«Δεν έχω αυτά τα χρήματα και ο δικηγόρος μου θα προσπαθήσει μαζί με φίλους και γνωστούς (να συγκεντρώσουν τα χρήματα για την εγγύηση)», δήλωσε ο Γερμάκ σε δημοσιογράφους μετά την απόφαση του δικαστηρίου. «Η νομική μου ομάδα θα καταθέσει έφεση. Θα χρησιμοποιήσουμε κάθε νομική δυνατότητα προκειμένου να αναζητήσουμε τη δικαιοσύνη και την αλήθεια».

Τη Δευτέρα οι ουκρανικές αρχές κατονόμασαν τον Γερμάκ ως ύποπτο σε μεγάλη υπόθεση διαφθοράς. Πρόκειται για τη σύλληψη του πιο κοντινού προσώπου στο στενό κύκλο του προέδρου στην οποία έχουν προχωρήσει οι αξιωματούχοι κατά της διαφθοράς.

Σε ανακοίνωση, οι ουκρανικές υπηρεσίες κατά της διαφθοράς δήλωσαν ότι ο Γερμάκ είναι ύποπτος για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση που νομιμοποίησε έσοδα από παράνομες δραστηριότητες, ύψους περίπου 10,5 εκατ. δολαρίων, μέσω ενός έργου οικιστικής ανάπτυξης έξω από το Κίεβο. Ο Γερμάκ θεωρείτο ευρέως ως το δεύτερο ισχυρότερο πρόσωπο στην Ουκρανία μετά τον Ζελένσκι, ασκώντας επιρροή στα ουκρανικά πολιτικά πράγματα παρά το γεγονός ότι δεν ήταν εκλεγμένος.

Ο πρώην παραγωγός ταινιών και δικηγόρος εμφανιζόταν συχνά στο πλάι του προέδρου σε δημόσιες εκδηλώσεις και ήταν επίσης ο βασικός διαπραγματευτής στις υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ ειρηνευτικές συνομιλίες με τη Ρωσία. Η παραίτησή του πέρυσι ήλθε εν μέσω ευρύτερου κυβερνητικού ανασχηματισμού με στόχο την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο γραφείο του προέδρου, που έχει επισκιαστεί από κατηγορίες περί συγκέντρωσης της εξουσίας.

Οι κατηγορίες σε βάρος του Γερμάκ δεν αναμένεται να αποτελέσουν άμεση απειλή για τον Ζελένσκι αλλά μπορεί να οδηγήσουν σε πιο μακροπρόθεσμη ζημιά στη φήμη του εάν επιδιώξει να επανεκλεγεί μετά τον πόλεμο, σύμφωνα με κάποιους αναλυτές.

Κατά τον έλεγχο διαπιστώθηκε ότι είχε καταναλώσει αλκοόλ πέραν του επιτρεπόμενου ορίου, καθώς οι διαδοχικές μετρήσεις (αλκοτέστ) με τη μέθοδο του εκπνεόμενου αέρα φαίνεται να έδειξαν τιμές 0,73 και 0,66 mg/l.

Σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για επικίνδυνη οδήγηση και οδήγηση υπό την επήρεια μέθης, ενώ του επιβλήθηκε και διοικητικό πρόστιμο από την Τροχαία.

Σε αυτό το πλαίσιο, σχεδιάζονται νέες στρατιωτικές υποδομές και ενίσχυση, αναβάθμιση υφιστάμενων.  Οι τρεις στρατιωτικές βάσεις, αυτή του Λευκόνοικου και οι δυο που έχουν σχεδιαστεί, σε Μπογάζι και Καρπασία υπάγονται στο Πολεμικό Ναυτικό. Στο Λευκόνοικο λειτουργεί αεροπορική βάση, που χρησιμοποιείται για drones ενώ έχει εγκατασταθεί ένα μεγάλο ραντάρ στην οροσειρά του Πενταδακτύλου, που ελέγχει ολόκληρη την περιοχή. 

Η Τουρκία εξοπλίζει τα κατεχόμενα

Στο μεταξύ, σε σχέση με τα πιο πάνω υπήρξε και μια άλλη εξέλιξη. Μια νέα ενέργεια από πλευράς της κατοχικής δύναμης. Σε ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό σε πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης, ο αρθρογράφος και αναλυτής, Koray Kamacı, αναφέρει ότι η Τουρκία ανέπτυξε στην περιοχή του κατεχόμενου Κιόνελι μια συστοιχία του συστήματος πολλαπλών εκτοξεύσεων πυραύλων TRG-300 Tiger.

Σημειώνει και τα εξής: «Κάθε πλατφόρμα εκτόξευσης TRG-300 διαθέτει 4 πυραύλους και κάθε συστοιχία περιλαμβάνει περίπου 4-6 πλατφόρμες, δηλαδή 16-24 πυραύλους. Σε ένα σχηματισμό που αποτελείται από 3 πυροβολαρχίες υπάρχουν συνολικά 12-18 ράμπες εκτόξευσης και 48-72 πύραυλοι έτοιμοι για άμεση εκτόξευση… Επιπλέον, καθώς αυτές οι πυροβολαρχίες διαθέτουν υψηλή ευελιξία και ικανότητες γρήγορης ανάπτυξης (χτύπα και φύγε), είναι ιδιαίτερα δύσκολο να εντοπιστούν και να εξουδετερωθούν. Η εγκατάσταση των τουρκικών πυραυλικών συγκροτημάτων στο Κιόνελι παρέχει στον Τουρκικό Στρατό τη δυνατότητα να ελέγχει ζωτικά σημεία και τους θαλάσσιους διαδρόμους προς τη Συρία και τον Λίβανο… Αυτό το βήμα, που έχει ζωτική σημασία για την Τουρκία και την τ.δ.β.κ., είναι πάρα πολύ σημαντικό. Η πρόσφατη εντατικοποίηση όλων αυτών των κινήσεων δείχνει ότι πλησιάζει μια μεγάλη καταιγίδα...».

Και δεν είναι μόνο τα νέα οπλικά συστήματα, που κάνουν την εμφάνισή τους στα κατεχόμενα, αλλά κι άλλα, που μεταφέρονται από την Τουρκία, ενισχύοντας τις κατοχικές δυνάμεις. 

Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ:

«Ο επαγγελματίας λασπολόγος σε εντεταλμένη υπηρεσία, Άδωνις Γεωργιάδης, επιχειρεί να βουτήξει στον βούρκο την πολιτική ζωή για να διασώσει μια κυβέρνηση βυθισμένη στη διαφθορά.

Καμία έκπληξη. Μόνο που η συκοφαντία και η πολιτική αλητεία έχουν κοντά πόδια.
Δεν είμαστε όλοι το ίδιο, κ. Γεωργιάδη, και θα το πιείτε αργά και βασανιστικά το πικρό ποτήρι.

Α. Το ακίνητο της οικογένειας του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, στο οποίο αναφέρεται, ενοικιάστηκε το 2004 στην Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου κατόπιν διαγωνισμού με 10 προσφορές. Η Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου το παρέδωσε για χρήση στην Αστυνομία.

Το 2010 ενοικιάστηκε από το Κτηματολόγιο κατόπιν νέου διαγωνισμού με 8 προσφορές. Όπως ισχύει εδώ και δεκαετίες, κάθε μισθωτής έχει το δικαίωμα να διαμορφώσει το μισθωμένο ακίνητο για να είναι συμβατό με τις λειτουργικές του ανάγκες αναλαμβάνοντας το κόστος. Στην προκειμένη περίπτωση, το Κτηματολόγιο ανακαίνισε ακόμη και αίθουσες που χρησιμοποιούνταν από την Αστυνομία ως χώροι προσωρινής κράτησης.

Ουδέποτε πήρε ο κ. Ανδρουλάκης ένα ευρώ από το δημόσιο για ανακαίνιση.

Μάλιστα εφαρμόστηκε ο σχετικός μνημονιακός νόμος για μείωση του μισθώματος.

Το 2022 έγινε σύμβαση ανανέωσης και το 2024 παράταση μισθώματος, επί διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας και τα δύο!

Όλα λοιπόν, κύριε Γεωργιάδη, απόλυτα νόμιμα και διαφανή!

Μια κυβέρνηση που είναι συνώνυμη με τη διαφθορά όπως βοά η ελληνική κοινωνία, που υπηρετεί τα καρτέλ και τα ολιγοπώλια, που στελέχη της ελέγχονται από την ελληνική και την ευρωπαϊκή δικαιοσύνη για παράνομες ενέργειες σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος, που έκανε κανονικότητα τους στημένους διαγωνισμούς και τις απευθείας αναθέσεις, εγκαλεί τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ για απολύτως νόμιμους και διαφανείς διαγωνισμούς με πλειάδα προσφορών και επί διαφόρων κυβερνήσεων -ακόμη και της δικής τους.

Β. Ο τυχοδιώκτης συκοφάντης εγκαλεί τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ότι «έβγαλε λεφτά στο εξωτερικό». Ουδέν ψευδέστερο. Ούτε ένα ευρώ δεν έφυγε στο εξωτερικό. Οι λογαριασμοί του κ. Ανδρουλάκη στις Βρυξέλλες άνοιξαν στο πλαίσιο της θητείας του στην Ευρωβουλή. Είναι δηλωμένοι επί μία δεκαετία ανελλιπώς και η κίνηση τους δημοσιευμένη σε σειρά δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης του κ. Ανδρουλάκη.
Και τολμά ο κ. Γεωργιάδης με χυδαιότητες και ψέματα να κατηγορήσει τον κ. Ανδρουλάκη για «αδήλωτα χρήματα»;

Ο κ. Γεωργιάδης, που ως Υπουργός Επενδύσεων τον παρακολουθούσε η ΕΥΠ και το Predator αλλά δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να ρίξει φως στην υπόθεση και να ενημερώσει τον ελληνικό λαό, εκτελεί το συμβόλαιο πολιτικής δολοφονίας του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ.

Στον βούρκο της διαφθοράς και της πολιτικής ανυποληψίας θα μείνετε μόνοι. Δεν είστε σε θέση, να λερώσετε τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Τα υπόλοιπα εκεί που πρέπει, στη δικαιοσύνη. Ο Νίκος Ανδρουλάκης θα προχωρήσει σε όλες τις νόμιμες ενέργειες, ώστε ο συκοφάντης και τα φερέφωνά του να λογοδοτήσουν ενώπιον της δικαιοσύνης για τα ψευδή τους».

Παράλληλα με το ζήτημα της ανωνυμίας, ο κ. Φλωρίδης προανήγγειλε νομοθετική παρέμβαση για τα deepfake βίντεο, λέγοντας πως η ελληνική κυβέρνηση εξετάζει το νομικό πλαίσιο της Δανίας, ώστε να καταστεί αδίκημα η κακόβουλη χρήση προσώπου μέσω τεχνητής νοημοσύνης. Υπογράμμισε ωστόσο ότι η υλοποίηση της ονομαστικοποίησης απαιτεί ένα «ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο», το οποίο τελεί υπό διαμόρφωση.

Η κυβερνητική πρωτοβουλία φαίνεται να αποκτά οριζόντιο χαρακτήρα, καθώς ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά την τελευταία συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, αναφέρθηκε στην ανάγκη ενός «φυσικού αντίβαρου» απέναντι στην «ανώνυμη, χυδαία τοξικότητα του διαδικτύου». Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, μια τέτοια ρύθμιση θα λειτουργήσει προστατευτικά για δημοσιογράφους, ακτιβιστές, αλλά και πολιτικά πρόσωπα που στοχοποιούνται από ανώνυμους λογαριασμούς.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρης Παπαστεργίου, τόνισε από το Φόρουμ των Δελφών ότι οι τεχνολογικές πλατφόρμες διαθέτουν ήδη το απαραίτητο «know-how» για να υποστηρίξουν την ταυτοποίηση των χρηστών.

Υπενθυμίζεται ότι ο Παύλος Μαρινάκης είχε ανοίξει τον δρόμο για τη σχετική συζήτηση τον περασμένο Μάρτιο στο «Athens Alitheia Forum», ζητώντας να «βγάλουμε τις κουκούλες από το διαδίκτυο». Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είχε διευκρινίσει τότε τον στόχο της πρότασης:

«Μιλάμε για την ανάγκη να ξέρουμε πίσω από το κάθε ψευδώνυμο, πίσω από τον κάθε χρήστη ποιος κρύβεται στην πραγματικότητα. […] Να μπορεί πολύ εύκολα η δικαιοσύνη σε επικοινωνία με τις πλατφόρμες να αναζητήσει ποιος είναι αυτός ο οποίος κρύβεται από μία ενδεχόμενη παράνομη ενέργεια».

Ο κ. Μαρινάκης έσπευσε πάντως να καθησυχάσει τις ανησυχίες περί λογοκρισίας, ξεκαθαρίζοντας ότι το μέτρο δεν αφορά την ελεύθερη έκφραση γνώμης ή την κριτική, αλλά τη δυνατότητα απόδοσης ευθυνών σε περιπτώσεις παράνομων πράξεων.

Ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ δήλωσε σήμερα στο Πεκίνο «ευτυχής» που υποδέχθηκε τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, στον οποίο τόνισε ότι οι δυο υπερδυνάμεις οφείλουν να είναι «εταίροι, όχι αντίπαλοι», παρ’ όλες τις διαφωνίες τους.

«Η συνεργασία ωφελεί και τα δυο μέρη, ενώ η σύγκρουση βλάπτει και τα δύο. Θα οφείλαμε να είμαστε εταίροι, όχι αντίπαλοι, πρέπει να βοηθήσουμε η μια χώρα την άλλη για να τα καταφέρουμε, να ευημερήσουμε μαζί, χαράσσοντας έτσι νέο δρόμο, της κατανόησης ανάμεσα σε μεγάλες δυνάμεις σε αυτή τη νέα εποχή», είπε ο κ. Σι στον κ. Τραμπ, συμπληρώνοντας πως ο κόσμος βρίσκεται σε «σταυροδρόμι».

Την ίδια ώρα ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ προειδοποίησε σήμερα τον αμερικανό ομόλογό του Ντόναλντ Τραμπ πως οι δυο χώρες τους θα μπορούσαν να εμπλακούν σε «σύγκρουση» αν η Ουάσιγκτον διαχειριστεί με λαθεμένο τρόπο το ζήτημα της Ταϊβάν, μετέδωσε η κρατική τηλεόραση.

«Το ζήτημα της Ταϊβάν είναι το σημαντικότερο στις σινοαμερικανικές σχέσεις. Αν ο χειρισμός του είναι καλός, οι σχέσεις των δυο χωρών» θα παραμείνουν «συνολικά σταθερές». Όμως «αν ο χειρισμός του είναι κακός, οι δυο χώρες θα αντιπαρατεθούν», θα μπορούσαν ως και να «εμπλακούν σε σύγκρουση», είπε ο κ. Σι, χρησιμοποιώντας λέξη στη μανδαρινική γλώσσα που πάντως δεν σημαίνει απαραιτήτως ένοπλη σύρραξη.

Στα περιστατικά παράτυπης εισόδου συνελήφθησαν 999 αλλοδαποί και 29 διακινητές, ενώ στην κατηγορία της παράτυπης εξόδου -η οποία αφορά αλλοδαπούς που επιχείρησαν να μεταβούν παράνομα σε άλλα κράτη-μέλη της Ε.Ε. μέσω Ελλάδας- καταγράφηκαν 15 συλλήψεις αλλοδαπών και μία σύλληψη διακινητή.

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, στις υποθέσεις παράτυπης εξόδου κατασχέθηκε ένα όχημα, ενώ εντοπίστηκαν και δύο πλαστά ταξιδιωτικά έγγραφα. Δεν καταγράφηκαν κατασχέσεις σκαφών κατά τον συγκεκριμένο μήνα.

Όπως επισημαίνεται από τη Διεύθυνση Ασφάλειας και Προστασίας Θαλάσσιων Συνόρων του Λιμενικού Σώματος, τα στατιστικά στοιχεία αφορούν αποκλειστικά περιστατικά στα οποία επιλήφθηκαν οι κατά τόπους λιμενικές αρχές.

Στο μεταξύ λέμβος με 31 μετανάστες εντοπίστηκε σήμερα στη θαλάσσια περιοχή 42 ναυτικά μίλια νότια της Γαύδου, έπειτα από επιχείρηση επιτήρησης που πραγματοποιήθηκε από εναέριο μέσο της Frontex.

Στην περιοχή έσπευσε πλωτό σκάφος του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, που προχώρησε στην περισυλλογή των αλλοδαπών οι οποίοι μεταφέρθηκαν με ασφάλεια στο λιμάνι της Παλαιόχωρας Χανίων.

«Κρατά και τα χρήματα του αυτά σε Τράπεζες του Εξωτερικού όπως μάθαμε πλέον άπαντες… Είναι όλα αυτά νόμιμα; Μάλλον. Είναι όμως και ηθικά; Σίγουρα όχι!» γράφει ο υπουργός Υγείας.

«Πριν κατηγορήσετε ξανά τους άλλους ας δείτε τον εαυτό σας στον καθρέπτη κύριε Πρόεδρε» καταλήγει ο κ. Γεωργιάδης στην ανάρτησή του για τον Νίκο Ανδρουλάκη.

Γιατί η μεγάλη αλλαγή που έχει ανάγκη η Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει μόνο από τα κόμματα. Ούτε μόνο από την κοινωνική οργή. Χρειάζεται μία νέα ιστορική συμμαχία. Χρειάζεται ένα τμήμα της παραγωγικής, μορφωμένης και δημιουργικής Ελλάδας να αποφασίσει ότι το σημερινό μοντέλο δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Η αστική τάξη στην Ιστορία δεν υπήρξε μόνο οικονομική δύναμη. Υπήρξε δύναμη μεταρρυθμίσεων, δημιουργίας θεσμών και εθνικής ανασυγκρότησης.

Η άνοδος της Ευρώπης συνδέθηκε με την ανάδυση μίας αστικής τάξης, που συγκρούστηκε με τα φεουδαρχικά συστήματα εξουσίας και απαίτησε κράτος δικαίου, σταθερούς θεσμούς, ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, δημόσια διοίκηση και αξιοκρατία. Από τη Γαλλική Επανάσταση μέχρι τη βιομηχανική Αγγλία και από τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις της δυτικής Ευρώπης μέχρι τη συγκρότηση των σύγχρονων κρατών, η αστική τάξη λειτούργησε ως ιστορικός φορέας προόδου.

Η παρακμή του αστικού πολιτισμού της Ελλάδας

Το ίδιο συνέβη και στην Ελλάδα στις μεγάλες στιγμές της εθνικής αναγέννησης. Η ελληνική αστική τάξη της διασποράς χρηματοδότησε την Επανάσταση του 1821, ίδρυσε σχολεία, πανεπιστήμια και κοινωφελή ιδρύματα, δημιούργησε τράπεζες, υποδομές και εθνικούς θεσμούς. Από τον Ζάππα και τον Αβέρωφ μέχρι τον Συγγρό και τους μεγάλους εθνικούς ευεργέτες, ένα κομμάτι της ελληνικής αστικής τάξης αντιλαμβανόταν ότι η προσωπική ευημερία δεν μπορούσε να υπάρξει χωρίς μία ισχυρή και σύγχρονη πατρίδα.

Αυτή η σχέση διακόπηκε σταδιακά μετά τη Μεταπολίτευση. Η ελληνική αστική τάξη δεν λειτούργησε ως δύναμη θεσμικής ανασυγκρότησης, αλλά ως μηχανισμός προσαρμογής στο πελατειακό κράτος. Αντί να απαιτήσει βαθιές μεταρρυθμίσεις, συμβιβάστηκε με τη διαφθορά, τη γραφειοκρατία και την κομματοκρατία. Ένα μεγάλο μέρος της έμαθε να επιβιώνει μέσα από κρατικές εξαρτήσεις, δημόσιες σχέσεις και πολιτικές διασυνδέσεις. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί ένα μοντέλο χωρίς παραγωγική βάση, χωρίς σοβαρούς θεσμούς και χωρίς πραγματική ευρωπαϊκή λειτουργία.

Η Ελλάδα μπήκε στην ΕE, αλλά δεν έγινε ποτέ κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Δεν απέκτησε ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, σταθερό φορολογικό σύστημα, λειτουργικό κράτος ή πραγματική αξιοκρατία. Για 45 χρόνια, το πολιτικό σύστημα αναπαρήγαγε μία χώρα χαμηλής εμπιστοσύνης, μικρών εξαρτήσεων και διαρκούς παρακμής. Η οικονομική κρίση αποκάλυψε το πρόβλημα. Η κρίση των θεσμών το επιβεβαιώνει. Και η σημερινή κρίση νομιμοποίησης το ολοκληρώνει.

Οι ευθύνες της αστικής τάξης είναι τεράστιες γι’ αυτή την παρακμή. Ανέχτηκε χωρίς καμία αντίσταση την υποβάθμιση στην κατά τον Κορνήλιο Καστοριάδη “Εποχή της Ασημαντότητας”. Ο Παναγιώτης Κονδύλης έχει αναλύσει σε βάθος από τη δεκαετία του ΄90 την απουσία της από τη διαμόρφωση μιας νέας ρωμαλέας αντίληψης για τη χώρα, με αποτέλεσμα την πολλαπλή κρίση όλων των θεμελιωδών δεδομένων της εθνικής ζωής.

Η εποχή της ασημαντότητας

Τώρα, όμως, το ίδιο το κοινωνικό έδαφος κάτω από την αστική τάξη αρχίζει να εξαφανίζεται. Αν δεν ξυπνήσει, θα χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια της. Η ακραία συγκέντρωση πλούτου που παρατηρείται παγκοσμίως διαλύει τη μεσαία τάξη και μαζί της διαλύει και την κοινωνική ισορροπία των δημοκρατιών. Η Ελλάδα κινδυνεύει να μετατραπεί σε μία χώρα δύο ταχυτήτων. Από τη μία πλευρά, μία πολύ μικρή οικονομική ελίτ με τεράστια ισχύ. Από την άλλη, μία κοινωνία φτωχοποιημένη, χωρίς πρόσβαση στη στέγη, χωρίς προοπτική κοινωνικής ανόδου και χωρίς εμπιστοσύνη στο μέλλον.

Σε ένα τέτοιο μοντέλο δεν θα υπάρχει πραγματική αστική τάξη. Θα υπάρχουν μόνο υπερβολικά πλούσιοι και μαζικά φτωχοί. Και τότε η ίδια η Δημοκρατία θα καταστεί εξαιρετικά εύθραυστη. Η ιστορία δείχνει ότι όταν οι αστικές τάξεις χάνουν την αίσθηση της ιστορικής τους αποστολής, ανοίγει ο δρόμος είτε για ολιγαρχικά καθεστώτα είτε για μεγάλες κοινωνικές εκρήξεις. Καμία κοινωνία δεν παραμένει σταθερή όταν καταρρέει η μεσαία τάξη και όταν οι θεσμοί λειτουργούν αποκλειστικά υπέρ των ισχυρών.

Γι’ αυτό η ελληνική αστική τάξη βρίσκεται σήμερα μπροστά σε μία υπαρξιακή επιλογή. Ή θα συνεχίσει να βολεύεται μέσα στο παλιό σύστημα μέχρι να καταρρεύσει μαζί του ή θα αναλάβει ενεργό ρόλο στη δημιουργία μίας Νέας Μεταπολίτευσης. Μίας μεγάλης θεσμικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. Ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου, που θα αποκαταστήσει τη λειτουργία της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης, της Παιδείας και της παραγωγής.

Η εποχή των μικρών διορθώσεων έχει τελειώσει. Η χώρα χρειάζεται νέα αρχιτεκτονική. Νέους θεσμούς. Μια νέα σχέση ανάμεσα στην οικονομία, την κοινωνία και την πολιτική εξουσία. Χρειάζεται η Ελλάδα να γίνει πραγματικά Ευρώπη. Και αυτό δεν μπορεί να συμβεί χωρίς τη συμμετοχή εκείνων που εξακολουθούν να διαθέτουν οικονομική, μορφωτική και κοινωνική ισχύ. Η ώρα της αστικής τάξης έφτασε. Όχι για να υπερασπιστεί τα προνόμιά της. Αλλά για να σώσει την ίδια τη χώρα και μαζί της τον ιστορικό της ρόλο.