Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Αποκλεισμός της δεξιάς λωρίδας και της Λ.Ε.Α. από το 127,4ο έως το 123,9ο χλμ., με την κυκλοφορία να διεξάγεται από την αριστερή λωρίδα

Φάση Α2-Ασφαλτικές Εργασίες στη Δεξιά Λωρίδα & στη Λ.Ε.Α.

Αποκλεισμός της δεξιάς λωρίδας και της Λ.Ε.Α. από το 124,7ο έως το 119, 9ο χλμ., με την κυκλοφορία να διεξάγεται από την αριστερή λωρίδα

Το ωράριο εργασίας θα είναι Δευτέρα έως Παρασκευή, 07:00-20:00 και Σάββατο 07:00-17:00
Το χρονικό διάστημα 29/05/2026-02/06/2026 εξαιρείται των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων.

Σε περίπτωση ταχύτερης ολοκλήρωσης των εργασιών, η κυκλοφορία θα αποκατασταθεί νωρίτερα από τον προγραμματισμένο χρόνο.

Η Νέα Οδός έχει λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ασφάλεια και εξυπηρέτηση των οδηγών, ενώ σχετικές προσωρινές σημάνσεις θα τοποθετηθούν με στόχο την πλήρη ενημέρωση όλων των οδηγών.

Η Νέα Οδός ευχαριστεί για την κατανόηση και εφιστά την προσοχή των οδηγών καθώς οι τελευταίοι οφείλουν να συμμορφώνονται πλήρως με τη σχετική σήμανση.

Δυστυχώς, παρά τις προσπάθειες για ένα πλουραλιστικό και ισορροπημένο πρόγραμμα, η Νέα Δημοκρατία και το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, σε συνεργασία με την ακροδεξιά, κατάφεραν να απορρίψουν τις προτάσεις που κατατέθηκαν από τον Επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΠΑΣΟΚ Γ. Μανιάτη σε συνεργασία με την Εισηγήτρια του ΠΑΣΟΚ στην Εξεταστική Επιτροπή Μ. Αποστολάκη, εμποδίζοντας την ακρόαση κρίσιμων μαρτύρων που θα είχαν πολλά να εισφέρουν.

Είναι δε χαρακτηριστικό, ότι στην προσπάθειά τους να εμποδίσουν ακόμα και τη συνάντηση με την κα. Τυχεροπούλου, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα απείλησε ότι θα αποχωρήσει από την αποστολή.

Κατά συνέπεια από το πρόγραμμα της αποστολής, με ευθύνη Νέας Δημοκρατίας και Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος απουσιάζουν οι παραγωγοί και κτηνοτρόφοι που αποκάλυψαν το σκάνδαλο, οι υπάλληλοι (με εξαίρεση την κα. Τυχεροπούλου) και πρώην διοικητές του ΟΠΕΚΕΠΕ, που αποπέμφθηκαν από τον Οργανισμό, μόλις προσπάθησαν να περιορίσουν το πάρτι διαφθοράς. Παρά τις προσπάθειές τους όμως, δεν θα επιτρέψουμε τη συγκάλυψη της αλήθειας. Ο επικεφαλής της ευρωομάδας του ΠΑΣΟΚ Γ. Μανιάτης, μαζί με τη συνάδελφό του Lucia Annunziata θα είναι παρόντες στην αποστολή και θα διασφαλίσουν τόσο την παρουσίαση των πραγματικών συνθηκών λειτουργίας του ΟΠΕΚΕΠΕ, όσο και το να τεθούν προ των ευθυνών τους οι αρμόδιοι Υπουργοί και κυβερνητικοί αξιωματούχοι.

Ο Τραμπ είπε πως η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη «διαπραγματεύτηκαν εκτενώς» ένα μνημόνιο κατανόησης επί μιας ειρηνευτικής συμφωνίας που θα άνοιγε τα Στενά του Ορμούζ, ένα ζωτικής σημασίας θαλάσσιο πέρασμα που έχει κλείσει μετά την έναρξη του αμερικανικό-ισραηλινού πολέμου στο Ιράν τον Φεβρουάριο.

«Στη χθεσινοβραδινή συζήτηση με τον πρόεδρο Τραμπ, ο πρωθυπουργός έδωσε έμφαση στο ότι το Ισραήλ θα διατηρήσει την ελευθερία της δράσης έναντι απειλών σε όλα τα πεδία, μεταξύ άλλων στον Λίβανο και ο πρόεδρος Τραμπ επανέλαβε και στήριξε αυτήν την αρχή», δήλωσε σήμερα στο Ρόιτερς μια ισραηλινή πολιτική πηγή, που δεν θέλησε να κατονομαστεί.

Ο πρώην υπουργός Άμυνας και σημαίνων στέλεχος της αντιπολίτευσης Μπένι Γκατς, δήλωσε πως θα ήταν ένα στρατηγικό λάθος για το Ισραήλ να αποδεχθεί μια κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο, όπου τα στρατεύματά του έχουν εισέλθει για να πολεμήσουν τη φιλοϊρανική Χεζμπολάχ, στο πλαίσιο μιας συμφωνίας με το Ιράν. Σύμφωνα με την ισραηλινή πηγή, οι ΗΠΑ ενημερώνουν το Ισραήλ σχετικά με τις διαπραγματεύσεις με το Ιράν.

«Ο πρόεδρος Τραμπ κατέστησε σαφές πως θα είναι ανυποχώρητος κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων στο σταθερό αίτημά του για τη διάλυση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος και την απομάκρυνση όλου του εμπλουτισμένου ουρανίου από την επικράτειά του», τόνισε η πηγή που μίλησε στο Ρόιτερς και το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, προσθέτοντας πως «δεν θα υπογράψει καμία οριστική συμφωνία χωρίς να πληρούνται αυτοί οι όροι». Ο Τραμπ έγραψε στο Truth Social πως μια τηλεφωνική επικοινωνία με τον Νετανιάχου πήγε «πολύ καλά».

Ο Μοχσέν Ρεζάι, ένας στρατιωτικός σύμβουλος του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, δήλωση σήμερα πως η διαχείριση των Στενών του Ορμούζ αποτελεί «νόμιμο δικαίωμα» της Τεχεράνης, προκειμένου να εγγυηθεί την εθνική ασφάλεια. «Η διαχείριση από το Ιράν των Στενών του Ορμούζ τερματίζει 50 χρόνια ανασφάλειας στον Περσικό Κόλπο», δήλωσε ο Ρεζάι, σύμφωνα με ιρανικά πρακτορεία ειδήσεων.

Τί περιλαμβάνει το μνημόνιο κατανόησης

Το προτεινόμενο μνημόνιο κατανόησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν περιλαμβάνει τη διευκόλυνση της ναυσιπλοΐας μέσω των Στενών του Ορμούζ, την αποχώρηση του αμερικανικού στόλου από τις περιοχές γύρω από το Ιράν, την άρση της ναυτικής μπλοκάντας και την απελευθέρωση του μισού ποσού των παγωμένων κεφαλαίων του Ιράν, περίπου 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενώ το πυρηνικό πρόγραμμα θα συζητηθεί σε ξεχωριστή διαπραγμάτευση. Πηγές ενημέρωσαν το Al Mayadeen ότι η Τεχεράνη και η Ουάσινγκτον βρίσκονται στα τελικά στάδια σύνταξης του πλαισίου κατανόησης μέσω πακιστανικής μεσολάβησης, με στόχο τον τερματισμό του συνεχιζόμενου πολέμου κατά του Ιράν.

Τα ιρανικά ΜΜΕ, μέσω του πρακτορείου Fars, χαρακτήρισαν τον ισχυρισμό του Τραμπ «πολύ μακριά από την πραγματικότητα». Σύμφωνα με το Fars, ακόμη και εάν επιτευχθεί συμφωνία, τα Στενά του Ορμούζ θα παραμείνουν υπό τον πλήρη έλεγχο της Ισλαμικής Δημοκρατίας, ενώ η επιστροφή του αριθμού των διερχόμενων πλοίων στα προπολεμικά επίπεδα δεν συνεπάγεται «ελεύθερη διέλευση» όπως πριν τον πόλεμο.

Η διαχείριση της ναυτικής διόδου, ο καθορισμός της διαδρομής, του χρόνου και του τρόπου διέλευσης, καθώς και η έκδοση αδειών, θα παραμείνουν αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της Τεχεράνης. Το πρακτορείο κατέληξε ότι η δήλωση του Τραμπ είναι «ελλιπής και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα». Σύμφωνα με πηγές του Al Mayadeen, το προτεινόμενο μνημόνιο κατανόησης επικεντρώνεται στην αποκλιμάκωση της έντασης και στην αποκατάσταση της ηρεμίας στην περιοχή.

Το μνημόνιο προβλέπει τη διευκόλυνση της ναυσιπλοΐας μέσω των Στενών του Ορμούζ, την αποχώρηση του αμερικανικού στόλου από τις περιοχές γύρω από το Ιράν και την άρση της αμερικανικής ναυτικής μπλοκάντας. Παράλληλα, προβλέπεται η απελευθέρωση του μισού ποσού των παγωμένων κεφαλαίων του Ιράν, περίπου 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν δεν περιλαμβάνεται στο πλαίσιο του μνημονίου και θα συζητηθεί σε ξεχωριστή διαπραγμάτευση μέσα σε 30 ημέρες μετά την υπογραφή. Η συμφωνία δεν αποτελεί τελική λύση αλλά μνημόνιο κατανόησης, με στόχο τη σταθεροποίηση της κατάστασης και την αποτροπή νέων εντάσεων.

Προαναγγέλλει “καλά νέα” ο Ρούμπιο

«Καλά νέα» όσον αφορά τα Στενά του Ορμούζ, προανήγγειλε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάκρο Ρούμπιο, τη στιγμή που οι πληροφορίες θέλουν ΗΠΑ και Ιράν να βρίσκονται κοντά σε συμφωνία για εκεχειρία 60 ημερών.

«Πιστεύω ότι είναι πιθανόν, τις επόμενες ώρες, ο κόσμος να λάβει μια καλή είδηση για τα Στενά του Ορμούζ», δήλωσε ο Ρούμπιο σε δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Νέο Δελχί. Ο ίδιος έκανε λόγο για «σημαντική πρόοδο» στο Ιράν και σε παρέπεμψε στον Ντόναλντ Τραμπ για τις ανακοινώσεις. Τόνισε, πάντως, πως απώτερος στόχος είναι το Ιράν να μην αποκτήσει ποτέ πυρηνικά όπλα».

«Ο πρόεδρος ήταν σαφής ως προς αυτό, δεν θα κατέχουν ποτέ πυρηνικά όπλα, σίγουρα όχι όσο ο Ντόναλντ Τραμπ είναι πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών», είπε. Ο Ρούμπιο δήλωσε επίσης ότι το Ιράν δεν κατέχει τα Στενά του Ορμούζ. Επεσήμανε, μάλιστα, ότι ο Τραμπ επικεντρώνεται στην εξεύρεση διπλωματικής λύσης.

Η ανακοίνωση Τραμπ

Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε μέσω ανάρτησής του το Σάββατο 23 Μαΐου ότι πραγματοποίησε τηλεφωνική συνδιάλεξη με ηγέτες πολλών χωρών σχετικά με τη δημιουργία του Μνημονίου Κατανόησης για την ειρήνη με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Σύμφωνα με τον Αμερικανό πρόεδρο, η διαπραγμάτευση έχει σε μεγάλο βαθμό ολοκληρωθεί και απομένουν μόνο οι τελικές λεπτομέρειες για την οριστικοποίησή της ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ιράν και τις άλλες εμπλεκόμενες χώρες.

Παράλληλα, ο Τραμπ σημείωσε ότι η επικοινωνία με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, «πήγε πολύ καλά». Στην τηλεφωνική συνδιάλεξη συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, ο βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, ο πρόεδρος των ΗΑΕ Μοχάμεντ μπιν Ζαΐντ, ο Εμίρης του Κατάρ Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θάνι, ο πρωθυπουργός του Κατάρ Μοχάμεντ μπιν Αμπντουλραχμάν, ο στρατηγός Ασίμ Μουνίρ από το Πακιστάν, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο πρόεδρος της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, ο βασιλιάς της Ιορδανίας Αμπντάλα Β΄ και ο βασιλιάς του Μπαχρέιν Χαμάντ μπιν Ισά.

Πηγή με γνώση των συνομιλιών ανέφερε στους Washington Times ότι οι ΗΠΑ και το Ιράν αναμένεται να ανακοινώσουν την οριστικοποίηση του σχεδίου για τον τερματισμό των εχθροπραξιών σε όλα τα μέτωπα μέχρι το απόγευμα της Κυριακής, με το σχέδιο πρότασης να έχει συμφωνηθεί νωρίς το Σάββατο και να αναμένεται ανακοίνωση εντός 24 ωρών.

Η πρωτοβουλία των δύο πλευρών έρχεται εν μέσω αυξανόμενης διεθνούς πίεσης για σταθεροποίηση των παγκόσμιων αγορών ενέργειας και ομαλή ναυσιπλοΐα μέσω των Στενών του Ορμούζ, μετά τις πρόσφατες στρατιωτικές ενέργειες ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν. Η συμφωνία στοχεύει στην αποτροπή περαιτέρω στρατιωτικής κλιμάκωσης και στην ενίσχυση της ασφάλειας των διεθνών θαλάσσιων μεταφορών στην περιοχή.

Γι’ αυτό και η κοινοβουλευτική πλειοψηφία μπλόκαρε τόσο τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ όσο και τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής για τις υποκλοπές.

Δηλαδή, στην πρώτη περίπτωση, ενώ δημόσια τάσσονται υπέρ της αναθεώρησης του άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών, το χρησιμοποιούν ξανά για να μην επιτρέψουν στη Δικαιοσύνη να ελέγξει τα δικά τους στελέχη βάσει των δικογραφιών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Το ίδιο έκαναν και στις περιπτώσεις Καραμανλή, Αυγενάκη και Βορίδη τα προηγούμενα χρόνια.

Στη δεύτερη περίπτωση, ενώ το 2022 η Εξεταστική Επιτροπή για το ίδιο ακριβώς θέμα συγκροτήθηκε με 120 ψήφους, όπως προβλέπουν το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής, τώρα άλλαξαν πραξικοπηματικά τον πήχυ στους 151 βουλευτές, ώστε αυτή να απορριφθεί. Και όλα αυτά ενώ έχουν προκύψει σοβαρά νέα στοιχεία μετά την καταδίκη των πρωταγωνιστών του σκανδάλου από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών.

Θέλω όμως να μοιραστώ κάτι πραγματικά πρωτόγνωρο που βίωσα προσωπικά.

Από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε το σκάνδαλο των υποκλοπών με την καθοδήγηση του Μαξίμου, στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, στρατευμένοι δημοσιογράφοι και οι γνωστοί κουκουλοφόροι του διαδικτύου επαναλάμβαναν συνεχώς τον ισχυρισμό γιατί δεν πάω να με ενημερώσει ο διοικητής της ΕΥΠ, κ. Δεμίρης, άτυπα, για τον λόγο της παρακολούθησής μου. Κάτι που τότε το νομοθετικό πλαίσιο δεν επέτρεπε, λόγω του νόμου Τσιάρα. Άφηναν μάλιστα βαριά υπονοούμενα με ισχυρισμούς ότι κάτι φοβάμαι και για αυτό δεν το πράττω.

Εδώ και δύο χρόνια που ο νόμος Τσιάρα κηρύχθηκε αντισυνταγματικός, με δική μου πρωτοβουλία, τους ζητώ να εφαρμόσουν την απόφαση που επιβάλλει την επίσημη ενημέρωση μου και αυτοί αρνούνται.

Πριν από λίγες μέρες άδραξα την ευκαιρία της παρουσίας του Διοικητή της ΕΥΠ στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής και τον ρώτησα μπροστά σε όλους τους συναδέλφους αν γνωρίζει τους λόγους της παρακολούθησής μου και αν υπάρχει έγγραφο που τους επιβεβαιώνει.

Μου απάντησε ότι ούτε τους γνωρίζει, ούτε υπάρχει έγγραφο. Άρα, κοντολογίς λόγοι δεν υπήρχαν. Και όταν ενημέρωσα δημόσια τους πολίτες για όσα είπε μέσα στη Βουλή — στο φως, μπροστά σε βουλευτές από όλα τα κόμματα και όχι στο αυτί, σε ένα γραφείο της ΕΥΠ, όπως κάποιοι ήθελαν — οι ίδιοι άνθρωποι που επί χρόνια έλεγαν “γιατί δεν πάει να ενημερωθεί και να ενημερώσει την κοινωνία;”, με κατηγόρησαν ότι αποκάλυψα κρατικά μυστικά.

Ενοχλήθηκαν γιατί αποδείχθηκε ότι εδώ και τέσσερα χρόνια κοροϊδεύουν την κοινωνία, σπιλώνοντας με συστηματικά. Κάποιοι, μόλις κατέκτησαν την εξουσία, οργάνωσαν έναν παρακρατικό μηχανισμό παρακολουθήσεων.

Αποκαλύφθηκε τελικά ποιος φοβόταν.
Και σίγουρα αυτός δεν είμαι εγώ.
Είναι ο κ. Μητσοτάκης και η παρέα του Μαξίμου.

Γκρεμίστηκε λοιπόν οριστικά η επίκληση του απορρήτου, που χρησιμοποιήθηκε επί χρόνια για να εμποδιστεί η αποκάλυψη της αλήθειας.

Και εκτέθηκαν ανεπανόρθωτα όσοι προσπάθησαν να συγκαλύψουν πολιτικά και θεσμικά αυτή την υπόθεση.

Ως εδώ αυτός ο κατήφορος!

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε τα αδιέξοδα του συστήματος Μητσοτάκη να μετατραπούν σε αδιέξοδα για τον λαό και τη χώρα.

Βρισκόμαστε πλέον σε σημείο καμπής.
Τον τελικό λόγο οφείλει να τον έχει η ίδια η κοινωνία.

Γιατί η υποβάθμιση της ποιότητας της Δημοκρατίας δεν είναι μια αφηρημένη θεσμική συζήτηση.

Σημαίνει κράτος χωρίς κανόνες, άρα κράτος που ευνοεί πάντα τους ισχυρούς.

Κράτος χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη.

Είναι κάτι απτό που μπαίνει καθημερινά στο σπίτι κάθε πολίτη.
Στο τραπέζι της οικογένειας.
Στον λογαριασμό του ρεύματος.
Στην τιμή του σούπερ μάρκετ.
Στο ενοίκιο.
Στο βιογραφικό ενός νέου ανθρώπου που συνειδητοποιεί ότι χωρίς «γνωριμίες» οι πόρτες μένουν κλειστές.

Όταν, για παράδειγμα, οι ανεξάρτητες αρχές αποδυναμώνονται συστηματικά, ο αντίκτυπος περνάει κατευθείαν στην καθημερινότητα.

Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί δεν μπορούν να συγκρουστούν πραγματικά με τα πανίσχυρα καρτέλ.
Και τότε ο πολίτης το βλέπει παντού.

Το βλέπει, όταν πληρώνει βασικά αγαθά ακριβότερα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Το βλέπει, όταν μια οικογένεια αναγκάζεται να κόψει ακόμη και βασικές ανάγκες για να πληρώσει το ρεύμα.

Το βλέπει, όταν δύο γονείς δουλεύουν ολόκληρο μήνα και στο τέλος δεν περισσεύει τίποτα.

Το βλέπει, όταν η βενζίνη ανεβαίνει μέσα σε λίγες ώρες αλλά πέφτει με καθυστέρηση εβδομάδων.

Το βλέπει, όταν πληρώνει από τις ακριβότερες τηλεπικοινωνίες στην Ευρώπη.

Και όταν η Δικαιοσύνη λειτουργεί με πιέσεις από την εκάστοτε εκτελεστική εξουσία, το μήνυμα που περνά στην κοινωνία είναι καταστροφικό.

Ο μικρός επαγγελματίας μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος με κατασχέσεις μέσα σε λίγους μήνες.
Την ίδια στιγμή, μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς σέρνονται επί χρόνια μέχρι να ξεχαστούν.

Ο πολίτης χάνει το σπίτι του γρήγορα.
Αλλά εκείνοι που διαχειρίστηκαν δημόσιο χρήμα χωρίς διαφάνεια σπάνια λογοδοτούν πραγματικά.

Όταν οι απευθείας αναθέσεις γίνονται κανόνας, το δημόσιο χρήμα δεν κατευθύνεται εκεί όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη.
Και τότε η κοινωνία πληρώνει το κόστος με πολλούς τρόπους.

Ένα δημόσιο νοσοκομείο μπορεί να μην έχει νοσηλευτές στις βάρδιες και να περιμένουν οι ασθενείς μήνες για εξετάσεις, αλλά την ίδια στιγμή κάποιοι θησαυρίζουν μέσα από υπερκοστολογημένες συμβάσεις.

Ένα σχολείο στην περιφέρεια μπορεί να έχει ταβάνια που στάζουν, παλιούς υπολογιστές και ελλείψεις εκπαιδευτικών, αλλά εκατομμύρια χάνονται σε πρόχειρα έργα βιτρίνας.

Ένας νέος αγρότης μπορεί να εγκαταλείπει το χωριό του γιατί δεν μπορεί να επιβιώσει, ενώ επιδοτήσεις που προορίζονταν για την πραγματική παραγωγή να καταλήγουν σε κυκλώματα «ημετέρων».

Και το αποτέλεσμα είναι ορατό παντού:
η ύπαιθρος ερημώνει και η χώρα χάνει σταδιακά την παραγωγική της βάση.

Το ίδιο επικίνδυνη είναι και η διάβρωση της λογοδοσίας και των θεσμών στην υπόθεση των παράνομων υποκλοπών.

Όλα αυτά δεν είναι απλώς ζητήματα «ηθικής τάξης».
Έχουν βαθύ αναπτυξιακό και εθνικό αποτύπωμα.

Γιατί η ατιμωρησία γιγαντώνει και κάνει ανεξέλεγκτη τη διαφθορά.

Μια χώρα χωρίς ισχυρούς θεσμούς δεν μπορεί να προσελκύσει σοβαρές επενδύσεις όταν κυριαρχεί η αίσθηση ότι οι κανόνες αλλάζουν ανάλογα με τις πολιτικές σχέσεις.

Δεν μπορεί να κρατήσει τους νέους επιστήμονές της, όταν εκείνοι πιστεύουν ότι η αξιοκρατία είναι εξαίρεση και όχι κανόνας.

Ο νέος που φεύγει στο εξωτερικό, δεν φεύγει μόνο για καλύτερο μισθό.
Φεύγει γιατί θέλει να ζήσει σε μια κοινωνία όπου αισθάνεται ότι οι κόποι του θα αναγνωριστούν.

Γι’ αυτό και οι χώρες με ισχυρό κράτος δικαίου έχουν συνήθως υψηλότερους μισθούς, μεγαλύτερη κοινωνική εμπιστοσύνη, ποιοτικότερες δημόσιες υπηρεσίες και περισσότερη εθνική αυτοπεποίθηση.

Αντίθετα, χώρες όπου κυριαρχεί η ατιμωρησία, η κομματοκρατία και η διαφθορά οδηγούνται σχεδόν πάντα στον ίδιο φαύλο κύκλο:
ακρίβεια, χαμηλή παραγωγικότητα, ανασφάλεια, φυγή νέων ανθρώπων, κοινωνική απογοήτευση, γήρανση του πληθυσμού και τελικά υποβάθμιση των συντελεστών εθνικής ισχύος.

Η υπεράσπιση του κράτους δικαίου δεν είναι υπόθεση μόνο των δικαστών ή των πολιτικών.

Είναι υπόθεση κάθε δημοκρατικού πολίτη.

Γιατί όποιος αναζητά μια καλύτερη ζωή, δεν μπορεί να συμβιβάζεται με την αυθαιρεσία, τη διαφθορά και την ατιμωρησία.

Πραγματικός πατριωτισμός είναι να απαιτούμε θεσμούς που λειτουργούν, με διαφάνεια, λογοδοσία και ισονομία.

Να μη συμβιβαζόμαστε με μια Ελλάδα χαμηλών προσδοκιών.

Η απογοήτευση δεν πρέπει να μετατραπεί σε αδράνεια.

Πρέπει να γίνει συλλογική βούληση και δράση.

Γιατί δεν πρέπει να δεχτούμε ποτέ όλα αυτά να παρουσιάζονται ως “κανονικότητα” στο όνομα του ελληνικού λαού.

Γιατί ο αγώνας για το κράτος δικαίου είναι μάχη για τον μισθό, για το κόστος ζωής, για τη νέα γενιά και για την εθνική ισχύ της πατρίδας μας.

Είναι μια μάχη για τη ζωή μας.

Και αυτή τη μάχη θα τη δώσουμε μαζί».

Στα κεντρικά γραφεία του CHP στην Άγκυρα κατέβηκε το πανό με τη φωτογραφία του Οζέλ!

«Στην Τουρκία, για πρώτη φορά, ένας συνασπισμός όσων δεν μπορούν να ανεχτούν ότι επικεφαλής ενός πολιτικού κόμματος έγινε ο εγγονός ενός κηπουρού, το παιδί μιας συνταξιούχου δασκάλας. Οι “δικαστικοί βραχίονες” και οι “βραχίονες της απόλυτης ακυρότητας” του AKP (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) στέκονται πλάι-πλάι απέναντί μας. Έσφιξα τα δόντια μου και σιώπησα. Αλλά φτάνει πια. Μισώ το να παρευρίσκομαι στις κηδείες των συντρόφων μας που λένε ότι “θα πεθάνω με τα μάτια ανοιχτά”» δήλωσε ο Οζέλ από το Πάρκο Εθνικής Κυριαρχίας, σε μεγάλη συγκέντρωση οπαδών του:

Ο Οζέλ, προχωρά προς τη Βουλή, παρά τις κακές καιρικές συνθήκες (χαλάζι). Η πορεία του και των στελεχών του κόμματος ανακόπηκε από οχήματα εκτόξευσης νερού (TOMA). Ο Οζέλ ανέβηκε πάνω σε ένα από τα οχήματα! Η πορεία προς τη Βουλή συνεχίζεται.

Σε μια σύντομη δήλωση κατά τη διάρκεια της πορείας, είπε:  «Έχει παρερμηνεύσει την παρακαταθήκη του Ατατούρκ. Η επίθεση σε αυτή την παρακαταθήκη σημαίνει επίθεση σε ένα από τα πιο ευαίσθητα συναισθήματα του έθνους. Εμείς, ξεκινώντας με 100-150 άτομα, είδατε ότι γίναμε δεκάδες χιλιάδες. Ο λαός ρέει, έρχεται. Αλλά το ζήτημα δεν είναι θέμα του CHP. Ο λαός υπερασπίζεται την κάλπη, το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι.»…

Στην συνείδηση μεγάλου μέρους του τουρκικού λαού δεν εκλαμβάνεται μόνο ως ο νόμιμος πρόεδρος του CHP, αλλά και ως ο φυσικός ηγέτης του μετώπου της δημοκρατίας. «Ο Θεός να σας τιμωρήσει Κιλιτσντάρογλου… Θα σας συγχωρήσει η ιστορία;”», ανέφερε σε φορτισμένο ύφος, σκίζοντας την ειδοποίηση έξωσης που του επιδόθηκε.

Βίντεο που κατέγραψαν τοπικά μέσα ενημέρωσης την Κυριακή, τόσο στην αυλή όσο και στο εσωτερικό του κτιρίου, έδειχναν σύννεφα δακρυγόνων καθώς οι δυνάμεις καταστολής εισέβαλαν στους χώρους, πριν απομακρυνθούν οι δημοσιογράφοι από την αστυνομία. Οι υποστηρικτές επιχείρησαν αρχικά να αντισταθούν ψεκάζοντας τους αστυνομικούς με πυροσβεστήρες, όμως γρήγορα ακινητοποιήθηκαν. Πόρτες, έπιπλα και τα παράθυρα του ισογείου καταστράφηκαν.

Ανάμεσα σε όσους βρίσκονταν μέσα στο κτίριο ήταν και ο Οζγκιούρ Οζέλ, ο οποίος είχε εκλεγεί πρόεδρος του κόμματος τον Νοέμβριο του 2023, αλλά απομακρύνθηκε έπειτα από την απόφαση του εφετείου. Βγαίνοντας από τα κεντρικά γραφεία υπό επευφημίες και χειροκροτήματα υποστηρικτών που βρίσκονταν έξω, ο Οζέλ δήλωσε στους δημοσιογράφους στην είσοδο:

«Φεύγουμε τώρα από το κτίριο μόνο και μόνο για να το ανακτήσουμε με τρόπο που κανείς δεν θα μπορέσει ξανά να παρέμβει. Όταν επιστρέψουμε, ούτε αυτή η διοίκηση ούτε οι συνεργοί της θα τολμήσουν να το ξανακάνουν.» Στη συνέχεια, ο Οζέλ και οι υποστηρικτές του ξεκίνησαν πορεία προς το Κοινοβούλιο, που βρίσκεται περίπου 5 χιλιόμετρα μακριά από τα κεντρικά γραφεία του CHP.

Η ένταση κλιμακωνόταν από την Πέμπτη, όταν εφετείο ακύρωσε την εκλογή του Οζέλ στην ηγεσία του CHP, θέτοντας τον ίδιο και τα μέλη της εκτελεστικής επιτροπής του κόμματος σε αναστολή.

Δυσμενείς οι εξελίξεις για το CHP

Ο Ερντογάν και η ελεγχόμενη τουρκική Δικαιοσύνη θέλουν πιστέψει η τουρκική κοινή γνώμη ότι η ουσιαστική διάλυση του CHP (του κόμματος που έλαβε τις περισσότερες ψήφους στις τοπικές εκλογές του 2024 και ανέδειξε στελέχη ικανά να αμφισβητήσουν την κυριαρχία του Τούρκου προέδρου) είναι αποτέλεσμα εσωτερικών συγκρούσεων. Όμως, αυτό δεν ισχύει.

Είναι αποτέλεσμα της αποφασιστικότητας του Ερντογάν να αποφύγει μια εκλογική έκπληξη από την κάλπη, σαν εκείνη που οδήγησε στην πτώση του Όρμπαν στην Ουγγαρία, σε συνδυασμό με την προθυμία του Κιλιτσντάρογλου να συνεργαστεί με αυτό το σχέδιο προκειμένου να ανακτήσει τη θέση του.

Ο αλεβίτης Κιλιτσντάρογλου είναι ο δεύτερος ηγέτης του CHP στα χρόνια της κυριαρχίας Ερντογάν, διαδεχόμενος τον Ντενίζ Μπαϊκάλ, λόγω εμπλοκής του τελευταίου σε σκάνδαλο με ροζ βίντεο με συνεργάτιδα του. Έχει χάσει πολλές αναμετρήσεις εναντίον του Ερντογάν και θεωρείται ευνοϊκός αντίπαλος για τον Τούρκο πρόεδρο, σε σχέση με τον προφυλακισμένο δήμαρχο Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου και την Δήμαρχο Άγκυρας, Μανσούρ Γιαβάς.

Μιλά για το «Σπίτι μου ΙΙ» ως κορυφαία… ευκαιρία για το Στεγαστικό, αλλά η πραγματικότητα για χιλιάδες νέους είναι τελείως διαφορετική. Οι τιμές αγοράς και τα ενοίκια έχουν εκτοξευτεί, επειδή η ίδια η πολιτική του άφησε ανεξέλεγκτη την αγορά και μετέτρεψε τη στέγη σε είδος πολυτελείας. Όταν ένας εργαζόμενος δίνει το μισό μηνιάτικο μόνο για νοίκι, δεν μπορείς να μιλάς για «ευκαιρίες». Δεν είναι λύση να φορτώνεις τους νέους με δάνεια σε μια αγορά που έχει ξεφύγει. Λύση είναι να πέσουν οι τιμές, να υπάρξει προστασία της κατοικίας και πραγματική στήριξη για όσους σήμερα δεν μπορούν ούτε να νοικιάσουν αξιοπρεπώς, πόσο μάλλον να αγοράσουν σπίτι.

Πανηγυρίζει ο κ. Μητσοτάκης για ανακαινισμένα ΤΕΠ στα νοσοκομεία, ενώ οι πολίτες συνεχίζουν να περιμένουν ώρες στα επείγοντα και οι υγειονομικοί εγκαταλείπουν το ΕΣΥ εξουθενωμένοι και υποαμειβόμενοι.

Επικαλείται αυξήσεις και συλλογικές συμβάσεις, όταν η Ελλάδα παραμένει στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης σε αγοραστική δύναμη και τα χρήματα του εργαζόμενου τελειώνουν από τα μέσα του μήνα.

Ανακοινώνει νέα λεωφορεία και συρμούς, αλλά οι πολίτες βιώνουν καθημερινά χάος, καθυστερήσεις και εγκατάλειψη στις μεταφορές.

Για το Ταμείο Ανάκαμψης και τις «επενδύσεις», η αλήθεια είναι ότι οι πολλοί στενάζουν και οι λίγοι ευνοούνται. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις ασφυκτιούν, ενώ στρατηγικοί τομείς της οικονομίας παραδίδονται σταδιακά σε μεγάλα συμφέροντα.

Πίσω λοιπόν από τους αριθμούς, τις εξαγγελίες Μητσοτάκη και τα επικοινωνιακά συνθήματα, οι πολίτες βλέπουν μια χώρα όπου η στέγη έγινε πολυτέλεια, η δημόσια υγεία δοκιμάζεται, οι μισθοί εξανεμίζονται και η νέα γενιά οδηγείται στη φυγή.

Ο πρωθυπουργός είναι εκτός πραγματικότητας. Όσο περισσότερο προσπαθεί να εξωραΐσει την κατάσταση στη χώρα με επικοινωνιακά παραμύθια, τόσο περισσότερο εξοργίζει την κοινωνία. Οι πολίτες δεν θέλουν άλλες ωραιοποιημένες αναρτήσεις. Ζητούν ασφάλεια, δικαιοσύνη, προοπτική και αξιοπρέπεια.

Η αστυνομική επέμβαση πραγματοποιήθηκε έπειτα από αίτημα του δικηγόρου του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, στο πλαίσιο της εφαρμογής της δικαστικής απόφασης που καθαίρεσε από την ηγεσία τον Οζέλ.

Αστυνομική επιχείρηση με χρήση χημικών και πλαστικών σφαιρών

Η ένταση κλιμακώθηκε όταν αστυνομικές δυνάμεις εισήλθαν στο κτήριο του κόμματος και προχώρησαν σε επιχείρηση εκκένωσης, χρησιμοποιώντας δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες.

Η παρέμβαση της αστυνομίας έγινε κατόπιν εντολής της Αστυνομικής Διεύθυνσης ‘Αγκυρας, η οποία επικαλέστηκε την εκτέλεση δικαστικής απόφασης που σχετίζεται με την ηγεσία του κόμματος και την απομάκρυνση της τρέχουσας διοίκησης.

Δήλωση Οζγκιούρ Οζέλ πριν την αποχώρηση από το κτήριο

Πριν αποχωρήσει από τα γραφεία του κόμματος, ο πρόεδρος του CHP Οζγκιούρ Οζέλ προχώρησε σε δήλωση προς τα μέλη και τους δημοσιογράφους, εκφράζοντας την έντονη αντίδρασή του στις εξελίξεις.

«Κάνουμε ό,τι αρμόζει για το CHP. Ο καθένας κάνει ό,τι αρμόζει για τον εαυτό του. Λυπάμαι πολύ. Ωστόσο, φεύγουμε με σκοπό να ανακτήσουμε την πατρίδα μας, έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να την αγγίξει ξανά. Όταν επιστρέψουμε εδώ, ούτε αυτή η κυβέρνηση ούτε οι συνεργάτες της θα τολμήσουν να το ξανακάνουν. Σας είπαμε μην το κάνετε, μην γίνετε συμμέτοχοι ή υποκείμενο του σχεδίου παράδοσης του κόμματος στο AKP λόγω των προσωπικών σας φιλοδοξιών και επειδή δεν μπορείτε να δεχτείτε μια ήττα. Δεν καταφέραμε να σας πείσουμε», είπε, αφήνοντας αιχμές για τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου.

Πορεία προς το Κοινοβούλιο

Μετά την εκκένωση των γραφείων, ο Οζγκιούρ Οζέλ ανακοίνωσε ότι κατευθύνεται προς την τουρκική βουλή, δηλώνοντας ότι το κόμμα θα συνεχίσει τη δράση του «στο πεδίο».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι τελευταίοι τελάληδες, πριν κάποιες δεκαετίες, δεν άφησαν διαδόχους… Τα ΜΜΕ της εποχής μας και οι αφίσες, αφαίρεσαν τον “αέρα” που έδινε ζωή στα πνευμόνια τους. Αυτών, που κοινοποιούσαν τα μικρά και τα μεγάλα γεγονότα. Μάλιστα, όταν υπήρχε ανάγκη, στέκονταν σε διασταυρώσεις δρόμων, σε πλατείες ή γύριζαν και σε σοκάκια, σχεδόν από πόρτα σε πόρτα, για να ανακοινώσουν το σοβαρό μήνυμα. Πού να τους προλάβει, τότε, η αφίσα ή η χειρόγραφη ανακοίνωση ή και η εφημερίδα; Ο τελάλης ήταν παρών, στο πιτς φυτίλι.

Η απουσία τελάλη έγινε ιδιαίτερα αισθητή, στα απομονωμένα χωριά, μακριά από τον πολιτισμό, αλλά και στα νησιά. Ως παράδειγμα αναφέρω, ότι τοπικοί παράγοντες στο νησί Ίος, είχαν τονίσει σε τηλεοπτική εκπομπή (δεκαετία 1980;) το μεγάλο κενό που δημιουργήθηκε, από τότε που πέθανε ο τελευταίος τελάλης. Κάποτε, η κοινωνική αναγκαιότητα των υπηρεσιών των τελάληδων, φαινόταν από το γεγονός ότι σε νησιά με υψηλή τουριστική κίνηση και διεθνή προβολή, υπήρχαν τελάληδες! Για παράδειγμα, το 1980; στη Μύκονο υπήρχε ένας τελάλης, ενώ στην Πάτμο, τρεις.

Πηγαίνοντας πίσω στο χρόνο, βρίσκουμε ότι οι Έλληνες “τελάληδες”, κατάγονταν από τους “κήρυκες” της αρχαιότητας. Αλλά οι απλοί μας τελάληδες, δεν γνώριζαν τις ρίζες τους. Δεν ήξεραν ότι η εργασία τους ξεκίνησε στις μυθικές εποχές με τον Ερμή και την Ίριδα και συνεχίστηκε με τους “κήρυκες” της αρχαιότητας, για να περάσει στη συνέχεια στους βυζαντινούς δημόσιους κήρυκες, αλλά και να επιβιώσει κατά την τουρκική δουλεία.

Η μνήμη των κηρύκων-τελάληδων, είναι γεμάτη δυστυχία και περιφρόνηση. Κάποιοι εργάστηκαν ως τελάληδες λόγω οικογενειακής παράδοσης, από παππού σε πατέρα κ.ο.κ. Άλλοι ήταν νεοεισερχόμενοι στο επάγγελμα και κάποιοι ευκαιριακοί. Η εργασία των τελάληδων είχε διπλό σκοπό: αφενός να αποτελούν τη σύνδεση μεταξύ των αρχών και του λαού (και έναν τέτοιο ρόλο είχαν οι κήρυκες στην αρχαία Ελλάδα) και αφετέρου να εκτελούν με συνέπεια τις παραγγελίες κάθε ιδιώτη.

Από που βγήκαν οι τελάληδες;

Το όνομα “τελάλης”, προέρχεται από την αρχαία λέξη “τῆλε”, που σημαίνει “μακριά στον χώρο”, και η οποία είναι το γνωστό πρόθεμα, σε λέξεις όπως τηλέφωνο, τηλεόραση, τηλεγράφημα,  τηλεφακός, τηλεπάθεια, τηλεσκόπιο, τηλεμπανιστήρι κ.ο.κ. Στο “τῆλε”, προστέθηκε η λέξη “φωνή”. Έτσι, “Τηλέφωνο”, σημαίνει το “μέσο που μεταφέρει τη φωνή μακριά”. Το ίδιο σημαίνει και ο “τελάλης”, ο άνθρωπος που μεταφέρει τον λόγο ώστε να ακουστεί μακριά. Σημειωτέον, ότι “teleal” στα αραβικά,  σημαίνει “διαμεσολαβητής”.

Στην Ελλάδα, υπήρχαν περίπου δέκα διαφορετικοί τύποι τελάλη. Ένας τύπος “τελάλη”, μπορεί να θεωρηθεί (και σήμερα) ο μοναχός, που χτυπάει το σήμαντρο, σημάδι ότι η Ακολουθία αρχίζει. Τελάληδες (χωρίς να μιλάνε) ήταν και οι λαϊκοί μουσικοί, που περπατούσαν κι έπαιζαν για να ανακοινώσουν ότι η μεγάλη λαϊκή γιορτή ξεκινάει σύντομα. Επίσης κάποιοι μερακλήδες γερο-ψαράδες, που με τις σφυρίχτρες των σκαφών τους, ενίσχυαν την χαρούμενη ατμόσφαιρα, τα μεσάνυχτα της Ανάστασης και της Πρωτοχρονιάς. Αλλά δεν πρέπει να ξεχάσουμε τα κοκόρια! Ναι, σωστά διαβάσατε, όλα τα κοκόρια, που νωρίς το πρωί, αναγγέλλουν την αυγή της ημέρας και ξυπνάγανε ακόμα και τον …Θανάση Βέγγο.

Προσόντα τελάλη και Στέντωρ

Για να εκτιμηθεί ένας τελάλης, έπρεπε, σύμφωνα με μια πολύ παλιά έκφραση, “να έχει δυνατή και ευχάριστη φωνή”. Πολλοί τελάληδες καυχιόντουσαν ότι έχουν φωνή σαν “καμπάνα εκκλησίας” ή “μεταλλική” ή “μελωδική” ή “φωνή που ακούγεται χιλιόμετρα μακριά” ή “σκληρή και ξερή φωνή” ή και “φωνή Στεντόρεια”.

Ο Στέντορας ήταν Αχαιός, που συμμετείχε στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Όμηρος τον αποκαλεί χαλκέντερο, γιατί είχε εξαιρετικά δυνατή φωνή. (Ιλιάδα, Ραψωδία Ε’, στχ. 785). Λέγεται, ότι η φωνή του ήταν τόσο δυνατή, όσο οι φωνές πενήντα ανδρών που φωνάζουν ταυτόχρονα! Ο Στέντορας πέθανε, τωόντι, κατά την εκτέλεση του έργου του, όταν μια φορά προσπάθησε να ανταγωνιστεί τον αγγελιοφόρο των θεών, τον μέγα Ερμή. Οι πνεύμονές του (πραγματικά) έσπασαν από την τεράστια προσπάθειά του.

Συχνά οι τελάληδες χρησιμοποιούσαν διάφορα ηχητικά αντικείμενα για να τραβήξουν την προσοχή του κόσμου. Στην αρχαιότητα, στον Μεσαίωνα και στη Βυζαντινή εποχή χρησιμοποιούνταν τρομπέτες, σάλπιγγες και καμπάνες. Αν το μήνυμα ήταν πολύ σημαντικό, μερικοί τελάληδες ανέβαιναν στο καμπαναριό και το φώναζαν από ‘κεί.

Οι τελάληδες που έπαιζαν κάποιο δυνατό όργανο, όπως γκάιντα, συνήθιζαν να παίζουν μια μικρή μελωδία πριν αρχίσουν να ανακοινώνουν. Πολλοί, είχαν ένα “ραβδί” και αυτό θυμίζει το “κηρύκειο” του Ερμού και της Ίριδος. Κάποιοι τελάληδες είχαν σφυρίχτρα, που χρησιμοποιούνταν όταν ερχόταν έμπορος στο χωριό, π.χ. ψαράς, πωλητής υφασμάτων, κοσμημάτων κ.ο.κ. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο τελάλης περπατούσε σφυρίζοντας, χωρίς να λέει τίποτα! Και οι χωρικοί καταλάβαιναν ότι το χωριό έχει δεχτεί εμπορική επίσκεψη.

Τα χωνιά της Γερμανικής Κατοχής

Κατά την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής στην Ελλάδα και επειδή το ραδιόφωνο και οι εφημερίδες ήταν υπό έλεγχο, οι αντιστασιακές ομάδες ανακοίνωναν τις ήττες των Γερμανών, αλλά και διάφορα τρέχοντα νέα, μέσω τελάληδων που χρησιμοποιούσαν μεγάλα χωνιά και κυκλοφορούσαν κρυφά. Πραγματικά, ρίσκαραν τη ζωή τους, κάθε φορά που έβγαιναν να ανακοινώσουν, αλλά οι υπηρεσίες τους ήταν μεγάλες. Το χωνί τους, ήταν μια φωτεινή ελπίδα για τους κατακτημένους ανθρώπους, από τα …πολιτισμένα τέρατα! Το βράδυ, και οπωσδήποτε αφού έπεφτε το σκοτάδι, στεκόταν κανείς στην πόρτα ή στο παράθυρο και περίμενε το “χωνί”. Η έκφραση “το χωνί είπε” ήταν πολύ συνηθισμένη στο στόμα των Ελλήνων, στις αρχές της δεκαετίας του ’40.

(Ακόμα και σήμερα βλέπει κανείς συχνά ένα Datsun; ή Toyota;, μ’ ένα μεγάφωνο στην οροφή και φορτωμένο με πατάτες ή καρπούζια ή λαχανικά κ.λ.π.) Οι τελάληδες, επέλεγαν προσεκτικά τα σημεία της εργασίας τους. Τα πιο συνηθισμένα ήταν εκείνα που μάζευαν πολύ κόσμο, όπως οι μεγάλες πλατείες. Οι διασταυρώσεις δρόμων ήταν επίσης εξαιρετικά σημεία για να στέκεται κανείς και να φωνάζει, γιατί εκεί συγκλίνουν συχνά όλοι οι άνεμοι, οι οποίοι μεταφέρουν τα “νέα” και τα διαδίδουν μέσα από τα στενά δρομάκια προς όλες τις κατευθύνσεις. Αλλά, όπως είπαμε, οι τελάληδες περπατούσαν, στα πέριξ… Οι περισσότεροι, πράγματι περπατούσαν, αλλά υπήρχαν και κάποιοι που φώναζαν καθισμένοι σε γάιδαρο, μουλάρι ή άλογο. Ένας Άγγλος τουρίστας, που είχε επισκεφθεί την Ελλάδα το 1669 και που είχε μείνει μερικές ημέρες στη Λάρισα, είχε γράψει μεταξύ άλλων τα εξής: «Και όσον αφορά αγαθά που δεν υπάρχουν στα καταστήματα, υπάρχει πάντα ένας τελάλης επάνω σε ένα άλογο που γυρνάει γύρω και ενημερώνει τον κόσμο, πού υπάρχουν τα αγαθά και πόσο κοστίζουν.»

Μερικές φορές, όταν ένας τελάλης επρόκειτο να ενημερώσει για κάποιο προϊόν, έπαιρνε μαζί του ένα δείγμα, ώστε ο κόσμος να δει με τα μάτια του, τι θα αγόραζε. Δεδομένου ότι οι τελάληδες ήταν συνήθως άνθρωποι χωρίς εκπαίδευση, δεν γνώριζαν ούτε γραμματική ούτε σύνταξη. Το αποτέλεσμα, ήταν, να λένε συχνά τέτοια λάθη, ώστε όλο το χωριό να γελάει για αρκετές ημέρες και επιπλέον τα πιο αστεία από αυτά, να διατηρούνται στο τοπικό “χιουμοριστικό θησαυρό”.

Αλλά υπήρχαν επίσης και τελάληδες πειραχτήρια (με “βλακ” χιούμορ), που σκόπιμα παραποιούσαν το κείμενο της ανακοίνωσης και με διάφορες εκφραστικές “κωμικότητες”, ντελαλούσαν …μοναδικές διακηρύξεις. Οι τελάληδες δυσκολεύονταν να επιβιώσουν με τα χαμηλά και προσωρινά εισοδήματα που είχαν. Γι’ αυτό είχαν πάντα κι ένα δεύτερο επάγγελμα. Τα πιο συνηθισμένα, δεύτερα επαγγέλματα, ήταν: πωλητής καπνού, πωλητής λαχείων, κουρέας, εφημεριδοπώλης, νυχτοφύλακας, νεκροθάφτης, ψάλτης, βαρκάρης κ.ά. Πολλοί τελάληδες είχαν κάποιο αναπηρικό πρόβλημα.

Όσον αφορά την αμοιβή τους, φυσικά, δεν υπήρχε σταθερή τιμή. Με 10-15 δραχμές (ίδια αξία, σε ευρώ, σήμερα) μπορούσε ένας τελάλης να ανακοινώσει ό,τι του ζητούσαν. Η τιμή καθοριζόταν, πάντα, από το πόσες φορές έπρεπε να γυρίσει στο χωριό και πόσες φορές έπρεπε να φωνάξει. Συχνά η τιμή καθοριζόταν και από τη διάθεση του παραγγέλλοντος, αλλά εξαρτάτο επίσης, από την προσωπικότητα του τελάλη. Υπήρχαν ντελάληδες που πληρώνονταν ετησίως, από έναν Δήμο ή έναν Συνεταιρισμό. 600 δραχμές το χρόνο, έπαιρνε ένας τελάλης σ’ ένα χωριό στη νότια Πελοπόννησο.

Παλαιότερα, πληρώνονταν με τα αγαθά για τα οποία φώναζαν. Για κάτι που βρέθηκε, ο τελάλης έπαιρνε εύρετρα. Όσοι τελάληδες συμμετείχαν σε διάφορες δοσοληψίες (και ήταν πολλοί αυτοί) έπαιρναν την προμήθειά τους. Όταν μιλάμε για τελάληδες, δεν πρέπει να ξεχάσουμε όλους τους ιδιοκτήτες καταστημάτων που στέκονται στην πόρτα του καταστήματός τους και επαινούν τα ψάρια τους, τις κότες τους ή τα φρούτα τους. Επίσης, και σήμερα, για τον κόσμο που περπατάει στο πεζοδρόμιο, αλλά και για εκείνους που περνάνε έξω από εστιατόρια, κυρίως σε τουριστικά μέρη, κάποιος στέκεται στην πόρτα και επαινεί το φαγητό και την ορχήστρα.

Ο Χατζηαβάτης, τελάλης στον Καραγκιόζη

Στην Ελλάδα έχουμε το Θέατρο Σκιών, με άλλα λόγια τον Καραγκιόζη, που για πολλές γενιές διασκέδαζε (και διασκεδάζει), νέους, αλλά και ηλικιωμένους. Ένας από τους βασικούς χαρακτήρες ονομάζεται Χατζηαβάτης. Είναι γραμματέας του πασά, αλλά και τελάλης. Ως προσωπικότητα και χαρακτήρα, ο Χατζηαβάτης ήταν: κόλακας (γλείφτης), υποτακτικός, πονηρός, φοβητσιάρης, δουλοπρεπής,  ευγενικός από φόβο και …καρπαζοεισπράκτορας του Καραγκιόζη! Ο Χατζηαβάτης ήταν ντυμένος με τούρκικη φορεσιά και με σκούφια. Σ’ όλες της φιγούρες του, εμφανίζεται να κρατάει το γενάκι του, κάτι που εκτιμάται ως ανασφάλεια, αλλά και γλειψιματικός …σεβασμός.

Το 1979, στη Στοκχόλμη και στο πλαίσιο των εορτών του “Ελληνικού μήνα”, προσκλήθηκε ο κορυφαίος καραγκιοζοπαίχτης Ευγένιος Σπαθάρης. Επειδή σε κάποια παράστασή του βοήθησα στη διερμηνεία, μερικά Σουηδάκια που παρακολουθούσαν, ο Ευγένιος με ευχαρίστησε μετά και με κέρασε έναν καφέ. Είπαμε πολλά και κάποια στιγμή ρώτησα τη γνώμη του για τον  Χατζηαβάτη. Και μου είπε το …τρομακτικό, ότι «η προσωπικότητα του Χατζηαβάτη, είναι ακριβώς η προσωπικότητα του μέσου Έλληνα».

Σας προτείνω το  “Τελάλημα” του Χατζηαβάτη, σε δύο εκτελέσεις. Με τον Γιώργο Μούτσιο και με την Νανά Μούσχουρη. Απολαυστικότατες!

Υ.Γ. Και ο Αγαμέμνων, είχε κήρυκες, ως βασιλιάς και ως αρχιστράτηγος στην Τροία! Προσέξτε την επόμενη κάρτα. Το ελληνικό αγγείο δεξιά, ονομάζεται πελίκη. Είναι από το 500; π.Χ. και τώρα …ησυχάζει στο Kunsthistorisches Museum, της Βιέννης, πλάι στους θησαυρούς της δυναστείας των Αψβούργων.

Όπως αναφέρει το BBC, το πρακτορείο ειδήσεων IRNA μετέδωσε τις δηλώσεις του Ιρανού προέδρου, όπως διατυπώθηκαν σε μια ανάρτησή του στο Telegram: «Πριν από τον μαρτυρικό θάνατο του αγιατολάχ Χαμενεΐ… είχαμε δηλώσει, και το επαναλαμβάνουμε τώρα, ότι είμαστε έτοιμοι να διαβεβαιώσουμε τον κόσμο πως δεν επιδιώκουμε πυρηνικά όπλα».

Όμως, ο Ιρανός πρόεδρος επισήμανε πως «η διαπραγματευτική ομάδα μας δεν θα συμβιβαστεί όσον αφορά την τιμή και την αξιοπρέπεια της χώρας μας».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ