Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το μέγεθος της ελληνικής αποτυχίας. Η Αθήνα έσπευσε να μετατραπεί σε έναν από τους πιο πρόθυμους και δεδομένους συμμάχους της ουκρανικής υπόθεσης. Χωρίς ουσιαστική διαπραγμάτευση. Χωρίς στρατηγικά ανταλλάγματα. Χωρίς στοιχειώδη επιφύλαξη. Η ελληνική κυβέρνηση έδωσε την εντύπωση ότι θεωρεί πως η γεωπολιτική λειτουργεί ως διαγωνισμός “καλής συμπεριφοράς” απέναντι στη Δύση. Μόνο που η ίδια η πραγματικότητα κατέρριψε αυτή τη λογική.

Την ίδια στιγμή που η Ελλάδα αυτοπαρουσιαζόταν ως ο πιο πειθήνιος και προβλέψιμος δυτικός σύμμαχος, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ουκρανία συνέχιζαν συστηματικά να αναβαθμίζουν την Τουρκία. Η Άγκυρα διατηρεί σχέσεις και με τη Ρωσία και με το ΝΑΤΟ. Συνομιλεί με όλες τις πλευρές. Παίζει ρόλο διαμεσολαβητή. Ελέγχει κρίσιμες θαλάσσιες οδούς. Αναπτύσσει αμυντική βιομηχανία. Παράγει drones. Συμμετέχει σε ενεργειακούς σχεδιασμούς και αποσπά ανταλλάγματα από παντού. Και ενώ η Τουρκία λειτουργεί με καθαρό εθνικό συμφέρον, η Ελλάδα έδειξε να λειτουργεί περισσότερο ως ιδεολογικός χειροκροτητής, παρά ως σοβαρό κράτος.

Το ακόμη πιο σοβαρό όμως είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση έφτασε στο σημείο να αποδυναμώσει ακόμη και την άμυνα των νησιών, προκειμένου να σταλεί στρατιωτικός εξοπλισμός στην Ουκρανία. Και αυτό συνέβη, ενώ η Τουρκία όχι μόνο συνεχίζει να αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά ενισχύει συνεχώς τη στρατιωτική και γεωπολιτική της θέση. Εδώ πλέον γεννάται ένα εύλογο ερώτημα. Πρόκειται απλώς για ακραία στρατηγική αφέλεια ή μήπως όλα αυτά εντάσσονται σε ένα ευρύτερο ενδοτικό πλαίσιο, το οποίο παρουσιάζεται επικοινωνιακά ως “υπεύθυνη δυτική στάση”;

Δεν είναι η εξωτερική πολιτική επικοινωνιακή καμπάνια

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έρχεται τώρα να αποκαλυφθεί και η πλήρης γεωπολιτική υποκρισία της ουκρανικής στάσης απέναντι στην Ελλάδα. Διότι ενώ η Αθήνα έσπευσε να προσφέρει όπλα, πολιτική στήριξη και πλήρη διπλωματική ευθυγράμμιση προς το Κίεβο, η ίδια η Ουκρανία φέρεται να ζητά εγγυήσεις ότι drones, που ενδεχομένως θα παραχωρηθούν στην Ελλάδα, δεν θα χρησιμοποιηθούν εναντίον της Τουρκίας.

Δηλαδή η Ελλάδα μπορεί να αποδυναμώνει τα νησιά της για χάρη της Ουκρανίας, αλλά όταν τίθεται ζήτημα ελληνικής άμυνας απέναντι στην Τουρκία, τότε εμφανίζονται όροι, περιορισμοί και “ευαισθησίες” για να προστατευθούν οι τουρκικές ισορροπίες. Αυτό από μόνο του αρκεί για να καταρρεύσει ολόκληρο το κυβερνητικό αφήγημα περί “σωστής πλευράς της Ιστορίας”.

Διότι αποδεικνύει ότι όλα τα κράτη λειτουργούν με βάση το δικό τους συμφέρον. Η Ουκρανία θεωρεί την Τουρκία κρίσιμο στρατηγικό εταίρο και δεν επιθυμεί να διαταράξει αυτή τη σχέση. Από τη δική της σκοπιά αυτό είναι απολύτως λογικό. Το παράλογο βρίσκεται αλλού. Βρίσκεται στην ελληνική πολιτική τάξη που έδειξε να πιστεύει ότι οι διεθνείς σχέσεις λειτουργούν με ηθικά συνθήματα και όχι με ψυχρούς υπολογισμούς ισχύος. Και μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο ήρθε και η υπόθεση με το θαλάσσιο drone, που εντοπίστηκε κρυμμένο στη Λευκάδα, για να αναδείξει πόσο επικίνδυνη έχει γίνει αυτή η κατάσταση για την ίδια την Ελλάδα.

Διότι εδώ πλέον δεν μιλάμε θεωρητικά. Μιλάμε για πιθανή εμπλοκή ελληνικού εδάφους σε μία πολεμική σύγκρουση τεράστιας κλίμακας. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, το drone προοριζόταν για χρήση εναντίον ρωσικών στόχων. Και βρέθηκε όχι σε κάποια απομονωμένη στρατιωτική περιοχή, αλλά σε έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας. Αντιλαμβάνονται άραγε στην Αθήνα τι σημαίνει αυτό; Αντιλαμβάνονται τι σημαίνει για μια χώρα που στηρίζεται στον τουρισμό, στη σταθερότητα και στην εικόνα ασφαλούς προορισμού να εμφανίζεται ως πιθανός χώρος διέλευσης ή υποστήριξης επιχειρήσεων σε έναν τόσο επικίνδυνο πόλεμο;

Οι σοβαρές χώρες δεν λειτουργούν έτσι. Δεν μετατρέπουν την εξωτερική πολιτική σε επικοινωνιακή καμπάνια. Δεν εμπλέκονται άκριτα σε συγκρούσεις, χωρίς να υπολογίζουν κινδύνους και συνέπειες. Και κυρίως δεν φέρονται σαν να προστατεύονται από κάποιο αφηρημένο “ηθικό πλεονέκτημα της Ιστορίας”. Ένα κράτος δεν είναι τηλεοπτικό πάνελ. Ούτε λογαριασμός στα κοινωνικά δίκτυα. Οφείλει να λειτουργεί με βάση το εθνικό του συμφέρον.

Και όταν μία χώρα αποδυναμώνει την άμυνά της, εκθέτει τα νησιά της, βλέπει τους συμμάχους της να αναβαθμίζουν τον βασικό γεωπολιτικό της αντίπαλο, αποδέχεται ή έστω συζητά περιορισμούς, ακόμη και στον εξοπλισμό που λαμβάνει και τελικά εμπλέκεται έμμεσα σε πολεμικές διαδρομές, που μπορούν να απειλήσουν ακόμη και τον τουρισμό και τη σταθερότητά της, τότε πλέον δεν μιλάμε απλώς για λανθασμένη πολιτική.

Η Ουάσινγκτον χαρακτήρισε «ιδιαίτερα παραγωγικές» τις συνομιλίες μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου που διεξήχθησαν το προηγούμενο διήμερο και ανέφερε ότι θα επαναληφθούν στις 2 και 3 Ιουνίου.

Οι συνομιλίες αυτής της εβδομάδας ήταν η τρίτη συνάντηση των δύο πλευρών από τότε που το Ισραήλ ενέτεινε τις αεροπορικές επιθέσεις στον Λίβανο, αφού η σιιτική φιλοϊρανική οργάνωση Χεζμπολάχ εκτόξευσε πυραύλους κατά του Ισραήλ στις 2 Μαρτίου, τρεις ημέρες μετά την έναρξη των αμερικανοϊσραηλινών πληγμάτων στο Ιράν.

Μολονότι ο Τραμπ κήρυξε κατάπαυση του πυρός στις 16 Απριλίου, οι εχθροπραξίες στον Λίβανο μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ συνεχίζονται, αν και έχουν περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό στο νότιο τμήμα της χώρας. Με βάση μια καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου που βασίζεται σε επίσημα στοιχεία, τουλάχιστον 400 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στο διάστημα αυτό.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Όπως προέκυψε από την αστυνομική έρευνα, ο χώρος λειτουργούσε τουλάχιστον από τον Οκτώβριο του 2024 ως γραφείο συνδέσμου οπαδών, χωρίς τις προβλεπόμενες αδειοδοτήσεις.

Κατά την έρευνα, που πραγματοποιήθηκε παρουσία δικαστικού λειτουργού, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 55 φιαλίδια χρώματος σε μορφή σπρέι, αυτοκόλλητα και μαγνητάκια με οπαδικό περιεχόμενο, τρεις κάμερες καταγραφής εικόνας και καταγραφικό μηχάνημα.

Παράλληλα, αστυνομικοί του τοπικού αστυνομικού τμήματος προχώρησαν στη σφράγιση του χώρου, ενώ η δικογραφία θα υποβληθεί στην αρμόδια εισαγγελική αρχή.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με τον νέο αυτό νόμο, που καθημερινά πλέον προβάλλεται με μαζικό τρόπο στον τουρκικό τύπο, τηλεόραση και κοινωνικά δίκτυα, επιχειρείται να εμπεδωθεί στην τουρκική κοινωνία, ότι αυτό το πειρατικό και επικίνδυνο ρεσάλτο της Άγκυρας αποτελεί δήθεν την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου για τα «δίκαια» της Τουρκίας! Πυρήνας αυτού του αναθεωρητικού δόγματος είναι η πλήρης παραβίαση των θεσπισμένων αρχών και του εθιμικού δικαίου, που συγκροτούν την ισχύουσα παγκόσμια αποδοχή για το δίκαιο της θάλασσας και για τον καθορισμό της ΑΟΖ.

Είναι γνωστό, ότι σύμφωνα με τα ισχύοντα και τη νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου κάθε νησί, που έχει οικονομική δραστηριότητα, έχει πλήρη θαλάσσια δικαιώματα (ΑΟΖ). Αυτό που ισχύει παγκοσμίως παραβιάζεται με πρόδηλο τρόπο από την Άγκυρα, η οποία προβάλλει την «αλλά Τούρκα» εκδοχή, ότι τα νησιά του Αιγαίου δεν έχουν ΑΟΖ, αλλά μόνο χωρικά ύδατα έξι μιλίων και ότι δήθεν αυτά επικάθονται στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας!

Με βάση αυτό τον παραλογισμό διεκδικεί το μισό Αιγαίο, μέσω της επιθετικής ρητορικής, των στρατιωτικών πιέσεων και τώρα με τη θεσμοθέτηση αυτού με εσωτερικό νόμο. Η εξέλιξη αυτή ανεξαρτήτως, ότι δεν παράγει έννομα αποτελέσματα στο Διεθνές Δίκαιο και δεν μπορεί να γίνει δεκτό από οποιοδήποτε Διεθνές Δικαστήριο, συνιστά θρυαλλίδα για περαιτέρω κλιμάκωση της έντασης στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, κατά την περίπτωση που η Ελλάδα πράξει τα αυτονόητα για την διασφάλιση των κυριαρχικών την δικαιωμάτων, που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο.

Και αυτό γιατί με την ψήφιση αυτού του νόμου εξαφανίζεται η οποιαδήποτε θεωρητική «ευελιξία» της Άγκυρας για κάποιο έντιμο συμβιβασμό, αφού τόσο το σημερινό καθεστώς Ερντογάν, όσο και η οποιαδήποτε μελλοντική τουρκική κυβέρνηση θα προβάλει ως αφετηριακή βάση των τουρκικών παράνομων διεκδικήσεων, αυτά που θα προβλεφθούν σε αυτό τον νόμο.

Τουρκία: Το παρελθόν της προκλητικότητας

Την ίδια άλλωστε πολιτική έχει εφαρμόσει η Άγκυρα μέσω της «σαλαμοποίησης» μέχρι σήμερα (casus belli, γκρίζες ζώνες, παράνομες NAXTEX, παράνομες έρευνες κλπ.). Το σύνολο αυτών των διεκδικήσεων σε βάρος του Ελληνισμού στην περιοχή είναι προφανές, ότι θα αποτυπωθούν μέσω της νέας εθνικής νομοθεσίας τους για την κατοχύρωση της «γαλάζιας πατρίδας», η οποία ξεκίνησε ως «ναυτική στρατηγική» και κατέληξε να αποτελεί τον πυρήνα της εθνικιστικής, αναθεωρητικής κοσμοθεωρίας του τουρκικού πολιτικού και στρατιωτικού κατεστημένου. 

Αυτή η οδυνηρή κατάληξη πλέον στα ελληνοτουρκικά δεν έπεσε από τον ουρανό, αλλά είναι το αποτέλεσμα των χρόνιων παθογενειών της ελληνικής στάσης απέναντι στις τουρκικές παράνομες επιδιώξεις, με την κυριαρχία του φοβικού συνδρόμου και της κατευναστικής πολιτικής, που είχε ως αποτέλεσμα τη συνεχή έμμεση νομιμοποίηση των τουρκικών παράνομων απαιτήσεων.

Οι ψευδαισθήσεις και τα μυθεύματα που κυριάρχησαν στην ελληνική πολιτική σκηνή σταδιακά, ιδιαίτερα την περίοδο της Ύστερης Μεταπολίτευσης ως σήμερα και αφορούσαν, ότι είτε ότι θα λυθούν τα προβλήματα με βάση τη μοναδική διαφορά που αναγνωρίζει η Ελλάδα (ρύθμιση της υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ βάσει του Διεθνούς Δικαίου), είτε μέσω της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ ως μέσο εξημέρωσης του «θηρίου», είτε μέσω βοήθειας και λύσεως από τρίτους, έχουν πλήρως συντριβεί μπροστά στον κυνισμό του «γκρίζου λύκου».

Μπροστά στην πραγματικότητα της δομικής τουρκικής απειλής, όπου η Τουρκία εν μέσω των υποτιθέμενων «ήρεμων νερών» έχει παγιώσει την συνολική επιθετική, αναθεωρητική της πολιτική, έναντι των νομίμων δικαιωμάτων του Ελληνισμού στο Αιγαίο και Μεσόγειο (με το ιδεολόγημα της γαλάζιας πατρίδας διεκδικεί το μισό Αιγαίο, ενώ με το παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο τεράστιες θαλάσσιες εκτάσεις από της εν δυνάμει ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο), ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση της ΝΔ αποδεικνύονται τραγικά κατώτεροι των περιστάσεων και στο θέμα της εξωτερικής πολιτικής, που υποτίθεται σύμφωνα με το αφήγημα του ελεγχόμενου εν πολλοίς ελληνικού τύπου είναι επιτυχημένη!

Το πολυδιαφημισθέν κέρδος της χώρας μας βάσει του κυβερνητικού αφηγήματος, του περιορισμού δηλαδή των τουρκικών αεροπορικών παραβιάσεων στο Αιγαίο, είναι τελικά πολύ μικρό για να αντισταθμιστεί με τα σοβαρά πολύπλευρα κέρδη της Τουρκίας, η οποία πέτυχε να απεγκλωβιστεί από τον τότε επικείμενο πλήρη αμερικανικό αποκλεισμό της, καθώς και τη σοβαρή ρήξη των σχέσεών της με τη φοβική ΕΕ, η οποία είχε οδηγηθεί στην ανάγκη να της επιβάλει οικονομικές κυρώσεις για τον τότε επιθετικό, υβριδικό πόλεμο κατά της Ελλάδος κατά την περίοδο 2020-2022. 

Τα ήρεμα (;) νερά στο Αιγαίο

Σε όλη αυτή την περίοδο της υποτιθέμενης Ελληνοτουρκικής «συνεργασίας» 2023-2025, η Τουρκία δεν έπαψε να διατυπώνει με τον πιο καθαρό τρόπο και προς όλα τα διεθνή φόρα, όλο το εύρος των παράνομων αξιώσεών της, που συνιστούν βίαιη παραβίαση των διεθνών κανόνων του δικαίου της θάλασσας. Παράλληλα έχει γίνει απόλυτη στο Κυπριακό, διαλαλώντας, ότι η μόνη λύση είναι αυτή των δύο κρατών στη Μεγαλόνησο.

Επιπροσθέτως, συστηματικά και κάθε μέρα επεκτείνει τον εξοπλισμό της, ως επιθετική χώρα, έχοντας αναβαθμίσει την αμυντική της βιομηχανία σε υψηλά επίπεδα με πρωταγωνιστή τα μη επανδρωμένα drones και όχι μόνο, καθώς και την δημιουργία σοβαρού προγράμματος κατασκευής βαλλιστικών πυραύλων, αλλά και την μελλοντική ένταξή της στις πυρηνικές δυνάμεις, δείχνοντας με τον τρόπο αυτό τα πραγματικά επιθετικά της σχέδια έναντι της χώρας μας. Μέσω, δε, των συνεχών NAVTEX (πριν λίγους μήνες ανακοίνωσε, ότι εξέδωσε τέτοιες αορίστου χρόνου) και των συνεχών ανακοινώσεων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας αυτής, επιχειρείται στο πεδίο να «γκριζάρει» το μισό Αιγαίο, ως φυσικό επακόλουθο των μέχρι τώρα υπολογισμένων τακτικών της.

Τελικά χωρίς καμία αμφιβολία αποδείχθηκε, ότι η σαθρή διακήρυξη των Αθηνών εφαρμόσθηκε μονομερώς μόνο από την Ελλάδα!!! η οποία απείχε από τα βήματα που έπρεπε ήδη να έχει κάνει. Συγκεκριμένα μετά τον καθορισμό της μερικής ΑΟΖ με την Αίγυπτο και παρά τις τότε δηλώσεις Δένδια, υπαναχώρησε από την πρόθεσή της να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια τουλάχιστον νοτίως της Κρήτης, καθώς και να πραγματοποιήσει όλες τις τεχνικές, προπαρασκευαστικές ενέργειες, έτσι ώστε να είναι σε θέση να υλοποιήσει αυτό το αναφαίρετο, μονομερές δικαίωμά της και στις υπόλοιπες περιοχές του Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου, καθορίζοντας παράλληλα ΑΟΖ και με την Κυπριακή Δημοκρατία. 

Η οδυνηρή πραγματικότητα ανεξαρτήτως των φληναφημάτων της κατευναστικής πολιτικής και αντίληψης του ελληνικού πολιτικού κατεστημένου, περί συμβιβασμού και λύσης της μοναδικής διαφοράς που είναι ο καθορισμός της ΑΟΖ, είναι ότι συστηματικά το στρατο-ισλαμιστικό καθεστώς της Άγκυρας πρώτα υπό τον μανδύα του δυτικού κεμαλισμού και εν συνεχεία υπό τον μανδύα του αντιδυτικού ισλαμο-οθωμανισμού, χωρίς όμως καμία ρωγμή μεταξύ τους ως προς τις επεκτατικές επιδιώξεις του, φιλοτέχνησε τις ανύπαρκτες νομικές με βάση τις υπογραφείσες συνθήκες και το διεθνές δίκαιο παράνομες διεκδικήσεις του, που έχουν ως στόχο την κατάληψη του μισού Αιγαίου, χωρίς μέχρι τώρα τη στιβαρή και οργανωμένη ελληνική αντίδραση.

Τα κυβερνητικά λάθη

Χωρίς αμφιβολία η αποτυχία των κυβερνητικών επιλογών της ΝΔ στην εξωτερική πολιτική και ειδικότερα αυτή των ήρεμων νερών από το 2023 ως σήμερα, απαιτεί την άμεση αλλαγή της πολιτικής της Ελλάδος στα Ελληνοτουρκικά, αλλά και του επανακαθορισμού της θέσης της στον υπό διαμόρφωση πολυπολικό κόσμο. Αυτό προϋποθέτει την πολύπλευρη προσέγγιση και αξιοποίηση των αντιθέσεων μεταξύ των πόλων και της μη λειτουργίας μας ως πειθήνιου εταίρου, κάτι που μετατρέπεται στις σημερινές συνθήκες στον «χρήσιμο ηλίθιο» της ιστορίας. 

Οι ψευδαισθήσεις, τα κακοχωνεμένα ιδεολογήματα και οι εικονικές πλάνες των κατευναστικών ελληνικών ελίτ έχουν πλέον συντριβεί μπροστά στον εξελισσόμενο δημόσια τουρκικό επεκτατισμό. Η εξωτερική πολιτική και η θέση της χώρας στον διεθνή χώρο από την οποία συναρτάται και η πορεία του Ελληνισμού στον νέο υπό διαμόρφωση πολυπολικό κόσμο δεν αποτελεί ιδιωτική υπόθεση του οποιοδήποτε πρωθυπουργού ή μίας κυβέρνησης. Αποτελεί εθνική υπόθεση.

Έτσι όταν πιστοποιείται η παταγώδης αποτυχία των πολιτικών αυτών απαιτείται άμεσα η αλλαγή τους, καθώς και τη χάραξη μίας εθνικής στρατηγικής που θα λαμβάνει υπόψιν την δομική τουρκική απειλή, αλλά και τη θέση της Ελλάδας στον διεθνή περίγυρο στις έντονες ρευστές, σημερινές, γεωπολιτικές συνθήκες. Υφίσταται δηλαδή η ανάγκη μίας οραματικής εθνικής στρατηγικής της Ελλάδας σε πολιτικό, διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο, που δυστυχώς παραμένει μετέωρη, λόγω της ανεπάρκειας της σημερινής πολιτικής ηγεσίας της.

Θα πρέπει άμεσα να διατυπωθεί παντού στον ΟΗΕ και κυρίως στην ΕΕ, αλλά και στις ΗΠΑ με τον πιο επίσημα τρόπο, ότι το Αιγαίο αποτελεί ζήτημα υπαρξιακό για την Ελλάδα, θέμα δηλαδή άμεσης εθνικής επιβίωσης. Αυτή η κάθετη και καθαρή θέση της χώρας, ως κόκκινη γραμμή, είναι η μόνη δυνατή αποτρεπτική ενέργεια, που θα αναγκάσει την Άγκυρα να αλλάξει στρατηγική έναντι της Ελλάδας, συνειδητοποιώντας, ότι έχει περισσότερα να χάσει, παρά να κερδίσει, εάν οδηγήσει τα πράγματα στο μη παρέκει, ήτοι σε μία πολεμική αναμέτρηση για την οποία η χώρα μας θα πρέπει με κάθε δυνατόν τρόπο να περάσει ως μήνυμα, ότι είναι έτοιμη και υποχρεωμένη να εμπλακεί εάν χρειαστεί. Αυτό το μήνυμα σε συνδυασμό με την απαραίτητη στρατιωτική ισχυροποίηση και παράλληλη ανάπτυξη διμερών συμφωνιών με χώρες που έχουν κοινά συμφέροντα με εμάς, αποτελούν την μοναδική αποτρεπτική πολιτική έναντι της Άγκυρας πριν να είναι πολύ αργά. 

Ειδικότερα, εν σχέσει με την προαναγγελία της νομοθέτησης της «γαλάζιας πατρίδας», η Ελλάδα οφείλει να προχωρήσει άμεσα σε ισχυρές συμβολικές κινήσεις, όπως την επέκταση των χωρικών υδάτων στα δώδεκα μίλια νοτίως της Κρήτης και τις άμεσες διαδικασίες για το κλείσιμο των κόλπων, που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την επέκταση των χωρικών υδάτων σε δώδεκα μίλια στο Αιγαίο, λαμβάνοντας υπόψιν τους κανόνες της διεθνούς ναυσιπλοΐας (θέτοντας το θέμα αυτό σε διαβούλευση μέσω της ΕΕ). Μόνο έτσι μπορεί να εξισορροπηθεί ο τεράστιος κίνδυνος, για τον Ελληνισμό από την δηλητηριώδη κίνηση του «γκρίζου λύκου» για τη νομιμοποίηση του ακραίου αναθεωρητικού δόγματος της γαλάζιας πατρίδας σε εσωτερικό τουρκικό νόμο.  

Η πρώτη μεταβολή του καιρού, η οποία θα γίνει αισθητή αύριο (16/5), αναμένεται να φέρει αυξημένες βροχοπτώσεις κυρίως στη δυτική Ελλάδα. Τα φαινόμενα θα είναι πιο έντονα τοπικά, χωρίς ωστόσο να έχουν χαρακτηριστικά γενικευμένης κακοκαιρίας για όλη τη χώρα. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε:

Ήπειρο
Δυτική Στερεά Ελλάδα
Δυτική Πελοπόννησο

Μετά το πέρασμα της πρώτης διαταραχής, ο καιρός θα παρουσιάσει πρόσκαιρη βελτίωση. Ωστόσο, νέα αστάθεια αναμένεται από την Τρίτη (19/5), με βροχές να επιστρέφουν κυρίως στα βορειοδυτικά τμήματα της χώρας. Σε ό,τι αφορά τη θερμοκρασία, δεν προβλέπεται σημαντική μεταβολή. Οι τιμές θα παραμείνουν σε επίπεδα λίγο χαμηλότερα από τα κανονικά για την εποχή, χωρίς ακραίες θερμές εισβολές. Στο βίντεο φαίνεται πάνω δεξιά η μέρα και απεικονίζεται η κατάσταση για αφρικανική σκόνη αρχικά και εν συνεχεία για βροχές.

Το Πεντάγωνο είχε ανακοινώσει στις αρχές του μήνα πως η Ουάσιγκτον θα απέσυρε 5.000 στρατιώτες από τη Γερμανία τους επόμενους έξι έως 12 μήνες. Ο Ντόναλντ Τραμπ είχε στη συνέχεια αναφέρει πως η μείωση του δυναμικού θα υπερέβαινε “τους 5.000 άνδρες”, χωρίς εντούτοις να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες.

Αυτές οι ανακοινώσεις λαμβάνουν χώρα σε ένα περιβάλλον οξείας διαμάχης ανάμεσα στον Αμερικανό πρόεδρο και τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς στο θέμα του πολέμου που διεξάγουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν.

Ο Τραμπ καταλογίζει στους Ευρωπαίους συμμάχους του έλλειψη στήριξης σε αυτήν την εκστρατεία που ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου, ιδίως στο θέμα των Στενών του Ορμούζ. Λέει επίσης πως θέλει να δει την Ευρώπη να αναλαμβάνει την δική της άμυνα, παρά να εξαρτάται από την αμερικανική στρατιωτική προστασία.

Ο υπουργός Άμυνας της Πολωνίας Βλαντισλάβ Κοσίνιακ-Καμίζ υπαινίχθηκε σήμερα πως η ακύρωση των προβλεπόμενης ανάπτυξης στρατευμάτων στη χώρα του θα μπορούσε να σχετίζεται με την απόσυρση των στρατευμάτων από τη Γερμανία.

«Εάν μεταφερθούν στην Πολωνία οι πέντε χιλιάδες στρατιώτες που αποχωρούν από την Γερμανία, δεν υπάρχει αλλαγή στις εγγυήσεις ασφαλείας», δήλωσε ο Πολωνός υπουργός Άμυνας σε δημοσιογράφους.

«Γνωρίζουμε ότι οι ΗΠΑ σκοπεύουν να αναπροσαρμόσουν τις δυνάμεις τους στην Ευρώπη», είπε από την πλευρά του σήμερα, σε δηλώσεις του στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ένας αξιωματούχος του ΝΑΤΟ.

Στην Ουάσιγκτον, ο Ρεπουμπλικάνος βουλευτής Ντον Μπέικον χαρακτήρισε την ακύρωση «ντροπή γι τις ΗΠΑ», προσθέτοντας ότι η Πολωνία «δεν είχε ενημερωθεί». Η βουλευτής των Δημοκρατικών Μέριλιν Στρίκλαντ εξέφρασε τη λύπη της για αυτήν την απόφαση «που επιτρέπει να σκεφθεί κανείς πως δεν είμαστε αξιόπιστος σύμμαχος».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το άλλο θέμα, η τύχη του κ. Μητσοτάκη, εξαρτάται κυρίως από τους σχεδιασμούς, του “ξένου” παράγοντα, των Αμερικανών. Οι Ευρωπαίοι, ως υποτελείς, δεν νομίζω ότι έχουν βαρύνοντα λόγο, ούτε το Παρίσι ούτε το Βερολίνο. Οι Αμερικάνοι ό,τι θέλουν θα το πάρουν, ως συνήθως. Τι θέλουν; Δεν το ξέρω και δεν είμαι σίγουρος ότι το ξέρουν αυτοί. Νομίζω ότι θέλουν αυτό που πάντα ήθελαν: Μοιρασιά της περιοχής με πάνω την Τουρκία, αλλά όχι “σβήσιμο” της Ελλάδας. Αρκεί να το ήθελε και η Ελλάδα, να το υπερασπιζόταν…

Η χώρα δεν έχει ξαναβρεθεί σε τέτοια κατακόρυφο ευτελισμό του πολιτικού προσωπικού. Ούτε η κοινωνία είχε βυθιστεί σε τόση κακομοιριά, απογοήτευση και τόση λάσπη. Στη μεταπολίτευση δεν άνθισαν τα ωραιότερα λουλούδια. Η πτώση της Χούντας δεν ανασυγκρότησε την χώρα, αλλά, σταδιακά, την ξεχείλωσε, Εθνικά και Οικονομικά. Ο Αντρέας αποκατέστησε γενιές ανθρώπων, που κυνηγήθηκαν από την “επάρατο” δεξιά, αν και ο Καραμανλής, επιστρέφοντας από το Παρίσι, είχε ανοίξει ένα δρόμο.

Η αποκατάσταση των χαμένων γενεών συνοδεύτηκε, όμως, από μια “χαλαρότητα” στο “ύφος και ήθος” της πολιτικής ζωής, που αποχαλινώθηκε επί Σημίτη και τον άκρατο ενθουσιασμό που έτρεφε γι’ αυτόν ο χώρος του ΚΚΕεσωτ και του ΣΥΡΙΖΑ. Έκτοτε το σύνολο του αριστερού χώρου πήρε την κατηφόρα, ακολουθώντας την καθοδική πορεία της Αριστεράς στην Ευρώπη, όπου εξαφανίστηκαν τα δυο βασικά ΚΚ, το Γαλλικό και το Ιταλικό. Η αναλαμπή Τσίπρα αποδείχθηκε πως βασίζονταν στην ψευδαίσθηση ότι μπορούσε να αναβιώσει το παρελθόν, των διακηρύξεων, σε άλλους καιρούς, πιο αθώους.

Η πολιτική απέναντι στη Τουρκία

Μετά, είπαμε, ήρθε ο Σημίτης με την μνημειώδη ερώτηση: Πόλεμο θέλετε; Δεν θέλαμε. Θέλουμε, όμως, τα σημερινά ρεζιλίκια να μην μπορούμε να ποντίσουμε ένα καλώδιο στα νερά μας και οι Τούρκοι να κάνουν Νόμο του Κράτους τις επιδιώξεις τους, δηλαδή κατάκτησης της Ελλάδας; Και τα ελληνικά κόμματα να το καταπίνουν αμάσητο; Ο πολιτικός κόσμος μιλάει πρόθυμα εναντίον κάθε υποχώρησης προς την Τουρκία, αλλά δεν υπάρχει ούτε από την κυβέρνηση, ούτε από τις αντιπολιτεύσεις μια λογική και συνεκτική πρόταση, μια στρατηγική πρόταση αντιμετώπισης της Τουρκίας. Η πολιτική απέναντι στην Τουρκία είναι απλώς ευκαιρία για ορισμένους να πουλήσουν εύκολο πατριωτισμό με υψηλές κορώνες

Η σύγχυση που επικράτησε με αφορμή το θαλάσσιο “drone” που κυκλοφορούσε ανέτως και θα μπορούσε, από μόνο του, να κάνει ασύμμετρη ζημιά και τον Υ/Άμυνας να παραληρεί και να τοποθετεί ένα ελληνικό νησί εκτός της ελληνικής επικράτειας (!) είναι αποκαλυπτικό σύμπτωμα της γενικότερης παθογένειας. Κανείς από τις ηγεσίες δεν φαίνεται ικανός και διατεθειμένος να αναλάβει το Σισύφειο έργο της ανάταξης. Κρίμα.

Υπογραμμίζει, μάλιστα, πως «μια τέτοια διαρροή στην ιδιαίτερα λεπτή κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η ΝεΑρ εξυπηρετεί εμφανώς πολιτικά ιδιοτελείς σκοπούς και πολύ σαφείς εσωκομματικές στοχεύσεις, υπονομεύοντας τη θεσμική λειτουργία την οποία το όργανο οφείλει να υπηρετεί. Ιδιαζόντως σε συνθήκες όπως οι παρούσες».

Ο Αριστείδης Μπαλτάς τονίζει, επίσης, ότι η συνέχιση της συμμετοχής του στο εν λόγω όργανο «δεν υπηρετεί τίποτε συναφές με τους στόχους τους οποίους όλοι και όλες είχαμε θέσει στην ιδρυτική μας διακήρυξη, στόχους στους οποίους εξακολουθώ να εμμένω».

Η παραίτηση Μπαλτά έρχεται μετά και την ανεξαρτητοποίηση του βουλευτή Φερχάντ Οζγκιούρ, που άφησε την Κοινοβουλευτική Ομάδα με 11 βουλευτές.

Ο πρώην υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα από τα ελάχιστα στελέχη της “μειοψηφίας”  που μετείχαν στο τελευταίο Πολιτικό Γραφείο της Νέας Αριστεράς.

Η επιστολή παραίτησης του Αριστείδη Μπαλτά
Αγαπητές συντρόφισσες, αγαπητοί σύντροφοι:

Με την παρούσα επιθυμώ να υποβάλω την παραίτησή μου από μέλος του ΠΓ της ΝεΑρ για τους παρακάτω λόγους:

Πρώτον, το ΠΓ της ΝεΑρ στη συνεδρίαση της 14.05.2026 απέδειξε με μια ακόμη “αφορμή” ότι δεν είναι σε θέση να προστατεύσει τη σοβαρότητα της λειτουργίας του: διέρρευσε από τους κόλπους του μια υποτιθέμενη ‘είδηση’ που με περιλαμβάνει ονομαστικά.

Δεύτερον, μια τέτοια διαρροή στην ιδιαίτερα λεπτή κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η ΝεΑρ εξυπηρετεί εμφανώς πολιτικά ιδιοτελείς σκοπούς και πολύ σαφείς εσωκομματικές στοχεύσεις, υπονομεύοντας τη θεσμική λειτουργία την οποία το όργανο οφείλει να υπηρετεί. Ιδιαζόντως σε συνθήκες όπως οι παρούσες.

Τρίτον, αλλά εξίσου σημαντικό, στην εν λόγω συνεδρίαση εξέφρασα έναν ευρύ πολιτικό προβληματισμό και κατά κανένα τρόπο δεν διατύπωσα κανενός είδους “δήλωση”, όπως διατείνεται ή υπονοεί η διαρροή που περιλαμβάνει το όνομά μου.

Επειδή θεωρώ τα παραπάνω εξόχως σημαντικά στην πολύ δύσκολη κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει, αισθάνομαι υποχρεωμένος να υποβάλλω την παραίτησή  μου από μέλος του ΠΓ στην ΚΕ του κόμματος η οποία μου έκανε την τιμή να με εκλέξει στο όργανο αυτό. Η συνέχιση της συμμετοχής μου στο εν λόγω όργανο δεν υπηρετεί τίποτε συναφές με τους στόχους τους οποίους όλοι και όλες είχαμε θέσει στην ιδρυτική μας διακήρυξη, στόχους στους οποίους εξακολουθώ να εμμένω.

Ευχαριστώ για την μέχρι σήμερα συνεργασία.

Αριστείδης Μπαλτάς
Μέλος της ΚΕ της ΝεΑρ
Υ.Γ.  Ευελπιστώ ότι το ΠΓ θα προβεί στην διόρθωση της υποτιθέμενης “είδησης” και παρακαλώ να κοινοποιηθεί η παρούσα στα μέλη της ΚΕ.

Πηγή ασφαλείας ανέφερε ότι το drone πιθανότατα δεν κατάφερε να φτάσει στον στόχο του, αφού έχασε τον προσανατολισμό του λόγω τεχνικής βλάβης. «Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό. Το σκάφος αυτό μετέφερε εκρηκτικά, θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Δεν θέλω να σκέφτομαι τι θα σήμαινε αν ένα επιβατηγό πλοίο ή οποιοδήποτε άλλο σκάφος συγκρουόταν με αυτό το drone», δήλωσε την Πέμπτη ο Έλληνας υπουργός Άμυνας, Νίκος Δένδιας, «επιμένοντας ότι το drone είναι ουκρανικό», γράφει το Reuters.

Τα προκαταρκτικά ευρήματα υποδηλώνουν ότι το drone δεν διένυσε μεγάλη απόσταση, καθιστώντας λιγότερο πιθανό το να απέπλευσε από τη Λιβύη, ανέφερε πηγή των υπηρεσιών ασφαλείας. Άλλος αξιωματούχος ανέφερε στο πρακτυορείο ότι τα επίπεδα καυσίμων αποτελούν βασικό παράγοντα στην αξιολόγηση, αλλά αρνήθηκε να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες. Η τεχνική ανάλυση έχει σχεδόν ολοκληρωθεί και μόνο ορισμένα κρυπτογραφημένα δεδομένα δεν έχουν ακόμη αποκωδικοποιηθεί, πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Η Ελλάδα έχει ενημερώσει θορυβημένη την Ευρωπαϊκή Ένωση για το θέμα, επισημαίνει το Reuters και προσθέτει ότι, μιλώντας από τις Βρυξέλλες αυτή την εβδομάδα, ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, δήλωσε πως η Αθήνα είναι έτοιμη να υποβάλει επίσημο διάβημα μόλις ολοκληρωθεί η έρευνα.

Και συνέχισε: «Στο δρόμο προς τις επόμενες εκλογές συναντώμαστε για να απαντήσουμε σε ένα κομβικό ερώτημα. ΓΙΑΤΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΜΙΑ ΤΡΙΤΗ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑ για να απαντηθεί πρέπει να θυμηθούμε που ήμασταν που είμαστε που πάμε να θυμηθούμε επιτυχίες να αναγνωρίσουμε λάθη μας.

»Θα απαντήσουμε γιατί διεκδικούμε μία τρίτη τετραετία – αλλά πρώτα να θυμηθούμε πού ήμασταν, πού είμαστε και πού πάμε – τις επιτυχίες, αλλά και τα λάθη μας.

»Πάμε “Μαζί για την Ελλάδα του 2030” – η καλύτερη απάντηση σε όσους μας θέλουν πληγωμένους – είμαι δίπλα σας, στην πρώτη γραμμή».

»Η Ελλάδα της πτώχευσης είναι τώρα στην πρώτη γραμμή της ανάπτυξης στην Ευρώπη.

»Λυπάμαι και θυμώνω βλέποντας την ακρίβεια να ροκανίζει το εισόδημα παρά τη συνεχή αναβάθμιση. Ναι, είναι παγκόσμιο φαινόμενο, πλαγιοκοπεί την εθνική προσπάθεια, αλλά μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν και δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν που ακολουθεί η κυβέρνηση. Η μόνη λύση: μειώσεις φόρων και μόνιμες αυξήσεις αποδοχών.

»Το 2016 μαζί με την Ελλάδα άλλαξε και η ΝΔ – διπλασίασε τις δυνάμεις της, νικώντας σε 3 εθνικές εκλογές, 2 Ευρωεκλογές και 2 αυτοδιοικητικές μάχες – Κυρίως κερδίσαμε την εμπιστοσύνη και την αποδοχή των πολλών – Η ΝΔ κατάφερε να εξελιχθεί σε ευρύ ρεύμα προόδου και αντίστασης στον λαϊκισμό. Μακριά από ταμπέλες και πάντα χωρίς αλαζονεία και έπαρση – Ακούμε και συζητούμε, νιώθουμε και αντιδρούμε, ενώνουμε και προσπαθούμε» συνέχισε.

Για τη γεωπολιτική κατάσταση που άλλαξε στον κόσμο: «Το 1957 άλλαξε ο κόσμος, στις μέρες μας αναβαθμίζεται ο ρόλος της ενέργειας, οι θάλασσες μετατρέπονται σε πεδίο γεωπολιτικών ανταγωνισμών. Οι πόλεμοι φέρνουν ακρίβεια, άγχος στα νοικοκυριά και όλες οι χώρες αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα. Αυτό το γεγονός αναδεικνύει τη σταθερότητα σε πρώτη αναγκαιότητα για κάθε κράτος.

Η Ελλάδα μετατρέπεται σε διεθνή ενεργειακό κόμβο. Με αυτή την κυβέρνηση θα ξαναγίνουν μετά από 40 χρόνια οι πρώτες γεωτρήσεις και θα έχω την τιμή να είμαι ο πρωθυπουργός που θα βάλει ερευνητικό γεωτρύπανο.

Η νέα θητεία βάζει τις βάσεις για διατήρηση υψηλής ανάπτυξης, για υψηλότερους μισθούς, συντάξεις, κλιμάκωση αμυντικής θωράκισης και τέλος θεσμική ανάταξη πατρίδας με οδηγό ένα σύγχρονο σύνταγμα.

Το σύνθημα ”το είπαμε, το κάναμε” θα είναι το διαβατήριο της αξιοπιστίας μας για όσα σχεδιάζουμε να κάνουμε αύριο – Αν ξαναδιαβάσει κανείς το πρόγραμμα του 2023 θα διαπιστώσει ότι μείναμε πιστοί στις δεσμεύσεις μας – και με το παραπάνω.

Για την αντιπολίτευση είπε: «Το 2019 και το 2023 επιλέξαμε να αντιπαρατεθούμε με τα προβλήματα του κόσμου, και όχι με την αντιπολίτευση, το ίδιο κάνουμε και σήμερα – απέναντί μας ένα πολύχρωμο μέτωπο που πάντα λέει «όχι σε όλα» και, τελικά, «ναι στο τίποτα».

Για τον Αλέξη Τσίπρα: «Το μόνο που κατάλαβε από το παρελθόν είναι ότι έπρεπε να κλείσει νωρίτερα τις τράπεζες».

Για τον Νίκο Ανδρουλάκη: «Ένας πολιτικός μπορεί να είναι εμπαθής ή μονίμως θυμωμένος, όχι, όμως, παντελώς αδιάβαστος. Η απέναντι όχθη αδυνατεί να αντιπαρατεθεί στις πολιτικές μας, προτείνοντας, έστω, κάποια εναλλακτική λύση – οι δυνάμεις της συσπειρώνονται με βάση το ψέμα και την τοξικότητα».