Έτσι, η πολιτική στρατηγική άρχισε να αποκτά και μια δεύτερη διάσταση: αν δεν μπορείς εύκολα να αυξήσεις τις δικές σου ψήφους, μπορείς να προσπαθήσεις να περιορίσεις τις ψήφους του αντιπάλου.

Οι δήμοι στο επίκεντρο

Η αντιπολίτευση απέκτησε μετά το 2024 ένα σημαντικό πλεονέκτημα: τον έλεγχο μεγάλων δήμων, με κυριότερο την Κωνσταντινούπολη. Για την κυβέρνηση, οι δήμοι δεν αποτελούν μόνο πεδίο τοπικής πολιτικής. Είναι ταυτόχρονα σημαντικοί μηχανισμοί πολιτικής επιρροής και κοινωνικής παρουσίας.

Η πολιτική πίεση στους δήμους ξεκίνησε ουσιαστικά με την υπόθεση του Εσένγιουρτ τον Οκτώβριο του 2024 και κορυφώθηκε τον Μάρτιο του 2025 με τη σύλληψη και φυλάκιση του δημάρχου Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου. Οι επιχειρήσεις και οι δικαστικές διαδικασίες εναντίον στελεχών της αντιπολίτευσης συνεχίζονται έκτοτε.

Παράλληλα, η πίεση μεταφέρθηκε και στο ίδιο το CHP, με έρευνες για υποθέσεις διαφθοράς αλλά και δικαστικές κινήσεις που αφορούν την ηγεσία του Οζγκιούρ Οζέλ και το κομματικό συνέδριο του 2023. Το ζητούμενο, σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές, δεν είναι μόνο η αποδυνάμωση συγκεκριμένων προσώπων. Είναι να περιοριστεί η δυνατότητα του κεμαλικού κόμματος CHP να λειτουργήσει ως πόλος συσπείρωσης της αντιπολίτευσης στις επόμενες εκλογές.

Το κουρδικό στοιχείο και η «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία»

Σε αυτό το πλαίσιο αποκτά ιδιαίτερη σημασία και η διαδικασία «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία», την οποία έφερε στο προσκήνιο ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί το φθινόπωρο του 2024.

Η διαδικασία έχει ασφαλώς ευρύτερες διαστάσεις. Συνδέεται με την προσπάθεια τερματισμού της ένοπλης δράσης του PKK, την εσωτερική ασφάλεια και αυτό που ο Ερντογάν αποκαλεί «ενίσχυση του εσωτερικού μετώπου». Παράλληλα, όμως, έχει και σαφείς πολιτικές προεκτάσεις. Στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, η συνεργασία της αντιπολίτευσης με την κουρδική εκλογική βάση υπήρξε σημαντικός παράγοντας. Εάν αυτή η δυνατότητα περιοριστεί, αλλάζουν οι συσχετισμοί.

Την ίδια στιγμή, η νέα κατάσταση μπορεί να δημιουργήσει έναν διαφορετικό δίαυλο μεταξύ της κυβερνητικής συμμαχίας και του φιλοκουρδικού κόμματος DEM Parti. Και αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν στο μέλλον χρειαστούν ευρύτερες κοινοβουλευτικές συναινέσεις, ακόμη και για μια συνταγματική αλλαγή.

Γι’ αυτό και στο DEM ακούγεται πλέον η άποψη ότι «δεν μας χρειάζονται όπως παλιά». Η διάσπαση της αντιπολίτευσης και η πιθανότητα περιορισμού της εκλογικής της συνεργασίας με την κουρδική βάση αλλάζουν τα δεδομένα.

Το πραγματικό πρόβλημα παραμένει η οικονομία

Όλες αυτές οι εξελίξεις μπορούν να επηρεάσουν τους πολιτικούς συσχετισμούς. Δεν απαντούν όμως στο βασικό ερώτημα που θα κρίνει τελικά την κάλπη: τι θα ψηφίσει ο πολίτης όταν βρεθεί μπροστά στην καθημερινή οικονομική του πραγματικότητα; Η κυβέρνηση μπορεί να προβάλλει την πρόοδο στην αμυντική βιομηχανία, τις εξελίξεις στην εξωτερική πολιτική, την ασφάλεια και τη διαδικασία «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία».

Μπορεί επίσης να επιχειρεί να αναδείξει τις αδυναμίες και τα προβλήματα της αντιπολίτευσης. Το ερώτημα είναι αν όλα αυτά θα είναι αρκετά για να μετατοπίσουν την προσοχή του ψηφοφόρου από την ακρίβεια, το κόστος ζωής και την οικονομική πίεση.

Το πρόβλημα έχει γίνει ακόμη πιο σύνθετο μετά την επιδείνωση της ενεργειακής κρίσης. Οι διεθνείς συγκρούσεις και, ιδιαίτερα, η επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν έχουν αυξήσει τις πιέσεις στην ενέργεια, με άμεσες επιπτώσεις και για την τουρκική οικονομία. Επομένως, το πραγματικό εκλογικό στοίχημα για τον Ερντογάν δεν είναι μόνο να διατηρήσει τον έλεγχο των πολιτικών εξελίξεων ή να περιορίσει τη δυνατότητα της αντιπολίτευσης να συσπειρωθεί.

Είναι να καταφέρει να πείσει τον ψηφοφόρο ότι η πολιτική, η ασφάλεια και η πορεία της χώρας έχουν μεγαλύτερη σημασία από την οικονομική δυσκολία που βιώνει στην καθημερινότητά του.

Η κάλπη θα δώσει την απάντηση

Εάν η στρατηγική αποδυνάμωσης της αντιπολίτευσης αποδώσει, θα πρόκειται για μια νέα περίπτωση όπου μια κυβέρνηση δεν κέρδισε απαραίτητα επειδή αύξησε θεαματικά τη δική της εκλογική δύναμη, αλλά επειδή κατάφερε να αλλάξει τους όρους του πολιτικού ανταγωνισμού. Όμως οι εκλογές έχουν πάντα έναν αστάθμητο παράγοντα: τον ίδιο τον ψηφοφόρο. Οι πολιτικοί σχεδιασμοί μπορεί να είναι λεπτομερείς, οι συμμαχίες να αλλάζουν και οι στρατηγικές να αναπροσαρμόζονται. Την τελευταία λέξη, ωστόσο, την έχει η κάλπη.

Σε ό,τι αφορά το χρονοδιάγραμμα, ο Μεχμέτ Ουτσούμ, επικεφαλής νομικός σύμβουλος του Προέδρου, ανέφερε ως πιθανή ημερομηνία των εκλογών την 16η Απριλίου 2028. Παρά τις σχετικές εκτιμήσεις κύκλων και τις πληροφορίες περί ενδεχόμενης επίσπευσης, το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς. Μέχρι τότε, όμως, πολλά μπορούν να αλλάξουν. Γιατί στην πολιτική, όπως και στην ιστορία, οι σχεδιασμοί δεν είναι πάντα αρκετοί. Στο τέλος, αυτό που μετρά είναι προς τα πού θα κινηθεί η λαϊκή βούληση.

Υπόθεση Πλεύρη

Για «υπόθεση πολύ σοβαρή» και ερωτήματα που ανακύπτουν και ζητούν απαντήσεις, κάνει λόγο το ΠΑΣΟΚ σε ανακοίνωση του με την οποία σημειώνει ότι «όπως αποδεικνύεται η γνωριμία του υπουργού Θάνου Πλεύρη με τους δυο κατηγορούμενους γιατρούς για την υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη είναι πολύ προγενέστερη, όταν το 2012 μαζί με το ζευγάρι των γιατρών ήταν στα ιδρυτικά μέλη του σωματείου ”Ελληνικό Ιατρονομικό Συμβούλιο”».

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης υπογραμμίζει ότι «ο υπουργός οφείλει να διευκρινίσει γιατί είπε ψέματα για την χρονολογία της γνωριμίας του μαζί τους και αν ήταν σε γνώση του ότι οι δύο γιατροί εκτελούσαν παράνομες ιατρικές πράξεις».

Ειδικότερα το ΠΑΣΟΚ αναφέρει ότι «από τις πρώτες μέρες της πολύκροτης υπόθεσης του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη σε ιατρείο που φέρεται να εκτελούσε παράνομες ιατρικές πράξεις, ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, κ. Πλεύρης, είχε σπεύσει να δηλώσει ότι γνωρίζει τους δυο κατηγορούμενους ιατρούς όταν μετά από προσωπικό πρόβλημα υγείας, είχε αναζητήσει συμβουλές διατροφής» και προσθέτει ότι «έκτοτε -όπως δήλωσε δημόσια – είχε διατηρήσει επικοινωνία και την ημέρα του τραγικού συμβάντος αναζήτησε στο τηλέφωνο τον ιατρό για να πληροφορηθεί τι είχε συμβεί».

«Εντούτοις», αναφέρει το ΠΑΣΟΚ, «όπως αποδεικνύεται, η γνωριμία τους είναι πολύ προγενέστερη, όταν το 2012 μαζί με το ζευγάρι των γιατρών ήταν στα ιδρυτικά μέλη του σωματείου ”Ελληνικό Ιατρονομικό Συμβούλιο” και μάλιστα ο κ. Πλεύρης εμφανίζεται να είναι μαζί με τους δύο κατηγορουμένους, τα τρία από τα πέντε μέλη της προσωρινής διοίκησης που από κοινού αιτήθηκαν από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών την επικύρωση του από 3-6-2012 καταστατικού του σωματείου».

Υπό τα παραπάνω δεδομένα το ΠΑΣΟΚ σημειώνει ότι «ο υπουργός οφείλει να διευκρινίσει γιατί είπε ψέματα για τη χρονολογία της γνωριμίας του μαζί τους και αν ήταν σε γνώση του ότι οι δύο γιατροί εκτελούσαν παράνομες ιατρικές πράξεις».

Υπόθεση Πατούλη

Ο Παύλος Πολάκης επανήλθε με αποκαλύψεις για τον Γιώργο Πατούλη, ορθοπεδικό και πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, που είχε το 49% εταιρείας “αισθητικής ιατρικής”  και συμμετοχή σε εταιρεία “τουρισμού υγείας”. Σήμερα επανέρχεται επειδή ο πρόεδρος του ΙΣΑ άλλαξε στοιχεία σε ιστοσελίδα ώστε να μη φέρεται ως πρόεδρος της επίμαχης εταιρείας.

Σύμφωνα με τον Παύλο Πολάκη, ο Πατούλης είναι πρόεδρος της OMS Total Care, η οποία ειδικεύεται στην αισθητική, αλλά και στην «ευεξία» και τη «μακροζωία». Παράλληλα, ο Γιώργος Πατούλης είναι πρόεδρος της ΜΚΟ «Διεθνές Κέντρο Τουρισμού Υγείας».

«Γι’ αυτό προσπαθείς να συγκαλύψεις και να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα;» είπε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ απευθυνόμενος στον πρόεδρο του ΙΣΑ. Επίσης καταγγέλλει: «Πατούλη, όχι μόνον ήξερες πολύ καλά τι έκανε η ανειδίκευτη εγκληματιας που παρουσίαζε το μηχάνημα της πλασμαφαίρεσης για θεραπεία αποτοξίνωσης, αλλά το έθεσες υπό την αιγίδα σου ως πρόεδρος του ΙΣΑ και το ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΣ ΜΕ 8.000 ΕΥΡΩ ως Περιφέρεια Αττικής που ήσουν τότε Περιφερειάρχης!!!!!! (παραθέτει και φωτογραφίες εγγράφων). Αρα ΤΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕΣ ΓΕΛΟΙΕ;;;; ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ ΤΩΡΑ!!!!!» Ο Παύλος Πολάκης αναφέρεται στη χρηματοδότηση του συνεδρίου στο οποίο η κατηγορούμενη γιατρός παρουσίαζε το μηχάνημα πλασμαφαίρεσης.

/

/

/

/

Τι υποστηρίζει ο Γιώργος Πατούλης

Με ανάρτησή του ο Γιώργος Πατούλης απαντά ότι όλα αυτά είναι συκοφαντίες και αναφέρει πάντως ότι «η O.M.S. Total Care είναι ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο/εταιρεία με ανακριβείς πληροφορίες σε ιστότοπο» (δεν αναφέρει ποιες είναι οι ανακρίβειες, αλλά προφανώς αναφέρεται σε όσα άλλαξε στον ιστότοπο μετά την καταγγελία του Παύλου Πολάκη).

Αναφέρει ότι υπάρχει η O.M.S. Στόμα Γνάθος Πρόσωπο Αθηνών ΙΚΕ στην οποία κατέχει το 50%, αλλά δεν παρέχει ιατρικές υπηρεσίες ούτε ασκεί διαχείριση, «η οποία ανήκει σε άλλο επιστημονικά υπεύθυνο πρόσωπο». Προσθέτει ότι στην “MEDI DERMA Μαρούσι” κατέχει μερίδιο, αλλά δεν είναι διαχειριστής ή επιστημονικά υπεύθυνος « σε αυτόν τον νόμιμο φορέα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας».  Για το “Διεθνές Κέντρο Τουρισμού Υγείας” αναφέρει ότι η ΑΜΚΕ που «ιδρύθηκε το 2017 για τον ιατρικό τουρισμό είναι σε πλήρη αδράνεια με μηδενικές δηλώσεις και είχε στόχο να προβάλει την Ελλάδα στους αποδήμους».

Αναλυτικά γράφει: «Τις τελευταίες ώρες δέχομαι μια αήθη προσωπική και σε κάθε επίπεδο επίθεση, με ανυπόστατους ισχυρισμούς και αβάσιμες υποθέσεις που αναπαράγονται χωρίς να έχει προηγηθεί έλεγχος της ακρίβειάς τους. Προς αποκατάσταση της αλήθειας, διευκρινίζω τα εξής:
Οι εταιρείες «O.M.S. – Στόμα Γνάθος Πρόσωπο Ιδιωτικό Ιατρείο ΙΚΕ» με έδρα τον Δήμο Θεσσαλονίκης και «O.M.S. Aesthetics Εύοσμος Ιδιωτικό Ιατρείο Χειρουργικής και Αισθητικής Ιατρικής Ι.Κ.Ε.» με έδρα τον Δήμο Κορδελιού – Ευόσμου είναι δύο εταιρείες στις οποίες δεν συμμετέχω και δεν συνδέομαι με οποιαδήποτε σχέση (ούτε στο εταιρικό κεφάλαιο, ούτε ως διαχειριστής, ούτε ως συμβαλλόμενος), όπως εύκολα μπορεί κανείς να διαπιστώσει από το ΓΕ.Μ.Η.

»Το “O.M.S. Total Care”  δεν αντιστοιχεί στην επωνυμία ή τον διακριτικό τίτλο οποιουδήποτε νομικού προσώπου οποιασδήποτε μορφής, αφορά αποκλειστικά ιστότοπο, στον οποίο, ωστόσο, είχαν συμπεριληφθεί ανακριβείς πληροφορίες.

»Στην εταιρεία με την επωνυμία “O.M.S. Στόμα Γνάθως Πρόσωπο Αθηνών Ιδιωτικό Οδοντιατρείο και Ιατρείο ΙΚΕ” με έδρα τον Δήμο Αθηναίων κατέχω το 50% του εταιρικού κεφαλαίου, χωρίς καμία άλλη σχέση (παροχή ιατρικών υπηρεσιών, διαχείριση ή εκπροσώπηση κ.λπ.), το οποίο λειτουργεί με επιστημονικά υπεύθυνο οδοντίατρο.

»Όσον αφορά στη συμμετοχή μου στην εταιρεία με την επωνυμία «MEDI DERMA Μαρούσι Ιδιωτικό Ιατρείο», η αλήθεια είναι ότι στην εταιρεία αυτή δεν είμαι διαχειριστής ούτε και επιστημονικά υπεύθυνος. Πρόκειται για έναν φορέα ΠΦΥ, με δύο τμήματα ιατρικών ειδικοτήτων (πλαστικής χειρουργικής και δερματολογίας), που λειτουργεί με νόμιμη άδεια και επιστημονικά υπευθύνους ιατρούς αντίστοιχης ειδικότητας.

»Το Διεθνές Κέντρο Τουρισμού Υγείας είναι ΑΜΚΕ που στόχο είχε τη διασύνδεση και την προβολή της Ελλάδας στην ομογένεια αναφορικά με τον Ιατρικό Τουρισμό. Συστάθηκε το 2017, πλην όμως ουδέποτε ανέπτυξε οποιαδήποτε δράση ή δραστηριότητα ή οικονομική συναλλαγή και για τον λόγο αυτό μέχρι σήμερα έχει υποβάλει μόνο μηδενικές φορολογικές δηλώσεις, τελούσα σε αδράνεια.
Όλα τα σχετικά στοιχεία είναι διαθέσιμα και προσβάσιμα σε κάθε ενδιαφερόμενο και θα μπορούσαν εύκολα να είχαν ελεγχθεί πριν από την αναπαραγωγή αβάσιμων και συκοφαντικών ισχυρισμών.»

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, το Πολυενδοκρινικό Μεταβολικό Ωοθηκικό Σύνδρομο αφορά το 10–13% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας παγκοσμίως, ενώ εκτιμάται ότι έως και 70% των γυναικών με το σύνδρομο παραμένουν αδιάγνωστες. Αποτελεί την πιο συχνή αιτία ανωορρηξίας παγκοσμίως και μία από τις κύριες αιτίες υπογονιμότητας.

Ως γνωστόν οι Άγγλοι έχουν ιδιαίτερη ευαισθησία με την Μεγαλόνησο. Αλλά και στην υπουργό μας γιατί τους θυμίζει την αείμνηστη Θάτσερ. Αφού να φανταστείτε ακόμα και τώρα, στη μεγάλη κρίση και την συρρίκνωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτοί συνεχίζουν να διατηρούν βάσεις στην Κύπρο για να την προστατεύσουν…Οι καλοί σύμμαχοι δεν φαίνονται τόσο στις χαρές όσο στις δυσκολίες, όπως θα έλεγε ο πιο σοφός των Ελλήνων μετά τον Πάκη, Γιώργος Καρατζαφέρης.

Στο δείπνο παρευρέθησαν επίσης εκτός των άλλων ακαδημαϊκών δασκάλων, ποιητών, μουσικών και κορυφαίων αρχαιολόγων, και οι ευειδείς κυρίες Αμάλ Κλούνεϊ, Μαρέβα Γκραμπόβσκι και Άννα Παναγιωταρέα. Δυστυχώς όμως κύριε πρόεδρε εγώ παρεπιδημώ στο Αμόνι με κάποιους άλλους κλόουν και αδυνατούσα να παραστώ στη μεγαλειώδη εκδήλωση και να συνοδεύσω, σύμφωνα με την επιθυμία σας, την κυρία Βίσση.

Σας απαντώ εν προκειμένω διπλωματικά και δεν λέω ωμά “να λείπει το Βίσση – νο” (Με συγχωρείτε για το κρύο αστείο αλλά τον τελευταίο καιρό βλέπω φανατικά από το Mega τον ταλαντούχο κύριο Μάρκο Σεφερλή και έχω επηρεαστεί). Άμα ξεμπερδέψετε κ. ΠΘ από τα δείπνα κ.λπ, περάστε παρακαλώ από το ΑΜΑ (Αναρχικό Μουσείο Αμμωνίου) για τσίπουρα…Θα αρέσει και στην Αμάλ! (Κι άλλο αστείο, σε καλό μου σήμερα)! Υπενθυμίζεται ότι το ζεύγος Κλούνεϊ έλαβαν για την μπίζνα της… επιστροφής επί υπουργίας κυρίου Τασούλα μόλις 300.000€ για τα βασικά, νομικά τους έξοδα. Έτσι είναι αυτές οι δουλειές. Ο οποίος Τασούλας, νυν ΠτΔ, διεδέχθη στο Υπουργείο Πολιτισμού τον εξαιρετικό Κωνσταντίνο Τζαβάρα. Πρωθυπουργός ήταν τότε ο Αντώνης Σαμαράς.

Συνελόντι ειπείν που θα έλεγε και ο κ. Μπαμπινιώτης – ο οποίος όμως δεν είχε προσκληθεί στο δείπνο – ή η κ. Βίκυ Φλέσσα – η οποία είχε μεν προσκληθεί, αλλά λόγω της νέας της εκπομπής στην ΕΡΤ αδυνατούσε να παραστεί – έφαγαν πάλι καλά όλοι αυτοί οι αδημονούντες να υποδεχθούν τα Μάρμαρα, και πέρασαν ακόμη καλύτερα. Κάλλιστα πάντως πέρασε το ζεύγος Κλούνεϊ εν Ελλάδι, για μιαν εισέτι φορά, προσκεκλημένοι του ελληνικού κράτους.

Το οποίο ζεύγος έκαναν, όπως απαιτεί το έθιμο, και τις προσυμπεφωνημένες δηλώσεις του τύπου “Την ερχόμενη φορά που θα έρθουμε, ευχόμαστε να έχουν επιστραφεί και τα Μάρμαρα, μπλα, μπλα, μπλα”, πολύ ωραία η γραβιέρα Νάξου μπλα, μπλα αλλά και το αλανιάρικο κοτόπουλο με μπάμιες κ.α” Γιατί άμα δεν ξέρουν από αλανιάρικα οι Αμερικάνοι ποιοί θα ξέρουν;

Υπενθυμίζω ότι ο τότε υπουργός Πολιτισμού κύριος Τασούλας, νυν ΠτΔ, είχε δώσει τότε στην κυρία Αμάλ Κλούνεϊ το ευτελές ποσό των 300.000€ για τις νομικές της υπηρεσίες. Αυτή τη φορά ελπίζω να έλαβε ένα πιο αξιοπρεπές ποσόν μετά την τεράστια επιτυχία της νομικής της παρέμβασης. Μην είμαστε και μίζεροι! Εξ άλλου σ’ αυτά τα θέματα ή κυρία Μενδώνη είναι πολύ κιμπάρισσα!

Συγκινημένοι ΠΘ και Βίσση!

Τέλος, πολύ συγκινημένος ο, εξ ίσου κιμπάρης, κύριος πρωθυπουργός αλλά και η κυρία Άννα Βίσση ξεπροβόδισαν θερμά το διάσημο ζεύγος και αμέσως μετά μετέβησαν εσπευσμένα στο Αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος περιμένοντας την πτήση από το Λονδίνο που θα έφερνε τα Μάρμαρα, με όλα τα συνεργεία της ΕΡΤ παρόντα. Και αν δεν ήρθαν μ’ εκείνη την πτήση, είναι σίγουρο ότι θα έρθουν με κάποια από τις επόμενες.

Βλέπετε, βαίνομεν προς εκλογάς και τα μάρμαρα θα έρθουν οπωσδήποτε, θέλουν δεν θέλουν (τα Μάρμαρα) όπως το δήλωσε με το γνωστό, αυστηρό της ύφος και η κυρία Μενδώνη. Ακριβώς το ύφος που είχε χρησιμοποιήσει όταν κατσάδιασε την υφιστάμενη της αρχαιολόγο στο Ναύπλιο με το μνημειώδες “Τόσα ΕΣΠΑ πήρατε. Τί τα κάνατε; Δείπνα για την Μαντόνα; “.

Διότι ήταν πολλά τα ΕΣΠΑ όπως και το Ταμείο Ανάκαμψης και δεν μπορούσε να τα παρακολουθεί όλα μόνη της η υπουργός. Έπρεπε να τηγανίζει και τα κεφτεδάκια για τα δείπνα της ΟΥΝΕΣΚΟ. Επειδή αρέσουν πολύ τα κεφτεδάκια στους Άγγλους που θα μας επιστρέψουν τα κλεμμένα. Όπως και η λακέρδα…

Συνελόντι ειπείν δηλαδή – που θα έλεγε και η κ. Παναγιωταρέα – απαξάπαντες πούλησαν ξανά το γνωστό, πλην βαρετό πλέον, παραμύθι περί επιστροφής των Μαρμάρων, καλά και σώνει, επί πρωθυπουργίας Μητσοτάκη. Για μιαν ακόμη φορά. Τόσο βαρετό, που ακόμα και η Ντόρα αρνήθηκε να πάει στο δείπνο. Στο οποίο πάντως δείπνο έφαγαν καλά. Επτά χρόνια υπουργός η κυρία Μενδώνη ξέρει όλες τις συνταγές. Για κεφτεδάκια.

Τον λογαριασμό όμως – του δείπνου – αυτή την φορά δεν τον πλήρωσε ο κιμπάρης και γαλαντόμος πρωθυπουργός μας. Τον πλήρωσε η σύζυγος του Μαρέβα. Εκτός των ποτών που τα πλήρωσε η Παναγιωταρέα. Για να κεφάρει η παρέα! Συνελόντι ειπείν: Λακέδες της εξουσίας; Ούτε καν. Μόνο λεκέδες!

Ομολογουμένως, το αγωνιστικό θέαμα και η συμπεριφορά των φιλάθλων στο ξεκίνημα της σαιζόν έχει βελτιωθεί. Δεν το ελέγχουν πια οι χούλιγκαν. Ξοδεύτηκαν χρήματα ρεκόρ για ποιοτικότερους παίκτες και οι ΠΑΕ συνεργάστηκαν με το κράτος για να εκλείψουν τα έκτροπα. Αλλά το ποδόσφαιρο που βλέπουμε το παίζουν κυρίως ξένοι και τα ντέρμπι τα διαιτητεύουν ξένοι.

ΟΦΗ: Το ελληνικό μοντέλο που αποδίδει και δείχνει τον δρόμο

Ο ΟΦΗ χτίστηκε ορθολογικά τα τελευταία χρόνια. Η μεθοδικότητα του Ελληνοαμερικανού ιδιοκτήτη Μπούση με την ανάθεση έργου ευθύνης στα στελέχη που επέλεξε (όλοι Έλληνες) απέδωσε μετά από χρόνο καρπούς. Κατέκτησε το Κύπελο κόντρα στον ΠΑΟΚ, νίκησε την ΑΕΚ στο Σουπερκάπ και πέρασε άνετα με διπλή νίκη εναντίον της ΤΣΣΚΑ Σόφιας στους Ομίλους του Europa League, όπου υποβιβάστηκε ο ΟΣΦΠ. Η χρηματιστηριακή αξία των παικτών του ΟΣΦΠ που μάζεψε με ακριβές μεταγραφές ο τεχνικός του διευθυντής, Κοβάσεβιτς, είναι δεκαπλάσια των ελεύθερων και δανεικών του αντίστοιχου του, Νταμπίζα, που ευδοκιμούν στον ΟΦΗ.

Ο Ολυμπιακός του Μαρινάκη, με νεοφερμένο ξένο προπονητή μόλις στην 4η αγωνιστική και πολλούς καινούργιους παίκτες, ξεκίνησε με 2 Έλληνες στην ενδεκάδα κι έβαλε 4 ξένους ως αλλαγές. Ο ΟΦΗ με τον περυσινό Έλληνα προπονητή, ξεκίνησε με 8 Έλληνες και έβαλε άλλους 4 Έλληνες ως αλλαγές. Από αυτούς τους 12, οι 6 έχουν περάσει από τον ΟΣΦΠ, οι 2 από τον ΠΑΟ και ένας από την ΑΕΚ.

Πολλοί πέρασαν από τις Εθνικές, με παραστάσεις και στο εξωτερικό, μέχρι να τους προσελκύσει, Νταμπίζας που σταδιοδρόμησε στον ΟΣΦΠ. Ο Κόντης που διώχθηκε ως ανεπαρκής από τον ΠΑΟ το ‘24 και το ‘25 τους ανέβασε επίπεδο μέσα σε ένα χρόνο. Μένει να δούμε αν ο ΟΣΦΠ, με άπειρες διεθνείς συμμετοχές και τους ακριβοπληρωμένους ξένους του, θα περάσει τον ΟΦΗ των Ελλήνων στην βαθμολογία του Group Stage του Europa League που ο Μαρινάκης έθεσε πρόσφατα σαν στόχο να κατακτήσει, μετά το τρόπαιο του Conference League.

Ο ΟΦΗ δεν είναι διάττων αστέρας. Ήρθε για να μείνει και να γίνει λαμπρό παράδειγμα προς μίμηση. Με ρόστερ αποτελούμενο κατά 80% (24/30) από Έλληνες με μ.ο. ηλικίας τα 26, αναδεικνύει το αντίστροφο από την ισχύουσα τάση. Στον ΟΦΗ οι Έλληνες παίκτες δεν αισθάνονται ξένοι στην ομάδα τους. Ας τους ακολουθήσουν κι άλλες ΠΑΕ επενδύοντας σε Έλληνες αντί να ψωνίζουν ξένους γυρολόγους απ το καλάθι.

Αναφέρεται στην συγκλονιστική ιστορία μιας γυναίκας 22 ετών, που έζησε την φρίκη. Στάθηκε μέχρι το τέλος στον 25χρονο πυροσβέστη σύζυγό της, με αποτέλεσμα το παιδί που έφερε στα σπλάχνα της να γεννηθεί με σοβαρά προβλήματα. Έζησε μόνο πέντε μέρες και πέθανε στην αγκαλιά της. Εκείνο έσωσε την ίδια, καθώς όλη η ραδιενέργεια που έπαιρνε η μάνα, μεταφερόταν στο έμβρυο.

Η Ηρώ Μουκίου εξαιρετική!!! Αντιμετωπίζει το κείμενο του Σουηδού δημοσιογράφου Gunnar Bergdahl, το οποίο μετέφρασε η ίδια, με σοβαρότητα και αυτοσυγκράτηση. Η σκηνοθετική προσέγγιση του Άρη Μπαφαλούκα, υπηρετεί αυτή την επιλογή. Ο χώρος δεν χρειάστηκε να γεμίσει με σκηνικά και τεχνάσματα για να γίνει αισθητό το μέγεθος της καταστροφής. Η σκηνή παραμένει ένας τόπος αφήγησης και μνήμης, δείχνοντας, σωστά, απόλυτη εμπιστοσύνη, στην υπέροχη ερμηνεία της Ηρώς Μουκίου.

Την καθοδήγησε: «να εκθέσει απλά, καθημερινά, πανικόβλητα συχνά, με αξιοπρέπεια και ψυχική αντοχή την αναπάντεχη μοίρα που της επιφύλαξε η Επιστήμη!», όπως έγραψε, ο αείμνηστος Κώστας Γεωργουσόπουλος. Ο λόγος και η ερμηνεία της στηρίζονται περισσότερο στην λεπτομέρεια, στην σιωπή, στις παύσεις και στην σταδιακή αποκάλυψη μιας τραυματικής εμπειρίας. Έτσι, η συγκίνηση δεν επιβάλλεται στον θεατή, αλλά γεννιέται μέσα του.

Οι φωτισμοί του Ανδρέα Μπέλλη παίζουν καθοριστικό ρόλο στην παράσταση, καθώς η ηθοποιός μετακινείται στο παρελθόν και στον χρόνο αφήγησης. Η Λουντμίλα δεν μιλά μόνο για τον εαυτό της. Μιλά για όσους έζησαν τον όλεθρο και για όσους χάθηκαν. Για εκείνους που κουβαλούν ακόμα το βάρος και τις συνέπειες μιας ολόκληρης εποχής κι αναγκάστηκαν να κοιτάξουν κατάματα τους κινδύνους της πυρηνικής ενέργειας. Το Τσερνόμπιλ στην παράσταση αυτή δεν παρουσιάζεται μόνο ως ένα ιστορικό γεγονός, αλλά υπενθύμιση για την ανάγκη της αλήθειας και κυρίως το δικαίωμα του ανθρώπου να γνωρίζει και να το διατηρεί στην μνήμη του.

Δεν είναι έργο που προσφέρει εύκολες απαντήσεις, αλλά πράξη μνήμης, ζητώντας από τον θεατή μόνο ν’ ακούσει και να αναλογιστεί. Ιδιαίτερη δύναμη έχει η επιλογή της διάρκειας. Σε περίπου μια ώρα η παράσταση λέει με δύναμη αυτά που έχει να πει, δίχως να πλατειάζει, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού.

Η φωνή της Λουντμίλα. Θέατρο Τζένη Καρέζη

Μετάφραση: Ηρώ Μουκίου

Σκηνοθεσία: Άρης Μπαφαλούκας

Σκηνικά-κοστούμια: Δημήτρης Κακριδάς

Φωτισμοί: Ανδρέας Μπέλλης

Φωτογραφίες: Μέμη Γιολδάση

Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου

Τη Λουντμίλα ερμηνεύει η Ηρώ Μουκίου

Ήταν η δεύτερη σύζυγος του τέως πρωθυπουργού της Ελλάδας Ανδρέα Παπανδρέου από το 1951 έως το 1989. Ανάμεσα στα παιδιά της είναι ο τέως πρωθυπουργός της Ελλάδας Γιώργος Α. Παπανδρέου και ο ευρωβουλευτής Νίκος Παπανδρέου.

Τα δικαιώματα των γυναικών

Είχε να επιδείξει σημαντικό έργο σε ό,τι αφορά στον αγώνα για τα δικαιώματα των γυναικών, καθώς πρωταγωνίστησε στην προώθηση, επεξεργασία και ψήφιση νόμων που βελτίωσαν πολύ τη νομική και κοινωνική θέση των Ελληνίδων, όπως η κατάργηση του θεσμού της προίκας (1982), η νομιμοποίηση των εκτρώσεων (1986), η θέσπιση του πολιτικού γάμου (1982), η νομιμοποίηση διαζυγίων με αμοιβαία συναίνεση, η δυνατότητα διατήρησης του επωνύμου των γυναικών μετά από τον γάμο τους και η απόκτηση ίσων δικαιωμάτων με το σύζυγο στην κηδεμονία των παιδιών τους.

Γεννήθηκε στο Όουκ Παρκ του Ιλινόι των ΗΠΑ, στις 30 Σεπτεμβρίου 1923, η μεγαλύτερη από πέντε αδελφές. Αρχικά σπούδασε δημοσιογραφία και κατόπιν έκανε το μεταπτυχιακό της στη Δημόσια Υγεία στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, όπου και γνώρισε τον μετέπειτα σύζυγό της, Ανδρέα Παπανδρέου, το 1947. Έζησαν αρχικά στη Μινεσότα και αργότερα στην Καλιφόρνια, όπου ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν Πρόεδρος του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ και στενός φίλος του μετέπειτα κυβερνήτη της Καλιφόρνιας Πατ Μπράουν. Παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο στις 30 Αυγούστου 1951 στο Ρίνο.

Το 1959-1960 η Μαργαρίτα Παπανδρέου συνόδευσε τον άντρα της στην επίσκεψή του στη Γιουγκοσλαβία. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε πάρει χορηγίες από τα αμερικανικά ιδρύματα Γκούγκενχαϊμ και Φουλμπράιτ για να μελετήσει το οικονομικό σύστημα της χώρας. Στη Γιουγκοσλαβία το ζεύγος φιλοξενήθηκε από τον ηγέτη της χώρας στρατάρχη Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, με τον οποίο συνδέθηκαν φιλικά.

Με τον Ανδρέα Παπανδρέου απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον Γιώργο, τη Σοφία, τον Νίκο και τον Αντρίκο Παπανδρέου.

Μετά τη μόνιμη εγκατάστασή τους στην Ελλάδα το 1961, η σχέση τους πέρασε κρίση καθώς ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε ερωτική σχέση με την Έπη Σκιαδαρέση, τη νεαρή σύζυγο του γνωστού μηχανικού και εργολάβου Γιώργου Σκιαδαρέση, που ήταν παλιός συμμαθητής του στο Κολλέγιο Αθηνών. Το θέμα πήρε και μεγάλες πολιτικές διαστάσεις όταν το 1964 η κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου ανέθεσε το καινούριο σχέδιο πόλεως της Πάτρας στον Γιώργο Σκιαδαρέση. Παρ’ όλα αυτά, μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών η Μαργαρίτα Παπανδρέου κινητοποιήθηκε αποτελεσματικά για να μπορέσει να εξασφαλίσει την απελευθέρωση του συζύγου της τον Δεκέμβριο του 1967, με τον οποίο στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν αρχικά στη Στοκχόλμη της Σουηδίας και μετέπειτα στο Τορόντο του Καναδά.

Στη Στοκχόλμη ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε ερωτική σχέση με τη Σουηδέζα ηθοποιό και τηλεπαρουσιάστρια Ράνια Νάιμπλομ, με την οποία μάλιστα απέκτησε και μία κόρη εκτός γάμου, αλλά συνέχισε να είναι επίσημα παντρεμένος με τη Μαργαρίτα. Η κόρη αυτή ασχολείται με ακίνητα και έχει σχέσεις με τα ετεροθαλή αδέλφια της.

Μεταπολιτευτικά, η σχέση του ζεύγους συνέχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα καθώς ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε αρχικά ερωμένη την ανιψιά του Αριστοτέλη Ωνάση Μαριλένα Πατρονικόλα και στη συνέχεια την αεροσυνοδό του πρωθυπουργικού αεροσκάφους Δήμητρα Λιάνη.

Τελικά η Μαργαρίτα Παπανδρέου συμφώνησε να δώσει διαζύγιο ώστε να παντρευτεί ο Ανδρέας Παπανδρέου τη Δήμητρα Λιάνη. Ίδρυσε και διετέλεσε για οχτώ χρόνια πρόεδρος της Ένωση Γυναικών Ελλάδος (Ε.Γ.Ε.). Έλαβε ενεργό μέρος σε γυναικεία θέματα και θέματα ειρήνης. Είναι επίσης συγγραφέας πολλών άρθρων και βιβλίων.

Η οικογένεια

«Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε τη Μαργαρίτα Παπανδρέου, τη μητέρα, τη γιαγιά και την προγιαγιά μας, που έφυγε σήμερα το πρωί», αναφέρει η οικογένεια της εκλιπούσας σε δήλωση της. «Μαχήτρια ως το τέλος, έζησε με γενναιοδωρία, αξιοπρέπεια και βαθιά πίστη στον άνθρωπο, στη δικαιοσύνη, στην ειρήνη και στην ισότητα των γυναικών», σημειώνουν και προσθέτουν: «Για εμάς, τα παιδιά, τα εγγόνια, τη δισεγγονή της, πάνω απ’ όλα, θα είναι πάντα η Μαργαρίτα μας: η μεγάλη, ζεστή αγκαλιά που μας ένωνε και μας έδινε απέραντη αγάπη και δύναμη».

«Η αγαπημένη μου μητέρα, η Μαργαρίτα, έφυγε σήμερα το πρωί μετά από μια δύσκολη βραδιά. Αφήνει πίσω της ένα κενό, αλλά και την ευθύνη να μείνω πιστός στις αρχές που με δίδαξε», τονίζει ο Νίκος Παπανδρέου σε δήλωση του. Επισημαίνει ότι «έζησε όλες τις νίκες του ΠΑΣΟΚ και τις ήττες, έστησε την Ένωση Γυναικών Ελλάδας και με επιμονή έφερε αλλαγές στη χώρα που την υιοθέτησε. Σκέφτομαι ότι στις πιο δύσκολες στιγμές είχε πάντα έναν ήρεμο και σοφό λόγο να μου πει, κάτι που με γαλήνευε – μάλλον επειδή τα είχε δει όλα. Για μας τα παιδιά της, αλλά και για τον Ανδρέα, ήταν ο φάρος στη φουρτούνα», σημειώνει.

Συλλυπητήρια μηνύματα

«H Μαργαρίτα Παπανδρέου συνέδεσε το όνομά της με τον αγώνα για τα δικαιώματα των γυναικών και την κοινωνική πρόοδο», τονίζει ο Νίκος Ανδρουλάκης, σε συλλυπητήρια δήλωσή του για τον θάνατο της Μαργαρίτας Παπανδρέου.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής τονίζει ότι «με τη διεκδικητική δημόσια παρουσία της, συνέβαλε στη μεταρρύθμιση του Οικογενειακού Δικαίου, την ισότητα και χειραφέτηση των γυναικών σε μια εποχή κατά την οποία η κατοχύρωση αυτών των δικαιωμάτων σε κάθε πτυχή της κοινωνικής και οικονομικής ζωής δεν ήταν αυτονόητη. Πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας (ΕΓΕ), της οποίας διετέλεσε Πρόεδρος». Σημειώνει ότι «η προσωπική της διαδρομή στο πλευρό του Ανδρέα Παπανδρέου συνδέθηκε με τα ορόσημα μιας περιόδου πολιτικών, κοινωνικών και θεσμικών μετασχηματισμών, που σφράγισαν τη σύγχρονη Ελλάδα».

«Την αποχαιρετούμε με σεβασμό», αναφέρει ο κ. Ανδρουλάκης, εκφράζοντας τα ειλικρινή συλλυπητήρια του «στον Γιώργο, τη Σοφία, τον Νίκο και τον Αντρίκο καθώς και στα πολυαγαπημένα της εγγόνια».

Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κώστας Τασούλας σε ανακοινωση αναφέρει ότι «η Μαργαρίτα Παπανδρέου σε ολόκληρη τη μακρά της διαδρομή αναζήτησε διεξόδους στα μεγάλα προβλήματα της εποχής της, υπερασπίστηκε την ευπαθή ισότητα, την ελευθερία και τα δικαιώματα των γυναικών ως θεμέλια μιας δικαιότερης κοινωνίας. Μεγάλωσε μέσα στην πολιτική, ενδιαφέρθηκε για την υγεία, την κοινωνική αλληλεγγύη, τον αντικαρκινικό αγώνα, την αντιμετώπιση της φυματίωσης και της πολιομυελίτιδας, για τη στήριξη των σχολικών συσσιτίων και των πιο ευάλωτων πολιτών. Αγάπησε βαθιά την Ελλάδα. Υπήρξε σύζυγος Πρωθυπουργού και μητέρα Πρωθυπουργού, αλλά πάνω απ’ όλα ενεργή πολίτης. Με την πλούσια δράση της στην Ένωση Γυναικών Ελλάδος και την επιρροή της στη δημόσια πολιτική, στήριξε και ενέπνευσε τη μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου, την τομή στα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα και τον εκσυγχρονισμό της θέσης της γυναίκας στην ελληνική κοινωνία. Η παρουσία της υπήρξε εξίσου δυναμική και πέρα από τα εθνικά σύνορα, με διεθνείς παρεμβάσεις και λόγο θαρραλέο».

Η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ) και η Γραμματεία Ισότητας και Ατομικών-Κοινωνικών Δικαιωμάτων αναφέρουν σε ανακοίνωση ότι «αποχαιρετούν την πρωτοπόρο των αγώνων για την ισότητα, τη χειραφέτηση και την αξιοπρέπεια των γυναικών στην Ελλάδα, Μαργαρίτα Παπανδρέου. Αφησε πίσω της μια σπουδαία παρακαταθήκη για το γυναικείο κίνημα και την κοινωνία. Μέσα από την Ένωση Γυναικών Ελλάδας, την ΕΓΕ, έθεσε στο επίκεντρο την αλλαγή των κοινωνικών αντιλήψεων για τη θέση της γυναίκας στην οικογένεια και στην κοινωνία. Συγκρούστηκε με βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις. Στις μεγάλες κοινωνικές και θεσμικές αλλαγές και συνδέθηκε με την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ – την κατάργηση της προίκας, την ισοτιμία των συζύγων και τη μεγάλη μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου -υπάρχει και η δική της ανεξίτηλη σφραγίδα, μαζί με εκείνη χιλιάδων γυναικών που οργανώθηκαν, διεκδίκησαν και άνοιξαν δρόμους για τις επόμενες γενιές. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους της».

Συλλυπητήριο μήνυμα για τον θάνατο της Μαργαρίτας Παπανδρέου απέστειλε η πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Ρένα Δούρου. «Η Μαργαρίτα Παπανδρέου ήταν φεμινίστρια πριν από την εποχή του Me Too. Αυτό όμως δεν την εμπόδισε να είναι μαχητική, διεκδικητική και αποτελεσματική σε καιρούς που ακόμη τα αυτονόητα δικαιώματα των γυναικών δεν ήσαν αυτονόητα», αναφέρει η Ρένα Δούρου και προσθέτει:

«Η ίδρυση της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας έφερε τη σφραγίδα της, άνοιξε δρόμους, δημιούργησε προοπτικές. Πάντα παρούσα με ήθος και άποψη. Αποχαιρετάμε σήμερα μια από τις χαρακτηριστικότερες προσωπικότητες του γυναικείου κινήματος της πατρίδας μας».

Οπότε προκύπτει από το πρώτο ερώτημα: Μήπως θα ήταν ενδεδειγμένο κατ’ εφαρμογή του “κανόνα της ακαδημαϊκής ακεραιότητας του ελληνικού δημόσιου Πανεπιστημίου”, τον οποίο η «Απάντηση» επικαλείται, η ίδια η Σύνοδος Πρυτάνεων να κατονομάσει (αντί να συγκαλύπτει) αυτές τις «ελάχιστες εξαιρέσεις», ώστε να ενημερωθεί η φοιτητιώσα νεολαία και το καθηγητικό/ερευνητικό προσωπικό της χώρας; Ώστε δηλαδή, κατά τη λαϊκή έκφραση, “να μην καίγονται τα χλωρά μαζί με τα ξερά”, όπως συμβαίνει με κείμενα που εφαρμόζουν τις τακτικές της ασάφειας, της αοριστίας και της μισής αληθείας; Ποιες είναι λοιπόν αυτές οι «ελάχιστες εξαιρέσεις» ελλογιμώτατοι κ.κ. Πρυτάνεις;

Η γενική εικόνα του Σκανδάλου

Ένα άλλο ερώτημα αφορά στη γενική εικόνα (στο δάσος) και όχι σε αποσπασματικές αναφορές σε λέξεις ή φράσεις (στα δέντρα), όπου εστιάζεται αποπροσανατολιστικώς η «Απάντηση» της Συνόδου Πρυτάνεων. Σύμφωνα με την πρυτανική «Απάντηση», «η αφετηρία του ζητήματος εντοπίζεται στην εμφάνιση ψευδεπίγραφων ιστοτόπων, οι οποίοι μιμούνται με υψηλό βαθμό πειστικότητας την ψηφιακή ταυτότητα των Webometrics και δημοσιεύουν αναληθή στοιχεία κατατάξεων».

Αυτή η διατύπωση όμως είναι ανακριβής και ουδόλως ακαδημαϊκή, διότι η πραγματική «αφετηρία του ζητήματος» εντοπίζεται όχι στην εμφάνιση [1] τέτοιων ψευδεπίγραφων ιστοτόπων—γνωστή παθογένεια του διαδικτύου άλλωστε—αλλά στη θεσμική χρήση τέτοιων αναληθών στοιχείων από κάποια ξένα και κάποια ελληνικά ΑΕΙ.

Ως συνέπεια δε αυτής της θεσμικής χρήσης ψευδών δεδομένων ως δήθεν αληθών σε ελληνικό και παγκόσμιο επίπεδο, και της επακόλουθης εύλογης αντίδρασης της αυθεντικής Webometrics, του Cybermetrics Lab του δημόσιου Ισπανικού Εθνικού Ερευνητικού Συμβουλίου (CSIC), σήμερα υφίσταται μια de facto πληροφοριακή διχοτομική ασυμμετρία στην ανώτατη εκπαίδευση στη χώρα μας:

Μόνον οι φοιτητές 13 ελληνικών δημοσίων ΑΕΙ διατηρούν πλήρως το προνόμιο της ελεύθερης (δωρεάν) πληροφόρησής τους για τη θέση του πανεπιστημίου τους στη γνήσια παγκόσμια κατάταξη Webometrics. Απεναντίας, δυστυχώς, οι συνάδελφοί τους σε 11 άλλα δημόσια ΑΕΙ έχουν απολέσει προς το παρόν αυτό το προνόμιο, καθώς αυτοί πρέπει να πληρώσουν για να ενημερωθούν, όπως αναγνωρίζει και η ίδια η «Απάντηση» της Συνόδου Πρυτάνεων.

Οπότε προκύπτει το εύλογο ερώτημα: πώς φθάσαμε σε αυτό το σημείο; Το δε επακόλουθο ερώτημα—η «ταμπακέρα»—είναι: ποια ακριβώς είναι η συμμετοχή κάποιων ελληνικών ΑΕΙ σε αυτό το παγκόσμιο σκάνδαλο θεσμικής παραπλανητικής διάδοσης ψευδών δεδομένων;

Υφίσταται δε και ένα άλλο καίριο ερώτημα: Διατελούσαν οι δράστες αυτού του θεσμικoύ ατοπήματος (διάδοσης ψευδών δεδομένων) εν γνώσει όταν από τη θεσμική τους θέση τα διέδιδαν ή συντελούσαν στη διάδοσή τους, είτε ενεργητικά είτε παθητικά, είτε διά των πράξεων είτε διά των παραλείψεών τους—ένα μέγα θέμα—όχι μόνο ακαδημαϊκής αλλά και ποινικής φύσεως—που έθεσε σε παγκόσμιο επίπεδο το έγκριτο βρετανικό University World News;

Ένα παρεπόμενο δε ερώτημα είναι: Γιατί η Σύνοδος Πρυτάνεων εδέησε να ενημερώσει το κοινό για αυτό το σκάνδαλο θεσμικής παραπληροφόρησης—έστω και εάν προκλήθηκε από «ελάχιστες εξαιρέσεις», όπως ισχυρίζεται—για πρώτη φορά χθες, κατόπιν εορτής,[2] αφ’ ότου δηλαδή η δημοσιογραφική έρευνα στο εξωτερικό και στην Ελλάδα άρχισε να αποκαλύπτει τις πρώτες πτυχές αυτού του Σκανδάλου;

Αρνητικοί χαρακτηρισμοί στη Απάντηση

Πριν απαντήσουμε όμως σε αυτά τα κρίσιμα ερωτήματα, και πριν ρίξουμε άπλετο φώς στο Σκάνδαλο, οφείλουμε προηγουμένως, εξ αρθρογραφικής και επιστημονικής δεοντολογίας, να τοποθετηθούμε τεκμηριωμένα ως προς τον καταιονισμό αρνητικών χαρακτηρισμών της Συνόδου Πρυτάνεων κατά της σχετικής αποκαλυπτικής αρθρογραφίας.

Η εν λόγω πρυτανική Απάντηση βρίθει τέτοιων χαρακτηρισμών, αναμεμειγμένων με απειλές προσφυγής σε ένδικα μέσα, όπως: «… η Σύνοδος Πρυτάνεων των Ελληνικών Πανεπιστημίων καταδικάζει την άκριτη αναπαραγωγή και τη διάδοση ψευδών και παραπλανητικών πληροφοριών [σ.σ. από τα δημοσιεύματα που άρχισαν να αποκαλύπτουν το Σκάνδαλο]… Τα ελληνικά δημόσια Πανεπιστήμια … θα προβαίνουν σε όλες τις νόμιμες ενέργειες για την προάσπιση της δημόσιας εικόνας τους στις περιπτώσεις εκείνες όπου γίνονται στόχος ανακριβών ή παραπλανητικών δημοσιευμάτων.»

Επί πλέον, η πρυτανική Απάντηση καλεί τους συντελεστές αυτών των αποκαλυπτικών δημοσιευμάτων «να τηρούν τη δημοσιογραφική δεοντολογία, διασταυρώνοντας πληροφορίες που αφορούν σε ζητήματα διεθνών κατατάξεων και ανατρέχοντας στην πρωτογενή πηγή πριν από τη δημοσίευση παρόμοιων ειδήσεων».

Οπότε εγείρεται το ερώτημα: Με ποιο ακαδημαϊκό, θεσμικό και νομικό δικαίωμα, η Σύνοδος Πρυτάνεων δήλωσε και υπενόησε υβριστικώς a priori, χωρίς δηλαδή να επικοινωνήσει προηγουμένως με τον συντάκτη του δημοσιεύματος, ότι αυτός είναι τόσο αδαής ώστε (δήθεν) να μην έχει ανατρέξει στην «πρωτογενή πηγή πριν από τη δημοσίευση» και (δήθεν) να μην έχει διερευνήσει όλες τις πτυχές του Σκανδάλου «διασταυρώνοντας πληροφορίες που αφορούν σε ζητήματα διεθνών κατατάξεων και ανατρέχοντας στην πρωτογενή πηγή»;

Επικοινωνία του συντάκτη με πρωτογενείς πηγές

Ας δούμε λοιπόν τα πραγματικά περιστατικά—ζητώντας την κατανόηση του αναγνώστη για τη χρήση πρώτου προσώπου εντεύθεν, κάτι που για πρώτη φορά κάνω αναγκαστικά για νομικούς λόγους συγκεκριμενοποίησης των πραγματικών περιστατικών:

1. Πρώτη επικοινωνία με την πρωτογενή πηγή: 5 Σεπτεμβρίου 2026, 20:15.

Την 5 Σεπτεμβρίου 2026, σχεδίασα τον παρακάτω πίνακα με τα 24 ελληνικά ΑΕΙ, τοποθετώντας στη 2^η στήλη ένα κόκκινο ερωτηματικό (?) σε κάθε γραμμή μη εμφανιζομένου ελληνικού ΑΕΙ (σύνολο 11 κόκκινα ερωτηματικά):

Αυτόν τον πίνακα τον απέστειλα διά email αυθημερόν, την 5 Σεπτεμβρίου 2026, ώρα 20:15, στην πρωτογενή πηγή, τον Δρ. Isidro F. Aguillo, επικεφαλής της αυθεντικής Webometrics, πριν αρχίσω να συντάσσω οποιοδήποτε σχετικό άρθρο.

Στο email διατύπωσα το εξής ερώτημα (σε επί λέξει μετάφραση από την Αγγλική): «Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος τεχνικός λόγος για τον οποίο μόνο 13 τέτοια ΑΕΙ περιλαμβάνονται στην τελευταία λίστα, ενώ τα υπόλοιπα 11 απουσιάζουν, όπως φαίνεται στον συνημμένο πίνακα;» [Is there any particular technical reason that only 13 such HEIs are included in the latest list, while the rest (11) are missing, as shown in the attached table?]

2. Δεύτερη επικοινωνία με την πρωτογενή πηγή: 5 Σεπτεμβρίου 2026, 20:43.

Η απάντηση του Δρ. Aguillo ήλθε μετά από σχεδόν μισή ώρα και ήταν η εξής: «Δημοσιεύουν δεδομένα από τον εγκληματικό ιστότοπο webometrics.org, μια ανώνυμη πηγή που παραποιεί τα δεδομένα μας.» [They are publishing data from criminal website webometrics.org, an anonymous source faking our data.]

3. Τρίτη επικοινωνία με την πρωτογενή πηγή: 5 Σεπτεμβρίου 2026, 22:39.

Μετά από σχεδόν δύο ώρες, προς αποφυγή οποιασδήποτε τυχόν παρερμηνείας ή παρεξήγησης, απέστειλα και πάλι, για δεύτερη φορά, τον πίνακα στον Δρ. Aguillo, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων τα εξής: «Ο συνημμένος πίνακας—τον οποίο δημιούργησα για την ενημέρωσή σας—περιέχει δεδομένα που αντέγραψα από την αυθεντική ιστοσελίδα σας στο Figshare (και όχι από τον απατηλό ιστότοπο webometrics.org.» [The attached table—which I created for your info—contains data that I copied from your authentic webpage at figshare (not the fraudulent webometrics.org).]

4. Τέταρτη επικοινωνία με την πρωτογενή πηγή: 6 Σεπτεμβρίου 2026, 08:40.

Η απάντηση του Δρ. Aguillo στη δεύτερη αποστολή του πίνακα ήταν η εξής: «Δεν καταλαβαίνετε το μήνυμά μου. Αυτά τα πανεπιστήμια αποκλείστηκαν ως ποινή επειδή χρησιμοποίησαν δεδομένα από το webometrics.org. Περιλαμβάνονται στην έκδοση του Ιουλίου, αλλά δεν έχουν δωρεάν πρόσβαση στα επίσημα δεδομένα». [You don’t understand my message. These universities were excluded as a penalty for using the data from webometrics.org. They are included in the July edition but they have no free access to the official data.]

Δηλαδή ο Δρ. Aguillo διασαφήνισε ότι το πρόβλημα δεν είναι τα (αληθή) δεδομένα του δικού μου πίνακα αλλά το ότι «aυτά τα πανεπιστήμια αποκλείστηκαν ως ποινή επειδή χρησιμοποίησαν δεδομένα από το webometrics.org». Ακολούθησαν άλλες δύο σημαντικές επικοινωνίες μου με τον Δρ. Aguillo, νωρίς το πρωί της Κυριακής 6 Σεπτεμβρίου 2026, αυτή τη φορά σχετικά με τις δευτερογενείς διεθνείς πηγές (University World News), που παραθέτουν σχετικές δηλώσεις του και τις οποίες σκόπευα να χρησιμοποιήσω στο άρθρο μου.

Ορθή η χρήση των χαρακτηρισμών “αποκλεισμός” και “μαύρη λίστα”

Μετέπειτα, αφού ολοκλήρωσα την έρευνα σε διεθνές επίπεδο, άρχισα τότε, και μόνον τότε, να συντάσσω το επίμαχο άρθρο, το οποίο πρωτοδημοσιεύθηκε αργά το απόγευμα της 6 Σεπτεμβρίου 2026, την 20:41, αφού αντικατέστησα τα κόκκινα ερωτηματικά στον πίνακα με την ασπρόμαυρη διεθνή ένδειξη «ΝΑ» («Νot Αvailable», ήτοι  «Μη διαθέσιμο», σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα), όπως δημοσιεύθηκε στα Φοιτητικά Νέα, στο DOCUMENTO και στο SLpress.

Επομένως, η σύμφωνα με την πρυτανική «Ανακοίνωση» «[δήθεν] ατεκμηρίωτη απόδοση ισχυρά αρνητικών χαρακτηρισμών, όπως “μαύρη λίστα” ή “αποκλεισμός”, σε Πανεπιστημιακά Ιδρύματα [που δήθεν] δημιουργεί πλήρως εσφαλμένες εντυπώσεις», μόνο ατεκμηρίωτη δεν είναι: αυτός ο χαρακτηρισμός (αποκλεισμός ή exclusion) δεν απεδόθη από εμένα ως συντάκτη του άρθρου, αλλά από την «πρωτογενή πηγή», τον Δρ. Aguillo προσωπικά, όπως αποδεικνύεται και καταδεικνύεται από τα παραπάνω αδιάσειστα στοιχεία.

Δεδομένου δε ότι τα 11 ΑΕΙ «αποκλείστηκαν ως ποινή» (were excluded as a penalty), όχι δηλαδή για τεχνικούς λόγους, σύμφωνα πάντα με τον Δρ. Aguillo πριν τη δημοσίευση του άρθρου, τότε αυτό στα χωριά μας το λένε—είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει—«μαύρη λίστα».

Επομένως ορθώς, ορθότατα, το άρθρο έκανε λόγο για «αποκλεισμό» και «μαύρη λίστα» εις πλήρη ευθυγράμμιση με τις προηγηθείσες δωρικές διατυπώσεις του Δρ. Aguillo.[3]

Καλώ επομένως, ευγενώς και μετά του προσήκοντος σεβασμού, τη Σύνοδο Πρυτάνεων να ανακαλέσει αμέσως και επισήμως τους ως άνω υβριστικούς χαρακτηρισμούς, επιφυλασσόμενος απάντων των δικαιωμάτων μου ως συντάκτης του άρθρου—καθώς, αν μη τι άλλο, ενδέχεται να επιφυλάσσονται απάντων των αντιστοίχων δικαιωμάτων τους και τα αδίκως θιγόμενα ΜΜΕ που με αρετή και τόλμη άρχισαν να ιχνηλατούν και συνεχίζουν να αποκαλύπτουν αυτό το Σκάνδαλο.

Υποσημειώσεις

[1] Η “αφετηρία του ζητήματος” δεν είναι ούτε η έναρξη λειτουργίας τού ιστοτόπου webometric.org, που ανακοινώθηκε διά δελτίου τύπου την 2 Ιουλίου 2025, ούτε ο κάποιος ανώνυμος «Steve» που φέρεται (άνευ άλλων στοιχείων) ως υπεύθυνος αυτού του απατηλού ιστοτόπου. Η αφετηρία τοποθετείται αρκετές εβδομάδες μετά, και είναι θεσμική, όταν δηλαδή κάποια ξένα και ελληνικά ΑΕΙ άρχισαν να αναπαράγουν και να διαδίδουν τα προφανώς και καταφανώς ψευδή δεδομένα-μαϊμού αυτού του ιστοτόπου-κλώνου.

[2] Το Πανεπιστήμιο Πατρών ενημέρωσε εγκαίρως, το 2025, την εκπαιδευτική του κοινότητα ότι «To Webometrics [δεν] θα πρέπει να συγχέεται με το Webometrics.org, το οποίο σύμφωνα με ενημέρωση του Cybermetrics Lab του Consejo Superior de Investigaciones Científicas είναι σύστημα που παρανόμως δημοσιεύει στοιχεία με τη μεθοδολογία και το όνομα του». (Πανεπιστήμιο Πατρών, «Απολογισμός της Διοίκησης του Πανεπιστημίου Πατρών για το Χρονικό Διάστημα 01/09/2024 – 31/08/2025», σελ. 8, υποσημ. 1). Πόσα όμως άλλα ΑΕΙ ακολούθησαν το παράδειγμα του Πανεπιστημίου Πατρών; Δυστυχώς κανένα άλλο: το Πανεπιστήμιο Πατρών μάλλον αποτελεί τη μοναδική φωτεινή εξαίρεση σε έναν ακαδημαϊκά σκοτεινό κανόνα στον ακαδημαϊκό χάρτη της χώρας μας το 2025. Γιατί η Σύνοδος Πρυτάνεων δεν επέδειξε τη στοιχειώδη ακαδημαϊκή επιμέλεια να εκδώσει αντίστοιχη ανακοίνωση τότε;

[3] Όσον αφορά στη συνθετική φωτογραφία τίτλου του ειδησεογραφικού ιστοτόπου Φοιτητικά Νέα, όπου αντί των ενδείξεων «ΝΑ» εμφανίζονται οι ενδείξεις «BLOCKED»—παρότι παρακάτω στην ίδια ιστοσελίδα εμφανίζεται ο κανονικός πίνακας με τις ενδείξεις «ΝΑ»—αυτές οι μονολεκτικές ενδείξεις («BLOCKED») αποτελούν εικαστική/συμπυκνωτική επισήμανση για το ειδικό κοινό αυτού του ιστοτόπου (φοιτητές).

Σύμφωνα με την ορολογία της Γλωσσολογίας, το σημαίνον, ο μονολεκτικός ενδείκτης «BLOCKED», αποτελεί, σε αυτή την ειδική (εικαστική) περίπτωση, Βραχυγραφικό Σημαινόμενο / Συμπυκνωτικό Σύμβολο / Ελλειπτικό Σημαίνον  (Condensed Symbol / Shorthand Signifier / Elliptical Signifier) του σημαινομένου, το οποίο π.χ. μπορούσε να είναι μια κατά τα ως άνω μακρόσυρτη πρόταση με τους από 5-6/9/2026 χαρακτηρισμούς του ιδίου του Δρ. Aguillo, ήτοι «αποκλεισθέν ως ποινή επειδή χρησιμοποίησε δεδομένα από τον εγκληματικό ιστότοπο webometrics.org, μια ανώνυμη πηγή που παραποιεί τα δεδομένα της αυθεντικής Webometrics». Είναι επομένως προφανές ότι στην εν λόγω εικαστική σύνθεση χρησιμοποιήθηκε καλοπροαίρετα αυτός ο δευτερογενής και ακαθορίστου αιτιολογίας μονολεκτικός ενδείκτης—αντί μιας τέτοιας μακρόσυρτης φράσης με πολλαπλούς πρωτογενείς αρνητικούς χαρακτηρισμούς—για την προστασία του κύρους των κατά τον Δρ. Aguillo «αποκλεισθέντων» 11 ΑΕΙ.

Όπως έγινε γνωστό από την ΕΛΑΣ, η οργάνωση διέθετε διακριτούς ρόλους, με «τηλεφωνητές» να εντοπίζουν και να προσεγγίζουν υποψήφια θύματα και άλλα μέλη να αναλαμβάνουν την παραλαβή των χρημάτων και τιμαλφών. Τα μέλη της χρησιμοποιούσαν προσχήματα υπαλλήλων του ΔΕΔΔΗΕ, εταιρειών κινητής τηλεφωνίας ή οπτικών ινών και, όταν τα θύματα εξέφραζαν επιφυλάξεις, αποκτούσαν δείγμα της φωνής συγγενικού ή οικείου τους προσώπου και την κλωνοποιούσαν με τη χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης, ώστε να δημιουργούν την εντύπωση ότι συνομιλούν μαζί του.

Μέχρι στιγμής έχει διακριβωθεί η εμπλοκή τους σε ακόμη πέντε παρόμοιες περιπτώσεις, ενώ εξιχνιάστηκε και κλοπή οχήματος στις 14 Σεπτεμβρίου, το οποίο φέρεται να χρησιμοποιούσαν ως «επιχειρησιακό όχημα». Σύμφωνα με την ΕΛΑΣ, το παράνομο περιουσιακό όφελος από τη δράση της οργάνωσης ξεπερνά το ένα εκατομμύριο ευρώ.

Η θεμελιώδης αιτία της κατάρρευσης αυτής δεν ήταν ιδεολογικό ατύχημα, αλλά η ακραία οικονομική αδικία: η επιβολή εξαντλητικής λιτότητας στους λαούς, η υπερχρέωση, ο υπερπληθωρισμός και η αποπληθωριστική εμμονή στον “Χρυσό Κανόνα” (Gold Standard), ο οποίος λειτουργούσε τότε όπως το Ευρώ σήμερα.

Όταν η ορθοδοξία της εποχής επέβαλε τη μεταφορά πλούτου προς τις οικονομικές ελίτ και τις τράπεζες, αποστερώντας από την εργατική τάξη τη δυνατότητα αξιοπρεπούς διαβίωσης, οι δημοκρατικοί θεσμοί έχασαν τη νομιμοποίησή τους. Ο φασισμός και ο ναζισμός θριάμβευσαν πάνω στα συντρίμμια μιας Δημοκρατίας που είχε ταυτιστεί με τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Το ιστορικό δίδαγμα είναι αμείλικτο: η βασική αιτία της ανόδου της Ακροδεξιάς και του AfD ήταν και παραμένει η κοινωνική αδικία που προκαλεί ο οικονομικός δογματισμός.

Σήμερα: Αποσύνδεση παραγωγικότητας και μισθών

Ρίζα του σημερινού προβλήματος είναι η αποσύνδεση παραγωγικότητας και μισθών στο διάστημα 2000–2025. Στη σημερινή Ευρωζώνη, ο νεοφιλελευθερισμός του Ευρώ αναπαράγει τους ίδιους μηχανισμούς. Η βασική αιτία της κοινωνικής δυσφορίας εδράζεται στη δομική ανακατανομή του εισοδήματος σε βάρος της εργασίας τα τελευταία 25 χρόνια.

Όπως αποτυπώνεται στα μακροοικονομικά στοιχεία της περιόδου 2000–2025, η οικονομική μεγέθυνση δεν διανεμήθηκε ισότιμα:

Ενώ η παραγωγικότητα της εργασίας αυξήθηκε κατά 20,3%, οι πραγματικοί μισθοί αυξήθηκαν μόλις κατά 11,0%, την ίδια στιγμή που τα πραγματικά εταιρικά κέρδη εκτινάχθηκαν στο +28,0%. Η συστηματική αυτή απόκλιση σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι παράγουν περισσότερο πλούτο, αλλά λαμβάνουν όλο και μικρότερο μερίδιο από αυτόν.

Το πρόσφατο πληθωριστικό σοκ (2021–2023) επιδείνωσε περαιτέρω την κατάσταση, καθώς ο “πληθωρισμός κερδών” (profit-push inflation) συμπίεσε τους πραγματικούς μισθούς (-3,2% το 2022), δημιουργώντας ένα οξύ αίσθημα υπαρξιακής και οικονομικής ανασφάλειας.

Το AfD και η ιδιαιτερότητα της Ανατολικής Γερμανίας

Στην πρώην Ανατολική Γερμανία, όπως και στο κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ, το γενικότερο ευρωπαϊκό πρόβλημα της κατανεμητικής αδικίας προσκρούει πάνω σε ιστορικές και δομικές ανισότητες:

• Μισθολογικό Χάσμα: Παρά την παρέλευση δεκαετιών από την επανένωση, οι μισθοί στην Ανατολική Γερμανία παραμένουν αισθητά χαμηλότεροι από ό,τι στη Δυτική.
• Αποβιομηχάνιση & Δημογραφικό: Η φυγή νέου και εξειδικευμένου πληθυσμού προς τα δυτικά κρατίδια αποψίλωσε την περιοχή, αφήνοντας πίσω γηράσκουσες και οικονομικά πιεσμένες κοινωνίες.
• Δημοσιονομική Λιτότητα (Schuldenbremse): Η εμμονή στο συνταγματικό φρένο χρέους περιόρισε τις δημόσιες επενδύσεις σε υποδομές, υγεία και παιδεία, ενισχύοντας την αίσθηση ότι η περιοχή έχει εγκαταλειφθεί από το κεντρικό κράτος του Βερολίνου.

Υπαρξιακό Αδιέξοδο

Εδώ ανακύπτει ένα υπαρξιακό αδιέξοδο: Πώς να υπερασπιστείς τη δημοκρατία του ευρώ και των τραπεζιτών. Πώς είναι δυνατόν να ζητείται από τον λαό να προστατεύσει και να υπερασπιστεί την Δημοκρατία του ευρώ και των τραπεζιτών, όταν η ίδια η αρχιτεκτονική αυτή παράγει συστηματικά αδικία, ανισότητα και φτωχοποίηση;

Όταν το πολιτικό σύστημα ταυτίζει τη δημοκρατία με τη διασφάλιση των κερδών του χρηματοπιστωτικού τομέα και της λιτότητας, οι πολίτες παύουν να θεωρούν το πολίτευμα ως δικό τους όχημα προστασίας. Όπως στον Μεσοπόλεμο, έτσι και σήμερα, όταν η Δημοκρατία απογυμνώνεται από το κοινωνικό της περιεχόμενο, η κοινωνική οργή διοχετεύεται στον εθνικιστικό και ακροδεξιό λαϊκισμό του AfD.

Η απληστία των λίγων

Η νίκη του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ δεν είναι ένα τυχαίο ή ανεξήγητο φαινόμενο, ούτε απλό αποτέλεσμα “προπαγάνδας”. Είναι η νομοτελειακή αντίδραση σε μια οικονομική αρχιτεκτονική που εγγυήθηκε την αύξηση των κερδών του κεφαλαίου εις βάρος της εργασίας.

Αν η καθεστηκυία τάξη δεν διδάχτηκε από την τραγωδία του Μεσοπολέμου και επιμένει να αγνοεί την γενεσιουργό αιτία —δηλαδή την κατανεμητική αδικία του νεοφιλελευθερισμού—, η Δημοκρατία θα συνεχίσει να υποσκάπτεται από τα θεμέλιά της. Η απληστία κάνει κακό στη Μνήμη.