Καθώς η καρδιά της διεθνούς πολιτικής θα χτυπά τον Σεπτέμβριο στη Νέα Υόρκη, όπου θα πραγματοποιηθεί η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ο Τούρκος πρόεδρος αναμένεται να βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες από τις 20 έως τις 23 Σεπτεμβρίου. Ωστόσο, μέχρι στιγμής παραμένει άγνωστο εάν μεταξύ των ηγετών με τους οποίους θα συναντηθεί θα βρίσκεται και ο Έλληνας πρωθυπουργός.

Η νέα παγκόσμια «χάρτα ισχύος»

Την ίδια ώρα, μια νέα γεωπολιτική έκθεση που δημοσιεύθηκε στη Γαλλία ενόψει της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ επαναφέρει στο προσκήνιο τον ρόλο της Τουρκίας στη διαμόρφωση των διεθνών ισορροπιών. Η εκτενής έκθεση με τίτλο “Η κατάσταση του κόσμου 2026” (L’état du monde 2026), η οποία δημοσιεύθηκε από τη Le Monde Politique, υποστηρίζει ότι οι παγκόσμιες ισορροπίες ισχύος αναδιαμορφώνονται και κατατάσσει την Τουρκία μεταξύ των επτά ισχυρότερων χωρών του κόσμου.

Σύμφωνα με την έκθεση, η παλαιά δομή ισχύος, η οποία στηριζόταν πρωτίστως στα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, έχει πλέον ξεπεραστεί και αντικαθίσταται από μια περισσότερο πολυπολική διεθνή τάξη. Στη νέα «χάρτα ισχύος των επτά» περιλαμβάνονται οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα, η Ρωσία, η Γαλλία, η Ινδία, το Ιράν και η Τουρκία. Η έκθεση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς δημοσιεύεται λίγο πριν από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, η οποία αρχίζει στις 22 Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη, και μετά την πολεμική κρίση ΗΠΑ-Ισραήλ-Ιράν.

Μία από τις πλέον αξιοσημείωτες διαπιστώσεις της έκθεσης είναι η απουσία της Βρετανίας. Παρότι αποτελεί μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, δεν περιλαμβάνεται στη νέα λίστα των επτά κέντρων παγκόσμιας ισχύος. Η μετατόπιση αυτή, από τα παραδοσιακά κέντρα ισχύος προς νέες ή ανερχόμενες δυνάμεις, αποτελεί έναν από τους βασικούς άξονες της ανάλυσης.
Στη λίστα δεν περιλαμβάνονται επίσης οι χώρες του Κόλπου, ούτε σημαντικές δυνάμεις της Λατινικής Αμερικής, όπως η Βραζιλία και το Μεξικό.

Γιατί η Τουρκία βρίσκεται στη λίστα

Η έκθεση αφιερώνει ειδικό κεφάλαιο στην Τουρκία και στην αυξανόμενη διεθνή επιρροή της. Σύμφωνα με την ανάλυση, δύο είναι οι βασικοί παράγοντες που εξηγούν την ένταξη της χώρας στη νέα “επτάδα” των παγκόσμιων κέντρων ισχύος. Ο πρώτος είναι η ταχεία και σταθερή ανάπτυξη της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας.

Ο δεύτερος, και εκείνος στον οποίο δίνεται μεγαλύτερη έμφαση, είναι η εξωτερική πολιτική στρατηγική της Άγκυρας, την οποία η έκθεση χαρακτηρίζει «διπλωματία ισορροπίας». Η Τουρκία, σύμφωνα με την έκθεση, διατηρεί από τη μία πλευρά τη συμμαχία της με τη Δύση ως μέλος του ΝΑΤΟ, ενώ από την άλλη έχει τη δυνατότητα να επιδιώκει σχέσεις με άλλες δυνάμεις και σχήματα, όπως οι BRICS, και να διατηρεί στενές επαφές με χώρες όπως η Ρωσία και η Κίνα.

Η προσέγγιση αυτή παρουσιάζεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της ευελιξίας της Άγκυρας και της ικανότητάς της να κινείται ταυτόχρονα σε διαφορετικά γεωπολιτικά μέτωπα. Σημαντικό στοιχείο αποτελεί επίσης το διπλωματικό αποτύπωμα της Τουρκίας, σύμφωνα με την έκθεση. Η χώρα διαθέτει, σύμφωνα με αυτήν, το έκτο μεγαλύτερο διπλωματικό δίκτυο στον κόσμο. Το γεγονός αυτό θεωρείται ένας από τους παράγοντες που ενισχύουν τη γεωπολιτική της θέση και την καθιστούν σημαντικό διεθνή παράγοντα.

Η έκθεση πριν από την κρίσιμη Γενική Συνέλευση

Η χρονική συγκυρία της δημοσίευσης της έκθεσης αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία. Το “L’état du monde 2026”, που φέρει την υπογραφή του Le Monde Politique (LMP) και κυκλοφορεί επίσης σε μορφή βιβλίου, παρουσιάζεται στη διεθνή κοινότητα μετά τον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ-Ιράν και λίγο πριν από τις κρίσιμες συζητήσεις της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.

Η έκθεση υποστηρίζει ουσιαστικά ότι η παγκόσμια ισορροπία ισχύος βρίσκεται σε διαδικασία βαθιάς αναδιάταξης και αναδεικνύει την Τουρκία ως μία από τις χώρες που διαδραματίζουν ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση της νέας διεθνούς τάξης. Παράλληλα, εκτιμά ότι μία από τις σημαντικότερες συζητήσεις στη Σύνοδο των ηγετών στη Νέα Υόρκη θα αφορά ακριβώς αυτή τη μεταβαλλόμενη “χάρτα” της παγκόσμιας ισχύος.

Ο κόσμος είναι μεγαλύτερος από πέντε

Η ανάλυση συνδέει τη νέα αυτή αντίληψη για την παγκόσμια ισχύ με ένα σύνθημα που ο Ερντογάν επαναλαμβάνει εδώ και χρόνια από το βήμα των Ηνωμένων Εθνών: «Ο κόσμος είναι μεγαλύτερος από πέντε». Ο Ερντογάν διατύπωσε για πρώτη φορά τη συγκεκριμένη φράση το 2013, αμφισβητώντας τη δομή του διεθνούς συστήματος και τον κεντρικό ρόλο που έχουν οι πέντε μόνιμες δυνάμεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Σύμφωνα με την τουρκική προσέγγιση που υιοθετεί η έκθεση, η μεταβολή των παγκόσμιων γεωπολιτικών ισορροπιών επιβεβαιώνει πλέον, σε διεθνές επίπεδο, την ανάγκη για ένα περισσότερο αντιπροσωπευτικό και πολυπολικό σύστημα. Η έκθεση υποστηρίζει ότι οι γεωπολιτικές ισορροπίες που διαμορφώθηκαν μετά την αποικιοκρατική περίοδο και τον Ψυχρό Πόλεμο έχουν αλλάξει ριζικά και ότι η παραδοσιακή αντίληψη περί παγκόσμιας ισχύος δεν ανταποκρίνεται πλέον στη σημερινή πραγματικότητα.

Μέσα σε αυτό το νέο διεθνές περιβάλλον, η Τουρκία επιχειρεί να αξιοποιήσει τη γεωστρατηγική της θέση, την αμυντική της βιομηχανία και τη διπλωματική της ευελιξία, επιδιώκοντας να ενισχύσει τον ρόλο της ως ανεξάρτητου και υπολογίσιμου παράγοντα στη διαμόρφωση της νέας παγκόσμιας τάξης.

Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει εάν αυτή η αυξανόμενη γεωπολιτική φιλοδοξία της Άγκυρας θα συνοδευτεί και από αποκλιμάκωση στις σχέσεις της με την Αθήνα. Η επικείμενη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και, κυρίως, το ενδεχόμενο μιας νέας συνάντησης Ερντογάν-Μητσοτάκη στη Νέα Υόρκη αναμένεται να δώσουν τις πρώτες ενδείξεις…

Η αφήγηση αφορά το ταξίδι του Τόμας Μαν, στη Δυτική και Ανατολική Γερμανία, ένα ταξίδι από τη Φραγκφούρτη στη Βαϊμάρη παρέα με την κόρη του Έρικα, που εκτελεί χρέη γραμματέως του πατέρας της. Στην πραγματικότητα η γυναίκα του Μαν, Κάτια, τον είχε συνοδέψει σε αυτό το ταξίδι, αλλά εδώ ο σκηνοθέτης επιλέγει την κόρη, ως μία πιο ενδιαφέρουσα δραματουργική περσόνα (και έχει δίκιο). Στη διάρκεια του ταξιδιού, ο (επίσης) συγγραφέας γιος του Κλάους πεθαίνει από υπερβολική δόση υπνωτικών χαπιών, αυτοκτονεί.

Ο νομπελίστας συγγραφέας θα συνεχίσει το ταξίδι του για τις τιμητικές εκδηλώσεις που έχουν ετοιμάσει οι δύο πλευρές της νέας μεταπολεμικής Γερμανία, έρμαιο πλέον των δύο ισχυρότερων δυνάμεων της εποχής, των ΗΠΑ και των Σοβιετικών. Οι δύο πλευρές της Γερμανίας βλέπουν στον Γερμανό νομπελίστα μία πυξίδα που έρχεται από το παρελθόν και μπορεί να τους προσδώσει το χαμένο κύρος για το μέλλον. 

Ο Τόμας Μαν είναι μία ελπίδα, παρόλο που ο ίδιος σιωπηλά διακρίνει την καταστροφή του ναζιστικού πρόσφατου παρελθόντος, τα απομεινάρια ενός κόσμου που δεν αναγνωρίζει. Και τα στοιχεία που προσπαθούν να ενώσουν την κομματιασμένη χώρα είναι η τέχνη της, ο Γκαίτε που επισκέπτεται στη Βαϊμάρη το σπίτι και το δωμάτιο που άφησε την τελευταία του πνοή, μία συνάντηση επίσης σιωπηλή δύο σημαντικών συγγραφέων, παγκόσμιας αξίας, και του Μπαχ, ενός συνθέτει που η θρησκευτικότητά του συνεπαίρνει.

Η ταινία καταλήγει, όχι άστοχα, στην εκκλησία που εργάστηκε αρχικά ο Μπαχ με το εκκλησιαστικό όργανο να δεσπόζει. Οι δύο πρωταγωνιστές, Έρικα και Τόμας, μένουν σιωπηλοί και χάνονται στους ήχους του επιβλητικού ύφους του εκκλησιαστικού οργάνου, στις μελωδίες του κορυφαίου Μπαχ. 

“Fatherland”

Η ταινία συνεπαίρνει με την καλλιτεχνικότητα και τη σκηνοθεσία της, τίποτε στα κάδρα του Παβλικόφσκι δεν είναι τυχαίο, η απόλυτη συμμετρία, το βάθος πεδίου, το κιαροσκούρο των προσώπων, οι υπαινιγμοί στις προηγούμενες ταινίες του “Ida” και “Ψυχρός Πόλεμος” (“Cold War”). Ένα μπρεσσονικό ύφος με υπαρξιακές μπεργκμανικές τάσεις, η “Πατρίδα” μάλλον συνομιλεί με τη συνολικότερη ευρωπαϊκή κουλτούρα, την ιστορία της λογοτεχνίας, της πολιτικής ιστορίας, και γενικότερα της τέχνης, αφού και οι περισσότερες απεικονίσεις μοιάζουν εικαστικά αριστουργήματα.

Αυτός ο συνδυασμός μαζί με τις υπέροχες ερμηνείες, κυρίως της Σάντρα Χούλερ (Sandra Hüller), που μεταμορφώνεται σε κάθε ταινία που συμμετέχει, και τη θαυμάζουμε γι’ αυτό, και που διαθέτει ταυτόχρονα εκείνη την ήρεμη ψυχρότητα που ήθελε να αποπνέει στην ταινία του ο σκηνοθέτης. Αυτή η ψυχρότητα είναι μάλλον λιτότητα, αφηγηματική ελλειπτικότητα, που συμπληρώνεται με τις εικαστικές αποτυπώσεις και τις ακουστικές προβολές, δηλαδή με ό,τι βλέπουμε και ό,τι ακούμε, να παίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο με την ελλειπτική διαλογικότητα.

Προκύπτει ως ερώτημα, για το διανοούμενο συγγραφέα του “Μαγικού Βουνού” και στοχαστή, πως μπορεί να ξαναδεί τη χαμένη του πατρίδα, ποια είναι ή ήταν, πως τον συνδέει με ό,τι είχε εγκαταλείψει το 1933, με την άνοδο τότε στην κυβέρνηση της ναζιστικής παράταξης του Χίτλερ. Ο Τόμας Μαν φεύγει στην Ελβετία και μετά στην Καλιφόρνια της Αμερικής. Επιστρέφει το 1949 σε μια χώρα που είναι νωπά τα σημάδια ενός παγκόσμιου πολέμου που η ίδια προκάλεσε.

Η ανατολική πλευρά της χώρας έχει πλέον σοβιετικοποιηθεί, ενώ πρόσωπα αμφιβόλου στάσεως επί ναζιστικής παντοδυναμίας παρελαύνουν ανέμελα στη δυτική πλευρά. Οι εικόνες είναι μάλλον θλιβερές. Και στις δύο πλευρές επικρατεί κατήφεια, μελαγχολία, ψυχρότητα. Και οι δύο θέλουν τον Τόμας Μαν δικό τους. Ο ίδιος εκφράζει ιδέες, σκέψεις, που για την κόρη του είναι κενού νοήματος, βαρετά λόγια στον αέρα, σε μία χώρα κατεστραμμένη και ξενοκινούμενη. Το μόνο συνεκτικό υλικό στη χώρα μπορεί να είναι η τέχνη, η πατρίδα γίνεται η λογοτεχνία, η μουσική. Η πατρίδα είναι αυτό που εκφράζουν οι Γκαίτε, Μπαχ και ο ίδιος ο Τόμας Μαν. 

Η πολιτική, οι μυστικές υπηρεσίες, που έχουν από κοντά το road trip του μεγάλου λογοτέχνη, δε μπορούν να προσδώσουν το βίωμα της πατρογονικής εστίας που αναζητά ο σκηνοθέτης στο πρόσωπο του λογοτέχνη. Η τέχνη η ίδια δείχνει ένα μοναδικό δρόμο να ενωθεί το παρελθόν με το παρόν, σε μία απογοητευμένη γενιά, χαμένη στις πρόσφατες ατυχείς επιλογές. 

Η ματιά του Παβλικόφσκι

Τα περισσότερα δε λέγονται, δείχνονται και αυτή η κινηματογραφικότητα είναι που αποπνέει ένα μοναδικό σκηνοθετικό στιλ για τον Παβλικόφσκι που βραβεύεται στις Κάννες (για δεύτερη φορά) για αυτήν του τη σκηνοθετική μαεστρία. Όχι άδικα, ο Παβλικόφσκι μπορούμε να πούμε πως αποτελεί μία επάξια συνέχεια ενός ευρωπαϊκού στιλιστικού μινιμαλισμού και μοντερνισμού, που η φόρμα επικρατεί, η αφαιρετικότητα, η ακαδημαϊκή προσέγγιση, αλλά και ένα ψυχολογικό βάθος στα πρόσωπα, που μοιάζουν όσο απόμακρα, όσο και το παρελθόν που ερμηνεύουν, εποχών που η μελαγχολία, η πειθαρχία, η αυστηρότητα και δωρικότητα επικρατούν διάχυτα στις ιστορικές διαδρομές που τολμά να αναδείξει ο σκηνοθέτης, επιλογές, που δεν είναι ποτέ πολιτικά αχρωμάτιστες, όσο και αν προσπαθεί ο φακός να αποφύγει. 

Ταυτόχρονα, η έννοια της ταυτότητας και της πατρίδας, το οικείο και το ανοίκειο, ο πατριωτισμός και ο εθνικισμός, η ιστορικότητα, το παρελθόν, η κουλτούρα και ο πολιτισμός ενός τόπου, είναι θέματα πάντοτε επίκαιρα σε μία Ευρώπη που διαρκώς δοκιμάζεται και αναστοχάζεται ή αναμετράτε για το παρελθόν και το μέλλον της. Ο Παβλικόφσκι διαθέτει αυτή την ευρύτερη σκηνοθετική οπτική, όπως και η ίδια τέχνη που υπηρετεί, καθώς την απεικονίζει μέσω του νομπελίστα συγγραφέα ως περσόνα πρωταγωνιστή. 

Το Δικαστήριο έκρινε ότι η παράταση του επαχθούς μέτρου της αναστολής κατά το έτος 2022 στερούταν νόμιμης βάσης, καθώς η Πολιτεία παρέλειψε να προβεί σε επιστημονική επαναξιολόγηση της αναγκαιότητάς του, παραβιάζοντας τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας και περιορίζοντας υπέρμετρα τα δικαιώματα των ανεμβολίαστων υγειονομικών.

Η κρίση αυτή εναρμονίζεται πλήρως με το δεσμευτικό ακυρωτικό πόρισμα της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΟλΣτΕ 2332/2022), το οποίο έθεσε ως απαράβατο όρο τον σεβασμό στα ατομικά δικαιώματα των εργαζομένων. Το ανώτατο δικαστήριο είχε υπογραμμίσει ότι τέτοιου είδους παρεμβάσεις στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας και την ιδιωτική ζωή είναι ανεκτές μόνο για το απολύτως αναγκαίο διάστημα και υπό την προϋπόθεση της τακτικής επανεξέτασής τους. Εφαρμόζοντας τη θεμελιώδη αυτή παραδοχή, το Διοικητικό Πρωτοδικείο διέγνωσε ότι η Διοίκηση παρέτεινε αυθαίρετα ένα μέτρο που έπληττε τον πυρήνα των δικαιωμάτων των υγειονομικών λειτουργών, κρίνοντας επί λέξει ότι η παράταση αυτή «…έχει θεσπισθεί κατά παράβαση της συνταγματικής αρχής της αναλογικότητας, διότι δεν προκύπτει πλέον η αναγκαιότητα και η προσφορότητα διατήρησης του μέτρου […] καθίσταται μη νόμιμη, ως αντικείμενη στην αρχή της αναλογικότητας, και η διατήρηση του μέτρου της αναστολής των καθηκόντων του ενάγοντος ήδη από την

1η.1.2022 και εφεξής (ήτοι έως και 31.12.2022…)».
Κατόπιν τούτου, αναγνώρισε την υποχρέωση του εναγόμενου Νοσοκομείου να καταβάλει στον εντολέα μας το συνολικό ποσό των 35.899,56 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στους τακτικούς μισθούς και τις αποζημιώσεις εφημεριών για όλο το έτος 2022, εντόκως με επιτόκιο 6%.

Η απόφαση αυτή είναι η πιο πρόσφατη μιας σειράς προγενέστερων δικαστικών αποφάσεων της εταιρείας μας με όμοιο ιστορικό, νομική συλλογιστική και θετικό αποτέλεσμα (ενδεικτικώς αναφέρουμε τις υπ’ αριθμ. Α11207/2025, Α7206/2026, Α7251/2026, 812/2026), εδραιώνοντας νομολογιακά την πλήρη περιουσιακή αποκατάσταση των λειτουργών υγείας απέναντι σε παράνομα και δυσανάλογα διοικητικά μέτρα”.

Σύμφωνα με τον σύμβουλο του Κρεμλίνου για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, Γιούρι Ουσακόφ, ο Πούτιν παρουσίασε στον Τραμπ τη δική του προσέγγιση για την ειρηνευτική διαδικασία και του μετέφερε την εκτίμησή του για την πορεία του πολέμου. Ο δε Αμερικανός πρόεδρος διεμήνυσε ότι θέλει η σύγκρουση να τελειώσει.

«Ο Ντόναλντ Τραμπ τόνισε σαφώς ότι είναι επιθυμητό να τερματιστεί η σύγκρουση το συντομότερο δυνατό, κάτι που θα άνοιγε αμέσως προοπτικές – εντυπωσιακές και μακροπρόθεσμες μάλιστα – για την πλήρη αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας», δήλωσε ο Ουσάκοφ. «Κατά την άποψή του, αυτό θα είχε ιδιαίτερη επίδραση στις εμπορικές και οικονομικές σχέσεις, προσφέροντας τεράστια οφέλη και για τις δύο χώρες. Ο Τραμπ επιθυμεί να επιτευχθεί μια σημαντική πρόοδος κατά τη διάρκεια της προεδρίας του. Ο Πούτιν υποστήριξε αυτή την προσέγγιση».

Ο Ουσακόφ ανέφερε ακόμη ότι ο Ρώσος πρόεδρος διαβεβαίωσε τον Αμερικανό ομόλογό του πως η Ρωσία δεν έχει επιθετικά σχέδια απέναντι στην Ευρώπη. «Κατά τη συνομιλία του με τον Πούτιν, ο Τραμπ υπογράμμισε την ανάγκη να τερματιστεί η σύγκρουση στην Ουκρανία, κάτι που θα άνοιγε τον δρόμο για μια μεγάλη αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών», δήλωσε ο Ουσακόφ. Ο Τραμπ σε δηλώσεις του επανέλαβε τον ισχυρισμό του, ότι η Ρωσία δεν προτίθεται να επιτεθεί σε χώρα του ΝΑΤΟ.

Ο Ουσάκοφ – ο οποίος είπε ότι ο Πούτιν και ο Τραμπ είχαν επίσης συμφωνήσει ως προς την ανάγκη να συνεχιστούν οι ανταλλαγές κρατουμένων – δήλωσε ότι δεν είναι σε θέση να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τα θέματα που συζητήθηκαν, αλλά χαρακτήρισε τη συνομιλία ως εποικοδομητική και ανέφερε ότι οι δύο ηγέτες συμφώνησαν να παραμείνουν σε επαφή και να επικοινωνήσουν ξανά τηλεφωνικά, εφόσον προκύψει ανάγκη.

Οι επαφές Γουίτκοφ-Κούσνερ 

Οι δύο Αμερικανοί απεσταλμένοι είχαν συναντηθεί με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και την ουκρανική ηγεσία στις 6 Σεπτεμβρίου, μία ημέρα μετά τις συνομιλίες τους με τον Πούτιν στη Μόσχα. Ο Λευκός Οίκος είχε αναφέρει ότι οι επαφές στη ρωσική πρωτεύουσα περιλάμβαναν «ουσιαστικά σχέδια για τα επόμενα βήματα», χωρίς ωστόσο να ανακοινωθεί κάποια συγκεκριμένη συμφωνία.

Σύμφωνα με πρόσωπα που γνωρίζουν το περιεχόμενο των τελευταίων διαπραγματεύσεων και μίλησαν στο Kyiv Independent, οι Αμερικανοί απεσταλμένοι μετέφεραν αναθεωρημένες προτάσεις, χωρίς όμως να επιτευχθεί ουσιαστική πρόοδος. Κατά τις ίδιες πηγές, μία από τις ιδέες που τέθηκαν στο τραπέζι αφορά αμοιβαία παύση των αεροπορικών πληγμάτων. Η Ρωσία δεν έχει μέχρι στιγμής συμφωνήσει σε ένα τέτοιο μέτρο, παρά μόνο σε μια περιορισμένη τριήμερη παύση επιθέσεων στις πρωτεύουσες κατά τη διάρκεια των επισκέψεων των Αμερικανών απεσταλμένων.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Μόσχα μετέφερε προηγουμένως στην αμερικανική αντιπροσωπεία ένα είδος τελεσιγράφου: Συγκεκριμένα, η ρωσική πλευρά ζήτησε να παραδοθεί το μέρος του Ντονμπάς που ελέγχουν ακόμα οι Ουκρανοί και δεν έχουν καταλάβει οι ρωσικές δυνάμεις, να απομακρυνθούν τα όπλα μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς, να σταματήσει ο αμερικανικός εξοπλισμός των Ουκρανών, αλλά και η ροή επιχειρησιακών πληροφοριών. Αν απορριφθούν οι όροι αυτοί, η Μόσχα θα συνεχίσει τον πόλεμο.

Αναμένεται επικοινωνία Τραμπ-Ζελένσκι

Αμερικανός αξιωματούχος είχε δηλώσει στις 6 Σεπτεμβρίου στο Kyiv Independent ότι ο Τραμπ θα επικοινωνούσε με τον Πούτιν αφού ενημερωνόταν αναλυτικά από τους απεσταλμένους του. Στη συνέχεια, ο Αμερικανός πρόεδρος αναμένεται να συνομιλήσει και με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Ο Ουκρανός πρόεδρος, μετά τις συνομιλίες με τους Γουίτκοφ και Κούσνερ, εκτίμησε ότι ο πόλεμος πιθανότατα θα συνεχιστεί και κατά τους χειμερινούς μήνες, καθώς το Κίεβο προετοιμάζεται για νέο κύμα ρωσικών επιθέσεων κατά των ενεργειακών υποδομών της χώρας. Μέχρι στιγμής, η πιο απτή εξέλιξη φαίνεται να είναι η προσπάθεια της Ουάσινγκτον να οργανώσει έναν νέο γύρο τριμερών συνομιλιών, ενδεχόμενο το οποίο το Κρεμλίνο δεν έχει αποκλείσει.

“Καμπανάκι” από Πεντάγωνο

«Ο κόσμος πρέπει να είναι προετοιμασμένος για μια παρατεταμένη σύγκρουση μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας», δήλωσε σήμερα (08.09.2026) ένας υψηλόβαθμος αξιωματούχος του Πενταγώνου, αν και πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση του προέδρου Τραμπ επιδιώκει μια διαρκή ειρήνη.

«Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για μια παρατεταμένη σύγκρουση και για το γεγονός ότι οι ανάγκες της Ουκρανίας θα παραμείνουν οι ίδιες τους επόμενους μήνες και χρόνια, ενώ πρέπει επίσης να είμαστε προετοιμασμένοι και για άλλα πιθανά ενδεχόμενα», δήλωσε ο επικεφαλής πολιτικής του Πενταγώνου, Έλμπριτζ Κόλμπι, κατά τη διάρκεια τηλεδιάσκεψης αξιωματούχων άμυνας από χώρες που υποστηρίζουν την Ουκρανία.

Οξύτατη επίθεση Λαβρόφ στην ΕΕ

Την ίδια στιγμή, επίθεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξαπέλυσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, κατηγορώντας την ότι παρεμποδίζει τις προσπάθειες για την επίτευξη μιας διαρκούς διευθέτησης της σύγκρουσης στην Ουκρανία. Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου, ο Λαβρόφ υποστήριξε ότι η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, καθώς και η προηγούμενη αμερικανική κυβέρνηση, έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν για να εμποδίσουν τη συζήτηση σχετικά με τα ζητήματα που η Μόσχα θεωρεί ως τις βαθύτερες αιτίες της σύγκρουσης, καθώς και τη «διερεύνηση τρόπων για την επίτευξη μιας αξιόπιστης και μακροπρόθεσμης λύσης».

Παράλληλα, ο Λαβρόφ δήλωσε ότι η κυβέρνηση Τραμπ είχε επιδείξει τόσο τη βούληση όσο και την ικανότητα να αναγνωρίσει τις ανησυχίες της Μόσχας, προσθέτοντας ότι, ως εκ τούτου, η Ρωσία αναμένει πως οι επαφές με Αμερικανούς εκπροσώπους θα είναι «επωφελείς και για τις δύο πλευρές».

Τριήμερη παύση πληγμάτων

Όπως και σε προηγούμενες συναντήσεις, ο Πούτιν είχε στο πλευρό του τον Ουσάκοφ, και τον απεσταλμένο του για επενδύσεις, Κιρίλ Ντμιτριέφ, οι οποίοι υποδέχτηκαν τους Κούσνερ-Γουίτκοφ στο αεροδρόμιο, τους οδήγησαν σε ένα εστιατόριο και στη συνέχεια τους συνόδευσαν στο Κρεμλίνο, όπως συμπλήρωσε το Reuters.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, δήλωσε σε ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στο κανάλι του Κρεμλίνου στην εφαρμογή ανταλλαγής μηνυμάτων Max ότι, ο Πούτιν είχε διατάξει τις ένοπλες δυνάμεις να μην επιτεθούν στο Κίεβο για τρεις ημέρες, ξεκινώντας από τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, καθώς ο Γουίτκοφ και ο Κούσνερ θα κατευθυνθούν στη συνέχεια προς την ουκρανική πρωτεύουσα.

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι είχε δηλώσει ότι είχε μιλήσει με τους δύο Αμερικανούς απεσταλμένους που επρόκειτο να επισκεφθούν την Ουκρανία την Κυριακή, προσθέτοντας ότι η Ουκρανία ήταν έτοιμη να απέχει από επιθέσεις κατά της Μόσχας μέχρι και τη Δευτέρα.

«Θα πρέπει και οι δύο πλευρές να κάνουν συμβιβασμούς και να περιορίσουν τις διαφορές τους και πιστεύουμε ότι διαθέτουμε τα απαραίτητα στοιχεία για να καταλήξουμε σε αυτό», δήλωσε ο Γουίτκοφ. «Είναι πολύ δύσκολο, αλλά είμαστε αποφασισμένοι και ελπίζουμε ότι όλα αυτά θα καταλήξουν σε μια διπλωματική επίλυση», πρόσθεσε.

Καταγράφω μιαν ανάμνηση από την μαχόμενη νιότη μου, στον χώρο των προπυλαίων και ακόμα την πίστη μου στον αδήριτο ερχομό της Περσεφόνης”.

Διότι οι σχέσεις με την Αίγυπτο δεν αποτελούν ούτε την αρχή μήτε το τέλος του Ελληνισμού αλλά μία προσπάθεια αποτροπής της ρυμούλκησης της πολυπληθούς Αφρικανικής χώρας στη Σουνητική συμμαχία της Μέκκα μεταξύ Τουρκίας Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας.  Αλλά κι αυτή εξαρτάται περισσότερο  απ’ το Ισραήλ, που νίκησε δύο φορές τον Αιγυπτιακό στρατό (1966 και 1973)  και κυρίως από την Αμερική που συντηρεί οικονομικώς και στρατιωτικώς την Αίγυπτο.

Η Αίγυπτος, οι εκκρεμότητες με την ΕΕ και η τουρκική παρουσία

Εν πάση περιπτώσει, μία επαφή με την ηγεσία του Καίρου δεν κοστίζει αρκεί να έχει κάποιο αποτέλεσμα, τουλάχιστον δια την διατήρηση της ιδιοκτησίας της Ιεράς Μονής της Αγίας Αικατερίνης του Σινά, για την οποία το Αμερικανικό ΣτέΙτ Ντιπάρτμεντ έδειξε προσφάτως την υποστήριξη του. 

Τα άλλα ζητήματα, η ενεργειακή εξάρτηση κι η «συνδεσιμότητα» έχουν πολύ δρόμο να διανύσουν και δεν πρόκειται να λυθούν στο Ελ Αλαμέιν. Το Κάιρο πάντως έχει πολλές εκκρεμότητες με την Ευρωπαϊκή Ένωση και εδώ μπορεί η συνηγορία δύο κρατών μελών, της Ελλάδος και Κύπρου μπορεί να βοηθήσει.

Αργήσαμε πολύ κι αφήσαμε την Τουρκία να αλωνίζει στην Ανατολική Μεσόγειο με την ηλίθια συμφωνία των Αθηνών των δήθεν «ηρέμων νερών» του Αιγαίου και τώρα τρέχουμε και δεν προλαβαίνουμε…

«Σύμφωνα με τη συμφωνία “Ασπίδα του Αχιλλέα”, το Υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας συμφώνησαν για τη μεταφορά ισραηλινής τεχνογνωσίας στις ελληνικές εταιρείες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα. Αυτό καλύπτει τόσο την επιχειρησιακή εμπειρογνωμοσύνη που έχει συσσωρευτεί κατά τη διάρκεια δεκαετιών ανάπτυξης και λειτουργίας συστημάτων αεράμυνας, όσο και την τεχνολογική υποστήριξη που θα επιτρέψει στις ελληνικές εταιρείες να αναπτύξουν το κεντρικό λογισμικό διοίκησης και ελέγχου, έτσι ώστε ο ελληνικός πηγαίος κώδικας που αναπτύσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος, μαζί με τυχόν τροποποιήσεις και προσθήκες σε αυτόν, να παραμείνει υπό αποκλειστικό ελληνικό έλεγχο και να είναι προσαρμοσμένος στις ελληνικές επιχειρησιακές απαιτήσεις.

Θα πρέπει επίσης να τονιστεί ότι τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο της διαμόρφωσης της συμφωνίας, καταβλήθηκε συνεχής προσπάθεια για την προώθηση της μεταφοράς τεχνολογιών και δυνατοτήτων σε κατάλληλες ελληνικές εταιρείες, οι οποίες θα ενσωματωθούν στην παραγωγή της αρχιτεκτονικής που θα παραδοθεί στην Ελλάδα.

Οι ισχυρισμοί που διατυπώθηκαν τις τελευταίες ημέρες σχετικά με τον πηγαίο κώδικα που υποστηρίζει τα λειτουργικά συστήματα του Ισραήλ δεν σχετίζονται με τη συμφωνία της “Ασπίδας του Αχιλλέα”, βάσει της οποίας θα δημιουργηθεί ένας ειδικός ελληνικός πηγαίος κώδικας με την υποστήριξη του Ισραήλ».

Το ζήτημα του πηγαίου κώδικα έχει προκαλέσει πολιτική αντιπαράθεση στην χώρα, καθώς επικρίθηκαν έντονα οι χειρισμοί της ελληνικής πλευράς (χαρακτηριστικές οι ανακοινώσεις της ΕΛΑΣ αλλά και του ΠΑΣΟΚ, που κατέθεσε ερώτηση) ενώ σύμφωνα με πληθώρα δημοσιευμάτων, το Ισραήλ είχε ξεκαθαρίσει ότι η χώρα μας δεν θα είχε πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα, κάτι που θα καθιστούσε την χώρα μας «όμηρο», όπως είχε πει ο ίδιος ο Νίκος Δένδιας.

Το μήνυμα Μητσοτάκη

Σαφές μήνυμα προς την Άγκυρα έστειλε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης από το Ελ Αλαμέιν, τονίζοντας ότι η Ελλάδα επιδιώκει τη σταθερότητα και τον διάλογο στη βάση του διεθνούς δικαίου, ξεκαθαρίζοντας, ωστόσο, ότι «σταθερότητα δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση υποχωρητικότητα ούτε ανοχή σε τετελεσμένα».

Ειδικότερα, κατά την ομιλία του μετά την τριμερή συνάντηση με τον Αιγύπτιο πρόεδρο, Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι και τον Κύπριο πρόεδρο, Νίκο Χριστοδουλίδη, ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι «έχοντας αποδείξει στην πράξη ότι η οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών μπορεί να επιτυγχάνεται με διάλογο και με σεβασμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών. Ακριβώς όπως η συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου για μερική οριοθέτηση ΑΟΖ, έξι χρόνια πριν, απέδειξε ότι, όταν τελικά υπάρχει πολιτική βούληση αλλά και προσήλωση στη διεθνή νομιμότητα, μπορούμε να πετύχουμε αμοιβαία επωφελείς συγκλίσεις, ενισχύοντας παράλληλα τη σταθερότητα στην περιοχή».

«Αυτή ήταν, είναι και θα είναι η προσέγγισή μας στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο. Η Ελλάδα δεν απειλεί κανέναν. Επιδιώκει σταθερότητα μέσα από λειτουργικές σχέσεις, με βάση το διεθνές δίκαιο. Σταθερότητα δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση υποχωρητικότητα ούτε ανοχή σε τετελεσμένα. Συνεπώς, η Ελλάδα δεν φοβάται ούτε να υπερασπιστεί τις θέσεις της με αυτοπεποίθηση ούτε και να συνομιλήσει«, υπογράμμισε.

Αναφερόμενος στην τριμερή συνεργασία Ελλάδας, Αιγύπτου και Κύπρου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε ότι «αυτή η συνεργασία που ξεκίνησε πριν από 12 χρόνια, είναι ουσιαστικά ένα θετικό υπόδειγμα υπέρ της σταθερότητας και της ευημερίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Είναι ένας πυλώνας ασφάλειας σε μια περιοχή και σε μια εποχή συγκρούσεων και ανταγωνισμού και είναι σίγουρα ένας δρόμος συνεννόησης, ο οποίος προτάσσει πάντα τη θετική ατζέντα και δεν στρέφεται εναντίον καμίας χώρας».

«Για τη Γάζα επαναλάβαμε τη στήριξή μας για δίκαιη ειρήνη πάντα στη βάση των δύο χωρών», ανέφερε και μίλησε για την ανάγκη να φτάνει ανεμπόδιστα η ανθρωπιστική βοήθεια και να αφοπλιστεί η Χαμάς. «Συζητήσαμε για τις εξελίξεις στον Λίβανο, όλοι τασσόμαστε υπέρ της ακεραιότητας και κυριαρχίας του σε όλη την Επικράτεια», συνέχισε ο πρωθυπουργός ενώ για τη Λιβύη σημείωσε πως «στηρίζουμε την ενότητα της χώρας και μια πολιτική διαδικασία λιβυκής ιδιοκτησίας υπό τον ΟΗΕ, χωρίς ξένες παρεμβάσεις που θα οδηγήσει σε ελεύθερες εκλογές.

Για το μεταναστευτικό, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε τη «μεγάλη σημασία να περιοριστούν στο ελάχιστο οι παράνομες μεταναστευτικές ροές από την Ανατολική Λιβύη προς την πατρίδα μου». Παράλληλα, συνεχάρη τον Πρόεδρο Σίσι «για την αποφασιστικότητα την οποία δείχνει η Αίγυπτος στη διαχείριση και στην αντιμετώπιση του προβλήματος της παράνομης μετανάστευσης».

Για το Κυπριακό, επανέλαβε τη στήριξη στην προοπτική μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης, στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών και σύμφωνα με τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας. «Θα αποτελούσε σημαντική συμβολή στην ειρήνη και σταθερότητα ολόκληρης της Ανατολικής Μεσογείου. Στηρίζουμε τις προσπάθειες για επανέναρξη των συνομιλιών», υπογράμμισε.

«Μιλάμε, άλλωστε, για ένα κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέρος της τριμερούς συνεργασίας μας, αλλά και για μια χώρα με κομβικό ρόλο σε μια άκρως ευαίσθητη περιοχή» υπογράμμισε ο πρωθυπουργός. Ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε στη συνεργασία των χωρών στην ενέργεια, τη συνδεσιμότητα και τις επενδύσεις ενώ χαρακτήρισε έργο στρατηγικής σημασίας την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Αιγύπτου.

«Είναι σημαντικές οι προοπτικές συνεργασίας στο φυσικό αέριο. Αέριο που θα παράγεται στην Κύπρο, θα μεταφέρεται στην Αίγυπτο, θα χρησιμοποιεί τις υποδομές για να υγροποιείται και θα μπορεί να επιστρέφει στην Ευρώπη μέσω Αλεξανδρούπολης για να καλύψει ανάγκες χωρών στη νοτιοανατολική και κεντρική Ευρώπη. Είναι υπόδειγμα ενεργειακής συνεργασίας», τόνισε.

Ο πρωθυπουργός μίλησε και για την ευρωπαϊκή διάσταση της συνεργασίας με την Αίγυπτο. «Μια ισχυρή σχέση Ε.Ε – Αιγύπτου αποτελεί μια επένδυση στη σταθερότητα και την ευημερία της κοινής μας γειτονιάς. Η τριμερής μας σχέση και οι προοπτικές συνεργασίας παραμένουν σταθερός άξονας ευημερίας και ασφάλειας στην περιοχή», υπογράμμισε.

Aλ Σίσι

Τη στρατηγική σημασία της συνεργασίας Αιγύπτου, Ελλάδας και Κύπρου για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο, υπογράμμισε ο Πρόεδρος της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, μετά την ολοκλήρωση της άτυπης τριμερούς συνάντηση των ηγετών Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου, που πραγματοποιήθηκε στο Ελ Αλαμέιν.

Ο Αιγύπτιος Πρόεδρος έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην ενεργειακή διασύνδεση με την Ελλάδα, στη συνεργασία στον τομέα του φυσικού αερίου και στον συντονισμό των τριών χωρών σε θέματα άμυνας και ασφάλειας. Αλ Σίσι χαρακτήρισε τον τριμερή μηχανισμό πρότυπο στρατηγικής περιφερειακής συνεργασίας, τονίζοντας ότι εδράζεται στον αμοιβαίο σεβασμό, στο κοινό όφελος και στην προάσπιση των κανόνων του διεθνούς δικαίου. Ο Σίσι αναφέρθηκε στην κοινή βούληση Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου να ενισχύσουν τη σταθερότητα στην περιοχή, αλλά και επισήμανε ότι η ασφάλεια πρέπει να βασίζεται στον σεβασμό της κυριαρχίας των κρατών και του διεθνούς δικαίου.

Έμφαση στην ηλεκτρική διασύνδεση Αιγύπτου-Ελλάδας

Αναφερόμενος στο θέμα της ενέργειας, ο Αιγύπτιος Πρόεδρος κατέστησε σαφές ότι η συνεργασία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της τριμερούς σχέσης. Η Αίγυπτος, όπως ανέφερε, αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην προώθηση των έργων ηλεκτρικής διασύνδεσης και ειδικότερα στη διασύνδεση Αιγύπτου-Ελλάδας, την οποία χαρακτήρισε «πραγματικό ορόσημο» για την ενίσχυση της περιφερειακής ενεργειακής ολοκλήρωσης.

Ο Αλ Σίσι αναφέρθηκε, επίσης, στον σχεδιασμό για μεταφορά κυπριακού φυσικού αερίου στις αιγυπτιακές υποδομές και, στη συνέχεια, για επανεξαγωγή του προς τις ευρωπαϊκές αγορές.

Άμυνα, ασφάλεια και διεθνές δίκαιο

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Αιγύπτιος πρόεδρος και στην αμυντική διάσταση του τριμερούς σχήματος. Όπως σημείωσε, η συνεργασία Αιγύπτου, Ελλάδας και Κύπρου δεν περιορίζεται στην πολιτική, την οικονομία και τον πολιτισμό, αλλά περιλαμβάνει τον συντονισμό στους τομείς της ασφάλειας και της άμυνας, με στόχο την αντιμετώπιση των προκλήσεων στην περιοχή.

Συνέδεσε μάλιστα ευθέως την περιφερειακή ασφάλεια με την προσήλωση των τριών χωρών στους κανόνες του διεθνούς δικαίου, στη στήριξη των εθνικών θεσμών και στον σεβασμό της κυριαρχίας των κρατών.

Παράλληλα, ανέφερε ότι στις συνομιλίες εξετάστηκαν τρόποι περαιτέρω ενίσχυσης του πολιτικού συντονισμού και της οικονομικής συνεργασίας, καθώς και νέες επενδυτικές δυνατότητες στην Αίγυπτο στους τομείς της τεχνολογίας και της πληροφορικής, του τουρισμού, της βιομηχανίας, της υγείας, της εκπαίδευσης, των κατασκευών και των υποδομών.

Γάζα: «Όχι» στον εκτοπισμό των Παλαιστινίων

Ο Αιγύπτιος πρόεδρος αναφερόμενος στις εξελίξεις στη Γάζα, εξέφρασε την αντίθεση του Καΐρου σε οποιαδήποτε προσπάθεια «εκτοπισμού των Παλαιστινίων» ή «αλλαγής της δημογραφικής σύνθεσης των παλαιστινιακών εδαφών».

Ζήτησε την πλήρη εφαρμογή της συμφωνίας του Σαρμ ελ Σέιχ για την κατάπαυση του πυρός και τη διασφάλιση της απρόσκοπτης πρόσβασης της ανθρωπιστικής βοήθειας. Επανέλαβε επίσης τη θέση της Αιγύπτου υπέρ της δημιουργίας ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα της 4ης Ιουνίου 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Λιβύη και Συρία

Για τη Λιβύη, ο Αλ Σίσι υπογράμμισε τη σημασία μιας πολιτικής διαδικασίας υπό λιβυκή ηγεσία, η οποία θα οδηγήσει στη διεξαγωγή εκλογών, ενώ ζήτησε την αποχώρηση όλων των ξένων δυνάμεων, αλλοδαπών μαχητών και μισθοφόρων από τη χώρα. Ως προς τη Συρία, επισήμανε τη σύγκλιση των θέσεων Αιγύπτου, Ελλάδας και Κύπρου υπέρ της διαφύλαξης της ενότητας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας και κατά οποιασδήποτε απόπειρας διαμελισμού της.

Οι τρεις ηγέτες αντάλλαξαν επίσης απόψεις για τις εξελίξεις στο Σουδάν και στο Κέρας της Αφρικής, με τον Αλ Σίσι να επαναλαμβάνει συνολικά τη θέση του Καΐρου υπέρ της αποκλιμάκωσης και της αναζήτησης πολιτικών λύσεων στις κρίσεις της ευρύτερης περιοχής.

Χριστοδουλίδης

Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, τόνισε ότι από το 2014 έχουν οικοδομήσει σταθερό σχήμα το οποίο ενισχύεται συνεχώς. «Πλέον έχει στρατηγικό βάθος και εδράζεται σε θετική προσέγγιση. Σταθερότητα, ασφάλεια, συνδεσιμότητα και συνεργασία», ανέφερε.

Ο Κύπριος Πρόεδρος τόνισε πως η συνεργασία των τριών χωρών εμβαθύνεται και επεκτείνεται σε πολλά επίπεδα. «Είχαμε την ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις για τις τελευταίες εξελίξεις στην περιοχή. Οι χώρες μας επιδιώκουν μια ειρηνική και σταθερή Ανατολική Μεσόγειο και ευρύτερη Μέση Ανατολή, που θα χαρακτηρίζεται από σχέσεις καλής γειτονίας και σεβασμού του διεθνούς δικαίου», υπογράμμισε.

Ο κ. Χριστοδουλίδης είπε ότι η Κοινή Διακήρυξη που υιοθέτησαν σήμερα υπογραμμίζει αυτές τις επιδιώξεις. Για το Παλαιστινιακό είπε ότι επαναβεβαίωσαν τη σταθερή θέση για λύση δύο κρατών. Για τη Γάζα, τόνισε πως η Αίγυπτος διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο και η Κύπρος ενισχύει την ανθρωπιστική βοήθεια. Για τον Λίβανο, είπε ότι είναι σθεναρή η υποστήριξη του προέδρου της χώρας.

«Η Κύπρος, η Ελλάδα, η Αίγυπτος, θεωρούμε προτεραιότητα την ελεύθερη ναυσιπλοΐα σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Η Αίγυπτος αποτελεί βασικό πυλώνα ασφάλειας, σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. Η ασφάλεια και η σταθερότητα της Αιγύπτου συνυφασμένη με την σταθερότητα και ασφάλεια όλων των κρατών της περιοχής και φυσικά της Ευρώπης. Εργαζόμαστε για περαιτέρω στήριξη της χώρας από την ΕΕ. Είναι κατανοητή στις Βρυξέλλες η στρατηγική σημασία της Αιγύπτου. Χαιρετίζουμε την αποδέσμευση της επόμενης δόσης προς την Αίγυπτο», συνέχισε.

Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας χαρακτήρισε ιστορική τη συμμετοχή του Προέδρου Σίσι στην άτυπη σύνοδος κορυφής στη Λευκωσία. «Να κλείσω ευχαριστώντας την Αίγυπτο για τη σταθερή, διαχρονική στήριξη στις προσπάθειες για επανένωση της πατρίδας μας στη βάση των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών», είπε, καταλήγοντας ο κ. Χριστοδουλίδης.

Πολιτικές αντιδράσεις

«Είναι πράγματι παγκόσμια “πρωτοτυπία”, ένας πρωθυπουργός να “επαίρεται” για την συμφωνία μειωμένης επήρειας εις βάρος της χώρας του, που ο ίδιος υπέγραψε και η οποία δεν έχει αντίστοιχο προηγούμενο παγκοσμίως», αναφέρει σε δήλωσή του, ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος, με αφορμή τις δηλώσεις του πρωθυπουργού.

Σε επικριτικούς τόνους ο ΣΥΡΙΖΑ: “Για άλλη μια φορά ο Κ. Μητσοτάκης παρουσιάστηκε χωρίς καθαρή εθνική στρατηγική, προσηλωμένος στο δόγμα του «δεδομένου συμμάχου», αλλά και σε μια ΙΧ εξωτερική πολιτική, που θεμελιώνεται, όχι σε πάγιες θέσεις και εθνικά συμφέροντα, αλλά σε σχέσεις «προσωπικής εμπιστοσύνης» με ξένους ηγέτες. Αποδείχθηκε ξανά ένας ανεπαρκής και επικίνδυνος πρωθυπουργός. Το μόνο καινούργιο είναι το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε άτυπη προεκλογική περίοδο, και στο πλαίσιο αυτό εργαλειοποιεί, όπως και το 2023, την εξωτερική πολιτική για μικροκομματικά οφέλη.

Στο Ελ Αλαμέιν, δεν βρήκε ούτε μια λέξη να πει για την συστηματική παραβίαση κάθε έννοιας διεθνούς νομιμότητας από την κυβέρνηση Νετανιάχου, για την γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, τους παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς, τους οποίους έχουν καταγγείλει σειρά ευρωπαϊκών κρατών, τα οποία προανήγγειλαν ήδη λήψη μέτρων ως μέσο πίεσης προς το Ισραήλ. Δεν μίλησε για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και τις αναγκαίες διπλωματικές πρωτοβουλίες για τον τερματισμό του.

Για τη Συμφωνία της Μέκκας, μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, αρκέστηκε να πει ότι «παρακολουθεί» την ώρα που ελληνική συστοιχία Πάτριοτ βρίσκεται και συμμετέχει σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Σαουδική Αραβία. Και που η εξωτερική πολιτική που ασκεί, και στο πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων, δεν έχει αρχή μέση και τέλος, ούτε μια σαφή και συγκροτημένη στρατηγική, πέρα από επικοινωνιακά πυροτεχνήματα για εσωτερική κατανάλωση.

Δεν αξιοποιεί όπως θα έπρεπε τα Τριμερή Σχήματα συνεργασίας, ενώ η κυβέρνησή του εγκατέλειψε όσα είχε υλοποιήσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, το 2015-19. Γιατί κάτι τέτοιο προϋποθέτει μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, την οποία ο κ. Μητσοτάκης έχει εγκαταλείψει.

Όσο για την υπόθεση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Μονής του Σινά, και μετά τα εγκληματικά λάθη της πολιτικής του, δεν έκανε ούτε καν μια αναφορά στην παρέμβασή του. Ούτε απάντησε στα εύλογα ερωτήματα που εκκρεμούν σχετικά με την πραγματική στάση της Αιγυπτιακής κυβέρνησης σε αυτό το μείζον ζήτημα.

Σε μια τόσο κρίσιμη διεθνή συγκυρία, η κυβέρνηση της ΝΔ αποδεικνύεται καθημερινά κατώτερη των περιστάσεων. Είναι απαραίτητη μια εξωτερική πολιτική πολυδιάστατη, ενεργητική, φιλειρηνική, που να προασπίζεται το διεθνές δίκαιο, την ειρήνη, τη σταθερότητα και τα συμφέροντα της χώρας μας, όπως αυτή που άσκησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Κι όχι μια εξωτερική πολιτική παρακολούθημα των ισχυρών, με την Ελλάδα αμέτοχη και απούσα από κάθε διπλωματική πρωτοβουλία”, αναφέρει.

Η επικράτηση της νέας Προέδρου ήταν αποτέλεσμα της αντίδρασης της βάσης στην επικρατούσα κατάσταση στην ΕΔΕΚ. Ήταν η διέξοδος που προσφέρθηκε για να απαλλαχθεί το κόμμα από εκείνους, οι οποίοι το οδήγησαν σε ένα παρατεταμένο τέλμα, πολιτικό και ιδεολογικό. Η πρώτη συγκροτημένη αντίδραση υπήρξε από την πρωτοβουλία “Αγώνας”, η οποία αποτελείται από παλιούς φοιτητές του κόμματος. Στη συνέχεια η Πρωτοβουλία συμπορεύθηκε με άλλες, εντός του κόμματος, δυνάμεις και στήριξαν τη Σοφία Χριστοδούλου, Πρόεδρο μέχρι το Σάββατο της Νεολαίας.

Ένα κόμμα που παλεύει κατά του… εαυτού του!

Θα ανέμενε κανείς ότι μετά την εκλογική ήττα της ΕΔΕΚ στις βουλευτικές εκλογές θα λειτουργούσαν αμέσως αντανακλαστικά συσπείρωσης, επιβίωσης. Κάποιοι, συνήθως κρυπτόμενοι, επέλεξαν την ένταση και τις αντιπαραθέσεις, χωρίς να γνοιάζονται ότι αποτελειώνουν με αυτό τον τρόπο ό,τι απέμεινε.

Στη διάρκειας της εκλογικής διαδικασίας, το περασμένο Σάββατο έγινε το… έλα να δεις. Επιχειρήθηκε να αποκλεισθεί μεγάλος αριθμός μελών από τη ψηφοφορία (μετά από τέτοιο αποτέλεσμα έχουν την πολυτέλεια να αποκλείουν μέλη; Έτσι φάνηκε). Μέχρι και την τελευταία στιγμή, την ημέρα των εκλογών, το…βαθύ κράτος της όσο απέμεινε ΕΔΕΚ, προσπάθησε να ποδηγετήσει την εκλογική διαδικασία. Σε μεγάλο βαθμό δεν τα κατάφεραν. Προσπάθησαν να αποκλείσουν ιστορικά στελέχη, αλλά στο τέλος αναγκάσθηκαν, κάτω από την πίεση να κάνουν πίσω.

Μετά το εκλογικό αποτέλεσμα των τελευταίων βουλευτικών, αλλά και πολύ πριν, η εικόνα που διαμορφώθηκε ήταν πως η ΕΔΕΚ ως ιστορικό κόμμα έχει ολοκληρώσει τον κύκλο της. Η εντύπωση ήταν και είναι πως το κόμμα ξεπεράσθηκε, επειδή ξεπεράσθηκε η ηγεσία του, που είχε άλλη ατζέντα από αυτή που η ιστορία του κόμματος επέβαλε.

Η ευκαιρία της ΕΔΕΚ

Τι χρειάζεται μετά την εκλογική διαδικασία του περασμένου Σαββάτου; Όχι ρήξη με την ιστορία, αλλά ρήξη με τις πρακτικές που αποπροσανατόλισαν την ΕΔΕΚ. Η ΕΔΕΚ χρειάζεται να ξανασυστηθεί με την κοινωνία. Χρειάζεται ένας επαναπροσδιορισμός. Είναι κόμμα σοσιαλιστικό, χωροταξικά τοποθετούμενο στην Κεντροαριστερά ή είναι ό,τι να ‘ναι και ό,τι προκύψει;

Το τι κόμμα είναι, αυτό θα πρέπει να απαντηθεί με πολιτικές και όχι με λόγια. Η ΕΔΕΚ, όπως αναφέρθηκε, έχει μπροστά της ένα καταστατικό συνέδριο τον Οκτώβριο και ένα εκλογικό το Δεκέμβριο. Αυτά τα συνέδρια θα καθορίσουν το τι μέλλει γενέσθαι. Είναι ευκαιρία για αλλαγές και τομές. Θα τα καταφέρουν ή θα βυθιστούν, για μια ακόμη φορά, στην εσωστρέφεια; Η κομματική βάση αποφάσισε ρήξη και απαίτησε τομές. Την ίδια ώρα, οι εσωκομματικές διαδικασίες αφορούν μεν την κοινωνία, αλλά οι πολίτες θέλουν να ακούσουν και πολιτικές. Πρωτίστως θέλουν να ακούσουν τη νέα Πρόεδρο. Τι σκέφτεται και πως βλέπει το κόμμα της να πορεύεται.

Το στοίχημα είναι μεγάλο. Αν πετύχει, πρώτα σώζεται το κόμμα και μόλις τούτο διασφαλισθεί, διανοίγονται προοπτικές. Αν αποτύχει θα είναι και το τέλος.

«Άρχισε πάλι ο Κώστας Μπακογιάννης το σύνηθες άδικο παιχνίδι της πολιτικής διαστρέβλωσης της πραγματικότητας», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αντιδήμαρχος, απαντώντας στις αιτιάσεις ότι τα «πάρκα τσέπης» έχουν αφεθεί χωρίς φροντίδα και ότι δεν έχουν δημιουργηθεί νέοι χώροι πρασίνου.

Ο κ. Αποστολόπουλος παραθέτει, όπως σημειώνει, 30 πρόσφατες φωτογραφίες από τα πάρκα τσέπης, προκειμένου να αποτυπωθεί η σημερινή τους κατάσταση, ενώ παράλληλα επισημαίνει ότι επί της σημερινής δημοτικής αρχής έχουν δημιουργηθεί πέντε νέα πάρκα τσέπης:

• Αλεπότρυπας
• Κάλβου – Δέκλερη
• Ριζούπολης
• Καλλιρρόης στο Κουκάκι
• Ακακίου – Ηπείρου

Ο Αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος και Πρασίνου υπογραμμίζει πως η πολιτική αντιπαράθεση είναι θεμιτή, όταν βασίζεται σε πραγματικά και τεκμηριωμένα δεδομένα.

«Όταν η πολιτική κριτική εδράζεται σε αληθινά στοιχεία είναι καλοδεχούμενη. Όταν όμως στρέφεται εναντίον μίας μεγάλης προσπάθειας αιρετών και εργαζομένων, τότε παράγει τοξικότητα και απαξίωση για όλο το πολιτικό σύστημα», σημειώνει.

Ο Γιώργος Π. Αποστολόπουλος καταλήγει επισημαίνοντας ότι η προσπάθεια για τη βελτίωση και την ενίσχυση του αστικού πρασίνου στην Αθήνα αποτελεί συλλογική δουλειά αιρετών και εργαζομένων του Δήμου και, ως τέτοια, αξίζει να αξιολογείται με βάση την πραγματική εικόνα και τα μετρήσιμα αποτελέσματά της.

Γιώργος Π. Αποστολόπουλος
Αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος και Πρασίνου
Δήμος Αθηναίων