Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας, η Protergia προσφέρει:

1. εξυπηρέτηση στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα μέσω προγραμματισμένων βιντεοκλήσεων με τη συμμετοχή πιστοποιημένου διερμηνέα,
2. εξυπηρέτηση με live αυτόματο υποτιτλισμό κατά τη διάρκεια διαδικτυακών κλήσεων,
3. δυνατότητα live υποτιτλισμού κατά την επίσκεψη σε καταστήματα Protergia,
4. προσβάσιμα καταστήματα για άτομα με αναπηρία σε επιλεγμένες περιοχές,
5. προσβάσιμα ψηφιακά κανάλια εξυπηρέτησης μέσω του Protergia.gr και του Protergia App.

Το Protergia Open αποτελεί μόνο την αρχή μιας σειράς υπηρεσιών με τις οποίες η Protergia κάνει πράξη τη δέσμευσή της για προσβασιμότητα. Επενδύοντας σε καινοτόμες λύσεις που ανταποκρίνονται στις ανάγκες όλων των πελατών της, θα συνεχίσει να ενισχύει την ισότιμη πρόσβαση στην ενέργεια και να διαμορφώνει μια πιο συμπεριληπτική εμπειρία εξυπηρέτησης, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

Περισσότερες πληροφορίες: Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ενημερωθούν αναλυτικά για όλες τις υπηρεσίες του Protergia Open, να βρουν τα προσβάσιμα καταστήματα και να προγραμματίσουν ραντεβού μέσω της ειδικής σελίδας: https://www.protergia.gr/eksuphrethsh-pelatwn/protergia-open

Την ίδια στιγμή που χιλιάδες πολίτες των Δήμων Κύμης-Αλιβερίου και Ερέτριας αντιμετωπίζουν καθημερινά σοβαρά προβλήματα υδροδότησης, η κυβέρνηση της ΝΔ εξακολουθεί να μην έχει δώσει σαφείς απαντήσεις για τον χρόνο και τον τρόπο χρηματοδότησης του έργου.

Η Επιτροπή επισημαίνει πως εάν το έργο δεν χρηματοδοτηθεί τελικά από το Ταμείο Απανθρακοποίησης, υπάρχουν εναλλακτικά ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για την υλοποίησή του.

«Η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αποκαθιστά την πραγματική εικόνα. Δεν υπάρχει καμία επιβεβαίωση ότι το Φράγμα Σέτας–Μανικίων έχει εξασφαλίσει χρηματοδότηση» υπογραμμίζουν Γ. Μανιάτης και Κ. Καζάνη.

Και καταλήγουν:

«Αντί να καλλιεργούνται προσδοκίες πριν ολοκληρωθεί η ευρωπαϊκή αξιολόγηση, απαιτείται υπεύθυνη ενημέρωση και ουσιαστική προσπάθεια ώστε να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση και να ολοκληρωθεί επιτέλους ένα έργο κομβικής σημασίας για την ύδρευση, την άρδευση, την αγροτική παραγωγή και την αναπτυξιακή προοπτική της Εύβοιας.»

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο ερώτησης και απάντησης:

“Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-002198/2026

προς την Επιτροπή

Άρθρο 144 του Κανονισμού

Γιάννης Μανιάτης (S&D)

Θέμα: Χρηματοδότηση του φράγματος «Σέτα-Μανίκια»

Το φράγμα Σέτας-Μανικίων στην Εύβοια παραμένει ημιτελές από το 2005, παρότι αποτελεί έργο ζωτικής σημασίας για την υδροδότηση των Δήμων Κύμης-Αλιβερίου και Ερέτριας, που διαχρονικά πλήττονται από εξαιρετικά σημαντικές ελλείψεις πόσιμου νερού. Η ολοκλήρωση του έργου θα βελτιώσει σημαντικά την ύδρευση, την άρδευση, τη διαχείριση υδάτινων πόρων αλλά και την παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας, συμβάλλοντας καθοριστικά στην κλιματική ανθεκτικότητα της ευρύτερης περιοχής.

Με βάση τις αρμόδιες ελληνικές αρχές, το έργο σήμερα διαθέτει επικαιροποιημένες τεχνικές μελέτες και εγκεκριμένους περιβαλλοντικούς όρους, όμως εκκρεμεί η απόφαση χρηματοδότησής του. Δημόσιες αναφορές συσχετίζουν τη χρηματοδότηση του έργου με το Ταμείο Απανθρακοποίησης Νησιών, με πόρους προερχόμενους από τη δημοπράτηση 25 εκατομμυρίων δικαιωμάτων εκπομπών CO₂ του ευρωπαϊκού συστήματος εμπορίας ρύπων (EU ETS). Ωστόσο, παραμένει ασαφής η πορεία ένταξης του φράγματος στο εν λόγω χρηματοδοτικό εργαλείο.

 Ερωτάται η Επιτροπή:  

1. Έχει συμπεριλάβει η ελληνική κυβέρνηση το φράγμα «Σέτα-Μανίκια» στον κατάλογο έργων του Ταμείου Απανθρακοποίησης και, αν ναι, ποια είναι τα βασικά στοιχεία της επένδυσης (εργασίες προς χρηματοδότηση, προϋπολογισμός, χρονοδιάγραμμα);
2. Σε περίπτωση μη ένταξης του έργου στο Ταμείο Απανθρακοποίησης, ποια εναλλακτικά ενωσιακά χρηματοδοτικά εργαλεία ή προγράμματα θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για τη χρηματοδότηση του εν λόγω φράγματος;

Κατάθεση: 1.6.2026”

EL

E-002198/2026

Απάντηση του κ. Hoekstra

εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(14.7.2026)

“1. Το Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπής (ΣΕΔΕ) προσφέρει στο ελληνικό Ταμείο Απανθρακοποίησης έως και 25 εκατομμύρια δικαιώματα για την απανθρακοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας που παρέχεται στα ελληνικά νησιά. Δεδομένου ότι το έργο απανθρακοποίησης τελεί υπό αξιολόγηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 10α παράγραφος 9 της οδηγίας για το ΣΕΔΕ[1], η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να δώσει πληροφορίες σχετικά με τις συνιστώσες του έργου στο παρόν στάδιο. Οι πληροφορίες σχετικά με τις συνιστώσες του έργου που λαμβάνουν στήριξη στο πλαίσιο του ελληνικού Ταμείου Απανθρακοποίησης θα δημοσιοποιηθούν μόλις επιβεβαιωθεί το έργο.

2. Εάν το έργο κατασκευής του φράγματος δεν χρηματοδοτηθεί από το Ταμείο Απανθρακοποίησης, άλλα ταμεία θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως το κύριο χρηματοδοτικό μέσο της ΕΕ. Μάλιστα, η χρηματοδότηση της ΕΕ έχει στηρίξει επενδύσεις στην Ελλάδα σε διάφορους τομείς, μεταξύ των οποίων και οι υποδομές φραγμάτων. Για παράδειγμα, ο μηχανισμός ανάκαμψης και ανθεκτικότητας έχει στηρίξει έργα όπως το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο αντλησιοταμίευσης στην Αμφιλοχία στη Δυτική Ελλάδα, με συνεισφορά της ΕΕ ύψους περίπου 250 εκατ. EUR[2]. Επιπλέον, κατά την περίοδο 2021-2027, περίπου 2.1 δισ. EUR διατέθηκαν στην Ελλάδα στο πλαίσιο των κονδυλίων της πολιτικής συνοχής για τη στήριξη της ασφαλούς πρόσβασης σε πόσιμο νερό, της βιώσιμης διαχείρισης των υδάτων και των ανθεκτικών δημόσιων υποδομών ύδρευσης και αποχέτευσης. Στο πλαίσιο της πολιτικής συνοχής και σύμφωνα με την αρχή της επιμερισμένης διαχείρισης, τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την επιλογή και την υλοποίηση έργων, όπως και των επενδύσεων που σχετίζονται με τα ύδατα, σύμφωνα με τις προτεραιότητες του προγράμματος και τους κανονισμούς[3].”

[1] Οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου.

[2] Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Μεταρρυθμίσεις και επενδύσεις: Υδροηλεκτρικό εργοστάσιο αντλησιοταμίευσης Δυτικής Ελλάδας (Αμφιλοχία). Περισσότερες πληροφορίες: https://reforms-investments.ec.europa.eu/projects/pumped-storage-hydro-plant-western-greece-amfilochia_el

[3] Κανονισμός (EΕ) 2021/1060 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Ιουνίου 2021.

Όπως το διατύπωσε ο Kaveh Madani, διευθυντής του Ινστιτούτου Νερού, Περιβάλλοντος και Υγείας του Πανεπιστημίου του ΟΗΕ, για μεγάλο μέρος του κόσμου το «κανονικό» έχει παρέλθει οριστικά. Έξι μήνες αργότερα, η διαπίστωση αυτή δεν αποτελεί πια ακαδημαϊκή υπόθεση: αποτυπώνεται στα πεδία των πολέμων, στις ατζέντες των συνδιασκέψεων ασφαλείας — και στους ταμιευτήρες της Αττικής.

Από την κρίση στη χρεοκοπία

Τα μεγέθη της έκθεσης είναι δυσθεώρητα. Υδατικά συστήματα από τα οποία εξαρτώνται έξι δισεκατομμύρια άνθρωποι και η μισή παγκόσμια παραγωγή τροφίμων έχουν ωθηθεί πέρα από το όριο ανάκαμψης, με τη χρόνια εξάντληση των υπόγειων υδροφορέων, την υποβάθμιση εδαφών και υγροτόπων και τη συρρίκνωση των παγετώνων να συνιστούν απώλειες φυσικού κεφαλαίου που δεν αναπληρώνονται σε ανθρώπινους χρονικούς ορίζοντες.

Μητροπόλεις όπως το Κέιπ Τάουν, το Σάο Πάολο και η Τεχεράνη έχουν ήδη βιώσει τα πρώτα επεισόδια «Ημέρας Μηδέν»  –της στιγμής που οι βρύσες μιας πόλης απειλούνται με ολική διακοπή – ενώ η Καμπούλ κινδυνεύει να γίνει η πρώτη μεγάλη πρωτεύουσα του πλανήτη που θα μείνει κυριολεκτικά χωρίς νερό. Η μετάβαση από τη γλώσσα της «διαχείρισης κρίσεων» στη γλώσσα της «διαχείρισης χρεοκοπίας» σημαίνει, στην πράξη, ότι η διεθνής κοινότητα καλείται να παραδεχθεί μη αναστρέψιμες απώλειες και να σχεδιάσει πάνω στη νέα υδρολογική πραγματικότητα  – όχι πάνω στη νοσταλγία της παλαιάς.

Παράλληλα, η βία γύρω από το νερό κλιμακώνεται μετρήσιμα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Pacific Institute που επικαλείται το Council on Foreign Relations, το 2024 –  τελευταίο έτος με πλήρη δεδομένα – καταγράφηκε ιστορικό ρεκόρ 420 συγκρούσεων συνδεόμενων με το νερό, ενώ το συνολικό χρονολόγιο του ινστιτούτου αριθμεί πλέον περισσότερα από 2.750 περιστατικά χρήσης του νερού και των υδατικών συστημάτων ως αφορμής, στόχου ή όπλου βίας.

Το νερό στην υψηλή στρατηγική

Η θεσμική αναγνώριση της νέας πραγματικότητας ήρθε γρήγορα. Στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, στις 14 Φεβρουαρίου 2026, ειδική συνεδρία υψηλού επιπέδου με τίτλο “Spotlight on the Geopolitics of Water” τοποθέτησε το νερό όχι ως πόρο προς διαχείριση, αλλά ως πρωταρχικό παράγοντα γεωπολιτικής σταθερότητας, δυνητικό όπλο πολέμου και υποχρεωτικό πυλώνα της διασυνοριακής διπλωματίας – με το θέμα να φιλοξενείται στην κύρια ατζέντα του Μονάχου για τρίτη συνεχή χρονιά.

Την ίδια περίοδο, η Αφρικανική Ένωση αφιέρωσε τη σύνοδο κορυφής του Φεβρουαρίου 2026 στη βιώσιμη διαχείριση των υδάτων, ενώ ο κύκλος θα κλείσει τον Δεκέμβριο με τη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Νερό στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα – μόλις τη δεύτερη μείζονα παγκόσμια σύνοδο για την υδατική διακυβέρνηση σε αυτόν τον αιώνα. Σε προηγούμενη ανάλυσή μας εξετάσαμε το ένα σκέλος αυτής της γεωπολιτικής: τους διασυνοριακούς ποταμούς και τη μοχλευτική ισχύ των ανάντη κρατών. Εδώ εστιάζουμε στο δεύτερο, λιγότερο ορατό σκέλος — τη μετατροπή των ίδιων των υδατικών υποδομών σε στρατηγικούς στόχους.

Οι υποδομές στο στόχαστρο: η αφαλάτωση ως αχίλλειος πτέρνα

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή προσέφερε το 2026 την πιο ανησυχητική επιβεβαίωση. Καθώς οι ιρανικές επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα εναντίον στόχων του Κόλπου έπληξαν σημεία πλησίον βιομηχανικών ζωνών και ενεργειακών υποδομών, αναδείχθηκε ο κίνδυνος να βρεθούν στη γραμμή του πυρός οι μονάδες αφαλάτωσης — οι εγκαταστάσεις από τις οποίες εξαρτώνται για πόσιμο νερό σχεδόν σαράντα εκατομμύρια άνθρωποι στα έξι κράτη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, σύμφωνα με στοιχεία της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής του ΟΗΕ για τη Δυτική Ασία.

Η τρωτότητα δεν είναι νέα διαπίστωση: το CSIS υπενθυμίζει ότι ήδη πριν από σαράντα και πλέον έτη αποχαρακτηρισμένη ανάλυση της CIA είχε επισημάνει τους κινδύνους ασφαλείας που δημιουργεί η εξάρτηση των κρατών του Κόλπου από την αφαλάτωση· ο πόλεμος που ξέσπασε στις 28 Φεβρουαρίου 2026 απλώς κατέδειξε πόσο βαθύτερη έγινε η εξάρτηση και πόσο επίκαιρη παραμένει η τρωτότητα, με εγκαταστάσεις σε Κουβέιτ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να υφίστανται έμμεσες ζημιές από πλήγματα ήδη στα πρώτα στάδια της σύγκρουσης.

Η τρωτότητα είναι διπλή: η αφαλάτωση απαιτεί αδιάλειπτη ενεργειακή τροφοδοσία, άρα ένα πλήγμα σε σταθμό ηλεκτροπαραγωγής μεταφράζεται αυτομάτως σε διακοπή παραγωγής νερού. Στη σύγχρονη σύγκρουση, το δίπολο ενέργεια-νερό συνιστά ενιαία επιφάνεια προσβολής – και, όπως σημείωνε τον Ιούλιο του 2026 το Bloomberg, η στόχευση των αφαλατώσεων δεν είναι το τέλος αυτής της λογικής αλλά η αρχή της.

Η εικόνα στο εσωτερικό του Ιράν είναι εξίσου αποκαλυπτική για τη σύζευξη υδατικής χρεοκοπίας και στρατηγικής αστάθειας. Η Τεχεράνη, τη στιγμή που δεχόταν στρατιωτικά πλήγματα, λειτουργούσε με τους κύριους ταμιευτήρες της σε πληρότητα μόλις 8-9%, ύστερα από έξι συναπτά έτη ξηρασίας και χρόνια υπεράντληση των υπόγειων υδάτων – σε βαθμό που η ιρανική ηγεσία συζητούσε ακόμη και τη μεταφορά της πρωτεύουσας. Ένα καθεστώς που πολεμά με άδειους ταμιευτήρες δεν αντιμετωπίζει απλώς στρατιωτική απειλή· αντιμετωπίζει τη διάβρωση της ίδιας της ικανότητάς του να συντηρεί τον πληθυσμό του. Η υδατική χρεοκοπία, με άλλα λόγια, δεν είναι το φόντο της σύγκρουσης – είναι μεταβλητή της.

Δεν είναι μακριά: Το ελληνικό μέτωπο

Όσοι θεωρούν ότι τα παραπάνω αφορούν αποκλειστικά τον Κόλπο και τη Νότια Ασία, αρκεί να κοιτάξουν τα στοιχεία της ΕΥΔΑΠ. Στα τέλη Νοεμβρίου 2025, τα αποθέματα των τεσσάρων ταμιευτήρων της Αττικής είχαν συρρικνωθεί σε επίπεδα χαμηλότερα και από εκείνα των κρίσεων του 2001 και του 2008: ο Μόρνος, με χωρητικότητα 747,6 εκατομμυρίων κυβικών, κατείχε μόλις 175 εκατομμύρια, ενώ το σύνολο των τεσσάρων ταμιευτήρων προσέγγιζε τα 400 εκατομμύρια κυβικά – μεγέθη που παρέπεμπαν στη μεγάλη λειψυδρία της περιόδου 1988-1994.

Η Αττική, η Λέρος και η Πάτμος κηρύχθηκαν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω λειψυδρίας, με τους ειδικούς να υπενθυμίζουν ότι οι απώλειες στα ελληνικά δίκτυα ύδρευσης φθάνουν έως και το 40% – δηλαδή σχεδόν μία στις δύο σταγόνες χάνεται πριν φτάσει στη βρύση.

Οι βροχοπτώσεις του χειμώνα και της άνοιξης 2025-2026 προσέφεραν σημαντική ανάσα: στις 19 Ιουνίου 2026 τα συνολικά αποθέματα είχαν ανακάμψει στα 743,68 εκατομμύρια κυβικά, έναντι 583,23 εκατομμυρίων την αντίστοιχη ημέρα του 2025 – αύξηση άνω των 160 εκατομμυρίων κυβικών μέσα σε έναν χρόνο, που απομάκρυνε τον άμεσο κίνδυνο να «διψάσει» η πρωτεύουσα και ώθησε την κυβέρνηση να επανεξετάσει το χρονοδιάγραμμα του έργου εκτροπής “Εύρυτος”, του οποίου το κόστος αναθεωρήθηκε από τα 550 στα περίπου 750 εκατομμύρια ευρώ.

Η ανάκαμψη, ωστόσο, δεν εξοφλεί το χρέος· απλώς αγοράζει χρόνο. Στο Αιγαίο, η εικόνα παραμένει βαρύτερη: έως τον Ιούνιο του 2026, εννέα νησιά – Αστυπάλαια, Κάρπαθος, Σύμη, Πάτμος, Μεγανήσι, Λέρος, Τήνος, Αλόννησος και περιοχές της Κέρκυρας – είχαν ζητήσει την κήρυξή τους σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, εν μέσω τουριστικής περιόδου, με την αφαλάτωση να αναδεικνύεται συχνά ως η μοναδική άμεση λύση παρά το υψηλό ενεργειακό και περιβαλλοντικό της κόστος. Δεν είναι τυχαίο ότι, τον Ιούλιο του 2026, η κυβέρνηση εξήγγειλε νέα εθνική πολιτική για το νερό σε τέσσερις πυλώνες, με ρητό στόχο το τέλος του κατακερματισμού 735 αρμόδιων φορέων – παραδοχή, στην ουσία, ότι το νερό έπαψε να είναι ζήτημα διαχείρισης και έγινε ζήτημα εθνικού σχεδιασμού.

Εδώ ακριβώς οι δύο κλωστές του άρθρου δένουν σε έναν κόμπο που η ελληνική στρατηγική σκέψη δεν έχει ακόμη σφίξει. Όσο τα νησιά μας – και προοπτικά η ίδια η Αττική – μετατοπίζουν την υδροδότησή τους προς την αφαλάτωση, τόσο η χώρα αποκτά μια νέα κατηγορία κρίσιμων υποδομών: εγκαταστάσεις ενεργοβόρες, παράκτιες, συγκεντρωμένες και εκ φύσεως ευάλωτες, των οποίων η αδρανοποίηση — από φυσική καταστροφή, κυβερνοεπίθεση, δολιοφθορά ή υβριδική ενέργεια — θα άφηνε ολόκληρες νησιωτικές κοινωνίες χωρίς νερό μέσα σε ώρες, στην καρδιά της τουριστικής αιχμής και σε μια περιοχή όπου η υβριδική πίεση δεν αποτελεί θεωρητικό ενδεχόμενο. Ό,τι διδάσκει ο Κόλπος για το δίπολο ενέργεια–νερό ισχύει, σε μικρότερη κλίμακα αλλά με πανομοιότυπη λογική, για το Αιγαίο.

Από τη διαχείριση στην ασφάλεια: η ατζέντα

Τι σημαίνουν όλα αυτά για την ελληνική πολιτική; Τρία πράγματα. Πρώτον, εννοιολογική προσαρμογή: το νερό πρέπει να μεταφερθεί ρητά από τη σφαίρα της περιβαλλοντικής διαχείρισης στη σφαίρα της εθνικής ασφάλειας, όπως ήδη συμβαίνει στο Μόναχο και στους σχεδιασμούς των μεγάλων δυνάμεων. Ένα εθνικό σύστημα που εξαρτάται από γερασμένα δίκτυα με απώλειες 40% και από λίγες, ενεργειακά εξαρτημένες μονάδες αφαλάτωσης, χρειάζεται αξιολόγηση τρωτότητας με τα ίδια εργαλεία που εφαρμόζονται στις ενεργειακές και τηλεπικοινωνιακές υποδομές: πλεονασμό, διασπορά, ενεργειακή αυτονομία των μονάδων, θωράκιση έναντι κυβερνοαπειλών και σχέδια συνέχειας λειτουργίας.

Δεύτερον, θεσμική πρωτοβουλία: η Διάσκεψη του ΟΗΕ τον Δεκέμβριο του 2026 προσφέρει βήμα σε ένα ναυτιλιακό και νησιωτικό κράτος όπως η Ελλάδα να αναδείξει την προστασία των υδατικών υποδομών — και ιδίως της αφαλάτωσης — ως αυτοτελές κεφάλαιο της διεθνούς ατζέντας ασφαλείας, αντλώντας από τη μοναδική εμπειρία διαχείρισης εκατό κατοικημένων νησιών. Τρίτον, ειλικρίνεια στο εσωτερικό: η λογική της «χρεοκοπίας» επιβάλλει να πάψουμε να σχεδιάζουμε με βάση την ελπίδα ενός βροχερού χειμώνα. Οι φετινές βροχές αγόρασαν χρόνο· δεν εξόφλησαν το χρέος.

Αντί επιλόγου

Η ιστορία της στρατηγικής σκέψης είναι, σε μεγάλο βαθμό, η ιστορία της καθυστερημένης αναγνώρισης νέων πεδίων: ο αέρας μετά το 1918, το διάστημα μετά το 1957, ο κυβερνοχώρος μετά το 2007. Το 2026 θα καταγραφεί πιθανότατα ως το έτος που το νερό απέκτησε επισήμως θέση σε αυτή τη σειρά — όχι επειδή κάτι νέο συνέβη στη φύση, αλλά επειδή ο ΟΗΕ βρήκε επιτέλους την ειλικρινή λέξη γι’ αυτό που ήδη συνέβαινε. Οι χώρες που θα προσαρμόσουν πρώτες τον σχεδιασμό τους στη γλώσσα της χρεοκοπίας θα διαχειριστούν τη νέα εποχή· οι υπόλοιπες θα τη διαχειρίζονται εκείνη. Για μια χώρα που περιβάλλεται από θάλασσα αλλά διψά, το δίλημμα δεν θα μπορούσε να είναι πιο απτό.

Ο Δρ Γεώργιος Νιβέρογλου είναι Ταξίαρχος ε.α. – Μεταδιδακτορικός Ερευνητής ΕΚΠΑ.

Μέσα από το Πρόγραμμα Επιβράβευσης Yellow, η Τράπεζα Πειραιώς ενισχύει περαιτέρω την καθημερινή αξία των συναλλαγών των πελατών της, συνδυάζοντας την ευκολία των άμεσων πληρωμών με οφέλη ανταμοιβής, και επιβεβαιώνει τον ηγετικό της ρόλο στην εξέλιξη των ψηφιακών πληρωμών στην Ελλάδα.

Ως εκ τούτου, προέτρεψε το Κογκρέσο να ψηφίσει το “Save America Act” (“Πράξη για την Σωτηρία της Αμερικής”) έναν νόμο που, θεωρητικά, θα έπρεπε να κάνει τις εκλογές πιο ασφαλείς, αλλά στην πραγματικότητα στοχεύει στην καταστολή της προσέλευσης των ψηφοφόρων, μεταξύ ομάδων που βρίσκονται πιο κοντά στους Δημοκρατικούς.

Για παράδειγμα, επιβάλλει την επίδειξη ταυτότητας στα εκλογικά τμήματα, κάτι που μπορεί να φαίνεται λογικό μέτρο, μέχρι να εμβαθύνει κανείς στους πραγματικούς λόγους. Ο τρόπος που διεξάγονται οι εκλογές στις ΗΠΑ διαφέρουν από Πολιτεία σε Πολιτεία. Για να ασκηθεί αυτό το δικαίωμα, πρέπει ο ψηφοφόρος να εγγραφεί, καθώς τα ψηφοδέλτια δεν παραδίδονται αυτόματα στα σπίτια όλων των εγγεγραμμένων ενηλίκων.

Για να γίνει αυτό, πρέπει ο ψηφοφόρος να αποδείξει ότι πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις, ξεκινώντας από την αμερικανική υπηκοότητα, με διαδικασίες που διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή. Μόλις εγγραφεί, ο ψηφοφόρος λαμβάνει ένα πιστοποιητικό στο σπίτι του προκειμένου να μπορέσει να προσέλθει στις κάλπες, όπου ορισμένες Πολιτείες απαιτούν επίσης να επιδείξει ταυτότητα, ενώ άλλες όχι.

Θεωρητικά, δεν θα υπήρχε τίποτα περίεργο στην καθιέρωση εθνικής ομοιομορφίας, απαιτώντας από όλους να επιδείξουν αποδεικτικό ταυτότητας. Στην πράξη, ωστόσο, αυτό θα κατέστειλε κυρίως τη συμμετοχή μειονοτήτων, όπως οι μαύροι και οι ισπανόφωνοι, οι οποίοι είναι πιο πιθανό να ψηφίσουν τους Δημοκρατικούς, επειδή είναι συχνά αυτοί που δεν έχουν ταυτότητα, ή δεν ξέρουν πώς να πλοηγηθούν στο σύστημα για να την αποκτήσουν.

Το παραπάνω είναι μόνο ένα παράδειγμα από τα πολλά “κόλπα” που προσπαθεί να χρησιμοποιήσει ο Τραμπ για να αποφύγει την ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές, εκτός από τη νέα χαρτογράφηση των εκλογικών περιφερειών προς όφελος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και τις διαμαρτυρίες κατά της επιστολικής ψήφου (ως γνωστόν, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ με απόφασή του απέρριψε την προσφυγή του Τραμπ και του Ρεπουμπλικανικού κόμματος για το συγκεκριμένο θέμα).

Γιατί φοβάται ο Τραμπ 

Ο Τραμπ φοβάται τις εκλογές του Νοεμβρίου, όπου οι δημοσκοπήσεις δίνουν αυτή τη στιγμή στους Δημοκρατικούς προβάδισμα, για διάφορους πολιτικούς και προσωπικούς λόγους. Ο πρώτος είναι ότι μια ήττα θα εξακολουθεί να είναι ήττα, ακόμη και αν το όνομά του δεν βρίσκεται στο ψηφοδέλτιο, αποδυναμώνοντας την απειλή του να θέσει υποψηφιότητα για τρίτη θητεία το 2028, παρόλο που το Σύνταγμα το απαγορεύει. Ειρήσθω εν παρόδω, στο πρόσφατο γεύμα που παρέθεσε στους ανταποκριτές των ΜΜΕ, εμφανίστηκε με καπέλο στο οποίο υπήρχε η επιγραφή Tramp 2028, δηλώνοντας ότι θα είναι για τέταρτη φορά υποψήφιος…

Ο δεύτερος είναι ότι εάν οι Ρεπουμπλικάνοι χάσουν την πλειοψηφία τους έστω και σε ένα σώμα, θα καταστεί αδύνατο για αυτούς να ψηφίσουν οποιαδήποτε νομοθεσία μέχρι το τέλος της προεδρικής τους θητείας, εκτός εάν καταλήξουν σε συμφωνία με την αντιπολίτευση για την επίτευξη συμβιβασμών.

Ο τρίτος, και ίσως ο πιο σοβαρός, κίνδυνος για τον Τραμπ είναι η δυνατότητα να ξεκινήσουν εκ νέου οι διαδικασίες καθαίρεσης, αλλά και επιμέρους έρευνες για τον τρόπο που η κυβέρνησή του ασκεί τα καθήκοντά της, στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Οι Δημοκρατικοί μπορεί να μην είναι πρόθυμοι να παραπέμψουν τον πρόεδρο για τρίτη φορά, ειδικά επειδή θα απορριφθεί ξανά στη Γερουσία, αλλά σίγουρα θα χρησιμοποιήσουν όλες τις επιτροπές για να διερευνήσουν ολόκληρη την κυβέρνηση, παραλύοντάς την. Για να μην αναφέρουμε τις πιθανές έρευνες για τους διάφορους τρόπους με τους οποίους ο πρόεδρος του Λευκού Οίκου και η οικογένειά του έχουν εκμεταλλευτεί το δημόσιο αξίωμα για να πλουτίσουν.

Για όλους αυτούς τους λόγους, οι Ρεπουμπλικάνοι ετοιμάζονται να μετατρέψουν τις ενδιάμεσες εκλογές σε «εκλογές μίσους». Μια επιλογή ψήφου που να βασίζεται στο μίσος. Στόχος είναι να ωθηθούν οι ψηφοφόροι να “μισούν τους Δημοκρατικούς, περισσότερο από ό,τι μισούν οι Δημοκρατικοί τους Ρεπουμπλικάνους”.

Έτσι, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στοχεύει να διχάσει περαιτέρω τις Ηνωμένες Πολιτείες, σαν να μην έφταναν οι ήδη δραματικές πολιτικές και πολιτισμικές διαιρέσεις, οι οποίες έχουν οδηγήσει ουσιαστικά σε έναν ακήρυχτο εμφύλιο πόλεμο, στον οποίο κυριαρχεί η θανατηφόρα πολιτική βία. Τα θανατηφόρα χτυπήματα ήδη υπάρχουν: Δύο Αμερικανοί πολίτες σκοτώθηκαν από πράκτορες της ICE στη Μινεάπολη, η Ρενέ Γκουντ και ο Άλεξ Πρέτι, ή από την αντίπαλη πλευρά η δολοφονία του συντηρητικού ακτιβιστή Τσάρλι Κερκ. Αλλά τι σημασία έχει; Το σημαντικό είναι να κερδίσεις τις εκλογές!

Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και MAGA

Οι παραπάνω εξελίξεις φαίνεται να δίνουν σαφή απάντηση στο ερώτημα που κυριαρχούσε μέχρι και το πρόσφατο παρελθόν, σχετικά με το κατά πόσον ο Τραμπ ελέγχει απολύτως το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, ή οι εκπρόσωποι του τελευταίου διαθέτουν ακόμη κάποια αποθέματα από το παλαιό πνεύμα που κάποτε κυριαρχούσε στο κόμμα αυτό.

Η απάντηση φαίνεται αρκετά σίγουρη: Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ανήκει στον Ντόναλντ Τραμπ και η βάση του MAGA δεν έχει καμία πρόθεση να τον εγκαταλείψει. Το αν αυτό θα είναι αρκετό για να κερδίσει τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου και να αποφύγει να γίνει άτυχος είναι ένα άλλο θέμα, ένα θέμα που θα το μάθουμε μόνο μετά τις εκλογές.  Όλα θα εξαρτηθούν από τη συμπεριφορά των ανεξάρτητων και των μετριοπαθών του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, υποθέτοντας ότι κάποιοι έχουν επιβιώσει – και πόσο αποξενωμένοι αισθάνονται από τις υπερβολές του ηγέτη του Λευκού Οίκου.

Η αδιαμφισβήτητη και οριστική απόδειξη ήρθε από τις προκριματικές εκλογές της Τρίτης 19 Μαΐου. Ο Τραμπ έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό την εκστρατεία προσωπικής εκδίκησης εναντίον οποιουδήποτε τολμά να σταθεί εμπόδιο στο δρόμο του στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Ακόμα και η παραμικρή κριτική είναι αρκετή για να τον βάλει στο τραπέζι των προδοτών, τους οποίους δεσμεύεται προσωπικά «να δολοφονήσει» πολιτικά, δίνοντας το χρίσμα της υποψηφιότητας σε μερικούς πιστούς του, για να τους αντιταχθούν στις προκριματικές εκλογές.

Αυτό συνέβη στον γερουσιαστή Κάσιντι, ο οποίος είχε ψηφίσει υπέρ της καθαίρεσής του, αλλά και στην πρώην βουλευτή Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν, η οποία, αντί της ταπείνωσης της ήττας, προτίμησε να μην θέσει εκ νέου υποψηφιότητα. Το ίδιο συνέβη στο Κεντάκι, με τον υποψήφιο βουλευτής Τόμας Μάσι, επειδή είχε απαιτήσει διαφάνεια στην υπόθεση Έπσταϊν, αλλά και στην Τζόρτζια όπου ο Μπραντ Ράφενσπεργκερ είχε αυταπατηθεί, σκεπτόμενος ότι θα μπορούσε να στοχεύσει στην έδρα του κυβερνήτη, αφού είχε αρνηθεί να βοηθήσει τον Τραμπ στις εκλογές του 2020.

Φόβος και ιδιοτέλεια

Οι αθεράπευτα αισιόδοξοι είχαν αυταπατηθεί ότι κάποιο σημάδι δημοκρατικής ζωής θα μπορούσε να προκύψει από αυτές τις αναμετρήσεις, έστω και μόνο με την επιβίωση ενός από τους στοχοποιημένους άπιστους. Αναγκάστηκαν να επανεξετάσουν την απόφασή τους όταν όλοι έχασαν, και οι επιτυχίες ενθάρρυναν τον Τραμπ να προχωρήσει ακόμη περισσότερο στο Τέξας, υποστηρίζοντας τον Κεν Πάξτον εναντίον του νυν γερουσιαστή Τζον Κόρνιν, στον προκριματικό αγώνα (runoff) των Ρεπουμπλικανών για τη Γερουσία, παρά το γεγονός ότι ο υποδειχθείς υποψήφιος από τον πρόεδρο είχε κατηγορηθεί για απάτη και κατάχρηση εξουσίας. Ο Πάξτον τελικά νίκησε τον Κόρνιν στο runoff.

Ένας συνδυασμός φόβου και ιδιοτέλειας κρατάει τους περισσότερους από την ρεπουμπλικανική αρχηγεσία υπό τον Τραμπ. Όσοι τον αμφισβητούν οδηγούνται στην απόσυρση, με την κατηγορία της ιδεολογικής προδοσίας και από την άλλη υπάρχουν μεγάλος αριθμός που επιθυμούν σφόδρα να προσκολληθούν στην εξουσία, κάτι που προϋποθέτει υποκλίσεις και πλήρη υποταγή στον Τραμπ και στην οικογένεια του.

Έχοντας αποδείξει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ο πρόεδρος διατηρεί τον πλήρη έλεγχο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, και ιδιαίτερα της βάσης του MAGA – η οποία είναι εντελώς αδιαπέραστη από κάθε αμφιβολία – μένει τώρα να δούμε αν αυτό θα βοηθήσει, ή θα καταδικάσει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Η αφοσίωση του κινήματος που τον εξέλεξε εγγυάται στον ηγέτη του Λευκού Οίκου έναν ορισμένο και σημαντικό αριθμό ψήφων, αλλά θα μπορούσε να γίνει παγίδα αν αποξενώσει όλους τους άλλους.

Εκλογές: Φόβοι για την στάση Τραμπ

Ένα ακόμη κρίσιμο ερώτημα για το οποίο υπάρχει εξίσου έντονο ενδιαφέρον είναι το ακόλουθο: Πως θα συμπεριφερθεί ο Τραμπ εάν χάσει τις ενδιάμεσες εκλογές; Την απάντηση προφανώς θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι την επαύριον των ενδιάμεσων εκλογών. Παρόλα αυτά όλο και περισσότερες ανησυχητικές αναλύσεις βλέπουν το φως της δημοσιότητας, σύμφωνα με τις οποίες ο Τραμπ και το Ρεπουμπλικανικό κόμμα – όχι μόνο «κάνουν πρόβες για να χειραγωγήσουν το αποτέλεσμα τον επόμενο Νοέμβριο, αλλά υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να μην αποδεχτούν το αποτέλεσμα των εκλογών» –…

«Έχω αρχίσει να βλέπω το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ως το κόμμα της δικτατορίας. Είναι πρόθυμοι να διατηρήσουν την εξουσία με κάθε μέσο και ο Τραμπ θα ηγηθεί σ’ αυτή την απόπειρα… Δεν αποκλείω την πιθανότητα να προσπαθήσουν να ακυρώσουν τις εκλογές, αν χάσουν τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Σε αυτό το σημείο, θα βρισκόμασταν ήδη σε ένα σενάριο πραξικοπήματος»…  Οι συγκεκριμένες απόψεις ανήκουν στον ο Ρόμπερτ Κάγκαν, πρώην ηγέτη των Νεοσυντηρητικών κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Μπους υιού και ακραιφνή Ρεπουμπλικάνο.

Μάλιστα ο Κάγκαν προχωρά ακόμη περισσότερο﮲ σε ερώτηση αν θα μπορούσε ο Τραμπ ως πρόεδρος να ακυρώσει την ψηφοφορία ή να την κηρύξει παράνομη, απαντά καταφατικά: «Ναι. Μπορώ να φανταστώ ένα σενάριο στο οποίο ο Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Μάικ Τζόνσον αρνείται να επικυρώσει τα αποτελέσματα και να εγκαταστήσει το νεοεκλεγμένο Κογκρέσο, ισχυριζόμενος ότι υπήρξαν παρατυπίες.

Η κυβέρνηση θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ομοσπονδιακές δυνάμεις για να κατασχέσει τις κάλπες, ώστε να μην γνωρίζει ποιος κέρδισε. Όσο περισσότερο συνεχίζεται αυτό το αδιέξοδο, τόσο περισσότερο το σύστημα θα αρχίσει να καταρρέει. Αν φτάναμε στον Φεβρουάριο, τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο χωρίς Κογκρέσο, θα ήταν ένα πραγματικό σημείο καμπής στην αμερικανική ιστορία».

Είναι γνωστό ότι η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον Αμερικανικό λαό, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία… Το θέμα είναι ότι η κάθετη διάσπαση του λαού σε δύο σχεδόν ισοδύναμα τμήματα δημιουργεί… το πρόβλημα.

Πάντως ένας εμφύλιος πόλεμος, χωρίς όπλα, που συνεχώς οξύνεται είναι πλέον εμφανής στις ΗΠΑ…

• BP: 43%
• ConocoPhillips: 42%
• TPAO: 15%

Η συμφωνία εντάσσεται στη στρατηγική της BP για τη συνεργασία με εταίρους που διαθέτουν συμπληρωματικές δυνατότητες και τεχνογνωσία, με στόχο την επόμενη φάση ανάπτυξης των ενεργειακών πόρων του Κιρκούκ. Η διευθύνουσα σύμβουλος της BP, Meg O’Neill, δήλωσε ότι η TPAO αποτελεί «έναν αξιόπιστο εταίρο εδώ και περισσότερα από 30 χρόνια», μέσα από τη συνεργασία των δύο εταιρειών στην περιοχή της Κασπίας.

«Η συμφωνία αυτή βασίζεται σε αυτή τη μακροχρόνια σχέση και, μαζί με τη συνεργασία μας με την ConocoPhillips, μας τοποθετεί σε ισχυρή θέση για την επόμενη φάση ανάπτυξης του Κιρκούκ», ανέφερε η επικεφαλής της BP. Η ίδια πρόσθεσε ότι «το Κιρκούκ αποτελεί μια παγκόσμιας κλάσης βάση ενεργειακών πόρων, η οποία μπορεί να στηρίξει τις μακροπρόθεσμες ενεργειακές φιλοδοξίες του Ιράκ», υπογραμμίζοντας ότι η εταιρεία θα συνεργαστεί στενά με την κυβέρνηση του Ιράκ και τους εταίρους της για την υλοποίηση της επόμενης φάσης ανάπτυξης.

Μπαϊρακτάρ: Η σημασία του Κιρκούκ

Παράλληλα, ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ δήλωσε ότι η συμφωνία ενισχύει τη διεθνή ενεργειακή παρουσία της Τουρκίας και συμβάλλει στην αξιοποίηση αποθεμάτων που εκτιμώνται σε περισσότερα από 3 δισεκατομμύρια βαρέλια ισοδυνάμου πετρελαίου. Ο Μπαϊρακτάρ αναφέρθηκε επίσης στην ιστορική και πολιτιστική σημασία του Κιρκούκ για την Τουρκία, σημειώνοντας ότι η συνεργασία αφορά μία από τις μεγαλύτερες ζώνες παραγωγής υδρογονανθράκων του Ιράκ.

Η σύμβαση ανάπτυξης και παραγωγής καλύπτει την αρχική φάση αξιοποίησης των κοιτασμάτων Baba και Avanah του πετρελαϊκού πεδίου του Κιρκούκ, καθώς και των γειτονικών πεδίων Bai Hassan, Jambur και Khabbaz. Η BP, με παρουσία στο Ιράκ που ξεπερνά τον έναν αιώνα, θα παραμείνει ο βασικός μέτοχος και κύριος εταίρος στην ανάπτυξη των κοιτασμάτων του Κιρκούκ.

Μετά από εξαντλητικές πρόβες, έφτασε η ώρα για την πρώτη προγραμματισμένη δημόσια παρουσία της ΟΥΤΟΠΙΑΣ. Θα λάβει χώρα την Τετάρτη 29 Ιουλίου (20:30), στην Πανσέληνο του Κόκκινου Ελαφιού, στο «Πι» του λιμανιού του Ναυπλίου, με την μουσικοποιητική βραδιά «Φεγγάρι μάγια μου ‘κανες», στην 101η επέτειο από την γέννηση του Μίκη Θεοδωράκη.

Το πρόγραμμα της βραδιάς περιλαμβάνει απαγγελίες ποιημάτων και τραγούδια για το φεγγάρι ανάμεσα σε αποσπάσματα από την «Σονάτα του Σεληνόφωτος» του Γιάννη Ρίτσου, που θα διαβάσει η Νάντια Δανιήλ. Για τις ανάγκες της εκδήλωσης τρεις εξαιρετικοί μουσικοί, ο Θεόφιλος Μετασίδης (μπουζούκι – τραγούδι), ο Νίκος Πρίγκουρης (κιθάρα) και ο Παναγιώτης Δανόπουλος (ντραμς) συμμετέχουν ανιδιοτελώς. Μαζί τους, από την ΟΥΤΟΠΙΑ, θα τραγουδήσουν η Γκέλη Ντηλιά και ο Γιώργος Μουσταΐρας. Θα ακουστούν, μαζί με γνωστά τραγούδια για το φεγγάρι και πρωτότυπες συνθέσεις του μουσικοσυνθέτη Θεόφιλου Μετασίδη.

Την σκηνοθετική επιμέλεια θα έχει η Νάντια Δανιήλ και τον γενικό συντονισμό ο Άκης Ντάνος. Παράλληλα, θα συμμετάσχουν και θα τιμηθούν δυο Πανελλήνια αναγνωρισμένοι ποιητές για την προσφορά τους, η Κατερίνα Σπυροπούλου και ο Δημήτριος Μουζάκης. Μαζί και ο Γιώργος Κανελλόπουλος, που ως δημοσιογράφος διατέλεσε πρώτος διευθυντής της τοπικής ημερήσιας εφημερίδας Εσπερινή.
Η εκδήλωση γίνεται υπό την αιγίδα του Δήμου Ναυπλιέων. Μεγάλος Χορηγός είναι οι Π.Ο.Α.Υ. (Περιοχές Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών) Αργολίδας – Αρκαδίας.

Η παρακολούθηση είναι ΔΩΡΕΑΝ για το κοινό.

«Προσπάθησε να αλλοιώσει, να παρερμηνεύσει μία ευχή μου, μία αναφορά, όταν επί 1,5 χρόνο μας εξύβριζε και μας έλεγε “δολοφόνους”, “παιδεραστές”, “παιδόφιλους” και δεν μιλούσε κανείς. Όπως καταλαβαίνετε δεν ήταν εύκολη η διαδικασία. Μία ευχή της εξέφρασα και επειδή εκείνη τη νύχτα ήταν η πρόταση μομφής αποτέλεσα την Ιφιγένεια με την έννοια της εύκολης τηλεθέασης και ακροαματικότητας», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Κυριαζίδης, αναφερόμενος στην επίμαχη φράση του «κάνε κανένα παιδί» (που είχε ξεσηκώσει αντιδράσεις και εντός ΝΔ).

Μάλιστα διατύπωσε μια σειρά κατηγοριών εναντίον της κυρίας Κωνσταντοπούλου. Την κατηγόρησε ότι «θεώρησε ότι είχε το δικαίωμα να μας κλειδώσει», ότι «απαγόρευσε στους αστυνομικούς να προσέρχονται για τη φυσική τους ανάγκη εντός του Κοινοβουλίου», πως ήταν «αγκαλιά με τον Κασιδιάρη και μας εκβίαζε να μην προχωρήσουμε σε άρσεις ασυλίας» και πως τέλος «ερχόταν τα βράδια και είχε όλη τη νύχτα τους υπαλλήλους σαν “είλωτες”».

Εξιστόρησε δε πώς γνωρίστηκε με την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας. «Τη γνώρισα πριν δύο δεκαετίες στη Δράμα, όταν ο πατέρας της είχε εκλεγεί ως πρόεδρος του Συνασπισμού. Εκείνη τη μέρα ο πατέρας της, είπε ότι αγνοείται με αποτέλεσμα να ξεκινήσω έρευνες για τον εντοπισμό της και τον ενημέρωσα ότι δεν υπήρχε πρόβλημα. Με παρακάλεσε όταν έρθει να την “φορτώσουμε” σε ένα ταξί, γιατί είχε μια άλλη εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη. Έτσι γνωριστήκαμε».

Στα λεγόμενα του κ. Κυριαζίδη αντέδρασαν οι βουλευτές της αντιπολίτευσης που βρισκόταν εκείνη την ώρα στην αίθουσα της Βουλής. Με πρώτη τη βουλευτήρια του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Έλενα Ακρίτα η οποία απαίτησε επανειλημμένα από τον βουλευτή της ΝΔ, να ζητήσει συγγνώμη. Πρώτος αντέδρασε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Πλεύσης Ελευθερίας: «Κυρία Ακρίτα μην προσπαθείτε να τον νουθετήσετε. Είναι αμετανόητος σεξιστής. Του ζητήθηκε να ανακαλέσει. Η κυρία Ακρίτα του είπε εκτός μικροφώνου τότε “γιατί ζήτησες συγγνώμη;”. «Μας αποκάλυψε όμως ότι δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη και ότι δεν μετάνιωσε γι’ αυτά που έκανε. Τώρα χτυπάει το έδρανο. Ευθύνεται και η ΝΔ για τη χυδαία επίθεση που έκανε στην Κωνσταντοπούλου».

«Κύριε Κυριαζίδη είστε σεξιστής και αμετανόητος. Θα έπρεπε να ντρέπεστε. Πού είδατε αγκαλιές με τον Κασιδιάρη; Είστε ψεύτης, τραμπούκος, συκοφάντης, χυδαίος, χτυπούσατε το έδρανο. Απαράδεκτα πράγματα. Είστε δειλός, τραμπούκος. Φτάνει πια κ. πρόεδρε με αυτές τις χυδαίες αντικοινοβουλευτικές συμπεριφορές», ήταν η χαρακτηριστική και σε υψηλούς τόνους απάντηση του Αλέξανδρου Καζαμία.

Ο Κυριαζίδης εξόργισε και την Μενδώνη

Στη συνέχεια ο κ. Κυριαζίδης επανήλθε ζητώντας τον λόγο επί προσωπικού κάτι που προκάλεσε την έντονη παρέμβαση του προεδρεύοντα, Γιώργου Λαμπρούλη, οποίος χαρακτήρισε τις παρεμβάσεις που προχώρησε απαράδεκτες, εκτός προσωπικού και του αφαίρεσε τον λόγο. «Σας συγχαίρω ότι αφαιρέσατε τον λόγο από έναν πολιτικό τραμπούκο. Σήμερα ο επικεφαλής του κόμματος στο οποίο ανήκει όχι απλώς θα έπρεπε να τον θέσει εκτός ΚΟ, αλλά να πάρει μέτρα. Όταν μιλάμε για πολιτισμό δεν μπορεί να αρθρώνεται λόγος σκουπιδιών, δήλωσε χαρακτηριστικά ο Χρήστος Γιαννούλης.

Αποστάσεις από τα λεγόμενα του κ. Κυριαζίδη πήρε με ξεκάθαρο τρόπο και η υπουργός Πολιτισμού, Λένα Μενδώνη, η οποία αποχώρησε επιδεικτικά τότε από την Ολομέλεια, όσο ο Κυριαζίδης έκανε αυτές τις δηλώσεις. Θυμίζουμε ότι στο πρώτο επεισόδιο Κυριαζίδη-Κωνσταντοπούλου (που σημαδεύτηκε από την φράση “τράβα κάνε κάνα παιδί”) συγγνώμη είχε ζητήσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Την απερίφραστη καταδίκη του για το σημερινό επεισόδιο εξέφρασε και η επικεφαλής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Ρένα Δουρου. Από πλευράς ΠΑΣΟΚ, ο Παύλος Χρηστίδης, ζήτησε την αποπομπή Κυριαζίδη. Τέλος του απάντησε η ίδια η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας. «Παρακολούθησα τη νέα παροξυσμική, μισογυνική, σεξιστική και υποτροπιαστική τοποθέτηση από το βήμα της Βουλής του βουλευτή της ΝΔ, Κυριαζίδη, συνταξιούχου αστυνομικού. Η επίθεση ήταν ακραία, ήταν κανιβαλική», υπογράμμισε η κυρία Κωνσταντοπούλου, αναφερόμενη ότι έχει στοχοποιηθεί από τη ΝΔ, ακόμα και τον ίδιο τον Μητσοτάκη.

Η κόντρα ΝΔ-Κωνσταντοπούλου

Γνωστή για εκρηκτικές της και εκτός ορίων αντιπαραθέσεις με μία σειρά γαλάζιων-πρωτοκλασάτων στελεχών, η Κωνσταντοπούλου το τελευταίο διάστημα δέχεται αμφιλεγόμενες επιθέσεις από κυβερνητικά στελέχη που εμμέσως πλην σαφώς αφήνουν υπονοούμενα ως και για την ψυχική της κατάσταση, όπως έχουν πει σχεδόν ξεκάθαρα οι Άδωνις Γεωργιάδης και ο Γιώργος Φλωρίδης (είχε κάνει αναφορά ως και στο “κικιρίκου” που έλεγε ο Κωνσταντίνου στο “Ξύπνα Βασίλη”, όταν τρελάθηκε). Ακόμα και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, στην πρόσφατη συζήτηση στην Βουλή περίπου, την εμφάνισε ως ανισόρροπη.

Καθώς εκτιμάται ότι το κόμμα της Κωνσταντοπούλου είναι υπό πίεση, ειδικά μετά το νέο κόμμα που ίδρυσε ο Αλέξης Τσίπρας, γραμμή της ΝΔ είναι πλέον η ευθεία απαξίωση, έως και γελοιοποίηση της Κωνσταντοπούλου. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο σοσιαλμιντιακός της μηχανισμός την αποκαλεί «μουρλή» και «Κω/λου»! Βεβαίως και η Κωνσταντοπούλου προβαίνει σε οξύτατες επιθέσεις κατά της ΝΔ – εκτός ορίων αναμφισβήτητα, σχεδόν στο σύνολο τους – όμως και ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει μιλήσει για «μαφία», «παρακράτος» και «συμμορία» στο Μαξίμου, με τη ΝΔ να τον κατηγορεί ότι “σύρεται πίσω από τον λαϊκισμό” των αντισυστημικών κομμάτων.

Όπως προαναφέραμε, ο Κυριαζίδης είχε διαγραφεί για το παλαιότερο επεισόδιο του, αλλά ακολουθήθηκε η “συνταγή Αυγενάκη”: Η επανένταξη στην ΚΟ, μετά από κάποιο διάστημα! Θυμίζουμε πως ο Λευτέρης Αυγενάκης, γνωστός για τις στενές του σχέσεις με την οικογένεια Μητσοτάκη, είχε διαγραφεί όταν χειροδίκησε κατά υπαλλήλου αεροδρομίου.

Η διαγραφή του αποδείχτηκε προσωρινή. Μάλιστα, όχι μόνο δεν υπήρξε εναντίον του κανένα μέτρο για την εμπλοκή του στην δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά υπήρξε κατάφορη παραβίαση του Συντάγματος, καθώς στην ψηφοφορία για την Προανακριτική, υπήρξε ένα μπαράζ γαλάζιων επιστολικών ψήφων, όταν το Σύνταγμα προβλέπει μυστική ψηφοφορία και την επιστολική, αυστηρά μόνο για εξαιρέσεις (πχ, λόγους εγκυμοσύνης, ασθενείας, κτλ).

Χουρδάκης στο ΠΑΣΟΚ

Στο μέτωπο της Χαριλάου Τρικούπη, 34 βουλευτές αριθμεί πλέον η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, μετά την προσχώρηση στο κόμμα του ανεξάρτητου βουλευτή Μιχάλη Χουρδάκη. Μάλιστα, είναι η μόνη ΚΟ που αυξήθηκε, σε σχέση με όσους εξέλεξε κατά τις εκλογές του Ιουνίου του 2023 (33).

Συγκεκριμένα, “έχασε” τους βουλευτές Ξάνθης Μπουρχάν Μπαράν (ανεξαρτητοποίηση) και Λέσβου Παναγιώτη Παρασκευαΐδη (ετέθη εκτός ΚΟ, μετά από δηλώσεις του που θεωρήθηκαν απαξιωτικές κατά του Ανδρουλάκη, ενώ είχε επικριθεί για ομοφοβικές δηλώσεις), αλλά “κέρδισε” τους βουλευτές Κιλκίς Πέτρο Παππά (θεωρούμενο ως “λοχαγό” του Στέφανου Κασσελάκη, τον οποίο δεν ακολούθησε στο κόμμα που ίδρυσε μετά την επεισοδιακή καθαίρεση του) και Α’ Θεσσαλονίκης Ράνια Θρασκιά, την γνωστή ψυχολόγο-παρουσιάστρια. Αμφότεροι είχαν εκλεγεί με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Τώρα κέρδισε τον βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης Χουρδάκη, που είχε εκλεγεί με την Πλεύση Ελευθερίας. Να σημειωθεί ότι το ΠΑΣΟΚ έχει εντάξει στις τάξεις του και τον διαγραφέντα από τον ΣΥΡΙΖΑ ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη (είχε διαγραφεί επειδή δήλωνε έτοιμος για συμπόρευση με το κόμμα Καρυστιανού) ενώ βολιδοσκοπεί τις προερχόμενες από το ΠΑΣΟΚ Θεοδώρα Τζάκρη και Νίνα Κασιμάτη.

Η Τζάκρη είναι πλέον ανεξάρτητη βουλευτής μετά την θυελλώδη σύγκρουση της με τον Κασσελάκη (του οποίου ήταν θερμή υποστηρίκτρια και συμπαραστάτης) ενώ η Κασιμάτη παραμένει στον ΣΥΡΙΖΑ (βγήκε εκτός γραμμής της Κουμουνδούρου για τα εξοπλιστικά).

O κ. Χουρδάκης είναι γιατρός και είχε εκλεγεί βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης στις κάλπες του Ιουνίου 2023 με την Πλεύση Ελευθερίας. Όταν είχε ενταχθεί στο κόμμα Κασσελάκη υπήρξε εσωκομματικό ζήτημα, καθώς ο κ. Χουρδάκης είχε αντιταχθεί σθεναρά στην Συμφωνία των Πρεσπών, την οποία ο Κασσελάκης και το κόμμα του στηρίζουν. Μέχρι προ μηνός, ήταν Εκπρόσωπος Τύπου του εξωκοινοβουλευτικού κόμματος “Δημοκράτες-Προοδευτικό Κέντρο” του Κασσελάκη, όπως μετονόμασε το Κίνημα Δημοκρατίας που είχε αρχικά ιδρύσει.

Ο δε Κασσελάκης είχε άλλη μία απώλεια, την Μυρτώ Κοροβέση. Υπενθυμίζεται πως στις 15 Ιουλίου η Κοροβέση ορκίστηκε βουλευτής Ανατολικής Αττικής με τον ΣΥΡΙΖΑ, μετά την παραίτηση του Γιώργου Καραμέρου. Ωστώσο αμέσως μετά την ορκωμοσία της ανεξαρτητοποιήθηκε, αφού κατείχε τη θέση της αντιπροέδρου στους “Δημοκράτες” του Κασσελάκη, τον οποίο πλέον εγκατάλειψε. Οι δε “Δημοκράτες” έχουν μείνει πλέον με μία βουλευτή, την προερχόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ Ραλλία Χρηστίδου, την γνωστή τραγουδίστρια.

Την ίδια διατύπωση χρησιμοποίησε και για τη συνάντηση που είχε προηγηθεί μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του προέδρου της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, η οποία επίσης πραγματοποιήθηκε χωρίς την παρουσία δημοσιογράφων. Στη συνάντηση του Αμερικανού προέδρου με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό συμμετείχαν ακόμη ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, ο υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, ο υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, ο διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, και ο ειδικός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ.

Ο Νετανιάχου δήλωσε σήμερα πως είχε μια εξαιρετική συνάντηση με τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, κατά τη διάρκεια της οποίας συζήτησαν για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ υποστήριξε πως «ήταν μια από τις καλύτερες συζητήσεις που είχα με τον αμερικανό πρόεδρο Τραμπ» και επικεντρώθηκε στον «κοινό στόχο» να διασφαλίσουν ότι «το Ιράν δεν αποκτήσει πυρηνικά όπλα». Ο Νετανιάχου ανέφερε ότι η συνάντηση αποτέλεσε επίσης «μια ευκαιρία για ανταλλαγή απόψεων και για συντονισμό σε θέματα που είναι σημαντικά για την ασφάλεια και το μέλλον του Ισραήλ».

«Κρίσιμη η περίοδος» 

«Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη περίοδο», δήλωσε ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος στο Channel 12 μετά τη συνάντηση στο Οβάλ Γραφείο. «Ο Πρόεδρος Τραμπ θα αποφασίσει σύντομα πού κατευθύνεται», λέει ο αξιωματούχος. «Δεν τον πιέζουμε, αλλά ούτε κρύβουμε τα κεφάλια μας στην άμμο. Ο Νετανιάχου παρουσίασε [στον Τραμπ] την ισραηλινή οπτική γωνία». Ο Νετανιάχου παρουσίασε στον Τραμπ ισραηλινές πληροφορίες για το Ιράν, λέει ο ανώτερος αξιωματούχος.

«Ο Νετανιάχου πιστεύει ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή» από το να επιτεθεί ξανά στο Ιράν, συνεχίζει το ρεπορτάζ του Channel 12, προφανώς παραθέτοντας τον ανώτερο Ισραηλινό αξιωματούχο. Αυτές πρέπει να είναι «σημαντικές επιθέσεις – σε πυρηνικές εγκαταστάσεις, δυνατότητες που έχουν ανακατασκευαστεί και τοποθεσίες που δεν είχαν πληγεί προηγουμένως». Τέτοιες επιθέσεις, πιστεύει το Ισραήλ, θα είχαν τη δυνατότητα να «κλονίσουν τη σταθερότητα του καθεστώτος».

Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου είχε μια «πολύ καλή και πολύ θετική συνάντηση» με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με δηλώσεις ανώτερου αξιωματούχου στο περιβάλλον του πρωθυπουργού στους Times of Israel. «Οι δύο συζήτησαν για όλα τα θέματα — κυρίως για το Ιράν — και επανέλαβαν την κοινή δέσμευση να αποτρέψουν το Ιράν από το να αποκτήσει πυρηνικά όπλα», λέει ο αξιωματούχος.

Στο επίκεντρο της συνάντησης βρέθηκαν ο πόλεμος με το Ιράν, η συμφωνία-πλαίσιο για την ειρήνη στον Λίβανο, η κατάσταση στη Γάζα, αλλά και οι προσπάθειες επέκτασης των Συμφωνιών του Αβραάμ. Σύμφωνα με αξιωματούχο του Λευκού Οίκου, οι δύο ηγέτες θα συζήτησαν ακόμη ζητήματα ασφάλειας και τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.

Πρόκειται για την έβδομη επίσκεψη του Ισραηλινού πρωθυπουργού στις Ηνωμένες Πολιτείες από τότε που ο Ντόναλντ Τραμπ επέστρεψε στην προεδρία, περισσότερες από οποιονδήποτε άλλο ξένο ηγέτη. Ωστόσο, αυτή τη φορά το κλίμα είναι διαφορετικό, καθώς η σχέση των δύο ανδρών εμφανίζεται πιο ψυχρή σε σχέση με τους προηγούμενους μήνες, λόγω διαφωνιών για το Ιράν, αλλά και τα F-35 στην Τουρκία, στα οποία αντιτάσσεται το Ισράηλ.

Τί ζήτησε ο Ζελένσκι

Ο Ζελένσκι συναντήθηκε σήμερα στον Λευκό Οίκο με τον Αμερικανό ομόλογό του, από τον οποίο ζητά να δώσει το «πράσινο φως» για την αγορά πυραύλων Patriot, που θεωρούνται ζωτικής σημασίας για την αντιαεροπορική άμυνα του Κιέβου. Η συνάντηση έγινε κεκλεισμένων των θυρών και διήρκησε περίπου μία ώρα. Ο Ζελένσκι ανέφερε στη συνέχεια ότι είχε μια «καλή συνάντηση» με τον Τραμπ στο Οβάλ Γραφείιο, με τον οποίο συζήτησε το θέμα της χορήγησης άδειας στο Κίεβο για την παραγωγή πυραύλων Patriοt. Πρόσθεσε ότι συζήτησαν επίσης τις πιθανότητες αναθέρμανσης των ειρηνευτικών συνομιλιών.

Οι δύο ηγέτες συναντήθηκαν σε μια περίοδο που Ουκρανία και Ρωσία εντείνουν τα πλήγματά τους η μία εναντίον της άλλης και οι διπλωματικές προσπάθειες των ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου βρίσκονται σε νεκρό σημείο, τέσσερα και πλέον χρόνια μετά τη ρωσική εισβολή στο ουκρανικό έδαφος. «Απόλυτη προτεραιότητάς μας είναι η άμυνα απέναντι στους βαλλιστικούς πυραύλους» ανέφερε ο Ζελένσκι στην πλατφόρμα Χ κατά την άφιξή τους στις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, ο Ιούνιος ήταν ο φονικότερος μήνας για τους Ουκρανούς αμάχους από τον Απρίλιο του 2022, καθώς η Ρωσία πολλαπλασίασε τις επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους, που είναι δύσκολο να αναχαιτιστούν. Μόνο τα αντιαεροπορικά συστήματα Patriot είναι ικανά να τους καταρρίψουν, όμως η Ουκρανία αντιμετωπίζει σοβαρή έλλειψη πυραύλων αναχαίτισης PAC-3. Οι ελλείψεις επιδεινώθηκαν αφού ξεκίνησε ο πόλεμος των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, τον Φεβρουάριο.

Ένας υψηλόβαθμος Ουκρανός αξιωματούχος είπε ότι η Μόσχα σχεδιάζει να αυξήσει και άλλο τις επιθέσεις της, αναπτύσσοντας εκτοξευτήρες κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία. Τον Αύγουστο αναμένει νέες παραδόσεις βαλλιστικών πυραύλων από τη Βόρεια Κορέα. «Είναι κρίσιμης σημασίας να επιτρέψει η Ουάσιγκτον την αγορά μιας παρτίδας πυραύλων Patriot», πρόσθεσε, χωρίς να διευκρινίσει πόσους ζητά το Κίεβο. «Αρκετούς για να αναχαιτίσουμε όσους εκτοξεύει ο Πούτιν μέσα σε έναν μήνα», είπε μόνο. «Πολλά θα εξαρτηθούν από τη διάθεση του προέδρου Τραμπ», παραδέχτηκε ο ίδιος.

Μόνο τον Ιούλιο η Μόσχα εξαπέλυσε 120 βαλλιστικούς και αντιπλοϊκούς πυραύλους εναντίον της Ουκρανίας και από αυτούς αναχαιτίστηκαν οι 35, σύμφωνα με την πολεμική αεροπορία της Ουκρανίας. Συγκριτικά, ολόκληρο το 2024 η Ρωσία είχε εκτοξεύσει περί τους 250-320 πυραύλους, με βάση τις εκτιμήσεις ειδικών. Η συνάντηση του Ζελένσκι με τον Τραμπ έγινε στο περιθώριο της κηδείας του γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ, ο οποίος ήταν ανέκαθεν ένθερμος υποστηρικτής της Ουκρανίας.

Επαφές Κίνας-Χούθι

Οι Χούθι της Υεμένης ανακοίνωσαν σήμερα ότι εκτόξευσαν βαλλιστικούς πυραύλους σε ένα σαουδαραβικό δεξαμενόπλοιο το οποίο, όπως λένε, παραβίαζε τον ναυτικό αποκλεισμό της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα και αγνόησε τις προειδοποιήσεις. Ο εκπρόσωπος των ανταρτών Γιαχία Σαρέ, είπε ότι το πλοίο NCC Ghazal αναγκάστηκε να κάνει αναστροφή.

Οι Χούθι κήρυξαν ναυτικό αποκλεισμό στη Σαουδική Αραβία και είπαν ότι δεν θα επιτρέπουν την πρόσβαση στα λιμάνια της στις 20 Ιουλίου, ανοίγοντας ένα νέο μέτωπο με τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στην περιοχή και επεκτείνοντας της επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν πετρέλαιο και άλλες πρώτες ύλες.

Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, που επικαλείται έξι πηγές, η Κίνα είχε απευθείας επαφές με το κίνημα των Χούθι, ζητώντας να επιτραπεί στα δεξαμενόπλοιά της να περνούν από το νότιο τμήμα της Ερυθράς Θάλασσας χωρίς να δέχονται επιθέσεις. Μεταξύ των πηγών που μίλησαν στο πρακτορείο ήταν και ένας υψηλόβαθμος Ιρανός αξιωματούχος. Η Κίνα ήταν από τις πρώτες χώρες που επικοινώνησαν απευθείας με τους Χούθι για να εξασφαλίσουν ασφαλή διέλευση από το Μπαμπ ελ Μαντέμπ, το στενό που ενώνει την Ερυθρά Θάλασσα με τον Κόλπο του Άντεν, είπαν οι πηγές αυτές που ζήτησαν να μην κατονομαστούν.

Το Πεκίνο επιδιώκει να συνεχιστούν οι εξαγωγές πετρελαίου από τους τερματικούς σταθμούς της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά, κυρίως από το λιμάνι Γιανμπού, ώστε να καλυφθεί το κενό από τη διακοπή του ανεφοδιασμού λόγω του κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν. Τουλάχιστον τέσσερα δεξαμενόπλοια φόρτωσαν αργό πετρέλαιο από σαουδαραβικά λιμάνια με προορισμό την Κίνα και πέρασαν από το Μπαμπ ελ Μαντέμπ αφού οι Χούθι ανακοίνωσαν τους νέους περιορισμούς, σύμφωνα με την εταιρεία Kpler και στοιχεία του ιστοτόπου εντοπισμού πλοίων MarineTraffic.

Οι Χούθι έχουν διαμηνύσει σε διεθνείς ναυτιλιακές εταιρείες ότι τα πλοία τους μπορεί να δεχτούν επίθεση αν φορτώσουν ή ξεφορτώσουν σε σαουδαραβικά λιμάνια. Ορισμένα τάνκερ που επιχείρησαν να μπουν στην Ερυθρά περνώντας από το Μπαμπ ελ Μαντέμπ έκαναν αναστροφή, για λόγους ασφαλείας.

Κίεβο-Τεχεράνη

Ο ουκρανός υπουργός Εξωτερικών Αντρίι Σιμπίχα δήλωσε σήμερα ότι επικοινώνησε με τον ιρανό ομόλογό του Αμπάς Αραγτσί, αφότου η Τεχεράνη καταδίκασε την επίθεση ουκρανικού drone σε ιρανικό πλοίο στην Κασπία Θάλασσα. Υπογραμμίζοντας πως στόχος του Κιέβου είναι να αποφευχθεί μια περιττή κλιμάκωση, ο Σιμπίχα τόνισε την ανάγκη να αποφύγει η Τεχεράνη ενέργειες κλιμάκωσης «καθώς και να σταματήσει κάθε είδους υποστήριξη στον πόλεμο της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας». «Αυτός ο πόλεμος είναι παράνομος και πρέπει να τερματιστεί», δήλωσε ο επικεφαλής της ουκρανικής διπλωματίας.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν επιβεβαίωσε μέσω Χ ότι ο Σιμπίχα τον διαβεβαίωσε πως η επίθεση στο ιρανικό πλοίο ήταν ακούσια και ότι το Κίεβο δεν επιδιώκει κλιμάκωση. «Ούτε το Ιράν επιδιώκει κλιμάκωση, αλλά έχει καταστήσει σαφές ότι είναι απαράδεκτη οποιαδήποτε επίθεση εναντίον πολιτών ή συμφερόντων μας», δήλωσε ο Αραγτσί, εγείροντας ζήτημα αποζημιώσεων. Να σημειωθεί ότι η Τεχεράνη είχε προαναγγείλει αντίποινα για την επίθεση σε οξύτατους τόνους και με προσβλητικές δηλώσεις κατά του Ζελένσκι.

Εν τω μεταξύ, ο ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Γκιντεόν Σάαρ ενημέρωσε μέσω Χ πως σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον ουκρανό ομόλογό του, συζήτησαν για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι δύο χώρες, συμπεριλαμβανομένης της «απειλής» που αντιπροσωπεύει το Ιράν.

Το Ιράν για την πρόταση του Ομάν

Το Ιράν αντιπρότεινε στο Ομάν μια προσωρινή διευθέτηση για την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, βάσει της οποίας η κυκλοφορία των πλοίων προς μία κατεύθυνση θα διέρχεται από τα ιρανικά χωρικά ύδατα και ένα μέρος της αντίθετης διαδρομής θα περνά επίσης από τα ιρανικά ύδατα, ενώ το υπόλοιπο θα ελέγχεται από τη Μουσκάτ, ανέφερε απόψε στην κρατική τηλεόραση ο υφυπουργός Εξωτερικών Καζέμ Γαριμπαμπαντί.

Ο Γαριμπαμπαντί είπε ότι η Τεχεράνη απέρριψε την πρόταση του Ομάν για ισότιμη κατανομή των διαδρόμων διέλευσης μεταξύ των δύο χωρών. Εξήγησε ότι μια τέτοια διευθέτηση δεν απαντά στις ανησυχίες του Ιράν για την ασφάλειά του, εφόσον δεν έχει επιτευχθεί περιφερειακή σταθερότητα σε μακροχρόνια βάση.

Ο Ιρανός υφυπουργός υπογράμμισε ότι τα Στενά του Ορμούζ θα παραμείνουν κλειστά εάν το Ομάν απορρίψει την πρόταση της Τεχεράνης και υπενθύμισε ότι το Ιράν ουδέποτε αναγνώρισε τον «νότιο διάδρομο» που περνά κατά μήκος των ακτών του Ομάν. Το Ιράν έχει δηλώσει ότι θέλει να διαχειρίζεται το Ορμούζ από κοινού με το Ομάν, το οποίο ελέγχει την απέναντι ακτή, και να επιβάλει τέλη υπηρεσιών στα πλοία που περνούν από εκεί. Οι ΗΠΑ επιδιώκουν την επιστροφή στο καθεστώς που ίσχυε πριν από τον πόλεμο, όταν τα πλοία διέρχονταν ελεύθερα, χωρίς να καταβάλουν τέλη, κάτι που η Ουάσιγκτον θεωρεί παράνομο.

Δηλώσεις Τραμπ

Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου έφτασε το απόγευμα της Τρίτης (28/7) στην Ουάσιγκτον για την κρίσιμη συνάντησή του με τον Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Η επίσκεψη πραγματοποιείται σε μια περίοδο που οι σχέσεις των δύο ηγετών και των δύο χωρών δοκιμάζονται από τις εξελίξεις γύρω από τον πόλεμο με το Ιράν και τις διαφορετικές προσεγγίσεις που έχουν για την επόμενη ημέρα.

Λίγες ώρες πριν από τη συνάντησή του με τον Νετανιάχου, ο Τραμπ διαμήνυσε ότι είναι έτοιμος να εξαπολύσει νέα στρατιωτικά πλήγματα εάν η Τεχεράνη δεν προχωρήσει σε νέα συμφωνία για το πυρηνικό της πρόγραμμα. Σε τηλεφωνική συνέντευξή του στο Fox News, ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίστηκε να υποβαθμίζει τις αναφορές του Νετανιάχου ότι το Ιράν επιχειρεί να επανεκκινήσει το πυρηνικό του πρόγραμμα.

«Δεν χρειάζομαι τον Μπίμπι να μου το πει αυτό. Μου το λέει γιατί θέλει να παραμείνω εμπλεκόμενος» δήλωσε χαρακτηριστικά, χρησιμοποιώντας το προσωνύμιο με το οποίο αναφέρεται συχνά στον Ισραηλινό πρωθυπουργό. «Με τη Διαστημική Δύναμη διαθέτουμε τα καλύτερα συστήματα παρακολούθησης στον κόσμο. Έχουμε πλήρη εικόνα για όσα συμβαίνουν» πρόσθεσε.

Τί δήλωσε πριν δει τον Νετανιάχου

Ο ίδιος υποστήριξε ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες γνωρίζουν πλήρως τι συμβαίνει στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, αναφέροντας πως οι ΗΠΑ παρακολουθούν στενά την περιοχή του Pickaxe Mountain, η οποία θεωρείται πιθανή πυρηνική εγκατάσταση. «Καταστρέψαμε τις πυρηνικές τους εγκαταστάσεις και, αν δεν κάνουν συμφωνία, θα χρειαστεί να καταστρέψουμε και το Pickaxe Mountain» ανέφερε.

Ο Τραμπ υπογράμμισε ότι έσωσε το Ισραήλ, σταματώντας το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν: «Αν δεν ήμουν πρόεδρος σήμερα, το Ισραήλ δεν θα υπήρχε». Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος επανέφερε και το σενάριο επιθέσεων σε κρίσιμες υποδομές του Ιράν, υποστηρίζοντας ότι θα μπορούσε να καταστρέψει τις μεγαλύτερες γέφυρες της χώρας, μέσα σε ελάχιστο χρόνο.

«Αν δεν κάνουν συμφωνία, θα επιστρέψω και θα τελειώσω τη δουλειά. Μπορώ πολύ εύκολα να καταστρέψω τις περισσότερες μεγάλες γέφυρές τους μέσα σε λιγότερο από δύο ώρες» είπε. Παράλληλα, τόνισε ότι οι σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας θα μπορούσαν επίσης να αποτελέσουν στόχο: «Μέσα σε μία ημέρα όλες οι μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας θα είχαν καταστραφεί. Οι γέφυρες χρειάζονται χρόνια για να ξαναχτιστούν και οι σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής είναι επίσης εξαιρετικά δύσκολο να αντικατασταθούν», υποστήριξε.

Τραμπ: Ελέγχουμε το Ορμούζ

Ο Τραμπ αναφέρθηκε και στα Στενά του Ορμούζ, υποστηρίζοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τον πλήρη έλεγχο της περιοχής. «Ελέγχουμε τα Στενά του Ορμούζ. Μπορούν να ρίξουν μερικές νάρκες και να δημιουργήσουν προβλήματα, αλλά ο έλεγχος είναι δικός μας. Το Πολεμικό μας Ναυτικό είναι απίστευτο», είπε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν επανήλθε όταν οι ΗΠΑ ξεκίνησαν εκ νέου τις στρατιωτικές επιχειρήσεις πριν από περίπου δύο εβδομάδες, κατηγορώντας την Τεχεράνη ότι παραβίασε το μνημόνιο κατανόησης που είχε υπογραφεί τον Ιούνιο. «Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να παραβιάζουν πλέον τις συμφωνίες. Κάθε φορά που συζητάμε για το πυρηνικό πρόγραμμα, ξαφνικά λένε ότι δεν υπάρχουν συνομιλίες. Αυτό ακριβώς συζητάμε», ανέφερε.

Οποιαδήποτε εταιρεία ή χώρα λάβει δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία του Ιράν ως αποζημίωση για τα πλοία της που υπέστησαν ζημιές δεν θα έχει το δικαίωμα να διέλθει από τα Στενά του Ορμούζ, δήλωσε σήμερα η κοινή στρατιωτική διοίκηση του Ιράν, σύμφωνα με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης. Ο εκπρόσωπος της στρατιωτικής διοίκησης Εμπραχίμ Ζολφαγκαρί απέρριψε την προειδοποίηση του Τραμπ ότι πλοία που έχουν υποστεί ζημιές από το Ιράν στον Κόλπο, θα αποζημιωθούν με την χρήση των δεσμευμένων περιουσιακών του στοιχείων.

Σκωτσέζικο ντουζ 

Ο Αμερικανός πρόεδρος επανέλαβε ότι η Ουάσιγκτον θα προτιμούσε μια διπλωματική λύση, προειδοποιώντας ωστόσο ότι, αν δεν υπάρξει συμφωνία, οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να προχωρήσουν σε νέες στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον κρίσιμων υποδομών του Ιράν.

«Θα δούμε τι θα γίνει. Νομίζω ότι υπάρχουν καλές πιθανότητες να γίνει κάτι», είπε ο αρχηγός του αμερικανικού κράτους σε δημοσιογράφους στο προεδρικό αεροσκάφος, προτού αναφερθεί στο Μίσιγκαν (βόρεια) σε πιθανή προσεχή συνεννόηση. «Αυτή τη στιγμή, μας μιλούν για το κλείσιμο συμφωνίας», υποστήριξε, χωρίς να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες. Στην άλλη πλευρά, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγαεΐ τόνισε πως «αυτή τη στιγμή» το Ιράν δεν διεξάγει «καμιά διαπραγμάτευση με τις ΗΠΑ».

Εναλλάσσοντας όπως συνηθίζει καυτό και παγωμένο, ο Ντόναλντ Τραμπ απείλησε ταυτόχρονα να διατάξει να ξαναρχίσει να βομβαρδίζεται το Ιράν σε περίπτωση αποτυχίας των συνομιλιών, παραμερίζοντας τις ανησυχίες για την ενδεχόμενη έλλειψη πυρομαχικών για τα αμερικανικά συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας που ανέδειξαν διάφορα μέσα ενημέρωσης, όπως για παράδειγμα δημοσίευμα της εφημερίδας New York Times.

Έπειτα από 15 ημέρες ανταλλαγών πληγμάτων, τα οποία έκαναν κομμάτια την καταρχήν συμφωνία –το «μνημόνιο κατανόησης του Ισλαμαμπάντ»–, κείμενο που υπογράφτηκε στα μέσα Ιουνίου κι υποτίθεται πως θα οδηγούσε στον τερματισμό του πολέμου, οι εχθροπραξίες ανεστάλησαν το Σάββατο.

Μολονότι τα όπλα σιγούν στο κυριότερο μέτωπο του πολέμου, που ξέσπασε πριν από ακριβώς έξι μήνες, την 28η Φεβρουαρίου, με την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας, η Σαουδική Αραβία, βασικός σύμμαχος της Ουάσιγκτον στην περιοχή, ανακοίνωσε χθες πως αναχαίτισε επίθεση με drones που εξαπολύθηκε από το έδαφος του Ιράκ. Το Ριάντ την πρόσαψε σε «τρομοκρατικές παραστρατιωτικές οργανώσεις υποστηριζόμενες από το Ιράν», μολονότι δεν υπήρξε ανάληψη ευθύνης.

«Ευαίσθητοι» στόχοι

Αφού η Σαουδική Αραβία απαίτησε η Βαγδάτη να «λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να εμποδίζει να χρησιμοποιείται η επικράτειά της ως ορμητήριο επιθέσεων», η κυβέρνηση του Ιράκ ανακοίνωσε πως διενεργείται έρευνα. Το ουαχαμπιτικό βασίλειο και άλλες μοναρχίες του Κόλπου επέρριπταν την ευθύνη για τις επιθέσεις αυτές σε ιρακινές σιιτικές ένοπλες οργανώσεις προσκείμενες στην Τεχεράνη κατά την προηγούμενη φάση του πολέμου, ωστόσο οι παρατάξεις αυτές δεν έχουν αναλάβει την ευθύνη για κανένα πλήγμα αφού ξανάρχισαν οι εχθροπραξίες στην αρχή του μήνα.

Στην Υεμένη, η Ανσαραλά, κίνημα ανταρτών γνωστότερο στη Δύση με το επώνυμο της οικογένειας των ηγετών του, των Χούθι, ανακοίνωσε πως «έπληξε» με drones «ευαίσθητους στόχους» και «εγκαταστάσεις εμπλεκόμενες στις παραδόσεις και στις μεταφορές αργού» της Σαουδικής Αραβίας κοντά στη Γιάνμπου, λιμάνι στην Ερυθρά θάλασσα όπου καταλήγει πετρελαιαγωγός του βασιλείου.

Το Ριάντ –ο βασικός υποστηρικτής της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης– κι οι Χούθι ξανάρχισαν την 13η Ιουλίου τις εχθροπραξίες τους, έπειτα από τέσσερα χρόνια ανακωχής. Το κίνημα των υεμενιτών ανταρτών ανακοίνωσε την 20ή Ιουλίου πως θα σταματά στο εξής την κίνηση στην Ερυθρά θάλασσα και στον Κόλπο του Άντεν οποιουδήποτε πλοίου της Σαουδικής Αραβίας, του μεγαλύτερου εξαγωγέα πετρελαίου στον κόσμο.

Ανακούφιση στις αγορές

Στην Τεχεράνη, ο εκπρόσωπος της ιρανικής διπλωματίας Μπαγαεΐ είπε πως η Ουάσιγκτον δεν είχε καμιά εμπλοκή στις πρόσφατες συνομιλίες με το σουλτανάτο του Ομάν για τη διαχείριση του στενού του Ορμούζ –που έκλεισε εκ νέου το Ιράν–, από το οποίο διερχόταν προτού ξεσπάσει ο πόλεμος περί το 20% του πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου που καταναλώνονται σε παγκόσμια κλίμακα.

Οι αμερικανοϊρανικές εχθροπραξίες ξανάρχισαν την 7η Ιουλίου, με έναυσμα τις εντάσεις για τη θαλάσσια οδό αυτή στρατηγικής σημασίας. Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν πως έπληξαν εκατοντάδες στρατιωτικούς στόχους, οι ιρανικές εξαπέλυσαν πυραύλους και drones εναντίον μοναρχιών της περιοχής, συμμάχων της Ουάσιγκτον, βάζοντας κυρίως στο στόχαστρο αμερικανικές βάσεις στα εδάφη τους.

Η Τεχεράνη επιμένει να διατηρήσει τον έλεγχο του στενού κι εννοεί να προχωρήσει στην επιβολή τέλους διέλευσης, παρότι η Ουάσιγκτον απορρίπτει κάθε τέτοιο ενδεχόμενο. Σύμφωνα με την κρατική τηλεόραση, το ναυτικό των Φρουρών της Επανάστασης εμπόδισε χθες Δευτέρα έξι εμπορικά πλοία να διασχίσουν το στενό, καθώς ακολουθούσαν μη εγκεκριμένη πορεία. Σε αντίποινα, ο αμερικανικός στρατός επιβάλλει εκ νέου από τα μέσα του μήνα αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών στον Κόλπο.

Οι ΗΠΑ «απείλησαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών ημερών» διάφορα πλοία στην περιοχή, κατήγγειλε η διοίκηση Χαράμ αλ Ανμπιγιά των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων, διαμηνύοντας πως θα ανταποδώσει την ενέργεια αυτή, στην οποία βλέπει «επέκταση του πολέμου».

Παρά τις απειλές αυτές και τα κλεισίματα των στενών, η τιμή του βαρελιού του Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας, ποικιλίας αργού αναφοράς διεθνώς, υποχώρησε χθες Δευτέρα περί τα 90 δολάρια (-11%), εξέλιξη που ερμηνεύεται ως ένδειξη της αισιοδοξίας παραγόντων των αγορών.

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος αναμένεται σήμερα στον Λευκό Οίκο για την πρώτη του συνάντηση με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τραμπ αφότου ξέσπασε ο πόλεμος την 28η Φεβρουαρίου, με φόντο διάφορες εντάσεις ανάμεσά τους, διαβεβαίωσε προχθές Κυριακή πως «υποστηρίζει πλήρως τις προσπάθειες» του ρεπουμπλικάνου να βάλει τέλος στις υποτιθέμενες φιλοδοξίες της Τεχεράνης να αποκτήσει πυρηνικό οπλοστάσιο — το Ιράν διαψεύδει εδώ και δεκαετίες πως έχει τέτοια πρόθεση. «Αν μπορούσαμε να καταλήξουμε σε αυτό χωρίς μάχες υψηλής έντασης, θα ήταν καλό», δήλωσε στο Fox News.

Αν αναρωτηθήκατε τι δουλειά έχει η εξιστόρηση μιας ταινίας με την παρουσίαση ενός βιβλίου, νομίζω πως η απάντηση έχει ήδη δοθεί: από τον διάλογο Δέσπως Διαμαντίδου-Νίκου Κούρκουλου, γεννήθηκε ο Ρόζα Τίποτα, κατά κόσμον Θανάσης Κούρτης, γύρω στο 2007. Και επιμένει σ’ αυτό το (ας πούμε) non-binary ψευδώνυμο, που υιοθέτησε πριν ωστόσο ακόμη επινοηθεί το non-binary.

Κάθε φορά που τον διαβάζω από εκεί ξεκινάω: απ’ το ψευδώνυμο. Ο Ρόζα Τίποτα πρωτοεμφανίστηκε στη λογοτεχνία με την ποιητική συλλογή “Στα ωραία μέσα ερείπια” (εκδ. Ενδυμίων, 2012) ως “Ούτις”, ως ο “Κανένας”, ένας Κανένας που δεν κρύβει κάποιο ηρωικό έπος στο παρελθόν του, μόνο τραυματισμένα γόνατα από τα ξερά γήπεδα της Ελευθερούπολης, στην Καβάλα, μια ψυχή Παοκτζίδικη και μια μέση ταλαιπωρημένη από τη βιοπάλη στη Θεσσαλονίκη. Αυτές οι δύο πόλεις είναι οι συντεταγμένες του έργου του.

Τοπία του Τίποτα

Κι αν στο προηγούμενο βιβλίο του, το “Βολ πλανέ σε ξερό” (εκδ. Τυφλόμυγα, 2020) η υπόθεση εξελισσόταν αποκλειστικά στη Θεσσαλονίκη, σ’ αυτή τη συλλογή διηγημάτων έχουμε ένα διαρκές πήγαιν’-έλα ανάμεσα στα δύο σύνορα. Οι ιστορίες είναι απλές, μπορεί να υποθέσει κανείς αυτοβιογραφικές ή έστω με ένα έντονο αυτοβιογραφικό υπόστρωμα. Είναι γραμμένες επίσης απλά, χωρίς προσπάθεια εκζήτησης ή επιτήδευσης.

Χωρίς τερτίπια και φιοριτούρες. Με μια υποφώσκουσα ευαισθησία (κληρονομιά από τον Τάσο Λειβαδίτη υποπτεύομαι) που δεν εκβιάζει τη συγκίνηση. Έχω την εντύπωση πως ο ίδιος τείνει να κατακτήσει μια έξοχη ισορροπία ανάμεσα στο ρεαλισμό και το λυρισμό, καθώς αυτά που θα μπορούσε να αφηγηθεί τα περιγράφει, φλερτάροντας κάποτε με το ρόλο του αφηγητή-κάμερα. Δεν εξομολογείται‧ δείχνει, δίνοντας συχνά στις εικόνες του δραματουργικό ρόλο.

Ειρωνική διάβρωση του λυρισμού

Σχεδόν τυχαία διαλέγω το παρακάτω απόσπασμα από το έξοχο διήγημα “Η Μπανιέρα” που έδωσε και τον τίτλο της συλλογής: «Ο Θερμαϊκός, μάλιστα! Μοιάζει σαν μια μεγάλη, επίπεδη μπανιέρα. Αλλά κι η κατηφόρα της Αριστοτέλους, μια λευκή πίστα, σχεδόν τσουλήθρα, προς τη θάλασσα. Ο κόλπος θαρρείς αχνίζει στις πρώτες ζέστες της Άνοιξης, στο βάθος σαλεύουν κάνα δυο καράβια και μερικά λευκά θαλασσοπούλια, σαν καρτ-ποστάλ με κινούμενα στοιχεία. Κι ο άνθρωπός μας κατεβαίνει με βήμα ταχύ, αφήνει το γλιστερό μάρμαρο της πλατείας να τον παρασύρει, ώσπου αρχίζει να τρέχει κανονικά, να τρέχει προς τη θάλασσα, να τρέχει προσπερνώντας την περιέργεια και την έκπληξη του κόσμου…».

Η διάβρωση του λυρισμού πιστεύω πως επιτυγχάνεται και με έναν τρόπο ακόμη: Ο Ρόζα Τίποτα δεν αντιμετωπίζει με αφελή σοβαροφάνεια τα προβλήματα και τα συναισθήματα των ηρώων του ούτε ο ίδιος επιδιώκει να μετατραπεί σε απλοϊκό πρωταγωνιστή των διηγημάτων του. Οι ιστορίες του πάντα ή σχεδόν πάντα ολοκληρώνονται, αν ολοκληρώνονται, με ένα είδος ειρωνικής αντιδήλωσης, που τον προστατεύει από το μελό και μετατρέπει τις λέξεις του σ’ αυτό που επιδιώκουν να είναι: στιγμιότυπα από τα παιχνίδια που στήνει η ζωή σ’ ένα ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων.

Το αποτέλεσμα είναι πως, όταν τελειώνει η ανάγνωση, δεν αποφασίζουμε εύκολα αν κερδίσαμε ή αν χάσαμε, αν ο ήρωας πέτυχε ή απέτυχε. Η μαγεία στην οποία πιστεύουν τα παιδιά -αναφέρομαι στο διήγημα “Πού πάνε οι μάγισσες όταν καίγονται”- αποδεικνύεται οφθαλμαπάτη, αλλά εξακολουθούμε να μένουμε γοητευμένοι από την αθωότητα των παιδιών να πιστεύουν στη μαγεία.

Συγκρότηση ταυτότητας και προοπτικές

Να τον εκτιμάτε τον Ρόζα Τίποτα, ειδικά οι Θεσσαλονικείς κι ακόμη πιο ειδικά οι Παοκτζήδες. Για εσάς γράφει. Για τα παιδιά της γενιάς του ακόμη, μεγαλωμένα στην επαρχία της επαρχίας, που πέρασαν απαρατήρητα από τη “βαριά” αθηναϊκή διανόηση και τις διαγωνίους της. Από τον ίδιο περιμένω εδώ και καιρό να τολμήσει. Μπορεί να αφηγηθεί εξαιρετικά φτιάχνοντας ένα σύμπαν με παρηγορητικά παραμύθια για ενήλικες. Ας αποφασίσει κάποια στιγμή και να τα διαλύσει όλα, πλοκές και γλώσσα εννοώ. Να προχωρήσει, χωρίς να διστάζει, στην κατεύθυνση του μαγικού ρεαλισμού.

Μέχρι τότε ας συνεχίσει να επιβεβαιώνει ότι τελικά κίνητρο για να γράψει έχει ο άνθρωπος που ξεκινάει ως “Κανένας” και προσπαθεί να συγκροτήσει την ταυτότητά του μέσω των λέξεων και των ιστοριών. Αν ήτανε και αμυντικό χαφ στον Ορφέα Ελευθερούπολης, ακόμη καλύτερα. Πάντα προτιμούσα, από τις παρουσιάσεις βιβλίων, τις εξέδρες των τοπικών κατηγοριών.

Το βιβλίο του Ρόζα Τίποτα “Η μπανιέρα και άλλες εσωτερικές διαρροές” κυκλοφορεί σε μια ιδιαίτερα προσεγμένη και καλαίσθητη έκδοση από τον εκδ. οίκο Γραφή με έδρα τα Τρίκαλα.

Ρόζα Tίποτα, βιβλία

“Στα ωραία μέσα ερείπια”, εκδ. Ενδυμίων, 2012, ποίηση
“Βολ πλανέ σε ξερό”, εκδ. Τυφλομυγα, 2020, μυθιστόρημα
“Η Μπανιέρα και άλλες εσωτερικές διαρροές”, εκδ. Γραφή, 2026, διηγήματα