Η προετοιμασία ξεκίνησε πολλούς μήνες πριν από τη Σύνοδο και περιλάμβανε εκτεταμένες παρεμβάσεις στο Προεδρικό Συγκρότημα. Δημιουργήθηκαν νέες ηλεκτρολογικές και τηλεπικοινωνιακές υποδομές, εγκαταστάθηκαν συστήματα κλιματισμού κάτω από τις αίθουσες συνεδριάσεων και επανασχεδιάστηκαν γραφεία και τοίχοι ώστε να μπορούν να μεταβάλλονται ανάλογα με τις ανάγκες των διαφορετικών συναντήσεων. Στόχος ήταν να δημιουργηθεί ένας λειτουργικός χώρος ικανός να φιλοξενήσει ταυτόχρονα δεκάδες αντιπροσωπείες, διμερείς επαφές και εκδηλώσεις υψηλού επιπέδου.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε και το Κέντρο Τύπου, το οποίο στεγάστηκε στην Προεδρική Βιβλιοθήκη. Σύμφωνα με τον Soylu, οι δημοσιογράφοι είχαν στη διάθεσή τους άνετους χώρους εργασίας, αξιόπιστη σύνδεση υψηλής ταχύτητας στο διαδίκτυο και συνεχή παροχή φαγητού και ποτών καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας. Παράλληλα, οι μετακινήσεις από και προς τους χώρους της Συνόδου πραγματοποιήθηκαν χωρίς καθυστερήσεις, με λεωφορεία που λειτουργούσαν με ακρίβεια και προσωπικό που βρισκόταν διαρκώς στη διάθεση των επισκεπτών και μιλούσε άριστα αγγλικά.

Ο αρθρογράφος σημειώνει ακόμη ότι οι Τούρκοι αξιωματούχοι απέδωσαν την επιτυχία στο υψηλό επίπεδο κατάρτισης του ανθρώπινου δυναμικού που χρησιμοποιήθηκε. Όπως του ανέφεραν, οι περισσότεροι από όσους συμμετείχαν στην οργάνωση διέθεταν τουλάχιστον μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών και είχαν αναλάβει εξειδικευμένους ρόλους. Το αποτέλεσμα ήταν μια διοργάνωση χωρίς προβλήματα ασφαλείας ή οργανωτικές αστοχίες, γεγονός που, κατά τον ίδιο, διέψευσε ακόμη και τους πιο δύσπιστους παρατηρητές.

Ο Soylu αναγνωρίζει πάντως ότι υπήρξαν δύο σημεία που επισκίασαν τη συνολική εικόνα: Ο αποκλεισμός ορισμένων Τούρκων δημοσιογράφων από τη διαδικασία διαπίστευσης και η προσωρινή κράτηση νεαρών ρεπόρτερ. Θεωρεί, ωστόσο, ότι αυτά αποτέλεσαν εξαιρέσεις σε μια κατά τα άλλα υποδειγματική διοργάνωση, η οποία ανέδειξε τις οργανωτικές δυνατότητες του τουρκικού κρατικού μηχανισμού.

Η αλλαγή του Ερντογάν μετά το 2023

Ο Soylu θεωρεί ότι η σημαντικότερη πολιτική εξέλιξη που ανέδειξε η Σύνοδος δεν ήταν οι αποφάσεις του ΝΑΤΟ, αλλά η αισθητή μεταβολή της διεθνούς εικόνας του Ερντογάν. Υπενθυμίζει ότι την περίοδο από το 2019 έως το 2023 ο Τούρκος πρόεδρος βρισκόταν σε δύσκολη θέση απέναντι στη Δύση. Πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες απέφευγαν να εμφανίζονται μαζί του, ή να επιδιώκουν στενή συνεργασία, καθώς οι σχέσεις της Άγκυρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση και αρκετές χώρες του ΝΑΤΟ βρίσκονταν στο χαμηλότερο σημείο τους.

Σήμερα, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, η εικόνα αυτή έχει αλλάξει αισθητά. Ο Ερντογάν αντιμετωπίζεται πλέον ως απαραίτητος συνομιλητής τόσο από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, όσο και από ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που αναζητούν τη συνεργασία της Τουρκίας για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας, τη διαχείριση του πολέμου στην Ουκρανία, τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και άλλες περιφερειακές κρίσεις.

Κατά την εκτίμηση του Soylu, η μεταστροφή αυτή δεν είναι τυχαία. Τη συνδέει με την πολιτική που ακολούθησε η Άγκυρα τα τελευταία χρόνια, επιδιώκοντας να διατηρεί ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας σχεδόν με όλες τις πλευρές, ακόμη και με κράτη ή ηγέτες που βρίσκονται σε αντιπαράθεση μεταξύ τους. Παράλληλα, η Τουρκία επιχείρησε να αναλάβει διαμεσολαβητικό ρόλο σε μια σειρά από περιφερειακές κρίσεις, παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως δύναμη που μπορεί να συνομιλεί με όλους και να επηρεάζει τις εξελίξεις.

Ο αρθρογράφος υπογραμμίζει επίσης ότι η συνεχής ανάπτυξη της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τη σημασία της χώρας μέσα στο ΝΑΤΟ. Η Τουρκία δεν θεωρείται πλέον μόνο σημαντική λόγω της γεωγραφικής της θέσης, αλλά και ως χώρα που συμβάλλει ουσιαστικά στις αμυντικές δυνατότητες της Συμμαχίας, συμμετέχοντας σε κοινά προγράμματα και επενδύσεις.

Ωστόσο, ο Soylu επισημαίνει μια εμφανή αντίφαση: Την ίδια στιγμή που ο Ερντογάν απολαμβάνει αυξημένη διεθνή αποδοχή και αντιμετωπίζεται ως αναγκαίος εταίρος από τη Δύση, στο εσωτερικό της Τουρκίας συνεχίζεται η πίεση προς την αντιπολίτευση και οι περιορισμοί στις πολιτικές ελευθερίες. Η εξέλιξη αυτή δείχνει, κατά την άποψή του, ότι οι γεωπολιτικές ανάγκες των δυτικών χωρών υπερισχύουν σήμερα των ανησυχιών τους για τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου στην Τουρκία.

Καταλήγοντας, ο Soylu εκτιμά ότι ο Ερντογάν βρίσκεται σήμερα σε μία από τις ισχυρότερες διεθνείς θέσεις της τελευταίας δεκαετίας, αποκομίζοντας τα οφέλη μιας εξωτερικής πολιτικής που συνδυάζει πραγματισμό, ενεργό διπλωματία και στρατηγική αυτονομία. Ωστόσο, προειδοποιεί ότι η διατήρηση αυτής της δυναμικής θα εξαρτηθεί από κρίσιμες αποφάσεις που θα κληθεί να λάβει η Άγκυρα τα επόμενα χρόνια στις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Κύπρο και το Ισραήλ.

Στις τηλεδιασκέψεις ενεγράφησαν 177 άτομα και τελικώς συμμετέσχον 170 συνάδελφοι από ακαδημαϊκά και ερευνητικά ιδρύματα από 44 χώρες από Αφρική (Αίγυπτος, Γκάνα, Κένυα, Νιγηρία, Νότια Αφρική, Ουγκάντα, Σουδάν, Τυνησία), Αμερική (Αργεντινή, Βενεζουέλα, Βραζιλία, Ισημερινός, ΗΠΑ, Καναδάς, Κολομβία, Κόστα Ρίκα, Μεξικό, Ουρουγουάη, Τζαμάικα), Ασία (Βιετνάμ, Γεωργία, Ιαπωνία, Ινδία, Ιορδανία, Καζακστάν, Νησιά Φίτζι, Ουζμπεκιστάν, Πακιστάν, Τουρκία), Ευρώπη (Αλβανία, Αυστρία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Κύπρος, Λετονία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία, Σερβία, Σλοβενία, Σουηδία), Ινδικό Ωκεανό (Μαυρίκιος) και την UNESCO.

Στους μετέχοντες των τηλεδιασκέψεων έγινε αναλυτική παρουσίαση των διαδικασιών αναζήτησης και διεκδίκησης Ευρωπαϊκών ερευνητικών προγραμμάτων (Δρ. Πόπη Κονιδάρη – ΚΕΠΑ και κ. Μαρία Μικρόνη – Δίκτυο ΠΡΑΞΗ).

Από τον καθ. Δημ. Μαυράκη (UNAI SDG7 Hub Co-Chair) επισημάνθηκε η ουσιαστική και συνεχής ανταπόκριση συναδέλφων στην αναζήτηση χρηματοδότησης (από την Ε.Ε. και άλλες διεθνείς πηγές) των ακόλουθων συγκεκριμένων προτάσεων που σχετίζονται με την υποστήριξη ευάλωτων νοικοκυριών:

1. Εξασφάλιση €24.000 για την υδροδότηση 100 νοικοκυριών σε αγροτική περιοχή της Κένυας, που μαστίζονται από ασθένειες (Εισηγητής: Prof. Francis Orata OMOTO – Masinde Muliro University of Science and Technology (Κένυα))
2. Εξασφάλιση συνθηκών για «καθαρό μαγείρεμα» σε γυναίκες του Σουδάν (Εισηγήτριες: Prof. Amel AHMED, Prof. Shadia DAOUD – UNAI SDG1 HUB – Vice Chair (O&P) – Ahfad University for women Omdurman – (Σουδάν))
3. Προγράμματα κατάρτισης αποφοίτων ικανών για την υλοποίηση προγραμμάτων ανακούφισης ευπαθών πληθυσμών (Εισηγητής: Prof. Stephen RWIGI – University of Nairobi (Κένυα))
4. Προγράμματα ενεργειακής παιδείας με πράσινες δεξιότητες που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη (Εισηγητές: Prof. Omar Suleiman ARABIAT – UNAI SDG4 Hub Chair – Al-Salt Technical College, Al-Balqa Applied University (Ιορδανία), Prof. Rajeev SUKUMARAN – UNAI SDG4 Hub Vice-Chair T/E – SRM Institute of Science and Technology, (Ινδία))
5. Αναφορά σε θέματα αντιμετώπισης Ενεργειακής Ένδειας στη Λατινική Αμερική (Εισηγητής: Prof. Antonio De Lisio – UNAI SDG7 Hub Vice Chair Research – Central University of Venezuela (Βενεζουέλα))
6. Πρόσκληση από τον καθ. Δημ. Μαυράκη για τη δημιουργία ομάδων επιστημόνων για την συμμετοχή σε χρηματοδοτικά προγράμματα που σχετίζονται με τις δραστηριότητες του SDG7.

Συμπερασματικά ο καθ. Δημ. Μαυράκης επισήμανε ότι από τις συζητήσεις προέκυψε η ανάγκη: ι) υποστήριξης των προτάσεων αυτών με συμμετοχή συναδέλφων και από άλλα ακαδημαϊκά ιδρύματα και ιι) η διερεύνηση αναζήτησης και συμμετοχής σε συγκεκριμένες προσκλήσεις της ΕΕ και άλλων διεθνών οργανισμών, που θα συζητηθούν στη διάρκεια των εργασιών της 3ης διεθνούς διάσκεψης των UNAI SDG Hubs που θα πραγματοποιηθεί μεταξύ 12-16 Οκτώβριου 2026, στην Αθήνα.

Τέλος ζητήθηκε από αυτούς που θα μετάσχουν στην 3η Διάσκεψη των UNAI SDG Hubs, να στείλουν εκ των προτέρων τις εισηγήσεις και τις προτάσεις τους στην οργανωτική επιτροπή (Δρ. Πόπη Κονιδάρη), ώστε αυτές να διανεμηθούν εγκαίρως στους συμμετέχοντες.

Όπως έγινε νωρίτερα γνωστό, δύο νεαρά άτομα εντοπίστηκαν χωρίς τις αισθήσεις τους μέσα σε σταθμευμένο όχημα, το οποίο βρισκόταν σε γκαράζ στην οδό Μήλου στον Πειραιά. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, πρόκειται για έναν 28χρονο και μία 24χρονη, τους οποίους εντόπισε ο πατέρας του άνδρα και ειδοποίησε άμεσα τις Αρχές. Στο σημείο έσπευσε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και μετέφερε τα δύο άτομα στο Τζάνειο.

Η Αστυνομία διεξάγει προανάκριση για την υπόθεση, ενώ φως στις ακριβείς συνθήκες του περιστατικού αναμένεται να δώσουν η ιατροδικαστική εξέταση και τα αποτελέσματα της έρευνας των αρμόδιων Αρχών. Οι σοροί τους μεταφέρθηκαν στο Τζάνειο Νοσοκομείο, όπου αναμένεται να πραγματοποιηθεί η διαδικασία της νεκροψίας – νεκροτομής, προκειμένου να επιβεβαιωθούν τα ακριβή αίτια του θανάτου.

Ο 28χρονος ήταν δικηγόρος, ο οποίος συμμετείχε και στην ποδοσφαιρική ομάδα «ΔΡΑΚΩΝ» του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Η 24χρονη ήταν ασκούμενη.

Τραγωδία στις Βρυξέλλες 

Συναγερμός σήμανε νωρίς το πρωί της Τρίτης στις Βρυξέλλες, καθώς αρκετοί νεκροί εντοπίστηκαν σε ασανσέρ εργοταξίου σε υπό ανακαίνιση κτίριο μετά από πυρκαγιά, σύμφωνα με την Εισαγγελία Εργασίας των Βρυξελλών. Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί, ενώ οι έρευνες βρίσκονται σε εξέλιξη. Στον χώρο, την ώρα του συμβάντος, βρίσκονταν πάνω από 200 εργάτες.

Παράλληλα, έξι άνθρωποι εξακολουθούν να αγνοούνται, με τις αρχές να εξετάζουν το ενδεχόμενο να βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε δεύτερο ανελκυστήρα, στον οποίο οι πυροσβέστες δεν έχουν ακόμη καταφέρει να αποκτήσουν πρόσβαση. «Οι πυροσβέστες κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα μικρό άνοιγμα σε έναν από τους ανελκυστήρες και εκεί εντοπίστηκαν πολλά θύματα», δήλωσε ο εκπρόσωπος της Εισαγγελίας Εργασίας των Βρυξελλών, Μπρεχτ Σπέιμπρουκ.

«Δεν γνωρίζουμε ακόμη πόσοι άνθρωποι βρίσκονται εκεί. Είναι πιθανό να πρόκειται για τους έξι αγνοούμενους, αλλά δεν αποκλείεται να υπάρχουν και άλλα άτομα στον δεύτερο ανελκυστήρα ή σε άλλο σημείο του κτιρίου», πρόσθεσε. Όπως έγινε γνωστό αργότερα, το μεσημέρι, η επιχείρηση για τον απεγκλωβισμό των θυμάτων, ώστε να παρασχεθεί ενημέρωση για τον ακριβή αριθμό τους, δεν έχει ολοκληρωθεί.

Η φωτιά εξαπλώθηκε στο φρεάτιο του ανελκυστήρα Η πυρκαγιά εκδηλώθηκε λίγο πριν από τις 08:00 τοπική ώρα στον δεύτερο όροφο του υπό ανακαίνιση κτιρίου, στις Βρυξέλλες. Αν και η αρχική εστία κατασβέστηκε γρήγορα, οι φλόγες επεκτάθηκαν στο φρεάτιο του ανελκυστήρα, προκαλώντας νέα πυρκαγιά στο εσωτερικό του. Η δεύτερη αυτή εστία τέθηκε επίσης υπό έλεγχο από τις πυροσβεστικές δυνάμεις.

Δύο άνθρωποι που υπέστησαν εγκαύματα διακομίστηκαν στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο του Νέντερ-οβερ-Χέιμπεκ, ενώ ένας πυροσβέστης υπέστη θερμική καταπόνηση και του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες επί τόπου. Οι εργαζόμενοι του εργοταξίου απομακρύνθηκαν από το κτίριο και μεταφέρθηκαν σε ασφαλή χώρο, όπου τους παρασχέθηκε ψυχολογική υποστήριξη από τον Ερυθρό Σταυρό. Παράλληλα, οι αρχές ενεργοποίησαν τόσο το εσωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης όσο και ειδικά ιατρικά και ψυχοκοινωνικά πρωτόκολλα διαχείρισης της κρίσης.

Άλλωστε οι “ιδέες” είναι ελεύθερες ως λέγει μία Γερμανική παροιμία (Die Getangen sind frei), αλλά ποτέ δεσμευτικές. Για να γίνουν χρήσιμες οι απόψεις της κας Ολγκίν πρέπει να είναι δίκαιες, λειτουργικές και κυρίως δημοκρατικές. Την μεν δικαιοσύνη δεν εξυπηρετεί η εξομοίωση του θύτη (Τουρκίας) και του θύματος (Κυπριακής Δημοκρατίας), της οποίας μάλιστα υπήρξε “εγγυητής” η Τουρκική κυβέρνηση στις συμφωνίες της Ζυρίχης και Λονδίνου το 1955, χωρίς ποτέ να εκπληρώσει την υποχρέωση αυτή. Αντιθέτως.

Λειτουργική δε πρέπει να είναι η λύση, αλλά αυτό δεν φαίνεται από τις προτάσεις της κας Ολγκίν, που ομιλούν περί “χαλαράς συνομοσπονδίας της Τουρκοκυπριακής κοινότητας” και ομοσπονδίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η “αλά καρτ” εμφάνιση των δύο κοινοτήτων μπορεί να θυμίζει επίδειξη μόδας, αλλά τελικώς η Τουρκία θα είναι εκείνη που θα υπαγορεύει την χαλαρά συμπεριφορά της Τουρκοκυπριακής κοινότητος, ενώ η Κυπριακή Δημοκρατία θα υφίσταται τις αυστηρές συνέπειες επί της κυριαρχίας, δείγμα των οποίων έχουμε ήδη με την απόφαση της Άγκυρας να κατασκευάσει αγωγό φυσικού αερίου (το οποίον δεν διαθέτει) στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου, που βρήκε αντίθετη ακόμη και την “υπάτη” αρμοδία Εξωτερικών υποθέσεων της ΕΕ, την “χαριτωμένη” κα Κάγια Κάλας.

Δημοκρατική πρέπει να είναι τέλος η λύση, διότι άλλως δεν θα αντέξει στην διάρκεια του χρόνου, όπως, λχ, η εναλλαγή προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν η κατά πλειοψηφία εκλογή του. Διασφαλίσεις κατά τυχόν μονομέρειας υπάρχουν αλλού και όχι στην αυταρχικότητα της Τουρκίας. Διαφορετικά ούτε η επιστροφή της Αμμοχώστου, μήτε οι απειλές του βαθέως Τουρκικού κράτους δεν πρέπει να κάμψουν την αντίσταση των Ελληνοκυπρίων, που αποτελούν την πλειοψηφία του λαού της Κύπρου. Εκκρεμής η λύσις είναι καλυτέρα μιας κακής λύσεως.

Ο Χίτσκοκ δεν είναι στο απόγειό του στο Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως. Είναι υπερβολικά σχοινοτενής η “έκθεση”, η αναφορά στο χωροχρονικό πλαίσιο όπου θα λάβει χώρα η δράση. Η πλοκή όμως εκτυλίσσεται με αριστοτεχνικό τρόπο. Ηθικό δίδαγμα προς μεσοαστούς που παντρεύονται μεγαλοαστές: μην σχεδιάζετε τη δολοφονία της συζύγου σας, γιατί η ζωή δεν είναι παρτίδα σε χαρτοπαικτική λέσχη, δεν μπορείτε να ελέγξετε την πραγματικότητα και κάποια λεπτομέρεια θα σας προδώσει με μαθηματική ακρίβεια. Μέχρι εδώ όλα καλά. Πάνω σε αυτή την υπόθεση εργασίας χτίζεται η καλοδομημένη αυτή ιστορία.

Στο επίπεδο της υποκριτικής, οι μη αναμενόμενες αντιδράσεις των ηθοποιών και το παρατραβηγμένο της αφήγησης προκαλούν εκείνο το πολυπόθητο παραξένισμα, που μας κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο. Όσο για την Γκρέις Κέλλυ, είναι μεγάλη ηθοποιός γιατί δέχεται να τσαλακωθεί από σκηνής και μιλάει υπέροχα μέσα από τους μιμικούς μύες τού προσώπου της, ενόσω η παντομιμική της κίνηση είναι χορευτική και απολύτως πειστική, αρμόζουσα στους μάλλον εξεζητημένους ρόλους που καλείται να υποδυθεί.

Κατά τα άλλα, η έμμεση κοινωνική κριτική δεν λαμβάνει ποτέ αξιοσημείωτο πολιτικό πρόσημο. Οι μεγαλοαστοί “τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας” πίνουν, παίζουν χαρτιά, ερωτοτροπούν, κλέβουν, δολοφονούν, περιχαρακώνουν τα κεκτημένα τους, όμως η ανθρώπινη φύση πάντα τους προδίδει. Αυτά για την ώρα. Μια ταινία που βλέπεται άνετα στους θερινούς κινηματογράφους, με ή χωρίς μπύρα…

“Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως”

Dial M for Murder, 1954, Έγχρωμη, Διάρκεια: 105′, 3,5, Θρίλερ, Αμερικανική

Ένας πρώην πρωταθλητής του τένις σχεδιάζει να δολοφονήσει τη γυναίκα του, αλλά εκείνη γλυτώνει, σκοτώνοντας τον επίδοξο δολοφόνο. Τότε ο σύζυγος συλλαμβάνει ένα δεύτερο, αλάνθαστο αυτή τη φορά σχέδιο.

Σκηνοθεσία: Άλφρεντ Χίτσκοκ

Ηθοποιοί: Γκρέις Κέλι, Ρέι Μιλάντ, Ρόμπερτ Κάμινγκς, Τζον Γουίλιαμς

Να καταγράψουμε ποιες είναι οι δυσκολίες με απλές λογικές σκέψεις. Και σε τόσο ευαίσθητα θέματα, οι διαπραγματεύσεις που όντως διεξάγονται μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας για το θέμα, μπορεί να έχουν ουσία, μπορεί όμως να είναι και προσχηματικές. Σε κάθε περίπτωση όμως, όσο δυσκολότερο είναι το προς αντιμετώπιση θέμα, τόσο μεγαλύτερο πρέπει να είναι το αντάλλαγμα για την άρση του…

Από την πρώτη στιγμή θέσαμε ένα απλό ερώτημα: Για ποιον λόγο η Ρωσική Ομοσπονδία να θέλει να διευκολύνει την Τουρκία και κατ’ επέκταση τη Δύση; Το θέμα της πώλησης των S-400 έχει αποδειχθεί πολλαπλώς επωφελές για τη Μόσχα. Κέρδισε χρήματα. Δίχασε σοβαρά το μπλοκ των χωρών που ιεραρχεί ως κορυφαία απειλή για την εθνική του ασφάλεια. Ποιο θα ήταν άραγε το αντάλλαγμα που θα συνιστούσε μεγαλύτερο κέρδος ώστε να συναινέσει και να εκδώσει το “πιστοποιητικό τελικού χρήστη” (end user certificate) για τη μετακίνηση των S-400 από το τουρκικό οπλοστάσιο;

Η εκτίμηση του υπογράφοντος είναι ότι αυτό το αντάλλαγμα θα μπορούσε να αφορά μόνο τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ωστόσο, οι εξελίξεις μετά την ολοκλήρωση της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα και τη δημοσιοποίηση του -σκανδαλωδώς σύντομου- Κοινού Ανακοινωθέντος, δεν συνηγορούν υπέρ της πιθανότητας υπέρβασης του αδιεξόδου των S-400. Για ποιον λόγο να θέλει η Ρωσία να δει κοντά στα σύνορά της και μάλιστα στο οπλοστάσιο ενός ιστορικού, πολύ πριν την ίδρυση του ΝΑΤΟ, αντιπάλου της, το θεωρούμενο ως πιο προηγμένο μαχητικό αεροσκάφος του κόσμου;

Κατάρ και ΗΑΕ;

Παρόμοιοι όμως υπολογισμοί επηρεάζουν και την απόφαση της Μόσχας να συναινέσει στην πώληση των συστημάτων σε μια από τις δυο χώρες του Κόλπου που αναφέρθηκαν. Το Κατάρ και τα ΗΑΕ. Πόσο ασφαλής θα ήταν η τεχνολογία των συστημάτων αν μεταφερθούν και επιχειρούν σε μια χώρα που χρησιμοποιείται ως προκεχωρημένο επιχειρησιακό στρατηγείο της αμερικανικής Κεντρικής Διοίκησης (CENTCOM: Central Command) που συμπεριλαμβάνει τον Κόλπο στην περιοχή ευθύνης της;

Δυνητικό πρόβλημα θα υπήρχε και από την πλευρά του Εμιράτου. Παρά τη φιλοξενία των Αμερικανών, δεν έχει κανέναν απολύτως λόγο να επιθυμεί να συγκρουστεί μετωπικά με τη Μόσχα, σε περίπτωση που προκύψουν… παρατράγουδα με τους S-400. Υπάρχουν όμως κι άλλα θέματα. Δεδομένου του ότι στην περιοχή κυκλοφορούν κάθε λογής αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη, δεν θα δημιουργούσε πρόβλημα ασφαλείας ενδεχόμενη επιχειρησιακή ανάπτυξη των S-400;

Και η περίπτωση όμως των ΗΑΕ μόνο εύκολη δεν είναι. Πέραν του ότι θα εγείρονταν όλα τα ανωτέρω ζητήματα, υπάρχει και ένα επιπρόσθετο. Με δεδομένη την πολύ στενή σχέση που έχει αναπτυχθεί στα θέματα ασφαλείας μεταξύ του Άμπου Ντάμπι και της Ιερουσαλήμ, για ποιον άραγε λόγο να θελήσουν τα ΗΑΕ να δυσαρεστήσουν τους Ισραηλινούς, διά της διευκόλυνσης των Τούρκων να αποκτήσουν F-35;

Το Ισραήλ είναι ο πιο συνεπής “αρνητής” της εν λόγω προοπτικής, που ως γνωστόν μάλιστα δεν μένει ποτέ στα λόγια… όπως άλλωστε το συνηθίζει. Αυτή η “απροθυμία διευκόλυνσης” της Τουρκίας συνιστά και μια σύγκλιση συμφερόντων Ρωσίας και Ισραήλ, σε τακτικό βέβαια επίπεδο.

Ινδικές… ιδιομορφίες και S-400

Μια άλλη προοπτική, θεωρητικά πάντα μιλώντας, είναι η πώλησή τους στην Ινδία που επιχειρεί ήδη τους S-400 και ενδιαφέρεται να αγοράσει περισσότερους. Και σε αυτή την περίπτωση όμως εξακολουθεί να ισχύει το ερώτημα “γιατί να διευκολύνει η Ρωσία την Τουρκία”, πέραν του ότι θα ήταν πιο επικερδές για τη Μόσχα να αποσπάσει επιπλέον συμβόλαιο από το Νέο Δελχί.

Βέβαια και η ίδια η Ινδία έχει να αντιμετωπίσει το ζήτημα της διευκόλυνσης της Τουρκίας. Οι σχέσεις της με το Ισραήλ συνιστούν την επιτομή της “στρατηγικής εταιρικής σχέσης”, κάτι που έχει αποτυπωθεί με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο σε εκατέρωθεν δηλώσεις σε ανώτατο επίπεδο. Στα δε κίνητρα που έφεραν κοντά τις δυο αυτές χώρες, η απειλή που προέρχεται από την Τουρκία και τις κινήσεις εξωτερικής πολιτικής, όπως η στενή σχέση με το Πακιστάν, επίσης δεν συνηγορούν υπέρ του σεναρίου της “διευκόλυνσης”.

Καταληκτικά, ασχέτως των γνωστών παρορμητικών δηλώσεων του Αμερικανού προέδρου για το θέμα των F-35 στην Τουρκία, η πραγματικότητα είναι εξαιρετικά περίπλοκη. Προφανώς και δεν έχουν άδικο όσοι στην Τουρκία μέμφονται -διακριτικά για να μην καταλήξουν στη φυλακή- τον πρόεδρο Ερντογάν για μια επιλογή που χαρακτηρίζουν εκ του αποτελέσματος καταστροφική.

Η περίπτωση του Τραμπ όμως είναι διαφορετική. Στην προκειμένη περίπτωση, ο γνωστός παρορμητικός χαρακτήρας του βοηθά στην οικοδόμηση του επιχειρήματος “εγώ θέλω και κάνω τα πάντα, αλλά…” απέναντι “στον φίλο του”, Τούρκο πρόεδρο. Οι επικοινωνιακές φιέστες, εξάλλου, βοηθούν τον Ερντογάν στο εσωτερικό, άρα είναι καλοδεχούμενες.

Οπότε, μέσω τέτοιων παρορμητικών δηλώσεων, το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι αρνητικό για τις Ηνωμένες Πολιτείες, υπό την έννοια ότι συντηρούν την Τουρκία σε δυτική τροχιά, στο μέτρο που δεν μπορεί να ξεπεραστεί στην Ουάσινγκτον το σύμπλεγμα της “αναντικατάστατης Τουρκίας”, έχοντας όμως παράλληλα και ισχυρό επιχείρημα που δικαιολογεί τη μη παράδοση των F-35…

Επιμένουμε όμως για το είδος του ανταλλάγματος που επιθυμεί να λάβει η Μόσχα για να λύσει τον Γόρδιο Δεσμό. Τα πολεμικά μέτωπα, αυταπόδεικτα πλέον, λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία. Η δε Μόσχα, πάντα επιθυμούσε τη “μεγάλη συνεννόηση” με τις ΗΠΑ. Ασχέτως εάν τελικά την πετύχει. Ο υπογράφων το υπογράμμιζε και επέμενε ακόμα και στην κορύφωση του πολέμου στην Ουκρανία, έστω και… υπό καθεστώς απόλυτης, σχεδόν, μοναξιάς. Πλέον το έχουν συνειδητοποιήσει όλοι.

Σε συνεργασία με το defencepoint

Στην αγωγή που εκκρεμεί ενώπιον ισραηλινού δικαστηρίου, ο ιδρυτής της Intellexa παραδέχεται για πρώτη φορά εγγράφως ότι πούλησε το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator στις ελληνικές κρατικές αρχές. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι η συναλλαγή ήταν απολύτως νόμιμη, απορρίπτοντας κάθε σύνδεσή του με την επιχειρησιακή χρήση του λογισμικού και τις παρακολουθήσεις που ακολούθησαν.

«Πρώτη επίσημη παραδοχή σε δικαστικό έγγραφο»

Μιλώντας στο MEGA, ο Ζαχαρίας Κεσσές χαρακτήρισε την εξέλιξη ιδιαίτερα σημαντική, καθώς -όπως είπε- επιβεβαιώνει όσα ο ίδιος ο Ντίλιαν υποστήριζε δημόσια τους τελευταίους μήνες.

«Για πρώτη φορά αποτυπώνεται σε δικαστικό έγγραφο ότι η προμήθεια του Predator στην Ελλάδα δεν είναι ένας ψευδής ισχυρισμός, αλλά ένα πραγματικό γεγονός, το οποίο μάλιστα ο ίδιος χαρακτηρίζει νόμιμο», ανέφερε.

Σύμφωνα με τον κ. Κεσσέ, η σημασία της παραδοχής έγκειται στο ότι δεν πρόκειται πλέον για δημόσιες δηλώσεις, αλλά για επίσημο έγγραφο κατατεθειμένο σε δικαστική διαδικασία, το οποίο θα αξιολογηθεί από το ισραηλινό δικαστήριο.

Όπως σημείωσε, μέσα στους επόμενους μήνες το δικαστήριο θα κληθεί να αποφανθεί εάν ο Ντίλιαν περιορίστηκε αποκλειστικά στην προμήθεια του λογισμικού ή εάν είχε και εμπλοκή στη χρήση του.

«Είχε κάθε λόγο να αισθάνεται ασφαλής»

Απαντώντας στο ερώτημα γιατί ο Ντίλιαν δεν είχε προσκομίσει τα συγκεκριμένα στοιχεία νωρίτερα, πριν από την πρωτόδικη καταδίκη του, ο Ζαχαρίας Κεσσές υποστήριξε ότι μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε λόγος να το πράξει.

«Από το 2020 έως το 2022, όταν πραγματοποιήθηκαν οι παγιδεύσεις, αλλά και από το 2022 έως την απόφαση του Φεβρουαρίου του 2026, ο κ. Ντίλιαν δεν αντιμετώπισε καμία ουσιαστική συνέπεια», ανέφερε.

Ο ίδιος έκανε λόγο για σοβαρές παραλείψεις των ελληνικών αρχών, υποστηρίζοντας ότι, παρά τα στοιχεία που υπήρχαν, δεν ασκήθηκαν διώξεις για κακουργηματικές πράξεις. Παράλληλα, ισχυρίστηκε ότι οι αστυνομικοί έλεγχοι ήταν προσυνεννοημένοι, ενώ υποστήριξε πως ακόμη και κατά την εξεταστική επιτροπή της Βουλής το 2023 ο Ντίλιαν γνώριζε εκ των προτέρων τις ερωτήσεις που θα δεχόταν.

Κατά τον κ. Κεσσέ, η παραπομπή περιορίστηκε σε πλημμελήματα με περιορισμένες ποινικές συνέπειες, γεγονός που, όπως είπε, δημιουργούσε την πεποίθηση ότι δεν θα αντιμετώπιζε σοβαρό νομικό κίνδυνο. «Αυτό άλλαξε μετά την απόφαση του δικαστηρίου», τόνισε.

Αιχμές κατά της Δικαιοσύνης

Ο δικηγόρος των θυμάτων άσκησε έντονη κριτική στη στάση της ελληνικής Δικαιοσύνης, υποστηρίζοντας ότι η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται λανθασμένα στο γιατί ο Ντίλιαν δεν έχει προσκομίσει περισσότερα στοιχεία, αντί να εξετάζεται η στάση των αρμόδιων αρχών.

Όπως ανέφερε, η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου οφείλει να διερευνήσει εκ νέου την υπόθεση και να καλέσει τον Ταλ Ντίλιαν να καταθέσει. Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι ακόμη και αν θεωρείται αναξιόπιστος μάρτυρας, υπάρχουν πέντε στελέχη της Intellexa -ο γενικός διευθυντής, η διοικητική διευθύντρια και τρεις τεχνικοί που χειρίζονταν το λογισμικό- τα οποία, όπως υποστήριξε, δεν έχουν καταθέσει ποτέ.

«Αν εξεταστούν αυτά τα πρόσωπα, θα αναδειχθεί η αλήθεια χωρίς να υπάρχουν πλέον περιθώρια αμφισβήτησης», είπε.

Νέο αίτημα για άνοιγμα της δικογραφίας

Ο Ζαχαρίας Κεσσές ανακοίνωσε ότι θα προσέλθει εκ νέου στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου για να καταθέσει τα έγγραφα που έχει στη διάθεσή του, ζητώντας παράλληλα την ανάσυρση της υπόθεσης από το αρχείο και την εκ νέου διερεύνησή της.

Όπως σημείωσε, η διαδικασία στο Εφετείο, που αναμένεται να διεξαχθεί τον Δεκέμβριο, αφορά αποκλειστικά τα πλημμελήματα σε δεύτερο βαθμό και δεν απαντά στα βασικά ερωτήματα της υπόθεσης.

«Ποιος έδωσε την εντολή, ποιος χρηματοδότησε το σύστημα, πού βρίσκονται τα προσωπικά δεδομένα που συλλέχθηκαν και ποιος είχε την ευθύνη της λειτουργίας του Predator είναι ζητήματα που παραμένουν αναπάντητα», υπογράμμισε.

Κλείνοντας, ο κ. Κεσσές επανέφερε το ζήτημα της στάσης των πολιτικών προσώπων που φέρονται ως θύματα παρακολουθήσεων, σημειώνοντας ότι, πέραν των Νίκου Ανδρουλάκη, Χρήστου Σπίρτζη και, πρόσφατα, Αντώνη Σαμαρά, κανένα άλλο πολιτικό πρόσωπο δεν έχει προχωρήσει σε κατάθεση για την υπόθεση.

Πυρά από το ΠΑΣΟΚ κατά της κυβέρνησης

Να λογοδοτήσουν στη Βουλή ο Γρηγόρης Δημητριάδης και ο Ταλ Ντίλιαν, ζήτησε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Κατρίνης μετά και τις τελευταίες αποκαλύψεις.

Ο κ. Κατρίνης μιλώντας το πρωί στο MEGA, ζήτησε ο πρώην Γενικός Γραμματέας του Πρωθυπουργού Γρηγόρης Δημητριάδης και ο Ισραηλινός επιχειρηματίας, που πούλησε το παράνομο λογισμικό Predator, να έρθουν στη Βουλή να λογοδοτήσουν, ενώ, για τις δηλώσεις του Ταλ Ντίλιαν, ζήτησε να παρέμβει ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.

«Εδώ έχουμε δύο “σφαίρες”», ανέφερε ο Μιχάλης Κατρίνης. «Μία “σφαίρα” την οποία “έφαγε” για να γλιτώσει το “αφεντικό” – και ποιο είναι το αφεντικό, ο νοών νοείτω – και μία “σφαίρα” την οποία εκτόξευσε χθες ο κ. Ντίλιαν, λέγοντας ευθέως ότι πούλησε το παράνομο λογισμικό στην ελληνική κυβέρνηση, της οποίας ξέρετε ποιος προΐσταται», τόνισε χαρακτηριστικά, ενώ έθεσε και το ερώτημα «για ποιον λόγο κάποιοι, μανιωδώς χρησιμοποιώντας την πλειοψηφία στην αρμόδια επιτροπή, αποφάσισαν να μην έρθει ο κ. Ντίλιαν».

«Η Νέα Δημοκρατία, υπό τον φόβο και το κράτος των αποκαλύψεων, επέλεξε να μην έρθει στη Βουλή ούτε αυτός ο οποίος είπε ότι έφαγε “σφαίρα” για να γλιτώσει το “αφεντικό”, ούτε αυτός που είπε ότι πούλησε το παράνομο λογισμικό των υποκλοπών στην Ελληνική Κυβέρνηση», υπογράμμισε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.

Για να προσθέσει: «Ακριβώς γι’ αυτό πρέπει να παρέμβει ο νέος Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου για το μεγαλύτερο σκάνδαλο της διακυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη, με προφανείς λόγους να τους παγιδεύσει και να τους εκβιάζει, σκάνδαλο το οποίο θέλει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, εντός των επόμενων εβδομάδων, να κλείσει χωρίς κανείς να μάθει ποιος, γιατί και με ποια σκοπιμότητα το έκανε».

Γι’ αυτό – συμπλήρωσε ο κ. Κατρίνης – ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου πρέπει να παρέμβει, να τους καλέσει να καταθέσουν συμπληρωματικά, ενώ και οι δύο πρέπει να έρθουν και να λογοδοτήσουν στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής».

Σχολιάζοντας, τέλος, την πρόσφατη συνέντευξη του κ. Δημητριάδη, ανέφερε ότι: «όλοι υποστήκαμε σοκ και δέος με τον κυνισμό και τον τρόπο με τον οποίο ο απερχόμενος Γενικός Γραμματέας του Πρωθυπουργού αποκάλυψε ή εκτίμησε κάποια από όσα έχουν συμβεί και οι Έλληνες πολίτες βγάζουν τα συμπεράσματά τους».

Οι συζητήσεις για τις προεδρικές ξεκίνησαν από το 2023, την επομένη των εκλογών. Τώρα, όμως, είναι πιο εμφανές το ενδιαφέρον από εν δυνάμει υποψήφιους, οι οποίοι –μετά τις βουλευτικές- δεν έχουν λόγο να κρατούν τα προσχήματα. Και άρχισαν τα σενάρια, τα οποία τροφοδοτούν και τα ΜΜΕ.

Αποβλέποντας στις προεδρικές

Είναι εδραιωμένο, αν και πολιτικά ανορθόδοξο, ότι κάθε φορά που τελειώνει μια εκλογική διαδικασία, ξεκινά η προετοιμασία για την επόμενη. Από τις προεδρικές εκλογές του 2023, που προκάλεσαν αναταράξεις, ανατροπές, με «γέφυρα» τις ευρωεκλογές, που διενεργήθηκαν ταυτόχρονα με τις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση, φθάσαμε στις βουλευτικές της 24ης Μαΐου.

Πριν καλά-καλά αξιολογηθεί το αποτέλεσμα των βουλευτικών και μπουν στη ζυγαριά τα συν και τα πλην της εκλογικής μάχης, ξεκίνησε η προεδρολογία. Δεν κρύβεται η βιασύνη. Κι αυτό οδηγεί σε λάθη. Οδηγεί τους ενδιαφερόμενους, πρόσωπα και οργανωμένους φορείς, κόμματα, σε μπαγιάτικες συνταγές – όπερ σημαίνει ότι δεν έχουν διδαχθεί από τα λάθη τους.

Θεώρησαν τον μη καταποντισμό στις εκλογές ως αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών έναντι τους, ωσάν να έχει δια μαγείας αρθεί η απαξίωση των πολιτών έναντι των κομμάτων. Πίστεψαν ότι οι πολίτες είδαν το… φως το αληθινό και επέστρεψαν στα λεγόμενα παραδοσιακά κόμματα. Στο μαντρί, όπως χαρακτηριστικά έλεγαν οι παλαιότεροι. Τούτο, όμως, δεν ισχύει. Οι εκλογές για βουλευτές, δημάρχους, αντιδημάρχους, συμβούλους, κοινοτάρχες, έχουν διαφορετικό χαρακτήρα από τις προεδρικές.

Οι συνήθεις ύποπτοι

Κάποιοι μνηστήρες δίνουν ήδη το παρών τους. Όχι όλοι. Κάποιοι περιμένουν στη γωνία για να «καούν» μερικοί από εκείνους που εκτίθενται ήδη, για να «καθαρίσει», έστω μερικώς, το τοπίο. Και τότε να εμφανισθούν οι ίδιοι ως σωτήρες. Ενίοτε πρώτοι το χορό σέρνουν οι Συναγερμικοί.

Η δεξιά τα τελευταία χρόνια έχει προβάδισμα, θεωρείται ότι είναι «μαγαζί γωνία». Και γι΄ αυτό υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον. Μόνο, που το… μαγαζί γωνία, στις τελευταίες προεδρικές, έμεινε εκτός δεύτερου γύρου. Αυτό σημαίνει πως τίποτε δεν είναι δεδομένο, πολύ περισσότερο σε αυτή τη συγκυρία.

Στο ΑΚΕΛ, που παραμένουν εκτός κυβέρνησης από το 2013, φτιάχνουν εναλλακτικά κοστούμια ποντάροντας στον κατακερματισμό των απέναντι δυνάμεων. Ωστόσο, αν και νωρίς, φαίνεται να έχουν έλλειψη ιδεών και προσώπων. Γι’ αυτό και εξετάζουν «σίγουρα μονοπάτια», τα οποία ωστόσο, δοκιμάσθηκαν και απέτυχαν. Εκείνο που προφανώς και προβληματίζει είναι πώς ακόμη και στα χειρότερα του ΔΗΣΥ, το ΑΚΕΛ δεν κατάφερε να πάρει προβάδισμα.

Εκ των παραδοσιακών κομμάτων, το ΔΗΚΟ, «διασώθηκε» στις τελευταίες βουλευτικές και πήρε βαθιές ανάσες για τη συνέχεια. Η στροφή, ωστόσο, προς τα δεξιά, ενός κόμματος κεντρώου, το οποίο στηρίχθηκε πρωτίστως σε παλιούς ψηφοφόρους του, δεν αναμένεται ότι θα το βοηθήσει στη συνέχεια.

Το πόδι στο γκάζι

Είναι σαφές πως με το πέρας του καλοκαιριού τα κόμματα θα «φορτσάρουν» για τις προεδρικές εκλογές. ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ στρέφονται μονίμως κατά της κυβέρνησης ενώ βολική, για τους σχεδιασμούς τους, είναι και η μεταξύ τους σύγκρουση. Γιατί προφανώς θεωρούν πως έτσι συσπειρώνουν την εκλογική τους βάση, η οποία, βέβαια, είναι σε θέση να παρατηρεί πως υπάρχουν υπόγειες και φανερές συνεργασίες.

Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης έχει ενάμιση χρόνο μπροστά του για υλοποίηση του προγράμματος της πενταετίας. Σε συνθήκες έντονης προεκλογικής αντιπαράθεσης, τοξικού κλίματος, η υλοποίηση πολιτικών δυσκολεύει. Και τούτο φαίνεται και από τις τρικλοποδιές που βάζουν στην κυβέρνηση πτέρυγες της Βουλής.

Η κατανομή ανά σχολές

Τη νέα πτέρυγά του, που είχε προγραμματιστεί από το 1963, αλλά ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 1970, την εγκαινίασε στις 12 Απριλίου 1970 ο υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων της Απριλιανής Κυβέρνησης, Νικήτας Σιώρης (1924-2003), επί πρυτανείας του καθηγητή Βιολογίας, Γεώργιου Π. Πανταζή (1906-1973). Το 1969 είχε χαρακτηριστεί “έτος παιδείας”, καθώς είχε δοθεί το μέχρι σήμερα μυθώδες ποσό των 1.500.000.000 δρχ. για να ανεγερθεί η Πανεπιστημιόπολη Ζωγράφου.

Οι επόμενες πληροφορίες προέρχονται από τον λόγο του πρύτανη, Γ. Π. Πανταζή, στα εγκαίνια της νέας πτέρυγας του Μεγάρου Θεωρητικών Επιστημών του ΕΚΠΑ. Στο υπόγειο του κτηρίου προβλεπόταν χώρος στάθμευσης πενήντα αυτοκινήτων του διδακτικού και του διοικητικού προσωπικού των συγκεκριμένων τεσσάρων σχολών του ΕΚΠΑ. Το ισόγειο θα είχε αμφιθέατρο 700 θέσεων και ο πρώτος όροφος το μεγαλύτερο αμφιθέατρο, με 780 θέσεις.

Στον δεύτερο όροφο δύο αμφιθέατρα 330 θέσεων και γραφεία καθηγητών θα παραχωρούνταν στη Θεολογική Σχολή, στον τρίτο όροφο δύο αμφιθέατρα 330 θέσεων και γραφεία καθηγητών θα τα έπαιρνε η Νομική Σχολή και στον τέταρτο όροφο θα διαμορφώνονταν δεκαοκτώ γραφεία καθηγητών. Το αμφιθέατρο του πρώτου ορόφου, γνωστό ως Αμφιθέατρο Παπαρρηγοπούλου, θα το χρησιμοποιούσαν για τα μαθήματά τους όλες οι σχολές. Τα αμφιθέατρα και οι αίθουσες της νέας πτέρυγας του Μεγάρου Θεωρητικών Επιστημών του ΕΚΠΑ ονομάστηκαν από τα επώνυμα σημαντικών διατελεσάντων καθηγητών των σχολών (Οικονομίδου, Καββαδία, Λάμπρου, Πολίτου).

Η ανακαίνιση του Μεγάρου της Νομικής

Το Μέγαρο Θεωρητικών Επιστημών του ΕΚΠΑ ανακαινίστηκε κατά τις δεκαετίες του 1990 και του 2000. Αλλοιωμένο ως προς τη σύμφωνη με τη λειτουργικής αντίληψης ρασιοναλιστική αρχιτεκτονική του οπλισμένου σκυροδέματος, που την έχει εφαρμόσει ο Κριεζής και στα κτήρια της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Γουδί, όπως και στη νέα πτέρυγα του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου (Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας), στεγάζει σήμερα τη Σχολή Νομικών, Οικονομικών & Πολιτικών Επιστημών.