Με την ίδια ακριβώς κατηγορία προτείνει να παραπεμφθεί ο πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Κώστας Αγοραστός, καθώς και τέσσερα ακόμη μη πολιτικά πρόσωπα, τα οποία προέρχονται κυρίως από τις τάξεις της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Αντίθετα, ο κ. Μητρουλιάς εισηγείται την απαλλαγή δύο μη πολιτικών προσώπων από το σύνολο των επτά που είχαν αρχικά συμπαραπεμφθεί με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών ως συμμέτοχοι. Σε περίπτωση που η εισαγγελική πρόταση γίνει δεκτή, θα σημάνει τη συγκρότηση του πρώτου Ειδικού Δικαστηρίου για την υπόθεση των Τεμπών.

Σύμφωνα με πληροφορίες, με την πρότασή του προς το Δικαστικό Συμβούλιο του άρθρου 86, ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός ζητεί την παραπομπή των πέντε εκ των συνολικά οκτώ κατηγορουμένων για το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος, μία κατηγορία που αφορά τη διαχείριση του δυστυχήματος, αμέσως μετά τη σφοδρή σύγκρουση της εμπορικής με την επιβατική αμαξοστοιχία και την απόφαση να «μπαζωθεί» άμεσα ο χώρος με αποτέλεσμα να χαθούν πολύτιμα στοιχεία και οι συγγενείς μάταια να αναζητούν τις σορούς των παιδιών τους. Ένα άλλωστε από τα θύματα της τραγωδίας, η 23χρονη φοιτήτρια Εριέττα Μόλχο, όταν μεταφέρονταν τα μπάζα, δεν είχε καν βρεθεί ενώ μέχρι και σήμερα δεν έχει εντοπιστεί ίχνος DNA ή βιολογικό υλικό που να αντιστοιχεί στη σορό της.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει σταθερά ότι η διαμόρφωση του χώρου στο σημείο της τραγωδίας των Τεμπών δεν ήταν απόπειρα συγκάλυψης, αλλά καθαρά επιχειρησιακή ανάγκη για τη διάσωση εγκλωβισμένων και την απομάκρυνση των βαγονιών. Ταυτόχρονα έχει απαξιώσει τις κατηγορίες για συγκάλυψη ως συνωμοσιολογικές και “ψεκασμένες”, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την αναφορά του υπουργού Δικαιοσύνης Φλωρίδη πως «όσοι μιλούν για μπάζωμα είναι για τα μπάζα», όταν για το ζήτημα αυτό κατηγορείται ένα πρώην μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου, ο πρώην Περιφερειάρχης Θεσσαλίας (γνωστό στέλεχος της ΝΔ) και αξιωματικοί της Πυροσβεστικής.

Το φθινόπωρο η απόφαση για Τριαντόπουλο

Η τελική απόφαση βρίσκεται πλέον στα χέρια του Δικαστικού Συμβουλίου, το οποίο αναμένεται να συνεδριάσει το προσεχές φθινόπωρο. Τα μέλη του Συμβουλίου θα αξιολογήσουν το σκεπτικό της εισαγγελικής πρότασης. Στη συνέχεια θα αποφανθούν εάν ο πρώην υφυπουργός και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι θα οδηγηθούν οριστικά στο εδώλιο για τις παρεμβάσεις στο σημείο της τραγωδίας.

Οι συγγενείς των 57 θυμάτων της ανείπωτης τραγωδίας, αλλά και οι επιζώντες τραυματίες, που κατά το στάδιο της ανάκρισης δήλωσαν παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας ζητούν μετ’ επιτασεως την αναβάθμιση της κατηγορίας σε βάρος του Χρήστου Τριαντόπουλου σε κακούργημα. Η απόφαση του Δικαστικού συμβουλίου του Ειδικού Δικαστηρίου αναμένεται στις αρχές του Φθινοπώρου.

Την ίδια ώρα, σε εξέλιξη είναι ήδη η ανάκριση με βάση το νόμο περί ευθύνης Υπουργών για τον πρώην Υπουργό Μεταφορών, Κώστα Καραμανλή. Την ανάκριση διεξάγει ο κ. Ηλίας Γιαρένης και ήδη οι περισσότεροι συγγενείς θυμάτων έχουν περάσει το κατώφλι του γραφείου του για να δηλώσουν παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας, να καταθέσουν και να ζητήσουν αναβάθμιση της κατηγορίας από το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος στο κακούργημα που βαρύνει και τους υπόλοιπους κατηγορούμενους στην κύρια δίκη, των επικίνδυνων παρεμβάσεων στη συγκοινωνία με ενδεχόμενο δόλο.

«Μέσα στην κρίση, ο Αδωνις Γεωργιάδης ζητούσε από επιχειρήσεις να χρηματοδοτούν μέσα μαζικής ενημέρωσης για να βγαίνει ο ίδιος και να κάνει καριέρα», ανέφερε ο ανεξάρτητος βουλευτής, χαρακτηρίζοντας την πρακτική αυτή «παθητική δωροδοκία».

Κατά τους ισχυρισμούς του, ο Άδωνις Γεωργιάδης ζητούσε από τον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της Novartis Κωνσταντίνο Φρουζή να διαθέτει χρήματα σε μέσα ενημέρωσης, ενώ συνομιλούσε και με τον Νίκο Μανιαδάκη, στον οποίο, όπως υποστήριξε, υπεδείκνυε τον τρόπο με τον οποίο θα κατέθετε.

«Ο αντιπρόεδρος της ΝΔ έδωσε χαρτί στον ψευδομάρτυρα εις βάρος μου», ανέφερε ο Μάριος Σαλμάς, καταθέτοντας στη Βουλή γραπτά μηνύματα που είχε ανταλλάξει με τον υπουργό Υγείας και τα οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς του.

Παρέμβαση Πολάκη

Αμεση ήταν η αντίδραση του Παύλου Πολάκη, ο οποίος είχε βρεθεί σε πολυετή δικαστική αντιπαράθεση με τον Άδωνι Γεωργιάδη για την υπόθεση Novartis.

«Οταν τα έλεγα εγώ, με βρίζατε. Τώρα που τα λέει ο Σαλμάς, μούγκα», σχολίασε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, προσθέτοντας: «Karma is a bitch. Δικαιωνόμαστε».

Ο Παύλος Πολάκης υποστήριξε ακόμη ότι «ο Μάριος Σαλμάς δείχνει στεγνό τον “αδιευκρίνιστο” Γεωργιάδη», τον οποίο κατηγόρησε ότι ευνόησε τη Novartis ως προς την τιμολόγηση φαρμάκων στην ελληνική αγορά.

Αντιδράσεις από την αντιπολίτευση

Στο ζήτημα παρενέβη και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Δημήτρης Μάντζος, επισημαίνοντας ότι όσα ακούστηκαν στη Βουλή συνιστούν «αναβάθμιση της υπόθεσης».

«Είναι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί που πρέπει να διερευνηθούν από τη Δικαιοσύνη. Το ερώτημα είναι εάν στέκεται ο κ. Γεωργιάδης ως υπουργός Υγείας», ανέφερε.

Σε υψηλούς τόνους κινήθηκε και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία υποστήριξε ότι αποκαλύπτεται εκ νέου το «βρόμικο πρόσωπο» της, όπως τη χαρακτήρισε, «εγκληματικής οργάνωσης» της Νέας Δημοκρατίας.

Τα μηνύματα που κατέθεσε ο Σαλμάς στη Βουλή

Γεωργιάδης: Με τον Σαλμά μόνο στα δικαστήρια

Ο Αδωνις Γεωργιάδης απάντησε στις καταγγελίες με εκτενή ανάρτησή του, κατηγορώντας τον Μάριο Σαλμά ότι επιχειρεί εκ νέου να τον συκοφαντήσει.

Ο υπουργός Υγείας ανέφερε ότι ο πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας είχε προαναγγείλει πως μετά την ομιλία του στη Βουλή ο ίδιος θα έπαυε να είναι υπουργός, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Παραμένω υπουργός Υγείας».

Παράλληλα, υποστήριξε ότι τα στοιχεία που κατατέθηκαν δεν αποδεικνύουν όσα ισχυρίστηκε ο κ. Σαλμάς. Αναφέρθηκε ειδικότερα σε μήνυμά του, στο οποίο έγραφε ότι «δεν έχω πάρει ποτέ από κανέναν ούτε ένα ευρώ», καθώς και σε ένορκη βεβαίωσή του υπέρ του Νίκου Μανιαδάκη, η οποία είχε κατατεθεί σε δικαστήριο.

«Με τον κ. Σαλμά δεν ανοίγω κανέναν διάλογο εκτός της αίθουσας των δικαστηρίων», τόνισε ο κ. Γεωργιάδης, στρέφοντας τα πυρά του και κατά του Παύλου Πολάκη και της Ζωής Κωνσταντοπούλου, τους οποίους χαρακτήρισε «ξεχασμένους από τον λαό πολιτικούς αντιπάλους».

Ο κ. Σαλμάς είχε εμφανιστεί προ ημερών σε εκπομπή στο @kontrachannel και είχε «προβλέψει» ότι: «όταν μιλήσω στην Βουλή στην άρση της ασυλίας μου ο κ. Γεωργιάδης θα παύσει να είναι Υπουργός…»… τον διαβεβαιώνω ότι αν και σήμερα με διάφορες ανοησίες -πχ με γραπτό μου μνμ που του…

Ο υπουργός Υγείας υποστήριξε ακόμη ότι ο Μάριος Σαλμάς είχε διαδραματίσει ρόλο στην έναρξη της υπόθεσης Novartis και ότι είχε επιδιώξει να γίνει προστατευόμενος μάρτυρας στις Ηνωμένες Πολιτείες, ισχυρισμό που ο ίδιος παρουσίασε ως γνωστό εδώ και χρόνια.

«Αυτή θα είναι πάντα η απάντησή μου σε όσους αμφισβητούν την ηθική μου συγκρότηση», ανέφερε, εκφράζοντας εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη.

«Εγώ δεν είμαι από αυτούς που κάνουν λογοπαίγνια και στέλνουν λουλούδια σε όσους τους λένε κλέφτες. Εγώ τους πάω στο σκαμνί, διότι δεν έχω απολύτως τίποτε να φοβηθώ και από κανέναν», κατέληξε.

Η αστυνομία απέκλεισε το σημείο μέχρις ότου διερευνηθεί το θέμα της διαρροής και διεκόπη η κυκλοφορία στην οδό Ομηρίδου Σκυλίτση, από το ύψος της οδού Γρηγορίου Λαμπράκη, στην δε οδό 34ου Συντάγματος Πεζικού, από το ύψος της οδού Διστόμου. Πραγματοποιήθηκαν επίσης εκτροπές στις οδούς  Δεληγιώργη και Πύλης καθώς και στις οδούς Πύλης και Γενναδίου. Στον τόπο του συμβάντος μετέβησαν 29 πυροσβέστες με 11 οχήματα από τις Πυροσβεστικές Υπηρεσίες Πειραιά, Μεγάρων και Ελευσίνας όπως επίσης και ειδική ομάδα από την 1η ΕΜΑΚ

Μέτρα για τυχόν διαρροή

Για το φόβο ευρύτερης διαρροής η ΕΛΑΣ έδωσε εντολή στη ΣΤΑΣΥ να διακόψει τη συγκοινωνία. Στην ανακοίνωσή της η εταιρεία αναφέρει:

«Σας ενημερώνουμε, πως με εντολή της ΕΛ.ΑΣ, μετά από αναφορές για πιθανή διαρροή αερίου σε πρατήριο υγρών καυσίμων στον Πειραιά:

– Διακόπτεται προσωρινά η λειτουργία του σταθμού «Πειραιάς» στη Γραμμή 1 (ΗΣΑΠ) του Μετρό και η κυκλοφορία διεξάγεται στο τμήμα Φάληρο – Κηφισιά.

– Διακόπτεται προσωρινά η κυκλοφορία στο τμήμα Ακτή Ποσειδώνος Πειραιά – Μοσχάτο της Γραμμής 7 του Τραμ και η κυκλοφορία διεξάγεται στο τμήμα Ασκληπιείο Βούλας – Καλλιθέα.

Οι οδηγοί καλούνται να αποφεύγουν την περιοχή και να ακολουθούν τις υποδείξεις της Τροχαίας, επιλέγοντας εναλλακτικές διαδρομές μέχρι την ολοκλήρωση των ελέγχων»

Είναι μία πολύ δύσκολη απόφαση, γιατί όλη μου η ζωή είναι συνδεδεμένη με την οργανωμένη δράση στην Αριστερά, στον Συνασπισμό και στον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, από την ίδρυσή τους. Όμως όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες δεν αντιστοιχούν στις αξίες της Αριστεράς. Δεν μπορώ να υποστηρίξω την περιχαράκωση, η οποία δεν απαντά στην ανάγκη των πολιτών να φύγει η Δεξιά και να πάρει τη θέση της μια προοδευτική κυβέρνηση. Λυπάμαι πολύ για αυτό το αδιέξοδο. Ευχαριστώ όλους τους συντρόφους μου και όλες τις συντρόφισσες μου για αυτή την κοινή πορεία ζωής, η οποία δεν σταματά εδώ.

Παραμένω πιστός στις ιδέες και στις αξίες της Αριστεράς και στον αγώνα για μία δίκαιη κοινωνία. Θα τιμήσω την εντολή των πολιτών, με αξιοπρέπεια, με σοβαρότητα, με συνέπεια, κάνοντας ό,τι μπορώ για να υπάρξει μία ευρεία προοδευτική σύγκλιση και συνεργασία.

Και εδώ υπάρχουν σοβαρές καθυστερήσεις και πολλά πράγματα που πρέπει να γίνουν. Μόνο έτσι θα ηττηθεί η Δεξιά που γεννά φτώχεια, σκάνδαλα, αδικία και ανισότητες. Η κοινωνία υποφέρει και ζητά από εμάς ενότητα, λύσεις και όχι διχασμούς. Αυτόν τον όρκο θα υπηρετήσω μέσα και έξω από τη Βουλή».

Απών ο ΣΥΡΙΖΑ από την Δεξίωση

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν θα παραστεί στη δεξίωση της 24ης Ιουλίου στο Προεδρικό Μέγαρο για την επέτειο της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Όπως τονίζεται στην επιστολή της προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Ρένας Δούρου, προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τασούλα, η εκδήλωση πόρρω απέχει από τον σκοπό του ουσιαστικού αναστοχασμού για τη δημοκρατία, τους θεσμούς και τη συλλογική ιστορική μνήμη, από τη στιγμή που μετέχουν σε αυτή νοσταλγοί της χούντας, εκπρόσωποι της ακροδεξιάς και αναθεωρητές της σύγχρονης ιστορίας της χώρας μας.

Αναφέρει στην επιστολή της η Ρένα Δούρου: «Η παρουσία τους, που βαίνει αυξανόμενη τα τελευταία χρόνια στην εκδήλωση, μόνο τη Δημοκρατία δεν τιμά. Αντιθέτως, προσβάλλει τη μνήμη των θυμάτων της δικτατορίας, των βασανισμένων, των πραγματικών αντιστασιακών που φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν. Προσβάλλει τους δημοκρατικούς αγώνες του λαού μας».

Η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, σημειώνει η Κουμουνδούρου «με αίσθημα ευθύνης απέναντι σε αυτούς τους αγώνες, επιλέγει να τούς τιμήσει με την παρουσία της σε ιστορικούς τόπους μνήμης του αντιδικτατορικού αγώνα, εκεί όπου παραμένει ζωντανή η μνήμη της αντίστασης απέναντι στη χούντα των συνταγματαρχών, εκεί όπου η συλλογική μνήμη αντιστέκεται στη λήθη και στις βολικές εξισώσεις».

Όπως είναι γνωστό, ο Ρετζέπ Ταγίπ Έρντογαν, έστειλε στη θέση του τον Αντιπρόεδρο Τζεβντέτ Γιλμάζ, ο οποίος έχει την ευθύνη της Κύπρου στην τουρκική κυβέρνηση. Είναι, δηλαδή, ο αρμόδιος που παρακολουθεί το «πρότζεκτ κατεχόμενα». Τον έστειλε  για να πει αυτά που θα έλεγε ο ίδιος. Να πει αυτά που η Άγκυρα πάντα εξέφραζε.  Δηλαδή, ότι «ο δρόμος για μια δίκαιη, μόνιμη και βιώσιμη λύση περνά από την αποδοχή της κυριαρχικής ισότητας και του ίσου διεθνούς καθεστώτος των δύο κρατών».

Μερικά 24ωρα πριν την άφιξή του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, στην Κύπρο, ο Γιλμάζ, δεν βρήκε ούτε λέξη να πει για αυτό το ταξίδι. Έσπευσε δε να στείλει συστημένη και μια προειδοποίηση προς τη Λευκωσία (αλλά και το Παρίσι), για τις αμυντικές συμφωνίες που υπογράφει. Η Τουρκία, είπε,  παρακολουθεί «εκ του σύνεγγυς και με μεγάλη προσοχή» όσους επιδιώκουν να εντάξουν την Κύπρο σε νέα στρατιωτικά σχήματα.  Αυτό το αναφέρει ο εκπρόσωπος της κατοχικής δύναμης.

Η γραμμή του Ταγίπ Ερντογάν δεν αλλάζει

Ο Γιλμάζ, όχι τυχαία, έκανε μια αναφορά, που παραπέμπει στη λογική του κατακτητή. Έχει εντάξει τα κατεχόμενα στα μεγάλα… οράματα της Τουρκίας. « Ο αιώνας της Τουρκίας θα είναι ταυτόχρονα και ο αιώνας της ‘’ Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου», ανέφερε κατά την ομιλία του ο Ταγίπ Ερντογάν στα κατεχόμενα. 

Την ίδια ώρα, ο «προοδευτικός» και υπέρ της… λύσης, Τουφάν Έρχιουρμαν, που είναι «έτοιμος» για «συμφωνία» θέτει όρους και προϋποθέσεις. Έχει μια λίστα για τα όσα θα πρέπει να γίνουν πριν να αρχίσουν συνομιλίες. Κι όταν γίνουν όλα αυτά, κατά πάσα πιθανότητα,  δεν θα έχει λόγο η κατοχική πλευρά να εισέλθει σε συνομιλίες. Γιατί θα εξασφαλίσει βασικές επιδιώξεις. Πρωτίστως, τους όρους του διαζυγίου. 

Ο Έρχιουρμαν  επιμένει σε ΜΟΕ, κι ας συζητούνται εδώ και χρόνια, χωρίς αποτέλεσμα. Είναι κι αυτός ένας τρόπος για να μην συζητείται η ουσία του Κυπριακού, δηλαδή, η συνεχιζόμενη κατοχή εδαφών από την Τουρκία. Στο διά ταύτα δεν αναφέρεται. Άλλωστε, σε όσα μηνύματα έστειλε αυτές τις ημέρες, με αφορμή την επέτειο της εισβολής, δεν αναφέρθηκε στην ουσία. Ούτε καν τι μορφή λύσης επιδιώκει. Αυτός, ο… έτοιμος από καιρό.

Οι Τουρκοκύπριοι είναι θύμα των επεκτατικών επιδιώξεων της Τουρκίας. Χρησιμοποιούνται για να προωθεί η Άγκυρα τις πολιτικές της. Αποτελούν μια από τις παραμέτρους, ενός μεγάλου «οράματος» της Τουρκίας, το οποίο δεν τους εξυπηρετεί. Αυτό το γνωρίζουν πρώτοι οι εκάστοτε εγκάθετοι της Άγκυρας στα κατεχόμενα, καθώς καλούνται να υπηρετήσουν αυτή την πολιτική. Άλλοι με προθυμία και άλλοι με το στανιό. Αυτό, ωστόσο, δεν έχει καμία διαφορά για την κατοχική δύναμη. Αυτή, εκείνο που θέλει, είναι να υλοποιείται η πολιτική της. 

Με τη συγκεκριμένη ειδοποίηση, εξουσιοδοτείται το σκάφος σεισμικών ερευνών Oruc Reis να ξεκινήσει έρευνες κατά μήκος της σχεδιαζόμενης διαδρομής του αγωγού μέχρι τα τέλη Αυγούστου.

Οι εργασίες έρχονται σε συνέχεια μνημονίου συμφωνίας που υπογράφηκε στις 10 Ιουλίου μεταξύ της Τουρκίας και του Ψευδοκράτους («Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου»), με το οποίο ξεκινούν οι προετοιμασίες για την κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού.

«Το έργο του αγωγού φυσικού αερίου Τουρκίας-“ΤΔΒΚ” στοχεύει στην ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας της “Τουρκικής Κύπρου”, αντικαθιστώντας τα υγρά καύσιμα που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με φυσικό αέριο, ενώ παράλληλα θέτει τις βάσεις για έναν διάδρομο που θα μπορούσε τελικά να μεταφέρει φυσικό αέριο από την Ανατολική Μεσόγειο στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας» σχολιάζουν τουρκικά ΜΜΕ.

Από την πλευρά του ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ, δήλωσε ότι το σύστημα θα αποτελείται από μια γραμμή μεταφοράς 101 χιλιομέτρων, η οποία περιλαμβάνει 97 χιλιόμετρα υποθαλάσσιου τμήματος και 4 χιλιόμετρα χερσαίου, συνδέοντας το Αναμούρ στις μεσογειακές ακτές της Τουρκίας με το Τεκνετζίκ (Τράπεζα), ανατολικά της Κερύνειας.

Οπότε αποδέχθηκε την κατάσταση και όλη του η ζωή είναι στο ισόγειο σπίτι του μαχαλά, όπου εκεί είναι κουζίνα, κρεβατοκάμαρα, σαλόνι. Δεν έχει βγει στην αυλή να δει τον ήλιο, το φεγγάρι, τις γλάστρες με τα φυτά, να δει την γειτονιά που μεγάλωσε, να ζήσει γάμους, γλέντια, σουνέτ, να πάει στο κέντρο της πόλης που το αλώνιζε με το μηχανάκι και το αυτοκίνητό του…

Δεν μιλάμε να βρεθεί σε θάλασσα, σε βουνό, σε διπλανές αγαπημένες πόλεις στην Ξάνθη, τον Ίασμο, την Αλεξανδρούπολη. Όλα αυτά τα απλά πράγματα για τον ίδιο είναι όνειρο απατηλό… «Όσο ήμουν καλά, οι παρέες ήτανε δίπλα μου, είχα μεγάλο κύκλο φίλων και γνωστών, αλλά όταν άρχισαν τα προβλήματα με απομόνωσαν, με ξέχασαν, δεν πατάει κανείς στο σπίτι μου εκτός από τα τέσσερα παιδιά μου που κι αυτά έχουν την ζωή τους»…

Τον αφήνουμε σαν το σκυλί στο αμπέλι;

Όταν του τηλεφώνησα για να τον επισκεφθώ, γιατί γνωριζόμαστε χρόνια, κι έχω κάνει πολλά ρεπορτάζ για τη ζωή του, με αποτέλεσμα να γίνει γνωστή η περίπτωση του, να βρεθεί χορηγός, να εξασφαλισθεί το ειδικό κρεβάτι, το στρώμα, να βρεθούν ρούχα κι όλα τα απαραίτητα, να ενδιαφερθεί η διοίκηση του νοσοκομείου για να υποστηριχθεί με οξυγόνο, να τον επισκεφθούν γιατροί, κοινωνική λειτουργός, αναθάρρησε.

Το σπίτι το εντόπισα μέσα στην χαρακτηριστική συνοικία μουσουλμάνων διαφορετικών εθνοτικών και θρησκευτικών προελεύσεων που ζουν με τους δικούς τους ρυθμούς, με την ελευθερία να πηγαίνουν στο τζαμί, να ξενυχτούν με τους θορυβώδεις γάμους, να απασχολούν τις αρχές με τις φιλονικίες τους, να ξεχωρίζουν για τα καφενεία και τα ταβερνάκια με σπεσιαλιτέ, με τα πάθη και τις ιδιαιτερότητές τους με την αγάπη να επενδύουν τα χρήματα που βγάζουν στο εξωτερικό σε πολύχρωμες μονοκατοικίες.

Ο Σαχίν Σερήφ με υποδέχεται με ένα πλατύ χαμόγελο που δεν το διαθέτουν οι απόλυτα υγιείς. Αυτό τον διασώζει, όπως λένε και οι γιατροί του. Βέβαια στο ερώτημα πως περνά, ξεδιπλώνεται η ζοφερή πραγματικότητα. Θέλει απλά κι αυτονόητα που όμως τα στερείται. Ένα ζευγάρι γυαλιά που πρέπει να τα δώσει οφθαλμίατρος.

«Εκλιπαρώ να έρθει κάποιος γιατρός να με δει γιατί έχω μεγάλο πρόβλημα από τις κατακλίσεις, και δεν εισακούγομαι. Υποφέρω… Δεν θέλω χρήματα θέλω φροντίδα, ιατρικές συμβουλές. Η γυναίκα μου, η Νεσλά, με φροντίζει, φυλακίστηκε δίπλα μου. Μόνο για τον καθαρισμό μου χρειάζομαι ειδικά προϊόντα και πάνες που κοστίζουν και τα καλύπτω μόνος μου, δεν δικαιολογούνται… Σ’ αυτό το κομμάτι θα ήθελα να βρεθεί κάποιος να μου τα προσφέρει. Τουλάχιστον να υπάρχει η απαραίτητη υγιεινή να μην έχω μολύνσεις». Μιλά για προηγούμενο διοικητή και διοικήτρια του Σισμανόγλειου νοσοκομείου Κομοτηνής που είχαν βρει κάποια φόρμουλα μέσω επιτροπής γιατρών που τον επισκεπτόταν. Με την αλλαγή διοίκησης και την αυστηροποίηση του πλαισίου αυτή η δυνατότητα χάθηκε.

Και τι γίνεται για ένα άνθρωπο που είναι καθηλωμένος, τον αφήνουμε να πεθάνει σαν το σκυλί στο αμπέλι; Όταν χρειάστηκε μια ημέρα να μετακινηθεί ήρθε γερανός κι έγινε ολόκληρη επιχείρηση να μπει σε καρότσα φορτηγού. Επίσης τα κρεβάτια του νοσοκομείου Κομοτηνής είναι για ασθενείς μέχρι 150 κιλά. Υπάρχουν κάποια ελάχιστα για ασθενείς μέχρι 250 κιλά στην Αλεξανδρούπολη αλλά τον κ. Σαχίν δεν τον καλύπτουν. Παρακαλεί να εξασφαλισθεί ένα τέτοιο κρεββάτι στο νοσοκομείο της πόλης του, ώστε να μπορεί αν υπάρξει μεγάλη ανάγκη να νοσηλευτεί. Την περίπτωσή του την γνωρίζουν πολιτικοί πρώτης γραμμής στην Αθήνα αλλά δεν έδωσαν κάποια λύση για τα αυτονόητα…

«Ένα σκυλί στο δρόμο το μαζεύουν, το περιθάλπουν και καλά κάνουν, κι εμένα που είμαι Έλληνας μουσουλμάνος, που υπηρέτησα στον ελληνικό στρατό, που πλήρωσα φόρους άσκησα νόμιμα επάγγελμα με έχουν παρατεταμένο να προβληματίζομαι πόσο θα ζήσω μέχρι να βγει η ψυχή μου…» θα πει. Ελπίζει να τον ακουμπήσει το πρόγραμμα της κ. Αγαπηδάκη για περίθαλψη κατάκοιτων ανήμπορων ανθρώπων στο σπίτι τους… Ελπίζει να μην είναι για λίγους κι εκλεκτούς ή προεκλογικό πυροτέχνημα…

Ευχαριστίες μέσα από την ψυχή του εκφράζει για τον Ανδρέα Μπαρδάκη, φύλακα άγγελο των ΑΜΕΑ που τον επισκέφθηκε πριν 6 χρόνια αλλά δεν τον ξέχασε, τον στηρίζει ψυχολογικά, του τηλεφωνεί συχνά, το νοιάζεται και το αποδεικνύει. Η έκπληξη μου κορυφώθηκε όταν ήρθε ο γιος του Τουφάν Σερήφ να τον δει. Το παλληκάρι κληρονόμησε τη νόσο του πατέρα του, την τρομερή παχυσαρκία και ήδη ζυγίζει 250 κιλά! Στα 43 του χρόνια ζει με το επίδομα της Πρόνοιας, είναι πατέρας 4 παιδιών και τον στηρίζει ο μεγαλύτερος γιος του που ασχολείται με εμπόριο μοκετών, χαλιών κλπ.

Τα προβλήματα όμως έρχονται καλπάζοντας και ήδη και αυτός χρειάζεται υποστήριξη. Ο άλλος γιος ο Τουντζάϊ και τα κορίτσια Μπεμπερχά και Φατμέ δεν αντιμετωπίζουν θέμα παχυσαρκίας.

Εκκλήσεις για υποστήριξη

Η καθημερινότητά τους είναι αδιανόητη. Η υποστήριξη επιβεβλημένη ακόμη και η ψυχολογική ενθάρρυνση όλων και κυρίως των αθέατων και διακριτικών συζύγων που βιώνουν αυτή την πραγματικότητα. Ας ελπίσουμε ότι πέρα από την ευαισθητοποίηση θα υπάρξουν λύσεις, κάποιοι χορηγοί για τα απαραίτητα (απολυμαντικά και βοηθήματα) που χρειάζονται καθημερινά, ότι οι δεκάδες σύλλογοι και ευαίσθητοι της Θράκης θα θελήσουν να του κάνουν παρέα και να μην είναι προσκολλημένος, ο πατέρας κατάκοιτος στην οθόνη της τηλεόρασης…

Εν προκειμένω, ο Γάλλος πολιτικός φιλόσοφος Πιερ Ροζανβαλόν υποστηρίζει ότι η πολιτική απάθεια δεν αποτελεί απόσυρση από την πολιτική. Αντίθετα, είναι έκφραση μιας “εποχής δυσπιστίας” στην οποία ζούμε. Η απάθεια των ψηφοφόρων μετατρέπεται σε μόνιμο σκεπτικισμό, οργή και εξωθεσμική δράση, με αποτέλεσμα οι πολίτες να ενεργούν όλο και περισσότερο ως ελεγκτές, κριτές και φορείς βέτο.

Η αποστροφή από την δημοκρατία, όπως σημειώνει ο Ροζανβαλόν, δεν αποτελεί απόδειξη παθητικότητας: Η πτώση της εκλογικής συμμετοχής και η απώλεια σημασίας των παραδοσιακών κομμάτων δεν αντανακλούν απλή αδιαφορία. Αντίθετα, η απομάκρυνση από την κλασική αντιπροσώπευση οδηγεί σε τρεις νέους, ενεργούς ρόλους των πολιτών:

• Ο λαός ως φύλακας: Οι πολίτες εποπτεύουν συνεχώς την ακεραιότητα και την ειλικρίνεια των κυβερνώντων.
• Ο Λαός-βέτο: Η δυσπιστία οδηγεί τους πολίτες να εμποδίζουν ή να καθυστερούν πολιτικά σχέδια μέσω διαδηλώσεων.
• Ο Λαός-δικαστής: Αυξάνεται η απαίτηση για ανεξάρτητους θεσμούς (όπως δικαστήρια, εξεταστικές επιτροπές) προκειμένου να λογοδοτήσει η πολιτική.

Ο κίνδυνος για τη δημοκρατία είναι ότι στην πιο ακραία μορφή της, αυτή η διαρκής εποπτεία μετατρέπεται σε επιθετικό λαϊκισμό, σε μανιώδη εχθρότητα προς την πολιτική τάξη και σε καθαρή καταγγελία. Με άλλα λόγια η έξαρση του λαϊκισμού ενδέχεται να έχει ως προθάλαμο την απάθεια, η οποία εδράζεται στο φαινόμενο της κοινωνικής ανισότητας, το οποίο αποτελεί στην ουσία πυρήνα ιδεολογικοπολιτικής κινητοποίησης της αριστεράς.

Περί ανατροπής

Η Αριστερά αντιμετωπίζει τις ανισότητες ως δομικό πρόβλημα και διεκδικεί το μετασχηματισμό, ή την ανατροπή των υφιστάμενων οικονομικών δομών. Πάγια αιτήματα της αριστεράς είναι η αναδιανομή του πλούτου από πάνω προς τα κάτω, η παγίωση και επέκταση εργασιακών δικαιωμάτων, ισχυρό κοινωνικό κράτος και ισότητα ευκαιριών. Στον αντίποδα, η κεντροδεξιά συχνά προσεγγίζει το ίδιο ζήτημα, δίνοντας έμφαση στην οικονομική ανάπτυξη και στην ατομική κινητικότητα.

Ωστόσο, αν αναλύσει κανείς τα πολιτικά προγράμματα των κομμάτων, και κυρίως των αριστερών, θα διαπιστώσει ότι το σημαντικό θέμα της κοινωνικοοικονομικής ανισότητας παίζει πολύ λιγότερο ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο, σε αντίθεση με ό,τι είχε έως τώρα υποτεθεί από την επιστημονική κοινότητα. Μια πρόσφατη έρευνα του Κέντρου Αριστείας “Τhe Politics of Inequality” του Πανεπιστημίου Κωνστάντης αποδεικνύει αυτό, και δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό “American Political Science Review”.

Ο Alexander Horn, κύριος συγγραφέας της έρευνας και επικεφαλής της ομάδας “Varieties of Egalitarianism”, συνοψίζει τα ευρήματα της έρευνας ως εξής: «Ιδιαίτερα σε χώρες με έντονη οικονομική ανισότητα, τα πολιτικά κόμματα σε μεγάλο βαθμό παραβλέπουν το ζήτημα στα προγράμματα τους. Αυτό ισχύει  και για τα κόμματα της Αριστεράς». Με άλλα λόγια, η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ούτε καν τα αριστερά κόμματα θίγουν το ζήτημα των σημαντικών αυξήσεων των προσόδων στην κορυφή της εισοδηματικής πυραμίδας, δηλαδή στους πολύ πλούσιους. Ακόμη και τα κέρδη του πλουσιότερου 1% του πληθυσμού, δεν προκαλούν ανάλογη πολιτική αντίδραση.

«Υποθέτουμε ότι αιτίες είναι οι διαρθρωτικές παρεκκλίσεις των δημοκρατικών διαδικασιών: οι πλουσιότεροι πολίτες μιας κοινωνίας πολλές φορές παραμένουν άγνωστοι στο ευρύ κοινό. Οι πιο φτωχές ομάδες του πληθυσμού, από την άλλη πλευρά, αντιμετωπίζουν εμπόδια στην κοινωνική τους κινητικότητα και εκτίθενται έντονα στο φάσμα της ανεργίας. Επιπλέον, παρατηρείται η τάση να προσεγγίζεται πολλές φορές το άνισο status quo υπό το πρίσμα της αξιοκρατίας, δηλαδή να υποστηρίζεται ότι η παρουσία οικονομικών πόρων σχετίζεται με την ατομική επίδοση», τονίζει ο Horn.

Ούτε η Αριστερά συγκινείται

Μόνο όταν η ανισότητα σε ένα κράτος εντείνεται και γίνεται εστία κρίσης, επειδή οι άνθρωποι που υπάγονται στα κατώτερα, ή στα μεσαία εισοδήματα υστερούν ολοένα και περισσότερο, παρατηρείται κάποια αντίδραση από τα κόμματα. Στον αντίποδα, σύμφωνα με την έρευνα, τα δεξιά κόμματα δεν συγκινούνται από την συσσώρευση πλούτου στην ανώτερη εισοδηματική κλίμακα, ούτε στην εντατικοποίηση της οικονομικής ανισότητας.

Εν κατακλείδι, η έρευνα προσφέρει στοιχεία για δομικές αδυναμίες της δημοκρατίας. Σύμφωνα με τον Horn, τα αποτελέσματα της έρευνας υποδεικνύουν ότι οι δημοκρατίες δεν εξομαλύνουν αυτομάτως τη σοβαρή (εισοδηματική) ανισότητα. Αντιθέτως, μπορούν να αναπτύξουν μηχανισμούς που ενισχύουν την ανισότητα – και αυτό ισχύει και για τα αριστερά κόμματα και τις κυβερνήσεις, επισημαίνει ο Horn.

Για την ανάλυσή τους, οι πολιτικοί επιστήμονες με επικεφαλής τον Alexander Horn εξέτασαν μεθοδικά 850.000 χωρία από εκλογικά προγράμματα σε 12 χώρες του ΟΟΣΑ, κατά τη διάρκεια 50 ετών (1970-2020), χρησιμοποιώντας την τεχνική του “online crowdcoding”. Ο όρος “online crowdcoding” αναφέρεται στη διαδικτυακή συνεργασία πολλών ατόμων που βασίζεται σε πλατφόρμες και εξετάζουν από κοινού μεγάλες ποσότητες δεδομένων μέσω κωδικοποίησης ή ταξινόμησης. Αυτή η προσέγγιση συνιστά μια καινοτομία με μεθοδολογική βάση, μέσω της οποίας ήταν εφικτό να αξιολογηθούν σωστά προηγούμενα ερευνητικά ευρήματα, που λανθασμένα υποστηρίζουν ότι τα αριστερά κόμματα αντιδρούν εντονότερα στην εισοδηματική ανισότητα.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο ποινικολόγος βρέθηκε γυμνός, σε εμβρυακή στάση και μέσα σε λίμνη αίματος, ενώ τα ρούχα του ήταν σκορπισμένα στον χώρο. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν διαπιστώθηκαν ίχνη παραβίασης στο γραφείο.

Ο χώρος αποκλείστηκε από την πρώτη στιγμή που εντοπίστηκε η σορός, προκειμένου να πραγματοποιηθεί αυτοψία από τον ιατροδικαστή και τα στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. Σημειώνεται πως η σορός του ποινικολόγου έφερε και κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Τη διερεύνηση της υπόθεσης ανέλαβε κλιμάκιο της Υποδιεύθυνσης Δίωξης κι Εξιχνίασης Εγκλημάτων.

Τον άτυχο δικηγόρο αναζητούσαν για ώρες οι δίδυμες κόρες του, καθώς δεν απαντούσε στις κλήσεις τους. Όταν έφτασαν στο γραφείο και δεν πήραν καμία απάντηση, με τη βοήθεια ενοίκου και του θυρωρού άνοιξαν τον χώρο, όπου έγινε η τραγική ανακάλυψη.

Ποιος ήταν ο Σταύρος Γεωργίου

Ο Σταύρος Γεωργίου υπήρξε επί δεκαετίες μία από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της ελληνικής ποινικής δικηγορίας. Με περισσότερα από σαράντα χρόνια παρουσίας στις δικαστικές αίθουσες, χειρίστηκε δεκάδες υποθέσεις ανθρωποκτονιών, οργανωμένου εγκλήματος και σοβαρών κακουργημάτων, αποκτώντας τη φήμη ενός ιδιαίτερα μαχητικού ποινικολόγου. Οι συχνές τηλεοπτικές εμφανίσεις του, όπου σχολίαζε μεγάλες δίκες και ζητήματα ποινικού δικαίου, τον έκαναν γνωστό ακόμη και σε ανθρώπους που δεν είχαν σχέση με τη Δικαιοσύνη.

Από τις πρώτες υποθέσεις που τον έκαναν γνωστό στο πανελλήνιο ήταν η εξαφάνιση του 11χρονου Άλεξ Μεσχισβίλι στη Βέροια το 2006. Η υπόθεση συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία, καθώς η εξαφάνιση του παιδιού εξελίχθηκε σε μία από τις πιο πολύκροτες ποινικές υποθέσεις των τελευταίων δεκαετιών.

Ο Γεωργίου μαζί με την Ελίζα Βόζενμπεργκ είχε αναλάβει την υπεράσπιση ενός εκ των ανήλικων κατηγορούμενων για την εξαφάνιση του Άλεξ Μεσχισβίλι στη Βέροια. Οι νεαροί είχαν κατηγορηθεί για τη δολοφονία και την εξαφάνιση της σορού του 11χρονου παιδιού, το οποίο δεν βρέθηκε ποτέ. Οι δύο δικηγόροι είχαν κάνει αναφορά στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου για τις απειλές που δέχονταν, ενώ ο 13χρονος Βορειοηπειρώτης βασικός κατηγορούμενος είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα της Ημαθίας.

Εξίσου γνωστή ήταν η εμπλοκή του στην υπόθεση της 4χρονης Άννυ, ενός από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα που έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα. Η δολοφονία και ο τεμαχισμός του παιδιού από τον πατέρα της είχαν προκαλέσει πανελλήνιο αποτροπιασμό. Η υπόθεση εξελίχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες ποινικές δίκες της τελευταίας εικοσαετίας και ο Σταύρος Γεωργίου συμμετείχε στη διαδικασία ως συνήγορος υπεράσπισης.

Ο Σταύρος Γεωργίου συμμετείχε στη μεγάλη δίκη της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη, μία από τις σημαντικότερες ποινικές διαδικασίες στη Μεταπολίτευση. Εμφανίστηκε ως δικηγόρος πολιτικής αγωγής, εκπροσωπώντας την οικογένεια του αστυφύλακα Χρήστου Μάτη, ο οποίος είχε δολοφονηθεί κατά τη διάρκεια ληστείας σε υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στα Πετράλωνα, την παραμονή των Χριστουγέννων του 1984.

Η εξαφάνιση Ανθή

Ο Σταύρος Γεωργίου είχε αναλάβει την υπόθεση του εξαφανισμένου στη Βρετανία, Στάθη Άνθη. Ο νεαρός Έλληνας είχε εκπροσωπήσει και την οικογένεια του Στάθη Άνθη, του νεαρού Έλληνα που εξαφανίστηκε το 2021 από ξενοδοχείο στη Βρετανία όπου εργαζόταν. Μετά την ταυτοποίηση της σορού που είχε εντοπιστεί στο Ντέβον, ο ποινικολόγος είχε ζητήσει να πραγματοποιηθούν εκ νέου στην Αθήνα η νεκροψία–νεκροτομή και οι τοξικολογικές και ιστολογικές εξετάσεις, μεταφέροντας δημόσια τα ερωτήματα της οικογένειας για τις συνθήκες του θανάτου.

Ο Σταύρος Γεωργίου συμμετείχε επίσης στη δίκη για τις καταγγελίες για τη διαδικασία επιλογής φοιτητών σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Κρήτης, καθώς και τον θάνατο του καθηγητή Στέφανου Αλεξανδρόπουλου. Εκπροσώπησε δύο από τους κατηγορούμενους πανεπιστημιακούς ως συνήγορος υπεράσπισης, υποβάλλοντας ερωτήσεις σε μάρτυρες σχετικά με τη μοριοδότηση των φοιτητών και τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη των πανεπιστημιακών οργάνων. Στη δίκη εκπροσώπησε δύο από τους κατηγορούμενους πανεπιστημιακούς ως συνήγορος υπεράσπισης, υποβάλλοντας ερωτήσεις σε μάρτυρες σχετικά με τη μοριοδότηση των φοιτητών και τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη των πανεπιστημιακών οργάνων.

Πέρα από τις συγκεκριμένες υποθέσεις, ο Σταύρος Γεωργίου είχε εκπροσωπήσει κατηγορούμενους σε υποθέσεις ανθρωποκτονιών, υποθέσεις της νύχτας, οργανωμένου εγκλήματος και οικονομικών αδικημάτων. Η παρουσία του στις αίθουσες των δικαστηρίων ήταν συνεχής για δεκαετίες, ενώ πολλοί συνάδελφοί του αναγνώριζαν ότι επρόκειτο για έναν από τους πλέον έμπειρους ποινικολόγους της γενιάς του.

Στη δισκογραφία εμφανίστηκε για πρώτη φορά με το τραγούδι «Πικρό ποτήρι», του Κώστα Καπλάνη. Το 1961 τιμήθηκε με το Α’ βραβείο με το τραγούδι «Απαγωγή» στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης. Το 1964, κατά τη διάρκεια περιοδείας στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τον Μανώλη Χιώτη, τραγούδησε στον Λευκό Οίκο προς τιμήν του Αμερικανού προέδρου Λίντον Τζόνσον. Ανάμεσα στους θαυμαστές του διάσημου ζευγαριού συγκαταλέγονταν ο ηθοποιός Άντονι Πέρκινς και η κορυφαία σοπράνο Μαρία Κάλλας.

Η Μαίρη Λίντα έχει επηρεάσει με την ερμηνεία της πολλές νεότερες σημαντικές τραγουδίστριες, όπως η Γλυκερία, η Χαρούλα Αλεξίου, η Άννα Βίσση και η Δήμητρα Γαλάνη , με τις οποίες είχε συνεργαστεί στο παρελθόν. Στη μακρόχρονη δισκογραφική της πορεία συνεργάστηκε, εκτός από τον Μανώλη Χιώτη, με κορυφαίους Έλληνες συνθέτες, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζιδάκις.

Ανάμεσα στις μεγαλύτερες επιτυχίες της ξεχώρισαν τα τραγούδια «Απαγωγή», «Πικρό ποτήρι», «Μυρτιά», «Μαργαρίτα Μαργαρώ», «Το τελευταίο ποτηράκι», «Ηλιοβασιλέματα», «Περασμένες μου αγάπες», «Αθήνα κόρη τ’ ουρανού», «Ροδόσταμο», «Ροδιά», «Ένας αλήτης πέθανε», «Κόκκινα χείλια», «Θα σε περιμένω», «Θέλω απόψε να γλεντήσω».

Η Finos Film έγραψε: «Καλό ταξίδι στην αξεπέραστη Μαίρη Λίντα, που έφυγε σήμερα από τη ζωή. Μια σπουδαία ερμηνεύτρια, με ξεχωριστό ταμπεραμέντο και μια φωνή που σημάδεψε το ελληνικό τραγούδι.

Μαζί με τον πρώτο της σύζυγο, τον θρυλικό Μανώλη Χιώτη, χάρισαν τη μουσική και τη φωνή τους σε δεκάδες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, ντύνοντας μερικές από τις πιο αγαπημένες στιγμές της μεγάλης οθόνης. Ανάμεσά τους οι ταινίες «Ο Ατσίδας», «Ο Δήμος απ’ τα Τρίκαλα», «Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης» και «Η Βίλλα των Οργίων». Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά της. Αντίο, Μαίρη Λίντα».