<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>    <rss version="2.0"
      xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
      xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
      xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
      xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
      xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
      xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
          >

    <channel>
      <title>slpress.gr</title>
      <link>https://slpress.gr</link>
      <atom:link href="https://slpress.gr/xml/v1/posts/?api_key=4458493cdf56c6d72ed730b06a73dd2ab2361349d737d7a2" rel="self" type="application/rss+xml" />
      <description></description>
      <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 15:38:10 +0000</lastBuildDate>
      <language>el</language>
      <sy:updatePeriod>
      hourly      </sy:updatePeriod>
      <sy:updateFrequency>
      1      </sy:updateFrequency>
      

<image>
	<url>https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/11/cropped-slpress-favicon-32x32.png</url>
	<title>slpress.gr</title>
	<link>https://slpress.gr</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
      <item>
        <title>Μετράει περισσότερο ο γλυκαιμικός δείκτης ή το γλυκαιμικό φορτίο;</title>
        <link>https://slpress.gr/ef-zin/metraei-perissotero-o-glikaimikos-deiktis-i-to-glikaimiko-fortio/</link>
        <guid isPermaLink="false">11979731</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΜΑΥΡΙΔΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ]]></dc:creator>
        <pubDate>Sun, 22 Nov 2026 17:00:07 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΕΥ ΖΗΝ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται σε πιο προσεγμένες επιλογές υδατανθράκων, είτε για λόγους διαχείρισης βάρους, είτε για έλεγχο του σακχάρου στο αίμα. Έτσι, οι όροι γλυκαιμικός δείκτης (ΓΔ) και γλυκαιμικό φορτίο (ΓΦ) ακούγονται συχνά, και παρότι σχετίζονται μεταξύ τους, έχουν ελαφρώς διαφορετικούς ορισμούς. Κατά συνέπεια, η μέτρηση του καθενός έχει διαφορετική χρησιμότητα. Τι είναι όμως ο Γλυκαιμικός Δείκτης και τι το Γλυκαιμικό Φορτίο;</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Ο γλυκαιμικός δείκτης (ΓΔ) είναι μια αριθμητική κλίμακα από το 0 έως το 100, που εκφράζει την ταχύτητα με την οποία οι υδατάνθρακες μιας τροφής διασπώνται και απορροφώνται, αυξάνοντας τη γλυκόζη στο αίμα. Όσο υψηλότερος είναι ο δείκτης, τόσο πιο γρήγορα επιδρά η τροφή στα επίπεδα σακχάρου. Αντίθετα, τροφές με χαμηλό ΓΔ έχουν βραδύτερη πέψη και απορρόφηση, προσφέροντας πιο σταθερή γλυκαιμική απόκριση. Η αναφορά γίνεται σε σύγκριση με την καθαρή γλυκόζη, η οποία έχει δείκτη 100.</p>
<p>Τα <a href="https://slpress.gr/tag/trofima/">τρόφιμα</a> κατατάσσονται σε: Υψηλό ΓΔ (&gt;70), Μέτριο ΓΔ (56–69), Χαμηλό ΓΔ (≤55). Ο ΓΔ επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες, όπως: Το είδος των υδατανθράκων: Οι απλοί υδατάνθρακες (π.χ. ζάχαρη) τείνουν να έχουν υψηλότερο ΓΔ συγκριτικά με σύνθετους, όπως εκείνοι που βρίσκονται στα ζυμαρικά. Η παρουσία άλλων μακροθρεπτικών συστατικών, όπως τα λιπαρά, οι πρωτεΐνες και οι φυτικές ίνες, τα οποία επιβραδύνουν την απορρόφηση των υδατανθράκων και μειώνουν τη γλυκαιμική αντίδραση. Ο τρόπος παρασκευής της τροφής, καθώς και το στάδιο ωρίμανσης φρούτων και λαχανικών, μπορούν επίσης να μεταβάλλουν τον τελικό ΓΔ.</p>
<p>Ο γλυκαιμικός δείκτης, παρότι χρήσιμος, παρουσιάζει έναν βασικό περιορισμό. Βασίζεται σε κατανάλωση 50 γραμμαρίων εύπεπτων υδατανθράκων από μία μόνο τροφή, κάτι που σπάνια συμβαίνει στην πράξη. Εδώ έρχεται προς συμπλήρωση η έννοια του γλυκαιμικού φορτίου (ΓΦ). Το γλυκαιμικό φορτίο (ΓΦ) λαμβάνει υπόψη τόσο τον ΓΔ όσο και την πραγματική ποσότητα υδατανθράκων που καταναλώνονται σε μια συνηθισμένη μερίδα. Με αυτόν τον τρόπο, παρέχει μια πιο ρεαλιστική εικόνα για το πόσο μπορεί να επηρεάσει μια τροφή τη γλυκόζη αίματος.</p>
<p>Ο μαθηματικός τύπος υπολογισμού του ΓΦ είναι: ΓΦ = ΓΔ x (γραμμαρίων υδατανθράκων ανά μερίδα) / 100. Για παράδειγμα: 130 γρ. μαγειρεμένου λευκού ρυζιού περιέχουν 40 γρ. υδατανθράκων, με ΓΔ 85. Το ΓΦ είναι 85 x 40 / 100 = 34Αντίστοιχα, 200 γρ. κουσκούς με 45 γρ. υδατανθράκων και ΓΔ 60, δίνουν ΓΦ = 60 x 45 / 100 = 27. Παρόλο που και τα δύο τρόφιμα περιέχουν υδατάνθρακες, το κουσκούς παρουσιάζει μικρότερη επίδραση στη γλυκόζη, κάτι που μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμο σε άτομα με διαβήτη ή μεταβολικές διαταραχές.</p>
<h3>Διαφορά στη χρήση των δεικτών</h3>
<p>Ο γλυκαιμικός δείκτης μας δείχνει πόσο γρήγορα θα ανέβει η γλυκόζη στο αίμα, ενώ το γλυκαιμικό φορτίο αφορά και την ποσότητα υδατανθράκων που καταναλώνουμε. Για το γλυκαιμικό φορτίο (ΓΦ) χρησιμοποιούνται οι πληροφορίες από τον ΓΔ αλλά εφαρμόζονται σε διαφορετικού μεγέθους μερίδες διάφορων τροφών. Έτσι αποκτούμε μια ακριβέστερη εικόνα για το πώς ένα γεύμα ή ποτό μπορεί να επηρεάσει τη γλυκόζη στο αίμα.</p>
<p>Με άλλα λόγια, το ΓΦ συνδυάζει την πραγματική ποσότητα των υδατανθράκων μιας μερίδας τροφής με το πόσο γρήγορα αυτή αυξάνει την γλυκόζη. Για παράδειγμα, το καρπούζι έχει υψηλό ΓΔ, όμως λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε νερό και της μικρής ποσότητας υδατανθράκων ανά 100 γραμμάρια, έχει τελικά χαμηλό ΓΦ. Αντιθέτως, ένα τρόφιμο με μέτριο ΓΔ αλλά υψηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες (όπως μια μεγάλη μερίδα λευκά ζυμαρικά), μπορεί να έχει υψηλό ΓΦ.</p>
<h3><strong>Πώς επηρεάζουν τον Μεταβολισμό και το Σάκχαρο</strong></h3>
<p>Τα τρόφιμα με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη ή φορτίο προκαλούν ταχεία αύξηση της γλυκόζης στο αίμα, με επακόλουθη υπερινσουλιναιμία. Αυτή η μεταγευματική υπεργλυκαιμία και η ταχεία πτώση που την ακολουθεί, σχετίζονται με αυξημένο αίσθημα πείνας, δυσκολία στη διαχείριση του σωματικού βάρους και μακροπρόθεσμα μεταβολικές διαταραχές όπως για παράδειγμα, αντίσταση στην ινσουλίνη. Αντίθετα, η κατανάλωση τροφών με χαμηλό ΓΦ συνδέεται με σταθερότερα επίπεδα σακχάρου, βελτιωμένη ρύθμιση της όρεξης και μειωμένο καρδιομεταβολικό κίνδυνο.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/ef-zin/pos-o-glikaimikos-deiktis-epireazei-tin-igeia-mas/" title="Πώς ο Γλυκαιμικός Δείκτης επηρεάζει την υγεία μας" target="_blank">
                    Πώς ο Γλυκαιμικός Δείκτης επηρεάζει την υγεία μας                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Μελέτες δείχνουν ότι δίαιτες με χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο σχετίζονται με βελτιωμένο λιπιδαιμικό προφίλ, μικρότερη αύξηση βάρους και καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο σε διαβητικούς. Αν θέλετε να κατανοήσετε πώς η ποιότητα και η ποσότητα της διατροφής επηρεάζουν τον σακχαρώδη διαβήτη, δείτε τον αναλυτικό μας οδηγό με πρακτικές συμβουλές και επιστημονικά τεκμηριωμένες πληροφορίες για την επιλογή και τον συνδυασμό τροφίμων.</p>
<h3><strong>Ποια Τρόφιμα μπορεί να μπερδέψουν</strong></h3>
<p>Ορισμένα τρόφιμα προκαλούν σύγχυση γιατί έχουν υψηλό ΓΔ αλλά χαμηλό ΓΦ ή το αντίστροφο: Καρότα: Έχουν ΓΔ (70), αλλά επειδή περιέχουν λίγους υδατάνθρακες, το ΓΦ τους είναι πολύ χαμηλό. Μέλι: Έχει υψηλό ΓΔ και υψηλό ΓΦ, όμως η μικρή ποσότητα που χρησιμοποιούμε (π.χ. 1 κουταλάκι) κάνει τη συνολική επίδραση ήπια. Κινόα &amp; καστανό ρύζι: Παρότι έχουν χαμηλότερο ΓΔ από τα αντίστοιχα λευκά, αν καταναλωθούν σε μεγάλες ποσότητες (π.χ. 200 γρ.), το ΓΦ τους ανεβαίνει σημαντικά.</p>
<p>Συμπερασματικά, το γλυκαιμικό φορτίο είναι πιο πρακτικό, καθώς αντικατοπτρίζει καλύτερα τις πραγματικές ποσότητες τροφίμου που καταναλώνονται.Έτσι λοιπόν, καλό θα ήταν ο καταναλωτής να:Επιλέγει τρόφιμα με χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο, ιδίως αν υπάρχουν θέματα γλυκαιμικού ελέγχου. Ελέγχει στην διατροφική ετικέτα τη ποσότητα των υδατανθράκων και των σακχάρων. Αν ένα προϊόν έχει 15γρ. υδατανθράκων/100γρ. θεωρείται πλούσιο σε υδατάνθρακες. Αν έχει 5γρ. σακχάρων/ 100γρ. θεωρείται υψηλό σε σάκχαρα.</p>
<p>Συνδυάζει υδατάνθρακες με πρωτεΐνες και καλά λιπαρά, όπως για παράδειγμα φρυγανιά με αβοκάντο ή γιαούρτι με βρώμη, ώστε να μειώνει τη συνολική γλυκαιμική απόκριση του γεύματος. Εστιάζει στην ποσότητα και τη συχνότητα καθώς ακόμα και ένα τρόφιμο με χαμηλό ΓΔ, αν καταναλωθεί σε μεγάλη ποσότητα, μπορεί να αυξήσει απότομα το σάκχαρο. Επιλέγει τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες (π.χ. όσπρια, λαχανικά, μη επεξεργασμένα δημητριακά) που επιβραδύνουν την απορρόφηση της γλυκόζης. Ένα προϊόν με 20γρ. υδατανθράκων και 7γρ. φυτικών ινών, μπορεί να έχει πολύ χαμηλότερο ΓΦ από αυτό που φαίνεται. Αποφεύγει συνδυασμούς με υψηλό ΓΔ και ΓΦ, όπως για παράδειγμα λευκά ζυμαρικά με αναψυκτικό.</p>
<p>&nbsp;</p>

<p>&nbsp;</p>
<p>Η Δέσποινα Μαυρίδου είναι κλινική διαιτολόγος-διατροφολόγος</p>
<p>Σε συνεργασία με το <a href="https://www.mednutrition.gr/" target="_blank" rel="noopener">medNutrition</a></p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/embolio-ape-glykaimikos-deixtis-ygeia-SLpress.jpg" length="128541" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Απεργία της ΑΔΕΔΥ την ερχόμενη Τετάρτη</title>
        <link>https://slpress.gr/koinonia/apergia-tis-adedi-tin-erxomeni-tetarti/</link>
        <guid isPermaLink="false">11980073</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΣΥΝΤΑΞΗ]]></dc:creator>
        <pubDate>Sun, 22 Nov 2026 16:50:04 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Στην πανελλαδική απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 25 Νοεμβρίου, μέχρι στιγμής έχουν δηλώσει συμμετοχή 28 Εργατικά Κέντρα και 13 Ομοσπονδίες. Επίσης θα συμμετάσχουν και μαθητές. Η ΓΣΕΕ δεν συμμετέχει και έχει προκηρύξει δική της κινητοποίηση για τις 9 Δεκέμβρη.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Η ΑΔΕΔΥ έχει προκηρύξει 24ωρη πανελλαδική κινητοποίηση για τους εργαζομένους στο Δημόσιο, αλλά συμμετέχουν και άλλο τομείς εργασίας. Το Σωματείο Εργαζομένων Λειτουργίας Μετρό Αθηνών (ΣΕΛΜΑ) έχει αποφασίσει να προχωρήσει σε δύο στάσεις εργασίας μέσα στην ημέρα. Οι συρμοί την 25η Νοεμβρίου δεν θα κυκλοφορήσουν από την έναρξη της πρωινής βάρδιας έως τις 09:00 και από τις 18:00 έως και τη λήξη της κυκλοφορίας.</p>
<p>Μέχρι στιγμής δεν έχει ανακοινωθεί το τελικό πλαίσιο συμμετοχής των εργαζομένων στα λεωφορεία, στα τρόλεϊ, στον Ηλεκτρικό και στο τραμ. Οι σχετικές αποφάσεις θα καθορίσουν αν και με ποιον τρόπο τα συγκεκριμένα μέσα θα συμμετάσχουν στην απεργιακή κινητοποίηση.</p>
<p>Στην πανελλαδική απεργία της 25ης Νοεμβρίου έχουν ανακοινώσει ότι θα συμμετέχουν τρία ναυτεργατικά σωματεία και ως εκ τούτου αναμένονται προβλήματα στις θαλάσσιες μετακινήσεις προς και από τα νησιά. Συμμετέχουν τα σωματεία Ειδικότερα, από τον ναυτεργατικό χώρο συμμετέχουν τα σωματεία ΠΕΜΕΝ, «Στέφενσον» και ΠΕΝΕΝ (μηχανικοί, ναύτες και κατώτερο πλήρωμα).</p>
<p>«Προκηρύσσουμε 24ωρη Πανελλαδική Απεργία στις 25 Νοέμβρη, από 00:01’ έως 24:00, σε όλες τις κατηγορίες πλοίων, συμμετέχοντας στην Πανελλαδική Πανεργατική Απεργία που έχουν αποφασίσει δεκάδες Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα και εκατοντάδες πρωτοβάθμια σωματεία σε όλη τη χώρα κλιμακώνοντας τη δράση μας μπροστά στη μάχη της ΣΣΕ», αναφέρει μεταξύ άλλων η Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού.</p>
<p>Η ΟΛΜΕ καλεί τους εκπαιδευτικούς να κλείσουν τα σχολεία και να δώσουν το παρών στις απεργιακές συγκεντρώσεις. Στην Αθήνα, η κεντρική συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ είναι προγραμματισμένη για τις 10:30 π.μ. στην πλατεία Κλαυθμώνος. Κύρια αιτήματα του εκπαιδευτικού κλάδου είναι οι αυξήσεις στους μισθούς και η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, κάλυψη των εκπαιδευτικών κενών με μαζικούς διορισμούς κ.ά.</p>
<p>Στην Θεσσαλονίκη η κεντρική συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί στις 10:30 π.μ. στο Άγαλμα Βενιζέλου. Επίσης, συγκεντρώσεις θα γίνουν στις 10:00, στην πλατεία Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, στις 10:30, στο Εργατικό Κέντρο στην Πάτρα, στις 10:00, στην πλατεία Ελευθερίας στο Ηράκλειο, στις 10:30, στην κεντρική πλατεία της Λάρισας, καθώς και στην πλατεία Ελευθερίας στον Βόλο, στο Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων και στη Δημοτική Αγορά στα Χανιά, στις 10:00, καθώς και στην Καλαμάτα στον πεζόδρομο της Αριστομένους, στις 10:30.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/diadilosi-apergia-silallitirio-ape.jpg" length="335550" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Φιντάν και Καλίν συναντήθηκαν με Ντμπεϊμπά ενόψει της επίσκεψης Ερντογάν στη Λιβύη</title>
        <link>https://slpress.gr/diethni/fintan-kai-kalin-sinantithikan-me-ntmpeimpa-enopsei-tis-episkepsis-erntogan-sti-livii/</link>
        <guid isPermaLink="false">11979960</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ]]></dc:creator>
        <pubDate>Sun, 22 Nov 2026 16:00:55 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΔΙΕΘΝΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν και ο επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΜΙΤ), Ιμπραήμ Καλίν, συναντήθηκαν το Σάββατο στην Κωνσταντινούπολη με τον πρωθυπουργό της Λιβύης, Αμπντουλχαμίντ Ντμπεϊμπά, ενόψει της αναμενόμενης επίσκεψης του προέδρου Ερντογάν στη Λιβύη τον επόμενο μήνα, σύμφωνα με το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Το υπουργείο ανακοίνωσε τη συνάντηση χωρίς να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες. Ο <a href="https://slpress.gr/ethnika/poios-einai-o-xakan-fintan-kai-ti-pistevei-gia-tin-ellinotourkiki-diapragmatefsi/">Χακάν Φιντάν</a> δήλωσε στο TGRT Haber ότι ο Ερντογάν συναντήθηκε με τον Ντμπεϊμπά στο περιθώριο της διάσκεψης COP31 στην Αττάλεια. &#8220;Είχαμε εκεί πολύ παραγωγικές συναντήσεις και διαπιστώσαμε ότι και εκείνος αναμένει με ανυπομονησία την επίσκεψη του προέδρου μας στη Λιβύη&#8221;, ανέφερε.</p>
<p>Ο πρόεδρος Ερντογάν θα επισκεφθεί τη Λιβύη για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια, στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής Τουρκίας–Αφρικής, η οποία θα πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο, δήλωσε ο Φιντάν. «Όλες οι πλευρές το γνωρίζουν πλέον. Η άφιξη του προέδρου εκεί είναι εξαιρετικά σημαντική από συμβολική άποψη», δήλωσε, προσθέτοντας ότι ο λιβυκός λαός και η κυβέρνηση αναμένουν την επίσκεψη</p>
<h2><strong>Η επίσκεψη Ερντογάν στη Λιβύη είναι «εξαιρετικά σημαντική»</strong></h2>
<p>Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών υποστήριξε ότι ο Ερντογάν υπήρξε ο βασικός παράγοντας στην υπεράσπιση της δυτικής Λιβύης και στην αποτροπή της εξάλειψης της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας κατά τη διάρκεια του πολέμου. «Στον πόλεμο πήραμε θέση και υποστηρίξαμε τη μία πλευρά, αλλά για να εφαρμόσουμε την ειρήνη και να αποτρέψουμε έναν νέο πόλεμο, προωθήσαμε μια πολύ σοβαρή και ποιοτική διπλωματία, καθώς και ένα σύνολο τακτικών», ανέφερε.</p>
<p>«Έχουμε φέρει τις σχέσεις μας με την ανατολική πλευρά σχεδόν στο επίπεδο των σχέσεών μας με τη δυτική. Ενισχύσαμε τη σχέση εμπιστοσύνης. Τώρα χρησιμοποιούμε τους δεσμούς μας και με τις δύο πλευρές για να ενώσουμε τη χώρα», πρόσθεσε.</p>
<h3>Στρατηγική για την Αφρική</h3>
<p>«Υπάρχουν πολύ λίγες χώρες που είναι ικανές να οικοδομήσουν μια ολοκληρωμένη στρατηγική για την Αφρική», δήλωσε ο Φιντάν αναφερόμενος στη σύνοδο κορυφής, η οποία, όπως είχε ενημερώσει το κοινοβούλιο αυτή την εβδομάδα, θα πραγματοποιηθεί στις 9 Δεκεμβρίου.</p>
<p>Αναφερόμενος στις αμυντικές σχέσεις, δήλωσε: «Τα τελευταία τέσσερα με πέντε χρόνια έχουμε επίσης διαμορφώσει σοβαρές πολιτικές απέναντι σε χώρες που επιδιώκουν αμυντική συνεργασία μαζί μας. Δεν υπάρχει εδώ δραστηριότητα αποικιοποίησης ή κυριαρχίας, αλλά πραγματική συνεργασία».</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Ο Φιντάν ανέφερε στους βουλευτές ότι η Βουλή των Αντιπροσώπων της ανατολικής Λιβύης ενέκρινε ομόφωνα, στις 20 Οκτωβρίου,<a target="_blank" href="https://www.un.org/depts/los/LEGISLATIONANDTREATIES/PDFFILES/TREATIES/Turkey_11122019_%28HC%29_MoU_Libya-Delimitation-areas-Mediterranean.pdf"> το μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης του 2019 για την οριοθέτηση των θαλάσσιων δικαιοδοσιών</a>, καθώς η Άγκυρα ενισχύει την εμπλοκή της τόσο με την κυβέρνηση του Ντμπεϊμπά όσο και με την ανατολική Λιβύη.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/xakan-fidan-tourkia-libyi-kalin-deiba-erdogan-SLpress.jpg" length="115620" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Aδιέξοδο στη σύνοδο για το κλίμα στην Τουρκία - Δεν εγκρίνεται το σχέδιο συμφωνίας</title>
        <link>https://slpress.gr/energeia/adiexodo-sti-sinodo-gia-to-klima-stin-tourkia-den-egkrinetai-to-sxedio-simfonias/</link>
        <guid isPermaLink="false">11980066</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΣΥΝΤΑΞΗ]]></dc:creator>
        <pubDate>Sun, 22 Nov 2026 15:30:38 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Σε αδιέξοδο οδηγήθηκαν οι διαπραγματεύσεις του ΟΗΕ για το κλίμα στην Τουρκία, καθώς η COP31 ολοκληρώθηκε χωρίς συμφωνία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες χώρες αρνήθηκαν να εγκρίνουν το τελευταίο σχέδιο απόφασης, επειδή από το κείμενο έλειπε οποιαδήποτε αναφορά στα ορυκτά καύσιμα.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Έπειτα από περισσότερες από δύο εβδομάδες συνομιλιών, οι οποίες επρόκειτο να ολοκληρωθούν την Παρασκευή αλλά παρατάθηκαν έως το απόγευμα της Κυριακής, ο πρόεδρος της <a href="https://www.kathimerini.gr/world/564606292/cop31-neo-proschedio-telikis-apofasis-panta-choris-riti-anafora-sta-orykta-kaysima/" target="_blank" rel="noopener">COP31</a>, Μουράτ Κουρούμ, ανακοίνωσε στην καταληκτική ολομέλεια ότι δεν υπήρξε συναίνεση και συνεπώς οι αποφάσεις δεν εγκρίθηκαν.</p>
<p>«Είναι σαφές ότι υπάρχουν αντιπροσωπείες σε αυτή την αίθουσα που αντιτίθενται στο συγκεκριμένο κείμενο. Αναγνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει συναίνεση. Ως εκ τούτου, οι αποφάσεις αυτές δεν εγκρίθηκαν», δήλωσε ο Κουρούμ.</p>
<h3 id="chapter0">H απουσία αναφοράς στα ορυκτά καύσιμα</h3>
<p>Το βασικό ζήτημα που μπλόκαρε τη συμφωνία ήταν η απουσία σαφούς αναφοράς στην ανάγκη απομάκρυνσης από το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και τον άνθρακα. Η ευρωπαϊκή πλευρά είχε προειδοποιήσει ήδη νωρίτερα ότι δεν μπορούσε να αποδεχθεί ένα τελικό κείμενο που δεν αναγνώριζε τον ρόλο των ορυκτών καυσίμων στην κλιματική κρίση.</p>
<p>Εκπρόσωπος της <a href="https://slpress.gr/tag/εε/">ΕΕ</a> είχε δηλώσει πως η Ένωση δεν θα ενέκρινε «μια τελική απόφαση ή μια συμφωνία της Αττάλειας» χωρίς έστω αναφορά στα ορυκτά καύσιμα, τα οποία χαρακτήρισε κύρια αιτία της κλιματικής αλλαγής. Είχε επίσης τονίσει ότι η ΕΕ δεν θα δεχόταν βήματα προς τα πίσω στις διαπραγματεύσεις ούτε μια Σύνοδο για το Κλίμα που «εξωραΐζει» τον ρόλο τους.</p>
<p>Την ανησυχία της ευρωπαϊκής πλευράς είχε εκφράσει και ο υπουργός Κλίματος και Ενέργειας της Ιρλανδίας, Ντάρα Ο&#8217; Μπράιεν, καθώς η χώρα του ασκεί την εκ περιτροπής προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. «Οι πιθανότητες να εξασφαλίσει ο κόσμος μια συμφωνία μειώνονται ώρα με την ώρα», είχε δηλώσει την Κυριακή, υποστηρίζοντας ότι το προτεινόμενο κείμενο δεν ανταποκρινόταν στο επίπεδο φιλοδοξίας που απαιτεί η κλιματική κρίση.</p>
<h3 id="chapter1">Αντιδράσεις και πιέσεις στις διαπραγματεύσεις</h3>
<p>Σύμφωνα με παρατηρητές των διαπραγματεύσεων που επικαλούνται τα διαθέσιμα στοιχεία, η Σαουδική Αραβία και άλλες μεγάλες πετρελαιοπαραγωγές χώρες άσκησαν πιέσεις ώστε να μην περιληφθεί σαφής αναφορά στα ορυκτά καύσιμα. Οι χώρες αυτές εμφανίζονταν να δίνουν μεγαλύτερη έμφαση σε τεχνολογίες δέσμευσης και απομάκρυνσης άνθρακα, αντί σε συγκεκριμένες δεσμεύσεις περιορισμού της χρήσης πετρελαίου, φυσικού αερίου και άνθρακα.</p>
<p>Ο υπουργός Κλίματος του Τουβαλού, Μάινα Τάλια, σχολίασε τις δυσκολίες των συνομιλιών λέγοντας ότι «φαίνεται πως διαπραγματευόμαστε με τους Σαουδάραβες». Από την πλευρά του, ο Παναμάς είχε διαμηνύσει ότι δεν θα αποδεχόταν συμφωνία χωρίς ανώτατο όριο στην παραγωγή πετρελαίου και χωρίς ενίσχυση της χρηματοδότησης για την προσαρμογή των πιο ευάλωτων χωρών στην κλιματική αλλαγή.</p>
<p>Ο υπουργός Περιβάλλοντος του Παναμά, Χουάν Κάρλος Ναβάρο, είχε μάλιστα δηλώσει ότι οι διαπραγματεύσεις βρίσκονταν υπό την ομηρία μιας «πετρελαϊκής μαφίας» και ότι η διαδικασία πρέπει να μεταρρυθμιστεί.</p>
<h3 id="chapter2">Τι προέβλεπε το σχέδιο που απορρίφθηκε</h3>
<p>Το τελευταίο σχέδιο αναγνώριζε ότι η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη βρίσκεται σε τροχιά υπέρβασης του ορίου του 1,5 βαθμού Κελσίου, βασικού στόχου της Συμφωνίας του Παρισιού. Σε άλλο σημείο αναφερόταν ότι ο στόχος να μην υπερβεί η άνοδος της θερμοκρασίας έως το 2100 τους 1,5 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα έχει πλέον χαθεί.</p>
<p>Το κείμενο διατηρούσε τον στόχο του εξηλεκτρισμού της παγκόσμιας οικονομίας. Περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, την πρόταση της Τουρκίας ώστε οι χώρες να αυξήσουν το μερίδιο της ηλεκτρικής ενέργειας στη συνολική τελική κατανάλωση ενέργειας στο 35% έως το 2035, από περίπου 21% σήμερα.</p>
<p>Ωστόσο, από το κείμενο είχε απαλειφθεί η πρόβλεψη ότι η αύξηση της ενεργειακής ζήτησης θα πρέπει να καλυφθεί από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και όχι από ρυπογόνους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής που καίνε ορυκτά καύσιμα.</p>
<p>Ακόμη, από το σχέδιο είχε αφαιρεθεί η αναφορά σε χρηματοδότηση ύψους 120 δισεκατομμυρίων δολαρίων για έργα προσαρμογής στις αναπτυσσόμενες χώρες. Το θέμα της χρηματοδότησης αποτέλεσε ένα ακόμη πεδίο αντιπαράθεσης, καθώς οι φτωχότερες και πιο ευάλωτες χώρες ζητούν συγκεκριμένες οικονομικές δεσμεύσεις για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.</p>
<h3 id="chapter3">Η συζήτηση για τη δέσμευση άνθρακα</h3>
<p>Το απορριφθέν σχέδιο έδινε επίσης στήριξη σε τεχνολογίες απομάκρυνσης διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα. Σε μία εκδοχή του κειμένου αναφερόταν στόχος οι ρυπογόνες βιομηχανίες να απομακρύνουν από τα καυσαέρια των εργοστασίων τους έναν δισεκατομμύριο τόνους διοξειδίου του άνθρακα.</p>
<p>Περιβαλλοντικές οργανώσεις αντέδρασαν, εκφράζοντας την ανησυχία ότι η υπερβολική έμφαση σε αυτές τις τεχνολογίες μπορεί να λειτουργήσει ως άλλοθι για τη συνέχιση της χρήσης ορυκτών καυσίμων. Η Σάρα Σο της οργάνωσης 350.org δήλωσε στο Reuters ότι «η δέσμευση άνθρακα είναι μία από τις μεγαλύτερες απάτες» σε μια περίοδο υπέρβασης των ορίων της υπερθέρμανσης.</p>
<p>Η αποτυχία της COP31 να καταλήξει σε κοινή απόφαση αποτελεί σημαντική εξέλιξη για την κλιματική διπλωματία. Η τελευταία φορά που διαπραγματεύσεις του ΟΗΕ για το κλίμα έκλεισαν χωρίς συμφωνία ήταν το 2009, όταν η διεθνής κοινότητα δεν κατάφερε να εγκρίνει ομόφωνα τη Συμφωνία της Κοπεγχάγης.</p>
<div class="commentsarea"></div>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/synodos_klima_1.jpg" length="123682" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Κατρίνης: Για να ηττηθεί η ΝΔ πρέπει να επικοινωνούν οι προοδευτικές δυνάμεις</title>
        <link>https://slpress.gr/politiki/katrinis-gia-na-ittithei-i-nd-prepei-na-epikoinonoun-oi-proodeftikes-dinameis/</link>
        <guid isPermaLink="false">11980024</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΣΥΝΤΑΞΗ]]></dc:creator>
        <pubDate>Sun, 22 Nov 2026 15:00:03 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Την ανάγκη να ανοίξουν από τώρα δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ των προοδευτικών δυνάμεων, χωρίς να τίθεται ζήτημα κατάργησης της αυτονομίας των κομμάτων, τονίζει ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Κατρίνης σε συνέντευξή του στην ΑΥΓΗ της Κυριακής.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>«Δική μας ευθύνη είναι να δημιουργήσουμε από τώρα τις προϋποθέσεις ώστε να γίνει πράξη η εντολή της πολιτικής αλλαγής», αναφέρει ο βουλευτής Ηλείας και τομεάρχης Εξωτερικών του ΠΑΣΟΚ, προειδοποιώντας ότι η πολυδιάσπαση των δημοκρατικών δυνάμεων ευνοεί τη ΝΔ.</p>
<p>«Το ζητούμενο είναι να δώσουμε ρεαλιστική προοπτική στην πολιτική αλλαγή. Η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών, που αγγίζει το 70%, ζητά διαφορετική πολιτική, λύσεις για την καθημερινότητά της και καθαρό οδικό χάρτη για την επόμενη ημέρα της ήττας της ΝΔ και του κ. Μητσοτάκη. Η απαίτηση αυτή δεν εξαντλείται σε μια αλλαγή προσώπων στην εξουσία. Αφορά την πραγματική ζωή, το εισόδημα, την ασφάλεια, τις ανάγκες της οικογένειας, τις ευκαιρίες των νέων.</p>
<p>»Δεν χρειάζεται να συμφωνούμε σε όλα για να συζητούμε. Ούτε να περιμένουμε την επομένη των εκλογών για να αναζητήσουμε συγκλίσεις στην αγοραστική δύναμη, στη δημόσια υγεία, στη στέγη, στην παραγωγική ανασυγκρότηση και στους θεσμούς. Η προοδευτική διακυβέρνηση δεν οικοδομείται με περιχαρακώσεις.</p>
<p>»Ο Ανδρέας Παπανδρέου, παρά τις βαθιές αντιπαραθέσεις της εποχής του, δεν αντιμετώπισε ποτέ την Αριστερά ως αντίπαλο. Και αυτή είναι μια πολύτιμη παρακαταθήκη για την σημερινή εποχή. Οι πολίτες θα καθορίσουν με την ψήφο τους τους συσχετισμούς. Δική μας ευθύνη είναι να δημιουργήσουμε από τώρα τις προϋποθέσεις ώστε να γίνει πράξη η εντολή της πολιτικής αλλαγής», αναφέρει.</p>
<h3>Άλλο αυτόνομη, και άλλο μοναχική πορεία</h3>
<p>Ο κ. Κατρίνης, ερωτηθείς σχετικά με την αυτόνομη πορεία του ΠΑΣΟΚ, ανέφερε: «Είμαστε η αξιωματική αντιπολίτευση, αντίπαλός μας είναι η ΝΔ και στόχος μας δεν μπορεί να είναι άλλος από τη νίκη. Οι εκλογές δεν είναι διαγωνισμός για τη δεύτερη θέση, αλλά ευκαιρία για να αλλάξει πορεία η χώρα. Η ΝΔ εκμεταλλεύεται την πολυδιάσπαση των δημοκρατικών δυνάμεων για να θέτει το δίλημμα &#8220;Μητσοτάκης ή χάος&#8221;. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να το αποδομήσει αυτό, δείχνοντας ότι είναι εφικτή μια σοβαρή προοδευτική κυβέρνηση με τον πολίτη στο επίκεντρο. Άλλο αυτόνομη πορεία και άλλο μοναχική πορεία».</p>
<p>Για τις μετακινήσεις Κασιμάτη, Τζάκρη και άλλων, είπε ότι ότι τάσσεται «υπέρ της πολιτικής και κοινωνικής πανστρατιάς με ανοιχτές πόρτες χωρίς face control, αλλά και χωρίς λευκές επιταγές», θέτοντας ως κριτήριο την αποδοχή των αρχών του ΠΑΣΟΚ.</p>
<p>«Οι προσωπικές διαδρομές κρίνονται πολιτικά, οι πόρτες, όμως, πρέπει να είναι ανοιχτές για συντρόφους που απομακρύνθηκαν, νέους που δεν μας επέλεξαν ποτέ αλλά και για όσους απογοητεύτηκαν. Χωρίς face control, αλλά και χωρίς λευκές επιταγές. Η διεύρυνση δεν κρίνεται από τις θέσεις στα ψηφοδέλτια, αλλά από τους πολίτες που ξαναβρίσκουν λόγο να μας εμπιστευτούν», ανέφερε.</p>
<h3>Για το καλώδιο</h3>
<p>Απαντώντας στις κατηγορίες περί «εθνικά επιζήμιας» στάσης του ΠΑΣΟΚ για το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου, ο κ. Κατρίνης, σημειώνει: «Η αλήθεια δεν είναι ποτέ εθνικά επιζήμια. Ζημιά γίνεται όταν η διαχείριση τετελεσμένων παρουσιάζεται ως εθνική στρατηγική. Το ΠΑΣΟΚ στηρίζει ανεπιφύλακτα τη διασύνδεση Ελλάδας και Κύπρου. Γι’ αυτό ζητά απαντήσεις».</p>
<p>Προσθέτει δε ότι «αντί χαρακτηρισμών και επικοινωνιακών υπεκφυγών, η κυβέρνηση οφείλει απαντήσεις στον ελληνικό λαό. Πατριωτισμός δεν είναι η σιωπή απέναντι στις κυβερνητικές επιλογές, αλλά η υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων με συνέπεια, σοβαρότητα και αποφασιστικότητα. Στην εξωτερική πολιτική η λογοδοσία ενισχύει τη χώρα».</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/katrinis-ape.jpg" length="386874" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Σε σπιράλ κλιμάκωσης το Ουκρανικό – Διολίσθηση προς πόλεμο ΝΑΤΟ-Ρωσίας</title>
        <link>https://slpress.gr/diethni/se-spiral-klimakosis-to-oukraniko-diolisthisi-pros-polemo-nato-rosias/</link>
        <guid isPermaLink="false">11980016</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Sun, 22 Nov 2026 14:32:02 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΔΙΕΘΝΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Από τον Ιούνιο που ο Ζελένσκι εγκαινίασε την “40ήμερη εκστρατεία” βομβαρδισμών για να υποχρεώσει τον Πούτιν να διαπραγματευθεί με βάση τους ουκρανικούς όρους, ο πόλεμος έχει κλιμακωθεί. Το Κίεβο άρχισε να βομβαρδίζει συστηματικά διυλιστήρια, μεγάλα εμπορικά κέντρα, αποθήκες logistics και τα εμπορικά πλοία που πήγαιναν ή έφευγαν από ρωσικά λιμάνια.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Η απάντηση των Ρώσων ήταν αντίστοιχη, αλλά με πολλαπλάσιο κόστος για την <a href="https://slpress.gr/tag/ουκρανία/">Ουκρανία</a>, η οποία χωρίς την αμέριστη υποστήριξη του ΝΑΤΟ θα είχε προ πολλού καταρρεύσει. Οι διαπραγματεύσεις στο Άμπου Ντάμπι, όπως αναμενόταν, δεν οδήγησαν πουθενά. Ο Τραμπ ίσως να θέλει πράγματι την ειρήνευση, αλλά το αμερικανικό βαθύ κράτος και οι Ευρωπαίοι όχι. Θεωρούν ότι μέσω των Ουκρανών μπορούν να φθείρουν τη Ρωσία. Γι’ αυτό και είναι οχυρωμένοι σε διαπραγματευτικές θέσεις που δεν έχουν καμία αντιστοιχία με την πραγματικότητα<a href="https://www.youtube.com/watch?v=ubUyLR34FG4&amp;source_ve_path=OTY3MTQ&amp;embeds_referring_euri=https%3A%2F%2Fslpress.gr%2F"> επί του πολεμικού πεδίου</a>.</p>
<p>Τα ευρωπαϊκά κράτη ναι μεν δεν βρίσκονται επισήμως σε πόλεμο με τη Ρωσία, αλλά εμπλέκονται ολοένα και περισσότερο, παρέχοντας στο Κίεβο τεράστια οικονομική βοήθεια, όπλα και επιχειρησιακές πληροφορίες, ενώ παίζουν αποφασιστικό ρόλο και στους βομβαρδισμούς και στις μυστικές επιχειρήσεις εναντίον της Ρωσίας. Η δε Γαλλία ομολόγησε πως έχει στείλει δυνάμεις στην Ουκρανία. Το μενού συμπληρώνεται από πειρατικές κατασχέσεις ρωσικών εμπορικών πλοίων σε διεθνή ύδατα και από ολοένα και πιο έντονη πολεμική ρητορική.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/diethni/paizei-me-ti-fotia-i-disi-pligonontas-tin-arkouda/" title="Παίζει με τη φωτιά η Δύση πληγώνοντας την “Αρκούδα”…" target="_blank">
                    Παίζει με τη φωτιά η Δύση πληγώνοντας την &#8220;Αρκούδα&#8221;&#8230;                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Η θερμοκρασία ανέβηκε με την πυραυλική επίθεση που κατεδάφισε την οδική γέφυρα του Κερτς (ενώνει τη Ρωσία με την Κριμαία). Η επιτυχής αυτή επίθεση έγινε με την ενεργή και άμεση συνεργασία του ΝΑΤΟ, αφού δικά του αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου και συλλογής πληροφοριών πετούσαν σε διεθνή ύδατα κοντά στη γέφυρα. Και χθες δύο drones έπληξαν ρωσικό εμπορικό πλοίο στη Βαλτική που κατευθυνόταν στον ρωσικό θύλακο του Καλίνιγκραντ (σφηνωμένος μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας), ενώ επίθεση με drones δέχθηκε και ο ίδιος ο θύλακος.</p>


<div class="embed_code__container provider_twitter">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		</p>
<blockquote class="twitter-tweet">
<p lang="en" dir="ltr">BREAKING:Ukrainian drones are attacking Russia’s Kaliningrad exclave for the first time.The drones attacking targets in the port city of Baltyisk were probably launched from a ship off the coast.Russian air defense systems are trying to shoot down the drones. https://t.co/RZyHgzgqvy— Visegrád 24 (@visegrad24) <a target="_blank" href="https://x.com/visegrad24/status/2124209275425948124?ref_src=twsrc%5Etfw">November 21, 2026</a></p>
</blockquote>
<p>
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επίθεση αυτή πραγματοποιήθηκε με την άμεση σύμπραξη του ΝΑΤΟ, αφού η Ουκρανία δεν έχει πρόσβαση στη Βαλτική. Τα drones εκτοξεύτηκαν από Εσθονία ή Πολωνία ή Φινλανδία. Υπάρχει και το ενδεχόμενο να εκτοξεύτηκαν από την Ουκρανία να πέρασαν από τις βαλτικές χώρες και να καθοδηγήθηκαν από το ΝΑΤΟ για να πλήξουν το ρωσικό πλοίο. Πιθανότατα, η επίθεση αυτή να είναι αντίποινα για ένα ρωσικό πύραυλο, ο οποίος –κατά τη διάρκεια της μεγάλης ρωσικής επίθεσης εναντίον στόχων στην Ουκρανία– ηθελημένα ή κατά λάθος πέρασε τα σύνορα και έπεσε στην Πολωνία χωρίς να προκαλέσει θύματα και ζημιές.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<h3>Ολοένα και πιο κοντά η σύγκρουση</h3>
<p>Αν και ούτε η Μόσχα, ούτε οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες επιδιώκουν πόλεμο, το κλίμα που διαμορφώνεται από πράξεις και δηλώσεις, φέρνει τη σύγκρουση ολοένα και πιο κοντά. Η Ιστορία έχει αποδείξει πως μία σύρραξη δεν προκύπτει πάντα από συνειδητή επιλογή. Μπορεί να προκύψει από τη συσσώρευση ενεργειών, αντιδράσεων και λανθασμένων υπολογισμών, που οδηγούν σε σπιράλ κλιμάκωσης. Στις άρχουσες ευρωπαϊκές ελίτ έχει εδραιωθεί η αντίληψη ότι η Ρωσία δεν είναι απλώς ένας γεωπολιτικός ανταγωνιστής, αλλά μία απειλή.</p>
<p>Εκκινώντας από το δόγμα ότι η Ρωσία είναι επιθετική και απειλή, οι Ευρωπαίοι θεωρούν την Ουκρανία πρώτη γραμμή της ευρωπαϊκής άμυνας. Άρα, θεωρούν πως οφείλουν για το δικό τους συμφέρον να χαρίσουν στο Κίεβο ό,τι χρειάζεται για να καθηλώσει τους Ρώσους. Αυτό το δόγμα εξηγεί την πολυποίκιλη και κλιμακούμενη εμπλοκή της Ευρώπης στον πόλεμο. Στις διεθνείς σχέσεις, όμως, δεν έχει σημασία μόνο τι θεωρεί η μία πλευρά. Έχει εξίσου σημασία τι πιστεύει η άλλη.</p>
<p>Εδώ, λοιπόν, εμφανίζεται αυτό που στη θεωρία ονομάζεται &#8220;δίλημμα ασφαλείας&#8221;. Ένα κράτος λαμβάνει μέτρα τα οποία θεωρεί αμυντικά. Ο αντίπαλός του τα εκλαμβάνει ως επιθετικές κινήσεις και αντιδρά. Η πρώτη πλευρά εκλαμβάνει την αντίδραση σαν απόδειξη ότι είχε εξαρχής δίκιο να φοβάται. Έτσι προκύπτει σπιράλ κλιμάκωσης. Οι μεν Ρώσοι εισέβαλαν στην Ουκρανία για να αποτρέψουν την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, όπως είχε αποφασιστεί, οι δε Δυτικοί εξέλαβαν την εισβολή ως απόδειξη της ρωσικής δίνουν τα πάντα στο Κίεβο και επιπλέον εμπλέκονται ολοένα και περισσότερο για να εμποδίσουν μία ρωσική νίκη. Η Ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα διολίσθησης σε πόλεμο που κανείς δεν ήθελε. Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα.</p>
<h3>Κρίσιμα ερωτήματα</h3>
<p>Η Ευρώπη αδυνατεί να περιγράψει που θέλει να βρίσκονται σε 5-10 χρόνια οι σχέσεις της με τη Μόσχα. Θέλει μόνιμη αντιπαράθεση μαζί της; Θέλει τη Ρωσία αποκομμένη από την ευρωπαϊκή οικονομία; Θέλει την Ουκρανία –έστω και ακρωτηριασμένη– &#8220;αστακό&#8221; σαν προκεχωρημένο δυτικό οχυρό; Για πόσες δεκαετίες μπορεί να διατηρηθεί μία τέτοια κατάσταση χωρίς να διολισθήσει σε πόλεμο με μία μεγάλη πυρηνική δύναμη; Περισσότερα όπλα, περισσότερες κυρώσεις, περισσότερες αμυντικές δαπάνες και περισσότερες προκλήσεις δεν συνθέτουν στρατηγική.</p>
<p>Κάποια στιγμή, λοιπόν, πρέπει να δοθεί απάντηση σε ερωτήματα που δεν απαντώνται με όπλα. Έχει η Ευρώπη στρατηγική να πάει σε πόλεμο με τη Ρωσία, με σκοπό να την κατανικήσει και να επιβάλει αλλαγή καθεστώτος; Ορισμένοι το λένε, αλλά μία τέτοια στρατηγική οδηγεί πρωτίστως σε καταστροφή της ίδιας της Ευρώπης, λόγω των πυρηνικών. Ακόμα κι αν επανέφεραν τους Αμερικανούς στο ίδιο χαράκωμα, μία γενικευμένη σύγκρουση Δύσης-Ρωσίας θα οδηγούσε σε αμοιβαία καταστροφή.</p>
<p>Για έναν περίεργο λόγο, οι άρχουσες ελίτ στην Ευρώπη αρνούνται να συνυπολογίσουν το προφανές. Στον Ψυχρό Πόλεμο εκατέρωθεν και οι ηγεσίες και η κοινή γνώμη είχαν έντονο τον φόβο των πυρηνικών. Σήμερα, αυτό δεν ισχύει, παρότι ο κίνδυνος είναι υπαρκτός και η έλλειψη φόβου τον φέρνει πιο κοντά. Αναμφίβολα τα πυρηνικά είναι το ύστατο όπλο, αλλά εάν μία χώρα εισέλθει σε γενικευμένο πόλεμο, η διολίσθηση στα τακτικά πυρηνικά είναι σχεδόν αναπόφευκτη. Και εάν παραβιαστεί το πυρηνικό κατώφλι ακολουθεί η περαιτέρω κλιμάκωση&#8230;</p>
<h3>Το σπιράλ κλιμάκωσης</h3>
<p>Έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, μία διπλωματική λύση μοιάζει πολύ δύσκολη, λόγω του χάσματος που χωρίζει τις δύο πλευρές. Όλα δείχνουν πως το Κίεβο δεν μπορεί να νικήσει. Αυτό σημαίνει πως όσο συνεχίζεται ο πόλεμος, τόσο μεγαλύτερο θα είναι το κόστος της ειρήνης για τους Ουκρανούς. Το πιθανότερο, λοιπόν, είναι ο πόλεμος να λήξει με συνθηκολόγηση. Ένας τρόπος για να αποτραπεί η ρωσική νίκη, είναι η άμεση εμπλοκή του ΝΑΤΟ, αλλά αυτό θα οδηγούσε κατευθείαν σε πυρηνικό πόλεμο.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/amyna/mexri-telikis-ptoseos-oi-epitheseis-tis-arkoudas-stin-oukrania/" title="Μέχρι τελικής πτώσεως οι επιθέσεις της “Αρκούδας” στην Ουκρανία" target="_blank">
                    Μέχρι τελικής πτώσεως οι επιθέσεις της &#8220;Αρκούδας&#8221; στην Ουκρανία                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Ο άλλος τρόπος είναι οι διαπραγματεύσεις, όχι μόνο για την ειρήνη στην Ουκρανία, αλλά και για μία ευρύτερη αρχιτεκτονική ασφαλείας, που θα εγγυηθεί και την εθνική ασφάλεια της Ρωσίας και θα βάλει τις σχέσεις της με τη Δύση σ&#8217; ένα νέο λειτουργικό πλαίσιο. Η Μόσχα το επιδιώκει, αλλά οι Ευρωπαίοι δείχνουν να έχουν ξεχάσει τα βασικά: Η διπλωματία δεν είναι δώρο στη Ρωσία. Είναι μηχανισμός διαχείρισης της αντιπαράθεσης μαζί της.</p>
<p>Αποτροπή χωρίς διπλωματία καταλήγει σε αλλεπάλληλες κλιμακώσεις, όπως και διπλωματία χωρίς αποτροπή καταλήγει σε καταναγκασμό. Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι εάν η Ευρώπη πρέπει να είναι &#8220;σκληρή&#8221; ή &#8220;ήπια&#8221; απέναντι στη Ρωσία. Αυτοί οι όροι συσκοτίζουν το πρόβλημα. Το κρίσιμο είναι εάν η Ευρώπη διαθέτει στρατηγική και που αυτή οδηγεί. Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι ότι δημιουργούνται δομές και καλλιεργείται ένα κλίμα που χρειάζονται τη μόνιμη αντιπαράθεση για να αναπαράγονται. Πρόκειται για αυτοπαγίδευση.</p>
<p>Δεν πρόκειται κάποια στιγμή οι Ευρωπαίοι να στρέψουν ευθέως τα όπλα τους κατά της Ρωσίας. Ούτε οι Ρώσοι να επιτεθούν στο ΝΑΤΟ. Ο κίνδυνος είναι ένα επεισόδιο να πυροδοτήσει ένα σπιράλ κλιμάκωσης, που θα οδηγήσει αθέλητα σε γενικευμένο πόλεμο, ο οποίος αναπόφευκτα θα εξελιχθεί σε πυρηνικό. Είναι ενδεικτικό του πολεμικού κλίματος ότι η Πολωνία και οι Βαλτικές συζητούν σοβαρά να επιβάλουν αποκλεισμό στο Καλίνινγκραντ, παρότι η Μόσχα τους έχει προειδοποιήσει ότι θα χρησιμοποιήσει ακόμα και πυρηνικά για να το προστατεύσει. Η χθεσινή επίθεση στο ρωσικό πλοίο, μάλιστα, ενδέχεται να είναι πρώτο βήμα προς τον αποκλεισμό.</p>
<h3>Ο αυτοεγκλωβισμός του Πούτιν</h3>
<p>Ας σημειωθεί ότι ο Πούτιν δέχεται ισχυρές πιέσεις από τα περισσότερα μέλη του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Ρωσίας να στείλει ένα ισχυρό μήνυμα στην Ευρώπη. Θεωρούν ότι η Δύση ακολουθεί μία τακτική “σαλαμιού”. Μη υπαρχουσών ξεκάθαρα δηλωμένων ρωσικών κόκκινων γραμμών, κάνει το ένα βήμα μετά το άλλο, μετατρέποντας σε “κανονικότητα” αυτά που τα πρώτα χρόνια του πολέμου θεωρούνταν αδιανόητα ακόμα και από τα δυτικά “γεράκια”.</p>
<p>Η αλήθεια είναι πως η Μόσχα δεν χρησιμοποιεί όλα τα διαθέσιμα μέσα για να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο, παρότι δέχεται σοβαρά πλήγματα που προκαλούν σοβαρό κόστος. Για παράδειγμα αποφεύγει με εστιασμένες συστηματικές πυραυλικές επιθέσεις να καταστρέψει τις γέφυρες στον Δνείπερο, οι οποίες θα καθιστούσαν αδύνατο τον εφοδιασμό των ουκρανικών δυνάμεων στο μέτωπο και τις οδηγούσαν αναπόφευκτα σε κατάρρευση. Περιορίζεται σε μετρημένες επιθέσεις, οι οποίες προκαλούν προσωρινό κλείσιμο κάποιων γεφυρών, αλλά μέχρι εκεί.</p>
<p>Οι Γάλλοι έχουν την έκφραση a la guerre comme a la guerre, που χοντρικά σημαίνει ότι ο πόλεμος έχει τη δική του λογική. Πράγματι, βασικό δόγμα είναι πως από τη στιγμή που καλώς ή κακώς μπαίνεις σ’ ένα πόλεμο, είσαι υποχρεωμένος να χρησιμοποιήσεις όλα τα μέσα για νικήσεις. Γι’ αυτό και πληθαίνουν όσοι Ρώσοι και άλλοι ασκούν κριτική στον Πούτιν ότι με το εύρημα της “ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης” έχει αυτοεγκλωβιστεί σε μία αδιέξοδη πολιτική διαχείριση, η οποία όχι μόνο παρατείνει τον πόλεμο, αλλά και προκαλεί κόστος, απώλειες και φθορά στη Ρωσία. Προσθέτουν δε ότι όσο οι Ευρωπαίοι δεν πληρώνουν οι ίδιοι τίμημα, θα συνεχίσουν να κλιμακώνουν, γεγονός που κάποια στιγμή δεν θα αφήσει άλλη διέξοδο στη Μόσχα από το να απαντήσει σκληρά και τότε θα έχει έλθει η μετωπική σύγκρουση, που ο Πούτιν προσπαθεί να αποφύγει.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/zelenski_apempe.jpg" length="64403" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Ομολογία αποτυχίας από Φιντάν για τα F-35</title>
        <link>https://slpress.gr/amyna/omologia-apotixias-apo-fintan-gia-ta-f-35/</link>
        <guid isPermaLink="false">11979966</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΜΙΧΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Sun, 22 Nov 2026 13:20:36 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΑΜΥΝΑ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Ομολογία αποτυχίας της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής από το στόμα του καθ’ ύλη αρμοδίου υπουργού, Χακάν Φιντάν, συνιστά η μέσω δηλώσεων «ενοχοποίηση» της Ελλάδας για την αποτυχία της Τουρκίας να εντάξει στο οπλοστάσιό της τα αεροσκάφη πέμπτης γενιάς F-35 Lightning II. Παράλληλα, με το να αποφεύγει να ρίξει οποιοδήποτε φταίξιμο στο εσωτερικό, δηλαδή στις επιλογές του καθεστώτος Ερντογάν, προαναγγέλλει τη συνέχιση της ασκούμενης εξωτερικής πολιτικής από την Άγκυρα. Η Αθήνα έχει κάθε λόγο να νιώθει ευγνωμοσύνη… Μην το λέμε φωναχτά όμως, διότι θα μας ζητήσουν ανταλλάγματα.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Ο κ.<a href="https://slpress.gr/tag/xakan-fintan/"> Φιντάν</a> προσπάθησε να υποβαθμίσει τη σημασία της απόφασης προμήθειας του ρωσικού συστήματος αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής προστασίας S-400 ως της αιτίας αποκλεισμού της χώρας του από το πρόγραμμα των F-35. Όπως είπε και άλλες χώρες έχουν προμηθευθεί ρωσικά οπλικά συστήματα και δεν αντιμετώπισαν παρόμοια προβλήματα με την Ουάσινγκτον. Άρα, η αιτία επιβολής των κυρώσεων CAATSA στην Τουρκία είναι η δράση των ομάδων πίεσης (λόμπι) της Ελλάδας και του Ισραήλ!</p>
<p>Πιο αναλυτικά, η ομολογία αποτυχίας του Φιντάν είναι πιο σοβαρή για την Τουρκία, από όσο εκ πρώτης όψεως αποκαλύπτεται από τη δήλωση. Διότι εάν αναλυθεί… αντίστροφα, είναι σαν να έχει δηλώσει ο πολύς Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, ότι «εμείς θεωρούσαμε ότι θα προμηθευτούμε τους S-400 και δεν θα ανοίξει μύτη, αλλά την πατήσαμε»! Δεν το λες και καλό…</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/amyna/tha-kataferei-i-tourkia-na-poulisei-tous-s-400/" title="Θα καταφέρει η Τουρκία να πουλήσει τους S-400;" target="_blank">
                    Θα καταφέρει η Τουρκία να πουλήσει τους S-400;                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Το τουρκικό φιάσκο γίνεται όμως χειρότερο, εάν προχωρήσουμε τον συλλογισμό ένα βήμα παρακάτω. Όταν ρίχνει επισήμως το φταίξιμο στο ελληνικό και το ισραηλινό λόμπι, ομολογεί πως «δεν το περιμέναμε να έχουν αυτή την ισχύ… την πατήσαμε και σε αυτό»! Το σκεπτικό δεν τερματίζεται όμως ούτε καν εδώ! Έχει όμως και συνέχεια!</p>
<h4>Τουρκία και αμετροέπεια</h4>
<p>Η τουρκική εξωτερική πολιτική έχει στοχοποιήσει το Ισραήλ και του επιτίθεται σε κάθε ευκαιρία. Κατανοητό. Εδώ όμως εντοπίζεται η μεγάλη διαφορά στη διαφορά αντιμετώπισης των δυο χωρών. Η Τουρκία μπορεί να στοχοποιεί ρητορικά και την Ελλάδα, όμως ο τόνος και το ύφος με χαρακτηριστική απαξία και με μια υπεροψία που δεν συνάδει με τις «φυσιολογικές» διακρατικές σχέσεις.</p>
<p>Πόσες φορές δεν μας έχουν προειδοποιήσει οι γείτονες να μη… σηκώνουμε το κεφάλι παραπάνω από το μπόι μας; Ότι θα μας πετάξουν στη θάλασσα όπως στη μικρασιατική καταστροφή; Ότι γινόμαστε υποχείρια της πολιτικής άλλων δυνάμεων; Πόσο πιο ευδιάκριτο θα μπορούσε να γίνει ακόμα και για τον πιο ουδέτερο παρατηρητή, ότι η Τουρκία ουδέποτε συμφιλιώθηκε με την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον οθωμανικό ζυγό;</p>
<p>Πρόβλημά της&#8230; Διότι αυτή η -ψυχολογική εν πολλοίς- παράμετρος της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής αναδεικνύεται στην αχίλλειο πτέρνα της. Και εκ του αποτελέσματος, όπως μάλιστα αυτό κρίνεται από κορυφαίους Τούρκους αξιωματούχους, προκύπτει αβίαστα ότι η αξιοποίηση αυτής της τουρκικής αδυναμίας αποδοχής της πραγματικότητας από την ελληνική πλευρά, είναι σε γενικές γραμμές πετυχημένη. Διαχρονικά.</p>
<p>Με όλες τις παθογένειες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, την αδυναμία χάραξης λεπτομερούς εθνικής στρατηγικής και την πιστή εφαρμογή της, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων, η τουρκική αμετροέπεια έχει εξελιχθεί στο μεγαλύτερο όπλο για την ελληνική διπλωματία. Λειτουργεί ως πραγματικό σωσίβιο όταν η ελλαδική εξωτερική πολιτική δεν παρουσιάζει τη συνοχή, τη συνέχεια και τη συνέπεια που θα όφειλε να επιδεικνύει.</p>
<p>Όταν, συχνά, το εθνικό κέντρο δεν βοηθά όσο οργανωμένα θα όφειλε και το αποτέλεσμα σε θέματα όπως το επίμαχο των μαχητικών F-35 είναι κυρίως το αποτέλεσμα της «ιδιωτικής – ομογενειακής» πρωτοβουλίας, η ψυχοσύνθεση των Τούρκων αποτελεί το μεγαλύτερό μας όπλο. Πολλές μάλιστα φορές, αυτή η αμετροέπεια αποπνέει την αίσθηση μιας αρρωστημένης αίσθησης «φυλετικής» υπεροχής έναντι των υπολοίπων, συνορεύουσα με τον ρατσισμό!</p>
<h4>Τουρκία και σύνδρομο καταδίωξης</h4>
<p>Όταν όμως οι τουρκικές προσπάθειες «βρίσκουν τοίχο», αρχίζει η τουρκική γκρίνια και το κλασικό σύνδρομο καταδίωξης που τους κατατρύχει. Ένα σύνδρομο που είναι το αποτέλεσμα του ότι πέφτουν θύματα της ίδιας τους της ρητορικής! Πιστεύουν γνήσια ότι αποτελούν κάτι σαν κάποιον «περιούσιο λαό»… του Αλλάχ! Μόνο που όταν αρχίσουν τη γκρίνια η ζημιά έχει ήδη γίνει και τα αποτελέσματα της συνολικότερης προσέγγισης τα αντιμετωπίζουν επί του πεδίου.</p>
<p>Αδυνατώντας να αντιληφθούν αυτή την εξαιρετικά απλή πραγματικότητα, απορούν για ποιον λόγο η μεγάλη ιδέα που έχουν για τον εαυτό τους δεν φέρνει τα αποτελέσματα που θα έπρεπε, ώστε να είναι συμβατή με την εικόνα που καλλιεργούν επιμελώς στο εσωτερικό της χώρας! Γι’ αυτό δυσκολεύονται να δικαιολογήσουν το φιάσκο της εξωτερικής τους πολιτικής στο εσωτερικό και καταφεύγουν στον βολικό εξωτερικό εχθρό, τον Έλληνα, που αενάως τους επιβουλεύεται και τους υπονομεύει.</p>
<p>Παρά τις εκκλήσεις αυτού του εχθρού να ακολουθήσουν τον δρόμο της μετριοπάθειας και της λογικής εάν θέλουν να φέρουν αποτελέσματα. Το ότι όμως συμπεριφέρονται τόσο απαξιωτικά στο ρητορικό επίπεδο οι Τούρκοι, μεγιστοποιεί επικοινωνιακά το φιάσκο. Όπως αποδεικνύεται δε, στην πράξη η υπεροψία δίνει τη θέση της σε στροφή 180 μοιρών όταν αντιληφθούν ότι τα πολλά και παχιά λόγια, ενίοτε μπορεί να αποδειχτούν σε διπλωματικό και πρακτικό επίπεδο εξαιρετικά αντιπαραγωγικά.</p>
<h4>Αίγυπτος, Κόλπος, ΗΠΑ&#8230;</h4>
<p>Πίσω από τη διπλωματική αβρότητα με την οποία τους αντιμετωπίζουν κρίσιμες χώρες, όπως για παράδειγμα η Αίγυπτος και οι χώρες του Κόλπου, κρύβεται η σκληρή και μετρήσιμη εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων. Η Τουρκία νόμιζε ότι θα επιτίθεται ακόμα και με διπλωματική απρέπεια, ενίοτε και με σκαιότητα. Εάν «έβρισκε τοίχο», πίστευε πως θα το γύριζε ανερυθρίαστα στην κολακεία και την&#8230; εποικοδομητική προσέγγιση, χωρίς αυτή η συμπεριφορά να έχει συνέπειες. Ή μήπως στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις ισχύει τίποτα ουσιωδώς διαφορετικό;</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/ethnika/einai-pagida-i-amerikaniki-paremvasi-sta-ellinotourkika/" title="Είναι παγίδα η αμερικανική παρέμβαση στα ελληνοτουρκικά;" target="_blank">
                    Είναι παγίδα η αμερικανική παρέμβαση στα ελληνοτουρκικά;                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Πώς το λένε στο πεζοδρόμιο; «Πάρτο αλλιώς»! Όχι διότι «θα βρεις»! Διότι ήδη βρίσκεις. Δεν είναι εύκολο. Κι εμείς όμως, μάλλον θα προτιμούσαμε να συνεχίσουμε να είμαστε ευγνώμονες στην κατά φαντασίαν Υψηλή Πύλη… Ποιος θα το περίμενε! Στο τέλος θα πιστέψουμε ότι το καθεστώς της Τουρκίας είναι βαθύτατα φιλελληνικό. Και συγκαλύπτει τον φιλελληνισμό του με μαεστρία. Μια τόσο βολική για εμάς συνολική εικόνα δεν θα μπορούσε να φιλοτεχνήσει ούτε ο καλύτερος Έλληνας καλλιτέχνης.</p>
<p><a href="https://www.defence-point.gr/i-ellada-ofeilei-na-aisthanetai-eygnomon-apenanti-stin-toyrkia" target="_blank" rel="noopener">* Σε συνεργασία με το defence-point.gr</a></p>
<div class="yj6qo"></div>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/xakan-fidan-ape-s-400-tourkia-ipa-israel-SLpress.jpg" length="128671" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Με ποιο διακοινοτικό θεσμό προωθεί η Άγκυρα τη λύση των δύο κρατών</title>
        <link>https://slpress.gr/ethnika/me-poio-diakoinotiko-thesmo-proothei-i-agkira-tin-lisi-ton-dio-kraton/</link>
        <guid isPermaLink="false">11979693</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Sun, 22 Nov 2026 12:25:29 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΕΘΝΙΚΑ ]]></category>
                  <category><![CDATA[ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Η θέση για δυο κράτη στην Κύπρο, βασική στρατηγική επιδίωξη της κατοχικής Τουρκίας, κωδικοποιείται μετά από την επεξεργασία ενός μοντέλου, που καθορίζει όρια &#8220;συνεργασίας&#8221; στο νησί. Η Άγκυρα έχει διαμορφώσει ένα πλαίσιο, το οποίο προσαρμόζει όλες τις τουρκικές επιδιώξεις, το οποίο αφορά τη συγκρότηση ενός &#8220;Διακυβερνητικού Συμβουλίου Συνεργασίας της Κύπρου&#8221;, που θα αποτελείται από τους ηγέτες των &#8220;δυο κρατών&#8221; και αριθμού υπουργών (αναλόγως της ατζέντας).</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Η βασική &#8220;φιλοσοφία&#8221; της πρότασης, αφορά στην ύπαρξη δυο κρατών, τα οποία θα συνεργάζονται ως τρίτες χώρες. Θα είναι δυο κράτη, αλλά θα έχουν και κοινούς βηματισμούς σε μια σειρά ζητήματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος! Η πρόταση: Πρόκειται για μια πρόταση, που παρουσιάσθηκε στο παρελθόν από την κατοχική πλευρά και όπως φαίνεται δεν έφυγε ποτέ από το παρασκήνιο. Ήταν θέση που ετοιμάσθηκε από την Άγκυρα, δόθηκε στον τέως ηγέτη της αποσχιστικής οντότητας, Ερσίν Τατάρ, ο οποίος την παρουσίασε στην άτυπη πενταμερή στη Γενεύη, τον Μάρτιο του 2025.</p>
<p>Ήταν συνέχεια εκείνου του εγγράφου που παρουσίασε στην άτυπη Πενταμερή του Απριλίου του 2021 στη Γενεύη και εξηγούσε το αφήγημα για τα δυο κράτη. Το δεύτερο έγγραφο (Βάση για ένα βιώσιμο μέλλον στο νησί της Κύπρου), το οποίο αναλύει τη συνεργασία μεταξύ των &#8220;δύο κρατών&#8221;, προβλέπει τη δημιουργία ενός μοντέλου που λειτουργεί ήδη σε διεθνές επίπεδο μεταξύ χωρών.</p>
<p>Στη Γενεύη το 2025, ο Τατάρ είχε παρουσιάσει μια διακήρυξη για να υπογραφεί από τους δυο ηγέτες και προέβλεπε μεταξύ άλλων τα εξής: Η κοινή διακήρυξη, όπως αναφέρει το έγγραφο, θα είναι πολιτικά δεσμευτική. Στην πράξη επρόκειτο για αναγνώριση της αποσχιστικής οντότητας και απονομιμοποίηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.</p>
<p>Η πρόθεση της κατοχικής δύναμης φαίνεται και από την αναφορά ότι οι δυο ηγέτες «θα διακήρυσσαν για τη ξεχωριστή συμμετοχή εκάστης οντότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Σε ό,τι αφορά το εδαφικό, αυτό που προτεινόταν ήταν διαμοιρασμός της νεκρής ζώνης. Θα καταλάμβαναν, βασικά, κι άλλα εδάφη, μέσω της νεκρής ζώνης. Στα θέματα της Ασφάλειας θα διατηρείτο το σύστημα των εγγυήσεων, με προσαρμογή, ωστόσο, &#8220;στις νέες συνθήκες&#8221;.</p>
<h2><strong>Το μοντέλο Φιντάν</strong></h2>
<p>Πρόκειται για ένα μοντέλο, χαλαρής σχέσης, το οποίο παρουσιάζει ο κ. Φιντάν σε κατ΄ιδίαν επαφές του. Αυτό το Συμβούλιο θα λειτουργεί, ώστε να υπάρχει συνεννόηση σε &#8220;υψηλό επίπεδο&#8221; για «κεντρικά ζητήματα, κοινού συμφέροντος» κυρίως ενδιαφέροντος, που αφορούν ολόκληρο το νησί. Στην Άγκυρα, λοιπόν, αυτό το αφήγημα βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη των επαφών Τούρκων αξιωματούχων, όταν στη συζήτηση για το Κυπριακό, καλούνται να επεξηγήσουν λεπτομερώς τι θεωρούν ότι πρέπει να γίνει για το μέλλον του νησιού. Και φορείς αυτής της άποψης είναι η ηγεσία της Τουρκίας σε πολιτικό επίπεδο καθώς και Τούρκοι διπλωμάτες, κατά τις επαφές τους.</p>
<p>Ο <a href="https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1643044/o-ipomonetikos-erchiourman-ke-o-aoratos-attilas/" target="_blank" rel="noopener">Τουφάν Έρχιουρμαν</a> δεν έχει μέχρι σήμερα αναφερθεί σε αυτό το μοντέλο. Γενικά δεν αναφέρεται σε μοντέλα, ούτε καν γενικά στο ομοσπονδιακό. Το ζητούμενο για τον κατοχικό ηγέτη δεν είναι τι δηλώνει, αλλά τι προωθεί με τις θέσεις που εκφράζει. Θέσεις, που ετοιμάζονται στην Άγκυρα. Άλλωστε και ο διαπραγματευτής του, Μεχμέτ Ντανά, είναι υπόλογος στο τουρκικό ΥΠΕΞ και όχι στον ίδιο.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/ethnika/dialogo-dio-kraton-thelei-o-fintan/" title="Διάλογο… δύο κρατών θέλει ο Φιντάν!" target="_blank">
                    Διάλογο&#8230; δύο κρατών θέλει ο Φιντάν!                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Είναι σαφές πως ο κεντρικός άξονας της τουρκικής πολιτικής είναι αυτή των δυο κρατών. Ωστόσο, η Άγκυρα θέτει και κάποια ζητήματα που επιβεβαιώνουν ότι επιμένει σε δυο κράτη, αλλά θέλει και δικαιώματα σε ολόκληρη την Κύπρο. Τούτο δεν αποτελεί έκπληξη καθώς ο βασικός στόχος και επιδίωξη της κατοχικής πλευράς είναι ο στρατηγικός έλεγχος της Κύπρου. Το επιδιώκει μέσα από μια συμφωνία στο Κυπριακό. Το επιδιώκει και χωρίς συμφωνία.</p>
<h3>ΕΕ και ενεργειακά</h3>
<p>Τι ζητά η Άγκυρα πέραν από το να &#8220;κλειδώσει&#8221; τα δυο κράτη: Πρώτον, υποστηρίζει ότι και τα δυο κράτη θα πρέπει να είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και μάλιστα να γίνει αυτό αυτόματα, μετά από μια διαδικασία εξπρές για εναρμόνιση. Το σημαντικότερο στοιχείο που δείχνει τις τουρκικές προθέσεις είναι ότι βλέπουν τη συμμετοχή αυτή να είναι χωριστή. Κάτι που δεν φαίνεται να γίνει αποδεκτό από την <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%B5%CE%B5/">ΕΕ</a>. Στρατηγικά η Άγκυρα, πάντα έβλεπε το τουρκικό συνιστόν κρατίδιο (ή όπως διαφορετικά θα ονομαστεί), ως δικό της όχημα για να συμμετέχει στην Ένωση. Από τη στιγμή μάλιστα κατά την οποία η ίδια η Τουρκία δεν έχει προοπτική για ένταξη.</p>
<p>Δεύτερον, θεωρεί πως έχει δικαιώματα στο φυσικό πλούτο του νησιού. Δικαιώματα σε ολόκληρο το νησί, αν και επιδιώκει δυο κράτη. Κι αυτό, σύμφωνα με το επιχείρημα, αποτελεί &#8220;κληρονομιά&#8221; από την προηγούμενη κατάσταση πραγμάτων! Από &#8220;την συνεταιρική Κυπριακή Δημοκρατία&#8221;, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν. Στο έγγραφο γίνεται λόγος για την αξιοποίηση των υπεράκτιων φυσικών πόρων και της ηλεκτρικής διασύνδεσης με την ΕΕ.</p>
<p>Υπενθυμίζεται ότι σε σχέση με το φυσικό αέριο, η διαχρονική θέση της κατοχικής πλευράς είναι η από τώρα συνδιαχείρηση. Το εκφράζει και ο νυν κατοχικός ηγέτης. Η τουρκική πλευρά αναφέρεται στην δημιουργία ενός &#8220;Μηχανισμού Συνεργασίας&#8221; για τη διαχείριση των θεμάτων αυτών. Στο θέμα της ενέργειας υπάρχει σαφής θέση για συνεργασία από τώρα, πριν από την επίτευξη συμφωνίας. Στα υπόλοιπα θέματα, η Άγκυρα, με βάση το επεξεργασμένο πλαίσιο του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, η συνεργασία θα ξεκινήσει μετά την αποδοχή του αφηγήματος για δυο κράτη.</p>
<p>Το μοντέλο το οποίο ανέλαβε να προωθήσει τότε ο Τατάρ και απορρίφθηκε αμέσως από την Κυπριακή Δημοκρατία, για την κατοχική πλευρά παραμένει στις συζητήσεις ως ένα πλαίσιο που μπορεί να &#8220;λειτουργήσει&#8221;. Και το θέμα παρά την απόρριψη, θα συντηρείται.</p>
<p>Θα πάνε Νέα Υόρκη; Την ερχόμενη Τρίτη θα πραγματοποιηθεί νέα συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη και του κατοχικού ηγέτη, Τουφάν Έρχιουρμαν. Η συνάντηση έχει προετοιμασθεί από τους δυο διαπραγματευτές, Μενέλαο Μενελάου και Μεχμέτ Ντανά. Η συνάντηση γίνεται για συντήρηση της προσπάθειας εν αναμονή του καθορισμού ημερομηνίας για την πραγματοποίηση της κοινής συνάντησης των Χριστοδουλίδη και Έρχιουρμαν με τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.</p>
<p>Στην αναζήτηση ημερομηνίας, φαίνεται πως τα δεδομένα συνηγορούν πως η συνάντηση θα γίνει στην έδρα του Διεθνούς Οργανισμού, στη Νέα Υόρκη. Όπως συναφώς αναφέρεται, η Προσωπική Απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα για το Κυπριακό, Μαρία Άνχελα Ολγκίν, έχει αναλάβει να συζητά ημερομηνία με όλους τους εμπλεκόμενους.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/xakan-fidan-ape-tourkia-tagiani-cyprus-cypriako-SLpress.jpg" length="114066" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Η μεγάλη κονόμα της Τουρκίας από τα αρχαιοελληνικά και βυζαντινά μνημεία</title>
        <link>https://slpress.gr/politismos/i-megali-konoma-tis-tourkias-apo-ta-arxaioellinika-kai-vizantina-mnimeia/</link>
        <guid isPermaLink="false">11978425</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΜΑΥΡΟΥ ΟΛΓΑ]]></dc:creator>
        <pubDate>Sun, 22 Nov 2026 11:00:33 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Οι τουρκικές αρχές προβάλλουν γενικώς και αορίστως τα έσοδα του τουρισμού από &#8220;αρχαιότητες&#8221; ή &#8220;από το παρελθόν&#8221;, όμως χωρίς τα αρχαιοελληνικά, ελληνιστικά και βυζαντινά δημιουργήματα, τα τουριστικά έσοδα της γείτονος, δεν θα ήταν ίσως ούτε τα μισά.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Η τουρκική κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει ότι στο τουριστικό συνάλλαγμα τα μνημεία και τα μουσεία της χώρας <a href="https://veriportali.tuik.gov.tr/tr/press/58020" target="_blank" rel="noopener">συμβάλλουν μόνον κατά 0,5%</a> ή με 190 εκατ. δολάρια, ενώ στην ουσία εισπράττει πάνω από 500 εκατ. δολάρια, χωρίς να προσθέσουμε σε αυτά και το 20% με το οποίο φορολογεί τα έσοδα όσων μουσείων είναι ιδιωτικά ή ανήκουν σε άλλους φορείς. Υποτιμά για λόγους σκοπιμότητας τον αρχαιολογικό τουρισμό αφαιρώντας από το χρήμα που αφήνουν οι τουρίστες στη χώρα, τα έσοδα που ουσιαστικά &#8220;χρωστάει&#8221; στο παρελθόν του τόπου.</p>
<p>Με το ίδιο σκεφτικό, και στην Ελλάδα οι αρχαιολογικοί χώροι και τα μουσεία ως εισιτήρια αφήνουν το 1%, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το 99% του χρήματος που εισρέει από τουρίστες είναι ασύνδετο προς την ιστορία του τόπου και ότι όποιος τουρίστας δεν πάει σε μουσείο, έρχεται στην χώρα μας μόνο για μπάνια σε ωραίο παραλία ή για νυχτερινή ζωή σε νησάκι.</p>
<p>Πέρσι η <a href="https://slpress.gr/tag/%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1/">Τουρκία</a> εισέπραξε συνολικά από 65 εκατομμύρια τουριστών 59,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Κινήθηκε η οικονομία της και έζησαν τα χωριά της, παραλιακά και μη. Μπορεί ο τουρίστας να μην έδωσε τα 50 ευρώ να μπει στην Αγία Σοφία και στο σχεδόν όμορο μουσείο της, αλλά την είδε απ&#8217; έξω. Η Τουρκία έχει 664 μουσεία (κρατικά και μη) και 148 οργανωμένους αρχαιολογικούς χώρους με είσοδο από 6 μέχρι 50 ευρώ. Διατίθεται και ένα πολύ φτηνό πάσο διαρκείας με μόλις 3 ευρώ για όλους τους χώρους, αλλά είναι μόνον για Τούρκους πολίτες.</p>
<h3>Η Αγία Σοφία</h3>
<p>Η Αγία Σοφία είχε 3,7 εκατομμύρια επισκέπτες  το 2019 ως μουσείο -αλλά και ως ναός για όσους πήγαιναν εκεί με χριστιανικό δέος. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι αυξήθηκαν οι επισκέπτες από τότε που έγινε τζαμί, αλλά με ποικίλες δικαιολογίες δεν δίνει ακριβή αριθμό, παρότι γνωρίζει πολύ καλά πόσα εισιτήρια κόπηκαν πέρσι. Ξέρουμε ότι όταν έγινε τζαμί και καταργήθηκε το εισιτήριο, το 2020, οι επισκέψεις εκτινάχθηκαν στα 7 εκατομμύρια, αφ&#8217; ενός επειδή συνέρρεαν μουσουλμάνοι, αφ΄ετέρου επειδή καταργήθηκε για λίγα χρόνια (έως το 2024) το εισιτήριο.</p>
<p>Μέχρι το 2020 το εισιτήριο ήταν 72 τουρκικές λίρες (11 ευρώ). Καταργήθηκε και έγινε το &#8220;πατείς με πατώ σε&#8221;. <a href="https://www.naftemporiki.gr/kosmos/1531766/telos-i-dorean-eisodos-gia-toys-xenoys-stin-agia-sofia/" target="_blank" rel="noopener">Από το 2024 το εισιτήριο</a> για τους μη μουσουλμάνους επανήλθε και μάλιστα στα 25 ευρώ, «επειδή τόση κοσμοσυρροή θα φθείρει το μνημείο και πρέπει να μετριασθεί η προσέλευση». Όμως και τώρα υποστηρίζουν ότι οι επισκέπτες (μαζί με τους μουσουλμάνους που δεν πληρώνουν) είναι 6-7 εκατομμύρια το χρόνο.</p>
<p>Δεν θέλουν να πουν πόσα 25άρια εισέπραξαν πέρσι. Η δικαιολογία είναι ότι ανέλαβε ιδιωτική εταιρεία το σκέλος αυτό, όπως ανέλαβε και το γειτονικό &#8220;Μουσείο Ιστορίας &amp; Εμπειρίας Αγίας Σοφίας&#8221;. Οι ιδιώτες παίρνουν μάλιστα άλλα 25 ευρώ για το Μουσείο ανά επισκέπτη, για να δείξουν στο ισόγειο βυζαντινά λειτουργικά σκεύη, θραύσματα ψηφιδωτών, αρχαία τούβλα με ελληνικές επιγραφές, μερικά οθωμανικά κηροπήγια και ένα χειρόγραφο Κοράνι του 15ου αιώνα. Έχουν αφιερώσει έναν ολόκληρο όροφο στην άλωση, στον δε τελευταίο όροφο, για τη βυζαντινή περίοδο, δίνουν βαρύτητα στην εικονομαχία και στο μεγάλο σεισμό.</p>
<h3>Ποιοι είναι οι φίλοι των μουσείων</h3>
<p>Να προσθέσουμε ότι τα εκατομμύρια των επισκεπτών στα μουσεία δεν αντιπροσωπεύουν απαραιτήτως μοναδικούς επισκέπτες -μπορεί ο ίδιος τουρίστας να πήγε σε τρία μνημεία ή μουσεία. Επίσης, ότι ακόμα κι αν αυτά τα 60 εκατομμύρια επισκεπτών αρχαιολογικών χώρων και μουσείων ήταν όλοι αλλοδαποί και μοναδικοί, δεν μπορούμε να θεωρήσουμε αυθαίρετα ότι πήγαν στην Τουρκία ειδικά για να δουν ελληνικά μνημεία, καθώς άγνωστος αριθμός μπορεί να ταξίδευε εκεί ούτως ή άλλως και να βρέθηκε στο μουσείο παρεμπιπτόντως.</p>
<p>Παράλληλα, υπάρχουν τουρίστες που πηγαίνουν σε μνημεία σελτζουκικά ή οθωμανικά ή δερβίσικα, ή μπαίνουν σε ένα μουσείο για να δουν εκθέματα άλλων πολιτισμών. Όλα αυτά δυσχεραίνουν την αποτίμηση του &#8220;ελληνογενούς&#8221; ως προς τα κίνητρα τουρισμού της Τουρκίας.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/politismos/an-den-to-xerate-o-omiros-itan-tourkos-kai-ton-elegan-omar/" title="Αν δεν το ξέρατε, ο Όμηρος ήταν Τούρκος και τον έλεγαν Ομάρ!" target="_blank">
                    Αν δεν το ξέρατε, ο Όμηρος ήταν Τούρκος και τον έλεγαν Ομάρ!                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Η πλειοψηφία των τουριστών πάντως δεν είναι μουσουλμάνοι που θέλουν να δουν σελτζουκικά μνημεία. Εν κατακλείδι, δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για το πόσα ακριβώς &#8220;έβγαλε&#8221; η Τουρκία από ελληνικά θέατρα, αγάλματα, ερείπια παλατιών ή από την ιστορία μας και την Τροία. Ξέρουμε όμως ότι μόνον η Έφεσος και η Ιεράπολις συγκέντρωσαν 5 εκατομμύρια επισκέπτες πέρσι και η Έφεσος θεωρείται ο πρώτος σε επισκεψιμότητα αρχαιολογικός χώρος σε όλη τη χώρα.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Σε αυτό τον αριθμό των 5 εκατομμυρίων πρέπει να προστεθούν και της Τροίας και της Αλικαρνασσού και των μουσείων που έχουν κυρίως ελληνικές αρχαιότητες. Το αρχαιολογικό μουσείο της Κωνσταντινούπολης έρχεται πρώτο στην Τουρκία με 536.000 επισκέπτες το 2025 και έχει πληθώρα ελληνικών εκθεμάτων. Οι δε τεράστια υπόγεια δεξαμενή ύδρευσης του Ιουστινιανού για το ενδεχόμενο πολιορκίας (η Βασιλική Κινστέρνα) δέχεται γύρω στα 3 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως μετά την επαναλειτουργία της το 2022.</p>
<p><img loading="lazy" class="size-full wp-image-11978578 aligncenter" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-18-at-19-50-28-Βασιλική-Κιστέρνα-Το-Υπέροχο-Υπόγειο-Παλάτι-της-Κωνσταντινούπολης-YouTube.png" alt="" width="866" height="433" /></p>
<p>Η Τροία δέχεται 400.000 έως 600.000 επισκέπτες το χρόνο με είσοδο 27 ευρώ και η Πέργαμος στην Ιωνία προσελκύει 300.000 έως 450.000 στην Ακρόπολη και το Ασκληπιείο. Εκεί το εισιτήριο ειναι 15 ευρώ μόνο για την Ακρόπολη και άλλα 13 για το Ασκληπιείο. Ο Ναός του Απόλλωνα Διδύμων δέχεται 60.000 έως 130.000 επισκέπτες (προς 6 ευρώ) και η Μίλητος (χώρος και μουσείο) προς 6 ευρώ επίσης δέχεται περίπου 80.000 επισκέψεις.</p>
<h3>Ξοδεύουν οι αρχαιολάτρεις</h3>
<p>Η Τουρκία θα έχανε ίσως πάνω από το 50% των εσόδων της χωρίς την βουβή ελληνική παρουσία των μνημείων στα εδάφη της, γιατί το τουρκικό υπουργείο Τουρισμού και Πολιτισμού έχει σχολιάσει επισήμως ότι όσοι τουρίστες επισκέπτονται αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία, ξοδεύουν πολύ περισσότερα από τους άλλους τουρίστες.</p>
<p>Οι Τούρκοι υπολογίζουν ότι οι τουρίστες που επισκέπτονται μνημεία, ξοδεύουν σε ημερήσια βάση τα διπλάσια από τους υπόλοιπους, όχι επειδή είναι ακριβά τα εισιτήρια στους ιστορικούς χώρους, αλλά επειδή κατά κανόνα το μορφωτικό επίπεδο &#8220;πάει πακέτο&#8221; και με την οικονομική άνεση.</p>
<h3>Τα μουσεία και τα μνημεία</h3>
<p>Οι τουρκικές αρχές έχουν κάποιες γενικές ονομασίες στα τμήματα του μουσείου της Κων/λης, αλλά οι ώρες που χρειάζονται για να δει κάποιος το ελληνικό τμήμα μιλούν από μόνες τους και δείχνουν ότι το επίκεντρο είναι το ελληνικό στοιχείο, Βυζαντίου και Κωνσταντινουπόλεως αργότερα.  Έχουν βαφτίσει τη μια αίθουσα &#8220;Αρχαία Ανατολία&#8221; και χρειάζεται μισή ώρα για να την περιηγηθεί ο επισκέπτης έχει δε ευρήματα από Αραβία, Αίγυπτο, Μεσοποταμία και Μικρά Ασία.</p>
<p>Ονόμασαν γενικώς &#8220;Κήπο του Μουσείου&#8221; τα εκθέματα που χαρακτηρίζουν ρωμαϊκά, ενώ είναι ελληνικά, βυζαντινά και κάποια όντως ρωμαϊκά, διασπώντας στην ουσία ότι &#8220;θυμίζει&#8221; Ελλάδα, καθώς έβαλαν σε τέταρτο χώρο το &#8220;καθαυτό&#8221; Αρχαιολογικό μουσείο. Εκεί υπάρχουν αρχαία γλυπτά, και οι σαρκοφάγοι <a href="https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/history/art/page_147.html" target="_blank" rel="noopener">του Μεγάλου Αλέξανδρου</a> (ονομασία που δόθηκε επειδή παριστά τον ίδιο στη μάχη της Ισσού) και των Κλαιουσών Γυναικών -έργα φιλοτεχνημένα σε ελληνικό μάρμαρο και από Έλληνες γλύπτες (πιθανώς από την Αθήνα ή τη Ρόδο) το 350 π.Χ.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/politismos/pos-oi-tourkoi-metatrepoun-tis-ellinikes-arxaiotites-se-romaikes/" title="Πως οι Τούρκοι μετατρέπουν τις ελληνικές αρχαιότητες σε ρωμαϊκές" target="_blank">
                    Πως οι Τούρκοι μετατρέπουν τις ελληνικές αρχαιότητες σε ρωμαϊκές                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Υπάρχουν και τα μνημεία που οι τουρκικές αρχές έμμεσα αποσιωπούν ως προς τη συνολική επισκεψιμότητα. Για παράδειγμα στην Πόλη <a href="https://www.sabah.com.tr/yasam/tekfur-sarayi-muzesinin-ziyaretci-sayisi-artiyor-4725092" target="_blank" rel="noopener">το παλάτι του Πορφυρογέννητου</a> (Tefkur Sarayi) μόλις άνοιξε το 2019 (το είχαν κλειστό επί χρόνια) δέχτηκε σε ένα μήνα 6.500 επισκέπτες. Εν συνεχεία οι επισκέψεις ενσωματώθηκαν με όλων των δημοτικών μνημείων και μουσείων, οπότε δεν έχουμε εικόνα.</p>
<p>Οι επισκέψεις στο Φρούριο του Επταπυργίου (Γιεντίκιουλε) δεν ανακοινώνονται παρότι κόβονται εισιτήρια. Ο πυρήνας της δυτικής πλευράς είναι η Χρυσή Πύλη των Θεοδοσιανών Τειχών και ήταν η Πύλη Θριάμβου -είσοδος αυτοκρατόρων στην Πόλη. Μετά την άλωση ο Μωάμεθ Β΄ πρόσθεσε τρεις στους τέσσερις πύργους των Τειχών.</p>
<h3>Αλικαρνασσός και Μύνδος</h3>
<p><a href="https://turkisharchaeonews.net/museum/museum-underwater-archaeology-bodrum" target="_blank" rel="noopener">Το ενάλιο μουσείο της Αλικαρνασσού</a> (Μπόντρουμ για την Τουρκία) δέχεται 300.000 επισκέπτες το χρόνο, καθώς εκεί εκτίθεται ένα περίφημο ναυάγιο του 1300 π.Χ.,που το πολύτιμο φορτίο του (ο χρυσός σκαραβαίος με σφραγίδα της Νεφερτίτης μεταξύ άλλων) είχε προορισμό κάποια μυκηναϊκή πόλη. Ο<span class="iNqyIf" data-sfc-cp="" data-sfc-root="c" data-complete="true">ι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι το φορτίο ήταν ή &#8220;βασιλικά δώρα&#8221; ή κρατική παραγγελία που προοριζόταν για κάποιο ισχυρό μυκηναϊκό κέντρο της ηπειρωτικής Ελλάδας, όπως οι Μυκήνες<!--TgQPHd|||[]-->, η Τίρυνθα<!--TgQPHd|||[]--> ή η Θήβα<!--TgQPHd|||[]-->, με πιθανή ενδιάμεση στάση τη Ρόδο<!--TgQPHd|||[]--> ή την Κρήτη<!--TgQPHd|||[]-->. </span></p>
<p><span class="iNqyIf" data-sfc-cp="" data-sfc-root="c" data-complete="true">Με το καράβι ταξίδευαν τουλάχιστον δύο υψηλόβαθμοι Μυκηναίοι απεσταλμένοι ή έμποροι. Αυτό αποδεικνύεται από τα προσωπικά τους αντικείμενα -μυκηναϊκά ξίφη, ξυράφια και σφραγιδόλιθοι. Το καράβι είχε φορτώσει γυαλί και κασσίτερο από την χώρα των Φοινίκων (σημερινό Λίβανο), έκανε μια στάση στην Κύπρο για να φορτώσει χαλκό και κεραμικά, αλλά μετά τσακίστηκε στα βράχια, στα νότια παράλια της Μικράς Ασίας. Άλλα δύο ναυάγια εκτίθενται με την ονομασία του τουρκικού παραλιακού χωριού όπου εντοπίστηκαν. Από αυτά τα ναυάγια υπάρχει και &#8220;Έκθεση αμφορέων&#8221; με εκατοντάδες ευρήματα, που η Τουρκία χαρακτηρίζει &#8220;μεσογειακά&#8221;.</span></p>
<p>Σχετικά κοντά, απέναντι από την Κω και την Κάλυμνο, είναι και τα ερείπια της <a href="https://yatmarina.com.tr/deniz-cekildi-3500-yillik-yol-gorundu-myndostan-akdenizin-batik-sehirlerine/" target="_blank" rel="noopener">αρχαίας Μύνδου</a>, που είχε οικοδομηθεί από Λέγεγες, αλλά αποικίστηκε από Δωριείς από την Τροιζήνα και της έδωσαν ελληνικό χαρακτήρα και ισχυρή ναυτική παρουσία. Τμήματα τειχών και λιμενικών εγκαταστάσεων διακρίνονται κάτω από το νερό (οικισμός  Γκιουμουσλούκ). Δεν ξέρουμε την επισκεψιμότητα εκεί, καθώς ειναι ενσωματωμένα στο 1,3 εκατ. επισκεπτών της Αλικαρνασσού. Εκείνο που ξέρουμε είναι ότι οι αρχαιότητες είναι απόλυτα εκτεθειμένες με σχεδόν ανύπαρκτη φύλαξη και με τα κότερα να αγκυροβολούν δίπλα τους ή ίσως και πάνω τους&#8230;.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/arxaia-poli-ape-antalya-tourkia-mnhmeia-arxaiologikos-xoros-SLpress.jpg" length="244027" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Η απόφαση της Χάγης για τη Μιανμάρ και οι επιπτώσεις της για Ισραήλ και Ελλάδα</title>
        <link>https://slpress.gr/diethni/i-apofasi-tis-xagis-gia-ti-mianmar-kai-oi-epiptoseis-tis-gia-israil-kai-ellada/</link>
        <guid isPermaLink="false">11979311</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΜΗΤΡΑΛΕΞΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Sun, 22 Nov 2026 09:45:28 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΔΙΕΘΝΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Η ιστορική απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, της 19ης Νοεμβρίου 2026, για τη γενοκτονία των Ροχίνγκια στη Μιανμάρ έχει καθοριστική νομολογιακή σημασία για την εκκρεμή υπόθεση Νότια Αφρική κατά Ισραήλ σχετικά με τη Γάζα. <strong>Πρώτον</strong>, το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι η <strong>ειδική γενοκτονική πρόθεση</strong> μπορεί να αποδειχθεί από τη <strong>συνολική, σωρευτική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών</strong>, εφόσον αποτελεί τη <strong>μόνη εύλογη συναγωγή</strong> από τα αποδεικτικά στοιχεία, χωρίς να απαιτείται ρητή διαταγή εξόντωσης.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p style="font-weight: 400"><strong>Δεύτερον</strong>, ξεκαθάρισε ότι η επίκληση στρατιωτικών σκοπών, αντιτρομοκρατικών επιχειρήσεων ή ακόμη και της επιδίωξης αναγκαστικού εκτοπισμού δεν αποκλείει τη συνύπαρξη γενοκτονικής πρόθεσης. <strong>Τρίτον</strong>, και ίσως σημαντικότερο για τη διεθνή ευθύνη των κρατών, διευκρίνισε ότι η υποχρέωση πρόληψης της γενοκτονίας ενεργοποιείται ήδη από τη γνώση, πραγματική ή οφειλόμενη, ενός σοβαρού κινδύνου γενοκτονίας, χωρίς να προϋποθέτει ούτε προηγούμενη δικαστική απόφαση ούτε καν τελική διαπίστωση ότι πράγματι τελέστηκε γενοκτονία.</p>
<p style="font-weight: 400">Η υποχρέωση αυτή βαρύνει τα συμβαλλόμενα κράτη ανάλογα με τη δυνατότητά τους να επηρεάσουν τις εξελίξεις και τα ευλόγως διαθέσιμα μέσα πρόληψης. Επομένως, η νέα απόφαση δεν προδικάζει δικαστικά την ευθύνη του Ισραήλ, αλλά προσδιορίζει με ιδιαίτερη σαφήνεια τόσο τα κριτήρια με τα οποία θα εξεταστεί η γενοκτονική πρόθεση στη Γάζα όσο και τις ήδη υφιστάμενες υποχρεώσεις πρόληψης των κρατών, πριν την τελική απόφαση και ανεξαρτήτως αυτής.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p style="font-weight: 400">Στις 19 Νοεμβρίου 2026 το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ICJ/ΔΔΧ), το δικαστικό όργανο των Ηνωμένων Εθνών, εξέδωσε απόφαση με ιδιαίτερο βάρος για το διεθνές δίκαιο της γενοκτονίας. Στην υπόθεση Γκάμπια κατά Μιανμάρ, με εννέα ψήφους έναντι έξι, έκρινε ότι η Μιανμάρ διέπραξε γενοκτονία κατά των Ροχίνγκια στο βόρειο τμήμα της πολιτείας Ραχίν, κατά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του 2017. Για πρώτη φορά το ΔΔΧ διαπίστωσε διεθνή ευθύνη κράτους για την ίδια την τέλεση γενοκτονίας: στη δίκη Βοσνία και Ερζεγοβίνη κατά Σερβίας του 2007 είχε αναγνωρίσει τη γενοκτονία στη Σρεμπρένιτσα, αλλά όχι τον καταλογισμό της τέλεσής της στη Σερβία.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p style="font-weight: 400">Η νέα απόφαση δεν αφορά ατομική ποινική ενοχή (δε μιλάμε για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, ICC, επίσης στη Χάγη), αφορά πράξεις καταλογιζόμενες σε κράτος και παραβίαση της Σύμβασης του 1948 για την Πρόληψη και Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας. απόφαση, η νομολογία και το προηγούμενο που παράγει, έχει γιγαντιαία σημασία για την επικείμενη εκδίκαση του Νότια Αφρική κατά Ισραήλ για το έγκλημα της γενοκτονίας (<a target="_blank" href="https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf">επισυνάπτονται</a> τα<a target="_blank" href="https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-sum-01-00-en.pdf"> πρωτογενή κείμενα</a>).</p>
<h3><strong>Το ιστορικό </strong></h3>
<p style="font-weight: 400">Η υπόθεση προέκυψε από τη μακρά ιστορία διακρίσεων εις βάρος των Ροχίνγκια, εθνοτικής ομάδας κατά πλειονότητα μουσουλμανικής. Έπειτα από επιθέσεις της οργάνωσης Arakan Rohingya Salvation Army (ARSA), οι δυνάμεις ασφαλείας της Μιανμάρ εξαπέλυσαν το 2017 εκτεταμένες &#8220;επιχειρήσεις εκκαθάρισης&#8221; (clearance operations), συνοδευόμενες από μαζικές θανατώσεις, σεξουαλική βία, καταστροφή οικισμών και εκτοπισμό μεγάλου μέρους του πληθυσμού προς το Μπανγκλαντές.</p>
<p style="font-weight: 400">Η Γκάμπια άσκησε προσφυγή στις 11 Νοεμβρίου 2019 δυνάμει του άρθρου IX της Σύμβασης, χωρίς να αποτελεί η ίδια άμεσα ζημιωθέν κράτος. Με την απόφαση επί των προδικαστικών ενστάσεων της 22ας Ιουλίου 2022, το ΔΔΧ αναγνώρισε ότι οι υποχρεώσεις της Σύμβασης είναι υποχρεώσεις έναντι όλων των συμβαλλόμενων μερών (erga omnes partes) και ότι κάθε συμβαλλόμενο κράτος διαθέτει το έννομο συμφέρον να επιδιώκει τη συμμόρφωση άλλου κράτους. Έντεκα κράτη παρενέβησαν στη διαδικασία για την ερμηνεία διατάξεων της Σύμβασης.</p>
<p style="font-weight: 400">Το διατακτικό της 19ης Νοεμβρίου περιλαμβάνει περισσότερες από μία διαπιστώσεις. Εκτός από την τέλεση γενοκτονίας (9–6), η Μιανμάρ κρίθηκε υπεύθυνη για παράβαση της υποχρέωσης πρόληψης γενοκτονίας από μη κρατικά πρόσωπα που έδρασαν παράλληλα με τις δυνάμεις ασφαλείας της (9–6), για παράβαση της υποχρέωσης τιμωρίας (11–4) και για μη θέσπιση της αναγκαίας νομοθεσίας εφαρμογής της Σύμβασης (14–1). Διαπιστώθηκε ακόμη παραβίαση της υποχρέωσης διατήρησης αποδεικτικών στοιχείων, η οποία είχε επιβληθεί με τη διάταξη προσωρινών μέτρων της 23ης Ιανουαρίου 2020 (11–4).</p>
<p style="font-weight: 400">Αντιθέτως, το Δικαστήριο δεν διαπίστωσε αυτοτελή παραβίαση λόγω άμεσης και δημόσιας προτροπής ιδιωτών σε τέλεση γενοκτονίας (14–1). Η τελευταία κρίση δεν συνεπάγεται ότι η ρητορική μίσους ήταν αδιάφορη για την απόδειξη της γενοκτονικής πρόθεσης (Διατακτικό και κατανομή ψήφων, παρ. 646).</p>
<h3>Πέντε δυνατές πράξεις γενοκτονίας</h3>
<p style="font-weight: 400">Για να αντιληφθεί κανείς την απόφαση, πρέπει να διακρίνει την αντικειμενική υπόσταση (actus reus) από την ειδική υποκειμενική υπόσταση (dolus specialis). Το άρθρο II της Σύμβασης απαριθμεί πέντε δυνατές πράξεις γενοκτονίας. Η τέλεση κάποιας από αυτές δεν αρκεί αφ&#8217; εαυτής: απαιτείται επιπλέον πρόθεση καταστροφής, εν όλω ή εν μέρει, εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας ως τέτοιας.</p>
<p style="font-weight: 400">Στη Μιανμάρ το ΔΔΧ διαπίστωσε την αντικειμενική υπόσταση των περιπτώσεων (α), (β) και (δ). Αντίθετα, δεν θεώρησε αποδεδειγμένη την αντικειμενική υπόσταση της περίπτωσης (γ). Δεν τέθηκε αντίστοιχη θετική κρίση για την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από μία ομάδα σε άλλη, την περίπτωση (ε) (Σκεπτικό, παρ. 283–372).</p>
<p style="font-weight: 400">Ως προς την περίπτωση (α), το Δικαστήριο διαπίστωσε εκ προθέσεως θανάτωση χιλιάδων Ροχίνγκια. Το σκεπτικό του παραπέμπει σε εκτίμηση περίπου 10.000 θανάτων, χωρίς ο αριθμός αυτός να αποτελεί μαθηματικό όριο για τη στοιχειοθέτηση γενοκτονίας: η γενοκτονία δεν πάει &#8220;με το κιλό&#8221;, όπως υποθέτουν διάφοροι Έλληνες δημοσιολογούντες και πολιτικοί αξιωματούχοι. Διευκρινίζει ότι η εκ προθέσεως θανάτωση καλύπτει τόσο την επιδίωξη του θανάτου όσο και την ενέργεια με γνώση ότι ο θάνατος αποτελεί κατά πάσα πιθανότητα συνέπειά της· δεν αρκεί απλή ή βαριά αμέλεια.</p>
<p style="font-weight: 400">Η πρόθεση θανάτωσης, ωστόσο, είναι διακριτή από την πρόσθετη γενοκτονική πρόθεση καταστροφής της ομάδας. Ως προς την περίπτωση (β), το Δικαστήριο συνεκτίμησε τη σοβαρή σωματική και ψυχική βλάβη από δολοφονικές επιθέσεις, βασανιστήρια, βιασμούς και τις συγκεκριμένες τραυματικές περιστάσεις του εκτοπισμού. Ο αναγκαστικός εκτοπισμός δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με τέτοια βλάβη· η σοβαρότητά της πρέπει να αποδεικνύεται (<a href="https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw2YnubY9CFjrsRu9QbBlTDE">Σκεπτικό, παρ. 312–337</a>).</p>
<p style="font-weight: 400">Ως προς την περίπτωση (δ), το Δικαστήριο διαπίστωσε μέτρα με σκοπό την παρεμπόδιση γεννήσεων εντός της προστατευόμενης ομάδας. Συνεκτίμησε περιορισμούς στους γάμους και στις γεννήσεις, άρνηση καταχώρισης γεννήσεων και έκδοσης πιστοποιητικών γέννησης για παιδιά Ροχίνγκια, την τεκμηριωμένη εκτεταμένη σεξουαλική βία και δημόσια μηνύματα σχετικά με τη δήθεν ανεξέλεγκτη αύξηση του πληθυσμού των Ροχίνγκια. Δεν απαιτείται να αποδειχθεί ότι τελικά μειώθηκαν οι γεννήσεις, απαιτείται όμως τα επίδικα μέτρα να επιβάλλονται με αυτόν τον σκοπό και να είναι αντικειμενικά ικανά να τον επιτύχουν. Η διάκριση ανάμεσα στην πρόθεση παρεμπόδισης γεννήσεων και στη γενική ειδική γενοκτονική πρόθεση είναι και εδώ απαραίτητη. (<a href="https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw2YnubY9CFjrsRu9QbBlTDE">Σκεπτικό, παρ. 357–372</a>).</p>
<p style="font-weight: 400">Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση (γ), η οποία περιλαμβάνει την εκ προθέσεως υποβολή ομάδας σε συνθήκες διαβίωσης αντικειμενικά ικανές να επιφέρουν τη φυσική καταστροφή της, εν όλω ή εν μέρει. Το Δικαστήριο απέδωσε τον όρο <em>calculated</em> <em>to</em> <em>bring</em> <em>about</em> όχι ως πρόσθετη, αυτοτελή υποκειμενική πρόθεση αλλά <strong>ως απαίτηση αντικειμενικής ικανότητας των επιβαλλόμενων συνθηκών να οδηγήσουν, με την πάροδο του χρόνου,</strong> στον θάνατο ουσιώδους μέρους της ομάδας. Δεν απαιτείται να έχει επέλθει ήδη η καταστροφή. Στη συγκεκριμένη υπόθεση έκρινε ότι τα στοιχεία για τις στερήσεις και τις βιαιότητες δεν απέδειξαν την απαιτούμενη αντικειμενική ικανότητα υπό αυτή τη διάταξη. Το συμπέρασμα δεν αποδυναμώνει τις άλλες διαπιστωμένες πράξεις γενοκτονίας, όμως αποκαλύπτει πόσο αυστηρά εξετάζεται κάθε επιμέρους νομική βάση (<a href="https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw2YnubY9CFjrsRu9QbBlTDE">Σκεπτικό, παρ. 338–356</a>).</p>
<p style="font-weight: 400">Το κεντρικό ερμηνευτικό ζήτημα, ωστόσο, ήταν <strong>η απόδειξη της ειδικής γενοκτονικής πρόθεσης</strong>. Όταν δεν υπάρχει άμεση απόδειξη, όπως μια ρητή διαταγή καταστροφής, το Δικαστήριο δέχεται ότι η πρόθεση μπορεί να συναχθεί από έμμεσες ή περιστασιακές αποδείξεις. Η συναγωγή οφείλει να είναι η μόνη εύλογη (<strong>only</strong><strong>reasonable</strong> <strong>inference</strong>) που προκύπτει από τα περιστατικά ως σύνολο.</p>
<h3>Μέθοδος αξιολόγησης</h3>
<p style="font-weight: 400">Η μέθοδος αξιολόγησης είναι ολιστική: ιστορικό διακρίσεων, αντι-ροχινγκιανή προπαγάνδα, επιλεκτική στοχοποίηση χωριών και προσώπων, βία κατά παιδιών, σεξουαλική βία, οργανωμένη καταστροφή οικισμών και συστηματικότητα των στρατιωτικών επιχειρήσεων εξετάζονται από κοινού. Πρόκειται για συνεκτίμηση συγκλινουσών ενδείξεων, όχι για τεκμήριο γενοκτονίας ούτε για άθροιση αυτοτελώς ανεπαρκών νομικών χαρακτηρισμών (<a href="https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw2YnubY9CFjrsRu9QbBlTDE">Σκεπτικό, παρ. 381–443</a>).</p>
<p style="font-weight: 400">Η ολιστική μέθοδος δεν χαλαρώνει το αποδεικτικό επίπεδο. Για την τέλεση γενοκτονίας το ΔΔΧ απαιτεί πλήρως πειστικές αποδείξεις (fully conclusive evidence) και να έχει πεισθεί πλήρως για τη βασιμότητα της καταγγελίας. Το βάρος απόδειξης παραμένει στην προσφεύγουσα χώρα. Η καθ’ ης δεν απαιτείται να αποδείξει με το ίδιο αυστηρό αποδεικτικό επίπεδο την ύπαρξη μιας άλλης εύλογης συναγωγής, οφείλει όμως να αποδείξει όσα πραγματικά περιστατικά επικαλείται προς στήριξη των ισχυρισμών της.</p>
<p style="font-weight: 400">Το αν η γενοκτονική πρόθεση αποτελεί τη μόνη εύλογη συναγωγή από το σύνολο των αποδείξεων κρίνεται τελικά από το ίδιο το Δικαστήριο. Η δυνατότητα μεγαλύτερης ευελιξίας στην εκτίμηση έμμεσων αποδείξεων, ιδίως όταν ένα κράτος ελέγχει αποδεικτικό υλικό στο οποίο δεν έχει πρόσβαση ο αντίδικός του, δεν συνεπάγεται αντιστροφή του βάρους απόδειξης (<a href="https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw2YnubY9CFjrsRu9QbBlTDE">Σκεπτικό, παρ. 78–131 και 438–450</a>).</p>
<p style="font-weight: 400">Εξαιρετικά σημαντική είναι η θέση ότι η ειδική γενοκτονική πρόθεση δύναται να συνυπάρχει με στρατιωτικούς, πολιτικούς ή τιμωρητικούς σκοπούς. Η Μιανμάρ επικαλέστηκε την αντιμετώπιση της ARSA, την αντι-εξέγερση, τον εκτοπισμό και τη συλλογική τιμωρία ως εναλλακτικές ερμηνείες. Η πλειοψηφία έκρινε ότι αυτές δεν εξηγούσαν ευλόγως τη συνολική αποδεδειγμένη συμπεριφορά, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων κατά διαφευγόντων αμάχων, βίας εναντίον παιδιών και εκτεταμένης σεξουαλικής βίας.</p>
<p style="font-weight: 400">Η πρόθεση αναγκαστικού εκτοπισμού δεν ταυτίζεται με πρόθεση γενοκτονίας, αλλά ούτε την αποκλείει. Ούτε η μη εξάντληση κάθε διαθέσιμης δυνατότητας θανάτωσης αναιρεί αυτομάτως τη γενοκτονική πρόθεση. Έτσι, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει και άλλος σκοπός, <strong>αλλά αν μια εξήγηση χωρίς γενοκτονική πρόθεση μπορεί ακόμη να ερμηνεύσει ευλόγως το σύνολο των αποδείξεων </strong>(<a href="https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw2YnubY9CFjrsRu9QbBlTDE">Σκεπτικό, παρ. 431–468</a>).</p>
<p style="font-weight: 400">Σημαντική, και εν μέρει νέα, είναι επίσης η αντιμετώπιση της υποχρέωσης πρόληψης. Στην παράγραφο 487 το Δικαστήριο διατυπώνει ρητά ότι η διεθνής ευθύνη για παράβαση αυτής της υποχρέωσης δεν προϋποθέτει διαπίστωση ότι πράγματι τελέστηκε γενοκτονία. Πρόκειται για υποχρέωση δέουσας επιμέλειας (duediligence): ενεργοποιείται όταν ένα κράτος γνωρίζει ή οφείλει να γνωρίζει ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος γενοκτονίας και απαιτεί τη λήψη των ευλόγως διαθέσιμων μέτρων πρόληψης (<strong>αντιλαμβανόμαστε εάν μας αφορά το εάν χτυπάει η καμπάνα και για ποιον;</strong>).</p>
<p style="font-weight: 400">Η συγκεκριμένη κρίση αφορούσε μη κρατικά πρόσωπα των οποίων οι ενέργειες δεν είχαν καταλογιστεί στη Μιανμάρ. Η εφαρμογή της αρχής στις περιπτώσεις όπου οι καταγγελλόμενες πράξεις προέρχονται από τα ίδια τα κρατικά όργανα, όπως στην περίπτωση του Ισραήλ, απαιτεί χωριστή νομική εξέταση. Η διατύπωση της πλειοψηφίας για τη μη αναγκαιότητα πραγματικής τέλεσης γενοκτονίας παρουσιάζει επίσης ένταση με προηγούμενες νομολογιακές θέσεις και προκάλεσε αντίλογο σε χωριστές γνώμες (<a href="https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw2YnubY9CFjrsRu9QbBlTDE">Σκεπτικό, παρ. 478–488</a>).</p>
<h3 style="font-weight: 400"><strong>Η απόφαση προσδιορίζει και συγκεκριμένες έννομες συνέπειες</strong></h3>
<p style="font-weight: 400">Το Δικαστήριο υποχρέωσε τη Μιανμάρ να θεσπίσει την απαιτούμενη νομοθεσία και να ερευνήσει αποτελεσματικά τις εύλογες υπόνοιες για πράξεις του άρθρου III, προβαίνοντας, όπου δικαιολογείται, σε διώξεις και τιμωρία. Διέταξε διαβεβαιώσεις και εγγυήσεις μη επανάληψης, μέτρα αποκατάστασης της προτέρας κατάστασης (restitution) —όπως ασφαλή, εθελοντική και αξιοπρεπή επιστροφή, οικογενειακή επανένωση, επιστροφή ή αντικατάσταση περιουσιών, αναζήτηση αγνοουμένων και υποστήριξη θυμάτων— και αποζημίωση όπου η αποκατάσταση δεν επαρκεί.</p>
<p style="font-weight: 400">Το ύψος της αποζημίωσης παραπέμφθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο, για το οποίο διατηρήθηκε η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου· προβλέφθηκε έκθεση της Μιανμάρ εντός διετίας (<a href="https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://www.refworld.org/sites/default/files/2026-11/178-20261119-jud-01-00-en.pdf&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw2YnubY9CFjrsRu9QbBlTDE">Σκεπτικό, παρ. 595–625</a>). Η απόφαση δεν ήταν ομόφωνη. Έξι δικαστές —η διαβόητη αντιπρόεδρος Sebutinde, οι Tomka, Abraham, Xue, Nolte και ο adhoc δικαστής Kress— διατύπωσαν κοινή μειοψηφούσα γνώμη.</p>
<p style="font-weight: 400">Η σχέση της απόφασης με την υπόθεση Νότια Αφρική κατά <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%B9%CF%83%CF%81%CE%B1%CE%AE%CE%BB/">Ισραήλ</a> είναι άμεση ως προς το εφαρμοστέο δίκαιο αλλά όχι αυτόματη ως προς το αποτέλεσμα. Και οι δύο διαδικασίες στηρίζονται στη Σύμβαση του 1948 και αφορούν διεθνή ευθύνη κράτους. Η Νότια Αφρική κατέθεσε την προσφυγή της στις 29 Δεκεμβρίου 2023, υποστηρίζοντας ότι οι Παλαιστίνιοι αποτελούν προστατευόμενη εθνική ομάδα και ότι ο πληθυσμός της Γάζας αποτελεί ουσιώδες μέρος της.</p>
<p style="font-weight: 400">Το ΔΔΧ δεν έχει ακόμη αποφανθεί επί της ουσίας της προσφυγής. Με τις διατάξεις της 26ης Ιανουαρίου, της 28ης Μαρτίου και της 24ης Μαΐου 2024 επέβαλε δεσμευτικά προσωρινά μέτρα για την προσωρινή προστασία δικαιωμάτων που κρίθηκαν εύλογα (plausible) μόνο για τους σκοπούς του σταδίου των προσωρινών μέτρων, για την ανθρωπιστική βοήθεια, για τη διατήρηση αποδείξεων και ειδικότερα για τη Ράφα. Αυτές οι διατάξεις δεν συνιστούν διαπίστωση τέλεσης γενοκτονίας (<a href="https://icj-web.leman.un-icc.cloud/sites/default/files/case-related/192/192-20240126-ord-01-00-en.pdf" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://icj-web.leman.un-icc.cloud/sites/default/files/case-related/192/192-20240126-ord-01-00-en.pdf&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw2PQp2cac6jNaVF1bYb3WxU">Διατάξεις προσωρινών μέτρων, Ιανουάριος</a>, <a href="https://icj-web.leman.un-icc.cloud/sites/default/files/case-related/192/192-20240328-ord-01-00-en.pdf" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://icj-web.leman.un-icc.cloud/sites/default/files/case-related/192/192-20240328-ord-01-00-en.pdf&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw1NW8Keqz10qe78cbA8CuxK">Μάρτιος</a> και <a href="https://icj-web.leman.un-icc.cloud/sites/default/files/case-related/192/192-20240524-ord-01-00-en.pdf" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://icj-web.leman.un-icc.cloud/sites/default/files/case-related/192/192-20240524-ord-01-00-en.pdf&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw1KhskUf4yuIdOxQEoqeqly">Μάιος 2024</a>).</p>
<p style="font-weight: 400">Το δικονομικό χρονοδιάγραμμα είναι επίσης σαφές. Το Ισραήλ υπέβαλε ανθυπόμνημα τον Μάρτιο του 2026, ενώ η διάταξη της 21ης Μαΐου 2026 ορίζει την 22α Νοεμβρίου 2027 για το απαντητικό υπόμνημα (Reply) της Νότιας Αφρικής και την 22α Μαΐου 2029 για το τελικό ανταπαντητικό υπόμνημα (Rejoinder) του Ισραήλ. Η περαιτέρω διαδικασία έχει ρητώς επιφυλαχθεί για νεότερη απόφαση. Δεν έχει οριστεί ημερομηνία προφορικής συζήτησης επί της ουσίας ούτε ημερομηνία τελικής απόφασης. Έτσι, η νέα νομολογία θα μπορεί να ενσωματωθεί και να αντικρουστεί στα υπομνήματα, αλλά δεν επιτρέπει πρόβλεψη για την έκβαση ή τον χρόνο ολοκλήρωσης της δίκης (<a href="https://icj-web.leman.un-icc.cloud/sites/default/files/case-related/192/192-20260521-ord-01-00-en.pdf" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://icj-web.leman.un-icc.cloud/sites/default/files/case-related/192/192-20260521-ord-01-00-en.pdf&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw1MCpaLWBBXd7_frp9XWGjH">Διάταξη της 21ης Μαΐου 2026</a>)</p>
<h3 style="font-weight: 400"><strong>Ο πρώτος ουσιαστικός σύνδεσμος αφορά την ειδική πρόθεση</strong></h3>
<p style="font-weight: 400">Το Ισραήλ υποστηρίζει ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του στρέφονται κατά της Χαμάς μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023 και όχι κατά των Παλαιστινίων ως ομάδας. Η επίκληση πραγματικού στρατιωτικού σκοπού είναι αποδεικτικά συναφής, όχι όμως αυτόματη απαλλαγή από τη Σύμβαση. Κατά τη λογική της απόφασης για τη Μιανμάρ, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει αν η προστατευόμενη ομάδα στοχοποιήθηκε επιπροσθέτως με πρόθεση φυσικής ή βιολογικής καταστροφής.</p>
<p style="font-weight: 400">Η αξιολόγηση δεν μπορεί να απομονώνει δηλώσεις πολιτικών και στρατιωτικών αξιωματούχων από αποφάσεις, επιχειρησιακές πρακτικές, επιλογή στόχων, θανάτους αμάχων, εκτοπισμούς και αντιμετώπιση των συνθηκών επιβίωσης. Εξίσου, η απόδειξη δυσανάλογων ή αδιάκριτων επιθέσεων δεν ταυτίζεται αφ&#8217; εαυτής με απόδειξη γενοκτονίας. Σε κάθε περίπτωση όμως, η ειδική πρόθεση τεκμηριώνεται πλέον ολιστικά και στη βάση της μοναδικής εύλογης συναγωγής, κάτι το οποίο επιβαρύνει <em>πάρα </em>πολύ τη θέση του Ισραήλ.</p>
<p style="font-weight: 400">Ο δεύτερος σύνδεσμος αφορά το άρθρο II(γ). Σε αντίθεση με την κυρίως βραχεία περίοδο στρατιωτικών επιχειρήσεων που εξέτασε το Δικαστήριο για τη Μιανμάρ, οι ισχυρισμοί σχετικά με τη Γάζα αφορούν παρατεταμένες και αλληλένδετες επιπτώσεις στη διατροφή, στο νερό, στη στέγαση, στην περίθαλψη, στις υγειονομικές υποδομές και στη δυνατότητα επιβίωσης, και μάλιστα μετά από τα προσωρινά μέτρα του ΔΔΧ και την προφανή μη συμμόρφωση του Ισραήλ με αυτά. Αυτά τα δεδομένα ενδέχεται να είναι κρίσιμα για την αντικειμενική καταστροφική ικανότητα των επιβληθεισών συνθηκών. Όμως πρέπει να αποδειχθεί συγκεκριμένα ότι οι επίδικες συνθήκες πληρούν την ιδιαίτερη απαίτηση του άρθρου II(γ), καθώς και ότι συντρέχει η πρόσθετη ειδική γενοκτονική πρόθεση.</p>
<p style="font-weight: 400">Ο τρίτος σύνδεσμος αφορά το αποδεικτικό υλικό. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2025 η &#8220;Ανεξάρτητη Διεθνής Εξεταστική Επιτροπή για τα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, και το Ισραήλ&#8221; του ΟΗΕ κατέληξε ότι οι ισραηλινές αρχές και δυνάμεις ασφαλείας είχαν τελέσει τέσσερις από τις πέντε κατηγορίες πράξεων του άρθρου II και ότι συνέτρεχε γενοκτονική πρόθεση. Το Ισραήλ αμφισβητεί, βεβαίως, τα πορίσματα.</p>
<p style="font-weight: 400">Η <a href="https://www.un.org/unispal/document/commission-of-inquiry-report-genocide-in-gaza-a-hrc-60-crp-3/" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://www.un.org/unispal/document/commission-of-inquiry-report-genocide-in-gaza-a-hrc-60-crp-3/&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw0BJrHLvQuhMHWXBc1fgYZ1">έκθεσηA/HRC/60/CRP.3</a> δεν αποτελεί δικαστική απόφαση. Η υπόθεση της Μιανμάρ δείχνει, ωστόσο, ότι το ΔΔΧ μπορεί να προσδώσει σημαντικό βάρος σε αξιόπιστες πραγματολογικές διαπιστώσεις ερευνητικών μηχανισμών του ΟΗΕ, χωρίς να υιοθετεί αυτομάτως τον νομικό χαρακτηρισμό τους.</p>
<h3 style="font-weight: 400"><strong>Η αυτοτελής υποχρέωση πρόληψης</strong></h3>
<p style="font-weight: 400">Η διευκρίνιση της παραγράφου 487 σημαίνει ότι η εξέταση παραβίασης αυτής της υποχρέωσης δεν εξαντλείται αναγκαστικά στο ερώτημα αν τελικώς αποδεικνύεται η ίδια η τέλεση γενοκτονίας. Για τη Γάζα, το Δικαστήριο θα χρειαστεί να εξετάσει, κατά το ιδιαίτερο αντικείμενο των αιτημάτων και της δικογραφίας, τη γνώση ή οφειλόμενη γνώση σοβαρού κινδύνου και τη λήψη ευλόγως διαθέσιμων μέτρων. Χρειάζεται προσοχή ώστε να μη μεταφερθεί μηχανικά μια κρίση σχετική με την πρόληψη πράξεων τρίτων σε κατηγορίες για συμπεριφορά κρατικών οργάνων, τι κάνεις όμως στην περίπτωση που μιλάμε για τον επίσημο κρατικό στρατό (IDF) και τις ρητές δηλώσεις των αρμόδιων αιρετών αξιωματούχων και στρατιωτικών; Παράλληλα, τυχόν παραβίαση δεσμευτικών προσωρινών μέτρων πρέπει να τεκμηριώνεται αυτοτελώς, ανά συγκεκριμένη διαταγή.</p>
<p style="font-weight: 400">Με τα νέα δεδομένα της απόφασης <em>Γκάμπια κατά Μιανμάρ </em>θα ήταν, συνεπώς, οριακά αδύνατον το ΔΔΧ να μην καταλήξει σε διαπίστωση γενοκτονίας στη Γάζα. Μια διαφορετική κρίση θα όφειλε να εξηγήσει συγκεκριμένα γιατί, με βάση τη συνολική εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων, εξακολουθεί να είναι εύλογη τουλάχιστον μία συναγωγή που δεν προϋποθέτει ειδική γενοκτονική πρόθεση, όχι απλώς να επικαλεστεί τον πόλεμο κατά της Χαμάς, τον εκτοπισμό ως χωριστό σκοπό ή την απουσία ρητής διαταγής εξόντωσης. Πάνε πλέον αυτά.</p>
<h2 style="font-weight: 400"><strong>Μετά την απόφαση &#8220;Γκάμπια κατά Μιανμάρ&#8221;</strong></h2>
<p style="font-weight: 400">Εάν το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης διαπιστώσει, με οριστική απόφαση στην υπόθεση <em>Νότια Αφρική κατά Ισραήλ</em>, ότι το ισραηλινό κράτος διέπραξε γενοκτονία στη <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%B3%CE%B1%CE%B6%CE%B1/">Γάζα</a>, οι έννομες συνέπειες θα υπερβαίνουν κατά πολύ τις υποχρεώσεις του ίδιου του Ισραήλ. Μολονότι η απόφαση του Δικαστηρίου δεσμεύει τυπικά μόνο τους διαδίκους, κατά το άρθρο 59 του Καταστατικού του, η απαγόρευση της γενοκτονίας αποτελεί αναγκαστικό κανόνα του γενικού διεθνούς δικαίου (<em>jus</em> <em>cogens</em>), ενώ οι υποχρεώσεις πρόληψης και τιμωρίας της αφορούν όλα τα συμβαλλόμενα κράτη.</p>
<p style="font-weight: 400">Για τρίτα κράτη όπως η Ελλάδα, η διαπίστωση γενοκτονίας θα καθιστούσε δικαστικά βεβαιωμένη μια κατάσταση έναντι της οποίας αυτά όφειλαν ήδη να ενεργούν από τη στιγμή που γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν την ύπαρξη σοβαρού κινδύνου γενοκτονίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται υπό το φως της θεμελιώδους για το διεθνές δίκαιο —και για το διεθνές <em>σύστημα, </em>κατά μία έννοια— <a href="https://www.refworld.org/sites/default/files/attachments/4cb2fb692.pdf" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://www.refworld.org/sites/default/files/attachments/4cb2fb692.pdf&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw3U6R4CuYsiyEo4r6H6Xz3_">Σύμβασης του 1948 για την Πρόληψη και Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας</a>.</p>
<p style="font-weight: 400">Εξάλλου, κατά τους κανόνες που αποτυπώνονται στα <a href="https://legal.un.org/ilc/texts/instruments/english/draft_articles/9_6_2001.pdf" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://legal.un.org/ilc/texts/instruments/english/draft_articles/9_6_2001.pdf&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw1LmLtXMzQ8j-QfVlWuEYhs">άρθρα 40–41 περί διεθνούς ευθύνης των κρατών</a>, σε περίπτωση σοβαρής παραβίασης υποχρέωσης απορρέουσας από αναγκαστικό κανόνα, τα κράτη υποχρεούνται να συνεργάζονται, με νόμιμα μέσα, για τον τερματισμό της, να μην αναγνωρίζουν ως νόμιμη κατάσταση που δημιουργήθηκε από αυτήν και να μη συνδράμουν στη διατήρησή της.</p>
<h3><strong>Η σημασία για την Ελλάδα</strong></h3>
<p style="font-weight: 400">Για την Ελλάδα αυτό θα συνεπαγόταν, μεταξύ άλλων, <strong>την υποχρέωση ουσιαστικού ελέγχου κάθε μορφής στρατιωτικής αλλά επί της ουσίας και οικονομικής συνδρομής </strong>(αγοραπωλησίες οπλικών συστημάτων, φερ’ ειπείν;)<strong>, μεταφοράς οπλισμού ή άλλης κρατικής υποστήριξης</strong> που θα μπορούσε να συμβάλει στις επίμαχες πράξεις, με βάση τόσο τη <a href="https://ihl-databases.icrc.org/en/ihl-treaties/att-2013/article-6" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://ihl-databases.icrc.org/en/ihl-treaties/att-2013/article-6&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw1Ub-8tWeMTQsdD4RMjI0Em">Συνθήκη για το Εμπόριο Όπλων</a>, ιδίως τα άρθρα 6 και 7, όσο και την <a href="https://eur-lex.europa.eu/eli/compos/2008/944/2025-04-15/eng" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://eur-lex.europa.eu/eli/compos/2008/944/2025-04-15/eng&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw17E9aVBOCfVmAnyaZ-VQB3">Κοινή Θέση 2008/944/ΚΕΠΠΑ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως τροποποιήθηκε το 2025</a>.</p>
<p style="font-weight: 400">Η διαπίστωση γενοκτονίας δεν θα επέβαλλε αυτομάτως καθολική διακοπή όλων των διπλωματικών ή εμπορικών σχέσεων, αλλά θα καθιστούσε ακόμη επιτακτικότερη την εξέταση συγκεκριμένων μορφών συνεργασίας και ενδεχόμενης παράνομης συνδρομής. Παράλληλα, η καταδίκη ενός κράτους για γενοκτονία θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντική αποδεικτική και νομική αφετηρία για περαιτέρω ποινικές διαδικασίες κατά φυσικών προσώπων, χωρίς να συνεπάγεται αυτομάτως την ενοχή τους: πολιτικών και στρατιωτικών αξιωματούχων, προσώπων που συμμετείχαν στην οργάνωση ή διευκόλυνση ή μη αποτροπή και καταστολή των εγκλημάτων με την απαιτούμενη ποινική υπαιτιότητα, αλλά και προσώπων του δημόσιου και επικοινωνιακού χώρου για τα οποία θα αποδεικνυόταν άμεση και δημόσια προτροπή σε τέλεση γενοκτονίας.</p>
<p style="font-weight: 400">Το <a href="https://www.icc-cpi.int/palestine" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://www.icc-cpi.int/palestine&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw3lVD6dZU69WI2b4076Z_JA">Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ICC)</a>, που διαθέτει ήδη δικαιοδοσία για εγκλήματα υπαγόμενα στο Καταστατικό του τα οποία τελέστηκαν στα παλαιστινιακά εδάφη, μπορεί να εξετάσει ανεξάρτητα τέτοιες ατομικές ευθύνες, συμπεριλαμβανομένης της αυτοτελώς αξιόποινης προτροπής του άρθρου 25 §3(e) του Καταστατικού της Ρώμης· <strong>αντίστοιχες διαδικασίες μπορούν, υπό τις εκάστοτε προϋποθέσεις δικαιοδοσίας, να κινηθούν ενώπιον εθνικών δικαστηρίων</strong>.</p>
<p style="font-weight: 400">Το ιστορικό προηγούμενο είναι η περίφημη <a href="https://unictr.irmct.org/en/news/appeals-chamber-reduces-sentences-ferdinand-nahimana-jean-bosco-barayagwiza-and-hassan-ngeze" target="_blank" rel="noopener" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://unictr.irmct.org/en/news/appeals-chamber-reduces-sentences-ferdinand-nahimana-jean-bosco-barayagwiza-and-hassan-ngeze&amp;source=gmail&amp;ust=1795269686716000&amp;usg=AOvVaw10-BSxHckDZGrgsnQhaJk4">&#8220;δίκη των ΜΜΕ&#8221; (<em>Media</em><em> Case</em>) για τη γενοκτονία της Ρουάντας</a>, στην οποία το ειδικό Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τη Ρουάντα (ICTR) καταδίκασε στελέχη ραδιοφωνικών και έντυπων μέσων για πράξεις συνδεόμενες με τη γενοκτονία, συμπεριλαμβανομένης της άμεσης και δημόσιας προτροπής σε αυτήν, με σημαντικές επιμέρους διαφοροποιήσεις στην εφετειακή απόφαση του 2007.</p>
<p style="font-weight: 400">Η νομολογία αυτή δείχνει ότι η ποινική ευθύνη δεν περιορίζεται στους φυσικούς αυτουργούς των δολοφονιών και μπορεί, υπό αυστηρές προϋποθέσεις, να καταλαμβάνει όσους χρησιμοποιούν τα μέσα ενημέρωσης για να παρακινήσουν άμεσα και δημόσια στη διάπραξη γενοκτονίας. <strong>Ούτε η κρατική ευθύνη εξαντλείται στους άμεσους δράστες ούτε η εξακρίβωση της ατομικής ποινικής ευθύνης προϋποθέτει προηγούμενη καταδικαστική απόφαση του ΔΔΧ:</strong> πρόκειται για διακριτές αλλά αλληλοσυμπληρούμενες μορφές διεθνούς λογοδοσίας.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/dikasthrio-ape-gabia-myanmar-genoktonia-roxingia-SLpress.jpg" length="168732" type="image/jpeg" />

      </item>

  
      </channel>
    </rss>

  
<!-- plugin=object-cache-pro client=phpredis metric#hits=5167 metric#misses=16 metric#hit-ratio=99.7 metric#bytes=2836632 metric#prefetches=329 metric#store-reads=25 metric#store-writes=17 metric#store-hits=339 metric#store-misses=0 metric#sql-queries=15 metric#ms-total=794.18 metric#ms-cache=5.68 metric#ms-cache-avg=0.1386 metric#ms-cache-ratio=0.7 -->
