Η αστυνομία απέκλεισε το σημείο μέχρις ότου διερευνηθεί το θέμα της διαρροής και διεκόπη η κυκλοφορία στην οδό Ομηρίδου Σκυλίτση, από το ύψος της οδού Γρηγορίου Λαμπράκη, στην δε οδό 34ου Συντάγματος Πεζικού, από το ύψος της οδού Διστόμου. Πραγματοποιήθηκαν επίσης εκτροπές στις οδούς  Δεληγιώργη και Πύλης καθώς και στις οδούς Πύλης και Γενναδίου. Στον τόπο του συμβάντος μετέβησαν 29 πυροσβέστες με 11 οχήματα από τις Πυροσβεστικές Υπηρεσίες Πειραιά, Μεγάρων και Ελευσίνας όπως επίσης και ειδική ομάδα από την 1η ΕΜΑΚ

Μέτρα για τυχόν διαρροή

Για το φόβο ευρύτερης διαρροής η ΕΛΑΣ έδωσε εντολή στη ΣΤΑΣΥ να διακόψει τη συγκοινωνία. Στην ανακοίνωσή της η εταιρεία αναφέρει:

«Σας ενημερώνουμε, πως με εντολή της ΕΛ.ΑΣ, μετά από αναφορές για πιθανή διαρροή αερίου σε πρατήριο υγρών καυσίμων στον Πειραιά:

– Διακόπτεται προσωρινά η λειτουργία του σταθμού «Πειραιάς» στη Γραμμή 1 (ΗΣΑΠ) του Μετρό και η κυκλοφορία διεξάγεται στο τμήμα Φάληρο – Κηφισιά.

– Διακόπτεται προσωρινά η κυκλοφορία στο τμήμα Ακτή Ποσειδώνος Πειραιά – Μοσχάτο της Γραμμής 7 του Τραμ και η κυκλοφορία διεξάγεται στο τμήμα Ασκληπιείο Βούλας – Καλλιθέα.

Οι οδηγοί καλούνται να αποφεύγουν την περιοχή και να ακολουθούν τις υποδείξεις της Τροχαίας, επιλέγοντας εναλλακτικές διαδρομές μέχρι την ολοκλήρωση των ελέγχων»

Στην δήλωση που έκανε μετά την επιστολή στον πρόεδρο της Βουλής αναφέρει: «Γνωστοποίησα στον Πρόεδρο της Βουλής την ανεξαρτητοποίησή μου από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ. Είναι μία πολύ δύσκολη απόφαση, γιατί όλη μου η ζωή είναι συνδεδεμένη με την οργανωμένη δράση στην Αριστερά, στον Συνασπισμό και στον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, από την ίδρυσή τους. Όμως όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες δεν αντιστοιχούν στις αξίες της Αριστεράς. Δεν μπορώ να υποστηρίξω την περιχαράκωση, η οποία δεν απαντά στην ανάγκη των πολιτών να φύγει η Δεξιά και να πάρει τη θέση της μια προοδευτική κυβέρνηση. Λυπάμαι πολύ για αυτό το αδιέξοδο. Ευχαριστώ όλους τους συντρόφους μου και όλες τις συντρόφισσες μου για αυτή την κοινή πορεία ζωής, η οποία δεν σταματά εδώ.

Παραμένω πιστός στις ιδέες και στις αξίες της Αριστεράς και στον αγώνα για μία δίκαιη κοινωνία.

Θα τιμήσω την εντολή των πολιτών, με αξιοπρέπεια, με σοβαρότητα, με συνέπεια, κάνοντας ό,τι μπορώ για να υπάρξει μία ευρεία προοδευτική σύγκλιση και συνεργασία.

Και εδώ υπάρχουν σοβαρές καθυστερήσεις και πολλά πράγματα που πρέπει να γίνουν.

Μόνο έτσι θα ηττηθεί η Δεξιά που γεννά φτώχεια, σκάνδαλα, αδικία και ανισότητες. Η κοινωνία υποφέρει και ζητά από εμάς ενότητα, λύσεις και όχι διχασμούς.

Αυτόν τον όρκο θα υπηρετήσω μέσα και έξω από τη Βουλή».

Όπως είναι γνωστό, ο Ρετζέπ Ταγίπ Έρντογαν, έστειλε στη θέση του τον Αντιπρόεδρο Τζεβντέτ Γιλμάζ, ο οποίος έχει την ευθύνη της Κύπρου στην τουρκική κυβέρνηση. Είναι, δηλαδή, ο αρμόδιος που παρακολουθεί το «πρότζεκτ κατεχόμενα». Τον έστειλε  για να πει αυτά που θα έλεγε ο ίδιος. Να πει αυτά που η Άγκυρα πάντα εξέφραζε.  Δηλαδή, ότι «ο δρόμος για μια δίκαιη, μόνιμη και βιώσιμη λύση περνά από την αποδοχή της κυριαρχικής ισότητας και του ίσου διεθνούς καθεστώτος των δύο κρατών».

Μερικά 24ωρα πριν την άφιξή του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, στην Κύπρο, ο Γιλμάζ, δεν βρήκε ούτε λέξη να πει για αυτό το ταξίδι. Έσπευσε δε να στείλει συστημένη και μια προειδοποίηση προς τη Λευκωσία (αλλά και το Παρίσι), για τις αμυντικές συμφωνίες που υπογράφει. Η Τουρκία, είπε,  παρακολουθεί «εκ του σύνεγγυς και με μεγάλη προσοχή» όσους επιδιώκουν να εντάξουν την Κύπρο σε νέα στρατιωτικά σχήματα.  Αυτό το αναφέρει ο εκπρόσωπος της κατοχικής δύναμης.

Η γραμμή του Ταγίπ Ερντογάν δεν αλλάζει

Ο Γιλμάζ, όχι τυχαία, έκανε μια αναφορά, που παραπέμπει στη λογική του κατακτητή. Έχει εντάξει τα κατεχόμενα στα μεγάλα… οράματα της Τουρκίας. « Ο αιώνας της Τουρκίας θα είναι ταυτόχρονα και ο αιώνας της ‘’ Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου», ανέφερε κατά την ομιλία του ο Ταγίπ Ερντογάν στα κατεχόμενα. 

Την ίδια ώρα, ο «προοδευτικός» και υπέρ της… λύσης, Τουφάν Έρχιουρμαν, που είναι «έτοιμος» για «συμφωνία» θέτει όρους και προϋποθέσεις. Έχει μια λίστα για τα όσα θα πρέπει να γίνουν πριν να αρχίσουν συνομιλίες. Κι όταν γίνουν όλα αυτά, κατά πάσα πιθανότητα,  δεν θα έχει λόγο η κατοχική πλευρά να εισέλθει σε συνομιλίες. Γιατί θα εξασφαλίσει βασικές επιδιώξεις. Πρωτίστως, τους όρους του διαζυγίου. 

Ο Έρχιουρμαν  επιμένει σε ΜΟΕ, κι ας συζητούνται εδώ και χρόνια, χωρίς αποτέλεσμα. Είναι κι αυτός ένας τρόπος για να μην συζητείται η ουσία του Κυπριακού, δηλαδή, η συνεχιζόμενη κατοχή εδαφών από την Τουρκία. Στο διά ταύτα δεν αναφέρεται. Άλλωστε, σε όσα μηνύματα έστειλε αυτές τις ημέρες, με αφορμή την επέτειο της εισβολής, δεν αναφέρθηκε στην ουσία. Ούτε καν τι μορφή λύσης επιδιώκει. Αυτός, ο… έτοιμος από καιρό.

Οι Τουρκοκύπριοι είναι θύμα των επεκτατικών επιδιώξεων της Τουρκίας. Χρησιμοποιούνται για να προωθεί η Άγκυρα τις πολιτικές της. Αποτελούν μια από τις παραμέτρους, ενός μεγάλου «οράματος» της Τουρκίας, το οποίο δεν τους εξυπηρετεί. Αυτό το γνωρίζουν πρώτοι οι εκάστοτε εγκάθετοι της Άγκυρας στα κατεχόμενα, καθώς καλούνται να υπηρετήσουν αυτή την πολιτική. Άλλοι με προθυμία και άλλοι με το στανιό. Αυτό, ωστόσο, δεν έχει καμία διαφορά για την κατοχική δύναμη. Αυτή, εκείνο που θέλει, είναι να υλοποιείται η πολιτική της. 

Με τη συγκεκριμένη ειδοποίηση, εξουσιοδοτείται το σκάφος σεισμικών ερευνών Oruc Reis να ξεκινήσει έρευνες κατά μήκος της σχεδιαζόμενης διαδρομής του αγωγού μέχρι τα τέλη Αυγούστου.

Οι εργασίες έρχονται σε συνέχεια μνημονίου συμφωνίας που υπογράφηκε στις 10 Ιουλίου μεταξύ της Τουρκίας και του Ψευδοκράτους («Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου»), με το οποίο ξεκινούν οι προετοιμασίες για την κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού.

«Το έργο του αγωγού φυσικού αερίου Τουρκίας-“ΤΔΒΚ” στοχεύει στην ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας της “Τουρκικής Κύπρου”, αντικαθιστώντας τα υγρά καύσιμα που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με φυσικό αέριο, ενώ παράλληλα θέτει τις βάσεις για έναν διάδρομο που θα μπορούσε τελικά να μεταφέρει φυσικό αέριο από την Ανατολική Μεσόγειο στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας» σχολιάζουν τουρκικά ΜΜΕ.

Από την πλευρά του ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ, δήλωσε ότι το σύστημα θα αποτελείται από μια γραμμή μεταφοράς 101 χιλιομέτρων, η οποία περιλαμβάνει 97 χιλιόμετρα υποθαλάσσιου τμήματος και 4 χιλιόμετρα χερσαίου, συνδέοντας το Αναμούρ στις μεσογειακές ακτές της Τουρκίας με το Τεκνετζίκ (Τράπεζα), ανατολικά της Κερύνειας.

Οπότε αποδέχθηκε την κατάσταση και όλη του η ζωή είναι στο ισόγειο σπίτι του μαχαλά, όπου εκεί είναι κουζίνα, κρεβατοκάμαρα, σαλόνι. Δεν έχει βγει στην αυλή να δει τον ήλιο, το φεγγάρι, τις γλάστρες με τα φυτά, να δει την γειτονιά που μεγάλωσε, να ζήσει γάμους, γλέντια, σουνέτ, να πάει στο κέντρο της πόλης που το αλώνιζε με το μηχανάκι και το αυτοκίνητό του…

Δεν μιλάμε να βρεθεί σε θάλασσα, σε βουνό, σε διπλανές αγαπημένες πόλεις στην Ξάνθη, τον Ίασμο, την Αλεξανδρούπολη. Όλα αυτά τα απλά πράγματα για τον ίδιο είναι όνειρο απατηλό… «Όσο ήμουν καλά, οι παρέες ήτανε δίπλα μου, είχα μεγάλο κύκλο φίλων και γνωστών, αλλά όταν άρχισαν τα προβλήματα με απομόνωσαν, με ξέχασαν, δεν πατάει κανείς στο σπίτι μου εκτός από τα τέσσερα παιδιά μου που κι αυτά έχουν την ζωή τους»…

Τον αφήνουμε σαν το σκυλί στο αμπέλι;

Όταν του τηλεφώνησα για να τον επισκεφθώ, γιατί γνωριζόμαστε χρόνια, κι έχω κάνει πολλά ρεπορτάζ για τη ζωή του, με αποτέλεσμα να γίνει γνωστή η περίπτωση του, να βρεθεί χορηγός, να εξασφαλισθεί το ειδικό κρεβάτι, το στρώμα, να βρεθούν ρούχα κι όλα τα απαραίτητα, να ενδιαφερθεί η διοίκηση του νοσοκομείου για να υποστηριχθεί με οξυγόνο, να τον επισκεφθούν γιατροί, κοινωνική λειτουργός, αναθάρρησε.

Το σπίτι το εντόπισα μέσα στην χαρακτηριστική συνοικία μουσουλμάνων διαφορετικών εθνοτικών και θρησκευτικών προελεύσεων που ζουν με τους δικούς τους ρυθμούς, με την ελευθερία να πηγαίνουν στο τζαμί, να ξενυχτούν με τους θορυβώδεις γάμους, να απασχολούν τις αρχές με τις φιλονικίες τους, να ξεχωρίζουν για τα καφενεία και τα ταβερνάκια με σπεσιαλιτέ, με τα πάθη και τις ιδιαιτερότητές τους με την αγάπη να επενδύουν τα χρήματα που βγάζουν στο εξωτερικό σε πολύχρωμες μονοκατοικίες.

Ο Σαχίν Σερήφ με υποδέχεται με ένα πλατύ χαμόγελο που δεν το διαθέτουν οι απόλυτα υγιείς. Αυτό τον διασώζει, όπως λένε και οι γιατροί του. Βέβαια στο ερώτημα πως περνά, ξεδιπλώνεται η ζοφερή πραγματικότητα. Θέλει απλά κι αυτονόητα που όμως τα στερείται. Ένα ζευγάρι γυαλιά που πρέπει να τα δώσει οφθαλμίατρος.

«Εκλιπαρώ να έρθει κάποιος γιατρός να με δει γιατί έχω μεγάλο πρόβλημα από τις κατακλίσεις, και δεν εισακούγομαι. Υποφέρω… Δεν θέλω χρήματα θέλω φροντίδα, ιατρικές συμβουλές. Η γυναίκα μου, η Νεσλά, με φροντίζει, φυλακίστηκε δίπλα μου. Μόνο για τον καθαρισμό μου χρειάζομαι ειδικά προϊόντα και πάνες που κοστίζουν και τα καλύπτω μόνος μου, δεν δικαιολογούνται… Σ’ αυτό το κομμάτι θα ήθελα να βρεθεί κάποιος να μου τα προσφέρει. Τουλάχιστον να υπάρχει η απαραίτητη υγιεινή να μην έχω μολύνσεις». Μιλά για προηγούμενο διοικητή και διοικήτρια του Σισμανόγλειου νοσοκομείου Κομοτηνής που είχαν βρει κάποια φόρμουλα μέσω επιτροπής γιατρών που τον επισκεπτόταν. Με την αλλαγή διοίκησης και την αυστηροποίηση του πλαισίου αυτή η δυνατότητα χάθηκε.

Και τι γίνεται για ένα άνθρωπο που είναι καθηλωμένος, τον αφήνουμε να πεθάνει σαν το σκυλί στο αμπέλι; Όταν χρειάστηκε μια ημέρα να μετακινηθεί ήρθε γερανός κι έγινε ολόκληρη επιχείρηση να μπει σε καρότσα φορτηγού. Επίσης τα κρεβάτια του νοσοκομείου Κομοτηνής είναι για ασθενείς μέχρι 150 κιλά. Υπάρχουν κάποια ελάχιστα για ασθενείς μέχρι 250 κιλά στην Αλεξανδρούπολη αλλά τον κ. Σαχίν δεν τον καλύπτουν. Παρακαλεί να εξασφαλισθεί ένα τέτοιο κρεββάτι στο νοσοκομείο της πόλης του, ώστε να μπορεί αν υπάρξει μεγάλη ανάγκη να νοσηλευτεί. Την περίπτωσή του την γνωρίζουν πολιτικοί πρώτης γραμμής στην Αθήνα αλλά δεν έδωσαν κάποια λύση για τα αυτονόητα…

«Ένα σκυλί στο δρόμο το μαζεύουν, το περιθάλπουν και καλά κάνουν, κι εμένα που είμαι Έλληνας μουσουλμάνος, που υπηρέτησα στον ελληνικό στρατό, που πλήρωσα φόρους άσκησα νόμιμα επάγγελμα με έχουν παρατεταμένο να προβληματίζομαι πόσο θα ζήσω μέχρι να βγει η ψυχή μου…» θα πει. Ελπίζει να τον ακουμπήσει το πρόγραμμα της κ. Αγαπηδάκη για περίθαλψη κατάκοιτων ανήμπορων ανθρώπων στο σπίτι τους… Ελπίζει να μην είναι για λίγους κι εκλεκτούς ή προεκλογικό πυροτέχνημα…

Ευχαριστίες μέσα από την ψυχή του εκφράζει για τον Ανδρέα Μπαρδάκη, φύλακα άγγελο των ΑΜΕΑ που τον επισκέφθηκε πριν 6 χρόνια αλλά δεν τον ξέχασε, τον στηρίζει ψυχολογικά, του τηλεφωνεί συχνά, το νοιάζεται και το αποδεικνύει. Η έκπληξη μου κορυφώθηκε όταν ήρθε ο γιος του Τουφάν Σερήφ να τον δει. Το παλληκάρι κληρονόμησε τη νόσο του πατέρα του, την τρομερή παχυσαρκία και ήδη ζυγίζει 250 κιλά! Στα 43 του χρόνια ζει με το επίδομα της Πρόνοιας, είναι πατέρας 4 παιδιών και τον στηρίζει ο μεγαλύτερος γιος του που ασχολείται με εμπόριο μοκετών, χαλιών κλπ.

Τα προβλήματα όμως έρχονται καλπάζοντας και ήδη και αυτός χρειάζεται υποστήριξη. Ο άλλος γιος ο Τουντζάϊ και τα κορίτσια Μπεμπερχά και Φατμέ δεν αντιμετωπίζουν θέμα παχυσαρκίας.

Εκκλήσεις για υποστήριξη

Η καθημερινότητά τους είναι αδιανόητη. Η υποστήριξη επιβεβλημένη ακόμη και η ψυχολογική ενθάρρυνση όλων και κυρίως των αθέατων και διακριτικών συζύγων που βιώνουν αυτή την πραγματικότητα. Ας ελπίσουμε ότι πέρα από την ευαισθητοποίηση θα υπάρξουν λύσεις, κάποιοι χορηγοί για τα απαραίτητα (απολυμαντικά και βοηθήματα) που χρειάζονται καθημερινά, ότι οι δεκάδες σύλλογοι και ευαίσθητοι της Θράκης θα θελήσουν να του κάνουν παρέα και να μην είναι προσκολλημένος, ο πατέρας κατάκοιτος στην οθόνη της τηλεόρασης…

Εν προκειμένω, ο Γάλλος πολιτικός φιλόσοφος Πιερ Ροζανβαλόν υποστηρίζει ότι η πολιτική απάθεια δεν αποτελεί απόσυρση από την πολιτική. Αντίθετα, είναι έκφραση μιας “εποχής δυσπιστίας” στην οποία ζούμε. Η απάθεια των ψηφοφόρων μετατρέπεται σε μόνιμο σκεπτικισμό, οργή και εξωθεσμική δράση, με αποτέλεσμα οι πολίτες να ενεργούν όλο και περισσότερο ως ελεγκτές, κριτές και φορείς βέτο.

Η αποστροφή από την δημοκρατία, όπως σημειώνει ο Ροζανβαλόν, δεν αποτελεί απόδειξη παθητικότητας: Η πτώση της εκλογικής συμμετοχής και η απώλεια σημασίας των παραδοσιακών κομμάτων δεν αντανακλούν απλή αδιαφορία. Αντίθετα, η απομάκρυνση από την κλασική αντιπροσώπευση οδηγεί σε τρεις νέους, ενεργούς ρόλους των πολιτών:

• Ο λαός ως φύλακας: Οι πολίτες εποπτεύουν συνεχώς την ακεραιότητα και την ειλικρίνεια των κυβερνώντων.
• Ο Λαός-βέτο: Η δυσπιστία οδηγεί τους πολίτες να εμποδίζουν ή να καθυστερούν πολιτικά σχέδια μέσω διαδηλώσεων.
• Ο Λαός-δικαστής: Αυξάνεται η απαίτηση για ανεξάρτητους θεσμούς (όπως δικαστήρια, εξεταστικές επιτροπές) προκειμένου να λογοδοτήσει η πολιτική.

Ο κίνδυνος για τη δημοκρατία είναι ότι στην πιο ακραία μορφή της, αυτή η διαρκής εποπτεία μετατρέπεται σε επιθετικό λαϊκισμό, σε μανιώδη εχθρότητα προς την πολιτική τάξη και σε καθαρή καταγγελία. Με άλλα λόγια η έξαρση του λαϊκισμού ενδέχεται να έχει ως προθάλαμο την απάθεια, η οποία εδράζεται στο φαινόμενο της κοινωνικής ανισότητας, το οποίο αποτελεί στην ουσία πυρήνα ιδεολογικοπολιτικής κινητοποίησης της αριστεράς.

Περί ανατροπής

Η Αριστερά αντιμετωπίζει τις ανισότητες ως δομικό πρόβλημα και διεκδικεί το μετασχηματισμό, ή την ανατροπή των υφιστάμενων οικονομικών δομών. Πάγια αιτήματα της αριστεράς είναι η αναδιανομή του πλούτου από πάνω προς τα κάτω, η παγίωση και επέκταση εργασιακών δικαιωμάτων, ισχυρό κοινωνικό κράτος και ισότητα ευκαιριών. Στον αντίποδα, η κεντροδεξιά συχνά προσεγγίζει το ίδιο ζήτημα, δίνοντας έμφαση στην οικονομική ανάπτυξη και στην ατομική κινητικότητα.

Ωστόσο, αν αναλύσει κανείς τα πολιτικά προγράμματα των κομμάτων, και κυρίως των αριστερών, θα διαπιστώσει ότι το σημαντικό θέμα της κοινωνικοοικονομικής ανισότητας παίζει πολύ λιγότερο ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο, σε αντίθεση με ό,τι είχε έως τώρα υποτεθεί από την επιστημονική κοινότητα. Μια πρόσφατη έρευνα του Κέντρου Αριστείας “Τhe Politics of Inequality” του Πανεπιστημίου Κωνστάντης αποδεικνύει αυτό, και δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό “American Political Science Review”.

Ο Alexander Horn, κύριος συγγραφέας της έρευνας και επικεφαλής της ομάδας “Varieties of Egalitarianism”, συνοψίζει τα ευρήματα της έρευνας ως εξής: «Ιδιαίτερα σε χώρες με έντονη οικονομική ανισότητα, τα πολιτικά κόμματα σε μεγάλο βαθμό παραβλέπουν το ζήτημα στα προγράμματα τους. Αυτό ισχύει  και για τα κόμματα της Αριστεράς». Με άλλα λόγια, η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ούτε καν τα αριστερά κόμματα θίγουν το ζήτημα των σημαντικών αυξήσεων των προσόδων στην κορυφή της εισοδηματικής πυραμίδας, δηλαδή στους πολύ πλούσιους. Ακόμη και τα κέρδη του πλουσιότερου 1% του πληθυσμού, δεν προκαλούν ανάλογη πολιτική αντίδραση.

«Υποθέτουμε ότι αιτίες είναι οι διαρθρωτικές παρεκκλίσεις των δημοκρατικών διαδικασιών: οι πλουσιότεροι πολίτες μιας κοινωνίας πολλές φορές παραμένουν άγνωστοι στο ευρύ κοινό. Οι πιο φτωχές ομάδες του πληθυσμού, από την άλλη πλευρά, αντιμετωπίζουν εμπόδια στην κοινωνική τους κινητικότητα και εκτίθενται έντονα στο φάσμα της ανεργίας. Επιπλέον, παρατηρείται η τάση να προσεγγίζεται πολλές φορές το άνισο status quo υπό το πρίσμα της αξιοκρατίας, δηλαδή να υποστηρίζεται ότι η παρουσία οικονομικών πόρων σχετίζεται με την ατομική επίδοση», τονίζει ο Horn.

Ούτε η Αριστερά συγκινείται

Μόνο όταν η ανισότητα σε ένα κράτος εντείνεται και γίνεται εστία κρίσης, επειδή οι άνθρωποι που υπάγονται στα κατώτερα, ή στα μεσαία εισοδήματα υστερούν ολοένα και περισσότερο, παρατηρείται κάποια αντίδραση από τα κόμματα. Στον αντίποδα, σύμφωνα με την έρευνα, τα δεξιά κόμματα δεν συγκινούνται από την συσσώρευση πλούτου στην ανώτερη εισοδηματική κλίμακα, ούτε στην εντατικοποίηση της οικονομικής ανισότητας.

Εν κατακλείδι, η έρευνα προσφέρει στοιχεία για δομικές αδυναμίες της δημοκρατίας. Σύμφωνα με τον Horn, τα αποτελέσματα της έρευνας υποδεικνύουν ότι οι δημοκρατίες δεν εξομαλύνουν αυτομάτως τη σοβαρή (εισοδηματική) ανισότητα. Αντιθέτως, μπορούν να αναπτύξουν μηχανισμούς που ενισχύουν την ανισότητα – και αυτό ισχύει και για τα αριστερά κόμματα και τις κυβερνήσεις, επισημαίνει ο Horn.

Για την ανάλυσή τους, οι πολιτικοί επιστήμονες με επικεφαλής τον Alexander Horn εξέτασαν μεθοδικά 850.000 χωρία από εκλογικά προγράμματα σε 12 χώρες του ΟΟΣΑ, κατά τη διάρκεια 50 ετών (1970-2020), χρησιμοποιώντας την τεχνική του “online crowdcoding”. Ο όρος “online crowdcoding” αναφέρεται στη διαδικτυακή συνεργασία πολλών ατόμων που βασίζεται σε πλατφόρμες και εξετάζουν από κοινού μεγάλες ποσότητες δεδομένων μέσω κωδικοποίησης ή ταξινόμησης. Αυτή η προσέγγιση συνιστά μια καινοτομία με μεθοδολογική βάση, μέσω της οποίας ήταν εφικτό να αξιολογηθούν σωστά προηγούμενα ερευνητικά ευρήματα, που λανθασμένα υποστηρίζουν ότι τα αριστερά κόμματα αντιδρούν εντονότερα στην εισοδηματική ανισότητα.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο ποινικολόγος βρέθηκε γυμνός, σε εμβρυακή στάση και μέσα σε λίμνη αίματος, ενώ τα ρούχα του ήταν σκορπισμένα στον χώρο. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν διαπιστώθηκαν ίχνη παραβίασης στο γραφείο, με τις Αρχές να εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα, με επικρατέστερο εκείνο της εγκληματικής ενέργειας.

Ο χώρος αποκλείστηκε από την πρώτη στιγμή που εντοπίστηκε η σορός, προκειμένου να πραγματοποιηθεί αυτοψία από τον ιατροδικαστή και τα στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. Σημειώνεται πως η σορός του ποινικολόγου έφερε και κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Τη διερεύνηση της υπόθεσης ανέλαβε κλιμάκιο της Υποδιεύθυνσης Δίωξης κι Εξιχνίασης Εγκλημάτων.

Τον άτυχο δικηγόρο αναζητούσαν για ώρες οι δίδυμες κόρες του, καθώς δεν απαντούσε στις κλήσεις τους. Όταν έφτασαν στο γραφείο και δεν πήραν καμία απάντηση, με τη βοήθεια ενοίκου και του θυρωρού άνοιξαν τον χώρο, όπου έγινε η τραγική ανακάλυψη.

Ποιος ήταν ο Σταύρος Γεωργίου

Ο Σταύρος Γεωργίου υπήρξε επί δεκαετίες μία από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της ελληνικής ποινικής δικηγορίας. Με περισσότερα από σαράντα χρόνια παρουσίας στις δικαστικές αίθουσες, χειρίστηκε δεκάδες υποθέσεις ανθρωποκτονιών, οργανωμένου εγκλήματος και σοβαρών κακουργημάτων, αποκτώντας τη φήμη ενός ιδιαίτερα μαχητικού ποινικολόγου. Οι συχνές τηλεοπτικές εμφανίσεις του, όπου σχολίαζε μεγάλες δίκες και ζητήματα ποινικού δικαίου, τον έκαναν γνωστό ακόμη και σε ανθρώπους που δεν είχαν σχέση με τη Δικαιοσύνη.

Από τις πρώτες υποθέσεις που τον έκαναν γνωστό στο πανελλήνιο ήταν η εξαφάνιση του 11χρονου Άλεξ Μεσχισβίλι στη Βέροια το 2006. Η υπόθεση συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία, καθώς η εξαφάνιση του παιδιού εξελίχθηκε σε μία από τις πιο πολύκροτες ποινικές υποθέσεις των τελευταίων δεκαετιών.

Ο Γεωργίου μαζί με την Ελίζα Βόζενμπεργκ είχε αναλάβει την υπεράσπιση ενός εκ των ανήλικων κατηγορούμενων για την εξαφάνιση του Άλεξ Μεσχισβίλι στη Βέροια. Οι νεαροί είχαν κατηγορηθεί για τη δολοφονία και την εξαφάνιση της σορού του 11χρονου παιδιού, το οποίο δεν βρέθηκε ποτέ. Οι δύο δικηγόροι είχαν κάνει αναφορά στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου για τις απειλές που δέχονταν, ενώ ο 13χρονος Βορειοηπειρώτης βασικός κατηγορούμενος είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα της Ημαθίας.

Εξίσου γνωστή ήταν η εμπλοκή του στην υπόθεση της 4χρονης Άννυ, ενός από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα που έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα. Η δολοφονία και ο τεμαχισμός του παιδιού από τον πατέρα της είχαν προκαλέσει πανελλήνιο αποτροπιασμό. Η υπόθεση εξελίχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες ποινικές δίκες της τελευταίας εικοσαετίας και ο Σταύρος Γεωργίου συμμετείχε στη διαδικασία ως συνήγορος υπεράσπισης.

Ο Σταύρος Γεωργίου συμμετείχε στη μεγάλη δίκη της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη, μία από τις σημαντικότερες ποινικές διαδικασίες στη Μεταπολίτευση. Εμφανίστηκε ως δικηγόρος πολιτικής αγωγής, εκπροσωπώντας την οικογένεια του αστυφύλακα Χρήστου Μάτη, ο οποίος είχε δολοφονηθεί κατά τη διάρκεια ληστείας σε υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στα Πετράλωνα, την παραμονή των Χριστουγέννων του 1984.

Η εξαφάνιση Ανθή

Ο Σταύρος Γεωργίου είχε αναλάβει την υπόθεση του εξαφανισμένου στη Βρετανία, Στάθη Άνθη. Ο νεαρός Έλληνας είχε εκπροσωπήσει και την οικογένεια του Στάθη Άνθη, του νεαρού Έλληνα που εξαφανίστηκε το 2021 από ξενοδοχείο στη Βρετανία όπου εργαζόταν. Μετά την ταυτοποίηση της σορού που είχε εντοπιστεί στο Ντέβον, ο ποινικολόγος είχε ζητήσει να πραγματοποιηθούν εκ νέου στην Αθήνα η νεκροψία–νεκροτομή και οι τοξικολογικές και ιστολογικές εξετάσεις, μεταφέροντας δημόσια τα ερωτήματα της οικογένειας για τις συνθήκες του θανάτου.

Ο Σταύρος Γεωργίου συμμετείχε επίσης στη δίκη για τις καταγγελίες για τη διαδικασία επιλογής φοιτητών σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Κρήτης, καθώς και τον θάνατο του καθηγητή Στέφανου Αλεξανδρόπουλου. Εκπροσώπησε δύο από τους κατηγορούμενους πανεπιστημιακούς ως συνήγορος υπεράσπισης, υποβάλλοντας ερωτήσεις σε μάρτυρες σχετικά με τη μοριοδότηση των φοιτητών και τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη των πανεπιστημιακών οργάνων. Στη δίκη εκπροσώπησε δύο από τους κατηγορούμενους πανεπιστημιακούς ως συνήγορος υπεράσπισης, υποβάλλοντας ερωτήσεις σε μάρτυρες σχετικά με τη μοριοδότηση των φοιτητών και τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη των πανεπιστημιακών οργάνων.

Πέρα από τις συγκεκριμένες υποθέσεις, ο Σταύρος Γεωργίου είχε εκπροσωπήσει κατηγορούμενους σε υποθέσεις ανθρωποκτονιών, υποθέσεις της νύχτας, οργανωμένου εγκλήματος και οικονομικών αδικημάτων. Η παρουσία του στις αίθουσες των δικαστηρίων ήταν συνεχής για δεκαετίες, ενώ πολλοί συνάδελφοί του αναγνώριζαν ότι επρόκειτο για έναν από τους πλέον έμπειρους ποινικολόγους της γενιάς του.

Στη δισκογραφία εμφανίστηκε για πρώτη φορά με το τραγούδι «Πικρό ποτήρι», του Κώστα Καπλάνη. Το 1961 τιμήθηκε με το Α’ βραβείο με το τραγούδι «Απαγωγή» στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης. Το 1964, κατά τη διάρκεια περιοδείας στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τον Μανώλη Χιώτη, τραγούδησε στον Λευκό Οίκο προς τιμήν του Αμερικανού προέδρου Λίντον Τζόνσον. Ανάμεσα στους θαυμαστές του διάσημου ζευγαριού συγκαταλέγονταν ο ηθοποιός Άντονι Πέρκινς και η κορυφαία σοπράνο Μαρία Κάλλας.

Η Μαίρη Λίντα έχει επηρεάσει με την ερμηνεία της πολλές νεότερες σημαντικές τραγουδίστριες, όπως η Γλυκερία, η Χαρούλα Αλεξίου, η Άννα Βίσση και η Δήμητρα Γαλάνη , με τις οποίες είχε συνεργαστεί στο παρελθόν. Στη μακρόχρονη δισκογραφική της πορεία συνεργάστηκε, εκτός από τον Μανώλη Χιώτη, με κορυφαίους Έλληνες συνθέτες, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζιδάκις.

Ανάμεσα στις μεγαλύτερες επιτυχίες της ξεχώρισαν τα τραγούδια «Απαγωγή», «Πικρό ποτήρι», «Μυρτιά», «Μαργαρίτα Μαργαρώ», «Το τελευταίο ποτηράκι», «Ηλιοβασιλέματα», «Περασμένες μου αγάπες», «Αθήνα κόρη τ’ ουρανού», «Ροδόσταμο», «Ροδιά», «Ένας αλήτης πέθανε», «Κόκκινα χείλια», «Θα σε περιμένω», «Θέλω απόψε να γλεντήσω».

Η Finos Film έγραψε: «Καλό ταξίδι στην αξεπέραστη Μαίρη Λίντα, που έφυγε σήμερα από τη ζωή. Μια σπουδαία ερμηνεύτρια, με ξεχωριστό ταμπεραμέντο και μια φωνή που σημάδεψε το ελληνικό τραγούδι.

Μαζί με τον πρώτο της σύζυγο, τον θρυλικό Μανώλη Χιώτη, χάρισαν τη μουσική και τη φωνή τους σε δεκάδες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, ντύνοντας μερικές από τις πιο αγαπημένες στιγμές της μεγάλης οθόνης. Ανάμεσά τους οι ταινίες «Ο Ατσίδας», «Ο Δήμος απ’ τα Τρίκαλα», «Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης» και «Η Βίλλα των Οργίων». Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά της. Αντίο, Μαίρη Λίντα».

Λίγες ώρες πριν από τους νέους βομβαρδισμούς, που άρχισαν στις 02:00 (ώρα Ελλάδας), ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ είπε πως ο στρατός του θα επιτεθεί «πολύ σύντομα» σε υπόγεια εγκατάσταση στο βουνό Κολάνγκ, στο κεντρικό Ιράν, τονίζοντας πως «δεν έχουμε τελειώσει» τη σύγκρουση.

Η ένταση για το στενό του Ορμούζ, θαλάσσια οδό κρίσιμης σημασίας για το παγκόσμιο εμπόριο υδρογονανθράκων, οδήγησε στην αναζωπύρωση του πολέμου την 7η Ιουλίου κι έκανε κομματάκια το λεγόμενο «μνημόνιο κατανόησης του Ισλαμαμπάντ», της συμφωνίας που υπέγραψαν στα μέσα Ιουνίου οι δυο πλευρές κι υποτίθεται πως θα έβαζε τέλος στην ένοπλη σύρραξη που άρχισε την 28η Φεβρουαρίου, με τους αμερικανοϊσραηλινούς βομβαρδισμούς στο Ιράν, προτού κηρυχτεί κατάπαυση του πυρός στις αρχές Απριλίου.

37,5 δισεκατομμύρια δολάρια

Το κόστος της ένοπλης σύρραξης συνεχίζει να αυξάνεται για την Ουάσιγκτον. Χθες ο αμερικανός υπουργός Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ είπε –χωρίς να εξηγήσει πώς ακριβώς προκύπτει ο αριθμός αυτός– ως το κόστος των αμερικανικών επιχειρήσεων είναι 37,5 δισ. δολάρια. Με άλλα λόγια αυξήθηκε κατά 30% από την προηγούμενη εκτίμηση που είχε κάνει ο ίδιος δημόσια (29 δισεκ. δολάρια). Ο υπουργός υπεραμύνθηκε ακόμη του αιτήματος της κυβέρνησης Τραμπ να εγκριθεί συμπληρωματικός προϋπολογισμός 67 δισεκ. δολαρίων για το Πεντάγωνο απευθυνόμενος στα μέλη της Γερουσίας.

Η αντιαεροπορική άμυνα ενεργοποιήθηκε στην ιρανική πρωτεύουσα Τεχεράνη, σύμφωνα με την κρατική τηλεόραση, λίγη ώρα μετά την ανακοίνωση του αμερικανικού στρατού. Ακούστηκαν να επιχειρούν στοιχεία της αντιαεροπορικής άμυνας «στο δυτικό, στο ανατολικό και στο βορειοανατολικό» τμήμα της Τεχεράνης των περίπου 15 εκατομμυρίων κατοίκων, ανέφερε.

Αναφέρθηκαν ακόμη εκρήξεις στην Μπουσέχρ, όπου όπου βρίσκεται λιμάνι και ο μόνος ιρανικός πυρηνικός ηλεκτροπαραγωγικός σταθμός που απομένει σε λειτουργία, ενώ έγιναν ακόμη βομβαρδισμό στο νότιο και στο βορειοδυτικό τμήμα της χώρας, σύμφωνα με το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων IRNA.

Η κεντρική διοίκηση των ιρανικών Ενοπλων Δυνάμεων Χατάμ αλ Ανμπιγιά απείλησε χθες πως θα στοχοποιηθούν συμφέροντα των Αμερικανών και συμμάχων τους στην περιοχή σε περίπτωση που γίνει πραγματικότητα η δήλωση του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ κατά την οποία οι ΗΠΑ θα πλήξουν «πολύ σύντομα» ορεινή, μυστική υπόγεια εγκατάσταση του ιρανικού προγράμματος πυρηνικής ενέργειας σε απόσταση περίπου 1,5 χλμ. νότια από τη Νατάνζ, γνωστή στη Δύση ως όρος Πίκαξ, την Κου ι Κολάνγκ Γκαζ Λα.

Η Τεχεράνη ανταποδίδει καθημερινά τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς στοχοποιώντας εγκαταστάσεις σε άλλες χώρες της περιοχής, συμμάχους των ΗΠΑ, ενώ έχει κλείσει το στενό του Ορμούζ, όπου έπληξε τις τελευταίες ημέρες αρκετά εμπορικά πλοία.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο έκρινε σήμερα ότι εάν επιτραπεί στο Ιράν να ελέγξει το στενό του Ορμούζ θα δημιουργηθεί «επικίνδυνο προηγούμενο», συνέπειες πέραν της Μέσης Ανατολής. Ο στρατός του Κουβέιτ ανακοίνωσε τη νύχτα της Τρίτης προς Τετάρτη πως αναχαίτιζε «εχθρικά drones». Η Ιορδανία και το Μπαχρέιν ανακοίνωσαν επίσης ότι υπέστησαν επιθέσεις με drones και πυραύλους από το Ιράν τις προηγούμενες 24 ώρες.

Η τιμή του πετρελαίου συνεχίζει να ανεβαίνει

«Ο εχθρός πρέπει να προετοιμαστεί για κύματα drones και πυραυλικές επιθέσεις ακόμη πιο αποφασιστικές και ισχυρές», διεμήνυσαν οι Φρουροί της Επανάστασης. Οι αρχές του Κουβέιτ κατηγόρησαν το Ιράν ότι επιτέθηκε εναντίον ηλεκτροπαραγωγικών σταθμών και μονάδων αφαλάτωσης νερού, απόλυτα απαραίτητων υποδομών για την τροφοδοσία με πόσιμο νερό των εκατομμυρίων κατοίκων του εμιράτου, σε μια από τις πιο ξηρές περιοχές του πλανήτη.

Οι Υεμενίτες σύμμαχοι του Ιράν, το κίνημα ανταρτών Χούθι (σ.σ. η Ανσαραλά, όπως είναι η επίσημη ονομασία της οργάνωσης που είναι πιο γνωστή στη Δύση με το επώνυμο της οικογένειας των ηγετών της), απειλεί να σταματήσει την κίνηση των πλοίων στην άλλη πλευρά της αραβικής χερσονήσου.

Αν εφαρμοστεί, η απειλή των Χούθι θα κόψει την πρόσβαση σε λιμάνια της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα, κρίσιμης σημασίας για την παράκαμψη του στενού του Ορμούζ. Το βασίλειο παραμένει ο μεγαλύτερος εξαγωγέας αργού στον κόσμο. Οι ΗΠΑ θα «ασχοληθούν» με τους Χούθι αν κάνουν πράξη τον ναυτικό αποκλεισμό, διεμήνυσε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Οι αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις είχαν ήδη πραγματοποίησε επιχειρήσεις εναντίον των Χούθι όταν εμπόδιζαν τη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά θάλασσα κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας, προχωρώντας σε επιθέσεις με πυραύλους και drones εναντίον πλοία που θεωρούσε ότι «συνδέονταν» με το Ισραήλ και συμμάχους του. Οι Χούθι ελέγχουν το στενό Μπαμπ ελ Μάντεμπ, στο νότιο άκρο της Ερυθράς Θάλασσας, από όπου διέρχονται πλοία που κατευθύνονται στη Διώρυγα του Σουέζ ή την έχουν περάσει και κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Συνέπεια της συνέχισης του πολέμου: η τιμή του βαρελιού του πετρελαίου Μπρεντ, ποικιλίας αναφοράς στις διεθνείς αγορές, ξεπέρασε τα 92 δολάρια σήμερα, κατά την έναρξη των συναλλαγών στην Ασία. Πρόκειται για το υψηλότερο επίπεδο από την 11η Ιουνίου.

Ήδη απέστειλαν προειδοποιήσεις σε ναυτιλιακές εταιρείες να μην φορτώνουν, ή ξεφορτώνουν εμπορεύματα σε σαουδαραβικά λιμάνια, τονίζοντας ότι οποιοδήποτε πλοίο συνεργάζεται με τη Σαουδική Αραβία κινδυνεύει να δεχθεί επίθεση, σε οποιοδήποτε σημείο φτάνει η εμβέλεια των όπλων τους. Ο αποκλεισμός στοχεύει να στερήσει από τη Σαουδική Αραβία τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί την Ερυθρά Θάλασσα για να παρακάμπτει το Στενό του Ορμούζ.

Η κίνηση αυτή συμπίπτει με τη γενικότερη ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και τον πόλεμο για τον έλεγχο των θαλάσσιων περασμάτων. Το Ιράν (που στηρίζει τους Χούθι) φέρεται να είχε ζητήσει από την οργάνωση να είναι έτοιμη να κλείσει το στρατηγικό πέρασμα Μπαμπ ελ-Μαντέμπ στην Ερυθρά Θάλασσα. Ο δε πρόεδρος Τραμπ προειδοποίησε ότι οι ΗΠΑ θα απαντήσουν, αν οι Χούθι επιχειρήσουν να εμποδίζουν την διέλευση εμπορικών πλοίων, αν και ο ίδιος έκανε εκεχειρία μαζί τους χωρίς να εξασφαλίσει την δέσμευση τους ότι θα σταματήσουν να πλήττουν, για παράδειγμα το Ισραήλ.

Ποιοι είναι οι Χούθι

Το να βλέπει κανείς τους Χούθι απλά ως έναν ιρανικό πληρεξούσιο, ή ως μία φιλοπαλαιστινιακή οργάνωση, είναι κάτι υπερ-απλουστευτικό, διότι δεν εξηγεί την συνεχιζόμενη επιθετικότητα τους και τις δυνατότητες μελλοντικής δράσης που αυτοί έχουν. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα εθνικό κίνημα της Υεμένης με περιφερειακά συμφέροντα, που ελάχιστη σχέση έχουν με την Γάζα, ενώ είναι δεν λειτουργούν πάντα ως ένας “δορυφόρος” του Ιράν.

Είναι χαρακτηριστικό πως έχουν μείνει εκτός της πολεμικής αντιπαράθεσης που μαίνεται στον Κόλπο, πέρα από κάποιες επιθέσεις τους στο Ισραήλ. Η ρήξη τους δε με την Σαουδική Αραβία εντάσσεται περισσότερο στα πλαίσια της πολυετούς αντιπαράθεσης με το Ριάντ στον εμφύλιο της Υεμένης και όχι στην στάση του βασιλείου στον νέο πόλεμο στην Μέση Ανατολή – το οποίο βασίλειο μάλιστα συνέβαλε στην αποτυχία της επιχείρησης “Project Freedom”, που είχε ανακοινώσει πομπωδώς ο Τραμπ για το Ορμούζ.

Όντως, η Γάζα τους είχε δώσει το πρόσχημα για την εκστρατεία επιθέσεων τους στην Ερυθρά Θάλασσα. Όμως, η πραγματικότητα είναι πολύ πέραν της σύγκρουσης Ισραήλ-Παλαιστινίων. Η “Ανσαρ Αλλάχ” βλέπει παγίως στις ΗΠΑ τον “Μεγάλο Σατανά”, μια ιμπεριαλιστική δύναμη που απειλεί τον λαό της Υεμένης. Η δε συνεργασία τους με το Ιράν μπορεί να εκληφθεί και ως πραγματισμός. Οι στόχοι των Χούθι είναι κυρίως πολιτικοί, όχι θρησκευτικοί: Επιδιώκουν ένα “παράλληλο κράτος” στην Υεμένη, ικανού να πολεμά τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στην περιοχή.

Χούθι, Ιράν και αραβικά κράτη

Η κοινή αραβική και ισλαμική και ταυτότητα εξηγεί την υποστήριξη τους στην Παλαιστίνη, όπως και την αντιπαράθεση τους με αραβικά κράτη που έχουν δεσμούς με το Ισραήλ – Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα – πέραν του ότι τα προαναφερόμενα κράτη αποτέλεσαν την εμπροσθοφυλακή κατά των Χούθι στον εμφύλιο της Υεμένης.

Το Νοέμβριο του 2023 οι Χούθι μίλησαν για «αραβική αποστασία», λόγω της μη ενεργούς υποστήριξης στην “Πλημμύρα του Αλ Άκσα” – το όνομα της επίθεσης της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου. Οι επικρίσεις των Χούθι έναντι των κατεστημένων αραβικών ηγεσιών τους έδωσε ένα “ηθικό πλεονέκτημα” στον αραβικό κόσμο. Χούθι και Παλαιστίνιοι έχουν έναν κοινό εχθρό, το Ισραήλ – από κοινού με μία σημαντική περιφερειακή δύναμη, το Ιράν. Ιράν και Χούθι έχουν επίσης κοινούς αντιπάλους στην περιοχή. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την ιρανική στρατιωτική υποστήριξη, συνέβαλε στον χαρακτηρισμό «πληρεξούσιος του Ιράν», που αποδίδουν τα δυτικά ΜΜΕ στους Χούθι.

Ο αντιαμερικανισμός των Χούθι δεν προηγείται απλώς της σύγκρουσης στην Γάζα, αλλά εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία αποτελεί κεντρικό σημείο της κοσμοθεωρίας του κινήματος – δηλώνουν πως παλεύουν για μία ισχυρή Υεμένη που θα αποτρέπει τους εχθρούς της. Χαρακτηρίζουν τις ΗΠΑ ως «κουκλοπαίκτη του Ισραήλ» και το Ισραήλ ως «μαριονέτα της Αμερικής».

Η αντιαμερικανική κοσμοθεωρία του κινήματος χρησιμοποιείται και στην αντιπαράθεση τους με εξτρεμιστικές σουνιτικές ομάδες, για παράδειγμα χαρακτηρίζουν τις ΗΠΑ ως τον «εγκέφαλο» πίσω από το ISIS. Εξάλλου, το βασικό σύνθημα των Χούθι είναι το «Θάνατος στην Αμερική». Αυτό διαδόθηκε από Αγιατολάχ Χομεϊνί μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 στο Ιράν, αν και στην πραγματικότητα η οργάνωση το υιοθέτησε μετά την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ, το 2003.

Ο αντιαμερικανισμός των Χούθι έχει ρίζες κυρίως στην πρόσφατη πρόσφατη ιστορία της Υεμένης. Η σύγκρουση Χούθι-Σαουδικής Αραβίας διεύρυνε τον αντιαμερικανισμό τους. Οι ΗΠΑ, σταθερός σύμμαχος της Σαουδικής Αραβίας την οποία ενισχύουν στρατιωτικά, θεωρείται βασικός παράγοντας του εμφυλίου της Υεμένης, το δε Ριάντ εμπλέκονταν στα εσωτερικά της χώρας, πολύ πριν τον εμφύλιο. Οι Χούθι έχουν ως σημείο αναφοράς την εκστρατεία τους στην Ερυθρά Θάλασσα, καθώς κατάφεραν να “καταπνίξουν” το παγκόσμιο εμπόριο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ, φτάνοντας να μειώσουν τις ναυτιλιακές διελεύσεις από αυτήν την διαδρομή, τουλάχιστον κατά 50%.

Υπονομεύοντας την παγκόσμια ναυτιλία και άρα και τα συμφέροντα του “Μεγάλου Σατανά”, μετατράπηκαν σε μία δύναμη που πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, τόσο σε εγχώριο, όσο και σε διεθνές πλαίσιο, αποδεικνύοντας ότι μπορούν να αποδιοργανώσουν τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως. Οι Χούθι αναβαθμίστηκαν ως ένας παίκτης με επιρροή και έγιναν σημείο αναφοράς για τον μουσουλμανικό κόσμο. Με την πρότερη πολεμική τους εκστρατεία στην Ερυθρά, ενίσχυσαν την δημοφιλία τους στο εσωτερικό της Υεμένης και τον αριθμό των μαχητών που εντάσσονται στις τάξεις τους.

Εξοπλισμός

Η στρατιωτική δυνατότητα των Χούθι ενισχύθηκε κατά τον εμφύλιο. Πιθανώς ποτέ δεν ήταν ευκολότερη για αυτούς η στρατιωτική δράση εκτός των συνόρων της Υεμένης, αποτέλεσμα της ιρανικής παροχής υποστήριξης και των προμηθειών για την κατασκευή πυραύλων και UAV. Τα εξαρτήματα αποστέλλονται, ή μεταφέρονται λαθραία στην Υεμένη και στη συνέχεια συναρμολογούνται για χρήση. Στοιχεία δείχνουν ότι εξαρτήματα που παράγονται στην Ευρώπη μεταφέρονται λαθραία στο Ιράν και στη συνέχεια παρέχονται στους Χούθι. Η πιο αποτελεσματική μέθοδος επιθέσεων των Χούθι φαίνεται να είναι η χρήση drone καμικάζι, φορτωμένων με εκρηκτικά.

Έχουν την απαραίτητη εμπειρία από τον εμφύλιο πόλεμο και από επιθέσεις τους εναντίον της Σαουδικής Αραβίας. Τα μοντέλα Qasef-1 και Waid-1 του κινήματος, με βεληνεκές 200 km και 900 km αντίστοιχα, επαρκούν για την διεξαγωγή αποστολών κρούσης σε στόχους της Ερυθράς Θάλασσας. Όπλα μεγαλύτερης εμβέλειας, όπως το Waid-2, είναι ικανά να καλύψουν το μεγαλύτερο μέρος της Μέσης Ανατολής και να χτυπήσουν στόχους σε χώρες, όπως το Ισραήλ.

Οι πιο εξελιγμένοι πύραυλοι του κινήματος έχουν παρόμοια εμβέλεια και έχουν ήδη δοκιμαστεί εναντίον του Ισραήλ. Οι πρώτοι θάνατοι στην Ερυθρά Θάλασσα ήταν αποτέλεσμα των επιθέσεων τους με βαλλιστικούς πυραύλους στο φορτηγό πλοίο True Confidence. Τρία άτομα είχαν σκοτωθεί τότε.

Αν και υπάρχουν στοιχεία ότι οι Χούθι αναπτύσσουν τις δικές τους παραγωγικές δυνατότητες, παραμένουν εξαρτημένοι των ιρανικών προμηθειών και βοήθειας. Σχεδόν ολόκληρο το οπλοστάσιο τους έχει πανομοιότυπα αντίγραφα ιρανικών μοντέλων. Πάντως, ούτε οι πολυετείς βομβαρδισμοί του συνασπισμού που ηγείται η Σαουδική Αραβία, ούτε η αμερικανο-βρετανική επιχείρηση “Operation Poseidon Archer”, ούτε τα κατά καιρούς ισραηλινά πλήγματα, τα οποία μάλιστα εξόντωσαν ηγετικά στρατιωτικά και πολιτικά στελέχη των Χούθι, κατάφεραν να τους “αναχαιτίσουν”.

Οι ίδιοι δεν εστιάζουν πάντοτε στην αντιμετώπιση των “ιμπεριαλιστών εχθρών”, διαπραγματευόμενοι ακόμα και με την Σαουδική Αραβία, δείχνοντας διπλωματική ευχέρεια και έχοντας πάντα στο νου την διεύρυνση της ισχύος τους στην Υεμένη.

Κλιμάκωση στην Υεμένη

Από τον Απρίλιο του 2024, οι συγκρούσεις στην Υεμένη είχαν μειωθεί σημαντικά, ως αποτέλεσμα της εκεχειρίας – με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ – και των συνεχιζόμενων διαπραγματεύσεων μεταξύ των Χούθι και των αντιπάλων τους. Αν και οι συμφωνίες κατάπαυσης του πυρός  έχουν αποδειχθεί εύθραυστες και τηρούνται μόνο μερικώς στην Υεμένη, η επανειλημμένη εφαρμογή τους τελικώς βοήθησε στη μείωση των μαχών. Οι διαπραγματεύσεις είχαν κορυφωθεί με την επίσκεψη εκπροσώπων της “Ανσάρ Αλλάχ” στο Ριάντ, τον Σεπτέμβριο του 2023.

Όμως, η εκεχειρία μοιάζει υπό κατάρρευση στην Υεμένη, όχι μόνο εξαιτίας των σαουδαραβικών πληγμάτων που προαναφέραμε και των αντιποίνων των Χούθι. Επιπλέον, ξέσπασαν σφοδρές μάχες στα δυτικά (κυρίως στην περιοχή Hodeidah) με δεκάδες νεκρούς, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως το χειρότερο ξέσπασμα βίας στην περιοχή από το 2022. Στο μεταξύ έχει προηγηθεί η διάρρηξη της συμμαχίας Σαουδικής Αραβίας και Εμιράτων στην Υεμένη, καθώς το Άμπου Ντάμπι στηρίζει το Νότιο Μεταβατικό Συμβούλιο (STC), το οποίο επιδιώκει την ανεξαρτησία της νότιας Υεμένης και όχι την διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση που στηρίζουν οι Σαουδάραβες.

Η ιστορία έχει δείξει πως επιθέσεις έναντι των Χούθι μπορεί να γυρίσουν μπούμερανγκ. Εξάλλου, μία δεκαετία σφοδρών εμφύλιων συγκρούσεων δεν έκαμψε την αποφασιστικότητα τους. Επομένως, τα υπερβολικά πλήγματα έναντι τους, ενδέχεται να τους ενισχύσουν. Επιπλέον, με δεδομένη την αναστάτωση στο Ορμούζ, η παγκόσμια οικονομία θα πληγεί αν επαναληφθούν τα εμπόδια διέλευσης στο Σουέζ, ή αν έχουμε εμπόδια και στην διέλευση από την Ερυθρά. Να σημειωθεί δε πως οι Χούθι έχουν επιτεθεί και σε πλοία μυ δυτικών συμφερόντων όπως στο πετρελαιοφόρο Huang Pu, παρά τους δεσμούς τους με την Ρωσία και την Κίνα.

Το σίγουρο είναι πως είμαστε μακριά πια από την (χρονικά πρόσφατη περίοδο) που ο εκπρόσωπος των Χούθι χαρακτήριζε ως “αδέρφια μας(!)” τους Σαουδάραβες με τους οποίους διαπραγματεύονταν, προσδοκώντας να αναγνωρίσει το Ριάντ την διευρυμένη επιρροή που ασκούν οι Χούθι στην Υεμένη. Πάντως δεν είναι εντελώς άδικο να θεωρείται η προσπάθεια εξομάλυνσης Χούθι και Σαουδικής Αραβίας ως μία παράπλευρη απώλεια του νέου γύρου συγκρούσεων που ξέσπασαν στον Κόλπο.