«Η εικόνα του τριημέρου Δευτέρα – Τετάρτη δείχνει ότι δεν έχουμε απλή “ζεστή περίοδο”, αλλά θερμό επεισόδιο με χαρακτηριστικά καύσωνα, κυρίως στα ηπειρωτικά. Η κορύφωση φαίνεται να έρχεται τη Δευτέρα και την Τρίτη, ενώ η Τετάρτη παρουσιάζει μεν μια μικρή υποχώρηση στα ανώτερα στρώματα, αλλά όχι τόσο καθαρή ώστε να σημάνει άμεση λήξη του επεισοδίου στις περισσότερες περιοχές.

»Στα 850 hPa η πολύ θερμή αέρια μάζα παραμένει εγκατεστημένη πάνω από την ανατολική Μεσόγειο και την Ελλάδα. Τη Δευτέρα και την Τρίτη η θερμή μεταφορά είναι πιο οργανωμένη, με τις υψηλότερες θερμοκρασίες να ευνοούν κυρίως τα ανατολικά και κεντρικά ηπειρωτικά, τη Θεσσαλία, την ανατολική Στερεά, τμήματα της Πελοποννήσου και κατά τόπους την Αττική. Εκεί οι μέγιστες θερμοκρασίες μπορούν να κινηθούν κοντά ή πάνω από τους 40°C, ιδίως όπου θα λειτουργήσει καταβατική συνιστώσα ή ασθενής θαλάσσια επίδραση».

Πότε υποχωρεί το θερμό επεισόδιο

Ο κ. Κολυδάς αναφέρει ότι «η Τετάρτη θέλει προσοχή στην ερμηνεία. Παρότι φαίνεται μια σχετική κάμψη της θερμοκρασίας στην ανώτερη θερμή μάζα, η επιφανειακή ζέστη δεν υποχωρεί αμέσως. Το έδαφος θα έχει ήδη θερμανθεί έντονα, οι ελάχιστες θερμοκρασίες θα παραμένουν υψηλές σε αρκετές περιοχές και ο καύσωνας, με πρακτικούς όρους θερμικής επιβάρυνσης, θα συνεχιστεί στις περισσότερες ηπειρωτικές περιοχές.

»Η ουσιαστική αποδρομή φαίνεται πιο πιθανή από την Πέμπτη, όταν η βορειότερη ροή και η σταδιακή αντικατάσταση της πολύ θερμής αέριας μάζας θα αρχίσουν να ρίχνουν πιο αισθητά τις θερμοκρασίες, πρώτα στα βόρεια και ανατολικά και στη συνέχεια νοτιότερα.» Ο κ. Κολυδάς έχει και μια γενική πρόγνωση για όλο τον Ιούλιο και μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ. Η θερμοκρασία σύμφωνα με τον ίδιο θα φτάσει ή θα ξεπεράσει τους 40 βαθμούς Κελσίου αν και άλλοι μετεωρολόγοι κάνουν λόγο και για 43 βαθμούς σε κάποιες περιοχές.

🎯 Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΘΕΡΜΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
✅Η εικόνα του τριημέρου Δευτέρα–Τετάρτη δείχνει ότι δεν έχουμε απλή «ζεστή περίοδο», αλλά θερμό επεισόδιο με χαρακτηριστικά καύσωνα, κυρίως στα ηπειρωτικά. Η κορύφωση φαίνεται να έρχεται τη Δευτέρα και την Τρίτη, ενώ η Τετάρτη… pic.twitter.com/VVwZS8Rfzs

— Theodoros Kolydas (@KolydasT) July 19, 2026

Οι επόμενες μέρες από την ΕΜΥ

Την Δευτέρα η θερμοκρασία θα κυμανθεί σε υψηλά επίπεδα και στα ηπειρωτικά θα φτάσει τοπικά τους 40 με 41 βαθμούς Κελσίου. Οι άνεμοι στα δυτικά θα πνέουν αρχικά μεταβλητοί και από το μεσημέρι δυτικοί βορειοδυτικοί 2 έως 4 Μποφόρ. Στα ανατολικά θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 3 με 5 και από το μεσημέρι στο Αιγαίο τοπικά 6 Μποφόρ. Η θερμοκρασία στις Κυκλάδες θα φθάσει τους 33 με 34 βαθμούς, στην υπόλοιπη νησιωτική χώρα τους 35 με 37 βαθμούς και στα ηπειρωτικά τους 39 και τοπικά τους 40 με 41 βαθμούς Κελσίου.

Για την Τρίτη  η ΕΜΥ εκτιμά ότι στα βόρεια θα έχουμε (Μακεδονία, Θράκη) θα σημειωθούν τοπικές βροχές ή και καταιγίδες το απόγευμα. Από το βράδυ αναμένεται βελτίωση. Στην υπόλοιπη χώρα προβλέπεται γενικά αίθριος καιρός με πρόσκαιρες νεφώσεις τις μεσημβρινές – απογευματινές ώρες κυρίως στα κεντρικά και βόρεια ηπειρωτικά. Ευνοείται η μερική μεταφορά αφρικανικής σκόνης στα δυτικά. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 3 έως 5 και στα πελάγη τοπικά έως 6 Μποφόρ.

Η θερμοκρασία θα διατηρηθεί σε υψηλά επίπεδα. Θα φτάσει στις Κυκλάδες τους 33 με 34 βαθμούς, στην υπόλοιπη νησιωτική χώρα τους 35 με 37 βαθμούς και στα ηπειρωτικά τους 38 με 39 και τοπικά τους 40 με 41 βαθμούς Κελσίου.

Για την Τετάρτη η ΕΜΥ προβλέπει ότι κατά τις απογευματινές ώρες στη Θεσσαλία, τις Σποράδες, την ανατολική Στερεά και την Εύβοια είναι πιθανόν να σημειωθούν τοπικές βροχές. Επίσης αναφέρει ότι θα έχουμε μερική μεταφορά αφρικανικής σκόνης. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 3 έως 5 και στα πελάγη τοπικά έως 6 Μποφόρ. Η θερμοκρασία θα σημειώσει πτώση στα βόρεια όμως στα νότια ηπειρωτικά καθώς και στη νότια νησιωτική χώρα θα διατηρηθεί σε υψηλά επίπεδα. Την Πέμπτη η θερμοκρασία θα σημειώσει πτώση σε όλη τη χώρα.

Δεδομένων των διαφορετικών πολιτικών θέσεων που έχουν σήμερα η Ισπανία και η Αργεντινή, ένας ποδοσφαιρικός θρίαμβος μπορεί επίσης να μοιάζει με δικαίωση, όχι μόνο για την Αριστερά ή τη Δεξιά, αλλά και για εκείνους που υπερασπίζονται τη φεμινιστική ατζέντα ή για όσους την απορρίπτουν. Γιατί, όπως λέει η γνωστή φράση, η θέση από την οποία βλέπεις τα πράγματα καθορίζει και την οπτική σου.

Η Διάσκεψη της Μαδρίτης

Στις αρχές Ιουνίου πραγματοποιήθηκε στη Μαδρίτη η 5η Υπουργική Διάσκεψη για τη Φεμινιστική Εξωτερική Πολιτική, μια διήμερη συνάντηση, που φιλοξενήθηκε από την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ. Η διοργάνωση με τίτλο “Χτίζοντας την Ειρήνη και τη Δημοκρατία” ανέδειξε γιατί η επιλογή της Ισπανίας ως οικοδέσποινας ήταν επίκαιρη.

Μίλησε ο Ισπανός υπουργός Εξωτερικών, όπως και άλλες προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων αξιωματούχοι της ΕΕ και του ΟΗΕ. Υπήρχαν πάνελ για την ειρήνη, τη δημοκρατία και την ισότητα των φύλων, καθώς και συζητήσεις για τη χρηματοδότηση αυτών των προσπαθειών. Συζητήθηκαν επίσης η πολυμέρεια, τα αναπαραγωγικά δικαιώματα και, για πρώτη φορά, η άνοδος της λεγόμενης ανδρόσφαιρας (manosphere), δηλαδή των διαδικτυακών κοινοτήτων που συχνά προωθούν αντιφεμινιστικές αντιλήψεις.

Στη συζήτηση δεν έλειψαν οι έμμεσες αιχμές κατά του Ντόναλντ Τραμπ και η ανησυχία για την άνοδο ισχυρών ανδρών ηγετών, φαινόμενα που έχουν πλήξει τα δικαιώματα των γυναικών. Η διακήρυξη που εκδόθηκε στο τέλος της υπουργικής συνάντησης είχε λιγότερους υπογράφοντες από εκείνη που υιοθετήθηκε πέρυσι στη Γαλλία, 28 χώρες έναντι 31. Το γεγονός αντικατοπτρίζει την πολιτική αλλαγή σε αρκετές κυβερνήσεις, μεταξύ αυτών της Χιλής, της Γερμανίας και της Ολλανδίας, όπου η Δεξιά είναι πλέον την εξουσία. Παράλληλα, υπέγραψαν και νέες χώρες, όπως η Αλβανία, η Ανδόρα, το Πράσινο Ακρωτήρι, το Μαυροβούνιο και το Ανατολικό Τιμόρ. Και αυτό από μόνο του είχε σημασία.

Παρά το γεγονός ότι η αντίθεση στον φεμινισμό αυξάνεται, το κίνημα δεν έχει εξαφανιστεί. Το σημαντικότερο συμπέρασμά μου δεν ήταν η ίδια η διακήρυξη, ούτε καν το μέγεθος των προκλήσεων που αντιμετωπίζει σήμερα η φεμινιστική εξωτερική πολιτική. Ήταν η απόφαση της Ισπανίας να παραμείνει συνεπής σε μία φεμινιστική αντίληψη της πολιτικής: να επιμείνει στην υπεράσπιση του φεμινισμού, της πολυμέρειας και μιας ευρύτερης έννοιας της ασφάλειας, σε μια εποχή όπου ο αυταρχισμός και ο μιλιταρισμός οδηγούν μεγάλο μέρος του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της Αργεντινής του Μιλέι, προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Ισπανία-Αργεντινή: Οι δύο χώρες δεν φαίνονταν πάντα τόσο διαφορετικές

Πριν από την άνοδο του Μιλέι στην εξουσία τον Δεκέμβριο του 2023, η Αργεντινή είχε γίνει σημείο αναφοράς για τις φεμινίστριες σε όλο τον κόσμο. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, οι γυναίκες της Αργεντινής δημιούργησαν τη “Marea Verde” (“Πράσινο Κύμα”), που συμβολιζόταν από ένα πράσινο μαντίλι, για να προωθήσουν τα αναπαραγωγικά δικαιώματα. Από το 2015, ένα χρόνο μετά την εισαγωγή της φεμινιστικής εξωτερικής πολιτικής από τη Σουηδία, το κίνημα “Ni Una Menos” (“Ούτε μία λιγότερη”) κινητοποιήθηκε κατά των γυναικοκτονιών.

Μετά την Αφρική, η Λατινική Αμερική έχει τα υψηλότερα ποσοστά γυναικοκτονιών στον κόσμο. Το 2020, υποστηρίζοντας ότι η άμβλωση αποτελεί ζήτημα ισότητας στην υγεία, η Αργεντινή, μια χώρα με συντριπτικά καθολικό πληθυσμό, νομιμοποίησε την άμβλωση έως τη 14η εβδομάδα κύησης. Το 2023 η χώρα υπέγραψε την πρώτη διακήρυξη για τη Φεμινιστική Εξωτερική Πολιτική, δεσμευόμενη σε μια φεμινιστική προσέγγιση της διεθνούς πολιτικής.

Υπό τον Μιλέι, η Αργεντινή απομακρύνθηκε αποφασιστικά από αυτή τη θέση. Η κυβέρνησή του χαρακτήρισε τον φεμινισμό παράλογο και μια πολιτική απάτη πολλών εκατομμυρίων δολαρίων. Ακόμη χειρότερα, κατάργησε το Υπουργείο Γυναικών, Φύλων και Διαφορετικότητας και αργότερα έκλεισε την υπηρεσία που είχε αναλάβει την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας, περικόπτοντας τη χρηματοδότηση για την καταπολέμησή της. Το 2024 η Αργεντινή ήταν η μόνη χώρα που ψήφισε κατά μιας απόφασης του ΟΗΕ για την καταδίκη της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών.

Η Ισπανία, αντίθετα, έχει ενισχύσει τη δέσμευσή της στη δικαιοσύνη των φύλων και την ισότητα, μια πορεία που ξεκίνησε ήδη από τις αρχές του 21ου αιώνα. Ο σοσιαλιστής πολιτικός Χοσέ Θαπατέρο έγινε πρωθυπουργός τον Μάρτιο του 2004 δηλώνοντας: Δεν είμαι απλώς κατά του ματσισμού, είμαι φεμινιστής. Προώθησε την ψήφιση ενός ολοκληρωμένου νόμου κατά της έμφυλης βίας. Μετά την επανεκλογή του το 2008, διόρισε κυβέρνηση με πλειοψηφία γυναικών, ενώ την ίδια χρονιά ίδρυσε και Υπουργείο Ισότητας.

Για τον Θαπατέρο, η ισότητα των γυναικών αποτελούσε βασικό στοιχείο της ισπανικής δημοκρατίας και της ρήξης της χώρας με τον μιλιταρισμό της δικτατορίας του Φράνκο. Αυτή η ιστορική κληρονομιά συνεχίζει να επηρεάζει και τον Πέδρο Σάντσεθ. Ο Ισπανός ηγέτης έχει βρεθεί σε αντιπαράθεση με τον Τραμπ και, σε ορισμένες περιπτώσεις, με τους Ευρωπαίους συμμάχους του. Όταν ο Τραμπ απαίτησε από τα μέλη του ΝΑΤΟ να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες, η Ισπανία αρνήθηκε. Αντί γι’ αυτό, αύξησε τις δαπάνες για αναπτυξιακή βοήθεια.

Η ισπανική πολιτική φιλοσοφία

Νωρίτερα φέτος, ο Σάντσεθ αντιτάχθηκε στη χρήση ισπανικών βάσεων για τις αμερικανικές επιθέσεις εναντίον του Ιράν, γεγονός που προκάλεσε την οργή του Τραμπ. Έχει επίσης υπάρξει ένας από τους πιο έντονους επικριτές στην Ευρώπη του πολέμου του Ισραήλ στη Γάζα, χαρακτηρίζοντάς τον “τη μεγαλύτερη γενοκτονία που έχει γνωρίσει αυτός ο αιώνας”, όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, και αναγνωρίζοντας παλαιστινιακό κράτος πολύ πριν πολλοί από τους Ευρωπαίους ομολόγους του είναι έτοιμοι να κάνουν το ίδιο.

Αν εξεταστούν ξεχωριστά, αυτές οι αποφάσεις μπορεί να μοιάζουν ασύνδετες. Δεν είναι όμως. Αντικατοπτρίζουν την ίδια φιλοσοφία που χαρακτήριζε και τη διάσκεψη στη Μαδρίτη: η ασφάλεια δεν αφορά μόνο τη στρατιωτική ισχύ, αλλά και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την ισότητα και το διεθνές δίκαιο. Ο Σάντσεθ έχει επίσης κινηθεί αντίθετα από τη γενικότερη ευρωπαϊκή στροφή προς αυστηρότερες μεταναστευτικές πολιτικές. Αντί για απελάσεις, προώθησε ένα πρόγραμμα μεταναστών, το οποίο επέτρεψε σε περίπου 1,2 εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς νόμιμα έγγραφα να υποβάλουν αίτηση για καθεστώς νόμιμης παραμονής (αρχικά ο στόχος ήταν 500.000 άτομα).

Αυτός ήταν και ο λόγος που ο Πάπας Λέων επισκέφθηκε τη χώρα τον περασμένο μήνα, παρά το γεγονός ότι ο Σάντσεθ δηλώνει άθεος. Ο Πάπας μίλησε στο ισπανικό κοινοβούλιο για να αναδείξει τη βαθιά πνευματική και πολιτισμική κρίση γύρω από τη μετανάστευση και την ανάγκη εξεύρεσης ασφαλών και νόμιμων διαδρομών για τους μετανάστες. Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι η Ισπανία είναι μια προοδευτική ουτοπία.

Οι Ισπανοί, όπως και οι άνθρωποι παντού, αντιμετωπίζουν δυσκολίες με το κόστος ζωής. Στη Βαρκελώνη, η αδυναμία πρόσβασης σε οικονομικά προσιτή κατοικία και ο υπερτουρισμός έχουν προκαλέσει έντονη δυσαρέσκεια απέναντι στους τουρίστες, καθώς και πιέσεις για περιορισμό του αριθμού των επισκεπτών που εισέρχονται στην πόλη. Η σύζυγος του πρωθυπουργού Σάντσεθ έχει κατηγορηθεί για διαφθορά και ο αδελφός του, Νταβίντ, έχει αποκλειστεί από δημόσιο αξίωμα λόγω υπόθεσης νεποτισμού. Ο πρώην πρωθυπουργός Θαπατέρο έχει επίσης ελεγχθεί για ζητήματα διαφθοράς.

Η σημασία του αγώνα

Λίγο πριν από τον ημιτελικό της Ισπανίας με τη Γαλλία στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ο πρώην συντηρητικός πρωθυπουργός της Ισπανίας, Μαριάνο Ραχόι, δήλωσε ότι η Γαλλία θα ήταν ένας άξιος αντίπαλος, αν και δεν υπάρχουν Γάλλοι παίκτες στην ομάδα, αναφερόμενος στην αφρικανική καταγωγή της πλειονότητας των παικτών της. Το ακροδεξιό κόμμα Vox έχει αποκτήσει μεγαλύτερη επιρροή προβάλλοντας την παραδοσιακή οικογένεια και αντιτιθέμενο στον φεμινισμό και τη μετανάστευση. Το Vox ελπίζει να πετύχει στην Ισπανία ό,τι πέτυχε ο Μιλέι στην Αργεντινή.

Η Αργεντινή θεωρείται φαβορί για τη σημερινή κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, κυρίως λόγω του Λιονέλ Μέσι, ο οποίος θεωρείται το κορυφαίο ποδοσφαιρικό ταλέντο στον κόσμο. Ωστόσο, πολλοί εναποθέτουν τις ελπίδες τους στον 19χρονο Λαμίν Γιαμάλ της Ισπανίας, γιο Μαροκινού πατέρα και μητέρας από την Ισημερινή Γουινέα. Όμως, αντί να είναι απλώς αντίπαλοι, οι δύο χώρες μοιράζονται μια κοινή ιστορία. Ο Μέσι έφυγε από την Αργεντινή σε μικρή ηλικία και έγινε παγκόσμιος αστέρας στη Βαρκελώνη. Στη Βαρκελώνη το 2007 ο Μέσι συνάντησε τον μόλις 5 μηνών Λαμίν Γιαμάλ, κατά τη διάρκεια μιας φιλανθρωπικής φωτογράφισης για ημερολόγιο της UNICEF.

Κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να γνωρίζει τότε ότι αποτύπωναν όχι μόνο δύο γενιές ποδοσφαιρικής μεγαλοφυΐας στο ίδιο στιγμιότυπο, αλλά και μια πραγματικότητα: τα σύγχρονα έθνη χτίζονται μέσα από τη μετακίνηση ανθρώπων και την ανταλλαγή πολιτισμών, όχι κλείνοντας σύνορα ή επιμένοντας σε μια δήθεν καθαρότητα πολιτισμού. Ο σύγχρονος κόσμος δημιουργήθηκε μέσα από την παγκόσμια συνεργασία και τη στήριξη, μέσα από θεσμούς όπως η UNICEF, που έχουν ως στόχο την προστασία των ευάλωτων.

Με τον δικό της τρόπο, αυτή είναι και η θέση που υποστηρίζει η σημερινή ισπανική κυβέρνηση, ενώ πολλοί άλλοι, μεταξύ αυτών και ο Μιλέι, την έχουν απορρίψει. Ο σημερινός αγώνας δεν θα αποφασίσει ποιο από τα δύο οράματα θα επικρατήσει. Όμως, για 90 λεπτά, η αντίθεση ανάμεσά τους θα είναι δύσκολο να αγνοηθεί.

Αντίστοιχη εικόνα αποτυπώνεται και στην έρευνα της ALCO, η οποία στην πρόθεση ψήφου επί των εγκύρων καταγράφει τη Νέα Δημοκρατία στο 24,6% και την ΕΛ.Α.Σ. στο 15,3%. Και τα δύο κόμματα εμφανίζουν άνοδο κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση, με τη διαφορά τους να υπολογίζεται στις 9,3 μονάδες.

Το ΠΑΣΟΚ χάνει περαιτέρω έδαφος στις δημοσκοπήσεις

Κοινό εύρημα και των δύο δημοσκοπήσεων αποτελεί η περαιτέρω υποχώρηση του ΠΑΣΟΚ, το οποίο φαίνεται να απομακρύνεται από τη διεκδίκηση της δεύτερης θέσης. Στη μέτρηση της GPO, η εκλογική του επιρροή εκτιμάται στο 10,8%, μειωμένη κατά 0,7 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τον Ιούνιο, όταν είχε καταγραφεί στο 11,5%.

Ανάλογη τάση καταγράφει και η ALCO, σύμφωνα με την οποία η πρόθεση ψήφου για το ΠΑΣΟΚ διαμορφώνεται στο 9,7%, έναντι 10,4% στην προηγούμενη μέτρηση, επιβεβαιώνοντας τη σταδιακή υποχώρηση των ποσοστών του.

Υποχωρεί και η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία»

Πτωτική πορεία εμφανίζει και η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού. Η GPO καταγράφει την εκλογική επιρροή του κόμματος στο 7%, μειωμένη κατά 0,8 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τον Ιούνιο.

Ακόμη μεγαλύτερη είναι η κάμψη που αποτυπώνει η ALCO, όπου η πρόθεση ψήφου επί των εγκύρων διαμορφώνεται στο 6,4%, από 7,8% στην προηγούμενη μέτρηση.

Αυξάνεται το ενδιαφέρον για πιθανό κόμμα Σαμαρά

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα ευρήματα σχετικά με το υπό ίδρυση κόμμα του Αντώνη Σαμαρά. Σύμφωνα με τη GPO, το 12,3% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι είναι «πολύ» ή «αρκετά πιθανό» να το στηρίξει, έναντι 9,2% στην προηγούμενη μέτρηση.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η δημοσκόπηση της ALCO, η οποία καταγράφει τη δυνητική εκλογική επιρροή ενός κόμματος υπό τον Αντώνη Σαμαρά στο 12%, επιβεβαιώνοντας ότι διατηρεί αξιοσημείωτη δυναμική, παρά το γεγονός ότι δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί επίσημα η ίδρυσή του.

Δημοσκοπήσεις: Παραμένει αρνητική η αποτίμηση του κυβερνητικού έργου

Παρά τη διατήρηση της δημοσκοπικής πρωτιάς της Νέας Δημοκρατίας, η πλειονότητα των πολιτών εξακολουθεί να αξιολογεί αρνητικά το κυβερνητικό έργο. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της GPO, το 68,6% των ερωτηθέντων εκφράζει αρνητική γνώμη για την κυβερνητική πολιτική.

Ωστόσο, η εικόνα εμφανίζεται ελαφρώς βελτιωμένη σε σύγκριση με τον Απρίλιο, όταν το αντίστοιχο ποσοστό των αρνητικών αξιολογήσεων είχε διαμορφωθεί στο 72,2%, γεγονός που υποδηλώνει μικρή αποκλιμάκωση της δυσαρέσκειας, χωρίς όμως να μεταβάλλει τη συνολική αρνητική εικόνα που καταγράφεται στην κοινή γνώμη.

«Ακολουθούμε μια πολιτική ανοιχτών θυρών», δήλωσε ο πρωθυπουργός του Ιράκ Αλί αλ-Ζαΐντι, κατά τη διάρκεια επιχειρηματικής συνόδου ΗΠΑ-Ιράκ στο Εμπορικό Επιμελητήριο των ΗΠΑ, όπου Ιρακινοί αξιωματούχοι και αμερικανικές εταιρείες ενέργειας, υγείας και τεχνολογίας υπέγραψαν μη δεσμευτικές συμφωνίες και μνημόνια συνεργασίας συνολικής αξίας άνω των 60 δισ. δολαρίων.

«Όποιος έχει ένα έργο μπορεί να έρθει και να συζητήσει μαζί μας. Δεν θα δυσκολέψουμε κανέναν», ανέφερε ο Ζαΐντι.

Ο Τομ Μπάρακ, απεσταλμένος του προέδρου Τραμπ στην περιοχή, δήλωσε ότι, από τη μία πλευρά, ο πόλεμος έχει δημιουργήσει «χάος και σύγχυση», αλλά από την άλλη το Ιράκ βρίσκεται «στην πρώτη γραμμή μιας νέας στρατηγικής συμμαχίας ασφαλείας» με τις ΗΠΑ και άλλες χώρες.

Ο Ζαΐντι επισκέφθηκε τα κεντρικά γραφεία της Chevron στο Χιούστον, πριν Ιρακινοί αξιωματούχοι υπογράψουν συμφωνίες με τον πετρελαϊκό κολοσσό για την προώθηση της πιθανής εισόδου της εταιρείας στα πετρελαϊκά κοιτάσματα στο Ιράκ.

Ο Τζέικ Σπίρινγκ, πρόεδρος της Chevron, δήλωσε στη σύνοδο ότι η εταιρεία του θα επενδύσει σε έναν αγωγό που θα παρακάμπτει το Ορμούζ και θα δημιουργεί μια νέα εξαγωγική διαδρομή για το ιρακινό πετρέλαιο.

Ένας τέτοιος αγωγός θα μπορούσε να μεταφέρει ιρακινό πετρέλαιο προς τη δυτική ακτή της Συρίας, στη Μεσόγειο Θάλασσα.

Μακροπρόθεσμα, ο Σπίρινγκ δήλωσε ότι το ενεργειακό δυναμικό του Ιράκ θα μπορούσε να καταστήσει τη χώρα τον αντίστοιχο ενεργειακό κόμβο της Μέσης Ανατολής, ανάλογο με τα αμερικανικά κέντρα εμπορίας ενέργειας.

Η ConocoPhillips ανακοίνωσε ότι συμφώνησε να αποκτήσει το 42% της BP Energy of Kirkuk Ltd, συμμετέχοντας μαζί με τη βρετανική πετρελαϊκή BP στην αναδιαμόρφωση τεσσάρων πετρελαϊκών κοιτασμάτων που βρίσκονται σε παραγωγή στο βόρειο Ιράκ.

Η BP βλέπει δυνατότητες για το Ιράκ

Η διευθύνουσα σύμβουλος της BP, Μεγκ Ο’Νιλ, δήλωσε ότι το Ιράκ διαθέτει «φανταστικές δυνατότητες από πλευράς ενεργειακών πόρων» και ότι οι συνεργασίες αυτές συμβάλλουν τόσο στην ενεργειακή ασφάλεια του Ιράκ όσο και στην παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια.

Η BP έχει μακρά ιστορία στο Ιράκ, καθώς συμμετείχε στην ανακάλυψη του κοιτάσματος του Κιρκούκ το 1927.

Ο διευθύνων σύμβουλος της ConocoPhillips, Ράιαν Λανς, δήλωσε ότι η εταιρεία του δεν έχει την ίδια ιστορική παρουσία με την BP στο Ιράκ, αλλά διαθέτει εμπειρία σε δύσκολες περιοχές, όπως η βόρεια πλαγιά της Αλάσκας.

«Είμαστε πρόθυμοι να φέρουμε την τεχνολογία μας, την τεχνογνωσία μας, τους ανθρώπους μας και τα κεφάλαιά μας για να βοηθήσουμε τον ιρακινό λαό», είπε.

Ο Ζαΐντι, ο οποίος πραγματοποιεί πενθήμερη επίσκεψη στις ΗΠΑ, συναντήθηκε στον Λευκό Οίκο με τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα κάνουν «πολλές συμφωνίες με το Ιράκ»,

«Να τους πάρει από το ΝΑΤΟ», ήταν η ορθή ελληνική απάντηση. «Δεν είναι ανεξάντλητες οι αμυντικές μας ανάγκες», ήταν περίπου η απάντηση του ΥΠΕΘΑ.

Ο ελληνικός ρόλος στην απρόσκοπτη εξαγωγή ρωσικών υδρογονανθράκων υπήρξε σημαντικός και ουσιαστικός στον εφοδιασμό της διεθνούς αγοράς και, συνεπώς, στη συγκράτηση των τιμών, και όχι η «ελεύθερη διακίνηση στα Στενά του Ορμούζ ή οι διακοπές προμηθειών της Κίνας», κατά το πρακτορείο Bloomberg.

Πάλι Έλληνες εφοπλιστές έκαναν το θαύμα τους, όπως στην κρίση του Σουέζ το 1973, εξασφαλίζοντας το 15-20% των αναγκών πετρελαίου του τρίτου κόσμου, που έλειπε από τον πόλεμο στον Κόλπο.

Δεν τους συγχώρησαν όμως, όπως και τότε, οι Ευρωπαίοι πλοιοκτήτες, που θα ήθελαν να υποκαταστήσουν την ελληνική μεταφορική ικανότητα – εξού και οι επιθέσεις της Κομισιόν δήθεν κατά της Ρωσίας, ενώ στην πραγματικότητα γίνονται για να χρεοκοπήσουν τις εταιρείες που ανήκουν σε Έλληνες εφοπλιστές – κάρφος στον οφθαλμό του Λίμπεκ.

Κακό της κεφαλής της θα έκανε η «ύπατος» -τρομάρα της- διπλωμάτης της ΕΕ, η Εσθονή Κάγια Κάλας, που εξυπηρετεί τα σκοτεινά συμφέροντα των ευρωπαϊκών εφοπλιστικών ομίλων, και ευτυχώς που την τελευταία στιγμή αποφεύχθηκε η επιβολή κυρώσεων από τη… φιλελληνική μας κυβέρνηση. Για πρώτη φορά.

Τι θα φέρει το νέο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας

Αν περάσει το νέο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας, το πετρέλαιό της δεν θα πάψει να ρέει στη διεθνή αγορά – υπάρχουν οι Ινδοί, οι Κινέζοι και οι… Τούρκοι, που θα αναλάβουν τη μεταφορά του. Απλώς ο ανταγωνισμός θα μειωθεί, αν εκλείψουν οι Έλληνες και ο «σκιώδης στόλος».

Υπό αυτή την έννοια, οι ελληνορωσικές σχέσεις επιβιώνουν, παρά την εχθρική στάση της ευρωπαϊκής πολιτικής, που έχει εγκλωβιστεί στη συνέχιση, για πέμπτο χρόνο, της ουκρανικής διαμάχης.

Έχει δίκιο ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ, που διαπιστώνει την προσπάθεια του Ζελένσκι και των Ευρωπαίων υποστηρικτών του να ματαιώσουν τις συμφωνίες Πούτιν-Τραμπ πέρυσι στο Άνκορατζ της Αλάσκας για την ειρήνευση του πρώτου ευρωπαϊκού πολέμου του 21ου αιώνα. Η Ελλάδα δεν έχει κανέναν λόγο να τους ακολουθήσει.

Με όλα αυτά, τα Ομηρικά Έπη είχαν αναχθεί σε αντικείμενο συζητήσεων ακόμα και οικογενειακών. Μέσα, πράγματι, στην όλη ατμόσφαιρα της εποχής, ενώ αυστηρώς απαγορευόταν οποιαδήποτε εκδήλωση περιφρόνησης σε βάρος της καθιερωμένης ιεραρχίας, ευνοούνταν οι αντιρρήσεις και συνακόλουθες “ανταλλαγές απόψεων” ως προς το γνωστικό αντικείμενο των μαθημάτων – ιδίως των θεωρητικών. Το αποτέλεσμα ήταν ευχερώς προβλέψιμο: Ζητήματα σχετικά με την Ιστορία των Ελλήνων επιλύονταν κυριολεκτικώς στα θρανία. Και επειδή αυτά σήμερα βρίσκονται πεταμένα στον “κάδο της λήθης”, ας θυμηθούμε μερικά – κυρίως, ειδικά σήμερα, τα σχετικά με την Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Οπότε έχουμε και λέμε:

1. Στο βιβλίο της Καλογεροπούλου (σελ. 115) τονίζεται ότι καμιά αρχαιοελληνική εγκατάσταση δεν βρέθηκε στην Τροία της Μικράς Ασίας.
2. Στην Οδύσσεια (Κ, 80-86) αναφέρεται ότι στη χώρα των Λαιστρυγόνων οι νύχτες (κατά την “καλή εποχή”) είναι πολύ μικρές. Αυτό όμως είναι χαρακτηριστικό της βόρειας Ευρώπης και όχι των χωρών της Μεσογείου. Ο Θουκυδίδης μάλιστα (6.2), που τότε διδασκόταν μέσω της γλαφυρής μετάφρασης της Έλλης Λαμπρίδη (1896-1970), θεωρεί τα σχετικά με τους Κύκλωπες στη Σικελία ως αποκύημα ποιητικής φαντασίας. 
3. Μετά τη λήξη του Τρωικού πολέμου, οι περισσότεροι από τους ηγεμόνες των Αχαιών είχαν τέλος αιματηρώς βίαιο ή, τουλάχιστον, χρειάστηκε για καιρό να περιπλανιούνται σε μέρη μακρινά. Είναι δυνατόν αρχηγοί στρατευμάτων που επέστρεφαν νικηφόρως στις εστίες τους, αγρίως να θανατώνονται ή να βρίσκονται αναγκασμένοι να κρύβονται επί  ολόκληρα έτη;
4. Επιπλέον – δεδομένου ότι εκείνη την εποχή ευρύτατα κυκλοφορούσαν, από τον “Πάπυρο”, οι μεταφρασμένες εκδόσεις των Αρχαίων μας: Ο μεν Στράβων (64 π.Χ.-24 μ.Χ.) τονίζει, στα “Γεωγραφικά” του (C 26) ότι οι περιπέτειες του Οδυσσέα έγιναν στον Ατλαντικό ωκεανό, ενώ ο Πλούταρχος εξηγεί ότι η Ωγυγία, νησί της Καλυψούς, ήταν κοντά στις  ακτές της Βόρειας Αμερικής (Περί του προσώπου…, 941a-b).
5. Και τέλος: Γιατί οι Αρχαίοι μας επέμεναν να ονομάζουν “Ομηρίτας” τους πληθυσμούς της νότιας Αραβίας;

Αυτά μας απασχολούσαν τότε – όποτε, εξυπακούεται, δεν διαβάζαμε για το προσεχές “διαγώνισμα”, δεν κάναμε “κοπάνα” ή δεν φλερτάραμε συμμαθήτριες/κορίτσια του πλησιέστερου Γυμνασίου Θηλέων. Αρκετά όμως με τη δεκαετία του 1960∙ ας εγκύψουμε τώρα στο έργο κάποιων πολύ σημαντικών ερευνητών…

Οι ιστορικοί για τον Όμηρο

Συστηματικώς με τον Όμηρο έχουν ασχοληθεί οι Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, Κωνσταντίνος Γεωργούλης (1894-1968) και  Gilbert Murray (1866-1957), καθηγητής των Ελληνικών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Και ας αρχίσουμε από τον Παπαρρηγόπουλο. 

Το πρώτο που επισημαίνει ο Εθνικός μας Ιστορικός είναι ότι σε έργο του Δίωνος Χρυσοστόμου (40-115 μ.Χ.) προβάλλεται η άποψη ότι νικητές του Τρωικού πολέμου δεν ήταν οι Αχαιοί/Έλληνες. Λογικό αυτό! Δεν είναι δυνατόν, όπως ήδη είπαμε, οι “νικητές” να κρύβονται και να σφάζονται, ενώ οι “νικημένοι” Τρώες να εγκαθιστούν αποικίες στην Ήπειρο και να φτάνουν μέχρι την Ιταλία. Επιπλέον, μας λέει ο Παπαρρηγόπουλος, το έργο του Ομήρου διέπεται από γεωγραφική ασάφεια. Γιατί, π.χ., οι υπήκοοι του Οδυσσέα, βασιλιά της Ιθάκης, ονομάζονται “Κεφαλλήνες”; Το περίφημο “Δουλίχιον” πού βρισκόταν;  Και έσχατον αλλ’ ουχί ασήμαντον: Πολλές περιγραφές του Ομήρου είναι στην πραγματικότητα κάτι σαν copy-paste: Ό,τι π.χ. απεικονίζεται στην περίφημη ασπίδα του Αχιλλέα είναι λίγο-πολύ αντιγραφή παραστάσεων σε ταφικό μνημείο της Αιγύπτου.

Προχωρώντας ο Γεωργούλης μάς εξηγεί ότι τα Έπη του Ομήρου έχουνε χαρακτήρα εμφανώς διδακτικό, ηθοπλαστικό και “ενωτικό”. Γλώσσα τους πράγματι δεν είναι, όπως γενικώς πιστεύεται, η ιωνική διάλεκτος, αλλά ιδίωμα τεχνητό, αποτέλεσμα του “συγκερασμού” όλων των μορφών της ελληνικής γλώσσας κατά το πρώτο μισό της τελευταίας π.Χ. χιλιετίας. Επιπλέον, οποιαδήποτε πληροφορία για το πρόσωπο και τον βίο του Ομήρου συνιστά μύθευμα∙ και αυτό είναι πολύ περίεργο, δεδομένου ότι ο ποιητής των Επών θεωρείται σύγχρονος του Ησιόδου, ο οποίος έζησε περί τα μέσα του 8ου αιώνα π.Χ.

Και τέλος ο Murray, επικροτώντας τον Παπαρρηγόπουλο, διαπιστώνει ότι περιοχές του κεντρικού ελλαδικού χώρου “σύρθηκαν” στην Πελοπόννησο. Ὀταν π.χ. ο Όμηρος κάνει λόγο για  Άργος “με άλογα” ποιο από όλα εννοεί; Η λέξη “άργος” πράγματι αρχικώς σήμαινε “καλλιεργημένο τόπο” και, ως γνωστόν, άλογα τότε τρέφονταν κυρίως στη Θεσσαλία… Έχοντας αυτά υπόψη, μπορούμε πια να εισχωρήσουμε στον πυρήνα του Ομηρικού Ζητήματος.

Το Ομηρικό Ζήτημα

Κατά πρώτο και κύριο λοιπόν λόγο, σύμφωνα τουλάχιστον με την Καλογεροπούλου (σελ.118-119), η “Κάθοδος των Ηρακλειδών” στην Πελοπόννησο υπήρξε μύθος που πλάστηκε προκειμένου να δικαιολογηθούν οι αναστατώσεις που προκάλεσε γενικώς η εισβολή Δωριέων στον ελλαδικό χώρο. Τι ήταν οι Δωριείς; Μάλλον ασαφές! Ας μην ασχοληθούμε λοιπόν με το πώς και από πού κατέβηκαν οι εν λόγω στη νότια Ελλάδα και ας εγκύψουμε στο ζήτημα της Σπάρτης, που μπορεί απλόχερα να μας προσφέρει την οριστική επίλυση όλων των σχετικών με τον Όμηρο προβλημάτων.

Κορυφαία μορφή της Σπάρτης υπήρξε ο Λυκούργος (8ος αιώνας π.Χ.). Το όνομά του κατά λέξη σημαίνει αυτόν που “παράγει φως”. Σε αυτόν τον φωτοβόλο άνθρωπο, λοιπόν, το Μαντείο των Δελφών ανέθεσε αποστολή διττή:

• Να εκπονήσει νομοθεσία αποκλειστικώς για τους Σπαρτιάτες, ώστε αυτοί να γίνουν οι επόπτες του ελλαδικού κόσμου∙ και
• να συλλέξει κείμενα που θα μπορούσαν, κατάλληλα επεξεργασμένα, να γίνουν κάτι σαν “ιερό βιβλίο” του πανελλήνιου θρησκεύματος.

Την ύλη την αναγκαία για την εκπλήρωση του δεύτερου σκέλους της αποστολής του ο Λυκούργος τη μάζεψε στην “από πολλούς λαούς” τότε κατοικημένη Μικρά Ασία. Παρέδωσε μετά ό,τι είχε συλλέξει στο Μαντείο των Δελφών το οποίο, τελικώς, τα προώθησε στην Αθήνα του Πεισιστράτου, όπου ολόκληρη επιτροπή, υπό τον λόγιο ποιητή  Ονομάκριτο (6ος αιώνας π.Χ.), συνέθεσε τις αριστουργηματικές “Ιλιάδα” και “Οδύσσεια”.

Πώς τα ξέρουμε αυτά; Μα τα αφηγείται ο Πλούταρχος στον “Λυκούργου βίον”! Και κάποιες άλλες – επίσης σημαντικές – λεπτομέρειες διαφωτίζονται από άλλους Έλληνες συγγραφείς της περιόδου της Ρωμαϊκής Ειρήνης. Πρόσφατα άλλωστε βρέθηκε, στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού, χειρόγραφο που αμετακλήτως ξεκαθαρίζει τα πάντα: Παρά το ότι οι Αρχαίοι μας γνώριζαν πολύ καλά την Αμερική, φαίνεται ότι τα ταξίδια που περιγράφονται στην Οδύσσεια είχαν γίνει από αυτούς που αποκαλούνταν “Ομηρίται”.

Και κάτι ακόμα: Ο Παπαρρηγόπουλος μας εξηγεί ότι το όνομα εκείνου στον οποίο αποδόθηκαν τα δύο Έπη ήταν “Όμαρος”, λέξη που τελικά εξελληνίστηκε σε Όμηρος. Κατά πάσα πιθανότητα, το “Όμαρος”, έτυμον του οποίου υπήρξε ρίζα σημιτική, σήμαινε τον  “εύγλωττο”, τον “γλαφυρό ομιλητή/τραγουδιστή”. Ο όρος, ως κύριο όνομα, βρίσκεται στην Παλαιά Διαθήκη (Γένεσις, 36: 11) με αποτέλεσμα, ακόμη και σήμερα, να βαφτίζονται έτσι κάποιοι Διαμαρτυρόμενοι. Δεν θυμάστε τον Ομάρ Μπράντλεϋ, Αμερικανό στρατηγό του Β’ Παγκόσμιου πολέμου; 

Στην Ελλάδα, όμως, το Όμαρος/Όμηρος έχασε την πρώτη του σημασία και κατέληξε να σημαίνει τον “εγγυητή της ενότητας” – εξ ου ο Ομάριος Ζευς των Αχαιών και το Ομάριον, πόλη στη Θεσσαλία. Και τελικά, το όνομα από κύριο έγινε προσηγορικό, εννοώντας, ακόμη και σήμερα, τον άνθρωπο που, με κίνδυνο της ίδιας του της ζωής, αναλαμβάνει την τήρηση μιας συμφωνίας. Το θέμα πάντως δεν εξαντλείται εδώ. Αλλά – όπως έλεγαν οι γιαγιάδες μας  –”είπαμε πολλά και σώνει, ας λαλήσει κι άλλο αηδόνι”. Σταματάμε λοιπόν με την προτροπή προς όποιον πραγματικά ενδιαφέρεται για το θέμα, να πάει στο “Ινστιτούτο Ιστορίας [της] Εμπορικής Ναυτιλίας”, στον Πειραιά (Γρ. Λαμπράκη 154) και να πάρει το βιβλιαράκι “Η Οδύσσεια πέρα από τον μύθο“. Προσφέρεται δωρεάν!

Παραλία Ζόρκος – η άγρια ομορφιά της Άνδρου.

Ο Ζόρκος βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του νησιού και θεωρείται μία από τις πιο εντυπωσιακές παραλίες της Άνδρου. Η μεγάλη αμμουδιά, τα τιρκουάζ νερά και οι επιβλητικοί βράχοι δημιουργούν ένα τοπίο που θυμίζει εξωτικό προορισμό. Είναι ιδανική για όσους αγαπούν τη φυσική ομορφιά και την ηρεμία.

Παραλία Βιτάλι – Ο κρυμμένος παράδεισος

Το Βιτάλι είναι από τις πιο φωτογραφημένες παραλίες της Άνδρου. Η πρόσβαση απαιτεί λίγο προσοχή λόγω του χωματόδρομου, όμως η ανταμοιβή είναι μοναδική: διάφανα νερά, λευκά βότσαλα και ένα ήσυχο περιβάλλον μακριά από την πολυκοσμία.

Παραλία Άχλα – Η πιο διάσημη φυσική παραλία

Η Άχλα συνδυάζει ποτάμι, πλατάνια και θάλασσα σε ένα σπάνιο σκηνικό για τις Κυκλάδες. Τα νερά είναι πεντακάθαρα και το τοπίο παραμένει σχεδόν ανέγγιχτο. Πολλοί τη θεωρούν την ομορφότερη παραλία του νησιού.

Παραλία Γριάς το Πήδημα – Το σύμβολο της Άνδρου

Η χαρακτηριστική πέτρινη στήλη μέσα στη θάλασσα έχει κάνει της Γριάς το Πήδημα ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σημεία της Άνδρου. Η μικρή παραλία με τα γαλαζοπράσινα νερά είναι ιδανική για φωτογραφίες και για όσους αναζητούν ένα διαφορετικό τοπίο.

Παραλία Χρυσή Άμμος – Ιδανική για οικογένειες

Με χρυσή άμμο, ρηχά νερά και εύκολη πρόσβαση, η Χρυσή Άμμος είναι από τις καλύτερες επιλογές για οικογένειες με παιδιά. Διαθέτει οργανωμένες παροχές και βρίσκεται κοντά σε ταβέρνες και καταλύματα.

Παραλία Άγιος Πέτρος – Η πιο δημοφιλής επιλογή

Η μεγάλη αμμουδιά και τα καθαρά νερά κάνουν τον Άγιο Πέτρο μία από τις πιο δημοφιλείς παραλίες της Άνδρου. Είναι εύκολα προσβάσιμη και προσφέρει όλες τις απαραίτητες ανέσεις για μια άνετη ημέρα στη θάλασσα.

Παραλία Φελλός – Η ήσυχη πλευρά του νησιού

Ο Φελλός βρίσκεται σε έναν προστατευμένο κόλπο και ξεχωρίζει για την ηρεμία του. Είναι ιδανικός για όσους θέλουν να αποφύγουν τα πολυσύχναστα σημεία και να απολαύσουν το μπάνιο τους σε πιο χαλαρούς ρυθμούς.

Η Άνδρος αποδεικνύει ότι οι Κυκλάδες δεν είναι μόνο λευκά χωριά και ανεμόμυλοι. Οι παραλίες της συνδυάζουν άγρια ομορφιά, κρυστάλλινα νερά και μοναδικά φυσικά τοπία που δύσκολα συναντά κανείς σε άλλο νησί. Είτε αναζητάς οργανωμένες ακτές είτε κρυμμένους κολπίσκους, η Άνδρος έχει μια παραλία που θα σε κάνει να θέλεις να επιστρέψεις ξανά.

Το βίντεο έχει δημοσιευθεί στο κανάλι του Θεόφιλου Μπάμπουλη Point Of View GR στο Youtube. Σκοπός του καναλιού είναι να αναδείξει το φυσικό κάλλος και τα αξιοθέατα του τόπου μας και του κόσμου.

«Η έκθεση επιβεβαιώνει ότι η Ελλάδα προοδεύει σταθερά και μετρήσιμα. Από το 2020 μέχρι σήμερα οι συστάσεις της επιτροπής έχουν μειωθεί από επτά σε τέσσερις, ενώ για τρίτη συνεχόμενη χρονιά καταγράφεται πρόοδος σε όλες τις συστάσεις του προηγούμενου έτους. Δέκα κράτη-μέλη έχουν φέτος περισσότερες συστάσεις από τη χώρα μας και πέντε κράτη μέλη ίδιο αριθμό συστάσεων με εμάς» αναφέρει, για να προσθέσει ότι «η Ελλάδα επομένως με βάση τα πλέον επίσημα ευρωπαϊκά συγκριτικά δεδομένα δεν είναι μια δυστοπία κακών θεσμών και ελλειμματικού κράτους δικαίου, όπως θέλει να την παρουσιάζει η αντιπολίτευση»..

«Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις 20 καλύτερες χώρες του κόσμου στην καταπολέμηση της διαφθοράς και στη λειτουργία ισχυρών, διαφανών και αποτελεσματικών θεσμών. Γιατί μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα δεν αρκεί να αναπτύσσεται οικονομικά πρέπει να βελτιώνεται διαρκώς και στην ποιότητα της δημοκρατίας της. Και επειδή μιλάμε για το Κράτος Δικαίου, κορυφαία αρχή του είναι το τεκμήριο αθωότητας. Στην περίπτωση των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας που ελέγχθηκαν από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ αρχειοθετήθηκαν οι 9 από τις 13 υποθέσεις και αυτό αποδεικνύει ότι υπουργοί και βουλευτές της παράταξής μας στοχοποιήθηκαν και διασύρθηκαν για κομματικά οφέλη πριν ακόμη αποφανθεί η Δικαιοσύνη», αναφέρει μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός.

Το ΠΑΣΟΚ

«Κύριε Μητσοτάκη είναι ντροπή να θριαμβολογείτε για τις παραπομπές 22 κυβερνητικών στελεχών στη δικαιοσύνη», τόνισε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, Κώστας Τσουκαλάς, απαντώντας στην Κυριακάτικη ανάρτηση του πρωθυπουργού. «Σε σχέση με την Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το Κράτος Δικαίου, συστήνουμε στον πρωθυπουργό να την διαβάζει και να μη μένει σε όσα του μεταφέρει το επιτελείο του. Γιατί αν την είχε διαβάσει, δεν θα έγραφε αυτά που γράφει».

«Τι έχει αλήθεια να πει ο κ. Μητσοτάκης, για την πιο αιχμηρή διαπίστωση της Έκθεσης που ο ίδιος επικαλείται και αφορά στον ‘χαμηλό αριθμό διώξεων και τελεσίδικων αποφάσεων σε υποθέσεις διαφθοράς’ συμπεριλαμβανομένης της ‘διαφθοράς υψηλού επιπέδου’; Κύριε Μητσοτάκη είναι ντροπή να θριαμβολογείτε για τις παραπομπές 22 κυβερνητικών στελεχών στη δικαιοσύνη. Δεν έχετε καταλάβει πόση ζημιά έχετε κάνει στη χώρα για να θρέψετε τον πελατειακό μηχανισμό σας; Άξιζε αυτό που κάνατε στην Ελλάδα και στον πρωτογενή τομέα; Δεν διάβασε ο πρωθυπουργός το τμήμα της Έκθεσης που αποτυπώνει την αρνησιδικία και τις δραματικές καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης, καταγράφοντας παράλληλα την απόφαση να τεθεί στο αρχείο το πολιτικό και παρακρατικό σκέλος του σκανδάλου των υποκλοπών Predator-ΕΥΠ;»

Τέλος, υπογράμμισε ότι «συνειδητά λέτε στην κοινωνία πως ‘δεν έγινε και κάτι που παραπέμπονται 22 κυβερνητικά στελέχη’. Λειτουργείτε ως ο μεγάλος εκμαυλιστής που εκπαιδεύει τη χώρα στην ανοχή στη διαφθορά». Αναφερόμενος στις 72 δόσεις, ο κ. Τσουκαλάς λέει πως «ο πρωθυπουργός προσπαθεί να περιγράψει ως success story τις επιδόσεις της κυβέρνησης στους τομείς του ιδιωτικού χρέους και της υγείας. Η ρύθμιση των 72 δόσεων αφορά ελάχιστους γιατί θέτει πάρα πολλά κριτήρια και δεν προβλέπει διαγραφή προστίμων και προσαυξήσεων, ενώ ο εξωδικαστικός μηχανισμός στα έξι έτη λειτουργίας έχει ρυθμίσει ένα πολύ μικρό μέρος των ιδιωτικού χρέους. Η κυβέρνηση αρνήθηκε και τις 120 δόσεις που προτείναμε και την υποχρεωτικότητα στη συμμετοχή των πιστωτών στον εξωδικαστικό μηχανισμό και της προστασία της πρώτης κατοικίας.»

Ο ΣΥΡΙΖΑ

«Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από εβδομαδιαίες ασκήσεις επικοινωνίας, αλλά από πολιτική αλλαγή», επισήμανε ο ΣΥΡΙΖΑ, σχολιάζοντας την Κυριακάτικη ανασκόπηση του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη.

«Δεν ντράπηκε να πανηγυρίζει για την πρόοδο που σημείωσε στα ζητήματα του κράτους δικαίου. Στη χώρα του μπαζώματος των Τεμπών, της αναστολής του Διεθνούς Δικαίου στο θέμα του ασύλου, λίγες ημέρες μετά την αστυνομική δολοφονία στο Άργος έχει το θράσος να αναφέρεται σε ‘πρόοδο’!», ανέφερε, μεταξύ άλλων, η Κουμουνδούρου. Ο κ. Μητσοτάκης εμφανίστηκε ως κομματάρχης παλαιού τύπου να γράφει εκθέσεις ιδεών για το παραχθέν έργο. Λες και ζούμε σε άλλη χώρα.

»Μας είπε ότι συγκρούεται με το ‘βαθύ κράτος’. Ποιο βαθύ κράτος; Αυτό που ο ίδιος διοικεί εδώ και επτά χρόνια; Το κράτος του ΟΠΕΚΕΠΕ που αποκαλύφθηκε χάρη στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία; Και σήμερα υπάρχουν βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που αντιμετωπίζουν ποινικές διώξεις. Το κράτος των υποκλοπών που αποκαλύφθηκε χάρη στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Και σήμερα ο πρωταγωνιστής του κρύβεται από τον καταδικασθέντα ‘ιδιώτη’; Αυτά είναι τα έργα του επιτελικού κράτους του κ. Μητσοτάκη. Για αυτά θα τον θυμάται η ιστορία.

»Μας μίλησε επιπλέον για οικονομική πρόοδο. Δεν είπε όμως ούτε λέξη για την Ελλάδα των ακριβότερων ενοικίων, των καρτέλ, της αισχροκέρδειας και της διαρκούς συμπίεσης του εισοδήματος των πολιτών. Δεν ντράπηκε να πανηγυρίζει για την πρόοδο που σημείωσε στα ζητήματα του κράτους δικαίου. Στη χώρα του μπαζώματος των Τεμπών, της αναστολής του Διεθνούς Δικαίου στο θέμα του ασύλου, λίγες ημέρες μετά την αστυνομική δολοφονία στο Άργος έχει το θράσος να αναφέρεται σε ‘πρόοδο. ’Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από εβδομαδιαίες ασκήσεις επικοινωνίας, αλλά από πολιτική αλλαγή», καταλήγει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Το σχόλιο του ΚΚΕ για την ανάρτηση

«Αντί ο κ. Μητσοτάκης να κουνάει το δάχτυλο για το τρελό φαγοπότι που στήθηκε στον ΟΠΕΚΕΠΕ με ευθύνη κυβερνητικών και κομματικών στελεχών της ΝΔ και με τις ευλογίες της πολιτικής της ΚΑΠ της ΕΕ, το λιγότερο που απαιτείται να κάνει η κυβέρνηση του είναι να επιστρέψει πίσω στους πραγματικούς δικαιούχους βιοπαλαιστές αγρότες τα κλεμμένα, μέχρι το τελευταίο ευρώ», αναφέρει σε σχετική ανακοίνωση το ΚΚΕ.

«Όσο για τα έργα και τις υποδομές που διαφημίζει, αυτό που αποδεικνύουν τα Τέμπη, οι Βιολάντες και οι Ασπρόπυργοι, είναι πως η “μεγάλη εκκρεμότητα” που δεν πρόκειται ποτέ να κλείσει η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και καμιά κυβέρνηση που υπηρετεί τα καπιταλιστικά κέρδη, είναι τα αναγκαία έργα που έχουν ως βασική προτεραιότητα την προστασία της ανθρώπινης ζωής, την υγεία και την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς», αναφέρει μεταξύ άλλων η ανακοίνωση του ΚΚΕ.

Πώς ελήφθη όμως η απόφαση για το ταξίδι του ΓΓ στην Κύπρο; Πρώτον, ο Γενικός Γραμματέας έχει προγραμματισμένο ταξίδι σε Συρία, Ιορδανία και ενόψει τούτου περιέλαβε στην περιοδεία του και την Κύπρο. Επί της ουσίας, όμως, ο Αντόνιο Γκουτέρες θέλει να στείλει το μήνυμα πως παραμένει δεσμευμένος και ότι, παρά τα εμπόδια και τις δυσκολίες, θα εξαντλήσει όλες τις πιθανότητες για να ξεκινήσει μια διαπραγμάτευση για το Κυπριακό.

Δεύτερον, ο ΓΓ διαπιστώνοντας τις δυσκολίες που προέρχονται από την τουρκική πλευρά, λόγω της επιμονής της για “λύση δυο κρατών”, θεωρεί πως υπό τις σημερινές συνθήκες είναι δύσκολο να συγκληθεί άτυπη Πενταμερής Διάσκεψη, στο τέλος Ιουλίου αρχές Αυγούστου, όπως είχε εξαγγελθεί. Είναι προφανές, λοιπόν, πως η επίσκεψή του αποσκοπεί στο να ωθήσει κάπως τα πράγματα.

Βρισκόμενος σε ανοικτό κανάλι επικοινωνίας και με την Άγκυρα, θέλει να συζητήσει κατά πόσο υπάρχουν πιθανότητες να πραγματοποιηθεί μια σύναξη στα τέλη Αυγούστου ή αρχές Σεπτεμβρίου. Διαφορετικά θα κάνει κάποιες, τελευταίες πριν αποχωρήσει, προσπάθειες στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, το Σεπτέμβριο στη Νέα Υόρκη.

Αντιδρούν στις προτάσεις Γκουτέρες

Πέραν από τα διαδικαστικά, τα οποία στο Κυπριακό πάντα αποτελούν ουσία, ο Αντόνιο Γκουτέρες στην αρχή της προσπάθειας αυτής, έθεσε ένα γενικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο θα κινείτο. Το πλαίσιο αυτό ήταν:

• • Α) Επιβεβαίωση των συγκλίσεων μέχρι το Κραν Μοντανά.
  • Β) Διασφάλιση των τριών «singles» ( μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μια διεθνή προσωπικότητα). Αυτά, όπως είχε αναφέρει και σε συνομιλητές του, θα ήταν η βάση για να συγκαλέσει άτυπη Πενταμερή. Ως εργαλείο επίτευξης του στόχου, χρησιμοποιούνται τα ευρωτουρκικά.

Είναι σαφές πως δεν έχει πετύχει το στόχο του. Ο ο ίδιος με τις προσωπικές του παρεμβάσεις, ούτε η απεσταλμένη του, κατάφεραν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την πραγματοποίηση άτυπης Πενταμερούς. Σίγουρα οι δυο άξονες που έθεσε δεν έγιναν αποδεκτοί από την Τουρκία, η οποία ζητά αναγνώριση της κυριαρχικής ισότητας, δηλαδή δυο κράτη.

Είναι σαφές πως η Άγκυρα επιχειρεί να αποσυνδέσει το Κυπριακό από τα ευρωτουρκικά. Την ίδια, όμως, ώρα, θέλει να γνωρίζει τι μπορεί να πάρει στα ευρωτουρκικά ως εκκίνηση για να αντιμετωπίσει “θετικά” την οποιαδήποτε νέα προσπάθεια στο Κυπριακό. Τα θέματα αυτά τα χειρίζεται ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, ο οποίος δηλώνει γενικά, πως η κατοχική πλευρά είναι «έτοιμη να συζητήσει». Αυτή η… ετοιμότητα Φιντάν εκλαμβάνεται από τους συνομιλητές του ως θετική ένδειξη, αν και επί της ουσίας επιμένει στις γνωστές θέσεις της χώρας του.

Οι ιδέες της Ολγκίν

Μπορεί η Προσωπική Απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών να μην έχει παρουσιάσει ολοκληρωμένο προσχέδιο για το Κυπριακό εγγράφως, ωστόσο, είναι σαφές πως έχει διαμορφώσει ένα πακέτο ιδεών, που δείχνει και την κατεύθυνση προς την οποία κινείται. Επιχειρεί να βρει πιθανά “κοινά σημεία”, σε μια λογική “πάρε-δώσε”, χωρίς να εμπλέξει ευθέως τους εμπλεκόμενους. Έκανε η ίδια την άσκηση αυτή!

Οι ιδέες της Ολγκίν αποτελούν μια σύνθεση διαφόρων προτάσεων, που παρουσιάσθηκαν κατά καιρούς στο Κυπριακό. Ιδέες, που έχουν τεθεί στη δημόσια σφαίρα, σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις και προωθήθηκαν μέσω βολιδοσκοπήσεων. Πρόκειται για ιδέες, πολλές από τις οποίες πέρασαν από τα… εργαστήρια του Φόρειν Όφις.

Τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας και δεν έχουν διαψευσθεί από τα Ηνωμένα Έθνη, είναι λίγο- πολύ γνωστά σε εκείνους στους οποίους η Προσωπική Απεσταλμένη του Γ.Γ. στο Κυπριακό, Μαρία Άνχελα Ολγκίν, παρουσίασε το πλάνο της. Ή καλύτερα συζήτησε μαζί τους τρόπους «για να σπάσει το αδιέξοδο». Στις επαφές της έθεσε τα ζητήματα αυτά επιχειρώντας να καταγράψει αντιδράσεις, θετικές ή αρνητικές. Η καταγραφή αντιδράσεων δεν σημαίνει, σύμφωνα με ενημερωμένη πηγή, ότι η κ. Ολγκίν έχει πρόθεση να διαφοροποιήσει τη φιλοσοφία που διέπει το “προσχέδιο” της.

Ομοσπονδία ή συνομοσπονδία

Το μοντέλο που παρουσιάζεται, ανεξαρτήτως του πως θα ονομαστεί, είναι μια μορφή χαλαρής ομοσπονδίας, που παραπέμπει και σε συνομοσπονδία. Η αξιωματούχος του Διεθνούς Οργανισμού θεωρεί πως το κλειδί σε αυτή την προσπάθεια είναι «η ευελιξία». Για να μπορούν να περάσουν, όπως σημειώνεται, οι εμπλεκόμενοι τον… φράκτη, πρέπει να ξεπερασθούν “αγκυλώσεις” του παρελθόντος! Να μπορεί η μεν ελληνική πλευρά να αναφέρεται σε ομοσπονδία, η δε τουρκική σε συνομοσπονδία.

Το θέμα, βέβαια, δεν είναι η ταμπέλα, αλλά η λειτουργικότητα και η διασφάλιση της συνέχειας της Κυπριακής Δημοκρατίας, η ασφάλεια των πολιτών και της χώρας, η αποκατάσταση της ενότητας της χώρας και η απελευθέρωση των εδαφών της. Όχι τυχαία, η κ. Ολγκίν, φέρεται να επικεντρώνεται σε μια λογική, σύμφωνα με την οποία θα λειτουργήσει μια φόρμουλα, που πολλές φορές είχε τεθεί στο παρελθόν: Έδαφος έναντι αναγνώρισης.

Το δέλεαρ για την ελληνική πλευρά είναι οι εδαφικές αναπροσαρμογές. Υπάρχει γενική αναφορά σε επιστροφή Μόρφου και Αμμοχώστου. Τι εννοεί με αυτό δεν έχει διευκρινισθεί. Την περίκλειστη περιοχή Αμμοχώστου; Την πόλη της Μόρφου; Έναντι αυτών προτείνεται ένα λειτουργικό μοντέλο; Τούτο δεν προκύπτει.

Δημιουργική ασάφεια χωρίς μέλλον

Οι ιδέες Ολγκίν, που δεν είναι δικές της αλλά διακινήθηκαν στο παρελθόν, παραπέμπουν σε ένα μοντέλο για πλάι- πλάι διαβίωση με μηχανισμούς κοινής συμμετοχής στην ΕΕ και εγγυήσεις από το ΝΑΤΟ! Με βάση τις ιδέες αυτές, θα πρόκειται για ένα κράτος χωρίς κοινοβούλιο (κοινό συμβούλιο Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων βουλευτών αντί ενός πλήρως εκλεγμένου ομοσπονδιακού κοινοβουλίου) και με έντονα τα στοιχεία του διαχωρισμού.

Είναι προφανές πως το μοντέλο «δημιουργικής ασάφειας» (constructive ambiguity), επιτρέπει προσωρινά στον εν δυνάμει μεσολαβητή να εξασφαλίσει τη «δέσμευση» των εμπλεκόμενων να συνεχίζουν τις συζητήσεις. Ωστόσο, οι ασάφειες είναι μιας… χρήσης. Στην πράξη θα κριθούν.

Η κάθοδος Γκουτέρες

Η κάθοδος Γκουτέρες δεν μπορεί να έχει χαρακτήρα αποχαιρετιστήριας επίσκεψης. Η παρουσία του θα επιχειρηθεί να συνδεθεί με αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα που επιδιώκεται είναι να συμφωνηθεί επανέναρξη των συνομιλιών. Αυτό σημαίνει πως θα συμφωνήσουν και τη βάση των διαπραγματεύσεων. Σε αυτό η Τουρκία είναι πολύ μακριά, εκτός κι αν καλυφθεί πίσω από την «εποικοδομητική ασάφεια».

Ο μεγάλος ο στόχος είναι να καταλήξουν, όχι σε αυτή τη φάση αλλά ενδεχομένως το φθινόπωρο, σε μια Στρατηγική Συμφωνία. Ο στόχος αυτός φαντάζει σήμερα δύσκολος, αλλά προς αυτή την κατεύθυνση θα κινηθούν τα Ηνωμένα Έθνη. Αυτή η συμφωνία θα καθορίζει τους βασικούς άξονες μιας συνολικής λύσης. Θα πρόκειται για μετεξέλιξη του πλαισίου Γκουτέρες, με περισσότερες, ενδεχομένως, λεπτομέρειες.

Ο ρόλος της ΕΕ

Δύσκολο το εγχείρημα. Και δυσκολότερο επειδή αυτό δεν θα το αποφασίσει από τουρκικής πλευράς ο εγκάθετος της Άγκυρας, Τουφάν Έρχιουρμαν – δεν έχει αυτή την “εξουσία”. Αυτό θα αποφασισθεί στην Άγκυρα, εξ ου και ο κ. Γκουτέρες συνομιλεί με τον Φιντάν. Ο Αντόνιο Γκουτέρες έχει τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διατηρεί ανοικτά κανάλια με τον ( συμπατριώτη του) Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα και με την Πρόεδρο της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, οι οποίοι έχουν αναλάβει ρόλο στα ανοίγματα προς την Άγκυρα.

Η εμπλοκή της ΕΕ είναι κομβικής σημασίας καθώς η Ένωση είναι η μόνη που έχει τα εργαλεία για να οδηγήσει την Άγκυρα, μέσω των ευρωτουρκικών, σε ένα πεδίο συζητήσεων. Γκουτέρες, Κόστα και Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν γνωρίζουν τις τουρκικές προθέσεις και δεν είναι καθόλου αισιόδοξοι.

Η Λευκωσία, που αυτή προκάλεσε τις εξελίξεις, καλείται να διαχειριστεί μια δύσκολη κατάσταση καθώς, σε αυτή τη φάση, η Τουρκία παρουσιάζεται ενισχυμένη και αναβαθμισμένη. Παράλληλα, η Άγκυρα επιμένει στις ίδιες θέσεις και ταυτόχρονα φαίνεται να μην ευνοεί εξελίξεις μέχρι τέλος της θητείας Γκουτέρες.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, έχει εξασφαλίσει στο υψηλότερο βαθμό την εμπλοκή της ΕΕ, με σαφή ωστόσο, περιεχόμενο: Ότι η όποια συμφωνία θα είναι πλήρως εναρμονισμένη με το κοινοτικό κεκτημένο. Στις Βρυξέλλες είναι έτοιμοι να ενεργοποιήσουν μηχανισμούς διασύνδεσης Κυπριακού- ευρωτουρκικών, αλλά μόνο εάν η Άγκυρα δώσει δείγματα γραφής.

Αν ένας πολίτης έχει π.χ. συνολικό χρέος 6.000 ή 7.500 ευρώ (το οποίο μπορεί να είναι διεσπαρμένο στην ΑΑΔΕ, στον e-ΕΦΚΑ (ΚΕΑΟ) ή σε κάποιο καταναλωτικό δάνειο τράπεζας) αποκτά από την επόμενη Δευτέρα το νομικό δικαίωμα να εισέλθει στην πλατφόρμα.

Ποιοί ωφελούνται

Η γενική γραμματέας Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους Θεώνη Αλαμπάση, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, είπε ότι «με τη διεύρυνση των ορίων ένταξης από τις 10.000 στις 5.000 ευρώ,  δίνεται η δυνατότητα σε περίπου ένα εκατομμύριο δυνητικούς οφειλέτες του δημοσίου να ενταχθούν στον εξωδικαστικό και να λάβουν μια συνολική λύση».

Η υπαγωγή στον Εξωδικαστικό Μηχανισμό, ακόμη και για το κατώτατο όριο των 5.000 ευρώ, συνοδεύεται από τα ίδια ισχυρά πλεονεκτήματα που ίσχυαν μέχρι τώρα για τους μεγαλύτερους οφειλέτες:

* αναστολή κατασχέσεων: με την οριστική υποβολή της αίτησης στην πλατφόρμα, «παγώνει» αυτόματα κάθε ενέργεια αναγκαστικής είσπραξης ή δέσμευσης από την ΑΑΔΕ ή τους ιδιώτες πιστωτές.

*μεγάλος ορίζοντας αποπληρωμής: το χρέος μπορεί να σπάσει σε έως και 240 δόσεις (20 έτη) για οφειλές προς το Δημόσιο και έως 420 δόσεις (35 έτη) προς τις τράπεζες και τα funds.

* δυνατότητα διαγραφής («κούρεμα») οφειλών: εφόσον το επιτρέπουν τα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια του οφειλέτη. Ο αλγόριθμος μπορεί να προτείνει «κούρεμα» επί των προσαυξήσεων ή και του βασικού κεφαλαίου.

Προσοχή στους όρους

Παρά τις σημαντικές διευκολύνσεις, η διαδικασία απαιτεί την προσοχή του ενδιαφερομένου. Η ελάχιστη μηνιαία δόση στην πλατφόρμα ορίζεται πλέον στα 50 ευρώ, καθιστώντας τη ρύθμιση προσιτή για κάθε οικογενειακό προϋπολογισμό.

Ο οφειλέτης δεν παίρνει όσες δόσεις διαλέξει, αλλά αποδέχεται ή απορρίπτει τη λύση την οποία του προτείνει η πλατφόρμα, με βάση το οικονομικό προφίλ του. Ωστόσο αυτό συνεπάγεται και ότι ο οφειλέτης θα πρέπει πριν ξεκινήσει τη διαδικασία, να συναινέσει να διασταυρωθούν τα στοιχεία εισοδήματος και περιουσίας του, προκειμένου ο αλγόριθμος της πλατφόρμας να υπολογίσει πόσα μπορεί -και πρέπει- να δίνει κάθε μήνα ώστε να αποπληρώσει την οφειλή του.

Αν το άθροισμα των οφειλών κάποιου σε ιδιώτες και στο δημόσιο ξεπερνά τις 5.000 ευρώ, θεωρητικά μπορεί να ωφεληθεί, αλλά ο νέος νόμος έχει ως όρο οι οφειλές σε έναν μόνο φορέα να μην ξεπερνούν το 90%. Αν για παράδειγμα κάποιος οφείλει στον ΕΦΚΑ 4.501 ευρώ και 500 στην εφορία, ναι μεν ξεπερνά τα 5.000 ευρώ αλλά τα 4501 ευρώ αποτελούν το 90,001% του συνολικού ποσού και το σύστημα θα τον απορρίψει.

Δεν γίνεται συνδυασμός

Δυστυχώς δεν μπορεί κανείς να αξιοποιήσει ταυτόχρονα τους δύο μηχανισμούς, δηλαδή των 72 δόσεων και του εξωδικαστικού. Αν κάποιος ρυθμίσει για παράδειγμα τα χρέη προς τον ΕΦΚΑ μετά το 2023 εξωδικαστικά δεν μπορεί να ενταχθεί στις 72 δόσεις για τα προηγούμενα έτη. Ο νόμος ορίζει ρητά ότι αν κάποιος εντάξει έστω και μέρος οφειλών στον εξωδικαστικό, δεν μπορεί να μπει στις 72 δόσεις.

Αν κάποιος θέλει να εντάξει στον εξωδικαστικό μόνον τα χρέη προς ΕΦΚΑ και εφορία, λογικά μπορεί, αλλά το σύστημα αυτομάτως προτείνει κοινή λύση για το σύνολο, δηλαδή περιλαμβάνει και τις οφειλές π.χ. σε τράπεζες. Ο ενδιαφερόμενος μπορεί να απορρίψει την κοινή πρόταση πάντως και τότε το σύστημα προωθεί μόνον τη λύση που επιλέγει ο ενδιαφερόμενος, δηλαδή δόσεις για ΕΦΚΑ και εφορία. Ομως καλό είναι κάποιος να συζητήσει αυτές τις λεπτομέρειες με έναν λογιστή, για το τι ακριβώς τον εξυπηρετεί περισσότερο στην παρούσα φάση, με δεδομένο ότι ο εξωδικαστικός είναι και σχετικά αργός μηχανισμός όταν εμπλέκονται και δημόσιο και τράπεζες.