Για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, αυτά τα μαθήματα είναι ιδιαίτερα σημαντικά. Το επιχειρησιακό περιβάλλον της Ελλάδας – που χαρακτηρίζεται από εκατοντάδες νησιά, τραχιά βουνά, διασκορπισμένες φρουρές και περιορισμένο στρατηγικό βάθος – καθιστά την παθητική προστασία ουσιαστικό συστατικό των μελλοντικών στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Το κεντρικό μάθημα από την Ουκρανία είναι ότι η παθητική προστασία πρέπει να γίνει βασικό στοιχείο του στρατιωτικού δόγματος και όχι μια αυτοσχέδια αντίδραση κατά τη διάρκεια του πολέμου. Στην Ουκρανία, εκτεταμένα δίκτυα κατά των drones καλύπτουν πλέον εκατοντάδες χιλιόμετρα δρόμων κοντά στις πρώτες γραμμές, προστατεύοντας τις στρατιωτικές νηοπομπές από drones πρώτου προσώπου (FPV).

Ενώ αυτές οι δομές δεν είναι ούτε εξελιγμένες, ούτε άτρωτες, μειώνουν σημαντικά την ευπάθεια περιπλέκοντας την αναγνώριση του εχθρού και καθυστερώντας τις επιθέσεις. Η αξία τους δεν έγκειται στο να κάνουν τις δυνάμεις αόρατες, αλλά στην αύξηση των πιθανοτήτων επιβίωσής τους.

Καίρια η παθητική προστασία

Για την Πολεμική Αεροπορία, αυτό σημαίνει ότι τα παθητικά μέτρα επιβίωσης – συμπεριλαμβανομένων των εναέριων δικτύων, των ενισχυμένων καταφυγίων, του καμουφλάζ, της θερμικής απόκρυψης, των θέσεων δολώματος και της συχνής μετατόπισης θα πρέπει να γίνουν συνήθης πρακτική σε όλους τους σχηματισμούς. Αυτά τα μέτρα θα πρέπει να θεωρούνται εξίσου απαραίτητα με το σκάψιμο θέσεων μάχης, ή την εγκαθίδρυση περιμετρικής ασφάλειας.

Ένα άλλο σημαντικό μάθημα αφορά στη διοικητική μέριμνα. Η σύγκρουση στην Ουκρανία έδειξε ότι οι κόμβοι διοικητικής μέριμνας συγκαταλέγονται πλέον στους στόχους υψηλότερης προτεραιότητας του εχθρού. Οι αποθήκες καυσίμων, οι χώροι αποθήκευσης πυρομαχικών, οι εγκαταστάσεις συντήρησης, οι ζώνες προσγείωσης ελικοπτέρων και οι νηοπομπές ανεφοδιασμού παρακολουθούνται συνεχώς από drones και γίνονται ελκυστικοί στόχοι για ακριβείς επιθέσεις.

Αυτό έχει άμεσες επιπτώσεις για την Ελλάδα, ιδίως στα νησιά του Αιγαίου. Λιμάνια, ελικοδρόμια, τοποθεσίες ραντάρ και περιοχές ανεφοδιασμού θα μπορούσαν όλα να υπόκεινται σε συνεχή επιτήρηση κατά τη διάρκεια μιας κρίσης. Αντί να συγκεντρώνει τις προμήθειες σε λίγες μεγάλες αποθήκες, η Πολεμική Αεροπορία θα πρέπει να δίνει όλο και μεγαλύτερη έμφαση στη διασκορπισμένη διοικητική μέριμνα, σε πολλαπλές μικρότερες τοποθεσίες αποθήκευσης, σε δυνατότητες ταχείας μετεγκατάστασης και σε μέτρα εξαπάτησης που έχουν σχεδιαστεί για να συγχέουν την αναγνώριση του εχθρού.

Η σημασία του πολυφασματικού καμουφλάζ

Το παραδοσιακό καμουφλάζ προοριζόταν κυρίως για την απόκρυψη των δυνάμεων από την οπτική παρατήρηση. Τα σύγχρονα drones, ωστόσο, χρησιμοποιούν θερμική απεικόνιση, αισθητήρες υπερύθρων και ολοένα και πιο εξελιγμένη τεχνητή νοημοσύνη για τον εντοπισμό στρατιωτικών στόχων. Ως αποτέλεσμα, η απόκρυψη οχημάτων κάτω από το χρώμα καμουφλάζ από μόνη της δεν επαρκεί πλέον.

Η Πολεμική Αεροπορία θα πρέπει επομένως να επενδύσει σε συστήματα θερμικού καμουφλάζ, διαχείριση θερμικών υπογραφών και βελτιωμένες τεχνικές απόκρυψης. Οι στρατιωτικές ασκήσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν τακτικά αναγνώριση με drones, επιτρέποντας στις μονάδες να παρατηρούν τον εαυτό τους μέσω θερμικών καμερών και να κατανοούν πόσο εύκολα μπορούν να ανιχνευθούν από ψηλά. Μια τέτοια εκπαίδευση θα παρείχε άμεση ανατροφοδότηση και θα βελτίωνε σημαντικά την πειθαρχία στο πεδίο.

Οι μονάδες μηχανικού αναλαμβάνουν επίσης πολύ πιο σημαντικό ρόλο σε αυτό το νέο περιβάλλον. Η προστασία της Ουκρανίας από drones καταδεικνύει ότι τα σχετικά φθηνά δομικά υλικά – ξύλινοι στύλοι, χαλύβδινα πλαίσια, δίχτυα καμουφλάζ, φράγματα Hesco και χωματουργικά έργα – μπορούν να βελτιώσουν δραματικά την επιβίωση. Οι Έλληνες στρατιωτικοί μηχανικοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν παρόμοιες μεθόδους για την κατασκευή προστατευμένων διαδρόμων εφοδιαστικής, κρυφών θέσεων πυροβολικού, καλυμμένων σημείων ανεφοδιασμού ελικοπτέρων και ενισχυμένων θέσεων διοίκησης, τόσο στην ηπειρωτική Ελλάδα, όσο και στα νησιά.

Προτεραιότητες προμηθειών

Ίσως το πιο εντυπωσιακό μάθημα αφορά τις προτεραιότητες προμηθειών. Οι σύγχρονοι στρατοί έλκονται φυσικά από ακριβές τεχνολογικές λύσεις, όπως συστήματα ραντάρ, εξοπλισμό ηλεκτρονικού πολέμου και πυραύλους αναχαίτισης. Αυτές οι δυνατότητες παραμένουν απαραίτητες, αλλά δεν μπορούν να βρίσκονται παντού ανά πάσα στιγμή. Αντίθετα, οι σχετικά φθηνές επενδύσεις σε δίχτυα καμουφλάζ, δολώματα, προστατευτικά φράγματα, αρθρωτά καταφύγια και υλικά επισκευής μπορούν να αυξήσουν δραματικά την επιβίωση στο πεδίο της μάχης, με ένα κλάσμα του κόστους.

Αυτό υποδηλώνει ότι η παθητική προστασία θα πρέπει να λαμβάνει ειδική χρηματοδότηση, αντί να βασίζεται σε μεμονωμένες μονάδες για τον αυτοσχεδιασμό τοπικών λύσεων. Τυποποιημένα κιτ επιβίωσης θα μπορούσαν να διανεμηθούν σε όλη τη δύναμη, επιτρέποντας στις μονάδες να δημιουργούν γρήγορα προστατευμένες θέσεις όποτε απαιτείται.

Εκπαίδευση

Οι μέθοδοι εκπαίδευσης πρέπει επίσης να εξελιχθούν. Πολλοί στρατοί εκπαιδεύονται πλέον με drones, αλλά σχετικά λίγοι εκπαιδεύονται συστηματικά εναντίον τους. Κάθε σημαντική άσκηση της Πολεμικής Αεροπορίας θα πρέπει να ενσωματώνει ρεαλιστικές απειλές από drones, αξιολογώντας πόσο γρήγορα ανιχνεύονται οι μονάδες, εάν τα πρότυπα κίνησης είναι προβλέψιμα, αν λειτουργεί αποτελεσματικά το καμουφλάζ και αν τα δολώματα αποσπούν με επιτυχία την προσοχή του εχθρού. Αυτό θα έκανε τους διοικητές πιο ενήμερους για τις πραγματικές υπογραφές του πεδίου μάχης των μονάδων τους.

Η εξαπάτηση αναδεικνύεται επίσης ως ένας ισχυρός πολλαπλασιαστής δύναμης. Ο πόλεμος της Ουκρανίας έχει καταδείξει την αποτελεσματικότητα των φουσκωτών αρμάτων μάχης, του ψεύτικου πυροβολικού, των εικονικών συστημάτων ραντάρ και των ψευδών θέσεων εφοδιαστικής στην σπατάλη πόρων αναγνώρισης του εχθρού και πυρομαχικών ακριβείας. Για την Ελλάδα, τα σχετικά φθηνά συστήματα δολωμάτων θα μπορούσαν να περιπλέξουν την εικόνα πληροφοριών ενός αντιπάλου και να αναγκάσουν πολύτιμα drones και πυραύλους να εμπλακούν σε ψευδείς στόχους.

Ένα πολυεπίπεδο αμυντικό σύστημα

Το πιο σημαντικό είναι ότι οι παθητικές και ενεργητικές άμυνες δεν πρέπει ποτέ να θεωρούνται ως ανταγωνιστικές προσεγγίσεις. Αντίθετα, πρέπει να ενσωματωθούν σε ένα πολυεπίπεδο αμυντικό σύστημα. Ο ηλεκτρονικός πόλεμος, τα drones αναχαίτισης, τα πυροβόλα και οι πύραυλοι παραμένουν απαραίτητα, αλλά είναι σημαντικά πιο αποτελεσματικά όταν συνδυάζονται με καμουφλάζ, απόκρυψη, εξαπάτηση, σκλήρυνση και κινητικότητα. Κάθε επίπεδο αντισταθμίζει τις αδυναμίες των άλλων.

Τελικά, η Ουκρανία καταδεικνύει ότι η επιβίωση έχει γίνει εξίσου σημαντική με την ισχύ πυρός. Μια δύναμη που δεν μπορεί να επιβιώσει από τη συνεχή παρατήρηση από drones, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά τα όπλα της, ή να διατηρήσει πολεμικές επιχειρήσεις. Για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, η θεσμοθέτηση της παθητικής άμυνας μέσω του δόγματος των προμηθειών και της ρεαλιστικής εκπαίδευσης αποτελεί έναν από τους πιο οικονομικά αποδοτικούς τρόπους για την ενίσχυση της επιχειρησιακής ανθεκτικότητας.

Σε μια εποχή όπου οι ουρανοί γεμίζουν ολοένα και περισσότερο με φθηνά drones που μεταφέρουν πυρομαχικά ακριβείας, η σύγχρονη στρατιωτική αποτελεσματικότητα εξαρτάται, όχι μόνο από την ικανότητα να χτυπήσουν τον εχθρό, αλλά εξίσου από την ικανότητα να παραμείνουν κρυμμένοι, προστατευμένοι και έτοιμοι να πολεμήσουν μια άλλη μέρα.

Σημειώναμε επίσης πως η χειραγώγηση των χάρτινων τιμών του πετρελαίου «έχει εξαντλήσει τα περιθώριά της μπροστά στο νέο πολεμικό γύρο» και η συμπεριφορά των αγορών θα είναι αυτή τη φορά διαφορετική. Επιπλέον, το μερικό κλείσιμο των στενών του Μπαμπ ελ Μαντέμπ επιδεινώνει τα πράγματα. Από τις 6 Ιουλίου που ξεκίνησαν τα χτυπήματα οι ΗΠΑ, το αργό εκτοξεύτηκε πάλι από τα από τα 71 στα 100 δολάρια το βαρέλι μέσα σε 17 ημέρες. Αν η απειλή στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ παραμείνει η ίδια, η τιμή θα ακολουθήσει πιο ανοδική πορεία, με τις επικοινωνιακού τύπου δηλώσεις, πριν τα σαββατοκύριακα να καθησυχάζουν πρόσκαιρα τις αγορές.

Η φύση των αμερικανικών χτυπημάτων στο Ιράν επιβεβαιώνει επίσης ότι οι ΗΠΑ επανήλθαν στον πόλεμο “χωρίς μακροπρόθεσμο σχέδιο” και ενώ τα χρονικά περιθώρια για την παγκόσμια οικονομία είναι πιο στενά από πριν. Ακόμη και αν η επικέντρωση εν μέρει σε στόχους που σχετίζονται με τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είχε κάποιο αποτέλεσμα (μέχρι τώρα δεν προκύπτει κάτι τέτοιο), το Ιράν μπορεί να συνεχίσει να απειλεί τα πλοία που εξέρχονται ή εισέρχονται στο Περσικό Κόλπο, μετά τα Στενά.

Αν στις 28 Φεβρουαρίου είχαν υποτιμήσει το Ιράν, αν είχαν πιστέψει ότι ο αποκεφαλισμός θα ήταν αποφασιστικό χτύπημα ή ό,τι άλλο, αυτή τη φορά ποια ήταν η αυταπάτη; Όλα δείχνουν ότι είχαν προαποφασίσει να κλιμακώσουν, στην περίπτωση που οι Ιρανοί αντιδρούσαν στην αμερικανική διπλή υπονόμευση της συμφωνίας (στα Στενά και στο Λίβανο), αλλά χωρίς να έχουν σχέδιο για το τι ακριβώς θα κάνουν στη συνέχεια.

Οι κίνδυνοι για την παγκόσμια οικονομία είναι χειρότεροι από πριν και οι Ιρανοί συνεχίζουν να ελέγχουν την κλιμάκωση. Είτε η “πρόκληση” των ιρανικών αερογραμμών να στείλουν δυο φορές αεροπλάνο στη Σαναά ήταν εσκεμμένη είτε όχι, το Ριάντ δεν θα χτυπούσε τους Χούθι, χωρίς την έγκριση των ΗΠΑ. Η κλιμάκωση κι εδώ μόνο θετική δεν είναι για την Ουάσινγκτον.

Το μόνο που απομένει για τις ΗΠΑ είναι να υποχωρήσουν, ή μια θεαματική κλιμάκωση-αποκλιμάκωση πριν υποχωρήσουν. Μόνο που το τίμημα που αυτή φορά θα απαιτήσουν οι Ιρανοί για να ξανανοίξουν τα Στενά θα είναι λογικά μεγαλύτερο από το προηγούμενο “Μνημόνιο Κατανόησης”, που είχε καταγγελθεί εντός των ΗΠΑ ότι έδινε υπερβολικά πολλά στο Ιράν.

Το επιπλέον κόστος που καταβάλλει το Ιράν από την αμερικανική επιθετικότητα και η αθέτηση συμφωνιών για πολλοστή φορά δεν του επιτρέπει να αποδεχτεί τους ίδιους με πριν όρους. Στον πόλεμο των 40 ημερών η στρατιωτική ισχύς δεν απέφερε πολιτικό αποτέλεσμα. Τώρα είναι αμφίβολη και αυτή ακόμα η στρατιωτική λογική της νέας ανάφλεξης από τις ΗΠΑ.

Ο Αμερικανός πρόεδρος πρόσθεσε ότι δεν θα ήταν προς το συμφέρον ούτε του Πεκίνου ούτε της Μόσχας να προμηθεύσουν με όπλα την Τεχεράνη.

Οργή Τραμπ κατά ΕΕ

Για επίθεση και «ληστεία» της Ευρώπης σε αμερικανικές εταιρείες κάνει λόγο ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, αναφερόμενος το πρόστιμο που επιβλήθηκε μεταξύ άλλων και στην Google.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής δεν είναι «κουμπαράς» για την Ευρώπη, ούτε θα το επιτρέψουμε», αναφέρει σε ανάρτησή του ο αμερικανός πρόεδρος.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Τραμπ:

Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιτίθεται ξανά και, ως συνήθως, στοχεύει άμεσα τις ΣΠΟΥΔΑΙΕΣ αμερικανικές εταιρείες! Αφού επέβαλε πρόστιμο στην Apple, χωρίς κανέναν απολύτως λόγο, 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στη Meta, 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στην Amazon 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων και σε πολλές άλλες, μόλις ενημερωθήκαμε ότι η Google, μια πραγματικά προηγμένη και καταπληκτική ομάδα, έλαβε πρόστιμο άλλου 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων, χωρίς εξήγηση.

Αυτό ανεβάζει το σύνολο της Google σε πάνω από 18 δισεκατομμύρια δολάρια! Αυτή η παράνομη και εξαιρετικά μεροληπτική πρακτική ξεκίνησε σε αυτά τα υψηλά επίπεδα κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της υπνηλίας της κυβέρνησης Τζο Μπάιντεν, αλλά δεν πρόκειται να συνεχιστεί κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Τραμπ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής δεν είναι «κουμπαράς» για την Ευρώπη, ούτε θα το επιτρέψουμε!

Παρακαλώ αφήστε αυτή την ΑΛΗΘΕΙΑ να χρησιμεύσει ως παράδειγμα ότι θα ξεκινήσουμε αμέσως μια έρευνα 301 για την πρακτική της «ΛΗΣΤΕΙΑΣ» αμερικανικών εταιρειών και, κατ’ επέκταση, του Αμερικανού φορολογούμενου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πληρώσει ένα πολύ μεγάλο τίμημα για αυτήν την παράνομη και εξαιρετικά ανήθικη συμπεριφορά, για την οποία τους έχω προειδοποιήσει επανειλημμένα.

Οι κυρώσεις θα ανατραπούν πλήρως και, αναμένουμε, να τους επιβληθεί ένας σημαντικός ΔΑΣΜΟΣ το συντομότερο δυνατό. Μείνετε συντονισμένοι! Πρόεδρος ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΖ. ΤΡΑΜΠ

Υπάρχει και ένα τρίτο πλεονέκτημα των ΗΠΑ: ελέγχουν την γειτονιά τους και δεν κινδυνεύουν να χτυπηθούν από γείτονες ενταγμένους σε αντίπαλο στρατόπεδο. Η Κούβα έχει, ως φαίνεται, εξουδετερωθεί. Η δε εσωτερική κατάσταση των ΗΠΑ έχει συχνά αναφερθεί ως παράγων αποδυνάμωσης της «αυτοκρατορίας». Ωστόσο ακόμα, και τώρα, αυτό δεν έχει εμποδίσει τις ΗΠΑ να ασκούν άκρως επιθετικές, προκλητικές πολιτικές, έστω και με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα.

Η στάση των ΗΠΑ θυμίζει ενίοτε “φυγή προς τα εμπρός”. Κάποιο “παλούκι” μπορεί να αποδειχθεί «πολύ σκληρό για να πεθάνει». Το Ιράν φαίνεται να συγκεντρώνει τέτοιες ιδιότητες. Ωστόσο κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αν θα υποστούν θανάσιμο πλήγμα οι ΗΠΑ ή αν απλώς θα μας τελειώσει ο Τραμπ. Μπορεί πάντως να πληρώσει το μάρμαρο ο “διεθνής σιωνισμός” και όχι οι ΗΠΑ. Το πιο εύκολο είναι να την πληρώσει ο “Μπίμπι”, κοινώς ο Νετανιάχου. Το Ιράν είναι κλειδί για την κυριαρχία στη Μέση Ανατολή με τα πετρέλαια και για πρόσβαση προς Ασία και Ευρώπη. Ταυτόχρονα το Ιράν δίνει την πρώτη ένδειξη του τι σημαίνει η αναμέτρηση με την Κίνα.

Πόλεμος ΗΠΑ και ΕΕ εναντίον Ρωσίας

Η παρουσία της Ρωσίας στην περιοχή ήταν πάντα ασταθής. Η “αποστασία” της Ευρώπης και η δημόσια δυσαρέσκεια του Τραμπ δεν είναι πλασματική αλλά τώρα χρησιμεύει ως εκράν που μας εμποδίζει να δούμε ότι έχουν μοιραστεί τους ρόλους: Οι ΗΠΑ του Τραμπ κάνουν ανοιχτά και απροσχημάτιστα επίθεση στη Ρωσία βοηθώντας την Ουκρανία, με την Ευρώπη να οξύνει την αντιρωσική πολιτική της και, χρηματοδοτώντας τον Ζελένσκι, να μειώνει το βάρος των ΗΠΑ και να συμπληρώνει τους Αμερικανούς κατά τον πιο αποτελεσματικό τρόπο.

Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ συγκλίνουν σε κοινή πολιτική στην πράξη έναντι της Ρωσίας διακηρύσσοντας ταυτόχρονα…τις υπαρκτές διαφορές τους! Τα χτυπήματα βαθιά στο εσωτερικό της Ρωσίας εγκαινιάζουν μια τελευταία -αλλά όχι έσχατη- μέθοδο για να υποχρεώσουν τη Ρωσία να ζητήσει διαπραγματεύσεις από θέση ήττας. Αυτό έχει προκαλέσει δημόσια διάσταση στο ηγετικό επίπεδο των Ρώσων και άγνωστη, αλλά πιθανή “ενόχληση” στον πληθυσμό, εξ ου και η διάσταση στην ηγεσία.

Δεν συμμαχούν οι εχθροί

Το ερώτημα δεν είναι αν η Μόσχα δεν θέλει ή αν δεν μπορεί να νικήσει. Αν η Ρωσία δεν μπορούσε να εξουδετερώσει στρατιωτικά τον Ζελένσκι, αν δηλαδή ήταν πράγματι αδύναμη, δεν θα βασάνιζε η ύπαρξή της τόσο πολύ τους Δυτικούς. Μια πρόχειρη απάντηση είναι ότι το Ουκρανικό “δεσμεύει” την Δύση να μην κάνει χειρότερα από αυτά που κάνει… Οι αντίπαλοι των ΗΠΑ αδυνατούν έως τώρα να
διαγράψουν τις αντιθέσεις τους και να “συγγράψουν” μια κοινή και νικηφόρα στρατηγική έναντι των ΗΠΑ. Και δεν μπορούν, επειδή βρίσκονται σε διαφορετικό επίπεδο στόχων και τρόπου επίτευξης των στόχων αυτών.

Όλα αυτά δεν προδικάζουν ούτε τη νίκη, ούτε την ήττα των ΗΠΑ, αλλά μάλλον μια μακρόσυρτη φθορά με άγνωστη κατάληξη. Στο παρελθόν τέτοιες καταστάσεις οδήγησαν στους δυο Μεγάλους Πολέμους. Το αν θα τριτώσει το κακό εξαρτάται από ποικίλους παράγοντες, όπως π.χ. αν κάποιος θεωρήσει ότι έτσι κι αλλιώς είναι χαμένος. Για την ώρα, υπομονή.

ΥΓ Αυτά δεν αφορούν στην Ελλάδα. Η τύχη της κυμαίνεται ανάμεσα σε ένα “κουτσό άλογο” και σε ένα πρωθυπουργό που δεν ξέρει αν πρέπει (και αν προλαβαίνει) να στείλει «χαιρετισμούς στην Αλεξάνδρεια που χάνει».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η ελληνική κυβέρνηση φέρεται να έχει αποστείλει επιστολές προς το αμερικανικό Κογκρέσο με στόχο να επηρεάσει τη διαδικασία, ενώ παράλληλα η PSEKA (Διεθνής Επιτροπή Συντονισμού για την Κύπρο), μια από τις οργανώσεις με επιρροή στο Κογκρέσο, απέστειλε επιστολή κατά της πώλησης F-35 στην Τουρκία, αλλά και κατά της πιθανής πώλησης κινητήρων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στο τουρκικό πρόγραμμα μαχητικού αεροσκάφους KAAN.

«Αστείοι ισχυρισμοί» κατά της Τουρκίας

Η Hürriyet αναφέρει ότι το «ελληνοκυπριακό λόμπι» αντιτίθεται στην πώληση των F-35 επικαλούμενο τις σχέσεις της Τουρκίας με τη Ρωσία, τη στάση της Άγκυρας απέναντι στη Χαμάς και την άρνησή της να συμμετάσχει στις αμερικανικές κυρώσεις κατά της Μόσχας. Σύμφωνα με το τουρκικό δημοσίευμα, η επιστολή υποστήριξε ότι η πρόσβαση της Τουρκίας στην τεχνολογία των F-35 θα μπορούσε να αποτελέσει κίνδυνο για την αμερικανική ασφάλεια.

Παράλληλα, αναφέρεται ότι εκφράστηκαν ανησυχίες πως κρίσιμες πληροφορίες σχετικά με τα αεροσκάφη θα μπορούσαν να μεταφερθούν σε χώρες όπως η Κίνα, το Ιράν ή η Βόρεια Κορέα. Η εφημερίδα χαρακτηρίζει τους ισχυρισμούς αυτούς «αστείους», υποστηρίζοντας ότι ο πραγματικός λόγος αντίδρασης είναι η αλλαγή της στρατιωτικής ισορροπίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το τουρκικό δημοσίευμα υποστηρίζει ότι το πιο σημαντικό σημείο της επιστολής αφορά την επίδραση που θα είχε η απόκτηση F-35 από την Τουρκία στη στρατιωτική ισορροπία Ελλάδας-Τουρκίας. Όπως αναφέρει η Hürriyet, το «ελληνοκυπριακό λόμπι» εκτιμά ότι η παράδοση των F-35 στην Άγκυρα θα εξουδετέρωνε ένα από τα βασικά στρατιωτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας και για αυτό ζητά από την αμερικανική κυβέρνηση να εμποδίσει την πώληση.

Τα F-35 και οι αμερικανικές προϋποθέσεις

Την ίδια ώρα, διαφορετική διάσταση δίνει ανάλυση της αντιπολιτευόμενης ιστοσελίδας T24, η οποία επικαλείται απάντηση του Γραφείου Νομοθετικών Υποθέσεων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ προς μέλος του αμερικανικού Κογκρέσου. Η Τουρκάλα δημοσιογράφος Cansu Çamlıbel υποστήριξε μέσω ανάρτησής της στην πλατφόρμα Χ ότι, παρά τις εντυπώσεις που δημιουργήθηκαν κατά τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, όπου ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε να αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο άμεσης επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα F-35, «τεχνικά δεν άλλαξε τίποτα».

Σύμφωνα με την ίδια, δεκατρείς ημέρες μετά τη Σύνοδο έγινε γνωστή η θέση του Γραφείου Νομοθετικών Υποθέσεων του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο ανέφερε: «Εκτός αν πληρούνται πλήρως οι νομικές προϋποθέσεις που ορίζονται στη νομοθεσία των ΗΠΑ, κανένα αεροσκάφος F-35 δεν μπορεί να μεταβιβαστεί στην Τουρκία».

Οι προϋποθέσεις αυτές, σύμφωνα με την ανάλυση, συνδέονται με την απομάκρυνση των ρωσικών συστημάτων S-400 από την Τουρκία και τη δέσμευση της Άγκυρας ότι δεν θα αποκτήσει στο μέλλον νέο ρωσικό αμυντικό εξοπλισμό. Η Çamlıbel σχολιάζει ότι, παρά τις προηγούμενες εκτιμήσεις πως το ζήτημα θα είχε λυθεί μέσα από πώληση των S-400 σε τρίτη χώρα, όπως το Κατάρ ή τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί. Καταλήγει δε με το ερώτημα αν η Μόσχα άσκησε τελικά μεγαλύτερη πίεση στην Άγκυρα από ό,τι είχε εκτιμηθεί αρχικά.

Για πρώτη φορά έπειτα από αρκετά χρόνια, η δεξίωση μεταφέρθηκε στο εσωτερικό του Μεγάρου, καθώς οι προβλέψεις για βροχές και καταιγίδες οδήγησαν στην απόφαση να μην αξιοποιηθούν οι κήποι.

Στη φετινή εκδήλωση δέχθηκαν πρόσκληση περίπου 1.700 άτομα, αριθμός μεγαλύτερος σε σχέση με προηγούμενες χρονιές, καθώς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απηύθυνε πρόσκληση και στις συζύγους των πολιτικών προσώπων.

Η ομιλία Τασούλα

Με κάθε επισημότητα και λαμπρότητα πραγματοποιείται το βράδυ της Παρασκευής (24/7) η καθιερωμένη δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο, με αφορμή την 52η επέτειο από την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Η εκδήλωση φιλοξενείται στη μεγάλη Αίθουσα Δεξιώσεων του Μεγάρου της Ηρώδου Αττικού, με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τασούλα να έχει κατ’ ιδίαν συνάντηση με τους πολιτικούς αρχηγούς και τον ίδιο να αναφέρεται στη «γοητεία», αλλά και τη «βαριά ευθύνη» να ορίζεις την μοίρα σου και την μοίρα του τόπου σου.

Στην ομιλία του ο κ. Τασούλας έστειλε και μηνύματα για την απελευθέρωση των Κατεχόμενων της Κύπρου: «Κορυφαίος και αδιαπραγμάτευτος στόχος της Μεταπολίτευσης είναι και θα είναι η ολόπλευρη ενίσχυση του ελληνισμού έτσι ώστε να επιτευχθεί η άρση των συνεπειών της εισβολής. Η επανένωση της μεγαλονήσου και το τέλος της κατοχής σε έδαφος μιας χώρας μέλους της Ε.Ε παραμένει ύψιστη προτεραιότητα», είπε χαρακτηριστικά.

Αναλυτικά η ομιλία του κ. Τασούλα:

«Η Δημοκρατία δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Είναι η κορυφαία έκφραση του ανθρώπινου πολιτισμού στο πολιτειακό και θεσμικό επίπεδο. Και επειδή η κυβέρνηση δεν βρίσκεται στα χέρια των ολίγων, αλλά στα χέρια των πολλών, «δημοκρατία κέκληται». Είναι η διαχείριση της μοίρας ενός λαού και ενός κράτους από τον ίδιο τον λαό με κανόνες και αρχές. Είναι η γοητεία, αλλά και η βαριά ευθύνη να ορίζεις την μοίρα σου και την μοίρα του τόπου σου σε διαρκή αναμέτρηση με καταγωγικές αδυναμίες της δημοκρατίας, όπως η δημαγωγία, η παραπληροφόρηση, η αδιαφορία και η διαβολή. Δηλαδή, όλα αυτά που κάνουν τον ασθενέστερο λόγο να φαίνεται αληθοφανής, το περίφημο «τον ήσσονα λόγον κρείττω ποιείν».

Σήμερα η καλύτερη Δημοκρατία που είχαμε ποτέ και που την εγκατέστησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και οι συνεργάτες του, κλείνει τα 52. Παρά τις δοκιμασίες της, δείχνει νεότερη. Κι αν στη μέση ηλικία υπάρχει μια μελαγχολία, υπάρχει ταυτόχρονα γνώση και εμπειρία που μας επιτρέπει με ψυχραιμία να υπερβούμε την μελαγχολία και να τολμήσουμε νέους δρόμους και νέους στόχους.

Στον ενάμισι χρόνο που έχω την τιμή να υπηρετώ τον θεσμό της Προεδρίας της Δημοκρατίας ταξίδευσα σχεδόν σε όλη την Ελλάδα. Εκεί, όμως, που χτυπάει πιο δυνατά η καρδιά του ελληνισμού είναι στο ακριτικό τόξο από τον Έβρο ως την Κύπρο. Από τον Έβρο έως την Κύπρο ζουν οι πιο ισχυρές ελληνικές κοινότητες. Πρέπει να αντλήσουμε έμπνευση από αυτές τις κοινότητες και ταυτόχρονα να τις ενισχύσουμε ακόμα περισσότερο. Η περιφερειακή ανάπτυξη, η ανάσχεση της δημογραφικής κάμψης, η προστασία των αδυνάμων, η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και η φροντίδα για μια παιδεία επιπέδου προς όλους είναι, νομίζω, στόχοι που όχι μόνο μας εμπνέουν αλλά και μας ενώνουν!

Δεν αρκεί όμως να δρα μόνο το κράτος. Οι ισχυροί Έλληνες οφείλουν να στηρίξουν συστηματικά πρωτοβουλίες αναγέννησης της χώρας. Οφείλουν ταυτόχρονα να συνειδητοποιήσουν ότι ο πλούτος δεν δικαιώνεται αν μέρος του δεν μετασχηματιστεί εγκαίρως σε ευεργεσία για το γενικό καλό.

Κυρίες και κύριοι,

Η σημερινή επέτειος είναι ημέρα τιμής για όσους αντιστάθηκαν στη δικτατορία «ποτέ από το χρέος μη κινούντες». Είναι ωστόσο και ημέρα περισυλλογής. Σαν σήμερα τελείωσε μια επταετία αυταρχισμού, που προκάλεσε την τραγωδία της Κύπρου με την βάρβαρη εισβολή της Τουρκίας.

Στον αντίποδα αυτής της τραγωδίας, η ομαλή εναλλαγή στην εξουσία και η ένταξη της Ελλάδας και Κύπρου στην ευρωπαϊκή οικογένεια είναι οι θεμελιώδεις κατακτήσεις της μεταπολίτευσης. Κατακτήσεις που ανήκουν εξίσου στις πολιτικές παρατάξεις, αλλά προπαντός ανήκουν στον ελληνικό λαό.

Όμως, ο κορυφαίος και αδιαπραγμάτευτος στόχος της Μεταπολίτευσης είναι και θα είναι η ολόπλευρη ενίσχυση του ελληνισμού έτσι ώστε να επιτευχθεί η άρση των συνεπειών της εισβολής. Η επανένωση της μεγαλονήσου και το τέλος της κατοχής σε έδαφος μιας χώρας μέλους της Ε.Ε παραμένει ύψιστη προτεραιότητα. Το ζητούμενο αυτό δεν είναι ασύνδετο με τους υπόλοιπους στόχους μας. Η συλλογική, συστηματική και διαχρονική προσπάθεια για την επίτευξη αυτού του σκοπού είναι η μοναδική εθνική στρατηγική που εγγυάται ταυτόχρονα την οικονομική πρόοδο και την εθνική ασφάλεια.

Στα 52 αυτά χρόνια είχαμε και περιόδους οπισθοδρόμησης. Ο οξύτατος διχασμός που χαρακτήρισε την εποχή της κρίσης προκάλεσε συνέπειες από τις οποίες δεν έχουμε ακόμα οριστικά ανακάμψει. Η προηγούμενη δεκαετία πρέπει να γίνει μάθημα για την πολιτική τάξη, αλλά και για τον λαό: Και το κυριότερο μάθημα είναι ότι η αντιπαράθεση πρέπει να υποχωρεί εκεί που αρχίζει ο σκληρός πυρήνας του εθνικού συμφέροντος.

Όταν η αντιπαράθεση κακοφορμίζει και διολισθαίνει σε μόνιμη οξύτητα τότε ακολουθεί η οπισθοδρόμηση, η βία και η κοινωνική αναταραχή. Η Δημοκρατία οφείλει να δείχνει μηδενική ανοχή στη βία, αλλά και οι πολίτες πρέπει να δείχνουν την οφειλόμενη αυτοσυγκράτηση για να διασφαλίζουν την ομαλότητα.

Οι πολιτικοί, από την άλλη πλευρά, δεν έχουν το δικαίωμα να ζητούν από τους πολίτες σύνεση, αν δεν δίνουν πρώτοι το παράδειγμα. Δεν μπορούμε να ζητάμε ενότητα, όταν εμείς καλλιεργούμε τη διαίρεση· ούτε μέτρο, όταν εμείς δεν τηρούμε το μέτρο πρώτοι. Η ενότητα για τον ελληνισμό δεν είναι κοινότοπη έκκληση. Είναι ιστορικός όρος επιβίωσης και επιτυχίας. Η ευθύνη ξεκινά από εκείνους που κατέχουν θέσεις ευθύνης. Εμείς πρώτοι πρέπει να δείξουμε τον σεβασμό και την ψυχραιμία που ζητάμε από την κοινωνία μας.

Κυρίες και κύριοι,

Ο κόσμος χαρακτηρίζεται από οικονομικές αναταράξεις και τεχνολογικά άλματα, που πυροδοτούν πολεμικές συγκρούσεις και γεωπολιτικές μεταβολές. Η Ελλάδα οφείλει να προνοεί και να δρα διαρκώς στον αμυντικό, οικονομικό και διπλωματικό τομέα. Όμως, η εθνική ισχύς δεν είναι μόνο ζήτημα της κυβερνητικής πολιτικής. Μια χώρα είναι ισχυρή όταν έχει ανθρώπους που συνδυάζουν το πείσμα, τον πατριωτισμό και τη γνώση. Γι’ αυτό πρέπει να προτάξουμε την παιδεία πιο πολύ από ποτέ. Παιδεία και εκπαίδευση, θεωρητική και θετική είναι το κλειδί για την ασφάλεια και την πρόοδο. Κι ένα αποφασιστικό κομμάτι της παιδείας είναι η ποίηση. Ας δώσουμε στα νέα παιδιά πρόσβαση στην ποίηση. Η ποίηση οπλίζει το πνεύμα με απλούς κώδικες ήθους, λογικής και πίστης. Κώδικες χρήσιμοι για να αγωνιζόμαστε με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και μεγαλύτερη αξιοπρέπεια. Για να γινόμαστε πολίτες στων ιδεών την πόλη. Πόλη, όπου κατά τον ποιητή «στην αγορά της βρίσκεις νομοθέτας που δεν γελά κανένας τυχοδιώχτης»!

Κυρίες και κύριοι,

Για τους Έλληνες η πατρίδα δεν είναι μόνο η γη και τα βουνά. Η αιώνια πατρίδα της Ελλάδας είναι η θάλασσα. Το, κατά τον Αισχύλο, ανήριθμον γέλασμα ποντίων κυμάτων. Ο ελληνικός πολιτισμός είναι για πάνω από 50 αιώνες ταυτισμένος με τη θάλασσα, 1000 τουλάχιστον χρόνια πριν από τις Μυκήνες και την Κνωσσό, όπως άλλωστε αποκαλύφθηκε μέσα από τις ανασκαφές της Κέρου. Γαλάζια είναι, λοιπόν, η πατρίδα της Ελλάδας μέσα στην πληρότητα του χρόνου. Γαλάζια ήταν και είναι πάντοτε η πατρίδα του ελληνισμού από την Κύπρο και την Ιωνία έως τη Σικελία και την Μασσαλία αιώνες πριν από την ίδρυση της Ρώμης. Γαλάζια είναι και σήμερα η πατρίδα της γαλανόλευκης. Γιατί ερχόμαστε από την «γλαυκή θάλασσα» της Ιλιάδος που κατά τον Πάτροκλο γέννησε τον Αχιλλέα, γιατί ερχόμαστε από την «κυανέαν άλα» την γαλάζια θάλασσα του Ευριπίδη στην Ιφιγένεια εν Ταύροις, γιατί νοσταλγούμε την πολυαγαπημένη «γαλανή πατρίδα» του Γ. Δροσίνη και γιατί ερχόμαστε πάλι από την «γαλάζια πατρίδα» τη φωτοσπαρμένη του Κ. Παλαμά. Να γιατί η γαλάζια μας πατρίδα είναι κατοχυρωμένη στο ληξιαρχείο της Ελληνικής γραμματείας.

Κρατάμε λοιπόν στα χέρια μας το γαλάζιο νήμα του ελληνισμού. Οφείλουμε να το παραδώσουμε πιο ισχυρό σ’ εκείνους που θα ακολουθήσουν. Αυτό θα είναι η δικαίωση όχι μόνο της Μεταπολίτευσης, όχι μόνο μιας εποχής ή μιας γενιάς, αλλά ενός τρόπου σκέψης. Ενός τρόπου σκέψης που παραμερίζει την δυσπιστία και τη μελαγχολία και καλεί σε πρόοδο και δημιουργία».

Οι παρόντες και οι απόντες

Οι προσκεκλημένοι στη φετινή δεξίωση ανήλθαν σε περίπου 1.700. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται τα μέλη της κυβέρνησης, πρώην πρωθυπουργοί, οι δύο πρώην Πρόεδροι της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος και Κατερίνα Σακελλαροπούλου, οι τέσσερις πρώην Πρόεδροι της Βουλής, ο Έλληνας επίτροπος Απόστολος Τζιτζικώστας, οι 20 Έλληνες ευρωβουλευτές και οι 300 βουλευτές, συμπεριλαμβανομένων των 30 ανεξάρτητων, καθώς και πρώην βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που παραιτήθηκαν πρόσφατα, στο πλαίσιο των πολιτικών ανακατατάξεων στον χώρο της Αριστεράς.

Όπως είθισται, έχουν προσκληθεί επίσης ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, οι αρχηγοί των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, ανώτατοι δικαστικοί, πρυτάνεις, αντιστασιακοί (περισσότεροι από 500), υψηλόβαθμα στελέχη τραπεζών, εφοπλιστές, επιχειρηματίες, πρόεδροι κοινωφελών ιδρυμάτων, επικεφαλής ανεξάρτητων αρχών, προσωπικότητες από τον χώρο των Γραμμάτων και των Τεχνών, εκπρόσωποι της Κοινωνίας των Πολιτών, καθώς και μέλη συλλόγων, επαγγελματικών και συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Ξεχωριστή θέση ανάμεσα στους προσκεκλημένους έχουν οι πρώτοι των πρώτων στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, Γιώργος Μυριάδης, με βαθμό 19,80, και Ανδρέας Οικονομόπουλος, με βαθμό 19,75.

Στην επετειακή εκδήλωση για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας έχουν δηλώσει ότι δεν θα παραστούν η πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Ρένα Δούρου, ο πρόεδρος του κόμματος «Νίκη», Δημήτρης Νατσιός, και η πρόεδρος της «Πλεύσης Ελευθερίας», Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ο πρόεδρος της «Ελληνικής Λύσης», Κυριάκος Βελόπουλος, θα εκπροσωπηθεί από τον βουλευτή και αντιπρόεδρο της Βουλής, Βασίλη Βιλιάρδο.

Πολύ έντονα φαινόμενα καταγράφονται στην βόρεια Εύβοια και στις Σποράδες, αλλά και στην Ανατολική Θεσσαλία, κυρίως στις παραθαλάσσιες περιοχές της. Μέσα σε λίγες ώρες έπεσαν πάνω από 100.000 κεραυνοί -οι πιο πολλοί στη θάλασσα πάντως. Αγρίνιο, Φθιώτιδα, Θεσσαλονίκη, Ζάκυνθος, Δράμα, Χαλκιδική, Βόλος είναι μερικές από τις περιοχές οι οποίες είδαν τον καιρό να αλλάζει απότομα και οι κάτοικοι ήρθαν αντιμέτωποι με τα έντονα φαινόμενα.

Σε πολλές περιοχές μάλιστα, οι κάτοικοι έλαβαν στα κινητά τους, μήνυμα από το 112 το οποίο τους ενημέρωνε ότι αναμενόντουσαν τοπικά ισχυρές βροχές, καταιγίδες και κεραυνική δραστηριότητα από τις πρώτες απογευματινές ώρες και για 12 ώρες και καλούσε για αυξημένη προσοχή στις μετακινήσεις. Οι περιοχές που έλαβαν ειδοποίηση είναι: Λάρισα, Φθιώτιδα, κεντρική και βόρεια Εύβοια και Σκύρος, Μαγνησία και Σποράδες.

Αυτή η διαπίστωση δεν αποτελεί μομφή κατά συγκεκριμένων προσώπων ή κυβερνήσεων. Κανένα δημοκρατικό πολίτευμα δεν πρέπει να βασίζεται στην προσδοκία ότι όσοι ασκούν εξουσία θα διαθέτουν πάντοτε ακεραιότητα, μετριοπάθεια και αίσθημα καθήκοντος. Οι θεσμοί οφείλουν να σχεδιάζονται έτσι ώστε να λειτουργούν αποτελεσματικά ακόμη και όταν οι άνθρωποι αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων ή ιδιοτελείς. Συνεπώς, η Ελλάδα δεν χρειάζεται απλώς ένα αναθεωρημένο Σύνταγμα, αλλά μία νέα πολιτική θέσμιση, ικανή να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τη δημοκρατία τους. Οι προτάσεις των επόμενων πέντε άρθρων βασίζονται σε τρεις θεμελιώδεις παραδοχές και μία αρχή.

Η πρώτη παραδοχή είναι ότι όλοι οι θεσμοί πρέπει να λειτουργούν αποκλειστικά προς όφελος του πολίτη, της κοινωνίας και της συνέχειας του Ελληνικού Κράτους. Η δεύτερη παραδοχή αφορά την ανάγκη ισορροπίας μεταξύ των τριών εξουσιών. Η τρίτη παραδοχή συμπυκνώνεται στη διαχρονική διαπίστωση του Λόρδου Άκτον ότι: «η εξουσία διαφθείρει και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα».

Η Ιστορία έχει αποδείξει ότι η αποτελεσματικότερη προστασία απέναντι στην αυθαιρεσία είναι η ύπαρξη ισχυρών θεσμικών αντίβαρων, λογοδοσίας και αποτελεσματικών μηχανισμών ελέγχου. Τέλος, η αρχή που διατρέχει τις προτάσεις που ακολουθούν επιδιώκει τη διάχυση της εξουσίας. Δηλαδή, τη σταδιακή μεταφορά αρμοδιοτήτων από τα πρόσωπα προς τους θεσμούς, από την κορυφή της κρατικής πυραμίδας προς περισσότερα συλλογικά όργανα και τελικά προς τους ίδιους τους πολίτες.

Η Νομοθετική Εξουσία ως πραγματικό θεσμικό αντίβαρο

Βάση του νέου συστήματος είναι ο πλήρης διαχωρισμός της νομοθετικής από την εκτελεστική εξουσία. Οι βουλευτές δεν θα μπορούν να αναλαμβάνουν κυβερνητικά καθήκοντα, ούτε να εγκαταλείπουν την έδρα τους προκειμένου να συμμετάσχουν σε κυβερνητικά σχήματα. Τα μέλη της κυβέρνησης θα επιλέγονται αποκλειστικά εκτός των νομοθετικών σωμάτων. Σήμερα η πιθανότητα υπουργοποίησης λειτουργεί ως ένας ισχυρός μηχανισμός κομματικής πειθαρχίας.

Ουσιαστικά η συμμετοχή ενός βουλευτή στο κυβερνητικό σχήμα αυξάνει τις πιθανότητες επανεκλογής του, ενώ όσοι προσδοκούν κυβερνητική θέση πολύ δύσκολα θα ασκήσουν ουσιαστικό έλεγχο στην κυβέρνηση. Αντίθετα, όταν η νομοθετική και η εκτελεστική εξουσία είναι απολύτως διακριτές, ο βουλευτής μπορεί να επιτελέσει τον πραγματικό του ρόλο ο οποίος είναι να νομοθετεί, να ελέγχει την κυβέρνηση και να εκπροσωπεί την κοινωνία χωρίς προσωπικές εξαρτήσεις.

Οι βουλευτές θα εκτίουν σταθερή τετραετή θητεία, ενώ η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να διαλύει το Κοινοβούλιο προκηρύσσοντας πρόωρες εκλογές για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας. Αυτές θα διεξάγονται σε προκαθορισμένες ημερομηνίες, ώστε να διασφαλίζονται η θεσμική σταθερότητα, η προβλεψιμότητα και ο μακροπρόθεσμος σχεδιασμός της δημόσιας διοίκησης και οικονομίας. Τα παραπάνω αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για τη συνέχεια του κράτους. Οι κυβερνήσεις οφείλουν να ολοκληρώνουν τη θητεία τους βάσει της λαϊκής εντολής και όχι να επιλέγουν τον χρόνο των εκλογών ανάλογα με τις πολιτικές συγκυρίες και τακτικισμούς.

Η συμμετοχή ενός πολίτη στα νομοθετικά σώματα δεν πρέπει να συνεπάγεται προσωπική ή επαγγελματική ζημία. Η Πολιτεία οφείλει να εξασφαλίζει ότι κάθε βουλευτής, ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης ή επαγγέλματος, θα μπορεί να αναλάβει το εν λόγω λειτούργημα χωρίς να διακινδυνεύσει το μέλλον του ή την ευημερία της οικογένειάς του. Για τον λόγο αυτό η θέση εργασίας κάθε μέλους θα προστατεύεται συνταγματικά τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Η υπηρεσιακή, ασφαλιστική και μισθολογική εξέλιξη θα συνεχίζεται κανονικά καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας του, ώστε η συμμετοχή στα κοινά να μην μετατρέπεται σε επαγγελματική θυσία.

Αντίστοιχα, η αποζημίωση των βουλευτών θα πρέπει να εξασφαλίζει αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, χωρίς όμως να δημιουργεί προνομιακή μεταχείριση. Η άσκηση δημόσιας εξουσίας δεν θα αποτελεί μέσο πλουτισμού, αλλά λειτούργημα που προϋποθέτει ευθύνη, διαφάνεια και προσωπική προσφορά. Η Πολιτεία θα μεριμνά επίσης για τη στέγαση των μελών από την περιφέρεια που δεν διαθέτουν κατοικία στην Αθήνα, καθώς και για τις αναγκαίες μετακινήσεις τους. Παράλληλα, τα δύο νομοθετικά σώματα θα υποστηρίζονται από μόνιμο επιστημονικό και διοικητικό προσωπικό, ώστε οι βουλευτές να διαθέτουν την απαραίτητη τεχνική και νομική υποστήριξη κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Το υπάρχον Κοινοβούλιο θα αντικατασταθεί από δύο νέα νομοθετικά σώματα, την Εκκλησία του Δήμου και τη Γερουσία.

Η Εκκλησία του Δήμου

Η δημιουργία της δεν αποσκοπεί στην αναβίωση της αρχαίας αθηναϊκής δημοκρατίας ούτε στην υποκατάσταση της αντιπροσωπευτικής λειτουργίας του πολιτεύματος. Αντλεί την έμπνευσή της από την αρχαία ομώνυμή της, αλλά και από τις σύγχρονες Συνελεύσεις Πολιτών (Citizens’ Assemblies), προσαρμόζοντάς την στην σύγχρονη πραγματικότητα. Σκοπός του θεσμού είναι να καταστήσει τη συμμετοχή στα κοινά δικαίωμα και δυνατότητα όλων των πολιτών και όχι αποκλειστικό πεδίο δράσης μιας περιορισμένης ομάδας επαγγελματιών πολιτικών. Με αυτό τον τρόπο θα εκπροσωπούνται όλες οι κοινωνικές ομάδες, ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης, επαγγέλματος ή μορφωτικού επιπέδου, ενώ παράλληλα θα ενισχύεται το αίσθημα συλλογικής ευθύνης απέναντι στους δημοκρατικούς θεσμούς και στα δημόσια αγαθά.

Θα αποτελείται από 104 πολίτες, έναν άνδρα και μία γυναίκα από κάθε έναν από τους 52 νομούς της χώρας, όπως αυτοί ίσχυαν πριν από τη διοικητική μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη». Η επιλογή τους θα γίνεται με δημόσια ηλεκτρονική κλήρωση μεταξύ όσων πολιτών έχουν εκδηλώσει σχετική επιθυμία συμμετοχής στη διαδικασία. Δικαίωμα συμμετοχής θα έχουν όλοι οι Έλληνες πολίτες ηλικίας από 25 έως 75 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο, έχουν πλήρη πολιτικά δικαιώματα, οι άνδρες έχουν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις και γενικότερα οι προϋποθέσεις που ισχύουν για τον ορισμό κάποιου ως ενόρκου.

Παράλληλα, θα πρέπει να αποδέχονται τον πλήρη έλεγχο «πόθεν έσχες» της οικονομικής τους κατάστασης, καθώς και εκείνης των συγγενών πρώτου βαθμού, πριν, κατά τη διάρκεια της θητείας τους και για δύο ακόμη έτη μετά τη λήξη της. Η πρόβλεψη αυτή απορρέει από τη θεμελιώδη αρχή ότι κάθε δημόσιο αξίωμα πρέπει να συνοδεύεται από αυξημένες υποχρεώσεις διαφάνειας. Όσοι καλούνται να διαχειριστούν δημόσια εξουσία και δημόσιο χρήμα οφείλουν να αποδεικνύουν εμπράκτως ότι οι αποφάσεις τους υπηρετούν αποκλειστικά το δημόσιο συμφέρον.

Η δημόσια ηλεκτρονική κλήρωση θα πραγματοποιείται από το Υπουργείο Εσωτερικών υπό την εποπτεία ανώτατων δικαστικών λειτουργών, με χρήση πιστοποιημένου πληροφοριακού συστήματος που θα εξασφαλίζει το αδιάβλητο της διαδικασίας. Η θητεία των μελών θα ασκείται μόνο μία φορά, χωρίς τη δυνατότητα νέας συμμετοχής. Με τον τρόπο αυτό αποτρέπεται η δημιουργία μιας νέας κατηγορίας επαγγελματιών «πολιτών-βουλευτών» και η εμπειρία της συμμετοχής θα διαχέεται διαρκώς σε νέα πρόσωπα, ενισχύοντας τη δημοκρατική παιδεία και το αίσθημα πολιτικής ευθύνης.

Η ιδιότητα του μέλους θα παύει μόνο σε περιπτώσεις μόνιμης σωματικής ή ψυχικής αδυναμίας άσκησης των καθηκόντων του ή μετά από αμετάκλητη καταδίκη για αδίκημα που επισύρει ποινή κάθειρξης. Καμία πολιτική διαφωνία ή διαφοροποίηση από την πλειοψηφία δεν θα μπορεί να αποτελεί λόγο έκπτωσης. Τα μέλη θα απολαμβάνουν απόλυτη ελευθερία λόγου και ψήφου. Η ψήφος τους θα είναι αποκλειστικά κατά συνείδηση, θεμελιωμένη στα πραγματικά περιστατικά, στην τεκμηριωμένη ενημέρωση και στην προσωπική τους κρίση, την οποία όμως θα οφείλουν να αιτιολογούν πλήρως.

Η Γερουσία

Η Γερουσία προορίζεται να αποτελεί το θεσμικό όργανο πολιτικής εμπειρίας. Αποστολή της θα είναι να λειτουργεί ως δεύτερο επίπεδο ποιοτικού ελέγχου της νομοθέτησης, αξιολογώντας τη συνοχή, βιωσιμότητα και μακροπρόθεσμες συνέπειες κάθε νομοθετικής πρωτοβουλίας. Θα αποτελείται από 200 αιρετούς γερουσιαστές, οι οποίοι θα εκλέγονται με το σύστημα της απλής αναλογικής από τα πολιτικά κόμματα που συγκεντρώνουν τουλάχιστον το 3% των έγκυρων ψήφων σε πανελλαδικό επίπεδο. Η κατανομή των εδρών θα γίνεται με βάση τον πληθυσμό κάθε εκλογικής περιφέρειας.

Οι γερουσιαστές θα μπορούν να υπηρετήσουν έως τρεις τετραετείς θητείες. Όλοι οι υποψήφιοι θα αναδεικνύονται μέσα από ανοικτές, διαφανείς και δημοκρατικές εσωκομματικές εκλογές. Η συμμετοχή στα ψηφοδέλτια δεν θα αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο των κομματικών ηγεσιών, αλλά προϊόν εσωκομματικών εκλογών στις νομαρχιακές οργανώσεις, όπου θα συμμετέχουν επί ίσοις όροις όλοι οι ενδιαφερόμενοι, ακόμη και οι εν ενεργεία γερουσιαστές. Η επανεκλογή δεν θα θεωρείται αυτονόητο δικαίωμα, αλλά θα εναπόκειται στην εκ νέου κρίση της κομματικής βάσης. Η δημοκρατία πρέπει να αρχίζει μέσα στα ίδια τα κόμματα.

Πολιτική μεταρρύθμιση: Η Νομοθετική Διαδικασία

Η παραγωγή των νόμων θα αποτελεί προϊόν συνεργασίας των δύο σωμάτων, την οποία θα διαθέτουν αμφότερα. Όταν μία πρόταση συγκεντρώσει στην Εκκλησία του Δήμου τουλάχιστον τριάντα υπογραφές, τότε θα εισάγεται προς επεξεργασία. Πριν συζητηθεί στην Ολομέλεια, θα εξετάζεται υποχρεωτικά από ειδικές επιτροπές ως προς τη συνταγματικότητα, τη συμβατότητά της με το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο, καθώς και ως προς τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες.

Τα δύο σώματα θα έχουν τη δυνατότητα να καλούν πανεπιστημιακούς, επιστήμονες, τεχνοκράτες, εκπροσώπους επαγγελματικών και κοινωνικών φορέων, ώστε κάθε σημαντική νομοθετική πρωτοβουλία να στηρίζεται σε τεκμηριωμένη γνώση και όχι αποκλειστικά στην κομματική αντιπαράθεση. Εφόσον ένα νομοσχέδιο εγκριθεί από την Εκκλησία του Δήμου, θα διαβιβάζεται στη Γερουσία. Αν εγκριθεί και από αυτήν, θα αποστέλλεται στον Πρωθυπουργό για εφαρμογή.

Αντίστοιχη διαδικασία δεν θα ισχύει για νομοθετική πρωτοβουλία της Γερουσίας, αλλά ένα νομοσχέδιο που θα έχει εγκριθεί από την πλειοψηφία των γερουσιαστών θα υποβάλλεται στον Πρωθυπουργό για εφαρμογή. Θα υπάρχει όμως υποχρέωση να συνοδεύεται από το αποτέλεσμα ψηφοφορίας και τις εισηγήσεις της Εκκλησίας του Δήμου.

Ο Πρωθυπουργός θα διατηρεί το δικαίωμα αναπομπής ενός νόμου για επανεξέταση, χωρίς όμως να διαθέτει απόλυτο δικαίωμα αρνησικυρίας. Εάν το νομοσχέδιο επανεγκριθεί με πλειοψηφία δύο τρίτων και στα δύο σώματα, η κυβέρνηση θα υποχρεούται να το εφαρμόσει. Η διαδικασία αυτή εξασφαλίζει ότι καμία εξουσία δεν θα μπορεί να επιβάλλει μονομερώς τη βούλησή της. Η νομοθέτηση θα αποτελεί προϊόν συνεργασίας, διαβούλευσης και αμοιβαίου θεσμικού ελέγχου.

Τέλος, προτείνεται η καθιέρωση Δημοψηφισμάτων με Πρωτοβουλία των Πολιτών. Εφόσον συγκεντρωθούν έγκυρες υπογραφές που αντιστοιχούν στο 30% των εγγεγραμμένων εκλογέων, ο Πρωθυπουργός θα υποχρεούται, μετά τον προβλεπόμενο έλεγχο εγκυρότητας, να προκηρύξει δημοψήφισμα εντός τριών μηνών από την κατάθεση του σχετικού αιτήματος. Η διαδικασία αυτή δεν υποκαθιστά την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, αλλά τη συμπληρώνει, υπενθυμίζοντας ότι η τελική πηγή κάθε δημόσιας εξουσίας παραμένει πάντοτε ο ελληνικός λαός.

Πολιτική: Αυστηροί Κανόνες Διαφάνειας

Ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί στη διαφάνεια της πολιτικής χρηματοδότησης. Θα δημιουργηθεί ανεξάρτητη αρχή, η οποία θα ελέγχει τα οικονομικά δεδομένα των κομμάτων, των υποψηφίων και εν ενεργεία βουλευτών, των μελών της κυβέρνησης και όσων διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα. Οι δωρεές από φυσικά και νομικά πρόσωπα, θα επιτρέπονται μέχρι συγκεκριμένου ανώτατου ορίου, θα είναι πάντοτε ονομαστικές και θα δημοσιοποιούνται υποχρεωτικά σε ειδική ηλεκτρονική πλατφόρμα, προσβάσιμη σε κάθε πολίτη. Δεν είναι μεμπτό ομάδες συμφερόντων να στηρίζουν συγκεκριμένα κόμματα ή πολιτικούς, αρκεί να το γνωρίζει ο πολίτης για να μπορεί να αποφασίσει αναλόγως. Η διαφάνεια είναι αποτελεσματικότερη από την απαγόρευση.

Η ανασυγκρότηση της νομοθετικής εξουσίας αποτελεί το πρώτο βήμα για ένα πολίτευμα στο οποίο η εξουσία δεν συγκεντρώνεται, αλλά διαχέεται. Δεν αυτονομείται από την κοινωνία, αλλά επιστρέφει διαρκώς σε αυτήν. Στο επόμενο μέρος θα εξεταστεί η οργάνωση της εκτελεστικής εξουσίας, με στόχο τη δημιουργία μιας κυβέρνησης αποτελεσματικής στη διοίκηση, αλλά ταυτόχρονα ουσιαστικά ελεγχόμενης από τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Καθόλου τυχαία η επιλογή του τίτλου “Η κάθοδος της Αστραίας”, αφού κατά την αρχαία ελληνική μυθολογία, είναι η θεά της αθωότητας, της αγνότητας και της δικαιοσύνης. Κόρη του Δία και της Θέμιδος, έζησε στη Γη κατά τον Χρυσό Αιώνα. Όταν ο κόσμος εκφυλίστηκε και ήταν η τελευταία θεά που εγκατέλειψε τους ανθρώπους, πετώντας στον ουρανό όπου σχημάτισε τον αστερισμό της Παρθένου.

Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συλλογή διηγημάτων, που εξερευνά διαχρονικά ανθρώπινα ελαττώματα, όπως η αλαζονεία και η κατάχρηση εξουσίας. Παρότι οι ιστορίες εκτυλίσσονται σε διαφορετικές εποχές και χώρες, όλες συνδέονται με την ιδέα ότι κάθε πράξη έχει συνέπειες. Η συγγραφέας χρησιμοποιεί πλούσια γλώσσα και δημιουργεί έντονη ατμόσφαιρα σε καθ’ ένα από τα κείμενά της, προσφέροντας στον αναγνώστη τροφή για σκέψη σχετικά με την δικαιοσύνη και την ανθρώπινη φύση. Ένα βιβλίο που δεν διαβάζεται μόνο για την πλοκή και την άριστη γραφή του, αλλά για τους προβληματισμού που γεννά. Θεωρώ πως η κεντρική ιδέα του βιβλίου, είναι η αρχαιοελληνική έννοια της ύβρεως, δηλαδή η υπέρβαση των ηθικών και φυσικών ορίων.

Η γραφή της Άννας Κοντονή είναι ιδιαίτερα προσεγμένη κι έχει έντονο λογοτεχνικό χαρακτήρα. Δεν περιορίζεται απλώς στην αφήγηση των γεγονότων, αλλά αξιοποιεί περιγραφές, εικόνες και συμβολισμούς, που βοηθούν τον αναγνώστη να δει και να αισθανθεί όσα βίωσαν οι ήρωες. Πλούσια γλώσσα δίχως να γίνεται δυσνόητη. Παράλληλα, οι συμβολισμοί δεν λειτουργούν σαν διακοσμητικά στοιχεία, αλλά συνδέονται με τα βασικά θέματα του βιβλίου, την ανθρώπινη ευθύνη και τις συνέπειες των επιλογών.

Το αποτύπωμα του έργου της Άννας Κοντονή

Άλλο αξιοσημείωτο της συλλογής είναι ο τρόπος με τον οποίο ολοκληρώνονται οι ιστορίες. Το τέλος της κάθε μιας δεν προσφέρουν εύκολες και λυτρωτικές λύσεις, αντίθετα, αφήνουν τον αναγνώστη να σκεφτεί βαθύτερα τα γεγονότα και τις επιλογές των ηρώων. Επίσης οι τελευταίες σκηνές των διηγημάτων διατηρούν μια διακριτική ένταση και χώρο για προσωπική ερμηνεία.

Η συγγραφέας δεν εξηγεί τα πάντα ούτε κατευθύνει απόλυτα τον αναγνώστη ως προς το συμπέρασμα που θέλει να βγάλει και τον απασχολεί μέχρι την ολοκλήρωση της ανάγνωσης, βγάζοντας τα δικά του συμπεράσματα, ανάλογα με την γνώση και την ευαισθησία του. Η “Κάθοδος της Αστραίας” της Άννας Κοντονή, είναι ένα έργο που διαβάζεται με ενδιαφέρον και αφήνει ένα διακριτικό, αλλά ουσιαστικό αποτύπωμα, υπενθυμίζοντας ότι η λογοτεχνία αποκτά αξία όταν συνεχίζει να μας απασχολεί, ακόμα και μετά την τελευταία σελίδα του βιβλίου.

Ναι, ναι το ξέρω ότι μου έχει ανέβει η αντισυστημικότητα, το έδειξε και η τελευταία… ανάλυση ούρων! Αλλά πως να μην μου ανέβει ρε καρντάσια με το Μητσοτακιστάν που μας έχει καθίσει στο σβέρκο;

Πάντως, σήμερα Παρασκευή 24 Ιουλίου 2026, στο Προεδρικό θα είναι δεξίωση σχεδόν για σόλο Κυριάκο! Μιλάμε για γενικό φτύσιμο!

Οι τρεις πρώην πρωθυπουργοί, Καραμανλής, Σαμαράς και Τσίπρας του έριξαν… ροχάλα! Το ίδιο και οι περισσότεροι πολιτικοί αρχηγοί, από το Βελόπουλο και το Νατσιό μέχρι τη Δούρου και τη Ζωή…

Θα πάει ο Κουτσούμπας, καθότι το ΚΚΕ είναι το πιο… συστημικό κόμμα απ’ όλα! Μην το γελάτε! Σκεφτείτε με το μέσα μυαλό και θα δείτε ότι η Κόμπρα έχει δίκιο…

Όσο για τον Ανδρουλάκη, ε αυτός βλέπει ότι το λάδι στον αρχηγικό καντήλι στερεύει και σου λέει ας το ευχαριστηθώ αρχηγικά, γιατί δεν θα έχω άλλη ευκαιρία!

Και καλά με τις απουσίες, ο… Τασούλας και το αφεντικό του ο Μητσοτάκης ο Β’, θα τις καταπιούν με κάποιον τρόπο.

Αν όμως ξεσπάσει καταιγίδα, όπως προβλέπει η Μετεωρολογική, εκεί θα δείτε σκηνές απείρου κάλλους! Να τρέχουν κυρίες με τουαλέτες και κύριοι με κοστούμια να γλυτώσουν!

Τι λέει η παροιμία; Φωνή λαού, οργή θεού! Και επειδή ο θεός δεν εκτοξεύει από ψηλά… γαλλικά, σου λέει έτσι είστε ρε κοπρίτες, πάρτε… μια καταιγίδα να τρέχετε!

Βέβαια, το Μητσοτακέικο και οι άλλοι μεγαλόσχημοι θα μπουν στα σαλόνια του προεδρικού! Τους άλλους να λυπάστε!

Παλιά στα γήπεδα οι κερκίδες φώναζαν “μια βροχή σας σώζει”! Αν έχουμε σημερινή βροχή, μπορεί να μη μας σώσει, αλλά θα το ευχαριστηθούμε!

Έχει και η… εκδίκηση της γυφτιάς το δικό της μεγαλείο!