Τον καταλαβαίνω, αλλά παραμένει πρόεδρος και οι Ουκρανοί μάλλον θέλουν να τον βλέπουν να συμμερίζεται τις δυσκολίες τους, έστω και σε πολύ πιο προστατευμένες και άνετες συνθήκες…

Ο… ήρωάς μας, όμως, φαίνεται ότι τώρα που οι Ρώσοι έχουν… βγάλει τα γάντια και βομβαρδίζουν ανηλεώς το Κίεβο, φοβάται για τη ζωάκα του!

Το Κρεμλίνο, πάντως, έχει δεσμευτεί να μην τον εξοντώσει και το έχει μέχρι τώρα τηρήσει! Αλλά σου λέει ο Βολοντίμιρ, λες να ξυπνήσει στραβά ο συνονόματος Βλαντιμίρ και να μου ρίξει κανά πύραυλο στο κεφάλι…

Φύλα τα ρούχα σου να ‘χεις τα μισά που λέει και η παροιμία! Κάπως έτσι μάλλον το σκέφτεται και για να μην επιστρέψει στα δύσκολα, κάνει τουρνέ από πρωτεύουσα σε πρωτεύουσα για… επαφές!

Βρετανία, Τουρκία, Ισπανία, Γερμανία και τώρα Δανία, έχω χάσει το λογαριασμό! Μεταξύ μας, άλλο το Κίεβο, όπου πέφτουν τα drones σαν το χαλάζι και άλλο να ξαπλώνεις την κορμάρα σου στις πιο ακριβές σουίτες, προεδράρα γαρ…

Κατά τα άλλα, όπως είχε πει και ο Τραμπάκος, ο Ζελένσκι είναι μοναδικός στο να σου τα παίρνει! Ο Λευκός Οίκος του το ξέκοψε, αλλά η… ευρωπαϊκή αγελάδα είναι ακόμα διαθέσιμη για άρμεγμα!

Δεν φτάνουν τα 90 δισεκατομμυριάκια που του έδωσαν, τώρα ζητάει καμιά τριανταριά ακόμα για το 2026 και καμιά… εβδομηνταριά για το 2027!

Όπως καταλάβατε, μιλάμε για χρήμα όχι με τη σέσουλα, αλλά με… υπερφορτωμένα βαγόνια! Να τα ‘βλεπε ο… Σκρουτζ να αγαλλίαζε η ψυχή του!

Και έχεις και το Μερτς να απειλεί τις χώρες-μέλη ότι αν δεν δεσμευτούν να χρηματοδοτήσουν το Κίεβο θα μπλοκάρει τον κοινοτικό προϋπολογισμό!

Όχι τίποτα άλλο, αλλά εκτός από τις ανάγκες του πολέμου, υπάρχουν και τα κολλητάρια του προέδρου! Ένα και ένα είναι τα… σκασμένα!

Αν και έχουν σαβουρώσει εκατοντάδες μύρια, κατά πώς λένε και οι ίδιοι οι Ουκρανοί, είναι… γαργαντούες οι αθεόφοβοι! Πού να προλάβεις να τους χορτάσεις!

Όχι δεν θέλω ούτε να το σκεφτείτε! Ο Ζελένσκι είναι ο πιο… έντιμος των εντίμων! Τι να κάνει ο άνθρωπος, όμως, έμπλεξε με λαμόγια!

Ο ένας μετά τον άλλο οι πιο στενοί συνεργάτες του αποκαλύπτεται όχι πως έχουν βάλει το δάκτυλο στο μέλι, αλλά πως έχουν… κλέψει και την κηρύθρα!

Και μη νομίζετε ότι αυτά τα λένε οι παλιορώσοι! Τα λέει η ουκρανική υπηρεσία καταπολέμησης της διαφθοράς, που έφτιαξαν οι δυτικοί για να μαζέψουν λίγο τους… γαργαντούες!

Άντε ρε Ζελεσνκάκο, γύρνα πίσω στο Κίεβο μήπως σε δει ο Πουτινάκος και φοβηθεί! Γιατί έτσι όπως μυρίζω τα πράγματα, δεν βλέπω τους Ουκρανούς να τον βγάζουν το χειμώνα μ’ αυτά που έχουν πέσει στο κεφάλι τους!

Ο “Ματωμένος Γάμος” δεν είναι απλά η ιστορία ενός απαγορευμένου έρωτα, αλλά η σύγκρουση ανάμεσα στην επιθυμία και το καθήκον. Σύγκρουση της προσωπικής ελευθερία και του κοινωνικού περιορισμού, στο ένστικτο και την μοίρα. Ο έρωτας δεν παρουσιάζεται ως καταφύγιο, αλλά ως δύναμη που μπορεί να γίνει ταυτόχρονα λύτρωση και καταστροφή.

Ο Λόρκα δεν γράφει απλώς διαλόγους, γράφει με εικόνες, με σιωπές, με σύμβολα, με το αίμα της γης και την φωνή της ανθρώπινης ψυχής. Η σελήνη, το μαχαίρι, η φύση και ο θάνατος αποκτούν την δική τους δραματουργική υπόσταση, σαν αόρατες δυνάμεις που παρακολουθούν και καθορίζουν την ανθρώπινη μοίρα.

Σημαντική η συμβολή της πρωτότυπης μουσικής, του φωτισμού, καθώς και των σκηνικών κοστουμιών, συνθέτουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο ξεδιπλώνεται η τραγική ιστορία. Δημιουργείται ένα σχεδόν μαγικό σύμπαν που αναπαριστά την εποχή, αλλά και την διαχρονικότητα των ανθρώπινων παθών.

Οι ηθοποιοί Ανδρονίκη Αβδελιώτη, Γιώργος Ζώης, Σωτήρης Καρκαλέμης, Αθηνά Μαυρομάτη, Μάιρα Ξύδη, Ελεάννα Παναγουλέα και Ποπέτα Σούκου υπηρετούν εξαιρετικά ένα απαιτητικό ποιητικό και δραματουργικό κόσμο, όπου το συναίσθημα χρειάζεται μέτρο, εσωτερικότητα και αλήθεια. Το έργο του Λόρκα απαιτεί από τους ερμηνευτές να βρουν την λεπτή ισορροπία ανάμεσα στον ρεαλισμό και την ποίηση, ανάμεσα στον ανθρώπινο πόνο και στην συμβολική του διάσταση.

Η παράσταση στο θέατρο Αλκμήνη μας υπενθυμίζει ότι ο Λόρκα παραμένει συγκλονιστικά επίκαιρος. Οι κοινωνικές συμβάσεις αλλάζουν, οι εποχές μεταμορφώνονται, όμως η ανθρώπινη ανάγκη για αγάπη, αποδοχή κι ελευθερία, εξακολουθεί να συγκρούεται με τα δεσμά που επιβάλει η κοινωνία, η παράδοση, αλλά και ο ίδιος μας το εαυτός.

Ένας γάμος γίνεται θρήνος, ένας έρωτας γίνεται πληγή και μια τραγωδία που μας αφορά. Γιατί, τελικά, ο τεράστιος πόνος της μάνας που θρηνεί τον γιό της και ο πόνος γι’ αυτά που δεν τολμήσαμε ποτέ να ζήσουμε, καταρρακώνει. Μια παράσταση που δεν πρέπει να χάσετε!

Συγγραφέας: Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα

Σκηνοθεσία: Ανδρονίκη Αβδελιώτη

Πρωταγωνιστούν: Ανδρονίκη Αβδελιώτη, Γιώργος Ζώης, Σωτήρης Καρκαλέμης, Αθηνά Μαυρομάτη, Μάιρα Ξύδη, Ελεάννα Παναγουλέα, Ποπέτα Σούκου

Άλλοι συντελεστές: Μετάφραση – Διασκευή: Ανδρονίκη Αβδελιώτη Σχεδιασμός φωτισμού: Βασίλης Κλωτσοτήρας Πρωτότυπη μουσική – Σχεδιασμός ήχου: Ελίνα Καλαμποκίνη Σκηνικά – Κοστούμια: Ανδρονίκη Αβδελιώτη, Νικόλαος Μαρμαροτούρης Φωτογραφίες: Λάμπρος Ρουμελιωτάκης

Τις τελευταίες ημέρες, ο Τραμπ επέστρεψε στη συνήθειά του να προβάλει θεωρίες συνωμοσίας περί εκτεταμένης εκλογικής νοθείας. Εν τω μεταξύ κοινοποίησε αρκετές αναρτήσεις άλλων χρηστών, οι οποίοι αμφισβητούσαν τα αποτελέσματα επικαλούμενοι περίπλοκες μαθηματικές θεωρίες περί νοθείας. Οι εν λόγω αναρτήσεις θυμίζουν τις αντιδράσεις του στο παρελθόν, σε εκλογικές διαδικασίες που δεν είχαν την έκβαση που επιθυμούσε.

Κάποτε είχε αμφισβητήσει τα αποτελέσματα των βραβείων Emmy. Ισχυρίστηκε ψευδώς ότι ο Πρόεδρος Ομπάμα δεν είχε κερδίσει τη λαϊκή ψήφο το 2012. Υποστήριξε ότι ο γερουσιαστής του Τέξας, Τεντ Κρουζ, του έκλεψε τη νίκη στις προκριματικές εκλογές της Αϊόβα το 2016. Πριν νικήσει τη Χίλαρι Κλίντον εκείνη τη χρονιά και κερδίσει την προεδρία, είχε προβλέψει ότι οι γενικές εκλογές θα ήταν νοθευμένες! Ενόψει των εκλογών του 2020, ο Τραμπ προέβλεψε ξανά ότι θα του στερούσαν τη νίκη με δόλο και αρνήθηκε να δεσμευτεί για μια ειρηνική μεταβίβαση της εξουσίας – στάση που οδήγησε στα γεγονότα της 6ης Ιανουαρίου 2021 και στην εισβολή στο Καπιτώλιο.

“The Apprentice”

Όποιος θέλει να καταλάβει τον τρόπο συμπεριφοράς του Τραμπ ας σπεύσει να δει την ταινία “The Apprentice” (“Ο μαθητευόμενος”, 2024). Η ταινία είναι ένα βιογραφικό δράμα σε σκηνοθεσία του Αλί Αμπάσι που εστιάζει στην άνοδο του νεαρού Ντόναλντ Τραμπ στον κόσμο των ακινήτων της Νέας Υόρκης κατά τις δεκαετίες του 1970 και του 1980.

Η σχέση μέντορα-μαθητευόμενου αποτελεί τον κεντρικό άξονα της ταινίας, δείχνοντας πώς ο διαβόητος δικηγόρος Ρόι Κον πήρε υπό την προστασία του το νεαρό Τραμπ. Οι τακτικές επιτυχίας που δίδαξε ο Κον στον Τραμπ βασίζονταν στον εκφοβισμό, τη χειραγώγηση των μέσων ενημέρωσης και την άρνηση της ήττας.

Επίσης, στη συνεχή αντεπίθεση άνευ όρων και μέσων σε οποιονδήποτε τολμήσει να εκστομίσει κάτι εναντίον του. Η μεταμόρφωση του χαρακτήρα αποτυπώνει τη σταδιακή εξέλιξη ενός φιλόδοξου γόνου πλούσιας οικογένειας σε έναν αδίστακτο επιχειρηματία, εξερευνώντας το ηθικό κόστος αυτής της πορείας… 

Ομάδες μαθητών/τριών συμμετέχουν διαδικτυακά, αρχικά σε μια εισαγωγική ενότητα ώστε να αποκτήσουν συνολική εικόνα της εξέλιξης του κόσμου της εργασίας, εστιάζοντας στον ρόλο της τεχνολογίας και, ειδικότερα, της Παραγωγικής Τεχνητής Νοημοσύνης (GenAI). Στη συνέχεια συμμετέχουν σε ομαδικές συνεδρίες με μέντορες από διαφορετικά επαγγελματικά πεδία, οι οποίοι περιγράφουν τις εξελίξεις στον τομέα τους λόγω της τεχνολογικής ανάπτυξης, καθώς και τους νέους ρόλους που έχουν δημιουργηθεί.

Μέσα από αυτήν την εμπειρία, οι μαθητές έρχονται σε επαφή με πραγματικά παραδείγματα από τον κόσμο της εργασίας και αποκτούν χρήσιμα εφόδια για να εξερευνήσουν τις επιλογές τους και να σχεδιάσουν πιο συνειδητά τα επόμενά τους βήματα. Συνολικά θα πραγματοποιηθούν περισσότερες από 1.000 ώρες συζητήσεων σε σχολεία σε όλη την Ελλάδα. Σχολεία που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στο νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων», powered by Telekom μπορούν να απευθυνθούν στο info@thetippingpoint.org.gr.

Μαζί με τους μέντορες από διαφορετικούς επαγγελματικούς κλάδους που ήδη δραστηριοποιούνται στην πλατφόρμα του The Tipping Point, στο πρόγραμμα συμμετέχουν ως εθελοντές-μέντορες και 30 στελέχη του Ομίλου ΟΤΕ από διάφορες μονάδες. Οι μέντορες μοιράζονται την εμπειρία τους και απαντούν σε ερωτήσεις μαθητών, προσφέροντας μια άμεση εικόνα διαφορετικών επαγγελματικών διαδρομών.

Η προετοιμασία των νέων για ένα νέο εργασιακό περιβάλλον, που διαμορφώνεται από την τεχνολογία, εντάσσεται στις πρωτοβουλίες Εταιρικής Υπευθυνότητας της Telekom για τη δημιουργία μιας Ψηφιακής Κοινωνίας με ίσες ευκαιρίες για όλους.

Πρόγραμμα αιμοδοσίας:
• Τετάρτη 11 Νοεμβρίου: 13:30 – 18:30
• Πέμπτη 12 Νοεμβρίου: 09:30 – 13:30

Η εθελοντική αιμοδοσία αποτελεί μια ανεκτίμητη πράξη προσφοράς. Με λίγα μόλις λεπτά από τον χρόνο μας μπορούμε να συμβάλουμε ουσιαστικά στη σωτηρία ανθρώπινων ζωών, καθώς το αίμα δεν παράγεται τεχνητά και η εξασφάλισή του εξαρτάται αποκλειστικά από την εθελοντική προσφορά.

Καλούμε όλους τους πολίτες της Καλλιθέας να ανταποκριθούν ενεργά σε αυτή τη σημαντική πρωτοβουλία και να αποδείξουν έμπρακτα ότι η αλληλεγγύη είναι υπόθεση όλων μας. Γιατί η αιμοδοσία δεν είναι απλώς μια πράξη προσφοράς. Είναι ένα δώρο ζωής!

Πληροφορίες:
Δημοτικό Κέντρο Υγείας
Ανδρομάχης 100, Καλλιθέα
Τηλέφωνο: 210 9532712

Η αντίληψη της γεύσης ξεκινά από τους γευστικούς κάλυκες της γλώσσας, όμως η ευαισθησία μας στις διαφορετικές γεύσεις επηρεάζεται σε σημαντικό βαθμό από τα γονίδιά μας. Ένα από τα πιο μελετημένα παραδείγματα αφορά το γονίδιο TAS2R38, το οποίο σχετίζεται με την αντίληψη της πικρής γεύσης.

Ορισμένα άτομα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στις πικρές ουσίες, γεγονός που μπορεί να τα οδηγήσει στην αποφυγή τροφίμων όπως το μπρόκολο, τα λαχανάκια Βρυξελλών ή ορισμένα πράσινα φυλλώδη λαχανικά (Duffy, 2023).Αντίστοιχα, έχουν εντοπιστεί γενετικές διαφοροποιήσεις που επηρεάζουν την προτίμηση στη γλυκιά ή τη λιπαρή γεύση, καθώς και την ένταση με την οποία αντιλαμβανόμαστε συγκεκριμένα αρώματα. Παρόλα αυτά, η γενετική προδιάθεση δεν καθορίζει απόλυτα τις διατροφικές μας επιλογές· απλώς δημιουργεί μια αρχική τάση, η οποία μπορεί να τροποποιηθεί σημαντικά από τις εμπειρίες και το περιβάλλον.

Οι πρώτες εμπειρίες διαμορφώνουν τις προτιμήσεις μας

Η εξοικείωση με τις γεύσεις ξεκινά πολύ νωρίς, ακόμη και πριν από τη γέννηση. Αρωματικές ουσίες από τη διατροφή της μητέρας μπορούν να περάσουν στο αμνιακό υγρό και αργότερα στο μητρικό γάλα, επιτρέποντας στο βρέφος να έρθει σε επαφή με διαφορετικά γευστικά ερεθίσματα ήδη από τα πρώτα στάδια της ζωής (Mennella & Beauchamp, 2022). Κατά την παιδική ηλικία, η επαναλαμβανόμενη έκθεση σε ένα τρόφιμο αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες αποδοχής του. Ένα παιδί μπορεί να χρειαστεί να δοκιμάσει το ίδιο τρόφιμο αρκετές φορές μέχρι να το αποδεχθεί. Η αρχική άρνηση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν θα το συμπεριλάβει αργότερα στις διατροφικές του επιλογές.

Αντίθετα, η πίεση ή η επιβράβευση με φαγητό μπορεί να δημιουργήσει αρνητικούς συσχετισμούς και να επηρεάσει δυσμενώς τη σχέση του παιδιού με συγκεκριμένες τροφές.

Περιβάλλον και κουλτούρα

Οι διατροφικές συνήθειες επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον. Οι τροφές που υπάρχουν συχνότερα στο σπίτι, οι συνήθειες των γονέων, αλλά και οι πολιτισμικές παραδόσεις διαμορφώνουν σταδιακά τις γευστικές προτιμήσεις. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η κατανάλωση καυτερών τροφίμων.

Σε χώρες όπως το Μεξικό, η Ινδία ή η Ταϊλάνδη, η έκθεση στις πικάντικες γεύσεις ξεκινά από πολύ μικρή ηλικία, με αποτέλεσμα οι ενήλικες να τις θεωρούν απολύτως φυσιολογικές. Αντίθετα, άτομα που έχουν μεγαλώσει σε διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα μπορεί να δυσκολεύονται να ανεχθούν ακόμη και μικρές ποσότητες καυτερών μπαχαρικών. Παράλληλα, η διαφήμιση, η κοινωνική δικτύωση και οι σύγχρονες διατροφικές τάσεις επηρεάζουν σημαντικά τις επιλογές μας, ενισχύοντας συχνά την προτίμηση σε ιδιαίτερα εύγευστα, επεξεργασμένα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη, λιπαρά και αλάτι.

Ο εγκέφαλος “δημιουργεί” τη γεύση

Παρότι συχνά πιστεύουμε ότι η γεύση γίνεται αντιληπτή αποκλειστικά από τη γλώσσα, στην πραγματικότητα αποτελεί προϊόν συνεργασίας πολλών αισθήσεων. Η όσφρηση, η όραση, η υφή, η θερμοκρασία, ακόμη και ο χαρακτηριστικός ήχος ενός τροφίμου κατά τη μάσηση επηρεάζουν σημαντικά τη συνολική γευστική εμπειρία. Ο εγκέφαλος συνδυάζει όλα αυτά τα ερεθίσματα και δημιουργεί την τελική αντίληψη της γεύσης.

Παράλληλα, ενεργοποιούνται περιοχές που σχετίζονται με την ανταμοιβή και την ευχαρίστηση, γεγονός που εξηγεί γιατί ορισμένα τρόφιμα συνδέονται με θετικά συναισθήματα ή έντονες αναμνήσεις (Small & DiFeliceantonio, 2019).Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο το ίδιο φαγητό μπορεί να μας φαίνεται διαφορετικό όταν είμαστε κουρασμένοι, αγχωμένοι ή όταν αντιμετωπίζουμε ένα κρυολόγημα που επηρεάζει την όσφρησή μας.

Μπορούμε να μάθουμε να αγαπάμε νέες γεύσεις;

Η απάντηση είναι ναι. Οι γευστικές προτιμήσεις δεν παραμένουν αμετάβλητες σε όλη τη διάρκεια της ζωής. Ο εγκέφαλος διαθέτει αξιοσημείωτη ικανότητα προσαρμογής και η επαναλαμβανόμενη έκθεση σε νέες τροφές μπορεί σταδιακά να οδηγήσει στην αποδοχή τους. Έρευνες δείχνουν ότι η τακτική δοκιμή ενός τροφίμου, χωρίς πίεση και σε ευχάριστο περιβάλλον, αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες να γίνει αποδεκτό.

Παράλληλα, η σταδιακή μείωση της ζάχαρης ή του αλατιού στη διατροφή οδηγεί σε αναπροσαρμογή της γευστικής αντίληψης, με αποτέλεσμα τα φυσικά τρόφιμα να αποκτούν πιο έντονη και ευχάριστη γεύση με την πάροδο του χρόνου. Η διαδικασία αυτή απαιτεί υπομονή, καθώς οι αλλαγές δεν πραγματοποιούνται από τη μία ημέρα στην άλλη. Ωστόσο, η επιστημονική βιβλιογραφία δείχνει ότι ακόμη και στην ενήλικη ζωή οι γευστικές προτιμήσεις μπορούν να μεταβληθούν σημαντικά.

Οι γευστικές μας προτιμήσεις αποτελούν προϊόν της αλληλεπίδρασης βιολογικών, ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων. Η γενετική προδιάθεση επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε ορισμένες γεύσεις, όμως οι εμπειρίες της παιδικής ηλικίας, το οικογενειακό περιβάλλον, η κουλτούρα και η λειτουργία του εγκεφάλου διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό τις τελικές μας επιλογές. Το σημαντικότερο είναι ότι οι προτιμήσεις αυτές δεν είναι αμετάβλητες. Με συστηματική έκθεση και θετική εμπειρία, ο ουρανίσκος μπορεί να προσαρμοστεί και να αποδεχθεί νέες γεύσεις, συμβάλλοντας στην υιοθέτηση μιας πιο ποικίλης και ισορροπημένης διατροφής.

Ο Νίκος Σαμέλης είναι διαιτολόγος-διατροφολόγος
Σε συνεργασία με το medNutrition

Υπάρχουν φραγμοί: ηθικοί, κοινωνικοί, ψυχικοί, συμπαντικοί… «Πόλις εστί νόμω». Από το ρήμα «νέμω»: μοιράζω/μοιράζομαι, κατανέμω, διαμοιράζω, διαχωρίζω, διακρίνω. Ορμέφυτα χωρίς κριτική Σκέψη οδηγούν στην υπερβολή, στην τραγικήν Ύβριν, ακόμα και στην κτηνωδία.

Νοσηρή, θλιβερή η ατάκα «δοκίμασα το fist-fucking γιατί οδηγεί στην πνευματικότητα» (που ξεστομίζει αληθοφανέστατα ένας πειστικός δευτεραγωνιστής) μπορεί να εκληφθεί μόνον ως παραδοξολογία (εκτός εάν μπερδέψουμε τα …τσάκρα). Όμως και να έχει όμως, ο κάθε ένας, η κάθε μία, το κάθε ένα νηφάλιο έλλογο όν μπορεί να συμφωνήσει με έναν άλλον ενήλικα για το πώς θα διασκεδάσουν το σαββατόβραδο. Όμως ακόμα και η καβαφική «πόλις» έχει όρια.

Όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί έτσι είναι. Ζούμε σε ένα ά-Πειρο Σύμπαν. Το γεγονός όμως ότι δεν αντιλαμβανόμαστε τα όριά του δεν εξυπακούεται ότι αυτά δεν υπάρχουν. Μπορεί να μας μοιάζει στην απεραντοσύνη του ως «σύμπαν Αφθονίας», όμως δεν είναι. Όλοι, οι φυσικοί και ανθρώπινοι πόροι, εξαντλούνται κάποια στιγμή. Η Abundantia (Αφθονία) είναι ρωμαϊκή θεότητα. Οι Έλληνες πρέσβευαν το μέτρο, την μετριοπάθεια, τη σωφροσύνη, απέφευγαν (ως τερατώδη, αντιαισθητική και ανήθικη) κάθε υπερβολή.

Ο ήρωας σωφρονίζεται επιλέγοντας να περάσει μέσα από την εύκολη οδό. «Τω πάθει μάθος». Επιλέγει, όχι χωρίς κάποια νοσταλγία (όπως φαίνεται στην τελική σκηνή), να γίνει ένας υποδειγματικός, καλός πατέρας για το γιο του, ένας “model citizen”. Περνάει μέσα από τον πόνο, κλαίει, τρυφερεύει και λυτρώνεται. Οι άλλες «χαμένες ψυχές» τον ξεπροβοδίζουν χωρίς μνησικακία ή φθόνο και ο δεσμός του, το ταίρι του, συμπαραστέκεται με θεραπευτική καλοσύνη, με υποστηρικτική κατανόηση, με συγκινητική ενσυναίσθηση (κι όχι μόνον γιατί είναι επαγγελματίας θεραπευτής, αλλά γιατί είναι άνθρωπος, ομοιοπαθής, συμπαθητικός, αλληλέγγυος)…

Θα πρότεινα να μην δείτε αυτή την ταινία με παιδιά και εφήβους. Απαιτεί μια κάποια ωριμότητα, μια πείρα ζωής, γιατί είναι σκληρή. Και δεν πιστεύω ότι όλα θεραπεύονται με την Ψυχανάλυση χωρίς να αφήνουν βαθιά σημάδια, ανεξάλειπτα… Ευτυχώς που ζούμε στη Δύση κι απολαμβάνουμε το προνόμιο να βλέπουμε και να συζητάμε παρόμοια έργα Τέχνης. Ίσως γι’ αυτό ο Πολιτισμός μας αυτορυθμίζεται εξελισσόμενος.

“Club Kid”

2026

Έγχρ.

Διάρκεια: 122′

3

Δραματική

Aμερικανική

Η ξέφρενη και γεμάτη καταχρήσεις ζωή του Πίτερ, ενός γκέι διοργανωτή διάσημων πάρτι στη Νέα Υόρκη, διακόπτεται απότομα όταν μαθαίνει ότι έχει έναν δεκάχρονο γιο, τον Άρλο, τον οποίο καλείται ξαφνικά να μεγαλώσει.

Σκηνοθεσία

Τζόρνταν Φέρστμαν

Με τους

Ρέτζι Άμπσολομ

Τζόρνταν Φέρστμαν

Κλάρα Ντελεβίν

Οι διαπραγματεύσεις, που ξεκίνησαν την Τρίτη (10/11) με τη συμμετοχή αντιπροσωπειών από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Ουκρανία, πραγματοποιούνται με χαμηλές προσδοκίες για άμεση συμφωνία, καθώς σημαντικές διαφωνίες εξακολουθούν να χωρίζουν τη Μόσχα και το Κίεβο.

Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια παραμένει το καθεστώς του Ντονέτσκ, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου βρίσκεται υπό ρωσικό έλεγχο. Η Μόσχα απαιτεί την αποχώρηση των ουκρανικών δυνάμεων από τις περιοχές που εξακολουθεί να ελέγχει το Κίεβο, ενώ η ουκρανική πλευρά επιδιώκει το πάγωμα της υφιστάμενης γραμμής του μετώπου, θεωρώντας τις συγκεκριμένες περιοχές κρίσιμες για την ασφάλειά της.

Παρότι καμία πλευρά δεν έχει μεταβάλει επισήμως τις απαιτήσεις της, Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε στο BBC ότι στις ιδιωτικές συζητήσεις έχει διαφανεί «κάποια ευελιξία». Ο ίδιος αναγνώρισε, ωστόσο, ότι το εδαφικό δεν μπορεί να επιλυθεί ανεξάρτητα από τις εγγυήσεις ασφαλείας που θα ισχύουν μετά τον πόλεμο.

«Δεν θα λύσουν το ζήτημα του Ντονέτσκ και το εδαφικό ζήτημα μέχρι να γνωρίζουν ποια θα είναι η αρχιτεκτονική ασφαλείας μετά τον πόλεμο», ανέφερε, προσθέτοντας ότι τα δύο ζητήματα πρέπει να αντιμετωπιστούν παράλληλα.

Λαβρόφ: Στο επίκεντρο οι εγγυήσεις ασφαλείας

Τη σημασία των εγγυήσεων ασφαλείας ανέδειξε και ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, συνδέοντας τις συνομιλίες με την ανάγκη διαμόρφωσης ενός ευρύτερου πλαισίου συλλογικής ασφάλειας.

Η Μόσχα επιδιώκει η συζήτηση να μην περιοριστεί στην Ουκρανία, αλλά να περιλαμβάνει και ζητήματα που αφορούν τη μελλοντική αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη.

Για το Κίεβο, οι εγγυήσεις αυτές θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν δεσμεύσεις των συμμάχων του για υποστήριξη σε περίπτωση νέας ρωσικής επίθεσης. Αντίθετα, η Ρωσία επιδιώκει εδώ και χρόνια τον περιορισμό της παρουσίας του ΝΑΤΟ στην ανατολική Ευρώπη, μια προοπτική που προκαλεί ανησυχία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Σύμφωνα με το BBC, μεταξύ των προτάσεων που εξετάζονται βρίσκονται η δημιουργία απευθείας διαύλων επικοινωνίας για τη διαχείριση κρίσεων, αμοιβαία μέτρα αποκλιμάκωσης και η πιθανή επανενεργοποίηση του Συμβουλίου ΝΑΤΟ – Ρωσίας, το οποίο παραμένει ουσιαστικά ανενεργό από το 2022.

“Άλλη Ουκρανία μετά τον πόλεμο”

Η προοπτική αναθεώρησης των ουκρανικών συνόρων στο πλαίσιο μιας επικείμενης ειρηνευτικής διευθέτησης με τη Ρωσία τέθηκε εκ νέου στο προσκήνιο από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος υποστήριξε ότι η χώρα θα παρουσιάζει «λίγο διαφορετικό σχήμα» μόλις ολοκληρωθούν οι εχθροπραξίες.

Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος εξέφρασε την έντονη πεποίθησή του ότι η Ουάσιγκτον βρίσκεται εξαιρετικά κοντά στην επίτευξη μιας τελικής συμφωνίας για την κατάπαυση του πυρός.

Σε τηλεοπτική του συνέντευξη στην εκπομπή «60 Minutes» του δικτύου CBS News, ο Αμερικανός ηγέτης εμφανίστηκε ιδιαίτερα αισιόδοξος ως προς την έκβαση των διπλωματικών διεργασιών, αποφεύγοντας ωστόσο να εξειδικεύσει το εύρος των εδαφικών παραχωρήσεων που ενδεχομένως θα υποχρεωθεί να αποδεχθεί το Κίεβο.

«Πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε, πιστεύω ότι θα συμβεί και ότι τελικά η Ουκρανία θα έχει λίγο διαφορετικό σχήμα», ανέφερε χαρακτηριστικά, απαντώντας σε ερώτημα σχετικά με το κατά πόσο το ουκρανικό κράτος θα διατηρήσει την ελευθερία και την ανεξαρτησία του μετά την περάτωση της σύγκρουσης.

Η τοποθέτηση αυτή επαναφέρει δυναμικά τη συζήτηση για το καθεστώς των εδαφών, ένα ζήτημα που αποτελεί το βασικότερο αγκάθι στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Η Ρωσία, η οποία ξεκίνησε την ευρείας κλίμακας στρατιωτική εισβολή τον Φεβρουάριο του 2022, διατηρεί υπό τον έλεγχό της περίπου το 20% των ουκρανικών εδαφών. Η Μόσχα αξιώνει την επίσημη αναγνώριση αυτών των απωλειών, περιλαμβάνοντας ακόμη και περιοχές στις οποίες δεν ασκεί πλήρη στρατιωτικό έλεγχο. Από την άλλη πλευρά, η ουκρανική ηγεσία απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε φόρμουλα που θα νομιμοποιούσε τη ρωσική κατοχή.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν διευκρίνισε αν οι αναφορές του εδράζονται σε κάποιο επίσημο αμερικανικό σχέδιο ή αν αποτελούν προσωπική του εκτίμηση. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο ίδιος υποστήριξε ότι οι συνομιλίες βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, αποδίδοντας αποκλειστικά στον εαυτό του την ικανότητα τερματισμού της σύγκρουσης.

«Πιστεύω ότι αυτός ο πόλεμος θα τελειώσει και θα τελειώσει σύντομα. Και ο μόνος λόγος που θα τελειώσει θα είμαι εγώ», δήλωσε.

Παράλληλα, ισχυρίστηκε εκ νέου ότι η εισβολή δεν θα είχε εκδηλωθεί ποτέ αν ο ίδιος βρισκόταν στην ηγεσία των ΗΠΑ το 2022. Αναφερόμενος στις σχέσεις των Βλαντίμιρ Πούτιν και Βολοντίμιρ Ζελένσκι, χαρακτήρισε την προσωπική τους αντιπαλότητα ως έναν από τους κυριότερους παράγοντες που δυσχεραίνουν τη επίτευξη συμβιβασμού.

Ερωτηθείς σχετικά με το ποιον από τους δύο προέδρους εμπιστεύεται περισσότερο, ο Αμερικανός πρόεδρος απέφυγε να πάρει θέση, δηλώνοντας: «Θα προτιμούσα να μην το πω, αλλά τα πηγαίνω καλά και με τους δύο». Παράλληλα, απέρριψε την άποψη ότι η Μόσχα κωλυσιεργεί εσκεμμένα στις διαπραγματεύσεις, ενώ υπογράμμισε τη σκληρή πολιτική που ακολούθησε έναντι του Κρεμλίνου: «Κανείς δεν έχει υπάρξει πιο σκληρός απέναντι στη Ρωσία από εμένα».

Οι τοποθετήσεις αυτές συμπίπτουν με την έναρξη του νέου γύρου τριμερών ειρηνευτικών διαβουλεύσεων στο Άμπου Ντάμπι, με τη συμμετοχή αντιπροσωπειών από τη Ρωσία, την Ουκρανία και τις ΗΠΑ, όπου την αμερικανική πλευρά εκπροσωπούν ο Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ.

Η ατζέντα περιλαμβάνει την κατάπαυση των εχθροπραξιών, τις μεταπολεμικές εγγυήσεις ασφαλείας και ανθρωπιστικά ζητήματα. Προηγουμένως, Αμερικανοί αξιωματούχοι πραγματοποίησαν επαφές στις Βρυξέλλες με εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.

Την ίδια στιγμή, το χάσμα μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών παραμένει βαθύ. Η Ρωσία επιμένει στην εκτός ΝΑΤΟ πορεία της Ουκρανίας, ενώ το Κίεβο απαιτεί ισχυρές διεθνείς εγγυήσεις ασφαλείας.

Παράλληλα, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι εξέφρασε στους Ευρωπαίους εταίρους τον φόβο ότι οι ρωσικές δυνάμεις σχεδιάζουν πλήγματα στις γέφυρες του ποταμού Δνείπερου, με στόχο τη διχοτόμηση της χώρας.