Ο Αμερικανικός Στρατός έχει αναπτύξει ίσως το πιο ολοκληρωμένο πρόγραμμα Counter-UAS παγκοσμίως. Βασική αρχή αποτελεί ότι κάθε κλιμάκιο πρέπει να διαθέτει τις κατάλληλες δυνατότητες, ανάλογα με το επίπεδο της απειλής. Στις ομάδες μάχης και τις διμοιρίες, οι στρατιώτες εξοπλίζονται με φορητά μέσα ηλεκτρονικών παρεμβολών, όπως τα DroneBuster της Flex Force και άλλα παρεμφερή συστήματα, ενώ χρησιμοποιούνται επίσης φορητοί αισθητήρες εντοπισμού μικρών UAV.

Σε επίπεδο λόχου και τάγματος εγκαθίστανται ολοκληρωμένα συστήματα όπως το Fixed Site-Low, Slow-Small Unmanned Aircraft Integrated Defeat System (FS-LIDS) και το Mobile-LIDS. Τα συστήματα αυτά συνδυάζουν τρισδιάστατα ραντάρ, ηλεκτροοπτικούς και υπέρυθρους αισθητήρες, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, πολυβόλα ή πυροβόλα, βλήματα μικρού βεληνεκούς.

Στις ταξιαρχίες και στις μεραρχίες λειτουργούν μονάδες αεράμυνας εξοπλισμένες με M-SHORAD (Maneuver Short Range Air Defense), τα οποία βασίζονται σε τεθωρακισμένα Stryker και φέρουν πυροβόλο των 30 χιλ., πυραύλους Stinger, βλήματα Hellfire και προηγμένα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου.

Παράλληλα, ο αμερικανικός στρατός επενδύει σε όπλα κατευθυνόμενης ενέργειας. Το πρόγραμμα DE M-SHORAD ενσωματώνει λέιζερ ισχύος 50 kW πάνω σε τεθωρακισμένα οχήματα, ενώ αναπτύσσονται και ισχυρότερα συστήματα 100-300 kW για την αντιμετώπιση μεγαλύτερων UAV και πυραύλων cruise.

Βρετανία-Γαλλία-Γερμανία

Ο Βρετανικός Στρατός δίνει ιδιαίτερη έμφαση στις δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου. Οι μονάδες του εξοπλίζονται με φορητούς παρεμβολείς, ενώ στις ταξιαρχίες αναπτύσσονται ολοκληρωμένα συστήματα ανίχνευσης και παρεμβολών. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το πρόγραμμα Land Laser Directed Energy Weapon (LDEW), το οποίο χρησιμοποιεί λέιζερ υψηλής ισχύος για την καταστροφή μικρών UAV με εξαιρετικά χαμηλό κόστος ανά εμπλοκή.

Παράλληλα, το Βρετανικό Πυροβολικό εξετάζει την αξιοποίηση πυροβόλων 35 και 40 χιλιοστών με πυρομαχικά προγραμματιζόμενης έκρηξης για την αντιμετώπιση σμηνών drones. Η δε Γαλλία έχει δημιουργήσει το ολοκληρωμένο πρόγραμμα PARADE (Protection Déployable Anti-Drones), το οποίο χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού. Το σύστημα περιλαμβάνει ραντάρ μικρής εμβέλειας, αισθητήρες RF, ηλεκτροοπτικά μέσα, συστήματα ηλεκτρονικών παρεμβολών, πυροβόλα και κινητά μέσα καταστροφής. Παράλληλα, η MBDA αναπτύσσει νέα βλήματα πολύ μικρού βεληνεκούς, ειδικά σχεδιασμένα για μικρά UAV, ενώ εξετάζονται και λύσεις λέιζερ.

Η Bundeswehr έχει επενδύσει κυρίως σε ολοκληρωμένα δίκτυα αισθητήρων και ηλεκτρονικού πολέμου. Η Hensoldt έχει αναπτύξει το σύστημα ASUL, που συνδυάζει παθητικούς αισθητήρες RF, ραντάρ Spexer, ηλεκτροοπτικούς αισθητήρες και παρεμβολείς. Παράλληλα, η Rheinmetall διαθέτει το Skynex, ένα από τα πλέον προηγμένα συστήματα Counter-UAS διεθνώς.

Το Skynex χρησιμοποιεί πυροβόλα Revolver Gun Mk3 των 35 χιλιοστών με πυρομαχικά AHEAD, τα οποία δημιουργούν νέφος εκατοντάδων βολίδων μπροστά από τον στόχο, αυξάνοντας σημαντικά την πιθανότητα καταστροφής μικρών drones. Η εταιρεία αναπτύσσει επίσης λέιζερ ισχύος άνω των 50 kW για μελλοντική επιχειρησιακή χρήση.

Ισραήλ: Εμπειρία δεκαετιών στο Counter-UAS

Το Ισραήλ διαθέτει ίσως το πιο ώριμο οικοσύστημα Counter-UAS στον κόσμο. Το Iron Dome έχει πλέον αποκτήσει δυνατότητες αναχαίτισης UAV, ενώ η Rafael αναπτύσσει το Iron Beam, ένα λέιζερ περίπου 100 kW που προορίζεται να αναλαμβάνει την εξουδετέρωση μικρών drones και ρουκετών με ελάχιστο κόστος ανά βολή.

Παράλληλα, χρησιμοποιούνται ευρέως o ηλεκτρονικός πόλεμος, αισθητήρες RF, φορητοί παρεμβολείς, ολοκληρωμένα δίκτυα διοίκησης και ελέγχου. Οι δυνατότητες αυτές είναι ενσωματωμένες ήδη σε επίπεδο ταξιαρχίας και μεραρχίας, ενώ προστατεύουν και κρίσιμες υποδομές.

Οι εμπόλεμοι στρατοί: Ουκρανία και Ρωσία

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει μετατρέψει τα Counter-UAS σε οργανικό στοιχείο σχεδόν κάθε μονάδας. Σήμερα σχεδόν κάθε ουκρανικός λόχος διαθέτει: Ομάδες χειριστών UAV, ομάδες ηλεκτρονικού πολέμου, φορητούς παρεμβολείς, ανιχνευτές RF. Σε επίπεδο τάγματος και ταξιαρχίας λειτουργούν εξειδικευμένες μονάδες ηλεκτρονικού πολέμου που χρησιμοποιούν συστήματα όπως τα Bukovel, Kvertus και Nota για την παρεμβολή FPV drones και UAV αναγνώρισης. Η ουκρανική βιομηχανία παράγει πλέον εκατοντάδες διαφορετικά συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, με έμφαση στη γρήγορη προσαρμογή απέναντι στις συνεχώς μεταβαλλόμενες ρωσικές τακτικές.

Η Ρωσία βασίζεται ιδιαίτερα στον ηλεκτρονικό πόλεμο. Συστήματα όπως τα: Pole-21, Silok, Krasukha, Repellent, Shipovnik-Aero, αναπτύσσονται από το επίπεδο ταξιαρχίας έως και στρατιάς, δημιουργώντας εκτεταμένους “θόλους” παρεμβολών. Παράλληλα, οι μονάδες πρώτης γραμμής διαθέτουν φορητούς παρεμβολείς και ολοένα περισσότερα αντιαεροπορικά πυροβόλα προσαρμόζονται ειδικά για την αντιμετώπιση FPV drones. Η ρωσική εμπειρία στην Ουκρανία έχει οδηγήσει επίσης στην ανάπτυξη κινητών ομάδων Counter-UAS πάνω σε τεθωρακισμένα οχήματα, που συνοδεύουν μηχανοκίνητους σχηματισμούς.

Η νέα κατεύθυνση

Παρά τις διαφορετικές οργανωτικές επιλογές, όλοι οι μεγάλοι στρατοί καταλήγουν πλέον στο ίδιο συμπέρασμα: Η αντιμετώπιση των drones δεν μπορεί να βασίζεται σε ένα μόνο σύστημα, ή σε μία μόνο μονάδα. Αντίθετα, απαιτείται ένα πολυεπίπεδο δίκτυο που ξεκινά από τον απλό στρατιώτη με φορητό παρεμβολέα και φθάνει έως τα ανώτερα κλιμάκια, όπου συνδυάζονται ραντάρ, ηλεκτρονικός πόλεμος, αντιαεροπορικά πυροβόλα, πύραυλοι και όπλα κατευθυνόμενης ενέργειας.

Η εμπειρία της Ουκρανίας έχει επιταχύνει δραματικά αυτή τη μετάβαση, μετατρέποντας το Counter-UAS από εξειδικευμένη αποστολή σε βασικό πυλώνα της σύγχρονης αεράμυνας και της επιβίωσης των χερσαίων δυνάμεων.

Νωρίτερα ο Νικόλας Φαραντούρης, αφού εξελέγη ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ και ήταν και υποψήφιος αρχηγός του κόμματος, κατέληξε στο ΠΑΣΟΚ, αφού προηγουμένως διαπραγματεύτηκε την συναρχηγία με την Μαρία Καρυστιανού. Πριν την κατάρρευση του κόμματος της Καρυστιανού, ήταν αρκετοί που αναζητούσαν δίαυλο. 

Οι πληροφορίες θέλουν τη Νίνα Κασσιμάτη και τον Ευάγγελο Αποστολάκη στον ίδιο δρόμο προς το ΠΑΣΟΚ. Οι πρώτοι που χάραξαν τον δρόμο αυτό ήταν ο Πέτρος Παππάς και η Ράνια Θρασκιά, αφού προηγουμένως φλέρταραν και εκείνοι με τον Κασσελάκη. Αλλά και η Μυρτώ Κοροβέση, η οποία επίσης εξελέγη με τον ΣΥΡΙΖΑ, πήγε στον Κασσελάκη και τώρα πήρε από καραμπόλα την έδρα του Καραμέρου για να παραμείνει ανεξάρτητη, με κατεύθυνση την Χαριλάου Τρικούπη. Η φιλόξενη αγκαλιά του Ανδρουλάκη τους χωρά όλους, εάν μάλιστα έτσι δημιουργεί πρόβλημα στον Αλέξη Τσίπρα. 

Βουλευτές μεταξύ ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΕΛΑΣ

Υπάρχει και η αντίστροφη ροή, αλλά προς το παρόν περιορίζεται σε στελέχη του ΠΑΣΟΚ που πηγαίνουν στην ΕΛΑΣ και όχι σε βουλευτές, αφού άλλωστε δεν τους δέχεται ο Τσίπρας. Εάν πάντως η τάση που δείχνουν οι δημοσκοπήσεις διατηρηθεί, θα υπάρξουν εκπλήξεις πριν τις εκλογές. 

Συνολικά πάνω από 50 παίχτες, συγγνώμη βουλευτές, έχουν μείνει ελεύθεροι, αναζητώντας ομάδα, Κοινοβουλευτική, και κόμμα. Στην πλειονότητα τους βέβαια είναι εθνοπατέρες που εξελέγησαν με τον ΣΥΡΙΖΑ και παραιτήθηκαν. Κάποιοι στην αρχή γιατί δεν τους άρεσε ο Κασσελάκης και έφτιαξαν την Νέα Αριστερά. Κάποιοι στην συνέχεια γιατί δεν τους άρεσε ο τρόπος με τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ απαλλάχθηκε από το άγος του Κασσελάκη και έφτιαξαν μαζί του τους Δημοκράτες. Τώρα όλοι τους αναζητούν καινούργια στέγη. Οι περισσότεροι δίχως λόγο έφυγαν από τον τον ΣΥΡΙΖΑ και από τη Νέα Αριστερά, με “οψιόν” να πάνε στο κόμμα του Τσίπρα. 

Είναι καμία εικοσαριά, μεταξύ των οποίων οι Όλγα Γεροβασίλη, Γιώργος Καραμέρος, Αλέξανδρος Μεικόπουλος, Χάρης Μαμουλάκης, Διονύσης Καλαματιανός, Γιώργος Γαβρήλος, Μιλτιάδης Ζαμπάρας, Βασίλης Κόκκαλης, Ανδρέας Παναγιώτοπουλος, Συμεών Κεδίκογλου, Μαρία Κοντοτόλη, Κώστας Μπάρκας. Νωρίτερα έγιναν οι αποχωρήσεις στη Νέα Αριστερά, που έτσι έμεινε δίχως Κοινοβουλευτική Ομάδα: Αλέξης Χαρίτσης, Έφη Αχτσιόγλου, Δημήτρης Τζανακόπουλος, Νάσος Ηλιόπουλος, Θεανώ Φωτίου, Χουσείν Ζειμπέκ. Ορισμένοι άφησαν και τις έδρες τους (Αχτσιόγλου, Καραμέρος, Κόκκαλης) ακολουθώντας την παραίνεση του Τσίπρα. Κάποιοι έχουν κάνει ήδη παρασκηνιακές συμφωνίες. Στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους δεν το κρύβουν. Άλλοι απλώς ελπίζουν. 

Το περίεργο είναι ότι όταν παραιτήθηκαν με στόχο την ΕΛΑΣ δεν γνώριζαν σε ποιο κόμμα θα πάνε, ποιο θα είναι το πρόγραμμα, οι θέσεις, η πολιτική του, τα στελέχη του και τα όργανα, ούτε συμμετέχουν στην διαμόρφωσή τους.  Αν μη τι άλλο έχει ενδιαφέρον ότι οι πρόεδροι των δύο κομμάτων Αλέξης Χαρίτσης και Σωκράτης Φάμελλος παραιτήθηκαν με ελπίδα να τους πάρει ο Τσίπρας στην ΕΛΑΣ. Τον Χαρίτση τον οποίο φλερτάρει και ο Ανδρουλάκης, θα τον πάρει, αλλά όχι τον Φάμελλο.

Μεταγραφές και στην Δεξιά πολυκατοικία

Το φαινόμενο αυτή την εποχή έχει έξαρση στον χώρο της Κεντροαριστεράς, αλλά δεν περιορίζεται εκεί. Υπήρχε μεν από παλιά, από τότε που ο Ανδρέας Παπανδρέου έκανε τις αμφίπλευρες διευρύνσεις του, ωστόσο τότε είχε ποιοτικά διαφορετική διάσταση, καθώς αφορούσε λίγες προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους. 

Πήρε έκταση με τις μετακινήσεις των βουλευτών του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Γιώργος Φλωρίδης, Τάκης Θεοδωρικάκος, Άκης Σκέρτσος, Κυριάκος Πιερρακάκης, είναι λίγοι μόνο από το ΠΑΣΟΚ που είδαν στον Κυριάκο τον συνεχιστή του Κώστα Σημίτη. Άλλοι πάλι είχαν μετακινηθεί στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, και ο Γιάννης Ραγκούσης – που τώρα τους κάρφωσε το ΠΑΣΟΚ ότι είναι σύμβουλοι του Τσίπρα. 

Οι εύκολες μετακινήσεις βουλευτών δείχνουν την ομογενοποίηση του πολιτικού σκηνικού και την ρευστοποίηση του κομματικού συστήματος. Ή τουλάχιστον των βασικών του πυλώνων. Ειδικά μετά την εθνική ήττα των μνημονίων, τα σύνορα έχουν γίνει πορώδη καθώς ο δήθεν πραγματισμός, η αποτελεσματικότητα, η ανταγωνιστικότητα, η σχέση κόστους οφέλους, η διαχείριση και η επικοινωνία επικρατούν σε βάρος της πολιτικής, της ιδεολογίας και των καθαρών διαχωριστικών γραμμών. 

Η πορεία των ακροδεξιών είναι επίσης χαρακτηριστική, τόσο για την δική τους ευκαμψία, όσο και των κομμάτων που τους υποδέχθηκαν. Οι Μάκης Βορίδης, Αδωνις Γεωργιάδης, Θάνος Πλεύρης ξεκίνησαν από τον ΛΑΟΣ – καταγγέλλοντας την ΝΔ – πέρασαν στη ΝΔ και μετείχαν στην συγκυβέρνηση, με ό,τι είχε απομείνει από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ και τώρα είναι βασικά στελέχη του νεοφιλελεύθερου Μητσοτάκη.

Από την άλλη, ο δήθεν φιλελεύθερος και εκσυγχρονιστής Μητσοτάκης που φέρνει το γάμο των ομοφυλοφίλων, δεν έχει κανένα πρόβλημα να βασίζεται σε ακροδεξιά στελέχη που κάνουν και επίδειξη των ακραίων απόψεών τους. Οι βουλευτές που εξελέγησαν με τους Σπαρτιάτες, ως συνέχεια της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, ψηφίζουν τα νομοσχέδια της ΝΔ και θα πήγαιναν ευχαρίστως στη ΝΔ. 

Από το νέο τους κόμμα οι βουλευτές πάντως, παλαιότερες και νεότερες μεταγραφές κατ’ όνομα δεξιοί, αριστεροί και κεντρώοι, μιλούσαν και θα μιλάνε για την ανάγκη να ξαναβρεί η πολιτική την αξιοπιστία της και θα εκφράζουν την απορία τους γιατί οι πολίτες τους σιχτιρίζουν όλους μαζί!

Η ισπανική κυβέρνηση διαβεβαίωσε ότι σχεδόν το σύνολο των δεκάδων χιλιάδων μεταναστών που εισήλθαν παράνομα στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα, στη Βόρεια Αφρική, επέστρεψαν στο Μαρόκο το Σάββατο.

Πώς έφτασαν οι μετανάστες

Η πρωτοφανής μεταναστευτική κρίση στη Θέουτα δεν ήταν μια αυθόρμητη μαζική μετακίνηση. Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, η προσπάθεια δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων να περάσουν από το Μαρόκο στον ισπανικό θύλακα είχε οργανωθεί επί εβδομάδες μέσα από ομάδες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου οι συμμετέχοντες αντάλλασσαν πληροφορίες, οδηγίες και εξοπλισμό για το επικίνδυνο εγχείρημα.

Στο επίκεντρο βρέθηκαν ομάδες στο Facebook, με πιο γνωστή την Hraga Ceuta, στην οποία δημοσιεύονταν καθημερινά αναρτήσεις με στιγμιότυπα από το Google Maps που έδειχναν την ακριβή απόσταση γύρω από τον κυματοθραύστη του Ταραχάλ, φωτογραφίες από στολές κατάδυσης, βατραχοπέδιλα και σωσίβια, αλλά και συμβουλές για το ποιο σημείο της ακτής ήταν καταλληλότερο για την είσοδο στη Θέουτα. Μέλη της ομάδας αναζητούσαν συνταξιδιώτες, οργάνωναν κοινές μετακινήσεις και αντάλλασσαν πληροφορίες για τη διαδρομή μέχρι τα σύνορα.

Η προετοιμασία δεν περιοριζόταν μόνο στο διαδίκτυο. Πολλοί από όσους σχεδίαζαν να περάσουν στην ισπανική πλευρά παρακολούθησαν μαθήματα κολύμβησης, ενώ αρκετοί αγόρασαν βατραχοπέδιλα και άλλο εξοπλισμό για να αντέξουν το πολύωρο κολύμπι στα νερά που χωρίζουν το Μαρόκο από τη Θέουτα. Άλλοι συγκέντρωσαν χρήματα ακόμη και για την αγορά καγιάκ, με στόχο να διευκολύνουν τη διέλευση.

Και παρότι η μικρότερη απόσταση μέχρι τη Θέουτα είναι μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα, ο συνωστισμός και τα ισχυρά θαλάσσια ρεύματα ανάγκασαν πολλούς να κολυμπήσουν πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις, παραμένοντας επί ώρες μέσα στο νερό. Στην ισπανική ακτή, οι αφιχθέντες έβγαιναν από τη θάλασσα με τραυματισμούς στα πόδια από τα βράχια. Οι άνδρες της ισπανικής Πολιτοφυλακής, που είχαν αναλάβει τη φύλαξη των συνόρων, παρακολουθούσαν την κατάσταση χωρίς να παρεμποδίζουν την αποβίβαση των μεταναστών.

Χαρακτηριστική ήταν η εικόνα ενός άνδρα που κατάφερε να φτάσει στη στεριά έχοντας μαζί του ακόμη και το ποδήλατό του, ενώ άλλοι κατέγραφαν την προσπάθειά τους με κινητά τηλέφωνα. Καθοριστικό ρόλο φέρεται να έπαιξαν και οι φήμες που διακινήθηκαν μέσω των ίδιων δικτύων. Αναρτήσεις υποστήριζαν ότι τα σύνορα είχαν ουσιαστικά ανοίξει ή ότι μια πρόσφατη απόφαση του ισπανικού Ανώτατου Δικαστηρίου απέκλειε τις άμεσες επαναπροωθήσεις όσων έφταναν διά θαλάσσης. Οι ισπανικές αρχές υποστηρίζουν ότι τα κυκλώματα διακινητών εκμεταλλεύτηκαν αυτές τις πληροφορίες για να πείσουν χιλιάδες ανθρώπους να επιχειρήσουν το επικίνδυνο ταξίδι.

Τις ημέρες πριν από τη μαζική διέλευση, χιλιάδες άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί στη μαροκινή πόλη Φνιντέκ, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή. Όταν ξεκίνησε η επιχείρηση, πλήθη κινήθηκαν προς την ακτή και βούτηξαν στη θάλασσα, με αποτέλεσμα μέσα σε λίγες ώρες να καταγραφεί η μεγαλύτερη μεταναστευτική εισροή στην ιστορία της Θέουτα. Η προσπάθεια, ωστόσο, είχε βαρύ ανθρώπινο τίμημα, καθώς τουλάχιστον 57 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ενώ οι περισσότεροι από όσους κατάφεραν να φτάσουν στην ισπανική πόλη επέστρεψαν στη συνέχεια στο Μαρόκο.

Αναφορές για Ισραήλ

Οι ισχυρισμοί ότι η μεταναστευτική κρίση στη Θέουτα προκλήθηκε έμμεσα ή ενορχηστρώθηκε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ αναπαράγονται κυρίως από ισπανικά αριστερά και κεντροαριστερά μέσα ενημέρωσης, πολιτικούς αναλυτές και διεθνή πρακτορεία που καταγράφουν τη διπλωματική ένταση, καθώς και από ορισμένα ελληνικά δίκτυα ενημέρωσης που αναδημοσιεύουν τις σχετικές θεωρίες περί «υβριδικού πολέμου».

Η θεωρία ξεκίνησε ως αντίδραση σε δηλώσεις του Ισραηλινού πρεσβευτή στον ΟΗΕ, Ντάνι Ντανόν, ο οποίος χαρακτήρισε τη Θέουτα και τη Μελίγια «αποικιακούς θύλακες στην Αφρική». Η Carolina Alonso (Ισπανίδα πολιτική αναλύτρια/δημοσιογράφος) έγραψε στην πλατφόρμα X ότι πρόκειται για: “…μια συντονισμένη επίθεση μεταξύ του Μαρόκου, των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, με τη συνεργασία της ευρωπαϊκής και ισπανικής ακροδεξιάς, ως αντίποινα για το ταξίδι του Πέδρο Σάντσεθ στην Αλγερία…”. Πολιτικοί της ισπανικής αριστεράς, μέσα από δηλώσεις τους σε εγχώρια ΜΜΕ κατηγορούν ανοιχτά το Τελ Αβίβ ότι υποκινεί το χάος ως «εκδίκηση» για τη σκληρή στάση της Μαδρίτης και του Πέδρο Σάντσεθ στο Παλαιστινιακό και τον πόλεμο στη Γάζα.

Μεγάλα διεθνή δίκτυα δημοσίευσαν άρθρα αναλύοντας αν οι κατηγορίες αυτές ευσταθούν, ή αν αποτελούν θεωρίες συνωμοσίας:
Οι The Times of Israel & Israel Hayom αναφέρουν ότι οι επικρίσεις του Ισραηλινού απεσταλμένου στον ΟΗΕ “…τροφοδότησαν θεωρίες συνωμοσίας που κατηγορούν την Ιερουσαλήμ ότι βοήθησε στην ενορχήστρωση της εισβολής…”.

Το The National (Σκωτία) & UnHerd (Βρετανία) επισημαίνουν ότι η κυβέρνηση Τραμπ έχει χαρακτηρίσει την Ισπανία «Δημόσιο Εχθρό Νο. 1» λόγω της άρνησής της να παραχωρήσει τις στρατιωτικές βάσεις Ρότα και Μορόν στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων με το Ιράν. Η Hungarian Conservative: Αναφέρει ότι, αν και δεν υπάρχουν άμεσα αποδεικτικά στοιχεία, η επιχείρηση αυτή μοιάζει να λειτουργεί ως «αντίποινα» (payback) των ΗΠΑ και του Ισραήλ προς την Ισπανία, πιέζοντας έμμεσα την Ευρώπη να σκληρύνει τη στάση της στο μεταναστευτικό.

Ο Λεωνίδας Βατικιώτης έγραψε στο kommon.gr ότι το Μαρόκο οπλοποιεί τους μετανάστες κατ’ εντολή του Ισραήλ και τιμωρεί τον Σάντσεθ. Το BankingNews.gr δημοσίευσε ανάλυση με τίτλο «Αποκάλυψη βόμβα: Ισραήλ και ΗΠΑ σαρώνουν την Ισπανία με υβριδική επίθεση». Το μέσο υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ αρνούνται πλέον να αναγνωρίσουν τη Θέουτα ως ισπανικό έδαφος (ειδικά μετά τις διευκολύνσεις που παρέχει το Μαρόκο στην Ουάσιγκτον), αφήνοντας τον θύλακα έκθετο στις μαροκινές πιέσεις.

Τα παραπάνω μέσα συνδέουν την κρίση με τη διπλωματική απομόνωση της Ισπανίας από τον άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ, καθώς η Μαδρίτη απαγόρευσε σε αμερικανικά πλοία και αεροσκάφη που μετέφεραν όπλα προς το Ισραήλ να χρησιμοποιούν τον ισπανικό εναέριο χώρο και τα λιμάνια της.

Ο γνωστός αραβολόγος και διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης του ΑΠΘ, Πάνος Κουργιώτης, σε ανάρτηση του για το ζήτημα, επικρίνει τις εξ’ αριστερών σχετικές ερμηνείες τις οποίες χαρακτηρίζει συνωμοσιολογικές εφάμιλλες με αυτές του “ακροδεξιού χώρου”, υποστηρίζοντας ότι το ζήτημα είναι πιο πολύπλοκο.

Η ισπανική εκδοχή

Ο Ισπανός Υπουργός Εσωτερικών Φερνάντο Γκράντε-Μαρλάσκα κατηγόρησε τα δίκτυα διακίνησης ανθρώπων για την εκμετάλλευση ευάλωτων μεταναστών και τη διάδοση παραπλανητικών ερμηνειών μιας πρόσφατης απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ισπανίας, σύμφωνα με την οποία οι μετανάστες που αναχαιτίζονται στη θάλασσα δεν μπορούν να επιστραφούν με συνοπτικές διαδικασίες ελλείψει φυσικού φραγμού.

Μιλώντας από τη Θέουτα, ο Γκράντε-Μαρλάσκα δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι η Ισπανία είχε σε μεγάλο βαθμό αποκαταστήσει την τάξη εντός 24 ωρών, αλλά προειδοποίησε ότι η κρίση δεν έχει ακόμη τελειώσει επίσημα και ότι οι ενισχυμένες αστυνομικές και στρατιωτικές αναπτύξεις θα παραμείνουν για όσο χρειαστεί, αν και οι διανυκτερεύσεις έχουν μειωθεί σε περίπου μηδενικό επίπεδο. Δεν έκανε κάποια αναφορά σε ισραηλινό ή αμερικανικό δάκτυλο.

Επικρίσεις από Ισπανία

Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, εξαπέλυσε επίθεση κατά κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Eνωσης, μετά την κριτική που άσκησαν στον τρόπο με τον οποίο η χώρα του διαχειρίστηκε την κρίση στη Θέουτα, καθώς εντείνονται οι διαφωνίες στους κόλπους της Ενωσης για τη μεταναστευτική πολιτική.

Σε επιστολή του προς την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, και τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, ο Σάντσεθ καταδίκασε αντιδράσεις που, όπως ανέφερε, καθοδηγούνται από «προκαταλήψεις, fake news, άγνοια ή πολιτικές σκοπιμότητες» και ζήτησε την άμεση σύγκληση ευρωπαϊκής σύσκεψης για την αντιμετώπιση της κρίσης. Την ίδια ώρα, σε επιστολή τους 22 ηγέτες κρατών-μελών της ΕΕ άσκησαν έμμεση κριτική στη Μαδρίτη, εκφράζοντας «σοβαρή ανησυχία» για την κατάσταση στη Θέουτα και ζήτησαν τη σύγκληση των υπουργών Εσωτερικών της Ενωσης.

Σύμφωνα με το ισπανικό υπουργείο Εσωτερικών, τουλάχιστον 67 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Ο επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, Μάγκνους Μπρούνερ, δήλωσε την Παρασκευή ότι «σχεδόν όλοι όσοι εισήλθαν στη Θέουτα έχουν ήδη επιστρέψει», ενώ υπογράμμισε πως «ούτε ένα άτομο δεν πέρασε στην ηπειρωτική Ευρώπη».

Θέουτα: Κατηγορίες από δεξιές κυβερνήσεις

Αρκετές δεξιές κυβερνήσεις και πολιτικοί της Νέας δεξιάς απέδωσαν το μεταναστευτικό κύμα στην πολιτική της ισπανικής κυβέρνησης, κατηγορώντας τη Μαδρίτη ότι ενθαρρύνει τη μετανάστευση. Παράλληλα, ζήτησαν αυστηρότερους ελέγχους στην ελεύθερη κυκλοφορία εντός της ΕΕ. Η κυβέρνηση της Ιταλίας ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι θα εφαρμόσει πρόσθετους ελέγχους ασφαλείας στους επιβάτες από χώρες εκτός ΕΕ που φθάνουν από την Ισπανία.

Ο Σάντσεθ θεωρείται ο σημαντικότερος υπέρμαχος πιο ανοικτής μεταναστευτικής πολιτικής μεταξύ των Ευρωπαίων ηγετών. Νωρίτερα φέτος προώθησε πρόγραμμα νομιμοποίησης παράτυπων μεταναστών, το οποίο έχει ήδη συγκεντρώσει περίπου 1,2 εκατ. αιτήσεις. Ωστόσο, ο υπουργός Εσωτερικών της Ισπανίας, Φερνάντο Γκράντε-Μαρλάσκα, ξεκαθάρισε από τη Θέουτα ότι όσοι εισήλθαν μαζικά στον ισπανικό θύλακο δεν μπορούν να επωφεληθούν από το πρόγραμμα. «Δεν έχουν καμία δυνατότητα να νομιμοποιήσουν το καθεστώς παραμονής τους», δήλωσε.

Παράλληλα, επανέλαβε την κριτική του Σάντσεθ προς Ευρωπαίους ηγέτες, λέγοντας ότι «ορισμένες χώρες επέδειξαν μια απολύτως εγωιστική, αστήρικτη και ανεύθυνη στάση». Στην επιστολή του, ο Σάντσεθ εξέφρασε «σοβαρή ανησυχία για την αντίδραση ορισμένων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων μετά το περιστατικό που σημειώθηκε στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ενωσης στη Θέουτα». «Στο σημερινό διεθνές περιβάλλον, η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν μπορεί να αντέξει αυτού του είδους τις εγωιστικές, διχαστικές και παράνομες αντιδράσεις», έγραψε.

«Μια τέτοια στάση, που τροφοδοτείται από προκαταλήψεις, fake news, άγνοια ή πολιτικά συμφέροντα, αντίκειται στο ευρωπαϊκό δίκαιο, στο ανθρωπιστικό δίκαιο και στις αρχές αλληλεγγύης που μας ενώνουν». Η επιστολή απευθυνόταν επίσης στον Ιρλανδό πρωθυπουργό Μίχελ Μάρτιν, η χώρα του οποίου ασκεί την εκ περιτροπής προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ, με αίτημα τη διεξαγωγή τηλεδιάσκεψης των υπουργών Εσωτερικών, όπως προαναφέραμε ότι αποφασίστηκε.

Πάντως, να σημειωθεί ότι επικρίθηκε ο Ισπανός πρωθυπουργός για την χαλαρή του ανάρτηση στα social media περί της “playlist του καλοκαιριού”, η οποία φάνηκε παντελώς εκτός τόπου. Ο δε άσπονδος εχθρός του Ισπανού πρωθυπουργού, ο Ντόναλντ Τραμπ, σύνδεσε τις εικόνες αυτές με τις επικείμενες προκρικαμματικές εκλογές, λέγοντας “ιδού τι θα συμβεί αν κερδίσουν οι Δημοκρατικοί!”.

Επιστολή 22 ηγετών για την Θέουτα

Στη δική τους επιστολή προς τη φον ντερ Λάιεν, τον Κόστα και τον Μάρτιν, η πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι, ο καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς, ο καγκελάριος της Αυστρίας Κρίστιαν Στόκερ και άλλοι ηγέτες τόνισαν: «Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε ανεξέλεγκτες μαζικές διελεύσεις, την εργαλειοποίηση της μετανάστευσης ή άλλες υβριδικές απειλές να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι η παράνομη είσοδος στην Ευρωπαϊκή Ενωση είναι εφικτή.»

Η μαζική εισροή στη Θέουτα σημειώθηκε μετά από απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ισπανίας, σύμφωνα με την οποία ισχύουν διαφορετικοί κανόνες απέλασης για όσους φτάνουν διά θαλάσσης σε σχέση με όσους περνούν από χερσαία σύνορα. Δεξιά και ακροδεξιά κόμματα απέδωσαν επίσης την κρίση στο πρόγραμμα νομιμοποίησης παράτυπων μεταναστών.

Οι 22 ηγέτες υποστήριξαν ότι η δικαστική απόφαση «χρησιμοποιήθηκε για να πυροδοτήσει αυτή την επίθεση και να γίνει κατάχρηση του ευρωπαϊκού συστήματος μετανάστευσης και ασύλου», προσθέτοντας ότι η Ε.Ε. οφείλει να αποτρέπει αποτελεσματικά την παράτυπη μετανάστευση, να ενισχύει τα εξωτερικά της σύνορα και να επανεξετάσει πολιτικές που λειτουργούν ως «παράγοντες έλξης», όπως η μαζική νομιμοποίηση παράτυπων μεταναστών.

Η απάντηση της φον ντερ Λάιεν

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τάχθηκε υπέρ της σύγκλησης της συνάντησης. «Η συντριπτική πλειονότητα όσων εισήλθαν παράνομα έχει επιστρέψει στο Μαρόκο, χάρη στην αποτελεσματική συνεργασία των ισπανικών και μαροκινών αρχών. Ούτε ένα άτομο δεν έφτασε στην ηπειρωτική Ισπανία ή σε άλλη χώρα της Ε.Ε.», έγραψε σε ανάρτησή της στο Χ. «Αυτό αποδεικνύει γιατί ο έλεγχος των ευρωπαϊκών συνόρων είναι τόσο σημαντικός. Διαθέτουμε ένα ισχυρό σύστημα, αλλά χρειάζεται περαιτέρω ενίσχυση».

Το πρωί του Σαββάτου οι ισπανικές αρχές άρχισαν να τοποθετούν θαλάσσια εμπόδια στα ανοικτά της Θέουτα, με στόχο να αποτρέψουν νέες αφίξεις. Στην επιστολή του προς τον Αντόνιο Κόστα, ο Σάντσεθ υποστήριξε ότι «σχεδόν όλοι οι παράτυποι μετανάστες έχουν επιστρέψει».

Παρά ταύτα, στους δρόμους της Θέουτα εξακολουθούσαν να περιφέρονται δεκάδες νεαροί Μαροκινοί, υπό την επιτήρηση Ισπανών στρατιωτών που είχαν αναπτυχθεί στην περιοχή. «Έχουν απομείνει λίγοι, αλλά είναι παιδιά. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτά», δήλωσε ένας στρατιώτης. Λίγο πιο κάτω, άλλοι στρατιώτες σταματούσαν νεαρούς άνδρες και τους ρωτούσαν: «Είστε Ισπανοί;».

Ο Μπαϊρακτάρ χαρακτήρισε τη συμφωνία ένα ενδιάμεσο βήμα, σχεδιασμένο ώστε να διασφαλιστεί η αποτελεσματική χρήση του Αγωγού Αργού Πετρελαίου Ιράκ-Τουρκίας, ενώ συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις για μια πιο ολοκληρωμένη συνεργασία. «Πραγματοποιήσαμε μια παραγωγική συνάντηση στο υπουργείο μας με τον Ιρακινό υπουργό Πετρελαίου και την αντιπροσωπεία του», ανέφερε ο Μπαϊρακτάρ.

Ο Τούρκος υπουργός περιέγραψε τον αγωγό ως έναν στρατηγικό ενεργειακό διάδρομο που συνδέει τις δύο χώρες εδώ και σχεδόν μισό αιώνα, μεταφέροντας το ιρακινό αργό πετρέλαιο στις διεθνείς αγορές μέσω του τουρκικού μεσογειακού λιμανιού του Τσεϊχάν. «Ο αγωγός μεταφέρει με ασφάλεια και χωρίς διακοπές το ιρακινό πετρέλαιο στις παγκόσμιες αγορές μέσω του Τσεϊχάν και, όπως έχουν δείξει οι πρόσφατες εξελίξεις στις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου, έχει γίνει πιο στρατηγικός από ποτέ για την ασφάλεια του περιφερειακού και παγκόσμιου ενεργειακού εφοδιασμού», δήλωσε.

«Στόχος μας είναι να αξιοποιήσουμε πλήρως αυτή τη σημαντική υποδομή και να δημιουργήσουμε μια ολοκληρωμένη, μακροπρόθεσμη συνεργασία που θα εγκαινιάσει μια νέα εποχή στην ενεργειακή συνεργασία Τουρκίας-Ιράκ, μεταφέροντας όχι μόνο τους ενεργειακούς πόρους του Ιράκ αλλά και της ευρύτερης περιοχής στις παγκόσμιες αγορές μέσω του Τσεϊχάν».

Τι σχεδιάζει η Τουρκία με τον Κιρκούκ-Τσεϊχάν

Η προσωρινή συμφωνία έρχεται έπειτα από μήνες διαπραγματεύσεων για το μέλλον του αγωγού Κιρκούκ-Τσεϊχάν, καθώς η προηγούμενη συμφωνία Τουρκίας-Ιράκ για τον αγωγό έληξε στις 27 Ιουλίου. Αντί να παρατείνει απλώς το προηγούμενο πλαίσιο, η Άγκυρα επιδίωξε μια νέα συμφωνία που θα αντανακλά τις σημερινές εμπορικές και νομικές συνθήκες, ενώ παράλληλα θα θέτει τις βάσεις για τη μεγιστοποίηση της δυναμικότητας του αγωγού και, τελικά, τη σύνδεσή του με τα κοιτάσματα πετρελαίου του νότιου Ιράκ στη Βασόρα.

Ο αγωγός Κιρκούκ-Τσεϊχάν, μήκους περίπου 970 χιλιομέτρων από το βόρειο Ιράκ έως τον τερματικό σταθμό εξαγωγών στο Τσεϊχάν της Τουρκίας, αποτελείται από δύο παράλληλους αγωγούς με συνολική δυναμικότητα περίπου 1,5 εκατομμυρίου βαρελιών ημερησίως.

Οι ροές πετρελαίου είχαν διακοπεί για περίπου δυόμισι χρόνια, μετά την απόφαση διεθνούς διαιτητικού δικαστηρίου που υποχρέωσε την Τουρκία να καταβάλει στο Ιράκ 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια για μη εγκεκριμένες εξαγωγές αργού πετρελαίου από τη βόρεια περιοχή του Ιράκ μεταξύ 2014 και 2018. Οι εξαγωγές επανεκκίνησαν μόνο, αφού η Βαγδάτη και το Ερμπίλ κατέληξαν σε νέα συμφωνία τον Σεπτέμβριο του 2025.

Πίνακας 1

Οι μεγαλύτερες επιτυχίες της Γιουβέντους, της Μίλαν και της ΄Ιντερ στα Κύπελλα Ευρώπης και Κόσμου αναλυτικά (μέχρι και Ιούνιο 2026)

Ανάλυση των στατιστικών στοιχείων

Μόνο μία φορά στα χρονικά, επί τρεις συναπτές αγωνιστικές περιόδους (2010-2013) καμία από τις τρεις ιταλικές ομάδες δεν προκρίθηκε στην τετράδα ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Την περίοδο 2002-03 και οι τρεις ομάδες είχαν προκριθεί στην ημιτελική φάση του Champions League (η Μίλαν και η Γιουβέντους ήταν οι φιναλίστ), ενώ άλλη μία σεζόν (2022-23) – δηλαδή μετά από 20 χρόνια – προκρίθηκαν στους “4” κάποιου Κυπέλλου Ευρώπης, αλλά κανένας από τους τρεις συλλόγους δεν κατέκτησε ευρωπαϊκό τρόπαιο.

Το ρεκόρ συνεχών προκρίσεων της Γιουβέντους στα ημιτελικά των Κυπέλλων Ευρώπης είναι επί 5 αγωνιστικές περιόδους (1995-99), έναντι 4 της Ίντερ (1964-67), και μόλις 3 της Μίλαν (αλλά το πέτυχε 3 φορές). Η χειρότερη περίοδος για τη Γιουβέντους στην Ευρώπη, ήταν την 9ετία 1955-56 με 1963-64, αφού δεν προκρίθηκε ούτε μία φορά στην ημιτελική φάση κάποιου Κυπέλλου Ευρώπης. Τα αντίστοιχα νούμερα είναι, για την Ίντερ επίσης 9 έτη (2011-2019), ενώ για τη Μίλαν 14 έτη (1975-88).

Σε 25 από τις 71 αγωνιστικές περιόδους (1956-2026), καμία από τις τρεις ομάδες δεν προκρίθηκε στα ημιτελικά κάποιου ευρωπαϊκού Κυπέλλου (ποσοστό 35,2% – 25/71), δηλαδή ένα στα τρία χρόνια στους «4» της Ευρώπης δεν συμμετέχουν, την ίδια σεζόν, ούτε η Γιουβέντους ούτε οι δύο σύλλογοι του Μιλάνου (!).

Η μεγαλύτερη περίοδος αναμονής για την κατάκτηση της κορυφής της Ευρώπης ήταν για την ομάδα του Πιεμόντε 30 σεζόν (1956-1985), ενώ για τους Λομβαρδούς 20 χρόνια για τη Μίλαν (1969-1989) και 45 έτη (!) για την Ίντερ (1965-2010). Από την άλλη, η ομάδα του Τορίνου ποτέ δεν αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης επί δύο συνεχόμενες σεζόν, ενώ αυτό το έχουν κατορθώσει οι δύο μεγάλοι σύλλογοι του Μιλάνου (η Ίντερ το 1964 & το 1965, και η Μίλαν το 1989 & το 1990).

Σύγκριση των διεθνών επιτυχιών των τριών ιταλικών συλλόγων

 Οι σημαντικότερες επιτυχίες των τριών σωματείων στα ευρωπαϊκά Κύπελλα και στο Διηπειρωτικό Κύπελλο/ Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, καταγράφονται συνοπτικά στον πίνακα 2.

Πίνακας 2

 Οι μεγαλύτερες διεθνείς επιτυχίες των Γιουβέντους, Μίλαν και ΄Ιντερ συνοπτικά

Ανάλυση των στοιχείων

Η Γιουβέντους έχει τις περισσότερες συμμετοχές στα ημιτελικά των Κυπέλλων Ευρώπης συνολικά (24), αλλά η Μίλαν προηγείται – τόσο της Γιούβε, όσο και της Ίντερ – στις υπόλοιπες εννέα (9) κατηγορίες (!), όπως αυτές αναφέρονται στον πίνακα 2. Η Ίντερ είναι δεύτερη στις προκρίσεις στα ημιτελικά των ευρωπαϊκών Κυπέλλων (20 φορές), στις κατακτήσεις του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (3), στους τελικούς του Διηπειρωτικού (μαζί με τη Γιουβέντους – από 3), και στις κατακτήσεις Διηπειρωτικού (3). Στις υπόλοιπες έξι (6) κατηγορίες, η Ίντερ είναι στην τελευταία θέση μεταξύ των τριών μεγάλων ποδοσφαιρικών συλλόγων της Ιταλίας.

Προκαλεί εντύπωση η διαφορά που έχει η Μίλαν από τα άλλα δύο σωματεία, όσον αφορά στην κατάκτηση ευρωπαϊκών Κυπέλλων (14 έναντι 8 της Γιουβέντους), αλλά και στα διεθνή τρόπαια συνολικά (18 έναντι 10 της Γιούβε), όπως επίσης και στο σύνολο των διεθνών τελικών (28 έναντι 20 της ομάδας του Τορίνου). Είναι επίσης εντυπωσιακό ότι η Ίντερ, που θεωρείται από τα μεγαλύτερα ονόματα στην ιστορία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου διαχρονικά, έχει κατακτήσει μόλις έξι (6) Κύπελλα Ευρώπης.

Η Γιουβέντους και η Ίντερ μαζί (6) έχουν συμμετάσχει σε λιγότερους παγκόσμιους τελικούς από τη Μίλαν (7). Η Ίντερ όμως, είναι η μόνη που έχει 100% επιτυχία (3 στα 3) στους τελικούς του Διηπειρωτικού Κυπέλλου/ Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων.
Στους ευρωπαϊκούς τελικούς, οι σύλλογοι του Μιλάνου έχουν μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας από τη Γιουβέντους – 66,6% (14/21) η Μίλαν, και 46,1% (6/13) η Ίντερ, ενώ οι Τορινέζοι έχουν 44,4% (8/18).

Όσον αφορά το ποσοστό επιτυχίας σε ευρωπαϊκούς και παγκόσμιους τελικούς συνολικά, η Μίλαν πάλι έχει το προβάδισμα, αφού έχει 18 κατακτήσεις σε σύνολο 28 ευρωπαϊκών και παγκόσμιων τελικών (64,2% – 18/28), δηλαδή πάλι πάνω από 64%. Τα αντίστοιχα ποσοστά είναι για τη Γιουβέντους 47,6% (10/21), ενώ για την έτερη ομάδα του Μιλάνου 56,2% (9/16). Η Ίντερ έχει καλύτερα ποσοστά επιτυχίας από τη Γιουβέντους σε τελικούς σε κάθε μία από τις παραπάνω περιπτώσεις, ενώ ο σύλλογος του Τορίνου είναι ο μόνος από τους τρεις, που έχει χάσει περισσότερους από τους μισούς τελικούς στους οποίους έχει συμμετάσχει.

Κι αν αύριο οι Patriot τους στραφούν εναντίον μας;

Ερωτηθείς για τους πυραύλους Patriot κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου στο Καμπ Ντέιβιντ χθες, ο Τραμπ τόνισε τις ανησυχίες του σχετικά με την “κοινόχρηστο” χαρακτήρα της τεχνολογίας προηγμένων αμερικανικών όπλων. «Είναι πολύ μεγάλο βήμα», είπε ο Τραμπ. «Στην περίπτωση του Προέδρου Ζελένσκι, θα ήθελε να έχει μερικούς Patriot, θα ήθελε να έχει μερικούς Τόμαχοκ, οι οποίοι είναι, ξέρετε, θανατηφόροι – ένας επιθετικός, ένας αμυντικός», είπε ο Τραμπ. «Πρέπει να είσαι όμως πολύ συνετός, να είσαι και πολύ προσεκτικός σε αυτά τα θέματα. Δεν έχουμε συμφωνήσει σε αυτό το ζήτημα. Το συζητάμε, αλλά είναι δύσκολο να δώσεις αυτού του είδους τεχνολογία σε άλλο κράτος. Και δεν νομίζω ότι αυτό που λέω πρόκειται να συμβεί ποτέ, αλλά, ξέρετε, μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι στους οποίους δίνεις αυτή την τεχνολογία, και κάποια μέρα αυτοί στρέφονται εναντίον σου», είπε ο Τραμπ.

Η Ρωσία έχει εντείνει τις αεροπορικές επιθέσεις της, η Ουκρανία έχει σχεδόν μηδενικάαποθέματα Patriot και επιδιώκει εδώ και καιρό μια συμφωνία συμπαραγωγής για τους πυραύλους Patriot PAC-3 για την αναχαίτιση βαλλιστικών πυραύλων, με στόχο την εγχώρια κατασκευή τους. Η προηγούμενη προφορική δέσμευση του Τραμπ να παράσχει την άδεια για μια τέτοια συμφωνία συμπαραγωγής εξέπληξε πολλούς. Ουκρανοί αξιωματούχοι συναντώνται έκτοτε με αξιωματούχους του Πενταγώνου και στελέχη της βιομηχανίας για να επεξεργαστούν υποτίθεται συγκεκριμένες λεπτομέρειες.

Αυτές οι προσπάθειες συνεχίζονται και η πρέσβειρα της Ουκρανίας Όλγα Στεφανίσινα δήλωσε την Πέμπτη ότι είναι βέβαιη ότι η Lockheed Martin, κατασκευαστής των πυραύλων PAC-3, «ήταν πλήρως αφοσιωμένη στο να προχωρήσει η συνεργασία με την Ουκρανία». Στελέχη της Lockheed συναντήθηκαν με τον Ζελένσκι την Τρίτη και η εταιρεία σχεδιάζει να στείλει σύντομα στελέχη στην Ουκρανία, είπε η ίδια. Ομως η Lokheed δεν μπορεί να προχωρήσει σε τίποτα χωρίς το πράσινο φως της αμερικανικής κυβέρνησης και οι συζητήσεις αφορούν πιθανόν τροποποιήσεις ουκρανικών συστημάτων για να γίνουν αντιαεροπορικά -αλλά μέχρις εκεί.

Ο ρωσικός στρατός εν τω μεταξύ, πέραν της σφοδρής αεροπορικής επίθεσης στην Ουκρανία, προχωρεί και σε χερσαίες καταλήψεις. Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας πήρε τον έλεγχο του χωριού Όλγκίφκα στο Χάρκοβο και το χωριό Λιούμπιτσκε στην Ζαπορίζια. Επίσης τις τελευταίες μέρες κατέλαβε το Γιουρτσένκοβε στο Χάρκοβο και το Κρασνογιάρσκ στο Ντονιέτσκ, καθώς και το Μάλα Σλομπόντκα και Μογκρίτσια στο βορρά, στην περιφέρεια Σούμι.

Η Ευρώπη αλλάζει πολιτική για τη ναυτιλία

Ο επικεφαλής της ευρωομάδας του ΠΑΣΟΚ υπογράμμισε ότι η ευρωπαϊκή πολιτική για τη ναυτιλία εισέρχεται σε μια νέα περίοδο. Η Ε.Ε. μετακινείται από μια προσέγγιση που επικεντρωνόταν κυρίως στη φορολόγηση των εκπομπών και στην υποχρέωση χρήσης καθαρότερων καυσίμων προς μια συνολική στρατηγική ενίσχυσης της ναυτιλίας, της θαλάσσιας βιομηχανίας, των λιμανιών και των νησιωτικών περιοχών.

«Μέχρι τώρα οι Βρυξέλλες αντιμετώπιζαν τη ναυτιλία ως κάτι ξένο και κυρίως ως κάτι το οποίο πρέπει είτε να τιμωρήσουν είτε να φορολογήσουν», τόνισε ο Γ. Μανιάτης, προσθέτοντας ότι οι διεθνείς γεωπολιτικές εξελίξεις οδήγησαν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επανεξετάσει συνολικά τη στάση της.

Οι γεωπολιτικές αναταράξεις, οι πιέσεις στις διεθνείς θαλάσσιες οδούς και η ανάγκη διασφάλισης της ομαλής λειτουργίας του παγκόσμιου εμπορίου ανέδειξαν τον κρίσιμο ρόλο της ναυτιλίας για την ευρωπαϊκή οικονομία, την ανθεκτικότητα των εφοδιαστικών αλυσίδων και την προστασία των καταναλωτών.

Όπως σημείωσε, οι κρίσεις στα Στενά του Ορμούζ, στην Ερυθρά Θάλασσα και στη Διώρυγα του Παναμά κατέδειξαν ότι η ομαλή λειτουργία της ναυτιλίας αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη μεταφορά του μεγαλύτερου μέρους του παγκόσμιου εμπορίου.

«Κατάλαβαν ότι, εάν δεν υπάρχει ομαλή και ενισχυόμενη από πολιτικές ναυτιλία, η οποία μεταφέρει το 80% ή το 90% του παγκόσμιου εμπορίου, όλα αυτά θα πάνε σε βάρος της κοινωνίας και του καταναλωτή», δήλωσε.

Σε αυτό το νέο περιβάλλον, η Ευρώπη αρχίζει να αντιμετωπίζει τη ναυτιλία ως στρατηγικό πυλώνα ανταγωνιστικότητας, βιομηχανικής ανάπτυξης, ενεργειακής ασφάλειας και γεωπολιτικής ισχύος.

Θαλάσσια βιομηχανία, λιμάνια και νησιωτικότητα

Ο Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ ανέδειξε τρεις κεντρικούς άξονες της νέας ευρωπαϊκής προσέγγισης: τη στρατηγική για τη θαλάσσια βιομηχανία, τη νέα στρατηγική για τα λιμάνια και τη στρατηγική για τη νησιωτικότητα.

Αναφερόμενος στη νέα στρατηγική για τη θαλάσσια βιομηχανία, υπογράμμισε ότι η Ευρώπη επιχειρεί πλέον να αντιμετωπίσει ενιαία το σύνολο της σχετικής παραγωγικής αλυσίδας.

«Να δούμε συνολικότερα το θέμα της θάλασσας, από τα ναυπηγεία μέχρι τα πλοία και τους εργαζομένους, συνολικότερα όλο τον κλάδο», σημείωσε.

Αντίστοιχα, τα λιμάνια αποκτούν ευρύτερο οικονομικό και στρατηγικό ρόλο. Όπως τόνισε, η νέα ευρωπαϊκή στρατηγική επιδιώκει να αντιμετωπίσει τα λιμάνια «όχι πια ως σημεία στα οποία ξεφορτώνονται εμπορεύματα και από εκεί φεύγουν, αλλά ως πόλους και σημεία ασφάλειας, ενέργειας και απασχόλησης».

Οι παραγωγικές δυνατότητες της Ελλάδας

Σήμερα λειτουργούν στην Ευρώπη περίπου 300 ναυπηγεία και 28.000 επιχειρήσεις που κατασκευάζουν εξοπλισμό και υλικά για τη ναυτιλία.

Σύμφωνα με τον Γ. Μανιάτη, η νέα ευρωπαϊκή στρατηγική επιδιώκει την ενίσχυση της ευρωπαϊκής παραγωγικής βάσης και της συμμετοχής των ευρωπαϊκών ναυπηγείων και επιχειρήσεων στην κατασκευή, την τροφοδοσία και την τεχνολογική αναβάθμιση των πλοίων.

«Θα γίνει μια προσπάθεια από το επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να στηριχθεί η “ευρωπαϊκότητα” της τροφοδοσίας και της στήριξης της ναυτιλίας μέσα από τα ευρωπαϊκά ναυπηγεία», υπογράμμισε.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα διαθέτει σημαντικές παραγωγικές δυνατότητες. Τα ελληνικά ναυπηγεία, οι επιχειρήσεις κατασκευής και προμήθειας ναυτιλιακού εξοπλισμού, τα λιμάνια και το ευρύτερο οικοσύστημα της θαλάσσιας οικονομίας μπορούν να ενισχύσουν τη θέση της χώρας στη νέα ευρωπαϊκή αλυσίδα αξίας.

Η ελληνική ναυτιλία μπορεί να αποτελέσει μοχλό επενδύσεων, βιομηχανικής ανασυγκρότησης, ποιοτικής απασχόλησης, καινοτομίας και τεχνολογικής ανάπτυξης. Η νέα ευρωπαϊκή πολιτική δημιουργεί ένα σημαντικό πεδίο για τη μετατροπή της ναυτικής ισχύος της Ελλάδας σε ευρύτερο παραγωγικό και εθνικό πλεονέκτημα.

Ειδική ευρωπαϊκή πολιτική για τη νησιωτικότητα

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Γιάννης Μανιάτης στη νησιωτικότητα, τονίζοντας ότι οι νησιωτικές περιοχές απαιτούν ειδικούς ευρωπαϊκούς χειρισμούς και πολιτικές προσαρμοσμένες στα ιδιαίτερα γεωγραφικά, κοινωνικά και οικονομικά χαρακτηριστικά τους.

Η στήριξη των νησιών συνδέεται με την ανάπτυξη των τοπικών οικονομιών, την ανταγωνιστικότητα, την ενεργειακή ασφάλεια, την προστασία του περιβάλλοντος, την υγεία, την παιδεία, το δημογραφικό και την ανθεκτικότητα απέναντι στις κλιματικές καταστροφές.

Όπως σημείωσε, «η νησιωτικότητα απαιτεί ειδικούς χειρισμούς», καθώς οι νησιωτικές περιοχές δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται με τα ίδια κριτήρια που ισχύουν για τις ηπειρωτικές περιοχές της Ευρώπης.

Ενεργειακές διασυνδέσεις και προστασία των υποθαλάσσιων καλωδίων

Παράλληλα, ο Αντιπρόεδρος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών ανέδειξε τη σημασία των σύγχρονων ενεργειακών και ψηφιακών υποδομών για την ανάπτυξη και την ασφάλεια των νησιών.

Οι ηλεκτρικές διασυνδέσεις, τα υποθαλάσσια καλώδια, τα δίκτυα δεδομένων και οι υποδομές επικοινωνιών αποτελούν κρίσιμα στοιχεία για την οικονομική ανάπτυξη, την ενεργειακή ασφάλεια, τη συνδεσιμότητα και τη γεωπολιτική θωράκιση της χώρας.

Ο Γ. Μανιάτης, ως εισηγητής των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών για το νέο πρόγραμμα ενεργειακών διασυνδέσεων ύψους 30 δισ. ευρώ, σημείωσε ότι για τις συνδέσεις νησιωτικών περιοχών με ηλεκτρικά καλώδια προβλέπεται πρόσθετη ενίσχυση 10% σε σχέση με τις αντίστοιχες συνδέσεις των ηπειρωτικών περιοχών.

«Όταν πρόκειται να συνδεθούν νησιωτικές ή απομονωμένες περιοχές με ηλεκτρικά καλώδια, στα νησιά δίνουμε 10% επιπλέον μπόνους από αυτό που δίνουμε στις υπόλοιπες χερσαίες περιοχές», τόνισε.

Ιδιαίτερη στρατηγική σημασία αποκτά και η προστασία των υποθαλάσσιων ενεργειακών και τηλεπικοινωνιακών καλωδίων από κυβερνοεπιθέσεις, δολιοφθορές και άλλες υβριδικές απειλές.

Ο ίδιος επισήμανε κλείνοντας πως «σήμερα οι οικονομίες, τα τηλέφωνα, οι επικοινωνίες, τα δεδομένα και το διαδίκτυο περνούν μέσα από θαλάσσια καλώδια», γεγονός που καθιστά την προστασία των συγκεκριμένων υποδομών κεντρικό ζήτημα ευρωπαϊκής και εθνικής ασφάλειας.

Η συμφωνία με τον Όμιλο Greenvolt –την κορυφαία διεθνή πλατφόρμα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που υποστηρίζεται από το παγκόσμιο επενδυτικό κεφάλαιο KKR– περιλαμβάνει παράλληλα το δικαίωμα για την απόκτηση ενός υπό ανάπτυξη συστήματος αποθήκευσης ενέργειας με μπαταρίες (BESS) ισχύος 49 MW στην ίδια περιοχή.

Η είσοδος στην Ουγγαρία  αποτελεί την πρώτη έμπρακτη εφαρμογή του νέου αναπτυξιακού στρατηγικού σχεδίου του Ομίλου ΔΕΗ για την περίοδο 2026-2030, το οποίο προβλέπει ένα δυναμικό επενδυτικό πρόγραμμα ύψους €24 δισ. με στόχο τον σχεδόν διπλασιασμό της εγκατεστημένης ισχύος του Ομίλου. Η στρατηγική τοποθέτηση στην Ουγγαρία ενισχύει τον ηγετικό ρόλο του Ομίλου ΔΕΗ στην ευρύτερη περιοχή και θέτει τις βάσεις για   τη δημιουργία μιας ενιαίας περιφερειακής πλατφόρμας καθαρής ενέργειας  από την Ελλάδα έως τις αγορές της Κεντρικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Με αυτόν τον τρόπο, επιτυγχάνεται γεωγραφική και τεχνολογική διαφοροποίηση της παραγωγής, γεγονός που μετριάζει το επιχειρησιακό ρίσκο και μεγιστοποιεί την αξία του χαρτοφυλακίου του Ομίλου.

Το νέο φωτοβολταϊκό πάρκο

Το φωτοβολταϊκό πάρκο το οποίο βρίσκεται στο χωριό, Királyegyháza, της Νότιας Ουγγαρίας, τέθηκε σε εμπορική λειτουργία τον Ιούλιο του 2024 και διαθέτει εκτιμώμενη διάρκεια ζωής άνω των 30 ετών.

Επιπλέον, η επένδυση προσφέρει ισχυρή προστασία από τις διακυμάνσεις της αγοράς, καθώς επωφελείται από ένα κρατικά επιδοτούμενο συμβόλαιο σταθερής τιμής διάρκειας 25 ετών.

Παράλληλα, με στόχο την ενίσχυση της ευελιξίας του συστήματος και την υποστήριξη της περαιτέρω διείσδυσης των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα, η συναλλαγή περιλαμβάνει το δικαίωμα για την απόκτηση ενός γειτονικού συστήματος αποθήκευσης ενέργειας με μπαταρίες (BESS) ισχύος 49 MW και διάρκειας 4 ωρών, το οποίο βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης.

Η ολοκλήρωση των συναλλαγών τελεί υπό την πλήρωση ορισμένων συνήθων αιρέσεων για συναλλαγές αυτού του είδους, συμπεριλαμβανομένης, μεταξύ άλλων, της λήψης των απαιτούμενων εγκρίσεων από τις αρμόδιες εποπτικές αρχές.

Η αγορά ενέργειας και οι στόχοι ΑΠΕ της Ουγγαρίας

Η Ουγγαρία αποτελεί μια αγορά με σημαντική δυναμική στον τομέα της καθαρής ενέργειας στην Ευρώπη. Η χώρα υλοποιεί ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα ενεργειακής μετάβασης, στοχεύοντας στην επίτευξη 12 GW εγκατεστημένης ισχύος από ηλιακή ενέργεια έως το 2030.

Η ανάπτυξη αυτή υποστηρίζεται από ένα σταθερό και προβλέψιμο ρυθμιστικό πλαίσιο, το οποίο είναι εναρμονισμένο με τις ευρωπαϊκές κατευθυντήριες οδηγίες, δημιουργώντας ένα ασφαλές περιβάλλον για μακροπρόθεσμες επενδύσεις μεγάλης κλίμακας.

Ο Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος ΑΠΕ Ομίλου ΔΕΗ, κ. Κωνσταντίνος Μαύρος, τόνισε: «Η είσοδός μας στην αγορά της Ουγγαρίας κάνει πράξη τη στρατηγική μας για τη νέα φάση επέκτασης στην Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη. Στο πλαίσιο του νέου στρατηγικού μας πλάνου έως το 2030, στοχεύουμε σε νέες αγορές –όπως η Ουγγαρία, η Πολωνία και η Σλοβακία– με στόχο να αναπτύξουμε 2,2 GW σε έργα ΑΠΕ και αποθήκευσης. Με το νέο φωτοβολταϊκό έργο, ενσωματώνουμε στο χαρτοφυλάκιό μας ένα εξαιρετικά αποδοτικό περιουσιακό στοιχείο και διευρύνουμε το γεωγραφικό μας αποτύπωμα, χτίζοντας μια ενιαία και ανθεκτική περιφερειακή πλατφόρμα καθαρής ενέργειας στην ευρύτερη περιοχή».

Ταχύτερη επέκταση σε Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη

Για να αξιοποιήσει τις σημαντικές ευκαιρίες που παρουσιάζονται στην ευρύτερη περιοχή, ο Όμιλος ΔΕΗ επιταχύνει την ανάπτυξή του, στοχεύοντας στον διπλασιασμό της εγκατεστημένης ισχύος του στα 24,3 GW το 2030, από 12,4 GW το 2025. Αυτό θα επιτευχθεί αυξάνοντας σημαντικά τις νέες προσθήκες έργων ανά έτος από 1,4 GW σε 2,4 GW, κυρίως σε ΑΠΕ, ευέλικτη παραγωγή και αποθήκευση.

Η επέκταση στην Ουγγαρία αποτελεί τη φυσική γεωγραφική συνέχεια της ηγετικής θέσης που ήδη κατέχει ο Όμιλος στην Ελλάδα και τη Ρουμανία, ενώ παράλληλα υλοποιείται ένα εκτεταμένο επενδυτικό πλάνο και στις άλλες χώρες όπου ήδη δραστηριοποιείται, όπως η Ιταλία, η Βουλγαρία και η Κροατία, ενώ ο όμιλος στοχεύει να μπει και σε άλλες χώρες, όπως η Πολωνία και η Σλοβακία. Έως το 2030, το 45% της εγκατεστημένης ισχύος του Ομίλου θα βρίσκεται εκτός Ελλάδος, με ένα ισορροπημένο ενεργειακό μείγμα που θα περιλαμβάνει όλες τις σύγχρονες μορφές παραγωγής (ηλιακή, αιολική, υδροηλεκτρική, φυσικό αέριο) και αποθήκευση, διασφαλίζοντας γεωγραφική και τεχνολογική διαφοροποίηση.

Σε μια εποχή όπου η ενέργεια και η τεχνολογία αποτελούν πλέον κρίσιμους παράγοντες ανταγωνιστικότητας, ασφάλειας και ανθεκτικότητας, ο Όμιλος ΔΕΗ εξελίσσεται σε πυλώνα σταθερότητας για την ευρωπαϊκή αγορά, πραγματοποιώντας επενδύσεις σε κρίσιμες ενεργειακές και τεχνολογικές υποδομές που θωρακίζουν την ευρύτερη περιοχή και δημιουργούν μακροπρόθεσμη αξία.

«Όλα τα στελέχη είναι σημαντικά αλλά το πιο σημαντικό είναι να παραμείνει καθαρός ο αρχικός σκοπός του κινήματος. Μας στενοχώρησαν όσα διαβάσαμε από τον κ. Αυγερινό». Ειδικότερα, όταν ερωτήθηκε για την αποχώρηση του κ. Αυγερινού, μιλώντας στο Creta TV, επισήμανε πως «το προηγούμενο βράδυ ήμασταν ως τα μεσάνυχτα μαζί στο Πολιτικό Συμβούλιο και συζητούσαμε. Η έκπληξή μου ήταν μεγάλη. Όλοι αιφνιδιαστήκαμε με τον τρόπο που έγινε και ειπώθηκαν αυτά τα λόγια. Το κίνημα παραμένει δυνατό, θα συνεχίσει την πορεία του. Τέτοιου είδους χτυπήματα, που μπορεί να υπάρχουν από το εσωτερικό ή την έξω πλευρά του κινήματος, περισσότερο μας δυναμώνουν».

Συνέχισε τις βολές τονίζοντας πως «είναι πολύ καλύτερο όταν κάποιος μπει στο κίνημα γνωρίζοντας τις απόψεις μας –γιατί δεν έχει αλλάξει κάτι, εμείς ό,τι είπαμε εξαρχής το ίδιο λέμε και σήμερα, αλλά αν δει στην πορεία ότι δεν του ταιριάζει– γιατί δεν ταιριάζει σε όλους μια ξεκάθαρη και πολύ αυστηρή πορεία σε ό,τι αφορά την ηθική και την καθαρότητα. Κάποιοι μπορεί να πιστεύουν ότι δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας, ότι χρειαζόμαστε βοήθεια. Εμείς δεν το πιστεύουμε αυτό.

Ο πολίτης έχει την ίδια αξία με τον πολιτικό. Είναι καλύτερο να αποχωρούν από το κίνημα όσοι δεν μπορούν να στηρίξουν το κίνημα, αλλιώς το κρατάνε πίσω», είπε αφήνοντας να εννοηθεί ίσως ότι ο Αυγερινός ήθελε περισσότερη ανάμιξη πολιτικών στο κίνημα. Καταληκτικά η κ. Καρυστιανού ανέφερε πως «το θέμα είναι ο τρόπος που θα φύγουν και ο τρόπος δείχνει και στοιχείο χαρακτήρα αλλά και, ίσως, τις πιο βαθιές σκέψεις που μπορεί να έχει κάποιος ο οποίος προσεγγίζει το κίνημα».

Τι είχε δηλώσει ο Αυγερινός

Αποχωρώντας ο δημοσιογράφος -ο οποίος ανέλαβε εκπρόσωπος Τύπου του Κινήματος από την πρώτη ημέρα της ίδρυσής του τον Μάιο) σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανέφερε πως παύει να εκπροσωπεί το κόμμα στα ΜΜΕ. Ανέφερε ότι πληροφορήθηκε πως τουλάχιστον από τις 12 Ιουλίου «λειτουργούσε εντός του Κινήματος ένα παράλληλο Γραφείο Τύπου», του οποίου τη σύνθεση ο ίδιος δεν γνώριζε. Στην ανάρτησή του τόνιζε πως «οι ύποπτοι και φυτευτοί ‘συμβουλάτορες’ των διαδρόμων είναι πάντα πρόβλημα για οποιονδήποτε συλλογικό σχηματισμό, πολύ περισσότερο για ένα Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών, που φιλοδοξεί να παρέμβει δραστικά για να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες και τις εναλλακτικές λύσεις ώστε να έρθουν επιτέλους οι πολίτες στην εξουσία και η δημοκρατία μας να λειτουργήσει».

Eιδικότερα ο δημοσιογράφος ανέφερε προ δύο ημερών τα εξής: «Ενημερώνω φίλους και συνοδοιπόρους, γνωστούς και αγνώστους, συναδέλφους και συναγωνιστές (οι εχθροί τα ξέρουν ήδη) ότι εδώ και πολλές ημέρες δεν έχω ουδεμία ευθύνη για την επικοινωνιακή δραστηριότητα της “ΕΛΠΙΔΑΣ για τη Δημοκρατία”, ούτε έχω πλέον την εκπροσώπησή της στα ΜΜΕ. Όπως πληροφορήθηκα εκ των υστέρων, τουλάχιστον από τις 12 Ιουλίου λειτουργεί εντός του Κινήματος ένα παράλληλο Γραφείο Τύπου, του οποίου τη σύνθεση δεν γνωρίζω.

»Οι ύποπτοι και φυτευτοί συμβουλάτορες των διαδρόμων είναι πάντα πρόβλημα για οποιονδήποτε συλλογικό σχηματισμό, πολύ περισσότερο για ένα Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών, που φιλοδοξεί να παρέμβει δραστικά για να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες και τις εναλλακτικές λύσεις ώστε να έρθουν επιτέλους οι πολίτες στην εξουσία και η δημοκρατία μας να λειτουργήσει. Καθείς αναλαμβάνει τις ευθύνες του για τις πράξεις και τις παραλείψεις του, προπαντός για τις εξετάσεις, που επιλέγει να δώσει. Καθείς εφ’ ω ετάχθη, λοιπόν. Προς το παρόν επιλέγω να πάω μερικές ημέρες διακοπές».

Αυτό σημαίνει ότι οι χρήστες εκτίθενται επαναλαμβανόμενα σε παρόμοια διατροφικά μηνύματα, ενισχύοντας την επιρροή τους. Επιπλέον, η σύντομη διάρκεια των βίντεο συχνά δεν επιτρέπει την πλήρη παρουσίαση επιστημονικών δεδομένων, οδηγώντας σε απλουστευμένες ή αποσπασματικές πληροφορίες. Παράλληλα, η αισθητική των βίντεο (π.χ. “τέλεια” γεύματα ή σώματα) ενισχύει την ελκυστικότητα των μηνυμάτων, ανεξάρτητα από την εγκυρότητά τους.

Δημοφιλείς τάσεις διατροφής στο TikTok

Ορισμένες από τις πιο γνωστές τάσεις περιλαμβάνουν:“What I eat in a day”: Παρουσίαση ημερήσιας διατροφής, συχνά με χαμηλές θερμίδες.

Detox και cleanse diets: Ροφήματα ή περιοριστικές δίαιτες αποτοξίνωσης Keto, vegan ή Mediterranean diet trends “Κανόνας των τριών μπουκιών”: Περιορισμός κατανάλωσης τροφής σε λίγες μπουκιές. Συμπληρώματα και μυστικά της απώλειας βάρους. Πάνω από το 50% των δημοφιλών βίντεο σχετίζονται με πρακτικές όπως body checking, ενώ πολλοί δημιουργοί παρουσιάζονται ως ειδικοί χωρίς να είναι στη πραγματικότητα.

Σχετίζεται γενικότερα με την κουλτούρα της δίαιτας και την εικόνα σώματος, ενώ συχνά παρουσιάζονται μη ρεαλιστικά πρότυπα. Αντίστοιχα, διαπιστώθηκε ότι ακόμη και όταν προβάλλεται ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο πρότυπο, όπως η μεσογειακή διατροφή, οι πληροφορίες είναι συχνά ελλιπείς ή ανακριβείς. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι πολλές από αυτές τις τάσεις γίνονται δημοφιλείς όχι λόγω επιστημονικής εγκυρότητας, αλλά επειδή είναι εύκολες στην κατανόηση και υπόσχονται γρήγορα αποτελέσματα. Αυτό ενισχύει τη διάδοση ακραίων ή μη ρεαλιστικών διατροφικών πρακτικών.

Πώς επηρεάζουν τις διατροφικές επιλογές

Η επιρροή αυτών των τάσεων είναι σημαντική, ιδιαίτερα στους νέους. Η συνεχής έκθεση σε συγκεκριμένα πρότυπα διατροφής οδηγεί σε μίμηση συμπεριφορών, ενώ η σύγκριση με άλλους χρήστες μπορεί να επηρεάσει την εικόνα σώματος και τις διατροφικές επιλογές. Το περιεχόμενο αυτό μπορεί να ενισχύσει περιοριστικές δίαιτες ή μη υγιείς στάσεις απέναντι στο φαγητό. Παράλληλα, η επαναλαμβανόμενη έκθεση μπορεί να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ότι αυτές οι πρακτικές είναι φυσιολογικές ή ευρέως αποδεκτές, οδηγώντας τους χρήστες στο να υιοθετούν συμπεριφορές χωρίς κριτική σκέψη.

Επιπλέον, η επιρροή των influencers ενισχύει τη συμμόρφωση, καθώς οι χρήστες τείνουν να εμπιστεύονται πρόσωπα με μεγάλη απήχηση. Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα που σχετίζεται με τα TikTok diet trends είναι η επίδρασή τους στην ψυχική υγεία. Η συνεχής έκθεση σε περιεχόμενο που προβάλλει αδύνατα σώματα, αυστηρές δίαιτες ή “ιδανικές” διατροφικές συνήθειες μπορεί να αυξήσει το άγχος γύρω από το φαγητό και την εμφάνιση. Ιδιαίτερα οι έφηβοι και οι νεαροί ενήλικες είναι πιο ευάλωτοι στην εσωτερίκευση αυτών των προτύπων, καθώς βρίσκονται σε μια περίοδο διαμόρφωσης της ταυτότητας και της αυτοεικόνας τους.

Η ανάγκη σύγκρισης με influencers ή άλλους χρήστες συχνά οδηγεί σε χαμηλή αυτοεκτίμηση και δυσαρέσκεια για το σώμα. Επιπλέον, αρκετές μελέτες έχουν συνδέσει την υπερβολική ενασχόληση με περιεχόμενο δίαιτας στα social media με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διατροφικών διαταραχών, όπως νευρική ανορεξία, βουλιμία ή επεισοδιακή υπερφαγία. Ακόμη και όταν το περιεχόμενο παρουσιάζεται ως “motivational” ή “healthy lifestyle”, μπορεί να ενισχύει ενοχές γύρω από την κατανάλωση τροφής ή να προωθεί μη ρεαλιστικές προσδοκίες σχετικά με το σώμα και την απώλεια βάρους.

Πιθανά οφέλη και κίνδυνοι

Από τη μία πλευρά, το TikTok μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο ενημέρωσης και να προωθήσει υγιεινές συνήθειες, ιδιαίτερα όταν το περιεχόμενο προέρχεται από ειδικούς. Από την άλλη, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος παραπληροφόρησης.

Πολλές τάσεις βασίζονται σε μη επιστημονικά δεδομένα, ενώ ορισμένες μπορεί να οδηγήσουν σε διαταραγμένες διατροφικές συμπεριφορές ή σε υπερβολική ενασχόληση με το βάρος και την εμφάνιση. Η ανεξέλεγκτη προώθηση συμπληρωμάτων ή “μαγικών λύσεων” για απώλεια βάρους μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες για την υγεία, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει ιατρική καθοδήγηση. Αντίστοιχα, όταν αξιοποιείται σωστά, η πλατφόρμα μπορεί να αποτελέσει εργαλείο ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης σε θέματα διατροφής προσβάσιμα σε όλους.

Ο ρόλος των social media

Τα social media έχουν πλέον καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση διατροφικών συνηθειών. Συνδυάζοντας ψυχαγωγία και πληροφορία, επηρεάζουν τις επιλογές των χρηστών με τρόπο πιο άμεσο από τα παραδοσιακά μέσα. Η επίδρασή τους μπορεί να είναι θετική ή αρνητική, ανάλογα με την ποιότητα του περιεχομένου, καθώς δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου οι τάσεις αλλάζουν πολύ γρήγορα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε σύγχυση σχετικά με το τι θεωρείται υγιεινή διατροφή. Η συνεχής ροή νέων πληροφοριών καθιστά δύσκολη την υιοθέτηση σταθερών και ισορροπημένων διατροφικών συνηθειών.

Παράλληλα, η ταχύτητα με την οποία διαδίδονται οι τάσεις καθιστά δύσκολο τον έλεγχο της εγκυρότητας των πληροφοριών. Νέες δίαιτες ή “διατροφικά hacks” μπορούν να γίνουν viral μέσα σε λίγες ώρες, επηρεάζοντας εκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως πριν ακόμη αξιολογηθούν επιστημονικά. Αυτό αναδεικνύει την ανάγκη για ανάπτυξη δεξιοτήτων ψηφιακού και διατροφικού γραμματισμού, ώστε οι χρήστες να μπορούν να αξιολογούν κριτικά το περιεχόμενο που καταναλώνουν.

Πώς να αξιολογείτε: Για την κριτική αξιολόγηση αυτών των τάσεων είναι σημαντικό να εξετάζεται η πηγή της πληροφορίας. Περιεχόμενο από επαγγελματίες υγείας και επιστημονικές πηγές είναι πιο αξιόπιστο. Αντίθετα, τάσεις που υπόσχονται γρήγορα αποτελέσματα ή αποκλείουν βασικές ομάδες τροφίμων θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με επιφύλαξη. Η διασταύρωση πληροφοριών με επιστημονική βιβλιογραφία αποτελεί βασικό βήμα για ασφαλείς διατροφικές επιλογές.

Η Δάφνη Σέλα είναι διαιτολόγος-διατροφολόγος

Σε συνεργασία με το medNutrition