Το γεγονός δεν είναι μια απλή επικοινωνιακή αστοχία. Είναι σύμπτωμα ενός βαθύτερου προβλήματος: Όταν η πραγματική στρατηγική δυσκολεύεται να παραγάγει αποτελέσματα, η πολιτική επικοινωνία αρχίζει να υποκαθιστά την πραγματικότητα. Το ίδιο “σκηνικό” επαναλήφθηκε και την μεθεπομένη ημέρα 1/2 Σεπτεμβρίου με τον Τραμπ να εκτοξεύει νέες απειλές για επικείμενη ολική καταστροφή του Ιράν. Ο Τραμπ υποσχέθηκε έναν σύντομο πόλεμο. Έξι μήνες αργότερα, όμως, ο πόλεμος συνεχίζεται…

Ο Τραμπ μπήκε στη σύγκρουση με το γνώριμο δόγμα της προσωπικής ισχύος: Πίεση, απειλή, συντριπτική στρατιωτική δύναμη και γρήγορη επιβολή μιας συμφωνίας. Όμως ένας πόλεμος δεν τελειώνει επειδή ο πρόεδρος δηλώνει ότι …τελείωσε! Όσες φορές και αν το πει.

Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ουάσιγκτον. Έξι μήνες μετά την έναρξη της σύγκρουσης, το ιρανικό καθεστώς παραμένει στη θέση του, το Στενό του Ορμούζ δεν έχει “ανοίξει”, τα αμερικανικά αποθέματα όπλων βρίσκονται επικίνδυνα χαμηλά και η Διοίκηση Τραμπ αναζητά πλέον τρόπους να μειώσει τη στρατιωτική επιβάρυνση, μέσω οικονομικής πίεσης. Εκτιμάται ότι η στρατιωτική ισχύς χρησιμοποιήθηκε χωρίς να έχει προηγουμένως καθοριστεί με σαφήνεια ποιο ακριβώς πολιτικό αποτέλεσμα θα θεωρηθεί νίκη!

Το πρόβλημα δεν λύνεται με περισσότερες απειλές

Η βασική αδυναμία της στρατηγικής Τραμπ είναι η σύγχυση ανάμεσα στην κλιμάκωση και την επίτευξη στόχων. Κάθε φορά που η προηγούμενη πίεση δεν παράγει το επιθυμητό αποτέλεσμα, η απάντηση είναι μια νέα απειλή, ένα νέο “κούφιο” τελεσίγραφο, ή μια νέα επίδειξη ισχύος.

Όμως η στρατηγική δεν είναι διαγωνισμός έντασης, αλλά η ικανότητα να μετατρέπεις την ισχύ σε πολιτικό αποτέλεσμα. Αυτό ακριβώς είναι που λείπει. Η Ουάσιγκτον έχει βομβαρδίσει, έχει επιβάλει κυρώσεις, έχει απειλήσει, έχει πιέσει το Ιράν οικονομικά και έχει επιχειρήσει να ελέγξει τη θαλάσσια κυκλοφορία. Η Τεχεράνη όμως εξακολουθεί να διαθέτει την ικανότητα να απαντά, και να επιβάλλει κόστος στην παγκόσμια οικονομία.

Από την “αμερικανική νίκη” στην ενεργειακή κρίση

Το μεγαλύτερο στρατηγικό παράδοξο βρίσκεται στο Στενό του Ορμούζ. Η αμερικανική επέμβαση υποτίθεται ότι θα ενίσχυε την ασφάλεια και θα αποκαθιστούσε την ελεύθερη ναυσιπλοΐα. Αντί γι’ αυτό, η σύγκρουση άφησε το σημαντικότερο ενεργειακό πέρασμα του πλανήτη σε κατάσταση σοβαρής ανασφάλειας.

Η ναυτιλιακή κίνηση έχει μειωθεί δραματικά και οι τιμές του πετρελαίου αντέδρασαν ανοδικά μετά την επανέναρξη των αμερικανοϊρανικών εχθροπραξιών, με την τιμή αργού πετρελαίου Brent να φθάνει την 2 Σεπτεμβρίου ακόμα και τα 95 το βαρέλι. Η Ουάσιγκτον ξεκίνησε τον πόλεμο για να αλλάξει τη συμπεριφορά του Ιράν και κατέληξε να αντιμετωπίζει μια κρίση που απειλεί την παγκόσμια οικονομία.

Η επικοινωνία του Τραμπ γίνεται μέρος του προβλήματος. Κάνει έναν πόλεμο σε μεγάλο βαθμό μέσω των κοινωνικών δικτύων. Οι αναρτήσεις του δεν λειτουργούν απλώς ως πολιτική επικοινωνία. Ο ίδιος πιστεύει ότι λειτουργούν ως μέρος στρατηγικής πίεσης. Όμως όταν ένας πρόεδρος χρησιμοποιεί μια εικόνα με τεχνητή νοημοσύνη για να παρουσιάσει μια επίθεση που δεν έχει επιβεβαιωθεί, η γραμμή ανάμεσα στην αποτροπή, την προπαγάνδα και την παραπληροφόρηση γίνεται επικίνδυνα δυσδιάκριτη.

Η ισχύς των Ηνωμένων Πολιτειών βασίζεται πάνω από στρατιωτικές δυνατότητες στην αξιοπιστία. Όταν οι σύμμαχοι δεν γνωρίζουν εάν μια δραματική εικόνα που δημοσιεύει ο πρόεδρος είναι πραγματικό πολεμικό υλικό ή προϊόν τεχνητής νοημοσύνης, αυτή απλά…. διαβρώνεται.

Το πραγματικό τίμημα

Και εδώ επιστρέφουμε στους αριθμούς. Σε μία απόρρητη αξιολόγηση (SDOB) της 14ης Αυγούστου, σύμφωνα με τη Washington Post η Στρατιωτική Ηγεσία ενημέρωσε τον υπουργό «Πολέμου» ότι οι παρατεταμένες επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας στη Μέση Ανατολή κινδυνεύουν να αποδυναμώσουν τις δυνατότητες των ΗΠΑ αλλού. Μόλις ένα μέρος του στόλου των αντιτορπιλικών είναι διαθέσιμο για νέες αναπτύξεις. Τα αποθέματα πυραύλων έχουν πιεστεί. Δυνάμεις που θα μπορούσαν να αποτελούν στρατηγική εφεδρεία παραμένουν δεσμευμένες στη Μέση Ανατολή.

Μια υπερδύναμη πρέπει να διατηρεί εφεδρείες. Πρέπει να μπορεί να αντιμετωπίσει μια δεύτερη κρίση. Πρέπει να μπορεί να αποτρέψει έναν αντίπαλο που παρακολουθεί την πρώτη κρίση. Εάν η αμερικανική στρατιωτική ισχύς απορροφάται από έναν πόλεμο, χωρίς σαφή ημερομηνία λήξης, η Ουάσιγκτον δεν χάνει απλώς πυρομαχικά. Χάνει επιλογές.

Αυτό ακριβώς παρακολουθούν η Μόσχα και το Πεκίνο. Ο Πούτιν βλέπει μια Αμερική που δυσκολεύεται να τερματίσει έναν πόλεμο στη Μέση Ανατολή, ενώ εξακολουθεί να έχει δεσμεύσεις στην Ευρώπη. Ο Σι Tζινπίνγκ βλέπει κάτι ακόμη πιο σημαντικό, μια Ουάσιγκτον που δυσκολεύεται να μεταφέρει στρατιωτικούς πόρους στον Ινδό-Ειρηνικό, στη Μέση Ανατολή και στην Ευρώπη ταυτόχρονα.

Το Πεκίνο δεν χρειάζεται να επιτεθεί. Αρκεί να περιμένει. Να παρατηρεί πόσα πλοία είναι διαθέσιμα. Πόσα πυρομαχικά έχουν απομείνει. Πόσο γρήγορα αναπληρώνονται. Πόσο αντέχουν οι σύμμαχοι. Και πόσο πολιτικά ανεκτός γίνεται ένας μακροχρόνιος πόλεμος για την αμερικανική κοινωνία.

Ο Τραμπ στερείται στρατηγικής εικόνας

Η κριτική στον Τραμπ δεν αφορά στην χρησιμοποίηση της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος αλλά για ποιόν σκοπό έκανε χρήση της! Ένας πρόεδρος μπορεί να διατάξει επιτυχημένα αεροπορικά πλήγματα και παρ’ όλα αυτά να αποτύχει στρατηγικά. Μπορεί να καταστρέψει στόχους και να μην καταστρέψει την ικανότητα του αντιπάλου να συνεχίσει τον πόλεμο. Μπορεί να απειλεί με «συντριπτική δύναμη» και την ίδια στιγμή να εξαντλεί τα αποθέματα που χρειάζεται για τον επόμενο πόλεμο. Και μπορεί να παρουσιάζει μέσω AI μια υποτιθέμενη νίκη που δεν συνέβη, την ώρα που η πραγματικότητα δείχνει ότι ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει!

Ένας πρόεδρος που θέλει να κάνει την Αμερική «ισχυρή ξανά» κινδυνεύει να υπερεκτείνει την αμερικανική ισχύ σε έναν αδιέξοδο πόλεμο χωρίς καθαρό τέλος. Και αυτό είναι πολύ πιο σοβαρό από ένα κακό tweet.

Το πραγματικό στρατηγικό αδιέξοδο

Η Αμερική δεν έχει πάψει να είναι υπερδύναμη. Όμως έχει φτάσει σε ένα σημείο όπου η στρατιωτική της ισχύς, οι παγκόσμιες δεσμεύσεις της και οι πολιτικοί στόχοι της δεν βρίσκονται πλέον σε ασφαλή ισορροπία. Ο Τραμπ βέβαια δεν δημιούργησε όλα αυτά τα προβλήματα. Αλλά η επιλογή του να αντιμετωπίσει το Ιράν με έναν συνδυασμό στρατιωτικής κλιμάκωσης, οικονομικού στραγγαλισμού και προσωπικής διπλωματίας μέσω κοινωνικών δικτύων, τα έχει οξύνει. Και το πιο επικίνδυνο είναι ότι δεν υπάρχει ακόμη σαφής στρατηγική εξόδου.

Από την αρχή αυτού το πολέμου ο γράφων δεν σταμάτησε να επισημαίνει ότι ένας πόλεμος χωρίς σαφείς προτεραιοποιημένους και ρεαλιστικούς στόχους, χωρίς διακριτό τερματισμό και χωρίς βιώσιμη στρατηγική εξόδου γίνεται εύκολα πόλεμος χωρίς τέλος. Και ένας πόλεμος χωρίς τέλος γίνεται, αργά ή γρήγορα, στρατηγική εξάντληση.

Οι προσωπικές ευθύνες του Τραμπ

Ο Τραμπ δεν ευθύνεται για όλα τα δομικά προβλήματα της αμερικανικής ισχύος. Ευθύνεται όμως για τον τρόπο με τον οποίο επέλεξε να τη χρησιμοποιήσει. Και τώρα η Ουάσιγκτον βρίσκεται μπροστά στο κλασικό στρατηγικό δίλημμα. Αν σταματήσει, υπάρχει ο κίνδυνος να εμφανιστεί ότι υποχώρησε, χωρίς να πετύχει τους στόχους της. Εάν συνεχίσει, αυξάνει την κατανάλωση πυρομαχικών, τη φθορά των δυνάμεων και τον κίνδυνο μιας ακόμη μεγαλύτερης περιφερειακής σύγκρουσης. Ο ορισμός της στρατηγικής παγίδευσης.

Υπάρχει όμως και άλλο πρόβλημα, που αφορά προσωπικά τον Τραμπ. Η υπερβολική προσωποποίηση της στρατηγικής. Ο Αμερικανός πρόεδρος χρησιμοποιεί το Truth Social, όχι απλώς ως μέσο πολιτικής επικοινωνίας, αλλά όπως προαναφέραμε ως εργαλείο άσκησης… στρατηγικής πίεσης. Η αποτροπή απαιτεί αξιοπιστία. Και η αξιοπιστία απαιτεί η απειλή να συνδέεται με πραγματικές δυνατότητες και πραγματικές αποφάσεις. Όταν η επικοινωνία προηγείται της στρατηγικής, η απειλή κινδυνεύει να μετατραπεί σε μπλόφα.

Η ανάρτηση για το Χαργκ είναι χαρακτηριστική. Σε μια στιγμή κατά την οποία ο κόσμος χρειάζεται αξιόπιστη πληροφόρηση για το εάν έχει πραγματοποιηθεί μια σημαντική στρατιωτική επίθεση, ο πρόεδρος των ΗΠΑ παρουσιάζει μια ψευδή εικόνα. Ακόμη κι αν ο στόχος ήταν η ψυχολογική πίεση προς την Τεχεράνη, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι το αντίθετο.

Το μεγαλύτερο λάθος

Εδώ βρίσκεται τελικά, η ουσία. Ένας Αμερικανός πρόεδρος δεν έχει την πολυτέλεια να σκέφτεται μόνο την τρέχουσα σύγκρουση. Πρέπει να σκέφτεται και την επόμενη. Κάθε πύραυλος Τόμαχωκ που εκτοξεύεται σήμερα, δεν είναι διαθέσιμος αύριο. Κάθε αντιτορπιλικό που παραμένει επί μήνες σε παρατεταμένη ανάπτυξη, δεν είναι διαθέσιμο για μια άλλη κρίση. Κάθε μονάδα που δεσμεύεται στη Μέση Ανατολή μειώνει, έστω προσωρινά, τη στρατηγική εφεδρεία των ΗΠΑ.

Και αυτή η εφεδρεία είναι ακριβώς που χρειάζεται η Αμερική για να αποτρέψει τη Ρωσία στην Ευρώπη και την Κίνα στον Ινδό-Ειρηνικό. Ο Τραμπ μπορεί να κερδίζει τακτικές αναμετρήσεις, αλλά κινδυνεύει να καταναλώνει τη στρατηγική εφεδρεία που χρειάζεται για να κερδίσει τον επόμενο πόλεμο.

Η στρατιωτική ισχύς, όσο συντριπτική και αν είναι, δεν αποτελεί από μόνη της στρατηγική. Η χρήση της χωρίς σαφή πολιτικό σκοπό, ρεαλιστικούς και ιεραρχημένους στόχους, σαφή κριτήρια επιτυχίας και, κυρίως, σχέδιο τερματισμού μπορεί να μετατραπεί σε στρατηγική αποτυχία. Ο Τραμπ φαίνεται να βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπος με το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που υπερεκτίμησε την ικανότητα της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος να επιβάλει γρήγορα πολιτική λύση στο Ιράν.

Η συνέχιση του πολέμου αυξάνει το κόστος, δεσμεύει δυνάμεις και πυρομαχικά, περιορίζει τη στρατηγική εφεδρεία και αυξάνει τον κίνδυνο ευρύτερης περιφερειακής ανάφλεξης. Η διακοπή του, από την άλλη, χωρίς μια συμφωνία που να μπορεί να παρουσιαστεί ως αποτέλεσμα της αμερικανικής πίεσης, δημιουργεί τον κίνδυνο να εκληφθεί ως υποχώρηση.

Η Αμερική δεν πρέπει να αξιολογεί τη στρατηγική της μόνο με βάση το εάν κερδίζει την τρέχουσα αναμέτρηση, αλλά και με βάση το τι δυνατότητες θα της απομένουν μετά από αυτήν. Μια υπερδύναμη που καταναλώνει τη στρατηγική της εφεδρεία σε έναν πόλεμο χωρίς σαφές τέλος, κινδυνεύει να αποδυναμώσει την αποτρεπτική της ικανότητα απέναντι σε άλλους, πολύ πιο μακροπρόθεσμους ανταγωνιστές. Αυτό είναι, τελικά, το πραγματικό αδιέξοδο του Τραμπ, ένας πόλεμος που ξεκίνησε ως επίδειξη αμερικανικής ισχύος κινδυνεύει να εξελιχθεί σε δοκιμασία των ορίων της!

Τα ιδεολογήματα της διαφορετικότητας, δηλαδή της πολιτικά ορθής απεριόριστης ανεκτικότητας σε όλες τις διαφορές και επιτρεπτικότητας σε όλες τις παρεκκλίσεις από τους καθιερωμένους ηθικούς κανόνες που οργάνωναν την κανονική κοινωνική ζωή των πολιτών, αποτελούν σήμερα κάτι σαν ιδεολογικό συμπλήρωμα διατροφής της πολιτικά ορθής σκέψης όλων των κατά φαντασίαν πολιτών του κόσμου που ορκίζονται στο όνομα μιας παγκόσμιας συμπεριληπτικής κοινωνίας ομιλούντων διπόδων, με την αίσθηση μάλιστα ότι έτσι γίνονται και φαίνονται “προοδευτικοί” ή /και “αριστεροί”…

Έτσι, ο ιστορικά αμερικανόπνευστος πολιτισμικός ανιστορισμός ενός “Νέου Κόσμου” συναντά και διασταυρώνεται με τη νεοφιλελεύθερη πολιτική θρησκεία του δικαιωματισμού και την καλλιέργεια της πολιτισμικής “αντι-συνεκτικότητας” των “ανοικτών κοινωνιών”. Η συνάντηση αυτή είναι ανοιχτή και ανεκτική σε όλα τα συμπληρώματα διαστροφής που είναι καθημερινώς ορατά στις σύγχρονες δυτικές, αντισυνεκτικές και αντικοινωνικές “κοινωνίες”.

Με άλλα λόγια, τα καθημερινά σχεδόν συμπληρώματα διαστροφής είναι απαραίτητα στο “σύστημα” γιατί παρέχουν επί του αέναου παρόντος, το έδαφος επί του οποίου ασκείται, εξασκείται και ελέγχεται από το καθεστώς η απεριόριστη ανοχή των εξατομικευμένων υπηκόων στο αποτρόπαιο. Ελέγχεται η ιδεολογική και πολιτισμική υποτέλεια των οικειόφοβων, των οποίων τις νοοτροπίες και τα αντανακλαστικά, τις ηθικοπολιτικές και ιδεολογικές αποστάσεις από τον “πρόγονο”, τον “γείτονα”, τον “συμπατριώτη”, τον “συνάδελφο” κλπ., έχουμε ήδη περιγράψει αναλυτικά από το 2005 (Αυτοκρατορία και Συνειδήσεις), σε συνάρτηση προφανώς με το “θάνατο” των συλλογικών υποκειμένων της ιστορίας (εθνικών και ταξικών).

Ο ρόλος “διανοουμένων”

Ας σημειωθεί ωστόσο παρεμπιπτόντως, ότι ορισμένοι “διανοούμενοι” του δήθεν “αντι-συστημικού”, αλλά ωστόσο έντονα μετα-μοντέρνου συρμού, που, παριστάνοντας τους “πρωτοπόρους”, ανακαλύπτουν συνήθως με στόμφο τον κόσμο που οι ίδιοι ως τώρα δεν υποψιαζόντουσαν κάν – αναγνώρισαν πρόσφατα την σημασία της έννοιας “οικειοφοβία”, αλλά προφανώς λόγω της θεωρητικής τους ανεπάρκειας, την απέδωσαν με τον αδόκιμο όρο της “οικοφοβίας”.

Αυτή η κατηγορία “στοχαστών” “αποκαλύπτει”, πάντα εκ των υστέρων, διάφορα κοινωνικά φαινόμενα που έχουν ήδη εντοπιστεί και αναλυθεί διεξοδικά, χωρίς βέβαια οι ίδιοι να κουράζονται με “περιττές βιβλιογραφικές αναφορές” στις τοποθετήσεις τους. Ωστόσο, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι δεν υπάρχει καμία φοβία του “οίκου”.

Υπάρχει “φοβία” (αντιπάθεια, περιφρόνηση, απαξίωση κλπ.) του πολιτισμικώς και ιστορικώς οικείου. Στις στενές διαπροσωπικές σχέσεις, ενδεχομένως και του συγγενικού προσώπου. Διότι, για όλους αυτούς τους μετανεωτερικούς νέο-αγρίους, το καλύτερο συμπλήρωμα διαστροφής είναι η σαδιστική βία κατά των πιο αδύναμων και ανυπεράσπιστων. Προφανώς, τα ανήλικα παιδιά και οι εν ζωή ηλικιωμένοι είναι τα καλύτερα θύματα της νεοφασίζουσας θηριωδίας των οικειόφοβων.

Από την μεριά της, επιφυλακτική σε κάθε ιδέα αυθόρμητης και ανοργάνωτης αυτοδικίας κατά των σαδιστών του είδους αυτού, η υπόλοιπη κοινωνία παρακολουθεί σαστισμένη τις διαδικασίες της εσωτερικής της διάλυσης. Συνηθίζει και εξοικειώνεται με το πεπρωμένο της παρακμής της. Τα ΜΜΕ και κάθε λογής “ειδικοί” που “είδαν σκοτάδι και μπήκαν” αναζητώντας κι αυτοί μια κάποια αναγνώριση ως “διανοούμενοι” από δεύτερο και τρίτο χέρι, (νομικοί, ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι κλπ.), είναι πάντα ούτως ή άλλως εκεί για να αποδομήσουν ή να αποκρύψουν την ιστορική, κοινωνιοπολιτική σημασία των συμπληρωμάτων διαστροφής και με τις ελλειπτικές, ψευτο-ορθολογικές ερμηνείες τους, να τα κάνουν ίσως κάπως πιο εύπεπτα…..

Οι δημοσκοπήσεις φέρουν ανερχόμενο το Vox (ομνύει στον δικτάτορα Φράνκο) και σταθερό το Λαϊκό Κόμμα, με τους Σοσιαλιστές του Σάντσεθ σε πτώση. Όμως και το 2023 οι δημοσκοπήσεις έφεραν ως σίγουρους νικητές το Λαϊκό Κόμμα – ή και σε συνασπισμό με το Vox – θεωρώντας τον Σάντσεθ “χαμένο”. Δεν επαληθεύθηκαν. Όπως και να έχει, προφανώς ο Σάντσεθ δεν θέλει μάλλον να το ρισκάρει και προσπαθεί να συσπειρώσει τον κόσμο των Σοσιαλιστών και των Αριστερών, εξ’ ου και επιτέθηκε στο “όλο και πιο δεξιό Λαϊκό Κόμμα”.

Το συνέδεσε έμμεσα με το Vox (με το οποίο το Λαϊκό Κόμμα εξέταζε το 2023 συνασπισμό) αλλά και με ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης, και φέροντάς τους όλους ως συμπλέοντες με τους Ρώσους στο ζήτημα της Θέουτα, παρότι ειδικά το Vox έχει έντονα αντιρωσική πολιτική. Αυτό μπερδεύει λίγο το τοπίο, γιατί κατά τον Σάντσεθ το Vox συμμάχησε με Ρώσους και Ισραηλινούς στο θέμα της Θέουτα.

Οι ισχυρισμοί Σάντσεθ 

Μιλώντας ο Ισπανός πρωθυπουργός είπε ότι «ακροδεξιά, ρωσικά και ισραηλινά δίκτυα μεγαλοποίησαν τα γεγονότα στις 30 και 31 Ιουλίου», δηλαδή ουσιαστικά είπε την αλήθεια (ότι τα σχόλια άρχισαν μετά την εισροή των μεταναστών) αλλά το ανέφερε επί τροχάδην, και με τον τρόπο που εκφράσθηκε εν συνεχεία, στην ουσία είπε ότι αυτοί οι τρεις προκάλεσαν με παραπληροφόρηση την εισροή και ότι το κάνουν και σε άλλες περιοχές «για να επιτεθούν στην Ευρώπη και να την διχάσουν».

Να θυμίσουμε ότι στην Θέουτα (που έχει έκταση μισή από την Κίμωλο, ή ίση με το δήμο Γλυφάδας) οι δεκάδες χιλιάδες μετανάστες άρχισαν να εισρέουν στις 30 και 31 Ιουλίου, δηλαδή προτού αρχίσουν τα σχετικά τρολ τις αναρτήσεις, και κατά συνέπεια δεν ήταν δυνατόν αυτά να τους είχαν παροτρύνει.

Για να ακριβολογούμε, δεν μπορούμε να ξέρουμε ποιος μηχανισμός τους παρότρυνε εξαρχής, ποιος γέννησε τις φρούδες ελπίδες των μεταναστών και τους ώθησε στην Θέουτα με πρωτοφανή ένταση, αλλά πάντως η έρευνα της Κομισιόν ανέφερε πως το θέμα διαστρεβλώθηκε και μεγαλοποιήθηκε «μετά τις 30 Ιουλίου από διάφορα δίκτυα» και όχι πριν. Εξ’ αρχής οι υποψίες βάρυναν το Μαρόκο και το Ισραήλ, αλλά ο Σάντσεθ απάλλαξε με ζέση το Μαρόκο ως υπαίτιο και επέμεινε στο Ισραήλ, προσθέτοντας τη Ρωσία και την ακροδεξιά.

Η αλλαγή στο νόμο

Να υπενθυμίσουμε ότι η κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ προχώρησε προ τριμήνου σε μια ριζική μεταρρύθμιση της μεταναστευτικής νομοθεσίας στην Ισπανία, εγκρίνοντας ένα έκτακτο πρόγραμμα μαζικής νομιμοποίησης μεταναστών. Ο Σάντσεθ υποστηρίζει την μετανάστευση ως “μοχλό οικονομικής ανάπτυξης και λύση στο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας” και ήδη από τον Απρίλιο η απόφαση της ισπανικής κυβέρνησης προκάλεσε αντιδράσεις στην Κομισιόν.

Η Ισπανία υπερασπίστηκε την απόφαση ως ζωτική για την οικονομία της χώρας, αλλά πολλοί εξέφρασαν δυσαρέσκεια, ακόμα και στις ΗΠΑ. Κόμματα της ισπανικής αντιπολίτευσης, καθώς και ορισμένες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχουν κατηγορήσει το Μαρόκο ότι επέτρεψε σκόπιμα τη μαζική διέλευση.

Το Μαρόκο έχει αρνηθεί την κατηγορία. Πολλοί πιστεύουν ότι το “γιουρούσι” που κόστισε 100 ζωές ήταν συμπαιγνία Μαρόκου, ΜΚΟ των Αμερικανών και των Ισραηλινών που “έχουν στο μάτι” τον Σάντσεθ, αλλά στην πραγματικότητα, αν κάποιος θέλει να αναζητήσει πιθανούς προβοκάτορες που έσπρωξαν τους μετανάστες στο απονενοημένο διάβημά τους δυόμισι μήνες μετά την αλλαγή του νόμου, θα είχε μεγάλη λίστα με υπόπτους.

Ο νόμος άλλαξε στις 15 Απριλίου ανοίγοντας τον δρόμο για τη νομιμοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων ατόμων “χωρίς χαρτιά”. Μέχρι τις 30 Ιουνίου 2026 κατατέθηκαν σχεδόν 1.200.000 αιτήσεις νομιμοποίησης (έναντι των αρχικών εκτιμήσεων που ανέμεναν 500.000 άτομα). Ο νόμος θα κάλυπτε όσους είχαν υποβάλει χαρτιά μέχρι τις 30 Ιουνίου. Και σταδιακά εγκρίθηκαν προσωρινά 600.000 αιτήσεις στις αρχές Ιουλίου, όμως οι υπόλοιπες 600.000 εκκρεμούν και έχουν εγκριθεί μόλις 11.000 από το υπόλοιπο “πακέτο” αιτήσεων.

Η κρίση εκδηλώθηκε ένα μήνα μετά την λήξη της υποβολής αιτήσεων. Για ποιο λόγο κινητοποιήθηκαν ξαφνικά δεκάδες χιλιάδες; Σίγουρα δεν επρόκειτο για μαζική υστερία ούτε ήταν τυχαίο γεγονός. Φώναζαν δε όλοι “ζήτω ο Σάντσεθ” και “ζήτω η Ισπανία”, αναφερόμενοι προφανώς στο νέο νόμο. Κάτι όμως τους παρακίνησε, δεδομένου ότι π.χ. το Reuters και άλλα μέσα αναφέρονταν σε 600.000 νομιμοποιήσεις μεταναστών στην Ισπανία ήδη από τις 2 Ιουλίου, δηλαδή και πάλι με μεγάλη χρονική απόσταση από τις 30 Ιουλίου. Άρα, ούτε τα δημοσιεύματα για τις ημιτελικές νομιμοποιήσεις έπαιξαν τον καθοριστικό ρόλο.

Η Θέουτα σήμερα

Στον θύλακα η ένταση συνεχίζεται. Οι ισπανικές αρχές εκτιμούν ότι παραμένουν στο θύλακα 5.000-8.000 άτομα από τα 72.000 που είχαν περάσει στα τέλη Ιουλίου. Όμως ούτε αυτοί είναι εύκολο να απορροφηθούν σε δομές και οι περισσότεροι δηλώνουν ανήλικοι. Προέρχονται από 26 διαφορετικά κράτη και συχνά σημειώνονται επεισόδια μεταξύ τους.

Καταγράφηκαν εν τω μεταξύ 23 σεξουαλικές επιθέσεις με τέσσερις βιασμούς ανηλίκων κοριτσιών και έναν βιασμό αγοριού. Πολλά μέσα προέβαλαν ως δράστες μετανάστες, αλλά από τους οκτώ συλληφθέντες, οι μεν μισοί ήταν όντως μετανάστες, αλλά οι τρεις ήταν Ισπανοί και ο όγδοος ήταν Βέλγος τουρίστας. Οι τοπικές αρχές φέρονται να συνέλαβαν προ διημέρου τρεις Μαροκινούς πολίτες, οι οποίοι πέταξαν μπουκάλια με διαβρωτικά υγρά εναντίον στρατιωτικής περιπόλου και τραυματίσθηκαν αστυνομικοί.

Στις 26 και 27 Αυγούστου, ομάδες διαδηλωτών κρατώντας ισπανικές σημαίες εισέβαλαν σε αυτοσχέδιους καταυλισμούς μεταναστών στις παραλίες Μπενίτεθ και Τραμπολίν, έσκισαν σκηνές, κατέστρεψαν τα προσωπικά αντικείμενα των μεταναστών, τα πέταξαν στη θάλασσα και έβαλαν φωτιά στα καταλύματά τους, αναγκάζοντας τους μετανάστες να τραπούν σε φυγή για να σωθούν

Εκατοντάδες κάτοικοι σχημάτισαν ανθρώπινες αλυσίδες για να εμποδίσουν τα φορτηγά και τα ασθενοφόρα του Ερυθρού Σταυρού να προσεγγίσουν τις παραλίες για να παράσχουν φαγητό, νερό και ιατρική φροντίδα στους μετανάστες. Δημιουργήθηκαν παράλληλα ομάδες “Vigilantes” λόγω του αισθήματος ανασφάλειας

Η αστυνομία έριξε δακρυγόνα, πλαστικές σφαίρες και προειδοποιητικές βολές στον αέρα για να δημιουργήσει ζώνες ασφαλείας, να απωθήσει τους οργισμένους κατοίκους και να προστατεύσει τους μετανάστες από λιντσάρισμα. Η αστυνομία χρησιμοποίησε παρόμοια όπλα και για να ελέγξει τους μετανάστες. Ομάδα 70 μεταναστών έστησε ενέδρα και επιτέθηκε με πέτρες σε στρατιωτικό όχημα, τραυματίζοντας στρατιώτες. Ο Ισπανός Υπουργός Εσωτερικών, Φερνάντο Γκράντε-Μαρλάσκα, απηύθυνε έκκληση για ψυχραιμία, κατηγορώντας «την ακροδεξιά ότι υποδαυλίζει το μίσος».

Εν τω μεταξύ δεν λείπουν και οι συγκρούσεις μεταξύ των μεταναστών, που ανήκουν σε 26 εθνικότητες.

Ποιους κατηγορεί ο Σάντσεθ

Την ίδια ώρα, ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ  έδωσε μια συνέντευξη και για εσωτερική και για εξωτερική κατανάλωση. «Όταν οι άνθρωποι μιλάνε για τη συμμετοχή των μαροκινών αρχών, το αρνούμαι κατηγορηματικά», δήλωσε.  Πρόσθεσε ότι έρευνα της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (EEAS) έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ρωσικά και ισραηλινά δίκτυα βρίσκονταν πίσω από τη διάδοση της παραπληροφόρησης, σε συνεργασία με ακροδεξιά δίκτυα.

«Κάποιοι σε αυτές τις δύο χώρες χρησιμοποίησαν την κρίση για να επικρίνουν τη Μαδρίτη, λόγω της δυσαρέσκειάς τους για τη θέση της Ισπανίας σχετικά με τους πολέμους στην Ουκρανία και τη γενοκτονία στη Γάζα», είπε ο Σάντσεθ. Είπε ότι «δεν τους έπιασε ο πόνος για την μετανάστευση στην Ευρώπη και την Ισπανία, αλλά τους ενοχλεί η στάση μας απέναντί τους».

Η επίθεση στον  βασιλιά

Σάντσεθ και βασιλιάς είχαν πρόσφατα πολύωρη συνάντηση. Ο Σάντσεθ δήλωσε εν συνεχεία ότι ο βασιλιάς της Ισπανίας δεσμεύθηκε να επισκεφθεί την Θέουτα. Στη συνέντευξή του ο Σάντσεθ κατηγορεί μεταξύ άλλων και τον βασιλιά της Ισπανίας, ότι εξέφρασε αρνητική άποψη για την κατάσταση στην Θέουτα, «χωρίς να την επισκεφθεί».

Ειδικότερα, είπε: «Κάποιοι με αντιπολιτεύονται, επειδή θεωρούν ότι έμεινα πολύ καιρό στην εξουσία, αλλά εγώ είμαι στην κυβέρνηση 8 χρόνια, ο βασιλιάς βασιλεύει 20 χρόνια, πόσες φορές πήγε στη Θέουτα; Έπρεπε να είχε πάει», είπε, απευθυνόμενος προφανώς στο αντιβασιλικό ακροατήριο των ψηφοφόρων. Προσέθεσε ότι δεν ξέρει πότε θα γίνει η επίσκεψη του Φιλίππου στη Θέουτα.

Αντιδράσεις

Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα συνέδεσε την κρίση στην Θέουτα με την «διχόνοια στο δυτικό στρατόπεδο». Ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της ομοσπονδιακής ρωσικής Βουλής, χαρακτήρισε τις κατηγορίες εναντίον της Ρωσίας «εντελώς γελοίες που δεν αντέχουν σε καμία κριτική». «Ο ιός της ρωσοφοβίας έχει ξαπλωθεί στην Ευρώπη και ο Ισπανός πρωθυπουργός μάλλον ήθελε να δώσει αντιρωσικά διαπιστευτήρια στην Κομισιόν», είπε.

Μια άλλη εκδοχή είναι ότι ο Σάντσεθ ανέφερε την Ρωσία επειδή δεν ήθελε να βάλει αποκλειστικά εναντίον του Ισραήλ. Επίσης, ήθελε να συνδέσει το πρόβλημα με την Δεξιά της Ισπανίας, η οποία επίσης αντέδρασε, δηλώνοντας ότι θα ήταν αδύνατον να προκαλέσει «εισβολή από εκείνους που δεν θέλει στη χώρα». Μια άλλη εικασία είναι ότι ο Σάντσεθ είπε όσα είπε, για να  προστατεύσει τις διπλωματικές σχέσεις της Μαδρίτης με το Μαρόκο. Είπε «κακώς κατηγορούν το Μαρόκο, υπάρχουν στοιχεία για Ρωσία και Ισραήλ, κανένα για Μαρόκο».

Ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών, Γκίντεον Σάαρ, αντέδρασε οργισμένα χαρακτηρίζοντας τις δηλώσεις του Σάντσεθ «κατάπτυστο ψέμα». Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνο Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε «δεν έχουμε καμία σχέση με όσα συνέβησαν στην Ισπανία, αλλά στην Ευρώπη κυριαρχεί η άμετρη εχθρότητα προς τη Ρωσία και αντί να κοιτούν τα προβλήματά τους, τα ρίχνουν σε εμάς».

Το “δια ταύτα”

Αν και ο Σάντσειθ επικαλέσθηκε έρευνα της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας EEAS που διαθέτει ειδικό τμήμα παρακολούθησης ψηφιακών απειλών, το FIMI (Foreign Information Manipulation and Interference), εκπρόσωπός της αρνήθηκε στο Reuters να σχολιάσει όσα είπε ο Ισπανός πρωθυπουργός. Εν τω μεταξύ, δεν υπάρχει δημόσιο έγγραφο ή αναρτημένη γραπτή έκθεση (report) που να μπορεί κάποιος να διαβάσει για να σχηματίσει άποψη και η έκθεση φέρεται να διαβιβάσθηκε στις κυβερνήσεις των κρατών μελών.

Εντούτοις, η Κομισιόν είχε ανακοινώσει ότι «δεν έχουμε στοιχεία ότι κρύβεται κάποια χώρα πίσω από την κινητοποίηση των μεταναστών στην Θέουτα», όχι τόσο για να απαλλάξει τους Ρώσους, όσους μάλλον για να απαλλάξει το Μαρόκο και το Ισραήλ. Ο εκπρόσωπος της Κομισιόν επ΄αυτού στις 6 Αυγούστου διέψευσε στην ουσία αυτό που χθες υποστήριξε ο Σάντσεθ, δηλαδή είπε κατά λέξη ότι «ορισμένα ρωσικοί δίαυλοι μετά την κρίση μεγαλοποίησαν τα γεγονότα και την κατάσταση, αλλά αυτά μετά τις 30 Ιουλίου. Για πριν από το συμβάν δεν έχουμε στοιχεία που να δείχνουν ρωσικά τρολ».

Ουσιαστικά ο Σάντσεθ χρησιμοποίησε την EEAS για να υποστηρίξει ότι η Ρωσία και το Ισραήλ “προκάλεσαν” ή “φούντωσαν” εσκεμμένα την κρίση, μασώντας κάπως τα λόγια του. Συνεπώς η ΕΕ (για τους δικούς της λόγους) μιλάει μόνο για ψηφιακή μεγέθυνση μετά την εισβολή, αλλά ο Σάντσεθ με γενικότητες το παρουσίασε έμμεσα ως την ψηφιακή αιτία που προκάλεσε την εισβολή.

Και όσο περίσσευαν οι ακοστολόγητες υποσχέσεις, τόσο δεν ακούστηκε από τον πρώην πρωθυπουργό μια λέξη αυτοκριτικής για όσα προκάλεσε στη χώρα και στους πολίτες. Αμετανόητος, προσπαθεί να πείσει ότι με 600.000 θέσεις εργασίας λιγότερες, διπλάσια ανεργία, χαμηλότερα εισοδήματα και δεκάδες υψηλότερους φορολογικούς συντελεστές, οι Έλληνες το 2019 ζούσαν καλύτερα από σήμερα.

Ο κ. Τσίπρας σερβίρει ξανά «εύκολες» λύσεις για δύσκολα προβλήματα, σε μια απόπειρα να διαγράψει το παρελθόν. Με νέες λέξεις και παλιές αυταπάτες. Μπορεί να αλλάζει η συσκευασία, το περιεχόμενο παραμένει το ίδιο. Όμως, όλοι πλέον γνωρίζουν ότι όσο πιο πολλά υπόσχεται ο κ. Τσίπρας, τόσο μεγαλύτερος είναι ο λογαριασμός που θέλει να φορτώσει στους φορολογούμενους”, καταλήγει στην ανακοίνωσή του ο κ. Μαρινάκης.

Κύκλοι από το υπουργείο Οικονομικών επισημαίνουν ότι «τα μέτρα που παρουσίασε ο κ. Τσίπρας παραβιάζουν κάθε ευρωπαϊκό κανόνα για τα όρια των δημοσιονομικών δαπανών και παραπέμπουν ευθέως στις περιπέτειες της δικής του περιόδου με τα μέτρα λιτότητας του αχρείαστου τρίτου μνημονίου, την υπερφορολόγηση και εξόντωση τόσο της μεσαίας τάξης όσο και των οικονομικά αδύναμων»…

Αντίδραση ΠΑΣΟΚ

«Οι πολίτες γνωρίζουν πλέον ποιος έχει το πρόγραμμα, τα στελέχη για μια άλλη πολιτική με μοναδική εξάρτηση τα συμφέροντα του λαού και ποιος ψαρεύει στα θολά νερά χωρίς πυξίδα», επισημαίνει σε ανακοίνωση του το ΠΑΣΟΚ κατά του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος πριν από λίγο ολοκλήρωσε την παρουσίαση του οικονομικού του προγράμματος στη Θεσσαλονίκη. Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση ο πρώην πρωθυπουργός «προπαγάνδιζε πως έρχεται να καλύψει το “κενό αντιπολίτευσης” και σήμερα έκανε copy paste το 80% του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ, στο οποίο επιτίθεται με μανία».

Επίσης, σημειώνεται ότι ο κ. Τσίπρας «αντέγραψε πλήρως την περυσινή ομιλία Ανδρουλάκη στη ΔΕΘ κάνοντας λόγο για τη νέα ευρωπαϊκή σύγκλιση που ήταν ο πυρήνας της τοποθέτησης του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Το Ταμείο Εθνικού Πλούτου που έχουμε εξαγγείλει, το βάφτισε Ταμείο Εθνικής Σύγκλισης». «Ο κ. Τσίπρας όπως και ο κ. Μητσοτάκης, μετρήθηκαν και κρίθηκαν. Η Ελλάδα δεν έχει άλλο χρόνο για χάσιμο. 12 χρόνια πισωγυρίσματος είναι πολλά», επισημαίνεται στην ανακοίνωση.

Αντεπίθεση ΕΛΑΣ

«Η κυβέρνηση κοστολόγησε το πρόγραμμα που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας στη ΔΕΘ πριν καλά καλά τελειώσει η ομιλία του. Πρόκειται για νέο ρεκόρ στην μπακάλικη αριθμητική της», σχολίασε η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, σημειώνοντας ότι τα 13 δισ. που αναφέρει η κυβέρνηση «είναι πιο συντηρητικά από τον κ. Κοντογεώργη που δυο μήνες πριν είχε κοστολογήσει ένα μέρος μόνο των ίδιων μέτρων στα 18 δισ.».

Απαντώντας στο non paper του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, η ΕΛΑΣ επισημαίνει ότι «για να κατασκευάσουν το ποσό των 13 δισ. ευρώ, προσθέτουν μόνιμες δαπάνες, επενδύσεις τετραετίας, δάνεια, ανακατανομές ήδη διαθέσιμων πόρων και μέτρα που θα εφαρμοστούν σταδιακά» και στη συνέχεια «βαφτίζουν το άθροισμα “ετήσιο κόστος”».

Στη συνέχεια η ΕΛΑΣ παραθέτει τέσσερα σημεία και τονίζει πως είναι ευπρόσδεκτη η πρόσκληση για ανεξάρτητη κοστολόγηση, τόσο του προγράμματος του κόμματος, όσο και των κυβερνητικών εξαγγελιών, από το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο, με ενιαία μεθοδολογία, δημοσιευμένες παραδοχές, πλήρη στοιχεία και «όχι με ανώνυμα σημειώματα και αυθαίρετους πολλαπλασιασμούς».

Η κυβέρνηση «μπορεί να συνεχίσει να κατασκευάζει φόβο. Εμείς παρουσιάζουμε ένα πρόγραμμα εφαρμόσιμο, χρηματοδοτημένο και συμβατό με τους ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες. Το πρόβλημά της δεν είναι ότι δεν βγαίνουν οι αριθμοί μας. Είναι ότι βγαίνει η πολιτική διαφορά ανάμεσα στις προτεραιότητές μας», καταλήγει.

Το πρόγραμμα Τσίπρα

Συγκεκριμένα, ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Αλέξης Τσίπρας την αντιμετώπιση της διαφθοράς την οποία συνέδεσε με την οικονομία και έθεσε και το δίλημμα των επόμενων εκλογών: «Διαιώνιση της διαφθοράς ή κυβερνητική αλλαγή;».  Σε ένα συνολικό και «συνεκτικό» όπως ανέφερε σχέδιο ανασυγκρότησης της οικονομίας εξήγγειλε μία σειρά θετικών μέτρων για την κοινωνία: 1000 ευρώ κατώτατος μισθός το 2027 και μέσος μισθός 1800 ευρώ μέχρι το τέλος της τετραετίας. Επίσης 500 ευρώ τον μήνα για κάθε φοιτητή που σπουδάζει μακριά από το σπίτι του, αύξηση 300 ευρώ στους εκπαιδευτικούς και 500 ευρώ σε γιατρούς και νοσηλευτές.

Ο Τσίπρας υπογράμμισε ότι δεν παρουσίασε μόνο μία οικονομική πρόταση «αλλά ένα όραμα αλλαγής. Αλλαγής παραδείγματος. Αλλαγής μοντέλου παραγωγής και οικονομίας. Αλλαγής πυξίδας και πορείας για τη χώρα και το λαό μας». Περιέγραψε με μελανά χρώματα την κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας και κατηγόρησε την κυβέρνηση για χαμένη επταετία. «Η χώρα γερνά, ο πληθυσμός εργάσιμης ηλικίας μειώνεται, η παραγωγικότητα παραμένει χαμηλή», είπε και πρόσθεσε: «Η απάντησή σε αυτές τις προκλήσεις δε μπορεί να περιμένει. Οφείλουμε άμεσα:

• Να αυξήσουμε την παραγωγική ικανότητα της χώρας.
• Να επιταχύνουμε τη σύγκλιση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
• Να κατακτήσουμε ισχυρότερη θέση στον νέο διεθνή καταμερισμό εργασίας. Αυτοί οι τρεις στόχοι συγκροτούν την ανάγκη μίας νέας εθνικής στρατηγικής που θα συνδέει την ανάπτυξη με την οικονομική ασφάλεια. Αυτό που διεθνώς περιγράφεται πλέον με τον όρο securonomics.

Σημείωσε δε ότι αριθμοί λένε το ίδιο πράγμα: η οικονομία σταθεροποιήθηκε, αλλά η χώρα δεν προχώρησε. Η ανάπτυξη δεν έφτασε στη ζωή των πολλών. «Υπάρχει όμως και μια μεγαλύτερη ζημιά», είπε ο Τσίπρας και ανέπτυξε την “βαθιά και εκτεταμένη διαφθορά της κυβέρνησης” για την οποία επέρριψε την ευθύνη στον πρωθυπουργό.

Το δίλημμα που έθεσε ο Τσίπρας

Έθεσε το δίλημμα «Διαφθορά ή εντιμότητα;» και εξήγησε: «Γιατί η διαφθορά δεν έχει να κάνει μόνο με την ηθική στην πολιτική. Είναι κρίσιμος όρος για την οικονομία. Γιατί κάθε ευρώ που χάνεται, λείπει από τα δημόσια νοσοκομεία. Λείπει από τα δημόσια σχολεία. Κι εμφανίζεται στην τιμή των προϊόντων, στο σούπερ μάρκετ. Στο λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος. Η βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού είναι μία: Να τελειώνουμε με αυτό το σάπιο σύστημα. Για αυτό πιστεύουμε ότι η χώρα μας χρειάζεται πριν από όλα μια Ηθική Επανάσταση. Και αυτό σημαίνει τρεις λέξεις με πραγματικό περιεχόμενο: Διαφάνεια. Έλεγχος. Λογοδοσία».

Σημείωσε ότι η μάχη, η μάχη απέναντι στις ανισότητες, «είναι για μας ο Νέος Πατριωτισμός» και πρόσθεσε ότι «το σχέδιό μας θα μπορούσε να χωρέσει σε τρεις μόνο φράσεις: Να παράγουμε περισσότερο. Να μοιραζόμαστε δικαιότερα. Να ζούμε καλύτερα. Εξήγησε τι σημαίνει νέα βιομηχανική πολιτική: Σημαίνει ότι δεν επιλέγουμε φίλους επιχειρηματίες. Επιλέγουμε τις παραγωγικές δυνατότητες που χρειάζεται η χώρα. Και στηρίζεται σε τρεις αρχές:

• Καταρχήν, εθνικές προτεραιότητες.Τι πρέπει να μπορεί να παράγει η Ελλάδα σε δέκα χρόνια από σήμερα; Φάρμακα και βιοτεχνολογία. Ποιοτικά τρόφιμα. Ενεργειακό εξοπλισμό και συστήματα αποθήκευσης. Ναυτιλιακή τεχνολογία. Κρίσιμα υλικά. Αμυντικά προϊόντα. Και σύγχρονα δίκτυα μεταφορών.
• Δεύτερον, το κράτος επενδύει μακροπρόθεσμα και με τόλμη στην προστιθέμενη αξία.
• Τρίτον, ούτε ένα ευρώ δημόσιου χρήματος χωρίς όρους».

Ο Τσίπρας για την χρηματοδότηση της οικονομίας

Για την χρηματοδότηση της οικονομίας με ορίζοντας δεκαετίας ανέπτυξε: «Δημιουργούμε το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης, τη νέα επενδυτική μηχανή της επόμενης δεκαετίας. Με πρωτογενή κεφάλαια 12 δισεκατομμυρίων στην τετραετία: Ενάμισι δισεκατομμύριο τον χρόνο από το εθνικό σκέλος των δημοσίων επενδύσεων. 500 εκ από τη συμμετοχή εγχώριων επιχειρήσεων. Και ένα δισεκατομμύριο τον χρόνο από την ανακατεύθυνση των εσόδων από την Golden Visa.

Για την φορολογική του πολιτική ανέφερε: «Θεσπίζουμε Πατριωτική Εισφορά για το ισχυρότερο 1% των Ελλήνων: Ένα ευρώ τον χρόνο για κάθε εκατό ευρώ καθαρής περιουσίας, σε αντικατάσταση των άλλων γενικών επιβαρύνσεων πάνω στην ίδια περιουσία. Ένα τοις εκατό στο ισχυρότερο ένα τοις εκατό.  Για το εκατό τοις εκατό της κοινωνίας.

• Ελαφρύνουμε την οικογένεια, την εργασία και τη μικρή επιχείρηση.
• Διπλασιάζουμε την έκπτωση φόρου για τις οικογένειες με παιδιά.
• Καταργούμε το τέλος επιτηδεύματος για κάθε επιχείρηση.
• Καταργούμε την προκαταβολή φόρου για τις ατομικές επιχειρήσεις.
• Μειώνουμε τη προκαταβολή φόρου για τα νομικά πρόσωπα».

Το ιδιωτικό χρέος

Για το ιδιωτικό χρέος εξήγγειλε: «Δίνουμε πραγματική Δεύτερη Ευκαιρία σε δανειολήπτες ή σε εγγυητές που έχασαν περιουσία για δάνεια που δόθηκαν στα χρόνια της κρίσης. Ανακτούν φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα, ώστε να μπορούν ξανά να ενταχθούν στην οικονομική ζωή. Όσοι κατάφεραν υπερβάλλοντάς δυνάμεις, να είναι συνεπείς μέσα από ρυθμίσεις, διαγράφονται από τον Τειρεσία. Και για όσους σήμερα βρίσκονται εκ νέου σε ασφυκτική πίεση εξ αιτίας της πληθωριστικής κρίσης, επαναλαμβάνουμε το πρόγραμμα ρυθμίσεων του 2015 για φορολογικές και ασφαλιστικές οφειλές.

• 120 δόσεις στη βασική οφειλή με διαγραφή των προσαυξήσεων.
• Θεσμοθετούμε προοδευτική κλίμακα στη φορολόγηση των μερισμάτων.
• Αυξημένη φορολόγηση των ακινήτων νομικών προσώπων που μένουν κλειστά ως τοποθέτηση.
• Επαρκέστερη φορολόγηση των τυχερών παιγνίων.
• Και καταργούμε τις προκλητικές φοροαπαλλαγές του μεγάλου πλούτου».

Για τις τράπεζες ανέφερε: «Οι τράπεζες επιταχύνουν την αποκατάσταση της κεφαλαιακής τους επάρκειας με ίδια κεφάλαια, στην επόμενη τριετία, αντί να μοιράζουν μερίσματα. Και στη τετραετία πληρώνουν φόρο κανονικά, όπως όλες οι άλλες επιχειρήσεις. Για τους μισθούς εξήγγειλε: Σήμερα η πραγματική αξία του μέσου μισθού παραμένει περίπου 22% χαμηλότερη συγκριτικά με το 2009.

Γι’ αυτό θέτουμε δύο συγκεκριμένους και συνδεδεμένους στόχους:  Κατώτατος μισθός 1000 ευρώ μέσα στο 2027 και μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης 1800 ευρώ στο τέλος της τετραετίας. Η αύξηση του κατώτατου δίνει την πρώτη ώθηση σε ολόκληρη τη μισθολογική κλίμακα. Και πάνω σε αυτή χτίζουμε με συλλογικές διαπραγματεύσεις, κλαδικές συμβάσεις και αυξήσεις που συμβαδίζουν με την παραγωγικότητα», είπε ο Τσίπρας.

Παιδεία και υγεία

Για την δημόσια παιδεία ανέφερε: «Στηρίζουμε αυτούς που κρατούν το σχολείο όρθιο. Με μισθούς αξιοπρέπειας για τους εκπαιδευτικούς με αυξήσεις, αρχικά ύψους 300 ευρώ το μήνα.  Με πρόσληψη 30.000 νέων εκπαιδευτικών. Καταργούμε τις Πανελλαδικές. Και μεταβαίνουμε σε ένα αξιόπιστο, αδιάβλητο σύστημα πρόσβασης που αποτιμά τη συνολική σχολική πορεία και όχι τρεις εβδομάδες αγωνίας τον Ιούνιο.

Κάνουμε και μια μεγάλη επιλογή για 80.000 φοιτητές και φοιτήτριες που σπουδάζουν μακριά από το σπίτι τους, στα περιφερειακά πανεπιστήμια. Κάθε φοιτητής περιφερειακού πανεπιστημίου που σπουδάζει μακριά από τον τόπο του θα λαμβάνει φοιτητική υποτροφία 500 ευρώ τον μήνα, για δέκα μήνες τον χρόνο. Για τον χώρο της Υγείας εξήγγειλε: Αυξάνουμε αρχικά, κατά μέσο όρο, 500 ευρώ τον μήνα τις αποδοχές γιατρών και νοσηλευτών». Για την ενέργεια είπε:

• «Θεσπίζουμε λοιπόν, ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα ενέργειας σε σταθερή προσιτή τιμή για κάθε νοικοκυριό.
• Και μειώνουμε μεσοσταθμικά κατά 30% τους λογαριασμούς ρεύματος.

Η σταθερή τιμή θα εξασφαλίζεται από μακροχρόνια συμβόλαια εγχώριας παραγωγής χαμηλού κόστους και θα προστατεύεται από τις ακραίες διακυμάνσεις της αγοράς. Αυτό βεβαίως προϋποθέτει μια άλλη ΔΕΗ. Όχι υπηρέτη της αισχροκέρδειας αλλά του δημόσιου συμφέροντος.  Ανακτούμε λοιπόν το δημόσιο στρατηγικό ρόλο της ΔΕΗ, δίνοντάς της τρεις βασικές λειτουργίες: εγγυητής του τιμολογίου βάσης,

• στρατηγικός αγοραστής και διαθέτης εγχώριας καθαρής ενέργειας,
• επενδυτικός πυλώνας δικτύων και αποθήκευσης.

Το δεύτερο μέτωπο είναι το ράφι. Μειώνουμε τον ΦΠΑ στο 6% για τα βασικά είδη διατροφής και υγιεινής.  Στο ίδιο πακέτο, η δωρεάν μετακίνηση με τις αστικές συγκοινωνίες. Ενισχύουμε το μεταφορικό ισοδύναμο για τη νησιωτικότητα. Για την αντιμετώπιση της κρίσης στέγης:

Προστατεύουμε την πρώτη κατοικία. Ενεργοποιούμε τα χιλιάδες κλειστά σπίτια. Χρηματοδοτούμε την ανακαίνισή τους, με αντάλλαγμα να διατεθούν για χρόνια σε προσιτό ενοίκιο. Και δίνουμε στους δήμους τη δυνατότητα να περιορίζουν τις βραχυχρόνιες μισθώσεις εκεί όπου διώχνουν τους μόνιμους κατοίκους. Χτίζουμε 50.000 νέες προσιτές στεγαστικές επιλογές μέσα σε τέσσερα χρόνια.

Δημιουργούμε τον Οργανισμό Κοινωνικά Προσιτής Κατοικίας που αναλαμβάνει τη δημιουργία νέων κατοικιών, την αξιοποίηση κενών κτιρίων και την επιστροφή σπιτιών στη μακροχρόνια μίσθωση. Για τους συνταξιούχους αφού θύμισε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη τους στέρησε τη 13η σύνταξη είπε: Βάζουμε τέλος στη συμμετοχή τους στα φάρμακα. Μηδενική συμμετοχή. Δημιουργούμε Εθνικό Σύστημα Φροντίδας ηλικιωμένων και ατόμων με αναπηρία», ανέφερε μεταξύ άλλων ο Αλέξης Τσίπρας, το πρόγραμμα του οποίου προκάλεσε έναν νέο γύρο πολιτικής σύγκρουσης.

Φάση Α: Aποκλεισμός της αριστερής και της μεσαίας λωρίδας από τo 50,8o χλμ. έως και το 54,1^ο χλμ., με την κυκλοφορία να διεξάγεται από τη δεξιά λωρίδα.

Φάση Β: Αποκλεισμός της δεξιάς και της μεσαίας λωρίδας, καθώς και της Λωρίδας Έκτακτης Ανάγκης (Λ.Ε.Α.) από το 50,8^ο χλμ. έως και το 54,1^ο χλμ., με την κυκλοφορία να διεξάγεται από την αριστερή λωρίδα.

Σημειώνεται ότι, οι εργασίες θα πραγματοποιούνται Δευτέρα με Παρασκευή από τις 18:00 έως και τις 06:00 της επόμενης ημέρας.

Σε περίπτωση ταχύτερης ολοκλήρωσης των εργασιών, η κυκλοφορία θα αποκατασταθεί νωρίτερα από τον προγραμματισμένο χρόνο.

Η Νέα Οδός έχει λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ασφάλεια και εξυπηρέτηση των οδηγών, ενώ σχετικές προσωρινές σημάνσεις θα τοποθετηθούν με στόχο την πλήρη ενημέρωση όλων των οδηγών.

Η Νέα Οδός ευχαριστεί για την κατανόηση και εφιστά την προσοχή των οδηγών καθώς οι τελευταίοι οφείλουν να συμμορφώνονται πλήρως με τη σχετική σήμανση.

Στόχος του Συνεδρίου είναι η ανάλυση των δομικών αλλαγών που έχουν προκύψει στην Μέση Ανατολή μετά την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς πριν από τρία χρόνια, τον καταστροφικό πόλεμο στη Γάζα, τον πόλεμο στο Ιράν και το Λίβανο, αλλά και την πτώση του καθεστώτος Άσαντ και τις εξελίξεις στον τομέα της Ενέργειας.

Στόχος της διήμερης εκδήλωσης είναι η διαμόρφωση μίας ολοκληρωμένης Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για την Μέση Ανατολή που θα βασίζεται στο σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της περιφερειακής συνεργασίας.

Ο αντιπρόεδρος του S&D και επικεφαλής της Ειδικής Ομάδας (Task Force) για τη Μέση Ανατολή, Γιάννης Μανιάτης με αφορμή τη διοργάνωση της εκδήλωσης δήλωσε:

«Οι εξελίξεις στην Μέση Ανατολή τα τελευταία τρία χρόνια είναι ραγδαίες, παρόλα αυτά η Ευρώπη είναι πλήρως απούσα, ενώ χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Τουρκία αυξάνουν την επιρροή τους. Στόχος του Διήμερου Συνεδρίου είναι η ανάλυση της κατάστασης και η διαμόρφωση μίας ολοκληρωμένης Ευρωπαϊκής Στρατηγικής που θα βασίζεται στο Διεθνές Δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης και της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και θα προωθεί την ειρήνη και τη συνεργασία στην περιοχή. Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο».

Το 1963, επισημοποιήθηκε η συνεργασία του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη με τη Honda μέσω της συμφωνίας αποκλειστικής εισαγωγής και διανομής των μοτοσυκλετών Honda στην Ελλάδα ενώ το 1968, η συνεργασία επεκτάθηκε στα επιβατικά αυτοκίνητα, και εν συνεχεία στις μηχανές θαλάσσης και τα προϊόντα παραγωγής ισχύος.

Η Honda αποτελεί έναν από τους κορυφαίους ομίλους mobility παγκοσμίως, με περισσότερα από 75 χρόνια ιστορίας και παρουσία σε περισσότερες από 150 χώρες. Με δραστηριότητα που εκτείνεται από τα αυτοκίνητα και τις μοτοσυκλέτες έως τις εξωλέμβιες μηχανές, τους κινητήρες και τις προηγμένες τεχνολογίες κινητικότητας, η Honda έχει χτίσει τη διεθνή της φήμη πάνω στην καινοτομία, την αξιοπιστία και τη μηχανολογική υπεροχή. Ως ο μεγαλύτερος κατασκευαστής μοτοσυκλετών στον κόσμο και ένας από τους σημαντικότερους κατασκευαστές αυτοκινήτων διεθνώς, συνεχίζει να επενδύει στην τεχνολογική εξέλιξη, με στόχο να προσφέρει λύσεις κινητικότητας που συνδυάζουν κορυφαία ποιότητα, οδηγική απόλαυση και βιώσιμη ανάπτυξη.

Η παρουσία του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη και της Honda στην 90ή ΔΕΘ συνδέει την ιαπωνική μηχανολογική παράδοση με τη σύγχρονη τεχνολογία και την εξέλιξη της κινητικότητας. Εκφράζοντας το πνεύμα του “The Power of Dreams”, η Honda συνεχίζει να εξελίσσει προϊόντα και τεχνολογίες με επίκεντρο τον άνθρωπο, προσφέροντας περισσότερη ελευθερία, άνεση και χαρά στην καθημερινή ζωή. Μέσα από τη συμμετοχή της, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν τη Honda ως έναν ολοκληρωμένο οργανισμό mobility, με λύσεις για το παρόν και το μέλλον, σε ξηρά και θάλασσα.

Στην κατηγορία των αυτοκινήτων, η Honda θα παρουσιάσει τα Prelude, HR-V και Civic, αναδεικνύοντας την προηγμένη υβριδική τεχνολογία e:HEV, τον δυναμικό σχεδιασμό και την οδηγική εμπειρία που χαρακτηρίζουν τη σύγχρονη γκάμα της μάρκας.

Επιπλέον, στις μοτοσυκλέτες, τα CB1000GT, CBR1000RR-R SP, CB1000F, Africa Twin, Transalp, SH350i και X-ADV συνθέτουν μια γκάμα που καλύπτει διαφορετικές ανάγκες και στυλ οδήγησης, απευθυνόμενη τόσο σε έμπειρους αναβάτες όσο και σε όσους αναζητούν έναν πιο ευέλικτο και συναρπαστικό τρόπο μετακίνησης. Από την καθημερινή μετακίνηση και την περιπέτεια έως τη σπορ οδήγηση και τις μεγάλες διαδρομές, τα μοντέλα αυτά αναδεικνύουν την τεχνογνωσία, την αξιοπιστία και το πάθος της Honda για τους δύο τροχούς.

Παράλληλα, η Honda θα παρουσιάσει τις πιο πρόσφατες εξελίξεις της και στον τομέα των εξωλέμβιων κινητήρων για το 2026, με τη BF350. Με έμφαση στην απόδοση, την αξιοπιστία, την οικονομία καυσίμου και την προηγμένη τεχνολογία, η Honda προσφέρει λύσεις που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της θαλάσσιας αναψυχής και της επαγγελματικής χρήσης.

Κρίσιμος παράγοντας αβεβαιότητας παραμένει η επανεμφάνιση του φαινομένου El Niño, για το οποίο η NOAA εκτιμά πιθανότητα 90% κατά το Β΄εξάμηνο του 2026. Ωστόσο, το ενδιαφέρον της αγοράς αναμένεται να επικεντρωθεί το επόμενο διάστημα στην ένταση και την έκταση του φαινομένου, καθώς ο βαθμός επίδρασής τους στις καλλιέργειες αναμένεται να διαμορφώσει τις τιμές των αγροτικών προϊόντων. Σε επιμέρους επίπεδο προϊόντων, η αγορά σιταριού εμφανίζεται σχετικά επαρκώς εφοδιασμένη, συγκρατώντας τις ανοδικές πιέσεις, με τον ανοδικό κίνδυνο να παραμένει σε περίπτωση γεωπολιτικής κλιμάκωσης ή δυσμενών καιρικών εξελίξεων. Οι προοπτικές για τη ζάχαρη παραμένουν θετικές, με το ενδεχόμενο αποδυνάμωσης των μουσώνων στην Ινδία και την Ταϊλάνδη λόγω El Niño να συνιστά τον κυριότερο ανοδικό κίνδυνο. Για το καλαμπόκι, η αναμενόμενη ικανοποιητική σοδειά αναμένεται να συγκρατήσει τις τιμές, ενώ στη σόγια η ισχυρή ζήτηση από τη βιομηχανία επεξεργασίας, η παραγωγή βιοκαυσίμων και οι απρόσκοπτες κινεζικές εισαγωγές αναμένεται να παρέχουν στήριξη στις τιμές. Η αγορά χυμού πορτοκαλιού εισέρχεται σε φάση εξομάλυνσης, ωστόσο η εν εξελίξει περίοδος τυφώνων στις ΗΠΑ διατηρεί αυξημένους τους κινδύνους για την προσφορά. Για το ρύζι, η ενδεχόμενη μείωση βροχοπτώσεων στην Ινδία και τη Νοτιοανατολική Ασία θα μπορούσε να πλήξει την παραγωγή και να επιδεινώσει τις παγκόσμιες επισιτιστικές ανισορροπίες. Η αγορά βαμβακιού διατηρεί ευνοϊκό ισοζύγιο με τη ζήτηση για ίνες να υποστηρίζει τις τιμές, ενώ στα βοοειδή η συρρίκνωση της παραγωγής δύναται να στηρίξει τις τιμές, ωστόσο η υποχώρηση της ασιατικής ζήτησης και τα υψηλά επίπεδα αποτίμησης αναμένεται να συγκρατήσουν την περαιτέρω άνοδο των τιμών.

Σε μηνιαίο επίπεδο, ο δείκτης των αγροτικών προϊόντων ενισχύθηκε κατά 5,60% καταγράφοντας σαφή υπεραπόδοση έναντι του ευρύτερου δείκτη των εμπορευμάτων (+3,74%). Η άνοδος αντανακλά την αυξημένη ανησυχία των αγορών, για τις προοπτικές της παγκόσμιας προσφοράς εξαιτίας των δυσμενών καιρικών συνθηκών σε βασικές παραγωγικές περιοχές και των επίμονων γεωπολιτικών εντάσεων, που συνεχίζουν να διαταράσσουν τις αλυσίδες εφοδιασμού και τις διεθνείς εμπορικές ροές. Επιπροσθέτως, η αποδυνάμωση του δολαρίου λειτούργησε υποστηρικτικά για τις τιμές των αγροτικών εμπορευμάτων, ενισχύοντας τη διεθνή ζήτηση. Καθώς οι κίνδυνοι από την πλευρά της προσφοράς εξακολουθούν να παραμένουν αυξημένοι, εκτιμάται ότι η μεταβλητότητα και οι ανοδικές πιέσεις στις τιμές των αγροτικών προϊόντων ενδέχεται να διατηρηθούν το επόμενο χρονικό διάστημα.

Το Δελτίο Τιμών Αγροτικών Προϊόντων, το οποίο υλοποιείται, για τον Αγροτικό Τομέα της Πειραιώς από τη Μονάδα Οικονομικής Ανάλυσης & Επενδυτικής Στρατηγικής, απευθύνεται σε εξαιρετικά ευρύ κοινό, που δραστηριοποιείται στον αγροδιατροφικό τομέα.

Επισυνάπτεται το 8ο Δελτίο Τιμών Αγροτικών Προϊόντων για το 2026, της Πειραιώς.

Δελτίο Αγροτικών Προϊόντων Αύγουστος 2026

Δεύτερον, γιατί είναι ο ίδιος ο Γεραπετρίτης που έχει συρρικνωμένη πολιτική αξιοπιστία, καθώς – δημοσίως τον Αύγουστο του 2025 και μέσω διαρροών την άνοιξη της ίδιας χρονιάς – προανήγγειλε άμεση επανάληψη των βυθομετρικών ερευνών για το λεγόμενο “καλώδιο”. Ως γνωστόν, η Αθήνα δεν αποτόλμησε οποιοδήποτε βήμα. Όσο για την – απαραίτητη για έναν υπουργό Εξωτερικών – μαχητικότητα σε “βαριά” θέματα, είναι ενδεικτική η στάση του στο σκάνδαλο Predator, όταν εξευτελιστικά εξομοίωσε τις κατασκοπευτικές υποκλοπές με διαφημιστικές τηλεφωνικές οχλήσεις!

Όμως, πέραν αυτών, το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται στη μειωμένη ισχύ, όχι μόνον του Γεραπετρίτη, αλλά και του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, στις Βρυξέλλες. Αμφότεροι παρακολουθούν άφωνοι την εντυπωσιακή αναβάθμιση των σχέσεων ΕΕ-Τουρκίας (ταυτόχρονα σε πολιτικό και υπηρεσιακό επίπεδο), χωρίς καμία προληπτική ή διορθωτική ενέργεια και χωρίς απαίτηση εφαρμογής των όρων και διαδικασιών που ισχύουν εδώ και πολλά χρόνια.

Ευρωτουρκικά: Πρόοδος στον διάλογο Βρυξελλών-Άγκυρας!

Σε αυτό το πλαίσιο, Έλληνες και ξένοι διπλωμάτες επισημαίνουν ότι, μόλις στα τέλη του περασμένου Ιουνίου και στις αρχές Ιουλίου, καταγράφηκε εντυπωσιακή πρόοδος του διαλόγου Βρυξελλών-Άγκυρας με τις επισκέψεις, στην τουρκική πρωτεύουσα, της ηγεσίας της ΕΕ (Αντόνιο Κόστα και Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν), τεσσάρων Επιτρόπων και πολλών στελεχών των Γενικών Διευθύνσεων της Κομισιόν.

Ασφαλώς, το πρόβλημα δεν είναι οι επισκέψεις καθαυτές, αλλά το πρωτοφανές γεγονός ότι δεν προηγήθηκε – όπως πάντα γίνεται στις επαφές κορυφής με οποιαδήποτε χώρα – καμία διαβούλευση σε επίπεδο Μονίμων Αντιπροσώπων των χωρών-μελών, ή και σε υπουργικό επίπεδο.

Ούτε οι κοινοτικοί αξιωματούχοι ζήτησαν τη γνώμη της Ελλάδας, ούτε και οι κύριοι Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης ενδιαφέρθηκαν να ενημερώσουν, ή συμβουλεύσουν ή να απαιτήσουν κάτι. Λες και ο Κόστα, η κυρία φον ντερ Λάιεν και οι Επίτροποι πραγματοποιούσαν ιδιωτικά ταξίδια, που ήταν αδιάφορα για τα ελληνικά συμφέροντα, και δεν εκπροσωπούσαν τους “27” στις συνομιλίες τους με τον πρόεδρο Ερντογάν.

Πέραν της παραβίασης των – πάρα πολύ ουσιαστικών και καθόλου τυπικών – διαδικασιών της ΕΕ, η αφωνία των κυρίων Μητσοτάκη και Γεραπετρίτη ισοδυναμεί με τη μη άσκηση στοιχειωδών δικαιωμάτων και πλεονεκτημάτων της ελληνικής διπλωματίας έναντι της Τουρκίας, για πρώτη φορά, μετά από 21 χρόνια.

Σαν να μη γνωρίζουν ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών ότι, χάρη στην πολιτική των Κώστα Καραμανλή και Πέτρου Μολυβιάτη και στους όρους που επέτυχαν, η ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας στην ΕΕ επιβάλλει – από τον Οκτώβριο του 2005 – στην Άγκυρα συγκεκριμένη συμπεριφορά ως προς τις καλές γειτονικές σχέσεις, το Διεθνές Δίκαιο και το εσωτερικό κράτος δικαίου.

Το πρόσθετο πρόβλημα από την στάση του Μαξίμου

Το πρόσθετο πρόβλημα, που προκαλεί η στάση του Μαξίμου και του διορισμένου-μη εκλεγμένου υπουργού του, είναι ότι, λαμβάνοντας υπόψη την πρακτική και τους συσχετισμούς εντός της ΕΕ, ανάλογα εθνικά δικαιώματα, που δεν ασκούνται με ευθύνη του ενδιαφερόμενου κράτους-μέλους, γρήγορα αποδυναμώνονται.

Παράλληλα, ενώ οι κυβερνητικές διαρροές – αμέσως μετά την προκλητική ανακήρυξη των θαλάσσιων πάρκων – υπογράμμιζαν ότι η Αθήνα δεν θα συναινέσει στην αλλαγή του καθεστώτος βίζας για τους Τούρκους και στον εκσυγχρονισμό της Τελωνειακής Ένωσης, η συζήτηση Βρυξελλών-Άγκυρας μεταφέρεται σε άλλο επίπεδο.

Στα μέσα Οκτωβρίου, συγκαλείται συνεδρίαση του Διαλόγου ΕΕ-Τουρκίας για το Εμπόριο με συγκεκριμένα σχέδια – ταχείας υλοποίησης – ως προς την πρόσβαση τουρκικών εταιρειών στην κοινή αγορά και, αντίστοιχα, των ευρωπαϊκών στα εκατομμύρια καταναλωτών της γειτονικής χώρας. Αναρωτιέται κανείς, αν – αυτή, τουλάχιστον, τη φορά – οι κύριοι Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης θα ασκήσουν τα δικαιώματα που έχει η Ελλάδα, από το 2005, για το σεβασμό και τήρηση των απαιτούμενων όρων.

Έχουν προηγηθεί οι εκρηκτικές αντιδράσεις των κτηνοτρόφων για την διαχείριση του ζητήματος, όπου για ακόμα μία φορά, όπως και στην περίπτωση της ευλογιάς των προβάτων, η κυβέρνηση επιλέγει την θανάτωση των ζώων και όχι τον εμβολιασμό τους, ζήτημα που έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις και επικρίσεις.

ΚΚΕ: Θα κάνουν ιχνηλάτηση στα κοπάδια οι καταδρομείς;

Ο γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «άφησε την επιζωοτία να ξεφύγει από κάθε έλεγχο, έθρεψε τον ανορθολογισμό με το αντιεμβολιαστικό της παραλήρημα, για να μη θιγούν τα κέρδη μιας χούφτας μεγαλοβιομηχάνων της φέτας κι αφού καταστρέψατε το βιος των ανθρώπων και χάσατε κάθε έλεγχο, θυμηθήκατε τώρα τον Στρατό! Αναφέρομαι στην τροπολογία που καταθέσατε χτες μέσα στη νύχτα. Ποιο είναι το επόμενο ‘επιστημονικό’ σας πλάνο; Θα στείλετε τα ‘Leopard’ να εκτελέσουν απολυμάνσεις και τους καταδρομείς να κάνουν ιχνηλάτηση στα κοπάδια; Έλεος! Δώστε λύσεις τώρα, όπως ζητούν οι κτηνοτρόφοι του νησιού».

«Αλήθεια, στα κοστολογημένα προγράμματά σας χωράνε τα μέτρα στήριξης των κτηνοτρόφων που καταστρέφονται στη Λέσβο; Εκεί που η ‘επιλεκτική’ σας ανικανότητα χτύπησε κόκκινο με τον αφθώδη πυρετό!», σημείωσε επίσης ο κ. Κουτσουμπας.

«Αλήθεια, στα κοστολογημένα προγράμματά σας χωράνε τα μέτρα στήριξης των κτηνοτρόφων που καταστρέφονται στη Λέσβο; Εκεί που η ‘επιλεκτική’ σας ανικανότητα χτύπησε κόκκινο με τον αφθώδη πυρετό!», σημείωσε χαρακτηριστικά ο κ. Κουτσούμπας.

Με τη νέα ρύθμιση, το υπουργείο Εθνικής Άμυνας αναλαμβάνει τον επιχειρησιακό συντονισμό των δημοσίων υπηρεσιών και φορέων που συμμετέχουν στη διαχείριση της επιζωοτίας. Παράλληλα, προβλέπεται έκτακτη χρηματοδότηση ύψους 3 εκατ. ευρώ προς την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου.

Ο συντονιστής θα έχει την ευθύνη για την οργάνωση και τον συντονισμό των ενεργειών στο πεδίο, ενώ οι συναρμόδιες υπηρεσίες θα υποχρεούνται να συνεργάζονται και να ακολουθούν τις επιχειρησιακές οδηγίες. Στο πλαίσιο αυτό περιλαμβάνονται οι μετακινήσεις ζώων και ζωικών προϊόντων, οι θανατώσεις και οι υγειονομικές ταφές, οι απολυμάνσεις, η λειτουργία των σημείων ελέγχου, καθώς και η οργάνωση των ζωνών προστασίας και επιτήρησης.

Αντάρτικο από Μουτζούρη

Η οργή κι η αγανάκτηση των κτηνοτρόφων ξεχείλισε στο περιφερειακό συμβούλιο Βορείου Αιγαίου που συνεδρίασε προ ημερών με έκτακτο θέμα τη διαχείριση του αφθώδους πυρετού, μετά από αίτημα της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Βορείου Αιγαίου και της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου.

Ταυτόχρονα πραγματοποιήθηκε μεγάλη συγκέντρωση των κτηνοτρόφων της Λέσβου έξω από το κτήριο της Περιφέρειας, ενώ η συνεδρίαση έγινε με τη συμμετοχή, μέσω τηλεδιάσκεψης, και του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Αθ. Καββαδά. Η πίεση των κτηνοτρόφων ήταν τόσο μεγάλη, με αποτέλεσμα ο υφυπουργός να προγραμματίσει επίσκεψη στη Λέσβο την Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου. Υπέρ της συγκεκριμένης λύσης τάχθηκε και ο βουλευτής Λέσβου της ΝΔ, Χαράλαμπος Αθανασίου, ο οποίος επέκρινε την κυβέρνηση και για την έλλειψη κτηνιάτρων στο νησί.

Ο περιφερειάρχης Κ. Μουτζούρης υποστήριξε ότι η μόνη λύση για να ξεπεραστεί το πρόβλημα είναι να σταματήσει η ιχνηλάτηση, όπως και έπραξε, ικανοποιώντας τα αιτήματα των κτηνοτρόφων, δίνοντας εντολή να σταματήσουν η ιχνηλάτηση, οι δειγματοληψίες και οι θανατώσεις ζώων στο πλαίσιο της αντιμετώπισης του ιού. Ο ίδιος υποστήριξε ότι «έκανε το σωστό», λέγοντας πως όποτε χρειάζεται συχνά συγκρούεται με την κυβέρνηση (το είχε πράξει και στο μεταναστευτικό).  Ο κ. Μουτζούρης έκανε λόγο για πολύ σκληρά μέτρα και υπέρμετρη αυστηρότητα απέναντι στη Λέσβο, σε μια λογική απομόνωσης του νησιού, κατάσταση βολική για το υπουργείο λόγω και της μακρινής απόστασης του νησιού.

Σημειώνεται πως μέχρι τις 21 Αυγούστου είχαν θανατωθεί 81.060 ζώα (80. 151 αιγοπρόβατα, 828 βοοειδή και 81 χοίροι). Το συνολικό κτηνοτροφικό κεφάλαιο του νησιού έφτανε πριν τις θανατώσεις σχεδόν τις 500.000 ζώα. Υπάρχουν επικρίσεις ότι το νησί παραμένει αθωράκιστο από μέτρα βιοασφάλειας, πως οι αποζημιώσεις δίνονται με το σταγονόμετρο και οι κτηνοτρόφοι βρίσκονται σε απελπιστική κατάσταση.

Η ηγεσία του υπουργείου, με τη σειρά της, θεωρεί πως η προετοιμασία και η θωράκιση του νησιού απέναντι στην απειλή του ιού που «επέλαυνε» ήδη εδώ και έναν χρόνο στα απέναντι παραλία στην Τουρκία, ήταν εκ μέρους της Περιφέρειας, ανύπαρκτη. Πάντως οι εκρηκτικές αντιδράσεις των κτηνοτρόφων επέφεραν την παραίτηση του Διευθυντή της Κτηνιατρικής Υπηρεσίας στο νησί, Στράτου Τσομπανέλλη, αλλά και της Αντιπεριφερειάρχη Πρωτογενούς Τομέα, Αναστασίας Αντωνέλλη, αν και οι υποστηρίζεται ότι οι παραιτήσεις τους ήταν «προφορικές» και ακόμα δεν έχουν επισημοποιηθεί, καθώς ασκούν κανονικά τα καθήκοντα τους.

Αφθώδης πυρετός: Η εκρηκτική συνεδρίαση

Την ίδια στιγμή, έντονη ήταν στην συνεδρίαση και η αμφισβήτηση των κτηνοτρόφων για τη στρατηγική που εφαρμόζεται στη Λέσβο για την αντιμετώπιση της επιζωοτίας. «Εμείς θέλουμε να περιορίσουμε τη νόσο. Γιατί δεν ακολουθούμε το μοντέλο της Κύπρου;», ήταν το ερώτημα που τέθηκε, με τους εκπροσώπους του κλάδου να ζητούν να εξεταστούν εναλλακτικές λύσεις αντί της συνέχισης των μαζικών θανατώσεων.

Ο υφυπουργός απάντησε ότι η επιλογή της κατάλληλης στρατηγικής αποτελεί επιστημονικό ζήτημα, παραπέμποντας για την ειδικότερη απάντηση στην αρμόδια διευθύντρια του υπουργείου, κ. Μαρίνου. Η απάντηση δεν κατάφερε να εκτονώσει την ένταση. Οι κτηνοτρόφοι επέμεναν ότι, έπειτα από περισσότερους από πέντε μήνες κρίσης και δεκάδες χιλιάδες θανατώσεις, απαιτείται σαφής αποτίμηση της αποτελεσματικότητας της στρατηγικής που έχει εφαρμοστεί.

Τροπολογία: Δεσμευτικές οι επιχειρησιακές οδηγίες

Η τροπολογία προβλέπει ότι η μη συμμόρφωση υπαλλήλων στις οδηγίες και στην υποχρέωση συνεργασίας θα αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα. Παράλληλα, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα μπορεί να αποκτά πρόσβαση στα απαραίτητα μητρώα και δεδομένα που τηρούν το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και η Περιφέρεια, αποκλειστικά για τις ανάγκες της ιχνηλάτησης και της αντιμετώπισης της νόσου.

Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα μπορεί να διαθέτει προσωπικό και μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων για την αντιμετώπιση της κρίσης. Οι σχετικές δαπάνες θα καλύπτονται από πιστώσεις του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Προβλέπεται επίσης δυνατότητα ειδικής αποζημίωσης για το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων που θα συμμετέχει στις επιχειρήσεις, με εξαίρεση τους στρατιωτικούς κτηνιάτρους. Το ύψος και οι όροι της αποζημίωσης θα καθοριστούν με υπουργική απόφαση.

Ξεχωριστή διάταξη προβλέπει έκτακτη επιχορήγηση 3 εκατ. ευρώ προς την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου για δαπάνες που συνδέονται με την αντιμετώπιση του αφθώδους πυρετού. Το ποσό θα προέλθει από το αποθεματικό του κρατικού προϋπολογισμού για το 2026. Ωστόσο, η Περιφέρεια δεν θα μπορεί να διαθέσει ελεύθερα τα χρήματα, καθώς οι επιλέξιμες κατηγορίες δαπανών και τα αντίστοιχα ποσά θα εγκρίνονται από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Η χρηματοδότηση, επομένως, δεν αποτελεί απευθείας αποζημίωση προς τους κτηνοτρόφους.

Πόσο θα διαρκέσει ο ειδικός μηχανισμός

Ο νέος μηχανισμός δεν έχει μόνιμο χαρακτήρα. Θα παραμένει σε ισχύ έως ότου παρέλθουν τρεις μήνες χωρίς νέο εργαστηριακά επιβεβαιωμένο κρούσμα στην πληττόμενη περιοχή. Σε κάθε περίπτωση, η ισχύς του ειδικού πλαισίου δεν μπορεί να ξεπεράσει την 31η Δεκεμβρίου 2027. Η τροπολογία βρίσκεται ακόμη στη διαδικασία ψήφισης. Μετά την έγκρισή της θα απαιτηθούν οι προβλεπόμενες υπουργικές αποφάσεις, ώστε να καθοριστούν οι λεπτομέρειες για τη λειτουργία του νέου μηχανισμού και τη διάθεση της χρηματοδότησης.

Την αντίθεσή της στην ανάθεση της διαχείρισης της επιζωτίας στο υπουργείο Άμυνας εξέφρασε με ανακοίνωσή της η Πανελλήνια Ομοσπονδία Γεωτεχνικών Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΟΓΕΔΥ). Με ανακοίνωσή της, η ΠΟΓΕΔΥ καταγγέλλει ότι η πρόσφατη τροπολογία παραμερίζει τις αρμόδιες κτηνιατρικές υπηρεσίες και παραδίδει τον συντονισμό της κρίσης στον Στρατό, κάνοντας λόγο για «επικίνδυνη εκτροπή» και «μπαλωματική λύση» απέναντι στις σοβαρές ελλείψεις προσωπικού.