Σε σχέση με τα «θέλω» της Άγκυρας, η κατοχική πλευρά εκείνα τα οποία προτάσσει  είναι η επικαιροποίηση και αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης, η συμμετοχή στο SAFE, η αναθεώρηση της βίζας για Τούρκους πολίτες,  αλλά και… ανταλλάγματα για τους Τουρκοκύπριους, που αφορούν, το καθεστώς τους την επόμενη ημέρα ενός αδιεξόδου. Περαιτέρω θέτουν το θέμα της «κυριαρχίας». 

Εκείνο, το οποίο παραμένει θολό είναι τι είναι διατεθειμένη να δώσει στο Κυπριακό. Δηλώνει, απλά, στήριξη στη διαδικασία. Κι αυτό δεν το δηλώνει εύκολα. Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι τρεις αξιωματούχοι της ΕΕ που επισκέφθηκαν προ ημερών την Άγκυρα, η Ύπατη Εκπρόσωπος  της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάγια Κάλας, η Επίτροπος Διεύρυνσης Μάρτα Κος και ο Επίτροπος Μετανάστευσης Μάγκνους Μπρούνερ, άσκησαν πιέσεις, προ της μετάβασης τους  στην Τουρκία, για να υπάρξει στο κοινό ανακοινωθέν αναφορά στο Κυπριακό. Έστω και γενική.

Και τούτο δεν αποδείχθηκε εύκολη υπόθεση. Ωστόσο, το γεγονός ότι η Άγκυρα στο τέλος συναίνεσε, έστω και σε μια απλή αναφορά,  αυτό δείχνει πως η Ένωση διαθέτει εργαλεία πίεσης και αξιοποίησης έναντι της Άγκυρας. Το θέμα, βέβαια, είναι να μην παραμείνει στα γενικά και αόριστα, τα ασαφή, τα οποία, στο τέλος, δεν ενοχλούν την Άγκυρα.  Η ΕΕ, συνεπώς, έχει πολλά να πράξει έναντι της Άγκυρας, για το Κυπριακό.

Πολλά, πάντως, θα κριθούν από την  παρουσία στην Άγκυρα, για τη σύνοδο του ΝΑΤΟ (7-8 Ιουλίου) του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα και της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, καθώς αναμένεται στις συναντήσεις που θα έχουν με τους Ερντογάν και Φιντάν, να θέσουν το Κυπριακό και να το συνδέσουν με τα ευρωτουρκικά. Είναι σαφές πως στις Βρυξέλλες δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν αβαρίες για να ανταποκριθεί η τουρκική πλευρά και να συνεργασθεί. Κι αυτό συνδέεται και με το γεγονός ότι τα πλείστα κράτη-μέλη δεν θεωρούν πως το καθεστώς Ερντογάν είναι έτοιμο να εναρμονισθεί με τα ευρωπαϊκά ενώ ενοχλεί η συμπεριφορά του.

Υπό περικύκλωση

Την ίδια ώρα, η κατοχική δύναμη επιχειρεί να δημιουργήσει την εικόνα ότι η Λευκωσία προσπαθεί με τις ενέργειες της και τις συνεργασίες να περικυκλώσει την Τουρκία. Στην Άγκυρα  συντηρούν  το σύνδρομο της περικύκλωσης ( το γνωστό σύνδρομο των  Σεβρών), ενώ το καθεστώς Ερντογάν θεωρεί πως οι κινήσεις της Κύπρου, οι στρατηγικές συμμαχίες που αναπτύσσει,  μπαίνουν «σφήνα» στη «Γαλάζια Πατρίδα»! 

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, αναφέρουν σε συνομιλητές τους, ότι η συμφωνία Γαλλίας-Κύπρου (SOFA), η ενεργειακή συμφωνία Λευκωσίας- Αθήνας και Τελ Αβίβ, αλλά και η ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω και του SAFE, στρέφονται, όπως υποστηρίζουν, εναντίον της Τουρκίας. Παρά το γεγονός ότι δεν το αναφέρουν, στην Άγκυρα διατυπώνονται παράπονα και για τη συνεργασία, που αναπτύσσουν οι ΗΠΑ με χώρες της περιοχής, τις οποίες χαρακτηρίζει εχθρικές. 

Οι συνεργασίες της Λευκωσίας ενοχλούν το καθεστώς Ερντογάν, που σπεύδει να υποστηρίξει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία στρέφεται στην ενίσχυση της άμυνας της και ποσώς δεν ενδιαφέρεται για το Κυπριακό. Ή πως στήνει αντί- τουρκικές συμμαχίες. Με αυτό το αφήγημα, η κατοχική πλευρά προσπαθεί να αποποιηθεί ευθυνών για τη στάση της. 

Δανεικές συνταγές

Είναι προφανές, πάντως, ότι τα  δεδομένα, όπως διαμορφώνονται σήμερα, δύσκολα μπορούν να ανατρέψουν το παρατεταμένο αδιέξοδο στο Κυπριακό, αν και η κινητικότητα θεωρείται «οξυγόνο» και συντηρεί την όποια προοπτική.  Στο πλαίσιο αυτό, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, παρεμβαίνει προσωπικά και μέσω της Προσωπικής Απεσταλμένης, Μαρία Άνχελα Ολγκίν, για να δημιουργηθούν οι συνθήκες για μια νέα σύναξη, που θα οδηγήσει σε αποτελέσματα. 

Ο ίδιος ο κ. Γκουτέρες έχει ανοικτή γραμμή επικοινωνίας με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα ( αμφότεροι είναι Πορτογάλοι) ενώ όταν και όποτε χρειάσθηκε, μίλησε τηλεφωνικά και με τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κι άλλους Τούρκους αξιωματούχους.

Την ίδια ώρα, η  Προσωπική Απεσταλμένη του, αναζητεί με παλιές ιδέες, αλλά και δανεικές συνταγές, να βρει τη «χρυσή τομή». Ωστόσο, όταν ξεκινά από λανθασμένη αφετηρία δεν μπορεί να φθάσει σε βιώσιμο διά ταύτα. Όταν για παράδειγμα παρουσιάζει ιδέες και στο μοντέλο στο οποίο επενδύει δεν υπάρχει στο ομοσπονδιακό κράτος  κοινοβούλιο, πόσο μπορούν να ληφθούν υπόψη αυτής της μορφής οι παρεμβάσεις;

Κι όταν γίνεται από τους συνομιλητές της η υπόδειξη πως δεν… υπάρχει κοινοβούλιο ( μόνο στα συνιστώντα… προέβλεψε), επανέρχεται με «δανεική» φόρμουλα από τη συνεργασία κρατών στη Λατινική Αμερική, περίπου όπως  είναι η δομή της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Αλλά στην Κύπρο δεν υπάρχουν κράτη στην Κύπρο. Ένα κράτος υπάρχει, εδάφη του οποίου βρίσκονται υπό κατοχή.

Ανεξαρτήτως των δεδομένων σήμερα, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης με τις κινήσεις του προκάλεσε τις εξελίξεις. Και τον διορισμό της κ. Ολγκίν και την εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παράλληλα, θωρακίζει την Κυπριακή Δημοκρατία με τις συνεργασίες, που αναπτύσσει. Τούτο κρίνεται αναγκαίο, κυρίως, λόγω και των εξελίξεων στην περιοχή και τις γεωπολιτικές διεργασίες ανακατανομής ισχύος. 

Η «ασφάλεια» της Τουρκίας

Ο Ερντογάν, ο ρόλος της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, στην περιοχή, θεωρούνται κρίσιμοι παράγοντες. Το Κυπριακό δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τα όσα διαδραματίζονται στην περιοχή. Κι αυτό το λαμβάνει πρωτίστως υπόψη της η Λευκωσία και στη βάση αυτή έχει διαμορφώσει τη στρατηγική της. Με τις συνεργασίες, που έχουν πεδίο την ασφάλεια, τα ενεργειακά, προσφέρουν στην κυπριακή πλευρά, εργαλεία διαχείρισης και στο Κυπριακό. 

Στην αντίπερα όχθη, για την Τουρκία τα κατεχόμενα έχουν διαχρονικά γεωπολιτική σημασία. Στρατηγικά, πολλές φορές, η παρουσία και η εδραίωση στην Κύπρο θεωρούνται ζητήματα «ασφάλειας» για την Τουρκία. Θεωρείται προκεχωρημένο φυλάκιο της Άγκυρας στην περιοχή, αλλά και απάντηση στην «περικύκλωση» της. Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται υπερβολικά, αλλά για την Άγκυρα αποτελούν μέρος του σχεδιασμού της στην Κύπρο και την περιοχή. 

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: “Δύσκολη αναχαίτηση για τα F-35”

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ της Κυριακής: “Ο πυρήνας τρομοκρατών του ΑΠΘ”

ΕΣΤΙΑ: “Με την συναίνεση Μητσοτάκη – Τσίπρα η παράδοση Αιγαίου – Μεσογείου”

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: “Αλλαγές και αυξήσεις στο εφάπαξ”

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: “Κερκόπορτα με υπογραφή Μητσοτάκη”

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΚONTRA: “Γιατί ο Τράμπ αβαντάρει τον Ερντογάν και αγνοεί παντελώς τον Μητσοτάκη”

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: “Όλο το σχέδιο. Στο Κτηματολόγιο οι άδειες οικοδομής”

ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής: “Τα αδιέξοδα της “σταθερότητας””

ΤΟ ΠΑΡΟΝ της Κυριακής: “Παγίδες στο Κυπριακό”

Documento: “Εισαγγελέας…υπηρεσίας καθαρίζει Θεοδωρικάκο”

REAL NEWS: “Κενά ασφαλείας για νέα και παλαιά κτήρια!”

Δήλωσε στην κυριακάτικη έκδοση της ταμπλόιντ Bild ότι «η εγγύτητα του κόμματος με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν χωρά αμφισβήτηση».

«Δεν πρέπει να πέσουν ευαίσθητες πληροφορίες σε λάθος χέρια. Εξετάζουμε εντατικά το ζήτημα του σε ποιον μπορούμε να εκχωρούμε πρόσβαση σε απόρρητες πληροφορίες. Το κάνουμε ήδη. Είμαστε υποχρεωμένοι, διότι αφορά την ασφάλεια της χώρας μας», υποστήριξε ο υπουργός.

Το AfD είναι το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης στη Γερμανία και το ερευνά η υπηρεσία  αντικατασκοπείας κάποιων κρατιδίων “για τις εξτρεμιστικές αντιμεταναστευτικές θέσεις που προβάλλει”.

Όλα τα κόμματα ευρείας απήχησης στη χώρα αρνούνται να συνεργαστούν με την AfD, εφαρμόζουν πολιτική γνωστή στη γερμανική πολιτική ιδιόλεκτο με τον όρο «τείχος προστασίας». Ο συντηρητικός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς έχει απορρίψει επανειλημμένα κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας με το κόμμα αυτό.

Το AfD επιδιώκει νίκη με απόλυτη πλειοψηφία τον Σεπτέμβριο στις εκλογές στα κρατίδια της Σαξονίας-Ανχάλτης και του Μεκλεμβούργου-Πομερανίας, που θα του έδινε, για πρώτη φορά, τη δυνατότητα να κυβερνήσει σε επίπεδο κρατιδίων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Πούτιν ενημέρωσε τον Τραμπ για αυτό που το Κρεμλίνο χαρακτήρισε ως την «πραγματική κατάσταση στο πεδίο της μάχης», ενώ ο Τραμπ τόνισε την ανάγκη να τερματιστεί ο πόλεμος το συντομότερο δυνατόν, ώστε να αξιοποιηθούν οι «τεράστιες προοπτικές» για οικονομική συνεργασία μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.

Ο Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρετ Κούσνερ θα συνεχίσουν τις προσπάθειες διαμεσολάβησης για την Ουκρανία και είναι έτοιμοι να ταξιδέψουν στη Μόσχα. Σύμφωνα με τον Ουσάκοφ, ο Πούτιν εξέφρασε επίσης την ελπίδα ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, με βάση το μνημόνιο, θα οδηγήσουν σε μακροπρόθεσμες λύσεις σε βασικά ζητήματα. Οι ηγέτες συμφώνησαν να παραμείνουν σε στενή επαφή και να ξαναμιλήσουν σύντομα.

Το παρασκήνιο της 90λεπτης επικοινωνίας

Ο Τραμπ είχε μια εκτενή τηλεφωνική επικοινωνία διάρκειας 90 λεπτών με τον Πούτιν, κατά την οποία ο ηγέτης των ΗΠΑ προσφέρθηκε να συνδράμει στην εξεύρεση μιας κοινά αποδεκτής λύσης για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, σύμφωνα με τα όσα μετέδωσε σύμβουλος του Κρεμλίνου. Ειδικότερα, ο Γιούρι Ουσάκοφ, επεσήμανε ότι ο Τραμπ προέβη σε αυτή την πρόταση κατά τη διάρκεια της σαββατιάτικης συνδιάλεξής τους, η οποία πραγματοποιήθηκε με φόντο την επικείμενη συμμετοχή του Αμερικανού προέδρου στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ που θα διεξαχθεί την ερχόμενη εβδομάδα στην Τουρκία.

«Ο Αμερικανός πρόεδρος επιβεβαίωσε για ακόμη μία φορά τη βούλησή του να εργαστεί προς την κατεύθυνση μιας ταχείας παύσης των εχθροπραξιών και της εξεύρεσης διεξόδων από την κρίση», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ουσάκοφ. Παράλληλα, ο Ρώσος αξιωματούχος περιέγραψε τη συζήτηση ως άκρως επαγγελματική και εποικοδομητική, τονίζοντας πως η Ρωσία επιδιώκει μια «πολιτικό-διπλωματική διευθέτηση της σύγκρουσης, λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τη θεμελιώδη προσέγγιση της ρωσικής πλευράς».

O Ουσάκοφ εξαπέλυσε ευθείες βολές εναντίον του Κιέβου και των Ευρωπαίων συμμάχων του, υποστηρίζοντας ότι «προσδοκούν την παράταση και την περαιτέρω κλιμάκωση της σύγκρουσης». Η συγκεκριμένη αναφορά συνδέεται άμεσα με τα ουκρανικά πλήγματα μεγάλου βεληνεκούς κατά ρωσικών στόχων –κυρίως σε υποδομές της πετρελαϊκής βιομηχανίας– γεγονός που έχει ήδη προκαλέσει ελλείψεις καυσίμων σε αρκετές περιοχές της ρωσικής επικράτειας.

Τα είπαν Τραμπ-Ζελένσκι

Σύμφωνα με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, μίλησε τηλεφωνικά με τον πρόεδρο Τραμπ και τον συνεχάρη για τα 250 χρόνια ανεξαρτησίας. Δήλωσε ευγνώμων στις ΗΠΑ για όλη τη βοήθεια που τους παρείχαν, από τα «Javelin» και τα «Patriot» έως την πολιτική υποστήριξη, «και εκτιμούμε ιδιαίτερα το γεγονός ότι η Αμερική μας στηρίζει στην υπεράσπιση της ανεξαρτησίας μας». Ο Ζελένσκι δήλωσε ευγνώμων σε όλους τους Αμερικανούς «που νοιάζονται για το μέλλον της Ουκρανίας, της Ευρώπης και όλων των λαών του κόσμου για τους οποίους η ελευθερία έχει σημασία».

Συζήτησαν για «την τρέχουσα κατάσταση στο μέτωπο και στον διπλωματικό τομέα». Πρόσθεσε κλείνοντας πως υπάρχει μια «πραγματική προοπτική για τον τερματισμό αυτού του πολέμου, και η αποφασιστικότητα της Αμερικής θα είναι καθοριστική». Οι δύο πρόεδροι συμφωνήσαν να συνεχίσουν τη συζήτηση αυτοπροσώπως κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα.

Οι πολεμικές εξελίξεις

Στο στρατιωτικό πεδίο, το Κίεβο διαψεύδει κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς της Μόσχας ότι οι ρωσικές δυνάμεις κατάφεραν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους τη στρατηγικής σημασίας πόλη Κονταντίνοφκα, η οποία αποτελεί ισχυρό προπύργιο των ουκρανικών στρατευμάτων στην ανατολική περιφέρεια του Ντονέτσκ και διαχρονικό στόχο του Κρεμλίνου. Εκπρόσωπος του ουκρανικού στρατού ξεκαθάρισε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) ότι η πόλη παραμένει στα χέρια τους, ενώ ο Ζελένσκι απέρριψε τις ανακοινώσεις της Μόσχας χαρακτηρίζοντάς τες ως ένα καθαρό ψέμα.

Ο Ουκρανός πρόεδρος ανέφερε χαρακτηριστικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Αν η Κωνσταντίνιφκα βρισκόταν υπό ρωσικό έλεγχο, τότε ίσως ο Πούτιν να μην είχε κανένα πρόβλημα να με συναντήσει εκεί για να βρούμε έναν διπλωματικό τρόπο να τερματίσουμε επιτέλους αυτόν τον πόλεμο». Ο εκπρόσωπος του ουκρανικού στρατού, Αντρίι Κοβαλιόφ, παραδέχτηκε ότι «η κατάσταση παραμένει δύσκολη», ωστόσο υπογράμμισε ότι η πόλη «είναι υπό τον έλεγχο των Ουκρανικών Δυνάμεων Άμυνας».

Νωρίτερα, ο Πούτιν, φέροντας στρατιωτική στολή, είχε εκφράσει την Παρασκευή τις ευχαριστίες του προς τα στρατεύματα για την υποτιθέμενη κατάληψη της Κωνσταντίνιφκα, μιας περιοχής με προπολεμικό πληθυσμό 78.000 κατοίκων, την οποία η Μόσχα επιχειρεί να καταλάβει εδώ και μήνες. Ο Κοβαλιόφ σημείωσε ότι μικρές ομάδες ρωσικών δυνάμεων διεισδύουν στην πόλη, επιμένοντας όμως ότι οι μάχες βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας να αντιτείνει πως «τα ρωσικά στρατεύματα βρίσκονται σε όλα τα σημεία της πόλης».

Μαζικές επιθέσεις με drones στην Ρωσία

Η ρωσική πλευρά ανακοίνωσε το Σάββατο ότι ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν τερματικό σταθμό πετρελαίου στην Αγία Πετρούπολη, τη γενέτειρα του Πούτιν, ενώ χτύπησαν και ένα λιμάνι κοντά στη Φινλανδία. Επιπλέον, αναφέρθηκε πτώση drones στο ιστορικό συγκρότημα του Πέτερχοφ —ένα επιβλητικό κτήμα με παλάτια και κήπους— χωρίς να καταγραφούν ζημιές. Το Κρεμλίνο δεσμεύτηκε για σκληρή απάντηση, ισχυριζόμενο ότι κατά τη διάρκεια της νύχτας κατέρριψε σχεδόν 500 ουκρανικά drones και 10 πυραύλους τύπου Φλαμίνγκο.

Ο κυβερνήτης της Αγίας Πετρούπολης, Αλεξάντερ Μπεγκλόφ, δήλωσε επ’ αυτού: «Οι δυνάμεις αεράμυνας κατέρριψαν 72 drones, ένα εκ των οποίων συνετρίβη στο Πέτερχοφ. Δεν υπήρξαν θύματα ή υλικές ζημιές». Αξίζει να σημειωθεί ότι η ουκρανική επίθεση ήρθε ως απάντηση σε ένα πολύνεκρο ρωσικό πλήγμα στο Κίεβο αυτή την εβδομάδα, το οποίο στοίχισε τη ζωή σε 30 ανθρώπους.

Παράλληλα, ο Ζελένσκι ισχυρίστηκε ότι οι ουκρανικές δυνάμεις έπληξαν τη ναυτική βάση της Κρονστάνδης στην Αγία Πετρούπολη. Η Ουκρανία έχει αυξήσει δραματικά τις επιθέσεις της εντός του ρωσικού εδάφους το τελευταίο διάστημα —χτυπώντας ακόμη και μέχρι τα Ουράλια Όρη— ως αντίποινα για τη συνεχιζόμενη ρωσική επίθεση.

Τέλος, ο δήμαρχος της Μόσχας, Σεργκέι Σομπιάνιν, ανέφερε ότι η αντιαεροπορική άμυνα αναχαίτισε 62 drones που κατευθύνονταν προς τη ρωσική πρωτεύουσα. Η Μόσχα επιβεβαίωσε τον θάνατο ενός ατόμου στη μεθοριακή περιοχή του Μπριάνσκ και ακόμη ενός στην προσαρτημένη από τη Ρωσία Κριμαία, ενώ οι τοπικές αρχές στο Μπέλγκοροντ ανακοίνωσαν ότι «εγκαταστάσεις υποδομής» υπέστησαν ζημιές, προκαλώντας «διακοπές στην ηλεκτροδότηση και την υδροδότηση».

/

Το πρώτο ρήγμα είναι ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Η Ουάσιγκτον, μετά την ιρανική κρίση, φαίνεται να επιδιώκει αποκλιμάκωση, διαπραγμάτευση και πολιτική κεφαλαιοποίηση της σύγκρουσης. Δεν θέλει έναν γενικευμένο πόλεμο, που θα αποσταθεροποιήσει την ενέργεια, τα Στενά του Ορμούζ, τις αραβικές μοναρχίες και την παγκόσμια οικονομία. Το Ισραήλ, αντιθέτως, βλέπει το Ιράν υπαρξιακά. Δεν του αρκεί μια εκεχειρία, ούτε μια προσωρινή συμφωνία. Θέλει να μη μείνει το Ιράν όρθιο, ως περιφερειακός πόλος ισχύος. Γι’ αυτό και η αμερικανική λογική της παύσης συγκρούεται με την ισραηλινή λογική της συνέχισης της πίεσης.

Το δεύτερο ρήγμα αφορά την Τουρκία. Για τη Δύση, η Τουρκία παραμένει αναγκαία. Δεν είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς γιατί. Η χώρα δεν αποτελεί απλώς ένα μεγάλο κράτος της Ανατολικής Μεσογείου. Κατέχει έναν από τους σημαντικότερους γεωπολιτικούς και γεωστρατηγικούς χώρους του πλανήτη.

Ελέγχει τα Στενά που συνδέουν τη Μαύρη Θάλασσα με τη Μεσόγειο, βρίσκεται στο σημείο συνάντησης Ευρώπης, Ασίας και Μέσης Ανατολής, γειτνιάζει με τη Ρωσία μέσω του ευρύτερου ευξείνιου χώρου, επηρεάζει άμεσα τον Καύκασο, τη Συρία, το Ιράκ και την Ανατολική Μεσόγειο και αποτελεί φυσική γέφυρα μεταξύ ενεργειακών πηγών και ευρωπαϊκών αγορών. Σε όρους γεωστρατηγικής αξίας, λίγες χώρες στον κόσμο συγκεντρώνουν τόσα πλεονεκτήματα σε έναν ενιαίο χώρο. Γι’ αυτό και καμία μεγάλη δύναμη δεν μπορεί εύκολα να αποδεχθεί την απώλειά της από τη δική της σφαίρα επιρροής.

Αυτό εξηγεί γιατί, παρά τις συνεχείς συγκρούσεις της με τη Δύση, η Άγκυρα εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως απαραίτητος εταίρος μέσα στο ΝΑΤΟ. Η Δύση δεν την εμπιστεύεται πλήρως, αλλά δεν θέλει και να τη χάσει. Η Τουρκία έχει στρατό, πληθυσμό, γεωγραφικό βάθος, αμυντική βιομηχανία και δυνατότητα επιρροής σε πολλαπλά μέτωπα. Από τη Μαύρη Θάλασσα έως τη Συρία και από τον Καύκασο έως τη Λιβύη, η Τουρκία δεν είναι περιφερειακός παρατηρητής: Είναι ενεργός παίκτης. Και αυτό, όσο ενοχλητικό κι αν είναι για τους δυτικούς σχεδιασμούς, την καθιστά αναντικατάστατη.

Το Ισραήλ όμως βλέπει διαφορετικά την Τουρκία. Η πρόσφατη σύγκρουση δεν οδήγησε στην εξουδετέρωση του Ιράν, ούτε στην κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος. Αντιθέτως, ανέδειξε τα όρια της στρατιωτικής ισχύος, ακόμη και απέναντι σε έναν αντίπαλο που βρέθηκε αντιμέτωπος με συνδυασμένη αμερικανοϊσραηλινή πίεση. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Τουρκία εμφανίζεται ως ο μόνος μεγάλος μουσουλμανικός πόλος με δημογραφικό, οικονομικό και στρατιωτικό βάθος, ικανό να διεκδικήσει ευρύτερο περιφερειακό ρόλο. Γι’ αυτό και η Άγκυρα δεν αντιμετωπίζεται πλέον απλώς ως ένας δύσκολος γείτονας, αλλά ως πιθανός μελλοντικός ανταγωνιστής στην ευρύτερη περιοχή.

Η Τουρκία και το ελληνικό πρόβλημα

Η ίδια η Τουρκία κάνει το παιχνίδι ακόμη πιο σύνθετο. Βάλλει κατά του Ισραήλ, αμφισβητεί τη δυτική πολιτική, διατηρεί ανοικτούς διαύλους με μη δυτικούς πόλους, αλλά ταυτόχρονα παραμένει μέσα στο ΝΑΤΟ και ζητά ρόλο στην ευρωπαϊκή άμυνα. Δεν αποχωρεί από τη Δύση. Την εκβιάζει από μέσα. Θέλει τα οφέλη της συμμαχίας, χωρίς να παραιτείται από τη δική της περιφερειακή ατζέντα. Αυτό είναι το τουρκικό πλεονέκτημα: Δεν λειτουργεί ως δεδομένος σύμμαχος, αλλά ως δύναμη που πουλά συνεχώς τη γεωγραφία της.

Εδώ βρίσκεται και το ελληνικό πρόβλημα. Η Ελλάδα συχνά πιστεύει ότι η απόλυτη πρόσδεση στη Δύση αρκεί για να εξασφαλίσει τα εθνικά της συμφέροντα. Όμως η πραγματικότητα είναι σκληρή. Η Δύση δεν νοιάζεται για την Ελλάδα με όρους ιστορικής δικαιοσύνης, πολιτισμικής συγγένειας, συμμαχικής ευγνωμοσύνης. Τη χρειάζεται όσο εξυπηρετεί συγκεκριμένες λειτουργίες∙ βάσεις, λιμάνια, ενεργειακές διαδρομές, σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο. Όταν όμως η Ελλάδα συγκρίνεται με την Τουρκία ως γεωπολιτικό μέγεθος, η Άγκυρα εμφανίζεται στα δυτικά επιτελεία ως μεγαλύτερο πρόβλημα, αλλά και ως μεγαλύτερο βραβείο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα είναι ασήμαντη. Σημαίνει ότι γίνεται ασήμαντη, όταν η ίδια παραιτείται από την αυτόνομη στρατηγική της βούληση. Όταν περιορίζεται να είναι ο πρόθυμος, προβλέψιμος και δεδομένος σύμμαχος, τότε δεν προκαλεί σεβασμό. Προκαλεί χρήση. Η Τουρκία, αντιθέτως, επειδή είναι δύσκολη, απαιτητική και συχνά εκβιαστική, υποχρεώνει τους άλλους να τη μετρούν. Η Ελλάδα θεωρείται ασφαλής. Και όποιος θεωρείται ασφαλής, σπανίως λαμβάνεται σοβαρά υπόψη.

Τι ανέδειξε η ιρανική κρίση

Μετά την ιρανική κρίση, λοιπόν, δεν ζούμε απλώς μια νέα φάση αντιπαράθεσης Ιράν-Ισραήλ, ή Δύσης-Ιράν. Ζούμε μια βαθύτερη αναδιάταξη. Οι ΗΠΑ θέλουν να κλείσουν μέτωπα. Το Ισραήλ θέλει να αποτρέψει την ανάδυση κάθε αντίπαλου περιφερειακού πόλου. Η Τουρκία θέλει να εμφανιστεί ως αναντικατάστατος ρυθμιστής. Και η Δύση θέλει να κρατήσει την Τουρκία μέσα στο στρατόπεδο, ακόμη κι αν αυτή υπονομεύει συστηματικά βασικές δυτικές επιλογές.

Το ερώτημα για την Ελλάδα είναι απλό και αμείλικτο. Θα συνεχίσει να διαβάζει τις εξελίξεις με όρους συμμαχικής ευσέβειας, ή θα αρχίσει να τις διαβάζει με όρους ισχύος; Διότι αν δεν το κάνει, θα ξυπνήσει σε μια περιοχή όπου η Τουρκία θα διαπραγματεύεται με όλους, το Ισραήλ θα πιέζει για τη δική του ασφάλεια, οι ΗΠΑ θα σταθμίζουν συμφέροντα και η Ελλάδα θα αναρωτιέται γιατί κανείς δεν την προστάτευσε. Η απάντηση είναι γνωστή. Κανείς δεν προστατεύει λαούς που δεν έχουν πρώτα αποφασίσει να προστατεύσουν οι ίδιοι τον εαυτό τους.

Υπενθυμίζεται πως στις 24 Ιουνίου, δύο διαδοχικοί ισχυροί σεισμοί έπληξαν τη Βενεζουέλα, σε μία από τις χειρότερες σεισμικές καταστροφές που έχει γνωρίσει η Λατινική Αμερική.

Με μέγεθος 7,2 και 7,5 Ρίχτερ, οι δύο φονικές σεισμικές δονήσεις σημειώθηκαν με διαφορά λίγων δευτερολέπτων και έπληξαν κυρίως την παράκτια περιοχή Λα Γκουάιρα, βόρεια της πρωτεύουσας Καράκας.

Οι αρχές έχουν καταγράψει συνολικά 942 μετασεισμούς από την εκδήλωση των δύο σεισμών.

Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 5 με 7 και στο Αιγαίο πρόσκαιρα τοπικά 8 μποφόρ.

Η θερμοκρασία θα σημειώσει μικρή περαιτέρω πτώση στα βόρεια και τα ανατολικά και δεν θα ξεπεράσει τους 33 με 34 βαθμούς Κελσίου.

Σημειώνεται πως οι πληροφορίες έκαναν λόγο χθες για καμένα σπίτια, κάτι που ευτυχώς δεν επιβεβαιώθηκε πλήρως, με τις πληροφορίες να αναφέρουν πως σημειώθηκαν ζημιές –από μικρές έως εκτεταμένες– σε σπίτια, αποθήκες και υποδομές.

Αυτή τη στιγμή κύριο μέτωπο καίει γύρω από το εργοστάσιο ανακύκλωσης.

Η φωτιά παρουσιάζει καλύτερη εικόνα σήμερα, με τις πυροσβεστικές δυνάμεις ωστόσο να συνεχίζουν να επιχειρούν.

Συγκεκριμένα, 160 πυροσβέστες με 5 ομάδες πεζοπόρων τμημάτων και 52 οχήματα αλλά και πλήθος Εθελοντών και Εθελοντικών ομάδων έχουν κινητοποιηθεί.

Με το πρώτο φως ενεργοποιήθηκαν για την αεροπυρόσβεση 2 αεροσκάφη και 2 ελικόπτερα ενώ για τη συνέχεια έχει δοθεί εντολή και σε πρόσθετα εναέρια μέσα.

Στο έργο της κατάσβεσης συνδράμουν υδροφόρες και μηχανήματα έργου της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, καθώς και χωματουργικά μηχανήματα της Διοίκησης Κατασκευών και Αντιμετώπισης Φυσικών Καταστροφών.

Από το ΓΕΕΘΑ, ενεργοποιήθηκε η ομάδα ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ για συνδρομή στο έργο της κατάσβεσης, ενώ ταυτόχρονα έχουν αναπτυχθεί δυνάμεις της Ελληνικής Αστυνομίας για κυκλοφοριακές ρυθμίσεις αλλά και δυνάμεις του ΕΚΑΒ για άμεση επέμβαση όπου απαιτηθεί.

Συνελήφθη 76χρονος για την πυρκαγιά – Έκανε ελιγμούς με το ΙΧ που προκάλεσαν σπινθήρες

Σε σύλληψη μετατράπηκε η προσαγωγή του 76χρονου που ευθύνεται για την πρόκληση πυρκαγιάς στο Ωραιόκαστρο, καθώς διαπιστώθηκε πως η εκδήλωσή της οφείλεται στους επικίνδυνους ελιγμούς που έκανε μεθυσμένος με το όχημά του, με αποτέλεσμα να προκληθούν σπινθήρες.

Μετά από μεθοδική έρευνα, συλλογή και αξιολόγηση στοιχείων, καθώς και την εξέταση μαρτυρικών καταθέσεων, επιβεβαιώθηκε η εμπλοκή του 76χρονου, ο οποίος τελικά ομολόγησε τις πράξεις που οδήγησαν στην εκδήλωση της φωτιάς.

Ο 76χρονος συνελήφθη στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας ως υπαίτιος πρόκλησης πυρκαγιάς και οδηγείται ενώπιον των αρμόδιων εισαγγελικών Αρχών.

Από την πρώτη στιγμή, για τη διερεύνηση και την άμεση εξιχνίαση των αιτιών της πυρκαγιάς, μετέβη στη Θεσσαλονίκη ειδικό κλιμάκιο έμπειρων στελεχών της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (Δ.Α.Ε.Ε.) από την Αθήνα, προκειμένου να συνδράμει το Ανακριτικό Κλιμάκιο Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (Α.Κ.Α.Ε.Ε.) Θεσσαλονίκης στις έρευνες.

«Ο Αμερικανός πρόεδρος επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά την ετοιμότητά του να εργαστεί για τον γρήγορο τερματισμό των μαχών και να βρει λύσεις για την υπέρβαση της κρίσης» δήλωσε ο Ουσακόφ για την τηλεφωνική επικοινωνία του Τραμπ με τον Ρώσο πρόεδρο, όπως μεταδίδει το Reuters.

Η συζήτηση ήταν «αρκετά εποικοδομητική», σύμφωνα με τον ίδιο, και όπως τόνισε η Μόσχα επιδιώκει «μια πολιτική-διπλωματική επίλυση της σύγκρουσης, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τη θεμελιώδη προσέγγιση της Ρωσίας».

Ο Ουσακόφ έστρεψε τα βέλη του στο Κίεβο και τους Ευρωπαίους συμμάχους του ότι «βασίζονται στην επέκταση και ακόμη και στην κλιμάκωση της σύγκρουσης, καθώς και στην τρομοκρατία εναντίον αμάχων» κάνοντας ειδική αναφορά στις επιθέσεις μεγάλης εμβέλειας της Ουκρανίας σε ρωσικούς στόχους, που συνδέονται κυρίως με τη βιομηχανία πετρελαίου, οι οποίες έχουν προκαλέσει ελλείψεις καυσίμων.

Στη συνομιλία του με τον Τραμπ ο Πούτιν «περιέγραψε την πραγματική κατάσταση στο πεδίο της μάχης όπου οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις προελαύνουν με σιγουριά, απελευθερώνοντας τη μία τοποθεσία μετά την άλλη».