Ταυτόχρονα εξελίσσεται το πριόνισμα και ξεδόντιασμα των “νέων κομμάτων” από το διατεταγμένο σύστημα και την αποδόμηση τους από την κυβέρνηση. Συνάμα παρουσιάζονται οι πραγματικές αντοχές και το βάθος των κομμάτων αυτών. Το σημαντικότερο ήταν – και παραμένει – το γεγονός ότι τα κόμματα εκτός Βουλής στερούνται της δημοσιότητας που η όποια κοινοβουλευτική λειτουργία προσφέρει με τη μορφή τρέχουσας και διαρκούς αντιπολίτευσης, ή και πολιτικών πρωτοβουλιών για την ανάδειξη προτάσεων-λύσεων σε συνδυασμό με κοινωνικές κινητοποιήσεις και δράσεις.

Παρά την απαξίωση των κοινοβουλευτικών λειτουργιών με κύρια – σχεδόν αποκλειστική ευθύνη – της κυβέρνησης και της ΝΔ, το κοινοβούλιο παρέχει μέσω των μίντια ευκαιρίες, που τα εκτός Βουλής κόμματα δεν έχουν και δεν μπορούν κατά συνέπεια με αμεσότητα να αξιοποιήσουν και να μετεξελίξουν.

Το νέο σχήμα της Καρυστιανού

Από τα νέα κόμματα, η “Ελπίδα” της Καρυστιανού, λόγω κυρίως των μεγάλων οργανωτικών κενών, των στελεχιακών αντινομιών και των χρηματοοικονομικών και μιντιακών ανεπαρκειών, έχει ήδη υποστεί σημαντική “φθορά χρόνου”, η οποία μετά και τις τελευταίες αποχωρήσεις αποκτά χαρακτηριστικά αποδόμησης.

Είναι αναγκαίο, εδώ να τονιστεί η εκτίμηση που ήδη είχαμε κάνει την περίοδο εκείνη, λίγο πριν την ανακοίνωση του “κόμματος Καρυστιανού”. Τονίζαμε ότι: «Στο πολιτικό αυτό σχήμα/Κίνημα τα πλέον σημαντικά και ουσιώδη – ακόμα και από την πολιτική του πρόταση – σχετίζονται με τη διατήρηση και την ανάπτυξη του χαρακτήρα του ως Κινήματος και όχι ως κόμματος με την παραδοσιακή έννοια. Δηλαδή, με τον ανοιχτό, πραγματικά συμμετοχικό, ουσιαστικά δημοκρατικό και ευρύ (διευρυνόμενο) κοινωνικά και γεωγραφικά χαρακτήρα του, σε αντιδιαστολή προς μια άκαμπτη ιεραρχική δομή με παραδοσιακά στοιχεία γραφειοκρατίας και ηγετικού συγκεντρωτισμού».

Βλέποντας τις εξελίξεις θα νόμιζε κανείς ότι επιλέχθηκε με φανατισμό ακριβώς το αντίθετο, το απευκταίο! Και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε, λόγω των κλειστών – και κλειστοφοβικών αντιλήψεων; – της κορυφής, αν έχει ξεπεραστεί το οριακό σημείο, ώστε να αναταχθεί θετικά η (εκ)πτωτική πορεία.

Γενικότερα – και αναφερόμαστε, εκτός από την περίπτωση Καρυστιανού και του στενού της πυρήνα – οι αντιλήψεις και η “πολιτική παιδεία” περί την έννοια “Κίνημα” και τις πολιτικές για “συγκρότηση, ανάπτυξη και οργάνωση Κινήματος” είναι σήμερα ( εποχή των απολιτίκ ) στο περιεχόμενό τους ως επί το πλείστον άγνωστες, ενώ σπανίως αποτελούν προτάγματα σκέψης και προτεραιότητες πολιτικής.

Τσίπρας και ΕΛΑΣ: Θέλει να είναι ο δεύτερος

Οι αντοχές της ΕΛΑΣ του Τσίπρα σχετίζονται με την πολιτική πείρα του ίδιου και των επιτελών του, με διασφαλισμένες χρηματοοικονομικές υποστηρίξεις που φαίνεται ότι διαθέτει, καθώς και τα οργανωτικά δάνεια που απορρόφησε/(ανα)κατέλαβε από τον πρώην ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος στην πραγματικότητα πλέον δεν υφίσταται ως δύναμη αξιώσεων… Ωστόσο, η ΕΛΑΣ και ο Αλέξης Τσίπρας θα βιώνουν, για αυτούς, ένα εξωκοινοβουλευτικό άγονο περιβάλλον, τη στιγμή που επιθυμούν να αποτελέσουν τον κύριο αντιπολιτευτικό-κοινοβουλευτικό πόλο! Μια αντίφαση φθοράς…

Παράλληλα, οι εντάξεις παραιτούμενων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ – όσο και το αλισβερίσι των όποιων μεταγραφών στην Κεντροαριστερά –
δεν αποτελούν την καλύτερη δημόσια εικόνα, αφού είναι συνώνυμες της απαξίωσης κάθε θεσμικού ρόλου και της ακύρωσης κάθε αρχής δημοκρατικής εκπροσώπησης, χωρίς μάλιστα ίχνος αυτοκριτικής από κανέναν.

Σε κάθε περίπτωση, όπως έχουμε και σε σχετικό προηγούμενο άρθρο μας επισημάνει, ο Τσίπρας εφαρμόζει ένα σχέδιο δύο φάσεων, με τελικό στόχο να καταστεί μετά τις επόμενες εκλογές (με το εκλογικό αποτέλεσμα όσων γύρων και αν απαιτηθούν) η κυρίαρχη δύναμη στο χώρο της Κεντροαριστεράς. Ο πραγματικός στόχος του είναι να βρεθεί η δεύτερη δύναμη – πίσω από τη ΝΔ και σε επαρκή/ασφαλή απόσταση από το ΠΑΣΟΚ, τέτοια που θα τον καθιστά αδιαμφισβήτητα κυρίαρχο παίκτη στο χώρο της Κεντροαριστεράς.

Ο Τσίπρας, με την πρώτη φάση του σχεδίου του, έκλεισε το κεφάλαιο ΣΥΡΙΖΑ. Το έκλεισε με ό,τι αυτό σήμαινε και όπως το εννοούσε, με όσα βάρη αυτό του επιφόρτιζε και με τους νέους βαθμούς ελευθερίας που δημιουργούσε, προβάλλοντας μια ρητή πρόθεση και δημόσια κατάθεση: Ότι το νέο δικό του κεφάλαιο είναι ποιοτικά διαφορετικό και πως ό,τι δεν κατορθώθηκε πριν από 7 χρόνια μπορεί να γίνει απελευθερωμένα, προσγειωμένα και πιο ώριμα στην νέα περίοδο. Ανεξάρτητα από το ποιους και πόσους έπεισε – και πείθει – αυτή ήταν η πρώτη φάση του σχεδίου Τσίπρα.

Η κυριαρχία στην κεντροαριστερά

Η δεύτερη, που βρίσκεται σε εξέλιξη, με κεντρικά στοιχεία τα προγραμματικά διακυβεύματα της πρότασής του (π.χ. “η νέα αρχιτεκτονική του ελληνικού κράτους-αυτοδιοίκησης-δημοσίου” κ.λπ.) έχει ως κεντρικό της στόχο, όχι την διεκδίκηση της κυβέρνησης – ούτε και με συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ ή/και άλλα σχήματα της Αριστεράς – αλλά την δεύτερη θέση πίσω από τη ΝΔ.

Με ξεκάθαρο αρχηγικό μοτίβο και πολλάκις έντονα αρχηγίστικες συμπεριφορές η επιδίωξη είναι η δεύτερη θέση, και σε απόσταση από τον τρίτο (=το ΠΑΣΟΚ) για την επίλυση υπέρ του (και υπέρ της ΕΛΑΣ) της κυριαρχίας στο χώρο της Κεντροαριστεράς. Η επιτυχία του, ασφαλώς, δεν προεξοφλείται, αλλά αυτή είναι η στόχευση.

Μετά, εκεί στο 2030 – για να θυμηθούμε και μια έκφραση παλιού μας συντρόφου «όταν ο Τσίπρας θα είναι 56 χρονών» –
θα διεκδικήσει κυβέρνηση!… Παίζουν κι άλλοι, πιθανόν ικανότεροι… Όλα όμως αυτά δεν πραγματοποιούνται σε περιβάλλον αποστειρωμένου ή κατά παραγγελία εργαστηρίου. Υπάρχουν κι άλλοι παίκτες και μάλιστα …ζόρικοι, αν όχι πολύ ικανοί ή/και ικανότεροι.

Η τακτική Μητσοτάκη να ποντάρει στη φθορά του χρόνου και η άσκηση εξουσίας βρίσκεται σε εφαρμογή, φέρνοντας τα όποια αποτελέσματα (ήδη παραπάνω αναφέρθηκαν) από την …απογοήτευση και την αφαίρεση της μαγείας των νέων σχημάτων. Η κυβερνητική υπεροχή από θέση εξουσίας κυρίως, με μια πολιτική παροχών – το μέτωπο της ακρίβειας (και εμμέσως των εισοδημάτων) είναι το μείζον για την κυβέρνηση, και όχι μόνο για την κυβέρνηση! – παρέχει περιθώρια οριακής ενίσχυσης της ΝΔ και στασιμότητας ή υποχώρησης των αντιπάλων “νέων” και παλαιών.

Σαμαράς: Εκνευρισμός του Μαξίμου

Στην τακτική αυτή του Μητσοτάκη (ξεμπρόστιασμα, φθορά χρόνου, χρήση της εξουσίας και των χρηματοδοτικών ευρωπαϊκών και κρατικών πόρων κατά το “δοκούν Μητσοτάκη”) ο μόνος από τους φερόμενους για νέο κόμμα που δεν ενέδωσε ήταν ο Αντώνης Σαμαράς, ενώ το ΠΑΣΟΚ ακολούθησε μια σταθερή γραμμή αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση και προγραμματικής προβολής.

Ο Σαμαράς, πάντως, στο χώρο της Κεντροδεξιάς – και σε ορισμένα μέτωπα όχι αποκλειστικά σ’ αυτόν – διατηρεί έλεγχο των κινήσεων του, προχωρώντας με νηφαλιότητα και σχέδιο που δεν μπορεί να το πλήξει η όποια τακτική Μητσοτάκη, παρά την φθηνής ποιότητας «στράτευση υβριστικών σε βάρος του τρολ». Γεγονός που ανεβάζει τον εκνευρισμό στον Μητσοτάκη και στο Μαξίμου, ενώ αυξάνει τα περιθώρια κινήσεων του Σαμαρά.

Μητσοτάκης και νέα κόμματα

Βλέποντας, πάντως, ο Μητσοτάκης ότι αυτή η τακτική αποδίδει, έστω οριακά, αν μάλιστα υπολογίσει κανείς την συνεχιζόμενη απόρριψη του ίδιου και της κυβέρνησής του από την κοινωνία (σε ποσοστά περί το 65-70%), θα την συνεχίσει, και θα την βελτιώσει μέσω ενδιάμεσων σταθμών όπου κατάλληλα θα προπαγανδίσει και θα αξιοποιήσει: ΔΕΘ, Ευρωπαϊκή Προεδρία στο 2ο εξάμηνο 2027, νέος προϋπολογισμός 2027, γιορτές, διλήμματα ακυβερνησίας κλπ.

Επίσης, οι συζητήσεις του συρμού περί κυβερνητικής αστάθειας και αδιεξόδου λόγω των νέων σκανδάλων, δεν είναι κάτι που ανησυχεί τον Μητσοτάκη, μπροστά σ’ αυτή την πρωτοφανή -ανεξήγητη εν πολλοίς- χώνευση των σκανδάλων από την κοινή γνώμη, που εμφανίζει έναν ανησυχητικό ωχαδερφισμό και μια εξοικείωση επικίνδυνη…

Αυτά σημαίνουν ότι οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν την Άνοιξη, το πιθανότερο τέλος Μαρτίου 2027. ώστε, μεταξύ των άλλων, ο Κ. Μητσοτάκης να εμφανιστεί και ως θεσμικός πρωθυπουργός, πραγματοποιώντας τις εκλογές «όπως ορίζει ο συνταγματικός χρόνος». Τι να πρωτοσχολιάσουμε, άραγε, για την Μητσοτακική θεσμικότητα! Και για το ότι ως ο «Ευρωπαίος ηγέτης το 2ο εξάμηνο του 2027 θα διαμορφώσει/επικυρώσει το επόμενο 7ετές φιλόδοξο πρόγραμμα για την Ευρωπαϊκή Ένωση»!

Σ΄ αυτά τα πλαίσια, έχουν μεγάλη σημασία οι εξελίξεις συνολικότερα και βεβαίως οι πιθανές κυβερνητικές λύσεις (συνεργασίες-συμπράξεις κλπ) μετά τις εκλογές, ακόμα και δύο γύρων, με τα ζητήματα και τα διλήμματά τους και τις θέσεις των κομμάτων μέχρι τότε, και τότε, κυρίως της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, της ΕΛΑΣ καθώς και των ακροδεξιών σχημάτων!…

Αυτά στο επόμενο άρθρο μας…

Να σημειωθεί ότι η Αθήνα φέρεται να εξετάζει σύμφωνα με δημοσιεύματα και την αποστολή ελικοπτέρων Apache στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για ενίσχυση της άμυνας της χώρας έναντι επιθέσεων από μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Η Ελλάδα έχει υπογράψει με τα Εμιράτα ρήτρα αμυντικής συνδρομής, κάτι που δεν έχει κάνει με την Σαουδική Αραβία.

Οι εξελίξεις με την συμφωνία, έχουν προκαλέσει και πολιτικές αντιδράσεις. Ο τομεάρχης Άμυνας του ΠΑΣΟΚ, Μιχάλης Κατρίνης, επισημαίνει: “Στον απόηχο των «πανηγυρισμών» της κυβέρνησης για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου και τις αποτρεπτικές ενέργειες της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία, μας επαναφέρει στην τάξη η υπογραφή αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν με πρόβλεψη, μάλιστα, ρήτρας συλλογικής άμυνας σε περίπτωση που ένα από τα τρία κράτη απειληθεί.

Μια συμφωνία με ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία για την Τουρκία που οδηγεί σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και συνεργασία σε θέματα αμυντικής βιομηχανίας, σε συνέχεια της αμυντικής συνεργασίας που υπεγράφη μεταξύ της Τουρκίας και της Αιγύπτου και ένα, μόλις, μήνα μετά τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, με τις γνωστές εξαγγελίες του προέδρου Τραμπ σχετικά με την αμυντική-εξοπλιστική συνεργασία ΗΠΑ-Τουρκίας, αλλά και τις αλλεπάλληλες συμφωνίες μεταξύ Τουρκίας και ευρωπαϊκών χωρών στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.

Οι ραγδαίες αυτές εξελίξεις και οι συνεχόμενες πρωτοβουλίες της Τουρκίας στο αμυντικό-διπλωματικό πεδίο που οδηγούν σε απτές διακρατικές συμφωνίες, δεν μπορεί παρά προβληματίσουν την κυβέρνηση για την δική της αδράνεια και αδυναμία, όχι μόνο να δομήσει ανάλογες συμφωνίες, αλλά και να παρεμποδίσει την συνεργασία της Τουρκίας με κράτη-μέλη της ΕΕ. Γιατί στην αμυντική και εξωτερική πολιτική, λίγη σημασία έχει η επικοινωνία. Ας το συνειδητοποιήσουν, επιτέλους”. Να σημειωθεί πως η Χαριλάου Τρικούπη δεν ζητά την επιστροφή των Patriot.

KKE

Σε σχόλιό του, το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη εξέλιξη αποτελεί παράλληλα πλήγμα στη λογική των «ισχυρών συμμαχιών», την οποία, όπως σημειώνει, προβάλλει η ελληνική κυβέρνηση ως παράγοντα ασφάλειας και σταθερότητας για τη χώρα.

Το ΚΚΕ στέκεται ιδιαίτερα στις σχέσεις της Ελλάδας με τη Σαουδική Αραβία και στην παρουσία της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot στη χώρα. Κατηγορεί, μάλιστα, κυβερνητικά στελέχη ότι «περηφανεύονται για την εμπλοκή της στον πόλεμο», την ώρα που οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή δημιουργούν νέα δεδομένα και εντείνουν τους ανταγωνισμούς.

Τα πυρά του Περισσού δεν περιορίζονται, πάντως, στην κυβέρνηση. Το ΚΚΕ καταλογίζει «μεγάλες ευθύνες» και στα υπόλοιπα κόμματα, κατονομάζοντας το ΠΑΣΟΚ και τον «όλο ΣΥΡΙΖΑ», επειδή, όπως επισημαίνει, ψήφισαν τη συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία και σήμερα αναζητούν νέα «οφέλη», «ομπρέλες» προστασίας και νέες πολεμικές συμφωνίες. Σύμφωνα με το ΚΚΕ, από τέτοιου είδους συμφωνίες και συμμαχίες δεν ωφελούνται οι λαοί, αλλά «μόνο τα μονοπώλια», ενώ παράλληλα αυξάνονται οι κίνδυνοι από τη βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στους στρατιωτικούς και γεωπολιτικούς σχεδιασμούς στην περιοχή.

Το κόμμα επαναλαμβάνει τη θέση του για πλήρη απεμπλοκή της χώρας από τα πολεμικά μέτωπα, υπογραμμίζοντας ότι βρίσκεται απέναντι στη στρατηγική που παρουσιάζει τη συμμετοχή σε διεθνείς στρατιωτικές συμμαχίες ως εγγύηση για την ασφάλεια της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό, το ΚΚΕ ζητά την άμεση επιστροφή της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot από τη Σαουδική Αραβία, την επιστροφή της ελληνικής φρεγάτας από την Ερυθρά Θάλασσα, καθώς και την αποχώρηση όλων των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων που βρίσκονται εκτός συνόρων.

Ελληνική Λύση

«Όταν μία χώρα υπογράφει στρατιωτική συμφωνία με τον εχθρό σου, η μόνη σου κίνηση για να σώσεις την αξιοπρέπειά σου είναι να αποσύρεις άμεσα τους Patriot από το έδαφος της. Εάν δεν το πράξεις άμεσα, είτε είσαι βλαξ, είτε προδότης», ανέφερε σε σκληρό ύφος ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος.

ΕΛΑΣ-Κόμμα Τσίπρα

Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ) έκανε λόγο για «σοβαρό πλήγμα» στην ελληνική εξωτερική πολιτική. Σε ανακοίνωσή του, ο τομέας Εξωτερικής Πολιτικής του κόμματος που ίδρυσε ο Αλέξης Τσίπρας, υποστηρίζει ότι η συμφωνία, η οποία περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής, δημιουργεί νέα δεδομένα στην περιοχή και αφήνει εκτεθειμένες τις επιλογές της ελληνικής κυβέρνησης.

«Η κοινή αμυντική συμφωνία που υπογράφηκε σήμερα μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, και μάλιστα με ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής, συνιστά ένα νέο, σοβαρό πλήγμα για την ελληνική εξωτερική πολιτική», αναφέρει η ανακοίνωση. Η ΕΛΑΣ στρέφει τα πυρά της στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, υποστηρίζοντας ότι οι πανηγυρισμοί για την ανάπτυξη ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία ακολουθούνται πλέον από ένα «μεγαλοπρεπές άδειασμα» από τη σαουδαραβική ηγεσία, η οποία προχωρά σε στρατηγική συνεργασία με την Τουρκία.

Η ανακοίνωση της ΕΛΑΣ αναφέρει ότι το αποτέλεσμα για την Ελλάδα είναι μια «επικίνδυνη εμπλοκή» στην κρίση που εξελίσσεται στην περιοχή, χωρίς –όπως υποστηρίζει– την κάλυψη διεθνών οργανισμών. Παράλληλα, γίνεται αναφορά στις προειδοποιήσεις του Αλέξη Τσίπρα από το 2021, αλλά και σε πρόσφατες παρεμβάσεις της ΕΛΑΣ, σχετικά με τους κινδύνους που μπορεί να δημιουργήσει η συγκεκριμένη στρατηγική επιλογή.

Η ΕΛΑΣ υποστηρίζει ότι η Ελλάδα έχει απομακρυνθεί από μια ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. «Οι εποχές που η Ελλάδα ήταν αυτή που καθιέρωνε πολυμερή σχήματα συνεργασίας στην ευρύτερη περιοχή έχουν περάσει», αναφέρει χαρακτηριστικά, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι έχει εγκαταλείψει, όπως υποστηρίζει, την πολιτική της περιόδου 2015-2019. Σύμφωνα με την ΕΛΑΣ, η χώρα κινείται πλέον «στη λογική του πρόθυμου και δεδομένου συμμάχου», με αποτέλεσμα να περιορίζεται ο ρόλος της στις περιφερειακές εξελίξεις.

Το Προσήλι είναι ένας από τους πιο ήσυχους και αυθεντικούς προορισμούς της δυτικής Αττικής. Χτισμένο στις πλαγιές του Κιθαιρώνα, προσφέρει μοναδική θέα προς τον Κορινθιακό Κόλπο, ενώ η φύση συνδυάζει πυκνά πευκοδάση, βραχώδη τοπία και κρυστάλλινα νερά. Η περιοχή αποτελεί αγαπημένο προορισμό για όσους αναζητούν γαλήνη, πεζοπορία και ανεπιτήδευτες παραλίες μακριά από την πολυκοσμία.

Στο βίντεο αποτυπώνεται η ομορφιά που χαρακτήριζε το Προσήλι πριν από τη φωτιά: Το καταπράσινο τοπίο, οι ήρεμοι δρόμοι, η θέα προς τη θάλασσα και η μοναδική ατμόσφαιρα που έκανε την περιοχή να ξεχωρίζει. Είναι εικόνες που σήμερα αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη αξία, θυμίζοντάς μας πόσο εύθραυστο είναι το φυσικό περιβάλλον.

Παρά τη μεγάλη οικολογική καταστροφή, η ελπίδα παραμένει ζωντανή. Η φύση έχει αποδείξει πολλές φορές ότι μπορεί να αναγεννηθεί, αρκεί να της δοθεί ο απαραίτητος χρόνος και η σωστή προστασία. Ευχή όλων είναι το Προσήλι και το Πόρτο Γερμενό να ξαναβρούν σταδιακά την ομορφιά που τα έκανε έναν από τους πιο ξεχωριστούς προορισμούς της Ελλάδας.

Το βίντεο έχει δημοσιευθεί στο κανάλι του Θεόφιλου Μπάμπουλη Point Of View GR στο Youtube. Σκοπός του καναλιού είναι να αναδείξει το φυσικό κάλλος και τα αξιοθέατα του τόπου μας και του κόσμου.

Ως χρονικό σημείο έναρξης της αλλαγής των συσχετισμών που οδήγησε στη συμφωνία Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, καθορίστηκε η 7η Οκτωβρίου 2023, όταν η εισβολή της Χαμάς στο Ισραήλ οδήγησε σε αλυσιδωτές αντιδράσεις και πολεμικές συρράξεις που αλλάζουν σταδιακά την εικόνα της Μέσης Ανατολής. Και του κόσμου ολόκληρου, αφού έχει τη δυναμική να επηρεάσει καθοριστικά σχεδιασμούς και επιθυμίες για τη νέα πλανητική ισορροπία…

Ας πάμε όμως κι ένα βήμα πιο κάτω τη συλλογιστική. Ο εντοπισμός της 7ης Οκτωβρίου και των πολέμων που ακολούθησαν ως συνέπεια, βάζει αυτομάτως στο κάδρο δύο χώρες. Η πρώτη είναι το Ισραήλ και η δεύτερη οι Ηνωμένες Πολιτείες. Αμφότερες εντάσσονται στη γεωστρατηγική εξίσωση της περιοχής. Το Ισραήλ έτσι κι αλλιώς αποτελούσε πάντοτε κεντρικό δρώντα ως χώρα της περιοχής, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ο εξισορροπητικός παράγων.

Ο παράγοντας Ιράν 

Οι ΗΠΑ, πάντα εξυπηρετώντας τα δικά της συμφέροντα εθνικής ασφαλείας έπαιζε τον ρόλο του εγγυητή της ασφάλειας των συμμαχικών χωρών. Είχε αναγνωριστεί από τις μοναρχίες του Κόλπου ως η χώρα που εξασφάλιζε την ειρήνη με το ειδικό στρατιωτικό της βάρος. Η ισλαμική επανάσταση των Σιιιτών στο Ιράν το 1979, ήταν άλλη μια χρονική συγκυρία-ορόσημο για την πορεία της πολύπαθης γεωγραφικής περιφέρειας του πλανήτη.

Η τότε ήττα της Ουάσινγκτον με την απώλεια του Ιράν, καθόρισε τις εξελίξεις για πολλές δεκαετίες. Η συνεπακόλουθη αναζωπύρωση της σύγκρουσης Σιιτών-Σουνιτών, έδωσε τον τόνο στα ζητήματα ασφαλείας της περιοχής. Σήμερα, η Ουάσινγκτον συγκρούστηκε ξανά με το Ιράν, τασσόμενη στο πλευρό του Ισραήλ, με πρόσχημα και πραγματική αιτία, ταυτόχρονα, τις πυρηνικές δραστηριότητες της Τεχεράνης.

Η ανθεκτικότητα που έχει επιδείξει το ιρανικό θεοκρατικό καθεστώς, αλλάζει εκ νέου τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή… Επί της ουσίας συνιστά εκ νέου ήττα των ΗΠΑ στο ίδιο μέτωπο. Υπενθυμίζεται, ότι σειρά χωρών έχει δεσμευθεί πως δεν θα έχει άλλη επιλογή από την πυρηνικοποίηση, σε περίπτωση που το Ιράν αποκτούσε πυρηνικά όπλα, συμπεριλαμβανομένων της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας, Το δε Πακιστάν που συμμετέχει στο αμυντικό σύμφωνο, ευθύνεται για το πιο οργανωμένο δίκτυο διασποράς πυρηνικής τεχνολογίας στην Ιστορία. Ας μην το ξεχνάμε για το Πακιστάν…

Αναζήτηση εναλλακτικής

Ο σημερινός πόλεμος έχει επιπτώσεις σε δυο επίπεδα: Η διατήρηση του θεοκρατικού καθεστώτος στην εξουσία, επιτείνει το πρόβλημα ασφαλείας των σουνιτικών καθεστώτων. Η ανατροπή του ήταν ο ανομολόγητος στόχος σε Ουάσινγκτον και Ιερουσαλήμ. Συνδυαζόμενο με τη γενικότερη συμπεριφορά της κυβέρνησης Τραμπ και το ιδιότυπο “bullying” έναντι φίλων και συμμάχων, έπληξε καθοριστικά την αξιοπιστία την αμερικανικής εγγύησης ασφαλείας.

Χώρες της περιοχής, αντί να επιλέξουν μονοδιάστατα τη διαρκή χρηματοδότηση των επιθυμιών του Αμερικανού προέδρου, φαίνεται να επιλέγουν και την οδό των μεταξύ τους συσπειρώσεων, με στόχο να δημιουργήσουν κάποια εναλλακτική λύση τη λύση στο πρόβλημα ασφαλείας τους. Το Ιράν, πάντα υπό την προϋπόθεση ότι το καθεστώς θα συνεχίσει να ελέγχει την Ισλαμική Δημοκρατία, δικαίως τρομάζει το σύνολο της Μέσης Ανατολής.

Ο πόλεμος προφανώς το έχει εξαντλήσει. Όμως, η ανθεκτικότητα του καθεστώτος στις απόπειρες ανατροπής και η αποδεδειγμένη ικανότητα να πλήξει σκληρά οποιαδήποτε χώρα της περιοχής με το βαλλιστικό του οπλοστάσιο, σε συνδυασμό με τον έμμεσο έλεγχο των Στενών Μπάμπ ελ-Μαντέμπ μέσω των Χούθι στην Υεμένη, βάζει εξ ορισμού πολύ ψηλά τον πήχη.

Οι τρεις χώρες του αμυντικού συμφώνου, αφενός επιθυμούν να διασφαλιστούν εάν οι ΗΠΑ επιδείξουν απροθυμία στην παροχή ομπρέλας ασφαλείας. Αφετέρου, βάσιμα προσδοκούν ότι η συλλογική επιδίωξη του στόχου της ασφάλειας θα φέρει καλύτερα αποτελέσματα απέναντι στην Ουάσινγκτον.

Η ισχύς… και ευελιξία εν τη ενώσει;

Και κάτι ακόμα: Σε μια εποχή που ο πλανήτης διολισθαίνει… πρόθυμα προς μια αναβίωση ενός Ψυχρού Πολέμου και των “μπλοκ”, με την αυτόνομη διατήρηση διαύλων συνεννόησης, κατά βούληση και χωρίς εξαιρέσεις με όλες τις δυνάμεις της υφηλίου να τελεί υπό δίωξη, μήπως το αμυντικό σύμφωνο διευκολύνει, μέσω της συλλογικότητας τις επαφές και τις διαβουλεύσεις, παρακάμπτοντας τις “απαγορεύσεις”;

Η περίπτωση του Πακιστάν χρήζει περαιτέρω εμβάθυνση. Η χώρα δεν βρίσκεται γεωγραφικά στη Μέση Ανατολή. Όπως άλλωστε και η Τουρκία. Αμφότερες συνορεύουν με αυτήν. Παράλληλα, έχει ενισχύσει τις σχέσεις του με τις ΗΠΑ του Τραμπ, σε μια εξέλιξη που έχει εξοργίσει τη γειτονική Ινδία. Το Πακιστάν, την ίδια στιγμή διατηρεί καλές-λειτουργικές σχέσεις με το Ιράν. Αυτό αποδεικνύεται και στην ενεργό διαμεσολάβηση με σκοπό την υπέρβαση του αδιεξόδου του πολέμου με τις ΗΠΑ.

Κατά συνέπεια, η συμμετοχή των Πακιστανών στο αμυντικό σύμφωνο παίζει ένα πολύ ενδιαφέροντα ρόλο. Μπορεί διακηρυγμένος στόχος του συμφώνου να είναι η αποτροπή και η συλλογική άμυνα. Το Ισλαμαμπάντ, όμως, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι θα συνεχίσει τις μεσολαβητικές απόπειρες για την εξεύρεση διεξόδου στις σχέσεις Σουνιτών-Σιιτών στη Μέση Ανατολή. Παρότι χιλιάδες Πακιστανοί στρατιώτες βρέθηκαν στη Σαουδική Αραβία στο πλαίσιο υλοποίησης της προηγούμενης διμερούς συμφωνίας.

Η τουρκική ψύχωση με το Ισραήλ

Ως βασικότερο κίνητρο της Τουρκίας για την ένταξη στο αμυντικό σύμφωνο θα πρέπει να θεωρηθούν οι προβληματικές σχέσεις με το Ισραήλ και η προοπτική το εν λόγω ψυχροπολεμικό μέτωπο να μετατραπεί σε θερμό… Προφανώς, τα δισ. δολ. των Σαουδαράβων θέλγουν τόσο το Ισλαμαμπάντ, όσο και την Άγκυρα και αποτελούν ισχυρό μέρος του κινήτρου.

Όμως, η ανάλυση δεν θα ήταν πλήρης εάν δεν συνυπολογιστεί η δυνητική επίπτωση που θα έχει το αμυντικό σύμφωνο στις περίφημες Συμφωνίες του Αβραάμ, τον ακρογωνιαίο λίθο της αμερικανικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή τα τελευταία χρόνια, με βασικό στόχο την ενίσχυση της ασφάλειας του εβραϊκού κράτους.

Το αυθόρμητο συμπέρασμα είναι, ότι η Τουρκία τοποθετείται κατά τρόπον που θα της επιτρέψει να παίξει ρόλο σε κάθε προσπάθεια αναβίωσης. Η κατάσταση στη Συρία περιπλέκεται κάθε μέρα που περνά και η πιθανότητα να βρεθούν αντιμέτωπες τουρκικές και ισραηλινές δυνάμεις μόνο αμελητέες δεν είναι.

Όλα κρίνονται στην πράξη

Δεδομένης της συμπερίληψης στο αμυντικό σύμφωνο ότι «η επίθεση εναντίον ενός θα θεωρείται ως επίθεση εναντίον όλων», πώς θα λειτουργήσει άραγε αυτό στο επίπεδο της αποτροπής, μια έννοια που επίσης υπάρχει ονομαστικά στο κείμενο της κοινής ανακοίνωσης; Το βέβαιο είναι ότι το εβραϊκό κράτος θα επιχειρήσει να καταστήσει τη διακήρυξη αναξιόπιστη στην πράξη.

Εάν οι Ισραηλινοί εξαπολύσουν πλήγμα κατά των τουρκικών δυνάμεων στη Συρία, ποιο περιθώριο επιτυχούς παρέμβασης θα έχουν Ριαντ και Ισλαμαμπάντ επί του πεδίου; Είναι δυνατόν να μην ετέθη το θέμα αυτό κατά τους μήνες που προηγήθηκαν, όταν οι συμμετέχοντες είχαν θέσει υπό διαπραγμάτευση τους όρους του αμυντικού συμφώνου;

Πέραν αυτών, σε περίπτωση που το αμυντικό σύμφωνο αποτελέσει πόλο έλξης και άλλων μουσουλμανικών, μεσανατολικών και μη χωρών, τότε το σκηνικό θα έχει μεταβληθεί δραστικά. Η προοπτική, δηλαδή, να μετεξελιχθεί το σύμφωνο σε “ισλαμικό ΝΑΤΟ”. Μπορεί να δίνει, εκ πρώτης όψεως, τέτοιον χαρακτήρα το αμυντικό σύμφωνο. Θα κριθεί όμως στην πράξη.

Πάντως, ο Ερντογάν στις δηλώσεις του κράτησε χαμηλούς τόνους προφανώς για να μην προκαλέσει αντιδράσεις από την πλευρά της Συμμαχίας που ήταν ήδη μέλος η Τουρκία (ΝΑΤΟ), αλλά και διότι ρεαλιστικά, θα δούμε πως θα εξελιχθεί. Ας σημειωθεί ωστόσο, η… αντιγραφή της ελληνικής ρητορικής αναφορικά με τη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ, καθώς φρόντισε να δηλώσει πως «δε στρέφεται εναντίον οποιουδήποτε»!

Μια “πολιτισμική” παράμετρος: Τουρκία και Πακιστάν

Εν κατακλείδι, υπάρχει κι ένα ακόμα ζήτημα που δεν έχει συνυπολογιστεί, παρότι είναι κεφαλαιώδους σημασίας. Αφορά τη διαφορά των πολιτικών συστημάτων ανάμεσα στον δυτικό κόσμο με αυτά των χωρών του αμυντικού συμφώνου. Είναι δηλαδή ένας άτυπος… “πολιτισμικός παράγων” που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός.

Για την “εκλεγμένη δικτατορία” Ερντογάν στην Τουρκία, όλα είναι λίγο-πολύ γνωστά. Δημοκρατία κι εκλογές έχει και το Πακιστάν. Όλοι γνωρίζουν όμως την ισχύ και το ειδικό βάρος των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων και των μυστικών τους υπηρεσιών. Όσον αφορά τη Σαουδική Αραβία, αποτελεί και αυτή ένα πολύ συγκεντρωτικό καθεστώς που χαρακτηρίζεται από την απόλυτη ισχύ του μονάρχη.

Στις ΗΠΑ, για να δώσουμε ένα παράδειγμα, ό,τι και να πει δημόσια ο πρόεδρος Τραμπ, δεν συνεπάγεται αυτόματη υλοποίηση. Σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει στη Σαουδική Αραβία, όπου τον πρώτο και τελευταίο λόγο τον έχει ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. Εκεί δεν υπάρχει Κογκρέσο που μπορεί να αντιπαρατεθεί επιτυχώς με τη βασιλική επιθυμία. Δεν υπάρχουν “checks and balances”.

Είναι εξαιρετικά αμφίβολη και η διάθεση οποιουδήποτε είτε από το στράτευμα είτε από τις μυστικές υπηρεσίες και τα διάφορα υπουργεία, να διαφωνήσουν με τη γενική κατεύθυνση του ηγέτη και να επιχειρηματολογήσουν ελεύθερα. Παρόλο που οι θέσεις αυτές καταλαμβάνονται συνήθως από μέλη της βασιλικής οικογένειας των Σαούντ. Όχι από κάποιους πολιτικούς ή τεχνοκράτες.

Κατά συνέπεια, πώς μπορεί κανείς να είναι βέβαιος ότι δεν θα συμβεί οτιδήποτε που κάποια ηγεσία θα το πάρει προσωπικά, θα προσβληθεί, με αποτέλεσμα να πληγεί σοβαρά, στην πράξη, το αμυντικό σύμφωνο που υπογράφτηκε με τόσες προσδοκίες; Κι επειδή η “κωλοτούμπα” Ερντογάν και η προσαρμοστικότητά του απέναντι στον Σαουδάραβα είναι καλά τεκμηριωμένη, το πρόβλημα δεν θα προκύψει από εκεί.

Το παιχνίδι των ισορροπιών

Τι θα συμβεί άραγε εάν συμβεί το ακριβώς αντίθετο; Εάν για παράδειγμα ο περίφημος MbS θέσει π.χ. θέμα ένταξης της Τουρκίας στις Συμφωνίες του Αβραάμ; Κι ένα δεύτερο παράδειγμα: Τι θα συμβεί εάν σε περίπτωση ελληνοτουρκικής κρίσης ο Σαουδάραβας, μετά από παράσταση της – εμφανώς ενοχλημένης σήμερα από την εξέλιξη, ελληνικής διπλωματίας – ζητήσει από τον Ερντογάν να αναδιπλωθεί;

Η αναφορά αυτή, αρκεί για να υποδείξει έμμεσα το είδος της εξωτερικής πολιτικής που οφείλει να αναπτύξει η Ελλάδα σε ένα τόσο ρευστό και μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Οι ελληνικοί Patriot στο βασίλειο, υπερβαίνουν συντριπτικά τις ρητορικές εκφράσεις υποστήριξης και περνούν στο διά ταύτα. Δεν είναι δυνατόν να γίνει ανεκτή μια προσβλητική υποτίμηση της συνεισφοράς…

Σε συνεργασία με το defencepoint

1. Κάθε πρωί, πριν κολυμπήσεις στη θάλασσα ή στην πισίνα, χρειάζεσαι ένα ισορροπημένο πρωινό, που θα σου δώσει ενέργεια και αίσθημα κορεσμού για τις επόμενες ώρες

Προσπάθησε το πρωινό σου να περιλαμβάνει πηγές υδατανθράκων, όπως δημητριακά πρωινού, ψωμί, κουλούρι Θεσσαλονίκης ή παξιμάδι, πηγές πρωτεΐνης, όπως γιαούρτι, τυρί ή αυγό και κάποιο φρέσκο τρόφιμο (φρούτο ή λαχανικό). Αν μένεις σε ξενοδοχείο και το πρωινό σερβίρεται σε μπουφέ, προσπάθησε να κάνεις διαφορετικούς συνδυασμούς κάθε μέρα! Εάν το πρωινό δεν περιλαμβάνεται στη διαμονή, μπορείς να αγοράσεις όλα όσα χρειάζεσαι από ένα τοπικό σουπερμάρκετ ή φούρνο, για να ετοιμάσεις το πρωινό σου στο δωμάτιο.

2. Μην ξεχνάς το ψυγειάκι σου!

Εξόπλισε στο ψυγειάκι σου με φρέσκα φρούτα, γιαούρτι, βραστά αυγά, λαχανικά, ξηρούς καρπούς και μπάρες δημητριακών. Η κατανάλωση μικρών σνακ στην παραλία θα κρατήσει το στομάχι σου γεμάτο και δεν πρόκειται να το παρακάνεις στην ταβέρνα αργά το απόγευμα.

3. Να παραμένεις ενυδατωμένος/η!

Η επαρκής ενυδάτωση είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να σκέφτεσαι όταν βρίσκεσαι σε διακοπές. Οι υψηλές θερμοκρασίες και οι πολλές ώρες κάτω από τον ήλιο αυξάνουν τον κίνδυνο αφυδάτωσης. Να έχεις μαζί σου ένα μπουκάλι νερό όλη την ώρα. Να θυμάσαι ότι όλα τα μη αλκοολούχα ροφήματα, όπως το παγωμένο τσάι, τα smoothies και οι χυμοί συμβάλλουν στην ενυδάτωση. Ωστόσο, χρειάζεται να τα καταναλώνεις με μέτρο, καθώς μπορεί να περιέχουν ζάχαρη και αρκετές θερμίδες.

4. Ακολούθησε τη μέθοδο του πιάτου στο εστιατόριο!

Γεμίστε το ½ του πιάτου σου με λαχανικά εποχής, το ¼ του πιάτου σου με πηγές πρωτεΐνης (π.χ. ψάρι/θαλασσινά, πουλερικά, κρέας) και το υπόλοιπο ¼ με πηγές υδατανθράκων (π.χ. ρύζι, ζυμαρικά, πατάτες) και ένα από τα αγαπημένα σου ορεκτικά. Προσπάθησε να περιορίσεις τα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, όπως τα τηγανητά ή τα τρόφιμα που περιέχουν σάλτσες ή κρέμα γάλακτος.

5. Κατανάλωσε αλκοόλ με μέτρο!

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, η κατανάλωση κρύων αλκοολούχων ποτών, όπως μπίρα ή κοκτέιλ είναι πολύ συνηθισμένη. Να θυμάσαι ότι τα ποτά με υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ έχουν, συνήθως, πολλές θερμίδες ή/και ζάχαρη. Επίλεξε συχνότερα μπίρα ή κρασί και να τα καταναλώνεις με μέτρο, παράλληλα ή μετά από κάποιο γεύμα και ποτέ με άδειο στομάχι. Επιπλέον, μην αντικαθιστάς το νερό με αλκοολούχα ποτά για να ξεδιψάσεις στην παραλία κάτω από τον ήλιο, καθώς αφυδατώνουν τον οργανισμό!

Τι να κρατήσεις για τη διατροφή σου

Να θυμάσαι να ακούς την πείνα σου, να τρως συνειδητά και να απολαύσεις τα γεύματά σου! Ακόμη και αν δεν καταφέρεις να κρατήσεις τις διατροφικές σου συνήθειες υπό έλεγχο κατά τη διάρκεια των διακοπών σου, μπορείς να επιστρέψεις σε αυτές μόλις γυρίσεις. Άλλωστε, η ισορροπημένη διατροφή είναι τρόπος ζωής!

Να περάσεις όμορφα και να απολαύσεις τις διακοπές σου!

Ο Πάρης Παπαχρήστος είναι διαιτολόγος – διατροφολόγος, M.Sc. Συγγραφέας & ιδρυτής του medNutrition.gr

Σε συνεργασία με το medNutrition

Παράλληλα, θέτει ερωτήματα για την αφαίρεση της σχετικής δικογραφίας από τους εισαγγελείς Πρωτοδικών Αθηνών και την ανάθεσή της σε άλλο εισαγγελικό λειτουργό, αλλά και για τους χειρισμούς συγκεκριμένων εισαγγελικών λειτουργών που αναφέρονται στην παρέμβασή του.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει, επίσης, σε κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία της υπόθεσης, υποστηρίζοντας ότι εξακολουθούν να μην έχουν αξιολογηθεί επαρκώς. Μεταξύ αυτών αναφέρει το μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ της ΕΥΠ και της αντίστοιχης υπηρεσίας της Βόρειας Μακεδονίας, το οποίο, σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, διορθώθηκε τον Απρίλιο του 2022 από στελέχη της Intellexa.

«Εξακολουθώ να αναζητώ οποιαδήποτε αναφορά ή αξιολόγηση αυτού του στοιχείου στις εισαγγελικές διατάξεις τους», αναφέρει, και υπογραμμίζει ότι, πάντως, σέβεται τους εισαγγελικούς και δικαστικούς λειτουργούς που, όπως σημειώνει, «υπηρετούν με ακεραιότητα, επάρκεια και ήθος και υπερασπίζονται το κράτος δικαίου».

Καταλήγει, δε, επισημαίνοντας ότι το ζήτημα δεν είναι η προστασία της εικόνας οποιουδήποτε θεσμού ή προσώπου, αλλά «η πραγματική λογοδοσία των υπαιτίων και η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στη Δικαιοσύνη», χαρακτηρίζοντας την υπόθεση σημείο αναφοράς για την ποιότητα του κράτους δικαίου στην Ελλάδα.

Η ανακοίνωση του κ. Κεσσέ

«Διάβασα με ιδιαίτερη προσοχή την ανακοίνωση της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδας και τις αναφορές περί δήθεν χρήσης από εμένα “χαρακτηρισμών που υπερβαίνουν τα όρια της αυστηρής κριτικής μιας εισαγγελικής κρίσης”. Μου γεννήθηκαν, όμως, ορισμένες εύλογες απορίες, στις οποίες θα ήταν χρήσιμο να απαντήσει, ώστε να πάψει να εκτίθεται με τις επιλεκτικές ή πιθανώς κατά παραγγελία παρεμβάσεις της.

»1.Γιατί δεν εξέδωσε ανακοίνωση όταν αποκαλύφθηκε ότι ο συνάδελφός τους Χρήστος Μπαρδάκης, τότε Οικονομικός Εισαγγελέας και μετέπειτα Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, παγιδεύτηκε με το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator κατά την άσκηση των καθηκόντων του;

»2.Γιατί δεν εξέδωσε ανακοίνωση όταν αποκαλύφθηκε ότι η συνάδελφός τους Βασιλική Βλάχου, εισαγγελέας αρμόδια για την εποπτεία της ΕΥΠ, παγιδεύτηκε επίσης με το Predator κατά την άσκηση των καθηκόντων του;

»3.Γιατί δεν εξέδωσε ανακοίνωση όταν, για πρώτη φορά στα δικαστικά χρονικά, αφαιρέθηκε η δικογραφία από τους Εισαγγελείς Πρωτοδικών Αθηνών κ.κ. Ελευθεριάνο, Τριανταφύλλου και Σπυρόπουλο και ανατέθηκε σε άλλο εισαγγελικό λειτουργό;

»4.Γιατί δεν εξέδωσε ανακοίνωση όταν εκδόθηκε το «επιστημονικό αριστούργημα» του συναδέλφου τους κ. Ζήση, με το οποίο πληροφορηθήκαμε ότι μια απωλεσθείσα τραπεζική κάρτα μπορεί να ενεργοποιηθεί από οποιονδήποτε τρίτο, αρκεί να πετύχει το PIN ύστερα από τρεις τυχαίες προσπάθειες;

»5.Γιατί δεν εξέδωσε ανακοίνωση όταν ο συνάδελφός τους κ. Τζαβέλας αποσιώπησε λόγο εξαίρεσης και χειρίστηκε τη δικογραφία, μολονότι είχε ασκήσει καθήκοντα αναπληρωτή επόπτη της ΕΥΠ κατά την επίδικη περίοδο και, ως εκ τούτου, όφειλε να δηλώσει κώλυμα;

»6.Γιατί δεν εξέδωσε ανακοίνωση για τη στοχοποίηση του συναδέλφου τους κ. Παυλίδη, ο οποίος βρέθηκε στο στόχαστρο τόσο κατά τη διάρκεια της δίκης στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο όσο και μετά την ολοκλήρωσή της;

»7.Τέλος, θα μας εξηγήσει η Ένωση πόσο ανεπηρέαστοι από εξωτερικές πιέσεις υπήρξαν οι κ.κ. Τζαβέλας και Μπακέλας και πόσο καλά έκαναν τη δουλειά τους, όταν ακόμη και σήμερα επιλέγουν να αγνοούν κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία; Μεταξύ αυτών, το μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ της ΕΥΠ και της αντίστοιχης υπηρεσίας των Σκοπίων, το οποίο, σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, διορθώθηκε τον Απρίλιο του 2022 από στελέχη της Intellexa. Εξακολουθώ να αναζητώ οποιαδήποτε αναφορά ή αξιολόγηση αυτού του στοιχείου στις εισαγγελικές διατάξεις τους.

»Τιμώ και σέβομαι απόλυτα τους εισαγγελικούς και δικαστικούς λειτουργούς που, με ακεραιότητα, επάρκεια και ήθος, μέσα σε αντίξοες συνθήκες και υπό εξαιρετικά αυξημένο φόρτο εργασίας, τιμούν τον όρκο τους και προασπίζονται το κράτος δικαίου. Ευτυχώς, αποτελούν τη μεγάλη πλειοψηφία.

»Είναι καιρός να αντιληφθεί η Ένωση Εισαγγελέων ότι το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η προστασία της εικόνας κανενός. Είναι η πραγματική λογοδοσία των υπαιτίων και η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στη Δικαιοσύνη σε μια υπόθεση που έχει εξελιχθεί σε σημείο αναφοράς για την ποιότητα του κράτους δικαίου στην Ελλάδα», καταλήγει η ανάρτηση του κ. Κεσσέ.

Διάβασα με ιδιαίτερη προσοχή την ανακοίνωση της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδας και τις αναφορές περί δήθεν χρήσης από εμένα «χαρακτηρισμών που υπερβαίνουν τα όρια της αυστηρής κριτικής μιας εισαγγελικής κρίσης».

Μου γεννήθηκαν, όμως, ορισμένες εύλογες απορίες, στις οποίες θα ήταν… pic.twitter.com/QFBGN7HIKT

— Zac Kesses (@ZacKesses) August 8, 2026

Η γυναίκα ζούσε στην Κυψέλη και προ ημερών είχε δηλώσει την εξαφάνισή της ο αδελφός της.Εκτιμάται οτι απεβίωσε προ δύο ημερών. Την πτώση από ύψος τεκμηριώνει, σύμφωνα με τον ιατροδικαστή, το κάταγμα στο δεξί χέρι της νεκρής. Το πτώμα εντόπισε περιπατητής που περνούσε από το εκκλησάκι των Αγίων Ισιδώρων. Ειδοποιήθηκε η αστυνομία και αποκλείστηκε ο χώρος, ενώ κλήθηκε και ιατροδικαστής για μια πρώτη εκτίμηση της αιτίας θανάτου. Οι αστυνομικοί συνεχίζουν τις έρευνες για να διαπιστωθούν οι συνθήκες θανάτου. Δεν γνωρίζουμε αν η γυναίκα είχε ψυχολογικά ή άλλα ζητήματα ούτε αν είχε πάει μόνη στον Λυκαβηττό.

Οι Έλληνες χορευτές/τριες από την Θράκη με πλούσιες στολές εντυπωσίασαν σε όλες τις εμφανίσεις τους στο Jakarta World Folk Festival 2026, στην πρωτεύουσα της Ινδονησίας, τόσο στην θεαματική μεγαλειώδη παρέλαση στην κεντρική λεωφόρο, με δράκους και άλλες χαρακτηριστικές ασιατικές εμφανίσεις όσο και σε όλες τις απαιτητικές βραδιές με ελληνικούς χορούς που εναλάσσονταν σε ρυθμούς, προβολή διαφορετικών στολών, συμβάλλοντας σ΄ αυτή την μεγάλη γιορτή μεταφέροντας ένα μικρό αλλά αυθεντικό κομμάτι της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς στο κοινό της Ινδονησίας.

Από την Ευρώπη συμμετείχαν η Πολωνία, η Ρουμανία με ωραίες αποστολές, από την Ασία, η Ρωσία, οι Φιλιππίνες, η Νότια Κορέα, με πολύ ιδιαίτερα στοιχεία όπου η χώρα οικοδεσπότης φρόντισε να υπάρξει αλληλογνωριμία, να ανταλλάξουν εμπειρίες, να δημιουργήσουν φιλίες, να διευρυνθεί ο κύκλος και να υπάρξουν εκατέρωθεν προσκλήσεις που θα έχουν συνέχεια. Όταν υπάρχει όραμα, σκληρή δουλειά, πολιτιστική επίγνωση του ρόλου ενός συλλόγου, ιστορική παρακαταθήκη, κατεύθυνση εξωστρέφειας, διάθεση προσέγγισης λαών και πολιτισμών, η όσμωση αυτή μόνο θετικά συμβάλλει στην παρουσία του στο διηνεκές και τις γενιές που θα το ακολουθούν.

Η περήφανη κληρονομιά του Λυκείου Ελληνίδων

Το Λύκειον Ελληνίδων Ξάνθης με την 50χρονη παρακαταθήκη του θα συνεχίσει μια πορεία που ανοίγει δρόμους, εμπιστεύεται φιλίες, γεμίζει ψυχές νέων παιδιών που εστερνίζονται ιδανικά, παραδόσεις, μετουσιώνουν το χρόνο τους σε όνειρα, δράσεις, ελπίδα για ένα κόσμο χαρούμενο, με συναδέλφωση και εστίαση στην αλληλεγγύη. Πόσο όμορφη η οπτική και η επί του πρακτέου δράση τους!

Όπως θα πει η πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων Ξάνθης Πέπη Στάντσιου που την συναντήσαμε στο υπέροχο αρχοντικό εντευκτήριο του Συλλόγου (φωτό μαζί της) «η αποστολή είχε παράλληλα την ευκαιρία να γνωρίσει σημαντικά αξιοθέατα της πρωτεύουσας της Ινδονησίας μέσα από οργανωμένες ξεναγήσεις και επισκέψεις, όπως το Monas (Εθνικό Μνημείο), την ιστορική Kota Tua, το Anjungan Sarinah, το Taman Mini Indonesia Indah, καθώς και το παραθαλάσσιο συγκρότημα Ancol, όπου επισκέφθηκε το Dufan Ancol και την παραλία Ancol Coast, αποκτώντας μια ολοκληρωμένη εικόνα της ιστορίας, του πολιτισμού και της σύγχρονης ζωής της χώρας αυτής στη Νοτιοανατολική Ασία.

»Η εγκάρδια υποδοχή και πλήρης φιλοξενία παράλληλα με την γνωριμία με αποστολές άλλων ασιατικών χωρών οφείλεται σε συγκεκριμένους πολιτειακούς φορείς και υποστηρικτές του Jakarta World Folk Festival 2026 festival, που έκαναν το παν ώστε η ελληνική αποστολή να ζήσει μοναδικές στιγμές, με ανέσεις και αποκόμιση εμπειριών που θα τους συνοδεύουν μια ζωή. Έτσι οι ευχαριστίες τους είναι όπως θα πουν “επιβεβλημένες” στους ξεναγούς και συνοδούς μας, Safira Nur Ulita και Kharisma Adhi Sanjaya, οι οποίοι από την πρώτη στιγμή στάθηκαν δίπλα μας με χαμόγελο, φροντίδα και αστείρευτη διάθεση να μας γνωρίσουν τον τόπο και τον πολιτισμό τους. Με τον επαγγελματισμό, την ευγένεια και την ειλικρινή τους αγάπη ξεπέρασαν τον ρόλο του ξεναγού και έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι της αποστολής μας.

»Θερμές ευχαριστίες απευθύνουμε, επίσης, στην Πρεσβεία της Ελλάδας στην Τζακάρτα και ιδιαίτερα στον Διευθύνοντα του Προξενικού Γραφείου κ. Νικόλαο Αργύρη, Τμηματάρχη Α΄ διοικητικού – προξενικού, καθώς και στον κ. Νίκο Σκαρμούτσο, IT Engineer, για τη θερμή υποδοχή τους. Ιδιαίτερες ευχαριστίες αξίζουν στον χοροδιδάσκαλό μας κ. Κυριάκο Αθανασιάδη για την πολύτιμη καθοδήγηση και τη συμβολή του στην άρτια προετοιμασία της αποστολής, καθώς και στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου Φανή Κυριακίδου, Ζωή Συμεωνίδου, Άσπα Μουτάφη, Αριστέα Αλατά και Ελπίδα Ζαλιμίδου, για τη στήριξη, τη φροντίδα και την παρουσία τους καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού καθώς, επίσης, σε όλους τους χορευτές της αποστολής μας, οι οποίοι εκπροσώπησαν με ήθος, συνέπεια και αφοσίωση το Λύκειον των Ελληνίδων Ξάνθης, τη Θράκη και την Ελλάδα».

Πολύτιμη εμπειρία

Η 26μελης ελληνική αποστολή είχε προνοήσει να υπάρχουν χαρακτηριστικά δώρα, που προσφέρθηκαν στις τελετές έναρξης και λήξης, είχε τυπώσει χαρακτηριστικά μπλουζάκια, ως αναμνηστικά. «Η εμπειρία που έχουμε από διεθνείς συμμετοχές ήταν πολύτιμη» θα πει η κ. Στάντσιου θυμίζοντας την επαφή που αναπτύσσει το Λύκειον Ελληνίδων με τον απόδημο ελληνισμό, τις αποστολές της στο Ντάλας του Τέξας όπου απέσπασε το “χρυσό κλειδί της πόλης”, στον Καναδά, στην Καμπέρα πρωτεύουσα της Αυστραλίας, σε όλη την Ευρώπη, στην υλοποίηση βαλκανικών δράσεων μέσω του Leader plus με την συμμετοχή Βουλγαρίας, Σερβίας κι εστίαση στον βαλκανικό γάμο, την τελετουργία τα έθιμα, αλλά και την γιορτή της Άνοιξης, του Αγίου Γιώργη και τόσες άλλες διεθνείς δράσεις που τους χάρισαν βραβεία, πλακέτες και διακρίσεις που φυλάσσονται ως πολύτιμα κειμήλια μια πορείας σε προθήκες του Λυκείου Ελληνίδων Ξάνθης.

Να αναφερθεί ότι στο πρόσφατο ταξίδι τους στην Τζακάρτα γνώρισαν και τους 25 Έλληνες που ζουν εκεί κι ενθουσιάστηκαν όπως ήταν αναμενόμενο από την εντυπωσιακή παρουσία τους, την χαρά να μιλήσουν ελληνικά και να ανταλλάξουν απόψεις. Συμπληρωματικά να αναφερθεί ότι η συμβολή του Εθνικού Τμήματος του CIOFF Greece στην υλοποίηση της αποστολής ήταν καθοριστική.

«Η κύρια Διεύθυνση Ασφάλειας Παράκτιων Περιοχών της Τουρκίας έχει ειδοποιήσει πολλά σκάφη που κατευθύνονται προς το Νοβοροσίσκ ότι δεν εκδίδει άδειες διέλευσης σε τέτοιες διαδρομές ή ότι χρειάζεται επιπλέον χρόνο για να εξετάσει τις αιτήσεις διέλευσης μέσω των Δαρδανελίων».

Κάποια μέσα αναφέρουν ότι καθυστερούν και μερικές άδειες για πλοία με προορισμό ουκρανικά λιμάνια, πιθανόν για λόγους “ισορροπιών” της Άγκυρας, παρότι ο κύριος θιγόμενος από αυτό το μέτρο είναι το Καζακστάν και η Ρωσία.

Τα Δαρδανέλλια τύποις μένουν ανοιχτά, αλλά…

Οι τουρκικές αρχές δεν έχουν δώσει επίσημη εξήγηση για την απόφαση ούτε την έχουν ανακοινώσει επισήμως, αλλά στην πράξη κωλυσιεργούν να δώσουν άδεια για διέλευση. Αυτό ουσιαστικά περιορίζει τη θαλάσσια κυκλοφορία προς τη Μαύρη Θάλασσα εν μέσω κλιμάκωσης των επιθέσεων με drones εναντίον εμπορικών πλοίων. Η Γενική Διεύθυνση παρέπεμψε τα σχετικά ερωτήματα στο τουρκικό υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών, το οποίο δεν απάντησε σε αιτήματα για σχόλιο.

Είχε προηγηθεί τς περασμένες ημέρες ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών που ανέφερε ότι «τα εμπόλεμα μέρη πρέπει να λάβουν επειγόντως μέτρα για την προστασία της ναυσιπλοΐας στη Μαύρη Θάλασσα, αλλιώς θα λάβει μέτρα η Τουρκία». Η ανακοίνωση εκεινη εξεδόθη επειδή «σε εμπορικά πλοία τουρκικής πλοιοκτησίας τραυματίσθηκαν από επιθέσεις Τούρκοι ναυτικοί».

Οι περιορισμοί στη ναυσιπλοΐα απειλούν να επιβαρύνουν περαιτέρω τις παγκόσμιες ενεργειακές και αγροτικές εφοδιαστικές αλυσίδες, οι οποίες ήδη αντιμετωπίζουν ευρύτερες γεωπολιτικές εντάσεις, μεταξύ άλλων τις διαταραχές στον εφοδιασμό πετρελαίου από τη Μέση Ανατολή και την εκτίναξη των διεθνών τιμών των σιτηρών.

Αλλά την Τουρκία δεν την έχουν συνηθίσει να δίνει. Ούτε οι τρίτοι, ούτε και οι εκφραστές της πολιτικής του “καλού παιδιού” στις ελεύθερες περιοχές. Αυτοί υποστηρίζουν πως ο δρόμος για την Πενταμερή Διάσκεψη περνά από μια μονομερή ενέργεια της Λευκωσίας. Μια νέα υποχώρηση. Το είχε πει παλαιότερα- αυτό με την μονομερή ενέργεια- σε συνομιλητές της και η Προσωπική Απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών στο Κυπριακό, Μαρία Άνχελα Ολγκίν, σε μια από τις υπεραπλουστευμένες αναλύσεις της.

Η κ. Ολγκίν, ωστόσο, είναι σχετικά καινούργια στο Κυπριακό και δεν ξέρει πως, αυτές οι υποδείξεις για μονομερείς ενέργειες της ελληνικής κυπριακής πλευράς, δοκιμάσθηκαν και απέτυχαν. Δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση από την τουρκικά κατοχική πλευρά. Αυτό το γνωρίζουν, ωστόσο, οι οπαδοί της πολιτικής του “καλού παιδιού” και διάφοροι τρίτοι συνήθεις ύποπτοι.
Αυτή η λογική δοκιμάσθηκε και εκ του αποτελέσματος απέτυχε.

Τι τους κάνει να θεωρούν πως κάτι θα αλλάξει, δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε. Αλλά εάν για να ανάψει το πράσινο φως η Τουρκία για την Πενταμερή χρειάζεται να ανοίξει οδόφραγμα, για τη λύση τι θα ζητήσουν; Πέραν από τις ασήκωτες υποχωρήσεις που έγιναν από το 1974 και εντεύθεν; Υποχωρήσεις που δεν έφθασαν ποτέ σε μια συμφωνία, αλλά στη συζήτηση ενός μοντέλου που θα οδηγήσει αντί στη λύση στην παράλυση και στη διαιώνιση της προβλημάτων.

Κυπριακό: Ποιος κάνει βήματα και ποιος κερδίζει χρόνο;

Εάν τα ΜΟΕ, όπως είναι και η διάνοιξη των οδοφραγμάτων, προωθούνται, όπως αναφέρεται, για να διευκολύνουν τους πολίτες, γιατί επιμένουν σε μονομερείς ενέργειες; Πότε η κατοχική πλευρά προέβη σε μισό βήμα προσέγγισης από το 1974 και εντεύθεν; Μόνο σε κινήσεις εδραίωσης της κατοχής προβαίνει.

Το σύνδρομο του “καλού παιδιού” οδηγεί το Κυπριακό σε αδιέξοδες πολιτικές, που ενισχύουν τα κατοχικά δεδομένα. Γι αυτό και ενώ θεωρητικά και όχι πραγματικά αυτό παρουσιάζονται ως εκφραστές της λεγόμενης ρεαλιστικής σχολής, επί της ουσίας είτε κατατρύχονται από φοβικά σύνδρομα είτε είναι οπαδοί της όποιας λύσης ή και τα δυο μαζί. Είναι ιδεολογία, που διαπερνά οριζόντια το πολιτικό σύστημα, αλλά έχει περιορισμένη εμβέλεια. Πρόκειται για τη γνωστή πολιτική του “δώσε- δώσε” για να συνεργασθεί η κατοχική δύναμη.

Στην πολιτική και τη διπλωματία έχει σημασία και πότε γίνεται μια παρέμβαση, μια “υπόδειξη”. Το να ασκούνται πιέσεις στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για υποχωρήσεις, όταν η κατοχική δύναμη θέτει συνεχώς προσκόμματα και δεν δείχνει διάθεση να προχωρήσει η προσπάθεια, τούτο δεν βοηθά. Ούτε την υπόθεση της Κύπρου, ούτε και τον Πρόεδρο, που διαχειρίζεται το Κυπριακό (αυτό, βέβαια, δεν φαίνεται να τους νοιάζει).

Δείχνοντας αυτή τη σπουδή, όταν λόγω των τουρκικών παράλογων και παράνομων αξιώσεων της κατοχικής Τουρκίας, η προσπάθεια οδηγηθεί σε αποτυχία, ποιος θα φταίει; Αυτοί που αξιώνουν αναγνώριση κυριαρχικής ισότητας ή εκείνος που δεν… άκουσε τα “καλά παιδιά” να ανοίξει τη σακούλα με τα δώρα; Το Κυπριακό, στο εσωτερικό, ταλαιπωρείται από εκείνους που μονίμως αναζητούν πιστοποιητικό καλής συμπεριφοράς, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από το σύνδρομο του “καλού παιδιού” έναντι της Τουρκίας και των άλλων διεθνών παικτών.