Σύμφωνα με το Cnbc, η τηλεφωνική συνομιλία πραγματοποιήθηκε αφότου η ρωσική κυβέρνηση εξέδωσε δήλωση με την οποία προέτρεπε τους αλλοδαπούς πολίτες, το διπλωματικό προσωπικό και τους διεθνείς οργανισμούς να εγκαταλείψουν το Κίεβο, προειδοποιώντας ότι ετοιμάζεται να στοχεύσει την πρωτεύουσα, με έμφαση σε εγκαταστάσεις σχεδιασμού, κατασκευής και προγραμματισμού drones. «Οι επιθέσεις θα στοχεύουν κέντρα λήψης αποφάσεων και θέσεις διοίκησης», ανέφερε η δήλωση.

«Λόγω του γεγονότος ότι οι προαναφερθείσες εγκαταστάσεις είναι διάσπαρτες σε όλο το Κίεβο, ενημερώνουμε τους αλλοδαπούς πολίτες, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού των διπλωματικών αποστολών και των διεθνών οργανισμών, για την ανάγκη να εγκαταλείψουν την πόλη το συντομότερο δυνατόν.»

Η ρωσική κυβέρνηση προειδοποίησε επίσης τους κατοίκους του Κιέβου να μην χρησιμοποιούν στρατιωτικές ή κυβερνητικές εγκαταστάσεις και υποδομές. Σε ανακοίνωση σχετικά με τη συνομιλία, ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ Τόμι Πίγκοτ ανέφερε ότι ο Ρούμπιο είχε συνομιλήσει με τον Λαβρόφ, κατόπιν αιτήματος του τελευταίου.

«Οι δύο πλευρές αντάλλαξαν απόψεις σχετικά με τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, τις διμερείς σχέσεις και την κατάσταση στο Ιράν», δήλωσε. Σύμφωνα με το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών, ο Λαβρόφ φέρεται να «εξέφρασε τη λύπη του» για το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.

Η αντίδραση της ΕΕ

Από την πλευρά της, η ΕΕ αντέδρασε άμεσα καλώντας τον ανώτατο διπλωματικό εκπρόσωπο της Μόσχας στις Βρυξέλλες. «Η απειλή (της Ρωσίας) προς τους ξένους πολίτες και διπλωμάτες να εγκαταλείψουν το Κίεβο αποτελεί απαράδεκτη κλιμάκωση», έγραψε η εκπρόσωπος της Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης της ΕΕ, Ανίτα Χίπερ στο X. Πρόσθεσε ότι είχε καλέσει τον επιτετραμμένο της Μόσχας στην Ένωση, Κάρεν Μαλαγιάν για να απαιτήσει από το Κρεμλίνο να «σταματήσει να χτυπά αμάχους» και να «εμπλακεί σε πραγματικές ειρηνευτικές συνομιλίες, ξεκινώντας με πλήρη και άνευ όρων κατάπαυση του πυρός».

Η Χίπερ κατηγόρησε τη Ρωσία ότι προσπαθεί να «σπείρει πανικό», τονίζοντας ότι η ΕΕ «θα διατηρήσει την παρουσία και τη λειτουργία της στην Κίεβο», ενώ οι απειλές «μοιάζουν με απόγνωση». Οι διπλωμάτες των ευρωπαϊκών χωρών αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με την προτροπή της Μόσχας να εγκαταλείψουν την πόλη. Η πρέσβης της ΕΕ στην Ουκρανία, Καταρίνα Ματέρνοβα, δήλωσε: «Η ΕΕ δεν φεύγει. Μένουμε στην Κίεβο». Αντίστοιχα, εκπρόσωπος του γαλλικού ΥΠΕΞ τόνισε ότι «είναι αδιανόητο να εκκενώσουμε το προσωπικό μας». Το πολωνικό ΥΠΕΞ καταδίκασε τις ρωσικές απειλές, προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε επίθεση κατά της πρεσβείας θα αντιμετωπιστεί ως «εχθρική πράξη».

Ανώτερος αξιωματούχος του γερμανικού ΥΠΕΞ δήλωσε στο Politico ότι η απειλή της Ρωσίας προς ξένους πολίτες «δείχνει ότι παραμένει δεσμευμένη στην κλιμάκωση», ενώ η κατάσταση ασφαλείας στην Κίεβο «αξιολογείται συνεχώς».

Η ανακοίνωση του ρωσικού ΥΠΕΞ

«Η αιματηρή επίθεση που πραγματοποίησαν οι Ενόπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας (ΕΔΟ) τη νύχτα της 22ας Μαΐου, με τη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών, εναντίον του εκπαιδευτικού κτιρίου και της εστίας του Κολεγίου του Κρατικού Παιδαγωγικού Πανεπιστημίου του Λουγκάνσκ στο Σταρομπέλσκ (ΛHP) αποτέλεσε μια ακόμη κραυγαλέα απόδειξη της ναζιστικής και τρομοκρατικής φύσης του καθεστώτος του Κιέβου, το οποίο επιτίθεται σκόπιμα σε αμάχους και δεν διστάζει να δολοφονήσει εν ψυχρώ παιδιά.

Η χούντα του Ζελένσκι και οι δυτικοί χορηγοί της, που εφοδιάζουν τις Ενόπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας με όπλα για εγκλήματα κατά του λαού μας, επέδειξαν σε ολόκληρο τον κόσμο την κατάφωρη περιφρόνησή τους προς τους κανόνες του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Είναι προφανής η άμεση παραβίαση των Συμβάσεων της Γενεύης του 1949 και των συμπληρωματικών πρωτοκόλλων τους, που ρυθμίζουν την προστασία του άμαχου πληθυσμού κατά τη διάρκεια συγκρούσεων, της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού του 1989 και μιας σειράς άλλων σημαντικών διεθνών πράξεων.

Όλα αυτά ξεπέρασαν τα όρια της υπομονής. Υπό τις παρούσες συνθήκες, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας προχωρούν σε συστηματικές επιθέσεις κατά των επιχειρήσεων του ουκρανικού στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος στο Κίεβο, συμπεριλαμβανομένων συγκεκριμένων χώρων σχεδιασμού, παραγωγής, προγραμματισμού και προετοιμασίας για τη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV), τα οποία χρησιμοποιούνται από το καθεστώς του Κιέβου με τη συνδρομή ειδικών του ΝΑΤΟ, υπεύθυνων για την προμήθεια εξαρτημάτων, την παροχή πληροφοριών και την καθοδήγηση στόχων. Θα επιτεθούν επίσης σε κέντρα λήψης αποφάσεων και σε κέντρα διοίκησης.

Δεδομένου ότι οι προαναφερθείσες εγκαταστάσεις βρίσκονται διάσπαρτες σε ολόκληρο το Κίεβο, προειδοποιούμε τους αλλοδαπούς πολίτες, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού των διπλωματικών αποστολών και των αντιπροσωπειών διεθνών οργανισμών, ότι πρέπει να εγκαταλείψουν την πόλη το συντομότερο δυνατόν, ενώ καλούμε τους κατοίκους της ουκρανικής πρωτεύουσας να μην πλησιάζουν τις εγκαταστάσεις στρατιωτικής και διοικητικής υποδομής του καθεστώτος Ζελένσκι».

Γεννημένος το 1890, ο Μέλνικ υπηρέτησε ως συνταγματάρχης στον στρατό της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ουκρανίας και ήταν στενός συναγωνιστής του Γεβχέν Κονοβαλέτς, στρατιωτικού διοικητή και πολιτικού ηγέτη της OUN (Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών). Μετά τη δολοφονία του Κονοβαλέτς το 1938 από τη σοβιετική μυστική αστυνομία NKVD, η OUN διασπάστηκε σε δύο πτέρυγες: Την OUN-M υπό την ηγεσία του Μέλνικ και την πιο ριζοσπαστική OUN-B, υπό τον διαβόητο Στεπάν Μπαντέρα (για τον οποίο θα μιλήσουμε πιο κάτω).

Και οι δύο ομάδες συνεργάστηκαν με την ναζιστική Γερμανία, στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης με την ΕΣΣΔ. Στο μεταξύ, ως και οι ναζί απέρριψαν την ιδέα ενός ανεξάρτητου κράτους και στράφηκαν εναντίων των Ουκρανών δοσίλογων ηγετών. Σε ό,τι αφορά τον Μέλνικ, τέθηκε αρχικά σε κατ’ οίκον περιορισμό και στη συνέχεια απελάθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ζάξενχαουζεν. Πέθανε στη Γερμανία το 1964 και στη συνέχεια τάφηκε στο Λουξεμβούργο, από όπου έγινε η εκταφή των οστών του για να επανα-κηδευτεί στην Ουκρανία.

«Καθώς φέρναμε πίσω στην Ουκρανία τον συνταγματάρχη Αντρίι Μέλνικ και τη σύζυγό του Σοφία, μέσω της Ζακαρπάτια και έπειτα διασχίζοντας τη μισή χώρα μέχρι την ελεύθερη πρωτεύουσά μας, το Κίεβο, αυτή η πορεία δεν σημαδεύτηκε από τη διχόνοια που τόσο συχνά στο παρελθόν μας είχε ρίξει κάτω, εμάς και την Ουκρανία… Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία για το ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός της Ουκρανίας και ποιοι είναι οι φίλοι, οι εταίροι και οι αδελφοί της», ανέφερε αργότερα σε ανάρτηση του ο Ζελένσκι.

Μπαντέρα, Μέλνικ και Σκοροπάντσκι

Όπως προαναφέραμε, ο Μέλνικ δεν είναι ο μόνος συνεργάτης των ναζί που τιμάται στην Ουκρανία. Το 2023, το ουκρανικό Κοινοβούλιο είχε αναφέρει σε μήνυμα του πως «η πλήρης νίκη του ουκρανικού εθνικισμού θα είναι όταν η Ρωσική Αυτοκρατορία πάψει να υπάρχει», έχοντας παρομοιάσει τον τότε αρχηγό του ουκρανικού στρατού με έναν εκ των “εθνικών ηρώων” της Ουκρανίας: Τον Στεπάν Μπαντέρα (γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου του 1909 και απεβίωσε το 1959) γνωστό ως “Konsul 2” των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών και ανταγωνιστή του Μέλνικ στην OUN. Έτερος “εθνικός ήρωας” της Ουκρανίας, είναι ο “Χατμάνος” Πάβλο Σκοροπάντσκι (1873-1945).

Η γνώση της προσωπικής διαδρομής διαφόρων “εθνικών ηρώων” φωτίζει όντως ευρύτερα ιστορικά γεγονότα, παρότι μερικές φορές είναι οι ιδεολογίες, οι πεποιθήσεις ή και η άγνοια που τα συσκοτίζουν. Μέλνικ, Μπαντέρα και Σκοροπάντσκι θεωρούνται σήμερα ως οι σημαντικότεροι “εθνικοί ήρωες” της Ουκρανίας στον αγώνα για ανεξαρτησία από την Σοβιετική Ένωση. Αν και ο Σκοροπάντσκι έδρασε σε διαφορετική χρονική περίοδο από τους άλλους δύο, έχει ένα κοινό χαρακτηριστικό με αυτούς και δύο με τον Μπαντέρα.

Συγκεκριμένα, μετά τον βίαιο θάνατό των Μπαντέρα και Σκοροπάντσκι, οι τάφοι τους βρίσκονται στη Γερμανία. Ο Μπαντέρα δολοφονήθηκε με υδροκυάνιο από τον πράκτορα της KGB Μπογκντάν Στασίνσκι, στις 15 Οκτωβρίου 1959 στο Μόναχο, όπου βρίσκεται και ο τάφος του. Ο Σκοροπάντσκι τραυματίστηκε βαριά στις 16 Απριλίου 1945, κατά τη διάρκεια βομβαρδισμού του Ρένγκενσμπουργκ από τις συμμαχικές δυνάμεις και υπέκυψε μετά από δέκα ημέρες στο χωριό Όμπερσντορφ της Κάτω Βαυαρίας, όπου είναι θαμμένος. Ο Μέλνικ ήταν πιο τυχερός, πέθανε από φυσικά αίτια το 1964, σε ηλικία 64 ετών, στην Κολωνία της τότε Δυτικής Γερμανίας και αργότερα τάφηκε στο Λουξεμβούργο.

Όμως το κυριότερο σημείο που ενώνει τις τρεις αυτές προσωπικότητες, είναι πως σε αυτά τα τρία πρόσωπα πολλοί ιστορικοί εντοπίζουν την “υποβοηθητική” και “στενή σχέση” του ουκρανικού εθνικού κινήματος με την βίαιη (στρατιωτική) γερμανική επέκταση προς Ανατολάς στη διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων (το πατροπαράδοτο “Drang nach Osten”). Στο πλαίσιο αυτό και οι τρεις “ήρωες” πολέμησαν από ηγετικές θέσεις, με ό,τι μέσα διέθεταν, ενάντια στους Μπολσεβίκους.

Είχαν ακλόνητη την πεποίθηση (ή την αυταπάτη) ότι υποστηρίζοντας στρατιωτικά τις γερμανικές επιδιώξεις για νέους “ζωτικούς χώρους” στην Ανατολική Ευρώπη θα πετύχαιναν τον εθνικό τους σκοπό. Τη δημιουργία δηλαδή ανεξάρτητου ουκρανικού κράτους, με εδάφη που κρατούσαν τότε κυρίως Ρώσοι και Πολωνοί. Κι αυτό, παρότι γνώριζαν τις φυλετικές απόψεις των “συμμάχων” τους Γερμανών για τους “υπανθρώπους” Σλάβους και την γενικευμένη γερμανική καχυποψία για την εκάστοτε ουκρανική ηγεσία των προθύμων.

Η μυστική οργάνωση Hromada

Στην προσπάθειά τους αυτή, ο “αντιδραστικός”, πρώην στρατηγός του τσαρικού στρατού, Σκοροπάντσκι συνεργάστηκε στρατιωτικοπολιτικά με τον Κάιζερ Γουλιέλμο Β’. Μετά την αποτυχία του το 1918-19 να σταματήσει την μπολσεβίκικη κυριαρχία στην Ουκρανία, έγινε δεκτός στη Γερμανία, υπό την φιλόξενη σκέπη του ηττημένου γερμανικού μιλιταρισμού και την πολιτική κάλυψη για συνέχιση του ουκρανικού αγώνα του αρχιστρατήγου φον Χίντενμπουργκ, μετέπειτα προέδρου της Γερμανίας.

Η ίδρυση από τον Σκοροπάντσκι στο μεταπολεμικό Βερολίνο της μυστικής οργάνωσης “Hromada” με στόχο την “αναγέννηση της Ουκρανίας”, είχε όμως κυρίως “ρομαντικά χαρακτηριστικά”. Γι’ αυτό και δεν έπαιξε κανέναν ουσιαστικό ρόλο στα επόμενα χρόνια για την τύχη της Ουκρανίας και ιδιαίτερα στην περίοδο του καταστροφικού λοιμού την δεκαετία του 1930. Υπήρξε μάλιστα και αντικείμενο χλευασμού από την μεταπολεμική γενιά των Ουκρανών εθνικιστών.

Όπως προαναφέραμε, ο σημαντικότερος και πιο “ριζοσπάστης” από αυτή τη γενιά, ο Μπαντέρα, δεν δίστασε να συνεργαστεί ακόμη και με τον Χίτλερ. Από τις αρχές του 1933 μέχρι τον βίαιο θάνατό του, το 1959, υπήρξε ο ισχυρός αρχηγός (providnyk) της “Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών”, που ιδρύθηκε το 1929, έχοντας ο ίδιος ως πρότυπα τον φασισμό του Μουσολίνι, τον γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό και την κροατική Ούστασε.

Συνεργάτης των ναζί ήταν βεβαίως και ο Μέλνικ, αν και αυτός δεν ήταν απροκάλυπτα θιασώτης του φασισμού και του εθνικοσοσιαλισμού, προκρίνοντας την εγκαθίδρυση ενός αυταρχικού-κορπορατιστικού κράτους. Είχε δε στενούς δεσμούς με την εκκλησία, αποστασιοποιούμενος από τον έντονο αντικληρικισμό του εθνικοσοσιαλισμού.

Η διαβόητη “Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών”

Υπό την “σιδηρά” καθοδήγηση των Μπαντέρα-Μέλνικ, περίπου 250.000 Ουκρανοί υπηρέτησαν με διάφορους τρόπους στη γερμανική ανατολική διοίκηση, αν και οι καχύποπτοι Γερμανοί τελικώς στράφηκαν έναντι και των δύο. Τα εθελοντικά ουκρανικά τάγματα “Nachtigall” και “Roland” της Βέρμαχτ αποτελούνταν κυρίως από οπαδούς της “Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών”, ενώ τελικά 15.000 Ουκρανοί στρατιώτες δημιούργησαν την 14η Μεραρχία Waffen-Grenadier των SS.

Πολλοί ήταν επίσης και οι Ουκρανοί που συμμετείχαν στο Ολοκαύτωμα 800.000 Εβραίων στην Βολυνία, αλλά και στην εθνοκάθαρση της Ανατολικής Γαλικίας, που οδήγησε στο θάνατο περισσότερο από 100.000 Πολωνούς. Μετά τον πόλεμο, ο καταζητούμενος από τους Σοβιετικούς Μπαντέρα κατάφερε, το 1946, να διαφύγει στην Αυστρία. Γρήγορα, όμως, εγκαταστάθηκε στο Μόναχο, όπου έζησε προστατευόμενος με ψεύτικο όνομα και συνεργαζόμενος με διάφορες δυτικές μυστικές υπηρεσίες. Ο Μέλνικ από την εξορία επικεντρώθηκε σε “πολιτικό αγώνα” για την υπερεθνική ένωση των απανταχού Ουκρανών.

Η αιματηρή σύγκρουση της “Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών” με τους Σοβιετικούς στην Ουκρανία συνεχίστηκε μέχρι την δολοφονία του Μπαντέρα και είναι χαρακτηριστικό πως ο “αρχηγός” ουδέποτε αναφέρθηκε στα εγκλήματα κατά των Εβραίων και των Πολωνών στα οποία συμμετείχε και η οργάνωσή του, μαχόμενη ενάντια στους Σοβιετικούς.

Άδικος πόλεμος

Οι Σοβιετικοί προκειμένου να διαλύσουν την “Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών” προχώρησαν σε μαζικούς εκτοπισμούς, σε  απελάσεις, σε συλλήψεις και σε δολοφονίες υποστηρικτών του ουκρανικού εθνικιστικού κινήματος. Σύμφωνα με σοβιετικές πηγές, δολοφονήθηκαν περί τους 153.000 ανθρώπους, άλλοι 134.000 συνελήφθησαν ως ύποπτοι για συνεργασία με την “Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών”, ενώ 203.000 απελάθηκαν για τον ίδιο λόγο στη δυτική Ουκρανία και αλλού.

Από την πλευρά τους οι Ουκρανοί εθνικιστές δολοφόνησαν μέχρι το 1953 περίπου 20.000 Ουκρανούς πολίτες και άλλους 10.000 διοικητικούς υπαλλήλους των Σοβιετικών. Γι’ αυτό και δεν είναι καθόλου τυχαίο που έως και σήμερα οι ρωσόφωνοι της ανατολικής Ουκρανίας (αλλά και στην ίδια την Ρωσία, αλλά και Πολωνία), εκλαμβάνουν αυτούς τους τρεις “ήρωες” στην καλύτερη περίπτωση ως “δοσίλογους” συνεργάτες των Γερμανών εισβολέων, στο πλαίσιο μάλιστα του γερμανικού μεγαλοϊδεατισμού. Ούτε βεβαίως πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας ότι οι τάφοι δύο “ηρώων” της Ουκρανίας βρίσκονται ακόμα στη Γερμανία. Και τους τρεις δε, είναι η Γερμανία που τους φιλοξένησε, μετά τη φυγή τους από την σπαρασσόμενη Ουκρανία.

Τα παραδείγματα τέτοιων αμφιλεγόμενων “εθνικών ηρώων” καταγράφονται με έντονα γράμματα και κατά προτεραιότητα στις σελίδες της Ιστορίας. Όταν μάλιστα στις ίδιες σελίδες το αδικοχαμένο αίμα άγνωστων στρατιωτών και αμάχων στεγνώνει ταχύτατα, ώστε να ξεχνιούνται και πολύ γρήγορα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αυτός ο απαράδεκτος, καταστροφικός και άδικος πόλεμος στην Ουκρανία σηματοδότησε κατά πολλούς το «τέλος της ευτυχισμένης παγκοσμιοποίησης». Επίσης, σηματοδότησε την εδραίωση με πολέμους μιας νέας, πολυπολικής τάξης πραγμάτων με νέα “ψυχροπολεμικά μπλόκα”.

Ο άδικος αυτός πόλεμος, όμως, δεν πρέπει να επισκιάζει την ίδια την προϊστορία του. Ούτε ασφαλώς και την ύπαρξη και τα πεπραγμένα των τριών “εθνικών ηρώων” της δύστυχης Ουκρανίας. Γιατί μόνο με αυτήν την πολύτιμη γνώση μπορούμε αυτές τις πολύ δύσκολες ημέρες για όλη την ανθρωπότητα και να τον καταδικάσουμε στη βάση και των ιστορικών γεγονότων που προηγήθηκαν. Και μάλιστα χωρίς περιστροφές, ανούσιες στρατοπεδεύσεις ή ατεκμηρίωτους εξυπνακισμούς-εντυπωσιασμούς, αλλά σύμφωνα πάντα με το βιβλικό «ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι».

Το συνολικό εμπόριο και οι τουριστικές ροές έχουν διπλασιαστεί την τελευταία πενταετία, αλλά τα οφέλη κατανέμονται άνισα σε σχέση με το παρελθόν. «Μέχρι περίπου πριν από 10 χρόνια, οι άνθρωποι έρχονταν από την Ελλάδα στην Τουρκία για ψώνια, κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, την Αδριανούπολη και το Κεσάν. Σήμερα, όμως, βλέπουμε πολύ περισσότερους επισκέπτες από την Τουρκία να πηγαίνουν στην Ελλάδα, επειδή ό,τι θέλουν να αγοράσουν είναι φθηνότερο εκεί», δήλωσε η Μαρία Δήμου, που ζει στην Κωνσταντινούπολη.

«Στην Τουρκία τα βασικά αγαθά που χρειάζεται κάποιος για να ζήσει είναι φθηνά», συνέχισε η Δήμου.
Όμως όταν θέλουν να αγοράσουν κάτι πιο ακριβό, «οι τιμές εκτοξεύονται, οπότε πηγαίνουν στην Ελλάδα και επισκέπτονται τη Θράκη, κυρίως την Αλεξανδρούπολη, αλλά κάποιοι φτάνουν μέχρι την Καβάλα, είτε για διακοπές είτε για ψώνια και κυρίως για φαγητό, ποτά και αλλαντικά, που εδώ [στην Τουρκία] είναι πολύ ακριβά», πρόσθεσε.

Ενώ ο αριθμός των Ελλήνων που επισκέπτονται την Τουρκία κάθε χρόνο παραμένει σχετικά σταθερός, λίγο πάνω από τις 500.000, ο αριθμός των Τούρκων που επισκέπτονται την Ελλάδα έχει τριπλασιαστεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια, από παρόμοια βάση, ξεπερνώντας τα 1,5 εκατομμύρια πέρυσι, σύμφωνα με εκτιμήσεις των αρμόδιων αρχών που βασίζονται σε διάφορες πηγές, αν και τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ είναι ελαφρώς χαμηλότερα.

«Τον περασμένο μήνα πήγα διακοπές στην Ελλάδα. Οδήγησα μέχρι την Καβάλα και τη Θεσσαλονίκη και, ειλικρινά, μου άρεσε πολύ η Ελλάδα. Το φαγητό ήταν νόστιμο, οι μερίδες μεγάλες και όλα ήταν φθηνά», δήλωσε ο Ντορούκ, μηχανικός υπολογιστών που ζει μόνιμα στην Άγκυρα. Οι άνθρωποι στην Τουρκία φαίνεται να ανταποκρίνονται στις πιο προσιτές τιμές της Ελλάδας και δηλώνουν ότι θα ήθελαν να επιστρέψουν σύντομα.

«Πολλοί Τούρκοι κάνουν ημερήσιες εκδρομές στην περιοχή της Αδριανούπολης και από εκεί περνούν στο Ορεστιάδα ή ταξιδεύουν σταδιακά προς την Ελλάδα ως τουρίστες, επειδή το κόστος τουρισμού στην Ελλάδα είναι πολύ χαμηλότερο από την Τουρκία και, ως αποτέλεσμα, από το Αϊβαλί και άλλες περιοχές περνούν πλέον κατά χιλιάδες, ειδικά το καλοκαίρι, προς τα ελληνικά νησιά», δήλωσε ο Συμεών Σολταρίδης, κάτοικος Κωνσταντινούπολης και πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μπαλίνο.

Η Ελλάδα έχει γίνει ιδιαίτερα ελκυστικός προορισμός για τους Τούρκους πολίτες. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, μόνο το ελληνικό προξενείο στην Κωνσταντινούπολη εκδίδει περίπου 1.300 βίζες την ημέρα, οι περισσότερες πολλαπλών εισόδων, κυρίως για ταξίδια αναψυχής αλλά και για ψώνια.

Το ποσό αυτό δεν περιλαμβάνει περίπου 25.000 Τούρκους που έχουν λάβει ή βρίσκονται στη διαδικασία απόκτησης αδειών παραμονής μέσω προγραμμάτων «χρυσής βίζας» ή λόγω εργασίας στην Ελλάδα. Επίσης δεν περιλαμβάνει τους πολλούς κατοίκους της Σμύρνης και της ευρύτερης Μικρασιατικής ακτής που πραγματοποιούν σύντομες επισκέψεις έως επτά ημέρες σε 12 νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων, μέσω ενός συστήματος ταχείας βίζας κατά την άφιξη.

Το πρόγραμμα «Visa Express» στο ανατολικό Αιγαίο

Γνωστό ως «Visa Express» και ενταγμένο στη λεγόμενη «διπλωματία των ανθρώπων», το πρόγραμμα εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ξεκίνησε με πρωτοβουλία της κυβέρνησης του Μητσοτάκη, μετά τη συνάντησή του με τον Ερντογάν στο πλαίσιο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας–Τουρκίας.

Το πρόγραμμα καλύπτει 12 νησιά: Κάλυμνο, Καστελλόριζο, Κω, Λέσβο, Λέρο, Λήμνο, Ρόδο, Σάμο, Σύμη, Χίο, Πάτμο και Σαμοθράκη. Οι βίζες εκδίδονται στα λιμάνια εισόδου, ισχύουν για επτά ημέρες και δεσμεύουν τον κάτοχο στο συγκεκριμένο νησί — χωρίς δυνατότητα μετακίνησης μεταξύ νησιών. Τα νησιά έχουν σημειώσει σημαντική αύξηση του τουρισμού. Η Κως βρέθηκε πρώτη στη λίστα των προορισμών πέρυσι, κυρίως λόγω της εγγύτητάς της με το Μπόντρουμ, ακολουθούμενη από τη Ρόδο και τη Χίο. Η Λέσβος και η Σάμος συμπλήρωσαν την πεντάδα.

«Οι Έλληνες δεν αντέχουν πλέον τις τιμές στην Κωνσταντινούπολη»

Στην Τουρκία, ωστόσο, υπάρχουν παράπονα ότι οι Έλληνες επισκέπτες στην Κωνσταντινούπολη δεν ψωνίζουν όπως παλιά.
«Παλαιότερα είχα περισσότερους Έλληνες πελάτες, ενώ τώρα είναι πιο δύσκολο ακόμη και να έρθουν στην Τουρκία, πόσο μάλλον να ψωνίσουν εδώ, και ο λόγος είναι η οικονομική τους κατάσταση», δήλωσε ο Καντάρ Πεχλιβανόγλου, ιδιοκτήτης πάγκου με κοσμήματα και αξεσουάρ στην Κωνσταντινούπολη.

Ο Σολταρίδης επίσης τόνισε ότι οι τιμές έχουν γίνει πολύ υψηλές για τους Έλληνες επισκέπτες. «Κάποτε έρχονταν και αγόραζαν τα πάντα. Τώρα έρχονται, κοιτάζουν, ζουν την πόλη, βλέπουν εμάς τους Ρωμιούς, αλλά δεν μπορούν να αγοράσουν γιατί όλα έχουν ακριβύνει», είπε.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, κάθε Έλληνας που επισκέφθηκε την Τουρκία πέρυσι ξόδεψε κατά μέσο όρο 340 ευρώ ανά ταξίδι.
Στην πράξη, όμως, η αύξηση αυτή αγοράζει λιγότερα από ό,τι παλαιότερα, λόγω της έντονης ανόδου του κόστους ζωής στην Τουρκία. Αντίθετα, οι Τούρκοι επισκέπτες στην Ελλάδα ξοδεύουν κατά μέσο όρο περίπου 300 ευρώ ανά ταξίδι.

«Είναι πολύ πιο φθηνά να πας στην Ελλάδα, να φας σε μια ταβέρνα, να πιεις ούζο, να μείνεις ένα βράδυ και να επιστρέψεις, παρά να κάνεις το ίδιο στην Κωνσταντινούπολη», εξήγησε η Δήμου. «Η ποιότητα του φαγητού στην Ελλάδα έχει βελτιωθεί σημαντικά και για τους Τούρκους οι τιμές θεωρούνται προσιτές, ενώ εδώ στην Τουρκία έχουν εκτοξευθεί».

Μεγάλη μεταβολή στο εμπορικό ισοζύγιο Ελλάδας-Τουρκίας

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί σημαντική μεταβολή στο εμπορικό ισοζύγιο μεταξύ των δύο χωρών. Οι εισαγωγές από την Τουρκία προς την Ελλάδα έφτασαν τα 1,34 δισ. ευρώ το 2020, ξεπέρασαν τα 2 δισ. το επόμενο έτος και τα 3 δισ. το 2024, ενώ εκτιμώνται στα 3,34 δισ. πέρυσι.

Αντίθετα, οι ελληνικές εξαγωγές προς την Τουρκία για το 2025 εκτιμώνται μόλις στα 1,37 δισ. ευρώ, με πτωτική πορεία τα τελευταία τρία χρόνια, αφού το 2022 είχαν φτάσει τα 3 δισ. ευρώ.

Πηγή: euronews.com

Η UKMTO αναφέρει στην ανακοίνωση της ότι το πλοίο και το πλήρωμα του είναι ασφαλή αν και το δεξαμενόπλοιο ανέφερε ότι κάποια ποσότητα καυσίμου διέρρευσε στην θάλασσα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Στόχος είναι να σταματήσει η πορεία ενός κόμματος προς την εξουσία», δήλωσε ο Οζγκύρ Οζέλ μπροστά στους υποστηρικτές του κόμματος.

«Δεν είναι μία εσωτερική υπόθεση του CHP, ούτε ένα ζήτημα ανάμεσα σε μένα και το CHP. Είναι ένα ζήτημα ανάμεσα στον λαό και τον Ταγίπ Ερντογάν», είπε.

Δικαστήριο της Αγκυρας καθαίρεσε τον Οζγκύρ Οζέλ από την προεδρία του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης στον πρόεδρο Ερντογάν, του CHP, που ιδρύθηκε από τον πατέρα της τουρκικής δημοκρατίας Μουσταφά Κεμάλ. Το δικαστήριο επικαλέσθηκε «ατασθαλίες» κατά την διάρκεια των εργασιών του συνεδρίου του κόμματος τον Νοέμβριο 2023.

Η τουρκική δικαιοσύνη όρισε τον πρώην πρόεδρο του κόμματος, τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, στην ηγεσία. Εκτοτε χάος επικρατεί στις τάξεις του CHP.

Η πλατεία στην οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί η συγκέντρωση περικυκλώθηκε από ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας που εμπόδισαν την πρόσβαση των διαδηλωτών στον χώρο και χρησιμοποίησαν κανόνια νερού για να διαλύσουν τους ήδη συγκεντρωμένους. Οι εικόνες μεταδόθηκαν από τα ιδιωτικά τηλεοπτικά δίκτυα.

Ωστόσο, ο Οζγκύρ Οζέλ, που καταγγέλλει την απόφαση του δικαστηρίου ως «τελείως άκυρη και ανυπόστατη», πραγματοποίησε την συγκέντρωση.

Ο Οζέλ ζήτησε την διεξαγωγή συνεδρίου του κόμματος «από την Κυριακή», αμέσως μετά τους εορτασμούς του Αϊντ-ελ-Κεμπίρ, και στην συνέχεια εκλογές «για την προεδρία του κόμματος μία ή δύο εβδομάδες μετά τις διακοπές».

«Κανείς δεν μπορεί να ηγηθεί αυτού του κόμματος αν δεν λάβει την εντολή του λαού», είπε. «Βάλτε μια κάλπη μπροστά στα δύο εκατομμύρια των ψηφοφόρων του CHP: θα φιλήσω τα χέρια εκείνου ή εκείνης που θα με νικήσει».

Την Κυριακή, οι αστυνομικές δυνάμεις πραγματοποίησαν βίαιη επέμβαση στην έδρα του CHP στην Αγκυρα για να εμποδίσουν την πρόσβαση του Οζέλ και του επιτελείου του.

Ο υπουργός Εσωτερικών Μουσταφά Τσιφτσί φρόντισε να διευκρινίσει στην συνέχεια ότι αυτή η αστυνομική επιχείρηση με δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες έγινε κατόπιν αιτήματος του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου.

Ο 77χρονος απομακρύνθηκε από την προεδρία το 2023, μετά την ήττα του στις προεδρικές εκλογές απέναντι στον Ταγίπ Ερντογάν.

Τον επόμενο χρόνο, το κόμμα απέσπασε ευρεία νίκη στις τοπικές εκλογές όπου κέρδισε ή διατήρησε τους μεγαλύτερους δήμους της Τουρκίας, ανάμεσά τους την Κωνσταντινούπολη.

Ο χαρισματικός και δημοφιλής δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου συνελήφθη τον Μάρτιο 2025, κατηγορούμενος για «διαφθορά», μόλις το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα τον είχε ορίσει υποψήφιο για τις επόμενες προεδρικές εκλογές, το 2028.

Ο Εκρέμ Ιμάμογλου βαρύνεται με 142 «κατηγορητήρια» και απειλείται με ποινή φυλάκισης 2.430 ετών.

Ο Οζγκύρ Οζέλ δήλωσε ότι ζήτησε από τα εκλεγμένα στελέχη του CHP να παραμείνουν στην θέση τους και να μην αποχωρήσουν από το κόμμα.

«Ενα κύμα παραιτήσεων είχε αρχίσει να ετοιμάζεται, αλλά επιμείναμε (…) Πρέπει να παραμείνουμε στις τάξεις του CHP και να συνεχίσουμε την μάχη», εξήγησε.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Όπως εκτιμάται, θα τονίσει ότι στόχος της προσπάθειας είναι η συλλογική αντιμετώπιση των βαθιών στρεβλώσεων που —κατά την ίδια πλευρά— υπονομεύουν τη δημοκρατία, την κοινωνική συνοχή, την αξιοπρέπεια των πολιτών και την εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Παράλληλα, θα περιγράψει το όραμα μιας Ελλάδας πιο δημοκρατικής, δίκαιης, σύγχρονης και δημιουργικής, όπου η δικαιοσύνη, η διαφάνεια και η εντιμότητα δεν θα βρίσκονται “υπό διωγμό”.

Η ιδρυτική διακήρυξη, σύμφωνα με τους συνεργάτες του, στηρίζεται στην έννοια ενός “νέου πατριωτισμού”, ο οποίος συνδέεται με την κοινωνική δικαιοσύνη, την ενίσχυση της δημοκρατίας και την αντίσταση απέναντι στην κυριαρχία της ολιγαρχίας. Το κείμενο δίνει έμφαση στην ανάγκη να τεθεί η κοινωνία πάνω από τις αγορές και οι ανθρώπινες ανάγκες πάνω από τους οικονομικούς δείκτες, αναδεικνύοντας παράλληλα την ιστορική και πολιτισμική παρακαταθήκη της χώρας ως δύναμη προόδου και ελευθερίας.

Στο ίδιο πλαίσιο, η διακήρυξη θα ασκεί σκληρή κριτική στη διακυβέρνηση της ΝΔ, κάνοντας αναφορές σε ζητήματα όπως οι υποκλοπές, η τραγωδία των Τεμπών, η διαφθορά, η λειτουργία της Δικαιοσύνης και η κατάσταση του κράτους δικαίου. Παράλληλα, γίνεται λόγος για διεθνή δυσφήμιση της χώρας και για διάρρηξη της κοινωνικής εμπιστοσύνης.

Κριτική θα διατυπώνεται και προς τα δύο παραδοσιακά κόμματα της Μεταπολίτευσης, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, τα οποία —σύμφωνα με το περιβάλλον Τσίπρα— αναπαράγουν ένα παγιωμένο πολιτικό σύστημα εξουσίας, διατηρώντας σχέσεις εξάρτησης με το τραπεζικό σύστημα λόγω των υψηλών οικονομικών τους οφειλών.

Μέσα από τη διακήρυξη θα απευθύνει κάλεσμα συσπείρωσης προς τον χώρο της Αριστεράς, της Δημοκρατίας και της Προόδου, με στόχο —όπως αναφέρεται— μια “μεγάλη δημοκρατική και κοινωνική επανεκκίνηση” της χώρας, με επίκεντρο τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και ένα νέο συλλογικό “Εμείς”, απέναντι στις ανισότητες και στην παντοδυναμία της αγοράς.

Ιδιαίτερη αναφορά θα γίνεται και στην “δημοκρατία της καθημερινότητας”, με έμφαση στην ουσιαστική εκπροσώπηση των πολιτών και στην αξιοπρέπεια στην πράξη. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης στο Θησείο θα αποκαλυφθεί και το όνομα του νέου φορέα, ενώ θα προβληθεί ειδικό βίντεο με μουσική που συνέθεσε ο Σταμάτης Κραουνάκης αποκλειστικά για την παρουσίαση.

Πυρά από Μαξίμου

Ευθείες βολές προς τον Αλέξη Τσίπρα και τη Μαρία Καρυστιανού εξαπέλυσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά την εισαγωγική του τοποθέτηση στο υπουργικό συμβούλιο, περιγράφοντας ένα πολιτικό περιβάλλον «σύγχυσης και λαϊκισμού», με κοινό παρονομαστή – όπως είπε – την αντιπαράθεση με την κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε σε «νέα κόμματα με πρωτοεμφανιζόμενους ή επανεμφανιζόμενους πρωταγωνιστές που φορούν άλλο προσωπείο, ενώ είναι ήδη γνωστοί από τη δημόσια παρουσία τους».

Παράλληλα, ο κ. Μητσοτάκης έκανε λόγο για «θεσμικές, υποτίθεται, δυνάμεις που χάνουν τη σοβαρότητα και την αξιοπιστία τους», περιγράφοντας μια «πολιτική Βαβέλ» με μοναδικό συνεκτικό στοιχείο την καταγγελία της κυβέρνησης. Ως παράδειγμα επικαλέστηκε τη στάση του ΠΑΣΟΚ στην ψηφοφορία για την παραμονή του Γιάννη Στουρνάρα στην Τράπεζα της Ελλάδος, επισημαίνοντας ότι δεν υπερψήφισε την ανανέωση της θητείας του.

Επίθεση στον Τσίπρα εξαπέλυσε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, μετά τις δηλώσεις του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ στο ντοκιμαντέρ του Σκάϊ “Στο Χιλιοστό” πως πρότεινε το 2015 στον Τσίπρα να φορολογήσει τους εφοπλιστές και ο τότε πρωθυπουργός αρνήθηκε.

Στον Άρειο Πάγο η Καρυστιανού

Στον Άρειο Πάγο έφτασε στις 10:40 το πρωί της Τρίτης η Μαρία Καρυστιανού, προκειμένου να προχωρήσει στην κατάθεση των απαραίτητων υπογραφών και της ιδρυτικής διακήρυξης για το κόμμα της “Ελπίδα για τη Δημοκρατία”.

Εξερχόμενη του Αρείου Πάγου η κυρία Καρυστιανού σε δηλώσεις της κάλεσε «όλους όσοι έχουν αισθανθεί τη ανάγκη για αλλαγή και την αύρα της ελπίδας να σταθούν δίπλα μας». Παράλληλα υποστήριξε ότι «δεν έχουμε καμία σχέση με κόμματα διαμαρτυρίας που συγκεντρώνουν την οργή του κόσμου» και εκτίμησε ότι «η ελληνική κοινωνία είναι έτοιμη για τη νέα αρχή».

Όπως είπε «η Ελπίδα για τη Δημοκρατία δημιουργήθηκε μέσα από την επιτακτική ανάγκης της κοινωνίας για διαφάνεια και αξιοπρέπεια. Για χρόνια παρακολουθούσαμε τη ζωή μας να καθοδηγείται από ένα σύστημα διαπλοκής και ατιμωρησίας. Βλέπουμε τη δικαιοσύνη να σιωπά, τους θεσμούς να χάνουν την αξιοπιστία, τη νέα γενιά να εγκαταλείπει τη χώρα. Δεν μπορούμε να παραμένουμε θεατές σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα, η κοινωνία απαιτεί ένωση, ευθύνη και αναγέννηση».

«Θέλουμε να αποβάλουμε από πάνω μας την παλαιοκομματική νοοτροπία που έχει μετατραπεί σε βαρίδι και μας κρατά στάσιμους φθείροντας την πατρίδα. Η πολιτική δημιουργήθηκε για να εξυπηρετεί τον πολίτη. Η Ελλάδα είναι μια υπέροχη χώρα, όλοι εμείς είμαστε η Ελλάδα και μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε δρόμο ελπίδας και προοπτικής» συνέχισε.

Ισχυρίστηκε ότι «δεν έχουμε καμία σχέση με κόμματα διαμαρτυρίας που συγκεντρώνουν την οργή του κόσμου. Εμείς δημιουργηθήκαμε για να μετουσιώσουμε την ανάγκη για αλλαγή σε πράξη, ώστε λέξεις όπως δικαιοσύνη και κοινωνική συνοχή να μην είναι κενές περιεχομένου».

«Η κοινωνία είναι είναι πανέτοιμη για νέα αρχή. Όταν ένας λαός αποφασίσει να σηκωθεί όρθιος και να βαδίσει μπροστά τίποτα δεν τον σταματά. Καλούμε όλους όσοι έχουν αισθανθεί τη ανάγκη για αλλαγή και την αύρα της ελπίδας να σταθούν δίπλα μας, η ιστορία ξαναγράφεται αυτή τη φορά από την ίδια την κοινωνία μαζί με την ελπίδα για τη δημοκρατία» κατέληξε η Μαρία Καρυστιανού.

Τι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις

Προβάδισμα 13,3 μονάδων σημειώνει η ΝΔ έναντι του νέου κόμματος Τσίπρα, το οποίο αναδεικνύεται σε δεύτερο κόμμα, ξεπερνώντας το ΠΑΣΟΚ κατά 0,6 μονάδες στη νέα δημοσκόπηση της Interview. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι αναποφάσιστοι και όσοι δηλώνουν πως θα ψηφίσουν “άλλο κόμμα” ανέρχονται συνολικά στο 16,5%.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την νέα σφυγμομέτρηση, το νέο κόμμα Τσίπρα αγγίζει το 12,8% και περνά οριακά μπροστά από το ΠΑΣΟΚ, που συγκεντρώνει 12,3%, σημειώνοντας πτώση σε σύγκριση με το 13,5% του Απριλίου. Παράλληλα, το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού εμφανίζεται τέταρτο, ενώ ακολουθεί η Ελληνική Λύση.

ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά εμφανίζονται να καταποντίζονται, με το ίδιο μάλιστα ποσοστό, 0,5%! Πολύ κακό είναι και το ποσοστό της “Νίκης” που παίρνει μόλις 0,6%, προφανώς πιεζόμενη από το κόμμα Καρυστιανού. Ενδιαφέρον είναι ότι το κόμμα “Δημοκράτες” του πρώην αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, Στέφανου Κασσελάκη, εμφανίζεται να αντέχει, παρά την επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού.

Αναλυτικά τα ποσοστά των κομμάτων

• ΝΔ 26,1%
• Κόμμα Τσίπρα 12,8%
• ΠΑΣΟΚ 12,3%
• Ελπίδα για τη Δημοκρατία 7,5%
• Ελληνική Λύση 5,8%
• ΚΚΕ 5,0%
• Φωνή Λογικής 3,9%
• Πλεύση Ελευθερίας 3,2%
• ΜέΡΑ25 2,8%
• Δημοκράτες 2,5%
• Νίκη 0,6%
• ΣΥΡΙΖΑ 0,5%
• Νέα Αριστερά 0,5%
• Άλλο κόμμα 3,8%
• Αναποφάσιστοι 12,7%

Στο ερώτημα αν η ΝΔ μπορεί να κερδίσει ακόμη μία θητεία στις επόμενες εκλογές, οι απαντήσεις εμφανίζονται σχεδόν μοιρασμένες. Το 44% απαντά «ναι» ή «μάλλον ναι», ενώ το 45% εκτιμά ότι δεν θα καταφέρει να επικρατήσει ξανά. Την ίδια στιγμή, σε ενδεχόμενο δεύτερου γύρου εκλογών, η πλειονότητα των ερωτηθέντων δηλώνει ότι δύσκολα θα άλλαζε την αρχική της επιλογή. Συγκεκριμένα, το 82% θεωρεί «λίγο πιθανό» ή «καθόλου πιθανό» να ψηφίσει διαφορετικό κόμμα, ενώ μόλις το 15% απαντά ότι είναι «πολύ πιθανό» ή «αρκετά πιθανό» να μετακινηθεί.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η τοποθέτηση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού στον άξονα Δεξιάς-Αριστεράς. Σε κλίμακα όπου το 1 αντιστοιχεί στην άκρα Δεξιά και το 10 στην άκρα Αριστερά, οι πολίτες το τοποθετούν στο 4. Το εύρημα δείχνει ότι δεν το εντάσσουν σε έναν καθαρά αριστερό ή αντισυστημικό χώρο, αλλά το βλέπουν πιο κοντά στο πολιτικό Κέντρο, με ελαφρά κλίση προς τη δεξιά πλευρά του άξονα.

Την ίδια ώρα, παρότι το υπό διαμόρφωση κόμμα Τσίπρα καταγράφει σημαντική δημοσκοπική δυναμική, η προσωπική πολιτική εικόνα του πρώην πρωθυπουργού εξακολουθεί να συνοδεύεται από ισχυρές επιφυλάξεις, οι οποίες συνδέονται με την περίοδο της διακυβέρνησής του. Στο ερώτημα αν, σε σύγκριση με την περίοδο 2015-2019, εμφανίζεται καλύτερος, ίδιος ή χειρότερος, το 45% απαντά ότι είναι χειρότερος, το 32% τον θεωρεί ίδιο, ενώ το 20% εκτιμά ότι είναι καλύτερος.

Ακόμη πιο σαφές είναι το μήνυμα των πολιτών για τον Αντώνη Σαμαρά. Στο ερώτημα τι θα ήταν καλύτερο να κάνει, το 62% απαντά ότι πρέπει να αποσυρθεί από την πολιτική, το 27% θεωρεί ότι πρέπει να ιδρύσει δικό του κόμμα, ενώ μόλις το 7% προκρίνει την επιστροφή του στη ΝΔ.

Η πρέσβης των ΗΠΑ έφτασε στην πρωτεύουσα του Έβρου λίγο πριν από τις 12:00 και μετά το πέρας της επίσκεψής της στη 12η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού δήλωσε για την Αλεξανδρούπολη και την επίσκεψή της:

«Αυτό ήταν πάντα ένα ζωτικό και στρατηγικό κομμάτι για τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Περίμενα το ταξίδι αυτό με μεγάλη προσμονή όχι μόνο επειδή είναι επιτακτικής σημασίας όσον αφορά τις σχέσεις ΗΠΑ-Ελλάδας, αλλά και για τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ, στους τομείς της εφοδιαστικής, της στρατιωτικής και της ενεργειακής συνεργασίας. Ανυπομονούμε να επεκτείνουμε αυτή την προσπάθεια. Είχαμε μια εξαιρετική συζήτηση σχετικά με αυτά τα ζητήματα, εδώ, και ήθελα απλώς να έρθω και να εκφράσω τον σεβασμό, το ενδιαφέρον και την εκτίμησή μου για όλα όσα έχει κάνει η Ελλάδα για τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και να επαναβεβαιώσω ότι οι ΗΠΑ θα είναι πάντοτε σταθερός σύμμαχος της Ελληνικής Δημοκρατίας».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο αμερικανικός στρατός πραγματοποίησε χθες Δευτέρα επιδρομές στο νότιο Ιράν εναντίον στόχων, συμπεριλαμβανομένων πλοίων που προσπαθούσαν να ποντίσουν νάρκες και κατά θέσεων εκτόξευσης πυραύλων, σε αυτό που χαρακτήρισε αμυντικές ενέργειες.

Οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν ενώ παραμένει σε ισχύ η κατάπαυση του πυρός από την 8η Απριλίου.

Ιρανικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν πως ακούστηκαν ισχυρές εκρήξεις στη νότια επαρχία Μπαντάρ Αμπάς περί τα μεσάνυχτα.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες διέπραξαν κατάφωρη παραβίαση της εκεχειρίας στην περιοχή Χορμοζάν τις τελευταίες 48 ώρες… Το Ιράν θεωρεί το αμερικανικό καθεστώς υπεύθυνο για όλες τις συνέπειες που προκύπτουν από αυτές τις επιθετικές και αδικαιολόγητες ενέργειες», τόνισε η ανακοίνωση του ιρανικού ΥΠΕΞ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τη δήλωση, έκανε με μήνυμά της στο “Χ”, η εκπρόσωπος της Επιτροπής για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Ανίτα Χίπνερ, αναφέροντας τα εξής:

«Η ρωσική απειλή προς ξένους υπηκόους και διπλωμάτες να εγκαταλείψουν το Κίεβο είναι μια απαράδεκτη κλιμάκωση. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης κάλεσε τον Ρώσο επιτετραμμένο, ζητώντας από τη Ρωσία να πάψει να χτυπά αμάχους και να εμπλακεί σε ειλικρινείς ειρηνευτικές συνομιλίες, ξεκινώντας με μια πλήρη και χωρίς όρους κατάπαυση του πυρός. Η αντιπροσωπεία της ΕΕ θα παραμείνει στο Κίεβο».

Οι πρώτες εκτιμήσεις των αρχών επιβεβαιώνουν ότι πρόκειται για ναυτική νάρκη, ενώ, σύμφωνα με ενημέρωση του Λιμενικού προς τους πολίτες που τη βρήκαν, το υλικό φαίνεται να είναι ουκρανικής προέλευσης. Οι αρμόδιες υπηρεσίες εξετάζουν με προσοχή τη διαδρομή που ακολούθησε το πολεμικό υλικό μέχρι να εκβραστεί στη συγκεκριμένη ακτή.

Το βασικό ερώτημα των ερευνών εστιάζει στο αν πρόκειται για παλαιό στρατιωτικό απόθεμα που παρασύρθηκε από τα θαλάσσια ρεύματα ή αν ο εντοπισμός της σχετίζεται με πιο πρόσφατες επιχειρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, μια περιοχή όπου έχουν καταγραφεί παρόμοια περιστατικά στο παρελθόν, όπως η πρόσφατη ανεύρεση drone στη Λευκάδα.

Το μη επανδρωμένο σκάφος εντοπίστηκε στις 8 Μαΐου 2026 επίσης από ψαράδες. Βρέθηκε σε σπηλιά κοντά στο πέρασμα του Κάβου της Κυράς (Φάρος Δουκάτο), στη θαλάσσια περιοχή της Βασιλικής στη Λευκάδα. Πρόκειται για ένα μαύρο, ταχύπλοο σκάφος στρατιωτικού τύπου, μήκους περίπου 6 μέτρων με 100 κιλά εκρηκτικά, που εξουδετερώθηκαν με ελεγχόμενη έκρηξη. Η Αθήνα χαρακτήρισε σοβαρό το περιστατικό και ανακοίνωσε ότι αναμένει εξηγήσει από το Κίεβο.