Εντούτοις κυριαρχεί αμηχανία, διότι πρόσφατα ο Τραμπ απείλησε με δασμούς της τάξης του 100% όποια χώρα θίξει με “άδικη έμμεση φορολόγηση” τους αμερικανικούς κολοσσούς και παρότι ο Τραμπ αναφερόταν ειδικά στην φορολόγηση ψηφιακών υπηρεσιών, έχει ήδη δυσανασχετήσει εν γένει με το “κυνήγι” όπως θεωρεί της αμερικανικής τεχνολογίας και τις διώξεις από τους Ευρωπαίους.

Η δυσαρέσκεια Τραμπ

Οι ΗΠΑ δεν εξέδωσαν ξεχωριστό ανακοινωθέν για την πρώτη, ή και την δικαστική απόφαση της Πέμπτης, εντούτοις η απόφαση αυτή εμπίπτει απόλυτα στην πρόσφατη και αυστηρή γραμμή που έχει χαράξει η Ουάσιγκτον. Η απόφαση για το Android αποτελεί την επιτομή αυτού που ο Τραμπ χαρακτήρισε ως «ξένο οικονομικό εκβιασμό» και «άδικα πρόστιμα».

Το διάταγμα Τραμπ εκδόθηκε ακριβώς για να λειτουργήσει ως ομπρέλα προστασίας σε τέτοιες ευρωπαϊκές δικαστικές αποφάσεις. Η δήλωσή του για 100% δασμούς αναφερόταν συγκεκριμένα σε όποια χώρα απαιτούσε φορολόγηση ψηφιακών υπηρεσιών, αλλά το πρόστιμο για μονοπωλιακές καταχρήσεις είναι βέβαιο ότι κλιμακώνει την οικονομική ένταση με την Ευρώπη.

Το ιστορικό με την Google

Η υπόθεση ξεκινά το 2015 με έρευνα και το 2018 με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επιβάλει στην Google πρόστιμο-ρεκόρ, κρίνοντας ότι η εταιρεία εκμεταλλεύθηκε την δεσπόζουσα θέση της για να ενισχύσει αθέμιτα τις δικές της εφαρμογές. Το 2022 το αρχικά επιβληθέν πρόστιμο των 4,33 δισ. ευρώ μειώθηκε στα 4,1 δισεκατομμύρια, καθώς το δικαστήριο απάλλαξε την Goοgle από μία από τις κατηγορίες.

Η κατηγορία κατά της Google βασίστηκε στο ότι αν ένας κατασκευαστής συσκευών (π.χ. Samsung, Xiaomi) ήθελε να προσφέρει στους χρήστες το Google Play Store, η Google έθετε ως όρο να προεγκαταστήσει υποχρεωτικά και τη δική της μηχανή αναζήτησης Google Search – το Google Chrome. Παράλληλα πλήρωνε μεγάλους κατασκευαστές και παρόχους δικτύων κινητής τηλεφωνίας, υπό τον όρο να προεγκαθιστούν αποκλειστικά τη δική της μηχανή αναζήτησης, αποτρέποντας έτσι τη χρήση ανταγωνιστικών μηχανών αναζήτησης.

Παράλληλα απαγόρευε στους κατασκευαστές που ήθελαν να προεγκαταστήσουν τις εφαρμογές της Google να κατασκευάσουν ή να πουλήσουν έστω και μία συσκευή που έτρεχε σε τροποποιημένες, μη εγκεκριμένες από την ίδια, εκδόσεις του Android (γνωστές ως “Android forks”).

Μέσω αυτών των δεσμευτικών συμφωνιών, η εταιρεία ουσιαστικά υποχρέωνε έμμεσα την αγορά να προωθεί τα δικά της προϊόντα ως προεπιλεγμένα σε πάνω από το 70% των smartphones σε όλο τον κόσμο, εμποδίζοντας τους ανταγωνιστές να εισέλθουν, ή να καινοτομήσουν στον κλάδο.

Εκπρόσωπος της Google δήλωσε μετά την απόφαση: «Το Android προσφέρει περισσότερες επιλογές για όλους και υποστηρίζει χιλιάδες επιχειρήσεις. Αυτή η απόφαση δεν αναγνωρίζει τη σημαντική μας επένδυση για να διασφαλίσουμε ότι το Android παραμένει ανοιχτό, διαλειτουργικό και δωρεάν. Σε κάθε περίπτωση, προσαρμόσαμε τις συμφωνίες μας ώστε να συμμορφώνονται με την αρχική απόφαση ήδη από το 2018 και παραμένουμε προσηλωμένοι στη συνεχή καινοτομία και στη διατήρηση ενός ανοιχτού οικοσυστήματος για τους χρήστες, τους συνεργάτες και τους προγραμματιστές μας».

Σύμφωνα με το Bloomberg, τα προτεινόμενα τέλη θα καλύπτουν υπηρεσίες που σχετίζονται με την απορρύπανση του στενού και τα έξοδα ναυσιπλοΐας. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πιέζουν την Τεχεράνη και το Μουσκάτ ώστε οποιεσδήποτε μελλοντικές χρεώσεις να εφαρμόζονται χωρίς διακρίσεις με βάση την εθνικότητα, ενώ παράλληλα προωθούν τη δημιουργία μιας διεθνούς ναυτιλιακής συμμαχίας για την αποναρκοθέτηση της θαλάσσιας οδού.

Οι ΗΠΑ και αρκετά κράτη του Κόλπου συνεχίζουν να αντιτίθενται σε οποιεσδήποτε χρεώσεις, υποστηρίζοντας ότι η διέλευση από το Ορμούζ προστατεύεται από το διεθνές ναυτικό δίκαιο και προειδοποιώντας ότι η αποδοχή τέτοιων τελών θα μπορούσε να δημιουργήσει προηγούμενο για την επιβολή διοδίων σε άλλες στρατηγικές θαλάσσιες οδούς.

Ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Βασίλης Κικίλιας, μιλώντας σήμερα σε τηλεοπτικό σταθμό, υπογράμμισε ότι η αυξημένη παρουσία ακτοπλοϊκών εταιρειών στη Ραφήνα ενισχύει τον ανταγωνισμό και διευρύνει τις επιλογές των επιβατών, συμβάλλοντας παράλληλα στη συγκράτηση των τιμών.

Τόνισε ωστόσο, ότι η ανάπτυξη της ακτοπλοΐας δεν μπορεί να πραγματοποιείται σε βάρος της ασφάλειας, επισημαίνοντας ότι το λιμάνι μπορεί να εξυπηρετήσει ταυτόχρονα έως πέντε πλοία, ενώ οι αιτήσεις δρομολόγησης είναι σημαντικά περισσότερες. Όπως ανέφερε, η Λιμενική Αρχή εφαρμόζει αυστηρά το ισχύον καθεστώς ελλιμενισμού, διαβεβαιώνοντας ότι «δεν υπάρχει καμία έκπτωση στα ζητήματα ασφάλειας».

Ποιοι συμμετέχουν στην κινητοποίηση

Η 24ωρη απεργία, που θα ξεκινήσει στις 06:01 αύριο το πρωί της Παρασκευής και θα ολοκληρωθεί στις 06:00 το πρωί του Σαββάτου, πραγματοποιείται με τη συμμετοχή της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ), της Πανελλήνιας Ένωσης Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΜΕΝ) και της Πανελλήνιας Ένωσης Κατωτέρων Πληρωμάτων Μηχανής Ε.Ν. «Ο Στέφενσων» ενώ συμμετέχει και το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου.

Παράλληλα, έχει προγραμματιστεί απεργιακή συγκέντρωση στις 08:00 το πρωί έξω από το Ε/Γ-Ο/Γ «Super Ferry».

Τα ναυτεργατικά σωματεία υποστηρίζουν ότι η κατάσταση στο λιμάνι της Ραφήνας έχει υπερβεί τα όρια ασφαλείας, επισημαίνοντας ότι οι υφιστάμενες λιμενικές υποδομές αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τον αυξημένο αριθμό πλοίων.

Όπως αναφέρουν, στο λιμάνι υπάρχουν μόλις πέντε θέσεις πρόσδεσης, ενώ καθημερινά εξυπηρετούνται έως και έντεκα πλοία, γεγονός που εκτιμούν ότι δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για τους ναυτεργάτες, τους επιβάτες και τους κατοίκους της περιοχής.

Ακυρώσεις δρομολογίων

Η Fast Ferries ανακοίνωσε την ακύρωση των δρομολογίων του Ε/Γ-Ο/Γ «Fast Ferries Andros» από τη Ραφήνα προς ‘Ανδρο, Τήνο και Μύκονο, καθώς και της επιστροφής του από τη Μύκονο, ενώ δεν θα εκτελεστεί ούτε το απογευματινό δρομολόγιο του πλοίου. Παράλληλα, ακυρώνεται και το προγραμματισμένο δρομολόγιο του Ε/Γ-Ο/Γ «Αικατερίνη Π» προς Πάρο, Νάξο, Μύκονο και Τήνο, με την εταιρεία να ενημερώνει ότι οι επιβάτες θα ειδοποιηθούν με κάθε πρόσφορο μέσο.

Ανάλογες ακυρώσεις ανακοίνωσε σήμερα και η Golden Star Ferries, λόγω της συμμετοχής των πληρωμάτων στην απεργιακή κινητοποίηση. Συγκεκριμένα, δεν θα πραγματοποιηθούν τα δρομολόγια των πλοίων «Superferry», «Andros King», «Golden Princess» και «Andros Queen».

Τι υποστηρίζει η δικαστική απόφαση

Στο σκεπτικό της απόφασης, το δικαστήριο αναφέρει ότι, παρά τα ζητήματα ασφαλείας που επικαλέστηκαν τα ναυτεργατικά σωματεία, δεν τηρήθηκαν οι διαδικαστικές προϋποθέσεις που προβλέπει η νομοθεσία για την προκήρυξη απεργίας. Ειδικότερα διαπιστώθηκε ότι δεν τηρήθηκε η προβλεπόμενη οκταήμερη προθεσμία έγγραφης γνωστοποίησης της κινητοποίησης προς τους εργοδότες και τις αρμόδιες αρχές, ενώ δεν δηλώθηκαν ο αριθμός και οι ειδικότητες του προσωπικού ασφαλείας που θα απασχολούνταν κατά τη διάρκειά της.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Η χώρα δεν έχει ανάγκη άλλο διχασμό. Μια προσπάθεια να δημιουργηθούν τεχνητές πολώσεις, εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα, και να βρεθούμε ξανά στο ’45 ή στο ’67 ή στον εθνικό διχασμό, είναι βαθιά ανεπίκαιρη», είπε χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, το οποίο καταδίκασε εξαρχής απερίφραστα τους εμπρησμούς.

«Τα ψευτοδιλήμματα που θέλουν να βάλουν κάποιοι για να συσπειρωθούν οι ίδιοι, δείχνοντας σκιάχτρα με αυτό τον τρόπο, θα πέσουν στο κενό», είπε ο κ. Τσουκαλάς, ο οποίος εν συνεχεία αναφέρθηκε στις δημοσκοπήσεις και στην εξωτερική πολιτική.

Ερωτηθείς για τα δημοσκοπικά ευρήματα του τελευταίου διαστήματος, ο Κώστας Τσουκαλάς σημείωσε ότι μετά την έλευση δύο νέων κομμάτων, τα οποία είχαν προαναγγελθεί και καταστεί το κύριο αντικείμενο συζήτησης εδώ και εννέα μήνες, είναι εύλογη η ύπαρξη μιας δημοσκοπικής αναδιάταξης. «Στα εθνικά ζητήματα πάντως, οι θέσεις της ΕΛΑΣ μοιάζουν με αυτές της κυβέρνησης», πρόσθεσε. Επίσης σχολίασε την αναφορά του πρώην πρωθυπουργού περί ύπαρξης πολιτικού κενού, λέγοντας ότι «το κενό δημιουργήθηκε το 2023 από τη συντριβή τής τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης στις εθνικές εκλογές. Όταν υπάρχει ένα κενό στην αντιπολίτευση, κανονικά έρχεσαι και λες άλλα πράγματα. Εδώ το κόμμα ΕΛΑΣ, στην ουσία, στον οικονομικό τομέα έρχεται και υιοθετεί κατά 90% τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ», επισήμανε, φέρνοντας ως παράδειγμα τις ταυτίσεις στα θέματα της ακρίβειας, της ενέργειας και της φορολόγησης των τραπεζών.

«Όταν υιοθετείς τις προτάσεις, κάνεις την ίδια αντιπολίτευση. Εγώ θα πω, όμως, ότι διαπιστώνω έλλειμα κριτικής εκ μέρους της ΕΛΑΣ στην κυβέρνηση, διότι σε θέματα όπως τα funds και τα εθνικά, οι θέσεις του κόμματος ΕΛΑΣ μοιάζουν με αυτές της κυβέρνησης», είπε και παρέπεμψε στις δηλώσεις των κυρίων Μπίστη και Σιακαντάρη, που λένε να μην ποντιστεί το καλώδιο στην Κάσο.

Η Κάλας υπενθύμισε ότι η ΕΕ έχει ήδη διαθέσει 6 δισ. ευρώ στο πλαίσιο πακέτου 90 δισ. ευρώ για την ενίσχυση της άμυνας της Ουκρανίας και πρόσθεσε: «Σήμερα θα προτείνω νέες κυρώσεις σε περισσότερες οντότητες που στηρίζουν τη ρωσική πολεμική βιομηχανία». Τόνισε επίσης ότι οι κυρώσεις πρέπει να αυξάνονται όσο συνεχίζονται οι επιθέσεις κατά αμάχων και ότι «η Ρωσία θα συνεχίσει να πληρώνει το κόστος μέχρι να καταλάβει ότι δεν μπορεί να κερδίσει».

Η ουκρανική πολεμική αεροπορία ανακοίνωσε ότι η Ρωσία εξαπέλυσε 74 πυραύλους και 496 drones στην τελευταία επίθεση.
Η ΕΕ είχε ήδη προτείνει νέο πακέτο κυρώσεων στις αρχές Ιουνίου, το οποίο απαιτεί ομοφωνία των κρατών-μελών για να τεθεί σε ισχύ.

Κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στο χωριό, ο Πρόεδρος Ερντογάν παρενέβη τηλεφωνικά και απευθύνθηκε στους κατοίκους.
«Στέλνω τους θερμότερους χαιρετισμούς και τον σεβασμό μου στους αδελφούς μου από το χωριό Şahin στη Δυτική Θράκη, από την Άγκυρα. Η συνάντησή σας με την αδελφή μου Tuğba μάς έκανε ιδιαίτερα χαρούμενους», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Οι κάτοικοι ανταπέδωσαν τους χαιρετισμούς και εξέφρασαν τις ευχαριστίες τους για το ενδιαφέρον του Τούρκου Προέδρου.
Στο πλαίσιο της ίδιας επίσκεψης, η Tuğba Işık Ercan και η αντιπροσωπεία συναντήθηκαν επίσης με εκπροσώπους της τουρκικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης, καταγράφοντας τα αιτήματα και τις ανησυχίες τους.

Όταν οι ηγεσίες διαπιστώνουν, ότι ο λαός τους εμφανίζει σύνδρομο Στοκχόλμης, επιτυγχάνουν να ασκήσουν πάνω στην ψυχολογία του μια μορφή ψυχικού ελέγχου ή συναισθηματικής χειραγώγησης. Πιο συγκεκριμένα, κατορθώνουν να προκαλέσουν ταύτιση του θύματος με τον θύτη, δηλαδή ο λαός αρχίζει να βλέπει τον ηγέτη του όχι μόνο ως αφέντη (με την όποια έννοια) αλλά και ως φορέα από τον οποίο εξαρτάται η επιβίωσή του. Οι ηγέτες επιτυγχάνουν την συναισθηματική εξάρτηση, επειδή κάθε μικρή πράξη “επιεικείας” τους, όπως μικρές “διευκολύνσεις” επί διαβιώσεως, κοινωνική μέριμνα, επιδοματική πολιτική (παροχές στάγδην), όχι αυστηρή τήρηση νόμων, όλα αυτά μπορεί να εκληφθούν από τον λαό, ως ευεργεσία.

Οι ηγέτες κατορθώνουν να κάμψουν κάθε πρόθεση αντιστάσεως αφ’ῆς ο λαός παύει σταδιακά να αντιδρά ή παύει να αντιλαμβάνεται καθαρά την καταπιεστική σχέση (έμμεσοι φόροι, πλειστηριασμοί, πρόστιμα κ.α.). Κατορθώνουν να διαστρεβλώσουν την κρίση του λαού καθώς ο λαός μπορεί να δικαιολογεί τον ηγέτη, να υιοθετεί τις θέσεις και την οπτική του, όταν ο τελευταίος καταιγίζει τον λαό με υποσχέσεις του τύπου “καλύτερες ημέρες”, “Eldorado” (τόπος της επιθυμίας: αυτό που κάποιος ονειρεύεται ως λύση ή ως παράδεισο) και άλλα τερπνά ακούσματα. Επόμενον είναι μετά από κάτι τέτοια ο λαός φθάνει να αισθάνεται συμπάθεια γι’ αυτόν τον φιλάνθρωπο και προστάτη ηγέτη.

Συνήθεια και αδιαφορία απέναντι στην σήψη

Βεβαίως όλα τα ανωτέρω ίσως ερμηνεύονται από κάποιον δύσπιστο ή “συστημικό” σαν κακόπιστη ρητορική άσκηση. Κι εμείς θα μετατρέπαμε τη λέξη “σύνδρομο” χρησιμοποιώντας διαφορετικές εκδοχές γνωρισμάτων, όπως είναι η “γνωστική ασυμφωνία”, η “κομματική ταύτιση”, η “πελατειακή εξάρτηση” ή ο “φόβος της εναλλακτικής”, ή “ιδεολογική κοινωνικοποίηση” και άλλα συναφή. Ούτως ή άλλως εμείς αναφερόμεθα σε πολίτες ή ομάδες πολιτών που υπερασπίζονται δυναστευτικές, περιοριστικές και -γιατί όχι- πνιγηρές πολιτικές δυνάμεις από τις οποίες εξαρτώνται ή φοβούνται να αποκοπούν.

Ο πολίτης από την φύση του επιθυμεί ασφάλεια, ειρήνη και επικέντρωση στις γαλήνιες ασχολίες του. Γι’ αυτό και είναι συναινετικός σε ό,τι δήποτε και όποιον δήποτε του εγγυάται σταθερότητα, ειρηνική συνύπαρξη και κοινωνική αρμονία. Συνεπώς οι πολιτικές δυνάμεις, όταν καθησυχάζουν τους πολίτες, ότι βιώνουν καθεστώς προστασίας, ακεραιότητος, βεβαιότητος, καλύψεως, θωρακίσεως και όλα τα σχετικά δημοκρατικά ηρεμιστικά, τότε ο πολίτης αισθάνεται μία ατάραχη χυδαιότητα στηριζομένη σε κάποια δήθεν και τοσούτον υπολογιζομένη υπερεπάρκεια.

Αίσθηση που τον κάνει να αποστασιοποιείται από δυνητικές επαναστάσεις άλλων, από δυστυχίες άλλων, από οδύνες άλλων και γενικώς από όλα τα μακρινά δυσάρεστα φαινόμενα⸱ αρκεί να τα αντιλαμβάνεται σαν διασκεδαστικά θεάματα (μακριά από μένα…). Κάτι σαν “ενόρμιση σε μία στοχοανεσταλμένη συγκίνηση”, όπως μας το εξεικονίζει ο Sigmund Freud. Κάτω από μίας τέτοιας ποιότητος αδιαφορία για το Ελληνικό αύριον οι πολίτες αποφαίνονται, ότι δεν απαιτείται να τοποθετήσουν το εγώ τους μέσα σε δυστοπικό περιβάλλον, ως πηγή αισθημάτων, όπου υποχθονίως εκπέμπονται απειλητικά προς αυτούς μηνύματα από τον οιονδήποτε δεδηλωμένον εχθρόν.

Ωστόσο η Ελλάς απειλείται. Απειλείται από τις όμορες εθνικές οντότητες. Απειλείται από τους λάθρα εισερχομένους αλλοδόξους, οι οποίοι είναι διαβόητοι αγνώμονες προς την φιλοξενούσα αυτούς χώρα. Τουναντίον -ως μη δικαιούμενοι- απαιτούν δικαιώματα, αυξάνουν τον εν Ελλάδι δείκτη εγκληματικότητος και επί πλέον φιλοδοξούν να αντικαταστήσουν τον ορθόδοξον τῇ πίστει Ελληνισμόν με τον πληθυνόμενον και σφριγηλόν ισλαμικόν παράγοντα.

Απειλείται η Ελλάς; Ερώτημα των αφελών ή ενίων κομματικών παρωπιδοφόρων. Αναντιρρήτως απειλείται. Απειλείται από την δημογραφική απίσχνανση και από την εξαδυνάτηση της πίστεως της αφορώσης στην συνέχιση της υπάρξεώς της. Βεβαίως και απειλείται. Κι όμως οι εκπομπές των media κατακλύζουν τα αδρανούντα πνεύματα με προβολή “αδόλων” προγραμμάτων υποσχομένων ονειρικούς κόσμους, πολιτικής εμπνεύσεως. Ολημερίς και ολονυκτίς  η απασχόληση απαξαπάντων είναι έγνοια για την πορεία των πολιτικών κομμάτων, τα οποία διαβεβαιώνουν την αγωνιούσα κοινωνία ότι θα την σώσουν από τους “άλλους”. Υπόσχονται την κοινωνική προώθηση.

Η διερώτησή μας είναι προώθηση προς τα πού; Σε μακρότερη δυνατή ύπαρξη μιας ευτυχισμένης κοινωνίας; Σε μεγαλύτερη δυνατή αποστασιοποίηση από τη υφισταμένη ζωώδη κατάσταση; Πόσο διαφορετικά αξιολογεί το σημερινό άτομο αυτές τις αντιθέσεις ακόμη και παραμετρώντας τες μέσω μιας πρακτικής ηθικής; Πώς μπορεί το άτομο να σκεφθεί την υψίστη ευτυχία της κοινωνίας, ως το “τίνος πράγματος” και το “προς τα πού”. Και αυτό το “τι” και “πού” αφορά σε όλους ή μόνον σε συγκεκριμένα προνομιούχα πρόσωπα;

Και σύνδρομο του Μιθριδάτου;

Ένας ουσιαστικός οδηγός συμπεριφοράς των πολιτικών δυνάμεων παραπέμπει σε “ηθικές κατευθύνσεις” προς την κοινωνία, όπου στην πραγματικότητα επιτυγχάνεται η απαγωγή της ευτυχίας των ανθρώπων. Η ευτυχία και η ευημερία των ανθρώπων εδράζεται στο σκότος των “ηθικών βλέψεων” της πολιτικής. Μέσα σ’ αυτή την σκοτεινιά οι άνθρωποι καταλήγουν στο σύνδρομο της Στοκχόλμης και στα παρεπόμενά του.

Εκτός εάν έχουν ανοσοποιηθεί και δεν επηρεάζονται από κανένα τοξικό ή δηλητηριώδες περιβάλλον, διότι πλέον έχουν εξοπλισθεί με το σύνδρομο του Μιθριδάτου. Και μεταφορικά εξεταζόμενο: για τη σταδιακή εξοικείωση με κάτι βλαβερό, δυσάρεστο ή ηθικά απαράδεκτο. Δηλαδή, όταν κάτι που στην αρχή μας σοκάρει, με την επανάληψη αρχίζει να μας φαίνεται “φυσιολογικό”. Π.χ. βία στον δημόσιο λόγο, διαφθορά, κακή εργασιακή συμπεριφορά, ψευδείς ειδήσεις, αόριστος φόβος, παραβίαση ορίων, αποσιώπηση κινδύνων και εθνικών απειλών κ.α.

Μήπως όλα αυτά καταστρέφουν τις άδολες ψυχές ή ακόμη εκείνες τις ψυχές χωρίς σκέψη, χωρίς ουσία, χωρίς δράση; Μήπως έχουμε αποπροσανατολισθεί από τους ορίζοντες της λογικής εθνικής πορείας; Μήπως από την πρωτοβάθμια μέχρι και την τριτοβάθμια εκπαίδευση γίνεται μία άδηλος και ασύνειδος απόκλιση από τον άξονα επιγνώσεως; Απέναντι σε μία “παιδεία” πανταχού παρούσα στην κλίμακα της πνευματικής μας ανελίξεως ενθαρρυνόμεθα στην ολική παθητικότητα και ακόμη περισσότερο σε μία μόνιμη άγνοια των πραγμάτων;

Ρωτάμε αριστερά-δεξιά διάφορα ερωτήματα και όλοι οι εκπαιδευτικοί μηχανισμοί (ιδίᾳ η κρατική ηγεσία) αποκλείουν κάθε ανήσυχη και διεισδυτική σκέψη στο να προσεγγίσει την γνώση. Την γνώση που η σκέψη επιτρέπει να γνωρίζουμε και να επιχειρηματολογούμε. Όλες οι απαντήσεις στις ερωτήσεις μας αντικρούουν τις κυρίαρχες εκδοχές των δυνατών απαντήσεων αποφεύγοντας να φωτίσουν τους δρόμους που προάγουν τον άνθρωπο από την κατάσταση της αγνοίας στην γνώση. Ωστόσο ο Πλάτων πάνω σ’ αυτό λέει, ότι δεν απαιτείται να συλλέγουμε εξωτερικές απαντήσεις αλλά να περνάμε από την άγνοια στην γνώση με τα δικά μας πνευματικά εφόδια.

Να σπάσουμε το σύνδρομο της Στοκχόλμης

Η επικρατούσα λογική ιδέα του ψυχο-πνευματικού μας εξοπλισμού μας υπενθυμίζει ότι η εκπαίδευσή μας θεωρείται επιτυχημένη όταν εναντιωνόμαστε στις επαναλαμβανόμενες και κατακαλυπτικές “νουθετήσεις”, υποδείξεις, παροτρύνσεις, παραινέσεις, καθοδηγήσεις τις προερχόμενες από πηγές αμφιβόλων σκοπιμοτήτων. Κυρίως από εκείνες των πληρεξουσίων της εξουσίας των πολιτικο-οικονομικών elite και της πλειάδας των εμπόρων των “χαρτίνων πτυχίων” και εκείνων που προκαλούν μία προσχεδιασμένη αναστάτωση, αναταραχή, σύγχυση και ένα κοινωνικο-πολιτικά σκόπιμον περισπασμόν.

Μήπως όλες αυτές οι φανταστικές επινοήσεις των πολιτικών δυνάμεων, οι εδραζόμενες σε ατελείς έννοιες διευκολύνουν την άγνοιά μας και την επιδεικνυομένη ελαττωμένη μας προσοχή στο να αδυνατούμε να εντοπίσουμε με τις αισθήσεις μας τα ανησυχητικά μεγέθη των εναντίον μας πολλαπλών απειλών;

Ο Λόρδος Βύρων είχε την λύση γράφοντας στο ημερολόγιόν του: «Δεν θέλω να είμαι σκλάβος ουδεμιάς επιλογής ή συμπαθείας».

Το ζευγάρι είχε αρχικά καταδικαστεί σε ποινή 25 ραβδισμών μετά την καταδίκη του για ερωτική σχέση εκτός γάμου. Η υπόθεση προσέλκυσε την προσοχή όλης της χώρας, αφότου το βίντεο στο TikTok έγινε viral τον Φεβρουάριο. Το ζευγάρι ήταν μεταξύ των έξι ατόμων που μαστιγώθηκαν δημόσια σήμερα μετά την τελεσιδικία των αποφάσεων του Δικαστηρίου Σαρία της περιοχής. Δύο άνδρες τιμωρήθηκαν με 28 ραβδισμούς “για ερωτική συναναστροφή”.

Ο ισλαμικός νόμος της Άτσεχ καλύπτει αδικήματα που κυμαίνονται από τον τζόγο και την κατανάλωση αλκοόλ έως τη μοιχεία και τη συναινετική ερωτική συναναστροφή εκτός γάμου.

Η Άτσεχ, που βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Σουμάτρας, έλαβε ειδική αυτονομία από την ινδονησιακή κυβέρνηση στις αρχές της δεκαετίας του 2000 μετά από δεκαετίες αυτονομιστικών συγκρούσεων. Η αυτονομία της παρέχει τη δυνατότητα να εφαρμόσει μια εκδοχή του ισλαμικού νόμου διαφορετική από το νομικό σύστημα της Ινδονησίας που ειναι κοσμικό κατά κύριο λόγο.

Ο δημόσιος ραβδισμός παραμένει μια από τις πιο αμφιλεγόμενες πτυχές της νομοθεσίας της Άτσεχ, με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων να καταδικάζουν την πρακτική ως βάρβαρη, εξευτελιστική και ασύμβατη με τα διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο θεσμός, που ξεκίνησε το 2018, έχει πλέον εδραιωθεί ως ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά γεγονότα της Ρωμέικης Ομογένειας της Πόλης, προβάλλοντας τη σύνδεση της Ορθόδοξης παράδοσης με τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και της πολιτιστικής συνέχειας του Ελληνισμού στην Κωνσταντινούπολη.

Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται στο ιστορικό Νεοχώρι του Βοσπόρου, στον Ιερό Ναό της Παναγίας Κουμαριώτισσας, με αφορμή την Κοίμηση της Θεοτόκου. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει μουσικές βραδιές, παρουσιάσεις βιβλίων και καλλιτεχνικές δράσεις που αναδεικνύουν την πολιτιστική ταυτότητα και τη μνήμη της περιοχής.

Φέτος, για πρώτη φορά, η καταληκτήρια εκδήλωση στις 13 Σεπτεμβρίου θα είναι αφιερωμένη στην Αρμενική Κοινότητα του Νεοχωρίου, αναδεικνύοντας τους ιστορικούς δεσμούς συνύπαρξης και συνεργασίας μεταξύ Ρωμιών και Αρμενίων στην Κωνσταντινούπολη.

Κάθε χρόνο, τα Θεοτόκεια ξεκινούν με πατριαρχική χοροστασία σε παράκληση προς την Παναγία, σηματοδοτώντας τον πνευματικό και πολιτιστικό χαρακτήρα του θεσμού.

Ένας θεσμός που δεν αποτελεί μόνο θρησκευτική αναφορά, αλλά και ζωντανό σημείο πολιτιστικής έκφρασης και συνέχειας στον Βόσπορο, στην καρδιά της Κωνσταντινούπολης.