Η έναρξη της “Aegean Activity” αποφασίστηκε το Μάρτιο του 2016, όταν τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ ομόφωνα αποδέχθηκαν κοινή πρόταση της Γερμανίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας. Κρίθηκε και –  έκτοτε αποδείχθηκε –  ως η κύρια λύση αποτροπής της δράσης των παράνομων κυκλωμάτων και της εισόδου χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών στα νησιά του Αιγαίου και, από εκεί, στην κεντρική Ευρώπη.

Ακολούθησε, ασφαλώς, και η επιλογή του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν, “να κλείσει την κάνουλα” των ροών, με αντάλλαγμα την τεράστια οικονομική βοήθεια της ΕΕ προς την Άγκυρα. Κατόπιν αυτών, το μεταναστευτικό μέτωπο του Αιγαίου αξιολογείται ως μη επείγον και μη πιεστικό.

Ως γνωστόν, το κύριο πρόβλημα έχει πλέον μετατοπιστεί νότια της Κρήτης, με τις μαζικές εισόδους από τη Λιβύη. Τα καθεστώτα της Τρίπολης και της Βεγγάζης δεν είναι επαρκώς συνεργάσιμα και δεν παρακολουθούν τις συντονισμένες δράσεις των δυνάμεων Ακτοφυλακής Ελλάδας και Τουρκίας, που αποτελούν ένα από τα λίγα χειροπιαστά αποτελέσματα της διμερούς συνεννόησης τα τελευταία χρόνια.

Αντίθετα, τα μεγάλα πλοία (όπως η αποστολή φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού που παρουσιάστηκε πανηγυρικά από τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, ως λύση μπλοκαρίσματος των λιβυκών ροών πέρυσι τον Ιούνιο), αποδείχθηκε ότι δεν μπορούν να αποτρέψουν τις κινήσεις μικρών λέμβων, σε τόσο ευρεία θαλάσσια περιοχή.

Γερμανικά προσχήματα για την “Aegean Activity”

Η γερμανική πλευρά προβάλλει ως κίνητρο της δήθεν επείγουσας απόφασης απόσυρσης του πλοίου διοίκησης (τελευταίο ήταν το FGS Mosel-A 512), τις αυξημένες ανάγκες λόγω της συνεχιζόμενης κρίσης με την Τεχεράνη και της προσεχούς ευρωπαϊκής επιχείρησης αποναρκοθέτησης των Στενών του Ορμούζ.

Ωστόσο, πρόκειται για αστήρικτη δικαιολογία, επειδή και το Φεβρουάριο του 2022 (ρωσική εισβολή στην Ουκρανία) και το Μάρτιο φέτος (πόλεμος στο Ιράν), το Βερολίνο είχε και πάλι επικαλεστεί, ψευδώς, επείγουσες ανάγκες, τις οποίες “ξέχασε” λίγες εβδομάδες αργότερα. Το μέλλον θα αποδείξει αν, τελικά, γερμανική προτεραιότητα είναι το Ορμούζ ή (πιο πιθανό) η Βαλτική και η Βόρεια Θάλασσα λόγω του επεκτατισμού της Ρωσίας.

Από την πλευρά της, η Τουρκία επανειλημμένα είχε συζητήσει με το Βερολίνο την κατάργηση της Aegean Activity σαν πρακτικά αχρείαστη, ενώ – για τα δικά της συμφέροντα – αποτελεί πρόσθετη, χρήσιμη πίεση προς την Ελλάδα. Επομένως, είναι προφανές ότι η – οριστική πια – απόφαση, προς ικανοποίηση του Ερντογάν, αποτελεί συνειδητή επιλογή του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς, του υπουργού Άμυνας, Μπόρις Πιστόριους, και λιγότερο (κατά τις εκτιμήσεις Ελλήνων διπλωματών) του υπουργού Εξωτερικών, Γιόχαν Βάντεφουλ.

Ως σημαντικά αρνητικός εκτιμάται και ο ρόλος του διπλωματικού συμβούλου της Καγκελαρίας, Γκίντερ Σάουτερ, που θεωρεί την κυβέρνηση υπεύθυνη για τις δευτερογενείς ροές μεταναστών από την Ελλάδα προς τη Γερμανία (κάτοχοι εγγράφων ασύλου που νομίμως μετακινούνται εντός της ΕΕ προς αναζήτηση καλύτερων συνθηκών εργασίας και πρόνοιας).

Ο ρόλος Πλέτνερ

Αν και δεν έχει άμεση αρμοδιότητα, την ίδια γνώμη φέρεται να διατηρεί και ο πρέσβης Γενς Πλέτνερ (πρεσβευτής στην Ελλάδα το 2017-19 και διπλωματικός σύμβουλος του καγκελάριου Όλαφ Σολτς το 2021-25), ο οποίος σήμερα υπηρετεί ως υφυπουργός Άμυνας. Κατά τη θητεία του στην Καγκελαρία, ο Πλέτνερ βοήθησε αποφασιστικά στην επανέναρξη του διαλόγου Ελλάδας-Τουρκίας, αλλά ήταν απόλυτος έναντι του Μητσοτάκη στο ζήτημα των δευτερογενών ροών.

Επίσης, ο Πλέτνερ (προερχόμενος από το SPD, όπως και ο Πιστόριους) θεωρείται εκ των κύριων εισηγητών της άποψης ότι η συνεργασία του Βερολίνου με την Αθήνα δεν μπορεί να επεκταθεί όσο υπάρχουν, πέραν των δευτερογενών ροών, και άλλες – κατά την άποψή του – “εκκρεμότητες”, όπως οι δικαστικές ενέργειες και οικονομικές απαιτήσεις του Ελληνικού Δημοσίου έναντι γερμανικών αμυντικών εταιρειών.

Προς αξιολόγηση της συνολικής στάσης της Γερμανίας στο Μεταναστευτικό, σημειώνεται ότι ο Μερτς δεν τήρησε την υπόσχεση που είχε δώσει στον Μητσοτάκη (ή, τουλάχιστον, ως τέτοια την αντιλήφθηκε η ελληνική πλευρά το Μάιο του 2025) για παρέμβασή του στην πρόεδρο της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ώστε η ΕΕ να παράσχει γενναία χρηματοδότηση για την επέκταση του “φράχτη” στον Έβρο.

Στην Καγκελόπορτα, που είναι το δεύτερο βιβλίο του που εκδόθηκε, το σκηνικό αυτό είναι μια αυλή περιτριγυρισμένη από φτωχικά σπίτια που κλείνει με μια “σιδερένια – αυλόπορτα” – σύνορο με τον έξω κόσμο – σε κάποια λαϊκή γειτονιά της Αθήνας. Η σκάλα με τις γλάστρες στη σειρά και η στριφτή σκάλα της ταράτσας, οι φωτογραφίες που λείπουν, το τραπέζι γύρω από το οποίο διαβάζουν την εφημερίδα, όσα υπάρχουν αλλά και όσα σκόπιμα δεν υπάρχουν και αποτελούν την επίπλωση των σπιτιών, εκτός από την πρόθεσή τους να φωτογραφίσουν για εμάς το χώρο, συμμετέχουν και στη διάρθρωση του μύθου και συνυποδηλωτικά αποκαλύπτουν άθελά τους τις στροφές της τύχης των ανθρώπων που ζουν εκεί.

Την ίδια στιγμή και με ανάλογα μέσα, ο συγγραφέας μας μεταφέρει στο χρόνο, κατά τον οποίο συμβαίνουν όσα μας εξιστορεί. Οι στέγες των σπιτιών με τα κεραμίδια και το καροτσάκι με τη σπασμένη ρόδα που περνάει, μας οδηγούν, από τις πρώτες σελίδες ακόμη, σε μια περασμένη εποχή, την οποία από τα εσωτερικά σημεία του κειμένου μπορούμε να προσδιορίσουμε με ασφάλεια στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1950, λίγα χρόνια μετά τη λήξη του Εμφύλιου στη χώρα. Ταυτόχρονα, μας δίνει την προβληματική του κειμένου, στην οποία ο αναγνώστης, με την καθοδήγηση του ίδιου του συγγραφέα, καλείται να βρει τη λύση, παρουσιάζοντάς μας τον εν απουσία καταδικασμένο “δις είς θάνατον” Άγγελο, η τύχη του οποίου αποτελεί και τον κεντρικό άξονα του κειμένου.

Ο χρόνος ανάπτυξης της δράση των χαρακτήρων από τον άνοιξη – «ήταν Μάρτης» – μέχρι και τον πυρωμένο Ιούλιο που θα δοθεί η λύση, με αναλήψεις, περιλήψεις και ελλείψεις και γενικά με όλες τις τεχνικές οργάνωσης του χρόνου, μας ταξιδεύει από το ’47 – ήταν μέσα στον Εμφύλιο όταν καταδικάστηκε ο Άγγελος ερήμην εις θάνατον  – στην Κατοχή, στην Αντίσταση, στον ένοπλο αγώνα εναντίον των κατακτητών στα βουνά και πίσω ακόμη στον προπολεμική περίοδο, στα χρόνια του πανεπιστημίου, στα χρόνια που δεν υπήρχε πόλεμος.

‘Ενα γαϊτανάκι

Ο Φραγκιάς χτίζει το κείμενό του με θεατρικότητα’ εκτός από τον Άγγελο που κρύβεται για να μην τον συλλάβουν και τον εκτελέσουν παράλληλα υπάρχουν και άλλα πρόσωπα που συνδέονται μαζί του, όπως η Ισμήνη “η αρραβωνιαστικιά του”, που μαζί με τον πατέρα του, ένα συνταξιούχο δικαστικό, αναζητάνε καθημερινά στις εφημερίδες τη μη-είδηση που πιστοποιεί ότι ο Άγγελος είναι ακόμα ζωντανός. Εκ παραλλήλου, στην αυλή ζει ο Ευτύχης, σαλταδόρος στην Κατοχή και μικροκομπιναδόρος, που ονειρεύεται να πλουτίσει. Και ο Αντώνης που για τη συμμετοχή του στην Αντίσταση πέρασε από τα κρατητήρια της Μέρλιν και μετά την ήττα των Γερμανών και την αποχώρησή τους από τη χώρα, εξασφαλίζει με δυσκολία την επιβίωση και ονειρεύεται να στήσει τη δουλειά που θα τον σώσει από τη φυλακή για χρέη και θα του εξασφαλίσει την οικονομική και κοινωνική του ανέλιξη.

Το κείμενο χτίζεται με αυτόνομες σκηνές, στις οποίες παρακολουθούμε τη ζωή του καθενός από αυτούς, οι οποίες πλέκονται σαν ένα γαϊτανάκι και μας αποκαλύπτουν μια ζωντανή κοινωνία στις αλληλοδιαπλοκές της και στην πολυπλοκότητά της. Η Αλίκη με την αδερφή της που κατοικεί στην αυλή αναζητά τη δική της θέση στην κοινωνία μέσα από τις σχέσεις με το άλλο φύλο, πολλές φορές με τρόπο οδυνηρό, ο Στάθης ο τυπογράφος που ζει και αυτός στην ίδια αυλή και κρύβει κάποια στιγμή τον Άγγελο που κινδυνεύει ή ο Θόδωρος ο μαυραγορίτης – δωσίλογος, συνεργάτης των Γερμανών, που έχει πλουτίσει στην Κατοχή και στον οποίο θα καταφύγει ο Ευτύχης για να ενισχύσει το ποσό που εξασφάλισε εκβιαστικά ως προίκα από τον πατέρα της Μαίρης, προκειμένου να την παντρευτεί για να στήσει την επιχείρηση που είχε ονειρευτεί, είναι χαρακτήρες συμπληρωματικοί, αλλά καθοριστικοί για την εξέλιξη της δράσης.

Ο Φραγκιάς ρωτά: Τί έπραξες στην Κατοχή;

Κεντρικό σημείο αναφοράς για τη ζωή όλων αποτελεί το τί ο καθένας από αυτούς έπραξε στην Κατοχή. Αυτό αποτελεί και το βασικό κριτήριο στο οποίο στηρίζονταν οι όποιες σχέσεις και οι επαφές που χτίζονταν για να αντιμετωπιστεί η πείνα, η εξαθλίωση και η φυλακή, που αποτελούσαν μόνιμο κίνδυνο για τις ζωές όλων. Τον ακραία ανταγωνιστικό και ταραγμένο κόσμο τους δεν τον κυβερνούσαν μόνο οι κανόνες της αγοράς, οι οποίοι ενσωμάτωναν ταχύτατα ακόμη και κάποιους από αυτούς που πέρασαν από τη Μέρλιν, όπως ο Σπύρος ο διευθυντής, αλλά και το χρήμα των δωσίλογων – μαυραγοριτών που άπλωναν τα νύχια τους σε ό,τι μπορούσαν – όπως το υφαντουργείο του Ευτύχη – να αρπάξουν.

Το κείμενο ακόμη μας δίνει μια μικρή, αλλά χαρακτηριστική εικόνα των αστικών και των εργατικών στρωμάτων της εποχής. Οι μεν πρώτοι απόμακροι και υπερόπτες είναι κλεισμένοι στον δικό τους κόσμο, για τους δεύτερους η επιβίωση αποτελεί στοίχημα καθημερινό. Παρόντες – απόντες οι νεκροί, οι βασανισμένοι, οι εκτελεσμένοι της Κατοχής και του Εμφυλίου, γνωστοί, φίλοι, αγαπημένοι που το όνομά τους συντροφεύει τους ζωντανούς, όχι ως ανάμνηση, αλλά ως ζώσα απουσία και έλλειψη, ως ψευδαίσθηση και πόνος μαζί.

Πίσω από την πραγματικότητα που ξετυλίγεται με την αφήγηση υπάρχουν οι κυνηγημένοι σαν τον Άγγελο που κρύβονται για να μην τους εκτελέσουν. Ποιοι όμως να τους εκτελέσουν; Ο Φραγκιάς δεν μας λέει τίποτα για αυτούς, μια αόρατη εξουσία κανοναρχεί τη ζωή, τη ζωή των διωκόμενων, αλλά και των υπολοίπων. Καμία αναφορά δεν γίνεται για όσους αποφασίζουν για αυτούς, ούτε για τις αποφάσεις τους, τις πράξεις τους ή τις επιλογές τους, πολιτικές οικονομικές ή άλλες. Κάποιοι Ασφαλίτες μόνο που παρακολουθούν τον πατέρα του Άγγελου ή την Ισμήνη είναι το μόνο δείγμα του κράτους που κανονίζει τις ζωές τους.

Μας αφήνει να φανταστούμε, όμως, ότι σαν τον Άγγελο υπάρχουν πολλοί που κρύβονται, πολλοί που έχουν συλληφθεί και άλλοι που έχουν ήδη φυλακιστεί ή τουφεκιστεί. Η εξουσία, η πολιτική και η ιστορία δεν έχουν θέση στο κείμενο αυτό. Αντίθετα την πολιτική, την εξουσία και την ιστορία μας τις αποκαλύπτει η ζωή των χαρακτήρων του κειμένου εν αγνοία τους, μέσα από την ίδια την ύπαρξή τους, τις πράξεις τους και τα συναισθήματά τους. Η αγωνία της Ισμήνης και του Χαρίλαου (του πατέρα του Άγγελου) για τον Άγγελο, ο φόβος του ίδιου και όσων νοιάζονται για αυτόν.

Υπέρβαση ορίων

Ο φόβος κατονομάζεται στο κείμενο, έχει λειτουργικό ρόλο, οργανώνει τις πράξεις τους, αποκτά οντότητα, προσωποποιείται. Τους συνοδεύει αλύπητα, τους προφυλάσσει σε ένα βαθμό από τον υπαρκτό κίνδυνο, γίνεται τελικά, όμως, ένα με αυτούς, τους παραλύει, γίνεται αποκούμπι για τον ψυχισμό τους. Αυτονομείται από τη βούλησή τους και τους θέτει τρομακτικά διλήμματα για την ίδια τους τη ζωή, η οποία ούτως ή άλλως έχει καταστραφεί. Το φάσμα του θανάτου, της απώλειας γυρνάει μόνιμα πάνω από τις ζωές τους, τις κανονίζει, ορίζει τις αποφάσεις τους και τις επιλογές τους. Το κείμενο το ίδιο αποπνέει μια αίσθηση κλειστότητας, περιορισμού, φυλακής. Η ζωή του Άγγελου είναι κλεισμένη σε ένα δωμάτιο – κελί, αλλά και τα όρια των υπολοίπων είναι περιορισμένα τα κλείνει η σιδερένια εξώπορτα. Πέρα και έξω από αυτή υπάρχει μόνο το τρεχαλητό για την επιβίωση, μέσα από αυτή σχέσεις ταραγμένες, επώδυνες.

Οι χαρακτήρες είναι αναγκασμένοι να κινηθούν μέσα στο αυστηρό πλαίσιο που η κατάστασή τους τους υπαγορεύει. Ο Φραγκιάς με το να αισθητοποιεί τον φόβο, μετατοπίζει τη σύγκρουση με το κράτος σε σύγκρουση ορίων μεταξύ των ιδίων των χαρακτήρων του. Η στενότητα των επιλογών οδηγεί την Ισμήνη να κατηγορήσει για δειλία τον Άγγελο, επειδή δεν δέχεται την πρότασή της να κρυφτούν σε ένα καλύτερο σπίτι και συσκοτίζει την αδυναμία ύπαρξης ασφαλών λύσεων. Το αδιέξοδο στη ζωή των χαρακτήρων, όμως, αποκαλύπτει το μετεμφυλιακό κράτος, το οποίο με το να το αποπροσωποποιεί ο συγγραφέας το απομεταφυσικοποιεί, το αποϊεροποιεί.

Ο Άγγελος εν τέλει αποφασίζει για τη ζωή του ο ίδιος. Παίρνει ο ίδιος την καίρια πολιτική απόφαση. Βγαίνει από την κρυψώνα του και πάει να δουλέψει ως μηχανικός. Ο Φραγκιάς αφήνει μετέωρο τον αναγνώστη να αποφασίσει αν η πράξη του Άγγελου είναι μια πράξη πολιτική, μια πράξη αντίστασης ή μια πράξη απόγνωσης, κούρασης, παραίτησης και παράδοσης. Τίποτα δεν του εξασφαλίζει ότι οι καταδότες και οι ασφαλίτες δεν θα τρέξουν πίσω του να εκτελέσουν την απόφαση που εκκρεμεί. Τίποτα δεν διασφαλίζει τον Άγγελο, ούτε οι συνθήκες, πολιτικές ή άλλες, υπόσχονται κάποια βοήθεια ατομική. Στις ακραίες καταστάσεις ο άνθρωπος είναι ευάλωτος, καλείται να πάρει αποφάσεις που τον υπερβαίνουν. Οι άνθρωποι που πολέμησαν μαζί του είναι έτοιμοι να βοηθήσουν, αν χρειαστεί, καθώς είναι, όμως, απομονωμένοι, είναι και αδύναμοι να δράσουν συλλογικά και αποτρεπτικά.

Η κλειστότητα, η θεατρικότητα, αλλά και η υπέρβαση των ορίων, ο φόβος, η απομόνωση και το παράλογο ως κύρια στοιχεία της ανθρώπινης ζωής, θυμίζουν αντίστοιχες προσεγγίσεις στο θέατρο, ρεύματα που διέτρεξαν την ίδια περίοδο και έθεσαν διλήμματα υπαρξιακά για τον άνθρωπο, τονίζοντας το στοιχείο του παράλογου της εποχής και της ανθρώπινης ζωής. Μόνο που ο Φραγκιάς δεν υπερβαίνει την πραγματικότητα. Χωρίς να την φωτογραφίζει, την ανασυνθέτει, την αποκαλύπτει μέσα από τις ζωές των χαρακτήρων του, που είναι σύμβολα καταστάσεων περισσότερο παρά περιπτώσεις ατομικές.

Στο κείμενό του μας μιλά για τη μετεμφυλιακή Ελλάδα, για την εποχή μέσα στην οποία ο ίδιος ζεί. Για όσους από εμάς οι μνήμες δεν φτάνουν μέχρι την εποχή αυτή, το κείμενο αυτό είναι ένας πολύτιμος οδοδείκτης για το πως φτάσαμε ως εδώ. Ένας τεχνίτης του λόγου μας παίρνει από το χέρι και μας οδηγεί μέσα από εικόνες, λέξεις, νοήματα, πλούτο πραγματικό για όποιον τα προσεγγίσει, για όποιον αφεθεί στη γοητεία τους.

Επίσης , πώς επιτρέπει ο κατά τ’ άλλα φύλαξ άγγελος των εν Ελλάδι αφορολογήτων Τραπεζών, διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος την λειτουργία Τουρκικής Τραπέζης στην δυτική Θράκη; Υπάρχει αμοιβαίως Ελληνική στην Τουρκία; Πότε επιτέλους θα καταλάβουμε στη χώρα μας ότι διατηρώντας 5 Τουρκικά προξενεία βλάπτουμε εθνικά συμφέροντα. Ουδέν προσφέρουν αυτά παρά μόνο παράλογες αξιώσεις της Τουρκίας εις βάρος της εθνικής μας κυριαρχίας. Γιατί δεν τα κλείνουμε;

Γιατί τόσα προξενεία η Τουρκία;

Έτσι κι αλλιώς η παρουσία Ελληνικής καταγωγής πληθυσμού στην Κωνσταντινούπολη φθίνει αν δεν κινδυνεύει από κανένα πογκρόμ όπως εκείνο του 1955. Τα ιστορικά οφέλη της παρουσίας του στην Πόλη δεν αξίζουν την ζημία που συνεπάγεται η συνεχής αναφορά της Τουρκικής ηγεσίας σε «δικαιώματα της μειονότητας» στην δυτική Θράκη, Ρόδο, Κω, Ξάνθη και Θεσσαλονίκη, όπως η προχθεσινή. Τι φοβείται ο κ. Γεραπετρίτης και δεν προχωρεί στο κλείσιμο των πλεοναζόντων προξενείων της Τουρκίας; Ένα εις Αθήνας αρκεί κι αντιστοίχως μοναδικό μας στην Άγκυρα – και πολύ είναι.

Επίσης γιατί επιτρέπεται η ανάρτηση σημαιών με την Ημισέληνο στα Ελληνικά νησιά του βορείου Αιγαίου απ’ τους 7ήμερους Τούρκους επισκέπτες; Θα μπορούσε ένας Έλληνας Τουρίστας ν’ αναπετάξει την Γαλανόλευκη σημαία στην Αγιασοφιά, την Ίμβρο και Τένεδο όπου συνεπάγεται άμεσο σύλληψη και καταδίκη σε φυλάκιση των αναιρούντων; «Δύο μέτρα και δύο σταθμά» κι εδώ. Το μόνο που εξηγεί τη ραγιαδίστικη συμπεριφορά ορισμένων απέναντι στην Τουρκία είναι ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας που κατέλειπε η 400 ετών Τουρκοκρατία σε ορισμένους κύκλους «κοτζαμπάσηδων» που επιβιώνουν εξ αιτίας του εξευρωπαϊσμού της χώρας μας.

Αλλ’ όταν η απόφαση του «Κολλεγίου των Επιτρόπων» είναι ομόφωνη για την προσχώρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Συνθήκη Σαίνγκεν της 29ης Μαρτίου 1995 που συμμετέχουν 29 χώρες της Ευρώπης, γιατί συντηρούμε τις υστεροβουλίες της Τουρκίας κατά της εθνικής μας κυριαρχίας χωρίς αντίδραση;

Με την ίδια ακριβώς κατηγορία προτείνει να παραπεμφθεί ο πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Κώστας Αγοραστός, καθώς και τέσσερα ακόμη μη πολιτικά πρόσωπα, τα οποία προέρχονται κυρίως από τις τάξεις της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Αντίθετα, ο κ. Μητρουλιάς εισηγείται την απαλλαγή δύο μη πολιτικών προσώπων από το σύνολο των επτά που είχαν αρχικά συμπαραπεμφθεί με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών ως συμμέτοχοι. Σε περίπτωση που η εισαγγελική πρόταση γίνει δεκτή, θα σημάνει τη συγκρότηση του πρώτου Ειδικού Δικαστηρίου για την υπόθεση των Τεμπών.

Σύμφωνα με πληροφορίες, με την πρότασή του προς το Δικαστικό Συμβούλιο του άρθρου 86, ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός ζητεί την παραπομπή των πέντε εκ των συνολικά οκτώ κατηγορουμένων για το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος, μία κατηγορία που αφορά τη διαχείριση του δυστυχήματος, αμέσως μετά τη σφοδρή σύγκρουση της εμπορικής με την επιβατική αμαξοστοιχία και την απόφαση να «μπαζωθεί» άμεσα ο χώρος με αποτέλεσμα να χαθούν πολύτιμα στοιχεία και οι συγγενείς μάταια να αναζητούν τις σορούς των παιδιών τους. Ένα άλλωστε από τα θύματα της τραγωδίας, η 23χρονη φοιτήτρια Εριέττα Μόλχο, όταν μεταφέρονταν τα μπάζα, δεν είχε καν βρεθεί ενώ μέχρι και σήμερα δεν έχει εντοπιστεί ίχνος DNA ή βιολογικό υλικό που να αντιστοιχεί στη σορό της.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει σταθερά ότι η διαμόρφωση του χώρου στο σημείο της τραγωδίας των Τεμπών δεν ήταν απόπειρα συγκάλυψης, αλλά καθαρά επιχειρησιακή ανάγκη για τη διάσωση εγκλωβισμένων και την απομάκρυνση των βαγονιών. Ταυτόχρονα έχει απαξιώσει τις κατηγορίες για συγκάλυψη ως συνωμοσιολογικές και “ψεκασμένες”, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την αναφορά του υπουργού Δικαιοσύνης Φλωρίδη πως «όσοι μιλούν για μπάζωμα είναι για τα μπάζα», όταν για το ζήτημα αυτό κατηγορείται ένα πρώην μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου, ο πρώην Περιφερειάρχης Θεσσαλίας (γνωστό στέλεχος της ΝΔ) και αξιωματικοί της Πυροσβεστικής.

Το φθινόπωρο η απόφαση για Τριαντόπουλο

Η τελική απόφαση βρίσκεται πλέον στα χέρια του Δικαστικού Συμβουλίου, το οποίο αναμένεται να συνεδριάσει το προσεχές φθινόπωρο. Τα μέλη του Συμβουλίου θα αξιολογήσουν το σκεπτικό της εισαγγελικής πρότασης. Στη συνέχεια θα αποφανθούν εάν ο πρώην υφυπουργός και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι θα οδηγηθούν οριστικά στο εδώλιο για τις παρεμβάσεις στο σημείο της τραγωδίας.

Οι συγγενείς των 57 θυμάτων της ανείπωτης τραγωδίας, αλλά και οι επιζώντες τραυματίες, που κατά το στάδιο της ανάκρισης δήλωσαν παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας ζητούν μετ’ επιτασεως την αναβάθμιση της κατηγορίας σε βάρος του Χρήστου Τριαντόπουλου σε κακούργημα. Η απόφαση του Δικαστικού συμβουλίου του Ειδικού Δικαστηρίου αναμένεται στις αρχές του Φθινοπώρου.

Την ίδια ώρα, σε εξέλιξη είναι ήδη η ανάκριση με βάση το νόμο περί ευθύνης Υπουργών για τον πρώην Υπουργό Μεταφορών, Κώστα Καραμανλή. Την ανάκριση διεξάγει ο κ. Ηλίας Γιαρένης και ήδη οι περισσότεροι συγγενείς θυμάτων έχουν περάσει το κατώφλι του γραφείου του για να δηλώσουν παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας, να καταθέσουν και να ζητήσουν αναβάθμιση της κατηγορίας από το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος στο κακούργημα που βαρύνει και τους υπόλοιπους κατηγορούμενους στην κύρια δίκη, των επικίνδυνων παρεμβάσεων στη συγκοινωνία με ενδεχόμενο δόλο.

«Μέσα στην κρίση, ο Γεωργιάδης ζητούσε από επιχειρήσεις να χρηματοδοτούν μέσα μαζικής ενημέρωσης για να βγαίνει ο ίδιος και να κάνει καριέρα», ανέφερε ο ανεξάρτητος βουλευτής, χαρακτηρίζοντας την πρακτική αυτή «παθητική δωροδοκία».

Κατά τους ισχυρισμούς του, ο Γεωργιάδης ζητούσε από τον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της Novartis Κωνσταντίνο Φρουζή να διαθέτει χρήματα σε μέσα ενημέρωσης, ενώ συνομιλούσε και με τον Νίκο Μανιαδάκη, στον οποίο, όπως υποστήριξε, υπεδείκνυε τον τρόπο με τον οποίο θα κατέθετε. «Ο αντιπρόεδρος της ΝΔ έδωσε χαρτί στον ψευδομάρτυρα εις βάρος μου», ανέφερε ο Σαλμάς, καταθέτοντας στη Βουλή γραπτά μηνύματα που είχε ανταλλάξει με τον υπουργό Υγείας και τα οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς του.

Να σημειωθεί ότι ο Μάριος Σαλμάς είναι ιστορικό στέλεχος της ΝΔ και μέχρι πρότινος βουλευτής της, μέχρι που διαγράφηκε από την ΚΟ της, μετά από αιχμές για διαπλοκή που είχε διατυπώσει κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει μιλήσει για πολιτικό εκβιασμό και σκευωρία εναντίον του, κατηγορώντας ως ενορχηστρωτή τον ίδιο το πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, στον οποίο έχει επιτεθεί με σφοδρότατους χαρακτηρισμούς. Παγίως ζητούσε την αποκάλυψη των προστατευόμενων μαρτύρων που ενεπλάκησαν στο σκάνδαλο.

Παρέμβαση Πολάκη

Αμεση ήταν η αντίδραση του Παύλου Πολάκη, ο οποίος είχε βρεθεί σε πολυετή δικαστική αντιπαράθεση με τον Γεωργιάδη για την υπόθεση Novartis. «Οταν τα έλεγα εγώ, με βρίζατε. Τώρα που τα λέει ο Σαλμάς, μούγκα», σχολίασε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, προσθέτοντας: «Karma is a bitch. Δικαιωνόμαστε».

Ο Πολάκης υποστήριξε ακόμη ότι «ο Σαλμάς δείχνει στεγνό τον “αδιευκρίνιστο” Γεωργιάδη», τον οποίο κατηγόρησε ότι ευνόησε τη Novartis ως προς την τιμολόγηση φαρμάκων στην ελληνική αγορά.

Αντιδράσεις από την αντιπολίτευση

«Ο κ. Γεωργιάδης επέλεξε να απαντήσει στις σημερινές βαρύτατες καταγγελίες του κ. Σαλμά με προσωπικές επιθέσεις και επικοινωνιακούς αντιπερισπασμούς», αναφέρειτο ΠΑΣΟΚ σε σχόλιο του για την ανάρτηση του υπουργού Υγείας. Σημειώνει ότι «δεν έδωσε καμία ουσιαστική απάντηση στις συγκεκριμένες καταγγελίες που διατυπώθηκαν δημόσια από το βήμα της Βουλής». Επισημαίνει ειδικότερα ότι «ο κ. Σαλμάς κατηγόρησε τον κ. Γεωργιάδη για παθητική δωροδοκία και μίλησε για ‘ορισμό της διαπλοκής’, ενώ υποστήριξε ότι υπήρξαν παρεμβάσεις στο έργο της Δικαιοσύνης και σε προστατευόμενο μάρτυρα, στον οποίο, όπως κατήγγειλε, ο κ. Γεωργιάδης υποσχόταν ότι ‘θα του το ξεπληρώσει’, καταθέτοντας μάλιστα και στοιχεία που, κατά τον ίδιο, τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς του».

Το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι «απέναντι σε αυτές τις εξαιρετικά σοβαρές καταγγελίες, ο Υπουργός Υγείας δεν έδωσε καμία απάντηση επί της ουσίας», αλλά ότι «πέταξε την μπάλα στην κερκίδα» και ότι «κάνει πως δεν κατάλαβε την καταγγελία». «Εδώ δεν συζητάμε την σκευωρία Novartis που ήταν απολύτως υπαρκτή, αλλά τη δική του εμπλοκή στα καταγγελλόμενα. Σε αυτά τον καλέσαμε να απαντήσει, αλλά μάταια», υπογραμμίζει το ΠΑΣΟΚ.

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης υποστηρίζει ότι «οι αντιφάσεις του κ. Γεωργιάδη είναι προφανείς» και πως «οφείλει να δώσει άμεσα καθαρές και τεκμηριωμένες απαντήσεις». «Μέχρι να το πράξει, δεν μπορεί να παραμένει στη θέση του Υπουργού Υγείας», τονίζει.

Τέλος, για «τους ισχυρισμούς του ότι ο κ. Σαλμάς είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη σκευωρία Novartis», το ΠΑΣΟΚ σχολιάζει: «Ας μας εξηγήσει πως ως Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας συναίνεσε, ώστε να συμπεριληφθεί στα ψηφοδέλτιά της στις εθνικές εκλογές το 2023 και στην Κοινοβουλευτική της Ομάδα έως το 2024».

Στο ζήτημα παρενέβη και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Δημήτρης Μάντζος, επισημαίνοντας ότι όσα ακούστηκαν στη Βουλή συνιστούν «αναβάθμιση της υπόθεσης». «Είναι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί που πρέπει να διερευνηθούν από τη Δικαιοσύνη. Το ερώτημα είναι εάν στέκεται ο κ. Γεωργιάδης ως υπουργός Υγείας», ανέφερε.

Σε υψηλούς τόνους κινήθηκε και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία υποστήριξε ότι αποκαλύπτεται εκ νέου το «βρόμικο πρόσωπο» της, όπως τη χαρακτήρισε, «εγκληματικής οργάνωσης» της Νέας Δημοκρατίας.

Τα μηνύματα που κατέθεσε ο Σαλμάς στη Βουλή

Γεωργιάδης: Με τον Σαλμά μόνο στα δικαστήρια

Ο Αδωνις Γεωργιάδης απάντησε στις καταγγελίες με εκτενή ανάρτησή του, κατηγορώντας τον Μάριο Σαλμά ότι επιχειρεί εκ νέου να τον συκοφαντήσει. Ο υπουργός Υγείας ανέφερε ότι ο πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας είχε προαναγγείλει πως μετά την ομιλία του στη Βουλή ο ίδιος θα έπαυε να είναι υπουργός, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Παραμένω υπουργός Υγείας».

Παράλληλα, υποστήριξε ότι τα στοιχεία που κατατέθηκαν δεν αποδεικνύουν όσα ισχυρίστηκε ο κ. Σαλμάς. Αναφέρθηκε ειδικότερα σε μήνυμά του, στο οποίο έγραφε ότι «δεν έχω πάρει ποτέ από κανέναν ούτε ένα ευρώ», καθώς και σε ένορκη βεβαίωσή του υπέρ του Νίκου Μανιαδάκη, η οποία είχε κατατεθεί σε δικαστήριο.

«Με τον κ. Σαλμά δεν ανοίγω κανέναν διάλογο εκτός της αίθουσας των δικαστηρίων», τόνισε ο κ. Γεωργιάδης, στρέφοντας τα πυρά του και κατά του Παύλου Πολάκη και της Ζωής Κωνσταντοπούλου, τους οποίους χαρακτήρισε «ξεχασμένους από τον λαό πολιτικούς αντιπάλους».

Ο κ. Σαλμάς είχε εμφανιστεί προ ημερών σε εκπομπή στο @kontrachannel και είχε «προβλέψει» ότι: «όταν μιλήσω στην Βουλή στην άρση της ασυλίας μου ο κ. Γεωργιάδης θα παύσει να είναι Υπουργός…»… τον διαβεβαιώνω ότι αν και σήμερα με διάφορες ανοησίες -πχ με γραπτό μου μνμ που του…

Ο υπουργός Υγείας υποστήριξε ακόμη ότι ο Μάριος Σαλμάς είχε διαδραματίσει ρόλο στην έναρξη της υπόθεσης Novartis και ότι είχε επιδιώξει να γίνει προστατευόμενος μάρτυρας στις Ηνωμένες Πολιτείες, ισχυρισμό που ο ίδιος παρουσίασε ως γνωστό εδώ και χρόνια.

«Αυτή θα είναι πάντα η απάντησή μου σε όσους αμφισβητούν την ηθική μου συγκρότηση», ανέφερε, εκφράζοντας εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη. «Εγώ δεν είμαι από αυτούς που κάνουν λογοπαίγνια και στέλνουν λουλούδια σε όσους τους λένε κλέφτες. Εγώ τους πάω στο σκαμνί, διότι δεν έχω απολύτως τίποτε να φοβηθώ και από κανέναν», κατέληξε.

Η αστυνομία απέκλεισε το σημείο μέχρις ότου διερευνηθεί το θέμα της διαρροής και διεκόπη η κυκλοφορία στην οδό Ομηρίδου Σκυλίτση, από το ύψος της οδού Γρηγορίου Λαμπράκη, στην δε οδό 34ου Συντάγματος Πεζικού, από το ύψος της οδού Διστόμου. Πραγματοποιήθηκαν επίσης εκτροπές στις οδούς  Δεληγιώργη και Πύλης καθώς και στις οδούς Πύλης και Γενναδίου. Στον τόπο του συμβάντος μετέβησαν 29 πυροσβέστες με 11 οχήματα από τις Πυροσβεστικές Υπηρεσίες Πειραιά, Μεγάρων και Ελευσίνας όπως επίσης και ειδική ομάδα από την 1η ΕΜΑΚ

Μέτρα για τυχόν διαρροή

Για το φόβο ευρύτερης διαρροής η ΕΛΑΣ έδωσε εντολή στη ΣΤΑΣΥ να διακόψει τη συγκοινωνία. Στην ανακοίνωσή της η εταιρεία αναφέρει:

«Σας ενημερώνουμε, πως με εντολή της ΕΛ.ΑΣ, μετά από αναφορές για πιθανή διαρροή αερίου σε πρατήριο υγρών καυσίμων στον Πειραιά:

– Διακόπτεται προσωρινά η λειτουργία του σταθμού «Πειραιάς» στη Γραμμή 1 (ΗΣΑΠ) του Μετρό και η κυκλοφορία διεξάγεται στο τμήμα Φάληρο – Κηφισιά.

– Διακόπτεται προσωρινά η κυκλοφορία στο τμήμα Ακτή Ποσειδώνος Πειραιά – Μοσχάτο της Γραμμής 7 του Τραμ και η κυκλοφορία διεξάγεται στο τμήμα Ασκληπιείο Βούλας – Καλλιθέα.

Οι οδηγοί καλούνται να αποφεύγουν την περιοχή και να ακολουθούν τις υποδείξεις της Τροχαίας, επιλέγοντας εναλλακτικές διαδρομές μέχρι την ολοκλήρωση των ελέγχων»

Είναι μία πολύ δύσκολη απόφαση, γιατί όλη μου η ζωή είναι συνδεδεμένη με την οργανωμένη δράση στην Αριστερά, στον Συνασπισμό και στον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, από την ίδρυσή τους. Όμως όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες δεν αντιστοιχούν στις αξίες της Αριστεράς. Δεν μπορώ να υποστηρίξω την περιχαράκωση, η οποία δεν απαντά στην ανάγκη των πολιτών να φύγει η Δεξιά και να πάρει τη θέση της μια προοδευτική κυβέρνηση. Λυπάμαι πολύ για αυτό το αδιέξοδο. Ευχαριστώ όλους τους συντρόφους μου και όλες τις συντρόφισσες μου για αυτή την κοινή πορεία ζωής, η οποία δεν σταματά εδώ.

Παραμένω πιστός στις ιδέες και στις αξίες της Αριστεράς και στον αγώνα για μία δίκαιη κοινωνία. Θα τιμήσω την εντολή των πολιτών, με αξιοπρέπεια, με σοβαρότητα, με συνέπεια, κάνοντας ό,τι μπορώ για να υπάρξει μία ευρεία προοδευτική σύγκλιση και συνεργασία.

Και εδώ υπάρχουν σοβαρές καθυστερήσεις και πολλά πράγματα που πρέπει να γίνουν. Μόνο έτσι θα ηττηθεί η Δεξιά που γεννά φτώχεια, σκάνδαλα, αδικία και ανισότητες. Η κοινωνία υποφέρει και ζητά από εμάς ενότητα, λύσεις και όχι διχασμούς. Αυτόν τον όρκο θα υπηρετήσω μέσα και έξω από τη Βουλή».

Απών ο ΣΥΡΙΖΑ από την Δεξίωση

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν θα παραστεί στη δεξίωση της 24ης Ιουλίου στο Προεδρικό Μέγαρο για την επέτειο της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Όπως τονίζεται στην επιστολή της προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Ρένας Δούρου, προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τασούλα, η εκδήλωση πόρρω απέχει από τον σκοπό του ουσιαστικού αναστοχασμού για τη δημοκρατία, τους θεσμούς και τη συλλογική ιστορική μνήμη, από τη στιγμή που μετέχουν σε αυτή νοσταλγοί της χούντας, εκπρόσωποι της ακροδεξιάς και αναθεωρητές της σύγχρονης ιστορίας της χώρας μας.

Αναφέρει στην επιστολή της η Ρένα Δούρου: «Η παρουσία τους, που βαίνει αυξανόμενη τα τελευταία χρόνια στην εκδήλωση, μόνο τη Δημοκρατία δεν τιμά. Αντιθέτως, προσβάλλει τη μνήμη των θυμάτων της δικτατορίας, των βασανισμένων, των πραγματικών αντιστασιακών που φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν. Προσβάλλει τους δημοκρατικούς αγώνες του λαού μας».

Η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, σημειώνει η Κουμουνδούρου «με αίσθημα ευθύνης απέναντι σε αυτούς τους αγώνες, επιλέγει να τούς τιμήσει με την παρουσία της σε ιστορικούς τόπους μνήμης του αντιδικτατορικού αγώνα, εκεί όπου παραμένει ζωντανή η μνήμη της αντίστασης απέναντι στη χούντα των συνταγματαρχών, εκεί όπου η συλλογική μνήμη αντιστέκεται στη λήθη και στις βολικές εξισώσεις».

Όπως είναι γνωστό, ο Ρετζέπ Ταγίπ Έρντογαν, έστειλε στη θέση του τον Αντιπρόεδρο Τζεβντέτ Γιλμάζ, ο οποίος έχει την ευθύνη της Κύπρου στην τουρκική κυβέρνηση. Είναι, δηλαδή, ο αρμόδιος που παρακολουθεί το «πρότζεκτ κατεχόμενα». Τον έστειλε  για να πει αυτά που θα έλεγε ο ίδιος. Να πει αυτά που η Άγκυρα πάντα εξέφραζε.  Δηλαδή, ότι «ο δρόμος για μια δίκαιη, μόνιμη και βιώσιμη λύση περνά από την αποδοχή της κυριαρχικής ισότητας και του ίσου διεθνούς καθεστώτος των δύο κρατών».

Μερικά 24ωρα πριν την άφιξή του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, στην Κύπρο, ο Γιλμάζ, δεν βρήκε ούτε λέξη να πει για αυτό το ταξίδι. Έσπευσε δε να στείλει συστημένη και μια προειδοποίηση προς τη Λευκωσία (αλλά και το Παρίσι), για τις αμυντικές συμφωνίες που υπογράφει. Η Τουρκία, είπε,  παρακολουθεί «εκ του σύνεγγυς και με μεγάλη προσοχή» όσους επιδιώκουν να εντάξουν την Κύπρο σε νέα στρατιωτικά σχήματα.  Αυτό το αναφέρει ο εκπρόσωπος της κατοχικής δύναμης.

Η γραμμή του Ταγίπ Ερντογάν δεν αλλάζει

Ο Γιλμάζ, όχι τυχαία, έκανε μια αναφορά, που παραπέμπει στη λογική του κατακτητή. Έχει εντάξει τα κατεχόμενα στα μεγάλα… οράματα της Τουρκίας. « Ο αιώνας της Τουρκίας θα είναι ταυτόχρονα και ο αιώνας της ‘’ Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου», ανέφερε κατά την ομιλία του ο Ταγίπ Ερντογάν στα κατεχόμενα. 

Την ίδια ώρα, ο «προοδευτικός» και υπέρ της… λύσης, Τουφάν Έρχιουρμαν, που είναι «έτοιμος» για «συμφωνία» θέτει όρους και προϋποθέσεις. Έχει μια λίστα για τα όσα θα πρέπει να γίνουν πριν να αρχίσουν συνομιλίες. Κι όταν γίνουν όλα αυτά, κατά πάσα πιθανότητα,  δεν θα έχει λόγο η κατοχική πλευρά να εισέλθει σε συνομιλίες. Γιατί θα εξασφαλίσει βασικές επιδιώξεις. Πρωτίστως, τους όρους του διαζυγίου. 

Ο Έρχιουρμαν  επιμένει σε ΜΟΕ, κι ας συζητούνται εδώ και χρόνια, χωρίς αποτέλεσμα. Είναι κι αυτός ένας τρόπος για να μην συζητείται η ουσία του Κυπριακού, δηλαδή, η συνεχιζόμενη κατοχή εδαφών από την Τουρκία. Στο διά ταύτα δεν αναφέρεται. Άλλωστε, σε όσα μηνύματα έστειλε αυτές τις ημέρες, με αφορμή την επέτειο της εισβολής, δεν αναφέρθηκε στην ουσία. Ούτε καν τι μορφή λύσης επιδιώκει. Αυτός, ο… έτοιμος από καιρό.

Οι Τουρκοκύπριοι είναι θύμα των επεκτατικών επιδιώξεων της Τουρκίας. Χρησιμοποιούνται για να προωθεί η Άγκυρα τις πολιτικές της. Αποτελούν μια από τις παραμέτρους, ενός μεγάλου «οράματος» της Τουρκίας, το οποίο δεν τους εξυπηρετεί. Αυτό το γνωρίζουν πρώτοι οι εκάστοτε εγκάθετοι της Άγκυρας στα κατεχόμενα, καθώς καλούνται να υπηρετήσουν αυτή την πολιτική. Άλλοι με προθυμία και άλλοι με το στανιό. Αυτό, ωστόσο, δεν έχει καμία διαφορά για την κατοχική δύναμη. Αυτή, εκείνο που θέλει, είναι να υλοποιείται η πολιτική της. 

Με τη συγκεκριμένη ειδοποίηση, εξουσιοδοτείται το σκάφος σεισμικών ερευνών Oruc Reis να ξεκινήσει έρευνες κατά μήκος της σχεδιαζόμενης διαδρομής του αγωγού μέχρι τα τέλη Αυγούστου.

Οι εργασίες έρχονται σε συνέχεια μνημονίου συμφωνίας που υπογράφηκε στις 10 Ιουλίου μεταξύ της Τουρκίας και του Ψευδοκράτους («Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου»), με το οποίο ξεκινούν οι προετοιμασίες για την κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού.

«Το έργο του αγωγού φυσικού αερίου Τουρκίας-“ΤΔΒΚ” στοχεύει στην ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας της “Τουρκικής Κύπρου”, αντικαθιστώντας τα υγρά καύσιμα που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με φυσικό αέριο, ενώ παράλληλα θέτει τις βάσεις για έναν διάδρομο που θα μπορούσε τελικά να μεταφέρει φυσικό αέριο από την Ανατολική Μεσόγειο στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας» σχολιάζουν τουρκικά ΜΜΕ.

Από την πλευρά του ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ, δήλωσε ότι το σύστημα θα αποτελείται από μια γραμμή μεταφοράς 101 χιλιομέτρων, η οποία περιλαμβάνει 97 χιλιόμετρα υποθαλάσσιου τμήματος και 4 χιλιόμετρα χερσαίου, συνδέοντας το Αναμούρ στις μεσογειακές ακτές της Τουρκίας με το Τεκνετζίκ (Τράπεζα), ανατολικά της Κερύνειας.

Οπότε αποδέχθηκε την κατάσταση και όλη του η ζωή είναι στο ισόγειο σπίτι του μαχαλά, όπου εκεί είναι κουζίνα, κρεβατοκάμαρα, σαλόνι. Δεν έχει βγει στην αυλή να δει τον ήλιο, το φεγγάρι, τις γλάστρες με τα φυτά, να δει την γειτονιά που μεγάλωσε, να ζήσει γάμους, γλέντια, σουνέτ, να πάει στο κέντρο της πόλης που το αλώνιζε με το μηχανάκι και το αυτοκίνητό του…

Δεν μιλάμε να βρεθεί σε θάλασσα, σε βουνό, σε διπλανές αγαπημένες πόλεις στην Ξάνθη, τον Ίασμο, την Αλεξανδρούπολη. Όλα αυτά τα απλά πράγματα για τον ίδιο είναι όνειρο απατηλό… «Όσο ήμουν καλά, οι παρέες ήτανε δίπλα μου, είχα μεγάλο κύκλο φίλων και γνωστών, αλλά όταν άρχισαν τα προβλήματα με απομόνωσαν, με ξέχασαν, δεν πατάει κανείς στο σπίτι μου εκτός από τα τέσσερα παιδιά μου που κι αυτά έχουν την ζωή τους»…

Τον αφήνουμε σαν το σκυλί στο αμπέλι;

Όταν του τηλεφώνησα για να τον επισκεφθώ, γιατί γνωριζόμαστε χρόνια, κι έχω κάνει πολλά ρεπορτάζ για τη ζωή του, με αποτέλεσμα να γίνει γνωστή η περίπτωση του, να βρεθεί χορηγός, να εξασφαλισθεί το ειδικό κρεβάτι, το στρώμα, να βρεθούν ρούχα κι όλα τα απαραίτητα, να ενδιαφερθεί η διοίκηση του νοσοκομείου για να υποστηριχθεί με οξυγόνο, να τον επισκεφθούν γιατροί, κοινωνική λειτουργός, αναθάρρησε.

Το σπίτι το εντόπισα μέσα στην χαρακτηριστική συνοικία μουσουλμάνων διαφορετικών εθνοτικών και θρησκευτικών προελεύσεων που ζουν με τους δικούς τους ρυθμούς, με την ελευθερία να πηγαίνουν στο τζαμί, να ξενυχτούν με τους θορυβώδεις γάμους, να απασχολούν τις αρχές με τις φιλονικίες τους, να ξεχωρίζουν για τα καφενεία και τα ταβερνάκια με σπεσιαλιτέ, με τα πάθη και τις ιδιαιτερότητές τους με την αγάπη να επενδύουν τα χρήματα που βγάζουν στο εξωτερικό σε πολύχρωμες μονοκατοικίες.

Ο Σαχίν Σερήφ με υποδέχεται με ένα πλατύ χαμόγελο που δεν το διαθέτουν οι απόλυτα υγιείς. Αυτό τον διασώζει, όπως λένε και οι γιατροί του. Βέβαια στο ερώτημα πως περνά, ξεδιπλώνεται η ζοφερή πραγματικότητα. Θέλει απλά κι αυτονόητα που όμως τα στερείται. Ένα ζευγάρι γυαλιά που πρέπει να τα δώσει οφθαλμίατρος.

«Εκλιπαρώ να έρθει κάποιος γιατρός να με δει γιατί έχω μεγάλο πρόβλημα από τις κατακλίσεις, και δεν εισακούγομαι. Υποφέρω… Δεν θέλω χρήματα θέλω φροντίδα, ιατρικές συμβουλές. Η γυναίκα μου, η Νεσλά, με φροντίζει, φυλακίστηκε δίπλα μου. Μόνο για τον καθαρισμό μου χρειάζομαι ειδικά προϊόντα και πάνες που κοστίζουν και τα καλύπτω μόνος μου, δεν δικαιολογούνται… Σ’ αυτό το κομμάτι θα ήθελα να βρεθεί κάποιος να μου τα προσφέρει. Τουλάχιστον να υπάρχει η απαραίτητη υγιεινή να μην έχω μολύνσεις». Μιλά για προηγούμενο διοικητή και διοικήτρια του Σισμανόγλειου νοσοκομείου Κομοτηνής που είχαν βρει κάποια φόρμουλα μέσω επιτροπής γιατρών που τον επισκεπτόταν. Με την αλλαγή διοίκησης και την αυστηροποίηση του πλαισίου αυτή η δυνατότητα χάθηκε.

Και τι γίνεται για ένα άνθρωπο που είναι καθηλωμένος, τον αφήνουμε να πεθάνει σαν το σκυλί στο αμπέλι; Όταν χρειάστηκε μια ημέρα να μετακινηθεί ήρθε γερανός κι έγινε ολόκληρη επιχείρηση να μπει σε καρότσα φορτηγού. Επίσης τα κρεβάτια του νοσοκομείου Κομοτηνής είναι για ασθενείς μέχρι 150 κιλά. Υπάρχουν κάποια ελάχιστα για ασθενείς μέχρι 250 κιλά στην Αλεξανδρούπολη αλλά τον κ. Σαχίν δεν τον καλύπτουν. Παρακαλεί να εξασφαλισθεί ένα τέτοιο κρεββάτι στο νοσοκομείο της πόλης του, ώστε να μπορεί αν υπάρξει μεγάλη ανάγκη να νοσηλευτεί. Την περίπτωσή του την γνωρίζουν πολιτικοί πρώτης γραμμής στην Αθήνα αλλά δεν έδωσαν κάποια λύση για τα αυτονόητα…

«Ένα σκυλί στο δρόμο το μαζεύουν, το περιθάλπουν και καλά κάνουν, κι εμένα που είμαι Έλληνας μουσουλμάνος, που υπηρέτησα στον ελληνικό στρατό, που πλήρωσα φόρους άσκησα νόμιμα επάγγελμα με έχουν παρατεταμένο να προβληματίζομαι πόσο θα ζήσω μέχρι να βγει η ψυχή μου…» θα πει. Ελπίζει να τον ακουμπήσει το πρόγραμμα της κ. Αγαπηδάκη για περίθαλψη κατάκοιτων ανήμπορων ανθρώπων στο σπίτι τους… Ελπίζει να μην είναι για λίγους κι εκλεκτούς ή προεκλογικό πυροτέχνημα…

Ευχαριστίες μέσα από την ψυχή του εκφράζει για τον Ανδρέα Μπαρδάκη, φύλακα άγγελο των ΑΜΕΑ που τον επισκέφθηκε πριν 6 χρόνια αλλά δεν τον ξέχασε, τον στηρίζει ψυχολογικά, του τηλεφωνεί συχνά, το νοιάζεται και το αποδεικνύει. Η έκπληξη μου κορυφώθηκε όταν ήρθε ο γιος του Τουφάν Σερήφ να τον δει. Το παλληκάρι κληρονόμησε τη νόσο του πατέρα του, την τρομερή παχυσαρκία και ήδη ζυγίζει 250 κιλά! Στα 43 του χρόνια ζει με το επίδομα της Πρόνοιας, είναι πατέρας 4 παιδιών και τον στηρίζει ο μεγαλύτερος γιος του που ασχολείται με εμπόριο μοκετών, χαλιών κλπ.

Τα προβλήματα όμως έρχονται καλπάζοντας και ήδη και αυτός χρειάζεται υποστήριξη. Ο άλλος γιος ο Τουντζάϊ και τα κορίτσια Μπεμπερχά και Φατμέ δεν αντιμετωπίζουν θέμα παχυσαρκίας.

Εκκλήσεις για υποστήριξη

Η καθημερινότητά τους είναι αδιανόητη. Η υποστήριξη επιβεβλημένη ακόμη και η ψυχολογική ενθάρρυνση όλων και κυρίως των αθέατων και διακριτικών συζύγων που βιώνουν αυτή την πραγματικότητα. Ας ελπίσουμε ότι πέρα από την ευαισθητοποίηση θα υπάρξουν λύσεις, κάποιοι χορηγοί για τα απαραίτητα (απολυμαντικά και βοηθήματα) που χρειάζονται καθημερινά, ότι οι δεκάδες σύλλογοι και ευαίσθητοι της Θράκης θα θελήσουν να του κάνουν παρέα και να μην είναι προσκολλημένος, ο πατέρας κατάκοιτος στην οθόνη της τηλεόρασης…