«Σπιλώνονται πολιτικοί αντίπαλοι και οι οικογένειές τους και έχει φτάσει αυτός ο άνθρωπος σήμερα να παλεύει για τη ζωή του» είπε φορτισμένος ο πρωθυπουργός υπενθυμίζοντας τις επιθέσεις που δέχθηκε τα προηγούμενα χρόνια και ο ίδιος και η οικογένειά του. Όπως είπε «είναι το ίδιο Documento που πυροβολούσε την οικογένεια μου για να τη διαλύσει και να έχετε πολιτικό όφελος, Αυτοί είστε. Για να χτυπηθώ εγώ η οικογένεια μου. η παράταξη τα παιδιά μας οι βουλευτές, όλα στον μύλο της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Παράλληλα σημείωσε ότι «η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι σεβαστή αλλά τίποτα δεν μπορεί να αιτιολογήσει επιλεκτικές διαρροές σε ΜΜΕ ούτε ελέγχους σε δόσεις, πολύ περισσότερο επιπόλαιες διαπιστώσεις που αμαυρώνουν πρόσωπα και γίνονται επιχειρήματα στον πολιτικό ανταγωνισμό».

Στο πλαίσιο αυτό μάλιστα ανακοίνωσε ότι «η κυβέρνηση θα αναλάβει νομοθετική πρωτοβουλία ώστε οι διαδικασίες που αφορούν πολιτικά πρόσωπα να επιταχύνονται και να εκκαθαρίζονται το συντομότερο δυνατόν».

Διεμήνυσε, επίσης, ότι «ως πρωθυπουργός δεν πρόκειται να επιτρέψω να υπονομευθεί το έργο της ΕΥΠ» χαρακτηρίζοντας «απαράδεκτο να ναρκοθετείται από ανεύθυνες συζητήσεις που γίνονται ενίοτε αντεθνικό επιχείρημα»

Απόσπασμα από την ομιλία του Πρωθυπουργού:

Πριν εκστομίσετε κατηγορίες κατά της ΝΔ, θα θυμάστε ότι η άρση ασυλίας δεν σημαίνει ενοχή. Υπάρχει το τεκμήριο αθωότητας. Αναφερθείτε στη δική σας ΚΟ ως ΚΟ υποδίκων. Οι περισσότεροι από τους 95 βουλευτές που έγινε άρση ασυλίας δεν είναι της ΝΔ

Συντάξαμε 650 νομοσχέδια και μόνο 10 κατατέθηκαν ως έκτακτα την περίοδο της πανδημίας. Έχουν σταματήσει οι εκτός χρόνου τροπολογίες. Και βέβαια η μεταρρύθμιση για τη διευκόλυνση της άρσης ασυλίας. Πολλοί τα έλεγαν, εμείς τα κάναμε

Κράτος δικαίου είναι η ψηφιακή κάρτα εργασίας. Κράτος δικαίου ως προς την προστασία των δικαιωμάτων είναι η τελευταία προσπάθεια κατά του ψηφιακού εθισμού των ανηλίκων με την απόφαση να απαγορεύσει πρόσβαση παιδιών κάτω των 15 ετών σε ορισμένες πλατφόρμες. Η ανακοίνωση αυτή δεν σχολιάστηκε από τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης. Πιστεύετε κ. Ανδρουλάκη ότι πραγματικά ο κόσμος συζητούσε για όσα θα συζητήσουμε σήμερα. Συζητούσε για τον εθισμό των νέων. Είστε τόσο εκτός της κοινωνίας.

Βλέπω ότι το ΠΑΣΟΚ ανακαλύψατε ότι τα ρουσφέτια ξεκίνησαν τα τελευταία χρόνια, ας γελάσω

Είναι κράτος δικαίου να απονέμονται συντάξεις σε λίγους μήνες. Είναι κράτος δικαίου να γίνονται μεταγραφές σε πανεπιστήμια με τρόπο αντικειμενικό χωρίς εξυπηρετήσεις. Είναι κράτος δικαίου οι κλήσεις να επιδίδονται ηλεκτρονικά χωρίς καμία παρέμβαση. Όλα αυτά συνιστούν ένα δίκαιο κράτος που αντιμετωπίζει τους πολίτες φιλικά αλλά και απρόσωπα ώστε το κράτος να μην γνωρίζει ποιος είναι ο πολίτης και τι ψηφίζει.

Δεν μπορεί το κράτος δικαίου να γίνεται ταμπέλα για αντιπολιτευτικά πυροτεχνήματα. Αντίθετα ο συγκεκριμένος όρος δεν μπορεί παρά να αποτελείται από τους πυλώνες που το συγκροτούν. Κράτος δικαίου σημαίνει δικαιοσύνη με την ανεξαρτησία της να σηματοδοτείται από την για πρώτη φορά συμμετοχή των ίδιων των δικαστών για την εκλογή της ηγεσίας τους. Κράτος δικαίου σημαίνει να μην περιμένει ο πολίτης να δικαιωθεί στα δικαστήρια.

Η τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ που δημοσιεύθηκε προ ημερών απαντά ευθέως στα ζητήματα που συζητάμε σήμερα. Γράφει στο πόρισμα ότι στον τόπο μας υλοποιείται ολιστική πολιτική κατά της διαφθοράς, ενισχύεται η λογοδοσία στο δημόσιο. Ενώ η Ελλάδα έχει τη δεύτερη καλύτερη επίδοση ως προς την πρόοδο που έχει πετύχει. Ο ΟΟΣΑ χαιρετίζει όλα όσα εσείς καταγγέλλετε. Εσείς έχετε κομματική σκοπιμότητα. Άρα θα εμπιστευτώ τη δική του αξιοπιστία παρά τις ψευδείς κατηγορίες του ΠΑΣΟΚ

Κλείσιμο

Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει επιτελέσει πρόοδο στα ζητήματα δικαίου και έχει συμμορφωθεί με τις υποδείξεις της ΕΕ. Φαντάζομαι ότι θα συμφωνείτε ότι έγκυροι διεθνείς οργανισμοί δεν έχουν λόγο να χαριστούν στην κυβέρνηση ούτε να συντάσσουν έρευνες με αλλότρια κριτήρια. Στην έκθεση του Economist η Ελλάδα κατατάσσεται ως πλήρης και όχι ως μερική δημοκρατία με αρκετές ευρωπαϊκές χώρες να μην είναι στην ίδια κατάσταση.

Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η Ελλάδα βρίσκεται στα θέματα αυτά στα επίπεδα που θέλουμε. Όμως τα τελευταία 7 χρόνια η Ελλάδα προοδεύει ή υποχωρεί; Ποιος είναι ο κριτής; Είμαστε εμείς οι ίδιοι φορώντας το κομματικό καπέλο;

Θα πρέπει να ξεκινήσουμε τη συζήτηση συμφωνώντας σε κοινούς ορισμούς όταν μιλάμε για κράτος δικαίου. Μια κυβέρνηση με λαϊκή νομιμοποίηση που λειτουργεί δημοκρατικά, ένα κοινοβούλιο που νομοθετεί, μια δικαιοσύνη που λειτουργεί ανεξάρτητα και απονέμεται στην ώρα της, ένα κράτος που εξυπηρετεί τον πολίτη

Δεν θα έπρεπε να μιλάμε για ζητήματα δικαίου αλλά για όσα συμβαίνουν στο Ιράν, τον Λίβανο, την αμυντική παρουσία της Ελλάδας στην Κύπρο, τις συνέπειες της κρίσης στην οικονομία και πώς θα αντιμετωπιστούν

Λυπάμαι για το περιεχόμενο και τη συγκυρία. Επιλέγετε να αξιοποιήσετε το εργαλείο της συζήτησης αυτής για να επιστρέψετε στο παρελθόν. Ενώ είναι ζητούμενο η ενότητα, εσείς ανασύρετε αφορμές διχασμού. Μένετε κολλημένος σε ζητήματα του χθες

Να μιλήσουμε τις συνέπειες που έχει η τοξικότητα και στις προσωπικές ζωές όσων εμπλέκονται στις πολιτικές

Ξεκινώ ευχόμενος θερμά περαστικά στον Γιώργο Μυλωνάκη που περνάει μια μεγάλη περιπέτεια υγείας. Είμαι σίγουρος ότι θα βγει νικητής και σύντομα θα είναι πάλι κοντά μας. Θέλω να ευχαριστήσω τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης για να μεταθέσουμε τη σημερινή συνεδρίαση, υπάρχει συναισθηματική φόρτιση σε μένα και τους συνεργάτες μου

Στο βήμα ο Νίκος Ανδρουλάκης

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, κατά την τοποθέτησή του στη Βουλή αναφέρθηκε και στον Γιώργο Μυλωνάκη: «Να ευχηθούμε στον ίδιο και την οικογένειά του και στην ΚΟ της ΝΔ ταχεία ανάρρωση».

Στη συνέχεια πρόσθεσε: «Η πρωτοβουλία που ανέλαβα για τη σημερινή συζήτηση για το κράτος δικαίου στοχεύει να καταδείξει τα πεπραγμένα της κυβέρνησης της ΝΔ. Μιας κυβέρνησης που υποσχέθηκε ότι θα κόψει τον ομφάλιο λώρο με όσα οδήγησαν την Ελλάδα στα όρια της χρεοκοπίας. Και έκανε ακριβώς το αντίθετο. Εδώ και επτά χρόνια ακολουθείτε τις πιο φαύλες και τις πιο πελατειακές πρακτικές. Η διαφθορά, η ατιμωρησία, η αδιαφάνεια, η χειραγώγηση των θεσμών έχουν γίνει καθημερινότητα. Την ευθύνη για όλα αυτά την έχει ο κ. Μητσοτάκης».

Όπως υποστήριξε, «αυτός έχει οδηγήσει τη χώρα σε πρωτοφανή θεσμική και αξιακή κρίση. Δεν έχει κανέναν φραγμό γιατί γι’ αυτούς όλα επιτρέπονται, αρκεί να στηρίζουν τον ίδιο και το ΜΜ». Μάλιστα, συμπλήρωσε ότι «αυτός ο κατήγορος σύντομα τελειώνει. Η αντίστροφη μέτρηση έχει ξεκινήσει. Της ασυδοσίας και της ατιμωρησίας».

Αναφερόμενος στις κυβερνητικές δεσμεύσεις του 2019, σημείωσε: «Το 2019 είχατε ένα αφήγημα, που στηρίχθηκε σε τρεις μεγάλες υποσχέσεις. Υποσχεθήκατε λιγότερο κράτος, πιο αποτελεσματικό. Κάνατε ένα συγκεντρωτικό καθεστώς, ένα διευθυντήριο που το βαφτίσατε επιτελικό κράτος. Γι’ αυτό τα σκάνδαλα οδηγούν σε εσάς, το επιτελικό κράτος».

Κλείσιμο

Παράλληλα πρόσθεσε: «Διορίσατε τον ανιψιό σας Γρηγόρη Δημητριάδη στη ΓΓ του πρωθυπουργού. Για να κάνει κουμάντο και στην ΕΥΠ. Και μετά τον κ. Κοντολέοντα. Ούτε καν πτυχίο από το κολλέγιο, αυτή είναι η αριστεία σας». Επισήμανε ακόμη ότι «υψώσατε επίσης τη ρομφαία της αξιοκρατίας αντί του κομματισμού», ενώ κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «σπάσατε κάθε ρεκόρ σε μετακλητούς υπαλλήλους, αλλά και αναθέσεις σε συμβουλευτικές υπηρεσίες, μόνο για το 2024 και το 2025 έχετε δώσει 1,2 εκατ. σε υπηρεσίες συμβουλευτικές, ενώ το ποσοστό με απευθείας ανάθεση ξεπερνά το 40%».

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ανέφερε: «Ακόμη και το θέμα της αριστείας, πλέον ηχεί ως ένα σύντομο ανέκδοτο. Τώρα καλύπτετε το προσωπικό σας ρουσφέτι, τον κ. Λαζαρίδη, που δύο φορές, το 2007 και το 2013 πληρωνόταν παράνομα από τους φόρους του ελληνικού λαού. Ήταν παράνομοι οι διορισμοί του κ. Λαζαρίδη; Ναι ή όχι; Να μας απαντήσετε». Όπως είπε, «με την ανάρτησή του έχει κάνει ομολογία ενοχής. Πήγαν στον κουβά και ο κ. Μαρινάκης και οι βουλευτές της ΝΔ που τον υπερασπίζονται εδώ και 10 ημέρες».

Συνεχίζοντας, υπογράμμισε: «Η ατιμωρησία στο δημόσιο παίρνει τέλος. Και σκελετούς από τα ντουλάπια θα βγάλουμε, και στο σπίτι θα στείλουμε». Όπως συμπλήρωσε, «αυτά δεν είναι δικά μου λόγια, είναι λόγια του πρωθυπουργού όταν ήταν υπουργός», σημειώνοντας ότι «αυτά τα λόγια αποδεικνύουν ότι είναι υποκριτής».

Τέλος, έκανε αναφορά στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, λέγοντας: «Κορωνίδα της διαφθοράς είναι η κατασπατάληση ευρωπαϊκών πόρων στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Κάνατε τη Βουλή εξοχικό της ευρωπαϊκής εισαγγελίας. Οι ευρωπαϊστές μετατρέπονται σε αντιευρωπαϊστές όταν φύγουν από την καρέκλα τους». Κατέληξε τονίζοντας: «Στον ΟΠΕΚΕΠΕ το χρώμα είναι γαλάζιο. Γιατί είναι 13 στα 13 τα πρόσωπα της ΝΔ. Δεν ακούσατε για τα “χεράτα”; Για τα φορετά;». Έκανα δε ειδική αναφορά στις επιθέσεις που δέχτηκε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία από τον Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος σχεδόν ζήτησε την κατάργηση της.

Όσον αφορά τη τη στόχευση των εισοδηματικών κριτηρίων, η υπουργός δήλωσε: «Για τις “Νταντάδες της Γειτονιάς” διαμορφώσαμε πιο δίκαια κριτήρια. Για ένα παιδί, το ατομικό εισόδημα της μητέρας μπορεί να ανέρχεται έως τις 24.000 ευρώ, για δύο παιδιά έως τις 27.000 ευρώ, ενώ για τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες καταργούμε τελείως τα εισοδηματικά όρια. Έτσι, διασφαλίζουμε ότι η μηνιαία οικονομική ενίσχυση (voucher) ύψους 500 ευρώ για γονείς με πλήρη απασχόληση και 300 ευρώ για όσους εργάζονται με μερική απασχόληση, φτάνει στοχευμένα εκεί που υπάρχει ανάγκη». Παράλληλα, τόνισε ότι η διαδικασία είναι πλήρως διασφαλισμένη, καθώς η πληρωμή των επιμελητών πραγματοποιείται στο τέλος κάθε μήνα μέσω εργοσήμου που καλύπτεται από το κράτος.

Η κ. Μιχαηλίδου ξεκαθάρισε ότι η ασφάλεια των βρεφών αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα. «Δικαίωμα αίτησης έχουν βρεφοκόμοι, φοιτήτριες, αλλά και πρόσωπα του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος, όπως η γιαγιά, ο παππούς ή η θεία», σημείωσε. Όπως τόνισε, οι πιστοποιημένοι επιμελητές υποβάλλονται σε αυστηρούς ελέγχους υγείας, ποινικού μητρώου και εκπαίδευσης στις πρώτες βοήθειες, σε συνεργασία με τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό και το ΕΚΑΒ.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο πρόγραμμα για την Ψηφιακή Ενδυνάμωση («Όλοι Digital»), το οποίο αποτελεί μία ουσιαστική παρέμβαση για την εξάλειψη της ψηφιακής ανισότητας. Το μέτρο προβλέπει την απόκτηση πρακτικών δεξιοτήτων για την αυτόνομη χρήση ψηφιακών υπηρεσιών από 6.500 ηλικιωμένους και Άτομα με Αναπηρία, μέσω ενός διευρυμένου δικτύου 200 κόμβων σε όλη τη χώρα.

Οι ωφελούμενοι μαθαίνουν πώς να χρησιμοποιούν το gov.gr για τις συναλλαγές τους με το Δημόσιο, πώς να μπαίνουν στο e-banking της τράπεζάς τους, αλλά και πώς να κάνουν μόνοι τους τα ψώνια από το σούπερ μάρκετ.

Η υπουργός υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση παραμένει προσηλωμένη στη δημιουργία ενός ισχυρού δικτύου προστασίας για την οικογένεια και την κοινωνία, επενδύοντας σε δράσεις που ενισχύουν την ισότιμη συμμετοχή όλων των πολιτών στην εργασία και την καθημερινότητα.

Προχώρησε σε καταγγελία και έπειτα οι αστυνομικοί της ΔΙΑΣ κατάφεραν να τον εντοπίσουν και να τον οδηγήσουν στη σύλληψη. Η γυναίκα αναγνώρισε τον 27χρονο και σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος του για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας.

Η ιστορική αφήγηση που θέλει τον ελληνικό λαό να ανακαλύπτει την έννοια του «έθνους» ως εισαγόμενο προϊόν του Διαφωτισμού πάσχει από μια βασική παρανόηση. Η λέξη «έθνος» δεν ήταν άγνωστη στους ραγιάδες· ήταν ζωντανή και ριζωμένη στο βίωμα του ραγιά, ηχώντας αδιάλειπτα στις εκκλησιές καθ’ όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Για τον υπόδουλο Έλληνα, η θρησκευτική ζωή αποτελούσε το βασικό πλαίσιο συλλογικής αναφοράς. Η Καινή Διαθήκη, που ακουγόταν κάθε εβδομάδα από τον άμβωνα, περιλαμβάνει 164 εμφανίσεις της λέξης «έθνος», εκ των οποίων σε 27 περιπτώσεις η λέξη έθνος έχει την έννοια της φυλετικής-πολιτισμικής οντότητας. Στη δε Παλαιά Διαθήκη, αυτή η λέξη απαντάται πολλές εκατοντάδες φορές.*

Στο πρωτότυπο κείμενο, σε αυτές τις 27 περιπτώσεις, το «ἔθνος» λειτουργεί κυρίως ως δείκτης πολιτισμικής και γλωσσικής διάκρισης και όχι ως φορέας συγκροτημένης εθνικής ιδεολογίας. Αντίθετα, ο όρος «λαός» δηλώνει το Ισραήλ ως εκλεκτή κοινότητα με θεολογικό βάρος. Η συλλογική ταυτότητα είναι παρούσα, αλλά δεν συγκροτείται με πολιτικούς ή εθνοκρατικούς όρους.

Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ο ελληνόφωνος πληθυσμός δεν διέθετε κράτος αλλά διέθετε Εκκλησία. Η λειτουργική ζωή αποτέλεσε τον βασικό χώρο συλλογικής εμπειρίας, όπου οι βιβλικοί όροι ακούγονταν σταθερά, ενταγμένοι όμως σε ένα κυρίως θρησκευτικό σύστημα σημασιών. Οι Έλληνες αυτοπροσδιορίζονταν ως «Ῥωμιοί», μέλη μιας κοινότητας που οριζόταν από την πίστη και την ιστορική συνέχεια της Βυζαντινής παράδοσης, όχι από πολιτική κυριαρχία.

Η έννοια επί Διαφωτισμού

Υπό αυτό το αναλυτικό πρίσμα, η ιδέα ότι το «έθνος» είναι αποκλειστικά προϊόν του Διαφωτισμού, που ως λέξη και έννοια «μετεκκενώθηκε» στην υπόδουλη Ελλάδα, είναι απλουστευτική· εξίσου προβληματική είναι και η άποψη ότι προϋπήρχε πλήρως ανεπτυγμένη εθνική συνείδηση. Η πραγματικότητα είναι μια σύνθετη μετάβαση από το βιβλικό «ἔθνος» στο νεωτερικό εθνικό κράτος (έθνος-κράτος).

Η τομή πραγματοποιείται στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα. Υπό την επίδραση των νέων ιδεών και των πολιτικών ανακατατάξεων, το έθνος μετασχηματίζεται: από πολιτισμική, ιστορική και θρησκευτική κοινότητα (Βίβλος) γίνεται φορέας πολιτικής νομιμοποίησης (Διαφωτισμός). Η αρχή της εθνικής αυτοδιάθεσης καθιερώνεται ως κεντρική ιδέα, ήτοι το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε έθνους να συγκροτήσει νομίμως το δικό του κράτος.

Από τους Ρωμιούς ραγιάδες στο “εμπόλεμο έθνος”

Σε αυτό το γενικό πλαίσιο, η μετάβαση από τον «Ῥωμιό» στον «Έλληνα», από τον ραγιά στον πολίτη, συνιστά μια βαθιά αναδιάταξη ταυτότητας. Το παρελθόν επανερμηνεύεται, η αρχαιότητα προβάλλεται ως πρότυπο και η λέξη «έθνος» αποκτά σαφές πολιτικό περιεχόμενο, όπως κατεγράφη και διεκηρύχθη από την α΄ Εθνοσυνέλευση.

Επί πλέον όμως, στην ειδική περίπτωση των Ελλήνων, η λέξη «έθνος» προσακτά πρωταρχικώς και κυρίως υπαρξιακό περιεχόμενο: Το μέγα διακύβευμα για τους εμπόλεμους Έλληνες είναι όχι κάποια πολιτικά δικαιώματα αλλά η οριστική ανατροπή του καθεστώτος του ραγιά, δηλαδή της διαβίωσής του υπό διαρκή τρόμο, υπό τον μονίμως επικρεμάμενο κίνδυνο αδιάκριτης σφαγής—του ιδίου, της οικογένειάς του ή και ολόκληρου του Γένους—από την αυθαιρεσία οποιουδήποτε γενίτσαρου, αγά, πασά ή ακόμα και του Σουλτάνου.

Ειδικότερα, η νοηματοδότηση της ελευθερίας για τους εμπόλεμους ραγιάδες ήταν πρωταρχικά υπαρξιακή, όχι πολιτική: την εννοιολόγηση του προτάγματος «Ελευθερία ή Θάνατος» την διατύπωσε εγγράφως πρώτος ο Καποδίστριας, πριν την α΄ Εθνοσυνέλευση, στο φιλελληνικό και συνάμα ανθρωπιστικό τελεσίγραφο πολέμου της Ρωσίας κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το οποίο επεδόθη στην Πύλη την 6η Ιουλίου 1821.

Με αυτό το τελεσίγραφο, σε συνδυασμό με την αποδοχή όλων των (4) όρων του από την Πύλη τον Μάιο 1822, οι Έλληνες αναγνωρίσθηκαν, για πρώτη φορά σε επίπεδο διεθνούς δικαίου ως «έθνος», ως «εμπόλεμο έθνος»** και επί πλέον ως έθνος υπό γενοκτονιακό διωγμό. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το κείμενο του τελεσιγράφου, η Πύλη φέρεται ότι με την πολιτική αδιακρίτων σφαγών των ραγιάδων «νομιμοποιεῖ τὴν ἰδίαν ὑπεράσπισιν τῶν Ἑλλήνων πολεμούντων εἰς ἀποφυγὴν τῆς ἀφεύκτου ἀπωλείας των» (qu’elle légitime la défense des Grecs qui dès lors combattraient uniquement pour se soustraire à une perte inevitable).

Για τους Έλληνες, η λέξη «έθνος» αρχίζει να προσακτά από τα Ορλωφικά και την επακόλουθη Ρωσο-Οθωμανική συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή (1774)—πριν τις επαναστάσεις στην Αμερική και τη Γαλλία—όλο και περισσότερο την έννοια της υπαρξιακής βάσης και του συλλογικού πλαισίου για την επιβίωση του γένους από τη διαχρονική απειλή ολοσχερούς αφανισμού, όπως τη διατύπωσε ο Κοραής το 1801 στο Σάλπισμα Πολεμιστήριο, όπου προειδοποιούσε το έθνος των Γραικών, ότι «ἕνας αἱμοβόρος Σουλτᾶνος» θα διέταζε στο ορατό μέλλον, «ὡς ἄλλος Hρώδης», τη «φονοκτονίαν ὅλων ὁμοῦ τῶν Γραικῶν».

Πριν από τον Κοραή, ο Ρήγας Φεραίος είχε προσδιορίσει στον “Θούριο” (1797) ότι το κύριο πρόταγμα των ραγιάδων έπρεπε να είναι η πάσει θυσία αποτίναξη της σκλαβιάς στην οποία διατελούσαν επί αιώνες: «Καλλίτερα μίας ὥρας ἐλεύθερη ζωή, παρὰ σαράντα χρόνους σκλαβία καὶ φυλακή». Πεμπτουσία εκείνης της σκλαβιάς ήταν ο ορατός κίνδυνος της αδιάκριτης σφαγής, που επί Τουρκοκρατίας επεκρέματο πάνω από τα «αναλώσιμα» κεφάλια των σκλάβων (ραγιάδων). Την αποτίναξη της σκλαβιάς τρόμου, ως πρωταρχικό κίνητρο των εμπολέμων ραγιάδων, υπονοεί και ο Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του, όπου υπαγορεύει στον Τερτσέτη ότι «οὔτε ὁ Σουλτάνος ἠθέλησε ποτέ νὰ θεωρήσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὡς λαόν, ἀλλὰ ὡς σκλάβους».

Η οριστική απαλλαγή των ραγιάδων από το επί αιώνες σύνδρομο της σκλαβιάς τρόμου απετέλεσε το κύριο κίνητρο όχι μόνον για να πάρουν τα όπλα αλλά και για να υποστούν και να αντέξουν πρωτοφανείς στην νεότερη ευρωπαϊκή ιστορία θυσίες, μέσα από τρομακτικούς κινδύνους, που «θα είχαν καταβάλει σύντομα κάθε άλλο λαό», όπως διεκήρυξε επίσημα ο Πρόεδρος Μονρόε ενώπιον του αμερικανικού Κογκρέσου την 2 Δεκεμβρίου 1823, στην εισαγωγή της εξαγγελίας τού “Δόγματος Μονρόε”.

Το έθνος-κράτος ως μέσον υπαρξιακής ασφάλειας

Προς αποτίναξη της σκλαβιάς τρόμου, η συγκρότηση ενός κοσμικού εθνικού κράτους δεν αποτελούσε ούτε ιδανικό ούτε αυτοσκοπό για τους εμπόλεμους ραγιάδες. Αποτελούσε όμως απαραίτητο μέσο, αναγκαία προϋπόθεση ενώπιον των Μεγάλων Δυνάμεων στην εποχή της μεταναπολεοντείου ισορροπίας, για να επιτύχουν τον πρωταρχικό και κύριο σκοπό τους: την ανατροπή τού τρομακτικού καθεστώτος του ραγιά.

Το ότι η μορφή του πολιτεύματος—μοναρχία ή δημοκρατία, κ.τ.λ.—και τα συναφή πολιτικά δικαιώματα είχαν δευτερεύουσα σημασία για τους εξεγερμένους ραγιάδες, καταδεικνύεται από τα έγγραφα της α΄ Εθνοσυνελεύσεως (Ιαν. 1822), όπου η ελληνική κυβέρνηση βαπτίσθηκε “Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος”, αφήνοντας ανοικτό και ασαφές το θέμα της τελικής μορφής του πολιτεύματος μετά τον εθνοαπελευθερωτικό και πρωταρχικώς ραγιαδοαπελευθερωτικό πόλεμο. Επίσης καταδεικνύνεται και από το προηγηθέν (τον Ιούλιο 1821) απόρρητο διάγγελμα του Καποδίστρια,*** αρχιτέκτονα της α΄ Εθνοσυνελεύσεως, προς την επαναστατική ηγεσία των ραγιάδων.

Διά της διαγγελματικής επιστολής του ο Καποδίστριας προέβη σε εθνικοποίηση της επαναστάσεως, καθοδηγώντας την ηγεσία των εξεγερμένων ραγιάδων να συνέλθει ταχύτατα σε εθνική συνέλευση και δι’ αυτής να συστήσει ένα πρωτόλειο εθνικό κράτος, ανεξαρτήτως μορφής πολιτεύματος, προκειμένου η ελληνική εξέγερση να διαφοροποιηθεί διακριτά από τις πολιτικές επαναστάσεις στην Ευρώπη ενώπιον των Μεγάλων Δυνάμεων· η «ἐθνική στολή», που ο Καποδίστριας καλούσε τους ραγιάδες να «φορέσουν», αποτελούσε προϋπόθεση, το μέσο, για να επιτύχουν τη διεθνή νομιμοποίηση (και επομένως μονιμοποίηση) της απόσχισης της επικρατείας του έθνους-κράτους από την Οθωμανική Αυτοκρατορία με τη συναίνεση των Μεγάλων Δυνάμεων.

Ειδικότερα, οι ηγεμόνες της Ευρώπης μπορούσαν να κατανοήσουν τη γλώσσα του πολέμου και της γεωπολιτικής ισορροπίας για σύγκρουση που «ἦτον ἔθνος μὲ ἄλλο ἔθνος» (σε διατύπωση Κολοκοτρώνη), δηλαδή στη γλώσσα που επικοινωνούσε ο Καποδίστριας προωθώντας την ελληνική υπόθεση στα διεθνή διπλωματικά υψίπεδα.

Απεναντίας όμως, οι ηγεμόνες αδυνατούσαν να αποδεχθούν οποιαδήποτε εξέγερση υπηκόων που είχε ως κίνητρο την απαλλαγή τους από την καταπίεση ή την καταδυνάστευση—ακόμα και όταν αυτή εμπεριείχε στον πυρήνα της τον τρόμο αδιακρίτων σφαγών—σε μια εποχή που η δουλεία και το διεθνές δουλεμπόριο διεξήγετο νομίμως ή με την ανοχή των Μεγάλων Δυνάμεων και η Ιερά Συμμαχία επεδίδετο στην καταστολή εξεγέρσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο και όχι μόνον.

Η επανάσταση των ραγιάδων θα ήταν δύσκολο να κατανοηθεί και να γίνει αποδεκτή από τους ηγεμόνες εάν εμφανιζόταν ως εξέγερση σκλάβων ή υπηκόων (ή και τα δύο μαζί). H αποτίναξη του καθεστώτος του σκλαβωμένου ραγιά, όσον κι αν ήταν το πρωταρχικό του μέλημα, δεν συνιστούσε αφ’ εαυτής επαρκή λόγο για να αποδεχθούν οι ηγεμόνες το «ξήλωμα» μιας αυτοκρατορίας που αποτελούσε άτυπο αλλά λειτουργικό μέρος της ευρωπαϊκής ισορροπίας.

Προς υπερκέραση αυτού του περιορισμού, οι ραγιάδες, υπό την καθοδήγηση του Καποδίστρια, προσέφυγαν στην προτύπωση της Βίβλου περί «σκλαβωμένου έθνους» (όπως ήταν το ιουδαϊκό έθνος στην Αίγυπτο): αφού οι εξεγερμένοι σκλάβοι ταυτίζονταν πληθυσμιακά, γλωσσικά και πολιτισμικά με το ελληνικό έθνος, μπορούσαν να προβάλλονται διεθνώς ως εμπόλεμο έθνος, άσχετα με το εάν περιστασιακά (αρχικά) οι εξεγερμένοι ήσαν ένα υποσύνολο των ελληνόφωνων ραγιάδων στην Οθωμανική αυτοκρατορία.

Η εξέλιξη αυτή δεν συνεπάγεται πλήρη ρήξη με την παράδοση. Αντίθετα, η επιτυχία του νεωτερικού αφηγήματος περί έθνους, ως φορέα υπαρξιακής επιβίωσης διά του έθνους-κράτους, οφείλεται εν μέρει στην ικανότητά του να «κουμπώσει» πάνω σε προϋπάρχουσες μορφές συλλογικής ταυτότητας. Οι άνθρωποι που άκουγαν για «ἔθνη» στις εκκλησιές μπορούσαν να προσδώσουν νέο νόημα στη λέξη, χωρίς να την αισθανθούν ξένη.

Η γλωσσική συνέχεια αλλά και η τρομακτική πραγματικότητα της ιδιότητας του ραγιά, διαβιούντος σε μεταίχμιο τρόμου μεταξύ ζωής και θανάτου, λειτούργησαν ως γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους. Δεν αποτελεί έκπληξη επομένως το ότι οι περισσότεροι Διδάσκαλοι του Γένους ήσαν ιερωμένοι, όπως ο Μεθόδιος Ανθρακίτης, ο Ευγένιος Βούλγαρης, ο Νικηφόρος Θεοτόκης, ο Ιώσηπος Μοισιόδαξ, ο Άνθιμος Γαζής, ο Νεόφυτος Δούκας, ο Βενιαμίν Λέσβιος, κ.ο.κ.

Η αμηχανία της ιστοριογραφίας για το 1821

Απεναντίας, η δυτική ιστοριογραφία τείνει να αντιμετωπίζει τις επαναστάσεις ως συγκρούσεις ιδεών (π.χ. λαϊκή κυριαρχία vs μοναρχία), ενώ για τον ραγιά που ζούσε υπό την Οθωμανική κυριαρχία, η επανάσταση ήταν μια σύγκρουση επιβίωσης.

Για έναν δυτικοκεντρικό αναλυτή, ο τρόμος της σφαγής θεωρείται «πρωτόγονο» ή «προ-πολιτικό» κίνητρο. Η δυτική σκέψη θέλει να πιστεύει ότι οι άνθρωποι θυσιάζονται για υψηλά ιδανικά (όπως η Liberté), και όχι απλώς για να μην τους σφάξουν. Σε αυτό το μεθοδολογικά στρεβλό δυτικοευρωπαϊκό αναλυτικό πλαίσιο, η ιστοριογραφία (ελληνική και ξένη) για το 1821 «μεταφράζει» την ανάγκη του ραγιά να σταματήσει να φοβάται για τη ζωή του, να απαλλαγεί οριστικά από τον «τρόμο της σφαγής», ως αίτημα για «πολιτικά δικαιώματα». Αυτή η επιστημονικά αυθαίρετη «μετάφραση» είναι μια μορφή διανοητικού ελιτισμού, εξ αιτίας του οποίου οι περισσότεροι ιστοριογράφοι του 1821 έχουν υποπέσει στο κλασικό σφάλμα της «δυτικής σχολής»: την ιδεολογική προβολή.

Επί 200 χρόνια, η δυτική σχολή αντιπαρέρχεται τον τρόμο της σφαγής και το φάσμα του συλλογικού αφανισμού ως το πρωταρχικό και κύριο κίνητρο των ραγιάδων, όχι μόνον για να πάρουν τα όπλα αλλά και για να υποστούν και να αντέξουν τρομακτικές θυσίες και καταστροφές. Κατά συνέπεια, η ιστοριογραφία για το 1821 έχει περιγράψει το πού και πότε των συμβάντων της Πολέμου της Ελληνικής Ανεξαρτησίας, αλλά έχει αποτύχει να προσδιορίσει πειστικά και εμπεριστατωμένα το πώς και το γιατί αυτού του φαινομένου, ήτοι το πώς οι εμπόλεμοι Έλληνες άντεξαν θυσίες που «θα μπορούσαν να είχαν καταβάλει σύντομα κάθε άλλο λαό», και γιατί «μόνο μία από τις επαναστάσεις τού 1820-22 [η Ελληνική] κατόρθωσε να αναπτυχθεί». Κατά συνέπεια, η ιστοριογραφία έχει αποτύχει να επεξηγήσει επαρκώς το πραγματικό αίτιο, τον βαθύτερο λόγο, του φαινομένου τής πρωτοφανούς ανθεκτικότητας (resilience) των εμπολέμων ραγιάδων.

Ο λόγος αυτής της ανεπάρκειας της δυτικόκεντρης ιστοριογραφίας, ελληνικής και ξένης, είναι μάλλον προφανής: αν αποδεχθεί ότι το κίνητρο των επαναστατών ήταν πρωτίστως και κυρίως υπαρξιακό και θρησκευτικό, τότε η Ελληνική Επανάσταση παύει να είναι «τέκνο» της Γαλλικής ή της Αμερικανικής και γίνεται κάτι ιδιότυπο, ανατολικό και οργανικό. Αυτό χαλάει το αφήγημα της παγκόσμιας εξαγωγής των ιδεών του Διαφωτισμού και της «μετεκκένωσής» τους στην Ελλάδα.

Απεναντίας, η έγκριτη ιστοριογραφία συνεχίζει να εστιάζει στη «διεθνή αναγνώριση» και στο «κράτος δικαίου», επειδή αυτά είναι τα εργαλεία της Δύσης. Η υπαρξιακή αγωνία του Ρήγα, του Καποδίστρια, του Κολοκοτρώνη ή του ανώνυμου ραγιά δεν χωράει σε νομικά πρωτόκολλα. Ο «δυτικός ιστορικός» προτιμά να συζητά για το πώς η Ελλάδα έγινε μέλος της διεθνούς κοινότητας, παρά για το πώς ο ραγιάς ένιωθε ότι το «Γένος» και ο ίδιος θα αφανιστεί αν δεν πολεμήσει. Η «έγκριτη» ιστοριογραφία αποφεύγει συστηματικά να αναλύσει το υπαρξιακό θέμα του 1821 γιατί δεν μπορεί να το απαντήσει χωρίς να παραδεχθεί ότι η Επανάσταση είχε μια βαθιά, εσωτερική ορμή που δεν χρωστούσε τίποτα στο Παρίσι ή στο Λονδίνο. Η παράλειψη αυτή είναι στην πραγματικότητα μια ομολογία αδυναμίας της δυτικής οπτικής να κατανοήσει το βάθος της ιδιότητας του ραγιά.

* Στην Παλαιά Διαθήκη, η λέξη «ἔθνος» (και οι τύποι της) εμφανίζεται με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα απ’ ό,τι στην Καινή Διαθήκη. Στην ελληνική μετάφραση των Ο΄ (Μετάφραση των Εβδομήκοντα) απαντάται περίπου 1.000–1.100 φορές, περί τις 1.050 κατά μέσον όρο, αναλόγως εκδόσεως και συμπερίληψης των δευτεροκανονικών βιβλίων, ενώ στο εβραϊκό πρωτότυπο η κύρια αντίστοιχη λέξη (גּוֹי, goy) εμφανίζεται περίπου 550–600 φορές. Η διαφορά αυτή οφείλεται στο ότι η ελληνική μετάφραση χρησιμοποιεί το «ἔθνος» ευρύτερα, αποδίδοντας όχι μόνο το goy αλλά και συγγενείς έννοιες. Σημασιολογικά, το «ἔθνος» δηλώνει κυρίως λαούς ως εθνολογικές ή ιστορικές συλλογικότητες—συχνά τα «ἔθνη» σε αντιδιαστολή προς το Ισραήλ—χωρίς να φέρει τη νεωτερική πολιτική σημασία του έθνους-κράτους, αν και σε ορισμένα συμφραζόμενα μπορεί να χρησιμοποιείται και για το ίδιο το Ισραήλ (π.χ. «ἔθνος ἅγιον»).

** H ιστοριογραφία, ελληνική και ξένη, προσδιορίζει την εξαγγελία του Canning τον Μάρτιο του 1823 ως την (δήθεν) πρώτη διεθνή αναγνώριση των Ελλήνων ως «εμπόλεμο έθνος». Στην πραγματικότητα, η αλληλουχία Ρωσικό τελεσίγραφο (Ιούλιος 1821) → Αποδοχή από την Πύλη (Μάιος 1822) → Διάγγελμα Μονρόε (Δεκ. 1822) λειτούργησε ως ο καταλύτης που ανάγκασε τον Canning να κινηθεί. Η Αγγλία δεν «πρωτοτύπησε» από φιλελληνισμό, αλλά έσυρε τον χορό της αναγνώρισης του ήδη αναγνωρισθέντος από τη Ρωσία και εξαγγελθέντος από τις ΗΠΑ εμπολέμου έθνους των Ελλήνων για να μην βρεθεί εκτός νυμφώνος, βλέποντας τη Ρωσία να ελέγχει το νομικό πλαίσιο και τις ΗΠΑ να κερδίζουν τις εντυπώσεις.

*** Την διαγγελματική επιστολή του, με ημερομηνία 17 Ιουλίου 1821—μόλις 11 ημέρες μετά την επίδοση του Ρωσικού τελεσιγράφου στην Πύλη—ο Καποδίστριας την απέστειλε εμπιστευτικά στον Μητροπολίτη Ουγγροβλαχίας Ιγνάτιο στην Πίζα, ο οποίος τη διαβίβασε (επίσης εμπιστευτικά) στον Μαυροκορδάτο και δι’ αυτού σε περιορισμένο κύκλο της επαναστατικής ηγεσίας.

Αναλυτικά η δήλωσή του:

«Αρχικά, νιώθω την ανάγκη να ζητήσω συγγνώμη γιατί, μέσα στην ανάγκη να υπερασπιστώ τον εαυτό μου, εκφράστηκα τις προηγούμενες ημέρες, κάποιες στιγμές, με τρόπο που δεν συνάδει, ούτε με το ήθος μου, ούτε με το ήθος της παράταξης στην οποία ανήκω από μικρό παιδί.

Επί της ουσίας, όμως, σε μια περίοδο που επιχειρείται η συστηματική σπίλωση προσώπων με διαδρομή και παρουσία στον δημόσιο βίο, οφείλω να ξεκαθαρίσω τα εξής:

Διαχρονικά, οι Υπουργοί, οι Υφυπουργοί και οι Γενικοί Γραμματείς επιλέγουν, σύμφωνα με τον νόμο, συνεργάτες της απόλυτης εμπιστοσύνης τους, οι οποίοι και αποχωρούν με την αποχώρηση του πολιτικού τους προϊσταμένου, χωρίς κανένα άλλο δικαίωμα.

Συνεργάτες με σχέση εμπιστοσύνης και αποτελεσματικότητας. Αυτά δεν είναι ούτε πρωτοφανή ούτε μεμπτά.

Σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, μπορούσα να προσληφθώ στη θέση του ειδικού συνεργάτη ως απόφοιτος Λυκείου, με δεδομένο ότι το πτυχίο μου δεν ήταν αναγνωρισμένο από το τότε ΔΙΚΑΤΣΑ, μετά τον έλεγχο των εγγράφων που μου ζητήθηκαν και τα οποία κατέθεσα στην αρμόδια υπηρεσία.

Αν έπρεπε να διορισθώ ως ειδικός συνεργάτης και όχι ως ειδικός σύμβουλος, αυτό συνέβη χωρίς καμία δική μου παρέμβαση ή επιλογή.

Η απόδειξη για τα παραπάνω είναι ότι στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης κατατάχθηκα στην κατηγορία ΔΕ, γιατί προφανώς οι υπηρεσίες, με Υπουργό τον σημερινό πρωθυπουργό κ. Κ. Μητσοτάκη έκαναν σωστά τη δουλειά τους.

Γιατί και τότε και τώρα ο κ. Μητσοτάκης αλλάζει το Κράτος και διορθώνει παθογένειες ετών. Αυτό κάνουμε άλλωστε 7 χρόνια τώρα και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε για να ζήσουν τα παιδιά μας σε μια καλύτερη χώρα.

Και είμαι υπερήφανος που είμαι μέλος αυτής της Κυβέρνησης και αυτής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

Επειδή, όμως, δεν επιθυμώ να αιωρούνται σκιές, ζητώ ο ίδιος τον πλήρη, έντοκο καταλογισμό οποιωνδήποτε αχρεωστήτως καταβληθέντων σε εμένα ποσών.

Σε ό,τι αφορά τη σύζυγό μου, Αθανασία Κοτσαύτη, ουδέποτε έκρυψα την πολιτική και οικογενειακή μου σχέση με την κυρία Βάσω Κόλλια. Μετά την αποχώρησή μου από τη Γενική Γραμματεία, η ίδια έλαβε την απόφαση για την πρόσληψή της και τη συνεργασία της με την τότε κυβέρνηση συνεργασίας Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ.

Η αλήθεια είναι μπροστά σε όλους. Με πλήρη διαφάνεια και χωρίς καμία σκιά.

Δεν έχω τίποτα να φοβηθώ, αλλά δεν θα επιτρέψω από κανέναν τη «δολοφονία» του χαρακτήρα μου και τη σπίλωση της οικογένειάς μου».

Ο Γιώργος Μυλωνάκης νοσηλεύεται διασωληνωμένος στη ΜΕΘ του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός».

«Η κατάστασή του είναι σταθερή, που για το συμβάν που πέρασε είναι αισιόδοξο νέο. Δεν μπορεί να πει κάποιος τι θα γίνει, γιατί είναι μια μάχη που δίνει ο οργανισμός. Είναι ένας νέος άνθρωπος, ένας γερός οργανισμός, και πιστεύω ότι θα τα καταφέρει», δήλωσε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, μιλώντας στο Action24.

Σήμερα αναμένεται να εκδοθεί το δεύτερο ιατρικό ανακοινωθέν για την πορεία της υγείας του.

Τα πρώτα εμπόδια ορθώθηκαν διά ψευδοαστυνομικών, που έκαναν την εμφάνισή τους στη νεκρή ζώνη και ως αποτέλεσμα τούτου αντέδρασαν τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία ζήτησαν όπως απομακρυνθούν από την περιοχή. Η αντίδραση της Ειρηνευτικής Δύναμης, ΟΥΝΦΙΚΥΠ, έφερε στην περιοχή τον κατοχικό στρατό. Γίνεται λόγος για αναβαθμισμένη στρατιωτική παρουσία. Οι δυνάμεις αυτές εισέβαλαν στη νεκρή ζώνη.

Είναι, ωστόσο, σαφές πως η όλη επιχείρηση της τουρκικής πλευράς αποσκοπεί στην επιβολή νέων τετελεσμένων και υπήρξε για την επίτευξη του στόχου αυτού, με την απόφαση να παρεμποδίζονται οι κτηνίατροι! Το τελευταίο διήμερο, λοιπόν, οι κατοχικές δυνάμεις έχουν ενισχύσει και αναβαθμίσει την παρουσία τους στην περιοχή προκαλώντας την αντίδραση της Ειρηνευτικής Δύναμης. Στόχος είναι η κατάληψη της περιοχής διά προελάσεως.

Προηγούμενα στη νεκρή ζώνη

Υπενθυμίζεται ότι τούτο επιχειρήθηκε και τον Αύγουστο του 2023, όταν ξανά ο κατοχικός στρατός βρέθηκε αντιμέτωπος με την ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Τότε, μάλιστα, οχήματα της Ειρηνευτικής Δύναμης είχαν καταστραφεί από μπουλντόζες του κατοχικού καθεστώτος. Και ενώ τότε η κατάσταση εκτονώθηκε και στην περιοχή επικρατούσε ανήσυχη ηρεμία, οι Τούρκοι επανήλθαν με αφορμή τους κτηνιατρικούς ελέγχους.

Σημειώνεται πως στην περιοχή δεν υπάρχουν κοντά δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς, λόγω πρώτο της μεγάλης έκτασης της νεκρής ζώνης αλλά και του γεγονότος ότι υπάρχουν «σύνορα» με τις Βρετανικές Βάσεις. Οι Βρετανοί, πάντως, ανέπτυξαν τις τελευταίες ημέρες δυνάμεις για να παρακολουθούν από κοντά τα τεκταινόμενα. Από πλευράς της Κυπριακής Δημοκρατίας, τη διαχείριση του θέματος έχει αναλάβει το Υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο, όπως πληροφορείται το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων, παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις επί του εδάφους και προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες.

«Προς τιμήν αυτής της ιστορικής περίστασης», ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και η κυβέρνησή του θα υποβάλουν σχέδια για την «Αψίδα του Θριάμβου των Ηνωμένων Πολιτειών», είπε η Λέβιτ.

Παρουσιάζοντας αφίσα με καλλιτεχνική απεικόνισή της –αρχικά την κρατούσε ανάποδα–, η Λέβιτ διευκρίνισε πως η αψίδα θα έχει ύψος 250 πόδια (σ.σ. πάνω από 76 μέτρα), παραπέμποντας στα 250 χρόνια ανεξαρτησίας των ΗΠΑ.

Έχοντας στην κορυφή ένα Άγαλμα της Ελευθερίας, το μνημείο θα είναι ψηλότερο από την Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι, που έχει ύψος 50 μέτρων.

Προορίζεται να γίνει η ψηλότερη κατασκευή του είδους παγκοσμίως, ξεπερνώντας το Μνημείο της Επανάστασης στο Μεξικό (67 μ.) και αφήνοντας στην 3η θέση την Αψίδα του Θριάμβου στη Βόρεια Κορέα (60 μ.).

Τα σχέδια της αψίδας στην Ουάσινγκτον αποκαλύφθηκαν για πρώτη φορά τον Οκτώβριο, όταν δημοσιογράφοι του Γαλλικού Πρακτορείου πρόσεξαν μακέτα στο Οβάλ Γραφείο.

Η πρώτη ρεαλιστική απεικόνιση του μελλοντικού μνημείου δημοσιοποιήθηκε την Παρασκευή.

Η ανέγερση της αψίδας συγκαταλέγεται στα διάφορα αρχιτεκτονικά έργα που εμπνεύστηκε ο πρόεδρος Τραμπ, όπως για παράδειγμα η κατασκευή αίθουσας δεξιώσεων στην ανατολική πτέρυγα του Λευκού Οίκου.

Η αψίδα με πολλά χρυσά στοιχεία θα επισκιάσει το γειτονικό Μνημείο Λίνκολν, που δεν ξεπερνά σε ύψος τα 30 μέτρα. Επικριτές του σχεδίου λένε ότι δεν θα είναι παρά μνημείο της ματαιοδοξίας του 79χρονου προέδρου Τραμπ.

Αν και το συνολικό κόστος δεν έχει αποκαλυφθεί από τον Λευκό Οίκο, η κατασκευή θα χρηματοδοτηθεί εν μέρει από τους αμερικανούς φορολογουμένους.

Σύμφωνα με την Κάρολαϊν Λέβιτ, «η Αψίδα του Θριάμβου των Ηνωμένων Πολιτειών» θα εξυψώσει την εθνική υπερηφάνεια. «Τα παιδιά και τα εγγόνια μας θα εξακολουθούν να εμπνέονται από αυτό το εθνικό μνημείο», διαβεβαίωσε η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου.

Στις 11:00 πμ ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης θα λάβει τον λόγο και αναμένεται να δώσει, μεταξύ άλλων, μια πρόγευση των σκέψεων που έχουν καταθέσει οι βουλευτές της ΝΔ για τη συνταγματική αναθεώρηση.

Αναμένεται επίσης να επισημάνει, όπως αναφέρουν πηγές του Μαξίμου, ότι όλες οι παθογένειες που έρχονται από το παρελθόν οφείλονται σε ένα Κράτος που δεν θέλει να προσαρμοστεί στις ανάγκες της εποχής, διατηρώντας παλαιοκομματικά στοιχεία και πελατειακές σχέσεις.

Το φαινόμενο αυτό, σημειώνουν, μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με την κατάργηση της διαμεσολάβησης του ανθρώπινου παράγοντα μέσω του ψηφιακού εκσυγχρονισμού του Κράτους που περιορίζει την ανθρώπινη επαφή και με βαθιές θεσμικές τομές που περιλαμβάνουν και συνταγματικές ρυθμίσεις.

Ο πρωθυπουργός αναμένεται να δώσει και απαντήσεις σε όλους τους ισχυρισμούς που διατυπώνει η αντιπολίτευση κατά της κυβέρνησης το τελευταίο διάστημα.

Η CENTCOM είχε αρχικά ανακοινώσει πως ανάγκασε εννιά πλοία να γυρίσουν πίσω, προτού προσθέσει στον απολογισμό της ότι δέκατο σκάφος, υπό σημαία Ιράν, «ανακατευθύνθηκε» προς ιρανικό λιμάνι από αμερικανικό αντιτορπιλικό, το USS Spruance.

Δεδομένα για την κίνηση στη θάλασσα την Τρίτη έδειχναν ότι τουλάχιστον τρία πλοία που αναχώρησαν από ιρανικά λιμάνια πέρασαν το στενό του Χορμούζ, αφού τέθηκε σε εφαρμογή ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, αν και κάποια έκαναν κατόπιν αναστροφή, σύμφωνα με τον πάροχο στοιχείων για τις θαλάσσιες μεταφορές Kpler.

Το στενό του Χορμούζ, στρατηγικής σημασίας για τις θαλάσσιες μεταφορές -ειδικά υδρογονανθράκων, αλλά όχι μόνο- σε παγκόσμια κλίμακα, παραμένει ουσιαστικά κλειστό αφότου ξέσπασε ο πόλεμος. Ελλείψει συμφωνίας Ουάσιγκτον-Τεχεράνης για τον τερματισμό του πολέμου, ο αμερικανικός στρατός έκανε γνωστό την Κυριακή ότι θα επιβαλλόταν δικός του αποκλεισμός «στα πλοία όλων των εθνικοτήτων που εισέρχονται ή εξέρχονται από λιμάνια και παράκτιες περιοχές του Ιράν» από τη Δευτέρα στις 17:00 (ώρα Ελλάδας).

Ο Τραμπ προανήγγειλε συνομιλίες

Ορισμένα ειδησεογραφικά μέσα ανέφεραν ότι Λιβανέζοι αξιωματούχοι δήλωσαν πως δεν είχαν γνώση για οποιαδήποτε επαφή ή συνάντηση με το Ισραήλ, αφότου ο Ντόναλντ Τραμπ ανέφερε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι οι ηγέτες του Ισραήλ και του Λιβάνου θα συνομιλούσαν μεταξύ τους σήμερα. Το πρακτορείο ειδήσεων AFP μετέδωσε τις δηλώσεις επίσημης πηγής στον Λίβανο, η οποία ανέφερε: «Δεν γνωρίζουμε για καμία προγραμματισμένη επαφή με την ισραηλινή πλευρά και δεν έχουμε ενημερωθεί για κάτι τέτοιο μέσω επίσημων διαύλων».

Το Αλ Τζαζίρα, επίσης, επικαλέστηκε επίσημη πηγή στον Λίβανο που δήλωσε ότι «δεν υπάρχουν πληροφορίες» για πιθανή τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ των ηγετών του Λιβάνου και του Ισραήλ ή για δεύτερη συνάντηση των πρέσβεών τους στην Ουάσιγκτον μετά τις συνομιλίες της Τρίτης.

Tο Ισραήλ με τη σειρά του επιβεβαίωσε τον Τραμπ λέγοντας πως οι συνομιλίες θα διεξαχθούν κανονικά. Μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ισραήλ και υπουργός Επιστημών, η Γκάλια Γκαμλιέλ, σε συνέντευξή της ξεκαθάρισε πως Μπέντζαμιν Νετανιάχου και Ζοζέφ Αούν θα επικοινωνήσουν σήμερα κιόλας.

Σε ανάρτησή του στο Truth Social, ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι οι ηγέτες του Ισραήλ και του Λιβάνου θα διεξάγουν συνομιλίες, ωστόσο δεν έδωσε περαιτέρω λεπτομέρειες και δεν ήταν σαφές αν αναφερόταν στους αρχηγούς των κρατών ή σε άλλους αξιωματούχους.

Σήμερα το πρωί, ο ισραηλινός στρατός εξέδωσε άλλη μία διαταγή, καλώντας τους κατοίκους στον νότιο Λίβανο να εγκαταλείψουν την περιοχή εξαιτίας των «συνεχιζόμενων» αεροπορικών επιδρομών εναντίον στόχων που περιέγραψε ως θέσεις της Χεζμπολάχ, στη δεύτερη σχετική προειδοποίηση μέσα σε 24 ώρες.

Ο Αβιχάι Αντρέι, αραβόφωνος εκπρόσωπος των Αμυντικών Δυνάμεων του Ισραήλ (IDF), ζήτησε από τους πολίτες νότια του ποταμού Ζαχρανί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, αναφέροντας: «Οι αεροπορικές επιδρομές συνεχίζονται καθώς οι IDF επιχειρούν με μεγάλη δύναμη στην περιοχή».

Συλλήψεις στο Ιράν

Την ίδια ώρα οι Φρουροί της Επανάστασης συνέλαβαν τέσσερις «πράκτορες συνδεόμενους με τη Μοσάντ», την υπηρεσία κατασκοπείας του Ισραήλ, μετέδωσε σήμερα το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων IRNA. Οι ύποπτοι φέρονται να «παρείχαν σε πράκτορες της Μοσάντ, μέσω διαδικτύου, εικόνες και συντεταγμένες στρατηγικής σημασίας εγκαταστάσεων του στρατού και των υπηρεσιών ασφαλείας» κατά τη διάρκεια του πολέμου που εξαπέλυσαν εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, σύμφωνα με την πηγή αυτή.

Οι τέσσερις ύποπτοι συνελήφθησαν στην επαρχία Γκιλάν, που έχει ακτές στην Κασπία, διευκρίνισε ακόμη το IRNA, χωρίς να διευκρινίσει την ημερομηνία. Οι αρχές του Ιράν ανακοινώνουν συχνά συλλήψεις και εκτελέσεις δι’ απαγχονισμού ανθρώπων που κατηγορούνται για κατασκοπεία επ’ ωφελεία εχθρικών χωρών.

Η Τεχεράνη και η Ουάσιγκτον συμφώνησαν την 8η Απριλίου να εφαρμοστεί κατάπαυση του πυρός για δύο εβδομάδες. Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο νέων συνομιλιών μεταξύ των κυβερνήσεων των δυο εμπόλεμων κρατών εντός της εβδομάδας στο Πακιστάν, έπειτα από τον πρώτο γύρο διαπραγματεύσεων το σαββατοκύριακο στο Ισλαμαμπάντ, που ήταν άκαρπος.