Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η απόφαση της Exxon Mobil συνδέεται κυρίως με τα περιορισμένα γεωλογικά δεδομένα, τα οποία δεν δικαιολογούν επιπλέον δαπανηρές έρευνες σε μια περιοχή με μεγάλα θαλάσσια βάθη και υψηλές τεχνικές δυσκολίες.

Το ενδιαφέρον πλέον φαίνεται να μετατοπίζεται σε άλλες περιοχές, όπως νοτιοδυτικά της Κρήτης και Ιόνιο, όπου υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα εντοπισμού αξιοποιήσιμων κοιτασμάτων και οι επενδύσεις είναι πιο ελκυστικές.

Το οικόπεδο «Δυτικά της Κρήτης» είναι πιθανόν να ενταχθεί σε ένα πακέτο με άλλα ανενεργά ή εγκαταλελειμμένα οικόπεδα, ώστε να προσφερθεί σε διεθνείς επενδυτές ως ένα πιο ελκυστικό πακέτο. Πρόκειται κυρίως για οικόπεδα, στα οποία οι έρευνες αποδείχθηκαν οικονομικά ασύμφορες ή δύσκολες.

Παράλληλα, στην ίδια ανακοίνωση σημειώνεται ότι «έχει πολύ ενδιαφέρον ότι ο πρώην υπουργός αναρωτήθηκε με νόημα γιατί δεν τον κάλεσε από μόνος του ο Εισαγγελέας για την υπόθεση της παρακολούθησης του και χαρακτήρισε την τοποθέτηση του διοικητή της ΕΥΠ και τα ήξεις αφήξεις του στην χθεσινή συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών ως μη ικανοποιητικά».

Σχετικά με τη στάση μελών του υπουργικού συμβουλίου, το ΠΑΣΟΚ αναφέρει ότι ο κ. Βορίδης «όπως και άλλοι συνάδελφοι του στο υπουργικό συμβούλιο-στόχοι του predator, αναμετρήθηκαν με το καθήκον τους απέναντι στην αλήθεια, στο δημόσιο συμφέρον, στην εθνική ασφάλεια αλλά και απέναντι στην ιστορία της Παράταξης τους και επέλεξαν προς χάριν της καρέκλας τους να μείνουν βουβοί», προσθέτοντας πως «και αυτή η σιωπή είναι ενοχική, κ. Βορίδη».

Στον αντίποδα, το κόμμα παραθέτει τις ενέργειες του προέδρου του Νίκου Ανδρουλάκη, επισημαίνοντας: «Δεν θέλουμε να τον “αναστατώσουμε” αλλά με μια τέτοια μηνυτήρια αναφορά ο Νίκος Ανδρουλάκης που δεν έβαλε το δημοκρατικό καθήκον του στην άκρη, πέτυχε την καταδίκη 4 κατηγορουμένων, την κατάρριψη ως αντισυνταγματικού του νόμου Τσιάρα στο Συμβούλιο της Επικρατείας και την αποκάλυψη του σκανδάλου».

Η ανακοίνωση εκδόθηκε με αφορμή τις δηλώσεις του πρώην υπουργού Μάκη Βορίδη, οι οποίες, σύμφωνα με το ΠΑΣΟΚ, πάνε «σε άλλο επίπεδο τον εμπαιγμό έναντι των πολιτών»: «Να πω ότι μου ήρθε αυτό το χαρτί, πάρτε και μια μήνυση κατά αγνώστων δραστών γιατί κάποιος μου έκανε αυτό το κακό πράγμα. Η μήνυση κατά αγνώστων, όπως ξέρουμε, ουσιαστικά πάει σε ένα αρχείο αγνώστων δραστών και ανασύρεται όταν υπάρξουν κάποια στοιχεία».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Ινδία και τα ΗΑΕ διατηρούσαν ανέκαθεν πολύ στενές σχέσεις και την τελευταία δεκαετία οι δύο χώρες έχουν αναπτύξει μια συνεκτική και ισχυρή στρατηγική συνεργασία εξαιτίας πολλών παραγόντων. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία παλαιότερα θεωρούνταν απόλυτα ευθυγραμμισμένα με την πολιτική και τη στρατηγική της γειτονικής τους Σαουδικής Αραβίας, έχουν αναπτύξει ορισμένες διαφωνίες με την πάροδο του χρόνου και έχουν δει τα συμφέροντά τους να αποκλίνουν από εκείνα των Σαουδαράβων.

Επιπλέον, επιδιώκουν να αρθρώσουν ένα ανεξάρτητο πλαίσιο ασφάλειας και θεωρούν την Ινδία μια περιφερειακή δύναμη που διαθέτει τόσο πυρηνική, όσο και συμβατική στρατιωτική ισχύ, ως έναν φυσικό σύμμαχο, που μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια και την ευημερία τους μακροπρόθεσμα.

Από την άλλη πλευρά, η Ινδία έχει επίσης σταθεί σταθερά στο πλευρό των ΗΑΕ σε διπλωματικό επίπεδο, κάτι που αποτυπώθηκε με τη σαφή και κατηγορηματική καταδίκη της επίθεσης κατά των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (χωρίς να κατονομασθεί το Ιράν), καθώς και στη στήριξή της σε σχετικά ψηφίσματα καταδίκης. Η συμφωνία ασφαλείας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν το 2025 προκάλεσε προβληματισμό στο Άμπου Ντάμπι σχετικά με την ανάγκη στενότερης σύμπλευσης με ένα κράτος που μπορεί να του προσφέρει στρατηγικό βάθος και ισορροπία. Αυτή η νέα δυναμική στη συνεργασία Ινδίας-ΗΑΕ πρέπει να εξεταστεί σε αυτά τα συμφραζόμενα.

Κύρια αποτελέσματα της επίσκεψης στα Εμιράτα

Η επίσκεψη συνέβαλε στην εξασφάλιση επένδυσης ύψους 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ, δηλαδή άνω των 47.000 INR, στην Ινδία. Για πρώτη φορά, σημαντικό μέρος της επένδυσης, ύψους 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων, κατευθύνθηκε στον τραπεζικό τομέα της Ινδίας. Η επίσκεψη έδωσε επίσης σημαντική ώθηση στις προσπάθειες της Ινδίας για ενίσχυση της ενεργειακής της ασφάλειας. Οι δύο πλευρές υπέγραψαν τη Συμφωνία Στρατηγικής Συνεργασίας μεταξύ της Indian Strategic Petroleum Reserves Limited και της Abu Dhabi National Oil Company (ADNOC), βάσει της οποίας τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θα αυξήσουν τη συμμετοχή τους στα Στρατηγικά Πετρελαϊκά Αποθέματα της Ινδίας στα 30 εκατομμύρια βαρέλια. Οι δύο χώρες συμφώνησαν επίσης να συνεργαστούν για τη δημιουργία στρατηγικών αποθεμάτων φυσικού αερίου στην Ινδία.

Επιπλέον, επισημοποιήθηκε ξεχωριστή συμφωνία μεταξύ της Indian Oil Corporation (IOCL) και της ADNOC για μακροπρόθεσμες προμήθειες υγραερίου (LPG). Και οι δύο πλευρές αναγνώρισαν τον ρόλο των ΗΑΕ ως διαχρονικού εταίρου στην ενεργειακή ασφάλεια της Ινδίας, συμπεριλαμβανομένων των προμηθειών αργού πετρελαίου, LNG και LPG. Συμφώνησαν να προωθήσουν νέες πρωτοβουλίες για μια ολοκληρωμένη ενεργειακή συνεργασία στο μέλλον. Τα ΗΑΕ, που σήμερα προμηθεύουν την Ινδία με περίπου πεντέμισι εκατομμύρια βαρέλια, θα εργαστούν προς την κατεύθυνση αύξησης αυτής της ποσότητας στα 30 εκατομμύρια βαρέλια.

Η συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας προχώρησε επίσης προς τη σωστή κατεύθυνση. Η επίσκεψη συνοδεύτηκε από την υπογραφή ενός Πλαισίου Στρατηγικής Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών – ένα καίριο βήμα για τη θεσμοθέτηση της αμυντικής τους σύμπραξης. Στο πλαίσιο αυτό, η Ινδία και τα ΗΑΕ συμφώνησαν να εμβαθύνουν τη συνεργασία τους στην αμυντική βιομηχανία, να συνεργαστούν στην καινοτομία και στις προηγμένες τεχνολογίες, να εντατικοποιήσουν την εκπαίδευση και τις κοινές ασκήσεις και να ενισχύσουν τη θαλάσσια ασφάλεια, την κυβερνοάμυνα και τις ασφαλείς επικοινωνίες και ανταλλαγές πληροφοριών.

Υπογράφηκαν επίσης δύο Μνημόνια Κατανόησης μεταξύ της Cochin Shipyard Limited και της Drydocks World του Ντουμπάι — το ένα για τη δημιουργία Κέντρου Επισκευής Πλοίων στο Vadinar, συμπεριλαμβανομένων υπεράκτιων κατασκευών· και το άλλο, μια τριμερής συμφωνία με το Centre of Excellence in Maritime and Shipbuilding, με έμφαση στην ανάπτυξη δεξιοτήτων στην επισκευή πλοίων κάτι που θα συντελέσει στην ανάδειξη της Ινδίας ως κόμβου ναυτιλιακών επαγγελματιών.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πολιτική της Ινδίας για τη Δυτική Ασία έχει υποστεί σημαντικό μετασχηματισμό υπό τον Πρωθυπουργό Μόντι. Και τα ΗΑΕ έχουν εξελιχθεί σε κεντρικό πυλώνα αυτής της πολιτικής, κάτι που αντικατοπτρίζεται και στις δηλώσεις του Ινδού Πρωθυπουργού, ο οποίος εξήρε την ηγεσία των Εμιράτων. Ο Μόντι επανεπιβεβαίωσε τη σταθερή υποστήριξη της Ινδίας προς τα ΗΑΕ, τονίζοντας ότι το Νέο Δελχί στέκεται “ώμο με ώμο” με το Άμπου Ντάμπι εν μέσω της αυξανόμενης περιφερειακής αστάθειας στη Δυτική Ασία. Περιέγραψε επίσης τα ΗΑΕ ως το “δεύτερο σπίτι” του και ευχαρίστησε την εμιρατινή πλευρά για τη θερμή υποδοχή, συμπεριλαμβανομένης της συνοδείας από αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΑΕ κατά την άφιξή του.

Ορισμένες προκλήσεις για την Ινδία παραμένουν…

Αρκετοί μελετητές έχουν υποστηρίξει ότι η υπογραφή του Μνημονίου Κατανόησης μεταξύ Ινδίας και ΗΑΕ για τα Στρατηγικά Πετρελαϊκά Αποθέματα (SPR) μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική και να βοηθήσει την Ινδία να διασφαλίσει την ενεργειακή της ασφάλεια μακροπρόθεσμα. Το πετρέλαιο είναι εξαιρετικά κρίσιμο για μια αναπτυσσόμενη χώρα, όπως η Ινδία, όχι μόνο για τον τομέα των μεταφορών, αλλά και για τη συνολική οικονομική της ανάπτυξη.

Η πρόσφατη κρίση κατέδειξε πώς ο αποκλεισμός ενός μόνο διαδρόμου μπορεί να θέσει σε κίνδυνο το όραμα της Ινδίας να γίνει “Viksit Bharat” έως το 2047 (Ανεπτυγμένη Ινδία-το όραμα της χώρας), καθώς η ομαλή και έγκαιρη προμήθεια πετρελαίου είναι πρωτεύουσας σημασίας για τη λειτουργία της αναπτυξιακής της μηχανής. Αν και αυτή η επίσκεψη του Πρωθυπουργού θα φέρει τις σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών σε νέο επίπεδο, δεν θα έχει άμεσο αντίκτυπο στην ενεργειακή ασφάλεια της Ινδίας βραχυπρόθεσμα.

Ο λόγος είναι ότι η ενεργειακή ασφάλεια είναι ένα εξαιρετικά σύνθετο ζήτημα και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η διπλωματία, η διαφοροποίηση των πηγών ενεργειακού εφοδιασμού, η ισχυρή ναυτική παρουσία στις θαλάσσιες οδούς από όπου προέρχονται το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, καθώς και η έγκαιρη μεταφορά αγαθών. Επομένως, χρειάζεται ακόμη δουλειά μέχρι η Ινδία να θωρακιστεί σε παρόμοιους ενεργειακούς κραδασμούς στο μέλλον. Ωστόσο, αυτή η επίσκεψη συμβάλλει στην ενίσχυση του οράματος SAGAR της Ινδίας και προωθεί την πολιτική της πολυευθυγράμμισης σε μια εποχή όπου ο κόσμος βρίσκεται σε μεγάλη αναταραχή.

Το άρθρο γράφτηκε για το slpress

Ο Dr Pavan Chaurasia, είναι Ερευνητής (Research Fellow) στο India Foundation

Όπως τονίζεται, η λειτουργική συνεργασία με εταιρείες που υποστηρίζουν κρίσιμα οπλικά συστήματα είναι αναγκαία, ιδιαίτερα λόγω του μεγάλου αριθμού γερμανικής προέλευσης εξοπλιστικών μέσων που διαθέτει η χώρα. Ωστόσο, υπογραμμίζεται ότι η ανάπτυξη στρατηγικής εταιρικής σχέσης δεν μπορεί να αποσυνδέεται από την ανάγκη αντιμετώπισης προβλημάτων που έχουν ανακύψει από αντισυμβατική συμπεριφορά γερμανικών αμυντικών εταιρειών έναντι του Ελληνικού Δημοσίου.

Στην ερώτηση γίνεται αναφορά σε καθυστερήσεις παραδόσεων, μη πλήρη υλοποίηση συμβατικών υποχρεώσεων, εκκρεμείς βιομηχανικές και υποστηρικτικές υποχρεώσεις, καθώς και άλλες οικονομικές ή συμβατικές διαφορές από τις οποίες ενδέχεται να απορρέουν αξιώσεις αποζημίωσης υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου ή ελληνικών αμυντικών βιομηχανιών.
Παράλληλα ζητούνται απαντήσεις για το ύψος των απαιτήσεων του Δημοσίου και των ΕΑΣ και ΕΑΒ, για ενδεχόμενες ανταπαιτήσεις των γερμανικών εταιρειών, για το αν έχουν συγκροτηθεί επιτροπές διαπραγμάτευσης, καθώς και για το αν εξετάζονται διαδικασίες συμβιβασμού ή συμψηφισμού στο πλαίσιο νέων συμφωνιών αμυντικής συνεργασίας.

Ιδού η πλήρης ερώτηση

Η πρόσφατη ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με την περαιτέρω εμβάθυνση της στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας – Γερμανίας, συμπεριλαμβανομένου και του τομέα της άμυνας και της αμυντικής βιομηχανίας, επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα των εκκρεμών συμβατικών και οικονομικών απαιτήσεων του Ελληνικού Δημοσίου έναντι γερμανικών αμυντικών εταιρειών που συμμετείχαν ή συμμετέχουν σε σημαντικά εξοπλιστικά προγράμματα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Αναμφίβολα, η λειτουργική συνεργασία με εταιρείες που υποστηρίζουν κρίσιμα οπλικά συστήματα των Ενόπλων Δυνάμεων είναι αναγκαία, ιδίως λόγω του μεγάλου αριθμού γερμανικής προέλευσης εξοπλιστικών μέσων που διαθέτει η χώρα μας και των αυξημένων αναγκών υποστήριξης, συντήρησης και εκσυγχρονισμού τους.

Ωστόσο, η ανάπτυξη στρατηγικής εταιρικής σχέσης δεν μπορεί να αποσυνδέεται από την ανάγκη αντιμετώπισης προβλημάτων που έχουν ανακύψει από την αντισυμβατική συμπεριφορά γερμανικών αμυντικών εταιρειών έναντι του Ελληνικού Δημοσίου στο πλαίσιο εξοπλιστικών συμβάσεων προηγούμενων ετών.

Οι σχετικές εκκρεμότητες αφορούν, μεταξύ άλλων, καθυστερήσεις παραδόσεων, μη πλήρη υλοποίηση συμβατικών υποχρεώσεων, εκκρεμείς βιομηχανικές και υποστηρικτικές υποχρεώσεις, καθώς και άλλες οικονομικές ή συμβατικές διαφορές, από τις οποίες ενδέχεται να απορρέουν αξιώσεις αποζημίωσης υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου ή ελληνικών αμυντικών βιομηχανιών.

Παράλληλα, εύλογα ερωτήματα προκύπτουν και ως προς τυχόν απαιτήσεις ή οικονομικές εκκρεμότητες που ενδέχεται να υφίστανται υπέρ των υπό δημόσιο έλεγχο αμυντικών βιομηχανιών, όπως τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ) και η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ).

Επιπλέον, δεδομένου ότι η κυβέρνηση προωθεί νέα πεδία συνεργασίας με γερμανικές αμυντικές εταιρείες, είναι αναγκαίο να αποσαφηνιστεί αν οι εκκρεμότητες του παρελθόντος έχουν καταγραφεί, διεκδικούνται ενεργά και αποτελούν αντικείμενο θεσμικής διαπραγμάτευσης ή αν εξετάζονται σχήματα συμψηφισμών και διευθετήσεων χωρίς πλήρη ενημέρωση της Βουλής.

Κατόπιν αυτών,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ Ο κ. ΥΠΟΥΡΓΟΣ:

1. Ποιες εκκρεμείς απαιτήσεις ή αξιώσεις διατηρεί σήμερα το Ελληνικό Δημόσιο έναντι των εταιρειών Rheinmetall και KNDS, ανά σύμβαση ή εξοπλιστικό πρόγραμμα, και ποιο είναι το ύψος τους ανά κατηγορία συμβατικής εκκρεμότητας ή αντισυμβατικής συμπεριφοράς;

2. Υφίστανται αντίστοιχες απαιτήσεις ή οικονομικές εκκρεμότητες υπέρ των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΑΣ) ή της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ); Αν ναι, ποιο είναι το ύψος τους, από ποιες συμβάσεις απορρέουν και ποια είναι η αιτία τους;

3. Έχουν οριστεί από τις ανωτέρω γερμανικές εταιρείες φυσικά ή νομικά πρόσωπα ως εκπρόσωποι ή διαπραγματευτές τους στις σχετικές συζητήσεις με το Ελληνικό Δημόσιο και ποιοι είναι αυτοί;

. Έχουν υποβληθεί από τις ανωτέρω εταιρείες ανταπαιτήσεις έναντι του Ελληνικού Δημοσίου ή ελληνικών αμυντικών βιομηχανιών; Αν ναι, ποιο είναι το ύψος τους, ποιες συμβάσεις αφορούν και ποια είναι η βάση τους;

5. Έχουν συγκροτηθεί από πλευράς Ελληνικού Δημοσίου επιτροπές ή ομάδες διαπραγμάτευσης για τη διαχείριση των σχετικών εκκρεμοτήτων; Έχουν ξεκινήσει σχετικές διαπραγματεύσεις και ποιο είναι το στάδιο ή η πρόοδος των διαδικασιών αυτών;

6. Εξετάζεται στο πλαίσιο των εν εξελίξει συζητήσεων ή νέων συμφωνιών αμυντικής συνεργασίας με γερμανικές εταιρείες ή με τη γερμανική κυβέρνηση οποιαδήποτε μορφή συμβιβασμού, συμψηφισμού ή διευθέτησης απαιτήσεων του Ελληνικού Δημοσίου;

«Πριν λίγο μου έστειλαν ένα απαράδεκτο βίντεο, το οποίο αναρτήθηκε στα social media, από μία ασθενή που κατέγραψε έναν αναισθησιολόγο την ώρα που αυτός της ζητά 100-150 ευρώ για να πράξει όσα είναι υποχρεωμένος να παρέχει δωρεάν σε κάθε ασθενή. Από την έρευνα που αμέσως διέταξα, ταυτοποιήθηκε και το Νοσοκομείο και το πρόσωπο. Διέταξα επίσης την Διοίκηση του Νοσοκομείου να προχωρήσει άμεσα σε όλες τις νόμιμες ενέργειες, ώστε το πρόσωπο αυτό να απομακρυνθεί από το ΕΣΥ. Σιχαίνομαι το φακελάκι, πράξη που εκμεταλλεύεται τον ανθρώπινο πόνο και δεν έχει καμμία σχέση με τις Αξίες που υπηρετούμε στο ΕΣΥ. Λυπούμαι πολύ και ζητώ συγγνώμη από την ασθενή».

Η πραγματική απειλή για τους Αμερικανούς είναι από παλιά ορατή στους πραγματικούς ρεαλιστές αναλυτές του σύγχρονου διεθνούς περιβάλλοντος. Όσο περισσότερο διαρκεί η αναταραχή και απορρύθμιση της διεθνούς ασφάλειας που συντηρεί τη στενότερη σχέση ανάμεσα σε Ρωσία και Κίνα, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα στις δυο χώρες να γίνει συνείδηση ότι αυτή η κατάσταση τις ισχυροποιεί.

Αποτέλεσμα θα είναι να αρχίσουν να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της διμερούς σχέσης με περισσότερο συνεργατική διάθεση. Και όσο παρατείνεται χρονικά αυτή η κατάσταση, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να ανακύψει τελικά ένας «στρατηγικός άξονας» Μόσχας – Πεκίνου, που θα γίνει ορατό και σε όσους τόνιζαν ότι ο χαρακτηρισμός στο παρελθόν ήταν πρόωρος και παραπλανητικός.

Οι δυο χώρες τάχθηκαν ξεκάθαρα εναντίον του πολέμου στο Ιράν. Μπορεί να μην προέκυψε, προς το παρόν τουλάχιστον, ολοκλήρωση της συμφωνίας για τον επιθυμητό από τη Μόσχα δεύτερο αγωγό φυσικού αερίου που θα τροφοδοτεί τις υπανάπτυκτες βορειοδυτικές περιοχές της Κίνας και θα αντικαταστήσει για τους Ρώσους την απώλεια της ευρωπαϊκής αγοράς, όμως οι ενεργειακές εξελίξεις δεν αποκλείεται να λειτουργήσουν με τον ίδιον ακριβώς τρόπο σταδιακής σύγκλησης.

Το τρίγωνο Τραμπ-Ρωσία και Κίνα

Σε αντίθεση με το σύνολο σχεδόν των -μη παραγωγών υδρογονανθράκων- χωρών της υφηλίου, η Κίνα διατηρεί πολύ υψηλά στρατηγικά αποθέματα τα οποία δεν έχει ακόμα αποδεσμεύσει συνεπεία του κλεισίματος του Στενού του Ορμούζ και των προβλημάτων τροφοδοσίας στα οποία έχει οδηγήσει. Παρότι έχει συμφωνήσει με τη Ρωσία για την κατασκευή του αγωγού, δεν έχει υπάρξει συμφωνία και για τις τιμές προμήθειας. Τα στρατηγικά αποθέματα βοηθούν το Πεκίνο να περιμένει στις διαπραγματεύσεις, έως ότου πετύχει τις επιθυμητές τιμές.

Παράλληλα, το Πεκίνο στέλνει μήνυμα και στην Ουάσινγκτον, ότι δεν έχει επηρεαστεί από την απόπειρας αποκοπής από παραδοσιακούς ενεργειακούς του προμηθευτές. Μια έμμεση χειρονομία Τραμπ προς τον Πούτιν, για τη συνδρομή στην προσπάθεια της Ρωσίας να ρυθμίσει τη σκληρή στα οικονομικά ζητήματα στάση της Κίνας! Είναι ένα παιχνίδι αντοχής και έμμεσης αλληλεπίδρασης μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας και Ρωσίας που θα συνεχίσει να διεξάγεται, τουλάχιστον έως ότου επιτευχθεί μια νέα πλανητική ισορροπία.

Κι ενώ η υφήλιος ασχολείται με το πότε θα δώσει ο Τραμπ την εντολή επανέναρξης των επιχειρήσεων κατά του Ιράν, το πραγματικό πρόβλημα των συνεπειών δεν έχει απασχολήσει επαρκώς το δημόσιο διάλογο στη Δύση. Ο Τραμπ που έδωσε την άδεια αγορών υδρογονανθράκων από τη Ρωσία για να καλύψει το μεγάλο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί, δείχνει να αντιλαμβάνεται περισσότερο τι μπορεί να συμβεί εάν ο πόλεμος στο Ιράν δε λήξει το συντομότερο.

Η ασθενής Ευρώπη και η Κίνα

Κατά τα φαινόμενα όμως, δε συμβαίνει το ίδιο για την Ευρώπη, της οποίας τα στρατηγικά αποθέματα ήδη καταναλώνονται με γοργούς ρυθμούς. Οι ειδικοί ήδη δίνουν κάποια αρκούντως ανησυχητικά χρονοδιαγράμματα εξάντλησής τους. Εάν μάλιστα ο πόλεμος δεν ολοκληρωθεί και η αύξηση των τιμών στις ΗΠΑ κριθεί ότι απειλεί τον Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές λόγω της πολύ μεγάλης αύξησης της τιμής των καυσίμων, η κατάσταση θα περιπλακεί επικίνδυνα.

Ίσως το μοναδικό χαρτί που θα έχει για να παίξει για να τη μειώσει θα είναι η αύξηση της προσφοράς στο εσωτερικό. Εάν αυτό όμως οδηγήσει σε περιστολή των εξαγωγών, το πρόβλημα για την Ευρώπη θα γίνει τεράστιο, με τον Τραμπ προφανώς να καλύπτει την απόφαση πίσω από τις στρατηγικού περιεχομένου διαφωνίες με του Ευρωπαίους…

Αναφέρεται πως οι Βρετανοί κάνουν ήδη χρήση του… δικαιώματος να αγοράσουν υδρογονάνθρακες από τους Ρώσους. Η Ευρώπη μοιάζει για μια ακόμη φορά, στρατηγικά αμήχανη. Παρότι οι Βρετανοί πρωταγωνιστούν σε προσκήνιο και παρασκήνιο στο πλευρό της εμπόλεμης Ουκρανίας, οι Βρυξέλλες αφενός φοβούνται μη φανούν ανακόλουθες και αφετέρου, εμφανέστατα εξακολουθούν να πιστεύουν στο «πράσινο θαύμα».

Όπου φυσάει ο άνεμος…

Αρκεί κανείς να μελετήσει προσεκτικά τις κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης για να διατηρήσει το φόβο ότι σε περίπτωση που εκλείψει ο Τραμπ από την εξίσωση, η νέα κωλοτούμπα θα είναι πιο εντυπωσιακή από την προηγούμενη. Και η ζημιά στο ελληνικό εθνικό συμφέρον θα έχει οριστικοποιηθεί. Πρώτο σαρωτικό πλήγμα ήταν το «κατενάτσιο» με τη βραχυκύκλωση των προσπαθειών της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου που καταδίκασε την Ελλάδα να μείνει με την πλευρά των πελατών. Ποιος να εμπιστευτεί με βεβαιότητα το ότι οι σημερινές διακηρύξεις θα διατηρηθούν αν εκλείψει ο Τραμπ;

Όλες αυτές τις ανερμάτιστες στρατηγικά εξελίξεις, τις παρακολουθούν με ενδιαφέρον και διάθεση αξιοποίησης σε πολλαπλά επίπεδα, τόσο στη Μόσχα όσο και στο Πεκίνο. Η αμήχανη και ανύπαρκτη για την «Α’ Κατηγορία» του πλανήτη Γηραιά Ήπειρος, είναι ένα «πιάτο στο μενού» του τραπεζιού της διαπραγμάτευσης με την Ουάσινγκτον. Ολοένα και περισσότερο μοιάζει να αδυνατεί να αρθρώσει συνεκτικό λόγο, κάτι εν πολλοίς κατανοητό, καθώς απουσιάζει κοινό ευρωπαϊκό συμφέρον. Κι όταν υπάρχουν σχετικές αναφορές, αυτές είναι τόσο «ιδεολογικά» φορτισμένες, με αποτέλεσμα στο τέλος να καταλήγουν γραφικές.

Η Ευρώπη έχει κατορθώσει να χάσει και τη Ρωσία και την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι έρμαιο των αποφάσεων που λαμβάνονται εν τη απουσία της και καταδικασμένη να είναι το θύμα στις καραμπόλες των σχέσεων μεταξύ των πραγματικά ισχυρών. Οι επιμέρους κοινωνίες δείχνουν να οδεύουν ολοταχώς προς κρίση, με την ανάδειξη ηγεσιών που θα προκύψουν από αυτή την άκριτα ιδεολογική προσέγγιση, καθώς εμφανέστατα πλέον, οι κοινωνίες δεν ακολουθούν τις ελίτ. Με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες προβλέψεις…

Ο Σι και ο Πούτιν δεν… αγαπήθηκαν ξαφνικά. Τα γλυκύτατα παιδάκια που κουνούν σημαίες πάντα υπήρχαν στις τελετές υποδοχής, σε μια προσπάθεια αποστολής επικοινωνιακού μηνύματος και γενικά στο διεθνές περιβάλλον και ειδικά στην κοινωνία του προσκεκλημένου. Πίσω από όλα αυτά όμως δεν υπάρχει συναίσθημα και ιδεολογίες, αλλά μόνο συμφέροντα και γεωπολιτικές ισορροπίες.

Μήπως σε Βρυξέλλες και Αθήνα η απάντηση των περισσοτέρων είναι το γνωστό «it’s all Chinese to me»; Μήπως δεν αφορά μόνο την πολυπλοκότητα της ελληνικής γλώσσας το ότι στην εναλλακτική διατύπωση της γνωστής αυτής έκφρασης, το «Chinese» ενίοτε αντικαθίσταται με το «Greek»;

Σε συνεργασία με το defence-point.gr

Ο κ. Δένδιας τόνισε ότι η ημέρα «αποτελεί μία ξεχωριστή ευκαιρία τιμής προς τη βαθιά ιστορική και πνευματική παρακαταθήκη του βουλγαρικού λαού».

«Οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος φώτισαν την Ευρώπη, θεμελίωσαν την πνευματική και πολιτιστική ενότητα των σλαβικών λαών και έγιναν σύμβολα παιδείας, γνώσης και πολιτισμού» σημείωσε.

«Η Ελλάδα αναγνωρίζει διαχρονικά τη σημασία της πολιτιστικής αυτής κληρονομιάς και αποδίδει ιδιαίτερη αξία στους δεσμούς που συνδέουν τους λαούς μας μέσα από την κοινή ιστορική εμπειρία, την Ορθόδοξη πνευματική παράδοση και τη διαρκή παρουσία του πολιτισμού ως γέφυρας συνεργασίας και αμοιβαίου σεβασμού στα Βαλκάνια, την Ευρώπη, τον κόσμο» επισήμανε.

«Σε μία εποχή γεωπολιτικών προκλήσεων και μεταβαλλόμενων διεθνών ισορροπιών, η διατήρηση και ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, ως παράγοντας σταθερότητας, συνοχής και ειρηνικής συνύπαρξης σε αυτόν τον δυστοπικό κόσμο. Παράλληλα, η σημερινή ημέρα έχει ιδιαίτερη σημασία και για τις Βουλγαρικές Ένοπλες Δυνάμεις, καθώς τιμάται ο προστάτης τους Άγιος Γεώργιος» πρόσθεσε.

Εξέφρασε τον σεβασμό και την εκτίμηση της Ελλάδας προς τα στελέχη των Βουλγαρικών Ενόπλων Δυνάμεων ενώ συμπλήρωσε: «Η Ελλάδα και η Βουλγαρία είναι δύο γειτονικές χώρες, σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ και εταίροι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που μοιράζονται κοινά στρατηγικά συμφέροντα και κοινό όραμα για μία περιοχή ειρήνης, σταθερότητας και ευημερίας. Η συνεργασία μας στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας έχει ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια και αποτελεί υπόδειγμα εποικοδομητικού διαλόγου, αμοιβαίας εμπιστοσύνης και πρακτικής και ειλικρινούς συνεργασίας».

«Η Ελλάδα, στο πλαίσιο της Συμμαχικής αλληλεγγύης και των υποχρεώσεων του ΝΑΤΟ, συμβάλλει ενεργά στην προάσπιση του εναερίου χώρου της Βουλγαρίας, επιβεβαιώνοντας στην πράξη το υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης και στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών και των δύο κοινωνιών.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα ανταποκρίθηκε άμεσα, και θα συνεχίσει να το κάνει, στο αίτημα της Βουλγαρίας για βοήθεια για την αντιμετώπιση των απειλών που η Βουλγαρία αντιμετωπίζει εξαιτίας του πολέμου στο Ιράν. Θέλω να καταστήσω σαφές ότι εάν παραστεί και πάλι ανάγκη στο μέλλον, η Ελλάδα θα προστρέξει σε βοήθεια της Βουλγαρίας. Και είμαι βέβαιος ότι και η Βουλγαρία θα πράξει το ίδιο αν χρειαστεί» κατέληξε ο κ. Δένδιας.

Ο Τούρκος πρόεδρος επιχείρησε να παρουσιάσει το κυβερών κόμμα ως τη βασική πολιτική δύναμη που διατηρεί δεσμούς με τη νέα γενιά. Αναφέρθηκε στους εορτασμούς της 19ης Μαΐου και στις εκδηλώσεις με φοιτητές και νέους αθλητές, τονίζοντας ότι το AKP υπήρξε από την ίδρυσή του «το κίνημα που αγκάλιασε περισσότερο τους νέους».
«Ένα πολιτικό κίνημα που γυρίζει την πλάτη στη νεολαία δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας», είπε χαρακτηριστικά, κατηγορώντας παράλληλα την αντιπολίτευση ότι χρησιμοποιεί τους νέους «ως εργαλείο συγκάλυψης της διαφθοράς της».

Σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους, ο Ερντογάν δήλωσε ακόμη πως το AKP δεν είναι απλώς ένα πολιτικό κόμμα αλλά «μια υπόθεση έθνους, πατρίδας και Μεγάλης Τουρκίας», προσθέτοντας: «Αυτό το κίνημα είναι υπόθεση της Ούμμα».
Ο πρόεδρος της Τουρκίας έκανε εκτενή αναφορά και στις πολιτικές μάχες που, όπως είπε, έδωσε το κόμμα του τα τελευταία 25 χρόνια — από το κλείσιμο κομμάτων και τις απόπειρες πραξικοπήματος έως τις τρομοκρατικές επιθέσεις και την απόπειρα ανατροπής της κυβέρνησης το 2016.

«Ένας Ταγίπ Ερντογάν φεύγει, χίλιοι Ταγίπ Ερντογάν έρχονται», δήλωσε, σε μια αποστροφή που προκάλεσε συζητήσεις για πιθανές πολιτικές εξελίξεις ή για τον τόνο «παρακαταθήκης» της ομιλίας του.

Όταν δημοσιογράφος σχολίασε αργότερα ότι η ομιλία του «έμοιαζε με αποχαιρετιστήριο λόγο και προετοιμασία για εκλογές», ο Ερντογάν απέφυγε να απαντήσει ευθέως. Άλλος δημοσιογράφος παρενέβη λέγοντας ότι επρόκειτο περισσότερο για «ομιλία νέας αρχής», με τον Τούρκο πρόεδρο να χαμογελά χωρίς περαιτέρω σχόλιο.

Στην ομιλία του ο Ερντογάν αναφέρθηκε επίσης στη διαδικασία για μια «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία», υπογραμμίζοντας ότι η κυβέρνησή του επιθυμεί να κλείσει οριστικά το ζήτημα της τρομοκρατίας «με κοινή λογική, ψυχραιμία και ειλικρίνεια».

Ο Μπεν-Γκβιρ εμφανίζεται να υψώνει μια μεγάλη σημαία του Ισραήλ και να φωνάζει στα εβραϊκά: «Καλώς ήρθατε στο Ισραήλ, εμείς είμαστε οι ιδιοκτήτες εδώ». Με τη γνωστή συμπεριφορά τραμπούκου, ο  υπουργός απευθύνθηκε  στον πολιτικό του προϊστάμενο, τον Μπενιαμίν Νετανιάχου λέγοντας: «Λέω στον Πρωθυπουργό – δώστε τους σε εμάς για μεγάλο διάστημα, ας τους βάλουμε στις φυλακές των τρομοκρατών».

Αυτό είναι το Ισραήλ. Το κράτος, που προβαίνει σε μαζικές δολοφονίες, γενοκτονία, εθνικό ξεκαθάρισμα και όλα αυτά τα χαρακτηρίζει «αυτοάμυνα». Στο βωμό της… αυτοάμυνας, της επιβίωσης του, σκοτώνει ανθρώπους, φυλακίζει και ισοπεδώνει περιοχές. Και  δεν τα χαρακτηρίζει μόνο το Ισραήλ τα εγκλήματα του «αυτοάμυνα», αλλά και τρίτες χώρες. Οι σύμμαχοι  του Ισραήλ με την ανοχή  τους προσφέρουν κάλυψη στα εγκλήματα που προβαίνει το καθεστώς του Τελ Αβίβ.

Να τελειώνουμε με την ασυδοσία του Ισραήλ

Τι γίνεται στη Γάζα; Τι γίνεται στο βόρειο Λίβανο; Ποια χώρα προκαλεί αποσταθεροποίηση στην περιοχή; Αυτά τα ερωτήματα μπορούν να απαντηθούν όταν στην εξίσωση βρίσκεται το Ισραήλ. Γιατί για πολλούς, το Ισραήλ έχει πάντα δίκαιο! Και επειδή έχει δίκαιο, όπως ισχυρίζονται, μπορεί να λειτουργεί πειρατικά.

Είναι, όμως, σαφές και θα πρέπει όλοι να το αντιληφθούν πως το κόστος της επεκτατικής πολιτικής του Τελ Αβίβ το φορτώνονται οι λαοί της περιοχής και ευρύτερα οι χώρες, που πληρώνουν τους πολέμους που ξεκινά ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός, Βενιαμίν Νετανιάχου, με την κάλυψη και τη βοήθεια του Ντόναλντ Τραμπ. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνεται ανεκτό.

Όπως είναι γνωστό, η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν αναπτύξει σχέσεις και διατηρούν συνεργασία με το Τελ Αβίβ,  με βάση, όπως αναφέρεται τα δικά τους συμφέροντα. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως δεν θα πρέπει να αντιδρούν στις ισραηλινές ακρότητες. Την ίδια ώρα, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αποφασίσει και να επιβάλλει κυρώσεις στην κατοχική δύναμη, το Ισραήλ.