Αυτή η ανακοίνωση έγινε αφού ο Τραμπ είχε δηλώσει νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ότι εξετάζει το ενδεχόμενο μείωσης των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που σταθμεύουν στη Γερμανία, σύμμαχο των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, μετά από σχόλια του Μερτς που τον εξόργισαν.

Ο Γερμανός καγκελάριος εκτίμησε τη Δευτέρα ότι «οι Αμερικανοί προφανώς δεν έχουν καμία στρατηγική» στο Ιράν και ότι η Τεχεράνη «ταπεινώνει» τη ισχυρότερη παγκόσμια δύναμη. «Πιστεύει ότι δεν πειράζει το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό όπλο. Δεν ξέρει τι λέει», απάντησε ο Τραμπ την Τρίτη.

Την επομένη ο Αμερικανός πρόεδρος έγραψε ότι η Ουάσινγκτον «έχει αρχίσει να μελετά και να εξετάζει την πιθανή μείωση» της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στη Γερμανία. «Μια απόφαση θα ληφθεί πολύ σύντομα», είχε υποσχεθεί.

Δημοκρατικοί βουλευτές και γερουσιαστές επέκριναν χθες την ανακοίνωση του Πενταγώνου. «Πρέπει να σταθούμε ενωμένοι με τους συμμάχους μας, όχι να σαμποτάρουμε τα συμφέροντα ασφαλείας ο ένας του άλλου για μικροπρεπείς κακίες», δήλωσε η γερουσιαστής Τζιν Σαχίν. Ο συνάδελφός της Τζακ Ριντ κάλεσε τον Ντόναλντ Τραμπ να αναιρέσει αυτήν την απόφαση, την οποία χαρακτήρισε «σοβαρό λάθος».

«Η μείωση της στρατιωτικής μας παρουσίας στην Ευρώπη σε μια περίοδο που οι ρωσικές δυνάμεις συνεχίζουν να επιτίθενται αδιάκοπα στην Ουκρανία και να παρενοχλούν τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ είναι ένα ανεκτίμητο δώρο για τον Βλαντιμίρ Πούτιν και υποδηλώνει ότι οι αμερικανικές δεσμεύσεις προς τους συμμάχους μας εξαρτώνται από τη διάθεση του προέδρου», πρόσθεσε ο Δημοκρατικός γερουσιαστής.

Ιταλία και Ισπανία

Εξάλλου, επίσης χθες, ο Τραμπ καταφέρθηκε και εμμέσως εναντίον της Γερμανίας και τις σημαντικές εξαγωγές αυτοκινήτων της χώρας, ανακοινώνοντας ότι θα αυξήσει τους δασμούς στα οχήματα που εισάγονται στις ΗΠΑ από την ΕΕ στο 25% «την επόμενη εβδομάδα».

Ο Τραμπ είναι ιδιαίτερα θυμωμένος με τους Ευρωπαίους συμμάχους των ΗΠΑ επειδή δεν είναι πρόθυμοι να συνεισφέρουν επιμελειτιακά ή στρατιωτικά στην ισραηλινοαμερικανική επίθεση κατά του Ιράν ή στην ασφάλεια του στρατηγικού Στενού του Ορμούζ, το οποίο ουσιαστικά έχει αποκλείσει η Τεχεράνη.

Στη διάρκεια των δύο προηγούμενων εβδομάδων ο Ρεπουμπλικάνος έχει αυξήσει τις επικρίσεις του εις βάρος των Ευρωπαίων, κατηγορώντας τους ότι δεν δεσμεύονται στην ίδια τους την άμυνας και το ΝΑΤΟ και ότι εξαρτώνται υπερβολικά από την αμερικανική στρατιωτική προστασία. Τακτικά επισείει την απειλή της αποδέσμευσης των ΗΠΑ.

Εκτός από τη Γερμανία ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι εξετάζει επίσης τη μείωση του αριθμού των αμερικανικών δυνάμεων που σταθμεύουν στην Ιταλία και την Ισπανία. «Ίσως, θα το κάνω αναμφίβολα. Γιατί δεν θα έπρεπε;», απάντησε όταν ρωτήθηκε σχετικά για το ενδεχόμενο. «Η Ιταλία δεν προσέφερε καμία βοήθεια και η Ισπανία είναι φρικτή, απολύτως φρικτή», πρόσθεσε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Στα τέλη του 2025 στάθμευαν στην Ιταλία 12.662 Αμερικανοί στρατιώτες και στην Ισπανία 3.814, σύμφωνα με επίσημη καταμέτρηση. Η ΕΕ τόνισε την Πέμπτη ότι η παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων στην Ευρώπη «εξυπηρετεί επίσης τα συμφέροντα των ΗΠΑ στο πλαίσιο των παγκόσμιων δράσεών τους».

Στην ανακοίνωση του Πενταγώνου απάντησε το Βερολίνο, με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους να αναφέρει, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters: «Η παρουσία Αμερικανών στρατιωτών στην Ευρώπη και ιδίως στη Γερμανία είναι προς το συμφέρον το δικό μας και των ΗΠΑ».

Ο Μπόρις Πιστόριους δήλωσε επίσης ότι «ήταν αναμενόμενο ότι οι ΗΠΑ θα αποσύρουν τα στρατεύματά τους από την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας. Εμείς οι Ευρωπαίοι πρέπει να αναλάβουμε μεγαλύτερη ευθύνη για την ασφάλειά μας. Η Γερμανία ενισχύει τις ένοπλες δυνάμεις της, προμηθεύεται περισσότερο εξοπλισμό με ταχύτερους ρυθμούς και κατασκευάζει περαιτέρω υποδομές».

Καταλήγοντας ο Γερμανός υπουργός Άμυνας ανέφερε ότι: «Για όλες τις μελλοντικές αποστολές, θα συνεργαστούμε στενά με τους συμμάχους μας, για παράδειγμα στο πλαίσιο της ομάδας των πέντε, που περιλαμβάνει τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Πολωνία και την Ιταλία».

Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ποιος ήταν ο πρώτος διακοσμητής που κόλλησε πολύχρωμα σχέδια χαρτιού σε τοίχους, αλλά μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι η Κίνα ήταν η πρώτη που διέδωσε την ιδέα της ταπετσαρίας γύρω στο 200 π.Χ. Οι πρώτοι Κινέζοι διακοσμητές κοσμούσαν σημεία μέσα στα σπίτια τους και στους δημόσιους χώρους με ταπετσαρία, με βάση το ρύζι που περιείχε όμορφα μοτίβα λουλουδιών, τοπίων και ζώων. Αυτά τα πρώιμα σχέδια ήταν τόσο μοναδικά και όμορφα, που εξακολουθούν να επηρεάζουν τις τάσεις της ταπετσαρίας μέχρι σήμερα.

Η κινεζική διακοσμητική ταπετσαρία τελικά έγινε τόσο δημοφιλής σε όλην την Ασία και την Μέση Ανατολή, που τελικά έφτασε στα χέρια πλούσιων Ευρωπαίων διακοσμητών γύρω στις αρχές του 16ου αιώνα. Για εκατοντάδες χρόνια, τα κινεζικά σχέδια ταπετσαρίας ήταν ένα αποκλειστικό και ιδιαίτερα περιζήτητο εμπόρευμα σε όλην την Ασία και τη Μέση Ανατολή. Πολλές χώρες προσπάθησαν να δημιουργήσουν τις δικές τους εκδοχές κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αλλά ήταν ευρέως αποδεκτό ότι η Κίνα παρήγαγε το καλύτερο όταν επρόκειτο για ποιότητα και πρωτοτυπία.

Εισάγεται για πρώτη φορά στην Ευρώπη

Λίγοι το γνώριζαν εκείνη την εποχή, αλλά η εισαγωγή της ταπετσαρίας στην Ευρώπη γύρω στον 16ο αιώνα έτυχε επίσης να συμπέσει με νέες τεχνολογικές προόδους στην εκτύπωση μεγάλης κλίμακας. Αυτό που κάποτε χρειαζόταν ένας ειδικευμένος τεχνίτης αρκετούς μήνες για να το φτιάξει με το χέρι, μπορούσε τώρα να επανεκτυπωθεί σε λίγα δευτερόλεπτα με βαριά μηχανήματα. Η ταπετσαρία μεταμορφώθηκε γρήγορα από ένα προνομιακό εμπόρευμα των πλουσίων σε μια μαζικά παραγόμενη αναγκαιότητα σπιτιού, που αναζητούσαν διακοσμητές όλων των τάξεων και πολιτισμών.

Φυσικά, αυτή η ξαφνική τεχνολογική επανάσταση δεν σήμαινε ότι κάθε διακοσμητής πίστευε ότι η μαζικά παραγόμενη ταπετσαρία ήταν η καλύτερη ποιοτική επιλογή για το σπίτι του. Πολλοί αριστοκράτες εξακολουθούσαν να αναζητούν ποιοτικά υλικά, που ήταν χειροποίητα από τους πιο ταλαντούχους σχεδιαστές και γενικά υποτιμούσαν τα μαζικά παραγόμενα σχέδια. Μέχρι που ένας ταλαντούχος Γάλλος τεχνίτης με το όνομα Jean-Michel Papillon βρήκε τον τρόπο να συνδυάσει τα καλύτερα και των δύο κόσμων. Συνδυάζοντας δηλαδή υψηλής ποιότητας χειροποίητα και μοναδικά επαναλαμβανόμενα σχέδια ταπετσαρίας, που μπορούσαν να παραχθούν μόνο με πολύπλοκα μηχανήματα.

Ο Jean-Michel Papillon θεωρείται συχνά ο εφευρέτης της σύγχρονης ταπετσαρίας από τους ιστορικούς λόγω του πόσο μοναδικά, έξυπνα και εύκολα στην αναπαραγωγή ήταν τα επαναλαμβανόμενα σχέδια ταπετσαρίας του 17ου αιώνα. Πριν εμφανιστεί ο Papillon η περισσότερη χειροποίητη και ακόμη και μαζικά παραγόμενη ταπετσαρία προοριζόταν για έναν μόνο τοίχο. Εκτός αν ήταν ενός χρώματος, τα σχέδια του 16ου αιώνα ή πριν δεν προορίζονταν να “τυλιχτούν” ή να “λυγίσουν” σε γωνίες. Όσο πιο περίτεχνο ήταν το σχέδιο, τόσο πιο δύσκολο ήταν να γεμίσουν ολόκληρο δωμάτιο.

Με την εισαγωγή μικρών επαναλαμβανόμενων σχεδίων από τον Papillon, που ταιριάζουν και στις δύο πλευρές, οι όμορφες ιδέες σχεδίασης ταπετσαρίας, που μπορούσαν να γεμίσουν ολόκληρο το δωμάτιο, έγιναν δημοφιλείς και πιο προσιτές. Οι Γάλλοι σχεδιαστές κυριάρχησαν στη δημοφιλή αγορά καθ’ όλην τη διάρκεια του 16ου, 17ου και 18ου αιώνα συνεχίζοντας να καινοτομούν πάνω στην ιδέα του Papillon με μοναδικούς τρόπους. Η χώρα ήταν μάλιστα γνωστή για τη δημιουργία των περίφημων “Dominotiers”, μιας συντεχνίας ταλαντούχων ζωγράφων και κατασκευαστών ταπετσαρίας γνωστή σε όλην την Ευρώπη για τη μοναδική τέχνη τους.

Η ταπετσαρία βιομηχανοποιείται

Καθώς περνούσε ο καιρός και η ευρωπαϊκή κοινωνία άρχισε να εκβιομηχανίζεται στα μέσα του 19ου αιώνα, τα σχέδια ταπετσαρίας και οι μέθοδοι παραγωγής εξελίχθηκαν με αυτές τις αλλαγές, με καλούς και κακούς τρόπους. Από τη μία, η διαδικασία που απαιτούνταν για τη μαζική παραγωγή όμορφων και περίτεχνων σχεδίων ταπετσαρίας ήταν ευκολότερη από ποτέ. Οι διακοσμητές για πρώτη φορά είχαν πάρα πολλές επιλογές ταπετσαρίας σε τιμές που θα ήταν απίστευτες λίγες δεκαετίες πριν.

Από την άλλη, ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής της ταπετσαρίας, η μπογιά, επωφελήθηκε επίσης από τη βιομηχανική επανάσταση, και έγινε μια φθηνότερη και πιο μόνιμη επιλογή για να προσθέτει κανείς χρώμα στους τοίχους. Όπως η προηγούμενη ιστορία της στην Ευρώπη του 16ου αιώνα, η βιομηχανικά παραγόμενη ταπετσαρία γύρω στις αρχές του 20ου αιώνα απέκτησε τη φήμη ότι ήταν φθηνή και κακής ποιότητας. Οι πλούσιοι επέλεγαν υψηλότερης ποιότητας και χειροποίητες εκτυπώσεις ταπετσαρίας, ενώ το ευρύ κοινό άρχισε να επιλέγει κυρίως μπογιά για τη μακροζωία και την προσιτή τιμή της.

Ωστόσο, στη δεκαετία του 1920, η κουλτούρα γύρω από την ταπετσαρία άλλαξε ξανά. Οι πρόοδοι στην εκτύπωση κατέστησαν δυνατή την εκτύπωση υψηλής ποιότητας και πολύχρωμων σχεδίων ταπετσαρίας, που δεν είχαν δει ποτέ πριν στην αγορά. Αυτά τα νέα σχέδια, προς μεγάλη χαρά των διακοσμητών σπιτιών, έγιναν must-have διακοσμητικό στοιχείο της βικτωριανής εποχής.

Η ταπετσαρία στο μοντέρνο σπίτι

Ακόμα και με μια τόσο μεγάλη ποικιλία σχεδιαστικών δυνατοτήτων και σταθερή ζήτηση καταναλωτών για το προϊόν, η χάρτινη ταπετσαρία πριν από το 1950 απλώς δεν ήταν ανθεκτική. Αλλαγές στην υγρασία, γρατσουνιές στην επιφάνεια ή ακόμα και απλά λάθη κατά την εφαρμογή μπορούσαν να καταστρέψουν ένα ρολό ταπετσαρίας και όλους τους γύρω τοίχους του. Για άλλη μια φορά, η βιομηχανία ταπετσαρίας θα έπρεπε να καινοτομήσει για να ξεπεράσει αυτήν την πρόκληση.

Γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1950, πλαστικές και πλενόμενες ταπετσαρίες εισήχθησαν στην αγορά ως πιθανή λύση στα παράπονα των καταναλωτών για τα χάρτινα υλικά. Οι διακοσμητές ανταποκρίθηκαν καλά σε αυτήν την αλλαγή υλικού, αλλά μέχρι αυτήν την περίοδο στην ιστορία της, τα περισσότερα νοικοκυριά προτιμούσαν την μπογιά ως την κύρια επιλογή τους για το χρωματισμό των τοίχων. Η ταπετσαρία έκτοτε έχει μειωθεί όσον αφορά την ευρεία χρήση της από διακοσμητές σπιτιών. Ωστόσο, υπάρχουν ακόμα διακοσμητικές περιστάσεις, όπου η ταπετσαρία θα ήταν μια ιδανική εναλλακτική λύση στην μπογιά: Τοίχοι με επαναλαμβανόμενα μοτίβα, ένα διασκεδαστικό σχέδιο για το παιδικό δωμάτιο ή σε περιπτώσεις όπου οι ιδέες σχεδίασης θα ήταν αδύνατο να ζωγραφιστούν.

Σήμερα, η ταπετσαρία είναι έτοιμη για άλλη μια φορά να κάνει comeback με απροσδόκητους τρόπους. Τα σχέδια Peel and stick έχουν αυξηθεί σε δημοτικότητα μεταξύ των ενοικιαστών, που επιδιώκουν να απαλλαγούν από τους μπεζ τοίχους τους χωρίς να χάσουν μια εγγύηση. Οι σχεδιαστές ταπετσαρίας συνεχίζουν να καινοτομούν με αυτόνομα ή επαναλαμβανόμενα σχέδια, που μπορούν πραγματικά να μετατρέψουν οποιοδήποτε δωμάτιο σε εκπληκτικό έργο τέχνης, γι’ αυτό και ανυπομονούμε να δούμε τις τάσεις και τα μοτίβα, που επιφυλάσσει το μέλλον για αυτό το μοναδικό προϊόν.

Σε συνεργασία με το womanidol

«Τον διαψεύδουμε κατηγορηματικά», υπογραμμίζει ο κ. Τσουκαλάς, προσθέτοντας ότι «παζάρια το ΠΑΣΟΚ δεν κάνει» και αυτό «ας το χωνέψει και ο κ. Μητσοτάκης και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας».

Ως προς την ουσία -όπως σημειώνει-, ο κ. Τσουκαλάς ρωτά αν δύο ημέρες μετά η κυβέρνηση θα ενημερώσει γιατί δεν προχώρησε στον διορισμό της κ. Συγγούνα, στο πρόσωπο της οποίας διαπιστώθηκε πλειοψηφία 3/5. «Γιατί η κυβέρνηση θέλει να μείνει ακέφαλη και απενεργοποιημένη η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα;», ρωτά ρητορικά.

Σχολιάζει επίσης ότι «πολλή αγωνία έχει ο κ. Μαρινάκης για τη δεύτερη θέση» και προσθέτει: «Δικαίως γιατί δύσκολα θα την αποφύγει η κυβέρνηση των σκανδάλων, της διαφθοράς, της υπονόμευσης των θεσμών και της καταβύθισης της αγοραστικής δύναμης των πολιτών».

Σημειώνει ότι «το ΠΑΣΟΚ δίνει αγώνα πρωτιάς και όχι οπισθοφυλακών». «Θα το συνηθίσετε και αυτό με τον καιρό», συνεχίζει απευθυνόμενος στην κυβέρνηση, για να υπογραμμίσει: «Τον αντίπαλο της ΝΔ  δεν θα τον επιλέξετε ούτε εσείς, κ. Μαρινάκη, ούτε ο αγχωμένος κ. Γεωργιάδης ούτε προφανώς ο κ. Μητσοτάκης. Ο ελληνικός λαός έχει κρίνει, γνωρίζει και θα αποφασίσει για το μέλλον του».

Σε πρωινή συνέντευξή του στο Μega, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είχε πει μεταξύ άλλων ότι υπήρξαν συνεννοήσεις για τις ανεξάρτητες αρχές: «Αυτό που έχει γίνει με τις Ανεξάρτητες Αρχές θεωρώ ότι δεν έχει προηγούμενο, ως προς το θράσος και την κυνικότητα του κ. Ανδρουλάκη.  Όταν λοιπόν το Σύνταγμα σου λέει θες 3/5 άρα αυξημένη πλειοψηφία, χρειάζονται συνεννοήσεις και συναινέσεις. Άρα δεν μπορούμε μόνοι μας. Ξεκίνησε λοιπόν εδώ και μήνες μία συνεννόηση μεν τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ προσωπικά, με ανώτατο κυβερνητικό στέλεχος. Ζητήθηκε και σωστά από το ΠΑΣΟΚ, να υπάρξει και μία πρόσκληση για βιογραφικά. Συμφωνήθηκε από εμάς, έγινε πρόσκληση, κατατέθηκαν πάνω από σαράντα -και για τις τρεις θέσεις- βιογραφικά, και κατέληξε ο άνθρωπος (σ.σ. της ΝΔ) που μιλούσε με τον κ. Ανδρουλάκη. Εγώ θα πω και τα πρόσωπα. Τον κ. Μακρυδημήτρη που ήταν μία πρόταση κοινής αποδοχής αλλά περισσότερο δική μας και την κα Συγγούνα για την ΑΠΔΠΧ (Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα) που ήταν μία κοινής αποδοχής αλλά περισσότερο πρόταση του ΠΑΣΟΚ. Για να υπάρξει η συνεννόηση» είπε.

Αναφερόμενος στο «γιατί δεν προχώρησε» είπε ότι ο κ. Ανδρουλάκης και το ΠΑΣΟΚ, ενώ είχανε πει “ναι”, ήρθαν στη Βουλή, και πήγε να προχωρήσει μόνο τη δική του επιλογή και να προτείνει μία άλλη επιλογή «που εγώ δεν την υποτιμώ την επιλογή που πρότεινε αλλά να δείτε από τη συνέπειά του -που δεν υπάρχει- και την πλήρη έλλειψη στοιχειώδους αξιοπιστίας. Αλλά το πιο φοβερό ποιο είναι; Ενώ υπαναχώρησε αφήνοντας ακέφαλες τις Ανεξάρτητες Αρχές, κουνούσε το δάχτυλο το ΠΑΣΟΚ και φώναζε και την ίδια στιγμή η στάση της υπόλοιπης αντιπολίτευσης, των λαϊκίστικων κομμάτων δείχνει το εξής φοβερό και κλείνω με αυτό. Τη στιγμή που ο κ. Ανδρουλάκης προσπαθούσε να συνεννοηθεί, για να μην είναι ακέφαλες οι ανεξάρτητες αρχές, με εμάς, με τη Ν.Δ., έκλεινε και το μάτι στην υπόλοιπη αντιπολίτευση και τους έλεγε, «εγώ δεν πρόκειται να συνεννοηθώ, εγώ θα συνεχίσω να πυρπολώ και να μην κάνω κάτι». Εκεί λοιπόν, έφτασε στο σημείο να πατάει σε δύο βάρκες, έπεσε στη μέση και αντί να απολογηθεί, κουνούσε το δάχτυλο στην κυβέρνηση για πραξικόπημα και θεσμική ασυνέπεια. Πάει πολύ».

Αντίστοιχα χαμηλές θερμοκρασίες σημειώθηκαν και σε άλλες περιοχές της βόρειας Ελλάδας: στο Οχυρό Νευροκοπίου και στη Βεύη Φλώρινας ο υδράργυρος έπεσε στους -1,4 βαθμούς, στη Φλώρινα στους -1,2, στο Περιθώρι Νευροκοπίου στους -0,8, ενώ στη δυτική Φλώρινα καταγράφηκαν -0,7 βαθμοί. Στο Πληκάτι Ιωαννίνων η θερμοκρασία έφτασε τους -0,6 βαθμούς και στο Νεοχώρι Χαλκιδικής τους -0,5 βαθμούς Κελσίου. Επισης από χιόνι καλύφθηκε στη δυτική Κορινθία, ο δρόμος από τον Φενεό προς τη Ζάχοληι.

Οι όποιες αλλαγές θα ισχύσουν για τις υποβολές της επόμενης τελετής απονομής των Academy Awards, η οποία έχει προγραμματιστεί για τον Μάρτιο του 2027. Η εξάπλωση της τεχνολογίας έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στον χώρο του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, καθώς πολλοί επαγγελματίες εκφράζουν φόβους ότι τα στούντιο ενδέχεται να στραφούν σε λύσεις AI προκειμένου να αντικαταστήσουν ανθρώπινο δυναμικό και να περιορίσουν το κόστος παραγωγής. Ομως το θέμα, αν και παρουσιάζεται από πολλούς ως συντεχνιακό, αφορά ασφαλώς και τον αποδέκτη, τον θεατή, αλλά και το σύνολο των ανθρώπων που αγαπούν την τέχνη και την βλέπουν ως το πιο δημιουργικό κομμάτι της ανθρώπινης ψυχής.

Σύμφωνα με τη νέα οδηγία, η χρήση εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης στην παραγωγή δεν απαγορεύεται, ωστόσο μια πλήρως ψηφιακή οντότητα ως «ηθοποιός» δεν μπορεί να θεωρηθεί επιλέξιμη για βράβευση. Αυτο φυσικά είναι αυτονόητο, αλλά όπως φαίνεται χρειαζόταν να αναφερθεί ως κανόνας. Παράλληλα, η Ακαδημία υπογραμμίζει ότι τα σενάρια θα πρέπει να είναι «γραμμένα από ανθρώπους» ώστε να εξεταστούν για υποψηφιότητα, αλλά κάλλιστα μπορουν να είναι προϊόντα τεχνητής νοημοσύνης και απλά κάποιος άνθρωπος να τα επεξεργάζεται και να δηλώνονται ως δικά του πονήματα.

Σύμφωνα με τη σημερινή ανακοίνωση των Ρώσων «το δορυφορικό σύστημα Starlink χρησιμοποιείται από τις ουκρανικές δυνάμεις για να παρέχει στις μονάδες εικόνα και σύνδεση στο διαδίκτυο και επικοινωνία με τα σημεία διοίκησης. Οι κεραίες εντοπίστηκαν τόσο κατά μήκος της γραμμής επαφής όσο και σε περιοχές στα μετόπισθεν. Καταστράφηκαν από ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Η καταστροφή των συστημάτων Starlink διέκοψε την επικοινωνία μεταξύ των μονάδων των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων και τις άφησε χωρίς επικοινωνία με τη διοίκηση σε ορισμένες περιοχές.»

«Τέτοιου είδους επιθέσεις αποτελούν μέρος μιας συστηματικής πολιτικής τρομοκρατίας κατά του άμαχου πληθυσμού», κατήγγειλε ο Ντμίτρο Λούμπινετς, συνήγορος ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Ουκρανίας, στην εφαρμογή Telegram.

Η Χερσώνα, η μόνη πρωτεύουσα επαρχίας της Ουκρανίας που καταλήφθηκε από τις ρωσικές δυνάμεις μετά την εισβολή τους στη χώρα το 2022, ανακαταλήφθηκε από ουκρανικά στρατεύματα αργότερα το ίδιο έτος, αλλά γίνεται στόχος όλο και περισσότερων επιθέσεων από τις ρωσικές δυνάμεις από την άλλη πλευρά του ποταμού Δνείπερου.

Ουκρανοί αξιωματούχοι και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν κατηγορήσει τα στρατεύματα της Μόσχας για σκόπιμες και συστηματικές επιθέσεις με μικρά μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον αμάχων σε περιοχές κοντά στην πρώτη γραμμή, ιδίως στη Χερσώνα.

Η νότια επαρχία της Οδησσού, που αποτελεί στόχο ρωσικών επιδρομών σχεδόν καθημερινά τους τελευταίους δύο μήνες, δέχθηκε επίσης επίθεση κατά τη διάρκεια της νύχτας, δήλωσε ο περιφερειακός κυβερνήτης Όλεχ Κιπέρ.

Μια αποθήκη και κοντινά κτίρια υπέστησαν ζημιές σε ένα λιμάνι, πρόσθεσε στο Telegram. Η Πολεμική Αεροπορία της Ουκρανίας ανακοίνωσε ότι κατέρριψε 142 από τα 163 drones μεγάλου βεληνεκούς που εκτόξευσε η Ρωσία κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Η Πλάνη της Αγιογραφίας: Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι, η άρνηση του αποδομητικού όρου “αμφιλεγόμενος” δεν αποτελεί απόπειρα αγιογραφίας. Εξάλλου μία ιστορική αγιογραφία θα αδικούσε τον Καποδίστρια και θα οδηγούσε σε μανιχαϊστικές αναγνώσεις της ιστορίας. Ο Καποδίστριας δεν ήταν ένας αλάθητος υπεράνθρωπος, λοιπόν, αλλά ένας ικανότατος ηγέτης με απαράμιλλο πατριωτισμό, ηθική, αλλά και ανθρώπινες αδυναμίες.

Η αυστηρότητά του δεν πήγαζε από μια εμμονή για εξουσία, αλλά από την επίγνωση ότι το χάος της μετεπαναστατικής Ελλάδας θα οδηγούσε στον ακρωτηριασμό της Ελλάδας και την πολιτικο-οικονομική εξάρτηση στους ξένους δανειστές. Ήταν η επίγνωση για το ιερό καθήκον, το οποίο έπρεπε να επιτελέσει. Η σύγκρουσή του με την πολιτικογενή ολιγαρχία δεν ήταν μια προσωπική βεντέτα, αλλά μια σύγκρουση κρατικών μοντέλων. Η πολιτικογενής ολιγαρχία ήθελε ένα κράτος-πελάτη προτεκτοράτο, στο οποίο θα διατηρούσε τα προνόμιά της, υφαρπάζοντας τον κρατικό πλούτο ως λάφυρο. Ο Ι. Καποδίστριας ήθελε ένα εθνικό κράτος-υπηρέτη με θεσμούς. 

Η δολοφονία του στο Ναύπλιο δεν ήταν το αποτέλεσμα μιας “λαϊκής εξέγερσης” ενάντια σε έναν τύραννο, αλλά η αντίδραση της πολιτικογενούς ολιγαρχίας, που έβλεπε τα προνόμιά της να εξανεμίζονται μπροστά στην ισονομία. Το να αποκαλούμε τον Καποδίστρια “αμφιλεγόμενο”, επειδή συγκρούστηκε με αυτά τα συμφέροντα, είναι σαν να αποκαλούμε αμφιλεγόμενο έναν χειρουργό, επειδή προκάλεσε πόνο στον ασθενή για να του αφαιρέσει τον όγκο. Ο Καποδίστριας δεν ζήτησε ποτέ την αποθέωση (ο λαός τρυφερά τον αποκαλούσε μπαρμπα-Γιάννη), ζήτησε όμως την πειθαρχία στο εθνικό συμφέρον.

Γιατί ο Καποδίστριας δεν είναι “Αμφιλεγόμενος”;

Ένας πολιτικός χαρακτηρίζεται αμφιλεγόμενος, όταν οι πράξεις του επιδέχονται πολλαπλές ηθικές ερμηνείες ή όταν τα κίνητρά του είναι αμφίβολα. Στην περίπτωση του Καποδίστρια, η ιστορική μαρτυρία κλίνει συντριπτικά υπέρ της ανιδιοτέλειας, της συνέπειας και του κρατικού οράματός του. Εγκατέλειψε την κορυφή της ευρωπαϊκής διπλωματίας ως Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, για να αναλάβει μία χώρα σπαραγμένη από τους πολέμους.

Διέθεσε την προσωπική του περιουσία για τις ανάγκες του κράτους και αρνήθηκε τον μισθό του Κυβερνήτη. Ο ίδιος ζούσε ασκητικά και εργαζόταν ακατάπαυστα. Ίδρυσε σχολεία, δικαστήρια, ταχυδρομείο και γεωργικές σχολές, θέτοντας τα θεμέλια της σύγχρονης Ελλάδας μέσα σε μόλις τρία χρόνια. Κυβέρνησε με ένα προκρατικό Προεδρικό μοντέλο μόλις 3.5 χρόνια συνολικά, κερδίζοντας τις εκλογές πανηγυρικά το 1829 (είχε αναλάβει τον Γενάρη του 1828). Η πορεία του είχε μια σπάνια, κρυστάλλινη συνέπεια. 

Συμπερασματικά, η ιστορία απαιτεί να τον δούμε ως αυτό που πραγματικά ήταν: Ο πρώτος -και ίσως ο τελευταίος- οραματιστής ενός εθνικού, ελληνικού κράτους υπηρέτη. Ο Ι. Καποδίστριας λειτούργησε ως “Πατέρας της Ελλάδας”, όπως επιβεβαιώνει πληθώρα ελληνικών και ξένων ιστορικών πηγών και η ίδια ψυχή της Ελληνικής Επανάστασης -κατά τον Δ. Σολωμό-, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Και ένας πατέρας μπορεί να κάνει και λάθη, αλλά παραμένει πατέρας. 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: «ΩΣ ΕΔΩ με τον φιλότουρκο Ζελένσκι ! »

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ:«Ελαφρύτερο εκκαθαριστικό με τα νέα τεκμήρια»

ΕΣΤΙΑ: «”Αριστερά τού Κέντρου” όπως εισερχόμεθα ή όπως εξερχόμεθα ;»

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ: «ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ»

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: «Τραμπουκισμοί για να μην μπουν κανόνες στις εστίες»

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ: «Επιστρέφει ο φαύλος κύκλος των ομολόγων»

ΚONTRA: «Ο ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ ΣΕ ΤΡΟΧΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ»

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ του Σαββατοκύριακου: «Οι εργαζόμενοι μπροστά ! »

ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ ΤΟΥ Σαββατοκύριακου: «ΦΟΒΟΥ ΤΟΝ ΜΑΪΟ και τρέμε τον Οκτώβριο»

ΤA NEA: «”ΧΕΡΑΤΑ” ΚΑΙ …ΠΕΤΣΙΝΑ ΠΤΥΧΙΑ»

»Προτάσσοντας αυτή την ενότητα στην πράξη, μέσα στο κίνημά μας, συνειδητοποιούμε πόσο θέλουν και προσπαθούν μεθοδικά να μας διχάσουν, εξαγοράζοντας κάποιους, παρασύροντας άλλους με ψεύτικες υποσχέσεις, συκοφαντώντας και αλλοιώνοντας την ίδια τη σημασία των λέξεων. Μηχανεύονται τα πάντα για να μας διασπάσουν με βαλτούς και αδύναμους, όσοι φοβούνται τη δικαιοσύνη και τη δημοκρατία. Γι’ αυτό σας καλώ να μην πιστεύετε τα ψεύδη και τη λασπολογία.

»Είμαστε ως κίνημα ενωμένοι, δυνατοί και αποφασισμένοι όσο ποτέ. Σας καλώ να μείνουμε πιστοί στον ιερό σκοπό μας, να τιμήσουμε με αγώνα έως την τελική δικαίωση όλα τα θύματα, που μας ένωσαν και οδηγούν τη δράση μας. Είναι όλοι τους αδέλφια και παιδιά μας. Ο φετινός Μάιος θα είναι ιστορικός για την Ελλάδα και το κίνημά μας. Έγινε το ξεκίνημα για να τιμωρούνται πλέον οι ένοχοι και οι αδικοπραγούντες. Για να μην χρειαστεί ποτέ ξανά να θρηνήσουν μάνες και συγγενείς, τα παιδιά και τους αγαπημένους τους. Για να φέρουμε την ελπίδα στη ζωή μας για τα παιδιά και την πατρίδα».

Υπενθυμίζεται ότι την 1η Απριλίου, πρώτη ημέρα διεξαγωγής της δίκης για τα Τέμπη, αλλά και την ημέρα που η αδικοχαμένη κόρη της είχε τα γενέθλιά της, η Μαρία Καρυστιανού είχε ανακοινώσει την ίδρυση του κόμματός της με μία ανάρτηση στα social media και με το σύνθημα «Ξεκινάμε για την ελπίδα».