Η εμπλοκή του αμερικανικού ναυτικού στην περιοχή δεσμεύει πολύτιμα μέσα. Αυτό επιτρέπει στο Πεκίνο να διασφαλίσει την ενεργειακή του τροφοδοσία από τη Μέση Ανατολή, διατηρώντας παράλληλα διπλωματική επιρροή επί του Ιράν και της ευρύτερης περιοχής, χωρίς την επαχθή υποχρέωση υπεράσπισης περιφερειακών εταίρων, μέσω ενεργού στρατιωτικής εμπλοκής.

Παράλληλα, η κατάσταση αυτή παρέχει στη Ρωσία μεγαλύτερα περιθώρια ελιγμών εντός και πέριξ του ευρωπαϊκού θεάτρου, αναγκάζοντας τους Ευρωπαίους συμμάχους στο ΝΑΤΟ να αναλάβουν αυξημένες δεσμεύσεις, γεγονός που ενδέχεται να προκαλέσει ψυχολογική τριβή στις σχέσεις ΗΠΑ-Ευρώπης. Όλα τα παραπάνω ενδέχεται να αυξήσουν τις πιθανότητες μιας επιταχυνόμενης σύγκρουσης, τόσο στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού, όσο και στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Επανεμφανιζόμενη αναταραχή

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Τραμπ, είχε αφήσει εκ νέου να εννοηθεί το ενδεχόμενο στρατιωτικών ενεργειών κατά του Ιράν, δηλώνοντας ότι θα μπορούσε να εξαπολύσει «άλλη μια μικρή Επιχείρηση Epic Fury» μετά τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ. Οι προτροπές του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου προς τον Τραμπ, να πλήξει το Ιράν αμέσως μετά τις ενδιάμεσες εκλογές, ενδέχεται να λειτουργήσουν ως επιπλέον καταλύτης.

Ο δε Τραμπ συνεχίζει τις αντιφατικές του δηλώσεις για το Ιράν: Προ λίγων ημερών είπε ότι «πόλεμος έχει ουσιαστικά τελειώσει» και πως είναι «απίθανη μία επανέναρξη των εχθροπραξιών». Τετάρτη 11/11 δήλωσε πως οι ΗΠΑ επιθυμούν «ολοκληρωτική νίκη» κατά του Ιράν, ισχυριζόμενος πως διεξάγει πόλεμο εναντίον των ΗΠΑ από το 1979 και ότι δεν τον ξεκίνησε αυτός.

Προηγουμένως, το βράδυ της 1ης Νοεμβρίου, ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε σε δημοσιογράφους ότι είχε μια «πολύ καλή» τηλεφωνική επικοινωνία με τον Νετανιάχου, την προηγούμενη ημέρα. Είναι αξιοσημείωτο ότι, αμέσως μετά, στις 3 Νοεμβρίου 2026, οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν «αμυντικά» πλήγματα – και όχι «ευρείας κλίμακας πλήγματα» – στο ιρανικό νησί Κεσμ (Qeshm island), στα Στενά του Ορμούζ.

Οι ενέργειες αυτές φέρεται να είχαν ως στόχο τον περιορισμό της ικανότητας του Ιράν να επιτίθεται σε εμπορικά πλοία στα Στενά, ενώ αποτέλεσαν επίσης απάντηση στο περιστατικό της 2ας Νοεμβρίου, κατά το οποίο οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) άνοιξαν πυρ εναντίον αμερικανικού αεροσκάφους στα Στενά του Ορμούζ. Αν και οι ΗΠΑ παρουσίασαν τις ενέργειες αυτές ως καθαρά αντιδραστικές, οι γεωπολιτικές προεκτάσεις τους λειτούργησαν, στην ουσία, ως ένα μήνυμα προς πολλαπλές κατευθύνσεις, απευθυνόμενο στα ενδιαφερόμενα μέρη…

Ένα μήνυμα προς το Ιράν

Πλήττοντας το Μπαντάρ Τζασκ (Bandar Jask) και το νησί Κεσμ(Qeshm) – τα οποία αποτελούν τα κυριολεκτικά γεωγραφικά ερείσματα της στρατηγικής του Ιράν για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ – οι ΗΠΑ κατέδειξαν ότι οι περιφερειακές διπλωματικές διαδικασίες δεν πρόκειται να αποτρέψουν την Ουάσιγκτον από το να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της μέσω στρατιωτικής δράσης.

Το γεγονός αυτό έστειλε το μήνυμα ότι, παρά τις συνεχιζόμενες παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις για την ειρήνη – με τη μεσολάβηση του Κατάρ και του Πακιστάν – οι ΗΠΑ διατηρούν τη δυνατότητα μονομερούς δράσης, επιτρέποντάς τους να πλήξουν το ιρανικό έδαφος όποτε το κρίνουν σκόπιμο.

Όμως, έστειλε ένα μήνυμα και προς τους συμμάχους των ΗΠΑ (Σαουδική Αραβία, Τουρκία, Πακιστάν). Ως γνωστόν, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι από τα κράτη που συμμετέχουν στο “Σύμφωνο της Μέκκας” μετέβησαν στην Τεχεράνη, υπακούοντας σε μια ρεαλιστική αναγκαιότητα: Να διαχειριστούν απευθείας με το Ιράν τα ζητήματα περιφερειακής ασφάλειας, ανεξάρτητα από τη στάση της Ουάσιγκτον.

Ωστόσο, μέσω των πληγμάτων ακριβείας που εξαπέλυσαν αμέσως μετά τη σύνοδο, οι ΗΠΑ επιχείρησαν να επιδείξουν – με τρόπο επιβλητικό και προκλητικό – την ικανότητά τους να λαμβάνουν μονομερείς αποφάσεις στον Κόλπο. Η κίνηση αυτή λειτούργησε ως υπενθύμιση προς το Ριάντ και την Άγκυρα ότι, αν και οι ΗΠΑ ενδέχεται να αποδέχονται την περιφερειακή διπλωματία χάριν της σταθεροποίησης, η Ουάσιγκτον παραμένει ο καθοριστικός στρατιωτικός ρυθμιστής σε αυτόν τον παγκόσμιο ενεργειακό διάδρομο.

Εστάλη δε και ένα μήνυμα προς Ρωσία και Κίνα. Οι επιθέσεις αυτές ενδέχεται να αποτελούν ισχυρά μηνύματα προς τη Ρωσία και την Κίνα, ώστε να μην αναμειγνύονται στις πετρελαιοπαραγωγικές περιοχές της Μέσης Ανατολής που βρίσκονται υπό την κυριαρχία των ΗΠΑ. Ειδικότερα για την Κίνα – η οποία διψά για ισχύ, αλλά εξαρτάται από τις εισαγωγές ενέργειας – πρόκειται για μια ανησυχητική προειδοποίηση. Οι πρόσφατες προσπάθειες προσέγγισης μεταξύ Κίνας και Ομάν συγκαταλέγονται, κατά πάσα πιθανότητα, στα γεγονότα που αποτέλεσαν στόχο των πληγμάτων.

Πιθανές προβλέψεις

Το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών σηματοδότησε την εσωτερική εξάντληση των ΗΠΑ με τις οικονομικές επιπτώσεις της σύγκρουσης, ιδιαίτερα τις αυξανόμενες παγκόσμιες τιμές πετρελαίου και τις διαταραχές στη ναυτιλία. Κατά συνέπεια, η κυβέρνηση των ΗΠΑ ενδέχεται να στραφεί από την άμεση στρατιωτική πίεση, στην προτεραιότητα της διπλωματίας, αξιοποιώντας περιφερειακούς μεσολαβητές για να ασφαλίσει το Στενό του Ορμούζ και να μειώσει την εσωτερική οικονομική πίεση.

Ταυτόχρονα, το αποτέλεσμα των πρόσφατων ισραηλινών εκλογών μπορεί επίσης να αλλάξει τον περιφερειακό υπολογισμό. Ενώ η προεκλογική στάση περιελάμβανε έντονη πίεση για επιθετικά πλήγματα εναντίον ιρανικών στόχων, το μετεκλογικό τοπίο – σε συνδυασμό με τους μεταβαλλόμενους πολιτικούς περιορισμούς των ΗΠΑ – θα μπορούσε να περιορίσει την περαιτέρω μονομερή κλιμάκωση από το Ισραήλ. Κοιτάζοντας προς τα μέσα του 2027, η περιοχή της Μέσης Ανατολής ενδέχεται να αντιμετωπίσει τις ακόλουθες πιθανές πορείες, με πρώτη την διαχειριζόμενη παύση.

Αναφερόμαστε σε ένα εύθραυστο σενάριο, όπου οι διαπραγματεύσεις που μεσολαβούν, επιτυγχάνουν. Αυτό θα οδηγήσει σε προσωρινή διακοπή των εχθροπραξιών, στο σταδιακό άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ και στη μετατροπή του καναλιού της Τεχεράνης σε μηχανισμό διαχείρισης κρίσεων. Πρόκειται για μια προσωρινή συμφωνία αποκλιμάκωσης που θα επιτευχθεί μέσω διαλόγων μεταξύ πολλών χωρών, στους οποίους θα συμμετέχουν η Τεχεράνη και περιφερειακοί μεσολαβητές, όπως το Κατάρ και το Ομάν.

Αυτό το πλαίσιο πιθανότατα θα περιλαμβάνει τη διακοπή των θαλάσσιων αποκλεισμών και της παρενόχλησης των εμπορικών ναυτιλιακών οδών από το Ιράν, με αντάλλαγμα την παύση των βομβαρδισμών ΗΠΑ-Ισραήλ. Ωστόσο, έως ότου μια συνολική διευθέτηση αντιμετωπίσει τις υποκείμενες στάσεις αποτροπής, η περιοχή παραμένει εξαιρετικά ασταθής, ευάλωτη σε ταχεία επανακλιμάκωση, εάν καταρρεύσουν αυτά τα εύθραυστα διπλωματικά κανάλια.

Αυτό θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε περιστασιακούς ναυτικούς αποκλεισμούς, επίμονες αλλά χαμηλότερης έντασης θαλάσσιες επιθέσεις και ποικίλης κλίμακας θαλάσσιες και χερσαίες επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη/πυραύλους και ασύμμετρες επιθέσεις μικρών ομάδων των Χούθι σε σαουδαραβικούς στόχους.

Δεύτερο σενάριο, είναι η ανανέωση του πολέμου: Μια επικίνδυνη κλιμάκωση που πυροδοτείται από τη διπλωματική κατάρρευση. Αυτό θα οδηγούσε σε πλήρες κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, σε πλήγματα κατά των ενεργειακών υποδομών της Σαουδικής Αραβίας με αποτέλεσμα μαζικές απώλειες, καθώς και σε άσκηση πίεσης προς τα μέλη της “Συνθήκης της Μέκκας” να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους για αμοιβαία άμυνα.

Τρίτο σενάριο: Εξελισσόμενη Περιφερειακή Αρχιτεκτονική

Ένα μακροπρόθεσμο σενάριο ολοκλήρωσης όπου οι διάλογοι μεταξύ του Κόλπου, του Ιράν, του Πακιστάν και της Τουρκίας ωριμάζουν σε ένα ενιαίο πρωτόκολλο για θαλάσσια περιστατικά. Αυτό θα μπορούσε ενδεχομένως να ενσωματώσει την Αίγυπτο και να συντονιστεί/να λειτουργήσει χαλαρά, παράλληλα με τις ναυτικές προσπάθειες των ΗΠΑ για τη διατήρηση μιας ημι-εύθραυστης/συχνά διακοπτόμενης ναυσιπλοΐας μέσω του Πορθμού του Ορμούζ και της Ερυθράς Θάλασσας.

Η Μέση Ανατολή κατακερματίζεται πριν ενσωματωθεί. Καθώς τα έθνη αντλούν μαθήματα από τις πρόσφατες συγκρούσεις και διερευνούν περιφερειακές συμφωνίες ασφάλειας με το Ιράν, είναι σαφές ότι η μόχλευση πηγάζει πλέον, τόσο από τη διατάραξη των οικονομικών σημείων συμφόρησης, όσο και από τη συμβατική στρατιωτική ισχύ. Εάν το κανάλι της Τεχεράνης επικρατήσει, η προκύπτουσα τάξη δεν θα είναι μια καθαρή μεταφορά παγκόσμιας ηγεμονίας, αλλά ένα υπερ-ανταγωνιστικό, συναλλακτικό σύστημα, όπου οι μεσαίες δυνάμεις διαπραγματεύονται μεταξύ επικαλυπτόμενων μπλοκ για να εξασφαλίσουν το μέλλον τους.

Η συνάντηση της 26ης Οκτωβρίου στην Τεχεράνη ήταν ουσιαστικά ένας αμυντικός διπλωματικός ελιγμός για την προστασία των τοπικών οικονομικών ατζεντών. Η Σαουδική Αραβία συμμετείχε στον διάλογο για να προστατεύσει τις πρωτοβουλίες οικονομικής διαφοροποίησης πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων από έναν καταστροφικό περιφερειακό πόλεμο. Το Ιράν, αντιμετωπίζοντας σοβαρή πίεση, κανόνισε τις συνομιλίες για να ξεφύγει από την διπλωματική απομόνωση, να αποτρέψει την άμεση ξένη παρέμβαση και να ενσταλάξει σταδιακά την επιρροή του.

Ωστόσο, δεδομένου ότι η συνάντηση στόχευε στη στρατηγική αποτροπή έναντι εξωτερικών απειλών και όχι στην επίλυση της μικροδυναμικής του εμφυλίου πολέμου της Υεμένης, οι βασικοί παράγοντες της φλεγόμενης περιφερειακής αναταραχής – η σύγκρουση Χούθι-Σαουδαράβων – παρέμειναν εντελώς ανεπίλυτοι ή παρέμειναν ανεπίλυτοι.

Αθώα θύματα η οικονομία, τα νοικοκυριά και η χώρα, η οποία εσαεί ευάλωτη απ’ αυτά τα παράδοξα και ανεύθυνα, όπως και κατά την περίοδο 2000-2009, θα παρασυρθεί ενδεχομένως ακόμα εφιαλτικότερα από την υποβόσκουσα ή προσεχή ίσως παραμικρή κρίση. Διαβάστε τί αποκαλύπτουν τα στοιχεία και των τριών παραπάνω δελτίων: Το Δελτίο Μηνιαίων Στοιχείων Γενικής Κυβέρνησης (αναρτήθηκε από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών – Γενικό Λογιστήριο του Κράτους στις 6 Νοεμβρίου 2026) παρουσιάζει την περίοδο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου τις εξελίξεις:

• Ποσό φόρων 49 δισ. ευρώ, έναντι 45,8 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2025 ή αύξηση 7%, που είναι μεταβολή κατά πολύ υψηλότερη και από την ονομαστική μεταβολή του ΑΕΠ!
• Συνέχιση των «υπερπλεονασμάτων» με ποσό 11,1 δισ. ευρώ, έναντι 10,9 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2025 ή αύξηση κατά 1,8%.
• Συνέχιση της μη επιστροφής φόρων με ποσό ένα δισ. ευρώ, έναντι 0,8 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2025 ή αύξηση κατά 25%.
• Συνέχιση της τακτικής τη μη πληρωμής των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων (νοσοκομεία κλπ) προς ιδιώτες προμηθευτές με τα κρατικά “φέσια” να είναι σταθερά στα 2,9 δισ. ευρώ, τη στιγμή που οι Κυριάκος Μητσοτάκης και Κυριάκος Πιερρακάκης πανηγυρίζουν για τα «υπερέσοδα» και τα «υπερπλεονάσματα» ως αποτέλεσμα της … «συνετής δημοσιονομικής πολιτικής»!

Η συνύπαρξη αντιφατικών φαινομένων ή “κουφών” είναι διάχυτη στην ελληνική οικονομία και αποτελούν κλασικά παραδείγματα μακροοικονομικής ασυμμετρίας και δομικών στρεβλώσεων, όπως προαναφέρθηκε. Ενώ εκ πρώτης όψεως οι δείκτες φαίνονται αντιφατικοί (π.χ. πώς γίνεται να αυξάνεται το ΑΕΠ, αλλά οι πολίτες να έχουν τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη;), η οικονομική επιστήμη ερμηνεύει την κατάσταση αυτή μέσα από πολύ συγκεκριμένους μηχανισμούς.

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ

Το δεύτερον Δελτίο με στοιχεία για τις εμπορευματικές συναλλαγές για τον περασμένο Σεπτέμβριο (αναρτήθηκε από την ΕΛΣΤΑΤ στις 6 Νοεμβρίου 2026) παρουσιάζει την εφιαλτική εικόνα των επιδόσεων της χώρας σε εισαγωγές (66,4 δισ. ευρώ), σε εξαγωγές (μόνο 41,9 δισ. ευρώ) και σε έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου (24,5 δισ. ευρώ, όπως και την αντίστοιχη περίοδο του 2025.

Προσέξτε μόνο μία λεπτομέρεια: Θετική διαφορά (αλλά μόνο… 500 εκατ. ευρώ επί συνόλου ελλείμματος 25 δισ. ευρώ!) μεταξύ εισαγωγών και εξαγωγών παρουσιάζουν μόνο δύο κατηγορίες προϊόντων, δηλαδή «Ποτά -Καπνός» και «Λάδια και λίπη φυτικής ή ζωικής παραγωγής», ενώ όλα τα υπόλοιπα αναζητούνται στα… τάρταρα σε… εξαγωγικές επιδόσεις!

Το τρίτο δελτίο για τον πληθωρισμό τον περασμένο Οκτώβριο (αναρτήθηκε από την ΕΛΣΤΑΤ στις 10 Νοεμβρίου 2026) παρουσιάζει ανάγλυφα τις ολέθριες συνέπειες της μακροοικονομικής ασυμμετρίας και δομικών στρεβλώσεων, όπως θα αναλύσουμε στη συνέχεια. Ο πληθωρισμός εκτινάχθηκε στο 5,7%, έναντι 2% τον αντίστοιχο μήνα του 2025.

Είναι επίδοση – ρεκόρ μετά τον Φεβρουάριο του 2023, με “πυροκροτητές” τη στέγαση, με αύξηση κατά 15,1% και συμβολή κατά 2,2 ποσοστιαίες μονάδες, τις μεταφορές με αύξηση κατά 13,8% και συμβολή κατά 1,95 μονάδες, τη διατροφή με αύξηση κατά 2,1% και συμβολή κατά 0,44 μονάδες, και τα ξενοδοχεία, τα καφενεία και τα εστιατόρια με αύξηση κατά 5,7% και συμβολή κατά 0,71 μονάδες. Μόνο αυτές οι τέσσερις κατηγορίες αγαθών και υπηρεσιών προικοδότησαν την ακρίβεια του περασμένου Οκτωβρίου κατά 5,3 ποσοστιαίες μονάδες επί συνόλου 5,7 μονάδων ή κατά … 93%!

Που οφείλονται τα παράδοξα 

Αυτή είναι μία μόνιμη σχεδόν εικόνα της τελευταίας τετραετίας, η οποία παρουσιάζεται ως «εθνική επιτυχία» και προτείνεται ως “μάθημα” στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες από τον Κυριάκο Πιερρακάκη. Δηλαδή, χαρακτηρίζονται ως «εθνική επιτυχία» η υψηλότερη, σε σχέση με την Ευρωζώνη, «ισχυρή ανάπτυξη», τα αδικαιολόγητα «υπερέσοδα» και «υπερπλεονάσματα», ενώ η δομή της οικονομίας δεν αλλάζει σχεδόν καθόλου, αν δεν έχει επιδεινωθεί, με πολλά παράδοξα:

Η οικονομία λειτουργεί με υψηλές τιμές (πληθωρισμός) και υψηλή κατανάλωση, οι επενδύσεις (παρά το αυτοθαυμαζόμενο κυβερνητικό «αφήγημα» για δυναμική αύξηση) παραμένουν χαμηλές και το εμπορικό έλλειμμα παραμένει πάλι μόνιμο. Έτσι, με την οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται την τελευταία κυρίως τετραετία τα αποτελέσματα αποτυπώνονται στα στοιχεία των παραπάνω τριών επίσημων δελτίων, δηλαδή η χώρα παράγει πλούτο που συγκεντρώνεται στα δημόσια ταμεία και σε λίγους κλάδους, ενώ η βάση της κοινωνίας στερείται πραγματικής αγοραστικής δύναμης.

Η επιστημονική ερμηνεία

Ας αρχίσουμε παρουσιάζοντας τα φαινόμενα με τους αντιφατικούς δείκτες που συνοδεύουν το ΑΕΠ. Προβάλλει, λοιπόν, το εύγλωττο ερώτημα «πώς γίνεται να αυξάνεται το ΑΕΠ αλλά οι πολίτες να έχουν τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη στην ΕΕ;» Μία επιστημονική ανάλυση του ελληνικού παραδόξου αυτού συντρίβει τα γνωστά κυβερνητικά “αφηγήματα” για «εθνικές επιτυχίες» και αποκαλύπτει είναι αποτέλεσμα συνειδητής κυβερνητικής επιλογής για εντυπώσεις και «θεαθήναι τοις δανεισταίς», αναλώμασι της οικονομίας και των νοικοκυριών. Διαβάστε και προσέξτε:

•  Υψηλό ΑΕΠ αλλά χαμηλό κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε μονάδες αγοραστικής δύναμης

Το ονομαστικό ΑΕΠ της Ελλάδας παρουσιάζει σημαντική μεγέθυνση τα τελευταία χρόνια (από τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης στην Ευρωζώνη). Ωστόσο, η Eurostat κατατάσσει την Ελλάδα στην τελευταία θέση μαζί με τη Βουλγαρία (στο 68% του ευρωπαϊκού μέσου όρου) με βάση το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε μονάδες αγοραστικής δύναμης (βλέπε πίνακα 2).

Από την επιστημονική ερμηνεία του επιστημονικού παραδόξου προκύπτει ότι το ΑΕΠ (σε απόλυτους αριθμούς, σε δις. ευρώ) αυξάνεται κυρίως λόγω της αύξησης των εταιρικών κερδών, των τουριστικών εισπράξεων, των ξένων επενδύσεων και των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης. Κι εδώ εντοπίζεται η μακροοικονομική ασυμμετρία: Αυτή η αύξηση δεν διαχέεται ισόμετρα στα εισοδήματα της κοινωνίας (μισθοί).

Πράγματι, όταν το ΑΕΠ της Ελλάδος διαιρείται με τον πληθυσμό και στη συνέχεια προσαρμόζεται στο υψηλό κόστος ζωής, αποκαλύπτεται ότι η πραγματική αγοραστική δύναμη του μέσου Έλληνα παραμένει καθηλωμένη, καθώς οι μισθοί δεν έχουν ανακάμψει από τη δεκαετή κρίση, παρά το γνωστό κυβερνητικό αφήγημα.

• Υψηλός πληθωρισμός ενισχύει το ΑΕΠ

Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα (ειδικά ο δομικός πληθωρισμός και ο πληθωρισμός των τροφίμων/ενέργειας) παρουσιάζει έντονη επιμονή. Προηγούμενες επιστημονικές αναλύσεις στο SLpress καταδεικνύουν ότι σε μια μικρή αγορά όπως η ελληνική, η έλλειψη ισχυρού ανταγωνισμού σε βασικούς κλάδους (σούπερ μάρκετ, ενέργεια, τράπεζες) επιτρέπει στις επιχειρήσεις να αυξάνουν τα περιθώρια κέρδους τους περισσότερο από την αύξηση του κόστους παραγωγής.

Ο πληθωρισμός πλήττει την αγοραστική δύναμη: Λειτουργεί ως «αντίστροφος προοδευτικός φόρος». Επειδή οι τιμές των βασικών αγαθών αυξάνονται ταχύτερα από τους μισθούς, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε όρους αγοραστικής δύναμης συρρικνώνεται ή μένει στάσιμο, σπρώχνοντας τη χώρα στον πάτο της ΕΕ (όπως τώρα καλή ώρα!).

Το παράδοξο της “επιτυχίας” με τα “υπερέσοδα” 

Τα παραπάνω παράδοξα συνοδεύεται από το άλλο παράδοξο της “επιτυχίας” με τα “υπερέσοδα” και το … “υπερπλεόνασμα», την ίδια στιγμή που η αγοραστική δύναμη των πολιτών βρίσκεται στον πάτο της ΕΕ, εξηγείται επιστημονικά με την ανάλυσή του μέσα από τρεις βασικούς μηχανισμούς της «συνετής δημοσιονομικής πολιτικής» και του «αποτελεσματικού φορολογικού συστήματος:

• Ο πληθωρισμός ως «κρυφός φοροεισπράκτορας»: Η κύρια πηγή των υπερεσόδων του κράτους δεν είναι η αύξηση της παραγωγής, αλλά ο ίδιος ο πληθωρισμός, ο οποίος διογκώνει τεχνητά τις εισπράξεις.
• Ο Φόρος Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) είναι ποσοστιαίος (π.χ. 24%). Όταν η τιμή ενός προϊόντος αυξάνεται από τα 15 ευρώ στα 20 ευρώ λόγω πληθωρισμού, το κράτος εισπράττει αυτόματα περισσότερα χρήματα σε απόλυτα μεγέθη, ακόμη κι αν ο πολίτης αγοράζει την ίδια ή μικρότερη ποσότητα.
• Ασυμμετρία ονομαστικών αμοιβών και ακρίβειας: Τα κρατικά έσοδα αυξάνονται ραγδαία επειδή βασίζονται στις ονομαστικές (ακριβές) τιμές των καταναλωτικών αγαθών. Αντίθετα, η αγοραστική δύναμη των πολιτών μειώνεται, επειδή οι μισθοί τους δεν αυξάνονται με τον ίδιο ρυθμό. Το κράτος, δηλαδή, πλουτίζει επειδή οι πολίτες πληρώνουν ακριβότερα τα βασικά αγαθά.

Η “φορολόγηση της κατανάλωσης”

Το ελληνικό φορολογικό σύστημα εντείνει αυτό το παράδοξο ως εξής: Στην Ελλάδα, το μεγαλύτερο μέρος των φορολογικών εσόδων προέρχεται από τους έμμεσους φόρους (ΦΠΑ, Ειδικοί Φόροι Κατανάλωσης στα καύσιμα κ.λπ.) και όχι από τους άμεσους φόρους (φόρος εισοδήματος).

Οι έμμεσοι φόροι είναι τυφλοί: Ο πλούσιος και ο φτωχός πληρώνουν τον ίδιο ΦΠΑ για ένα λίτρο γάλα ή ένα λίτρο βενζίνης. Επειδή τα χαμηλά εισοδήματα δαπανούν το 100% του μισθού τους σε βασικά αγαθά, συνεισφέρουν δυσανάλογα στα “υπερέσοδα” του κράτους, βλέποντας ταυτόχρονα το δικό τους κατά κεφαλήν εισόδημα να εξανεμίζεται.

Ένα μέρος των υπερεσόδων υποστηρίζεται ότι οφείλεται στη διεύρυνση της φορολογικής βάσης μέσω των POS, τη διασύνδεση των ταμειακών μηχανών και των ηλεκτρονικών τιμολογίων. Ωστόσο, αυτή μεταρρύθμιση δεν μεταφράζεται άμεσα σε ανακούφιση της τσέπης του μέσου καταναλωτή, όταν την ίδια χρονική περίοδο η ακρίβεια σαρώνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό:

Έτσι, καταδεικνύεται ότι το “υπερπλεόνασμα” που δημιουργείται επειδή το κράτος εισπράττει περισσότερα (λόγω των παραπάνω αιτιών) δεν μπορεί να τα επιστρέψει πλήρως στην οικονομία μέσω δαπανών ή αυξήσεων, καθώς το νέο Ευρωπαϊκό Δημοσιονομικό Πλαίσιο επιβάλλει αυστηρά όρια στις δημόσιες δαπάνες. Δηλαδή, τα πλεονάσματα αυτά κατευθύνονται υποχρεωτικά στην ταχύτερη αποπληρωμή του δημόσιου χρέους για τη διατήρηση της επενδυτικής βαθμίδας.

Έτσι, μια «μακροοικονομική επιτυχία», που χρηματοδοτείται από τη στενότητα των νοικοκυριών παρουσιάζεται στα χαρτιά των ξένων οίκων αξιολόγησης! Με απλά λόγια, το κράτος εμφανίζει «υπερπλεονάσματα» επειδή λειτουργεί ως μηχανισμός που απορροφά ρευστότητα από την ιδιωτική κατανάλωση (μέσω της ακρίβειας και των έμμεσων φόρων) και την κλειδώνει στα δημόσια ταμεία για την εξυπηρέτηση του χρέους.

Ήδη το επιχείρημα που προβάλλεται προς όσους αρθρώνουν αντιρρήσεις έχει ως εξής: “Λέγανε ότι δεν θα επανεκινήσουν οι διαδικασίες για την πόντιση του καλωδίου. Οι διαδικασίες ξεκίνησαν. Λέγανε ότι θα το εμποδίσουν οι Τούρκοι. Μετά λέγανε ότι θα ζητηθεί άδεια από την Τουρκία. Καμία άδεια δεν ζητήθηκε από την Άγκυρα. Οι μόνες χώρες που έδωσαν άδεια είναι η Ελλάδα και η Κύπρος». Παρασκηνιακά προσθέτουν ότι μέσα στους προσεχείς μήνες το γαλλικό πλοίο θα φθάσει στην Κύπρο και η ελληνική κυβέρνηση θα προβάλλει τα πλάνα και τις φωτογραφίες ως επιτυχία της πολιτικής της.

Συμπληρωματικά αναφέρουν ότι μέχρι τα Χριστούγεννα η Chevron θα αρχίσει γεωτρήσεις νοτίως της Κρήτης και η κυβέρνηση θα ανακηρύξει ΑΟΖ, καθώς η Τουρκία δεν θα μπορεί να αντιδράσει, γιατί θα έλθει αντιμέτωπη με την αμερικανική εταιρεία. Μπορεί το να αναθέτει την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας, είτε σε άλλα κράτη – είτε σε ιδιωτικές εταιρείες, να είναι επονείδιστο – μωστόσο το Μαξίμου εκτιμά ότι στον μέσο δεξιό ψηφοφόρο έχει θετικό αντίκτυπο, καθώς περνά ως “έχουμε ισχυρούς συμμάχους και προστατεύουμε τα συμφέροντά μας”. 

Από την ρηματική διακοίνωση κρέμεται ο Κυριάκος

Για να μείνουμε όμως στο καλώδιο, το κρίσιμο σημείο είναι εάν στην ρηματική διακοίνωση που επέδωσε η Γαλλία υπάρχει ρητή αναφορά ότι ενήργησε εξ’ ονόματος της Ελλάδας. Σε αυτή την περίπτωση η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να συνεχίσει να κρύβεται πίσω από τις πλάτες της Γαλλίας και ας είναι σαφές ότι εκχώρησε την άσκηση εξωτερικής πολιτικής σε άλλο κράτος. Παρότι η Γαλλία φυσικά ενήργησε σε συνεννόηση με την Ελλάδα, το να αναφέρεται αυτό ρητώς, χαρακτηρίζεται από πολλούς που παρατηρούν τις εξελίξεις ως “αδύνατο”.

Θεωρούν ότι έχει υπάρξει κομπρεμί μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και Γαλλίας, ώστε να σωθούν οι εντυπώσεις για όλους. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσουν και τις πληροφορίες για επιπλήξεις του Μητσοτάκη προς τους Γιώργο Γεραπετρίτη και Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, με την έννοια ότι τους επέπληξε γιατί δεν αξιοποίησαν περισσότερο επικοινωνιακά τον χειρισμό για λογαριασμό της ελληνικής κυβέρνησης. 

Ακόμη και δίχως την ρητή αναφορά (ότι η Γαλλία ενήργησε εξ ονόματος της Ελλάδας) η Τουρκία θα εμπλουτίσει τον διπλωματικό της φάκελο και η Ελλάδα θα βρει μπροστά της τα τουρκικά επιχειρήματα στο εγγύς μέλλον. Το ζητούμενο όμως για την κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι να μην φανούν πέραν αμφιβολίας οι υποχωρήσεις και μάλιστα γραπτώς και να μην βαρύνουν στις επικείμενες εκλογές. “Μετά βλέπουμε”, όπως λένε χαρακτηριστικά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, εννοώντας ότι κάποιος επικοινωνιακός χειρισμός θα βρεθεί για να πεισθούν, όσοι θέλουν έτσι κι αλλιώς να πιστέψουν την κυβέρνηση. 

Αντιμέτωπη με το σύνολο της αντιπολίτευσης 

Η κυβέρνηση βρέθηκε απέναντι σε ομοβροντία από το σύνολο της αντιπολίτευσης και από τα δεξιά και από τα αριστερά του πολιτικού συστήματος. Κοινή συνισταμένη των κομμάτων είναι τα ερωτήματα γύρω από τον ρόλο της Γαλλίας και το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης.

Τα κόμματα συμφωνούν στην διαπίστωση, το καθένα με τα δικά του λόγια, ότι «η ρηματική διακοίνωση εκ των πραγμάτων δίνει τη δυνατότητα στην Τουρκία να διεκδικεί δικαιοδοσία σε ελληνική υφαλοκρηπίδα ως παράκτιο κράτος, δημιουργώντας τετελεσμένα». Η πιο έντονη ήταν η αντίδραση της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος υποστήριξε ότι «η Navtex της Τουρκίας τα λέει όλα. Αναφέρεται ρητά σε τουρκική “συναίνεση”» και πρόσθεσε ότι «αυτή η κυβέρνηση είναι επικίνδυνη ΚΑΙ για τα εθνικά συμφέροντα».

Σε υψηλούς τόνους κινήθηκε και το ΚΚΕ, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για «ευθεία αμφισβήτηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας» και συνδέοντας το όλο θέμα και με τους νατοϊκούς σχεδιασμούς. Πιο προσεκτικά κινήθηκε το ΠΑΣΟΚ, επιμένοντας πάντως από την πρώτη στιγμή να θέτει τα ερωτήματα. Για «outsoursing» εξωτερική πολιτική μίλησε η Ρένα Δούρου, ζητώντας σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών. 

Εντύπωση προκαλεί ότι δεν έχει τοποθετηθεί στο ζήτημα ο Αντώνης Σαμαράς. Εκτιμάται ότι περιμένει την δημοσιοποίηση της ρηματικής διακοίνωσης ώστε να έχει πλήρη εικόνα. Πάντως το θέμα διχάζει και τη ΝΔ. Αν και δεν μιλούν δημοσίως, και είναι αμφίβολο εάν θα το κάνουν, είναι δύσκολο να αντιπαρέλθουν τον Κώστα Καραμανλή, ο οποίος προειδοποίησε ότι δεν πρέπει να γίνει καμία ενημέρωση ή ανακοίνωση. Στον Καραμανλή βγήκε να απαντήσει η Ντόρα Μπακογιάννη λέγοντας απλώς ότι κάνει λάθος και ότι άλλο ενημέρωση και άλλο άδεια. 

Στην απαίτηση για ενημέρωση και στο κρίσιμο ερώτημα «Γιατί δεν δίνει την ρηματική διακοίνωση στην δημοσιότητα» που θέτουν όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί, η κυβέρνηση απάντησε ότι «θα γίνει ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών από τον υπουργό Εξωτερικών και θα τους δοθεί και η ρηματική διακοίνωση». Στο σημείο που έχουν φθάσει τα πράγματα και με την πίεση που δέχεται δεν μπορεί να κάνει αλλιώς και δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από το επιχείρημα, ότι κάποια πράγματα στην εξωτερική πολιτική θα πρέπει να μένουν μακριά από την δημοσιότητα…

Το επενδυτικό πλάνο της HELLENiQ ENERGY για έργα ΑΠΕ και αποθήκευσης στην Ρουμανία παρουσιάστηκε τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου σε εκδήλωση στο Βουκουρέστι, σηματοδοτώντας την επίσημη έναρξη δραστηριοποίησης της θυγατρικής της, HELLENiQ Renewables Romania.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν εκπρόσωποι της Κυβέρνησης και των αρμόδιων αρχών της Ρουμανίας, μέλη της επιχειρηματικής και επενδυτικής κοινότητας, θεσμικοί φορείς, συνεργάτες και εκπρόσωποι των Μέσων Ενημέρωσης και στελέχη της διοίκησης της HELLENiQ ENERGY.

Εμπιστοσύνη στις δυνατότητες της Ρουμανίας

Η Ρουμανία γίνεται πλέον η δεύτερη, μετά την Ελλάδα, σημαντικότερη αγορά δραστηριότητας της HELLENiQ ENERGY στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αποκτώντας πιο κεντρικό ρόλο στον σχεδιασμό της για την περαιτέρω επέκταση στη ΝΑ Ευρώπη.

Μέσω της HELLENiQ Renewables Romania, η HELLENiQ ENERGY αναπτύσσει στη χώρα ένα διαφοροποιημένο χαρτοφυλάκιο φωτοβολταϊκών, αιολικών και έργων αποθήκευσης ενέργειας, συνολικής  ισχύος άνω των 800 MW ΑΠΕ και 500 MW αποθήκευσης, που βρίσκεται σε  λειτουργία, κατασκευή και προχωρημένη ανάπτυξη.

Οι επενδύσεις ενισχύουν την ασφάλεια και ευελιξία του εθνικού και ευρωπαϊκού ηλεκτρικού συστήματος, συμβάλουν στην ενεργειακή ασφάλεια και επιταχύνουν την ενεργειακή μετάβαση της Ρουμανίας.

Με την δυναμική ενίσχυση της παρουσία της στην αγορά της Ρουμανίας, η HELLENiQ ENERGY συνεχίζει την υλοποίηση της στρατηγικής της για ανάπτυξη και ισχυρή περιφερειακή παρουσία.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της HELLENiQ ENERGY, Ανδρέας Σιάμισιης, δήλωσε σχετικά:

«Η Ρουμανία αποτελεί στρατηγική αγορά στις ΑΠΕ για την HELLENiQ ENERGY και άξονα των μακροπρόθεσμων σχεδίων ανάπτυξής μας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Η δέσμευσή μας για επενδύσεις άνω του €1 δισ. έως το 2030 και το κτίσιμο χαρτοφυλακίου με πάρκα ΑΠΕ και έργα αποθήκευσης BESS εως και 1.3 GW, αντανακλά την εμπιστοσύνη μας στις προοπτικές της χώρας, αλλά και τη στρατηγική μας επιλογή να αξιοποιήσουμε τις ισχυρές μας επιδόσεις επενδύοντας σε πιο καθαρές μορφές ενέργειας για το αύριο και αυξάνοντας την εξωστρέφεια του Ομίλου μας. Έχοντας ολοκληρώσει με επιτυχία το στρατηγικό μας σχέδιο Vision 2025, νωρίτερα από τον αρχικό προγραμματισμό, προχωρούμε ήδη στον επόμενο κύκλο ανάπτυξής μας, με τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και την αποθήκευση να συνεχίζουν να αποτελούν ένα από τους κεντρικούς άξονες ανάπτυξης ταυτόχρονα με το κλάδο των υδρογονανθράκων.

Για τη HELLENiQ ENERGY η ενεργειακή μετάβαση αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα, αλλά και σημαντική ευκαιρία ανάπτυξης, καθώς στηρίζεται στον ρεαλισμό, τη συνέπεια και τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Με αυτήν την προσέγγιση μετατρέπουμε τις στρατηγικές μας επιλογές σε συγκεκριμένες επενδύσεις και έργα.  Με την ίδια φιλοσοφία επενδύουμε και στη Ρουμανία, με στόχο να συμβάλουμε στην ενεργειακή ασφάλεια και ανθεκτικότητα της χώρας, δημιουργώντας παράλληλα διαχρονική αξία για την οικονομία, τους συνεργάτες μας και τις τοπικές κοινωνίες».

Η Natalia Intotero, Υπουργός Περιβάλλοντος, Υδάτων και Δασών της Ρουμανίας, τόνισε:

«Θα ήθελα να συγχαρώ την HELLENiQ ENERGY για αυτό το σημαντικό ορόσημο και για τη σθεναρή δέσμευσή της να επενδύσει στη Ρουμανία, με ένα επενδυτικό πρόγραμμα που αναμένεται να ξεπεράσει το €1 δισ. ευρώ κατά τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

Από την πλευρά του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Υδάτων και Δασών, οι επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δεν αποτελούν απλώς οικονομικές ευκαιρίες, αλλά ουσιαστικά βήματα προς ένα καθαρότερο περιβάλλον, μια πιο βιώσιμη οικονομία και ένα καλύτερο μέλλον για την επόμενη γενιά».

Από τον στρατηγικό σχεδιασμό σε λειτουργικά έργα

Η HELLENiQ Renewables έχει ήδη δημιουργήσει ισχυρή επιχειρησιακή βάση στη Ρουμανία, με χαρτοφυλάκιο ΑΠΕ σε λειτουργία, υπό κατασκευή και σε προχωρημένα στάδια ανάπτυξης που υπερβαίνει τα 800 MW  ισχύος ΑΠΕ και 500 MW αποθήκευσης.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην αποθήκευση ενέργειας, η οποία αποτελεί βασική προτεραιότητα της αναπτυξιακής στρατηγικής του Ομίλου. Στο πλαίσιο αυτό, η HELLENiQ Renewables αναπτύσσει  συστήματα αποθήκευσης με μπαταρίες (BESS) σε συνδυασμό με έργα ΑΠΕ και αλλά και ανεξάρτητα, συνολικής ισχύος άνω των 500 MW και χωρητικότητας 1.500 MWh, με δυνατότητα περαιτέρω επέκτασης.

Παράλληλα, προχωρά στην ανάπτυξη νέων έργων, διευρύνοντας το χαρτοφυλάκιό της τόσο γεωγραφικά όσο και τεχνολογικά.

Το χαρτοφυλάκιο της HELLENiQ Renewables Romania περιλαμβάνει:

• Τέσσερα φωτοβολταϊκά πάρκα σε λειτουργία, με συνολική ισχύ 211 MW, στις περιοχές Teleorman, Giurgiu, Olt και Dolj. Παράγουν ηλεκτρική ενέργεια ισοδύναμη με την ετήσια κατανάλωση περισσότερων από 155.000 νοικοκυριών.
• Αιολικό πάρκο ισχύος 96 MW στην περιοχή Galați, το οποίο αναμένεται να ολοκληρωθεί το δεύτερο τρίμηνο του 2027 και θα παράγει ηλεκτρική ενέργεια ισοδύναμη με την ετήσια κατανάλωση περισσότερων από 150.000 νοικοκυριών.
• Πρόσθετα έργα ΑΠΕ και αποθήκευσης σε ανάπτυξη συνολικής ισχύος άνω των 500 MW .

Ο Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της HELLENiQ ENERGY, κ. Γιώργος Αλεξόπουλος, τόνισε σχετικά:

«Η Ρουμανία αποτελεί, μετά την Ελλάδα, τη σημαντικότερη αγορά για την ανάπτυξή μας στον τομέα των ΑΠΕ και της αποθήκευσης ενέργειας. Αναπτύσσουμε σε πρώτη φάση ένα ιδιαίτερα σημαντικό χαρτοφυλάκιο έργων, ισχύος άνω των  0,8 GW ΑΠΕ και 0,5 GW αποθήκευσης, το οποίο δημιουργεί τις βάσεις για περαιτέρω επέκταση και ενισχύει την παρουσία του Ομίλου σε μια αγορά με σημαντικές προοπτικές.

Έως το 2030, με 1 GW ΑΠΕ και 0,5 GW αποθήκευσης σε λειτουργία,  η Ρουμανία θα αποτελεί το 40% της συνολικής μας εγκατεστημένης ισχύος. Επενδύουμε σε ένα διαφοροποιημένο χαρτοφυλάκιο καθαρής ενέργειας, προσαρμοσμένο στις ανάγκες της σύγχρονης αγοράς ηλεκτρισμού, που ενισχύει την ανθεκτικότητα, την ευελιξία και την ασφάλεια του ενεργειακού συστήματος της Ρουμανίας ενώ συνεχίζουμε να αξιολογούμε νέες ευκαιρίες και στρατηγικές συνεργασίες».

Σταθερή υλοποίηση της αναπτυξιακής στρατηγικής στην ΝΑ Ευρώπη

Η ανάπτυξη στη Ρουμανία αποτελεί μέρος της ευρύτερης αναπτυξιακής στρατηγικής της HELLENiQ ENERGY ως ένας ολοκληρωμένος ενεργειακός Όμιλος με ισχυρή παρουσία σε ολόκληρη την ενεργειακή αλυσίδα αξίας και διευρυμένο διεθνές αποτύπωμα.

Στο πλαίσιο της στρατηγικής Vision 2035+, οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και η αποθήκευση διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο, με στόχο την ανάπτυξη ενός ισορροπημένου ενεργειακού χαρτοφυλακίου που θα συνδυάζει διαφορετικές τεχνολογίες και αγορές.

Η HELLENiQ ENERGY διαθέτει σήμερα χαρτοφυλάκιο έργων ΑΠΕ και αποθήκευσης  άνω των 6 GW, με περισσότερα από 800 MW ήδη σε λειτουργία σε 5 χώρες (Ελλάδα, Ρουμανία, Βουλγαρία, Κύπρος, Δημοκρατίας της Β. Μακεδονίας), ενώ στοχεύει σε εγκατεστημένη ισχύ ΑΠΕ άνω των 2 GW έως το 2030, με συνολικές επενδύσεις σε ΑΠΕ και αποθήκευση, άνω των 2 δις €.

^{Σχετικά με τη HELLENiQ ENERGY}

^{Η HELLENiQ ENERGY είναι ένας από τους κορυφαίους καθετοποιημένους ενεργειακούς ομίλους στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Ιδρύθηκε το 1998, ως ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ, με ιστορία που ξεκινά από το πρώτο διυλιστήριο στην Ελλάδα, το 1958. Σήμερα, αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρεία στη χώρα και μία από τις μεγαλύτερες στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, με βάση τα ετήσια έσοδα. Υλοποιώντας με συνέπεια μια φιλόδοξη στρατηγική μετασχηματισμού, έχει αναδειχθεί σε περιφερειακό ηγέτη στον ενεργειακό τομέα, με παρουσία σε 8 χώρες και συνεχώς διευρυνόμενη διεθνή δραστηριότητα.}

^{Η HELLENiQ ENERGY δραστηριοποιείται στην παραγωγή, προμήθεια και εμπορία όλων των μορφών ενέργειας, εστιάζοντας πλέον ολοένα και περισσότερο σε νέες, πιο καθαρές μορφές, καθώς και σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Το χαρτοφυλάκιό της περιλαμβάνει τη διύλιση, τον εφοδιασμό και εμπορία υγρών καυσίμων και πετροχημικών προϊόντων, την έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων και την εμπορία καυσίμων, ενώ παράλληλα αναπτύσσεται ραγδαία στις ΑΠΕ.}

^{Στρατηγικός πυλώνας της HELLENiQ ENERGY είναι η ανάπτυξη ενός πλήρους καθετοποιημένου «πράσινου» utility. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται η Enerwave, το νέο όνομα της Elpedison, εταιρεία παραγωγής και προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου στην Ελλάδα. Αυτή η νέα επιχειρηματική μονάδα παράγει και προμηθεύει απευθείας την ελληνική αγορά με ηλεκτρική ενέργεια -κυρίως από ανανεώσιμες πηγές -υλοποιώντας τη δέσμευση του Ομίλου για μια δίκαιη, προσιτή και ασφαλή ενεργειακή μετάβαση.}

^{Στο επίκεντρο της στρατηγικής της HELLENiQ ENERGY βρίσκεται η ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού της, με στόχο να αποτελεί εργοδότη επιλογής στις χώρες όπου δραστηριοποιείται. Παράλληλα, η Εταιρική Υπευθυνότητα αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της λειτουργίας της, μέσα από τον οποίο σχεδιάζει και υλοποιεί πολυδιάστατα προγράμματα για τη στήριξη της νέας γενιάς και της κοινωνίας ευρύτερα, επηρεάζοντας θετικά περίπου 3 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο σε διεθνές επίπεδο.}

^{Η HELLENiQ ENERGY έχει την έδρα της στην Αθήνα, είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών (σύμβολο: ELPE) και διαθέτει δευτερεύουσα εισαγωγή στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου (LSE: HPLD) μέσω Παγκόσμιων Αποθετηρίων Τίτλων (GDRs).}

^{www.helleniqenergy.com}

Η ηλεκτρική διασύνδεση Κορίνθου–Κω είναι έργο στρατηγικής σημασίας, καθώς αποτελεί το απαραίτητο πρώτο βήμα για τη διασύνδεση των Δωδεκανήσων με το ηπειρωτικό ηλεκτρικό σύστημα της χώρας, τερματίζοντας την ηλεκτρική τους απομόνωση. Σύμφωνα με τον επενδυτικό σχεδιασμό του ΑΔΜΗΕ, μέσω της Κω στη συνέχεια θα διασυνδεθούν απευθείας στην υψηλή τάση η Ρόδος και η Κάρπαθος. Στο πλαίσιο της διασύνδεσης των Δωδεκανήσων, θα διασυνδεθούν έμμεσα και τα αυτόνομα ηλεκτρικά συστήματα των μικρότερων νησιών της περιοχής: Κάσος, Χάλκη, Σύμη,  Κάλυμνος, Ψέριμος, Τέλενδος, Νίσυρος, Τήλος, Λέρος, Λειψοί, Γυαλί, Πάτμο και Αρκιοί (Μαράθι).

Ο νέος ενεργειακός διάδρομος, θα τερματίσει την εξάρτηση της Κω από τις τοπικές μονάδες ορυκτών καυσίμων, θα αναβαθμίσει την ενεργειακή ασφάλεια του νησιού και θα συνεισφέρει στην πιο «πράσινη» ηλεκτροδότησή του, με περιβαλλοντικά οφέλη για το τοπικό οικοσύστημα. Παράλληλα, η υλοποίηση της διασύνδεσης θα επιτρέψει τη μείωση του κόστους ηλεκτροπαραγωγής και επακολούθως τον περιορισμό των χρεώσεων Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας, οι οποίες επιμερίζονται στους καταναλωτές όλης της χώρας.

Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Σταύρος Παπασταύρου, επεσήμανε: «Με την υπογραφή της σύμβασης, η ηλεκτρική διασύνδεση Κορίνθου-Κω περνά από τον σχεδιασμό στην υλοποίηση. Πρόκειται για μία επένδυση ύψους 1,5 δισ. ευρώ και για το πρώτο αποφασιστικό βήμα, ώστε τα Δωδεκάνησα να συνδεθούν με το ηπειρωτικό ηλεκτρικό σύστημα και να τερματιστεί η ενεργειακή τους απομόνωση. Η Κως και, στη συνέχεια, η Ρόδος, η Κάρπαθος και τα μικρότερα νησιά της περιοχής θα αποκτήσουν πιο σταθερή, καθαρή και προσιτή ηλεκτροδότηση, περιορίζοντας την εξάρτησή τους από τις ακριβές πετρελαϊκές μονάδες. Η αξιόπιστη ενεργειακή τροφοδοσία ενισχύει παράλληλα την τοπική οικονομία, στηρίζει τις τουριστικές επιχειρήσεις και αναβαθμίζει την ποιότητα και την ανταγωνιστικότητα του τουριστικού προϊόντος των Δωδεκανήσων. Το όφελος αφορά όλους τους καταναλωτές, καθώς η διασύνδεση θα συμβάλλει στη μείωση των χρεώσεων Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας που επιβαρύνουν κάθε λογαριασμό ρεύματος. Με έργα αυτού του μεγέθους ενώνουμε ενεργειακά την Ελλάδα και εξασφαλίζουμε καλύτερη και οικονομικότερη ηλεκτροδότηση για κάθε πολίτη, σε κάθε γωνιά της Πατρίδας μας».

Ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ΑΔΜΗΕ, κ. Μάνος Μανουσάκης, δήλωσε σχετικά: «Ο ΑΔΜΗΕ ξεκινά μία ακόμη διασύνδεση-ορόσημο για το ηλεκτρικό σύστημα της χώρας. Η διασύνδεση Κορίνθου-Κω είναι το δεύτερο έργο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας με τεχνολογία συνεχούς ρεύματος που υλοποιεί ο ΑΔΜΗΕ τα τελευταία χρόνια, μετά τη διασύνδεση Κρήτης-Αττικής. Η τεχνογνωσία και η υψηλή επιστημονική κατάρτιση των ανθρώπων μας σε συνδυασμό με την εμπειρία της Hellenic Cables, με την οποία ο ΑΔΜΗΕ μετρά επιτυχείς συνεργασίες σε σύνθετα έργα, αποτελεί εγγύηση για την τεχνική αρτιότητα και την ομαλή κατασκευή της διασύνδεσης που θα επιτρέψει την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στην υψηλή τάση».

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Cenergy Holdings και Γενικός Διευθυντής του Ομίλου Hellenic Cables, κ. Αλέξης Αλεξίου, δήλωσε: «Είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι για τη συνεργασία μας με τον ΑΔΜΗΕ στο έργο της διασύνδεσης Κορίνθου–Κω, στο οποίο συμβάλλουμε με την εξειδικευμένη τεχνογνωσία μας στα καλωδιακά συστήματα HVDC και την εμπειρία μας στην ολοκληρωμένη υλοποίηση σύνθετων έργων με το κλειδί στο χέρι. Πρόκειται για ένα έργο στρατηγικής σημασίας, που θα συνδέσει τα Δωδεκάνησα με το ηπειρωτικό ηλεκτρικό δίκτυο, και προσβλέπουμε στην ασφαλή και αξιόπιστη υλοποίησή του».

Το συνολικό έργο της διασύνδεσης συγχρηματοδοτείται μέσω δανείου από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, ενώ έχει αξιολογηθεί θετικά για  επιχορήγηση από το Ταμείο Απανθρακοποίησης Νήσων και τον Μηχανισμό Δίκαιης Μετάβασης.

Στο επίκεντρο της εκδήλωσης θα βρεθούν δύο γυναίκες με σημαντική παρουσία στον ελληνικό και διεθνή επιχειρηματικό κόσμο: η Δανάη Μπεζαντάκου, CEO της Navigator Shipping Consultants και ιδρύτρια του YES Forum, και η Ράνια Αικατερινάρη, Πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής και Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ). Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Κωνσταντίνος Κίντζιος, Business Mentor, Leadership Coach και Public Speaker.

Μέσα από τις διαφορετικές επαγγελματικές και προσωπικές τους διαδρομές, οι δύο ομιλήτριες θα μοιραστούν εμπειρίες και στιγμές που καθόρισαν την εξέλιξή τους, αναδεικνύοντας όχι μόνο τα επιτεύγματα, αλλά και τις δυσκολίες, τις αμφιβολίες, τις αποτυχίες και τις ανατροπές που συχνά μένουν εκτός των δημόσιων συζητήσεων για την επιτυχία.

Με τον άμεσο και διαδραστικό τρόπο του Κωνσταντίνου Κίντζιου, η συζήτηση φιλοδοξεί να ξεπεράσει τα όρια μίας συμβατικής τοποθέτησης για τη γυναικεία επιχειρηματικότητα, ανοίγοντας έναν ουσιαστικό διάλογο για τα στερεότυπα που εξακολουθούν να υπάρχουν, την εξέλιξη της ηγεσίας, τη σημασία της καθοδήγησης και τη δυνατότητα των γυναικών σε θέσεις ευθύνης να δημιουργούν νέες προοπτικές για όσες ακολουθούν.

Οι συμμετέχοντες:

Δανάη Μπεζαντάκου – CEO, Navigator Shipping Consultants

Η Δανάη Μπεζαντάκου δραστηριοποιείται στον χώρο της ναυτιλίας ως CEO της Navigator Shipping Consultants, ενώ παράλληλα συμμετέχει στις οικογενειακές επιχειρήσεις στον τουριστικό κλάδο, και συγκεκριμένα στην KEFI S.A., τουριστική εταιρεία με έδρα την Κηφισιά, και στο ξενοδοχείο Matilda στη Ζάκυνθο. Είναι ιδρύτρια του YES Forum, μίας πρωτοβουλίας που ενισχύει τη σύνδεση της νέας γενιάς με τη ναυτιλία. Επίσης, είναι Πρόεδρος του International Propeller Club, Port of Piraeus, Director at Large του International Propeller Club και Πρόεδρος του Hellenic U.S. Alumni Association, καθώς και του iforU που υποστηρίζει τη γυναικεία επιχειρηματικότητα. Έχει διακριθεί ως European Young Leader (2013) και Young Global Leader από το World Economic Forum (2015), ενώ συμμετέχει ενεργά σε πρωτοβουλίες για την ενδυνάμωση των νέων και των γυναικών στον επιχειρηματικό κόσμο.

Ράνια Αικατερινάρη – Πρόεδρος Εκτελεστικής Επιτροπής και Αντιπρόεδρος Δ.Σ., ΣΕΒ

Η Ράνια Αικατερινάρη διαθέτει περισσότερα από 27 χρόνια επαγγελματικής εμπειρίας σε ηγετικές θέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, στους τομείς της ενέργειας, των επενδύσεων, των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και της διοίκησης μεγάλων οργανισμών. Έχει διατελέσει Διευθύνουσα Σύμβουλος του Υπερταμείου (Growthfund), Αναπληρώτρια Διευθύνουσα Σύμβουλος της ΔΕΗ και Εταίρος στην EY, ενώ νωρίτερα στην καριέρα της εργάστηκε στη Chevron και σε διεθνείς τραπεζικούς οργανισμούς, όπως η Deutsche Bank και η BNP Paribas. Από τον Ιούνιο του 2024 κατέχει τη θέση της Προέδρου της Εκτελεστικής Επιτροπής και Αντιπροέδρου του Δ.Σ. του ΣΕΒ, ενώ συμμετέχει στα Διοικητικά Συμβούλια της ElvalHalcor, της Motor Oil και του ΔΕΔΔΗΕ. Παράλληλα, συμμετέχει σε θεσμικούς και ερευνητικούς οργανισμούς, όπως το ΙΟΒΕ και η διαΝΕΟσις, καθώς και σε διεθνή δίκτυα για την ενίσχυση της παρουσίας των γυναικών σε θέσεις ηγεσίας, μεταξύ των οποίων και το WomenCorporateDirectors, όπου είναι co-Chair του Athens Chapter.

Κωνσταντίνος Κίντζιος – Business Mentor, Leadership Coach & Public Speaker | Συντονιστής

Ο Κωνσταντίνος Κίντζιος διαθέτει περισσότερα από 20 χρόνια εμπειρίας στο επιχειρηματικό περιβάλλον, με εξειδίκευση στην ηγεσία, την ανάπτυξη ανθρώπων και την εταιρική κουλτούρα. Έχει συνεργαστεί με περισσότερους από 300 οργανισμούς, έχει πραγματοποιήσει πάνω από 600 ομιλίες και έχει καθοδηγήσει ως μέντορας περισσότερα από 8.000 στελέχη. Από το 2022 είναι συνδημιουργός του «Θα Σας Ειδοποιήσουμε», του Νο1 Business Show στην Ελλάδα, με περισσότερα από 400 επεισόδια, το οποίο προσεγγίζει με άμεσο τρόπο ζητήματα επαγγελματικής ζωής, εργασιακών σχέσεων και σύγχρονης ηγεσίας.

Πληροφορίες εκδήλωσης:

Η εκδήλωση «Women in Leadership» θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026, από τις 18:30 έως τις 20:30, στο UNIC Athens (29η Οδός Αρ. 17 Αθήνα, Ελληνικό 167 77).

Η συμμετοχή είναι ανοιχτή στο κοινό.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή μέσω της σχετικής φόρμας εγγραφής:  https://www.unic.ac.cy/el/event/unic-athens-women-in-leadership/

^{Σχετικά με το UNIC Athens
Το UNIC Athens προσφέρει προγράμματα σπουδών στους τομείς της Ιατρικής, της Νομικής, της Φαρμακευτικής, της Ψυχολογίας, της Διοίκησης Επιχειρήσεων, της Λογιστικής, της Διοίκησης Μάρκετινγκ, της Πληροφορικής και της Επιστήμης Δεδομένων. Λειτουργεί από το φθινόπωρο του 2025 σε ένα ειδικά σχεδιασμένο κτίριο 12.500 τ.μ., το οποίο διαθέτει πιστοποίηση LEED Gold και σύγχρονες υποδομές για τη διδασκαλία και την έρευνα με ιδιαίτερη έμφαση στον τομέα των επιστημών ζωής και υγείας, καθώς και στην ανάπτυξη κλινικών δεξιοτήτων. Το UNIC Athens είναι το μοναδικό πανεπιστήμιο που θα λειτουργήσει εντός του The Ellinikon, του μεγαλύτερου έργου αστικής ανάπλασης στην Ευρώπη. Η πανεπιστημιούπολη θα επεκταθεί σε επιπρόσθετα 150.000 τ.μ. κτιριακών υποδομών για διδακτικούς και ερευνητικούς σκοπούς, καθώς και για φοιτητικές εστίες. Οι υποδομές αυτές θα ενσωματώνουν τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης, ρομποτικής και ευεξίας. Η πρώτη φάση ανάπτυξης της πανεπιστημιούπολης εντός του The Ellinikon αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2028.
Ιστότοπος: https://www.unic.ac.cy/el/athens/}

Κατά την τριετή θητεία του προβλέπεται να αναλάβει την προεδρία της GO15 το 2028 και εκ νέου την αντιπροεδρία το 2029. Η εκλογή του έρχεται περίπου έναν χρόνο μετά την ένταξη του ΑΔΜΗΕ στη GO15 και αποφασίστηκε κατά την ετήσια συνέλευσή της στην Ουάσιγκτον,  η οποία πραγματοποιείται υπό την προεδρία του Αμερικανού Διαχειριστή PJM.

Ο κ. Μανουσάκης χαρακτήρισε την εκλογή του ιδιαίτερη τιμή για τον ίδιο και την Ελλάδα, υπογραμμίζοντας παράλληλα πως η διεθνής συνεργασία είναι αναγκαία όσο ποτέ, καθώς  «οι  προκλήσεις είναι κοινές και δεν σταματούν στα εθνικά σύνορα».

Κατά την ομιλία του στην ολομέλεια της διοικούσας επιτροπής αναφέρθηκε στην Ελλάδα ως ένα «φυσικό εργαστήριο της ενεργειακής μετάβασης», λόγω της γεωγραφικής της θέσης, του νησιωτικού της χαρακτήρα και της υψηλής διείσδυσης ΑΠΕ.

Στο πλαίσιο αυτό, στάθηκε στην τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει ο ΑΔΜΗΕ από την ανάπτυξη υποβρύχιων νησιωτικών διασυνδέσεων και έργων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας με τεχνολογία συνεχούς ρεύματος (HVDC), για την ενεργειακή θωράκιση των νησιών και την περαιτέρω αξιοποίηση της πράσινης ενέργειας. Επεσήμανε ακόμη τις προκλήσεις για τα ηλεκτρικά συστήματα που αντιμετωπίζουν οι Διαχειριστές παγκοσμίως, από την ταχεία διείσδυση ΑΠΕ και την κλιματική κρίση έως την κυβερνοασφάλεια και την ανάγκη ενίσχυσης της ανθεκτικότητας των δικτύων.

Ειδική αναφορά έκανε στο επενδυτικό πρόγραμμα του Διαχειριστή, ύψους 9 δισ. ευρώ για την περίοδο 2027-2036, που περιλαμβάνει νέα έργα εγχώριων και διεθνών διασυνδέσεων, τονίζοντας τη σημασία που έχει για την επιτυχή υλοποίησή του η  πρόσφατη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου κατά 1 δισ. ευρώ. Όπως επεσήμανε, για τα 249 εκατ. ευρώ που προσφέρθηκαν σε επενδυτές, πέραν των δύο στρατηγικών μετόχων, η ζήτηση ξεπέρασε τα 3 δισ. ευρώ.

Ο κ. Μανουσάκης σημείωσε ότι ο ΑΔΜΗΕ με τη συμμετοχή του στη GO15 έχει την ευκαιρία να αντλεί τεχνογνωσία και να συνεργάζεται με τους κορυφαίους Διαχειριστές του πλανήτη για τη διαμόρφωση καλών πρακτικών, μεταφέροντας παράλληλα την εμπειρία του στα υπόλοιπα μέλη της Ένωσης.

Η GO15 συγκεντρώνει μεγάλους Διαχειριστές ηλεκτρικών συστημάτων που εξυπηρετούν περισσότερο από το ήμισυ της παγκόσμιας ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας. Στο επίκεντρο της δράσης της βρίσκονται η ασφάλεια και ανθεκτικότητα των δικτύων, η ενσωμάτωση των ΑΠΕ και η διεθνής συνεργασία για τις προκλήσεις της ενεργειακής μετάβασης.

Ο Αλεξάντερ Ντάρτσιεφ ήταν έμπειρος διπλωμάτης με πολυετή παρουσία στις σχέσεις της Μόσχας με τη Βόρεια Αμερική. Στα τέλη της δεκαετίας του 2000 είχε υπηρετήσει στη ρωσική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον, προτού αναλάβει άλλες θέσεις στο υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας. Στη συνέχεια διετέλεσε πρέσβης της χώρας του στον Καναδά για έξι χρόνια, ενώ για μία τετραετία ήταν επικεφαλής του Τμήματος Βόρειας Αμερικής του ρωσικού ΥΠΕΞ.

Σύμφωνα με τον πρώην Ρώσο διπλωμάτη Μπορίς Μποντάρεφ, ο οποίος παραιτήθηκε από τη θέση του στη Γενεύη σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ο Ντάρτσιεφ θεωρούνταν προστατευόμενος του Γιούρι Ουσακόφ, συμβούλου του Βλαντίμιρ Πούτιν για θέματα εξωτερικής πολιτικής.

Κατά τον διορισμό του στη θέση του πρέσβη στις ΗΠΑ, αναλυτές εκτιμούσαν ότι τα περιθώρια ουσιαστικής διπλωματικής παρέμβασής του θα ήταν περιορισμένα, καθώς τα σημαντικότερα ζητήματα μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον αντιμετωπίζονταν σε ανώτερο πολιτικό επίπεδο. Μέχρι στιγμής, το Κρεμλίνο δεν έχει προχωρήσει σε ξεχωριστή ανακοίνωση για τον θάνατό του, ενώ δεν έχει υπάρξει επίσημη τοποθέτηση από Αμερικανούς αξιωματούχους. Η αιτία του αιφνίδιου θανάτου του παραμένει άγνωστη.

Ποιος ήταν ο Αλεξάντρ Ντάρτσιεφ

Ο Ντάρτσιεφ είχε διοριστεί σχετικά πρόσφατα, καθώς ο προηγούμενος επί χρόνια πρέσβης, Ανατόλι Αντόνοφ, ολοκλήρωσε τη θητεία του και αποχώρησε από την Ουάσινγκτον τον Οκτώβριο του 2024. Τον Μάρτιο του 2025, τη θέση του ανέλαβε επίσημα ο Αλεξάντρ Ντάρτσιεφ. Επισημαίνεται ότι λίγο πριν τον επίσημο διορισμό του, τον Φεβρουάριο του 2025, ο ίδιος είχε ηγηθεί της ρωσικής διπλωματικής αποστολής στις κρίσιμες διαβουλεύσεις με την αμερικανική πλευρά στην Κωνσταντινούπολη, οι οποίες προετοίμασαν το έδαφος για την ομαλοποίηση της λειτουργίας των εκατέρωθεν πρεσβειών.

Η σύζυγός του ονομάζεται Ταμίλα Αχμετζάνοβα (Tamila Akhmetzhanova) και είχαν αποκτήσει μαζί μια κόρη. Ο ίδιος ήταν γόνος διπλωματικής οικογένειας, καθώς ο πατέρας του, Νικήτα Ντάρτσιεφ, υπηρετούσε επίσης ως διπλωμάτης (μάλιστα ο Αλεξάντρ γεννήθηκε στη Βουδαπέστη κατά τη διάρκεια θητείας του πατέρα του εκεί). Μέχρι το νέο διορισμό στην πρεσβεία το κενό θα αναπληρούται από τον επιτετραμμένο Αλεξάντερ Κιμ. Εξάλλου και στη πρεσβεία των ΗΠΑ στη Μόσχα επιτετραμμένος εκτελεί χρέη πρέσβεως διότι δεν έχει οριστεί αντικαταστάτης από τον Ιούνιο του 2025 που ολοκλήρωσε την εκεί θητεία της η πρέσβυς Λιν Τρέισι.

Σύμβουλος του Πούτιν για Ουκρανία

Την ίδια στιγμή, μαίνονται οι διαπραγματεύσεις για το Ουκρανικό. Σύμβουλος του Ρώσου προέδρου και επικεφαλής της ρωσικής αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις με την Ουκρανία, Βλαντίμιρ Μεντίνσκι, δήλωσε ότι δεν είναι δυνατή οποιαδήποτε ανταλλαγή εδαφών με την Ουκρανία, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Εκεί όπου κυματίζει η ρωσική σημαία, αυτή δεν πρέπει να υποσταλεί».

Ο Μεντίνσκι έκανε τις δηλώσεις αυτές στη ρωσική κρατική τηλεόραση Rossiya, μετά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων μεταξύ Ρωσίας, ΗΠΑ και Ουκρανίας, που πραγματοποιήθηκαν στις 10 και 11 Νοεμβρίου στο Αμπού Ντάμπι, πρωτεύουσα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Αναφερόμενος στο ενδεχόμενο ανταλλαγής εδαφών μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, το οποίο κατά καιρούς έχει τεθεί στο τραπέζι από διάφορες πλευρές, ο Μεντίνσκι δήλωσε: «Δεν βλέπω απολύτως καμία πιθανότητα να πραγματοποιηθεί μια τέτοια ανταλλαγή εδαφών».

Υπενθύμισε ότι, μετά την είσοδο του ουκρανικού στρατού στη ρωσική περιφέρεια του Κουρσκ, ελήφθη η απόφαση για τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας κατά μήκος των ρωσικών συνόρων. «Ο πρόεδρός μας (Πούτιν) το έχει επισημάνει επανειλημμένα. Αυτή τη στιγμή, η συγκεκριμένη ζώνη είναι ήδη αρκετά εκτεταμένη, συνεχίζει να διευρύνεται και θα εξακολουθήσει να διευρύνεται», ανέφερε.

Στέλνοντας σαφές μήνυμα ότι η Ρωσία δεν πρόκειται να αποσυρθεί από τα εδάφη που έχει θέσει υπό τον έλεγχό της, ο Μεντίνσκι πρόσθεσε: «Κάθε φορά που η Ρωσία επέδειξε αποφασιστικότητα και εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της, τελικά ξεπέρασε όλα τα προβλήματα και άρχισε μια περίοδος μακροπρόθεσμης ειρήνης, ηρεμίας και ανάπτυξης, τόσο για εμάς όσο και για τους γείτονές μας. Γι’ αυτό, εκεί όπου κυματίζει η ρωσική σημαία, αυτή δεν πρέπει να υποσταλεί. Το καθήκον μας είναι διαφορετικό και αυτό συζητήσαμε και σήμερα».

«Συμφωνία με τους δικούς μας όρους»

Ερωτηθείς εάν η ρωσική πλευρά είναι ικανοποιημένη από τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων στο Αμπού Ντάμπι, ο Μεντίνσκι απάντησε: «Μόνο όταν νικήσουμε και υπογράψουμε μια ειρηνευτική συμφωνία με τους δικούς μας όρους». Στο ερώτημα εάν οι συνομιλίες στο Αμπού Ντάμπι έφεραν τη Ρωσία και την Ουκρανία πιο κοντά στην ειρήνη, απάντησε: «Μου φαίνεται πως ναι».

Επισήμανε, ωστόσο, ότι η πορεία της ειρηνευτικής διαδικασίας εξαρτάται από τη στάση όλων των συμμετεχόντων. «Πολλά εξαρτώνται από την Ουκρανία, από τη στάση των ΗΠΑ και από το εάν η Ευρώπη θα συνέλθει και θα αποκτήσει ξανά τη λογική της. Σε κάθε περίπτωση, όλοι οι στόχοι που έχουμε θέσει θα επιτευχθούν», δήλωσε.

Ο Μεντίνσκι υπογράμμισε επίσης την ανάγκη δημιουργίας ενός ολοκληρωμένου συστήματος ασφαλείας στην Ευρώπη. Όπως είπε, το νέο σύστημα θα πρέπει να αντανακλά τις αρχές των διασκέψεων της Γιάλτας και του Πότσνταμ, οι οποίες διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής ασφαλείας της Ευρώπης, καθώς και τις αρχές της Διαδικασίας του Ελσίνκι του 1975. Υποστήριξε ότι, εάν οι διαπραγματεύσεις οδηγήσουν στη δημιουργία ενός τέτοιου συστήματος, θα μπορούσε να διασφαλιστεί η ειρήνη στην Ευρώπη για δεκαετίες ή ακόμη και για αιώνες.

Οι τριμερείς διαπραγματεύσεις 

Οι αντιπροσωπείες της Ρωσίας, των ΗΠΑ και της Ουκρανίας συναντήθηκαν στις 10 και 11 Νοεμβρίου στο Αμπού Ντάμπι. Επικεφαλής της ρωσικής αντιπροσωπείας ήταν ο Βλαντίμιρ Μεντίνσκι, ενώ της ουκρανικής ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών της Ουκρανίας, Ρουστέμ Ουμέροφ.

Στην έναρξη των συνομιλιών συμμετείχαν επίσης ο ειδικός απεσταλμένος του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ, ο γαμπρός του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, ο Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής Ευρώπης του ΝΑΤΟ, Άλεξους Γκρίνκεβιτς, καθώς και ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Αμπντουλάχ μπιν Ζαγέντ Αλ Ναχιάν. Μετά την ολοκλήρωση των συνομιλιών, ανακοινώθηκε ότι η Ρωσία και η Ουκρανία κατέληξαν σε συμφωνία επί της αρχής για μια ευρείας κλίμακας ανταλλαγή αιχμαλώτων πολέμου. Οι λεπτομέρειες της ανταλλαγής αναμένεται να ανακοινωθούν αργότερα.

Πάντως, η Ευρωπαϊκή Ένωση εκτιμά ότι η Ρωσία δεν φαίνεται να είναι έτοιμη να συμμετάσχει σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο (και ενώ εκκρεμούν τα αποτελέσματα των εξελισσόμενων εσωτερικών ερευνών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και η πιθανή ανακριτική ενασχόληση του Κογκρέσου με τη θητεία της), η αμερικανική πλευρά δίνει έμφαση στην εξέταση των τρεχόντων θεμάτων με την ελληνική κυβέρνηση.

Ουκρανία και Patriot

Από πλευράς χρονικής προτεραιότητας, κορυφαίο θέμα που τίθεται στο Μέγαρο Μαξίμου και το υπουργείο Εξωτερικών (πέρα, φυσικά, από τις επείγουσες και δυσάρεστες παρεμβάσεις για το “καλώδιο”) είναι η συνεισφορά της Ελλάδας στις άμεσες ανάγκες της Ουκρανίας και στην τήρηση των – υπέρ του Κιέβου – συμφωνηθέντων στη σύνοδο Κορυφής της Άγκυρας, τον περασμένο Ιούλιο. Οι παραστάσεις της πρεσβείας ξεκινούν, για πολλοστή φορά, με αναφορές στην ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας με βλήματα PAC-2 και PAC-3 για τα συστήματα αεράμυνας Patriot.

Συμπληρώνονται δε με την “ευγενική παρότρυνση” της καταβολής, μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου, μεγάλου χρηματικού ποσού στο μηχανισμό PURL του ΝΑΤΟ, ο οποίος συγκεντρώνει τις πληρωμές των ευρωπαϊκών μελών της Συμμαχίας για την αγορά όπλων αποκλειστικά αμερικανικής κατασκευής.

Ως προς το θέμα των Patriot θεωρείται απίθανη η συναίνεση της ελληνικής πλευράς, αλλά για το PURL προδικάζεται ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο διορισμένος υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, θα δεσμευτούν για την καταβολή τουλάχιστον 23 εκατομμυρίων δολαρίων, όπως και πέρυσι το Δεκέμβριο. Από πλευράς μεσοπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου συντονισμού, κυριαρχεί το ζήτημα της επιρροής της Κίνας στην Ελλάδα, όπως και προσωπικά έθεσε ο Ρούμπιο στον Μητσοτάκη προ μηνός.

Λιμάνια και Κίνα

Σε πηγές που παρακολούθησαν στενά τα διαμειφθέντα κατά τον 6ο γύρο του Στρατηγικού Διαλόγου, προκάλεσε εντύπωση ότι οι επισημάνσεις τις αμερικανικής πλευράς ήταν ακόμα πιο αυστηρές, σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν, και επικεντρωμένες στις σχέσεις της κυβέρνησης με την εφοπλιστική κοινότητα. Το μήνυμα, υπό μια έννοια συνυπευθυνότητας του Μαξίμου και των ναυτιλιακών εταιριών, ήταν ότι θα πρέπει «να εξετάζετε με ποιους κάνετε δουλειές».

Η κύρια αμερικανική ανησυχία είναι ότι η συνεργασία, αφενός, κινεζικών φορέων και ναυπηγείων και, αφετέρου, των Ελλήνων πλοιοκτητών διαρκεί πολλά χρόνια, επηρεάζοντας όχι μόνον τους ίδιους, αλλά και εθνικούς φορείς, διεθνείς οργανισμούς και επιχειρηματικούς προμηθευτές. Η κυβέρνηση έχει ενημερωθεί ότι συζητήσεις περί της σημασίας απεξάρτησης των κρίσιμων υποδομών από την Κίνα διεξάγονται και στο ΝΑΤΟ για τα λιμάνια του Πειραιά, της Βαλένθια και του Μπιλμπάο.

Επιπλέον, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι φωτίζουν τη σημασία του ρόλου της Κίνας και στο μεγάλο κεφάλαιο των κρίσιμων ορυκτών, καθώς η “δεσπόζουσα θέση” του Πεκίνου επιβάλλει την εξασφάλιση εναλλακτικών πηγών και ανθεκτικών υποδομών από την Ελλάδα και τους εταίρους της στην ΕΕ.

Η επικρατούσα εντύπωση είναι ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει αντιληφθεί πλήρως τη σημασία των κρίσιμων ορυκτών, τις σχετικές πρωτοβουλίες της διοίκησης Τραμπ και τις δυνατότητες ενίσχυσης της συνεργασίας με την ΕΕ. Πρόκειται για έναν από τους λίγους τομείς που η Ουάσιγκτον δεν προτιμά τις διμερείς συνεννοήσεις, αλλά όσες μπορούν να γίνουν μέσω Βρυξελλών, με τη συμμετοχή περισσότερων εταίρων σχετικά με τις κρίσιμες πρώτες ύλες για την ευρωπαϊκή βιομηχανία, την ασφάλεια των εφοδιαστικών αλυσίδων και την οικονομική ασφάλεια.

Ενεργειακό: Η κατσάδα στον Παπασταύρου!

Παράλληλα, συνεχίζονται οι επαφές ως προς τα πολλά ενεργειακά ζητήματα, αφού – σε αντίθεση με την καλλιεργούμενη άποψη περί καταλυτικής δράσης της αποπεμφθείσας πρέσβεως – τα περισσότερα από αυτά έχουν μακρύ παρελθόν, π.χ. ο Κάθετος Διάδρομος ήδη από το 2013.

Η Ουάσιγκτον είναι ικανοποιημένη από τη μερική προσαρμογή της Αθήνας μετά τη (γνωστή στο διπλωματικό παρασκήνιο από το Μάϊο του 2025) “κατσάδα” που είχε υποστεί ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, από τον υπουργό Εσωτερικών και επικεφαλής του Εθνικού Συμβουλίου Ενεργειακής Κυριαρχίας των ΗΠΑ, Νταγκ Μπέργκαμ. Στην πρώτη συνάντησή τους, στην Ουάσιγκτον, ο Έλληνας υπουργός παρουσίασε, αρχικά, τις γνωστές θεωρίες του πρωθυπουργού περί των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και του «παρελθοντικού χαρακτήρα» του φυσικού αερίου.

Ωστόσο, ο Μπέργκαμ του εξήγησε ευθέως ότι οι ενεργειακές ανάγκες είναι τόσο μεγάλες και με σημασία για την ασφάλεια της Δύσης, ώστε επιβάλλουν την επί μακρόν χρήση υδρογονανθράκων και κάθε εφικτό και διαθέσιμο ενεργειακό μίγμα. Εντός δευτερολέπτων, ο Παπασταύρου έκανε εντυπωσιακή κυβίστηση, ισχυριζόμενος ότι η χρήση του φυσικού αερίου παραμένει μοναδικής σπουδαιότητας για την Ελλάδα και, έκτοτε, δεν έχει αλλάξει τακτική έναντι των Αμερικανών συνομιλητών του.

Στην παρούσα φάση και μετά τα μεγάλα λόγια Παπασταύρου, Γκίλφοϊλ και λοιπών περί ελληνικής παντοδυναμίας στη βαλκανική και ευρωπαϊκή ενεργειακή αγορά, χάρη στον Κάθετο Διάδρομο, τα μηνύματα από την Ουάσιγκτον προς την Αθήνα επικεντρώνονται στην ανάγκη ρεαλισμού και προσοχής. Με την επισήμανση ότι, παρά την επιτευχθείσα πρόοδο, τα προβλήματα εμφανίζονται μετά τη λήξη των διαπραγματεύσεων με τρίτα κράτη, οπότε και διαπιστώνονται οι δυσχέρειες εφαρμογής των αρχικών σχεδίων.

Ασφαλώς, στη διάρκεια των ελληνοαμερικανικών επαφών, ακούγονται και πολλά ευτράπελα που θα αναπαράγονται, ως ανέκδοτα, για αρκετά χρόνια. Ανάμεσα σε αυτά, ξεχωρίζει η κατηγορηματική επισήμανση του υφυπουργού Εξωτερικών, Χάρη Θεοχάρη, προς Αμερικανούς συνομιλητές του (χωρίς καν να τον ρωτήσουν), ότι η διμερής πρόοδος οφείλεται – αποκλειστικά – στο “political stamina” (πολιτική αντοχή) του Μητσοτάκη!

Σύμφωνα με πληροφορίες, η επίμαχη μοριοδότηση δεν αποδείχθηκε τελικά χρήσιμη, καθώς οι επιδόσεις της στις Πανελλήνιες Εξετάσεις κινήθηκαν σε χαμηλά επίπεδα. Ωστόσο, το γεγονός αυτό δεν φαίνεται να αρκεί για να εκτονώσει την πολιτική πίεση, με το ζήτημα να παραμένει ψηλά στην επικαιρότητα και να προκαλεί έντονο προβληματισμό στο κυβερνητικό επιτελείο.

Η καταγγελία αφορά την εικονική εγγραφή και συμμετοχή της 17χρονης κόρης του υφυπουργού Ανάπτυξης, Λάζαρου Τσαβδαρίδη, σε πρωταθλήτρια ομάδα χάντμπολ νεανίδων, με σκοπό να εξασφαλίσει παράτυπα επιπλέον μοριοδότηση (10%) για την εισαγωγή της στα πανεπιστήμια.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του MEGA, μαρτυρίες γονέων συναθλητριών της αλλά και του προπονητή της ομάδας, ανέφεραν ότι η 17χρονη εντάχθηκε το φθινόπωρο (Νοέμβριο) του 2025 σε ομάδα χάντμπολ της Θεσσαλονίκης, παρότι η ίδια διέμενε μόνιμα στην Αθήνα. Σύμφωνα με τον προπονητή της, η νεαρή «δεν έπιασε ποτέ μπάλα στα χέρια της, δεν προπονήθηκε ποτέ και δεν έπαιξε σε κανέναν αγώνα».

Η καταγγελία

Η αθλήτρια – σύμφωνα με την καταγγελία – εμφανιζόταν μόνο στους αγώνες, καθόταν στον πάγκο και γραφόταν στα επίσημα φύλλα αγώνα χωρίς να αγωνίζεται. Με βάση τον κανονισμό, για να δικαιούται ένας αθλητής τα επιπλέον μόρια όταν η ομάδα του κατακτά πανελλήνιο τίτλο, αρκεί να είναι δηλωμένος στα φύλλα αγώνα σε περισσότερα από τα μισά παιχνίδια της σεζόν, ακόμη κι αν δεν πατήσει γήπεδο.

Ο προπονητής κατήγγειλε ότι αναγκάστηκε να αφήσει εκτός αποστολής δύο άλλες αθλήτριες, προκειμένου να αδειάσει θέση στον πάγκο και στο φύλλο αγώνα για την κόρη του υφυπουργού. Τόσο ο προπονητής όσο και γονείς αθλητριών ανέφεραν ότι η διοίκηση του συλλόγου δικαιολόγησε την ένταξη της 17χρονης λέγοντας πως πρόκειται για κόρη υπουργού, η παρουσία της οποίας θα έφερνε οικονομική βοήθεια και χρηματοδότηση στην ομάδα.

Μετά την κατάκτηση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος τη σεζόν 2025-2026 από την ομάδα και την εξασφάλιση της προσαύξησης 10% στα μόρια των Πανελλαδικών, οι γονείς των υπόλοιπων αθλητριών κατήγγειλαν το περιστατικό στην Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης (ΟΧΕ). Επειδή η Ομοσπονδία δεν εξέτασε επί της ουσίας την καταγγελία (απορρίπτοντας μόνο μεταγραφές 14 αθλητριών του συλλόγου), οι γονείς προσέφυγαν στο Ανώτατο Συμβούλιο Επίλυσης Αθλητικών Διαφορών (ΑΣΕΑΔ).

Τι υποστήριξε ο Λάζαρος Τσαβδαρίδης

Μιλώντας στον ΑΝΤ1, ο κ. Τσαβδαρίδης αμφισβήτησε τις κατηγορίες, δηλώνοντας ότι η κόρη του δεν έκανε ποτέ χρήση αθλητικών μορίων για την εισαγωγή της στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, καθώς πέρασε σε Γεωπονική σχολή στη Λάρισα με τις Πανελλήνιες εξετάσεις, χωρίς τελικά να φοιτήσει εκεί καθώς σπουδάζει στην Κύπρο.

«Το παιδί μου ποτέ δεν έκανε χρήση των μορίων από την αθλητική της δραστηριότητα. Έδωσε Πανελλήνιες Εξετάσεις, όπως όλα τα παιδιά, και πέρασε σε Γεωπονική σχολή στη Λάρισα με το σπαθί της, χωρίς να κάνει χρήση μορίων από την ομάδα χάντμπολ, στην οποία αγωνίστηκε. Τελικά, δεν φοίτησε καθόλου εκεί και αυτή τη στιγμή σπουδάζει σε πανεπιστήμιο της Κύπρου», δήλωσε. Παράλληλα, διέψευσε τις αναφορές περί δικής του παρέμβασης ή χρήσης της πολιτικής του επιρροής για τη χρηματοδότηση του αθλητικού συλλόγου, σημειώνοντας πως δεν έχει συναντήσει ποτέ τον προπονητή που φέρεται να τον καταγγέλλει.

«Διαψεύδω κατηγορηματικά όσα αναφέρονται για χρηματοδότηση του συλλόγου, στον οποίο αγωνιζόταν η κόρη μου, με μεσολάβηση δική μου και χρήση της επιρροής μου, λόγω της πολιτικής μου ιδιότητας. Ουδέποτε έχω δει τον προπονητή της ομάδας, που φέρεται να είναι μεταξύ αυτών που καταγγέλλουν», ανέφερε ο Λ. Τσαβδαρίδης. Ο ίδιος δήλωσε ότι επιφυλάσσεται να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά του απέναντι σε όσους τον συκοφαντούν.

Η αντιπολίτευση

Η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ: «Οι απαντήσεις του κ. Τσαβδαρίδη στις καταγγελίες ότι η κόρη του εμφανιζόταν ως ενεργή αθλήτρια σωματείου χάντμπολ προκειμένου να λάβει την ευεργετική μοριοδότηση στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, εικονοποιούν την αναξιοκρατική αλαζονική αντίληψη άσκησης εξουσίας της Νέας Δημοκρατίας. Ο κ. Τσαβδαρίδης θα έπρεπε ήδη να έχει αναλάβει τις πολιτικές του ευθύνες».

«Αν κάτι δείχνει το σκάνδαλο Τσαβδαρίδη είναι ότι με ευθύνη του κυρίου Μητσοτάκη η διαφθορά έχει πλέον απλωθεί σε όλη την έκταση της κυβέρνησης και σε κάθε σημείο της ελληνικής κοινωνίας» επισημαίνει η ΕΛΑΣ σε ανακοίνωσή της και προσθέτει: «Αφού ακόμα και τα παιδιά μας διακρίνονται σε παιδιά ενός κατώτερου Θεού, που προσπαθούν με τον κόπο και το σπαθί τους να μπουν σε κάποιο ΑΕΙ, και σε παιδιά της γαλάζιας ελίτ, που η πρόσβασή τους στην ανώτατη εκπαίδευση “διευκολύνεται” με κάθε είδους παράνομα μέσα».

Όπως υποστηρίζει το κόμμα, «η προσπάθεια να κερδίσει μόρια η κόρη του υφυπουργού, με δική του παρέμβαση, εμφανιζόμενη ως παίκτρια του χάντμπολ χωρίς να έχει σύμφωνα με τις μαρτυρίες “πιάσει τη μπάλα”, είναι άλλη μια απόδειξη ότι η ανηθικότητα έχει γίνει κανονικότητα». «Ο κύριος Μητσοτάκης αν έχει ίχνος ντροπής για τον υπουργό του, οφείλει άμεσα να στείλει στο σπίτι του αλλά και στον εισαγγελέα» καταλήγει η ανακοίνωση της ΕΛΑΣ.

Σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά 90,1, ο Κυριάκος Βελόπουλος χαρακτήρισε την υπόθεση «ζήτημα ηθικής τάξης». Σχολιάζοντας την υπερασπιστική γραμμή του υφυπουργού ότι τελικά δεν χρησιμοποιήθηκαν τα μόρια, ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης υποστήριξε πως η ίδια η απόπειρα παράκαμψης των κανόνων συνιστά ηθικό πρόβλημα, ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα.