέρνησής του, όπως και οι μεγάλοι όμιλοι των πετρελαιοειδών αντιτίθενται στην ιδέα της απαγόρευσης, οπότε παραμένει αβέβαιο το πως πρόκειται τελικά να κινηθεί ο Λευκός Οίκος. Για τις οικονομίες της Ασίας πάντως, η απόφασή του έχει μικρότερη σημασία από ό,τι γενικά πιστεύεται, από την στιγμή που ο πληθωρισμός ήδη προκαλεί μεγάλες ζημίες στις οικονομίες των χωρών της συγκεκριμένης γεωγραφικής ζώνης.

Η Κίνα

Από την άλλη πλευρά τα κινεζικά διυλιστήρια διακόπτουν τις εξαγωγές τους για τον μήνα Οκτώβριο, με το Πεκίνο να επιχειρεί να διατηρήσει ανέπαφα τα εγχώρια αποθέματα, πλήττοντας όμως τις αγορές καυσίμων που ήδη τραυματίζονται από τις συνέπειες του πολέμου στον Περσικό Κόλπο. Η Κίνα απαγορεύει επίσης τις εξαγωγές καυσίμων τον περασμένο Μάρτιο με την έναρξη των βομβαρδισμών στο Ιράν που προκαλούν μεγάλες ανατροπές στην προσφορά αργού πετρελαίου.

Ο μεγαλύτερος εισαγωγέας του στον κόσμο, αποσύρει την απαγόρευση τον Ιούλιο, προχωρώντας σε προσεκτική διαχείριση των εξαγωγών κηροζίνης, πετρελαίου κίνησης και αντίστοιχου θέρμανσης σε μηνιαία βάση, για να διευκολύνει κυρίως τις αγορές της νοτιοανατολικής Ασίας.

Από την 1η Οκτωβρίου η Κίνα εισέρχεται σε επταήμερη εορταστική αργία, χωρίς να ανακοινώσει προς τα μεγάλα διυλιστήρια κάποια απόφαση σχετική με τις απαγορεύσεις, με εξαίρεση το γεγονός ότι οι εξαγωγές συνεχίζονται κανονικά προς το Χόνγκ-Κόνγκ και το Μακάο. Κατά τις κινεζικές πηγές, δεν υπάρχει κάποια σαφής αποχρώσα ένδειξη για την επανάληψη των εξαγωγών, που εξαρτάται από τα εγχώρια αποθέματα και την παραγωγική δυναμικότητα των διυλιστηρίων.

Η κινεζική Εθνική Επιτροπή Ανάπτυξης και Μεταρρυθμίσεων προς το παρόν δεν απαντά για την επανάληψη των εξαγωγών με τις διεθνείς αγορές να αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν την απώλεια προσφοράς καυσίμων λόγω της εμπόλεμης κατάστασης στον Περσικό Κόλπο και της διακοπής των ρωσικών εξαγωγών, οπότε η στάση της Κίνας ίσως εκτοξεύσει τις τιμές σε μερικές χώρες σε ακόμα υψηλότερα επίπεδα.

Κατά την επικεφαλής των ερευνών ενέργειας για την Κίνα, του Ινστιτούτου Ενεργειακών Μελετών της Οξφόρδης, Michal Meidan, οι κινήσεις του Πεκίνου υπερτονίζουν το γεγονός ότι η κυβέρνηση εστιάζεται στην ασφάλεια της εγχώριας προσφοράς, θέτοντας σε δεύτερη μοίρα τις διεθνείς αγορές. Αν και οι μεγάλοι όμιλοι διύλισης προσδοκούν να κεφαλαιοποιήσουν τα επιπλέον περιθώρια κέρδους των εξαγωγών, με την Κίνα να διαθέτει την δυνατότητα να αυξήσει την παραγωγή και να αυξήσει τις εξαγωγές, το Πεκίνο δίδει απόλυτη προτεραιότητα στην εγχώρια προσφορά και κατά τα φαινόμενα μετά τον Αύγουστο τα αποθέματα περιορίζονται.

Η αποδέσμευση των αποθεμάτων 

Η διακοπή των κινεζικών εξαγωγών προϊόντων διύλισης έπεται της πρόσφατης επίσκεψης του Κινέζου προέδρου Xi Jinping στην αμερικανική πρωτεύουσα, όπου ο Τραμπ τον παροτρύνει να συνδράμει στην σταθεροποίηση της παγκόσμιας προσφοράς καυσίμων. Μάλιστα ο Αμερικανός υπουργός Ενέργειας, Chris Wright, δηλώνει πως η διεθνής αγορά πλήττεται από την απώλεια προσφοράς κηροζίνης, πετρελαίου κίνησης και αντίστοιχου θέρμανσης από την Μέση Ανατολή και την Κίνα, οπότε και αναμένονται οι κινήσεις της Ευρώπης.

Τελικά η ομάδα των χωρών του G7 και οι εταίροι της αποφασίζουν να αποδεσμεύσουν από τα αποθέματά τους 100 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου κίνησης και αντίστοιχου θέρμανσης στο επόμενο τετράμηνο, σε μία αγορά που υποφέρει επί μήνες από έλλειμμα στην παραγωγική δυναμικότητα διύλισης. Όμως η αποκατάσταση των επικίνδυνα ελλειμματικών αποθεμάτων εξαρτάται πλέον από την επάνοδο σε λειτουργία των αδρανών διυλιστηρίων και την άμεση συντήρηση των εγκαταστάσεων.

Οι οδυνηρές συνέπειες

Το πετρέλαιο κίνησης και το αντίστοιχο θέρμανσης δεν αποτελούν κατόπιν επιλογής αγαθά, από την στιγμή που συνιστούν την μηχανή της πραγματικής οικονομίας. Χωρίς τα συγκεκριμένα καύσιμα σε τιμές που δεν πιέζουν την αγορά και παραμένουν ανταγωνιστικές, οι μεταφορές, ο γεωργικός εξοπλισμός, ο ανάλογος κατασκευών, η βιομηχανική επιμελητεία, οι υπηρεσίες εκτάκτων αναγκών, τομείς των ορυχείων, εμπορικοί στόλοι και τμήματα των αλυσίδων διανομής, προσθέτουν πληθωριστικές πιέσεις.

Η κρίση στα δύο συγκεκριμένα καύσιμα δεν τερματίζεται στην αντλία, με το αυξημένο κόστος τους, να μετατοπίζεται στις μεταφορές τροφίμων από τα αγροκτήματα στις αποθήκες και στα καταστήματα λιανικής. Μεταφέρεται στις βιομηχανίες, στις φαρμακοβιομηχανίες και στις μονάδες παραγωγής αγαθών, όπως και στον εξοπλισμό των εργοταξίων.

Οι επιχειρήσεις με μικρά περιθώρια κέρδους ήδη μεταφέρουν το επιπλέον κόστος στις τελικές τιμές, αν και ο πληθωρισμός που προκαλούν τα δύο καύσιμα οφείλεται σε πολιτικές επιλογές και δημιουργεί ένα δεύτερο καταστροφικό φαινόμενο, που πλήττει τις μεταφορές, τα είδη διατροφής, τα αγαθά και τις υπηρεσίες, ανεξάρτητα από το εάν οι τρέχουσες εμπόλεμες συγκρούσεις οδηγηθούν στην λήξη τους.

Η σωστή ενεργειακή πολιτική 

Μία ορθολογική ενεργειακή πολιτική οφείλει να επικεντρωθεί στην αποτροπή πιέσεων στην αγορά και στην διατήρηση ανταγωνιστικών τιμών, αλλά και στην απρόσκοπτη διαθεσιμότητα και την ασφάλεια της προσφοράς. Η αποσύνθεση της φυσικής δυναμικότητας που διατηρεί την οικονομία εφοδιασμένη κατά την διάρκεια ενεργειακής μετάβασης, απλώς ανατινάσει την οικονομία, με συνέπεια να έχει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα σε σχέση με όσα υπόσχονται οι πολιτικοί, οπότε η Δύση αποκτά δυσανάλογα μεγάλες εξαρτήσεις, βαδίζοντας ταυτόχρονα προς την ένδεια του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού της.

Σε ό,τι αφορά την Ευρώπη, αυτή δεν διαθέτει πλέον την πολυτέλεια να φορολογεί, να επιβάλλει ασφυκτικές ρυθμιστικές διατάξεις, να περιορίζει το ενεργειακό σύστημα σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας, να διακόπτει την λειτουργία εγκαταστάσεων απαραίτητων για την παραγωγή προϊόντων διύλισης και να περιορίζει δραστικά τις επενδύσεις στην παραγωγή τους. Κατά συνέπεια αποτελεί απόλυτη ανοησία το να εμφανίζεται έκπληκτη και αιφνιδιασμένη, όταν το πετρέλαιο κίνησης και το αντίστοιχο θέρμανσης αρχίζει να σπανίζει και η τιμή τους να εκτοξεύεται.

Οι αναπτυγμένες οικονομίες οφείλουν να συντηρούν και να εκσυγχρονίζουν τις εγκαταστάσεις διύλισης, αντί να τις αντιμετωπίζουν με τα χαρακτηριστικά ενός αναλώσιμου στοιχείου που κληροδοτείται από το παρελθόν. Επιβάλλεται να αποσύρουν τους σωρευτικούς φόρους, το κόστος των ρυθμιστικών διατάξεων και των εκπομπών άνθρακα, ώστε να αποτραπεί η καταστροφή της ανταγωνιστικότητας στην ενέργεια και να ενισχυθεί η εγχώρια παραγωγή της.

Όπως επεσήμανε ο Διευθύνων Σύμβουλος της HELLENiQ ENERGY, Ανδρέας Σιάμισιης, στον εναρκτήριο χαιρετισμό του, «η Ελλάδα είναι φυσική πύλη ενέργειας για τις ευρωπαϊκές αγορές και τόσο οι εταιρείες όσο και η Πολιτεία έχουν κάνει σημαντικά βήματα για να εκπληρώσουν αυτόν τον ρόλο, ώστε τα ενεργειακά προϊόντα να φτάνουν στους ευρωπαίους καταναλωτές είτε μέσα από την ανάπτυξη υποδομών όπως αγωγοί και καλώδια, είτε μέσα από ένα δίκτυο μεταφορών από την ξηρά και τη θάλασσα».

Στο Φόρουμ συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, ο Υπουργός Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας της Κύπρου, Μιχάλης Δαμιανός, o Υπουργός Πετρελαίου και Ορυκτών Πόρων της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, Karim Badawi,‏ ο Ειδικός Απεσταλμένος για την Παγκόσμια Ενεργειακή Ενοποίηση του Υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ, Joshua Volz, αλλά και οι Γενικοί Γραμματείς του East Mediterranean Gas Forum (EMGF), Osama Mobarez και του International Energy Forum (IEF), Jassim Alshirawi.

Το παρών έδωσαν, επίσης, εκπρόσωποι των κρατών-μελών του EMGF, υπουργοί και κυβερνητικοί αξιωματούχοι, ρυθμιστικές αρχές, εκπρόσωποι της Συμβουλευτικής Επιτροπής της Βιομηχανίας Φυσικού Αερίου (Gas Industry Advisory Committee – GIAC), κορυφαίες εταιρείες και φορείς ανάπτυξης ενεργειακών υποδομών, επενδυτές, χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί και διεθνείς ενεργειακοί οργανισμοί.

Στο επίκεντρο του Συνεδρίου βρέθηκαν οι προϋποθέσεις για τη σύνδεση των ενεργειακών πόρων της περιοχής με τις υποδομές, τις αγορές και τα κεφάλαια που απαιτούνται για την αξιοποίησή τους. Τόσο στη συζήτηση μεταξύ Υπουργών Ενέργειας, θεσμικών εκπροσώπων, μελών της βιομηχανίας ενέργειας, όσο και στα θεματικά πάνελ που ακολούθησαν, εξετάστηκαν οι βασικές προκλήσεις για τη διαμόρφωση ενός λειτουργικού περιφερειακού ενεργειακού συστήματος. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον προσδιορισμό ενεργειακών διαδρόμων και έργων προτεραιότητας, στις υποδομές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), στους αγωγούς, στην αποθήκευση και στις διασυνδέσεις, καθώς και στις προϋποθέσεις ωρίμανσης των έργων για τη λήψη Τελικών Επενδυτικών Αποφάσεων (Final Investment Decisions – FIDs).

Ο διάλογος κάλυψε επίσης τη διασυνοριακή ρυθμιστική εναρμόνιση, την αποτελεσματικότητα των διαδικασιών αδειοδότησης και τους μηχανισμούς κατανομής εμπορικού κινδύνου. Κοινός προσανατολισμός της διοργάνωσης ήταν η σύνδεση της στρατηγικής συζήτησης με συγκεκριμένες προτεραιότητες, που μπορούν να υποστηρίξουν την προσέλκυση κεφαλαίων και την επιτάχυνση των διαδικασιών για την υλοποίηση έργων υψίστης σημασίας.

Ξεχωριστή θέση στη θεματολογία είχε η ανθρώπινη διάσταση της ανάπτυξης των ενεργειακών διαδρόμων, μέσα από ειδική ενότητα με τη συμμετοχή του EmpowerMed Women Network. Η συζήτηση εστίασε στις ηγετικές ικανότητες και την εξειδικευμένη τεχνογνωσία που απαιτούνται για την υλοποίηση σύνθετων έργων, καθώς και στη συμβολή των γυναικών επαγγελματιών στην ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού του ενεργειακού κλάδου.

Με παρουσία σε οκτώ χώρες και δραστηριότητες σε ολόκληρη την ενεργειακή αλυσίδα αξίας, η HELLENiQ ENERGY συμμετείχε στον διάλογο ως ένας από τους μεγαλύτερους ενεργειακούς ομίλους της ΝΑ Ευρώπης, αναδεικνύοντας τον κρίσιμο ρόλο των διασυνοριακών υποδομών, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον αγωγό Vardax που τέθηκε εκ νέου σε λειτουργία στις αρχές του έτους, συνδέοντας τις εγκαταστάσεις της HELLENiQ ENERGY στην Θεσσαλονίκη με τις εγκαταστάσεις του Ομίλου στα Σκόπια. Ο Vardax μεταφέρει καύσιμα κίνησης στην Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας καθώς και στις γειτονικές αγορές των Βαλκανίων, συμβάλλοντας στην ενεργειακή ασφάλεια και ανθεκτικότητα της περιοχής.

Η HELLENiQ ENERGY και το EMGF υποστήριξαν έναν διάλογο με προσανατολισμό στην υλοποίηση, θέτοντας στο επίκεντρο τις συνεργασίες και τις επενδυτικές προϋποθέσεις που μπορούν να ενισχύσουν τη θέση της Ανατολικής Μεσογείου στον περιφερειακό και ευρωπαϊκό ενεργειακό χάρτη.

Εικόνα: Ο Διευθύνων Σύμβουλος της HELLENiQ ENERGY κ. Ανδρέας Σιάμισιης, στην εναρκτήρια ομιλία του στους Συνέδρους.

^{Σχετικά με τη HELLENiQ ENERGY
Η HELLENiQ ENERGY είναι ένας από τους κορυφαίους καθετοποιημένους ενεργειακούς ομίλους στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Ιδρύθηκε το 1998, ως ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ, με ιστορία που ξεκινά από το πρώτο διυλιστήριο στην Ελλάδα, το 1958. Σήμερα, αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρεία στη χώρα και μία από τις μεγαλύτερες στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, με βάση τα ετήσια έσοδα. Υλοποιώντας με συνέπεια μια φιλόδοξη στρατηγική μετασχηματισμού, έχει αναδειχθεί σε περιφερειακό ηγέτη στον ενεργειακό τομέα, με παρουσία σε 8 χώρες και συνεχώς διευρυνόμενη διεθνή δραστηριότητα.
Η HELLENiQ ENERGY δραστηριοποιείται στην παραγωγή, προμήθεια και εμπορία όλων των μορφών ενέργειας, εστιάζοντας πλέον ολοένα και περισσότερο σε νέες, πιο καθαρές μορφές, καθώς και σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Το χαρτοφυλάκιό της περιλαμβάνει τη διύλιση, τον εφοδιασμό και εμπορία υγρών καυσίμων και πετροχημικών προϊόντων, την έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων και την εμπορία καυσίμων, ενώ παράλληλα αναπτύσσεται ραγδαία στις ΑΠΕ.
Στρατηγικός πυλώνας της HELLENiQ ENERGY είναι η ανάπτυξη ενός πλήρους καθετοποιημένου «πράσινου» utility. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται η Enerwave, το νέο όνομα της Elpedison, εταιρεία παραγωγής και προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου στην Ελλάδα. Αυτή η νέα επιχειρηματική μονάδα παράγει και προμηθεύει απευθείας την ελληνική αγορά με ηλεκτρική ενέργεια -κυρίως από ανανεώσιμες πηγές -υλοποιώντας τη δέσμευση του Ομίλου για μια δίκαιη, προσιτή και ασφαλή ενεργειακή μετάβαση.
Στο επίκεντρο της στρατηγικής της HELLENiQ ENERGY βρίσκεται η ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού της, με στόχο να αποτελεί εργοδότη επιλογής στις χώρες όπου δραστηριοποιείται. Παράλληλα, η Εταιρική Υπευθυνότητα αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της λειτουργίας της, μέσα από τον οποίο σχεδιάζει και υλοποιεί πολυδιάστατα προγράμματα για τη στήριξη της νέας γενιάς και της κοινωνίας ευρύτερα, επηρεάζοντας θετικά περισσότερους από 2 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο σε διεθνές επίπεδο.
Η HELLENiQ ENERGY έχει την έδρα της στην Αθήνα, είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών (σύμβολο: ELPE) και διαθέτει δευτερεύουσα εισαγωγή στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου (LSE: HPLD) μέσω Παγκόσμιων Αποθετηρίων Τίτλων (GDRs).
www.helleniqenergy.com}

Δίνουμε στους νέους της Καλλιθέας μας τον δικό τους χώρο για να έχουν τη δική τους αυτόνομη και δυνατή φωνή στην πόλη.

Και θέλουμε να κάνουμε αυτή τη νέα αρχή όλοι μαζί με μια μεγάλη γιορτή γεμάτη, διάδραση και performances, με τη βραδιά να κορυφώνεται με τη συναυλία του STAN!

Φέρτε την παρέα σας. Εμείς φέρνουμε τον STAN και… τη φάση!

Νέες και νέοι της Καλλιθέας, αυτή η βραδιά και αυτός ο νέος χώρος είναι για εσάς.

Σας περιμένουμε!

Πλατεία Δαβάκη – Καλλιθέα

Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2026

Ώρα 19:00

Είσοδος Ελεύθερη

🔴DIRECTO | La noticia de la muerte de Maricarmen ha caído en plena asamblea en la Puerta del Sol, donde se ha guardado un minuto de silencio en su recuerdo 📌 Más información, aquí 🔗 https://t.co/Wag0VvI42M https://t.co/eR6mHLT2ub

— EL PAÍS (@el_pais) October 7, 2026

Η υπόθεσή της ανέδειξε την αυξανόμενη πίεση που υφίστανται οι μακροχρόνιοι ενοικιαστές σε μεγάλες πόλεις και δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς, όπου η εκτόξευση των ενοικίων, η αναβάθμιση των περιοχών και η έλλειψη οικονομικά προσιτής στέγασης έχουν τροφοδοτήσει κοινωνικές και πολιτικές αναταραχές. H Ένωση Ενοικιαστών εκτιμά ότι ο θάνατος επήλθε από την ταλαιπωρία που υπέστη η ηλικιωμένη κατά την έξωσή της.

Στο πλευρό της είχαν βρεθεί εκατοντάδες άνθρωποι, μεταξύ τους και διασημότητες, που δεν κατάφεραν να αποτρέψουν την έξωση. Η Μαρικάρμεν, που αντιμετώπιζε σοβαρά κινητικά προβλήματα, ζούσε στην κατοικία της από κορίτσι, μέχρι που αγόρασε το κτίριο μια εταιρεία. Οι νέοι ιδιοκτήτες προχώρησαν σε τεράστια αύξηση του ενοικίου που δεν μπορούσε να καλύψει με τη σύνταξή της, οπότε ζήτησαν την έξωση (από 600 ευρώ ζήτησαν 2.650). Μάλιστα όταν η ηλικιωμένη είπε ότι με σύνταξη 1.360 ευρώ δεν μπορεί να πληρώσει τέτοιο ενοίκιο, το “κατέβασαν” στα… 1.650. Καθώς δεν μπορουσε να δώσει ουτε αυτά, έγινε η έξωση -την έβγαλαν με φορείο έξω.

Όπως σημειώνει η El Mundo, η εντολή για την έξωση εκτελέστηκε στις 23 Σεπτεμβρίου έπειτα από μακρά δικαστική διαμάχη σχετικά με το παλαιό μισθωτήριο συμβόλαιο που είχε υπογράψει ο πατέρας της το 1956.

Η δικαστική επιτροπή ολοκλήρωσε τελικά την έξωση, ενώ εκατοντάδες άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί μπροστά από το κτίριο στο οποίο η γυναίκα διέμενε για περισσότερα από 70 χρόνια. Η Μαρικάρμεν εγκατέλειψε το κτίριο πάνω σε φορείο και διακομίστηκε με ασθενοφόρο σε νοσοκομείο, όπου παρέμενε νοσηλευόμενη από τότε. Εν τω μεταξύ η έξωση ανακλήθηκε, αλλά η Μαρικάρμεν πια δεν χρειάζεται σπίτι στον κόσμο μας…

Η υπόθεσή της είχε εν τω μεταξύ πυροδοτήσει κινητοποίηση σε όλη την Ισπανία, η οποία κατέληξε, μετά από περισσότερο από μία εβδομάδα έντονων διαμαρτυριών, διαδηλώσεων και ενός καταυλισμού που είχε εγκατασταθεί στην Πουέρτα ντελ Σολ, μία από τις κεντρικές πλατείες στη Μαδρίτη, στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών από τον πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ. Οι εκλογές προκηρύχθηκαν επειδή η κυβέρνηση Σάντσεθ πρότεινε ένα φιλολαϊκό νομοσχέδιο, το οποίο όμως καταψήφισε όλη η αντιπολίτευση αλλά και το καταλανικό κόμμα που αν και δεξιό, μέχρι πέρσι στήριζε τα περισσότερα νομοσχέδια της κυβέρνησης Σάντσεθ.

Επαναφορά νόμων στεγαστικού

Τα δεξιά κόμματα έκριναν ότι το νομοσχέδιο “τρόμαζε” τους ιδιοκτήτες. Αν και το Κοινοβούλιο διαλύθηκε λόγω της προκήρυξης πρόωρων εκλογών, το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε δύο κατεπείγοντα διατάγματα για τη στεγαστική κρίση που είχαν καταψηφιστεί την περασμένη εβδομάδα. Τα μέτρα παραπέμπονται τώρα προς έγκριση στην Diputación Permanente (τη Μόνιμη Επιτροπή). Πρόκειται για ένα ολιγομελές, 69μελές κοινοβουλευτικό όργανο που συνεχίζει να λειτουργεί υπηρεσιακά.

Todo mi cariño a la familia y a los seres queridos de Maricarmen. Un abrazo también a todos los que hoy sentimos esta pérdida como propia. Descanse en paz.

— Pedro Sánchez (@sanchezcastejon) October 7, 2026

Σε αυτό το περιορισμένο όργανο, οι Σοσιαλιστές και οι σύμμαχοί τους διαθέτουν οριακή πλειοψηφία. Αυτό σημαίνει ότι τα μέτρα προστασίας είναι πολύ πιθανό να εγκριθούν και να τεθούν σε ισχύ προσωρινά, τουλάχιστον μέχρι τις εκλογές.

Τα μέτρα στοχεύουν απευθείας στις αιτίες που οδήγησαν στην τραγωδία της Μαρικάρμεν: Παγώνουν τις τιμές των ενοικίων, απαγορεύουν προσωρινά τις εξώσεις ειδικά ευάλωτων πολιτών και θέτουν αυστηρούς περιορισμούς στην αγορά οικιστικών ακινήτων από μεγάλες εταιρείες και επενδυτικά funds.

Εξετάστηκαν οι προτεραιότητες της ερχόμενης προεδρίας – που θα είναι του Ουζμπεκιστάν  ενώ συζητήθηκαν και θέματα μεταφορών και υποδομών. Προσχέδιο συντάχθηκε και για τους διεθνείς διαδρόμους μεταφορών «Ανατολής-Δύσης» και «Βορρά-Νότου», καθώς και για την ενίσχυση του εμπορικού και διαμετακομιστικού δυναμικού της ευρύτερης περιοχής.

Οι συζητήσεις για τα στρατιωτικά, βασίστηκαν στο ευρύτερο πλαίσιο της “Concept of Military Cooperation” (Στρατηγική Στρατιωτικής Συνεργασίας) με ορίζοντα το 2030, η οποία στοχεύει στην εναρμόνιση των αμυντικών συστημάτων, των κοινών στρατιωτικών ασκήσεων και της ανταλλαγής αμυντικής τεχνολογίας και πληροφοριών μεταξύ των χωρών που συμμετέχουν.

Την τελευταία κοινή δήλωση-προσχέδιο, η Αρμενία δεν την συνυπέγραψε, όπως δεν συνυπέγραψε και το προσχέδιο για τους διαδρόμους εμπορίου, καθώς εκκρεμεί στο έδαφός της ο “διάδρομος Ζανζεγκούρ” (που επιθυμούν οι Αζέροι) αλλά και ο “Διάδρομος Τραμπ”, που επισης δεν την ικανοποιεί.

Η Αρμενία που που ήταν το μόνο κράτος μέλος που εκπροσωπήθηκε από υφυπουργό και όχι υπουργό Εξωτερικών, υπέγραψε μόνο την κοινή δήλωση για την μη στρατιωτικοποιηση του διαστήματος. Το προσχέδιο για την κοινή δήλωση εμπορίου και διαδρόμων η Αρμενία την απέφυγε και για έναν ακόμη λογο: αναφερόταν στην παρανομία των μονομερών κυρώσεων της Δύσης.

Ο Λαβρόφ για το Άνκορατζ

«Έχουμε καθαρή τη συνείδηση μας σε αυτό το θέμα», είπε ο Λαβρόφ, σε συνέντευξη Τύπου μετά την σημερινή συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της ΚΑΚ (Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών) στο Ασχαμπάντ, πρωτεύουσα του Τουρκμενιστάν. «Εμείς αποδεχθήκαμε πλήρως την πρόταση που υπέβαλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες τον περασμένο Αύγουστο κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής, διότι δεν ήταν δικές μας προτάσεις, ήταν προτάσεις των ΗΠΑ και η Ρωσία στη συνάντηση στην Αλάσκα, τις αποδέχτηκε», είπε ο Λαβρόφ και συμπλήρωσε:

«Η Ουάσιγκτον πρότεινε πρόσφατα τη διοργάνωση τριμερών συνομιλιών και η Μόσχα συμφώνησε, υπό την προϋπόθεση ότι θα διεξάγονταν πρώτα οι εκλογές για την Κρατική Δούμα. Ωστόσο, αμέσως μετά, το καθεστώς του Κιέβου άρχισε να κάνει ό,τι περνούσε από το χέρι του για να τορπιλίσει τις εκλογές στη Ρωσία. Καταστήσαμε σαφές ότι, υπό αυτές τις συνθήκες, θέλαμε να γνωρίζουμε με ποιες προτάσεις θα έστελνε ο Ζελένσκι τους διαπραγματευτές του. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για εμάς και η αμερικανική πλευρά αναγνώρισε τα επιχειρήματά μας με κατανόηση», πρόσθεσε.

Ο Λαβρόφ είχε προηγουμένως τονίσει ότι η Ρωσία τηρεί τον λόγο της και παραμένει προσηλωμένη στις αμερικανικές προτάσεις που διατυπώθηκαν στο Άνκορατζ. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Μόσχα προτιμά τη διπλωματική οδό για την επίλυση της σύγκρουσης, αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτα εάν οι ΗΠΑ συμμερίζονται την άποψη των Ευρωπαίων ηγετών και της Ουκρανίας, ότι οι συμφωνίες της συνόδου κορυφής της Αλάσκας είναι νεκρές.

Τι είπε πρόσφατα για το Άνκορατζ ο Πούτιν

Στα τέλη Σεπτεμβρίου, και ο Βλαντιμίρ Πούτιν είχε δηλώσει ότι η Ρωσία ήταν έτοιμη να επαναλάβει τις διαπραγματεύσεις με το Κίεβο (μέσω εκπροσώπων) όταν θα ολοκληρώνονταν οι ρωσικές εκλογές, αλλά μετά τις εκλογές ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου δήλωσε ότι ακυρώθηκε η συζήτηση για συνάντηση «επειδή οι  Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας επιχείρησαν μαζική επίθεση κατά της Μόσχας κατά τη διάρκεια της περιόδου της ψηφοφορίας».

Για το Άνκορατζ ο Πούτιν πριν από πέντε ημέρες είπε: «Μας είχαν γίνει ορισμένες προτάσεις από τις ΗΠΑ. Εγώ είπα τότε “πρέπει να το σκεφτούμε”, αλλά όταν έφτασα στο Άνκορατζ δήλωσα ότι συμφωνούμε με τις προτάσεις των ΗΠΑ. Δεν συζητούσαμε δικές μας προτάσεις στο Άνκορατζ, αλλά τις προτάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών, που περιλάμβαναν και δύσκολες αποφάσεις για τη Ρωσία, αλλά η Μόσχα τις έκανε δεκτές ως μια κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση για την επίτευξη συμβιβασμού. Τώρα η κατάσταση έχει αντιστραφεί. Τώρα είναι η Ουάσιγκτον που λέει ότι χρειάζεται χρόνο για να σκεφτεί τις δικές της προτάσεις! Η Ρωσία δεν επιμένει σε τίποτα αυτή τη στιγμή, καθώς το ζήτημα είναι εξαιρετικά σοβαρό».

Οι στρατιωτικές δαπάνες

Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό που δημοσιεύθηκε, η Ρωσική Ομοσπονδία θα κατευθύνει 12 τρισεκομμύρια ρούβλια στην άμυνα το 2026, αλλά το Bloomberg και αντιπολιτευόμενα ρωσόφωνα μέσα που έχουν έδρα εκτός Ρωσίας, όπως το Moskow Today και το Medusa,  υποστηρίζουν ότι «επειδή πλέον το Κρεμλίνο έχει πεισθεί ότι το Άνκορατζ είναι νεκρό, ανέβασε σιωπηρά τον προϋπολογισμό άμυνας στα 17 τρισ. ρουβλια»  (199 δισ. δολάρια). Η ρωσική Βουλή πάντως επισήμως τα τελευταία χρόνια έχει ψηφίσει τα εξής για στρατιωτικές δαπάνες:

Έτος Δαπάνες σε Ρούβλια Ποσοστό του προϋπολογισμού

• 2021 3,57 τρισ. ~9,5%
• 2022 4,67 τρισ. ~16%
• 2023 6,41 τρισ. ~21%
• 2024 10,78 τρισ. ~29%
• 2025 13,29 τρισ. ~30%
• 2026 12,10 τρισ. ~25%

Ο προϋπολογισμός προβλέπει 45 τρισ. δαπάνες και αν η άμυνα “πάρει” 17 τρισ. όπως υποστηρίζει το Bloomberg, τότε απορροφά το 37%. Πιθανόν ο Πούτιν να ζήτησε προ δεκαημέρου την έκτακτη συνεισφορά ιδιωτών ειδικά για τη στρατιωτικές δαπάνες, ώστε να μην χρειασθεί να επιβαρυνθεί ο προϋπολογισμός με 17 τρισ. ρούβλια και το ποσοστό στρατιωτικών δαπανών να μείνει στο 25%-30% του προϋπολογισμού.

Στην Ουκρανία οι στρατιωτικές δαπάνες απορροφούν περίπου το 60% με 61% του προϋπολογισμού (ή πάνω από το 100% των εγχώριων κρατικών εσόδων), αλλά η χώρα στηρίζεται οικονομικά στη Δύση και στο ΔΝΤ για διαρκή δανεισμό. Παρά τον δανεισμό, η Ουκρανία έχει μεγάλη τρύπα στον επόμενο προϋπολογισμό της.

Σύνοδος κορυφής

Στην πρωτεύουσα του Τουρκμενιστάν θα γίνει την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου Σύνοδος Κορυφής των κρατών μελών της ΚΑΚ και αναμένεται να παραστούν:

• Ρωσία: Ο Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν
• Αζερμπαϊτζάν: Ο Πρόεδρος Ιλχάμ Αλίγιεφ
• Λευκορωσία: Ο Πρόεδρος Αλεξάντρ Λουκασένκο
• Καζακστάν: Ο Πρόεδρος Κασίμ-Ζομάρτ Τοκάγιεφ
• Ουζμπεκιστάν: Ο Πρόεδρος Σαβκάτ Μιρζιγιόγιεφ
• Κιργιστάν: Ο Πρόεδρος Σαντίρ Τζαπάροφ
• Τατζικιστάν: Ο Πρόεδρος Εμομαλί Ραχμόν
•  Αρμενία: Ο Πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν (είναι προεδρευομένη και όχι προεδρική δημοκρατία)

Πιθανόν να μετάσχει για πρώτη φορά και ο πρόεδρος του Ιράν.

Στις 18.09, ο οίκος Scope Ratings αναβάθμισε την Ελλάδα σε BBB+ (από BBB), διατηρώντας σταθερό outlook, και ο Moody’s αναβάθμισε το outlook της χώρας σε θετικό, διατηρώντας αμετάβλητη τη βαθμίδα στο Baa3. Νωρίτερα, στις 04.09, ο οίκος DBRS είχε προχωρήσει σε αντίστοιχη αναβάθμιση του Outlook σε θετικό, διατηρώντας αμετάβλητη τη βαθμίδα στο BΒΒ. Οι αξιολογήσεις αυτές αποδόθηκαν στην ταχεία αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους, τα διατηρήσιμα και υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, τον ρυθμό ανάπτυξης που παραμένει πάνω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης, την ενισχυμένη ανθεκτικότητα του τραπεζικού τομέα, καθώς και τη συνέχιση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

Διεθνείς Εξελίξεις

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή αναπόφευκτα αποτελούν τον καταλύτη για το πως θα κινηθεί η οικονομική δραστηριότητα το επόμενο διάστημα. Η επιστροφή των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, ο σημαντικός περιορισμός των εξαγωγών βασικών εισροών του αγροτικού τομέα (όπως λιπάσματα) από τις χώρες του Περσικού Κόλπου και το αυξημένο κόστος μεταφοράς των εμπορευμάτων καθιστούν πολύ πιθανή την έντονη ενίσχυση του πληθωρισμού τους προσεχείς μήνες. Στο πλαίσιο αυτό, η Fed, η ΕΚΤ και η ΤτΙ υιοθέτησαν τον Σεπτέμβριο πιο αυστηρή πολιτική αυξάνοντας τα βασικά επιτόκια κατά 25 μ.β., δηλώνοντας έτοιμες και για νέες αυξήσεις.

Στις ΗΠΑ, η ανάπτυξη παραμένει απρόσμενα ανθεκτική. Το πραγματικό ΑΕΠ κατά το Β΄ Τρίμηνο αυξήθηκε 2,2% τόσο σε τριμηνιαία- ετησιοποιημένη βάση, όσο και σε ετήσια. Τα τελευταία στοιχεία υποδηλώνουν διατήρηση της ισχυρής ανάπτυξης και κατά το Γ΄ Τρίμηνο. Οι αρκετά καλές συνθήκες στην αγορά εργασίας παρέχουν τη δυνατότητα στη Fed να εστιάσει στην αντιμετώπιση του πληθωριστικού κινδύνου.

Στην Ευρωζώνη, ο ρυθμός ανάπτυξης κατά το Β΄ Τρίμηνο ανήλθε στο 0,6% σε τριμηνιαία βάση εκπλήσσοντας θετικά, λαμβάνοντας ώθηση από την ισχυρή ανάπτυξη της Ιρλανδίας. Το πολύ χαμηλό ποσοστό ανεργίας και τα ευνοϊκά πρόσφατα οικονομικά στοιχεία και δείκτες καταδεικνύουν συνέχιση του ήπιου ρυθμού ανάπτυξης. Ωστόσο, η υψηλή εξάρτηση της Ευρώπης από τις εισαγωγές ενεργειακών αγαθών επιδρά αρνητικά.

Στην Κίνα, τα τελευταία οικονομικά στοιχεία ήταν συγκρατημένα. Η εσωτερική ζήτηση διατηρείται υποτονική, ενώ βασικός παράγοντας της ανάπτυξης παραμένει η ισχυρή άνοδος των εξαγωγών.

Αναλυτικά το Δελτίο Οικονομικών Εξελίξεων εδώ 

Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε τον ρόλο της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο, ως αξιόπιστου εταίρου και συμμάχου, με κομβικό ρόλο για την ασφάλεια εταίρων και συμμάχων σε μια συγκυρία μεγάλων γεωπολιτικών ανακατατάξεων και αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε ότι η Ελλάδα στάθηκε στο πλευρό των εταίρων του Κόλπου, ενώ επανέλαβε την προσήλωση της Ελλάδας στην ασφάλεια και την ελευθερία της ναυσιπλοϊας, η οποία, άλλωστε, αποδεικνύεται στην πράξη, καθώς η χώρα μας συμμετέχει με πλοία στην ευρωπαϊκή επιχείρηση EUNAVFOR ASPIDES στην Ερυθρά Θάλασσα. Ακόμη, ανταλλάγησαν απόψεις για ζητήματα και έργα συνδεσιμότητας που ενισχύουν την ενεργειακή ασφάλεια και την περιφερειακή συνδεσιμότητα.

Συζητήθηκαν ακόμη οι τελευταίες διεθνείς και περιφερειακές εξελίξεις με έμφαση στην Ουκρανία, το Ιράν, τη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη Ανατολική Μεσόγειο. Επιπλέον, εξήραν τον ρόλο της ελληνικής κοινότητας στις ΗΠΑ ως γέφυρας κατανόησης και φιλίας μεταξύ των δύο χωρών.

«Πιστεύω ότι υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να κάνουμε στην οικονομία, στην ενέργεια και στο εμπόριο, τα οποία θα είναι επωφελή τόσο για τον ελληνικό όσο και για τον αμερικανικό λαό. Και αναζητούμε συνεχώς τέτοιες ευκαιρίες», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός ΥΠΕΞ.

Στη συνάντηση από την ελληνική πλευρά συμμετείχαν: ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, η Υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, η Διευθύντρια του Διπλωματικού Γραφείου του Πρωθυπουργού, πρέσβης Κατερίνα Νασίκα, ο πρέσβης της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον, πρέσβης Αντώνης Αλεξανδρίδης και η Διευθύντρια του Γραφείου Διεθνούς Στρατηγικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας του Πρωθυπουργού Αριστοτελία Πελώνη.

Τι συμφωνήθηκε 

Ένα από τα σημαντικότερα σημεία του Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας-ΗΠΑ αφορά τον τομέα της άμυνας. Ελλάδα και ΗΠΑ ανακοίνωσαν πωλήσεις στρατιωτικού υλικού μέσω του αμερικανικού προγράμματος Foreign Military Sales (FMS), συνολικού ύψους 4 δισ. δολαρίων. Οι συμφωνίες εντάσσονται στον μακροπρόθεσμο αμυντικό σχεδιασμό της Ελλάδας, με στόχο την ενίσχυση της συνεργασίας και της διαλειτουργικότητας των ελληνικών και αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Παράλληλα, οι δύο χώρες θα εξετάσουν νέες δυνατότητες συνεργασίας ανάμεσα στις αμυντικές βιομηχανίες τους, με ενδιαφέρον και για τις καινοτόμες τεχνολογίες. Στο ίδιο πλαίσιο οριστικοποιήθηκε η συμμετοχή της Ελλάδας στο State Partnership Program του Γραφείου Εθνοφρουράς των ΗΠΑ, με συνεργασία με την Πολιτεία της Φλόριντα.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στην παραχώρηση τεθωρακισμένων οχημάτων Stryker στην Ελλάδα, ως ένα ακόμη βήμα για την ενίσχυση της διαλειτουργικότητας των δύο πλευρών. Ελλάδα και ΗΠΑ συμφώνησαν ακόμη να διευρύνουν τη συνεργασία τους στην επιβολή του νόμου και στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, ενώ επανέλαβαν τη δέσμευσή τους για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης.

Σημαντικό κομμάτι των συνομιλιών αφορούσε την οικονομία. Αθήνα και Ουάσινγκτον θέλουν να ενισχύσουν ακόμη περισσότερο το διμερές εμπόριο και τις επενδύσεις, δίνοντας ιδιαίτερο βάρος στην οικονομική ασφάλεια. Στο τραπέζι μπήκε επίσης η ενίσχυση του ελέγχου των επενδύσεων, αλλά και η προστασία των διαδικασιών που σχετίζονται με συμβάσεις για κρίσιμες υποδομές. Η συμμετοχή της Ελλάδας στην πρωτοβουλία Pax Silica ανοίγει παράλληλα τον δρόμο για στενότερη συνεργασία σε τομείς όπως η υπερνοημοσύνη (Super Intelligence), η υπολογιστική υψηλών επιδόσεων, η κυβερνοασφάλεια και οι προηγμένες τεχνολογίες.

Ξεχωριστή θέση στον Στρατηγικό Διάλογο είχε και η ενέργεια. Οι δύο πλευρές θέλουν να αξιοποιήσουν τη δυναμική που δημιουργήθηκε από την Υπουργική Σύνοδο της Σύμπραξης για τη Διατλαντική Ενεργειακή Συνεργασία (P-TEC) τον Νοέμβριο του 2025. Στις συζητήσεις βρέθηκαν ο Κάθετος Διάδρομος Φυσικού Αερίου, αλλά και η έρευνα υδρογονανθράκων, στο πλαίσιο της περαιτέρω εμβάθυνσης των ενεργειακών σχέσεων Ελλάδας και ΗΠΑ. Παράλληλα, ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στη ναυτιλία, με τις δύο πλευρές να υπογράφουν συμφωνία για την πιστοποίηση Αμερικανών ναυτικών σε ελληνικά πλοία.

Νέα συμφωνία για την πολιτιστική κληρονομιά

Οι δύο κυβερνήσεις υπέγραψαν την ανανέωση του Μνημονίου Συνεργασίας για την Πολιτιστική Κληρονομιά, με στόχο την καλύτερη προστασία αρχαιοτήτων και άλλων πολιτιστικών αγαθών, αλλά και την αντιμετώπιση των κυκλωμάτων παράνομης διακίνησής τους. Παράλληλα, ανακοινώθηκε το πρώτο έργο στην Ελλάδα που θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του U.S. Ambassadors Fund for Cultural Preservation (AFCP).

Στόχος του συγκεκριμένου έργου είναι η ανάδειξη των κοινών δημοκρατικών παραδόσεων Ελλάδας και Ηνωμένων Πολιτειών, σε μία ακόμη κίνηση που εντάσσεται στη διεύρυνση των σχέσεων των δύο χωρών πέρα από την άμυνα, την οικονομία και την ενέργεια.

Η ομιλία Ρούμπιο

«Υπάρχουν σπουδαία ερείπια σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε πολλές περιπτώσεις είναι τόποι όπου η Ιστορία μοιάζει να έχει εξαντλήσει τον εαυτό της, απομεινάρια μακρινών πολιτισμών που έχουν προ πολλού χαθεί από τη ζωντανή μνήμη. Όμως η Ακρόπολη είναι διαφορετική», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Μάρκο Ρούμπιο.

Όπως σημείωσε, ο πολιτισμός που δημιούργησε όσα στέκουν στην Ακρόπολη «εδώ και χιλιάδες χρόνια αιχμαλωτίζει τη φαντασία του δυτικού κόσμου», ενώ γενιές πολιτικών ηγετών, καλλιτεχνών και φιλοσόφων στράφηκαν προς αυτόν «με θαυμασμό και δέος». Ο Ρούμπιο παρατήρησε ότι το πέρασμα του χρόνου συχνά μετατρέπει ακόμη και μεγάλες νίκες και καταστροφικές ήττες σε απλές υποσημειώσεις των βιβλίων της Ιστορίας. Δεν συνέβη όμως, όπως είπε, το ίδιο με τους αρχαίους Έλληνες. «Οι Έλληνες της αρχαιότητας φαίνεται να ασκούν μια σχεδόν μυστικιστική δύναμη πάνω στη μνήμη μας. Μας καλούν να επιστρέφουμε σε αυτούς ξανά και ξανά», τόνισε.

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών έκανε εκτενή αναφορά στα γεγονότα του 480 π.Χ., όταν οι στρατιές του Ξέρξη έφθασαν στην Αθήνα και έβαλαν φωτιά στα ιερά της. Οι περισσότεροι Αθηναίοι είχαν ήδη εγκαταλείψει την πόλη με πλοία και είχαν καταφύγει σε κοντινό νησί. Μια μικρή ομάδα, ωστόσο, αρνήθηκε να εγκαταλείψει την πόλη και οχυρώθηκε στην Ακρόπολη.

Όπως περιέγραψε ο Ρούμπιο, οι Αθηναίοι προέβαλαν μια ύστατη αντίσταση, ρίχνοντας τεράστιους βράχους από τους γκρεμούς πάνω στους Πέρσες εισβολείς και καταφέρνοντας για ημέρες να κρατήσουν σε απόσταση «τη μεγαλύτερη αυτοκρατορία εκείνης της εποχής». Τελικά καταβλήθηκαν. Οι Πέρσες λεηλάτησαν τους ναούς, έκαψαν τα ιερά και ισοπέδωσαν την Ακρόπολη. Όταν οι Αθηναίοι επέστρεψαν, συγκέντρωσαν τα κατεστραμμένα απομεινάρια της παλιάς Ακρόπολης και τα έθαψαν στον λόφο. Δεκαετίες αργότερα, υπό τον Περικλή, ύψωσαν τον Παρθενώνα.

«Εδώ και 25 αιώνες ο Παρθενώνας στέκει όρθιος. Αυτοκρατορίες αναδύθηκαν και κατέρρευσαν κάτω από τη σκιά του», ανέφερε ο Ρούμπιο, προσθέτοντας ότι οι απόγονοι των ανθρώπων που τον έχτισαν, «οι γιοι της Αθήνας και της Ρώμης», μετέφεραν τον πολιτισμό τους μέχρι τις άκρες της Γης.

Σύνδεση με την ιστορία των ΗΠΑ

Ο Ρούμπιο συνέδεσε στη συνέχεια την κληρονομιά της αρχαίας Ελλάδας με την ιστορία των ΗΠΑ. «Δυόμισι αιώνες μετά την ίδρυση της Αμερικανικής Δημοκρατίας, στην άλλη άκρη του κόσμου από το σημείο όπου βρίσκομαι σήμερα, στέκομαι εδώ ως υπουργός Εξωτερικών αυτής της Δημοκρατίας και ως δισέγγονος εποίκων που έφτασαν στον Νέο Κόσμο από την Ισπανία», ανέφερε.

Και πρόσθεσε: «Στέκομαι εδώ για να μαρτυρήσω ένα χρέος που κανένα πέρασμα του χρόνου και καμία γεωγραφική απόσταση δεν μπορούν ποτέ να σβήσουν». Σύμφωνα με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, «η ιστορία της Αμερικής, η ιστορία της χώρας μου, είναι γεμάτη από τα αποτυπώματα της αρχαιότητας».

Η ελληνική επιρροή, όπως είπε, είναι κυριολεκτικά χαραγμένη στην αρχιτεκτονική των αμερικανικών θεσμών, στους επιβλητικούς κίονες, στους τρούλους και στα μνημεία της αμερικανικής πρωτεύουσας. Στάθηκε ακόμη στη Φιλαδέλφεια, την πόλη όπου γεννήθηκε το αμερικανικό Σύνταγμα, επισημαίνοντας ότι ακόμη και το όνομά της είναι ελληνικό.

Ο Πλούταρχος και οι ιδρυτές της Αμερικής

Ο Μάρκο Ρούμπιο αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη γοητεία που ασκούσε η αρχαιότητα στους ανθρώπους που ίδρυσαν τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όπως είπε, οι ιδρυτές της χώρας του ήταν εξαιρετικά μελετημένοι στην Ιστορία και είχαν βαθιά επίγνωση της θέσης τους μέσα σε αυτήν. Ωστόσο, καμία άλλη εποχή του παρελθόντος δεν είχε αιχμαλωτίσει την προσοχή και τη φαντασία τους όσο η αρχαιότητα.

Επισήμανε μάλιστα ότι πολλοί εκπλήσσονται όταν μαθαίνουν πως ο συγγραφέας που αναφέρεται συχνότερα στα Federalist Papers δεν ήταν κάποιος φιλόσοφος του Διαφωτισμού ή πολιτικός θεωρητικός, αλλά ο Πλούταρχος, «ο Έλληνας βιογράφος των μεγάλων ανδρών της Ελλάδας και της Ρώμης».

Ο Ρούμπιο αναφέρθηκε στη συνέχεια στην επίδραση της αρχαίας Ελλάδας στις ιδέες των ιδρυτών των ΗΠΑ αλλά και ευρύτερα στους φιλοσόφους και τους πολιτικούς της Δύσης. «Η Αθήνα μάς έδωσε τη δημοκρατία, ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης μάς έδωσαν τη δυτική φιλοσοφία», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι οι αντιλήψεις για τον νόμο, την αρετή, την ιδιότητα του πολίτη και τη δημοκρατική διακυβέρνηση διαμορφώθηκαν στις ελληνικές πόλεις-κράτη.

Ακόμη και μεγάλο μέρος του σύγχρονου πολιτικού λεξιλογίου, πρόσθεσε, με λέξεις όπως «δημοκρατία», «τυραννία» και την ίδια τη λέξη «πολιτική», έχει τις ρίζες του στην Ελλάδα. «Το να γνωρίσουμε εκείνους σημαίνει να γνωρίσουμε τον εαυτό μας»

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών υπογράμμισε ότι η οφειλή της Αμερικής και συνολικά της Δύσης προς την αρχαία Ελλάδα είναι πολύ βαθύτερη από τους θεσμούς και τις πολιτικές ιδέες που κληροδότησε. «Αυτά που οφείλουμε σε αυτόν τον τόπο, ως Αμερικανοί και ως άνθρωποι της Δύσης, είναι στην πραγματικότητα πολύ, πολύ βαθύτερα», ανέφερε.

Οι θεσμοί και οι ιδέες, όπως είπε, αποτελούσαν την εξωτερική έκφραση βαθύτερων χαρακτηριστικών των αρχαίων Ελλήνων: του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνονταν τον κόσμο, της φαντασίας τους, των αρετών που απαιτούσαν από τους πολίτες τους και όσων ήταν διατεθειμένοι να υπερασπιστούν. Ήταν, όπως χαρακτηριστικά είπε, «τα πράγματα για τα οποία έζησαν, πολέμησαν και πέθαναν». «Το να γνωρίσουμε εκείνους σημαίνει να γνωρίσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό», τόνισε ο Μάρκο Ρούμπιο. Και συνέχισε λέγοντας ότι «αυτό που άνθισε εδώ, σε αυτόν τον τόπο, ήταν η δυτική επιθυμία να ανακαλύψει…», ανέφερε.

Επικρίσεις από Τσίπρα

Ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, νυν επικεφαλής της ΕΛΑΣ, εξέφρασε επιφυλάξεις για την παραχώρηση της Πνύκας για την ομιλία Ρούμπιο και προβληματισμό για τη στάση των ΗΠΑ απέναντι στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου. Συνδέοντας τον συμβολισμό της Πνύκας με τις σημερινές απειλές για τη δημοκρατία, ανέφερε ότι «το πνεύμα της Πνύκας δεν συνάδει με την αντίληψη του δικαίου του ισχυρού», αν και επεσήμανε ότι εφόσον ο Αμερικανός υπουργός περιοριστεί στον θεσμικό του ρόλο και δεν προχωρήσει σε «ιδεολογικά φορτισμένη τοποθέτηση», δεν θα υπάρξει ζήτημα.

Για το καλώδιο  υποστήριξε ότι, βάσει του διεθνούς δικαίου, η Ελλάδα δεν υποχρεούται να ζητήσει άδεια από την Τουρκία για την πόντιση καλωδίου στην υφαλοκρηπίδα. Σχολιάζοντας τη θέση του αμερικανού υπουργού ότι το ζήτημα αφορά και άλλες χώρες και θα συζητηθεί κατ’ ιδίαν, είπε ότι του δημιουργείται η αίσθηση μιας στάσης «Πόντιου Πιλάτου». «Αν ισχύει, είναι βαθιά απογοητευτικό», ανέφερε, ζητώντας ουσιαστική δήλωση στήριξης του διεθνούς δικαίου και του δικαιώματος της Ελλάδας να υλοποιήσει το έργο.

Ίσως αποστάσεις για το καλώδιο

Προηγουμένως, ο Αμερικανός ΥΠΕΞ κατά τις κοινές δηλώσεις με τον Έλληνα ομόλογο του, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στην Αθήνα, ρωτήθηκε για την ενεργειακή ασφάλεια και τα ενεργειακά έργα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Συγκεκριμένα η ερώτηση αφορούσε στο κατά πόσο μπορεί η Ελλάδα μπορεί να στηρίζεται στην υποστήριξη των ΗΠΑ για τα κρίσιμα για την ασφάλεια ενεργειακά έργα. Χαρακτηριστικά, στο πλαίσιο της ερώτησης, αναφέρθηκε: «Δεν είναι μόνο ο κάθετος διάδρομος, αλλά και η γεώτρηση Exxon Mobil, οι έρευνες της Chevron νότια της Κρήτης, αλλά και τα μεγάλα έργα ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας και Αιγύπτου, αλλά και της Ελλάδας με την Κύπρο και το Ισραήλ.

Απαντώντας ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ υπογράμμισε πως υπάρχει δέσμευση στη συνεργασία Αθήνας – Ουάσινγκτον στην ενεργειακή ασφάλεια, υπογραμμίζοντας ότι «η ενεργειακή ασφάλεια σχετίζεται με την εθνική ασφάλεια». «Αυτό τόνισε αποδείχτηκε και στην περίπτωση του Ιράν. Τα γεγονότα μας δείχνουν ότι έχουμε ανάγκη για διαφοροποιημένες οδούς ενέργειας. Δεν μπορούμε να αντέξουμε να αποκόπτεται ένας διάδρομος και να υπάρχει πρόβλημα σε όλο τον κόσμο. Άρα έχουμε μεγάλη αφοσίωση σε αυτές τις προσπάθειες, όπως και η Ελλάδα, που αποτελεί εξαιρετικό εταίρο», είπε.

Σημείωσε ωστόσο πως «κάποια από τα έργα που αναφέρονται σχετίζονται με λεπτές καταστάσεις που περιλαμβάνουν και άλλες χώρες», μια έμμεση αναφορά στην Τουρκία, παρότι δεν θέλησε να την κατονομάσει. «Τέτοια ζητήματα ίσως είναι καλύτερα να αντιμετωπιστούν μέσω ιδιωτικής πρωτοβουλίας και διπλωματίας, εκτός μιας συνέντευξης Τύπου. Έχουμε απόλυτη αφοσίωση στην ενεργειακή συνεργασία με την Ελλάδα γιατί είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας, το δικό μας, αλλά και της παγκόσμιας ασφάλειας. Επί των θεμάτων που ρωτήσατε, υπάρχουν ευαίσθητα ζητήματα που πρέπει να αναλυθούν σε συγκεκριμένα φόρα», τόνισε.

Στη συνέχεια ο Ρούμπιο ξεκαθάρισε: “Εμείς θέλουμε να πετύχουν αυτά τα έργα και έχουμε απόλυτη αφοσίωση στην εταιρική μας σχέση με την Ελλάδα, στην ενεργειακή ασφάλεια, διότι είναι προς συμφέρον της Ελλάδος αλλά και προς το δικό μας και πιστεύω ότι αυτό είναι προς συμφέρον της παγκόσμιας ασφάλειας. Επί των ζητημάτων που με ρωτήσατε, αναγνωρίζω ότι εμπεριέχουν κάποια ευαίσθητα θέματα και θέλουμε να τα αντιμετωπίσουμε σωστά”, τόνισε, ενώ έδωσε τα εύσημα στον Έλληνα ΥΠΕΞ Γιώργο Γεραπετρίτη “που με προσωπική του δέσμευση πάντοτε αναζητά τον διάλογο”.

Η ενόχληση Ρούμπιο

Έντονη ήταν η αντίδραση του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο σε ερώτηση που του έγινε, κατά τη διάρκεια των κοινών δηλώσεων με τον Γιώργο Γεραπετρίτη, σχετικά με το δημοσίευμα της Wall Street Journal για τον διάλογο της Γκίμπερλι Γκίλφοϊλ και του υπουργού Ενέργειας, Σταύρου Παπασταύρου. Υπενθυμίζεται πως το δημοσίευμα της Wall Street Journal έκανε λόγο για απειλές από την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ προς την ελληνική κυβέρνηση για την προώθηση του αμερικανικού LNG.

Ο Μάρκο Ρούμπιο διέκοψε τον Αμερικανό δημοσιογράφο που έκανε την ερώτηση, πριν αυτός ολοκληρώσει τονίζοντάς του, εμφανώς εκνευρισμένος: «Γράφετε κάτι, το θεωρείτε αλήθεια και μετά κάνετε ερώτηση με βάση αυτό που θεωρείτε αλήθεια. Δεν είμαι υποχρεωμένος να απαντώ σε τέτοιες ερωτήσεις». «Δεν αληθεύει η βάση της ερώτησής σας. Δεν θα απαντήσω σε μια ερώτηση που δεν είναι σωστή».

Ο δημοσιογράφος ακολούθως θέλησε να θέσει ερώτηση για την τεχνητή νοημοσύνη, με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών να τον διακόπτει και πάλι. «Ενώ οι Έλληνες δημοσιογράφοι κάνουν μόνο μια ερώτηση, οι δημοσιογράφοι των ΗΠΑ κάνουν πάντα δύο μαζί»…

Οι κοινές δηλώσεις και οι συμφωνίες

Νέο μνημόνιο ανταλλαγής πληροφοριών, περαιτέρω εμβάθυνση της ενεργειακής συνεργασίας με επέκταση της παροχής αμερικανικού LNG, καθώς και την ενίσχυση της αμυντικής σχέσης στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ συμφώνησαν Ελλάδα και ΗΠΑ, όπως τόνισαν στις κοινές τους δηλώσεις οι υπουργοί Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης και Μάρκο Ρούμπιο στο πλαίσιο του Στρατηγικού Διαλόγου των δύο χωρών.

Στις δηλώσεις του ο Γεραπετρίτης δήλωσε ότι σε συνθήκες εντεινόμενου ανταγωνισμού, ο Στρατηγικός Διάλογος Ελλάδας και ΗΠΑ αποτελεί μια σταθερά που αποτυπώνει το υψηλό επίπεδο των σχέσεών μας και την προώθηση της διεθνούς περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας.

Πρόσθεσε ακόμα ότι ο Κάθετος Διάδρομος αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της μεταφοράς του αμερικανικού LNG στην Ευρώπη, ενώ ο ελληνόκτητος στόλος μεταφέρει το ένα τέταρτο του αμερικανικού LNG. Είπε στη συνέχεια πως η Σούδα και η Αλεξανδρούπολη αναδεικνύουν τη στρατηγική παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή. Παράλληλα, η ανάπτυξη των F-16 Viper και η ένταξη των F-35 αναδεικνύουν τη σταθερή αμυντική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών και ενισχύουν την αμυντική ικανότητα της Ελλάδας.

«Μοχλός εμβάθυνσης των ελληνοαμερικανικών σχέσεων είναι η Ομογένεια, με πάνω από 100.000 Αμερικανούς πολίτες ελληνικής καταγωγής στη γενέτειρα του Ρούμπιο, ενώ υπάρχουν πλέον πάνω από 100 απευθείας πτήσεις μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ», τόνισε ο Έλληνας υπουργός και πρόσθεσε: «Συζητήσαμε για τη Μέση Ανατολή, την Ουκρανία και την κατάσταση στην υποσαχάρια Αφρική, η οποία επηρεάζει και τις μεταναστευτικές ροές. Η Ελλάδα αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην ασφάλεια και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, ζήτημα που ανέδειξε κατά την προεδρία της το 2025».

Ο Γεραπετρίτης είπε ακόμα πως παράλληλα, αποτελεί προτεραιότητα η ασφάλεια των χριστιανικών πληθυσμών, με την Ελλάδα να βρίσκεται σε συνεχή επαφή με τα πρεσβυγενή Πατριαρχεία στη Μέση Ανατολή, καθώς και η καταπολέμηση του παρωχημένου εθνικισμού στα Βαλκάνια.

Η Ελλάδα διατηρεί σταθερά τις αμυντικές της δαπάνες πάνω από το καθορισμένο όριο, τόνισε ο κ. Γεραπετρίτης και πρόσθεσε πως είναι πάροχος ασφάλειας, διατηρώντας ηγετικό ρόλο σε όλες τις ναυτικές επιχειρήσεις, όπως η ASPIDES και η ATALANTA, οι οποίες λειτουργούν συμπληρωματικά με τις αμερικανικές πρωτοβουλίες. Έχει επίσης κρίσιμη συμμετοχή σε πολυμερή σχήματα, όπως το 3+1, το οποίο έχει αναβαθμιστεί σε ένα πολύ ισχυρό γεωπολιτικό, πολυμερές σχήμα, και λόγω της συμβολής του Μάρκο Ρούμπιο.

Τί ειπώθηκε για Κύπρο

Αναφερόμενος στην Κύπρο επισήμανε ότι αποτελεί απαραίτητο κομμάτι της αρχιτεκτονικής ασφάλειας επισημαίνοντας ότι είναι αναγκαία η επανένωσή της με πυξίδα το διεθνές δίκαιο, προκειμένου να υπάρξει αποκατάσταση της ειρήνης και της ευημερίας, αποτρέποντας σταθερά οποιαδήποτε αναθεωρητική απειλή.

Τέλος ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικώς είπε ότι η σύνδεση Ελλάδας και ΗΠΑ βασίζεται σε κοινές αξίες, στον απόηχο των Επαναστάσεων των δύο χωρών. «Όπως είχε γράψει ο Τόμας Τζέφερσον σε απάντησή του στον Αδαμάντιο Κοραή εν μέσω της Ελληνικής Επανάστασης: “Κανένας λαός δεν αισθάνεται ζωηρότερη συμπάθεια από εμάς για τα δεινά που υποφέρουν οι Έλληνες”», κατέληξε

Από την πλευρά του ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο τόνισε ότι «Ελλάδα και ΗΠΑ διατηρούν μια ιστορική συμμαχία. Η σημασία της υπογραμμίζεται από τις ταραχές στον κόσμο στον οποίο ζούμε στο Ιράν, το Ορμούζ, την Υεμένη και την Ουκρανία. Πρόκειται για μια συμμαχία ιστορικής φύσης με γερά θεμέλια, που αποτελεί πηγή σταθερότητας. Είμαστε ευγνώμονες που η Ελλάδα είναι ένας σπουδαίος σύμμαχος».

Είπε ακόμα ότι υπάρχει κοινή κατανόηση για τις προκλήσεις στην κοινωνία μας και την αντιμετώπισή τους. Ο Αμερικάνος υπουργός Εξωτερικών είπα ακόμα ότι η Ελλάδα είναι ένας στενός εταίρος στην καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης και στα τρομοκρατικά θέματα. Λόγω της θέσης της στον χάρτη, είναι εκτεθειμένη σε διαφορετικές απειλές.

«Προχωράμε σε νέο μνημόνιο για την ανταλλαγή πληροφοριών» τόνισε ο Ρούμπιο και πρόσθεσε: «Δεν θέλουμε το λίκνο του δυτικού πολιτισμού να απειλείται, η Ελλάδα αποτελεί ασφαλή και σταθερό σύμμαχο στο ΝΑΤΟ, με στόχο να αντιμετωπίσει κάθε απειλή. Επίσης, αποτελεί σημαντικό μέλος στη διασφάλιση του οικονομικού μέλλοντος της Συμμαχίας».

Τέλος ο Ρούμπιο είπε ότι θέλουμε νέους διασυνδετήριους αγωγούς και επέκταση της παροχής αμερικανικού LNG. Παράλληλα, πρόσθεσε ότι «θέλουμε να καταπολεμήσουμε την παράνομη διακίνηση αρχαιοτήτων. Οι υπουργοί Εξωτερικών, μαζί με το υπουργείο Εσωτερικών και το FBI, θέλουμε να διασφαλίσουμε τους θησαυρούς του πολιτισμού».

Η συμφωνία με την Εθνοφρουρά 

«H υπογραφή αποτελεί μια ακόμη απόδειξη του πόσο στενή είναι η σχέση με την Ελλάδα» σχολίασε από πλευράς του ο Μάρκο Ρούμπιο. «Πρόκειται για την ιστορική συμμαχία ΗΠΑ-Ελλάδας, η οποία συνεχίζει να ενισχύεται σε πολλαπλά επίπεδα: στον οικονομικό τομέα, στον τομέα της άμυνας και, στη συγκεκριμένη περίπτωση, μέσω της Εθνοφρουράς μας» είπε.

Συνεχίζοντας ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Ρούμπιο είπε «η Εθνοφρουρά της πολιτείας μου, της Φλόριντα, έχει αποκτήσει μεγάλη εμπειρία στην αντιμετώπιση καταστάσεων όπως οι τυφώνες, και θεωρώ ότι έχει πολλά να διδαχθεί από τη δική σας τεχνογνωσία στην αντιμετώπιση φαινομένων όπως οι σεισμοί και οι δασικές πυρκαγιές. Πιστεύω, λοιπόν, ότι υπάρχει σημαντικό περιθώριο διαλειτουργικότητας και αμοιβαίας μάθησης».

«Πρόκειται για το είδος των δεσμών, των σχέσεων και των συνεργασιών που θέτουν τα θεμέλια μιας εκσυγχρονισμένης συμμαχίας — μιας συμμαχίας που βασίζεται σε μια μακρά ιστορία συνεργασίας, αλλά και που αντιμετωπίζει μοναδικές προκλήσεις, αλλά και πολλά υποσχόμενες ευκαιρίες για το μέλλον. Χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκομαι εδώ και συμμετέχω σε αυτή τη διαδικασία στο πλαίσιο της επίσκεψής μου, ειδικά δεδομένης της εμπλοκής της πολιτείας μου» σημείωσε ο Μάρκο Ρούμπιο.

«Η μεταφορά τεχνογνωσίας, οι κοινές ασκήσεις και η στενή επικοινωνία με την Εθνοφρουρά της Φλόριντα μάς δίνουν μια επιπλέον δυνατότητα. Για αυτό θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Ρούμπιο για την παρουσία του, καθώς και την πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών, κυρία Γκιλφόιλ, η οποία εργάστηκε για να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα. Για εμάς, για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, είναι μια πολύ σημαντική στιγμή, για την οποία είμαστε ιδιαίτερα ευτυχείς», δήλωσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας.

Επίσης, ο Δένδιας αναφερόμενος στη συνεργασία που υπογράφηκε ανάμεσα σε Ελλάδα και ΗΠΑ δήλωσε πως: «Η συμφωνία που υπεγράφη προ ολίγου δίνει και μια επιπλέον διάσταση στη συνεργασία μας στο πλαίσιο της συνεργασίας των δύο κρατών. Στο πλαίσιο της Ατζέντας 2030, η πατρίδα μας αναζητά τις βέλτιστες πρακτικές ώστε να μπορέσουμε να φτάσουμε στο επιχειρησιακό επίπεδο που επιθυμούμε τόσο για τις Ένοπλες Δυνάμεις, όσο και για την εφεδρεία μας».

«Η παρουσία του υπουργού των ΗΠΑ υποδηλώνει τη στενή στρατηγική σχέση. Η συμφωνία που υπεγράφη δίνει μια επιπλέον διάσταση στη συνεργασίας μας στο πλαίσιο της περαιτέρω μεταρρύθμισης των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων» ανέφερε μεταξύ άλλων ο υπουργός Εθνικής Άμυνας. Η υπογραφή έγινε από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Στρατηγό Δημήτριο Χούπη και τον Διοικητή της Εθνοφρουράς της Φλόριντα John Haas.

Ο Τουγάι εξελέγη δήμαρχος ως υποψήφιος του αντιπολιτευόμενου Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) το 2024. Έλαβε το σήμα/ κονκάρδα του AKP κατά τη διάρκεια συνεδρίασης της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος. «Καλωσορίζω σήμερα στην οικογένεια του AKP τον δήμαρχο της Σμύρνης Τζεμίλ Τουγάι, ο οποίος προσχώρησε σε εμάς», δήλωσε ο πρόεδρος Ερντογάν. «Θέλω να τονίσω ότι θα τον στηρίξουμε με όλες μας τις δυνατότητες στις προσπάθειές του να υπηρετήσει τη Σμύρνη, το μαργαριτάρι του Αιγαίου, και τους συμπολίτες μας στη Σμύρνη».

Ο Τουγάι δήλωσε: «Αγαπώ πολύ τη Σμύρνη», προσθέτοντας: «Πολύ όμορφα πράγματα περιμένουν τη Σμύρνη» και χαρακτηρίζοντας τον Ερντογάν «τον μεγαλύτερο ηγέτη». Η Σμύρνη, σημαντικός οικονομικός κόμβος στις τουρκικές ακτές του Αιγαίου, έχει περίπου 4,5 εκατομμύρια κατοίκους και αποτελεί εδώ και δεκαετίες προπύργιο της αντιπολίτευσης.

Η μεταγραφή Τουγάι

Η κίνηση του Τουγάι έρχεται μετά από μια ευρύτερη αναδιάταξη στο εσωτερικό της τουρκικής αντιπολίτευσης. Ο δήμαρχος της Άγκυρας, Μανσούρ Γιαβάς, αποχώρησε από το CHP (Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα) στις 23 Σεπτεμβρίου, έπειτα από μήνες αναταραχής που προκάλεσαν ρήγμα στο κόμμα μεταξύ της ηγεσίας, η οποία έχει πλέον επιστρέψει στον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, και του Νέου Κόμματος, του νέου βασικού κόμματος της αντιπολίτευσης στην Τουρκία, το οποίο ιδρύθηκε από τον πρώην ηγέτη του CHP, Οζγκιούρ Οζέλ. Ο Γιαβάς, ωστόσο, παραμένει ανεξάρτητος.

Στις δημοτικές εκλογές του 2024, ο Τουγάι, υποψήφιος του CHP, κέρδισε το 49% των ψήφων, σχεδόν 12 μονάδες μπροστά από τον υποψήφιο του AKP, ο οποίος έλαβε 37%. Ωστόσο, οι συσχετισμοί δύναμης στο μητροπολιτικό δημοτικό συμβούλιο εξακολουθούν να ευνοούν σε μεγάλο βαθμό την αντιπολίτευση. Το Νέο Κόμμα διαθέτει 93 έδρες, έναντι 38 του AKP, 33 του CHP, 12 ανεξάρτητων και 7 μελών του εθνικιστικού κόμματος που είναι σύμμαχος του AKP.

Ο ηγέτης του Νέου Κόμματος Οζγκιούρ Οζέλ χλεύασε την υποτιθέμενη νίκη του Ερντογάν στο κοινοβούλιο την Τετάρτη. «Δεν έχετε κερδίσει ποτέ τη Σμύρνη στην κάλπη και ούτε πρόκειται ποτέ να την κερδίσετε», δήλωσε απευθυνόμενος στον πρόεδρο Ερντογάν.