«Λύσεις τώρα, από λόγια και θέατρο χορτάσαμε» συμπλήρωσε ο Παναγιώτης Δουδωνής, υπογραμμίζοντας ότι θα πρέπει το υπουργείο «να εφαρμόσει τον Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις έξι προτάσεις που καταθέσαμε από την πρώτη στιγμή».

Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, «κεντρικό συμπέρασμα της σύσκεψης ήταν ότι η κρίσιμη κατάσταση που αντιμετωπίζει η Λέσβος απαιτεί ψυχραιμία, αυστηρή τήρηση των μέτρων και συνεχή στήριξη όσων πλήττονται από τις επιπτώσεις των μέτρων κατά της διασποράς της νόσου, ενώ ανακοινώθηκε η προετοιμασία σχεδίου για τη μερική άρση της απαγόρευσης διακίνησης τυριού από την Λέσβο, υπό αυστηρές προϋποθέσεις και προδιαγραφές μέτρων βιοασφάλειας».

Οι άνεμοι που πνέουν στα Σφακιά από χθες με πολύ ισχυρές εντάσεις, «σηκώνουν πέτρες», προκαλώντας αρκετά προβλήματα. Όπως ανέφερε μιλώντας στο Flashnews, ο δήμαρχος Σφακίων, Γιάννης Ζερβός, «λόγω των πολύ ισχυρών ανέμων που πνέουν στην περιοχή έχουν προκληθεί ζημιές αλλά καταγράφηκαν και εκτεταμένα προβλήματα στην ηλεκτροδότηση. «Χθες έγινε στην περιοχή μπλακ άουτ. Σήμερα παραμένει το πρόβλημα ηλεκτροδότησης στην περιοχή των Κομιτάδων καθώς ο αέρας έριξε ολόκληρο στύλο, ενώ στην Ανώπολη και το Λουτρό έχει αποκατασταθεί η ηλεκτροδότηση, χωρίς ωστόσο να λείπουν τοπικά προβλήματα. Τέλος, πρόβλημα αντιμετωπίζει η Αγία Ρουμέλη που δεν έχει δυνατότητα πρόσβασης λόγω ανέμων» είπε ο κ. Ζερβός.

Εάν, όμως, στη ζωή ίσχυαν πάντα οι ατάκες, όλοι θα τις εφαρμόζαμε και πάντα θα ήμασταν από πάνω, ενώ συνήθως συμβαίνει το αντίθετο…

Αφού, λοιπόν, ο Μακάριος πρώτα απείλησε θεούς και δαίμονες, αφού αντιπαρέβαλε τον εαυτό του με τους τεμπέληδες αριστερούς, αφού εμφάνισε υπερηφάνως ένα πτυχίο από ένα κέντρο ελευθέρων σπουδών, στο οποίο δεν… αναφέρεται τι σπούδασε, κατέληξε να δηλώσει ότι θα επιστρέψει όσα χρήματα του είχαν καταβληθεί καταχρηστικά από το δημόσιο!

Επειδή είναι δραχμολάτρης, δεν μου βγάζετε από το μυαλό ότι του ήρθε όρντινο από το Μαξίμου να τα επιστρέψει για να… διασώσει αυτό που δεν διασώζεται!

Αλλά μην ανησυχείτε, ο Μακάριος είναι μεγάλη μούρη, ακόμη κι αν τελικά τα επιστρέψει –πολύ αμφιβάλλω!– είμαι σίγουρος ότι η υφυπουργάρα θα κάνει τα… μαγικά της και θα βγάλει μπόλικα μπικικίνια…

Αλλά ο μπαγασάκος είναι και τσαπατσούλης! Στην μια εκπομπή λέει ότι αφού τέλειωσε το κολέγιο, υπηρέτησε τη θητεία του στην Αεροπορία από το 1991 μέχρι το 1993.

Έλα, όμως, πως σε άλλη εκπομπή είχε πει πως αποφοίτησε από το κέντρο ελευθέρων σπουδών τον Ιούνιο του 1992!

Τι να πρωτοπιστέψουμε απ’ όσα λες ρε Μακάριε; Φάσκεις κι αντιφάσκεις! Σιγά τ’ αυτά θα μου πείτε!

Εδώ είχε πει “όσοι τελειώσαμε δημόσια πανεπιστήμια…” κι όταν του επισήμαναν δημοσιογράφοι ότι δεν τελείωσε δημόσιο πανεπιστήμιο, ο αθεόφοβος απάντησε θρασύτατα ότι σιγά το πράγμα, βάλτε στη θέση του “μ” το “ν”!

Με τέτοιο θρασύμι στην κυβέρνηση, το μέλλον του Μητσοτακιστάν διαγράφεται υπέρλαμπρο!

«Με χαροποιεί ιδιαίτερα, κ. Αντιπρόεδρε, να σας καλωσορίζω στην Αθήνα. Ελπίζω η σημερινή να είναι μια καλύτερη μέρα. Έχουμε τουλάχιστον κάποιες θετικές εξελίξεις, καλά νέα όσον αφορά τα Στενά του Ορμούζ. Είναι πολύ σημαντικό για την παγκόσμια οικονομία να διασφαλιστεί ότι τα Στενά θα παραμείνουν ανοιχτά, χωρίς τέλη διέλευσης ή άλλα εμπόδια.

»Υπάρχουν επίσης καλά νέα αναφορικά με την κατάπαυση του πυρός μεταξύ του Λιβάνου και του Ισραήλ, καθώς και τις απευθείας συνομιλίες μεταξύ των δύο πλευρών. Ασφαλώς, όλα αυτά έχουν ιδιαίτερη συνάφεια με όσα θα συζητήσουμε.

»Γνωρίζετε ότι η επίσκεψή μου στη Ραμάλα πριν από λίγους μήνες ήταν ιδιαίτερα εποικοδομητική. Γνωρίζετε ότι παραμένουμε προσηλωμένοι στην υπόθεση των Παλαιστινίων και με ενδιαφέρει ιδιαίτερα να ακούσω τις απόψεις σας όσον αφορά στα επόμενα βήματα, τόσο στη Δυτική Όχθη όσο και στη Γάζα. Θέλουμε να δούμε μια μακροπρόθεσμη και βιώσιμη λύση και θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε προς αυτή την κατεύθυνση».

Ζήτησε δηλαδή ό,τι ακριβώς καλούσαμε να κάνει το Υπουργείο Παιδείας με την ανακοίνωση μας την Τέταρτη.

Προφανώς, του διαμηνύθηκε πως έρχεται βαρύς ο πέλεκυς.

Ανάληψη πολιτικής ευθύνης με παράλληλη αναγνώριση ζημίας του δημοσίου που σημειωτέον αν δεν είχε περάσει η πενταετής παραγραφή θα είχε και ποινική διάσταση, χωρίς να συνοδεύεται από παραίτηση, είναι λόγια του αέρα.

Ο Πρωθυπουργός οφείλει να αποπέμψει τον υφυπουργό του που ζημίωσε δύο φορές το δημόσιο. Μην προκαλείτε άλλο τους πολίτες με την αλαζονεία, την αναξιοκρατία και τον πελατειασμό της κυβέρνησης σας”, καταλήγει.

Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στη Γερμανία και νομικά στην Αθήνα, όπου έφτασε στα τέλη του 1924 και εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος, χρηματιστηριακός μεσίτης, διερμηνέας-μεταφραστής στη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού και στο υπουργείο Συγκοινωνίας. Από τη Γερμανία ήδη δίνει το παρών με μεταφράσεις, ποιήματα, δοκίμια σε λογοτεχνικά περιοδικά: “Νουμάς”, “Μούσα”, “Νέα Εστία”, “Μακεδονικά Γράμματα” (Θεσσαλονίκη), “Ελληνική Επιθεώρησις”, “Έσπερος” (Σύρος), “Εστιάδα” (Χίος), “Πνοή”, “Ρυθμός”, “Σαλόνι”, “Βωμός” (Παρίσι).

Θέατρο, ποίηση, πεζογραφία

Από το 1930 δραστηριοποιείται και στο θέατρο, συγγραφέας σατιρικών επιθεωρήσεων, με πρώτη τη “Ρουκέτα”, και το 1931-32 με την “Αλατιέρα”, το καλοκαίρι του 1932 με την “Πρόγκα”, το 1933-34 με τον “Καζαμία” και με την “Πιπεριά”. Μεταπολεμικά, το 1946-47 γράφει ορισμένα νούμερα για το δίδυμο Οικονομίδη-Αρία στο θέατρο “Ριάλτο”, και το 1964, σε συνεργασία με τον Μήτσο Βασιλειάδη, δίνει για τον θίασο Θεοφανίδη-Σταυρίδη-Καραγιάννη στο θέατρο “Αλάμπρα” την επιθεώρηση “Παρίσι-Καστρί”.

Χρημάτισε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων από το 1936, είχε εκλεγεί και στο Διοικητικό Συμβούλιό της το 1972. Δημοσίευσε ποιητικές συλλογές που αποπνέουν λυρική διάθεση: “Στα Δεσμά του Στίχου” (1920), “Το Ταξίδι” (1924), “Στον Πρώτο Σταθμό” (1929), “Ο Άλλος Δρόμος” (1943), “Διαδρομή” (1972, 1974, με πρόλογο του Γιώργου Βαλέτα και με εικονογράφηση Αλέκου Κοντόπουλου [1904-1975]), “Ο Κύκλος του Ταξιδιού” (1973), “Εν Έτει Δύο Χιλιάδες και…” (1974), “Δωδεκασπόνδυλα” (1975), “Γουοντερμάτζικα. “Νέα Ποιήματα” (1976, με ένδεκα αναπαραγωγές ξυλογραφιών του Α. Τάσσου [1914-1985], μεγεθύνσεις λεπτομερειών ή σμικρύνσεις συνόλων από την έκθεσή του στην Εθνική Πινακοθήκη το 1975-76 και με πρωτότυπες ξυλογραφίες του), “Οι Θυρεοί” (1978), “Ύφη και Στυλ” (1979), “Η Άλλη Γραφή” (1980, με εικονογράφηση Γιώργη Βαρλάμου [1922-2013]).

Στην ποιητική συλλογή του “Ύφη και Στυλ”, με τον επεξηγηματικό υπότιτλο “À la manière de… 120 ποιητών”, επιχειρεί ένα είδος υποκειμενικής άσκησης με άξονα στίχους Ελλήνων ποιητών σε πέντε κατηγορίες δικών του ποιημάτων: παραλλαγές, απαντητικά, μιμήσεις γραφής, αναστροφές και αφορμές. Το βιβλίο κοσμείται με έξι σχέδια και αναπαραγωγές χαρακτικών των Γιώργου Σικελιώτη (1917-1984), Γιάννη Μαγκανάρη (Manganaris, 1918-2007), Αλέξανδρου Κορογιαννάκη (1906-1966), Κίμωνος Λάσκαρι (1905-1978) και Μιχάλη Νικολινάκου (1923-1994). Να σημειωθεί ότι σχεδίαζε και ο ίδιος γελοιογραφικά σκίτσα συνήθως.

Πεζά του είναι τα εξής: “Ο Ηρόστρατος” (1930), “Τα Μαύρα Πουλιά” (1931), “Η Τελευταία των Ρωμαντικών” (διήγημα, 1943, με εξώφυλλο δίχρωμη ξυλογραφία του Τάσσου), “Πάστωρ Χ” (μυθιστόρημα, 1943), “Θρήνοι και Παινέματα για τις Χαμένες Πατρίδες” (1988, ανθολογία από κοινού με την σύζυγό του, ποιήτρια Καίτη Κοντώση-Μαγγανάρη).

Δημιουργός περιοδικών

Ξεχωριστός τομέας ενδιαφερόντων του ήταν ο οικογενειακός Τύπος ποικίλης ύλης, τον οποίον καθιέρωσε ως αρχισυντάκτης, όπως και το αστυνομικών περιπετειών έντυπο που το εισήγαγε στην Ελλάδα. Ευρεία ήταν η αποδοχή εκ μέρους του αναγνωστικού κοινού των προσεγμένων από τον ίδιον έως την παραμικρή λεπτομέρεια κατά τη διαμόρφωση των σελίδων τους περιοδικών “Εβδομάς”, “Ατλαντίς”, “Μάσκα”, “Θησαυρός”, “Ρομάντσο”, “Μπουκέτο”, “Αράχνη”, “Άσσος”, “Ο Ταχυδρόμος”, “Τραστ του Γέλιου”, “Το 7”, “Σκούπα” (με το ψευδώνυμο Μ. Τόλης), “Θεατής”, “Τετάρτη Εξουσία”.

Δεν έμεινε μακριά υπό την αυτήν ιδιότητα, του αρχισυντάκτη, και από εφημερίδες, όπως “Δημοκρατία”, “Ελεύθερος Άνθρωπος”, “Ανεξάρτητος”, “Η Μάχη”, “Αθηναϊκή”, “Ελεύθερος Λόγος”, “Τα Νέα”, “Ελευθεροτυπία”. Ο Μαγγανάρης ήταν ικανότατος στην προσαρμογή ξένων προτύπων, όπως το αμερικάνικο αστυνομικό περιοδικό “Blue Mask” της δεκαετίας του 1920, στην ελληνική πραγματικότητα.

Μοναδικό προσόν του, η άνεσή του στην παράλληλη εργασία αρχισυνταξίας εντύπων, όπου έδειξε τις απαράμιλλες ικανότητές του. Επινόημά του ήταν η λέξη “σταυρόλεξο”. Όπως θυμόταν στην ομιλία του σε εκδήλωση της Εστίας Νέας Σμύρνης προς τιμήν του Μαγγανάρη στις 26 Μαρτίου 1973, ο τότε πρόεδρος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) και συνομήλικος του Μαγγανάρη, Πάνος Γ. Τρουμπούνης, «παρέμεινε αρχισυντάκτης σε περιοδικά και εφημερίδες, πότε σε μια, πότε σε δύο μαζί δουλειές, και όχι σπάνια σε τρεις».

Συνδικαλιστική και άλλη δράση

Προσφορά του είναι η εισαγωγή στη χώρα μας από τη δεκαετία του 1930 του αστυνομικού περιοδικού και του βιβλίου τσέπης (ίσως μεταφορά του γερμανικού Taschenbuch), ενώ σε εκείνον οφείλεται η επιβολή της δημοτικής γλώσσας τόσο στον περιοδικό, όσο και εν μέρει στον ημερήσιο Τύπο. Το 1931 συμμετείχε στην πρώτη απεργία δημοσιογράφων στο περιοδικό “Εβδομάς”. Το 1935 ίδρυσε την Ένωση Συντακτών Περιοδικού Τύπου, την κατοπινή Ένωση Συντακτών Αθηναϊκού Τύπου (ΕΣΑΤ), στην οποίαν εξελέγη πρόεδρος, αντιπρόεδρος και γενικός γραμματέας για 30 χρόνια. Επίτευγμά του για τα μέλη της Ένωσης στάθηκε η καθιέρωση της αργίας της Δευτέρας του Πάσχα.

Από τα ιδρυτικά μέλη του ΕΑΜ, στρατευμένος στα αγνά ιδανικά της Εθνικής Αντίστασης, το 1943 ανέλαβε τη διεύθυνση του εκδοτικού οίκου “Ωρίων”, στον οποίον εξέδωσε τρία βιβλία του. Το 1947 πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Ραδιοφωνικού Σταθμού Ενόπλων Δυνάμεων ως βοηθός του ίλαρχου Πέτρου Καβούρη, υποδιευθυντής του κατά τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του.

O θείος, όπως τον αποκαλούσαν στο σινάφι τους οι δημοσιογράφοι, ήταν λάτρης του γυναικείου φύλου. Τύπος μποέμ, αριστοκρατικός στους τρόπους, γοητευτικός-άσχημος, αγαπούσε μέχρι το τέλος την εργασία του σε σημείο τέτοιο ώστε να αφήσει την τελευταία του πνοή από καρδιακή προσβολή στο γραφείο του των “Νέων”. Ζούσε στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Αλεξάνδρου Σούτσου 24. Κομψός εργένης, σύχναζε τις καλοκαιρινές νύχτες της δεκαετίας του 1960 στην κοσμική Φωκίωνος Νέγρη, συνοδεύοντας εμφανίσιμες κυρίες του θεάτρου.

Στις 13 Οκτωβρίου 2021 η Εστία Νέας Σμύρνης τον τίμησε με την ανίδρυση προτομής του, έργου του Γιάννη Γεωργακάκη, από το 2018, στην Πλατεία Χρυσοστόμου Σμύρνης και Εθνικής Μνήμης. Στα αποκαλυπτήρια της προτομής παρέστη και μίλησε ο καθηγητής στο Τμήμα Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεράσιμος Γ. Ζώρας, ως πρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της οποίας μέλος διετέλεσε ο τιμώμενος.

Μνήμη Μαρίνας Λαμπράκη-Πλάκα (1934-2022)

Το δικαστήριο κήρυξε αθώα κατά πλειοψηφία (5 προς 2) την επίσης αστυνομικό, (εν διαστάσει μετά τη σύλληψη αμφοτέρων) σύζυγο του καταδικασθέντος. Οι δικαστές έκριναν για την μητέρα των θυμάτων ότι οι πράξεις σε βάρος των παιδιών της οφείλονταν σε “αδυναμία αντίληψης του άδικου, λόγω συνδρομής σημαντικού διλήμματος” -πιθανόν επειδή η κατηγορουμένη υποστήριξε ότι ο σύζυγος απειλούσε και την ίδια και τα παιδιά.

Ο πρώην αστυνομικός κρίθηκε ένοχος για βιασμό  κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση, κατάχρηση ανηλίκου κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση,  γενετήσια πράξη μεταξύ συγγενών κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση, πορνογραφία ανηλίκων,  μεθοδευμένη ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη,  ενδοοικογενειακή παράνομη βία,  οπλοφορία και οπλοχρησία. Οι δικαστές κήρυξαν αθώο τον κατηγορούμενο για το πλημμέλημα της οπλοκατοχής.

Να σημειωθεί ότι η κρίση του δικαστηρίου όσον αφορά την μητέρα, ήταν πλήρως αντίθετη με την πρόταση της Εισαγγελέως, η οποία ζήτησε την ενοχή της πρώην αστυνομικού. Για τον πατέρα, το δικαστήριο υιοθέτησε το μεγαλύτερο μέρος της εισαγγελικής αγόρευσης.

Η διαδικασία διεξήχθη κεκλεισμένων των θυρών για την προστασία των ανηλίκων θυμάτων. Η υπόθεση έφθασε στην δικαιοσύνη μετά από καταγγελία της μητέρας για όσα συνέβαιναν στο σπίτι του πρώην ζευγαριού σε βάρος της ίδιας και των παιδιών τους, στα οποία όμως συμμετείχε ενεργά και εκεινη.Ο πρώην αστυνομικός είχε αρνηθεί πλήρως τους ισχυρισμούς της καταγγέλλουσας, αποδίδοντας την καταγγελία σε ψυχιατρικά προβλήματα της συζύγου του. Είναι άγνωστο τι θα γίνει με τα κακοποιημένα παιδιά, η επιμέλεια των οποίων είχε αφαιρεθεί από το ζευγάρι. Με την αθωωτική απόφαση, η μητέρα που τα βίαζε μπορεί να ζητήσει την επιμέλεια εκ νέου.

Παρά την αθώωση, η απόφαση για την επιμέλεια ανήκει στα αστικά δικαστήρια. Η μητέρα θα πρέπει να καταθέσει σχετική αίτηση, η οποία θα κριθεί με βάση το αποκλειστικό συμφέρον των παιδιών. Το δικαστήριο θα συνεκτιμήσει την αθωωτική απόφαση, αλλά και τις εκθέσεις ειδικών (ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών) για το αν είναι η αθωωθείσα σε θέση να εγγυηθεί την ασφάλεια και την ομαλή ανατροφή των παιδιών.

Αναφερόμενος στο Κυπριακό, ο Τούρκος πρόεδρος επανέλαβε τη θέση της Άγκυρας περί ύπαρξης «δύο λαών και δύο κρατών» στο νησί, τονίζοντας ότι η στάση των Τουρκοκυπρίων –κατά την τουρκική οπτική– έχει επιβεβαιώσει αυτή την πραγματικότητα στη διεθνή σκηνή.

Παράλληλα, έκανε ειδική αναφορά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, σημειώνοντας ότι το θετικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί μεταξύ Ελλάδα και Τουρκία μπορεί να συμβάλει όχι μόνο στη διαχείριση διμερών ζητημάτων, αλλά και –όπως υποστήριξε– στην αντιμετώπιση θεμάτων που αφορούν την τουρκική μειονότητα στη Δυτική Θράκη.

Οι δηλώσεις αυτές εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο των πάγιων τουρκικών θέσεων για την περιοχή, σε μια περίοδο όπου συνεχίζονται οι προσπάθειες διατήρησης χαμηλών τόνων στις σχέσεις Αθήνας–Άγκυρας, παρά τις διαχρονικές διαφωνίες σε ζητήματα κυριαρχίας και δικαιωμάτων.

Στην τελευταία δικάσιμο δεν είχε παραστεί και ο δικηγόρος του είχε αναφέρει ότι αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας. Η δίκη των δύο ελεγκτών είχε αναβληθεί για την επόμενη Παρασκευή, για τις 24 Απριλίου.

«Εκτιμούμε ότι η αιφνίδια απώλεια του συναδέλφου μας συνδέεται πιθανόν αιτιωδώς με την στρεσογόνο κατάσταση στην οποία βρισκόταν τους τελευταίους μήνες, όπως και δεκάδες άλλοι συνάδελφοί μας πανελλαδικά, οι οποίοι αντιμετωπίζουν δύσκολες συνθήκες στο πλαίσιο άσκησης των υπηρεσιακών τους καθηκόντων» αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Μηχανικών Δημοσίων Υπαλλήλων Διπλωματούχων Ανωτάτων Σχολών.

«Υπό το πρίσμα αυτό, η απώλεια αυτή συνδέεται με τις ευρύτερες συνθήκες που αναδείχθηκαν με αφορμή το έγκλημα των Τεμπών, ως αποτέλεσμα διαχρονικών παραλείψεων και χρόνιων παθογενειών» συμπληρώνει η Ομοσπονδία στην ανακοίνωσή της, καλώντας την Πολιτεία να διερευνήσει πλήρως και σε βάθος τις συνθήκες του θανάτου του ελεγκτή, υπογραμμίζοντας ότι «η λογική των ‘εξιλαστήριων θυμάτων’, με υπαλλήλους να καλούνται να επωμιστούν ευθύνες που δεν τους αναλογούν, οφείλει να σταματήσει άμεσα, ώστε να μην οδηγηθούμε σε νέες απώλειες ανθρώπινων ζωών».

Ο Δημήτρης Τραπεζιώτης κατοικούσε στο Χαλάνδρι και είχε ασχοληθεί με την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ήταν και πρόεδρος του Ινστιτούτου Έρευνας και Μελέτης Θουκυδίδης, το οποίο ανακοίνωσε τον θάνατο του.