Αυτές τις μέρες έτυχε να διαβάζω τη συλλογή άρθρων του Παζολίνι δημοσιευμένων ανάμεσα στο 1962 και το 1975, που κυκλοφόρησαν στα ελληνικά (Επέκεινα, 2026). Γράφει ο Ιταλός σκηνοθέτης σ’ ένα σημείο: «Η αληθινή μισαλλοδοξία είναι εκείνη της κοινωνίας του καταναλωτισμού, της ανεκτικότητας που παραχωρείται από ψηλά, που επιβάλλεται από ψηλά και που είναι η χειρότερη, η πιο ύπουλη, η πιο ψυχρή και αδίστακτη, η πιο αληθινή μορφή μισαλλοδοξίας. Γιατί είναι μισαλλοδοξία μεταμφιεσμένη σε ανεκτικότητα. Γιατί δεν είναι αληθινή».

Αυτό μου θύμισε πολύ την οπτική του σκηνοθέτη της ταινίας “Φιορδ”. Η ταινία του Ρουμάνου Κρίστιαν Μουνγκίου  θέτει ερωτήματα. Το αίτημα της συνύπαρξης, της αλληλοπεριχώρησης παραμένει.

Πατρίδα

Η “Πατρίδα”, σε σκηνοθεσία Πάβελ Παβλικόφσκι, πραγματεύεται τη σχέση του ανθρώπου με την έννοια της Πατρίδας. Το έθνος-κράτος. Σχέση αντιθετική, συνάρθρωσης, πολύπλοκη. Το έθνος ως πνευματική- πολιτισμική- φαντασιακή κατάσταση όπως βιώνεται “υποκειμενικά”, αλλά και το κράτος ως νομική-πολιτική κατασκευή, ως δομή “αντικειμενική” – αμφότερα στην ιστορικότητά τους.

Ο Παβλικόφσκι μας γυρνάει στον Ψυχρό Πόλεμο, όπως και στην ομότιτλη ταινία παλιότερα. Αυτή τη φορά μας πάει στο 1949 και στην επιστροφή-επίσκεψη του κορυφαίου Γερμανού λογοτέχνη Τόμας Μαν στην πατρίδα του, από την οποία απουσιάζει από την περίοδο της ανόδου των ναζιστών στην εξουσία το 1933, έχοντας γίνει πολίτης των ΗΠΑ.

Ένα πρόσωπο σύμβολο για μια εθνική κοινότητα που έχει ανάγκη μιας άλλης ταυτότητας, στην Φρανκφούρτη της Δυτικής Γερμανία και στην Βαϊμάρη της Ανατολικής. Μας πάει στο μεταπολεμικό γερμανικό έθνος την περίοδο που χωρίζεται σε δύο κρατικές οντότητες, με διαφορετικά συστήματα κοινωνικής οργάνωσης και θεσμικής συγκρότησης, με καθοριστική την παρουσία Αμερικανών και Σοβιετικών.

Ο τόπος, οι ρίζες, η Πατρίδα που μπορεί να βιωθεί ως ξένη ή και αντίθετη προς  την υπαρκτή κρατική μορφή. Ακουμπά και άλλα θέματα η ταινία, όμως σημειώνω απλά μια διάσταση που θεωρώ ως κεντρική στο έργο. Εκπληκτικές εικόνες-τοπία. Το ασπρόμαυρο χρώμα που επιλέγει ο Πολωνός σκηνοθέτης, όπως και στην ταινία του “Ψυχρός Πόλεμος”, δένει στη μελαγχολική-γκρίζα ατμόσφαιρα. 

Μια τελευταία σημείωση. Και οι δύο ταινίες, από ανατολικοευρωπαίους σκηνοθέτες. Αξίζει να τις δείτε.    

Όπερ εφικτό με επιδότηση της αεροπορικής συνδέσεως κι επεκτάσεως του αεροδιαδρόμου της Μεγίστης που δεν φτάνει για αεριωθούμενα αεροσκάφη.  Η μείωση του ΦΠΑ στο 5%, η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ κι η έκπτωση των τόκων ενυποθήκου δανείου από φόρου εισοδήματος των μονίμων καΚασττοίκων αρκούν για την απόκτηση πρώτης κατοικίας στο Πολύνησο. 

Καλές οι υποσχέσεις περί «υποδομών» αλλά «κοντά στον αγιασμό φέρε τη γάτα των φοροαπαλλαγών» για την αντιμετώπιση των φορομπηχτικών τρωκτικών, κ. Πρωθυπουργέ. Το Κατελλόριζε δεν έχει «κινήτρων». Μπορεί από μόνο του… 

Τον 19ο αιώνα ο λιμήν της Μεγίστης φιλοξενούσε 150 πλοία, είχε 20.000 Έλληνες κατοίκους κι ήταν η πρώτη πόλη της Ελλάδος που συνδέετο με υδροπλάνο της ΑΙΡΦΡΑΝΣ στο Παρίσι. Επί Ιταλικής κατοχής (1911-43) διέθετε ταχυδρομείο και τακτική συγκοινωνία με την Ρόδο. 

Ο “βραχνάς” του Καστελλόριζου

Ουδείς, ουδέποτε  αμφισβήτησε την Ελληνική κυριαρχία του Καστελλορίζου που απεδόθη στην Ελλάδα μαζί με τα «Δωδεκάνησα» (Νότιες Σποράδες) το 1947 και με σύμφωνη την τότε Σοβιετική ΄Ενωση. Ό,τι απέχει 2 χλμ. από τα Μικρασιατικά παράλια δεν αποτελεί μοναδικότητα . Οι Οινούσες είναι πλησιέστερες. Στην Γερμανική λίμνη της Κωστάντζας πάει κανείς με το τραίνο απ’ την Ζυρίχη. Δεν σκέφθησαν οι Ελβετοί να προσαρτήσουν την περιοχή με τη λήξη του β’ παγκ. πολέμου. 

Σήμερα , το Πολύνησο του Καστελλορίζου είναι απ’ τα καλύτερα φυλασσόμενα εδάφη της Ελληνικής επικρατείας, με ναυλοχούσα πυραυλάκατο του Π.Ν., λόχο  βατραχανθρώπων κι ένα σύνταγμα τακτικού στρατού με πυροβολικό. Πιο ασφαλές απ’ την οδό… Αχαρνών της δυτικής…Αφρικής.

Η Μ. Θεοδωρή άρχισε την κατάθεσή της λέγοντας ότι «ο Βάιος ήταν 34 χρονών. Απόφοιτος του τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ και έκανε το μεταπτυχιακό του στην τεχνική γεωλογίας», και συνέχισε με αναφορά στις συνθήκες που επικρατούσαν μετά το δυστύχημα, λέγοντας ότι «στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο έρχονταν τα ασθενοφόρα και δεν μετέφεραν κανέναν. Μόνο σάκους. Κάθε φορά που ερχόταν ασθενοφόρο, μπαίναμε μπροστά να δούμε εαν θα αναγνωρίσουμε τον σωματότυπο του Βάιου – και οι αστυνομικοι έμπαιναν μπροστά να μας εμποδίσουν. Μετα τις δύο η ώρα δεν ερχόταν κανένας ζωντανός…».

«Συζητούσαν μπροστά μας εάν πρέπει να πάμε να αναγνωρίσουμε τους νεκρούς ή να δώσουμε DNA. Κάποια στιγμή θύμωσα πολύ. Κατέβηκα στο νεκροτομείο. Ηρθε ένας κύριος με μάσκα, γάντια, και τη συνθισμένη ποδιά. Ήρθα να αναγνωρίσω, βάλτε με μέσα. Γονάτισε ο άντρας. Με έπιασε από τα πόδια και μου τα έσφιξε. Και μου λέει, σας παρακαλώ γυρίστε πίσω. Δε θα σας αφήσω να το κάνετε αυτό. Του λέω: θα γυρίσω πίσω, αλλά πείτε στους από πάνω να το κάνουν με DNA. Κοντεύαμε δύο εικοσιτετράωρα. Με αγωνία. Για το γιο μου. Το παιδί που γέννησα και μεγάλωσα», τόνισε.

Επίσης, είπε ότι «από τον Βάιο μου δεν έχω βρει τίποτα» και συμπλήρωσε ότι «όταν ρώτησε ο άλλος γιος μου γιατί καθάρισαν τον χώρο του είπαν ότι ήρθε ένας ψηλός, φαλακρός, με μουστάκι και πολλά γαλόνια, κοντά στην κυβέρνηση ο οποίος είπε: Μέχρι την Κυριακή τα θέλω να είναι όλα λαμπίκο». «Και από τότε αρχίσαμε να ψάχνουμε. Τα πάντα. Ό,τι ερχοταν στη δικογραφία. […] Υπήρχε η φήμη μεταξύ των συγγενών οτι κάποια χώματα είχαν πεταχτεί και δεν ήταν στα συντρίμμια».

«Εγώ με τον άντρα μου ψάχναμε. Δεν αφήσαμε μέρος από τον κάμπο της Λάρισας που να μην το ψάξουμε. Κάπουα σιτγμή είδαμε οτι οι Αφοι Παντρεμένου έκαναν εργασίες εκεί. Με τα μηχανήματα τους», σημείωσε προσθέτοντας ότι «σκάβανε με τις μπουλντόζες από τις 2 τα ξημερώματα της 1ης Μαρτίου από το συγκεκριμένο σημείο – ήταν εκεί που είχε προσγειωθεί το βαγόνι 2 που βλέπουμε όλοι στις φωτογραφίες. […] Το πρώτο και το δεύτερο κουπέ είναι σε ένα δέντρο. Σε αυτό το δεντράκι που είναι το μοναδικό που σώθηκε από το ξεμπάζωμα – μπάζωμα. Το περιποιούμαστε, το φροντίζουμε. Καθόμαστε στη σκιά του. Για μένα είναι το δέντρο της αλήθειας. Γιατί στις ρίζες του ήταν η σορός του Βάιου. Εκεί σκάβανε».

Από την πλευρά του, ο Χρήστος Βλάχος, πατέρας του θύματος, κατέθεσε ότι «ευθύνεται αποκλειστικά το κρατος, ευθυνονται ολοι αυτοι οι κατηγορουμενοι οι οποιοι με τις παραλειψεις τους και τις ενεργειες τους επετρεψαν το 2023 σε δυο τρενα να ειναι σε δυο γραμμες και να κινουνται», επισημαίνοντας ότι «μετά απο 3 χρονια η άποψη μου ειναι ξεκάθαρη: Από την αρχή η οικογένειά μου ήταν αντίθετη με τις εξεταστικές και ξέραμε οτι η κυβέρνηση έχει την πλειοψηφία και μπορεί να αποφασίσει το ποιον θα στείλει κατηγορούμενο. Αυτή η δικογραφία έχει δώσει σάρκα και οστά σε μια έννοια ουδέτερη. Στη διαφθορά. Η διαφθορά είναι τα πρόσωπα που στελεχώνουν το κράτος. Πρέπει να τους τιμωρήσετε παραδειγματικά. Το παιδί μου δεν θα έρθει πίσω. Ευελπιστώ όμως ότι από τις αποφάσεις τις δικές σας θα κριθεί εαν θα βελτιωθεί η δημόσια διοίκηση».

Πριν λίγες μέρες ξέθαψε το εσωκομματικό τσεκούρι του πολέμου, και την έπεσε στο Δένδια, χτυπώντας το σαμάρι, τον διευθυντή του! Από τις γίδες, δηλαδή, στον Περδίκη!

Τι να κάνει κι ο Μακάριος! Είχε εικόνισμα τον Κυριάκο, προσευχόταν να τον κάνει υφυπουργό και με τα πολλά έγινε το θαύμα και τον έκανε…

Αλλά πριν προλάβει να το χαρεί έσκασε το σκάνδαλο με το πτυχίο και τον ξαπόστειλαν! Και από τότε, τι να κάνει ο φουκαράς, κλαίει έξω από το Μαξίμου! Νοιώθει εκπεσών από τον… παράδεισο άγγελος!

Και για να δείξει ότι παραμένει κυριακίστας, ο Μακάριος την έπεσε στο Δένδια! Και τώρα παραπονιέται πως… δεν του σήκωναν το τηλέφωνο! Ούτε καν να του απαντήσουν στα μηνύματα!

Α ρε Μακάριε τι φτύσιμο τρως και συ! Και με πληγωμένη την περηφάνειά του, αποφάσισε να ξεφωνίσει δημόσια… το γραφείο του Κερκυραίου!

Άστραψε και βρόντηξε, λοιπόν, αυτός ο γίγαντας της επιστήμης και της πολιτικής και κατέληξε παραφράζοντας το άσμα της Βανδή: “Να τον χαίρεστε κύριε Δένδια”!

Και το χειρότερο; Αντί να εισπράξει έπαινο από το Μαξίμου, ο άκαρδος Κυριάκος έδωσε εντολή και τον… αντικατέστησαν με τον Αμυρά!

Α ρε φουκαρά Μακάριε, δεν προλαβαίνεις να δεις από που σου έρχονται! Πώς λέγεται αυτό; Στεγνό καθάρισμα!

Οι δύο γιατροί είχαν προσέλθει στην Ευελπίδων προκειμένου να δώσουν εξηγήσεις για όσα συνέβησαν κατά τη διάρκεια της θεραπείας του τραγουδιστή, ενώ ήδη από νωρίτερα η αναβάθμιση του κατηγορητηρίου σε ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο από θανατηφόρα έκθεση βρισκόταν υπό εξέταση, καθώς ο ανακριτής ανέμενε τα νέα ψηφιακά ευρήματα της αστυνομικής έρευνας.

Στο Γ’ Νεκροταφείο στη Νίκαια προκειμένου να εκφράσει τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη και τη συγγνώμη του για τα λάθη του «συστήματος» βρέθηκε ο Άδωνις Γεωργιάδης. «Με την αυτοπρόσωπη παρουσία μου θέλω να εκφράσω τα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη τη συγγνώμη που το σύστημα δεν μπόρεσε να τον προστατεύσει από κάτι άσχημο» είπε ο υπουργός Υγείας. «Τα υπόλοιπα θα τα βρούμε τις επόμενες ημέρες. Σίγουρα πρέπει να βρούμε τα κενά του συστήματος. Πρέπει να βρούμε τι έχει πάει στραβά» κατέληξε ο υπουργός Υγείας.

Το «παρών» έδωσαν επίσης από τον πολιτικό κόσμο, η υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, ο βουλευτής της ΝΔ Δημήτρης Μαρκόπουλος, ο δήμαρχος Αθηνών Χάρης Δούκας, ο βουλευτής ΝΔ Γιάννης Τραγάκης, ο βουλευτής ΝΔ Γιάννης Πλακιωτάκης, η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νάντια Γιαννακοπούλου, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Κώστας Τσουκαλάς, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου και η ανεξάρτητη βουλευτής (διαγραμμένη από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ) Νίνα Κασιμάτη.

Λίγο πριν από τις 15:30 η ανακοπή

Νέα στοιχεία έρχονται στο φως για τις συνθήκες θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη, ενώ οι δύο γιατροί που κατηγορούνται για θανατηφόρα έκθεση βρίσκονται ενώπιον του ανακριτή για να απολογηθούν. Στο μικροσκόπιο των δικαστικών αρχών βρίσκεται, μεταξύ άλλων, φωτογραφία που φέρεται να τράβηξε η γιατρός κατά τη διάρκεια της πλασμαφαίρεσης, στην οποία απεικονίζεται ο δημοφιλής τραγουδιστής με κλειστά τα μάτια.

Η συγκεκριμένη φωτογραφία, η οποία είχε διαγραφεί και στη συνέχεια ανακτήθηκε, εξετάζεται από τις αρχές προκειμένου να διαπιστωθεί εάν σε αυτήν αποτυπώνονται ενδείξεις από το μηχάνημα σχετικά με τις ζωτικές ενδείξεις του Γιώργου Μαζωνάκη, αλλά και εάν είχε αποσταλεί σε τρίτο πρόσωπο.

Παράλληλα, οι αρχές εξετάζουν τα δεδομένα που έχουν καταγραφεί από το ίδιο το μηχάνημα της πλασμαφαίρεσης, προκειμένου να αποσαφηνιστεί τι ακριβώς συνέβη κατά τη διάρκεια της διαδικασίας και ποια ήταν η χρονική ακολουθία των γεγονότων.

Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, ο Γιώργος Μαζωνάκης έφτασε στο ιατρείο της οδού Καρνεάδου λίγο πριν από τις 14:00, όπως προκύπτει από την κατάθεση οδηγού ταξί. Η γραμματέας φέρεται να κατέθεσε ότι ο τραγουδιστής παρέμεινε για περίπου δέκα λεπτά στον χώρο υποδοχής. Στη συνέχεια ξεκίνησε η διαδικασία της πλασμαφαίρεσης. Φωτογραφία-ντοκουμέντο που έχουν στη διάθεσή τους οι αρχές, τραβηγμένη στις 14:45, δείχνει τον Γιώργο Μαζωνάκη ξαπλωμένο στο κρεβάτι, με κλειστά τα μάτια, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία.

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με τα στοιχεία που εξετάζονται, υπάρχει και βιντεοληπτικό υλικό που καταγράφει τον σύζυγο της γιατρού να αποχωρεί από εστιατόριο στο Κολωνάκι και να επιστρέφει στο ιατρείο. Στις 14:56, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν γίνει γνωστές, το μηχάνημα της πλασμαφαίρεσης σταμάτησε, ενώ η διαδικασία δεν είχε ολοκληρωθεί. Ο Γιώργος Μαζωνάκης, ωστόσο, φέρεται να παρέμεινε συνδεδεμένος με το μηχάνημα.

Περίπου μισή ώρα αργότερα, μεταξύ 15:23 και 15:27, άρχισαν να χτυπούν οι συναγερμοί, καθώς διαπιστώθηκε ότι ο τραγουδιστής είχε υποστεί καρδιακή ανακοπή και δεν παρουσίαζε ζωτικές ενδείξεις.

Γ. Μαζωνάκης: Σε κλίμα συγκίνησης το “αντίο”

Σε κλίμα συγκίνησης ολοκληρώθηκε η εξόδιος ακολουθία για τον Γιώργο Μαζωνάκη στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στη Νίκαια. Το λαϊκό προσκύνημα ολοκληρώθηκε λίγο πριν από το μεσημέρι, ενώ πλήθος κόσμου, συγγενείς, φίλοι, συνεργάτες και άνθρωπο από τον καλλιτεχνικό χώρος βρέθηκαν στην εκκλησία για το τελευταίο αντίο στον τραγουδιστή.

Η κοσμοσυρροή είχε ξεκινήσει ήδη από το απόγευμα της Κυριακής, όταν η σορός του τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα. Η Αγία Τριάδα ήταν η εκκλησία με την οποία ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε ιδιαίτερο δεσμό, καθώς εκεί είχε βαφτιστεί και εκεί επέστρεψε για το τελευταίο του ταξίδι, στην παλιά του γειτονιά.

Παρουσία καλλιτεχνών και συνεργατών

Από νωρίς το πρωί, στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας στη Νίκαια βρέθηκε η Πάολα, με την οποία ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε συνυπάρξει επί σειρά ετών στις νυχτερινές πίστες της Αθήνας. Το «παρών» έδωσε και ο Στάθης Αγγελόπουλος. Στον Ιερό Ναό βρέθηκαν επίσης στενοί συνεργάτες, φίλοι και άνθρωποι από τον καλλιτεχνικό χώρο που γνώρισαν και συνεργάστηκαν με τον τραγουδιστή, μεταξύ των οποίων η Ραλλία Χρηστίδου (σημ. είναι και βουλευτής), ο Νίκος Κοκλώνης, ο Χάρης Λεμπιδάκης, η Νατάσα Θεοδωρίδου, ο Νίκος Οικονομόπουλος, ο Τάκης Ζαχαράτος, ο Μάρκος Σεφερλής, καθώς και ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας. Επιπλεόν παρευερέθηκαν ο Κώστας Κατσουράνης, ο Ιωσήφ Μαρινάκης, ο Νίκος Βέρτης, και η Μαριάννα Λάτση.

Με λόγια βαθιάς συγκίνησης, καλλιτέχνες και άνθρωποι που γνώρισαν και συνεργάστηκαν με τον Γιώργο Μαζωνάκη μίλησαν στην κάμερα του ΕΡΤnews πριν πουν το τελευταίο αντίο στον αγαπημένο τους φίλο και συνάδελφο. Ο Νίκος Βέρτης μίλησε για έναν άνθρωπο που είχε καταφέρει να αγαπηθεί από όλους, υπογραμμίζοντας πως η απώλειά του αφήνει ένα τεράστιο κενό. «Τι λόγια να πεις για μια απώλεια, πόσο μάλλον για έναν άνθρωπο και έναν καλλιτέχνη που τον αγάπησε όλος ο κόσμος; Τον αγαπήσαμε όλοι μας», ανέφερε.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη μουσική του πορεία, χαρακτηρίζοντάς τον καινοτόμο καλλιτέχνη και εκφράζοντας την άποψη ότι «είναι άδικο αυτό που έγινε». Συγκινημένος εμφανίστηκε και ο Νίκος Οικονομόπουλος, ο οποίος προτίμησε να κρατήσει τα λόγια του σύντομα, καθώς, όπως είπε, πρόκειται για μια δύσκολη ημέρα τόσο για την οικογένεια όσο και για τον κόσμο που τον αγάπησε. «Καλό ταξίδι στον Γιώργο μας», είπε, σημειώνοντας πως ήταν ιδιαίτερα αγαπητός τόσο στο κοινό όσο και στους συναδέλφους του.

Στο ίδιο κλίμα, η Μαριάννα Λάτση τόνισε πως ο Γιώργος Μαζωνάκης θα παραμείνει ζωντανός μέσα από τη μουσική του. «Τα λόγια είναι περιττά για τον Γιώργο μας. Είναι εδώ, θα είναι πάντα μαζί μας», ανέφερε, υπογραμμίζοντας πως ακόμη και οι νεότερες γενιές, που δεν πρόλαβαν να τον γνωρίσουν, θα μπορούν να τον ανακαλύπτουν μέσα από τα τραγούδια του.

Για μια απώλεια που έχει συγκλονίσει ολόκληρη την Ελλάδα μίλησε η Νάντια Γιαννακοπούλου, χαρακτηρίζοντας τον Μαζωνάκη «μια πολύ αυθεντική φωνή» και έναν άνθρωπο που έζησε «σαν ροκ σταρ», αλλά κατάφερε να εκφράσει μέσα από την τέχνη του την ψυχή του καθενός.

Την Κυριακή το απόγευμα, μεταξύ άλλων, το «παρών» έδωσαν η Άννα Βίσση, ο Λάκης Λαζόπουλος, η Φαίη Σκορδά, η Άντζελα Δημητρίου, ο Στέλιος Γονίδης, ο Νίνο, ο Θέμης Αδαμαντίδης, η Ανδρομάχη, ο Γιώργος Λιβάνης, η Έλλη Κοκκίνου, ο Πάνος Μουζουράκης και ο Νίκος Βουρλιώτης.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών την περασμένη Τετάρτη, κατά τη διάρκεια ιατρικής επέμβασης, με τις συνθήκες του θανάτου του να διερευνώνται από τις αρμόδιες Αρχές. Μετά την εξόδιο ακολουθία, η σορός του θα μεταφερθεί στο Γ’ Κοιμητήριο του Δήμου Αθηναίων, όπου θα πραγματοποιηθεί η ταφή σε στενό οικογενειακό κύκλο.

«Eυχόμαστε να είναι ήδη στην αγκαλιά του Θεού»

Ο Μητροπολίτης Νίκαιας, Αλέξιος στον επικήδειο λόγο του για τον Γιώργο Μαζωνάκη, αναφέρθηκε στην αγάπη του κόσμου για τον ίδιο και τα τραγούδια του και ευχήθηκε να είναι ήδη στην αγκαλιά του Θεού.

Ακολουθεί η ομιλία του Μητροπολίτη: Αδελφοί μου ἀγαπητοί, Γνωρίζω πώς εἶναι βαρύ το πένθος τῆς οἰκογενείας τοῦ ἀδελφοῦ Γιώργου Μαζωνάκη, ἀλλά και ὅλων ἡμῶν, που τον ἀγαπήσαμε και χαρήκαμε με τὰ τραγούδια του. Είμαστε ἱανοποιημένοι με τη συμπεριφορά του, με την άγα’πη του στη Νίκαια, με την πολύτιμη προσφορά του σε ἀδελφούς που εἶχαν ἀνάγκη, με τα λόγια του γεμάτα ἀγάπη προς ὅλους.

Η παρουσία χιλιάδων λαοῦ ἐδῶ και χθές και σήμερα στην Εξόδιο Ἱερή Ακολουθία, σύνιστὰ ἀπόδειξη ἀνταπόκρισης στην αγάπη του και στη σκέψη ἔρχεται μια ῥήση ἑνὸς ἀρχαίου Ἱστορικοῦ πώς «Ὁ ἀληθινός τάφος τῶν νεκρῶν εἶναι οἱ καρδιές τῶν ἀνθρώπων» (Τάκιτος, 55-120). Έδωσε την ἀγάπη και παίρνει ἀγάπη και ζωντανός και ἀποχωρώντας από τη ζωή. Παρακολουθώντας τη ζωή του και τα λόγια του, ἀνακαλῶ στη σκέψη ἕνα συλλογισμό που τον ἀφορά: «Ο θάνατος εἶναι μια πρόκληση. Μᾶς λέει να μη χάνουμε χρόνο. Μᾶς λέει να ποῦμε ὁ ἕνας στον άλλο, τώρα ἀμέσως, ὅτι ἀγαπᾶμε ὁ ἕνας τον ἄλλο» (Leo Buscaglia, 1924-1998)

Αποκτα μια ἐπικαιρότητα το τραγούδι του Γιώργου, πού ὅλοι γνωρίζουμε: «Μεγαλώνω καί ξεχνώ μόνο τους κακούς ἀνθρώπους ὅσους μιλούσαν μὲ βρισιές γιατί ποτέ δε μάθαν τρόπους μα ποτέ μου δε ξεχνώ την παλιά τη γειτονιά μου γιατί στο παγκάκι τῆς πλατείας ἔχω χαράξει τα όνειρά μου (και) Θέλω να γυρίσω στα παλιά, θέλω την παλιά μου γειτονιά…» Και γύρισε κι εἶναι ἀνάμεσά μας, τόσο νέος και τόσο δημιουργικός: Αναβιώνει τώρα ἐδῶ το έπος του Διγενή Ακρίτα: «Κι ἐπῆγαν καὶ παλέψανε στα μαρμαρένια ἁλώνια, κι ὅθε χτυπάει ὁ Διγενῆς, τὸ αἷμα αὐλάκι κάνει, κι ὅθε χτυπάει ὁ Χάροντας, τὸ αἷμα τράφο κάνει»

Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί, Πιστεύουμε και κηρύσσουμε ότι προσδοκοῦμε Ἀνάσταση καί ζωή τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Με αὐτή τη πίστη ἀποχαιρετούμε τον ἀγαπητό μας Γιώργο, πού εὐχόμαστε να είναι ἤδη στην ἀγκαλιά τοῦ Θεοῦ. Νὰ βρεῖ ἀνάπαυση ή ψυχή του, να παρηγορηθοῦν οἱ συγγενεῖς και οἱ φίλοι του, καί δηλώνουμε με ἀνθρώπινο πόνο, ἀλλά και με τη σταθερή ἐλπίδα ὅτι «Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλατο· ὡς τῶ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω και ἐγένετο· εἴη το ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας».

Στα θρανία των σχολείων της ιστορικά μαρτυρούμενης Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας δεν θα καθίσουν πλέον των 500 μαθητών – στις επτά σχολικές μονάδες που λειτουργούν με ειδικά προγράμματα για τα παιδιά των μελών της Μειονότητας από πλευράς του αλβανικού υπουργείου Παιδείας. Ας προστεθούν ακόμη 700 που παρακολουθούν σε προσαρμοσμένα δίγλωσσα ιδρύματα, τα οποία δραστηριοποιούνται χάρη πρωτοβουλιών που ελήφθησαν εγκαίρως – να σημειωθεί τούτο γιατί οι λεπτομέρειες έχουν ειδικό ενδιαφέρον – από πλευράς του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αναστασίου και του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, με υπουργό Εξωτερικών τον αείμνηστο Πέτρο Μολυβιάτη.

Αυτά είναι τα δεδομένα τα οποία αν μη τι άλλο αποτελούν απόδειξη της πτωτικής προοπτικής. Είναι προφανές ότι τούτο είναι συνέπεια της συνεχούς δημογραφικής αιμορραγίας των γηγενών Ελλήνων και της υποκριτικής αντιμετώπισης τους από πλευράς του αλβανικού κράτους. Εν πολλοίς, είναι δικαιολογημένη και η αντίδραση πολλών νέων γονέων που φεύγουν από τις εστίες τους κι εγκαθίστανται στην Ελλάδα, αναζητώντας καλύτερη προοπτική παιδείας για τα παιδιά τους.

Εδώ, όμως, έγκειται και η πρόκληση. Πρωτίστως για τους αρμοδίους φορείς της Αθήνας, αλλά και συνολικά τον Ελληνισμό, που παρά την οικονομική δυσχέρεια δύναται, τόσο οικονομικά, όσο πολύ περισσότερο δια της τεχνογνωσίας-εμπειρίας, να συνδράμει στην αναβάθμιση της παρεχόμενης για τα Ελληνόπουλα στη Βόρεια Ήπειρο, παιδείας. Κατά κύριο και πρώτο λόγο στην κατάρτιση στην ελληνική γλώσσα, τον πολιτισμό και την ιστορία, αλλά και στην εγκύκλια παιδεία.

Και όμως, μια απλή επίσκεψη στις σχολικές υποδομές, δύναται να φέρει στην επιφάνεια, όχι απλά ελλείψεις και αμέλειες, αλλά και υστερήσεις πολλών δεκαετιών. Αρκεί να αναφερθεί ότι σε καμιά από τις εκπαιδευτικές μονάδες που αναφέρονται στις περιοχές με ιστορικά πληθωρική παρουσία των Ελληνικών Κοινοτήτων δεν υφίσταται ένα οργανωμένο εργαστήρι πληροφορικής. Οι διαδραστικοί πίνακες και άλλα σύγχρονα μέσα εκπαίδευσης θα ήταν πολυτέλεια να ζητηθούν – την ώρα που οι παραδοσιακοί πίνακες της κιμωλίας… έστω με μαρκαδόρους, είναι φθαρμένοι και θα μπορούσαν να αποτελούν μουσειακό αντικείμενο!

Εκπαίδευση: Πεδίο απόδειξης της εθνικής συνέχειας…

Να σημειωθεί ότι τα Τίρανα παραμένουν (αδικαιολόγητα) ανένδοτα στην εισαγωγή έστω του βιβλίου της Ελληνικής Γλώσσας για το Δημοτικό – πόσο μάλλον για άλλα πιο ευαίσθητα εγχειρίδια – ένας από τους λόγους που πρέπει να εκδηλωθεί το ενδιαφέρον του Εθνικού κέντρου.

Η αναβάθμιση των υποδομών και η μέριμνα στην κατάρτιση, στην εξ’ αποστάσεως υποστήριξη των μαθητών και εκπαιδευτικών, την μετεκπαίδευση, την συνεχή εξειδίκευση και όσα άλλα η διαδικασία σχολικής και εξωσχολικής εκπαίδευσης προβλέπει και περιέχει, είναι προφανές ότι θα βοηθούσε ώστε τα Ελληνόπουλα – μόλις πάνω στα σύνορα με την Μητέρα Πατρίδα – να μην αισθάνονται εγκαταλειμμένα.

Δεν αρκούν οι σπασμωδικές αντιδράσεις, όπως η αποστολή υπολογιστών προηγούμενης εποχής, τετραδίων και μολυβιών…  Ούτε η επίκληση των διαδικασιών εγκαίρων αποσπάσεων στα ιδρύματα ιδιωτικού δικαίου, η συνήθης-προφασιστική επίκληση από πλευράς των αρμοδίων φορέων. Δεν αρκούν προφανώς όταν δεν είναι συστηματικές και συντονισμένες.

Και δεν είναι μόνο οι μαθητές. Εξίσου εγκαταλειμμένοι είναι και οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι λόγω της φύσης του λειτουργήματος χρήζουν αφενός μόνιμης αναγνώρισης και επιβράβευσης της προσφοράς-κόπου τους, αλλά και της φροντίδας για τη συνεχή κατάρτιση τους για να ξεπερνιέται και η ρουτίνα που επίσης φύσει ακολουθεί την εκπαιδευτική διαδικασία.

Χάρη της ειδικής ευαισθησίας του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, σχολές και τμήματα παιδαγωγικής, φιλολογίας κ.α. από την Ελλάδα, τα προηγούμενα – μάλλον πέρασαν αρκετά – χρόνια, διοργάνωναν ημερίδες και σεμινάρια ποικίλου περιεχομένου. Εκτός των άλλων, αποτελούσαν κυρίως την αφορμή συνάντησης και αλληλο-ενίσχυσης των εκπαιδευτικών από διάφορες περιοχές και σχολικές μονάδες…

Τα σχολικά εγχειρίδια και τα πτυχία

Επισημαίνοντας τέτοιες πτυχές της κατάστασης των σχολείων στα οποία φοιτούν τέκνα των μελών της Βορειοηπειρωτικής Κοινότητας, καθίσταται ξεκάθαρη η ολιγωρία των Τιράνων για την βελτίωση της κατάστασης – όπως και η αδυναμία της Αθήνας να συνδράμει με τρόπο πιο ουσιαστικό. Ας αναφερθεί επίσης ενδεικτικά ότι σχολικό κτίριο στη Χιμάρα – δομή που λειτουργεί υπό την άμεση επίβλεψη των υπουργείων Εξωτερικών και Παιδείας της Ελλάδας – προετοιμάστηκε μέχρι και για τον εξοπλισμό από τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο και διατέθηκε ως προσωρινή λύση, ήδη από το 2006 – για να λειτουργήσει με τις μικρές του αίθουσες για τις ανάγκες του Δημοτικού.

Έχουν εκ τότε περάσει 20 χρόνια και καμία επέκταση της κτιριακής υποδομής δεν υπήρξε! Τούτων αναφερθέντων, θα ήταν μαξιμαλισμός να αναζητηθεί έστω και κάποια χειροπιαστή πρόοδος, σε ό,τι αφορά άλλες πτυχές στην παιδεία-εκπαίδευση, μεταξύ των δύο χωρών. Το πλέον φλέγον αυτό, των σχολικών προγραμμάτων και εγχειριδίων Γεωγραφίας και Ιστορίας της Αλβανίας, παραμένουν ίδια και απαράλλακτα, όπως στο παρελθόν.

Οι μηχανισμοί του υπουργείου Εξωτερικών δεν έχουν καταφέρει να “πείσουν” την Αλβανία ότι η Ήπειρος, η Δυτική Μακεδονία και τα Επτάνησα είναι τμήμα της Ελληνικής επικράτειας! Τούτο σε ό,τι αφορά στην Γεωγραφία, όπου Αλβανοί έφηβοι τα μαθαίνουν ως «αλβανικά εδάφη που αποσπάστηκαν αδίκως του εθνικού κορμού». Διότι είναι και η Ιστορία που τα διδάσκει για τον Ιλλυρικό χαρακτήρα της Ηπείρου, την φυλετική συγγένεια με τον Μέγα Αλέξανδρο… και κυρίως την «εθνοκάθαρση στην Θεσπρωτία».

Στο ζήτημα της αναγνώρισης και εξίσωσης των τίτλων Ανωτάτων Σπουδών που παρέχουν τα ελληνικά Πανεπιστήμια – ακόμη και αυτά που κατατάσσονται πολύ ψηλά στη διεθνή κατάταξη, που το SLpress.gr το ανέδειξε ίσως πρώτο – τα Τίρανα συνεχίζουν να τα απαξιώνουν. Παρότι πολλοί Αλβανοί νέοι που αποφοιτούν σε λύκεια στην Αλβανία επιλέγουν, αισίως και αθρόως, πανεπιστήμια στην Ελλάδα για την κατάκτηση πτυχίου, αποθαρρύνονται στη συνέχεια να επιστρέψουν εκεί, καθότι ακόμη και αυτό το Πτυχίο Ιατρικής του ΕΚΠΑ, ή του Μηχανικού του Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ή του Αρχιτέκτονα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου το Υπουργείο Παιδείας, τα Τίρανα το αναγνωρίζουν ως επιπέδου Bachelor…

«Παραμένουμε δεσμευμένοι στη διευκόλυνση διαλόγου που θα συνεισφέρει στη σταθερότητα και στη διαρκή συνεργασία στην περιφέρειά μας», σημείωσε ο υπουργός Εξωτερικών του Ομάν, ο Μπαντρ Αλμπουσάιντι, εξηγώντας πως η αναβολή αποφασίστηκε προς «το συμφέρον» της διαμόρφωσης «συναίνεσης».

Η Τεχεράνη είχε αναγγείλει τη σύνοδο αυτή σημειώνοντας πως θα συμμετείχαν κράτη του Κόλπου, χωρίς να ξεκαθαρίσει ποια, και το Ιράκ. Καμιά χώρα της περιοχής δεν επιβεβαίωσε πάντως τη συμμετοχή της και το Μπαχρέιν κατέστησε σαφές πως δεν θα έστελνε κανέναν. Ο Ντόναλντ Τραμπ από την πλευρά του είπε πως δεν «δίνει δεκάρα» για τη συνάντηση. «Δικό τους θέμα», έκρινε ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

Το Ομάν και το Ιράν είναι οι δυο χώρες -νότια και βόρεια- ανάμεσα στις οποίες βρίσκεται τα Στενά αυτά, από τα οποία διερχόταν περί το 20% των υδρογονανθράκων που καταναλώνονται σε παγκόσμια κλίμακα προτού ξεσπάσει την 28η Φεβρουαρίου ο πόλεμος, με έναυσμα την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Σε αντίποινα, το Ιράν άρχισε να πλήττει πλούσιες πετρελαιοπαραγωγικές μοναρχίες του Κόλπου, συμμάχους των ΗΠΑ, και διεκδίκησε τον πλήρη έλεγχο των Στενών.

Καταρχήν, συμφωνία που υπέγραψαν τον Ιούνιο η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη έγινε χίλια κομμάτια κι οι δυο πλευρές εκφράζουν διαμετρικά αντίθετες απόψεις για την υπόθεση του Ορμούζ. Και, καθώς οι ανταλλαγές πληγμάτων ξανάρχισαν τελευταία, έπειτα από μήνες συγκριτικής ηρεμίας, το πετρέλαιο ξεπέρασε ξανά την περασμένη εβδομάδα το συμβολικό όριο των 100 δολαρίων το βαρέλι στις διεθνείς αγορές.

Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και το σουλτανάτο του Ομάν, που διατηρούν παρά τον πόλεμο καλές σχέσεις, συζητούν επί μήνες σχετικά με τη διαχείριση των Στενών – από όπου η διέλευση γινόταν ελεύθερα και δωρεάν προτού ξεσπάσει η ένοπλη σύρραξη.

Το Ιράν απαιτεί πλέον τα πλοία να εξασφαλίζουν την άδειά του για να περάσουν, επικαλούμενο λόγους ασφάλειας και εθνικής κυριαρχίας, κι έχει σκοπό να δημιουργήσει μηχανισμό μέσω του οποίου θα επιβάλλονται κόστη για παρεχόμενες υπηρεσίες σε κάθε σκάφος.

Όσα πλοία αποπειρώνται να το διασχίσουν χωρίς την άδειά του μπαίνουν συχνά στο στόχαστρο του Ιράν, ενώ οι ΗΠΑ εξαπολύουν περιοδικά βομβαρδισμούς στις ιρανικές ακτές για να θέσουν υπό αμφισβήτηση τον έλεγχό του στη θαλάσσια οδό κι έχουν επιβάλει αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια στον Κόλπο.

Η Ανσαραλά, υεμενίτικο κίνημα προσκείμενο στην Τεχεράνη, που ανακοίνωσε τον Ιούλιο ναυτικό αποκλεισμό της Σαουδικής Αραβίας κι έβαλε στο στόχαστρο δεξαμενόπλοιά της, κατέλαβε την περασμένη εβδομάδα τον έλεγχο του στρατηγικής σημασίας στενού Μπαμπ ελ Μάντεμπ, από το οποίο περνά η κίνηση προς και από τη Διώρυγα του Σουέζ.

Καθώς το Ορμούζ, στην άλλη πλευρά της αραβικής χερσονήσου, παραμένει de facto κλειστό, το βασίλειο, ο μεγαλύτερος εξαγωγέας αργού παγκοσμίως, βρίσκεται πλέον σε κλοιό.

Όμως, σε ένα κράτος δικαίου θα περίμεναν οι Έλληνες πολίτες (φορολογούμενοι, ασφαλισμένοι, εργαζόμενοι, επιχειρηματίες κλπ) από την ίδια αντιπολίτευση να οργιζόταν και για την παντελή σχεδόν έλλειψη λογοδοσίας, όχι μόνο από τη Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης (Δ.ΥΠ.Α. πρώην Ο.Α.Ε.Δ.), η οποία χορηγεί τα επιδόματα ανεργίας, αλλά και από άλλους δημόσιους οργανισμούς που διαχειρίζονται δεκάδες δισ. ευρώ ετησίως από κρατικές επιχορηγήσεις, όπως ο ασφαλιστικός οργανισμός ΕΦΚΑ (πάνω από 15 δισ. ευρώ) και Οργανισμός Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης ή ΟΠΕΚΑ (πάνω 3,5 δισ. ευρώ) χωρίς να έχουν καταρτίσει ισολογισμούς από το… 2010, όπως επισημαίνει σε εκθέσεις του το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Σημειώνεται ότι σε ένα κράτος δικαίου η λογοδοσία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση και τη δράση όλων των πανάκριβων δημοσίων φορέων, οι οποίοι πρέπει να διαχειρίζονται με διαφάνεια τους πόρους που διαθέτουν οι φορολογούμενοι (κι όχι οι κυβερνήσεις) για την εκπλήρωση της δημόσιας αποστολής τους και να λογοδοτούν για τη διαχείριση αυτή.

Άλλωστε, η κατάρτιση από τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου των ετήσιων λογαριασμών στους οποίους απεικονίζεται η ταμειακή διαχείριση στο πλαίσιο εκτέλεσης του προϋπολογισμού (απολογισμός) και η χρηματοοικονομική τους θέση (ισολογισμός) και ακολούθως η έγκαιρη υποβολή αυτών στο Ελεγκτικό Συνέδριο, διασφαλίζει διαφάνεια και αξιοπιστία κατά τη διαχείριση των δημοσίων πόρων και ενισχύει τη δημόσια λογοδοσία.

Μάλιστα, η εγκαθίδρυση Συστημάτων Εσωτερικού Ελέγχου (ΣΕΕ) στον δημόσιο τομέα αναδεικνύεται ως ύψιστη προτεραιότητα, αφού τα ισχυρά συστήματα είναι απαραίτητα για τη διατήρηση της δημόσιας ακεραιότητας μέσω του εντοπισμού παθογενειών και της διαχείρισης των κινδύνων, προκειμένου να αποφεύγονται φαινόμενα απάτης, διαφθοράς και κακοδιαχείρισης, καθώς και για την παροχή εύλογης διαβεβαίωσης ότι οι δημόσιοι φορείς και οργανισμοί επιτυγχάνουν τους αντικειμενικούς στόχους τους και βελτιώνουν τις λειτουργίες τους. Αμ δε!

Τί δείχνουν οι εκθέσεις ελέγχου

Από τις ετήσιες και ειδικές εκθέσεις ελέγχου του ανωτάτου δημοσιονομικού δικαστηρίου προκύπτουν οι ακόλουθες απογοητευτικές διαπιστώσεις, οι οποίες δεν φαίνεται να έχουν συγκινήσει καμιά αντιπολίτευση διότι είναι (ως κυβέρνηση) κι αυτή υπόλογη: Δεν καταρτίζουν ισολογισμούς και απολογισμούς από το… 2010!

Πρώτον, πέρα από τον ΕΦΚΑ και τον ΟΠΕΚΑ, ειδική αναφορά κάνει το Ελεγκτικό Συνέδριο στη Δ.ΥΠ.Α με το ακόλουθο εύρημα: «Κατά τον χρόνο ολοκλήρωσης του ελέγχου ο τελευταίος εγκεκριμένος ισολογισμός ήταν αυτός του έτους 2010, ο οποίος εγκρίθηκε με την 1296/21/22.2.2022 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου. Η καθυστέρηση οφείλεται σε προβλήματα που ανέκυψαν κατά τη διασύνδεση του λογιστικού πληροφοριακού συστήματος με το Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα (ΟΠΣ) και τα οποία οι ανάδοχοι που ανέλαβαν την υποστήριξή του από το 2009 έως το 2017 δεν κατάφεραν να επιλύσουν.

Στο 1206179/20.11.2024 έγγραφο του διοικητή της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης (Παράρτημα ΙΙΙ) αναφέρεται ότι μετά το πέρας του ελέγχου εγκρίθηκαν οι οικονομικές καταστάσεις των ετών 2011 και 2012 και αναμένεται εντός του οικονομικού έτους 2024 η έγκριση των οικονομικών καταστάσεων των ετών 2013 και 2014…»! Μόνο το 1/3 των δημόσιων φορέων υποβάλλουν λογαριασμούς στο Ελεγκτικό Συνέδριο!

Δεύτερον, μόνο το 1/3 των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου που υπάγονται στον έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου υποβάλλουν εμπρόθεσμα σε αυτό τους ετήσιους λογαριασμούς τους (απολογισμό και ισολογισμό).

Μεγάλη έλλειψη προσωπικού με λογιστικές γνώσεις!

Τρίτον, στο παραπάνω πόρισμά του το Ελεγκτικό Συνέδριο για τη ΔΥΠΑ αναφέρεται σε αναδόχους, οι οποίοι δεν είναι τίποτε άλλο από εξωτερικούς συνεργάτες, καθώς, όπως επισημαίνει, «οι μεγάλες καθυστερήσεις στην κατάρτιση του ισολογισμού οφείλεται στην… έλλειψη προσωπικού με τις αναγκαίες λογιστικές γνώσεις για την εφαρμογή του διπλογραφικού συστήματος και τη σύνταξη του ισολογισμού και, επιπλέον, οι ελλείψεις στα πληροφοριακά συστήματα δυσχεραίνουν τη σύνταξη των οικονομικών καταστάσεων, όπως συμβαίνει με τη Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης (πρώην Ο.Α.Ε.Δ.), η οποία, για χρονικό διάστημα που υπερβαίνει τη δεκαετία δεν έχει εγκεκριμένους ισολογισμούς».

Τρίτον, έτσι, η κατάρτιση του ισολογισμού γίνεται κατά συντριπτικό ποσοστό από εξωτερικούς συνεργάτες και στη συνέχεια ο έλεγχος αυτού σε ορκωτούς ελεγκτές γίνεται μετά πάροδο ετών από το τέλος της χρήσης, η εκτέλεση των σχετικών συμβάσεων δεν παρακολουθείται συστηματικά από τους φορείς, η καθυστέρηση αυτή συμπαρασύρει και τα επόμενα στάδια της διαδικασίας και καθιστά αδύνατη την έγκριση των λογαριασμών εντός των νόμιμων προθεσμιών, οι καθυστερήσεις εντείνονται όταν οι οικονομικές καταστάσεις υπόκεινται σε διαδοχικές εγκρίσεις, για τις οποίες δεν υφίσταται αναλυτικό χρονοδιάγραμμα, από εποπτεύοντες το νομικό πρόσωπο φορείς.

Παντελής έλλειψη λογοδοσίας από ΕΟΠΥΥ, ΕΦΚΑ, ΟΠΕΚΑ!

Τέταρτον, διαπιστώθηκε παντελής έλλειψη λογοδοσίας και μη υποβολή εγκεκριμένων οικονομικών καταστάσεων εκ μέρους νομικών προσώπων, στα οποία συγκαταλέγονται ο ΕΟΠΥΥ, ο e-ΕΦΚΑ και ο ΟΠΕΚΑ, λόγω μη οριστικοποίησης των οικονομικών δεδομένων (σύνταξης και έγκρισης οικονομικών καταστάσεων) των φορέων που εντάχθηκαν σε αυτά. Η αδυναμία κατάρτισης των λογαριασμών τους δεν έχει έως σήμερα αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά, παρά τις συνεχείς νομοθετικές παρατάσεις της σχετικής προθεσμίας.

Μάλιστα, όπως προκύπτει από άλλο εύρημα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, πλειονότητα των μονάδων εσωτερικού ελέγχου εξακολουθεί, πέντε έτη μετά την έναρξη ισχύος του ν. 4795/2021, να στηρίζεται στη συνδρομή εξωτερικών συνεργατών, με τη συντριπτική πλειονότητα των φορέων (90%) να αναθέτει τα σχετικά έργα, μέσω της διαδικασίας της απευθείας ανάθεσης, με υψηλή συγκέντρωση αναθέσεων σε περιορισμένο αριθμό αναδόχων…

Πέμπτον, ενώ ο εσωτερικός έλεγχος αποτελεί κρίσιμο πυλώνα για τη διασφάλιση της διαφάνειας, της λογοδοσίας και της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, καθώς και για την πρόληψη φαινομένων απάτης, διαφθοράς και κακοδιοίκησης, σύμφωνα με διαπιστώσεις εκθέσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου, μόλις το 19% των φορέων διαθέτει λειτουργικά ολοκληρωμένα συστήματα εσωτερικού ελέγχου, το 81% παραμένει σε πρώιμο ή ανεπαρκές στάδιο ανάπτυξης, το 90% των αναθέσεων έγινε με τη διαδικασία της απευθείας ανάθεσης, με το 65,5% του πλήθους και της αξίας των συμβάσεων συγκεντρωμένο σε οκτώ αναδόχους.

Ωστόσο, φαίνεται πως παρά το πρέσινγκ που δέχονται διάφορες χώρες, όπως η Αίγυπτος, ο Λίβανος και η Ιορδανία, τα κράτη αυτά δεν αλλάζουν τη στάση τους έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία θεωρούν τη δική τους πύλη προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και ένα κράτος που μπορούν να εμπιστεύονται.

Δράσεις της Άγκυρας

Είναι σαφές πως η Άγκυρα παρουσιάζεται ενοχλημένη και δεν το κρύβει, με τις κινήσεις της κυπριακής πλευράς και γι’ αυτό και αυξάνει τις πιέσεις της προς τα γειτονικά κράτη, τα οποία προσεγγίζει για να “συσφίξουν” σχέσεις και να εγκαταλείψουν τη Λευκωσία. Η περίπτωση της Αιγύπτου είναι ενδεικτική. Η προσπάθεια για επανασυγκόλληση των σχέσεων που ξεκίνησε με την Άγκυρα οδήγησε σε συμφωνίες ακόμη και σε αμυντικούς εξοπλισμούς.

Ωστόσο, το Κάιρο κρατά αποστάσεις καθώς δεν έχει εμπιστοσύνη στον Ερντογάν. Γνωρίζει, άλλωστε, τις σχέσεις του με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, με τους οποίους, ειρήσθω εν παρόδω, το καθεστώς της Άγκυρας τηρεί στενές σχέσεις. Την τελευταία περίοδο η Άγκυρα ασκεί πιέσεις προς την Ιορδανία, προτάσσοντας το θέμα της ασφάλειας και προβάλλοντας το αφήγημα πώς μπορεί να τη βοηθήσει, να γίνει ο προστάτης της! Το ίδιο ισχύει και με τον Λίβανο, τον οποίο ωστόσο υπονομεύει, με διάφορες ενέργειες στη Βηρυτό. Επικεντρώνεται στους Τουρκμένους του Λιβάνου και σε σουνιτικούς πληθυσμούς.

Παράλληλα η Άγκυρα θέλει να λειτουργήσει ως άξονας «ήπιας ισχύος» με στόχο την αύξηση της επιρροής της μέσω μιας διείσδυσης οικονομικής, θρησκευτικής και πολιτιστικής. Είναι σαφές πως τόσο στην περιοχή μας, όσο και σε άλλες, όπως Αφρική, Βαλκάνια, Καύκασο, η κατοχική δύναμη χρησιμοποιεί ως εργαλείο την κρατική υπηρεσία Συντονισμού και Συνεργασίας (ΤΙΚΑ), που χρηματοδοτεί έργα κοινωνικού και θρησκευτικού χαρακτήρα.

Όλα αυτά προωθούνται από την Τουρκία, η οποία ωστόσο, θεωρεί ότι οι πρωτοβουλίες της Λευκωσίας, και οι συμφωνίες που συνάπτει, περιορίζουν τις επιδιώξεις της (“Γαλάζια Πατρίδα”).

Τι γίνεται με τη Συμφωνία της Μέκκας;

Η πολυδιαφημιζόμενη Συμφωνία Άμυνας της Μέκκας μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, δεν επιβεβαιώνει τη σημασία της από τις εξελίξεις. Η αντιπαράθεση της Σαουδικής Αραβίας με τους Χούθι δεν ενεργοποίησε κανέναν μηχανισμό της Συμφωνίας της Μέκκας. Άφησε τη Σαουδική Αραβία μόνη της.

Οι τελευταίες εξελίξεις με την κατάληψη από τους Χούθι της στρατηγικής πόλης-λιμανιού Μόχα και η προώθησή τους προς το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, προξενούν αλυσιδωτές επιπτώσεις. Αυτή η εξέλιξη θα πρέπει να αντιμετωπισθεί σε σχέση και με τα όσα προκαλούνται με τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ. Ως γνωστόν, το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ συνδέει τον Κόλπο του Άντεν με την Ερυθρά Θάλασσα και, μέσω του Σουέζ, την Ασία με τη Μεσόγειο και την Ευρώπη.

Όταν ανακοινώθηκαν τα exit polls υποστηρικτές της, χαμογελαστοί, αγκαλιάζονταν, έπιναν σαμπάνιες ή αφρώδη κρασιά ή μπίρες. Αλλά με τα πρώτα αποτελέσματα, η διαφορά φάνηκε να λιώνει, σαν το χιόνι κάτω από τον ήλιο. Με ενσωματωμένο σχεδόν το 95% των εκλογικών τμημάτων, τα ακόμη προκαταρκτικά αποτελέσματα έδιναν στη συμμαχία της κεντροαριστεράς και της αριστεράς 176 έδρες στην επόμενη Βουλή, έναντι 173 της συμμαχίας της δεξιάς και της άκρας δεξιάς, στην εξουσία από το 2022. Για την πλειοψηφία απαιτούνται 175 έδρες, καθώς είναι 349 συνολικά.

Τα τελικά αποτελέσματα μπορεί να μην ανακοινωθούν παρά μεθαύριο Τετάρτη, καθώς χρειάζεται ακόμη να καταμετρηθούν οι ψήφοι του εσωτερικού και η διαφορά είναι οριακή. Οι σοσιαλδημοκράτες της κ. Άντερσον λάμβαναν το 28,1%, το κεντρώο κόμμα του κ. Κρίστερσον το 19,9%. «Προς το παρόν, είμαστε μπροστά.

Αν αυτό επιβεβαιωθεί, τότε η Σουηδία θα έχει νέα κυβέρνηση», τόνισε η κ. Άντερσον απευθυνόμενη σε υποστηρικτές της στη Στοκχόλμη. Ο επικεφαλής των μετριοπαθών, ο απερχόμενος πρωθυπουργός Ουλφ Κρίστερσον, ωστόσο, αντέτεινε ότι «το ερώτημα ποια κυβέρνηση θα ασκήσει την εξουσία στη Σουηδία τα επόμενα χρόνια παραμένει ανοικτό», είπε στους δικούς του υποστηρικτές.

Επιστροφή της «Μάγκντα»;

Μένει να φανεί αν το αποτέλεσμα σημαίνει πράγματι την επιστροφή της «Μάγκντα», όπως αποκαλείται η πρώην πρωθυπουργός, ή αν θα παραμείνει στο αξίωμα ο Ουλφ Κρίστερσον, αυτή τη φορά ονομάζοντας υπουργούς της άκρας δεξιάς, παρά την συρρίκνωση του ποσοστού τους από περίπου 20% σε 17,5% των ψήφων. Θα κριθεί τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες, αφού ολοκληρωθούν η καταμέτρηση και οι έλεγχοι.

Το πρώτο από τα δυο σενάρια είναι να σχηματιστεί κυβερνητική συμμαχία κεντροαριστεράς-αριστεράς, κάτι ότι εύκολο, με δεδομένες τις διαφωνίες ανάμεσα στα κόμματά της. Αυτό θα απαιτήσει «χρόνο», δεν θα γίνει «αμέσως», προειδοποίησε ο Άντερς Σάνερστετ, του πανεπιστημίου της Λουντ, μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο. «Η κατάσταση θα είναι δύσκολη», παραδέχεται η Εμίλια Βίκστρεμ Μελίν, ψηφοφόρος των σοσιαλδημοκρατών. «Αλλά έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στη Μαγκνταλένα, είναι έμπειρη διαπραγματεύτρια και έχει σχέδιο», πρόσθεσε η σαραντάρα.

Υποστηρικτές του συντηρητικού πρωθυπουργού Κρίστερσον θεωρούν το αντίθετο. Ακόμη κι αν οι σοσιαλδημοκράτες «κερδίσουν», είναι πιθανό να «δυσκολευτούν να σχηματίσουν κυβέρνηση», θέλει να πιστεύει ο Όλιβερ Άντερσον, μέλος της νεολαίας του κόμματός του. Ο κ. Κρίστερσον, 62 ετών, πολλαπλασίασε τις χειρονομίες προς το κεντρώο κόμμα, που σήμερα ανήκει στη συμμαχία κεντροαριστεράς-αριστεράς.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο AFP μερικές ημέρες πριν από την ψηφοφορία, ο απερχόμενος πρωθυπουργός δήλωνε πως θέλει άλλα τέσσερα χρόνια στην εξουσία για να «ξαναδώσουμε στη Σουηδία το μεγαλείο της» — κλείσιμο του ματιού στο πιο γνωστό σύνθημα του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Για μήνες, η κυβερνητική συμμαχία του, που σχηματίστηκε το 2022 και μπορούσε να βασίζεται στην υποστήριξη της άκρας δεξιάς στο σουηδικό κοινοβούλιο, φερόταν κατά τις δημοσκοπήσεις να οδεύει σε βαριά ήττα. Όμως σταδιακά, πιο πρόσφατες σφυγμομετρήσεις αναπτέρωσαν τις ελπίδες του.