Μετά από την αρχική ευφορία των χριστιανικών κοινοτήτων που πείστηκαν από το φιλελεύθερο προσωπείο των Νεότουρκων, ήρθε η διάψευση των προσδοκιών. Η ελληνική εφημερίδα “Νέα Αλήθεια” της οθωμανικής Θεσσαλονίκης στις 10 Ιουλίου 1910: «Μας αφανίζετε. Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουμε τη δυστυχία που μας βρήκε τα δύο τελευταία χρόνια …για πιο λόγο υφιστάμεθα όλους αυτούς τους διωγμούς; …Μας παίρνετε όσα μας ανήκουν και τα δίνετε σε άλλους. Φυλακίζετε τους ιερείς και τους δασκάλους μας. Ξυλοκοπείται τους πολίτες και από παντού ακούγονται θρήνοι και οδυρμοί.»

Τον Οκτώβριο του 1911 αποφασίστηκε και επισήμως, σε συνέδριο των Νεότουρκων που έγινε στην οθωμανική Θεσσαλονίκη, η εξόντωση των μη τουρκικών εθνοτήτων. Επίσης φαίνεται ότι οι Νεότουρκοι είχαν εκπονήσει ένα σχέδιο μετατροπής της περιοχής μεταξύ Θεσσαλονίκης και Κωσταντινούπολης σε τουρκικό εθνικό κράτος με τη μεταφορά χιλιάδων μουσουλμάνων κατοίκων και προσφύγων από την υπόλοιπη Βαλκανική.

Η αντιμειονοτική πολιτική της τάσης αυτής των Νεότουρκων, θα προκαλέσει μεγάλη κοινωνική όξυνση. Οι Μικρασιάτες σοσιαλιστές, όπως ο Δ. Γληνός και ο Γ. Σκληρός, θα αναλύσουν από το 1909 με εντυπωσιακή διεισδυτικότητα τις νέες συνθήκες. Χαρακτηριστική είναι η προσέγγιση του Δημήτρη Γληνού: «Διωκόμεθα, απειλούμεθα, καταπιεζόμεθα, εκβιαζόμεθα, σφαζόμεθα, ηκούσθη από τους τόπους των χθεσινών συναδελφώσεων. Εις τα παράλια, καθώς και εις τα βάθη της Μικράς Ασίας, εις την Μακεδονίας, εις την Θράκην, εις την Ήπειρον, εις τας νήσους του Αρχιπελάγους άρχεται ο διωγμός…. η μόνη ultima ratio, η μόνη πειθώ, η μόνη ακαταμάχητος λογική, η λογική των όπλων. Η Ελλάς, η Βουλγαρία, η Σερβία και το Μαυροβούνιον έχουσιν εντός του τουρκικού κράτους εκτεθειμένους εις τας καταπιέσεις, εις τους διωγμούς, εις την μάχαιραν των Τούρκων εκατομμύρια αδελφών».

Ακριβώς αυτή η κατάσταση υποχρέωσε τα σκληρά ανταγωνιζόμενα μεταξύ τους χριστιανικά κράτη των Βαλκανίων να παρακάμψουν τους ανταγωνισμούς τους. Η ακραία εθνικιστική πολιτική των Νεότουρκων συνέβαλε στη σύμπηξη του μετώπου των χριστιανικών βαλκανικών χωρών και των βαλκανικών πολέμων που ακολούθησαν.

Οι Έλληνες την εποχή των Βαλκανικών πολέμων

Οι Έλληνες διακρίνονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες: τους Έλληνες της ελεύθερης Ελλάδας οι οποίοι με τα επίσημα στοιχεία των απογραφών ανέρχονταν σε 2,5 με 2,6 εκατομμύρια στις αρχές του 20ού αιώνα,  τους Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας οι οποίοι με βάση την πατριαρχική απογραφή προ του 1912 ανέρχονται σε 2,3 εκατομμύρια άτομα και με βάση την οθωμανική απογραφή 1,8 εκατομ. και τους Έλληνες στην Αυτόνομη Κρήτη (1898-1913)η οποία δεν ανήκε ακόμα στο ελληνικό κράτος αλλά αποτελούσε την αυτόνομη Κρητική Πολιτεία.

Σύμφωνα με την πρώτη επίσημη απογραφή που διενήργησε η αυτόνομη κυβέρνηση τον Ιούνιο του 1900, οι χριστιανοί Έλληνες του νησιού ανέρχονταν σε 269.319 κατοίκους, αποτελώντας τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού. Ένα σημαντικό τμήμα (260.000 άτομα) του ένδημου ελληνισμού κατοικούσε εκείνη την εποχή στην Κύπρο, η οποίο -παρότι παρέμενε οθωμανικό έδαφος- είχε αποδοθεί για διαχείριση στην Μεγάλη Βρετανία ως “δώρο” για την ανατροπή της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου.

Αυτή ακριβώς η συγκυριακή διαχειριστική σχέση της Μεγάλης Βρετανίας με την Κύπρο επέτρεπε να προταθεί για ένωση με την Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 1915, εν μέσω του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου έναντι της εξόδου της Ελλάδας στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ και κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Όμως η φιλογερμανική στάση της τότε ελληνικής βασιλικής κυβερνήσεως απέρριψε τη μοναδική αυτή πρόταση και ευκαιρία.

Στην εποχή του Τανζιμάτ

Οι μεταρρυθμίσεις του Τανζιμάτ (περίοδος 1839 – 1876, Διάταγμα του Γκιουλχανέ, Μεταρρυθμιστικό Διάταγμα) ευνόησαν τη ραγδαία οικονομική και πολιτισμική ανάπτυξη των Ελλήνων. Η οικονομική τους ισχύ ήταν μεγαλύτερη της πληθυσμιακής τους αναλογίας. Υπολογίζεται ότι το 50% του επενδεδυμένου κεφαλαίου στη βιομηχανία, καθώς και το 60% σε κλάδους μεταποίησης ανήκαν σε πολίτες που προέρχονταν από τις ελληνικές οθωμανικές κοινότητες.

Το 1912, από τις 18.063 εμπορικές επιχειρήσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, σε Έλληνες ανήκε το 46%, το 23% σε Αρμένιους, το 15% σε μουσουλμάνους. Υπολογίζεται ότι το 1914 από τις 6.507 βιομηχανίες και βιοτεχνίες, το 49% ανήκε σε Οθωμανούς Έλληνες, ενώ Έλληνες ήταν και το 46% των τραπεζιτών. Την ίδια χρονιά, υπολογίζεται ότι Έλληνες ήταν το 52% των γιατρών, το 49% των φαρμακοποιών, το 52% των αρχιτεκτόνων το 37% των μηχανικών και το 29% των δικηγόρων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Αυτή ακριβώς η κατάσταση οδήγησε τους Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας να επενδύσουν πολιτικά στο δημοκρατικό μετασχηματισμό του κράτους και στην πλήρη κατάργηση των διαχωρισμών στη βάση της θρησκευτικής ή εθνικής ιδιαιτερότητας. Το όραμα του ελληνο-οθωμανισμού για ένα εκδημοκρατισμένο, πολυπολιτισμικό κράτος κατέρρευσε γρήγορα (μεταξύ 1910–1912) γιατί η κυβέρνηση των Νεότουρκων στράφηκε γρήγορα σε έναν σκληρό, σοβινιστικό τουρκικό εθνικισμό, επιδιώκοντας την αφομοίωση ή την εξόντωση των μειονοτήτων, αντί για την ισοπολιτεία. Μετά το 1908 το όραμα της ειρηνικής συμβίωσης μέσα στην αυτοκρατορία κατέστη ανέφικτο.

Η ελληνική πολιτική

Η εμφάνιση των βαλκανικών εθνικισμών και κυρίως του βουλγαρικού κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, μετέβαλε σε σημαντικό βαθμό το πεδίο συγκρότηση των αντιπαλοτήτων. Βαθμιαία οι Σλάβοι γίνονται οι κύριοι εχθροί. Η οικουμενική ορθοδοξία που εξέφραζε το Οικουμενικό Πατριαρχείο άρχισε να διαιρείται σε ξεχωριστά εθνικά σύνολα. Τα κινήματα ανεξαρτησίας των άλλων βαλκανικών λαών αντιμετωπίζουν τους Έλληνες σαν αντιπάλους μαζί με τους Τούρκους επιθυμώντας να απαλλαγούν από την πολιτιστική ελληνική κυριαρχία.

Η Ελλάδα υιοθέτησε κατά περιόδους σαφή φιλοοθωμανική πολιτική (ή πολιτική προσωρινής συνεννόησης με την Πύλη) κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, χρησιμοποιώντας την Οθωμανική Αυτοκρατορία ως ανάχωμα απέναντι στον σλαβικό κίνδυνο. Ο Χαρίλαος Τρικούπης ήταν ο κύριος εκφραστής αυτής της προσέγγισης. Θεωρούσε ότι ο εκβουλγαρισμός της Μακεδονίας αποτελούσε πολύ μεγαλύτερη και πιο άμεση απειλή για τα ελληνικά συμφέροντα από την παραμονή των εδαφών αυτών υπό οθωμανικό έλεγχο.

Η θέση του Τρικούπη ήταν ότι η Ελλάδα προτιμούσε να συνορεύει στα βόρεια με μια εξασθενημένη Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία αργά ή γρήγορα θα κατέρρεε, παρά με μια ισχυρή και επιθετική Σλαβική Ομοσπονδία ή μια Μεγάλη Βουλγαρία που θα είχε την πλήρη στήριξη της Ρωσίας. Κατά τη δεκαετία του 1880, ο Τρικούπης επιδίωξε μυστικές επαφές με την Κωνσταντινούπολη, προτείνοντας μια άτυπη ελληνοτουρκική συνεννόηση για τον κοινό περιορισμό της βουλγαρικής διείσδυσης στη Μακεδονία.

Σε αυτή τη βάση εμφανίστηκε η άποψη των Δραγούμη-Σουλιώτη για την ελληνοτουρκική συνομοσπονδία. Απλώς ο Ίων Δραγούμης δεν αντιλήφθηκε την απόλυτη ρήξη στις έως τότε συνθήκες που επέφερε το νεοτουρκικό κίνημα το 1908 και η άνοδος των εθνικιστών στην εξουσία. Εάν εξαιρεθεί ο ατυχής ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897, που προκλήθηκε από εσωτερική πολιτική πίεση και την Κρητική επανάσταση, η Ελλάδα ακολούθησε με συνέπεια αυτή την αντισλαβική πολιτική συνεννόησης με την Υψηλή Πύλη.

Το κίνημα των Νεότουρκων του 1908 καθώς και η παρακμή του ελληνικού πολιτικού συστήματος προκάλεσαν το στρατιωτικό κίνημα στο Γουδί (Αύγουστος 1909) που είχε επικεφαλής τον συνταγματάρχη πυροβολικού Νικόλαο Ζορμπά. Η μεγάλη λαϊκή υποστήριξη του κινήματος του επέτρεψε να παρέμβει στη διαμόρφωση ενός νέου πολιτικού σκηνικού. Οι στρατιωτικοί με το Κίνημα στο Γουδί, δεν επιθυμούσαν να εγκαθιδρύσουν δικτατορία, ούτε είχαν την εμπειρία να κυβερνήσουν οι ίδιοι. Αναζητούσαν έναν ικανό, έντιμο και άφθαρτο πολιτικό για να εφαρμόσει το μεταρρυθμιστικό τους πρόγραμμα.

Στα τέλη του 1909 ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος πρότεινε στον εκ Πατρών Δημήτριο Γούναρη να αναλάβει την πρωθυπουργία. Ο Γούναρης απέρριψε την πρόταση του αρχηγού του Συνδέσμου Νικολάου Ζορμπά. Μετά την άρνηση του Γούναρη, ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος στράφηκε στην Κρήτη και κάλεσε στην Αθήνα τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Ο Βενιζέλος αρνήθηκε επίσης αρχικά την πρωθυπουργία, αλλά ανέλαβε ρόλο πολιτικού συμβούλου του Συνδέσμου, οδηγώντας τελικά τη χώρα σε εκλογές, στην αναθεώρηση του Συντάγματος και στην ανάληψη της εξουσίας από τον ίδιο το 1910.

Η εποχή Βενιζέλου

Ο Βενιζέλος είχε μια άλλη γεωπολιτική αντίληψη από αυτήν που επικρατούσε στους κύκλους των Αθηνών. Το κύριο ζήτημα για τον Βενιζέλο ήταν η συμμετοχή στις διαδικασίες αποσύνθεσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την μεγέθυνση των ελληνικών κερδών. Παράλληλα, λόγω του Κρητικού Ζητήματος, ήταν πολύ καλός γνώστης των σχέσεων και των δυνατοτήτων των Μεγάλων Δυνάμεων. Καταλαβαίνοντας ότι η εποχή εκείνη ήταν κρίσιμη που κυοφορούσε εξελίξεις, επιχείρησε να ειρηνεύσει το εσωτερικό μέτωπο.

Έτσι, αγνοώντας τις θέσεις του Στρατιωτικού Συνδέσμου που αντιδρούσε στον κύριο ρόλο που είχαν έως τότε οι βασιλικοί πρίγκιπες στη διοίκηση του στρατεύματος, τοποθέτησε τον διάδοχο Κωνσταντίνο σαν Γενικό Επιθεωρητή του Στρατού και προσέλαβε ως υπασπιστή του τον Ιωάννη Μεταξά. Παράλληλα επέλεξε τη γαλλική αποστολή για την εκπαίδευση του ελληνικού στρατού ως αντίπαλο δέος στους Γερμανούς που εκπαίδευαν και εξόπλιζαν τους Τούρκους.

Την ίδια εποχή στα Βαλκάνια, ως αποτέλεσμα της ρωσικής πίεσης δημιουργήθηκε στις αρχές του 1912 μια αντιτουρκική συμμαχία της Βουλγαρίας με τη Σερβία. Στη συμμαχία αυτή προσχώρησε στη συνέχεια το Μαυροβούνιο. Έως εκείνη τη στιγμή η Ελλάδα ήταν απούσα από τις εξελίξεις. Πρώτα γιατί κανείς δεν την υπολόγιζε ως σημαντική στρατιωτική δύναμη και έπειτα γιατί ήταν ανταγωνιστής των βουλγαρικών βλέψεων για την οθωμανική Μακεδονία.

Στην ίδια την Ελλάδα υπήρχαν δύο αντίθετες απόψεις. Η μια ήταν η ακραία αντισλαβική που εξέφρασε ο Ίων Δραγούμης. Για τις δύο αυτές γραμμές ο Δραγούμης έγραψε: «Η μία (του Βενιζέλου) επίστευε και φώναζε να μεγαλώσει όπως όπως η Ελλάδα. Η άλλη έλεγε να ζήσει και να προκόψει το ελληνικό έθνος και να συγκυριαρχήσει με τον Τούρκο στην Ανατολή….». Η άλλη άποψη που εξέφρασε ο Ελευθέριος Βενιζέλος για την παρούσα στιγμή ήταν: «Ή θα νικήσουν τα σλαβικά κράτη και η Ελλάς μένει εσαεί εις την Μελούναν. Ή νικά η Τουρκία και χάνεται δια παντός ο ελληνισμός».

Τελικά η πίεση του Βενιζέλου για συμμετοχή της Ελλάδας στη Βαλκανική Συμμαχία έγινε αποδεκτή από τους Βούλγαρους και η συνθήκη μεταξύ τους υπογράφτηκε στις 16 Μάϊου του 1912. Ο μόνος λόγος που η Βουλγαρία συναίνεσε στην συμμετοχή της Ελλάδα στον κοινό συνασπισμό ήταν η ύπαρξη του ελληνικού στόλου στο Αιγαίο, ο οποίος θα μπορούσε να εμποδίσει τη μεταφορά στρατευμάτων είτε από τη Μικρά Ασία είτε μέσω των Δαρδανελίων στα μέτωπα του πολέμου.

Έτσι διαμορφώθηκε το συμμαχικό μέτωπο που αποτελούνταν αποκλειστικά από τέσσερα κράτη: την Ελλάδα, τη Σερβία, τη Βουλγαρία και το Μαυροβούνιο. Στις 4 Οκτωβρίου ξεκίνησε και επισήμως ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος.

Συνοψίζοντας… 

Οι επιτυχίες των συμμάχων κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο υπερέβησαν κάθε αισιόδοξη πρόβλεψη. Οι Τούρκοι ηττήθηκαν σε όλα τα μέτωπα και συνέβαλε καθοριστικά η δράση του ελληνικού στόλου που εμπόδισε τη μεταφορά στρατευμάτων στα βαλκανικά μέτωπα του πολέμου. Πολύ ευνοημένη από τις εξελίξεις ήταν η Ελλάδα, η οποία καταφέρνοντας να υπερνικήσει τα οθωμανικά στρατεύματα στο Σαραντάπορο κατέλαβε μεγάλα τμήματα της Μακεδονίας, την Ήπειρο και τη Θεσσαλονίκη την οποία εποφθαλμιούσαν οι Βούλγαροι. Οι Έλληνες είχαν να αντιμετωπίσουν ένα μόνο σώμα στρατού γιατί τον κύριο όγκο των στρατευμάτων (τρία σώματα στρατού) οι Νεότουρκοι τα είχαν παρατάξει στην Ανατολική Θράκη για την προστασία της Κωνσταντινούπολης.

Τον Μάϊο του 1913 ο βουλγαρικός στρατός θα κατανικήσουν τα οθωμανικά στρατεύματα και θα φτάσει έξω από την Κωνσταντινούπολη. Τότε οι Μεγάλες Δυνάμεις (Μεγ. Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Αυστροουγγαρία, Ρωσία και Ιταλία) παρενέβησαν και επέβαλαν στους εμπόλεμους ανακωχή. Στις 17 Μαΐου 1913 (με το παλιό ημερολόγιο) υπεγράφη μεταξύ των πρεσβευτών των Μεγάλων Δυνάμεων και της οθωμανικής εξουσίας η Συνθήκη του Λονδίνου, με την οποία έμπαινε τέλος στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Οι όροι της συνθήκης έγιναν αποδεκτοί από τους εκπροσώπους των νικητών με επιφύλαξη.

Η Τουρκία έχανε όλες τις ευρωπαϊκές της κτήσεις, δημιουργείτο ανεξάρτητο κράτος της Αλβανίας, η Κρήτη παραχωρούνταν στους 4 συμμάχους, οι 3 εκ των οποίων παραιτήθηκαν κάθε αξίωσης υπέρ της Ελλάδας. Η τελική χάραξη των συνόρων καθώς και η μοίρα των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου θα καθορίζονταν σε νέα συνδιάσκεψη. Η Συνθήκη αυτή αποδείχθηκε εξαιρετικά βραχύβια. Ένα μήνα μετά την υπογραφή της Συνθήκης, ο βουλγαρικός στρατός επιτέθηκε αιφνιδιαστικά κατά της Ελλάδας και της Σερβίας.

Έτσι άρχισε ο Β΄ Βαλκανικός πόλεμος, ο οποίος θα τελείωνε οριστικά με ήττα της Βουλγαρίας. Με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (28 Ιουλίου 1913 με το παλαιό ημερολόγιο) στην Ελλάδα επιδικάζονταν οριστικά η Κρήτη, η Ήπειρος, η Μακεδονία έως τον Νέστο ποταμό. Χανόταν η Βόρειος Ήπειρος, που απεδίδετο στην Αλβανία για να έχει βιώσιμα σύνορα και η νήσος Σάσσων, μικρό νησάκι στην είσοδο του λιμανιού του Αυλώνα, που αποτελούσε προσάρτημα των Επτανήσων όταν αυτά παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα το 1864.

Η Σερβία κέρδιζε την Βόρειο Μακεδονία και το Νόβι-Παζάρ και η Βουλγαρία τη Δυτική Θράκη, για να έχει μια διέξοδο στο Αιγαίο και τμήμα της Μακεδονίας, που ονομάζει ως σήμερα Μακεδονία του Πιρίν. Η Βουλγαρία έχασε το μεγαλύτερο μέρος της Θράκης από ισχυρή αντεπίθεση του τουρκικού στρατού και μέρος της Δοβρουτσάς από επέλαση των Ρουμάνων, οι οποίοι δρώντας καιροσκοπικά και ύπουλα τους επιτέθηκαν στα νώτα όταν όλα είχαν κριθή.

Οι κατηγορίες που απήγγειλε ο εισαγγελέας αφορούν ανθρωποκτονία με δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, διακεκριμένη περίπτωση οπλοφορίας, προμήθεια και κατοχή ναρκωτικών για ιδία χρήση και παραβίαση του νόμου περί αλλοδαπών.

Η υπόθεση ανατέθηκε σε ανακριτή, ενώπιον του οποίου θα κληθεί να απολογηθεί ο 28χρονος.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε στις διωκτικές αρχές ότι εκτέλεσε τον 25χρονο στα Εξάρχεια, κατόπιν εντολής που έλαβε από εγκληματική οργάνωση που τον «στρατολόγησε» στην Τουρκία. Σύμφωνα με όσα φέρεται να έχει υποστηρίξει, η πληρωμή του για την δολοφονία ήταν 18 χιλιάδες ευρώ ή 1 εκατομμύριο τουρκικές λίρες.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Βάιντελ εκτίμησε ότι το AfD μπορεί να κερδίσει στις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις που είναι προγραμματισμένες να διεξαχθούν τους επόμενους μήνες σε δύο κρατίδια, χαρακτηρίζοντάς τες ορόσημο προκειμένου το κόμμα να κερδίσει και στις εθνικές εκλογές που θα πραγματοποιηθούν ως το 2029.

«Η φθηνή ενέργεια από τη Ρωσία ήταν το μυστικό της επιτυχίας του ‘Made in Germany’. Πρέπει να την ανακτήσουμε», τόνισε.

«Η απώλεια αυτής της ενέργειας μάς έχει γυρίσει χρόνια πίσω. Εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας έχουν χαθεί. Μας έχει κάνει να εξαρτόμαστε από τις ΗΠΑ, οι οποίες μας πουλάνε ενέργεια σε πολύ υψηλότερες τιμές», πρόσθεσε η Βάιντελ.

«Αποφασιστικό ορόσημο»

Πριν τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Ρωσία λόγω της εισβολής της στην Ουκρανία το 2022, το Βερολίνο αγόραζε από τη Μόσχα περισσότερο από το ένα τρίτο του πετρελαίου και περισσότερο από το μισό φυσικό αέριο που εισήγαγε.

Εξάλλου η Γερμανία δυσκολεύτηκε να αντιμετωπίσει το σοκ που προκάλεσε η αναστολή της λειτουργίας του πετρελαιαγωγού Nord Stream έπειτα από εκρήξεις τον Σεπτέμβριο του 2022. Η βιομηχανία της χώρας, η οποία έχει πληγεί από την αύξηση του κόστους ενέργειας που ακολούθησε, παραμένει σε ύφεση. Ενδεικτικό της ζοφερής εικόνας της κατάστασης είναι ότι ο γίγαντας της αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen εξετάζει το ενδεχόμενο περικοπής έως και 100.000 θέσεων εργασίας.

Τα σχόλια της Βάιντελ αφήνουν να διαφανεί μια ενδεχόμενη ρήξη εντός της δυτικής συμμαχίας που στηρίζει την Ουκρανία. Αν και η σημερινή κυβέρνηση της Γερμανίας υποστηρίζει την Ουκρανία, οι Γερμανοί πολίτες είναι πιο διχασμένοι.

Τον Σεπτέμβριο είναι προγραμματισμένες εκλογές σε δύο κρίσιμης σημασίας κρατίδια της ανατολικής Γερμανίας: τη Σαξονία- Άνχαλτ και το Μεκλεμβούργο- Δυτική Πομερανία, όπου η AfD προηγείται στην πρόθεση ψήφου.

Αν το ακροδεξιό κόμμα κερδίσει σε αυτά τα κρατίδια, οι νέες περιφερειακές κυβερνήσεις τους ενδέχεται να αμφισβητήσουν τη μεταναστευτική πολιτική του Βερολίνου, την οποία το AfD θεωρεί ότι είναι ιδιαίτερα γενναιόδωρη και ότι επιβαρύνει οικονομικά τις τοπικές κυβερνήσεις.

Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορούσε να ανατρέψει το μοντέλο συναίνεσης στη διακυβέρνηση το οποίο ακολουθεί η Γερμανία και να προσφέρει στην AfD ένα εφαλτήριο για να διεκδικήσει την καγκελαρία.

«Η Σαξονία- Άνχαλτ και το Μεκλεμβούργο- Δυτική Πομερανία αποτελούν αποφασιστικά ορόσημα», υπογράμμισε η Βάιντελ.

«Αν κερδίσουμε στη Σαξονία- Άνχαλτ, μετά μάλλον θα ακολουθήσει το Μεκλεμβούργο- Δυτική Πομερανία. Μπορώ να δω την AfD στην καγκελαρία είτε στις επόμενες εκλογές είτε σε αυτές που θα ακολουθήσουν», πρόσθεσε.

Για τα κυρίαρχα πολιτικά κόμματα, όπως οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς, οι οποίοι έχουν απορρίψει τη συνεργασία με το AfD, μια νίκη του ακροδεξιού κόμματος στη Σαξονία-Άνχαλτ θα έπληττε το λεγόμενο «τείχος προστασίας», που έχουν συμφωνήσει να εγείρουν προκειμένου το ακροδεξιό κόμμα να μην βρεθεί να συμμετέχει σε κυβερνητικό συνασπισμό.

Το κόστος της ενέργειας και το ενδεχόμενο φθηνότερης ενέργειας από τη Ρωσία μπορεί να προσελκύσουν τους ψηφοφόρους. Εξάλλου πολλοί κάτοικοι της ανατολικής Γερμανίας, που ήταν υπό τον έλεγχο της Σοβιετικής Ένωσης μέχρι την πτώση του Τείχους, διατηρούν πιο θετική στάση προς τη Ρωσία και επικριτική προς τις ΗΠΑ.

«Δεν θα ανατρέψουμε τα πάντα»

Νωρίτερα τον Ιούνιο ο Μάρκους Φρόνμαϊερ, σημαντικό στέλεχος της AfD, επισκέφθηκε τη Ρωσία, όπου συναντήθηκε με τον Αλεξέι Μίλερ, επικεφαλής του ρωσικού ενεργειακού γίγαντα Gazprom, και ζήτησε την επαναλειτουργία του αγωγού Nord Stream.

Ο Φρόνμαϊερ απέρριψε τις επικρίσεις που δέχθηκε για το ταξίδι του αυτό, λέγοντας ότι Αμερικανοί επενδυτές εξετάζουν το ενδεχόμενο επαναλειτουργίας του Nord Stream προς τη Γερμανία.

«Πρέπει να προσέξουμε στη Γερμανία να μην χάσουμε το παράθυρο ευκαιρίας να επιστρέψουμε στη ρωσική αγορά», τόνισε μιλώντας στο Reuters. «Ο κύριος Μίλερ δήλωσε ότι θα χρειαστούν τρεις μήνες για να αποκατασταθεί η παροχή φυσικού αερίου».

Ο Ρόντεριχ Κίζεβετερ, βουλευτής από του CDU, δήλωσε ότι η φιλορωσική στάση της AfD διαστρεβλώνει τον δημόσιο διάλογο στη Γερμανία. «Η ρομαντικοποίηση της Ρωσίας χρησιμοποιείται από την AfD, ιδίως ενόψει των επερχόμενων εκλογών στην ανατολική Γερμανία», εκτίμησε.

Η Βάιντελ απέρριψε τις κατηγορίες ότι το κόμμα της είναι εξτρεμιστικό, όπως το χαρακτήρισε πέρυσι η υπηρεσία Πληροφοριών της Γερμανίας.

«Ο τρόπος που βλέπουμε τους εαυτούς μας και ο τρόπος με τον οποίο μας κρίνουν οι πολιτικοί μας αντίπαλοι απέχουν χιλιόμετρα», σημείωσε. «Οι άνθρωποι μας χαρακτηρίζουν ακροδεξιό, είμαστε ένα κόμμα για τον καθημερινό άνθρωπο. Δεν θα ανατρέψουμε τα πάντα, αν βρεθούμε στην εξουσία», εξήγησε.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο πρίγκιπας Αλβέρτος Β΄ εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία καταδικάζει το «ειδεχθές έγκλημα», χαρακτηρίζοντάς το ως «σοκ για όλη την κοινότητα των μονεγάσκων». Στο μήνυμά του επεσήμανε με έμφαση πως «το πριγκιπάτο του Μονακό θα παραμείνει ενωμένο και αποφασισμένο απέναντι στη βία και στο έγκλημα», ξεκαθαρίζοντας παράλληλα ότι «η ασφάλεια της κοινότητάς μας ήταν πάντα προτεραιότητα» και πως «θα παραμείνει περισσότερο παρά ποτέ, όποιες κι αν είναι οι απειλές».

🇲🇨 A bomb packed with bolts and metal shot tore through the lobby of a luxury building in Monaco tonight, injuring sanctioned Ukrainian oligarch Vadym Yermolaiev and his family.

A man was caught on CCTV dropping a backpack at the entrance around 9 PM before fleeing toward the… pic.twitter.com/pYgD8AHVOZ

— DD Geopolitics (@DD_Geopolitics) June 29, 2026

Οι αρμόδιες υπηρεσίες του κρατιδίου ανακοίνωσαν αρχικά ότι υπάρχουν δύο άτομα σε κρίσιμη κατάσταση, ένα ζευγάρι ηλικίας μεταξύ 50 και 60 ετών, καθώς και ένας 13χρονος σε πολύ σοβαρή κατάσταση, χωρίς να δώσουν αμέσως στη δημοσιότητα τα ονόματά τους. Ωστόσο, πηγή που μίλησε στο Γαλλικό Πρακτορείο και επιβεβαίωσε το ρεπορτάζ του BFMTV, αποκάλυψε ότι πρόκειται για τον Βαντίμ Ερμολάεφ, ο οποίος θεωρείται ο 23ος πλουσιότερο άνθρωπος στην Ουκρανία, και τη σύντροφό του.

Ποιος είναι ο Βαντίμ Ερμολάεφ

Ο επιχειρηματίας, ο οποίος διαμένει μόνιμα στο πριγκιπάτο, βρίσκεται στο μικροσκόπιο του Κιέβου από τα τέλη του 2023. Ειδικότερα, του έχουν επιβληθεί αυστηρές κυρώσεις με απόφαση του ουκρανικού εθνικού συμβουλίου ασφαλείας, η οποία φέρει την υπογραφή του Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Όπως αναφέρουν μέσα ενημέρωσης που επικαλούνται τις ουκρανικές μυστικές υπηρεσίες, ο λόγος των κυρώσεων σχετίζεται με εμπορικές δραστηριότητες και συγκεκριμένα με την πώληση αλκοολούχων ποτών στην υπό ρωσική κατοχή Κριμαία, παρά την εν εξελίξει σύγκρουση.

Από την πλευρά του, ο επικεφαλής της κυβέρνησης, Κριστόφ Μιρμάντ, δήλωσε ότι αναμένεται συνέντευξη Τύπου από τον γενικό εισαγγελέα Στεφάν Τριμπό. Ο τελευταίος, μιλώντας στο AFP, διευκρίνισε ότι ο μηχανισμός είχε τοποθετηθεί σε έναν σάκο ή δέμα, το οποίο εγκαταλείφθηκε στην είσοδο του κτιρίου από άγνωστο δράστη. Ο κ. Μιρμάντ υπογράμμισε χαρακτηριστικά: «Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία, εξ όσων γνωρίζω, που διαπράττεται τέτοια ενέργεια στο πριγκιπάτο».

Κατά τη διάρκεια νυχτερινής συνέντευξης Τύπου, τόνισε επίσης ότι είναι «σημαντικό να συνεργαστούμε με τις υπηρεσίες ασφαλείας» προκειμένου να ερευνηθεί εις βάθος το «περιβάλλον των θυμάτων» και να διαπιστωθεί εάν υφίσταται κίνδυνος για νέα χτυπήματα μέσω τέτοιων «απειλών», με απώτερο σκοπό να «διασφαλίσουμε πως δεν θα επαναληφθούν» αντίστοιχα περιστατικά στο μικρό κράτος.

Για τη διαχείριση της κρίσης, στο σημείο έσπευσαν 84 μέλη των υπηρεσιών ασφαλείας και περίπου 50 πυροσβέστες, με τη συνδρομή τουλάχιστον δέκα συναδέλφων τους από τη Γαλλία. Η περιοχή αποκλείστηκε άμεσα, ενώ σύμφωνα με φωτορεπόρτερ του AFP, καταγράφηκε τεράστια κινητοποίηση και ένα ελικόπτερο πραγματοποιούσε πτήσεις πάνω από το σημείο της έκρηξης.

In Monaco, Ukrainian oligarch Vadim Yermolaev was blown up in a terrorist attack. His wife and child were injured.

Yermolaev had a conflict with Zelensky’s team. In 2023, Zelensky imposed sanctions against him, leading to attempts to seize his business in Ukraine.

He owned… pic.twitter.com/wB5lCNgM6m

— Diana Panchenko 🇺🇦 (@Panchenko_X) June 30, 2026

Ο Γάλλος υπουργός Εσωτερικών, Λορέν Νουνιέζ, επιβεβαίωσε τη στενή «συνεργασία» των αστυνομικών αρχών των δύο κρατών με στόχο «τον εντοπισμό του φυγά δράστη». Ο κ. Μιρμάντ ανέφερε ότι ο δράστης καταγράφηκε από κάμερες ασφαλείας να διαφεύγει με τα πόδια προς τη γαλλική περιοχή Μποσολέιγ, ενώ υπάρχουν και μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων για τα χαρακτηριστικά του.

Οι τρεις τραυματίες μεταφέρθηκαν εσπευσμένα στη Νίκαια, η οποία απέχει περίπου είκοσι χιλιόμετρα, με τον 13χρονο να νοσηλεύεται σε νοσοκομείο παίδων. Στο σημείο έλαβαν τις πρώτες βοήθειες άλλα τέσσερα άτομα. Όπως ανέφερε ο κ. Μιρμάντ, το ένα άτομο υπέστη ισχυρό σοκ και τα υπόλοιπα τρία τραυματίστηκαν ελαφρά (εκδορές) από θραύσματα τζαμιών. Είναι αξιοσημείωτο ότι από τα έξι διαμερίσματα του κτιρίου, μόνο τα τρία θύματα βρίσκονταν στον χώρο τη στιγμή του χτυπήματος.

Τέλος, ο δήμαρχος της Νίκαιας, Ερίκ Σιοτί, μέσα από τον λογαριασμό του στο X, έκανε λόγο για «επίθεση» και για μια «τραγωδία που έπληξε το Μονακό».

Πηγή: ieidiseis.gr / news247.gr / in.gr

Συνδρομή από μηχανήματα έργου και υδροφόρες ΟΤΑ.

Οι χώρες με παίκτες απ’ τα εθνικά τους πρωταθλήματα έφυγαν με υπέρβαρα μπαγκάζια από γκολ. Το Ιράν, που αγωνιζόταν σε κατάσταση εξορίας διαμένοντας στο Μεξικό, αν και έπαιζαν στις ΗΠΑ, τα μάζεψε κι έφυγε αποκλεισμένο πίσω στην πατρίδα του την ώρα που ο Τραμπ άρχισε να την ξαναβομβαρδίζει εν μέσω δήθεν Εκεχειρίας. Η γεωπολιτική δεν ήταν δυνατόν να απουσιάζει απ’ την διοργάνωση που παρακολουθεί  η μισή υφήλιος.

Στο μεταξύ η Προεδράρα σνομπάρησε τους αγώνες των ΗΠΑ, προτιμώντας το σόου ελεύθερου ξύλου που έστησε η Ομοσπονδία του Κατς (έτσι νομίζω πως το λέμε εδώ) στον κήπο του Λευκού Οίκου για να γιορτάσει τα 80α γενέθλια του. Πολλές οι διασημότητες από Αμερικανούς αθλητές και καλλιτέχνες που οι κάμερες μας έδειχναν στα γήπεδα να ενστερνίζονται το soccer -αλλιώς ποδόσφαιρο- που κατέλαβε την χώρα για σχεδόν δυο μήνες.

Οι τρεις οικοδεσπότες πέρασαν στον επόμενο γύρο, κρατώντας ζεστούς τους Αμερικάνους, Μεξικάνους και Καναδούς οπαδούς. Οι εθνικές τους ομάδες στελεχωμένες κυρίως με ποδοσφαιριστές που διαπρέπουν σε ξένα, κυρίως Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και έμπειρους ξένους προπονητές θα διεκδικήσουν με αξιώσεις την είσοδο τους στους 16. Έξω παίζουν και οι Βέλγοι των οποίων η αρχική ενδεκάδα έχει μόνο ένα παίκτη που αγωνίζεται στο εθνικό τους πρωτάθλημα.

Η δε Αγγλία της κορυφαίας Ευρωπαϊκής Λίγκας δείχνει να δυσκολεύεται να συντονιστεί με την ενδεκάδα των γηγενών. Ίσως να φταίει και ο αντιπαθητικός Γερμανός προπονητής τους. Ο δε Γερμανός προπονητής της Γερμανίας μεταφέρει τον εμφανή εκνευρισμό του στους παίκτες του, με αποτέλεσμα να χάσει απ’ το Εκουαδόρ με ανατροπή. 

Οι εντυπώσεις μου από το Μουντιάλ

Με προβληματίζει η Πορτογαλία με τρεις Δομάζους-στρατηγούς στην μεσαία της γραμμή που, απ’ την πολύ ευγένεια, ο ένας πασάρει την πρωτοβουλία στον άλλο για το ποιος θα δώσει ασίστ στον  απίθανο 41χρονο Ρονάλντο να γράψει νέα παγκόσμια ρεκόρ. Οι Γάλλοι παίζουν τον Εμπαπέ για τους ίδιους λόγους, αλλά έχουν το βάθος να αντικαθιστούν τον ένα κάτοχο χρυσής μπάλας με τον άλλον. Αλλά ο Νορβηγός προπονητής τους την έκατσε.

Έβαλε τους αξιόμαχους αναπληρωματικούς του να χάσουν 4-1 απ’ τους Γάλλους, δηλώνοντας εκ των προτέρων ότι για την Νορβηγία ο στόχος είναι να περάσουν ξεκούραστοι στον επόμενο γύρο, γιατί στοχεύουν ψηλά.  Μαζί με τον Χάαλαντ και την παρέα του προσδοκώ να δω τους Νορβηγούς οπαδούς, που πετάγονται απ’ το κοντινό Οσλο, να «κωπηλατούν» στον ρυθμό του «ουγκ» που δεσπόζει στις κερκίδες όταν παίζουν.

Συμφωνώ με τον τακτικισμό που φέρνει αποτελέσματα. Ο προπονητής του Εκουαδόρ δεν άφησε τους παίκτες του να ολοκληρώσουν αντεπίθεση, ακόμη κι όταν διαγραφόταν προοπτική γκολ, φέρνοντας τους πίσω να ξεκινήσουν οργανωμένη επίθεση. Τον υπάκουσαν και προκρίθηκαν κερδίζοντας την Γερμανία με ανατροπή. Ευτυχώς δεν είχαμε επανάληψη της σκοπιμότητας του 1982 όπου Αυστρία και Γερμανία έπιναν καφέ για 90 λεπτά, ώστε να προκριθούν και οι δύο. Η Αυστρία και η Αλγερία χρειάζονταν ισοπαλία για να περάσουν και οι δύο, αλλά έπαιξαν προς τιμήν τους για να κερδίσουν. Το 3-3 ήρθε με ένα γκολ για την καθεμία στις καθυστερήσεις;  

Ώρα για τα πρώτα νοκάουτ. Έχασες, έφυγες. Παίξτε μπάλα να ευφρανθούμε.

Η Ουκρανία έχει κλιμακώσει τους τελευταίους μήνες τις επιδρομές της στη ρωσική επικράτεια, βάζοντας στο στόχαστρο ιδίως τη Μόσχα και άλλες τοποθεσίες μακριά από τα σύνορα, προσπαθώντας να πλήξει πάνω απ’ όλα υποδομές μεταφοράς και αποθήκευσης υδρογονανθράκων, ώστε να μειώσει τα έσοδα της Ρωσίας και άρα τη δυνατότητά της να χρηματοδοτεί τον πόλεμο που άρχισε τον Φεβρουάριο του 2022.

Από την άλλη οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις συνεχίζουν να πλήττουν σχεδόν καθημερινά ουκρανικές πόλεις, πέρα από τα μέτωπα.

«Ο εξώστης είναι μια απόδειξη ότι απαξιώνεις έτσι τους συνεργάτες σου. Εγώ δεν συμπαθώ τους συνεργάτες σου. Τους έζησα εκεί μέσα, τους έφαγα στη μάπα και αφιέρωσα τεράστιο χρόνο σε εκείνους. Δεν τους συμπαθώ καθόλου. Όταν πετάς έτσι ανθρώπους, δείχνει ότι θα πετάξεις και άλλους μετά», ανέφερε.

Συνεχίζοντας την επίθεσή του στους “επαγγελματίες πολιτικούς”, όπως είπε, πρόσθεσε: «Νομίζω φτάνει πλέον με τους επαγγελματίες πολιτικούς. Πάμε να βάλουμε μια νέα γενιά ανθρώπων που θέλουν να προσφέρουν, που έχουν δουλέψει, που θέλουν να κάνουν αυτή τη χώρα να ξεκολλήσει από ένα τέλμα».

Η ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην επίσκεψη είναι οι στρατιωτικές και διπλωματικές δυνατότητες της Τουρκίας, οι υποδομές και τα μεγάλα έργα και η ενίσχυση του εμπορίου. Η δε Κάλας επιβεβαίωσε την ατζέντα.

Η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Εξωτερική Πολιτική, Κάγια Κάλας, δήλωσε στο πρακτορείο Anadolu ότι οι ενέργειες του Ισραήλ και η επέκταση των εποικισμών καθιστούν ολοένα και δυσκολότερη την εφαρμογή της λύσης των δύο κρατών. Παράλληλα, υπογράμμισε τη στρατηγική σημασία της Τουρκίας για την περιφερειακή ασφάλεια, τη διαχείριση της μετανάστευσης και την αμυντική συνεργασία, χαρακτηρίζοντάς την «αναντικατάστατο εταίρο».

Μιλώντας στο Anadolu πριν από την επίσκεψή της στην Τουρκία στις 29-30 Ιουνίου, ανέφερε ότι θα ταξιδέψει μαζί με τους Ευρωπαίους Επιτρόπους αρμόδιους για τη Διεύρυνση και τη Μετανάστευση, λόγω του κεντρικού ρόλου που διαδραματίζει η Τουρκία σε ένα ευρύ φάσμα γεωπολιτικών ζητημάτων.

Κάλας: «Εταίρος στρατηγικής σημασίας»

«Η Τουρκία είναι ένας εταίρος στρατηγικής σημασίας», δήλωσε η Κάλας, αναφερόμενη στη συνεργασία στους τομείς της μετανάστευσης, της περιφερειακής σταθερότητας και της ασφάλειας. Τόνισε ότι η Τουρκία διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο στη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο, ενώ αποτελεί βασικό εταίρο για τη συνδεσιμότητα (connectivity) και γενικότερα για τις περιφερειακές υποθέσεις. Χαρακτήρισε την Τουρκία ως «τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ», με «πολύ ισχυρή αμυντική βιομηχανία», προσθέτοντας ότι η Άγκυρα διαδραματίζει «πολύ, πολύ σημαντικό ρόλο» στην ευρωπαϊκή ασφάλεια και την περιφερειακή σταθερότητα.

Αναφερόμενη στη Μέση Ανατολή, η Κάλας είπε ότι η Ευρώπη εξακολουθεί να στηρίζει τόσο τους Παλαιστινίους, όσο και τη λύση των δύο κρατών, ωστόσο «οι βίαιοι έποικοι και οι εποικισμοί καθιστούν στην πράξη αδύνατη αυτή τη λύση». Για το Κυπριακό εξέφρασε την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις προσπάθειες διαμεσολάβησης των Ηνωμένων Εθνών. Όσον αφορά τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, υπογράμμισε ότι η ενότητα μεταξύ των συμμάχων είναι σήμερα πιο σημαντική από ποτέ.

Απέρριψε επίσης την ιδέα δημιουργίας ενός ξεχωριστού ευρωπαϊκού στρατού, σημειώνοντας ότι τα κράτη-μέλη της ΕΕ διαθέτουν ήδη εθνικές ένοπλες δυνάμεις, οι οποίες αποτελούν μέρος της ευρύτερης δομής του ΝΑΤΟ. Τέλος, επισήμανε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει αναδείξει πολύτιμα διδάγματα σχετικά με την άμυνα απέναντι στα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) και τις νέες στρατιωτικές τεχνολογίες.

Οι.. “ανησυχίες” της Ευρώπης

Στο μεταξύ, οι Ευρωπαίοι θα εκφράσουν, όπως πάντα, κάποια “ανησυχία”, ίσως με αυστηρό ύφος, για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών. Στη συνέχεια, όσοι εξακολουθούν να πιστεύουν μάταια ότι από την Ευρώπη μπορεί να προκύψει κάτι ουσιαστικό, θα γράψουν πάλι πρωτοσέλιδα και αναλύσεις. Τα δικαιώματα και οι ελευθερίες δεν βρίσκονται στην ατζέντα.

Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρόκειται να λάβουν σοβαρά υπόψη την πρόσφατη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Τουρκία, η οποία χαρακτήριζε πολιτικά υποκινούμενες τις δικαστικές υποθέσεις, συμπεριλαμβανομένης εκείνης του Εκρέμ Ιμάμογλου, και ζητούσε κυρώσεις κατά του υπουργού Δικαιοσύνης Ακίν Γκιουρλέκ.

Ακόμη κι αν οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι αναφερθούν στο θέμα κατά τη συνέντευξη Τύπου, αυτό θα πρέπει να θεωρηθεί κυρίως ως μια προσπάθεια να δείξουν στα ευρωπαϊκά ακροατήρια που ενδιαφέρονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα ότι “έκαναν το καθήκον τους”, ή ενδεχομένως ως διαπραγματευτικό χαρτί απέναντι στην Άγκυρα.

Οι ανησυχίες των ευρωπαϊκών πρωτευουσών για την ασφάλεια και τη μετανάστευση, καθώς και η επιθυμία τους να αυξήσουν το εμπόριο με την Τουρκία, υπερισχύουν της πίεσης για πολιτικές μεταρρυθμίσεις. Η Άγκυρα το γνωρίζει πολύ καλά και κινείται ακριβώς στη λογική δούναι λαβείν. Το ίδιο ισχύει και για τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Εκείνο που πραγματικά προκαλεί έκπληξη είναι ότι στην Τουρκία εξακολουθούν να υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν αφελώς πως, αν φύγει ο Τραμπ και επιστρέψουν οι Δημοκρατικοί, η αμερικανική στάση απέναντι στην Τουρκία θα αλλάξει ουσιαστικά. Για τις Βρυξέλλες, η Τουρκία αποτελεί στρατηγικό εταίρο στην άμυνα, τη μετανάστευση και την περιφερειακή ασφάλεια. Τα ζητήματα του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παραμένουν στη ρητορική, αλλά όχι στην ουσιαστική ατζέντα των ευρωτουρκικών σχέσεων.