Μέσω της συμμετοχής της στην Qivalis, η Πειραιώς επιδιώκει να συμβάλει στην ανάπτυξη της επόμενης γενιάς ευρωπαϊκών υποδομών πληρωμών και διακανονισμών, που συνδυάζουν τα οφέλη της τεχνολογίας blockchain με την ασφάλεια, τη διαφάνεια και τα ρυθμιστικά πρότυπα του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος.

«Το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα εισέρχεται σε μια νέα φάση ψηφιακού μετασχηματισμού, όπου το ρυθμιζόμενο ψηφιακό χρήμα και οι υποδομές διακανονισμού που βασίζονται στο blockchain θα διαδραματίσουν ολοένα και σημαντικότερο ρόλο», δήλωσε ο Χρήστος Μεγάλου, Διευθύνων Σύμβουλος της Πειραιώς. «Η συμμετοχή μας στην Qivalis αντικατοπτρίζει τη δέσμευση της Πειραιώς στην καινοτομία και στην υποστήριξη της ανάπτυξης αξιόπιστων ευρωπαϊκών λύσεων που ενισχύουν τον ρόλο του ευρώ στην ψηφιακή οικονομία, λειτουργώντας παράλληλα μέσα σε ένα ισχυρό κανονιστικό πλαίσιο».

Οι νέες τράπεζες-μέλη που εντάσσονται στην Qivalis, πέραν της Πειραιώς, είναι οι ABANCA, ABN AMRO, AIB, Banco Sabadell, Bank of Ireland, Bank Pekao S.A., Bankinter, Banque et Caisse d’Épargne de l’État (Spuerkeess), Banque Fédérative du Crédit Mutuel, BPER Banca, Cecabank, Erste Group, Groupe BPCE, Handelsbanken, Helaba, Intesa Sanpaolo, Jyske Bank, Kutxabank, Landsbankinn, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, Nordea, OP Pohjola, Rabobank και Swedbank.

Η Qivalis σχεδιάζει να προσφέρει μια εγγενή on-chain λύση πληρωμών και διακανονισμών σε ευρώ, που θα καλύπτει πολλούς τομείς. Η υποδομή αναμένεται να υποστηρίζει μεταφορά ρευστότητας σε πραγματικό χρόνο για εταιρικά ταμεία, atomic settlement για tokenised περιουσιακά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων ομολόγων και ακινήτων, πιο αποδοτικές διασυνοριακές πληρωμές για ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, καθώς και προγραμματιζόμενες πληρωμές μέσω λειτουργιών smart contracts.

«Είμαστε ενθουσιασμένοι που καλωσορίζουμε 25 νέους εταίρους στην κοινοπραξία Qivalis», δήλωσε ο Jan-Oliver Sell, Διευθύνων Σύμβουλος της Qivalis. «Αυτή η επέκταση αποτελεί ένα τεράστιο βήμα προς ένα ανοικτό και συμβατό on-chain οικοσύστημα για το ευρώ και αποδεικνύει ότι η πλειονότητα των ευρωπαϊκών ιδρυμάτων έχει ήδη θέσει ως προτεραιότητα τον εγγενή on-chain διακανονισμό σε ευρώ στο πλαίσιο της στρατηγικής τους για τα ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία. Το ευρώ είναι το νόμισμα της Ευρώπης. Γι’ αυτό και η on-chain χρηματοοικονομική υποδομή που θα στηρίξει τη νέα ψηφιακή οικονομία πρέπει να βασίζεται στο ευρώ, να αναπτύσσεται από ευρωπαϊκούς θεσμούς και να λειτουργεί σύμφωνα με ευρωπαϊκούς κανόνες».

«Αυτή η υποδομή είναι απαραίτητη εάν η Ευρώπη θέλει να ανταγωνιστεί στην παγκόσμια ψηφιακή οικονομία διατηρώντας παράλληλα τη στρατηγική της αυτονομία», προσθέτει ο Sir Howard Davies, Πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου της Qivalis. «Δεν δημιουργούμε απλώς νέες υποδομές πληρωμών· διασφαλίζουμε ότι οι ευρωπαϊκές αρχές — γύρω από την προστασία δεδομένων, τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και τη ρυθμιστική αυστηρότητα — θα ενσωματωθούν στην επόμενη γενιά ψηφιακού χρήματος. Η αποτελεσματικότητα των χρηματοπιστωτικών υποδομών αποτελεί, τελικά, ζήτημα κυριαρχίας. Ο ρόλος του ευρώ στο νομισματικό σύστημα της ευρωζώνης θα εξαρτηθεί ολοένα και περισσότερο από το κατά πόσο θα είναι παρόν — ως το βασικό νόμισμα διακανονισμού — στις υποδομές όπου διακινείται η παγκόσμια αξία».

Η Qivalis ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2025 και έχει έδρα το Άμστερνταμ. Αυτή τη στιγμή επιδιώκει αδειοδότηση από την DNB ως Ίδρυμα Ηλεκτρονικού Χρήματος (Electronic Money Institution – EMI). Η κοινοπραξία σχεδιάζει να λανσάρει το stablecoin της σε ευρώ κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2026.

Σχετικά με την Πειραιώς
Η Πειραιώς, που ιδρύθηκε το 1916, είναι το κορυφαίο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα στην Ελλάδα όσον αφορά τα μερίδια αγοράς σε δάνεια, καταθέσεις και παρουσία καταστημάτων. Ο Όμιλος προσφέρει ένα ολοκληρωμένο φάσμα χρηματοοικονομικών προϊόντων και υπηρεσιών, με αναγνωρισμένη ηγετική θέση στη τραπεζική μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τη λιανική τραπεζική, την ψηφιακή τραπεζική, τις ασφαλιστικές υπηρεσίες και τις κεφαλαιαγορές. Με έδρα την Αθήνα και εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών, η Πειραιώς απασχολεί περίπου 8,1 χιλιάδες επαγγελματίες και λειτουργεί πανελλαδικό δίκτυο 368 καταστημάτων. Στις 31 Μαρτίου 2026, ο Όμιλος Πειραιώς ανακοίνωσε συνολικό ενεργητικό ύψους 90 δισ. ευρώ. Η Πειραιώς δεσμεύεται να στηρίζει την οικονομική ανάπτυξη της χώρας και να δημιουργεί μακροπρόθεσμη αξία για πελάτες, μετόχους και κοινωνία. Μέσω πειθαρχημένης εκτέλεσης, καινοτομίας και αρχών βιώσιμης τραπεζικής, η Πειραιώς επιδιώκει να ενισχύσει την ανάπτυξη και την ανθεκτικότητα σε όλο το εύρος των δραστηριοτήτων της.

Σχετικά με την Qivalis
Η Qivalis B.V. (www.qivalis.eu) αναπτύσσει ένα πλήρως ρυθμιζόμενο stablecoin σε ευρώ, υποστηριζόμενο από κοινοπραξία 37 κορυφαίων ευρωπαϊκών τραπεζών. Με έδρα το Άμστερνταμ και σε διαδικασία αδειοδότησης από την Ολλανδική Κεντρική Τράπεζα (DNB) ως Ίδρυμα Ηλεκτρονικού Χρήματος (EMI), η Qivalis σχεδιάζει να εκδώσει το stablecoin της σε ευρώ βάσει μοντέλου πλήρους αποθεματικής κάλυψης, λειτουργώντας ως θεμέλιος λίθος για υποδομές πληρωμών και διακανονισμών θεσμικού επιπέδου στο on-chain οικοσύστημα. Το token θα διανέμεται μέσω των αξιόπιστων συνεργατών της Qivalis. Γεφυρώνοντας την παραδοσιακή χρηματοοικονομική αγορά με την on-chain καινοτομία, η Qivalis θα προσφέρει ασφάλεια, διαφάνεια και εμπιστοσύνη στην εξελισσόμενη ψηφιακή οικονομία της Ευρώπης. Η Qivalis σχεδιάζει να ξεκινήσει τη λειτουργία της το δεύτερο εξάμηνο του 2026.

Επιπλέον σας ενημερώνουμε πως εδώ:  E65 – Πρόοδος εργασιών Βορείου Τμήματος Απρίλιος 2026

θα βρείτε διαθέσιμο, το πιο πρόσφατο βίντεο προόδου των κατασκευαστικών εργασιών του Βορείου τμήματος, το οποίο αφορά στο τμήμα από τον Ανισόπεδο Κόμβο (Α/Κ) Καλαμπάκας έως και τον Ανισόπεδο Κόμβο (Α/Κ) Εγνατίας.

Για την Ελλάδα, η διατήρηση της ελευθερίας του νησιού είχε τεράστια ηθική και πολιτική σημασία, αφού μετά την κατάληψη της ηπειρωτικής χώρας αποτελούσε μοναδική βάση συγκέντρωσης των αποσυρόμενων στρατευμάτων.
Την ευθύνη ασφάλειας της Κρήτης, μετά από τη σύμφωνη γνώμη της Ελληνικής Κυβερνήσεως, είχε αναλάβει η Βρετανία προκειμένου να διαφυλάξει τα συμφέροντα της στη Μέση Ανατολή. Τον Απρίλιο του 1941, τη Διοίκηση των Δυνάμεων Κρήτης ανέλαβε ο Διοικητής της 2ας Νεοζηλανδικής Μεραρχίας Υποστράτηγος Φρέυμπεργκ. Δίχως απαιτούμενη οργάνωση, με ελλιπή μέσα πυρός, υποτυπώδη αντιαεροπορική άμυνα και μηδενική αεροπορική υποστήριξη, η στρατιωτική δύναμη του νησιού (βρετανικά, αυστραλιανά και νεοζηλανδικά στρατεύματα, συμπεριλαμβανομένων της δύναμης της Σχολής Χωροφυλακής Ρεθύμνου και 300 Ευέλπιδων) ανερχόταν περίπου σε 43.000 άνδρες. Με βάση τη σπουδαιότητα και την ευπάθεια των στρατηγικών σημείων της νήσου, οι Δυνάμεις κατανεμήθηκαν στους Τομείς Μάλεμε, Χανίων, Ρεθύμνου και Ηρακλείου έχοντας ως αποστολή την άμυνα της νήσου, απαγορεύοντας στον εχθρό τη χρησιμοποίηση των αεροδρομίων και λιμένων της.
Από την πλευρά της Γερμανίας, στις 25 Απριλίου 1941 εκδόθηκε η «υπ` αριθμ. 28» διαταγή γενικών κατευθύνσεων με τη συνθηματική ονομασία «ΕΡΜΗΣ» (επιχείρηση κατάληψης της Κρήτης). Οι γερμανικές δυνάμεις, που θα αναλάμβαναν την επιχείρηση αποτελούντο από έναν στόλο 1.370 αεροσκαφών, 70 πλοία, και φυσικά, από το επίλεκτο στρατιωτικό σώμα ( Fallschirmjäger, αερομεταφερόμενες Δυνάμεις της Luftwaffe) του Γ΄ Ράιχ, δυνάμεως 22.700 ανδρών.

Η γερμανική επίθεση εκδηλώθηκε την 20η Μαΐου 1941 σε τρεις τομείς: Χανίων – Μάλεμε, Ρεθύμνου και Ηρακλείου. Παρά τον σφοδρό βομβαρδισμό των κυριότερων αεροδρομίων, λιμανιών και πόλεων του νησιού, τα πρώτα γερμανικά τμήματα σχεδόν αποδεκατίστηκαν. Όμως, η αποτυχημένη βρετανική αντεπίθεση για ανακατάληψη του αεροδρομίου του Μάλεμε και του υψώματος 107, τα οποία είχαν περιέλθει στη γερμανική κατοχή τη νύχτα της 21ης Μαΐου, μετέστρεψε την κατάσταση υπέρ του αντιπάλου. Η πρωτοβουλία περιήλθε πλέον στους Γερμανούς, οι οποίοι συνεχώς ενισχύονταν με νέες αεραποβάσεις.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Μαΐου, ο Διοικητής των συμμαχικών Δυνάμεων Κρήτης κοινοποίησε το σχέδιο εκκενώσεως, το οποίο προέβλεπε αποχώρηση του όγκου των Δυνάμεων από τις περιοχές των Σφακιών. Το βράδυ της 31ης Μαΐου εγκατέλειψαν τις ακτές των Σφακίων και τα τελευταία βρετανικά τμήματα.

Μέχρι το τέλος του μήνα ολοκληρώθηκε η κατάληψη του νησιού παρά τη σθεναρή άμυνα των βρετανοελληνικών δυνάμεων και την αντίσταση σύσσωμου του κρητικού λαού, ο οποίος αναδείχθηκε σε απρόβλεπτο και καθοριστικό παράγοντα του αγώνα. Μεγάλης σημασίας, επίσης, ήταν η εθελοντική συμμετοχή στις πολεμικές επιχειρήσεις ενός τμήματος της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων (300 πρωτοετείς ευέλπιδες).

Συνοπτικά, τα στοιχεία εκείνα που έγειραν την πλάστιγγα υπέρ της Γερμανίας ήταν: τα σημαντικά κενά στην αμυντική οργάνωση του νησιού, η απουσία του φυσικού υπερασπιστή της νήσου, Vης Μεραρχίας Κρήτης, η οποία βρισκόταν αποκλεισμένη στην ηπειρωτική Ελλάδα, η έλλειψη επικοινωνιών που έπαιξε καθοριστικό αρνητικό ρόλο στην περιοχή Μάλεμε, η παντελής έλλειψη οργάνωσης και εξοπλισμού της πολιτοφυλακής, και τέλος, η απόλυτη αεροπορική κυριαρχία των Γερμανών.

Αξίζει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι παρά την αρνητική της έκβαση, η Μάχη της Κρήτης κατάφερε ένα ισχυρό πλήγμα στη γερμανική στρατιωτική μηχανή. Το επίλεκτο σώμα των Αλεξιπτωτιστών (το οποίο μέχρι πρότινος είχε επιτύχει σημαντικά κατορθώματα με μικρό κόστος), αιφνιδιαζόμενο από την αντίσταση που επέδειξε ο λαός της Κρήτης, υπέστη τεράστιες απώλειες. Η Κρήτη έγινε «ο τάφος των Γερμανών αλεξιπτωτιστών», όπως άλλωστε αναγκάστηκε να ομολογήσει και ο Διοικητής του XI Γερμανικού Σώματος Αεροπορίας, Αντιπτέραρχος Στούντεντ, και η αφορμή για τον μετέπειτα παροπλισμό τους. Στη Μάχη της Κρήτης, συνετρίβη ένα από τα πολυτιμότερα όπλα του Χίτλερ, καταρρίφθηκε ο μύθος του αήττητου των Δυνάμεων του Άξονα και μπήκαν οι βάσεις για την ανατροπή των στρατηγικών σχεδίων της Γερμανίας.

Η Κυπριακή Δημοκρατία, μετά την εισβολή του 1974, κατόρθωσε να αξιοποιήσει την ασύγκριτη γεωγραφική της θέση και το υψηλό επίπεδο των υπηρεσιών της, ώστε να προσελκύει κεφάλαια. Έτσι συνέβη αρχικώς, μετά την κρίση του Λιβάνου τη δεκαετία του 1980, και ακολούθησαν η Γιουγκοσλαβία και κυρίως η Ρωσία μετά το 1990, με τη βοήθεια των κυπριακών λογιστικών γραφείων και της χαμηλής επιχειρηματικής φορολογίας. Το “κούρεμα” των καταθέσεων το 2013, περισσότερο ως πολιτική πράξη αναχαίτισης της ρωσικής επιρροής, οδήγησε όμως σε μια σοβαρή υπαναχώρηση την κυπριακή οικονομία.

Τα “χρυσά διαβατήρια”

Ωστόσο, χάρη στην κυνική επιδεξιότητα του προέδρου Αναστασιάδη, και με φόρμουλα τα λεγόμενα “χρυσά διαβατήρια”, δηλαδή κυπριακή και ευρωπαϊκή υπηκοότητα για επενδυτές άνω των 2.500.000 ευρώ, εισέρρευσαν στην κυπριακή οικονομία σχεδόν 10 δισ., ενώ ο κατασκευαστικός τομέας κατέστη η ατμομηχανή της παραγωγής. Λόγω της υψηλής ζήτησης άρχισαν να ξεφυτρώνουν παντού ουρανοξύστες, κάνοντας τη Λεμεσό μικρό Ντουμπάι. Βεβαίως, η απληστία οδήγησε σε υπερβολές κι αυτές με τη σειρά τους στη λήξη του προγράμματος και στην πρόσκληση του FBI από τον νέο πρόεδρο Χριστοδουλίδη. Ήταν μια πρωτοφανής χειρονομία νομιμοφροσύνης προς τις ΗΠΑ – φαίνεται ότι η ιδέα του άρεσε τόσο που ο πρόεδρος ξανακάλεσε το FBI για την περίεργη υπόθεση καταγγελίας παραδικαστικού Δρουσιώτη-“Σάντη”.

Σε κάθε περίπτωση, τα περίπου 7.000 “χρυσά διαβατήρια” τη δουλειά τους την έκαναν. Η κρίση όχι μόνον ξεπεράστηκε αλλά η κυπριακή οικονομία έφθασε σε πρωτόγνωρα μεγέθη. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ από τα σχεδόν 20 δισ. δολάρια ονομαστικό ΑΕΠ και τα 23.130 κατά κεφαλήν του 2015, σκαρφάλωσε το 2026 στα 45,17 δισ. και στα 45.409 αντιστοίχως. Η πρόβλεψη μάλιστα για το 2031 δείχνει το ΑΕΠ στα 57.180 δισ. Η ανάπτυξη για το πρώτο τετράμηνο του 2026 είναι 3%, ενώ προηγήθηκε το 3,8% για το 2025 και 3,9% για το 2024. Το εμπορικό ισοζύγιο, από ελλειμματικό προ Covid, σημειώνει πλεονάσματα άνω του ενός δισ. ευρώ μετά το 2021, κυρίως χάρη στις υπηρεσίες. Οι καταθέσεις το 2024 φθάνουν σε 55,9 δισ. ευρώ.

Καθοριστική συμβολή στην ανάπτυξη έχει πάντα ο κατασκευαστικός κλάδος και γενικά το real estate. Χιλιάδες αλλοδαποί, κυρίως υψηλού και πολύ υψηλού εισοδήματος κατασκευάζουν ή αγοράζουν κατοικίες σε όλην την Κύπρο. Προηγούνται ασφαλώς οι Ρώσοι, που αποτελούν μια πολύ μεγάλη κοινότητα, κυρίως στη Λεμεσό, η οποία ζει σχεδόν σε “ρωσικές” συνθήκες. Μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, ακολούθησαν και μερικές δεκάδες χιλιάδες πολύ ευκατάστατοι Ουκρανοί. Παρουσία έχουν, βεβαίως, και εκπρόσωποι άλλων εθνοτήτων από Ευρώπη και Ασία. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια τον τόνο τον δίνουν οι Ισραηλινοί. Είναι αυτοί που αγοράζουν όχι μόνον κατοικίες, αλλά κάθε ακίνητο που πωλείται και στην Κύπρο πλέον πωλούνται τα πάντα. Η υπόθεση με την αγορά ολόκληρου χωριού, την Τρόζενα Λεμεσού, από εβραϊκά επιχειρηματικά συμφέροντα, είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου.

Το αποτέλεσμα είναι να έχει πάρει “φωτιά” ο κατασκευαστικός κλάδος. Η συνολική συνεισφορά των κατασκευών και της ανάπτυξης ακινήτων στο κυπριακό ΑΕΠ ξεπερνά το 15%, ενώ η απασχόληση στον κλάδο ανέρχεται στις 47.000 εργαζόμενους. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα μέλη του Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου ανέρχονται σε 14.200, εκ των οποίων 4.700 πολιτικοί μηχανικοί, 3.300 αρχιτέκτονες, 3.100 μηχανολόγοι μηχανικοί, 2.400 ηλεκτρολόγοι μηχανικοί, 300 επιμετρητές ποσοτήτων και 400 εκτιμητές γης, καθώς και περισσότεροι από 2.200 εγγεγραμμένοι εργολάβοι.

Σοβαρή συνεισφορά στο ΑΕΠ έχει και ο τουρισμός με 14% το 2025, καθώς οι αφίξεις ξεπέρασαν για πρώτη φορά τα 4,5 εκατ., με άνοδο 41,6% σε ορίζοντα τριετίας και το ίδιο διάστημα τα έσοδα κατά 51,1%. Πολύ δυναμικός είναι και ο κλάδος της Ναυτιλίας με 5,4% στο ΑΕΠ. Ένας ακόμη πολύ δυναμικός κλάδος, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, είναι οι λεγόμενες εταιρείες FOREX ή fintech, που έχουν κάνει έδρα τους την Κύπρο. Αυτές παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες με βάση την αγορά του ξένου συναλλάγματος και παράλληλα μέσω διαδικτυακών προγραμμάτων αγοραπωλησίας πρόσβαση σε χρηματιστήρια και αλλά χρηματοοικονομικά μέσα. Οι συγκεκριμένες απασχολούν μεγάλο αριθμό εισαγόμενων υπαλλήλων.

Κύπρος: Δομικές αλλαγές στον πληθυσμό

Οι οικονομικές αλλαγές που συνέβησαν όλο το προηγούμενο διάστημα είχαν δραματικές συνέπειες στη σύνθεση του πληθυσμού. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Απογραφής του 2021, ο συνολικός πληθυσμός στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου ανήλθε στα 923.381 άτομα, σημειώνοντας αύξηση της τάξης του 9,9% σε σύγκριση με τα αποτελέσματα της Απογραφής του 2011. Μια αύξηση 10% σε μια δεκαετία για μια ευρωπαϊκή χώρα είναι εντυπωσιακή, όμως, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά δείχνουν τι πραγματικά έχει συμβεί.

Διαπιστώνουμε, λοιπόν ότι, όσον αφορά στον πληθυσμό που καταγράφηκε κατά υπηκοότητα, 719.252 άτομα (77,9%) ήταν Έλληνες Κύπριοι, 93.540 (10,1%) ήταν υπήκοοι άλλων χωρών της ΕΕ, κυρίως από Ελλάδα (4,7%), ενώ 107.168 άτομα (11,6%) ήταν υπήκοοι χωρών εκτός ΕΕ. Σε κάποιες περιοχές, μάλιστα, όπως η επαρχία Πάφου το ποσοστό των αλλοδαπών προκαλεί έκπληξη, καθώς φθάνει το 38%! Εν τω μεταξύ, νεότερα στοιχεία που εμφανίστηκαν για το 2025 δείχνουν ότι στην Κύπρο τουλάχιστον ένας στους τέσσερις κατοίκους είναι αλλοδαπός (24,8%).

Ένα ακόμη ενδιαφέρον εύρημα είναι ότι το ποσοστό των ατόμων 65 ετών και άνω (17,2%) έχει ξεπεράσει το ποσοστό παιδιών ηλικίας κάτω των 15 ετών (15,4%). Αλλά και μεταξύ των νέων διαπιστώνεται η διαρκώς αυξητική παρουσία των αλλοδαπών. Έτσι, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία οι αλλοδαποί μαθητές αποτελούν το 23% στο σύνολο της δημόσιας εκπαίδευσης, με αυξανόμενα ποσοστά στις κατώτερες βαθμίδες, δείγμα της αύξησης της πιο πρόσφατης εισροής:

• 26,4% στα νηπιαγωγεία
• 22,4% στα δημοτικά
• 20,6% στα δημόσια Γυμνάσια
• 16% στις Τεχνικές Σχολές
• 15% στα Λύκεια

Στην ιδιωτική εκπαίδευση η αύξηση των αλλοδαπών μαθητών είναι ακόμη πιο μεγάλη, αποτέλεσμα της έλευσης νέων κατοίκων με υψηλά εισοδήματα. Συγκεκριμένα, στα Δημοτικά, από 1905 παιδιά το 2014, ανήλθαν το 2024 σε 4550. Στα Γυμνάσια, οι ξένοι μαθητές από 1105 το 2014, δέκα χρόνια μετά ανήλθαν στους 4237.

Σχετικά με τον τομέα της εκπαίδευσης, θα πρέπει να σημειωθεί η ραγδαία αύξηση των ιδιωτικών και κυρίως των αγγλόφωνων σχολείων. Είναι αυτά τα σχολεία που στέλνει η κυπριακή ελίτ τα παιδιά της, όπου διδάσκονται τα μάθηματά τους κυρίως στα αγγλικά, με ελάχιστες ώρες αφιερωμένες στην ελληνική γλώσσα και ιστορία. Τα αγγλόφωνα Λύκεια δεν δίνουν καν τη δυνατότητα για συμμετοχή στις παγκύπριες εξετάσεις αλλά παρέχουν απολυτήρια για την εισαγωγή σε αγγλόφωνα Πανεπιστήμια του εξωτερικού.

Στα συγκεκριμένα σχολεία, που το ποσοστό των αλλοδαπών είναι ακόμη υψηλότερο, και με προέλευση από οικογένειες με οικονομική επιφάνεια, συχνά διαμορφώνεται μια νοοτροπία “παγκοσμιοποιημένου” ανθρώπου, με νέες και νέους που όχι μόνον εκφράζονται στην αγγλική Lingua Franca, αλλά σκέφτονται εκτός του όποιου εθνικού πλαισίου. Ένα άλλο ιδιαίτερο φαινόμενο είναι οι εξ ολοκλήρου ξένες εκπαιδευτικές δομές –από νηπιαγωγείο μέχρι και λύκειο– κυρίως ρωσικές, βρετανικές, εσχάτως και ουκρανικές.

Στα σχολεία αυτά, βεβαίως, δεν διδάσκεται τίποτε το ελληνικό. Πρόσφατα, ανακοινώθηκε ότι στη Λεμεσό ιδρύεται και ανάλογο εβραϊκό ίδρυμα. Πρόκειται για το διεθνές σχολείο Cyprus Jewish Academy of Excellence, με προϋπολογισμό άνω των 50 εκατ. ευρώ, που χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Yael Foundation και θα προσφέρει σπουδές με έμφαση στις εβραϊκές αξίες, σε 1.500 μαθητές από την Κύπρο και το εξωτερικό. Όπως δήλωσε ο Ραβίνος Yehoshua Smukler, που εποπτεύει του έργου: «Το σχολείο θα αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο της εβραϊκής κοινότητας της Κύπρου».

Οικοδομή και οικιακές βοηθοί

Γυρνώντας, πάλι στο “θαύμα” της οικοδομής, πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι βασίστηκε όχι μόνον στα εισρέοντα ξένα κεφάλαια, αλλά και στην αφθονία φθηνού εργατικού δυναμικού. Τον ρόλο αυτό έχουν αναλάβει οικοδόμοι από την Ασία, πρωτίστως Σύριοι και γενικώς Άραβες και έπονται αυτοί της υποσαχάριας Αφρικής. Η απορρόφηση όλων αυτών στην αγορά εργασίας μείωσε και τις αντιδράσεις για την εισροή μεταναστών. Η αλήθεια είναι ότι το αρμόδιο υφυπουργείο Μετανάστευσης, μετά την έκρηξη στις αιτήσεις ασύλου το 2022 που ξεπέρασαν τις 22.000, έχει εντείνει από το 2023 τις επιστροφές των παράνομων μεταναστών. Ανέρχονται σε 3.000 ήδη στο α΄ τετράμηνο του 2026, ενώ οι ροές φέτος έχουν μειωθεί κατά 30%. Ωστόσο, η εισροή διεξάγεται κυρίως μέσω των νομίμων οδών από τα εξειδικευμένα πρακτορεία παροχής εργαζομένων, που είναι εξαιρετικά προσοδοφόρες επιχειρήσεις.

Ένα ακόμη σημαντικό τμήμα των αλλοδαπών εργαζομένων στην Κύπρο είναι το υπηρετικό προσωπικό. Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2023, περίπου 29.167 νοικοκυριά εργοδοτούν κοντά στους 24.207 βοηθούς, εκ των οποίων άνω του 90% αφορά οικιακές βοηθούς. Άγνωστος βεβαίως ο αριθμός της αδήλωτης εργασίας στον συγκεκριμένο κλάδο. Στην τελευταία έκθεση αξιολόγησης, για την περίοδο 2020-24, η οργάνωση GRETA σημειώνει ότι οι οικιακές βοηθοί είναι μετανάστες που προέρχονται κυρίως από Φιλιππίνες, Σρι Λάνκα, Νεπάλ και Βιετνάμ. Οι περισσότερες εργάζονται κατά μέσο όρο 58 ώρες την εβδομάδα, ξεπερνώντας κατά πολύ τις 42 ώρες που προβλέπονται από τα συμβόλαιά τους, καθώς η συντριπτική τους πλειοψηφία μένει στα σπίτια των εργοδοτών τους.

Βάσει της κυπριακής νομοθεσίας, ο μικτός μηνιαίος μισθός για οικιακούς βοηθούς καθορίζεται στα 460 ευρώ, από τα οποία μπορεί να αφαιρεθεί έως και το 25% για φαγητό και διαμονή, ενώ, ο κατώτατος μισθός για τις άλλες κατηγορίες εργαζομένων ξεκινά από τα 1.000 ευρώ. Να σημειωθεί ότι η εργοδότηση υπηρετικού προσωπικού επί 24ώρου βάσεως είναι ευρέως διαδεδομένη, και δεν περιορίζεται στην φροντίδα ηλικιωμένων, αλλά περιλαμβάνει παιδιά, σκυλιά κλπ. Κοντά σε αυτούς είναι οι αναρίθμητοι Ινδοί και Πακιστανοί ντελιβεράδες, οι υπάλληλοι των καταστημάτων, αφού αρκεί γι’ αυτήν την εργασία μόνον η γνώση της αγγλικής γλώσσας, οι εργάτες σε αγροτικές και κτηνοτροφικές μονάδες κλπ.

Η άλλη όψη του νομίσματος

Το κυπριακό οικονομικό θαύμα, ωστόσο, δεν περιλαμβάνει όλους τους Ελληνοκύπριους. Ένα όχι ευκαταφρόνητο τμήμα της κυπριακής κοινωνίας αγκομαχάει στο νέο περιβάλλον των ακριβών προϊόντων και υπηρεσιών. Ανάμεσά τους οι 100.000 συνταξιούχοι που ζουν με συντάξεις από 450 έως 1.000 ευρώ, τουλάχιστον όσοι από αυτούς δεν έχουν κάποια άλλη πηγή εισοδήματος. Αλλά και για τους νεότερους, παρά την πληθώρα εργασιακών ευκαιριών (ανεργία 4,4% το 2025), οι ανάγκες γίνονται ολοένα και πιο ασφυκτικές.

Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, το 2025 στη Λευκωσία, ένα νέο ζευγάρι με ένα παιδί χρειαζόταν τουλάχιστον 2.600-2.900 ευρώ καθαρά τον μήνα για αξιοπρεπή διαβίωση. Στη Λεμεσό, ο προϋπολογισμός εκτοξευόταν στα 3.600-4.000. Αν και ο μέσος μισθός στην Κύπρο για το δεύτερο τρίμηνο του 2025 ανερχόταν σε 2.476 ευρώ μεικτά, περίπου το 36% των εργαζομένων λαμβάνουν κάτω από 1.500 τον μήνα και ο εθνικός κατώτατος μισθός παραμένει στα 1.000 ευρώ.

Τη μεγαλύτερη πίεση στα νοικοκυριά την ασκεί αναμφίβολα το στεγαστικό. Η σαρωτική αγορά ακινήτων από αλλοδαπούς, αλλά και η ενοικίαση διαμερισμάτων από εταιρείες για τους υπαλλήλους τους με δυσθεώρητα μισθωτήρια, εκτοξεύουν τις τιμές. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη Λεμεσό, το μέσο ενοίκιο για διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων στο κέντρο κυμαίνεται μεταξύ 1.600 και 2.200 ευρώ, ενώ πιο έξω πέφτει κατά 15%-25%. Στη Λευκωσία, το αντίστοιχο διαμέρισμα ενοικιάζεται γύρω στα 900-1.050. Το στεγαστικό αναγκάζει τους Ελληνοκύπριους που παντρεύονται να μετακινηθούν στα προάστια ή και σε χωριά, όπου είναι χαμηλότερες οι τιμές. Παρατηρείται και το φαινόμενο, που δεν ήταν σύνηθες στην Κύπρο, οι νέοι να παραμένουν στα σπίτια των γονιών τους ακόμη και όταν μπουν στην αγορά εργασίας, αναβάλλοντας τη δημιουργία οικογένειας.

Εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι επίσης ότι, παράλληλα με την εμβάθυνση της οικονομικής και πολιτισμικής παγκοσμιοποίησης στο νησί, πολλοί Ελληνοκύπριοι εξακολουθούν να τηρούν το “νεοβυζαντινό βίο”. Αυτό σημαίνει κατάμεστες Εκκλησίες τις Κυριακές, αξιοσημείωτη επιρροή του κλήρου, ακόμη και τακτική συμμετοχή στο μυστήριο της εξομολόγησης. Επιπλέον, παραμένει ισχυρή η ελληνική συνείδηση, που εκδηλώνεται από τα μαθήματα γλώσσας και ιστορίας στα δημόσια σχολεία μέχρι τις ελληνικές σημαίες που επιμένουν να ανεμίζουν ιδίως στα σπίτια των φτωχότερων συνοικιών – όχι βέβαια εκεί που είναι οι επαύλεις και οι ουρανοξύστες.

Κύπρος: Το χάσμα πολιτικής-κοινωνίας

Αν, λοιπόν, θέλουμε με ειλικρίνεια να ανιχνεύσουμε τις αιτίες του αντισυστημισμού στην Κύπρο, ο οποίος κατά τα φαινόμενα θα εκφραστεί δυναμικά στις εκλογές της Κυριακής, θα πρέπει να σκύψουμε σε αυτές τις αντιθέσεις και το πώς τις διαχειρίστηκε ο κυπριακός πολιτικός κόσμος. Οι ηγεσίες των παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων ανήκουν σχεδόν στην πλειοψηφία τους στους πλέον ευνοημένους της οικονομικής έκρηξης, ενώ και οι διάφοροι υποστηρικτές τους προέρχονται από τα ανώτερα οικονομικά στρώματα.

Τα παράπονα των αδικημένων από τις οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές συχνά δεν έβρισκαν ευήκοα ώτα από τους κρατούντες. Κάτι που εύλογα προκάλεσε απογοήτευση. Στα παραπάνω προστέθηκαν τα διάφορα σκάνδαλα που βγαίνουν κατά καιρούς στο φως της δημοσιότητας με εμπλεκόμενους πολιτικούς απ’ όλο το κομματικό φάσμα. Ως συνέπεια των παραπάνω, υπονομεύθηκε η αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, το οποίο για δεκαετίες κινείτο σε αρκετά συμπαγείς άξονες. Τώρα πια, οι παραδοσιακοί δεσμοί έχουν σε μεγάλο βαθμό διαρραγεί και η ψήφος διαμαρτυρίας μπορεί να παίρνει και απροσδόκητες διαστάσεις. Στρέφεται ακόμη και σε ιλαροτραγικά πολιτικά φαινόμενα τύπου Φειδία, που στην πραγματικότητα είναι το χαρακτηριστικότερο δείγμα της νεοπλουτίστικης φούσκας που παράγει η σημερινή Κύπρος.

Στις εκλογές της Κυριακής μένει να αποδειχθεί αν τα παραδοσιακά κόμματα έχουν ακόμη αντοχές απέναντι στο κύμα της αμφισβήτησης, ή θα δημιουργηθούν νέοι συσχετισμοί δυνάμεων. Λόγω του πολιτειακού συστήματος της χώρας, όμως, δεν μπορεί να απειληθεί η σταθερότητα της χώρας. Πάντως, σε κάθε περίπτωση, το παγκοσμιοποιητικό παραγωγικό μοντέλο, όπως έχει δομηθεί μέχρι αυτήν τη στιγμή είναι απίθανο να το αλλάξει οποιαδήποτε πολιτική δύναμη ή όποιος πρόεδρος. Τουλάχιστον, όσο η “κότα γεννάει χρυσά αυγά”… Τώρα, αν η επιλογή αυτή εξασφαλίζει και το μέλλον του Κυπριακού Ελληνισμού, λαμβάνοντας υπόψη τις υπαρκτές απειλές κυρίως από την Τουρκία, είναι θέμα προς σοβαρή συζήτηση πρωτίστως από τους ίδιους τους Κύπριους.

Κόντρα στις τάσεις της εποχής που καθηλώνουν τη νέα γενιά μπροστά από tablet και κινητά τηλέφωνα, η διοργάνωση στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα: «Η ζωή είναι έξω – στους δρόμους, στις πλατείες, στα γήπεδα, στις αλάνες και στο γρασίδι». Στόχος της Δημοτικής Ενότητας είναι να εμποτίσει στα παιδιά το «μικρόβιο» της φυσικής δραστηριότητας, αναδεικνύοντας την άθληση ως μια μόνιμη, υγιή στάση ζωής.

Η φετινή «Μικρή Ολυμπιάδα» υλοποιείται με την πολύτιμη υποστήριξη και συνεργασία:

Της Ακαδημίας Μπάσκετ του Αχιλλέα Τριανδρίας
Του συλλόγου στίβου «Προμηθέας»
Καθώς και με τη συμμετοχή τμημάτων για επίδειξη σκακιού, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 21 Μαΐου στο κλειστό γήπεδο του Αχιλλέα Τριανδρίας από τις 05:00 μ.μ. έως τις 07:15 μ.μ.

Τις τελευταίες εβδομάδες υπήρχαν πληροφορίες για ένταση ανάμεσα στην Γκάμπαρντ και τον Τραμπ μετά την απόφαση του Αμερικανού προέδρου να προχωρήσει σε στρατιωτικά πλήγματα κατά του Ιράν.

Η πρώην βουλευτής των Δημοκρατικών από τη Χαβάη είχε χτίσει το πολιτικό της προφίλ πάνω στην αντίθεσή της προς τους αμερικανικούς πολέμους στο εξωτερικό, γεγονός που την έφερε σε δύσκολη θέση όταν οι ΗΠΑ συμμετείχαν στις επιθέσεις του Ισραήλ εναντίον του Ιράν.

Η Γκάμπαρντ αμφισβητούσε τον πόλεμο στο Ιράν

Σε ακροάσεις στο Κογκρέσο τον Μάρτιο, η Τούλσι Γκάμπαρντ απέφυγε επανειλημμένα να στηρίξει ανοιχτά την απόφαση του Τραμπ, ενώ δεν απάντησε ξεκάθαρα σε ερωτήσεις για το αν ο Λευκός Οίκος είχε ενημερωθεί για πιθανές συνέπειες της σύγκρουσης, όπως το ενδεχόμενο κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ από την Τεχεράνη.

Παράλληλα, είχε δηλώσει στη Γερουσία ότι μετά τα αμερικανικά πλήγματα του περασμένου έτους δεν υπήρχαν ενδείξεις πως το Ιράν προσπαθούσε να επαναφέρει το πυρηνικό του πρόγραμμα.

Η θέση αυτή ερχόταν σε αντίθεση με τις επανειλημμένες δηλώσεις του Τραμπ ότι ο πόλεμος ήταν αναγκαίος για να αποτραπεί άμεση απειλή από το Ιράν.

«Δεν είναι ευθύνη της κοινότητας πληροφοριών να αποφασίζει τι αποτελεί άμεση απειλή και τι όχι», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.

Πηγή:lifo.gr

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών αναφέρει τα εξής στη σχετική ανακοίνωσή του: «Καταδικάζουμε έντονα την αποφυλάκιση του Γιωτόπουλου, ο οποίος καταδικάστηκε σε 17άκις ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξης ως αυτουργός δολοφονιών και απόπειρας δολοφονίας. Η ανοχή που επιδεικνύεται  προς αυτόν τον απεχθή τρομοκράτη, ο οποίος οργάνωσε δολοφονίες και επιθέσεις εναντίον διπλωματών μας, αποτελεί σοβαρή ασέβεια στη μνήμη τους και των οικογενειών τους και είναι απόλυτα απαράδεκτη. Καλούμε τις ελληνικές αρχές να απέχουν από βήματα που θα υπονομεύσουν τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας και να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους όσον αφορά την τιμωρία των καταδικασθέντων τρομοκρατών».

Ιδιαίτερη συγκυρία σχεδόν σουρεαλιστική, η περιφορά του βιβλίου Τσίπρα που προκρίνει το 2015 την διαιρετική τομή μνημόνιο -αντιμνημόνιο απέναντι σε ό,τι άλλο, αναγορεύοντας τότε σαν βασικό υπεύθυνο της οικονομικής κρίσης το ΠΑΣΟΚ και γενικά τον μεταπολιτευτικό διπολισμό. Τώρα στο Μανιφέστο του αναζητά άλλου τύπου συγκλίσεις… από τον Λένιν στον Ρουσσώ.

Έχοντας κάνει τότε αυτήν την ριζοσπαστική επιλογή με την βοήθεια του Καμμένου, τώρα μετακινείται δια διολισθήσεως στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, όπου ως ικανός και δοκιμασμένος χειριστής και επιτυχημένος πρώην πρωθυπουργός μπορεί αντίστοιχα να εφαρμόσει και τώρα ανάλογες συνταγές. Άλλωστε, πέρα από τον χώρο των ιδεών, των αξιών και των μνημών, τι πραγματικά “διακυβερνάται” και αντιμετωπίζεται στην τρέχουσα πολιτική: Η άμεση καθημερινότητα και ο κατευνασμός της, ή έστω η προσωρινή διαχείρισή της. Αρκεί να υπάρχει ο στιβαρός και δοκιμασμένος ηγέτης που όλα τα μπορεί ή έστω τα προσπαθεί.

Ο Τσίπρας και η πολυδιάσπαση της Αριστεράς

2.  Ζώντας λοιπόν επί διετία την αποσυναρμολόγηση, κομμάτι-κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ, θα έχουμε και την ζωντανή ανασύνθεσή του υπό τον Τσίπρα με ό,τι μπορεί να βρεθεί πρόθυμο για άλωση, πρωτίστως ο συριζαϊκός αστερισμός των διαφόρων συνιστωσών και φυσικά, κυρίως, πιάτο το ΠΑΣΟΚ της αυτοδυναμίας και της μιας ψήφου πάνω απ’ τη ΝΔ. Το κατά την γνώμη του εύκολο ΠΑΣΟΚ, της “κολλημένης βελόνας και της πολυφωνίας των δελφίνων”, όπου απαιτείτο από κάποιους συνεδριακή απόφαση για μη συνεργασία με την δεξιά… Το ΠΑΣΟΚ με το πατρόν του δήμου της Αθήνας που αποδεικνύει την δύναμη της ισχύος εν τη ενώσει παρότι έχει μια δυστοκία να διοχετεύσει αυτήν την ισχύ σε πολιτική πρακτική, για την πολύπαθη Αθήνα…

Αλλά και το σύνολο της πολυδιασπασμένης αριστερής αντιπολίτευσης έχει επιδοθεί αντίστοιχα σε έναν αγώνα με την καθημερινή κοκορομαχία, για συλλογή ψηφοφόρων, ένα ανούσιο ακτιβισμό μεταπρατών προϊόντων που πουλιούνται αλλά δεν καταναλώνονται, μόνο αναλώνονται εφήμερα. Καμμιά σοβαρή επεξεργασία σε κανένα τομέα, καμμιά νέα ιδέα, καμμιά καινοτομία, πέρα από διαρκείς καταγγελίες.

Ρήτορες νευρωτικοί και εμπαθείς κήρυκες του ενός, σήμερα, μεταλλάσσονται με απίστευτη ευκολία ανεπαισθήτως στο αυριανό άλλο, απ’ τον πρώην ΣΥΡΙΖΑ της αγανάκτησης, την “στιγμή Κασσελάκη”, και τον πρόθυμο Φάμελλο προς τον ύστερο Τσίπρα, εν αναμονή κάποιων νέων απόψεων κατασκευής εργαστηρίου εμπειρογνωμόνων. Χωρίς καμμιά διάδραση, ανταπόκριση, δοκιμασία, αντιπαράθεση με την κοινωνία. Και το απίστευτο: Ο πολύς Πολάκης να σώζει τελικά την αξιοπρέπεια ενός κόμματος σε μετακόμιση! Και για όλα να φταίει το ΠΑΣΟΚ της άρνησης συμμέτοχης στο τρέχον συνονθύλευμα της οποίας – απροσδιόριστης ακόμα νέας συμμαχίας με ένα ασαφές “προγραμματικό” επί σκοπόν πλαίσιο μιας αντιφατικής αριστεράς, σοσιαλδημοκρατίας και οικολογίας, αρκεί να φύγει ο Μητσοτάκης.

Πως δεν προετοιμάζεται η αντιπολίτευση

Ταυτόχρονα από την άλλη μεριά, η κυριαρχία των δημοσκόπων με μια υπερβολική και  αντιφατική καταμέτρηση κ επιμέτρηση των πάντων καταβαραθρώνει υποβολιμαία και μόνιμα τον “θυμωμένο” Νίκο Ανδρουλάκη, αλλά και την αξιωματική  αντιπολίτευση επί παντός επιφανειακού επιστητού. Καμμιά αναφορά στο όποιο νέο πρόγραμμα, μόνο πιπεράτα κουτσομπολιά υποψίας εσωτερικών αντιπαραθέσεων η και κατασκευή της.

Τελικά η μείζων αντιπολίτευση, κατά πολλούς αναλυτές, πρέπει να έχει ένα καθηκοντολόγιο συναίνεσης, ώστε να χαράζει ένα θεσμικό δρόμο ανοχής και παραίτησης από κάθε κριτική της κυβέρνησης. Χωρίς ΟΠΕΚΕΠΕ, χωρίς υποκλοπές, χωρίς Τέμπη, αδιαφορώντας για την ακρίβεια, χωρίς διαμαρτυρία για την δικαιοσύνη, χωρίς κριτική για το Ταμείο Ανάκαμψης, χωρίς προστασία του κοινωνικού κράτους που υποβαθμίζεται…

Η ΝΔ εγκαλεί μόνιμα το ΠΑΣΟΚ ακόμα και για την ελάχιστη συνεννόηση ακόμα και σε δευτερεύοντα θέματα με τα άλλα κόμματα, ως εάν να είναι έγκλημα κατά της δημοκρατίας. Ταυτόχρονα αδιαφορεί τελείως για την όποια πρόταση νόμου ή παρέμβαση γονίμων προτάσεων (πχ στεγαστικό, ενεργειακό, ΦΠΑ) όχι μόνο απορρίπτοντας την άμεσα, αλλά και αρνούμενη ένα καλόπιστο διάλογο διατηρώντας απ’ την πλευρά της την πόλωση που όμως συνεχώς καταδικάζει.

“Να φύγει ο Μητσοτάκης”

Η τεράστια αυτή από-ιδεολογικοποίηση και από δεξιά και από αριστερά συνεπάγεται την μη ένταξη μη συμμετοχή, μη εμπλοκή των πολιτών… Το ατομικιστικό καταντά αυτιστικό, γινόμαστε όλοι ένας τεράστιος ΟΠΕΚΕΠΕ: Ποιος θα πάρει περισσότερα και κυρίως άκοπα. Η έμπνευση για το περισσότερο, το διαφορετικό, το σημαντικό, οι μνήμες αλλαγής, η ανάγκη ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων, η άλλη λειτουργία του κράτους με προτεραιότητα τους πολίτες και όχι τους ολιγάρχες και τους τραπεζίτες αγνοούνται. Η αίσθηση δικαίου απέναντι στις έντονες ανισότητες και την άλωση της δικαιοσύνης, η κοινωνική απελευθέρωση και η στήριξη του κόσμου της εργασίας, η δοκιμασία της Δημοκρατίας, φαίνονται να έχουν εξ-αγορασθεί η παραμεριστεί.

Το ΠΑΣΟΚ της αυτόνομης πορείας έχει επιδοθεί σε μια προσπάθεια έντασης τόσο κεφαλαίου όσο κ εργασίας. Τα χιλιάδες στελέχη των Τομέων αλλά και τα μέλη σε όλη την ξεχασμένη επικράτεια  προωθούν συνεχώς αναδιαρθρώσεις θέσεων και νέες γόνιμες και ρεαλιστικές  προτάσεις, εγείροντας νέα θέματα δημόσιού διαλόγου. Οι εκδηλώσεις, οι διεργασίες, η εμπλοκή, η συστράτευση, παρότι πυκνώνουν, συχνά φαίνονται σαν εργασιοθεραπεία την εποχή της ευκολίας, του TikTok, της ΑΙ και της αδράνειας.

Τα μέτωπα ιδεών, αξιών και ρεαλιστικών εναλλακτικών παραμερίζονται, παρακάμπτονται η απλά αγνοούνται  με περισσή ευκολία από τους λαϊκιστές που ισοπεδώνουν όλα, και τους χειριστές που δεν αλλάζουν τίποτα. Σε αυτό ποντάρει ξανά ο Τσίπρας, χωρίς να σπαταλά χρόνο και δυνάμεις στην διαμόρφωση μιας ριζοσπαστικής σοσιαλιστικής προοπτικής, μέσα από την τωρινή κρίση της παγκοσμιοποίησης και του νεοφιλελευθερισμού, εμμένοντας συνεχώς στο ένα που είναι η ουσία – του να φύγει ο Μητσοτάκης.

ΥΓ. «Η Καρχηδόνα πρέπει να καταστραφεί». Μόνιμη επωδός του Κάτωνα του πρεσβυτέρου στις ομιλίες του στη σύγκλητο πριν τον τρίτο καρχηδονιακό πόλεμο, κατ’ αντιστοιχία με την βασική τωρινή επωδό του Τσίπρα “ο Μητσοτάκης πρέπει να φύγει”.