Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους, μεταξύ άλλων, ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Παναγιώτης Πικραμμένος, ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Ιωάννης Σαρμάς, ο Αιδεσιμολογιότατος εκπρόσωπος του Αρχιεπισκοπού Αθηνών κ. Ιερώνυμου πατέρας Ιωάννης Πανόπουλος, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής κ. Νίκος Ανδρουλάκης, ο πρώην Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Καθηγητής Ευάγγελος Βενιζέλος, οι πρώην Υπουργοί Τάσος Γιαννίτσης, Άννα Διαμαντοπουύλου, Γιώργος Πεταλωτής, ο Ευρωβουλευτής Φρ. Μπελέρης, οι Βουλευτές Βαγγέλης Γιαννακούρας, Νάγια Γρηγοράκου, Ευαγγελία Λιακούλη, Δημήτρης Μάντζος, Ανδρέας Πουλάς, Χριστίνα Σταρακά, ο Πρύτανης του ΕΜΠ Καθηγητής Ιωάννης Κ. Χατζηγεωργίου, ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πειραιώς Καθηγητής Μιχαήλ Σφακιανάκης, η Κοσμήτορας της Σχολής Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών – Μηχανικών Γεωπληροφορικής Καθηγήτρια Μαρία Τσακίρη, εκπρόσωποι της ακαδημαϊκής και πολιτικής ζωής της χώρας, καθώς και πλήθος συναδέλφων, φίλων και συνεργατών του.

Η ομιλία του Γ. Μανιάτη

Στην ομιλία του, με αντικείμενο τις μεγάλες γεωπολιτικές, ενεργειακές και τεχνολογικές προκλήσεις της Ευρώπης, ο Γ. Μανιάτης σημείωσε ότι «για τη γενιά μου, το Πολυτεχνείο υπήρξε εργαστήρι δημοκρατίας, επιστήμης κι εθνικής αυτογνωσίας», συνδέοντας την προσωπική του διαδρομή με τον ευρύτερο ρόλο του Πολυτεχνείου στη δημόσια ζωή της χώρας.

Αναλύοντας τη μετατόπιση οικονομικής και γεωπολιτικής ισχύος από τη Δύση προς την Ανατολή, τις επιπτώσεις των πολεμικών συγκρούσεων στις αλυσίδες εφοδιασμού και την ταχεία αποστασιοποίηση των ΗΠΑ από την Ευρώπη, υποστήριξε ότι η Στρατηγική Αυτονομία της Ευρώπης «πρέπει πλέον να μετατραπεί από σύνθημα σε πραγματικότητα», με ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή απάντηση στο αλληλεξαρτώμενο τρίγωνο ενέργειας, άμυνας και ψηφιακής κυριαρχίας.

Για την Ελλάδα, ο Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ αναφέρθηκε στην ανάγκη για «ένα φιλόδοξο, προοδευτικό σχέδιο για την επόμενη δεκαετία». Στόχος, η χώρα να καταστεί κόμβος όχι μόνο διαμετακόμισης, αλλά κι επιπλέον παραγωγής ενέργειας. Ως άμεσες προτεραιότητες προς αυτή την κατεύθυνση ανέδειξε την αποθήκευση ενέργειας, τις επενδύσεις σε δίκτυα και νέες ηλεκτρικές διασυνδέσεις, καθώς και την εξοικονόμηση ενέργειας στα κτίρια. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην αξιοποίηση των εγχώριων ενεργειακών πόρων, όπως οι υδρογονάνθρακες, η γεωθερμία και οι κρίσιμες ορυκτές πρώτες ύλες, ενώ παράλληλα ζήτησε και την ενεργό συμμετοχή της χώρας στο νέο Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Αμυντικής Βιομηχανίας (EDIP), στο οποίο διετέλεσε Εισηγητής των Σοσιαλιστών. Προειδοποίησε ακόμα ότι η Ευρώπη «κινδυνεύει να εξελιχθεί σε ψηφιακή αποικία», εάν δεν επενδύσει αποφασιστικά σε δικές της ψηφιακές και διαστημικές υποδομές.

Κλείνοντας, ο Γ. Μανιάτης τόνισε ότι «Στη γεωπολιτική κοσμογονία, το όραμά μας πρέπει να είναι διαυγές: Χρειαζόμαστε έναν νέο, Προοδευτικό, Εθνικό κι Ευρωπαϊκό Πατριωτισμό, που διασφαλίζει την ενότητα, την κυριαρχία και τη Δημοκρατία. Χρειαζόμαστε ένα νέο εθνικό αφήγημα προοδευτικού παραγωγικού μετασχηματισμού, εξωστρέφειας, συνεχούς δημιουργίας, καινοτομίας και ισχυρής κοινωνικής αλληλεγγύης. Η γνώση είναι η σύγχρονη δύναμη σε κοινωνίες που δεν περιμένουν, αλλά σχεδιάζουν και ηγούνται με αποφασιστικότητα».

Χ. Πότσιου: «Η πολιτική έχει ανάγκη την επιστήμη για να είναι πραγματικά ωφέλιμη»

Την παρουσίαση του έργου και της προσωπικότητας του τιμώμενου πραγματοποίησε η Καθηγήτρια του ΕΜΠ Χρυσή Πότσιου, η οποία μέσα από την ομιλία της ανέδειξε «τη σπάνια διαδρομή ενός επιστήμονα που μετέφερε την ορθολογική σκέψη του γεωμέτρη και τις αξίες του μόχθου στα ανώτατα θεσμικά κλιμάκια». Αναφέρθηκε στο πλούσιο ακαδημαϊκό κι ερευνητικό του έργο, καθώς και στην πολυετή κυβερνητική και διοικητική του διαδρομή, με κορυφαία στιγμή της, τη θητεία του ως Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Ιδιαίτερη αναφορά πραγματοποίησε στο εμβληματικό νομοθετικό αποτύπωμα κατά τη διάρκεια της θητείας του ξεχωρίζοντας τον γνωστό πλέον ως «νόμο Μανιάτη» (ν. 4001/2011) για την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας με βάση τη μέση γραμμή, τα μεγάλα ενεργειακά έργα διεθνούς εμβέλειας (TAP, IGB, FSRU Αλεξανδρούπολης, Great Sea Interconnector κ.α), την Εθνική Μεταλλευτική Πολιτική, το «Εξοικονομώ κατ’ Οίκον», το Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο, καθώς και το Ταμείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών.

Η κα. Πότσιου υπογράμμισε επίσης τη διεθνή καταξίωση του τιμώμενου, ο οποίος, ως Ευρωβουλευτής και Αντιπρόεδρος της Ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών (S&D), κατατάχθηκε πρώτος μεταξύ των Ελλήνων Ευρωβουλευτών σε θέματα Κοινοβουλευτικής Επιρροής, σύμφωνα με την αξιολόγηση της διεθνούς εταιρείας Burson. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά καταλήγοντας, η αναγόρευση του Γ. Μανιάτη σε Επίτιμο Διδάκτορα του ΕΜΠ στέλνει ένα ξεκάθαρο, οικουμενικό μήνυμα: «Η πολιτική έχει ανάγκη την επιστήμη για να είναι πραγματικά ωφέλιμη, και η επιστήμη έχει ανάγκη το ήθος για να παραμείνει ανθρώπινη».

Δείτε σύντομο videο ΕΔΩ

Δείτε φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ

Κι όμως, παρά το βάθος αυτών των προβλημάτων, η δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα συνεχίζει να κινείται σαν να πρόκειται για προσωρινές δυσκολίες που θα λυθούν από μόνες τους. Συζητούμε για επιδόματα, επιτόκια, ευρωπαϊκά κονδύλια, ανάπτυξη ποσοστών και χρηματιστηριακές αξιολογήσεις, αλλά αποφεύγουμε να δούμε την μεγάλη εικόνα. Γιατί το ερώτημα δεν είναι απλώς αν η οικονομία “πηγαίνει καλά”. Το ερώτημα είναι αν η Ελλάδα ως κοινωνία, ως κράτος και ως έθνος διατηρεί ακόμη τους όρους της μακροπρόθεσμης αντοχής της.

Ιστορικά, κοινωνίες που συνδυάζουν υψηλό χρέος, χαμηλή παραγωγική δυναμική και εξάρτηση από υπηρεσίες, τουρισμό και ακίνητα αρχίζουν σταδιακά να πολώνονται. Η εργασία χάνει την δύναμη που είχε κάποτε να εξασφαλίζει κοινωνική άνοδο. Η περιουσία αρχίζει να μετρά περισσότερο από την προσπάθεια. Όσοι διαθέτουν ήδη κάποιο περιουσιακό υπόβαθρο προστατεύονται σχετικά, ενώ όσοι ζουν αποκλειστικά από τον μισθό πιέζονται όλο και περισσότερο. Η μεσαία τάξη δεν εξαφανίζεται αμέσως, αλλά στενεύει. Οι νέοι αργούν να κάνουν οικογένεια, δυσκολεύονται να αποκτήσουν κατοικία, μεταναστεύουν ή χαμηλώνουν προσδοκίες.

Αυτό από μόνο του θα ήταν ήδη σοβαρό πρόβλημα. Όμως η Ελλάδα δεν είναι μια συνηθισμένη δυτικοευρωπαϊκή χώρα που βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον. Δεν είναι μια Πορτογαλία στο άκρο της Ευρώπης ούτε μια χώρα χωρίς στρατηγικές πιέσεις. Απέναντί της βρίσκεται μια Τουρκία πολύ μεγαλύτερη πληθυσμιακά, με ισχυρότερη βιομηχανική βάση, σημαντική αμυντική παραγωγή και αναθεωρητικές φιλοδοξίες στην περιοχή. Ιστορικά, κράτη που πιέζονται οικονομικά, δημογραφικά και κοινωνικά δυσκολεύονται μακροπρόθεσμα να διατηρήσουν υψηλή αποτρεπτική ισχύ. Γιατί η εθνική αντοχή δεν εξαρτάται μόνο από τα όπλα, αλλά από την παραγωγή, την κοινωνική συνοχή, την αυτοπεποίθηση και την πίστη των πολιτών ότι υπάρχει μέλλον άξιο να υπερασπιστούν.

Η Ελλάδα μπροστά στο μεγάλο δίλημμα

Κι εδώ εμφανίζεται το μεγάλο ελληνικό δίλημμα, που κανείς σχεδόν δεν τολμά να θέσει καθαρά. Η μία επιλογή είναι η συνέχιση της σημερινής πορείας. Ένα μοντέλο σχετικής σταθερότητας μέσω δανεισμού, εξάρτησης και προσαρμογής. Ένα είδος ήπιου κατευνασμού και οικονομικής φινλανδοποίησης, όπου η χώρα διατηρεί ένα ανεκτό επίπεδο ζωής, αλλά με περιορισμένα περιθώρια εθνικής αυτονομίας και με σταδιακή κοινωνική φθορά.

Η οικονομία παραμένει κυρίως προσανατολισμένη στον τουρισμό, στην κατανάλωση, στις υπηρεσίες και στην αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων. Το κράτος συνεχίζει να λειτουργεί, οι πολίτες επιβιώνουν, αλλά η χώρα χάνει σταδιακά στρατηγικό βάρος, παραγωγική δύναμη και κοινωνική αντοχή. Το κόστος αυτής της επιλογής δεν είναι θεαματικό. Είναι αργό, σχεδόν ανεπαίσθητο. Είναι η μακρά φθορά.

Η δεύτερη επιλογή είναι πολύ πιο επώδυνη και γι’ αυτό δύσκολη ακόμη και να συζητηθεί. Μια συνειδητή πορεία βαθιάς παραγωγικής ανασυγκρότησης, πιθανόν ακόμη και με βαρύ βραχυπρόθεσμο κόστος στο βιοτικό επίπεδο. Ένας “οικονομικός ακρωτηριασμός” όχι εδαφικός αλλά καταναλωτικός, με στόχο την ανάκτηση μεγαλύτερης αυτονομίας και εθνικής αντοχής. Μια τέτοια πορεία θα μπορούσε να σημαίνει χρόνια δυσκολιών, μειωμένη κατανάλωση, σκληρή προσαρμογή, επενδύσεις στην παραγωγή και αλλαγή ολόκληρου οικονομικού μοντέλου. Δεν θα ήταν περίπατος, ούτε ρομαντική έξοδος προς μια εύκολη ελευθερία. Θα απαιτούσε κοινωνική πειθαρχία, πολιτική ειλικρίνεια, ισχυρό κράτος, σχέδιο δεκαετιών και προθυμία για θυσίες. Χωρίς αυτά, κάθε ρήξη θα μπορούσε να αποδειχθεί όχι λύση αλλά χάος.

Το πιο παράδοξο όμως είναι ότι σχεδόν κανείς στην Ελλάδα δεν θέλει ακόμη ούτε καν να συζητήσει σοβαρά αυτό το δίλημμα. Το πολιτικό σύστημα αποφεύγει την κουβέντα, οι πολίτες εύλογα φοβούνται το κόστος και η δημόσια σφαίρα περιορίζεται στη διαχείριση της καθημερινότητας. Σαν να υπάρχει μια σιωπηλή συμφωνία ότι το σημερινό μοντέλο, παρότι παράγει ολοένα μεγαλύτερη πίεση, δεν πρέπει να τεθεί υπό θεμελιώδη αμφισβήτηση.

Κρύβοντας το κεφάλι μας στην άμμο…

Κι όμως, οι λαοί δεν κρίνονται όταν αντιμετωπίζουν δύσκολα διλήμματα. Κρίνονται όταν αρνούνται να παραδεχθούν ότι βρίσκονται ήδη μέσα σε αυτά. Γιατί κόστος υπάρχει και στις δύο πορείες. Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν θα υπάρξουν θυσίες. Το ερώτημα είναι ποιο κόστος θεωρεί μια κοινωνία ιστορικά πιο ανεκτό: την αργή φθορά μέσα στην εξάρτηση ή μια βαθιά αλλά συνειδητή περίοδο θυσιών με στόχο μια πιο αυτόνομη πορεία. Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα για την Ελλάδα των προηγούμενων αλλά και των επόμενων δεκαετιών. Το ανησυχητικό είναι ότι ακόμη δεν έχουμε αποφασίσει ούτε καν να το συζητήσουμε.

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι, σύμφωνα με την υπεύθυνη και διαφανή προσέγγιση της χώρας, όλες οι λεπτομέρειες θα δοθούν στη δημοσιότητα σε εύθετο χρόνο.

Άδεια κοχύλια…

Πώς μοιάζουν έτσι μερικοί μεγάλοι άνθρωποι;

Σαν άδεια κοχύλια στην ακρογιαλιά

Αδιάφορα, που τα παρασέρνει το κύμα.

Εμείς έχουμε αποσυρθεί προ πολλού μέσα μας,

Εκείνοι ορφάνεψαν από τον εαυτό τους πολύ νωρίς

Και τώρα περιφέρονται ανενόχλητοι

Παρεξηγώντας όμως το κάθε τι… Παραισθήσεις.

Πόσο δύσκολο είναι άραγε να περιπλανιέσαι εδώ

Ενόσω αλλού ενδιατρίβεις

Ασκόπως, ακόπως, ακόπτως

Και για τίποτα να μην νοιάζεσαι;

Απορία, άνευ απαντήσεως ασφαλώς.

Ως παρατηρητής της ανθρώπινης φύσης, μελετητής της ανθρώπινης κατάστασης, διαπιστώνω την ανία, την “Πλήξη” του Αλμπέρτο Μοράβια, που βιώνουν οι περισσότεροι άνθρωποι χωρίς ιδανικά, χωρίς χόμπυ, χωρίς δημιουργικές ασχολίες. Αυτό είναι και το θέμα εδώ: η Τυχαιότητα εις βάρος της Αναγκαιότητας. Η ανατολίτικη ραθυμία, η αποφυγή κάθε πράξης, το “λάθε βιώσας”, η παραίτηση, η παρακμή, η σήψη… οδηγούν φυσικά σε απάθεια, απραξία, α-στερητικόν γενικώς.

Και τότε η παρεξήγηση στην οποία οδηγούν οι κοινωνικοί αυτοματισμοί και η ρομποτική ύπαρξη, ο περίφημος “αυτόματος πιλότος” του ερπετοειδούς εγκεφάλου, που δεν επικοινωνεί τότε με τον φλοιό των ανώτερων πνευματικών λειτουργιών του πολιτισμένου ανθρώπου, θα επιφέρουν άπειρα δεινά, συμπεριλαμβανομένου του ρατσισμού, του φασισμού, του φόνου, του πολέμου… Αριστουργηματική ταινία. Μην τη χάσετε!!!!!

“Ο Ξένος”: Πληροφορίες ταινίας

L’Étranger, 2025, Α/Μ, Διάρκεια: 122′, 3, Δραματική, Γαλλική

Στην Αλγερία της δεκαετίας του 1930, η καθημερινότητα ενός αδιάφορου για όσα συμβαίνουν γύρω του Γάλλου αναστατώνεται από το θάνατο της μητέρας του και τη μοιραία συνάντησή του με ένα νεαρό Άραβα.

Σκηνοθεσία ταινίας: Φρανσουά Οζόν

Με τους: Πιέρ Λοτάν, Μπενζαμέν Βουαζέν, Ντενίς Λαβάν, Ρεμπεκά Μαρντέ

Στο πλαίσιο αυτό, υπενθύμισε πως η υπογραφή της Διακήρυξης των Δελφών τον περασμένο Απρίλιο «υπογραμμίζει με τον πιο σαφή τρόπο ότι η πορεία προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση είναι μη αναστρέψιμη».

«Η Ελλάδα αποτελεί σταθερό υποστηρικτή της ευρωπαϊκής προοπτικής των Δυτικών Βαλκανίων, η οποία βασίζεται στις αρχές της αιρεσιμότητας, χωρίς να παρεκκλίνει από την υποχρέωση όλων των ενδιαφερόμενων μερών να σέβονται το ευρωπαϊκό κεκτημένο, τις αρχές του κράτους δικαίου, το διεθνές δίκαιο και τις σχέσεις καλής γειτονίας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Έχοντας υποστηρίξει την Ατζέντα της Θεσσαλονίκης το 2003, η Ελλάδα συνεχίζει να ηγείται των προσπαθειών για την υποστήριξη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, πιστεύοντας ακράδαντα ότι η διεύρυνση προς τα Δυτικά Βαλκάνια αποτελεί στρατηγική επένδυση στην ειρήνη, την ασφάλεια και τη σταθερότητα σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο», τόνισε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Γεραπετρίτης επισήμανε πως η επίσκεψή του στο Βελιγράδι δίνει την ευκαιρία να «συνεχίσουμε τον ειλικρινή και διαρκή διάλογό με τη Σερβία, που μαρτυρά την άριστη κατάσταση των διμερών μας σχέσεων». Αλλά, προσέθεσε, αποτελεί και «ένα σημαντικό ορόσημο στις προσπάθειές μας για την εμβάθυνση των δεσμών μας, που βασίζονται σε μακροχρόνιους ιστορικούς, πολιτιστικούς και θρησκευτικούς δεσμούς».

Ανέφερε δε πως από την αναβάθμιση της συνεργασίας Ελλάδας-Σερβίας σε στρατηγική εταιρική σχέση το 2019, οι σχέσεις των δύο χωρών συνεχίζουν να ενισχύονται, και η σημερινή συνάντηση προετοιμάζει το έδαφος για το Συμβούλιο Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου που έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στο Βελιγράδι πολύ σύντομα.

«Θα αποτελέσει ένα τεράστιο ορόσημο στην αναβάθμιση των ήδη εξαιρετικών σχέσεών μας», επισήμανε.

Κεντρικό θέμα των συζητήσεων των δύο υπουργών ήταν η ευρωπαϊκή προοπτική της Σερβίας, την οποία η Ελλάδα θεωρεί σημαντική για τη σταθερότητα της περιοχής και για την ευημερία της Ευρώπης στο σύνολό της. Ο κ. Γεραπετρίτης επισήμανε πως η Ελλάδα αναγνωρίζει τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειώσει η Σερβία και σημείωσε πως οι μεταρρυθμίσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη είναι σημαντικό να επιταχυνθούν. «Εναποθέτουμε πολλές ελπίδες στη Σερβία για το μέλλον της ειρήνης και της ευημερίας της περιοχής μας», υπογράμμισε.

Ακόμη, τόνισε πως η οικονομική συνεργασία μεταξύ της Ελλάδας και της Σερβίας συνεχίζει να επιδεικνύει αξιοσημείωτη δυναμική. Το διμερές εμπόριο έχει φθάσει σε επίπεδα ρεκόρ, ενώ οι προοπτικές για περαιτέρω ανάπτυξη παραμένουν ιδιαίτερα ενθαρρυντικές.

Ταυτόχρονα, υπογράμμισε, «αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία στα έργα συνδεσιμότητας που θα ενισχύσουν περαιτέρω τους δεσμούς μεταξύ των οικονομιών και των λαών μας. Η ανάπτυξη του σιδηροδρομικού διαδρόμου Θεσσαλονίκη-Σκόπια-Βελιγράδι παραμένει στρατηγική προτεραιότητα με τη δυνατότητα να μετατρέψει την περιοχή σε σημαντική πύλη μεταφορών προς την Κεντρική Ευρώπη».

Αναφερόμενος στον τομέα της ενέργειας, επισήμανε πως πρωτοβουλίες όπως ο κάθετος διάδρομος φυσικού αερίου και οι διασυνδέσεις φυσικού αερίου που συνδέουν την Ελλάδα, τη Βουλγαρία και τη Σερβία συμβάλλουν σημαντικά στην ενεργειακή ασφάλεια, τη διαφοροποίηση και την ανθεκτικότητα, ενισχύοντας τη συλλογική ικανότητα αντοχής σε εξωτερικές απειλές.

Αναφέρθηκε ακόμη στη διεθνή έκθεση που θα φιλοξενήσει το Βελιγράδι το επόμενο έτος. «Η Ελλάδα υποστήριξε την υποψηφιότητα του Βελιγραδίου από την αρχή και, πριν από τρεις μήνες, υπογράφηκε η επίσημη συμφωνία της Ελλάδας για τη συμμετοχή της στην έκθεση. Θεωρούμε ότι αυτή η έκθεση θα αποτελέσει σημαντικό ορόσημο που θα αντανακλά τη βούληση της Σερβίας και του λαού της για την ευρωπαϊκή πορεία».

Όσον αφορά τα περιφερειακά ζητήματα, ο κ. Γεραπετρίτης επιβεβαίωσε στον Σέρβο ομόλογό του ότι «η θέση της Ελλάδας σχετικά με το καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου παραμένει αμετάβλητη. Υποστηρίζουμε σταθερά τον διάλογο μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινας υπό την αιγίδα της ΕΕ».

«Η ελληνική εξωτερική πολιτική παραμένει προσανατολισμένη στο διεθνές δίκαιο – αρχές τις οποίες θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε, μεταξύ άλλων και υπό την ιδιότητά μας ως μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών», υπογράμμισε.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, οι δύο υπουργοί αντάλλαξαν απόψεις σχετικά με τις τρέχουσες γεωπολιτικές εξελίξεις και την κατάσταση στον κόσμο, στην Ουκρανία, στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, στον Λίβανο και στο Ιράν. Ο κ. Γεραπετρίτης εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για τον Σέρβο ειρηνευτή της UNIFIL που έχασε τη ζωή του στο Νότιο Λίβανο στις αρχές Ιουνίου.

Η Ελλάδα καλεί όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να σέβονται το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, και τονίζει ότι οι προσπάθειες για διπλωματικές λύσεις πρέπει να συνεχιστούν αμείωτες, σημείωσε ο υπουργός.

«Οι λαοί των Βαλκανίων κατανοούν καλύτερα από τους περισσότερους την αξία της ειρήνης, του διαλόγου και της συνεργασίας. Συνεχίζουμε να αντλούμε έμπνευση από το διαχρονικό όραμα του Ρήγα Φεραίου για συνεργασία μεταξύ των λαών των Βαλκανίων και να συνεργαζόμαστε προς την κατεύθυνση μιας περιοχής που θα χαρακτηρίζεται από σταθερότητα, ευημερία και κοινή πρόοδο», κατέληξε.

Σύμφωνα με τον κ. Χρυσοχοΐδη, παρατηρείται μείωση των καταγγελιών ενδοοικογενειακής βίας κατά περίπου 17%, ωστόσο οι συλλήψεις παραμένουν σε υψηλά επίπεδα (πάνω από 3.500 πανελλαδικά φέτος). «Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι οι οποίοι κακοποιούν τις συζύγους τους, τις συντρόφους τους, τα παιδιά τους… Ο νόμος είναι πολύ σκληρός, πολύ αποτελεσματικός».

«Στόχος της πολιτείας είναι η εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών», σημείωσε.
Όσον αφορά την οδική ασφάλεια, ο Υπουργός προανήγγειλε την αυστηροποίηση των μέτρων εφαρμογής του νέου ΚΟΚ με την τοποθέτηση καμερών αστυνόμευσης εντός του 2027.

Επίσης, λίγο πριν την κορύφωση της τουριστικής περιόδου, ο κ. Χρυσοχοΐδης ανακοίνωσε ότι ενισχύονται όλες οι υπηρεσίες, κυρίως στις ακτές της Ηπείρου.

_________________________________________________________________

Χαίρομαι που τα λέμε ξανά από κοντά και ξεκινώ λέγοντας πόσο με έχει εντυπωσιάσει το κτήριο του campus του πανεπιστημίου σας στην Ελλάδα.

Ξέρετε ότι εκτός από πολύ όμορφο κτήριο, είναι και περιβαλλοντικά πρωτοποριακό και τεχνολογικά προηγμένο; Έχουμε κάνει αίτηση για να πάρουμε πιστοποίηση LEED Gold. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει άλλο τέτοιο κτίριο στην Ελλάδα για εκπαιδευτικούς σκοπούς με διεθνή πιστοποίηση για «πράσινα» και «βιώσιμα» κτίρια.

Πρέπει να σας ομολογήσω πώς σκέφτηκα ότι στην Ελλάδα δεν πρέπει να υπάρχει τέτοιο τεχνολογικά πρωτοποριακό κτήριο σε άλλο πανεπιστήμιο. Σε ποιους απευθύνεστε; 

Στην Ελλάδα απευθυνόμαστε σε δύο κυρίως ομάδες: σε νέους που αναζητούν υψηλού επιπέδου πανεπιστημιακή εκπαίδευση και δεν θέλουν να φύγουν για σπουδές στο εξωτερικό. Η εκπαίδευση που παρέχουμε βασίζεται σε ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα, με μικρές τάξεις, σύστημα συνεχούς αξιολόγησης για τους φοιτητές, αξιολόγηση διδασκόντων, state-of-the-art εγκαταστάσεις. Η άλλη ομάδα είναι οι ερευνητές και πανεπιστημιακοί που αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν διότι δεν υπήρχαν θέσεις στα πανεπιστήμια στην Ελλάδα. Κάνουμε πράξη το brain-gain.  

Έτσι όπως το θέσατε, είναι σαν να απευθύνεστε και σε ομάδες εκτός Ελλάδος.

Πράγματι. Δεν περιοριζόμαστε σε φοιτητές μόνον από την Ελλάδα. Είμαστε ήδη το πρώτο πανεπιστήμιο σε έρευνα σε Ελλάδα και Κύπρο. Έχουμε όμως διεθνή προσανατολισμό. Το όραμά μας είναι να αναδειχθούμε στο κορυφαίο πανεπιστήμιο της ανατολικής Μεσογείου στον τομέα της έρευνας. Θα δαπανήσουμε τα επόμενα 10 χρόνια περίπου μισό δισεκατομμύριο ευρώ για τις κτηριακές μας εγκαταστάσεις και τα εργαστήριά μας. Είναι τέσσερις φορές η τακτική κρατική χρηματοδότηση όλων των ελληνικών δημόσιων πανεπιστημίων το 2024. 

Έτσι, όμως, δεν υποβαθμίζετε την ελληνική δημόσια εκπαίδευση;

Το δημόσιο δεν επιβαρύνεται ούτε ένα ευρώ από τη λειτουργία μας. Εμείς βασιζόμαστε στα δίδακτρα και στη χρηματοδότηση από έρευνα, καινοτομία και συνεργασίες με τη βιομηχανία. Αυτά τα πετυχαίνουμε με την υψηλή ποιότητά μας. Αντιθέτως, το δημόσιο βγάζει χρήματα από τη φορολόγησή μας. Ταυτόχρονα κρατάμε στη χώρα χρήματα που αλλιώς θα έφευγαν μαζί με αυτούς που θα σπούδαζαν στο εξωτερικό. Επιπλέον, φέρνουμε χρήματα από αλλοδαπούς φοιτητές που έρχονται για σπουδές στην Ελλάδα.

Με τόσα χρήματα, όμως που επενδύετε, δεν κινδυνεύουν τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια;

Σέβομαι απολύτως την ελληνική δημόσια εκπαίδευση διότι είμαι γνήσιο τέκνο της έχοντας περάσει από κάθε βαθμίδα της. Τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια είναι δωρεάν και καλύπτουν όλο το φάσμα των επιστημονικών αντικειμένων με δεκάδες χιλιάδες θέσεις. Κάποια δε από αυτά είναι από τα καλύτερα στην Ευρώπη. Επομένως, η δημόσια εκπαίδευση θα παραμείνει πάντα η ραχοκοκαλιά του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Αντίθετα η μη κρατική εκπαίδευση πρέπει να αποδείξει ότι είναι ποιοτική και αξίζει τα χρήματα που χρεώνει για δίδακτρα. Δεν μπορούμε εμείς να ανταγωνιστούμε από πλευράς όγκου τα δημόσια πανεπιστήμια. 

Ακούω, όμως, να λέγεται ότι η λειτουργία σας θα οδηγήσει σε κλείσιμο κάποιων ελληνικών δημόσιων πανεπιστημίων.

Υπάρχουν τμήματα που ήδη τους έχει γυρίσει την πλάτη η κοινωνία, όπως φαίνεται από τους εξαιρετικά χαμηλούς αριθμούς φοιτητών που τα επιλέγουν στις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Είναι τμήματα που δημιουργήθηκαν για να ικανοποιήσουν μικροκομματικές σκοπιμότητες στη λογική «κάθε πρωτεύουσα νομού και το πανεπιστημιακό της τμήμα». Αυτά τα τμήματα δεν κινδυνεύουν όμως από εμάς. Λειτουργούν χωρίς αντίκρισμα στην αγορά. Πρέπει να αναδιαρθρωθούν. Ο πανεπιστημιακός χάρτης μίας χώρας χρειάζεται διαρκή αναθεώρηση για να αντιστοιχεί στις ανάγκες της κοινωνίας και της αγοράς. 

Κάποιοι, όμως, ισχυρίζονται ότι άλλο είναι οι σπουδές και άλλο οι ανάγκες της αγοράς.

Είναι μία ελιτίστικη, κατά τη γνώμη μου, θεωρία που θέλει την Ανώτατη Παιδεία να είναι εντελώς ανεξάρτητη από την αγορά. Σύμφωνα με αυτό το ιδεολόγημα, ο λόγος που σπουδάζουμε είναι αποκλειστικά και μόνο για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Διαφωνώ. Οι νέοι άνθρωποι σπουδάζουν πρωτίστως για να αποκτήσουν ισχυρά εφόδια στην επαγγελματική τους ζωή. 

Μπορεί η Ελλάδα να γίνει διεθνής κόμβος ποιοτικής εκπαίδευσης;

Το πιστεύω ακράδαντα. Και είναι κρίμα που δεν έχει γίνει τόσα χρόνια διότι πρώτον είμαστε γεωπολιτικά σε πλεονεκτική θέση, μεταξύ δύσης και ανατολής, προσφέρουμε σταθερότητα σε ένα ταραγμένο τοπίο γύρω μας που μαίνονται πόλεμοι, έχουμε ιδανικό κλίμα, καλό φαγητό, είμαστε φιλόξενοι ως λαός, ο τόπος μας είναι όμορφος, και το σημαντικότερο έχουμε εξαιρετικό ανθρώπινο δυναμικό που μπορεί να προσφέρει εκπαίδευση υψηλών προδιαγραφών.

Πόσα μη κρατικά πανεπιστήμια υπάρχουν σήμερα με ιατρική και νομική σχολή;

Μόνον το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. Δεν έχουν αδειοδοτηθεί άλλες τέτοιες σχολές μέχρι στιγμής.

Εσείς διευθύνετε τη Νομική Σχολή. Αναμένατε την αδειοδότησή σας;

Απολύτως. Το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας βγάζει νομικούς, δικηγόρους, συμβολαιογράφους, δικαστές, εισαγγελείς και άλλες ειδικότητες, εδώ και πολλά χρόνια. Το ελληνικό πρόγραμμα σπουδών διδάσκεται επί σειρά ετών στην Κύπρο και τα πτυχία μας έχουν άμεση αναγνώριση από το Ελληνικό Κράτος, συγκεκριμένα από τον ΔΟΑΤΑΠ. Μιλάω για την Κύπρο, διότι όπως αντιλαμβάνεστε τα πτυχία των αποφοίτων του UNIC Athens έχουν την ίδια ακριβώς αναγνώριση που έχουν τα πτυχία των τριών κρατικών νομικών σχολών της χώρας. Δεν υπάρχει καμία απολύτως διαφορά. Οι απόφοιτοί μας μπορούν να προχωρήσουν σε άσκηση, για παράδειγμα σε δικηγορικά γραφεία, και μετά να δώσουν εξετάσεις για δικηγόροι στους δικηγορικούς συλλόγους ανά την χώρα. Αν δεν επιθυμούν καριέρα δικηγόρου μπορούν να επιλέξουν να γίνουν δικαστές, συμβολαιογράφοι, ή να φύγουν για καριέρα στο εξωτερικό.

Είναι πρόκληση να διευθύνεις Νομική Σχολή;

Μεγάλη. Βοηθάει σε αυτό πολύ να έχεις όραμα και συγκεκριμένους στόχους. 

Ποιες είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζετε αυτή την στιγμή;

Οι προκλήσεις είναι πολλές…Πρόκληση είναι να βγάλουμε αποφοίτους που θα είναι περήφανοι που φοίτησαν σε εμάς και θα αισθάνονται ασφάλεια ότι διαθέτουν τα προσόντα και τις δεξιότητες που χρειάζονται για να βγουν σε μία παγκοσμιοποιημένη αγορά και να επιδιώξουν τα όνειρά τους. Πρόκληση είναι να δείξουμε ότι όχι μόνον δεν είμαστε «φτωχοί συγγενείς» και λύση ανάγκης έναντι των δημόσιων Πανεπιστήμιων αλλά, αντιθέτως, ότι έχουμε υψηλότατη ποιότητα. Όπως σας προανέφερα είμαστε το πρώτο πανεπιστήμιο στην έρευνα σε Ελλάδα και Κύπρο.

Είστε ένα από τα σημαντικότερα ονόματα τόσο στην Ευρώπη όσο και διεθνώς στα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Πόσο δοκιμάζονται αυτά σήμερα από την τεχνητή νοημοσύνη;

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που υπάρχει σήμερα στον τομέα αυτόν είναι ότι συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή έργων, εικόνων, μουσικής, ταινιών, κλπ., τροφοδοτούνται και εκπαιδεύονται από έργα πραγματικών δημιουργών, τους οποίους καταλήγουν να ανταγωνίζονται. Η τεχνητή νοημοσύνη, βέβαια, είναι κάτι που δεν μπορείς να σταματήσεις. Πρέπει όμως να τεθούν κανόνες. Ένας δημιουργός πρέπει να μπορεί να εξαιρεί το έργο του από την εκπαίδευση τέτοιων συστημάτων.  Εάν πάλι δεν το έχει εξαιρέσει πρέπει να μπορεί να αμείβεται. Δεν είναι σωστό τα συστήματα αυτά να εκπαιδεύονται με έργα τρίτων και οι τρίτοι ούτε να έχουν έλεγχο ούτε να αμείβονται.

Άλλα προβλήματα υπάρχουν; 

Πρόβλημα είναι επίσης το γεγονός ότι δεν είναι σαφές τι συνιστά έργο τεχνητής νοημοσύνης και τι όχι. Πόσο εύκολο είναι να ακούσει κανείς μία μελωδία και να αναγνωρίσει εάν την έχει κάνει άνθρωπος ή μηχανή; Συνακόλουθα δεν είναι σαφές τι τελικά προστατεύεται και τι όχι όταν ένα έργο δεν είναι αμιγώς προϊόν ανθρώπινης δημιουργίας. Βρισκόμαστε σε μία εποχή που η ανθρώπινη δημιουργία είτε συνυπάρχει με την τεχνητή είτε αντικαθίσταται από αυτήν χωρίς αυτό να είναι εμφανές στον δέκτη.

Εσείς τί πιστεύετε, τα έργα τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να προστατεύονται με δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας;

Τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας συνιστούν απόλυτα και αποκλειστικά δικαιώματα από την εκμετάλλευση των οποίων οι δημιουργοί προσπορίζονται οικονομικό και ηθικό όφελος και άρα αποκτούν κίνητρο για να συνεχίζουν να δημιουργούν. Η δημιουργία είναι στενά συνυφασμένη με την ανθρώπινη δημιουργικότητα. Οι μηχανές δεν έχουν ανάγκη από ένα τέτοιο κίνητρο. Συνεπώς εάν ένα έργο είναι αποτέλεσμα μηχανικής εργασίας και όχι ανθρώπινης ελλείπει και ο δικαιολογητικός λόγος προστασίας του. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να υποβοηθά ως εργαλείο την ανθρώπινη δημιουργία. Αυτό, όμως, είναι κάτι διαφορετικό. Συνεπώς τα έργα που είναι αμιγώς προϊόν τεχνητής νοημοσύνης δεν πρέπει να προστατεύονται.

Θα επιστρέψουν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα στην Ελλάδα; Να είμαστε αισιόδοξοι;

Φοβάμαι πως όχι σύντομα. Τα τελευταία χρόνια έγιναν αρκετά βήματα στο να έρθουμε πιο κοντά στον στόχο αλλά φαίνεται ότι υπάρχουν ακόμη αγκάθια που δεν διευκολύνουν την επίλυση του ζητήματος. Το βασικό αγκάθι είναι ότι οι Βρετανοί επιμένουν προς το παρόν στον δανεισμό και η Ελλάδα στην μόνιμη επιστροφή τους. Αντιλαμβάνεστε ότι η μόνιμη επιστροφή είναι προαπαιτούμενο για την επανένωση. Η δύσκολη πολιτική κατάσταση που βιώνει αυτή τη στιγμή η Βρετανία αλλά και η συνεχής εναλλαγή πρωθυπουργών τα τελευταία χρόνια, δεν βοηθάνε το ζήτημα. Εμείς, ωστόσο, οφείλουμε να επιμείνουμε με την ελπίδα ότι η επιμονή θα οδηγήσει στη δικαίωση. 

Ανώτατος Γερμανός κυβερνητικός αξιωματούχος, στενός συνεργάτης του καγκελαρίου Μερτς, δήλωσε στους δημοσιογράφους στο Βερολίνο:
«Δεν χρειάζεται να εξηγήσω λεπτομερώς γιατί αυτό δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτελέσει βάση συμφωνίας για εμάς. Το πλαίσιο των διαπραγματεύσεων είναι οικονομικά μη βιώσιμο και επίσης ανισόρροπο.»

Ο ίδιος τόνισε ότι η Γερμανία δεν πρόκειται να συμφωνήσει σε έναν πολυετή δημοσιονομικό προγραμματισμό που θεωρεί «υπερβολικά δαπανηρό» ή «ανεπαρκώς μεταρρυθμισμένο».

Τι ζητά η Γερμανία

Η κυβέρνηση Μερτς υποστηρίζει εδώ ακαι καιρό σημαντικές περικοπές στις δαπάνες της ΕΕ. Το Βερολίνο επιδιώκει:

– Περισσότερους πόρους για την άμυνα.
– Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας.
– Μειώσεις στις γεωργικές επιδοτήσεις.
– Μειώσεις στα ταμεία συνοχής που στηρίζουν τις φτωχότερες περιφέρειες της ΕΕ.

Σε ομιλία του στη γερμανική Βουλή την Πέμπτη, ο Μερτς υποστήριξε ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες δύσκολα θα αποδεχθούν αύξηση των δαπανών των Βρυξελλών τη στιγμή που οι εθνικές κυβερνήσεις εφαρμόζουν αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία.

Συγκεκριμένα ανέφερε:

«Χρειαζόμαστε πραγματικά σημαντικές αλλαγές σε όλους τους τομείς. Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες γίνονται μεγάλες προσπάθειες για τη δημοσιονομική εξυγίανση. Οι πολίτες δικαιολογημένα περιμένουν και από τις Βρυξέλλες αυτοσυγκράτηση, τόσο ως προς τα χρήματα όσο και ως προς το προσωπικό.»

Πίεση για συμφωνία μέσα στο 2026

Η Γερμανία επιθυμεί να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις για τον νέο προϋπολογισμό μέχρι το τέλος του 2026, καθώς το 2027 θα διεξαχθούν εκλογές σε σημαντικά κράτη-μέλη όπως η Γαλλία και η Ισπανία, γεγονός που θα μπορούσε να δυσκολέψει την επίτευξη συμφωνίας.

Ωστόσο, ο ίδιος Γερμανός αξιωματούχος τόνισε ότι η τρέχουσα κυπριακή πρόταση «δεν μας φέρνει καν κοντά σε σημείο συμβιβασμού» και άφησε να εννοηθεί ότι η Ιρλανδία, η οποία θα αναλάβει την προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ τον Ιούλιο, θα χρειαστεί να παρουσιάσει νέο αναθεωρημένο σχέδιο.
Προειδοποίησε επίσης ότι:

«Πρέπει να αναγνωρίσουμε πως χωρίς συμφωνία φέτος, είναι απίθανο να υπάρχουν διαθέσιμα κονδύλια το 2028.»

Διαφωνία και για τα νέα έσοδα της ΕΕ

Σχετικά με νέες πηγές εσόδων για τη χρηματοδότηση των αυξημένων ευρωπαϊκών δαπανών, το Βερολίνο εμφανίστηκε ανοιχτό σε συζήτηση μόνο εφόσον υπάρχει «σαφής προστιθέμενη αξία». Ωστόσο, απέρριψε κατηγορηματικά την ιδέα ενός νέου ευρωπαϊκού φόρου στις επιχειρήσεις που εξετάζεται αυτή την περίοδο.

Τι σημαίνει πολιτικά

Η ουσία της γερμανικής θέσης είναι ότι ακόμη και η κυπριακή πρόταση, η οποία ήδη μειώνει τον προϋπολογισμό κατά 32,8 δισ. ευρώ, θεωρείται από το Βερολίνο υπερβολικά δαπανηρή. Αυτό δείχνει ότι οι διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό 2028-2034 θα είναι ιδιαίτερα δύσκολες, καθώς συγκρούονται δύο στρατόπεδα:

Οι χώρες που ζητούν περισσότερες κοινές δαπάνες για άμυνα, βιομηχανία και στρατηγική αυτονομία.

Οι καθαροί χρηματοδότες της ΕΕ, με επικεφαλής τη Γερμανία, που πιέζουν για περιορισμό των δαπανών και μεταρρυθμίσεις.
Η αντιπαράθεση αυτή πιθανότατα θα επηρεάσει άμεσα τη χρηματοδότηση της γεωργίας, των περιφερειακών ταμείων και των νέων αμυντικών προγραμμάτων της ΕΕ.

Σύμφωνα με τους υπερασπιστές του, ήταν ο νεαρός μπάτλερ, που δημιούργησε τη σαντιγί. Και αυτό, άθελά του. Το 1671, κατόπιν αιτήματος του Λουδοβίκου Β’ ντε Μπουρμπόν-Κοντέ, ο Φρανσουά Βατέλ ήταν υπεύθυνος για τη διοργάνωση μιας δεξίωσης προς τιμήν της επίσκεψης του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ’. Συλλογή Stella McCartney: Αντιμέτωπος με την έλλειψη κρέμας στις κουζίνες του Château de Chantilly – που βρίσκεται στο Oise, ο ζαχαροπλάστης αποφάσισε να χτυπήσει την κρέμα, που του είχε απομείνει για να της δώσει όγκο και έτσι να εξυπηρετήσει όλους τους καλεσμένους.

Σε κάθε περίπτωση, το όνομα “chantilly” δεν εμφανίστηκε παρά πολύ αργότερα. Μόλις στα τέλη του 18ου αιώνα βρήκαμε ίχνη της συνταγής στα βιβλία μαγειρικής. Με το ψευδώνυμο Menon, ο συγγραφέας μαγειρικής δημοσίευσε την πρώτη συνταγή για να αναφέρει τη γλυκιά κρέμα. Τριάντα χρόνια μετά, αναγνωρίζεται ένας πραγματικός συνειρμός -αναφερόμενος σίγουρα στις γιορτές τής βασιλικής γαλλικής Αυλής- ανάμεσα στη λεγόμενη κρέμα “chantilly” και στο Château de Chantilly.

Κρέμα σαντιγί: Πού να γευτώ την καλύτερη; Αν υπάρχει ένα εξαιρετικό μέρος για να δοκιμάσετε σαντιγί, αυτό είναι το “Aux Goûters Champêtres”. Στους χώρους του Château de Chantilly, ο σεφ Jean-Michel Duda σας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο, φτιάχνοντας τη διάσημη κρέμα σύμφωνα με την παραδοσιακή συνταγή, δηλαδή με βάση την ωμή κρέμα. Αν δεν μπορείτε να πάτε στο Oise, το “La Maison de la Chantilly” στο Παρίσι καλωσορίζει όλους τους θαυμαστές αυτής της εμβληματικής κρέμας. Από σφολιάτες κρέμας μέχρι πάβλοβα και chanticcino (καπουτσίνο με σαντιγί), το μέρος είναι απόλαυση για τους καλοφαγάδες.

Πώς να φτιάξετε και να πετύχετε τη σπιτική σαντιγί;

Πραγματική παγίδα για τους καλοφαγάδες, τη σαντιγί μπορείτε να την απολαύσετε σκέτη ή να τη συνδυάσετε με βάφλα, παγωτό, φράουλες και χίλιες άλλες χρήσεις! Για να φτιάξετε μια ελαφριά και αέρινη σπιτική σαντιγί, είναι απαραίτητοι μερικοί “χρυσοί κανόνες”: Αρχικά, η μετατροπή της κρέμας σε σαντιγί είναι εύκολη!

– Πριν ετοιμάσετε τη σαντιγί σας, βάλτε το μπολ του μίξερ σας, τα χτυπητήρια του και την κρέμα γάλακτος στην κατάψυξη για 10 λεπτά.

– Αν δεν έχετε χρόνο, τοποθετήστε το μπολ σας σε ένα μεγαλύτερο δοχείο γεμάτο με παγάκια.

– Όσο για την επιλογή της κρέμας γάλακτος, προτιμήστε μία πλήρη κρέμα ή τουλάχιστον με λίγο μειωμένα λιπαρά. Η κρέμα σας πρέπει πράγματι να περιέχει αρκετό λίπος (30% ελάχιστο) για να δέσει αποτελεσματικά.

Η συνταγή για σαντιγί (για περίπου 250 γραμμάρια):

• Υλικά

250 ml κρέμας γάλακτος παγωμένη
30- 50 γρ ζάχαρη άχνη ανάλογα με τη γεύση
1 φακελάκι βανίλια

• Τρόπος παρασκευής

-Λίγα λεπτά πριν ξεκινήσουμε, τοποθετούμε τα σκεύη (δοχείο, σύρμα) στην κατάψυξη ή στο ψυγείο. Σε ένα δεύτερο δοχείο, ρίχνουμε κρύο νερό μέχρι τη μέση και παγάκια.

-Τοποθετούμε το πρώτο δοχείο στο δοχείο με τα παγάκια και ρίχνουμε την κρέμα γάλακτος σε αυτό. Αρχίζουμε να χτυπάτε για 1 λεπτό. Η κρέμα αρχίζει να αφρίζει σιγά σιγά.

-Ανακατεύουμε τη ζάχαρη άχνη και τη βανίλια και τις προσθέτουμε στην κρέμα.

-Χτυπάμε δυνατά την κρέμα για αρκετά λεπτά. Χρειάζονται περίπου 7 με 10 λεπτά με το σύρμα αλλά τον μισό χρόνο στο ηλεκτρικό μίξερ.

Η σαντιγί είναι έτοιμη μόλις σχηματιστεί μια μικρή κορυφή, που ονομάζεται “ράμφος του πουλιού”, όταν βγάλουμε το σύρμα. Το μόνο που μένει είναι να τοποθετήσετε τη σαντιγί σε ένα σακουλάκι για να γαρνίρετε όμορφα όλα τα γλυκά σας. Εγγυημένο αποτέλεσμα!

Σε συνεργασία με το womanidol