Στην πραγματικότητα θα αρχίσει να επιδοτεί όταν η τιμή είναι 50% σε σχέση με πέρυσι. Όσο για την βενζίνη η τιμή είναι ήδη στα 2,2 ευρώ το λίτρο και στα νησιά σε ορισμένες περιπτώσεις έχει ήδη φθάσει τα 2,5 ευρώ. Παρομοίως αυξημένα είναι  το πετρέλαιο κίνησης και το φυσικό αέριο που επιβαρύνουν το κόστος παραγωγής και διακίνησης. Είναι θέμα χρόνου το κόστος να μεταφερθεί και στις τιμές των προϊόντων ενώ οι επιχειρηματίες δηλώνουν ότι “η συμφωνία κυρίων” για την συγκράτηση των τιμών δεν θα ισχύσει από τον Οκτώβριο. 

Έπαιξε τα ρέστα του στην ΔΕΘ

Η ακρίβεια και οι τιμές των ενοικίων έχουν ήδη εξανεμίσει τις όποιες ονομαστικές αυξήσεις στο εισόδημα υποσχέθηκε στην ΔΕΘ. Η κυβέρνηση αργά ή γρήγορα θα βρεθεί αντιμέτωπη με την αναθέρμανση των παλιών σκανδάλων, χωρίς να μπορεί να αποκλείσει και νέα. Επίσης έχει να αντιμετωπίσει την κλιμακούμενη επιθετικότητα της Τουρκίας που αλλάζει πίστα λόγω της ευθυγράμμισης της Ελλάδας με τα συμφέροντα του Ισραήλ. 

Το μόνο βέβαιο είναι ότι προμηνύεται μία δύσκολη περίοδος που αυξάνει το κόστος ζωής για τα νοικοκυριά και εντείνει την ανασφάλεια και την νευρικότητα στην κοινωνία. Η μεγάλη εικόνα είναι ακόμη χειρότερη καθώς η κυβέρνηση εξάντλησε το Ταμείο Ανάκαμψης δίχως να πετύχει παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας. Άλλωστε περισσότερο κατευθύνθηκε σε φιλικούς επιχειρηματίες και σε εταιρείες συμβούλων για να συντηρούν τον θηριώδη προπαγανδιστικό μηχανισμό του Μαξίμου. Η επόμενη κυβέρνηση θα βρεθεί σε μία επιβαρυμένη διεθνώς κατάσταση, με αρνητικούς μακροοικονομικούς δείκτες, δίχως χρηματοδοτικά εργαλεία για να τονώσει την παραγωγή και την ανάπτυξη. 

Είναι σαφές ότι το Μητσοτάκης πόνταρε τα ρέστα του στο πακέτο των 2,2 δις ευρώ της ΔΕΘ. Όλες οι δημοσκοπήσεις είχαν στηθεί ώστε να πολλαπλασιάζουν τον επικοινωνιακό αντίκτυπο με ερωτήσεις γύρω από την παρουσία του πρωθυπουργού, την απήχηση των μέτρων, την αξιοπιστία κλπ σε σύγκριση με τους Τσίπρα και Ανδρουλάκη. Εις μάτην. Η κοινωνία δεν ανταποκρίθηκε. Τα κέρδη της κυβέρνησης, εάν πιστέψουμε τις μετρήσεις, είναι από μηδενικά (στην μέτρηση της MRB) μέχρι πενιχρά (από 0,5%-1%) στις υπόλοιπες, που αξίζει να λαμβάνονται υπόψη. Το στοιχείο από την δημοσκόπηση της MRB, ότι μόνο το 9,6% δηλώνει ότι ευνοείται από τα μέτρα που παρουσίασε ο Μητσοτάκης είναι χαρακτηριστικό. 

Στασιμότητα 

Όσον αφορά τις δημοσκοπήσεις η εικόνα είναι ίδια με τον Ιούλιο. Η ΝΔ δίνει την μάχη στην ζώνη του 25% αλλά εξακολουθεί να προηγείται. Ο Αλέξης Τσίπρας κατοχυρώνει την δεύτερη θέση με διαφορά ασφαλείας από το ΠΑΣΟΚ που περιορίζεται στην τρίτη θέση παρά την κατά γενική ομολογία καλή παρουσία του Νίκου Ανδρουλάκη στην Θεσσαλονίκη.  Ή πιο χαρακτηριστική είναι η μέτρηση της MRB που δείχνει ακριβώς τα ίδια ποσοστά για τη ΝΔ 23,8% στην πρόθεση ψήφου σε σχέση με τον Ιούλιο. Πάντως οι μετρήσεις δείχνουν ότι και η ΕΛΑΣ εξάντλησε την όποια δυναμική είχε στην αρχή ενώ στο ΠΑΣΟΚ επίσης δεν λέει να ξεκολλήσει η βελόνα. 

Η ελληνική κοινωνία δείχνει να τηρεί στάση αναμονής. Ένα σημαντικό ποσοστό δηλώνει ότι θα καθορίσει την ψήφο της με κριτήριο τα σκάνδαλα και την έντιμη διακυβέρνηση. Το ποσοστό που ανταποκρίνεται στην κυβερνητική προπαγάνδα για σταθερότητα κινείται σχεδόν σε όλες τις δημοσκοπήσεις γύρω στο 25%. Ακόμη και οι φιλικοί του δημοσκόποι στα τηλεοπτικά παράθυρα δηλώνουν ότι το στοιχείο της προσδοκίας και της προοπτικής έχει χαθεί για την κυβέρνηση. Γι αυτό και ο Κυριάκος Μητσοτάκης επαναλαμβάνει παραλλαγές του “εγώ ή το χάος”. Επισείει πλέον τον κίνδυνο ακυβερνησίας και τις καταστροφές που έρχονται εάν δεν είναι το δικό του στιβαρό και έμπειρο χέρι στο τιμόνι της χώρας και εάν η χώρα πάει σε κυβέρνηση συνεργασίας. Μόνο που τα εκβιαστικά διλήμματα έπεσαν πολύ νωρίς, μεταβολίστηκαν από την κοινή γνώμη και πλέον δεν αποδίδουν. Ήδη παρατηρείται μία παραλλαγή του αφηγήματος από την πλευρά των κυβερνητικών: τα πράγματα είναι δύσκολα λόγω των εξωγενών παραγόντων, αλλά ο Κυριάκος είναι ο μόνος που μπορεί να αντιμετωπίσει την κατάσταση ώστε να μην γίνουν χειρότερα. 

Η κοινωνία πάλι παρακολουθεί δίχως να επενδύει τις ελπίδες της σε κάποιο άλλο κόμμα. Το πώς θα εκδηλωθεί κανείς δεν μπορεί να προβλέψει. 

Ο εφιάλτης του Κυριάκου Μητσοτάκη 

Με την χολερική επίθεση σε ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ και την καταστροφή που θα σημαίνει η ενδεχόμενη συνεργασία τους ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθεί να κόψει τις περαιτέρω διαρροές.

Μόνο που και εδώ τα νέα δεν είναι καλά για τον ίδιο καθώς υπάρχει το υπό ίδρυση κόμμα Σαμαρά σαν υποδοχέας της δυσαρέσκειας που δίνει διέξοδο στην δεξιά ψήφο. Σύμφωνα με την MRB το 4,9% δηλώνει ότι θα ψήφιζε σίγουρα ένα κόμμα Σαμαρά και το 11,9% μάλλον, σύνολο 16,8%. Στην προηγούμενη μέτρηση της ίδιας εταιρίας τον Ιούλιο τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 3,3% σίγουρα και 11,9 μάλλον, σύνολο 15,2%. Η ΝΔ παρουσιάζει σημαντικές διαρροές προς το κόμμα Σαμαρά, περίπου ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους. Έτσι όμως το ποσοστό της πέφτει ακόμη πιο κάτω και προσεγγίζει το 22%, γεγονός που προκαλεί εφιάλτες στο Μέγαρο Μαξίμου. 

Προκύπτει δηλαδή αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε “γεωπολιτική του φαντάσματος”. Δηλαδή, η χώρα εξακολουθεί να υπάρχει μεν, να διαθέτει κυβέρνηση, ένοπλες δυνάμεις και διεθνή εκπροσώπηση, αλλά απουσιάζει ως αυτόνομο στρατηγικό μέγεθος. Δεν δημιουργεί πρωτοβουλίες, δεν προκαλεί κόστος και φόβο στους αντιπάλους του, δεν προσφέρει ιδιαίτερη αξία στους συμμάχους του και, κατά συνέπεια, δεν είναι πραγματικά αναγκαία σε κανέναν, παρόλη την άσπιλη “μονογαμικότητά” της.

Η πολιτική αυτή στηρίζεται σε μια λανθασμένη ανάγνωση του σύγχρονου κόσμου, η οποία αντιλαμβάνεται το διεθνές σύστημα ως ένα άθροισμα στεγανών στρατοπέδων, τα μέλη των οποίων δεν μπορούν να αναπτύσσουν σχέσεις με το αντίπαλο στρατόπεδο. Όμως ο πολυπολικός κόσμος δεν λειτουργεί έτσι. Ούτε καν ο διπολικός κόσμος ήταν έτσι.

Για την ακρίβεια, ποτέ δεν υπήρξε αυτή η απόλυτη στεγανότητα, ούτε καν μεταξύ εχθρών. Σε όλο το μήκος της Ιστορίας και πολύ περισσότερο σε πολυπολικά διεθνή συστήματα και ακόμη περισσότερο σε εποχές ρευστής πολυπολικότητας όπως η σημερινή, οι σχέσεις μεταξύ των κρατών ήταν, είναι και θα είναι μεικτές.

Δηλαδή περιλαμβάνουν, ταυτοχρόνως, συνέργειες, ανταγωνισμούς, εξαρτήσεις και συγκρούσεις. Κράτη που αντιπαρατίθενται στρατιωτικά, μπορεί να συνεργάζονται ενεργειακά. Χώρες που συγκρούονται εμπορικά μπορεί να εξαρτώνται τεχνολογικά η μία από την άλλη. Σύμμαχοι στο πλαίσιο ενός οργανισμού μπορεί να είναι αντίπαλοι σε ένα συγκεκριμένο γεωγραφικό, ή οικονομικό πεδίο.

Η Τουρκία έχει κατανοήσει πλήρως αυτό το χαρακτηριστικό του διεθνούς συστήματος. Έτσι, παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ, συνεργάζεται στρατιωτικά με την Ουκρανία, διατηρεί όμως σοβαρές ενεργειακές και οικονομικές σχέσεις με τη Ρωσία. Συνδέεται τελωνειακά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ ταυτοχρόνως επιδιώκει στενότερες σχέσεις με την Κίνα, τους BRICS και τον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης. Ανταγωνίζεται τη Ρωσία σε ορισμένες περιοχές και συνεργάζεται μαζί της σε άλλες. Η στρατηγική αυτή δεν αποτελεί ένδειξη σύγχυσης, αλλά μέθοδο “παραγωγής αυτονομίας”.

Η γεωπολιτικά αδρανής Ελλάδα

Η Ελλάδα, αντιθέτως, συχνά θεωρεί ότι αρκεί να “καθίσει στη γωνιά της”, να μην ενοχλεί κανέναν και να ακολουθεί το εκάστοτε κυρίαρχο ρεύμα. Έτσι περιορίζει ή μηδενίζει τις σχέσεις της με τη Ρωσία και, κυρίως, με την Κίνα, όχι μετά από συγκεκριμένο υπολογισμό κόστους και οφέλους, αλλά επειδή πιστεύει ότι αυτό επιβάλλει η συμμετοχή της στη Δύση και ότι αν δεν το πράξει, θα τιμωρηθεί.

Οι σύμμαχοί της, όμως, έχουν ήδη λάβει όσα χρειάζονται: Γεωγραφικές διευκολύνσεις, βάσεις, πολιτική υποστήριξη και διπλωματική ευθυγράμμιση. Άρα, δεν έχουν ισχυρό λόγο να προωθήσουν τα ιδιαίτερα ελληνικά συμφέροντα έναντι της Τουρκίας, ή οποιασδήποτε άλλης δύναμης, αφού γνωρίζουν ότι η ελληνική υποστήριξη θα παραμείνει δεδομένη.

Όσο περισσότερο μια χώρα προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι ο πιο προβλέψιμος σύμμαχος, τόσο κινδυνεύει να μειώνει την οριακή της αξία. Συνακόλουθα, η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει αξιόπιστη, χωρίς όμως να είναι δεδομένη. Σταθερή, χωρίς να είναι αδρανής. Δυτική, χωρίς όμως να μετατρέπεται σε απόφυση της Δύσης, που θα κινδυνεύει και μετατραπεί σε σκωληκοειδή απόφυση…

Γεωπολιτική των αλπικών κορυφών

Αντί λοιπόν για μια “γεωπολιτική του φαντάσματος” μπορεί να εφαρμόσει μια γεωπολιτική των αλπικών κορυφών. Αντί για μια επίπεδη πολιτική “ήπιων λόφων”, όπου όλες οι σχέσεις κινούνται σε χαμηλή ένταση και η χώρα αποφεύγει κάθε ευδιάκριτη θέση, η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να επιλέγει συγκεκριμένα ζητήματα στα οποία τα συμφέροντά της συμπίπτουν έντονα με τα συμφέροντα άλλων κρατών. Σε αυτά τα πεδία οφείλει να επενδύει πολιτικό κεφάλαιο, στρατιωτικές ικανότητες, διπλωματική ενέργεια και διανοητική παραγωγή, εξασφαλίζοντας έτσι πολυτιμότητα.

Οι κορυφές αυτές δεν χρειάζεται να ανήκουν όλες στην ίδια γεωπολιτική οροσειρά. Σε ένα ζήτημα η Ελλάδα μπορεί να βρίσκεται πολύ κοντά στη Γαλλία, την Πολωνία, τις Βαλτικές χώρες, σε ένα άλλο να βρίσκεται κοντά στην Ινδία και την Αίγυπτο και σε ένα τρίτο να αναπτύσσει παραγωγική συνεργασία με την Κίνα.

Η συνέπεια δεν προκύπτει από την ταύτιση με μία δύναμη, αλλά από την υπηρεσία μιας σταθερής ελληνικής στρατηγικής. Και μόνον έτσι κερδίζεις τον σεβασμό και μετατρέπεσαι, από απόφυση, σε πολύτιμο συνεργάτη. Και όταν είσαι πολύτιμος συνεργάτης σε έναν τομέα έχεις την πολυτέλεια να δράσεις σε κάποιον άλλον, όπως επιβάλλουν τα συμφέροντά σου, χωρίς να νοιάζεσαι αν ο συνεργάτης σου θα σε μαλώσει…

Περί “Γαλάζιας Πατρίδας”

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αντιμετώπιση της τουρκικής “Γαλάζιας Πατρίδας”. Η ελληνική αντίθεση προς αυτήν δεν πρέπει να εμφανίζεται ως μια στενή ελληνοτουρκική διαφορά. Η προσπάθεια μετατροπής μεγάλων θαλάσσιων εκτάσεων σε αποκλειστικό “γαλάζιο έδαφος” απειλεί την ελευθερία των θαλάσσιων επικοινωνιών, τη γεωπολιτική πολυφωνία της Ανατολικής Μεσογείου και ζωτικά συμφέροντα των ναυτικών χωρών, όπως ο γράφων έχει τονίσει σε άλλα κείμενά του στο SLpress.

Έτσι, η Ελλάδα μπορεί, επομένως, να επιδιώξει ευρείες συγκλίσεις με τη Γαλλία, την Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Ινδία και κυρίως με τις μεγάλες ναυτικές δυνάμεις του πλανήτη που δεν επιθυμούν την “επιχωμάτωση” των εγγύς θαλασσών από τις χερσαίες Δυνάμεις. Ακόμη και απέναντι στην Κίνα μπορεί να αναπτυχθεί ένα συγκεκριμένο ελληνικό επιχείρημα.

Δυνητικές σχέσεις με Κίνα

Η υπέρμετρη ενίσχυση της Τουρκίας δεν μετατρέπει απλώς την Άγκυρα σε δυνητικό ηγεμόνα της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά της επιτρέπει να διεκδικήσει ρόλο γεωπολιτικού θηροφύλακα ανάμεσα στην ανατολική και τη δυτική Ευρασία. Η συγκέντρωση των χερσαίων και θαλάσσιων διαδρομών του κινεζικού εμπορίου γύρω από έναν τουρκικό διάδρομο θα δημιουργούσε για το Πεκίνο μια νέα στρατηγική εξάρτηση. Η Ελλάδα μπορεί να προσφέρει μια εναλλακτική ευρωπαϊκή πύλη, βασισμένη στη ναυτιλία, στους λιμένες, στις βαλκανικές διασυνδέσεις και στη θεσμική σταθερότητα της ΕΕ.

Με άλλα λόγια δεν πρέπει να ζητάμε από την Κίνα να επιλέξει την Ελλάδα αντί της Τουρκίας. Ούτε φυσικά να θεωρούμε πως, αν υπερασπίσουμε τον εαυτό μας απέναντι στην τουρκική επεκτατικότητα, μετατρεπόμαστε σε εχθρό της! Πρέπει να της προσφέρουμε τη δυνατότητα να μην είναι αναγκαίο να υποκύπτει στους τουρκικούς εκβιασμούς.

Παράλληλα, μπορούμε να επισημαίνουμε διακριτικά τις μακροπρόθεσμες αντιφάσεις ανάμεσα στον κινεζικό σχεδιασμό και στις παντουρκικές φιλοδοξίες της Άγκυρας στην Κεντρική Ασία, στο Σινγιάνγκ και ευρύτερα στον ευρασιατικό χώρο. Η Κίνα, φυσικά, δεν θα συγκρουστεί με την Τουρκία, μπορεί όμως να έχει κάθε λόγο να ενισχύσει ένα ελληνικό αντίβαρο.

Ευρωπαϊκή πυρηνική αποτροπή

Αντίστοιχη “κορυφή” μπορεί να αποτελέσει η ανάπτυξη μιας αυτόνομης ευρωπαϊκής πυρηνικής αποτροπής. Η Ελλάδα θα μπορούσε να βρεθεί στον πυρήνα της συζήτησης για την ασφάλεια της Ευρώπης. Με τον τρόπο αυτό θα αναδεικνυόταν σε σοβαρό εταίρο της Γαλλίας, της Πολωνίας, των Βαλτικών χωρών και της Φινλανδίας, δηλαδή κρατών που αντιμετωπίζουν τη ρωσική απειλή με όρους στρατηγικής και όχι επικοινωνιακής διαχείρισης.

Μια αξιόπιστη ευρωπαϊκή αποτροπή, εφόσον συνδεθεί με αυστηρό καθεστώς μη διάδοσης, μπορεί ταυτοχρόνως να αυξήσει το κόστος μιας μελλοντικής τουρκικής πυρηνικής επιλογής. Η Ελλάδα θα συνέδεε έτσι τη συμβολή της στην άμυνα της Ευρώπης με ένα ζωτικό δικό της συμφέρον, χωρίς να εμφανίζεται ως αντιρωσική.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να παρουσιαζόμαστε στη Δύση ως ακραία αντικινεζική δύναμη και στην Κίνα ως αφοσιωμένοι φίλοι του Πεκίνου. Μια τέτοια πολιτική θα συνιστούσε διπροσωπία και αργά ή γρήγορα θα κατέρρεε. Η Ελλάδα μπορεί να δηλώνει καθαρά ότι ανήκει θεσμικά και πολιτικά στη Δύση, αλλά δεν αποδέχεται την πλήρη αποσύνδεση των οικονομιών και των πολιτισμών.

Μπορεί να συνεργάζεται με την Κίνα σε επενδύσεις, μεταφορές, ηλεκτροκίνηση, ναυτιλία, πολιτισμό και τεχνολογία, περιορίζοντας ταυτοχρόνως τις εξαρτήσεις σε κρίσιμες υποδομές. Η αξιοπιστία δεν απαιτεί αποκλειστικότητα. Απαιτεί να υπάρχει συνέπεια ανάμεσα στις διακηρυγμένες αρχές και στις επιμέρους επιλογές.

Διπλωματία αλά Μπίσμαρκ

Η μέθοδος αυτή παραπέμπει στη διπλωματία του Μπίσμαρκ. Η επιτυχία του “Σιδηρού Καγκελάριου” δεν βασιζόταν στη δημιουργία μόνιμων φίλων και εχθρών, αλλά στη διαμόρφωση ενός πλέγματος μέσα στο οποίο όλες οι μεγάλες δυνάμεις είχαν κάποιο λόγο να διατηρούν σχέση με τη Γερμανία. Το δίδαγμα για την Ελλάδα δεν είναι ότι μπορεί να αντιγράψει τη θέση της γερμανικής αυτοκρατορίας. Μπορεί, όμως, να διδαχθεί τη μέθοδο των πολλαπλών σχέσεων, της σύνδεσης διαφορετικών ζητημάτων και της αποτροπής ενός εχθρικού συνασπισμού.

Οι επιμέρους “αλπικές κορυφές”, βέβαια, πρέπει να συνδέονται και να σχηματίζουν μια ενιαία οροσειρά. Η αρχή που μπορεί να τις ενώσει είναι η Ελλάδα ως δύναμη ανάσχεσης των περιφερειακών μονοπωλίων και διατήρησης των ανοικτών συστημάτων. Ανοικτές θάλασσες αντί “Γαλάζιων Πατρίδων”, πολλαπλοί ευρασιατικοί διάδρομοι αντί τουρκικού μονοπωλίου, ευρωπαϊκή αποτροπή χωρίς ανεξέλεγκτο πυρηνικό ντόμινο, συνεργασία με την Κίνα χωρίς γεωπολιτική ταύτιση μαζί της και ενίσχυση της γεωπολιτικής αυτάρκειας της Ευρώπης με εν παραλλήλω ενίσχυση της ελληνικής ελευθερίας δράσης.

Η ελληνική συμβολή

Με άλλα λόγια δεν εννοούμε να γίνει Ελλάδα ουδέτερη. Χρειάζεται όμως να γίνει αναγκαία, πολύτιμη ή έστω χρήσιμη σε όσους το δυνατόν περισσότερους. Να μην αναζητεί μόνο “προστάτες” (με όλες τις συνδηλώσεις που έχει αυτός ο όρος), αλλά να δημιουργεί λόγους για τους οποίους διαφορετικά κέντρα ισχύος θα επιθυμούν τη συνεργασία μαζί της.

Να είναι σταθερός σύμμαχος μεν, αλλά όχι δεδομένος. Να είναι ανοικτή προς όλους, χωρίς να είναι εξαρτημένη από κανέναν. Να είναι χρήσιμη σε πολλούς και αναλώσιμη για κανέναν. Αυτή είναι η ουσία της γεωπολιτικής των αλπικών κορυφών. Δηλαδή, η μετατροπή της Ελλάδας από παθητικό γεωγραφικό χώρο σε ενεργό δημιουργό διεθνών συσχετισμών.

Η γεωπολιτική των αλπικών κορυφών αποσκοπεί, επομένως, στο να καταστήσει την Ελλάδα τόσο πολύτιμη συνεργάτιδα στους τομείς που επιλέγει, ώστε οι εταίροι της να έχουν συμφέρον να επιδεικνύουν μια ορισμένη “ανοχή” απέναντι σε άλλες ελληνικές επιλογές, οι οποίες ενδέχεται να μη συμπίπτουν πλήρως με τις δικές τους.

Προϋποθέτει, συγχρόνως, τη λειτουργική στεγανοποίηση των διαφορετικών πεδίων συνεργασίας και ανταγωνισμού, ώστε η σύγκλιση σε έναν τομέα να μην εκλαμβάνεται ως καθολική γεωπολιτική ταύτιση. Η οικονομική, τεχνολογική ή πολιτισμική συνεργασία με την Κίνα, για παράδειγμα, πρέπει να αντιμετωπίζεται ακριβώς ως τέτοια και όχι ως ένταξη της Ελλάδας στην κινεζική σφαίρα επιρροής.

Αντιστρόφως, η Αθήνα μπορεί να αντιτίθεται με μεγάλη ένταση στη μετατροπή των θαλασσών σε περίκλειστα “γαλάζια εδάφη” και να αντιμάχεται εμπράκτως αυτή τη λογική μέσω της αντίδρασής της στη “Γαλάζια Πατρίδα” της Τουρκίας, ακόμη και αν κατ’ αυτόν τον τρόπο συγκρούεται εμμέσως με ευρύτερες κινεζικές αντιλήψεις περί θαλάσσιας κυριαρχίας.

Η πολύτιμη ελληνική συμβολή σε άλλα πεδία θα καθιστά αυτή τη διαφωνία διαχειρίσιμη. Αυτό δεν είναι διπροσωπία ούτε απαίτηση παροχής λευκής επιταγής, αλλά συνειδητή οργάνωση μεικτών σχέσεων. Δηλαδή, συνεργασία όπου υπάρχει σύμπτωση συμφερόντων, αντίσταση όπου υπάρχει σύγκρουση και αμοιβαία ανοχή, ώστε η μία διάσταση να μην καταστρέφει μηχανιστικά όλες τις υπόλοιπες.

Τα άμεσα προβλήματα της χώρας είναι τα δυο γνωστά: Ένα το Οικονομικό. Με την άμεση και την μακροπρόθεσμη διάσταση. Πως να φτιαχτεί μια Οικονομία, στα πλαίσια ενός αστικού καθεστώτος, που να φροντίζει στοιχειωδώς τους εργαζόμενους και τους απόμαχους-ο Τσίπρας, να μην ξεχνιόμαστε, έκοψε πέντε φορές τις συντάξεις: Θα μας υποσχεθεί ότι δεν θα το ξανακάνει; Με βάση το γνωστό παρελθόν του, τι αξίζουν οι υποσχέσεις του; 

Γενικότερα: Η Δύση, ΗΠΑ και Ευρώπη, περνάει δεινή οικονομική κρίση. Από το κραχ του 1928 στις ΗΠΑ, η Δύση, ειδικά η Αμερική, δεν συνήλθε(λένε οι Οικονομολόγοι) με την «ειρηνική Νέα Οικονομική Πολιτική» του Ρούσβελτ. Συνήλθε προσφεύγοντας στην πολεμική Βιομηχανία και στον  Β Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως τώρα. Έτσι έκανε και ο Χίτλερ. Τότε δεν ξέραμε το μέλλον αλλά σήμερα δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Ακολουθούμε πιστά την ίδια διαδρομή και μάλιστα με τους ίδιους πρωταγωνιστές. Πρόγευση προσφέρει η νίκη των ακροδεξιών/ ναζί στη Γερμανία. Κανένα κόμμα στην Ελλάδα δεν αγγίζει και φυσικά δεν εξηγεί την ανάγκη να προετοιμαστούμε για το άμεσο μέλλον. 

Βαρίδι τα Εθνικά θέματα

Το άλλο θέμα της χώρας είναι το Εθνικό: Με ευδιάκριτα κολπάκια και την απόλυτη σιωπή κομμάτων, υποψηφίων, και κάθε αρμόδιου, κυρίως όμως της κυβέρνησης, σε «κρίσιμα» νησιά πχ Σάμος, οι Τούρκοι (με εμπροσθοφυλακή τους ψαράδες) έχουν καταλάβει τις παραλίες και ψαρεύουν ανενόχλητοι ενώ στο Λιμενικό μας απαγορεύεται να επέμβει. Τα ελληνικά ΜΜΕ τα ξέρουν και σιωπούν. Τώρα είναι προεκλογική περίοδος. Μιλάει κάποιος και δεν τον ακούμε; Πέφτει πολύ χρήμα…. Ο χρυσός των Περσών εξαγόρασε και ευτέλισε τους αρχαίους Σπαρτιάτες. Τώρα τους Πέρσες αντικατέστησε η Τουρκία με τη βοήθεια «του κράτους των Αθηνών».

Με πατέρα τον Σημίτη, κυβερνήσεις της Δεξιάς και ρετάλια της Αριστεράς, έχτισαν τον δρόμο για να «λαμπρύνει» το μέλλον μας ο κάθε Κασιδιάρης. Η κυρία Δούρου (και το κόμμα της) σπρώχνει στην άκρη τον ασυγκράτητο, αθυρόστομο Πολάκη) ενώ η ίδια τηρεί αιδήμονα σιωπή…Στα αριστερά έχει γεμίσει ο τόπος από πλαστούς, ψεύτικους τίτλους και ονόματα. Τα στερνά δεν τιμούν τα πρώτα. Αντιθέτως τα τσαλαπατούν. Τι άλλο θέλετε να πούμε για τις εκλογές και τους υποψήφιους; 

Τι μένει; Α! Μα έχουμε προοπτικές! Να οργανώσουμε καλύτερα τον επόμενο ΟΠΕΚΕΠΕ, να φάνε περισσότερα περισσότεροι αγρότες κι εμείς μαζί τους, ότι πέφτει από το τραπέζι. Στην καλή περίπτωση, λέει ο Βάρναλης περιγράφοντας τις μέρες από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας, «σαν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα όπου μας έβρει μας πατεί»,  τώρα που τα ψηφαλάκια «κυκλοφορούν κι οπλοφορούν» στις Αγορές της χώρας και του Κόσμου. Έρχονται γαρ χαλεποί καιροί.

Νωρίτερα η Scope Ratings αναβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας στη βαθμίδα BBB+ από BBB, με σταθερές προοπτικές, αναδεικνύοντας την ταχεία αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους, τις ισχυρές δημοσιονομικές επιδόσεις και τη μεγαλύτερη ανθεκτικότητα της ελληνικής οικονομίας.

Τι δηλώνει ο Πιερρακάκης

«Η Ελλάδα αναβαθμίζεται σήμερα δύο φορές, από δύο διαφορετικούς διεθνείς οίκους αξιολόγησης, σε μια στιγμή που οι διεθνείς αγορές δοκιμάζονται. Και αυτό έχει τεράστια αξία», ανέφερε σε δήλωσή του ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης.

Ο κ. Πιερρακάκης σημειώνει ότι «οι αποφάσεις αυτές αναγνωρίζουν ότι η ελληνική οικονομία έχει αποκτήσει μεγαλύτερη ανθεκτικότητα και αξιοπιστία. Επιβεβαιώνουν τις ισχυρές δημοσιονομικές επιδόσεις, την ανάπτυξη πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, την άνοδο των επενδύσεων και την πρόοδο των μεταρρυθμίσεων».

«Αναδεικνύουν, όμως, και μια πολύ συγκεκριμένη επιλογή μας. Να αξιοποιούμε τη δημοσιονομική πρόοδο για να μειώνουμε ταχύτερα το δημόσιο χρέος, προχωρώντας σε πρόωρες αποπληρωμές. Αυτή η στρατηγική ενισχύει τη θέση της Ελλάδας και την κάνει πιο ανθεκτική απέναντι στις διεθνείς αναταράξεις», αναφέρει και συνεχίζει:

«Η αξιοπιστία χτίζεται με αποτελέσματα. Οι σημερινές αποφάσεις, όπως και η επιστροφή του Χρηματιστηρίου της Αθήνας στις ανεπτυγμένες αγορές, είναι σημαντικές κατακτήσεις μιας πορείας που πρέπει να συνεχίσουμε. Με δημοσιονομική συνέπεια, επενδύσεις και μεταρρυθμίσεις που αυξάνουν την παραγωγικότητα και δημιουργούν καλύτερα αμειβόμενες δουλειές και υψηλότερα εισοδήματα για τους πολίτες».

Scope: Ταχεία αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους

Η Scope δίνει ιδιαίτερη σημασία στην ταχεία αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους, το οποίο εκτιμά ότι θα υποχωρήσει περίπου στο 136% του ΑΕΠ το 2026, από 146,1% το 2025, με τη μείωση να υποστηρίζεται και από τις περαιτέρω πρόωρες αποπληρωμές. Ο οίκος προβλέπει περαιτέρω αποκλιμάκωση περίπου στο 110% του ΑΕΠ έως το 2031, επισημαίνοντας παράλληλα ότι η ευνοϊκή διάρθρωση του χρέους, οι μεγάλες διάρκειες και ο χαμηλός κίνδυνος αναχρηματοδότησης ενισχύουν τη βιωσιμότητά του.

Στην έκθεσή του, ο ίδιος οίκος επισημαίνει επίσης ότι η δημοσιονομική επίδοση της Ελλάδας παραμένει πολύ ισχυρή. Για το 2025 καταγράφει γενικό πλεόνασμα 1,7% του ΑΕΠ και πρωτογενές πλεόνασμα 4,9%, ενώ εκτιμά ότι οι δημοσιονομικές επιδόσεις της χώρας θα παραμείνουν μεταξύ των ισχυρότερων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Εκτενής αναφορά γίνεται στη βελτίωση της φορολογικής διοίκησης μέσω των θεσμικών μεταρρυθμίσεων και της ψηφιοποίησης, που, σύμφωνα με τη Scope, έχει ενισχύσει ουσιαστικά την είσπραξη των δημοσίων εσόδων.

Παράλληλα, η Scope διαπιστώνει σημαντική ενίσχυση της ανθεκτικότητας της ελληνικής οικονομίας. Η πραγματική ανάπτυξη διαμορφώθηκε κατά μέσο όρο στο 2,1% την περίοδο 2023-2025, έναντι περίπου 1% στην ΕΕ, ενώ η οικονομική δραστηριότητα στηρίζεται στην εγχώρια ζήτηση, στον τουρισμό, στην άνοδο των επενδύσεων, στην εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και στην αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων.

Ως σημαντικό παράγοντα της βελτίωσης των οικονομικών προοπτικών, ο οίκος ξεχωρίζει ακόμη την ανάκαμψη των επενδύσεων, σημειώνοντας ότι οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης χρηματοδοτούν τον εκσυγχρονισμό των υποδομών, την ψηφιοποίηση και την πράσινη μετάβαση. Παράλληλα, οι μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, στη φορολογία και στο επιχειρηματικό περιβάλλον έχουν ενισχύσει τις συνθήκες για επενδύσεις. Μέχρι τον Ιούνιο του 2026, η Ελλάδα είχε λάβει 24,6 δισ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης, σχεδόν το 70% των συνολικών διαθέσιμων πόρων.

Η Scope αξιολογεί επίσης ως ισχυρούς τους παράγοντες διακυβέρνησης της χώρας, επισημαίνοντας το σταθερό θεσμικό πλαίσιο, τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων και τις βελτιώσεις στη δημόσια διοίκηση, στη φορολογική διοίκηση, στην ψηφιοποίηση και στην αποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα.

Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει πια πολιτική ταυτότητα. Αντίπαλός του δεν είναι η Νέα Δημοκρατία. Έχει μόνο στρατηγική επιβίωσης του κομματικού μηχανισμού που ελέγχει το κόμμα. Μοναδικός αντίπαλος του μηχανισμού που ελέγχει σήμερα το ΠΑΣΟΚ είναι ο Τσίπρας. Αυτή είναι η αλήθεια. Όλα τα άλλα είναι παραμύθια.

ΠΑΣΟΚ: Ο Ανδρουλάκης κοροϊδεύει τα μέλη

Ο Νίκος Ανδρουλάκης υπόσχεται στα μέλη του ΠΑΣΟΚ ότι μπορεί να κερδίσει τις εκλογές, έστω και με μία ψήφο διαφορά. Γιατί εάν παραδεχθεί ότι μοναδικός του στόχος είναι η δεύτερη θέση, θα χάσει κάθε δικαιολογία παραμονής του στην ηγεσία. Η ψευδαίσθηση της νίκης κρατά τα μέλη στο κόμμα και τον Ανδρουλάκη στην προεδρία του.

Στη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, όμως, το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε μια ξεκάθαρη ομολογία ήττας για τις επόμενες εθνικές εκλογές. Αρνήθηκε να ψηφίσει επειδή, όπως υποστήριξε, δεν δίνει λευκή επιταγή στη Νέα Δημοκρατία.

Ένα κόμμα που πιστεύει πως θα κερδίσει, θεωρεί την επόμενη Βουλή πεδίο άσκησης της δικής του πολιτικής. Η επίκληση της λευκής επιταγής στη Νέα Δημοκρατία αποκαλύπτει ποιο κόμμα θεωρεί το ΠΑΣΟΚ ήδη νικητή των εκλογών. Στα μέλη του ο Ανδρουλάκης υπόσχεται ότι θα κερδίσει έστω και με μία ψήφο. Στη Βουλή προεξοφλεί τη νίκη της Νέας Δημοκρατίας. Ζητά από τα μέλη του ΠΑΣΟΚ να πιστέψουν σε μια νίκη που η ηγεσία τους έχει ήδη αποκλείσει.

Οι δελφίνοι κοροϊδεύουν τον Ανδρουλάκη

Οι δελφίνοι αφήνουν τον Ανδρουλάκη να δεσμεύεται ότι θα κερδίσει. Η δέσμευση μετατρέπει κάθε άλλο εκλογικό αποτέλεσμα σε προσωπική του ήττα. Όσο περισσότερο υπόσχεται την πρώτη θέση, τόσο ισχυρότερο γίνεται το επιχείρημα για την ανατροπή του την επομένη των εκλογών.

Εάν το ΠΑΣΟΚ χάσει και σεβαστεί την απόφαση του συνεδρίου που αποκλείει τη συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, αναπότρεπτα θα τεθεί θέμα ηγεσίας. Το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να αλλάξει αρχηγό ανάμεσα στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις. Στις δεύτερες κάλπες θα πάει με άλλον αρχηγό και άλλη στρατηγική. Αυτή είναι η πραγματική προσδοκία των δελφίνων.

ΠΑΣΟΚ: Όλοι μαζί κοροϊδεύουν τους ψηφοφόρους

Στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ διαλαλούν ότι αντίπαλός τους είναι ο Μητσοτάκης. Διαφορετικά, κανείς από όσους θέλουν να φύγει η Νέα Δημοκρατία δεν θα τους ψήφιζε. Με τις δηλώσεις και τις πράξεις τους, όμως, κάθε μέρα υπονομεύουν προσωπικά τον Αλέξη Τσίπρα και την προοπτική συγκρότησης μιας μεγάλης δημοκρατικής παράταξης που θα μπορούσε να κερδίσει τη Νέα Δημοκρατία. Γιατί μια τέτοια εξέλιξη θα αφαιρούσε από τον σημερινό μηχανισμό τον έλεγχο του ΠΑΣΟΚ. Ο Μητσοτάκης είναι ο φαινομενικός τους αντίπαλος για να διατηρήσουν τη συσπείρωση του κόμματος. Ο Τσίπρας είναι ο πραγματικός τους αντίπαλος.

Την επόμενη ημέρα των εκλογών, εάν η στρατηγική της πρώτης θέσης καταρρεύσει και ο μηχανισμός θελήσει να διατηρήσει τον Ανδρουλάκη, η μόνη επιλογή που του απομένει είναι η συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία. Η συγκυβέρνηση των δύο ηττημένων ηγεσιών μπορεί να γίνει σωσίβιο, τόσο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη όσο και για τον Νίκο Ανδρουλάκη. Μια τέτοια απόφαση, βέβαια, προϋποθέτει να πεταχτεί στα σκουπίδια η απόφαση του συνεδρίου, που αποκλείει κάθε συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία.

Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, κάθε πολίτης που θα έχει ψηφίσει ΠΑΣΟΚ για να φύγει η Νέα Δημοκρατία, θα δει την ψήφο του να χρησιμοποιείται για να παραμείνει η κυβέρνηση στην εξουσία. Με διάπλατη την υπογραφή του ΠΑΣΟΚ.

Μια στρατηγική με πιθανότητα επιτυχίας 0,4%

Στη μεγαλύτερη διεθνή αγορά πολιτικών προβλέψεων στον κόσμο, η πιθανότητα να κερδίσει το ΠΑΣΟΚ τις επόμενες εθνικές εκλογές αποτιμάται σήμερα στο 0,4%. Δηλαδή, πρακτικά, εάν κάποιος πιστεύει σε αυτή την πιθανότητα και επενδύσει 1.000 ευρώ, μετά τις εκλογές θα πάρει 250.000 ευρώ. Εάν επενδύσει 10.000 ευρώ, θα πάρει 2.500.000 ευρώ.

Ο μηχανισμός που ελέγχει σήμερα το ΠΑΣΟΚ τζογάρει τις ελπίδες της μεγάλης πλειοψηφίας του 70% της κοινωνίας που θέλει την αλλαγή με μία απειροελάχιστη πιθανότητα, μόνο και μόνο για να διασφαλίσει τη δική του επιβίωση. Όπως ακριβώς περιέγραψε ο Άρνολντ Τόινμπι, η κυρίαρχη μειοψηφία θυσιάζει το μέλλον της κοινωνίας για να διατηρήσει την εξουσία της.

Αντίθετα , ο Καναδάς ανέπτυξε στενή σχέση με τις ΗΠΑ, εμπνεόμενος από τα «προτεσταντικά ήθη» (Protestant Ethic) και το πνεύμα του καπιταλισμού (Spirit of Capitalism) , καλλιέργησε μία επιχειρηματική κουλτούρα που άνετα θα καθιστούσε την χώρα 51η Αμερικανική Πολιτεία.

Ήλθεν ο πρόεδρος Τράμπ που με άκομψο τρόπο επέβαλε 50% δασμούς στα καναδικά προϊόντα , εισαγόμενα στην μεγάλη αγορά της Αμερικής , με αποτέλεσμα να «ρίξει» τον Καναδό πρωθυπουργό Μάκ Κάρνεη κυριολεκτικώς στην «αγκάλη της Ευρώπης» που ούτε ενιαία είναι μήτε ανοικτή. Έχει τις «ιδιαιτερότητες της» που θα έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Η γεωγραφία υπαγορεύει την σύνδεση δύο οικονομικών οντοτήτων. Τον Καναδά χωρίζει απ’ την Ευρώπη ο Ατλαντικός ωκεανός κι η επέκταση πρός δυσμάς συναντά τον Ειρηνικό που θα μπορούσε να είναι πλεονέκτημα εφάμιλλο των ΗΠΑ από πλευράς προστασίας κι εμπορίου.

΄Ομως η δρυμίτητα του Καναδικού κλίματος δεν επιτρέπει την επάνδρωση της χώρας που παραμένει εξαιρετικά αραιοκατωκοιμένη. Οι συνθήκες αυτές δεν μεταβαλλονται από μία πολιτική αστοχία. Πάντοτε ο Καναδάς μετείχε στον ευρωπαϊκο ανταγωνισμό κι είναι γνωστή η ουσιώδης συμβολή του στην απόβαση των συμμάχων στην Νορμανδία το 1944.

Τα πραγματικά όρια της συμφωνίας ΕΕ-Καναδά

Άλλο όμως μιά στρατιωτική επιχείρηση κι άλλο η οικονομική ολοκλήρωση. Η Ευρώπη χρειάζεται τον Καναδά για τις ορυκτές του πρώτες ύλες αλλά εκεί τελειώνει η εξάρτηση.Ούτε το Καναδικό ουϊσκυ της λείπει μήδε τ’αλιεύματα.Χρηματοοικονομικώς αμφότερες οι οικονομικές ζώνες της Ευρώπης και του Καναδά παραμένουν «νάνοι» συγκρινόμενοι με την Αμερικανική κεφαλαιαγορά και το Καναδικό δολάριο είναι πολοστημόριο του Αμερικανικού ως μέσου διεθνών πληρωμών.

Συνεπώς «βάστα μικρά καλάθια» η συνεργασία με την ηνωμένη Ευρώπη που δεν μπορεί να συμφωνήσει η ιδία για το μεταναστευτικό , το ενεργειακό κι αμυντικό της πρόβλημα.

Η επέκταση της Συνθήκης Σαίνγκεν στο Καναδά θα προκαλούσε ένα νέο φράκτη στα βόρεια σύνορα των ΗΠΑ όπου σήμερα οι Καναδοί εύκολα διαβαίνουν κι η συμμετοχή στο αμυντικό πρόγραμμα της Ευρώπης (SAFE) παρουσιάζει περιορισμένες δυνατότητες. Για την ενέργεια ρωτήστε την σινιόρα Μελόνι που κατήργησε τα τέλη κυκλοφορίας των ΙΧ αυτοκινήτων.Ράβδος εν γωνία , άρα βρέχει.

Τι απομένει για την ΣΣ των δύο οικονομικών περιοχών ΕΕ και Καναδά; Ωραία λόγια για δημοκρατία , σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας και τήρηση του διεθνούς δικαίου.Αλλά γι’αυτά δεν αρκούν καλοπροαίρετες διακηρύξεις , ερχόμενες μάλιστα εις δοκιμασία σήμερα όχι μόνο απ’ τον Αμερικανό πρόεδρο αλλά κι από τους Ευρωπαίους, όχι μόνον απ’το παρελθόν . Λχ. στην πρώην Γιουγκοσλαβία που διέλυσε ο χέρ Γκένσερ ,ο αλήστου μνήμης Γερμανός ΥΠΕΞ το 1991 . Εν μιά νυκτί!

Ακόμη και σήμερα ,ο νεοχαλίφης της Αγκύρας παραβιάζει καθημερινώς την κυριαρχία της Ελλάδος κι απειλεί ότι θα «έλθει ένα βράδυ .Ούτε μία κύρωσις δεν του επεβλήθη απ’ την πρόεδρο της Κομισιόν .

– Μηδέν άγαν , φράου βαν ντερ Λάϊεν. Σας μάθαμε.

Με την ολοκλήρωση της απαιτούμενης κανονιστικής διαδικασίας, το Fund και η LGT Capital Partners θα αποκτήσουν ποσοστό 49% στην πλατφόρμα logistics της PRODEA, έναντι συνολικού τιμήματος σε περίπου €31 εκατ.

Η πλατφόρμα διαθέτει ένα χαρτοφυλάκιο υφιστάμενων ακινήτων και έργων υπό ανάπτυξη, σε στρατηγικές τοποθεσίες στους βασικούς κόμβους logistics της Αττικής. Το υφιστάμενο χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνει περίπου 130.000 τ.μ. πλήρως μισθωμένων χώρων logistics υψηλών προδιαγραφών, εξασφαλίζοντας σημαντική παρουσία στην αγορά και σταθερές ταμειακές ροές, μέσα από μια διαφοροποιημένη βάση αξιόπιστων μισθωτών.

Παράλληλα, το αναπτυξιακό πλάνο της πλατφόρμας περιλαμβάνει έργα συνολικής επιφάνειας άνω των 140.000 τ.μ., τα οποία αναμένεται να παραδοθούν σταδιακά έως το τέλος του 2027. Η βιωσιμότητα βρίσκεται στον πυρήνα της αναπτυξιακής στρατηγικής, με περισσότερο από το 70% των υπό ανάπτυξη χώρων να σχεδιάζεται σύμφωνα με τις προδιαγραφές πιστοποίησης LEED Gold, ενώ όλα τα ακίνητα θα ενσωματώνουν υψηλές προδιαγραφές βιωσιμότητας.

Ο κλάδος των logistics στην Ελλάδα έχει εξελιχθεί σε μία από τις πλέον ελκυστικές επενδυτικές ευκαιρίες στην Ευρώπη αξιοποιώντας τη στρατηγική θέση της χώρας στο σταυροδρόμι Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής. Παράλληλα, η περιορισμένη διαθεσιμότητα σύγχρονων χώρων logistics υψηλών προδιαγραφών έχει ενισχύσει τη ζήτηση, οδηγώντας τα τελευταία χρόνια σε άνοδο των μισθωμάτων, αλλά και συμπίεση των αποδόσεων.

Παρά την εξέλιξη αυτή, η ελληνική αγορά εξακολουθεί να προσφέρει ελκυστικό περιθώριο αποδόσεων σε σύγκριση με τις πιο ώριμες αγορές της Δυτικής Ευρώπης. Ο συνδυασμός ισχυρών προοπτικών ανάπτυξης, περιορισμένης προσφοράς και ελκυστικών αποτιμήσεων διαμορφώνει ένα ιδιαίτερα ευνοϊκό περιβάλλον για την περαιτέρω ανάπτυξη του κλάδου. Αξιοποιώντας το ήδη εξασφαλισμένο χαρτοφυλάκιο ανάπτυξης, οι τρεις εταίροι σχεδιάζουν να ενισχύσουν περαιτέρω την πλατφόρμα μέσω νέων επενδύσεων στην ελληνική αγορά logistics.

Η PRODEA Investments θα εξακολουθήσει να διαχειρίζεται την ανάπτυξη και το χαρτοφυλάκιο της πλατφόρμας, αξιοποιώντας την εμπειρία και την τεχνογνωσία της ομάδας της και διασφαλίζοντας τη συνεπή εφαρμογή της επενδυτικής στρατηγικής.

Η συνεργασία με το Fund και την LGT Capital Partners αποτελεί ισχυρή επιβεβαίωση της ποιότητας, της στρατηγικής και των προοπτικών ανάπτυξης της πλατφόρμας. Ο συνδυασμός θεσμικών κεφαλαίων, εμπειρίας και τεχνογνωσίας, στη βάση ενός κοινού μακροπρόθεσμου οράματος, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της κορυφαίας θεσμικής επενδυτικής πλατφόρμας logistics στην Ελλάδα, με στόχο η αξία του χαρτοφυλακίου να υπερβεί τα €500 εκατ.

Σχετικά με την Invel Real Estate

Η Invel Real Estate («Invel») ιδρύθηκε το 2013 και είναι μια ανεξάρτητη εταιρεία διαχείρισης κεφαλαίων (private equity) που εξειδικεύεται σε επενδύσεις και διαχείριση ακινήτων. Η εταιρεία επικεντρώνεται σε στρατηγικές προστιθέμενης αξίας και έχει αποκτήσει ηγετική θέση στην αγορά ακινήτων της Νότιας Ευρώπης, με περιουσιακά στοιχεία υπό διαχείριση άνω των €3 δισ.

Η στρατηγική προσέγγιση της Invel και η κυρίαρχη θέση της στις βασικές αγορές όπου δραστηριοποιείται της επέτρεψαν να επιτύχει εξαιρετικές αποδόσεις τα τελευταία 12 χρόνια. Με μια εξειδικευμένη ομάδα 35 έμπειρων επαγγελματιών και την υποστήριξη του ευρύτερου οικοσυστήματός της, η Invel έχει επενδύσει κεφάλαια άνω των €1,7 δισ. από την ίδρυσή της, εκπροσωπώντας διεθνείς θεσμικούς επενδυτές, τόσο μέσω discretionary funds όσο και μέσω απευθείας συνεπενδύσεων. Οι πλήρως καθετοποιημένες τοπικές ομάδες της εταιρείας συνδυάζουν την πρακτική διαχείριση περιουσιακών στοιχείων (hands-on asset management) με αποδεδειγμένες ικανότητες εντοπισμού επενδυτικών ευκαιριών εκτός επίσημης αγοράς (off-market sourcing). Η Invel διαθέτει γραφεία στο Μιλάνο, την Αθήνα και τη Λεμεσό.

Σχετικά με την PRODEA Investments

Η PRODEA Investments είναι η μεγαλύτερη εταιρεία επενδύσεων σε ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα και είναι εισηγμένη στη Euronext Athens. Η επενδυτική της δραστηριότητα επικεντρώνεται στην απόκτηση και διαχείριση ακινήτων σε δυναμικούς κλάδους της αγοράς, όπως η φιλοξενία υψηλών προδιαγραφών, τα logistics και τα «πράσινα» κτήρια γραφείων, ενώ παράλληλα πραγματοποιεί επιλεκτικές επενδύσεις στον οικιστικό τομέα. Με παρουσία σε σημαντικές τοποθεσίες στην Ελλάδα και την Κύπρο καθώς και επιλεκτικές επενδύσεις στην Ιταλία, η PRODEA έχει διαμορφώσει ένα ισορροπημένο και διαφοροποιημένο χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Με την υποστήριξη μιας έμπειρης ομάδας στελεχών, εφαρμόζει μια στρατηγική διαχείρισης που εστιάζει στη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη και τη δημιουργία αξίας. Παράλληλα, επενδύει σταθερά στην καινοτομία, αναπτύσσοντας ακίνητα υψηλών προδιαγραφών και παρέχοντας ποιοτικές υπηρεσίες, με γνώμονα τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης.

Σχετικά με την LGT Capital Partners

Η LGT Capital Partners αποτελεί έναν από τους κορυφαίους διεθνείς εξειδικευμένους διαχειριστές εναλλακτικών επενδύσεων, με περισσότερα από 120 δισ. δολάρια υπό διαχείριση και περισσότερους από 750 θεσμικούς πελάτες σε 50 χώρες. Με περισσότερους από 950 επαγγελματίες διεθνώς, η εταιρεία διαχειρίζεται ένα ευρύ φάσμα επενδυτικών προγραμμάτων με επίκεντρο τις ιδιωτικές αγορές, επενδύσεις σε πολλαπλές κατηγορίες εναλλακτικών περιουσιακών στοιχείων και τις στρατηγικές διαφοροποίησης χαρτοφυλακίου καθώς και σε στρατηγικές βιώσιμων επενδύσεων και επενδύσεων με θετικό αντίκτυπο. Με έδρα το Pfaeffikon (SZ) της Ελβετίας, η LGT Capital Partners διαθέτει δίκτυο 16 γραφείων σε όλο τον κόσμο.

Στον τομέα του real estate, η LGT Capital Partners συνεργάζεται διεθνώς με έμπειρους sponsors και operators, επενδύοντας στην ανάπτυξη θεσμικών πλατφορμών και εξειδικευμένων επενδυτικών στρατηγικών.

Έτσι, η πολιτική στρατηγική άρχισε να αποκτά και μια δεύτερη διάσταση: αν δεν μπορείς εύκολα να αυξήσεις τις δικές σου ψήφους, μπορείς να προσπαθήσεις να περιορίσεις τις ψήφους του αντιπάλου.

Οι δήμοι στο επίκεντρο

Η αντιπολίτευση απέκτησε μετά το 2024 ένα σημαντικό πλεονέκτημα: τον έλεγχο μεγάλων δήμων, με κυριότερο την Κωνσταντινούπολη. Για την κυβέρνηση, οι δήμοι δεν αποτελούν μόνο πεδίο τοπικής πολιτικής. Είναι ταυτόχρονα σημαντικοί μηχανισμοί πολιτικής επιρροής και κοινωνικής παρουσίας.

Η πολιτική πίεση στους δήμους ξεκίνησε ουσιαστικά με την υπόθεση του Εσένγιουρτ τον Οκτώβριο του 2024 και κορυφώθηκε τον Μάρτιο του 2025 με τη σύλληψη και φυλάκιση του δημάρχου Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου. Οι επιχειρήσεις και οι δικαστικές διαδικασίες εναντίον στελεχών της αντιπολίτευσης συνεχίζονται έκτοτε.

Παράλληλα, η πίεση μεταφέρθηκε και στο ίδιο το CHP, με έρευνες για υποθέσεις διαφθοράς αλλά και δικαστικές κινήσεις που αφορούν την ηγεσία του Οζγκιούρ Οζέλ και το κομματικό συνέδριο του 2023. Το ζητούμενο, σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές, δεν είναι μόνο η αποδυνάμωση συγκεκριμένων προσώπων. Είναι να περιοριστεί η δυνατότητα του κεμαλικού κόμματος CHP να λειτουργήσει ως πόλος συσπείρωσης της αντιπολίτευσης στις επόμενες εκλογές.

Το κουρδικό στοιχείο και η «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία»

Σε αυτό το πλαίσιο αποκτά ιδιαίτερη σημασία και η διαδικασία «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία», την οποία έφερε στο προσκήνιο ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί το φθινόπωρο του 2024.

Η διαδικασία έχει ασφαλώς ευρύτερες διαστάσεις. Συνδέεται με την προσπάθεια τερματισμού της ένοπλης δράσης του PKK, την εσωτερική ασφάλεια και αυτό που ο Ερντογάν αποκαλεί «ενίσχυση του εσωτερικού μετώπου». Παράλληλα, όμως, έχει και σαφείς πολιτικές προεκτάσεις. Στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, η συνεργασία της αντιπολίτευσης με την κουρδική εκλογική βάση υπήρξε σημαντικός παράγοντας. Εάν αυτή η δυνατότητα περιοριστεί, αλλάζουν οι συσχετισμοί.

Την ίδια στιγμή, η νέα κατάσταση μπορεί να δημιουργήσει έναν διαφορετικό δίαυλο μεταξύ της κυβερνητικής συμμαχίας και του φιλοκουρδικού κόμματος DEM Parti. Και αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν στο μέλλον χρειαστούν ευρύτερες κοινοβουλευτικές συναινέσεις, ακόμη και για μια συνταγματική αλλαγή.

Γι’ αυτό και στο DEM ακούγεται πλέον η άποψη ότι «δεν μας χρειάζονται όπως παλιά». Η διάσπαση της αντιπολίτευσης και η πιθανότητα περιορισμού της εκλογικής της συνεργασίας με την κουρδική βάση αλλάζουν τα δεδομένα.

Το πραγματικό πρόβλημα παραμένει η οικονομία

Όλες αυτές οι εξελίξεις μπορούν να επηρεάσουν τους πολιτικούς συσχετισμούς. Δεν απαντούν όμως στο βασικό ερώτημα που θα κρίνει τελικά την κάλπη: τι θα ψηφίσει ο πολίτης όταν βρεθεί μπροστά στην καθημερινή οικονομική του πραγματικότητα; Η κυβέρνηση μπορεί να προβάλλει την πρόοδο στην αμυντική βιομηχανία, τις εξελίξεις στην εξωτερική πολιτική, την ασφάλεια και τη διαδικασία «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία».

Μπορεί επίσης να επιχειρεί να αναδείξει τις αδυναμίες και τα προβλήματα της αντιπολίτευσης. Το ερώτημα είναι αν όλα αυτά θα είναι αρκετά για να μετατοπίσουν την προσοχή του ψηφοφόρου από την ακρίβεια, το κόστος ζωής και την οικονομική πίεση.

Το πρόβλημα έχει γίνει ακόμη πιο σύνθετο μετά την επιδείνωση της ενεργειακής κρίσης. Οι διεθνείς συγκρούσεις και, ιδιαίτερα, η επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν έχουν αυξήσει τις πιέσεις στην ενέργεια, με άμεσες επιπτώσεις και για την τουρκική οικονομία. Επομένως, το πραγματικό εκλογικό στοίχημα για τον Ερντογάν δεν είναι μόνο να διατηρήσει τον έλεγχο των πολιτικών εξελίξεων ή να περιορίσει τη δυνατότητα της αντιπολίτευσης να συσπειρωθεί.

Είναι να καταφέρει να πείσει τον ψηφοφόρο ότι η πολιτική, η ασφάλεια και η πορεία της χώρας έχουν μεγαλύτερη σημασία από την οικονομική δυσκολία που βιώνει στην καθημερινότητά του.

Η κάλπη θα δώσει την απάντηση

Εάν η στρατηγική αποδυνάμωσης της αντιπολίτευσης αποδώσει, θα πρόκειται για μια νέα περίπτωση όπου μια κυβέρνηση δεν κέρδισε απαραίτητα επειδή αύξησε θεαματικά τη δική της εκλογική δύναμη, αλλά επειδή κατάφερε να αλλάξει τους όρους του πολιτικού ανταγωνισμού. Όμως οι εκλογές έχουν πάντα έναν αστάθμητο παράγοντα: τον ίδιο τον ψηφοφόρο. Οι πολιτικοί σχεδιασμοί μπορεί να είναι λεπτομερείς, οι συμμαχίες να αλλάζουν και οι στρατηγικές να αναπροσαρμόζονται. Την τελευταία λέξη, ωστόσο, την έχει η κάλπη.

Σε ό,τι αφορά το χρονοδιάγραμμα, ο Μεχμέτ Ουτσούμ, επικεφαλής νομικός σύμβουλος του Προέδρου, ανέφερε ως πιθανή ημερομηνία των εκλογών την 16η Απριλίου 2028. Παρά τις σχετικές εκτιμήσεις κύκλων και τις πληροφορίες περί ενδεχόμενης επίσπευσης, το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς. Μέχρι τότε, όμως, πολλά μπορούν να αλλάξουν. Γιατί στην πολιτική, όπως και στην ιστορία, οι σχεδιασμοί δεν είναι πάντα αρκετοί. Στο τέλος, αυτό που μετρά είναι προς τα πού θα κινηθεί η λαϊκή βούληση.

Υπόθεση Πλεύρη

Για «υπόθεση πολύ σοβαρή» και ερωτήματα που ανακύπτουν και ζητούν απαντήσεις, κάνει λόγο το ΠΑΣΟΚ σε ανακοίνωση του με την οποία σημειώνει ότι «όπως αποδεικνύεται η γνωριμία του υπουργού Θάνου Πλεύρη με τους δυο κατηγορούμενους γιατρούς για την υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη είναι πολύ προγενέστερη, όταν το 2012 μαζί με το ζευγάρι των γιατρών ήταν στα ιδρυτικά μέλη του σωματείου ”Ελληνικό Ιατρονομικό Συμβούλιο”».

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης υπογραμμίζει ότι «ο υπουργός οφείλει να διευκρινίσει γιατί είπε ψέματα για την χρονολογία της γνωριμίας του μαζί τους και αν ήταν σε γνώση του ότι οι δύο γιατροί εκτελούσαν παράνομες ιατρικές πράξεις».

Ειδικότερα το ΠΑΣΟΚ αναφέρει ότι «από τις πρώτες μέρες της πολύκροτης υπόθεσης του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη σε ιατρείο που φέρεται να εκτελούσε παράνομες ιατρικές πράξεις, ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, κ. Πλεύρης, είχε σπεύσει να δηλώσει ότι γνωρίζει τους δυο κατηγορούμενους ιατρούς όταν μετά από προσωπικό πρόβλημα υγείας, είχε αναζητήσει συμβουλές διατροφής» και προσθέτει ότι «έκτοτε -όπως δήλωσε δημόσια – είχε διατηρήσει επικοινωνία και την ημέρα του τραγικού συμβάντος αναζήτησε στο τηλέφωνο τον ιατρό για να πληροφορηθεί τι είχε συμβεί».

«Εντούτοις», αναφέρει το ΠΑΣΟΚ, «όπως αποδεικνύεται, η γνωριμία τους είναι πολύ προγενέστερη, όταν το 2012 μαζί με το ζευγάρι των γιατρών ήταν στα ιδρυτικά μέλη του σωματείου ”Ελληνικό Ιατρονομικό Συμβούλιο” και μάλιστα ο κ. Πλεύρης εμφανίζεται να είναι μαζί με τους δύο κατηγορουμένους, τα τρία από τα πέντε μέλη της προσωρινής διοίκησης που από κοινού αιτήθηκαν από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών την επικύρωση του από 3-6-2012 καταστατικού του σωματείου».

Υπό τα παραπάνω δεδομένα το ΠΑΣΟΚ σημειώνει ότι «ο υπουργός οφείλει να διευκρινίσει γιατί είπε ψέματα για τη χρονολογία της γνωριμίας του μαζί τους και αν ήταν σε γνώση του ότι οι δύο γιατροί εκτελούσαν παράνομες ιατρικές πράξεις».

Υπόθεση Πατούλη

Ο Παύλος Πολάκης επανήλθε με αποκαλύψεις για τον Γιώργο Πατούλη, ορθοπεδικό και πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, που είχε το 49% εταιρείας “αισθητικής ιατρικής”  και συμμετοχή σε εταιρεία “τουρισμού υγείας”. Σήμερα επανέρχεται επειδή ο πρόεδρος του ΙΣΑ άλλαξε στοιχεία σε ιστοσελίδα ώστε να μη φέρεται ως πρόεδρος της επίμαχης εταιρείας.

Σύμφωνα με τον Παύλο Πολάκη, ο Πατούλης είναι πρόεδρος της OMS Total Care, η οποία ειδικεύεται στην αισθητική, αλλά και στην «ευεξία» και τη «μακροζωία». Παράλληλα, ο Γιώργος Πατούλης είναι πρόεδρος της ΜΚΟ «Διεθνές Κέντρο Τουρισμού Υγείας».

«Γι’ αυτό προσπαθείς να συγκαλύψεις και να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα;» είπε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ απευθυνόμενος στον πρόεδρο του ΙΣΑ. Επίσης καταγγέλλει: «Πατούλη, όχι μόνον ήξερες πολύ καλά τι έκανε η ανειδίκευτη εγκληματιας που παρουσίαζε το μηχάνημα της πλασμαφαίρεσης για θεραπεία αποτοξίνωσης, αλλά το έθεσες υπό την αιγίδα σου ως πρόεδρος του ΙΣΑ και το ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΣ ΜΕ 8.000 ΕΥΡΩ ως Περιφέρεια Αττικής που ήσουν τότε Περιφερειάρχης!!!!!! (παραθέτει και φωτογραφίες εγγράφων). Αρα ΤΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕΣ ΓΕΛΟΙΕ;;;; ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ ΤΩΡΑ!!!!!» Ο Παύλος Πολάκης αναφέρεται στη χρηματοδότηση του συνεδρίου στο οποίο η κατηγορούμενη γιατρός παρουσίαζε το μηχάνημα πλασμαφαίρεσης.

/

/

/

/

Τι υποστηρίζει ο Γιώργος Πατούλης

Με ανάρτησή του ο Γιώργος Πατούλης απαντά ότι όλα αυτά είναι συκοφαντίες και αναφέρει πάντως ότι «η O.M.S. Total Care είναι ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο/εταιρεία με ανακριβείς πληροφορίες σε ιστότοπο» (δεν αναφέρει ποιες είναι οι ανακρίβειες, αλλά προφανώς αναφέρεται σε όσα άλλαξε στον ιστότοπο μετά την καταγγελία του Παύλου Πολάκη).

Αναφέρει ότι υπάρχει η O.M.S. Στόμα Γνάθος Πρόσωπο Αθηνών ΙΚΕ στην οποία κατέχει το 50%, αλλά δεν παρέχει ιατρικές υπηρεσίες ούτε ασκεί διαχείριση, «η οποία ανήκει σε άλλο επιστημονικά υπεύθυνο πρόσωπο». Προσθέτει ότι στην “MEDI DERMA Μαρούσι” κατέχει μερίδιο, αλλά δεν είναι διαχειριστής ή επιστημονικά υπεύθυνος « σε αυτόν τον νόμιμο φορέα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας».  Για το “Διεθνές Κέντρο Τουρισμού Υγείας” αναφέρει ότι η ΑΜΚΕ που «ιδρύθηκε το 2017 για τον ιατρικό τουρισμό είναι σε πλήρη αδράνεια με μηδενικές δηλώσεις και είχε στόχο να προβάλει την Ελλάδα στους αποδήμους».

Αναλυτικά γράφει: «Τις τελευταίες ώρες δέχομαι μια αήθη προσωπική και σε κάθε επίπεδο επίθεση, με ανυπόστατους ισχυρισμούς και αβάσιμες υποθέσεις που αναπαράγονται χωρίς να έχει προηγηθεί έλεγχος της ακρίβειάς τους. Προς αποκατάσταση της αλήθειας, διευκρινίζω τα εξής:
Οι εταιρείες «O.M.S. – Στόμα Γνάθος Πρόσωπο Ιδιωτικό Ιατρείο ΙΚΕ» με έδρα τον Δήμο Θεσσαλονίκης και «O.M.S. Aesthetics Εύοσμος Ιδιωτικό Ιατρείο Χειρουργικής και Αισθητικής Ιατρικής Ι.Κ.Ε.» με έδρα τον Δήμο Κορδελιού – Ευόσμου είναι δύο εταιρείες στις οποίες δεν συμμετέχω και δεν συνδέομαι με οποιαδήποτε σχέση (ούτε στο εταιρικό κεφάλαιο, ούτε ως διαχειριστής, ούτε ως συμβαλλόμενος), όπως εύκολα μπορεί κανείς να διαπιστώσει από το ΓΕ.Μ.Η.

»Το “O.M.S. Total Care”  δεν αντιστοιχεί στην επωνυμία ή τον διακριτικό τίτλο οποιουδήποτε νομικού προσώπου οποιασδήποτε μορφής, αφορά αποκλειστικά ιστότοπο, στον οποίο, ωστόσο, είχαν συμπεριληφθεί ανακριβείς πληροφορίες.

»Στην εταιρεία με την επωνυμία “O.M.S. Στόμα Γνάθως Πρόσωπο Αθηνών Ιδιωτικό Οδοντιατρείο και Ιατρείο ΙΚΕ” με έδρα τον Δήμο Αθηναίων κατέχω το 50% του εταιρικού κεφαλαίου, χωρίς καμία άλλη σχέση (παροχή ιατρικών υπηρεσιών, διαχείριση ή εκπροσώπηση κ.λπ.), το οποίο λειτουργεί με επιστημονικά υπεύθυνο οδοντίατρο.

»Όσον αφορά στη συμμετοχή μου στην εταιρεία με την επωνυμία «MEDI DERMA Μαρούσι Ιδιωτικό Ιατρείο», η αλήθεια είναι ότι στην εταιρεία αυτή δεν είμαι διαχειριστής ούτε και επιστημονικά υπεύθυνος. Πρόκειται για έναν φορέα ΠΦΥ, με δύο τμήματα ιατρικών ειδικοτήτων (πλαστικής χειρουργικής και δερματολογίας), που λειτουργεί με νόμιμη άδεια και επιστημονικά υπευθύνους ιατρούς αντίστοιχης ειδικότητας.

»Το Διεθνές Κέντρο Τουρισμού Υγείας είναι ΑΜΚΕ που στόχο είχε τη διασύνδεση και την προβολή της Ελλάδας στην ομογένεια αναφορικά με τον Ιατρικό Τουρισμό. Συστάθηκε το 2017, πλην όμως ουδέποτε ανέπτυξε οποιαδήποτε δράση ή δραστηριότητα ή οικονομική συναλλαγή και για τον λόγο αυτό μέχρι σήμερα έχει υποβάλει μόνο μηδενικές φορολογικές δηλώσεις, τελούσα σε αδράνεια.
Όλα τα σχετικά στοιχεία είναι διαθέσιμα και προσβάσιμα σε κάθε ενδιαφερόμενο και θα μπορούσαν εύκολα να είχαν ελεγχθεί πριν από την αναπαραγωγή αβάσιμων και συκοφαντικών ισχυρισμών.»

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, το Πολυενδοκρινικό Μεταβολικό Ωοθηκικό Σύνδρομο αφορά το 10–13% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας παγκοσμίως, ενώ εκτιμάται ότι έως και 70% των γυναικών με το σύνδρομο παραμένουν αδιάγνωστες. Αποτελεί την πιο συχνή αιτία ανωορρηξίας παγκοσμίως και μία από τις κύριες αιτίες υπογονιμότητας.