Για την ταμπακιέρα βέβαια τίποτα. Ίσες αποστάσεις και ισορροπία του τρόμου. Εξάλλου στην αρχαιότητα δεν είχαν καλώδια. Είχαν; Το σωστό να λέγεται… Από την άλλη σκέπτομαι, γιατί όχι; Τον Ιερό Βράχο και τα πέριξ έχουν πατήσει και βεβηλώσει κατά καιρούς ο Σύλλας, ο Νέρων, οι Έρουλοι, η καταλανική εταιρεία, ο Μωάμεθ Β, ο Μοροζίνι, ο Ελγίνος, ο πατέρας Μπους μαζί με τον πατέρα Μητσοτάκη… Γιατί όχι και ο Macron ή ο Ρούμπιο;

Η Ελλάδα σήμερα δεν παράγει τίποτα άλλο παρά σύμβολα και συμβολισμούς. Όπως λ.χ την Πνύκα και την εκκλησία Δήμου, τον Άρειο Πάγο και την δικαιοσύνη ή το συμμετρικό κάλλος του Παρθενώνα ως υλική αποθέωση του πνευματικού. «Αυτά έχουμε αυτά δίνουμε» όπως έλεγε και ο “αρχαιολόγος” της σπείρας στον προφητικό “Δράκο” του Νίκου Κούνδουρου, από το 1954. Τότε που η Ελλάδα μόλις είχε αλλάξει στρατόπεδο και που ο κολλητός του Νίκου, ο Μάνος Χατζιδάκις, μετέτρεπε τη… Γερακίνα σε ένα american boogie boogie…

Είπαμε: Ο τόπος αυτός δεν παράγει τίποτε άλλο παρά μάρμαρα και σύμβολα. Ρωτήστε και τη Λίνα (που επί επτά χρόνια τώρα, τα εμπορεύεται αμφότερα. Αν και μάλλον άτσαλα). Τώρα τί σχέση έχει η αθηναϊκή δημοκρατία του Ε΄ αιώνα με την φθίνουσα υπερδύναμη του ΧΧ αιώνα; Νομίζω ότι το κοινό τους στοιχείο είναι ο κυνισμός προς τους συμμάχους και την επίδειξη δύναμης προς κάθε αδύναμο. Τελευταίο τους θύμα η ΕΕ!

Αλλά αυτά, φαντάζομαι, δεν τα είπε ο μελλοντικός (;) πρόεδρος της Αμερικής. Ευτυχώς τα είπε σε χρόνο ανύποπτο η πρέσβειρα της μεγάλης Συμμάχου μας ώστε να μην υπάρξει καμία αμφιβολία σχετικά με το ποιός κρατάει και το μαχαίρι και το πεπόνι.

Εάν πάντως πρέπει να εντοπίσουμε διαφορές ανάμεσα στην αρχαία Αθήνα και την Ουάσιγκτον του σήμερα, αυτές βρίσκονται στην πολιτική και πολιτειακή πρακτική και στο επικίνδυνο τόξο ανάμεσα στα άκρα, δηλαδή στην ολιγαρχία και την οχλοκρατία…Πράγματα που τα εννόησε ο Πλάτων, τα θεωρητικοποίησε ο Αριστοτέλης και τα βίωσαν στο πετσί τους ο Αριστοφάνης και ο Θουκυδίδης. Δηλαδή ο άνθρωπος που έπρεπε να ερμηνεύσει με τον πιο στιλπνό και πικρό τρόπο τα αίτια της παρακμής της μεγάλης Πόλης στον Επιτάφιο που μετέφερε.

Ο πολιτισμικός ιμπεριαλισμός

Ο Επιτάφιός δεν είναι ο ύμνος για τη δημοκρατία όπως μαθαίναμε παλιά στο σχολείο – σήμερα δεν διδάσκεται αυτό το συγκλονιστικό κείμενο – αλλά ο θρήνος, το ρέκβιεμ ενός αθηναιολάτρη για την απώλεια της. Ενώ ο λόγος για τον οποίο ο ελληνισμός δεν έγινε ποτέ παγκόσμια δύναμη, όπως η Ρώμη, είναι κυρίως επειδή υπερασπίστηκε έναν παγκόσμιο πολιτισμό περισσότερο παρά ένα imperium.

Υπερασπίστηκε τον ιμπεριαλισμό των ιδεών, της ανάλυσης και της σύνθεσης, της φιλοσοφίας και της επιστήμης αλλά και της απαράμιλλης τέχνης, αντί για τις εισβολές, τις λεηλασίες, τις γενοκτονίες και την αποικιοκρατία. Πρότυπα – θετικά και αρνητικά – από τα οποία δεν ξέφυγε ποτέ ο δυτικός κόσμος. Όπως επίσης δεν ξεπέρασε ποτέ το σύμπλεγμα του απέναντι στον Ελληνισμό και την Ελλάδα. Με πρώτους τους Ρωμαίους και έπειτα όλους τους υπόλοιπους. Με τελευταίους και πιο μοιραίους τους Ιταλούς.

Από τον Δάνδολο ως τον Μουσολίνι και από την Κωνσταντινούπολη και την πρώτη άλωση ως την Βόρεια Ήπειρο, την Κέρκυρα και την Μικρασία (eίναι ενδεικτικό ότι κατά την κατοχή των Δωδεκανήσων απαγορευόταν η ελληνική γλώσσα στα σχολεία). Οι φίλοι και σύμμαχοι μας. Οι γενναίοι πορθητές της Έλλης! Οι οποίοι και στην πρόσφατη ανακήρυξη της κοινής ΑΟΖ στην οποία προχωρήσαμε βεβιασμένα λόγω…Τουρκίας, φρόντισαν πάλι να μας ρίξουν.

Τρεις μήνες πριν στην Τουρκία ήταν!

Τα είπε αυτά ο κύριος Ρούμπιο ή, έστω, ο κύριος Γεραπετρίτης; Ε, ας τα πει τουλάχιστον ένας ιστορικός τέχνης. Επειδή θα μας τρελάνουν όλα τα έχοντα μνήμη και ενημέρωση χρυσόψαρου μέσα μαζικής ενημέρωσης: Ότι δήθεν ο Ρούμπιο δεν επισκέφθηκε την Άγκυρα και η Άγκυρα τα έχει βάψει μαύρα από την…αναβάθμιση μας. Μα το έκανε, αδέλφια, πριν τρεις μήνες!

Συγκεκριμένα: Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο επισκέφθηκε την Τουρκία τον Ιούλιο του 2026. Ο Ρούμπιο ταξίδεψε στην Άγκυρα το διήμερο 7-8 Ιουλίου 2026, συνοδεύοντας τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ (!) για την 36η Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ.

Όσο για τα μαθήματα δημοκρατίας…Οι ΗΠΑ, κολοφώνας της δημοκρατίας δυτικού τύπου, επί δύο χρόνια της πρόσφατης, προεκλογικής περιόδου τους, είχαν να διαλέξουν ανάμεσα σ’ έναν ανοϊκό κι έναν παρανοϊκό. Και διάλεξαν! Καμία, όθεν, σχέση με την δημοκρατία της Αθήνας αλλά μάλλον με τη Ρώμη της αυτοκρατορικής παρακμής. Τη Ρώμη του Κόμμοδου. Και βέβαια είναι πάντα επίκαιρο το σύνθημα: Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι!

Εκτός από Ρούμπιο, ίσως δούμε κι Ερντογάν στην Πνύκα!

Θα είχε, πάντως, ενδιαφέρον να εξηγήσει ο κύριος Ρούμπιο από το βήμα της Πνύκας πώς είναι να απαγάγεις τον πρόεδρο μιας χώρας και να τον φέρνεις σιδηροδέσμιο στη δική σου και πώς γίνεται να ανατινάζεις των ηγέτη μιας άλλης χώρας μαζί με όλο το επιτελείο του πατώντας απλώς ένα κουμπί και μετά να μιλάς για δημοκρατία και ελευθερία.

Ή, τέλος, πώς γίνεται να στηρίζεις τους σφαγείς ενός ολόκληρου λαού και έπειτα να κάνεις έκκληση στα ανθρωπιστικά συναισθήματα του πλανήτη. Όσο για εμάς, ο επόμενος ρήτορας της Πνύκας, αν δεν είναι ο σύμμαχος Ερντογάν, τότε θα είναι ο αδελφός Νετανιάχου. Αυτούς ξέρουμε, αυτούς εμπιστευόμαστε (αυτό, από άλλη ταινία)!

ΥΓ. Πριν δώδεκα χρόνια ακριβώς είχαμε παρουσιάσει στο Μουσείο Βορρέ, μαζί με τον πολύτροπο όσο και πολύτιμο Άγγελο Παπαδημητρίου, την έκθεση “Ιστορία-Ειρωνεία”. Θέμα της η ιστορία και η οντολογία της, πόσο αμερόληπτη μπορεί να είναι, ποιοί την γράφουν, πώς την γράφουν και γιατί. Τέλος, πώς επηρεάζει, αυτή, η επίσημη “ιστορία”, την γενικότερη ιστορία της τέχνης και του πολιτισμού.

Με αυτές τις τελευταίες έννοιες, δηλαδή την τέχνη και τον πολιτισμό, να “ειρωνεύονται” με τα έργα τους, την άλλη, την.. επίσημη. Όντας πάντα εκτός κάδρου και απρόβλεπτες. Πάντα αιρετικές ως προς το κυρίαρχο δόγμα. Το τετράγωνο έξω από το σκάκι που έλεγε ο Νίκος Καρούζος και που δεν θα αντιληφθούν ποτέ οι επαγγελματίες του πολιτισμού, οι προσκυνημένοι και οι μενδωνίτσες.

Τον προσεχή Δεκέμβριο επιστρέφουμε στον ίδιο τόπο του εγκλήματος για μια νέα “Ιστορία-Ειρωνεία” επανεκδίδοντας τον, εξαντλημένο, κατάλογο. Ψυχή του όλου εγχειρήματος είναι ο Άγγελος Παπαδημητρίου, ο πιο “πολιτικός”, ο πιο καυστικός, μέσα από το δήθεν καλοκάγαθο, απολιτίκ χιούμορ του, καλλιτέχνης της εποχής μας και υλικό μας η συκοφαντημένη γενιά του ’30 και η πατριδολατρεία της. Καμμία σχέση με τους εθνικισμούς του κ. Ρούμπιο.

Καταρχάς, η προ της άφιξης του Αμερικανού ΥΠΕΞ στην Αθήνα… φλυαρία περί έλευσής του με βασική αποστολή αυτή ενός “ντίλερ όπλων”, αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά υπερβολική. Τα 4 δισ. δολ. στα οποία αναφέρεται το κοινό ανακοινωθέν, προκαλούν σύγχυση! Αντιστοιχούν περίπου στο κόστος προμήθειας των F-35, μεγάλο μέρος του οποίου δεν έχει καταβληθεί! Άντε και πακέτου αεροφερόμενων όπλων που επιθυμεί να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία.

Κάπου εδώ αρχίζουν οι διαρροές! Όταν βέβαια υπάρχει βεβαιότητα, υπάρχει ονομαστική αναφορά στο κοινό ανακοινωθέν! Βλέπε Stryker! Άρα, εξ’ αντιδιαστολής, για τα ακόλουθα ας περιμένουμε να ωριμάσουν! Η αναβάθμιση των 38 F-16 Block 50, τα αεροφερόμενα όπλα που προαναφέρθηκαν. Θα τα αποδεσμεύσει η Ουάσινγκτον; Είναι και το ιδιαίτερα αλμυρό κόστος υποστήριξης των σύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών! Δηλαδή, των δυο τύπων αμερικανικής κατασκευής, των F-35 και των F-16V, ένα κόστος που δεν έχει συνειδητοποιηθεί επαρκώς…

Υπάρχει και η αναβάθμιση των Patriot, υπάρχει και η ανάγκη αναπλήρωσης των βλημάτων αναχαίτισης που… εγκατέλειψαν το ελληνικό οπλοστάσιο και ξεπερνούν τα 50! Τα συστήματα Πολλαπλής Εκτόξευσης Πυραύλων (ΠΕΠ / MLRS) που αναφέρθηκαν σε πρόσφατη, προ της άφιξης Ρούμπιο καταγραφή «εκκρεμοτήτων»… Είναι άραγε σκόπιμη η σύγχυση; Υπάρχουν άραγε άλλα που δεν ανακοινώνονται, ίσως για να αποφευχθεί η τροφοδότηση της συνωμοτικής προσέγγισης που τόσο αγαπούν στην Τουρκία;

Εν ολίγοις, το στρατιωτικό σκέλος του κοινού ανακοινωθέντος χρήζει διευκρινίσεων. Άγνωστο εάν θα δοθούν. Ερώτημα παραμένει επίσης το αν η ελληνική πλευρά έθεσε ζήτημα ένταξης της Ελλάδας στον μηχανισμό των FMF, με στόχο να επιτευχθούν ευνοϊκοί χρηματοδοτικοί όροι στη διμερή εξοπλιστική συνεργασία. Ζήτημα είναι επίσης και η δωρεάν παραχώρηση πλεονάζοντος στρατιωτικού υλικού. Πέραν των Stryker…

Εξισορρόπηση Ρούμπιο έναντι Ελλάδας-Τουρκίας

Στο διπλωματικό σκέλος, η κριτική επικεντρώνεται στη γνωστή αποφυγή διατυπώσεων που θα μπορούσαν να θεωρηθούν αρνητικές στην Άγκυρα. Σε αυτή την προβλέψιμη, είναι αλήθεια, κριτική περί “ποντιοπιλατικής” στάσης, ο ευφυής υπoυργός Εξωτερικών των ΗΠΑ χρησιμοποίησε ένα ενδιαφέρον επιχείρημα!

Είναι αυτή ακριβώς η στάση, σε συνδυασμό με την προσωπική σχέση του προέδρου Τραμπ με τον Ερντογάν, η οποία επιτρέπει την αποτελεσματική παρασκηνιακή παρέμβαση σε περίπτωση ανάγκης! Ο Ρούμπιο πάντως φέρεται να ξεκαθάρισε ότι στην Ουάσινγκτον αντιμετωπίζεται ως αδιανόητο κάθε επεισόδιο ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία.

Σε τελική ανάλυση, η συνολική εικόνα της επίσκεψής του στην Αθήνα δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Η θερμότατη στάση απέναντι στην Ελλάδα καταγράφεται στην Άγκυρα. Δεν μπορεί όμως να μην καταγραφεί και η προσοχή με την οποία αντιμετώπισε τα ζητήματα της ελληνοτουρκικής ατζέντας. Όπως το περίφημο πρόβλημα της πόντισης καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης…

Παρότι ξεκαθάρισε ότι υποστηρίζεται ως στρατηγικό έργο ενεργειακής υποδομής από τις ΗΠΑ, κάλεσε να ξεπεραστούν τα προβλήματα στο παρασκήνιο με τη χρήση «ιδιωτικής διπλωματίας»! Κάποια στιγμή θα πληροφορηθούμε εάν θα καλωσορίσουμε στην περιοχή τους Κούσνερ και Γουίτκοφ, ή θα εμφανιστούν άλλα ονόματα!

Όταν όμως η Τουρκία βραχυκυκλώνει την εκτέλεση του έργου εάν δεν αναγνωριστεί ως… ιδιοκτήτης της περιοχής από όπου θα διέλθει αναρωτιέται κανείς πως μπορεί να αντιμετωπιστεί το ζήτημα αυτό με “ιδιωτική διπλωματία”, εάν στο πεδίο εμφανιστεί η συνήθης απόπειρα στρατιωτικού καταναγκασμού.

Το “μανιφέστο Ρούμπιο”

Και για χάρη της διερεύνησης της δυνατότητα υπέρβασης της τουρκικής ένστασης, η Ελλάδα υποχώρησε δυο φορές, όπως ομολόγησε ο – ακαδημαϊκά αρμόδιος ως ειδικός του διεθνούς δικαίου – κυβερνητικός βουλευτής Άγγελος Συρίγος, προκαλώντας αμηχανία στον κυβερνητικό εκπρόσωπο που επιχείρησε να περιορίσει τη ζημιά. Θα μπορούσε να έχει λεχθεί νωρίτερα, καθώς σε αυτή τη συγκυρία δίνει την εντύπωση (επανα)προσέγγισης του δεξιού ακροατηρίου και βολής κατά της σημερινής ηγεσίας του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών.

Μιας που μας απασχολεί το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, δεν μπορεί να μη σχολιαστεί το ότι η πραγματικά εντυπωσιακή ομιλία στην Πνύκα, συνδεόταν με το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό στις ΗΠΑ. Έμοιαζε με “μανιφέστο Ρούμπιο”, μια ομιλία τύπου… “state of the union address” που αφορούσε το σύνολο του δυτικού κόσμου και επί τη βάσει του οποίου θα επιχειρήσει να λάβει το χρίσμα της διαδοχής του Τραμπ. Αναμένεται η “απάντηση” του αντιπροέδρου Βανς!

Ωστόσο, στο φοβερής αισθητικής φόντο της ομιλίας, σε ελληνικό ακροατήριο, αρνητική εντύπωση μας προκάλεσε ο αμερικανικός θυρεός επί του βήματος, αντί για τον ελληνικό, ή έστω κάποιον… αρχαιοπρεπή, ουδέτερο. Μπορούμε να φανταστούμε κάτι παρόμοιο να συνέβαινε αντίστροφα; Δηλαδή, σε κάποια ομιλία Έλληνα πολιτικού στις ΗΠΑ, στο πλαίσιο επίσημης επίσκεψης. Η ομιλία στην Πνύκα ήταν ένα μεγάλο προσωπικό δώρο. Πόσο στην τύχη έχουν αφεθεί άραγε τα θεμιτά ανταλλάγματα;

Καταληκτικά, η επίσκεψη Ρούμπιο και ο στρατηγικός διάλογος έχει περισσότερα απόρρητα μέρη από όσα δημοσιοποιήθηκαν. Προφανώς οι ανακοινώσεις δεν θα μπορούσαν να ξεφύγουν από ένα πλαίσιο – διεθνούς και διπλωματικής – “πολιτικής ορθότητας”. Στην πράξη θα φανεί τι έχει τεθεί στο τραπέζι και τι συμφωνήθηκε.

Ενέργεια: Η αυτοκριτική που ποτέ δεν ήρθε!

Η συνεργασία στον τομέα της ενέργειας έχει τη δυνατότητα να αποδειχθεί πραγματικό “game changer”. Ιδίως η εμπλοκή των ExxonMobil και Chevron στον ελληνικό χώρο. Ας μην ξεχνάμε ότι κάθε “κάθετος διάδρομος”, πρέπει να είναι σε θέση να μεταφέρει υδρογονάνθρακες, επαρκώς και σε ανταγωνιστικές τιμές.

Έχουμε επιμείνει για όλα αυτά και σε εποχές που η εμπλοκή των ενεργειακών κολοσσών δεν ήταν δημοφιλής. Παρότι ήταν και είναι απλή λογική, αλλότριες “προτεραιότητες” είχαν κατατάξει στους φανατικούς εχθρούς, πρόσωπα και πολιτικές δυνάμεις που πλέον σήμερα πανηγυρίζουν, ενώ κάποτε σαμποτάριζαν ανοικτά αυτή την εμπλοκή. Ας είναι. Κάλλιο αργά…

Πέραν όλων αυτών όμως που έχουν μεσο-μακροπρόθεσμο ορίζοντα απόδοσης, η σημασία της εικόνας στο διεθνές περιβάλλον, θα ήταν λάθος να υποτιμηθεί. Και μόνο με βάση αυτό, η επίσκεψη Ρούμπιο είχε θετικό πρόσημο…

Σε συνεργασία με το defencepoint

Η αμερικανική εφημερίδα που άνοιξε τον ασκό του Αιόλου με το ρεπορτάζ για όσα είπε η πρέσβης περί Ρουμανίας και Ελλάδας, τώρα επανέρχεται με νέο σκάνδαλο και γράφει ότι ενώ η Κίμπερλι προετοιμαζόταν για την ακρόαση στο Κογκρέσο σχετικά με τον διορισμό της ως πρεσβευτού των ΗΠΑ στην Ελλάδα, απευθύνθηκε σε έναν χορηγό του Τραμπ με επείγον αίτημα. Του έγραψε ότι χρειαζόταν 100.000 δολάρια για μια οφειλή της στην American Express και ότι «δεν θα φανεί πουθενά αν τα καταθέσεις στην American Express. Σε παρακαλώ».

Παραλήπτης ήταν ο επιχειρηματίας εστίασης Έρικ Ντίτερς, πρώην υποψήφιος για το Κογκρέσο στο Κεντάκι, ο οποίος ζητούσε τη βοήθειά της για πρόσβαση στην κυβέρνηση Τραμπ για ορισμένα προσωπικά φορολογικά και νομικά ζητήματα – υποσχόμενος αμοιβή που θα μπορούσε να φτάσει το ένα εκατομμύριο δολάρια σε περίπτωση επιτυχίας.

Ως πρώην φίλη ή μνηστή του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, η Γκίλφοϊλ προσφέρθηκε να αξιοποιήσει την επιρροή της, σύμφωνα με τον Ντίτερς, αλλά και σύμφωνα με τα μηνύματα που εξέτασε η Wall Street Journal. Προώθησε στον Ντίτερς τα μηνύματα που είχε στείλει στον νέο επικεφαλής της Υπηρεσίας Εσόδων (IRS) και τον ενημέρωνε για τις προσπάθειές της να ασκήσει πιέσεις στο υπουργείο Δικαιοσύνης για λογαριασμό του.

Ωστόσο, πλησίαζε η ακρόαση για την επικύρωση του διορισμού της και έπρεπε να εξοφλήσει το υπόλοιπο της πιστωτικής της κάρτας πριν από αυτήν, όπως δήλωσε η ίδια. «Αγάπη μου, σε παρακαλώ, πρέπει να το κάνεις αυτό για μένα σήμερα», έγραψε στον Ντίτερς, συνοδεύοντας το μήνυμα με ένα emoji προσευχής και ένα αρχείο PDF που περιείχε οδηγίες πληρωμής λογαριασμού στην American Express. «Θα μπορούσες απλώς να τα στείλεις εδώ», έγραψε στις 3 Ιουλίου 2025, λίγες μόλις ημέρες πριν διοριστεί στις 9 Ιουλίου.

Τελικά, ο Ντίτερς δεν προχώρησε στην πληρωμή, λέγοντας στην Κίμπερλι Γκίλφοϊλ ότι μια τέτοια κίνηση θα του κόστιζε τον γάμο του. Ωστόσο, η ανταλλαγή μηνυμάτων – μιας μεγάλης σειράς εκατοντάδων μηνυμάτων, email και επιστολών που εξέτασε η Wall Street Journal – εγείρει νέα ερωτήματα σχετικά με τις δραστηριότητες μιας εκ των πιο προβεβλημένων πρέσβεων της Αμερικής, η οποία έχει πλέον βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα…

Ποιος είναι ο Έρικ Ντίτερς

Ο Τζέσι Μπίναλ, δικηγόρος της Γκίλφοϊλ, δήλωσε ότι η πρέσβης αμφισβήτησε τη γνησιότητα των μηνυμάτων, αλλά αρνήθηκε να δώσει λεπτομέρειες. Ανέφερε ότι η εντολέας του είχε πληρωθεί για να μιλήσει σε εκδηλώσεις του Ντίτερς πριν από τον διορισμό της και ότι «της οφειλόταν ένα υπόλοιπο ποσό για τη μετάβαση και τη στήριξη αυτών των πατριωτικών εκδηλώσεων». Ο Ντίτερς πάντως δήλωσε ότι δεν όφειλε κανένα υπόλοιπο στην Κίμπερλι και ότι είχε εξοφλήσει όλες τις αμοιβές για τις εμφανίσεις της.

Ο Ντίτερς, 63χρονος δικηγόρος και πρώην συνιδιοκτήτης της Snappy Tomato Pizza – μιας περιφερειακής αλυσίδας εστιατορίων – είχε θέσει ανεπιτυχώς υποψηφιότητα για κυβερνήτης. Σε σειρά συνεντεύξεων, δήλωσε ότι απογοητεύθηκε που δεν είχε υποστήριξη από την κυβέρνηση Τραμπ και την Γκίλφοϊλ «παρόλο που ο ίδιος έχει υποστηρίξει κατά κύριο λόγο τις πολιτικές της». Ανέφερε ότι η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ του είχε υποσχεθεί πως αν εξοφλούσε την οφειλή στην American Express, «θα γινόταν η πιστή σύμμαχός του για τον Τραμπ, μέχρι θανάτου, για πάντα». Ωστόσο, όπως είπε, «δεν τήρησε ποτέ καμία από τις υποσχέσεις της».

Ως παρουσιαστής πρωινής ραδιοφωνικής εκπομπής στο Οχάιο, ο Ντίτερς στήριξε το κίνημα υπέρ του Τραμπ, ενισχύοντας την προεκλογική εκστρατεία του υποψηφίου που το 2016 θεωρούνταν αουτσάιντερ. Του άρεσε να δηλώνει: «Τραμπ σήμερα, Τραμπ αύριο, Τραμπ για πάντα».

Ο Ντίτερς είχε και δικά του “τραβήγματα” με το νόμο, επειδή είχε απειλήσει ότι θα πυρπολούσε δικαστήριο όταν έχασε μια δίκη, Τότε (2020) του απαγορεύτηκε η είσοδος σε δικαστικό μέγαρο στην κομητεία Χάμιλτον του Οχάιο. Ο Δικηγορικός Σύλλογος του Κεντάκι ανέστειλε δύο φορές την άδεια άσκησης του επαγγέλματός του, επικαλούμενος επιθετικές δικαστικές τακτικές, ψευδείς δηλώσεις σε δικαστικές διαδικασίες και την κατάθεση αβάσιμων αγωγών. Ο Ντίτερς χαρακτήρισε τα μέλη του δικηγορικού συλλόγου «γελοία περιττώματα». «Αυτοί οι κανόνες που συντάσσονται από τα μεγάλα δικηγορικά γραφεία για να βλάψουν ανθρώπους σαν εμένα — να πάνε να @@@ηθούν», δήλωσε ο Ντίτερς στην Wall Street Journal.

Ανέφερε ότι η συνεργασία του με τη Κίμπερλι Γκίλφοϊλ ξεκίνησε το 2020, όταν διοργάνωσε στο Κεντάκι μια εκδήλωση με την ονομασία “Freedom Fest”, ως αντίδραση στα υγειονομικά μέτρα που επιβλήθηκαν λόγω της πανδημίας COVID-19. Όπως δήλωσε, της κατέβαλε 300.000 δολάρια για να μιλήσει στην εκδήλωση, ενώ πρόσθεσε ότι κατέβαλε επίσης 200.000 δολάρια στον Τραμπ Τζούνιορ και 100.000 δολάρια στον Έρικ Τραμπ ως αμοιβές για ομιλίες. Επιπλέον, διέθεσε 125.000 δολάρια σε μια επιτροπή πολιτικής δράσης που στήριζε τον πρόεδρο το 2022, σύμφωνα με τα αρχεία της Ομοσπονδιακής Εκλογικής Επιτροπής.

Aναφορά στον Κάρλσον

Μετά τη νίκη του Τραμπ στις εκλογές εκείνου του φθινοπώρου, ο Ντίτερς λέει ότι άρχισε να ζητά τη βοήθεια της Γκίλφοϊλ για διάφορα ζητήματα μεγάλης σημασίας για τον ίδιο, όπως για έκπτωση στο φόρο εισοδήματός του αλλά και για την έκδοση ενός γιατρού που είχε διαφύγει στο Πακιστάν.  Η υπόθεση αυτή παρουσιάζεται από την Γκιφοϊλ ως θέμα που αφορούσε πολλές παιδιά που υποβλήθηκαν αδίκως σε επεμβάσεις, αλλά η αλήθεια είναι ότι ο Ντίτερς τότε συνεργαζόταν με δικηγόρο που εκπροσωπούσε ασθενείς του φυγάδα γιατρού. Η υπόθεση έφερε τον Ντίτερς σε σύγκρουση με την ασφαλιστική εταιρεία του Πακιστανού και κατηγόρησε τον Ντίτερς ότι αποσκοπούσε στο να εισπράξει μεγάλα ποσά από αυτήν με εκβιασμούς και απειλές.

Ανέφερε ότι ζήτησε από την Κίμπερλι να μεριμνήσει ώστε το Υπουργείο Δικαιοσύνης να ξεκινήσει έρευνα για τη συγκεκριμένη ασφαλιστική εταιρεία και ότι θα της κατέβαλε το ποσό του ενός εκατομμυρίου δολαρίων εάν τον βοηθούσε να εξασφαλίσει συνέντευξη στην εκπομπή του Τάκερ Κάρλσον – πρώην παρουσιαστή του Fox News, ηγετικής μορφής του κινήματος “MAGA” και πλέον επικριτής του Τραμπ – όπου ήλπιζε να στρέψει την προσοχή του κοινού στην υπόθεσή του. Η Γκίλφοϊλ διαβεβαίωσε τον Ντίτερς ότι προσπαθούσε να κανονίσει μια συνάντησή του με τον Κάρλσον.

Μηνύματα που εξέτασε η WSJ δείχνουν ότι η Γκίλφοϊλ όντως επικοινώνησε με άτομα του περιβάλλοντος του Κάρλσον για να κανονίσει μια συνέντευξη του Ντίτερς στην εκπομπή του, αλλά η προσπάθεια δεν απέδωσε, ενώ ο ίδιος ο Κάρλσον δήλωσε στην Wall Street Journal ότι δεν είχε ακούσει ποτέ για τον Ντίτερς και δεν διατηρούσε επαφές με την Γκίλφοϊλ, η οποία δεν παίζει κανέναν ρόλο στην επιλογή των καλεσμένων του: «Ένα εκατομμύριο δολάρια για μια εμφάνιση σε podcast; Δεν είναι αυτή η πρέσβης στην Ελλάδα; Είναι εντελώς τρελό», είπε ο Κάρλσον.

Η επικοινωνία με την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ

Η επικοινωνία της Γκίλφοϊλ με τον Ντίτερς έγινε συχνότερη τους μήνες που ακολούθησαν τον διορισμό της ως πρεσβευτοόυ στην Ελλάδα, τον Δεκέμβριο του 2024. Υποσχέθηκε να ασκήσει πιέσεις σε κορυφαία στελέχη του Τραμπ, από τον διευθυντή του FBI, Κας Πατέλ, μέχρι την πρώην Γενική Εισαγγελέα Παμ Μπόντι.

«Κάθε υπουργός —ξέρεις, Άμυνας, Μεταφορών, Οικονομικών, Εμπορίου, ο επικεφαλής της IRS— όλοι μου απαντούν αμέσως», έγραψε στον Ντίτερς. Η Γκίλφοϊλ όμως παράλληλα εξέφρασε την ανησυχία της μήπως οι συνεννοήσεις της με τον Ντίτερς γνωστοποιηθούν και για τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει κάτι τέτοιο στη νέα θέση της. Προειδοποίησε επανειλημμένα τον Ντίτερς να μην αναφέρει θέματα χρημάτων ή πληρωμών σε γραπτά μηνύματα. «Έρικ, θα ήθελα πραγματικά να σταματήσεις να καταγράφεις όλα αυτά τα πράγματα», τόνιζε σε μια επικοινωνία τους. «Τι εφιάλτης… κυριολεκτικά θα μου στοιχίσεις την θέση του πρέσβη· σταμάτα να γράφεις», πρόσθετε η Γκίλφοϊλ.

Η Γκίλφοιλ άρχισε να σχετίζεται με τον Τραμπ Τζούνιορ στα μισά της πρώτης θητείας του πατέρα του και αναδείχθηκε σε μία από τις πιο ένθερμες υππστηρικτριες του προέδρου. Μετά την ήττα του Τραμπ το 2020, η Γκίλφοιλ επιχείρησε να μετατρέψει το στάτους της ως εμβληματική μορφή του κινήματος MAGA σε κερδοφόρα επιχείρηση, δοκιμάζοντας τις δυνάμεις της σε εγχειρήματα που περιλάμβαναν σειρές προϊόντων περιποίησης μαλλιών και αρωμάτων, καθώς και ένα κέντρο αισθητικής ιατρικής (medspa). Επίσης, ίδρυσε μια εταιρεία παροχής συμβουλών πολιτικής φύσεως και αναζήτησε εργασία στον τομέα των δημοσίων σχέσεων, σύμφωνα με την Wall Street Journal.

Η δυσαρέσκεια Τραμπ

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Τραμπ δυσαρεστήθηκε με τη Γκίλφοιλ επειδή ζητούσε επενδύσεις από τα μέλη του Μαρ-α-Λάγκο για τις εταιρείες της. Κάποια στιγμή, παραπονέθηκε ότι η Γκίλφοιλ υποτίθεται πως θα συγκέντρωνε χρήματα για εκείνον, αλλά αντ’ αυτού βρισκόταν στη λέσχη του συγκεντρώνοντας χρήματα για τον εαυτό της, σύμφωνα με οικείο τους. Καθώς πλησίαζε η ακρόαση για την επικύρωση του διορισμού της το 2025, η Γκίλφοιλ παραπονιόταν σε φίλους της ότι είχε ξεμείνει από χρήματα. Ο αρραβώνας της με τον Τραμπ Τζούνιορ είχε διαλυθεί το προηγούμενο έτος.

Αργότερα άρχισε να ζητά από τον Ντίτερς χρήματα. Τού ζήτησε να συντάξει μια επιστολή στην οποία θα αναφερόταν ότι της όφειλε δύο καθυστερημένες πληρωμές ύψους 50.000 δολαρίων για συμβουλευτικές υπηρεσίες της, όπως δήλωσε ο Ντίτερς στην εφημερίδα: «Ανησυχούσε για τη νομιμότητα και για το τι εντυπώσεις θα δημιουργούσε το θέμα».

Σε επιστολή της 11ης Ιουνίου 2025, την οποία εξέτασε η WSJ, ο Ντίτερς έγραψε ότι η« συμβουλευτική του εταιρεία όφειλε στην Γκιλφόιλ 50.000 δολάρια πριν από τη νέα της θέση ως πρέσβεως» και ότι ήθελε να συνεργαστεί μαζί της μέχρι την επικύρωση του διορισμού της. «Εκτιμούμε την προθυμία σας να μας παρέχετε γνώσεις και καθοδήγηση σε ζητήματα για τα οποία διαθέτετε μοναδικά προσόντα ώστε να μας βοηθήσετε», έγραφε.

Τον ίδιο μήνα, η Γκιλφόιλ έστειλε συγχαρητήριο μήνυμα στον Λονγκ μετά την επικύρωση του διορισμού του ως επικεφαλής της IRS (Υπηρεσίας Εσόδων των ΗΠΑ). Επισύναψε μια επιστολή που είχε συντάξει ο Ντίτερς, στην οποία περιέγραφε τη φορολογική διαφορά που αντιμετώπιζε: «Ο Ντον Τζούνιορ κι εγώ είμαστε πολύ στενοί φίλοι με τον Έρικ Ντίτερς και τη σύζυγό του, και γνωρίζω ότι σας έστειλε επιστολή», έγραψε. «Ελπίζω —γνωρίζοντας πόσο απασχολημένος είστε— ότι θα μπορέσετε να αφιερώσετε λίγο χρόνο και προσοχή σε αυτό»

Τα 100.000 δολάρια που ζήτησε η Κίμπερλι

Δύο ημέρες αργότερα, όμως, ο Ντίτερς της έστειλε τη φωτογραφία ενός εκτυπωμένου σημειώματος που απευθυνόταν σε εκείνη: «Σας έχω καταβάλει 300.000 δολάρια όλα αυτά τα χρόνια», έγραψε. «Μέχρι τη στιγμή που γράφεται αυτό το σημείωμα, δεν έχω λάβει ούτε μία χάρη. Δεν είμαι αφελής ούτε κορόιδο. Χρειάζομαι αποτελέσματα».

Σε απάντηση, είπε στον Ντίτερς να «σταματήσει να καταγράφει όλα αυτά τα πράγματα σε μηνύματα. Είναι πραγματικά επικίνδυνο. Απλώς πάρε με στο Signal», του έγραψε η Γκίλφοϊλ. Όσο για τον Λονγκ, θα επικοινωνούσε μαζί του την επόμενη μέρα, διαβεβαίωσε τον Ντίτερς. «Του έγραψα ένα πολύ ωραίο μήνυμα. Του είπα πόσο σημαντικό είναι που είσαι φίλος δικός μου και του  Ντον».

«Και κάτι πολύ προσωπικό», συνέχισε, «αν γράψεις email ή μήνυμα γι’ αυτό, θα σε σκοτώσω, γιατί σ’ αγαπώ αλλά έχεις ξεφύγει τελείως». Μια εβδομάδα αργότερα του έστειλε οδηγίες για τη μεταφορά χρημάτων σε λογαριασμό της American Express.

«Το ότι χρειάζεσαι επειγόντως 100.000 δολάρια δυστυχώς δεν σημαίνει τίποτα. Θα μπορούσε να μου κοστίσει διαζύγιο», της έγραψε. «Σε παίρνω τηλέφωνο εδώ και πάνω από μία εβδομάδα συνεχόμενα», απάντησε εκείνη. «Θα μπορούσες να είσαι εδώ και να συναντιέσαι με τον Μπίλι Λονγκ». Ομως ο Λονγκ είναι πλέον πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ισλανδία. Οι αξιωματούχοι της εκεί πρεσβείας παρέπεμψαν τους δημοσιογράφους στο γραφείο Τύπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το οποίο δεν ανταποκρίθηκε σε αίτημα για σχολιασμό.

Η “ενοχλητική” ερώτηση στον Ρούμπιο

Πάντως, το ζήτημα Κίμπερλι επισκίασε και την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, όπου δέχθηκε δύο ερωτήσεις από αμερικανικά ΜΜΕ για το δημοσίευμα της Wall Street Journal (σχετικά με την Ρουμανία) και τις πιέσεις του Κογκρέσου σε ό,τι αφορά στην πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα. Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ εμφανίστηκε ενοχλημένος και στήριξε τη Γκιλφόιλ, δηλώνοντας ότι η πρέσβης «κάνει εξαιρετική δουλειά», ενώ επικαλέστηκε ότι «δεν θα τα πούμε αυτά σε μία συνέντευξη Τύπου σε μία ξένη χώρα».

Ερωτηθείς σχετικά με το πρόσφατο δημοσίευμα της Wall Street Journal για τις φερόμενες δηλώσεις της πρέσβειρας των ΗΠΑ περί εμπλοκής της Ουάσιγκτον στην επικείμενη, τότε, κατάρρευση της κυβέρνησης της Ρουμανίας και ότι αυτό μπορεί να συμβεί και στην Ελλάδα, ο Αμερικανός ΥΠΕΞ διέκοψε τον Αμερικανό δημοσιογράφο αναφέροντας εμφανώς εκνευρισμένος: «Ποιος το είπε αυτό; Δεν αληθεύει η βάση της ερώτησής σας. Δεν θα απαντήσω σε μια ερώτηση που εσείς υιοθετείτε ως σωστή και δεν είναι σωστή».

Όταν, δε, ο δημοσιογράφος του ανέφερε πως το δημοσίευμα για το οποίο μιλάει είναι της Wall Street Journal, που ανήκει στις “ναυαρχίδες” των αμερικανικών ΜΜΕ, ο Μάρκο Ρούμπιο απάντησε πως «όπως θα έχετε δει, πολλές φορές media των ΗΠΑ δημοσιεύουν fake news κατά του Προέδρου μας, Ντόναλντ Τραμπ».

Ελπίζεται να μην χρειασθούν οι παραινέσεις του κ. Ρούμπιο, υπό την δευτέρα ιδιότητα του ως ΣΕΑ, όταν ο γείτων «έλθει ένα βράδυ στα Ελληνικά νησιά» όπως συχνά ψάλλει. Χρειάζεται όθεν να ενημερωθεί ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας για τις ευαισθησίες ή τις παραισθήσεις του γείτονα. Τις υφίσταται ο Ελληνισμός κάθε εκάστην ημέρα από τα πλοία, αεροπλάνα, drones και τους γείτονες αλιείς του παραβιάζουν ακόμη και τα έξι μίλια των Ελληνικών χωρικών υδάτων. ενώ οι Κύπριοι στενάζουν από 52 ετών της κατοχής της Μεγαλονήσου υπό του στρατού του γείτονα.

Θα ανέχονταν ο Αμερικανός Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας και ΥΠΕΞ, τα ίδια από τους Ρώσους ή τους Κινέζους στις νήσους Κουρίλες, στον Βερίγγειο πορθμό ή στην Ταϊουάν, χωρίς συνέπειες; Γιατί εδώ πρέπει να καθίσουμε να συζητήσουμε με τον γείτονα την Ελληνική κυριαρχία στο 70% του Αιγαίου, όπου δεν υπάρχει ούτε ένας γειτονικής καταγωγής;

Όταν το 1922, άρπαξε ο γείτων την Ίμβρο και την Τένεδο έφερε βαρυποινίτες καταδίκους από τις φυλακές του κι έκαμε τον βίο αβίωτο στον αυτόθι αρχαιώθεν Ελληνικό πληθυσμό , τον οποίο ανάγκασε να φύγει, πλην ελαχίστων “ομήρων” που παραμένουν. Εξάλλου, Ρούμπιο επιβάλλεται να μελετήσει. τούς χάρτες του αμερικανικού Ναυτικού πού του αποκρύπτουν στο υπουργείο του, για να διαπιστώσει ότι ακόμη και τα… Ίμια εντάσσουν μέσα στα ελληνικά χωρικά ύδατα των έξι μιλίων, όταν τ’ αντίστοιχα αμερικανικά  εκτείνονται και πέραν των διεθνώς παραδεκτών 12 μιλίων.

Χρειάζεται επίσης να λάβει υπ’ όψιν του διεθνείς συνθήκες όπως του Λονδίνου το 1914, των Σεβρών 1917, της Λωζάννης 1922 , του Μοντραί 1933 και των Παρισίων 1947, που αναγνώρισαν την ελληνική κυριαρχία των Αιγαιακών νήσων και κατήργησαν την αποστρατικοποίηση τους από της Σαμοθράκης μέχρις του πολυνήσου τους Καστελλορίζου. Ό,τι σήμερα εξοπλίζονται οφείλεται στον αποβατικό στόλο του γείτονα που αναμένει στον Τσεσμέ το σύνθημα της εισβολής.

Τα νησιά στο Αιγαίον που ανήκουν στον γείτονα εκτείνονται μέχρις τριών μιλίων από της Μικρασιατικής ακτής , σύμφωνα με το άρθρο 12 της Συνθήκης της Λωζάννης .Η προηγηθείσα των Σεβρών, αναγνωρίζει Ελληνική κυριαρχία για τα υπόλοιπα νησιά και ισχύει απολύτως με την Συνθήκη της Λωζάννης.

Ισχύει η UNCLOS κ. Ρούμπιο… 

Τέλος αλλ’ όχι άνευ σημασίας, ισχύει και το Διεθνές Δίκαιο της Θαλάσσης (UNCLOS) που έχουν αποδεχθεί 170 κράτη των Ηνωμένων Εθνών. Μπορεί ακόμη να μη το έχει επικυρώσει η Αμερικανική Γερουσία, αλλά δεν θ’ αργήσει όταν διεκδικεί την Γροιλανδία και Ισλανδία.
Ο συμπαθείς και φιλέλλην Ρούμπιο ζήτησε να καθίσουν οι Έλληνες, να συζητήσουν με τον γείτονα τα δικαιώματα των Οθωμανών στην Μεσόγειο θάλασσα. Θα ήταν ο ίδιος διατεθειμένος να συζητήσει με τους Ρώσους την επαναγορά της Αλάσκα διότι κάποτε ανήκε στον Τσάρο Νικόλαο;

Η Μεγάλη μας φίλη, η Αμερική που μας βοήθησε μετά τον Δεύτερο Μεγάλο Πόλεμο , σήμερα λησμονεί όχι μόνο το ηγετικό παρελθόν της αλλά και την κοινή λογική. Ανεπαισθήτως ίσως.

2026-10-08 – ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ‘ΑΘΗΝΑ 9.84’ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ.ΜΑΡΚΟ ΡΟΥΜΠΙΟ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ

Αναφερόμενος στην στάση της Κυβέρνησης στο θέμα του καλωδίου, με αφορμή σχετική ερώτηση στον Αμερικανό υπουργό τόνισε: «Στην Κάσο είχαμε υποχώρηση άνευ λογικής, δημιουργώντας αρνητικό προηγούμενο στην άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων». Υπογράμμισε ότι «η Ελλάδα πρέπει να σταματήσει να κρύβεται πίσω από φουστάνια κι ο Έλληνας ΥΠΕΞ θα έπρεπε να πει στον Αμερικανό ομόλογό του ότι η Ελλάδα θα προχωρήσει στο έργο με ή χωρίς τις ΗΠΑ».

Όταν είπε ο Ρούμπιο στην ουσία “βρείτε τα” με την Τουρκία, αν ήταν εκείνος στην θέση του Γεραπετρίτη θα έλεγε «θα προχωρήσουμε είτε μαζί σας είτε μόνοι» είπε ο κ. Σέρμπος. «Αν έμαθα κάτι από την εμπειρία μου, τους Αμερικανούς ούτε τους γλύφεις ούτε τους παρακαλάς ούτε τους προσκυνάς, χρειάζεται ένας εξωστρεφής πατριωτισμός, να μας πει ο Ρούμπιο πού βλέπει τον ρόλο της Ελλάδας στην ανατολική Μεσόγειο», συμπλήρωσε.

Πρόσθεσε ότι «από το 1923 και μετά η Ελλάδα φέρει ένα πολύ μεγάλο βάρος με τη συνθήκη της Λωζάνης, και χρωστάμε πολλά στη Δύση, αλλά όμως για να υπερασπιζόμαστε αυτή τη “δυτική λίμνη”, για να είναι το Αιγαίο ελεύθερο, εμείς κουβαλάμε αυτό το βάρος και όταν η Τουρκια θέλει με πάρκα να κλείσει την είσοδο και την έξοδο στο Αιγαίο, τότε θα μπω στο κάτι παραπάνω με τους Αμερικανούς, εφ΄όσον είμαστε κι εμείς αποφασισμένοι να το πάμε μέχρι τέλους».

Αναξιοποίητα όπλα

Τόνισε αυτό που είχε πει και προχθές, ότι «δεν υπάρχει αδιαμεσολάβητη επικοινωνία Μαξίμου-Λευκού Οίκου και ο Μάρκο Ρούμπιο λειτουργεί ως η πόρτα της Αθήνας για να ξεκλειδώσει την επικοινωνία και να στέλνει μηνύματα εφόσον χρειαστεί».

Σχολιάζοντας ο κ. Σέρμπος τις αναφορές του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών στον Ελληνικό πολιτισμό και τη σημασία του, για τις ΗΠΑ και την ανασυγκρότηση της Δύσης τόνισε ότι «υπάρχει πλήρης απουσία της ελληνικής πολιτικής σε αυτό το θέμα και στην ανάδειξη της ήπιας ισχύος, δηλαδή της ελληνικής πολιτισμικής παρακαταθήκης από την αρχαιότητα μέχρι το Βυζάντιο, όπλο που παραμένει αναξιοποίητο», υπογραμμίζοντας πώς «δεν έχουμε κάνει τίποτα, σε ένα εξαιρετικά προνομιακό πεδίο για μας».

Τόνισε ότι ο πολιτισμός της Ελλάδας ή της Ρώμης και της χριστιανικής παράδοσης είναι σημαντικά “όπλα”, καθώς δεν αρκεί σε μεγάλες αντιπαραθέσεις, όπως ΗΠΑ-Κίνας ή Ασίας, να εμφανίζονται όλα ως στενά οικονομικά και όχι πολιτισμικά.

Η πολιτική πορεία του κ. Σέρμπου

Ο Σωτήρης Σέρμπος ήταν σύμβουλος του Νίκου Ανδρουλάκη στο ΠΑΣΟΚ το 2022 για περίπου έξι μήνες. Στις 3 Μαρτίου 2024 προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία όπου επίσης επήλθε ρήγμα και απομακρύνθηκε. Η ρήξη με το Μαξίμου, όπου ενεργούσε ως σύμβουλος του πρωθυπουργού στην εξωτερική πολιτική από τον Οκτώβρη του2025, ήρθε τον περασμένο Αύγουστο, κυρίως λόγω των κάπως “αντιτραμπικών” θέσεών του. Ο κ. Σέρμπος ήταν και υποψήφιος ευρωβουλευτής της ΝΔ το 2024, αλλά δεν εξελέγη.

Οι δηλώσεις Συρίγου

Στο μεταξύ έχει προηγηθεί πολιτική αντιπαράθεση και για τις δηλώσεις του βουλευτή της ΝΔ και καθηγητή Άγγελου Συρίγου, που δήλωσε πως η Αθήνα «υποχώρησε» στα δύο περιστατικά στην Κάσο, το 2024, όταν τουρκικά πολεμικά πλοία εμφανίστηκαν στην περιοχή κατά τη διάρκεια των ερευνών βυθού.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, επιχείρησε να υποβιβάσει τις δηλώσεις του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, λέγοντας ότι «καμία υποχώρηση δεν υπήρξε». Απέδωσε όσα είπε ο κ. Συρίγος σε «προσωπικές εκτιμήσεις». Ο κ. Συρίγος δεν ανακάλεσε τις δηλώσεις του.

Οι δηλώσεις του Άγγελου Συρίγου εκθέτουν την κυβέρνηση, σχολίασε σε ανακοίνωσή του, μεταξύ άλλων, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Κώστας Τσουκαλάς, τονίζοντας πως ακυρώνουν μονομιάς τα κυβερνητικά αφηγήματα περί ευθύνης της Κύπρου για τη μη πόντιση του καλωδίου. Έντονη ήταν και η αντίδραση και από άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Ο Φίλιππος Καμπούρης, η σύζυγος του και άλλοι έξι έχουν συλληφθεί για την απάτη με τον ΕΦΚΑ. Όλοι παραπέμφθηκαν να απολογηθούν σε ανακριτή, από τον οποίο αναμένεται να λάβουν προθεσμία.

Η δίωξη που ασκήθηκε (πέντε κακουργήματα και ένα πλημμέλημα) αφορά σε όσες πράξεις αναφέρονται στη δικογραφία κατά του πρώην παρουσιαστή τηλεοπτικών εκπομπών και νυν προέδρου του κόμματος ΛΑΟΣ (είχε εκλεγεί πρόεδρος το 2023) της, από το 2012, συζύγου του (που δεν συνδέεται με το ΛΑΟΣ και η οποία είχε κατάστημα ρούχων στον Κορυδαλλό) κατά δύο λογιστών, δυο καταστηματαρχών, δύο Ελλήνων με σοβαρά οικονομικά προβλήματα που χρησιμοποιήθηκαν ως αχυράνθρωποι (“επικεφαλής” διαφόρων από τις 25 εταιρείες που φέρεται να είχε συστήσει ο Καμπούρης, ένας εξ’ αυτών φέρεται να είναι άτομο γνωστό από τις trash εκπομπές του), μία Βουλγάρα που έπαιζε τον ίδιο ρόλο (αναζητείται) και ένας Ρουμάνος επίσης στον ίδιο ρόλο, του αχυρανθρώπου (αναζητείται κι αυτός).

Ο μόνος συνδετικός κρίκος της υπόθεσης με το κόμμα είναι ότι οι Αρχές εξετάζουν αν κάποιες από τις εικονικές εταιρείες του κυκλώματος εξέδιδαν τιμολόγια προς τον ΛΑΟΣ. Η ζημιά που φέρεται να έχει προκληθεί στον e-ΕΦΚΑ υπολογίζεται σε περίπου 1,5 εκατ. ευρώ, ενώ η συνολική ζημιά σε βάρος του Δημοσίου εκτιμάται ότι ανέρχεται σε περίπου 5 εκατ. ευρώ. Οι έρευνες των Αρχών συνεχίζονται για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης και τον εντοπισμό τυχόν επιπλέον εμπλεκομένων. Ο εισαγγελέας αφού έλαβε τα στοιχεία της δικογραφίας άσκησε κατά περίπτωση  ποινική δίωξη για τα εξής αδικήματα.

*διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης

*ένταξη και συγκρότηση σε εγκληματική οργάνωση

*απάτη σε βάρος νομικού προσώπου ύψους άνω των 120 .000 ευρώ, κατ΄εξακολούθηση και κατά συναυτουργία

*συνέργεια σε απάτη σε βάρος νομικού προσώπου ύψους άνω των 120.000 ευρώ

*νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική οργάνωση, κατ’ επάγγελμα

*μη έγκαιρη καταβολή εργοδοτικών και εργατικών εισφορών (πλημμέλημα)

Όλοι οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν να απολογηθούν σε ανακριτή από τον οποίο αναμένεται να λάβουν προθεσμία για να προετοιμάσουν την υπεράσπιση τους. Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ και τηλεπαρουσιαστής, φορώντας χειροπέδες στα χέρια του, εξερχόμενος χτες συνοδεία αστυνομικών από την ΓΑΔΑ, φώναξε στους δημοσιογράφους που βρίσκονταν εκεί, ότι είναι αθώος. Μάλιστα ο Καμπούρης έκανε λόγο για σκευωρία σε βάρος του.

Το κύκλωμα της απάτης φέρεται να δρούσε τουλάχιστον τα τελευταία 5 χρόνια -από το 2021. Από την πολύμηνη έρευνα της Αστυνομίας εντοπίστηκαν τουλάχιστον 25 εταιρείες που είχαν ανοίξει οι  φερόμενοι ως δράστες με αχυράνθρωπους. Όταν τα χρέη των ασφαλιστικών εισφορών συσσωρεύονταν, έκλειναν τις εταιρείες και εν συνεχεία άνοιγαν άλλες, επαναλαμβάνοντας την ίδια διαδικασία. Άλλες από αυτές τις εταιρείες ήταν διαφημιστικές, άλλες ήταν νυχτερινά κέντρα ή εστιατόρια και άλλες καταστήματα ρούχων.

Καταθέτουν τραγουδιστές

Έντονο άρωμα ελληνικού πενταγράμμου έχει η υπόθεση, καθώς ασφάλιζε με εικονικό τρόπο στις εταιρείες-φαντάσματα που έστηνε ο Φίλιππος Καμπούρης και τραγουδιστές που έχουν κληθεί ως μάρτυρες. Ανάμεσα σε αυτούς που πίστευαν ότι ήταν ασφαλισμένοι και ότι οι εισφορές τους καταβάλλονταν κανονικά στον ΕΦΚΑ είναι ο Μάκης Χριστοδουλόπουλος, ο Θέμης Αδαμαντίδης, ο Πέτρος Ίμβριος, η Έφη Θώδη, η Κατερίνα Στανίση, ο Αλέκος Ζαζόπουλος, η Κέλλυ Κελεκίδου, ο Θάνος Πετρέλης, η Αγγελική Ηλιάδη και ο Κώστας Καψάλης.

Όμως στην πραγματικότητα οι εισφορές των καλλιτεχνών, όπως και οι υπόλοιπες οικονομικές υποχρεώσεις δεν έφταναν ποτέ στα δημόσια ταμεία. Οι καλλιτέχνες καλούνται να καταθέσουν στην Οικονομική Αστυνομία για την ασφάλισή τους στις επιχειρήσεις που είχε στήσει το κύκλωμα με κατηγορούμενο αρχηγό τον Φίλιππο Καμπούρη, για το αν είχαν γνωρίσει ποτέ τους εμφανιζόμενους ως εργοδότες τους και αν είχαν εργαστεί στα νυχτερινά κέντρα που τους δήλωναν ως εργαζόμενους.

Δήλωση Καρατζαφέρη

«Πρέπει να προφυλάξω το κόμμα και θα πάρω πρωτοβουλίες να μην αφήσω το κόμμα εκεί που το χουν πάει στα λύματα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο ιδρυτής του κόμματος ΛΑΟΣ επισημαίνοντας για τον Φίλιππο Καμπούρη ότι «έχω την αίσθηση ότι πάρα πολύ καιρό προκαλεί με διάφορα πράγματα. Με έχει διαγράψει ο Καμπούρης από το κόμμα μου» (η δήλωση έγινε πριν το λιποθυμικό επεισόδιο του παρουσιαστή).

Το κόμμα ήταν ουσιαστικά αδρανές μετά την αποχώρηση του Καρατζαφέρη από την ηγεσία, το 2019 έπειτα από το 1,23% των ευρωεκλογών.  Μετά τις εκλογές του 2023, όταν ο δημοσιογράφος και πρώην υποψήφιος της Ελληνικής Λύσης Φίλιππος Καμπούρης ανέλαβε πρωτοβουλία για την επανενεργοποίηση του ΛΑΟΣ. Ο Καμπούρης είχε κατέβει στις εκλογές του Μαΐου 2023 στον Βόρειο Τομέα Αθηνών με την Ελληνική Λύση, χωρίς να εκλεγεί. Στις 17 Δεκεμβρίου 2023 πραγματοποιήθηκε συνέδριο στο ξενοδοχείο Amalia Athens, όπου εξελέγη νέος πρόεδρος ο Φίλιππος Καμπούρης, μαζί με νέα Κεντρική Επιτροπή και νέο καταστατικό.

Το ΛΑΟΣ υπό τον Καμπούρη μετείχε στις ευρωεκλογές του 2024. Ο ίδιος έκανε συγκεντρώσεις κατά του γάμου των ομόφυλων, μαζεύοντας υπογραφές. Ωστόσο απέσπασε μόλις το 0,25% των ψήφων. Τον Μάρτιο του 2025 διέγραψε τον ιδρυτή του κόμματος, Γιώργο Καρατζαφέρη, λόγω των δημόσιων δηλώσεων του για την τραγωδία των Τεμπών, που ήταν άκρως υποστηρικτές για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Η αλλαγή ηγεσίας πήρε οριστικό και συμβολικό χαρακτήρα τον Μάρτιο του 2025. Το Πειθαρχικό Συμβούλιο του ΛΑΟΣ αποφάσισε ομόφωνα την οριστική και αμετάκλητη διαγραφή του Γιώργου Καρατζαφέρη από τα μητρώα του κόμματος. Ως αιτία αναφέρθηκαν οι δημόσιες δηλώσεις και η στάση του σχετικά με την υπόθεση των Τεμπών. Ο Φίλιππος Καμπούρης υποστήριξε ότι οι δηλώσεις του ιδρυτή του κόμματος ήταν αντίθετες με τη γραμμή του ΛΑΟΣ και ανακοίνωσε τη διαγραφή του.

Ποιος είναι ο Φ. Καμπούρης

Ο Φίλιππος Καμπούρης γεννήθηκε στον Πειραιά στις 26 Ιουνίου 1981 και δραστηριοποιήθηκε από νεαρή ηλικία στη δημοσιογραφία και στα Μέσα Ενημέρωσης. Συγκεκριμένα, το 2005 βρέθηκε στο ALTER, συμμετέχοντας στην παρουσίαση του «TV Hello» μαζί με τη Στέλλα Καπεζάνου, την Τάνια Ιακωβίδου και τη Βάσια Λόη. Επρόκειτο για καθημερινό μεσημεριανό μαγκαζίνο με ειδήσεις από την κοσμική Αθήνα, αρκετά πιο κοντά στην τυπική lifestyle τηλεόραση της εποχής.

Η τηλεοπτική ταυτότητα με την οποία τελικά συνδέθηκε το όνομά του, διαμορφώθηκε κυρίως στο EXTRA 3. Εκεί παρουσίασε trash εκπομπές όπως το «Made in Greece» και το «Δεν ήξερες, δεν ρώταγες», με ένα μείγμα lifestyle θεμάτων, καταγγελιών, εκκεντρικών καλεσμένων, τηλεφωνικών παρεμβάσεων και καβγάδων που μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να εκτροχιάσουν το πρόγραμμα, με τις εκπομπές του παρουσιαστή να έχουν δεχτεί πολλάκις πρόστιμα από το ΕΣΡ.

Κυτταρική Λειτουργία και Μεταβολισμός: Κάθε κύτταρο στο σώμα μας χρειάζεται νερό για να διατηρήσει τη δομή του και να εκτελέσει μεταβολικές διεργασίες. Το νερό μεταφέρει θρεπτικά συστατικά και οξυγόνο στα κύτταρα και απομακρύνει τα παραπροϊόντα του μεταβολισμού μέσω των νεφρών.

Θερμορύθμιση: Ακόμα και σε κατάσταση ηρεμίας, το σώμα παράγει θερμότητα. Το νερό βοηθά στη διατήρηση της εσωτερικής θερμοκρασίας του σώματος σταθερής (περίπου στους 37°C) μέσω της εφίδρωσης (έστω και αδιόρατης) και της αναπνοής.

Γνωστική Λειτουργία και Διάθεση: Ο εγκέφαλος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος στις διακυμάνσεις των υγρών. Έρευνες έχουν δείξει ότι ακόμη και μια ήπια αφυδάτωση της τάξης του 1-2% του σωματικού βάρους μπορεί να προκαλέσει εξασθένιση της συγκέντρωσης, ευερεθιστότητα και μείωση της βραχυπρόθεσμης μνήμης.

Λίπανση και Προστασία: Το νερό δρα ως λιπαντικό για τις αρθρώσεις (αρθρικό υγρό) και ως “αμορτισέρ” για τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό.

Πώς αλλάζουν οι ανάγκες σε νερό όταν η μέρα είναι καθιστική; Υπάρχει η λανθασμένη εντύπωση ότι αν δεν ιδρώνουμε στο γυμναστήριο, δεν χάνουμε νερό. Στην πραγματικότητα, το σώμα αποβάλλει συνεχώς υγρά μέσω των “άδηλων απωλειών”.

Η φυσιολογία της καθιστικής κατάστασης: Σε μια καθιστική ημέρα, ο μεταβολικός ρυθμός είναι χαμηλός. Ωστόσο, οι απώλειες συνεχίζονται 1. μέσω της αναπνοής: Κάθε εκπνοή περιέχει υδρατμούς. 2. Της διαδερμικής εξάτμισης: Νερό διαπερνά το δέρμα χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε ως ιδρώτα. 3. Της νεφρικής λειτουργίας: Η παραγωγή ούρων είναι απαραίτητη για την αποβολή ουρίας και άλλων τοξινών.

Η παγίδα του κλιματισμού και της θέρμανσης: Όταν περνάμε τη μέρα μας καθιστοί σε ένα γραφείο ή στο σπίτι, περιβαλλόμαστε συχνά από ελεγχόμενα κλίματα. Ο κλιματισμός (AC) το καλοκαίρι και η κεντρική θέρμανση το χειμώνα μειώνουν δραματικά την υγρασία του αέρα. Αυτό αυξάνει την εξάτμιση υγρασίας από τους βλεννογόνους της μύτης και του στόματος, καθώς και από το δέρμα, οδηγώντας σε αυτό που ονομάζουμε “σιωπηλή αφυδάτωση”.

Παρατήρηση: Ενώ ένας αθλητής μπορεί να χρειάζεται 4-6 λίτρα νερό, ένας καθιστικός άνθρωπος δεν χρειάζεται την ίδια ποσότητα, αλλά η ποιότητα της ενυδάτωσης πρέπει να είναι συνεχής για να διατηρείται ο όγκος του αίματος σταθερός.

Παράγοντες που επηρεάζουν την επαρκή πρόσληψη υγρών: Η γενική οδηγία των “8 ποτηριών την ημέρα” είναι ένας υπεραπλουστευμένος κανόνας. Οι πραγματικές ανάγκες καθορίζονται από μια εξίσωση πολλών μεταβλητών.

Η έννοια του “Νερό από Τροφές”: Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το 20% της συνολικής μας ενυδάτωσης προέρχεται από τις τροφές. Τα φρούτα και τα λαχανικά (όπως το αγγούρι, το καρπούζι και το σπανάκι) αποτελούνται από πάνω από 90% νερό. Σε μια καθιστική ημέρα, η κατανάλωση τέτοιων τροφών μπορεί να μειώσει την ανάγκη για κατανάλωση “καθαρού” νερού από το ποτήρι.

Σημάδια ότι πίνουμε λιγότερο νερό από όσο χρειαζόμαστε: Το σώμα μας διαθέτει εξελιγμένους μηχανισμούς ειδοποίησης. Το πρόβλημα είναι ότι συχνά τους παρερμηνεύουμε. 1. Χρώμα Ούρων: Ο πιο αξιόπιστος δείκτης. Τα ούρα πρέπει να έχουν το χρώμα της ανοιχτόχρωμης λεμονάδας. Αν είναι σκούρα κίτρινα ή πορτοκαλί, η αφυδάτωση είναι ήδη παρούσα. 2. Ψευδές Αίσθημα Πείνας: Ο εγκέφαλος συχνά συγχέει τα σήματα της δίψας με αυτά της πείνας. Πολλοί άνθρωποι τρώνε σνακ ενώ στην πραγματικότητα το σώμα τους ζητά νερό.

3. Πονοκέφαλοι και Ζάλη: Η μείωση του όγκου του αίματος λόγω έλλειψης υγρών σημαίνει ότι λιγότερο οξυγόνο φτάνει στον εγκέφαλο, προκαλώντας συσπάσεις των αιμοφόρων αγγείων. 4. Ξηροδερμία και “Τσιμπημένο Δέρμα”: Μια απλή δοκιμή (skin turgor test) στο πίσω μέρος του χεριού μπορεί να δείξει αν το δέρμα επανέρχεται αμέσως στη θέση του. Αν αργεί, η ελαστικότητα έχει μειωθεί λόγω έλλειψης νερού. 5. Κόπωση και Υπνηλία: Η καρδιά πρέπει να δουλέψει πιο σκληρά για να κυκλοφορήσει το πιο “παχύρρευστο” αίμα, οδηγώντας σε αίσθημα εξάντλησης παρόλο που δεν έχουμε καταβάλει σωματική προσπάθεια.

Πρακτικοί τρόποι για καλύτερη ενυδάτωση μέσα στη μέρα

Η επίτευξη της βέλτιστης ενυδάτωσης σε μια καθιστική καθημερινότητα απαιτεί στρατηγική και όχι απλώς πειθαρχία. 1. Ο Κανόνας του “Πρώτου Ποτηριού”: Πιείτε ένα μεγάλο ποτήρι νερό αμέσως μόλις ξυπνήσετε. Το σώμα έχει περάσει 7-8 ώρες χωρίς υγρά και βρίσκεται σε κατάσταση ήπιας αφυδάτωσης. 2. Οπτικά Ερεθίσματα: Τοποθετήστε ένα ποτήρι ή ένα μπουκάλι νερό πάνω στο γραφείο σας, μέσα στο οπτικό σας πεδίο.

Η αρχή “μακριά από τα μάτια, μακριά από το μυαλό” ισχύει απόλυτα εδώ. 3. Χρήση Τεχνολογίας: Υπάρχουν δεκάδες εφαρμογές (apps) που στέλνουν ειδοποιήσεις στο κινητό ή στο smartwatch για να σας υπενθυμίσουν να πιείτε νερό. 4. Σύνδεση με Συνήθειες (Habit Stacking): Πιείτε νερό κάθε φορά που τελειώνετε μια κλήση, κάθε φορά που σηκώνεστε για διάλειμμα ή πριν από κάθε γεύμα.

5. Αρωματισμένο Νερό: Αν το σκέτο νερό σας φαίνεται βαρετό, προσθέστε φέτες λεμονιού, αγγουριού, μέντα ή φρούτα του δάσους. Αυτό αυξάνει την πιθανότητα να καταναλώσετε μεγαλύτερη ποσότητα χωρίς να προσλαμβάνετε ζάχαρη. 6. Παρακολούθηση μέσω των Ούρων: Κάντε έναν έλεγχο κάθε φορά που επισκέπτεστε την τουαλέτα. Είναι το πιο άμεσο feedback που μπορείτε να έχετε από τον οργανισμό σας.

Συμπέρασμα

Σε μια καθιστική ημέρα, η ανάγκη για νερό δεν εξαφανίζεται· απλώς μεταβάλλεται. Για τον μέσο ενήλικα, η επιστημονική κοινότητα (EFSA) προτείνει περίπου 2,5 λίτρα για τους άνδρες και 2,0 λίτρα για τις γυναίκες (συνολικά από όλες τις πηγές). Η καθιστική ζωή κρύβει τον κίνδυνο της πνευματικής κόπωσης και της μειωμένης παραγωγικότητας, προβλήματα που συχνά λύνονται όχι με επιπλέον καφεΐνη, αλλά με ένα ποτήρι νερό. Η ενυδάτωση είναι μια πράξη αυτοφροντίδας που υποστηρίζει τη μακροπρόθεσμη υγεία των νεφρών, του δέρματος και του εγκεφάλου μας.

Η Φωτεινή Καρμανιώλου είναι διαιτολόγος-διατροφολόγος

Σε συνεργασία με το medNutrition

Στο τοπίο αυτό, πονήματα που το περιεχόμενο, η δομή κ.α. στοιχεία τους οικοδομούν και συγκροτούν επί πλίνθων και κεράμων ατάκτως εριμμένων, αποτελούν αυτονοήτως είδη πρώτης ανάγκης. Για διαβασμένους κι αδιάβαστους, για αποψίες και ουτ’ εφαψίες. Και ένα τέτοιο πόνημα είναι το νέο βιβλίο του Βασίλη Ασημακόπουλου “Οι σοσιαλιστές στην Ευρώπη…”, στο οποίο μια μικρή αναφορά στη συνέχεια.

Δυο λόγια για τον συγγραφέα

Ο Ασημακόπουλος, σε ώριμη νεότητα ηλικιακά, είναι μαχόμενος δικηγόρος-εργατολόγος και διδάσκων πανεπιστημιακός στο Δημοκρίτειο, με ερευνητικό και διδακτικό αντικείμενο την Πολιτική Κοινωνιολογία και τη Συγκριτική Πολιτική. Συγγραφέας ήδη άλλων δύο βιβλίων (Πορεία Αριστερά –  ΣΥΡΙΖΑ, Γόρδιος 2016 και “Πρώτη φορά Αριστερά – ΠΑΣΟΚ 1974-2018, Gutenberg 2018) και συνεπιμελητής σε συλλογικούς τόμους (ΠΑΣΟΚ 1974-2018 – Gutenberg 2018 και η “Γ’ Ελληνική Δημοκρατία 1974-2024”, Στοχαστής 2025) έχει επίσης εκτεταμένη αρθρογραφία σε επιστημονικά περιοδικά, εφημερίδες και ιστοσελίδες. Είναι επίσης μέλος του Επιστημονικού Δικτύου “Πανελλήνιοι Διάλογοι”.

Το νέο βιβλίο του (εκδ. Παπαζήση 2025) έχει πλήρη τίτλο “Οι σοσιαλιστές στην Ευρώπη απ’ τον 19ο στον 21ο αιώνα” και υπότιτλο “Κομματικές οικογένειες και κομματικά συστήματα σε συγκριτική προοπτική – Σκέψεις για την ελληνική περίπτωση”. Το θέμα του βιβλίου, αλλά και η ιστορικο-εξελικτική όσο και η δομική-θεωρητική διάσταση της προσέγγισής του απ’ τον Ασημακόπουλο είναι έτσι ευκρινή ήδη από τίτλου, όπως και η αντίστοιχη συγκριτική ματιά στην ειδικότερη ελληνική περίπτωση.

Το 500 σελίδων βιβλίο πλαισιώνεται από χρήσιμους προλόγους και εισαγωγικό-μεθοδολογικό σημείωμα και υποστηρίζεται από 681 βιβλιογραφικές αναφορές, εκ των οποίων 144 ξενόγλωσσες. Επίσης η παράθεση του χαιρετισμού του Μιχάλη Χαραλαμπίδη στο συνέδριο του PCI το 1983 παρέχει δείγμα πρόσφατου ελληνικού σοσιαλιστικού λόγου και διεθνούς εκπροσώπησής του.

Στο κύριο θέμα του το βιβλίο αρθρώνεται σε πέντε μέρη που καλύπτουν ισάριθμες περιόδους της ευρωσοσιαλιστικής εξέλιξης. Περιλαμβάνει α) την προϊστορία της, β) την περίοδο της μαρξιστικής Β’ Διεθνούς, γ) την μεσοπολεμική εξελικτική μαρξιστική σοσιαλδημοκρατία, δ) την μεταπολεμική αναθεωρητική περίοδο και ε) τη μετασοβιετική σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία ως το 2010.

“Οι σοσιαλιστές στην Ευρώπη”: Τι κομίζει το βιβλίο

Δεν πρόκειται, ωστόσο, για απλό ιστόρημα, αφού κινείται σε πολυεπίπεδη προσέγγιση, όπου κοινωνικές εξελίξεις, τεχνικοεπιστημονικές πρόοδοι, ευρύτερα πολιτικά γεγονότα, πολεμικές συγκρούσεις, εσωτερικές διαμάχες, κατά χώρα συγκλίσεις κι αποκλίσεις, συναρθρώσεις με τα ευρύτερα πολιτικά συστήματα, καθώς και πείρα κι αναστοχασμοί συνδιαμορφώνουν μια πλήρη, επίσης πολυεπίπεδη όσο και συνεκτική εικόνα των σχετικών κοινωνικοπολιτικών πραγμάτων.

Σ’ αυτή συνεισφέρουν ιδιαίτερα και οι θεωρητικές εμβαθύνσεις και συστηματοποιήσεις όπου και διαρκώς επεκτείνεται ο Ασημακόπουλος. Τέτοιες είναι η θεωρία των Διαιρετικών Τομών (~ Κυρίαρχων Αντιθέσεων), ζητήματα δημοκρατίας και σοσιαλισμού, ζητήματα του “ίδιου και του διαφορετικού” πέραν των επιφαινομένων, ζητήματα ευρύτερων κομματικών διαμορφώσεων και οικογενειών, ζητήματα τυπολογίας και  κομματικής κοινωνικής συμμετοχής και έκφρασης, ζητήματα λαϊκισμού κ.α. Επίσης η δυναμική των αναθεωρήσεων-αναπροσανατολισμών κατά καιρούς σε σύνδεση με τις ευρύτερες εξελίξεις, την αξιοποίηση της κατά περιόδους και τόπους ιστορικής πείρας και τις ειδικότερες θεωρητικές κατανοήσεις της.

Στη ζωντανή πραγμάτευση και εικόνα συνεισφέρει και μια παρέλαση εμβληματικών πρωταγωνιστών, απ’ τον Μπερνστάϊν και τον Κάουτσκι ως τον Σαμίρ Αμίν και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Κυρίως, όμως, δεν μπορεί να διαφύγει απ’ τον αναγνώστη ότι ζητήματα του σήμερα και του σοσιαλιστικού προβληματισμού έχουν τεθεί και κριθεί κατά χώρες και καιρούς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, κληροδοτώντας μια πολύτιμη πείρα, αλλά και θεωρητικά ερωτήματα που δεν πρέπει να αγνοηθούν.

…και η Ελλάδα

Διαρκής επίσης είναι η συγκριτική αναφορά στα ελληνικά πράγματα, παλαιότερα έως πρόσφατα, με ειδικότερες αναφορές στο ΠΑΣΟΚ και με χαρακτηριστικά αποσπάσματα του λόγου του, κι αναφορές στην ευρωπορεία της χώρας και τη δυναμική ελληνικού και ευρωπαϊκού σοσιαλιστικού λόγου. Τέλος, ένας επίλογος του Ασημακόπουλου συνοψίζει και συμπληρώνει το πραγματευόμενο θέμα, παρέχοντας δίπλα σε προσεκτικά συμπεράσματα, υλικό προβληματισμού για κρίσιμα ανοιχτά θέματα, όπως το βαθύτερο κι εν ταυτώ ρεαλ-μαχητό περιεχόμενο του σοσιαλισμού.

Κλείνοντας, σημειώνουμε πως το βιβλίο του Ασημακόπουλου, χαρακτηρίζεται από διακριτικά ισχυρή επιστημονική δομή κι ανάπτυξη, αποτελώντας αφ’ ενός εργαλείο για τον κοινωνικοπολιτικό επιστήμονα ή πολιτικό οδηγό, αλλά παράλληλα επιτρέποντας μια άνετη και ουσιαστικά διαφωτιστική και παιδευτική πρόσβαση στον απλό πολίτη-αναγνώστη που προβληματίζεται περί τα κοινωνικοπολιτικά.

Το βασικό ερώτημα δεν είναι, επομένως, μόνο εάν υπάρχουν πόροι, πολιτική υποστήριξη και επενδυτικά σχέδια. Είναι εάν οι τοπικές κοινωνίες διαθέτουν τις θεσμικές δυνατότητες, το ανθρώπινο δυναμικό και τα μέσα συμμετοχής που απαιτούνται για να μετατραπεί η χρηματοδότηση σε απασχόληση και διατηρήσιμη περιφερειακή ανάπτυξη.

Αυτό το ερώτημα εξετάσαμε σε δύο ανεξάρτητες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν το 2025. Η πρώτη περιέλαβε υπολογιστική ανάλυση 20 συνεντεύξεων και δύο ομάδων εστίασης –περίπου 55.000 λέξεων– με 13 αναλυτικά εργαλεία. Η δεύτερη έρευνα βασίστηκε σε 25 συνεντεύξεις, δύο ομάδες εστίασης και επιτόπιες παρατηρήσεις στη Δυτική Μακεδονία, στην Πελοπόννησο και στην Αθήνα. Η ανεξάρτητη διεξαγωγή τους επέτρεψε να συγκριθούν συστηματικά τα υπολογιστικά ευρήματα με τις εμπειρίες των τοπικών φορέων.

Τι έδειξε η έρευνα

H έρευνα ανέδειξε αυτό που ονομάζουμε «παράδοξο της αφθονίας». Στον λόγο των συμμετεχόντων καταγράφονται ισχυρή δέσμευση της ηγεσίας και μεγάλη έμφαση στους διαθέσιμους πόρους. Όσο, όμως, η ανάλυση μετακινείται από τις εξαγγελίες προς την εφαρμογή, αναδεικνύονται ελλείψεις σε προσωπικό, δεξιότητες, θεσμικές δομές και δυνατότητες συμμετοχής.

Στους διερευνητικούς δείκτες της μελέτης, η εκφρασμένη δέσμευση της ηγεσίας καταγράφεται στο 8/10, ενώ η τεκμηριωμένη ικανότητα εφαρμογής στο 1,3/10. Ο δεύτερος αριθμός αποτυπώνει την περιορισμένη διαθεσιμότητα προσωπικού, δεξιοτήτων, θεσμικών δομών και μηχανισμών συμμετοχής. Οι δείκτες δεν μετρούν κυβερνητικές επιδόσεις· αποτυπώνουν διαφορετικές, αλλά αλληλένδετες, όψεις του χάσματος μεταξύ σχεδιασμού και τοπικής πραγματικότητας.

Το χάσμα είναι επίσης συμμετοχικό. Στο αναλυόμενο υλικό της έρευνας, οι αναφορές στους εργαζομένους αντιπροσωπεύουν μόλις το 4,8% του κωδικοποιημένου λόγου και στις γυναίκες το 0,5%. Τα ποσοστά δεν αφορούν τη σύνθεση του δείγματος. Δείχνουν πόσο περιορισμένο χώρο καταλαμβάνουν οι εμπειρίες και οι ανάγκες αυτών των ομάδων στη συζήτηση για τη μετάβαση. Με άλλα λόγια, oι περισσότερο εκτεθειμένοι στον μετασχηματισμό κινδυνεύουν να έχουν τη μικρότερη επιρροή στον σχεδιασμό του.

Η απόσταση αυτή παίρνει συγκεκριμένες μορφές. Οι αποφάσεις θεωρείται ότι λαμβάνονται κυρίως στην Αθήνα, ενώ δήμοι και τοπικοί φορείς καλούνται να εφαρμόσουν σύνθετα προγράμματα χωρίς ανάλογο προσωπικό, τεχνογνωσία ή αρμοδιότητες. Επενδυτικές προτάσεις που θα μπορούσαν να αξιολογηθούν σε λίγες εβδομάδες χρειάζονται έξι έως οκτώ μήνες.

Το κρισιμότερο, όμως, είναι το χρονικό χάσμα. Η Ελλάδα επιχειρεί σε περίπου οκτώ χρόνια έναν μετασχηματισμό που στην κοιλάδα του Ruhr στη Γερμανία εξελίχθηκε σε τέσσερις δεκαετίες. Οι μονάδες και τα ορυχεία κλείνουν, ενώ οι επενδύσεις που αναμένεται να δημιουργήσουν νέες δραστηριότητες χρειάζονται συχνά τρία έως πέντε χρόνια για να λειτουργήσουν. Στο διάστημα αυτό, οι εργαζόμενοι αναζητούν απασχόληση αλλού, επιχειρήσεις συρρικνώνονται, οι νέοι μετακινούνται και η τοπική βάση δεξιοτήτων αποδυναμώνεται.

Έτσι προκύπτει ένας παραλογισμός στην αλληλουχία των παρεμβάσεων: όταν ενεργοποιούνται τα προγράμματα κατάρτισης και ανάπτυξης ανθρώπινου δυναμικού, μέρος των ανθρώπων στους οποίους απευθύνονται έχει ήδη εγκαταλείψει την περιοχή ή εργάζεται πλέον αλλού. Η χρηματοδότηση υπάρχει, αλλά φτάνει όταν ο πληθυσμός που θα έπρεπε να στηρίξει έχει ήδη αρχίσει να διασκορπίζεται. Η κατάρτιση, συνεπώς, πρέπει να προηγείται ή τουλάχιστον να συμβαδίζει με την απώλεια των θέσεων εργασίας και να συνοδεύεται από εισοδηματική προστασία, ασφαλιστική συνέχεια και κίνητρα παραμονής.

Προκλήσεις απότομης προσαρμογής

Αυτήν την κατάσταση περιγράφουμε ως Θεωρία του Χάσματος Υλοποίησης: ένα διαγνωστικό πλαίσιο τεσσάρων αλληλεπιδρώντων χασμάτων –κάθετου, μεταξύ εθνικής δέσμευσης και τοπικής ικανότητας· οριζόντιου, μεταξύ χρηματοδοτικών προτεραιοτήτων και κοινωνικών αναγκών· χρονικού μεταξύ πολιτικών προθεσμιών και πραγματικού χρόνου μετασχηματισμού· και γνωστικού, όταν οι κοινωνίες αντιλαμβάνονται τα προβλήματα, αλλά δεν πιστεύουν ότι διαθέτουν τα μέσα για να τα αντιμετωπίσουν– που εξηγούν πώς η πολιτική φιλοδοξία μπορεί να αποσυνδέεται από την εμπειρία των κοινωνιών.

Η έρευνα δεν ισχυρίζεται ότι μετρά μια ήδη συντελεσμένη αποτυχία· εντοπίζει παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο να μην επιτευχθούν δίκαια αποτελέσματα. Στο πλαίσιο αυτό, η απάντηση δεν είναι απλώς περισσότερη χρηματοδότηση. Απαιτείται πρώτα ενίσχυση της τοπικής ικανότητας πριν από την εγκατάσταση νέων τεχνολογιών, ουσιαστική συμμετοχή εργαζομένων και γυναικών, επείγοντα μέτρα συγκράτησης των νέων και κοινοτική συμμετοχή στην ιδιοκτησία ενεργειακών έργων και διαφοροποιημένα σχέδια ανά περιοχή.

Η επιτυχία της μετάβασης δεν πρέπει, συνεπώς, να αξιολογείται μόνο βάσει απορροφηθέντων κονδυλίων και εγκατεστημένης ισχύος. Αλλά να διαπιστώνει εάν οι άνθρωποι μένουν, εάν δημιουργούνται βιώσιμες θέσεις εργασίας, εάν το εισόδημα παραμένει στις περιοχές και εάν οι κοινωνίες συμμετέχουν ουσιαστικά στη διαμόρφωση του μέλλοντός τους. Η δίκαιη μετάβαση απαιτεί όχι μόνο δικαιοσύνη στον σχεδιασμό, αλλά και ικανότητα, σωστή αλληλουχία και ρεαλισμό στην εφαρμογή.

Το κείμενο συμπυκνώνει κεντρικά συμπεράσματα πρωτογενούς δημοσιευμένης σε επιστημονικό περιοδικό ερευνητικής εργασίας του συγγραφέα.

Ο Δρ. Κωνσταντίνος Παππάς είναι Αναπληρωτής Διευθυντής του Ινστιτούτου Ενέργειας του Πανεπιστημίου Texas A&M.