Η παραίτηση Στάρμερ δεν αποτέλεσε έκπληξη, βρετανικά δημοσιεύματα, ακόμα και ο Αμερικανός πρόεδρος, την είχαν προαναγγείλει. Μια σειρά πολιτικών κρίσεων, σκανδάλων και κακών εκλογικών αποτελεσμάτων οδήγησαν τον εκλεγμένο πρωθυπουργό σε παραίτηση και σε αλλαγή “εν πλω”, καθώς πάρα πολλοί βουλευτές και στελέχη των Εργατικών ζητούσαν την απομάκρυνση του. Είχε δε σημειωθεί μία σειρά ηχηρότατων παραιτήσεων συνεργατών του Στάρμερ και υπουργών της κυβέρνησης του, με πιο χαρακτηριστική αυτή του υπουργού Άμυνας.

Από που να το πιάσεις; Από την συντριβή των Εργατικών στις πρόσφατες τοπικές εκλογές; Το γεγονός ότι ο Στάρμερ ήταν “ανεμοδούρας”, αλλάζοντας διαρκώς κατεύθυνση σε κρίσιμα οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα; Το σκάνδαλο με τον διορισμό του Πίτερ Μάντελσον ως πρέσβη στις ΗΠΑ, όταν ήταν γνωστές οι επαφές του με τον διαβόητο Τζέφρι Επστάϊν, με τον Μάντελσον να κατηγορείται πια για διαρροή κρατικών μυστικών και ευαίσθητων κυβερνητικών πληροφοριών; Ή την πολιτική του Στάρμερ στο μεταναστευτικό που έχει φέρει μέρος της βρετανικής κοινωνίας στα όρια της εξέγερσης;

Είναι νωπές δε οι καταγγελίες του Έλον Μασκ για την στάση Στάρμερ στο “σκάνδαλο του Ρόδεραμ”: Πως ως διευθυντής της Εισαγγελίας του Στέμματος (CPS) είχε επιδείξει εγκληματική ολιγωρία (στα χνάρια των τότε τοπικών αρχών) σε απανωτές υποθέσεις βιασμών ανηλίκων κοριτσιών από Μουσουλμάνους μετανάστες, για να μην “διαταραχθεί η κοινωνική ισορροπία του Ηνωμένου Βασιλείου”. Σαν να μην έφτανε αυτό, ήρθαν και οι κατηγορίες από την αμερικανική κυβέρνηση, τον Μασκ και τον Φάρατζ για «αστυνομία δύο ταχυτήτων», όταν αστυνομικοί συνέλαβαν τον… ετοιμοθάνατο Χένρι Νόβακ για… ρατσιστική επίθεση, την στιγμή που είχε μαχαιρωθεί(!) από έναν Ινδό (ο οποίος τελικώς καταδικάστηκε).

Η θητεία-ρεκόρ της Τρας

Όπως προαναφέραμε, ο Στάρμερ νίκησε τον Σουνάκ των Τόρις, ο οποίος είχε διαδεχθεί την πρωθυπουργό με την πιο σύντομη θητεία στην βρετανική ιστορία, την Λιζ Τρας. «Ποιος θα έχει μεγαλύτερη διάρκεια; Η Λιζ Τρας ή ένα μαρούλι;», έλεγε το podcast της σκανδαλοθηρικής Daily Star και είχε πέσει διάνα!

Αξίζει να θυμηθούμε τι μεσολάβησε από την εκλογή της Λιζ Τρας μέχρι την αποπομπή της; Οι 45 ημέρες που από κάποιους χαρακτηρίστηκαν σαν «το χρονικό ενός προαναγγελθέντος (πολιτικού) θανάτου» έμοιαζαν εξαρχής ναρκοθετημένες. Αν και ήταν σαφές ότι η νέα πρωθυπουργός δεν είχε καμία περίοδο χάριτος, αυτή της είχε δοθεί με τον θάνατο της βασίλισσας Ελισάβετ.

Οι Financial Times έγραφαν τότε ότι, παρά τη γενικευμένη θλίψη, η νέα πρωθυπουργός βίωσε τις πιο ήρεμες ημέρες της θητείας της, αν αναλογιστεί τα πολλά και σοβαρά προβλήματα που στη συνέχεια βρήκε μπροστά της. Πράγματι, η εικόνα της οικονομίας προκαλούσε τρόμο και οι προβλέψεις έδειχναν μια μακρά και βαθιά ύφεση. Οι αναταράξεις ήταν δεδομένες και αποδείχθηκαν πολύ πιο κοντινές από όσο μπορούσε να φανταστεί κανείς.

Η ανακοίνωση του οικονομικού προγράμματος της Λιζ Τρας, του “μίνι προϋπολογισμού” πυροδότησε σχεδόν εξαρχής ένα κύμα αντιδράσεων, όχι μόνο από την αντιπολίτευση, αλλά κυρίως από πλευρές που η νέα πρωθυπουργός αφελώς πίστευε πως θα έβρισκε υποστήριξη. Έτσι, απέναντί της είχε βρει και τις Αγορές και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που επέκριναν τις φοροπερικοπές στα υψηλά εισοδήματα και στα εταιρικά κέρδη.

Όχι για λόγους αρχής βέβαια, αλλά επειδή το κενό που θα προέκυπτε στον Προϋπολογισμό θα καλυπτόταν με δανεισμό, ο οποίος απειλούσε να εκτροχιάσει τη βρετανική οικονομία, η οποία με τη σειρά της κινδύνευε να προκαλέσει ντόμινο σε μία περίοδο διεθνούς οικονομικής αστάθειας. Ας σημειωθεί ότ,  την ίδια περίοδο της πιστωτικής επέκτασης εκ μέρους της νέας κυβέρνησης, η Κεντρική Τράπεζα Αγγλίας επιχειρούσε πιστωτική συρρίκνωση!

Αντιδράσεις υπό μορφή χιονοστιβάδας

Κάπως έτσι προκλήθηκε η διάβρωση της αξιοπιστίας της βρετανικής οικονομίας, με αποτέλεσμα να προκύψει νομισματική κρίση και άνοδος των επιτοκίων δανεισμού. Ας σημειωθεί ότι η Βρετανία είχε να δεχθεί τόσο έντονες επικρίσεις από τον Ιούνιο 2011, όταν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είχε καταγγείλει τις οικονομικές κινήσεις του τότε υπουργού Οικονομικών George Osborne.

Κορυφαίοι οικονομολόγοι είχαν ερμηνεύσει τις πρωτοφανούς έντασης αντιδράσεις, ως έναν φόβο η κρίση να διαχυθεί σε ολόκληρο τον κόσμο, πυροδοτώντας μία επικίνδυνη ύφεση! Η ζημιά, όμως, είχε ήδη γίνει. Ούτε η αποπομπή του υπουργού Οικονομικών και η αντικατάστασή του από τον Τζέρεμι Χαντ είχαν αποδειχθεί ικανές να εκτονώσουν το κλίμα και να επιτρέψουν στη νέα πρωθυπουργό να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Ήταν ορατό δε δια γυμνού οφθαλμού ότι μία ισχυρή πτέρυγα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα των Συντηρητικών είχε εκμεταλλευτεί το λάθος της Τρας για να την στριμώξει πολιτικά, καταφέρνοντας να την εξωθήσει σε παραίτηση.

Οι αντιδράσεις είχαν προσλάβει δυναμική χιονοστιβάδας, οδηγώντας και στην παραίτηση της υπουργού Εσωτερικών και σε απειλές παραιτήσεων και άλλων υπουργών! Η πρωθυπουργός είχε μείνει όλη τη νύχτα της Τετάρτης προς Πέμπτη ξύπνια. Στη Ντάουνινγκ Στριτ, στο περιβόητο Νο 10 βρίσκονταν οι στενότεροι της συνεργάτες, με σκοπό να σχεδιάσουν από κοινού τον χειρισμό της κρίσης. Η ίδια έστελνε μηνύματα στις 4:00 το πρωί σε συνεργάτες της, αλλά ο κύβος είχε ριφθεί. Έτσι οδηγήθηκε στη δήλωση των 90 δευτερολέπτων, με την οποία η Τρας είχε ανακοινώσει την παραίτησή της, θέτοντας ένα εξευτελιστικό τέλος στην διάρκειας 45 μόνο ημερών πρωθυπουργικής θητείας της.

Αμέσως μετά την επίσημη ανακοίνωση, η κούρσα της διαδοχής άρχισε και φανερά, αν και είχε ήδη αρχίσει στο παρασκήνιο, όταν είχε καταστεί σαφές πως η Λιζ Τρας δεν είχε διέξοδο. Όμως, κανένας από τους επίδοξους διαδόχους της δεν έχει ακόμη ανακοινώσει την υποψηφιότητά του, φοβούμενος ότι μία τέτοια κίνηση θα εκλαμβάνονταν ως άκομψη και θα του κόστιζε…

H παραίτηση Τζόνσον

Να σημειωθεί ότι τότε ο Μπόρις Τζόνσον είχε επιδιώξει να κάνει την μεγάλη επιστροφή στη Ντάουνινγκ Στριτ (πριν υποχρεωθεί να εγκαταλείψει την κούρσα) επιβεβαιώνοντας την τεράστια κρίση ηγεσίας, αλλά εμμέσως και τα προβλήματα που επέφερε η έξοδος της Βρετανίας από την ΕΕ, η οικονομική κρίση, οι κοινωνικές προκλήσεις, η πανδημία και η ενεργειακή κρίση…

Ο Τζόνσον είχε επιστρέψει εσπευσμένα από τις διακοπές του στον Άγιο Δομίνικο για να ξαναμπεί στην αρένα (περίπου τρεις μήνες από όταν είχε αναγκαστεί να υποβάλει και αυτός την παραίτησή του) αλλά υποχρεώθηκε τελικώς να ανακοινώσει την αποχώρηση του από την κούρσα.

Ο Τζόνσον αναρριχήθηκε στην εξουσία με όχημα τη σημαία του Brexit. Δεν είναι μόνο ότι είχε πρωτοστατήσει στη σχετική εκστρατεία, αλλά και κεφαλαιοποίησε πολιτικά την νίκη του Brexit. Είχε πρωτοστατήσει στην ανατροπή της Τερέζας Μέι, μέχρι που τελικά είχε και αυτός την τύχη της.

Ο πρωθυπουργός Τζόνσον έχασε την εμπιστοσύνη του κόμματός του μετά από μια σειρά από μεγάλα πολιτικά σκάνδαλα. Το μπαράζ παραιτήσεων κυβερνητικών στελεχών, δεν άργησαν να επιφέρουν και την δική του παραίτηση. Το “Partygate”, τα κρυφά πάρτι στην πρωθυπουργική κατοικία εν μέσω lockdown, τα ψέματα του Τζόνσον ότι δεν γνώριζε για τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις που εμπλέκονταν ο εκλεκτός του βουλευτής Κρις Πίντσερ (αποδείχτηκε ότι έλεγε συνειδητά ψέματα) προκάλεσαν την “εξέγερση” των Συντηρητικών –
δεν βοηθούσε δε η εκρηκτική και χειμαρρώδης προσωπικότητα του ίδιου του Τζόνσον. Τελικώς παραιτήθηκε…

Μην επιστρέψει!

Μάλιστα, το εσωκομματικό ματς με τον Τζόνσον δεν είχε λήξει με την παραίτηση του, καθώς (όπως προαναφέρθηκε) είχε επιδιώξει να επιστρέψει μετά την χαοτική θητεία της Τρας. Τότε ανώτερα στελέχη των Τόρις, συμμετείχαν σε μια έντονη εκστρατεία για να εμποδίσουν τον Τζόνσον να επιστρέφει στην Ντάουνινγκ Στριτ, υποστηρίζοντας ότι θα προκαλούσε περαιτέρω ζημιά τόσο στην οικονομία και στη χώρα, όσο και στο Συντηρητικό κόμμα. Αυτά τα στελέχη είχαν συσπειρωθεί πίσω από την υποψηφιότητα Σουνάκ.

Συγκεκριμένα, πρώην υπουργοί που υποστήριζαν τον Σουνάκ, δήλωναν ότι η επιστροφή του Τζόνσον θα ταράξει τις χρηματοπιστωτικές αγορές, αυξάνοντας τον κίνδυνο περαιτέρω απότομων αυξήσεων των επιτοκίων από την Τράπεζα της Αγγλίας. Επιπλέον, οι δημοσκοπήσεις είχαν πολλά αρνητικά μηνύματα για τον Τζόνσον, καθώς η υποψηφιότητα Σουνάκ άνοιγε την ψαλίδα στην παράσταση νίκης.

Ο Σουνάκ, είχα χάσει το χρίσμα από την Λιζ Τρας. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών έχει λάβει από νωρίς θέση στην αφετηρία, με το όπλο της επιρροής στην Κοινοβουλευτική Ομάδα των Συντηρητικών, αν και είχε αποδειχτεί στο επίπεδο της κομματικής βάσης (περίπου 170.000 μέλη) ότι δεν είχε την ίδια επιρροή, καθώς η βάση είχε εκλέξει την τότε αντίπαλό του. Πάντως, ο Σουνάκ ήταν άτυχος, καθώς ανέλαβε την θητεία σε ένα κόμμα, ή εκλογική συντριβή του οποίου ήταν δεδομένη… Ένα κόμμα που από το 2016 είχε αποκαθηλώσει τέσσερις πρωθυπουργούς: Τον Κάμερον, τη Μέι, τον Τζόνσον και την Τρας…

Ο Κάμερον παραιτήθηκε μετά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για το Brexit, εκτιμώντας ότι το αποτέλεσμα του θα ήταν υπέρ της παραμονής στην ΕΕ. Τον ακολούθησε η διάδοχος του Τερέζα Μέι, που παραιτήθηκε επειδή αδυνατούσε να περάσει το σχέδιο της για το Brexit, έπειτα από την ανταρσία του ίδιου της του κόμματος, που όπως προαναφέρθηκε, υποκινούνταν από τον Τζόνσον…

Πύρρειος η νίκη Στάρμερ

Ο μεγάλος κερδισμένος σε πρώτο επίπεδο ήταν το Εργατικό Κόμμα, το οποίο εισέπραξε τη μερίδα του λέοντος από την πολιτική αυτοκτονία των Τόρις. Όμως, η νίκη Στάρμερ κατά του Σουνάκ αποδείχτηκε πύρρειος… Τόσο οι δημοσκοπήσεις, όσο και η συντριβή στις δημοτικές εκλογές, δείχνουν ότι οι Εργατικοί είναι σε ιστορικό χαμηλό, με μόλις 18%, στα ίδια τους Συντηρητικούς, με την ραγδαία άνοδο του κόμματος Φάρατζ να καραδοκεί (με ένα ποσοστό κοντά στο 25%) αλλά και των Πρασίνων (στο 15%) – ίδιο ποσοστό με τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες…

Η βρετανική κοινωνία βρίσκεται σε μία ιστορική καμπή. Έχει καταστεί σαφές και στα νομιμόφρονα μεσαία στρώματα ότι η χώρα δεν μπορεί να συνεχίσει να πορεύεται με τον τρόπο που πορεύεται μέχρι τώρα. Παρά τον εγγενή σχεδόν συντηρητισμό της, η βρετανική κοινωνία ψάχνει πλέον πιο ριζική διέξοδο. Οι επιμέρους διορθωτικές κινήσεις μοιάζουν ανούσιες και αναποτελεσματικές, ακόμα και σε όσους παραδοσιακά τις προτιμούσαν. Δεν είναι υπερβολή να μιλάμε πως ένα μέρος της κοινωνίας είναι κοντά στην εξέγερση, αλλά με δεξιό-συντηρητικό πρόσημο.

Η κατάρα της “Σιδηράς Κυρίας”

Μπορεί πολλοί να αποδίδουν στο Brexit τη σημερινή συνολική κρίση στην οποία είναι εγκλωβισμένο σήμερα το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά η αλήθεια είναι πως οι αιτίες είναι βαθύτερες. Για μία σχολή σκέψης, η πηγή της πολύπλευρης κρίσης είναι η έλλειψη πολιτικής βούλησης για τον οριστικό ενταφιασμό του θατσερισμού, ο οποίος μετά το διάλειμμα του μετριοπαθούς Μέιτζορ (περίοδος 1990-97) επανήλθε στην πιο σκληρή εκδοχή του για να στοιχειώσει το Συντηρητικό Κόμμα, στη διάρκεια της μακράς θητείας του στην αντιπολίτευση την περίοδο 1997-2010.

Έτσι, όταν ο Ντέηβιντ Κάμερον διαδέχθηκε τον Γκόρντον Μπράουν το 2010, το Συντηρητικό Κόμμα είχε βάλει τον Τζον Μέιτζορ σε παρένθεση και είχε επιστρέψει στις ρίζες του θατσερισμού, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν ο γκουρού της Σιδηράς Κυρίας, Νόρμαν Τέμπιτ, έλεγε ότι ο στόχος της κυβέρνησης ήταν το τέλος της συναίνεσης.

Με εξαίρεση το Σίτι του Λονδίνου, τη χρηματοπιστωτική πρωτεύουσα της παγκοσμιοποίησης μαζί με την Γουόλ Στριτ στη Νέα Υόρκη, το Ηνωμένο Βασίλειο παραπέμπει από οικονομικής απόψεως στην εποχή που έχει περιγράψει με τόση γλαφυρότητα ο Ντίκενς για την απίστευτη σκληρότητα, που βίωναν τα λαϊκά στρώματα κατά τη διάρκεια της σαρωτικής εκβιομηχάνισης.

Η κατάρα της “Σιδηράς Κυρίας” φαίνεται, πάντως, να πιάνει: Το Συντηρητικό Κόμμα, όχι μόνο δεν κατάφερε να χειραφετηθεί από την βαθύτατη ιδεολογική επιρροή της, αλλά μοιάζει σαν να πληρώνει ακόμα την απόφαση του να ανατρέψει την Θάτσερ, την πρώτη πρωθυπουργό της νεότερης βρετανικής ιστορίας που μπήκε στο… κλαμπ, έπειτα από το κύμα εξεγέρσεων που προκάλεσε η μοιραία απόφαση της για επιβολή “κεφαλικού φόρου” (Poll Tax).

Στην άλλη πλευρά του δικομματισμού, ούτε ο “θατσερισμός με ανθρώπινο πρόσωπο” των Νέων Εργατικών του Τόνι Μπλερ, ούτε η αριστερή στροφή υπό τον Τζέρι Κόρμπιν, ούτε το “άχρωμο” προφίλ “διαχειριστή” του Στάρμερ – που μόνο “διαχειριστής” δεν ήταν – διασώζουν τους Εργατικούς από την παρακμή, μέχρι να δούμε αν το θεωρούμε φαβορί για την διαδοχή, ο Άντι Μπέρναμ, κατορθώσει να διασώσει την κατάσταση για τους Εργατικούς…

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Βρετανία, όπως και ο υπόλοιπος κόσμος, επλήγη σκληρά αρχικά από την πανδημία, μετέπειτα από την ενεργειακή κρίση, την στεγαστική, τον πληθωρισμό, το μεταναστευτικό…  Μόνο που οι αλλεπάλληλες αυτές κρίσης και δεν έτυχαν του καλύτερου δυνατού χειρισμού και δεν βρήκαν μία επαρκώς ισχυρή και οχυρωμένη κοινωνία και οικονομία, ώστε να έχουν αποτελεσματικές αντιστάσεις. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έσκασε και ο “τυφώνας” Τραμπ!

Τέλος, δεν χρειάζεται να είναι κανείς προφήτης για να δει ότι ο συνδυασμός αυτών των κρίσεων με την ευρύτερη αποδυνάμωση του Ηνωμένου Βασιλείου κινδυνεύει να επαναφέρει, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στο προσκήνιο και την σωβούσα κρίση ενότητας της χώρας…

Οι πρώτες αγωνιστικές ματιές βρίσκουν παλιά και νέα αστέρια να λάμπουν και ομάδες, με παράδοση ή μη, να ανακοινώνουν την παρουσία τους. Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Βραζιλία και Αργεντινή ήρθαν για να το διεκδικήσουν. ΗΠΑ, Νορβηγία Αυστραλία παίζουν σαν διεκδικητές.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακή η ομάδα των οι ΗΠΑ που παίζει ομαδικό, ομοιογενές και τεχνικό ποδόσφαιρο κάτω από την καθοδήγηση του Ποκετίνο (βλ. Εσπανιόλ, Τότενχαμ και Τσέλσι) που τους έμαθε τακτική. Αλλά το κυριότερο, δείχνει να είναι η αθλητικότερη ομάδα όλων. Η ταχύτητα και η δύναμη των παικτών της, χωρίς να βλάπτεται η τεχνική τους, κρύβει προοπτική μακράς πορείας. Αθλητικοί με προοπτική οι Αυστραλοί κι οι Νορβηγοί.

Ένα διαφορετικό Μουντιάλ

Οργανωτικά το Μουντιάλ εντυπωσιάζει. Tεράστια στάδια σε 16 πόλεις σε 3 χώρες θα παραμείνουν γεμάτα σε 104 αγώνες. Το κόστος των εισιτηρίων δεν μοιάζει να σκιάζει τους φιλάθλους που τα κατακλύζουν ακόμη και μεσημέρια καθημερινών. Το μυστικό είναι ότι οι μεταπωλητές που τα καβάτζαραν στην αρχή, τα μοιράζουν κοψοχρονιά στο τέλος. Η διάθεση των εισιτηρίων παραμένει το διηνεκές πρόβλημα των μεγάλων αθλητικών και καλλιτεχνικών διοργανώσεων, κυρίως όταν παρεμβάλλονται στην διαδικασία εξωθεσμικοί τρίτοι.

Μετά το Μουντιάλ στις ΗΠΑ, το soccer, όπως το ονομάζουν έγινε κι εκεί της μόδας ξεκινώντας απ’ τις μικρές ηλικίες. Όχι στις αλάνες όπου το έμαθαν οι λαοί, αλλά στις Pay to Play ακαδημίες όπου γονείς πηγαίνουν τα μικρά τους για να αθληθούν. Εξελίχθηκε τόσο που οι ΗΠΑ έγιναν παγκόσμιες πρωταθλήτριες γυναικών και Αμερικανικά κεφάλαια άρχισαν να αγοράζουν Ευρωπαϊκές ομάδες σε συναγωνισμό με τους Άραβες πλουτοκράτες.

Υπερβολές

Δεν νοείται διεξαγωγή παγκόσμιου γεγονότος στις ΗΠΑ χωρίς εμπορικό νεοτερισμό. Το διάλειμμα ενυδάτωσης που βλέπουμε στα μέσα κάθε ημιχρόνου εισήχθη πριν χρόνια για το καλό των αθλητών όταν η περιρρέουσα θερμοκρασία, συνδυαστικά με την υγρασία, έφτανε τους 32°C (90°F). Στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα ήταν 1-2 λεπτά γύρω στο 30ο λεπτό του ημιχρόνου όταν χτύπαγε το όριο των 32°C . Στο Μουντιάλ ΄26 ξεχείλωσε στα 3 λεπτά γύρο στο 22ο-23ο λεπτό κάθε ημιχρόνου, ακόμη κι αν ο αγώνας διεξάγεται σε κλειστό γήπεδο με κλιματισμό.

Παρά τους 24°C χτες στο Σηάτλ επιβλήθηκαν τα διαλείμματα στον αγώνα ΗΠΑ – Αυστραλία προς τέρψη των καναλιών και των διαφημιστών από το δώρο του Ινφαντίνο, γνωστού για την γενναιοδωρία του μετά την απονομή του περίπτυστου Βραβείου Ειρήνης στον Τράμπ. Άλλωστε, αυτή η χώρα της υπερβολής και της αλλοπροσαλλοσύνης αποκαλεί ποδόσφαιρο ένα είδος ράγκμπι που παίζεται φορώντας πανοπλίες, όπου τα 4 δεκάλεπτα πραγματικού αγώνα διαρκούν 4 ώρες, με τις 3 να εκπέμπουν διαφημίσεις.

Σαν τηλεθεατής, δεν με χαλάει το τρίλεπτο διάλειμμα. Η μπύρα σε στέλνει τουαλέτα… Μπορεί, όμως να αλλοιώσει τον αγώνα αν διακόψει το μομέντουμ που ενδέχεται να έχει αποκτήσει η μία ομάδα έναντι της άλλης, κυρίως αν υποφέρει κι από κόπωση.

Δεν έχει βγει ακόμη η αγωνιστική και προπονητική ετυμηγορία. Αλλά έχει σίγουρα βγει η εμπορική, αφού οι διαφημίσεις που δεν υφίσταντο στο δημοφιλέστερο αθλητικό θέαμα του κόσμου θα αυξήσουν σημαντικά την αξία των τηλεοπτικών του δικαιωμάτων με άμεση ωφέλεια και στις αμοιβές των ποδοσφαιριστών. Η συνέχεια στη οθόνη.

Σημαντικότερο, όμως, είναι ότι η γηραιά ήπειρος βιώνει ένα βαθύτερο – μετά τα ζητήματα δασμών και Γροιλανδίας – ευρωατλαντικό ρήγμα, σε συνέχεια της άρνησης συνδρομής της στις αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις του ναυτικού αποκλεισμού και ανοίγματος των Στενών του Ορμούζ, όπως αξίωσε ο Τραμπ. Αντ’ αυτού και χωρίς να αναλαμβάνει κάποια άλλη ουσιαστική πρωτοβουλία, έχει περιορισθεί σε διακηρύξεις περί διπλωματικής διευθέτησης της κρίσης και έχει υποστηρίξει τον έλεγχο των πυρηνικών του Ιράν, προτεραιοποιώντας την ελεύθερη και ασφαλή ναυσιπλοΐα (βάσει σχετικής γαλλο-βρετανικής προσέγγισης) και τη μεταπολεμική συμμετοχή της στην αποναρκοθέτηση του Κόλπου.

Περί του συνολικού προσδιορισμού της ΕΕ

Από μια φιλόδοξη οπτική, οι διεθνείς εξελίξεις εκλαμβάνονται ως ευκαιρία αντιστροφής της ισχυρής τάσης υποχώρησης της θέσης της ΕΕ στον παγκόσμιο καταμερισμό, με την ανασυγκρότηση της γεωστρατηγικής της αυτονομίας, υπό όρους ισχύος. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι προφανές, καθότι, πέραν της υπέρβασης των γραφειοκρατικών αγκυλώσεων της ΕΕ, προϋποθέτει απαντήσεις σε θεμελιώδη ταυτοτικά ζητήματα/διλήμματα που συμπυκνώνονται στο ακολουθητέο ενιαίο (καθόλου βέβαιο) προσανατολισμό των σχέσεών της με τις ΗΠΑ, ως την κρισιμότερη παράμετρο της συλλογικής Δύσης, την Ρωσία και την Κίνα, αλλά και στον ταυτόχρονο καθορισμό του υποδείγματος/μείγματος ήπιας και σκληρής ισχύος της. Κατ’ ουσία, πρόκειται για ένα συνολικό προσδιορισμό της αμυντικής, ενεργειακής και τεχνολογικής στρατηγικής αυτονομίας της, με συγκεκριμένες αποφάσεις ως προς:

• Την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική άμυνας και ασφάλειας και τη συναφή ιεράρχηση των απειλών της, υπό το φως των προκλήσεων του μετασχηματισμού του ΝΑΤΟ/μείωσης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη και της νέας διεύρυνσης της ΕΕ. Θα προχωρήσει σε αμυντική χειραφέτηση με έστω συμπληρωματική ευρωπαικοποίηση του ΝΑΤΟ, ή θα περιορισθεί στις αδύναμες επιχειρησιακές δυνατότητες του άρθρ. 42.7 της Συνθ. ΕΕ;
• Την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας με τη δοτέα κατεύθυνση της επικαιροποίησης/προσαρμογής της πράσινης και ψηφιακής μετάβασης, την ενδυνάμωση βιομηχανικής βάσης, τη δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική ολοκλήρωση.
• Τον προσανατολισμό και το βάθος των απαιτούμενων θεσμικών μεταρρυθμίσεων, με την αναγκαία ευελιξία στη λήψη αποφάσεων, την επέκταση των διαφοροποιημένων μορφών ολοκλήρωσης, την (πλήρη;) συμμετοχή ακόμα και τρίτων προθύμων στην κοινή ευρωπαϊκή άμυνα και ασφάλεια, το οποίο βεβαίως αντιφάσκει με την απαραίτητη εμβάθυνση ομοσπονδιακού τύπου ως διέξοδο για το ευρωπαϊκό σύστημα συνεργασίας.

Σε κάθε περίπτωση, ο προγραμματισμός τύπου Rearming για τη στήριξη των αμυντικών δυνατοτήτων μέσω στρατιωτικοποίησης της ευρωπαϊκής οικονομίας, μπορεί να συνιστά επείγουσα αντίδραση της ΕΕ στην πίεση του μεταβαλλόμενου περιβάλλοντος ασφάλειας, δεν μπορεί, ωστόσο, να αποτελέσει συνεκτική απάντηση στο ζητούμενο μιας επαναθεμελίωσης της ιδιότυπης ευρωπαϊκής συμπολιτείας, με δημοκρατική και κοινωνική νομιμοποίηση.

Οικοδόμηση εθνικού πυλώνα στην ΕΕ

Οι παγκόσμιες και περιφερειακές ανατροπές των ισορροπιών ισχύος και ιδιαίτερα στην υψηλής έντασης και αστάθειας γεωγραφική ζώνη μεταξύ των δύο πολεμικών μετώπων, του ουκρανικού και του μεσανατολικού, θέτουν την Ελλάδα ενώπιον της επείγουσας ανάγκης ανασυγκρότησης και συστηματικής ιεράρχησης των στρατηγικών της επιδιώξεων.

Με την εν εξελίξει ανάταξη των ευρωατλαντικών σταθερών αναφοράς της ελληνικής εξωτερικής/αμυντικής πολιτικής και την αναδιάρθρωση των εμπορικών/ενεργειακών διασυνδέσεων και σχετικών περιφερειακών συμμαχιών, η χώρα καλείται να πλοηγηθεί με ευελιξία απορροφώντας κραδασμούς και οικοδομώντας έναν εθνικό πυλώνα ασφάλειας και προάσπισης των συμφερόντων της, βάσει των σύνθετων και ταχύτατα εναλλασσόμενων πραγματικοτήτων. Οι συναφείς επιλογές της χώρας θα μπορούσαν να προσλάβουν μεγαλύτερο στρατηγικό βάθος γύρω από το τρίπτυχο:

• Διεύρυνση του σταθεροποιητικού της αποτυπώματος υπέρ της διεθνούς νομιμότητας, ως αξιόπιστου παρόχου και συνδιαμορφωτή της ευρωπαϊκής και περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της κρίσιμης ενεργειακής ασφάλειας με την εξαγωγή της προστιθέμενης αξίας της Ελλάδας ως ενεργειακού/μεταφορικού κόμβου, ήτοι: Δημιουργία ανθεκτικών ανταγωνιστικών αλυσίδων εφοδιασμού και διασυνδέσεων της ΕΕ με τις χώρες της ΝΑ Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής/Βορείου Αφρικής.
• Θωράκιση των ιδίων συμφερόντων της με την περαιτέρω ενίσχυση/ορθολογική προτεραιοποίηση των αποτρεπτικών δυνατοτήτων “σκληρής” και “ήπιας” ισχύος, ήτοι: αμυντική παραγωγή με ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών/AI/drones, σύζευξη των κλάδων της λεγόμενης “γαλάζιας” (θαλάσσιας) και ενεργειακής (υδρογονανθράκων και πράσινης) οικονομίας προς ένα μοντέλο παραγωγής διεθνών εμπορεύσιμων αγαθών, ενδυνάμωση της συνοχής του κοινωνικού ιστού, των πολιτικοδιοικητικών ικανοτήτων και του πλούσιου ελληνικού πολιτισμικού κεφαλαίου, επινοώντας συγχρόνως αποτελεσματικότερες λύσεις για τα φλέγοντα ζητήματα του δημογραφικού και του μεταναστευτικού.
• Πολυδιάστατη και διεκδικητική εξωτερική πολιτική υπεράσπισης των συμφερόντων της χώρας, ήτοι: Ενεργός συμμετοχή στη διαμόρφωση των νέων ευρωατλαντικών δομών, διεύρυνση με εθνικής ευαισθησίας θεματικές των στρατηγικών διμερών σχέσεων (κυρίως με ΗΠΑ, Γαλλία, Ισραήλ, Ινδία…) και των ευρύτερων τριμερών (με την Κύπρο) σχημάτων συνεργασίας, εξισορρόπηση των εξωτερικών σχέσεων της χώρας με αμοιβαίου ενδιαφέροντος συμφωνίες με τους άλλους μεγάλους πόλους ισχύος (Κίνα, Ρωσία), ενεργοποίηση της επιδραστικής πολιτισμικής/θρησκευτικής διπλωματίας με την προβολή των οικείων συγκριτικών πλεονεκτημάτων (από τον παρεμβατικό ρόλο στο Forum Αρχαίων Πολιτισμών, όπου σημειωτέον συμμετέχει και το Ιράν, και τον ευρύτερο διαπολιτισμικό διάλογο μέχρι την προστασία των χριστιανικών κοινοτήτων στην Μέση Ανατολή και την ανάδειξη της ακτινοβολίας του Αγίου Όρους στον ορθόδοξο κόσμο).

Διλήμματα

Βεβαίως, τα μεγαλύτερα διλήμματα που τίθενται στο πλαίσιο ενός εθνικού στρατηγικού ανασχεδιασμού, σχετίζονται με τις νεοθωμανικές βλέψεις της Τουρκίας του Ερντογάν, ο αναθεωρητισμός της οποίας καθίσταται πλέον πρόδηλος με το κυοφορούμενο νομοθέτημα εσωτερικής νομιμοποίησης της Γαλάζιας Πατρίδας. Από τις δημοσιοποιηθείσες πρόνοιες του κειμένου, προκύπτει κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας, με ανοιχτή και συλλήβδην ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού αμφισβήτηση ελληνικής κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων, και μάλιστα υπό εσωτερικό νομικό μανδύα που συνεπάγεται παράνομους όρους άσκησης εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της γείτονος έναντι της χώρας μας.

Σημειωτέον, το νομοθέτημα, που έχει μετατεθεί για το φθινόπωρο, έρχεται ως αντίδραση της Τουρκίας σε συνέχεια της ενεργειακής/στρατηγικής αναβάθμισης και εξοπλιστικής ωρίμανσης της Ελλάδας (ιδιαίτερα στο πλαίσιο των στρατηγικών σχέσεων με ΗΠΑ, Γαλλία και Ισραήλ), συνεκτιμώντας τη πρόθεση αποστασιοποίησης του Τραμπ από περιφερειακά ζητήματα, αλλά και σε συνάρτηση με την κατάθεση του ελληνικού Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού, έως τα δυνητικά όρια της ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας, κατ’ εφαρμογή ευρωπαϊκής Οδηγίας και βάσει του Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS).

Οι αναβαθμισμένες και διεθνώς παράνομες διεκδικήσεις της Τουρκίας δεν αποτελούν συγκυριακό γεγονός, αλλά εντάσσονται σε ένα σταθερό γεωπολιτικό δόγμα που απαξιώνει κάθε προσπάθεια ειρηνικής συνύπαρξης και διευθέτησης των -όπως και να ορίζονται από κάθε πλευρά- ελληνοτουρκικών διαφορών. Μπροστά στην ευθεία και υπαρξιακή απειλή, η Ελλάδα οφείλει να αντιδράσει συγκροτημένα, αξιολογώντας και αξιοποιώντας άμεσα όλο το σημαντικό νομικοπολιτικό της οπλοστάσιο που διαθέτει, εστιάζοντας:

• Στην άσκηση των μονομερών και καθόλα νόμιμων δικαιωμάτων της: Κλείσιμο κόλπων/ευθείες γραμμές βάσης, προσδιορισμός περιοχών και χρονοδιαγραμμάτων επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ., σαφή μηνύματα σθεναρής νόμιμης άμυνας στο πεδίο σε περίπτωση σχετικών προκλήσεων, διαρκής αμυντική συμπαράσταση στην Κύπρο ως συνεισφορά και στην ουσιαστική ενεργοποίηση της ευρωπαϊκής αμυντικής συνδρομής του άρθρ. 42.7 Συνθ. ΕΕ…
• Στην κινητοποίηση των Διεθνών Οργανισμών και προπαντός της ΕΕ για λήψη μέτρων έναντι οποιασδήποτε παράνομης συμπεριφοράς του συνδεδεμένου με τελωνειακή ένωση και – κατά τα άλλα – υποψηφίου προς ένταξη μέλους της: Εμπορικοί δασμοί, άρση χρηματοδοτήσεων, κυρώσεις βάσει του προηγουμένου της Κύπρου για παράνομες εξορύξεις της Τουρκίας, μη συμπερίληψη της Τουρκίας στον κοινό δανεισμό του αμυντικού προγράμματος SAFE έστω και μόνο με ελληνική αρνησικυρία….

Επιδίωξη της Ελλάδας

Σταθερή επιδίωξη της χώρας πρέπει να είναι η ευρύτερη δυνατή έκθεση της ΕΕ ενώπιον της ευθύνης επιβεβαίωσης του κανονιστικού της ρόλου, ήτοι, αφενός, της εγγύησης των εξωτερικών της – και εν προκειμένω των ελληνικών θαλασσίων – συνόρων, βάσει της UΝCLOS που προσυπέγραψε και αποτελεί ευρωπαϊκό δίκαιο/acquis communautaire, αφετέρου, της υποστήριξης της διαδικασίας παραπομπής στη διεθνή δικαιοδοσία της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, ως μόνης διαφοράς που αναγνωρίζει το ελληνικό κράτος-μέλος της.

Σε μια κρίσιμη περίοδο προσδιορισμού της νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής-Ανατολικής Μεσογείου, όπου διαγκωνίζονται ανταγωνιστικές φιλοδοξίες και διακυβεύονται και μείζονα ελληνικά συμφέροντα, μια ολοκληρωμένη και αποτελεσματική Εθνική Στρατηγική προϋποθέτει ψύχραιμο εσωτερικό μέτωπο διακομματικής συνεννόησης για τη διατύπωση και προβολή καθαρών εθνικών γραμμών έναντι των επεκτατικών βλέψεων της Τουρκίας. Στον αντίποδα της Γαλάζιας Πατρίδας, η δική μας Πατρίδα μπορεί να υψώσει ένα στέρεο και καλά δομημένο Εθνικό Πυλώνα, ως προγεφύρωμα ασφάλειας και συνεργασίας της Δύσης με την Ανατολή.

Σύμφωνα με τη Daily Mail, μεταξύ των σοβαρότερων περιστατικών ήταν ο τραυματισμός ενός 40χρονου άνδρα και μίας 40χρονης γυναίκας, οι οποίοι δέχθηκαν επιθέσεις με μαχαίρι τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας. Ο άνδρας μαχαιρώθηκε λίγο πριν τα μεσάνυχτα στην Τουλούζη, ενώ η γυναίκα δέχθηκε επίθεση λίγο αργότερα στην κοντινή πόλη Κολομιέ. Σύμφωνα με τις αρχές, αμφότεροι νοσηλεύονται σε σταθερή κατάσταση.

Πηγή που συμμετέχει στην έρευνα ανέφερε ότι οι αρχές εξετάζουν υλικό από κάμερες ασφαλείας που κατέγραψαν τις εκδηλώσεις, προκειμένου να ταυτοποιηθούν οι δράστες των επιθέσεων.

Η βραδιά σημαδεύτηκε επίσης από σοβαρές καταγγελίες σεξουαλικής βίας. Σύμφωνα με το γαλλικό Υπουργείο Εσωτερικών, μία νεαρή γυναίκα στο 9ο διαμέρισμα του Παρισιού κατήγγειλε ότι δέχθηκε τσίμπημα με σύριγγα και στη συνέχεια βιάστηκε σε ιδιωτική κατοικία περίπου στις 21:30.

Παράλληλα, στα βόρεια προάστια της γαλλικής πρωτεύουσας, ένας 48χρονος συνελήφθη με την κατηγορία της σεξουαλικής επίθεσης σε 12χρονο κορίτσι στην περιοχή Γκανί. Σε ξεχωριστό περιστατικό στο Νοζάν-σιρ-Μαρν, επίσης στα προάστια του Παρισιού, μία 15χρονη κατήγγειλε ότι έπεσε θύμα βιασμού μετά την παρακολούθηση συναυλίας στο πλαίσιο του φεστιβάλ.

Το Παρίσι βρέθηκε στο επίκεντρο των επεισοδίων, με περισσότερα από δύο εκατομμύρια ανθρώπους να συμμετέχουν στις εκδηλώσεις. Τα πρώτα σοβαρά περιστατικά καταγράφηκαν λίγο μετά τις 23:00 στην περιοχή Σατλέ, κοντά στον καθεδρικό ναό της Παναγίας των Παρισίων. Αυτόπτες μάρτυρες περιέγραψαν συνθήκες επικίνδυνου συνωστισμού, ενώ ομάδες νεαρών προκάλεσαν επεισόδια και επιτέθηκαν σε παρευρισκόμενους.

«Οι δρόμοι είχαν γεμίσει ασφυκτικά και ορισμένοι ταραχοποιοί εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση», ανέφερε Βρετανός επισκέπτης. «Ομάδες νεαρών άρχισαν να γρονθοκοπούν κόσμο, προκαλώντας πανικό. Υπήρχε πραγματικός φόβος ότι η κατάσταση θα οδηγούσε σε ποδοπάτημα καθώς οι άνθρωποι προσπαθούσαν να απομακρυνθούν».

Επεισόδια σημειώθηκαν επίσης στην περιοχή Σεν Ζερμέν ντε Πρε, όπου οι αστυνομικές δυνάμεις έκαναν χρήση δακρυγόνων για να διαλύσουν το πλήθος. Παράλληλα, καταγράφηκαν βανδαλισμοί, σπασμένα παράθυρα αυτοκινήτων, απόπειρες διάρρηξης καταστημάτων και πολυάριθμες κλοπές.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκάλεσαν οι αναφορές για περισσότερες από δέκα επιθέσεις σε γυναίκες με σύριγγες που περιείχαν άγνωστες ουσίες. Στο Παρίσι, ένας άνδρας εντοπίστηκε να φέρει σύριγγες στη ζώνη του και προσήχθη προσωρινά, ωστόσο στη συνέχεια διέφυγε! Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο για τη Γαλλία. Παρόμοιες καταγγελίες είχαν καταγραφεί και κατά τη διάρκεια της περσινής διοργάνωσης, όταν γυναίκες και νεαρά κορίτσια είχαν αναφέρει ότι δέχθηκαν τσιμπήματα από σύριγγες με ύποπτες ουσίες.

Οι γαλλικές αρχές είχαν αναπτύξει σχεδόν 5.000 αστυνομικούς και χωροφύλακες στους δρόμους της πρωτεύουσας και άλλων πόλεων, καθώς υπήρχαν φόβοι για επεισόδια μετά και τα σοβαρά περιστατικά που είχαν ακολουθήσει τον πανηγυρισμό της κατάκτησης του Champions League από την Παρί Σεν Ζερμέν τον προηγούμενο μήνα. Σύμφωνα με πηγή του Υπουργείου Εσωτερικών, οι δυνάμεις ασφαλείας είχαν λάβει εντολή να παραμείνουν σε απόσταση από τα πλήθη και να παρεμβαίνουν μόνο όταν αυτό κρινόταν απολύτως απαραίτητο.

Την ίδια ώρα, οι υψηλές θερμοκρασίες που ξεπέρασαν τους 30 βαθμούς Κελσίου στο Παρίσι το Σαββατοκύριακο, σε συνδυασμό με την κατανάλωση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών σε δημόσιους χώρους, αύξησαν τις ανησυχίες για την ασφάλεια της διοργάνωσης. Παρά τα αυξημένα μέτρα προστασίας και τη δημιουργία ειδικών ασφαλών ζωνών για γυναίκες και άτομα με αναπηρία σε κομβικά σημεία της πόλης, η φετινή Fête de la Musique κατέληξε να σημαδευτεί από ένα κύμα βίας και εγκληματικότητας που επισκίασε τις εορταστικές εκδηλώσεις.

Πηγή: protothema.gr

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σχεδόν όλα τα κρούσματα έχουν καταγραφεί στην Ιτούρι (91,3% των μολύνσεων, 80,7% των θανάτων), μια απομακρυσμένη επαρχία στο βορειοανατολικό άκρο της χώρας.

Η δυνατότητα διεξαγωγής εξετάσεων για την ανίχνευση του ιού έχει βελτιωθεί, γεγονός που εξηγεί εν μέρει την αύξηση του αριθμού των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων.

Η επιδημία Έμπολα έχει εξαπλωθεί επίσης στη γειτονική Ουγκάντα, όπου οι αρχές έχουν καταγράψει 19 κρούσματα, συμπεριλαμβανομένων δύο θανάτων.

Η τρέχουσα επιδημία προκαλείται από το στέλεχος Bundibugyo, για το οποίο δεν υπάρχει ούτε εμβόλιο ούτε συγκεκριμένη θεραπεία.

Ο Έμπολα έχει σκοτώσει περισσότερους από 15.000 ανθρώπους στην Αφρική μέσα σε μισό αιώνα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η HGH διαθέτει ένα εξαιρετικά ευέλικτο επιχειρηματικό μοντέλο, υψηλής τεχνολογίας, πλήρως συμβατό με τη THEON. Η εξαγορά αναμένεται να διευρύνει το χαρτοφυλάκιο προϊόντων για πλατφόρμες της THEON, προσθέτοντας ηλεκτρο-οπτικές λύσεις για την αντιμετώπιση drones (C-UAS), με προηγμένες δυνατότητες εντοπισμού και αναγνώρισης. Οι δυνατότητες αυτές βασίζονται στην ιδιόκτητη τεχνολογία της HGH, η οποία δεν υπόκειται σε εξαγωγικούς περιορισμούς (ITAR) και αξιοποιεί μοναδικές και κατοχυρωμένες εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης.

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί σημαντικό ορόσημο στη στρατηγική της THEON για την ταχεία καθιέρωσή της ως ηγέτιδα εταιρία στα ηλεκτρο-οπτικά συστήματα για πλατφόρμες. Έρχεται σε συνέχεια της εξαγοράς της Kappa Optronics, της πρόσφατης ενίσχυσης των παραγγελιών της, της επένδυσης στη ShockEOS και της επακόλουθης επιλογής του gimbal PHYLAX της THEON από τη Rheinmetall, καθώς και της κοινοπραξίας με τη Safran για την ανάπτυξη ηλεκτροοπτικών συστημάτων για μη επανδρωμένα αεροπορικά συστήματα (UAS). Αυτές οι ενέργειες δείχνουν ότι οι πρόσφατες στρατηγικές κινήσεις της  THEON έχουν ήδη εμπορικά αποτελέσματα.  Η εξαγορά της HGH θα αυξήσει σημαντικά τα έσοδα από ηλεκτρο-οπτικά συστήματα, καθώς και την κερδοφορία της THEON.

Η συμφωνία αυτή ενισχύει τη στρατηγική παρουσία της THEON στη Γαλλία, διευρύνοντας περαιτέρω τη βιομηχανική της βάση και ενισχύοντας τους δεσμούς της με τη γαλλική αλυσίδα προμηθευτών και πελατών. Η Γαλλία αναμένεται να αποτελέσει σημαντικό εξαγωγικό κόμβο για τη THEON, καθώς και κέντρο έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης, αξιοποιώντας τις υφιστάμενες δυνατότητες Τεχνητής Νοημοσύνης της HGH.

Δομή της Συναλλαγής

Η THEON πρόκειται να εξαγοράσει το 100% της HGH με πολλαπλασιαστή EV/EBITDA περίπου 17x προ συνεργειών, ο οποίος μετά την πλήρη ενσωμάτωση των προσδοκώμενων συνεργειών έως το 3ο έτος, αναμένεται να διαμορφωθεί στο 10x. Η εξαγορά αναμένεται να λειτουργήσει αυξητικά στο περιθώριο EBITDA και να έχει θετική συνεισφορά στα κέρδη ανά μετοχή (EPS) το 2027.

Η HGH παρουσιάζει έσοδα ύψους περίπου €40 εκατ., καταγράφοντας ετησιοποιημένο ρυθμό ανάπτυξης (CAGR) της τάξεως του 30% περίπου από το 2023, με το περιθώριο EBITDA να υπερβαίνει το 40%. Κατά τη χρονική στιγμή της συμφωνίας, το ανεκτέλεστο υπόλοιπο παραγγελιών (order backlog) της HGH ανερχόταν σε περίπου €70 εκατ. Μετά την ολοκλήρωση της συναλλαγής, η διοικητική ομάδα και τα βασικά στελέχη θα παραμείνουν στην HGH, με κίνητρα για να συνεχίσουν να οδηγούν την εταιρία σε ισχυρές επιχειρηματικές επιδόσεις.

Η THEON έχει εξασφαλίσει προσωρινή ρευστότητα από την BNP Paribas για την κάλυψη της συναλλαγής. Το ποσό πρόκειται εν συνεχεία να αναχρηματοδοτηθεί πλήρως μέσω μακροπρόθεσμου δανεισμού, δίχως να χρειαστεί περαιτέρω άντληση κεφαλαίων.

Ο Κρίστιαν Χατζημηνάς, Ιδρυτής και CEO της THEON, σχολίασε: “Το ορόσημο αυτό αποτελεί το επόμενο βήμα για την ενίσχυση της εξαγωγικής μας δραστηριότητας στη Γαλλία και την επιτάχυνση της επέκτασής μας στα ηλεκτρο-οπτικά συστήματα πλατφόρμας. Η HGH είναι ευρωπαϊκή πρωτοπόρος εταιρία, με μοναδικό χαρτοφυλάκιο συστημάτων υψηλής απόδοσης που ενσωματώνουν δυνατότητες Τεχνητής Νοημοσύνης. Στη THEON δημιουργούμε ένα νέο ευρωπαϊκό κόμβο στον τομέα των αμυντικών ηλεκτρο-οπτικών, ενσωματώνοντας φορητά συστήματα και συστήματα πλατφόρμας σε ένα διασυνδεδεμένο οικοσύστημα, το οποίο ενισχύει την επιχειρησιακή ετοιμότητα και παρέχει προηγμένες δυνατότητες λήψης αποφάσεων”.

Ο Vincent Leboucher, Πρόεδρος και CEO της HGH, σχολίασε: “Είμαστε ενθουσιασμένοι με την προοπτική να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τη THEON, ώστε να φέρουμε τα μοναδικά προϊόντα και τις δυνατότητες της HGH σε ένα διευρυμένο διεθνές πελατολόγιο. Η διοικητική ομάδα της HGH ευθυγραμμίζεται πλήρως με το στρατηγικό όραμα και το επιχειρηματικό σχέδιο της THEON και είναι βέβαιη ότι η THEON βρίσκεται σε ισχυρή θέση για να διευρύνει την εμπορική μας εμβέλεια και να δημιουργήσει συνέργειες στον τομέα έρευνας και ανάπτυξης. Όπως και η THEON, η HGH είναι μια εταιρία που βασίζεται στην καινοτομία και είναι υπερήφανη για την προστιθέμενη αξία που προσφέρει στους πελάτες της. Προσβλέπουμε με ενθουσιασμό στην προοπτική όσων θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μαζί”.

Η Rothschild & Co ενεργεί ως αποκλειστικός χρηματοοικονομικός σύμβουλος της THEON, η PwC διενήργησε τον χρηματοοικονομικό, φορολογικό και νομικό έλεγχο δέουσας επιμέλειας, ενώ η Bredin Prat ενεργεί ως κύριος νομικός σύμβουλος.

Η υπογραφή της σύμβασης αγοράς μετοχών αναμένεται να ακολουθήσει μετά την ολοκλήρωση της προβλεπόμενης διαδικασίας διαβούλευσης με το συμβούλιο εργαζομένων (CSE). Η ολοκλήρωση της συναλλαγής υπόκειται στην πλήρωση των συνήθων αιρέσεων, συμπεριλαμβανομένων των απαιτούμενων κανονιστικών εγκρίσεων, και αναμένεται να πραγματοποιηθεί εντός του Δ’ τριμήνου του 2026.

Προφίλ της HGH

Η HGH διαθέτει μοναδικές δυνατότητες καινοτομίας και τεχνολογία δοκιμασμένη σε επιχειρησιακό περιβάλλον, η οποία δεν υπόκειται σε εξαγωγικούς περιορισμούς (ITAR), με χαρτοφυλάκιο κατοχυρωμένων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Η εταιρία έχει αναπτύξει ιδιόκτητες λύσεις λογισμικού, ενισχυμένες με δυνατότητες Τεχνητής Νοημοσύνης και Επαυξημένης Νοημοσύνης, που παρέχουν δυνατότητες αυτόματου εντοπισμού και αναγνώρισης απειλών σε μεγάλες αποστάσεις. Με τις δυνατότητες αυτές, η HGH βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση προκειμένου να εκμεταλλευτεί τη διαρθρωτικά αυξανόμενη ζήτηση στις εξελισσόμενες αγορές άμυνας και ασφάλειας, που προέρχεται από την εξέλιξη των απειλών και των μαχητικών τεχνολογιών, καθώς και από την ανακατανομή δαπανών προς σχετικές εφαρμογές – ιδίως την αεράμυνα και την αντιμετώπιση μη επανδρωμένων συστημάτων.

Η διοίκηση και η ομάδα Έρευνας και Ανάπτυξης εδρεύουν στη Γαλλία. Η HGH δραστηριοποιείται διεθνώς, ώστε να βρίσκεται κοντά στους πελάτες της και να ανταποκρίνεται στις ειδικές τεχνικές και ποιοτικές απαιτήσεις τους.

Προσεχής εμπορική ενημέρωση για την πορεία των εργασιών Β’ Τριμήνου 2026
Η THEON θα δημοσιεύσει την Ενημέρωση για την πορεία των εργασιών του Β’ Τριμήνου 2026 στις 27 Ιουλίου 2026, μετά το κλείσιμο της αγοράς.

Αυτός, λοιπόν, μιλώντας στην τηλεόραση, μετέτρεψε σε πολιτικό σενάριο τον απόλυτο εφιάλτη του Μητσοτάκη του Β’, που μεταξύ μας ήταν και εφιάλτης του Μητσοτάκη του Α’, έστω κι αν τελικά εκείνος την σκαπούλαρε!

Αναφερόμενος στις δημοσκοπήσεις, ο Δρυμιώτης είπε πως εάν η ΝΔ πάρει από 25%, θα ανοίξει ο δρόμος για να σύρει η αντιπολίτευση τον Κυριάκο στο Ειδικό Δικαστήριο με μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού, ακόμα κι αν το ΚΚΕ μείνει εκτός, περιμένοντας, ως συνήθως, να πέσει ο καπιταλισμός!

Ο Δρυμιώτης τα είπε αυτά, νομίζοντας ότι έτσι προσφέρει υπηρεσία στον αφέντη του, επειδή θα συσπειρώσει τους νεοδημοκράτες!

Το μόνο, όμως, που κατάφερε ήταν να ξυπνήσει τον απόλυτο εφιάλτη του Κυριάκου, τον οποίο εφιάλτη κοιμίζει μόνο η… γνωστή απληστία της οικογένειας!

Επειδή ο δράστης Δρυμιώτης είναι παλιά π@υτ@ν@, ανέφερε μόνο το σκάνδαλο των υποκλοπών, θεωρώντας προφανώς άκομψο να μιλήσει για μπικικίνια…

Στην αυλή του Κυριάκου, βέβαια, έγινε της… επί χρήμασι εκδιδομένης το σιδηρούν κιγκλίδωμα! Είπαμε ρε παιδιά να λέμε ό,τι μ@λ@κία θέλουμε, αλλά όχι και διαταράσσουμε την ψυχική υγεία του αρχηγού!

Βλέπετε, αυτά τα σκάνδαλα δεν λένε να τελειώσουν! Μετά τη συγκάλυψη για τα Τέμπη, ήρθε ο ΟΠΕΚΕΠΕ και τώρα οι πολεοδομίες, οι απευθείας αναθέσεις, απ’ όλα έχει το μητσοτακικός κυριακικός μπαξές!

Άμα θέλει η αντιπολίτευση, ουουου, βρίσκει και παραβρίσκει στοιχεία για να τον σύρει σε Ειδικό Δικαστήριο…

Καλή, λοιπόν, η πρόθεση του Δρυμιώτη, να βαρέσει καμπανάκι για να μην επαναπαυτούν οι νεοδημοκράτες ότι είναι στανταράκι οι δεύτερες εθνικές στο καπάκι και το ρίξουν διαμαρτυρία, ή επιλέξουν τον καναπέ…

Αλλά ρε αθεόφοβε, δεν σκέφτηκε την πρωθυπουργάρα μας που μόλις έμαθε όσα είπες κάλεσε επειγόντως ψυχίατρο για καταπολέμηση της… κρίσης πανικού!

Επιβεβαιώνουν και τη σχέση της κυβέρνησης με πρακτικές διαπλοκής. Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι πια κόμμα. Είναι πινάκιο δικαστηρίου με γαλάζιο λογότυπο».

Κλείνοντας θέτει το ερώτημα: «:όταν έρθει η ώρα, οι κυβερνητικοί βουλευτές θα ψηφίσουν την άρση ασυλίας του κ. Αβραμόπουλου ή θα προχωρήσουν σε άλλη μια επιχείρηση συγκάλυψης;».

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι προτάσεις, οι οποίες θα παρουσιαστούν επισήμως αύριο Τρίτη, προκαλούν ήδη αντιδράσεις. Περισσότερο από πέντε μήνες διήρκεσαν οι διαβουλεύσεις των εμπειρογνωμόνων, για να καταλήξουν σε 30 προτάσεις για το μέλλον των συντάξεων.

Μεταξύ των προτάσεων οι οποίες έχουν γίνει γνωστές έως τώρα, αναφέρεται ότι η ηλικία συνταξιοδότησης πρέπει να συνδεθεί με το προσδόκιμο ζωής – κατά έξι μήνες ανά δέκα χρόνια, ξεκινώντας από το 2041. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Επιτροπής, οι εργαζόμενοι θα μπορούν επομένως να συνταξιοδοτηθούν μόνο στα 67,5 έτη το 2041 και στα 68 το 2051. Στη δεκαετία του 2090 η ηλικία συνταξιοδότησης θα έχει φθάσει τα 70 έτη.

Για τη μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης, η επιτροπή τονίζει ότι θα πρέπει να καταργηθεί η πρόωρη συνταξιοδότηση στα 63 έτη, διευκρινίζει ωστόσο παράλληλα ότι θα πρέπει να σχεδιαστούν ειδικές πρόνοιες για άτομα με προβλήματα υγείας ή για όσους ασκούν ιδιαίτερα επιβαρυντικό επάγγελμα.

Στο μέλλον, σύμφωνα με το «σουηδικό μοντέλο» που υιοθετούν οι Γερμανοί εμπειρογνώμονες,, ένα μέρος των συνταξιοδοτικών εισφορών θα πρέπει να επενδύεται στο χρηματιστήριο. Σε αυτόν τον κεφαλαιακό πυλώνα θα εισρεύσει τελικά έως και το 2% των ακαθάριστων μισθών, με αρχικό στόχο το 0,5%. Το 50% του ποσού θα προέρχεται από τους εργαζόμενους και το άλλο 50% από τους εργοδότες.

Βασικός στόχος της προτεινόμενης μεταρρύθμισης είναι επίσης να ενταχθούν στο σύστημα όσο το δυνατόν περισσότεροι εργαζόμενοι, οι οποίοι σήμερα δεν είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν εισφορές, όπως οι αυτοαπασχολούμενοι, εφόσον δεν καλύπτονται ήδη από ειδικό ταμείο του κλάδου τους, οι επαγγελματίες πολιτικοί και οι απασχολούμενοι σε mini jobs, οι οποίες, στη σημερινή τους μορφή, θα πρέπει να προορίζονται πλέον αποκλειστικά για φοιτητές. Oι mini jobs είναι μια μορφή μερικής και ευέλικτης απασχόλησης που εφαρμόζεται κυρίως στη Γερμανία.

Το βασικό χαρακτηριστικό τους είναι ότι οι εργαζόμενοι έχουν συγκεκριμένο ανώτατο όριο μηνιαίων αποδοχών, με αντάλλαγμα την πλήρη απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος και τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης. Το μοντέλο αυτό είναι ιδιαίτερα δημοφιλές σε φοιτητές, συνταξιούχους ή άτομα που επιθυμούν ένα συμπληρωματικό εισόδημα παράλληλα με την κύρια εργασία τους

Οι προτάσεις της επιτροπής «αποσκοπούν στην εγγύηση της ασφάλειας του βιοτικού επιπέδου στα γηρατειά, ακόμη και για όσους έχουν χαμηλότερα ή μεσαία εισοδήματα», δήλωσαν οι εισηγητές.

«Οι μεταρρυθμίσεις δεν είναι αυτοσκοπός. Δεν τις κάνουμε επειδή μας αρέσει να αλλάζουμε τα πράγματα. Οι αλλαγές είναι όμως απαραίτητες, αν θέλουμε πολλά πράγματα να παραμείνουν ως έχουν», δήλωσε ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, ενώ η ομοσπονδιακή υπουργός Εργασίας Μπέρμπελ Μπας τόνισε ότι «τώρα χτίζουμε κάτι για τη νεότερη γενιά, προκειμένου να έχει υψηλότερο επίπεδο συντάξεων» και επισήμανε ότι η πρόωρη συνταξιοδότηση πρέπει σταδιακά να περιοριστεί κατά πολύ.

Η οργάνωση νεολαίας του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (JU) αντέδρασε θετικά στις προτάσεις. Αντιθέτως, η οργάνωση νεολαίας του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) έκανε λόγο για άδικη σύνδεση του προσδόκιμου ζωής με την ηλικία συνταξιοδότησης, ειδικά για εργαζόμενους στις κατασκευές ή στη νοσηλευτική, με πολλά έτη εργασίας αλλά στατιστικά περιορισμένο προσδόκιμο ζωής. Το SPD ζήτησε σύνδεση της ηλικίας συνταξιοδότησης με τα έτη εισφορών.

Το κόμμα των Πρασίνων συμφωνεί με την ενίσχυση κεφαλαιακής χρηματοδότησης του συστήματος και την κατάργηση της συνταξιοδότησης στα 63, αλλά ζητεί υψηλότερες συντάξεις. Η Αριστερά από την πλευρά της έκανε λόγο για «περικοπές συντάξεων», καταλογίζοντας την ευθύνη για αυτό στον καγκελάριο, ενώ η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) αναφέρθηκε σε «χρήσιμες προτάσεις», διαφωνώντας με τις γενικές συστάσεις της επιτροπής, λέγοντας ότι «ισοδυναμούν με περισσότερα χρόνια εργασίας και καταβολή υψηλότερων εισφορών». Αρνητικά στις προτάσεις τοποθετήθηκαν και τα συνδικάτα Ver.di και IG Metall, μιλώντας για σχέδια «εκτός πραγματικότητας».

«Χωρίς mini jobs υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αύξησης της αδήλωτης εργασίας», προειδοποίησε ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Λιντς Φρίντριχ Σνάιντερ και εκτίμησε το κόστος της μαύρης εργασίας μόνο για το 2027 σε 25 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο κ. Σνάιντερ, μιλώντας στην BILD, τόνισε ότι οι mini jobs είναι ένα από επιτυχημένα μέτρα για τον περιορισμό της αδήλωτης εργασίας. Εισήχθη το 2000 και το 2003 η αδήλωτη απασχόληση μειώθηκε κατά 20-23 δισεκατομμύρια ευρώ, ανέφερε.

Σήμερα στη Γερμανία απασχολούνται με αυτόν τον τρόπο σχεδόν 7 εκατομμύρια άνθρωποι. Ο εργαζόμενος επιτρέπεται να κερδίζει έως και 603 ευρώ/μήνα, ενώ οι συγκεκριμένες θέσεις καταβάλλουν ελάχιστες εισφορές στο σύστημα. Την ίδια ώρα, το κόστος της «μαύρης» εργασίας υπολογίζεται στα 500 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η προοπτική κατάργησης της σύνταξης στα 63 έτη έχει θορυβήσει ταυτόχρονα πολλούς εργαζόμενους. Σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Forsa για λογαριασμό της ασφαλιστικής εταιρίας DAK, το 44% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι σχεδιάζει να συνταξιοδοτηθεί πρόωρα, ενώ το 35% σκοπεύει να εργαστεί έως το κανονικό όριο συνταξιοδότησης και το 9% ακόμη και μετά από αυτό.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ