Αντικαθιστώντας το COSMOTE Business One, το MagentaONE Business προσφέρει ένα ευρύ φάσμα προνομίων που ανταποκρίνονται στις διαφορετικές ανάγκες κάθε επιχείρησης. Στα οφέλη του MagentaONE Business συγκαταλέγονται προνομιακές τιμές σε υπηρεσίες τεχνολογίας που ενισχύουν την αποτελεσματικότητα και την ανταγωνιστικότητα της επιχείρησης, ψηφιακά εργαλεία που συμβάλλουν στην αύξηση της παραγωγικότητας και τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό, καθώς και συνεχής συνδεσιμότητα και ευελιξία, ώστε η επιχείρηση να λειτουργεί απρόσκοπτα όπου κι αν βρίσκεται.

Ειδικότερα, οι ενταγμένες στο MagentaONE Business επιχειρήσεις απολαμβάνουν:

• 10% έκπτωση σε όλες τις συμβατές εταιρικές συνδέσεις κινητής, με όφελος έως 30€/ μήνα
• Δωρεάν την υπηρεσία Internet Backup για αδιάλειπτη λειτουργία Internet και τηλεφωνίας
• 10% έκπτωση σε υπηρεσίες ασφάλειας With Secure Elements για να θωρακίσουν τα δεδομένα και τις υποδομές της επιχείρησής τους
• 10% έκπτωση στο πακέτο της COSMOTE TV για χώρους εστίασης & ψυχαγωγίας
• 10% έκπτωση Business Messaging Pack για να επικοινωνούν με τους πελάτες τους μέσω SMS, Email, RBM & Viber
• Εκπτώσεις σε ψηφιακά εργαλεία, όπως Digital Office, Webex και Microsoft 365
• 15% έκπτωση στο Fleet Tracker για παρακολούθηση των οχημάτων της επιχείρησης σε πραγματικό χρόνο
• 35% έκπτωση στο payzy pro με payzy POS, μια ολοκληρωμένη λύση για επαγγελματίες που συνδυάζει μοναδικά προνόμια και POS για να χρησιμοποιούν το κινητό τους ως τερματικό συναλλαγών για ανέπαφες πληρωμές από όλες τις κάρτες
• Δωρεάν 12 μήνες για την υπηρεσία Your Business Online για να αποκτήσουν ψηφιακή παρουσία
• Απεριόριστα κουπόνια 5€ στο BOX σε κάθε παραγγελία φαγητού άνω των 20€ για όλα τα κινητά που ανήκουν στο MagentaONE Business.

«Στην COSMOTE TELEKOM σχεδιάζουμε ολοκληρωμένες λύσεις που ανταποκρίνονται στις καθημερινές ανάγκες των επιχειρήσεων. Με το MagentaONE Business προσφέρουμε ένα ευέλικτο σύνολο προνομίων και υπηρεσιών, που συνδυάζει εξοικονόμηση κόστους, προηγμένα ψηφιακά εργαλεία και αδιάλειπτη συνδεσιμότητα. Συνεχίζουμε να στεκόμαστε στο πλευρό των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, υποστηρίζοντας την ανάπτυξή τους και την ταχύτερη μετάβασή τους στην ψηφιακή εποχή», δήλωσε ο κ. Λυκούργος Αντωνόπουλος, Chief Commercial Officer Business Segment Ομίλου ΟΤΕ.

Η ενεργοποίηση του MagentaONE Business πραγματοποιείται εύκολα μέσω του COSMOTE TELEKOM App ή με επίσκεψη σε οποιοδήποτε κατάστημα της COSMOTE TELEKOM ή ΓΕΡΜΑΝΟΣ. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η επιχείρηση να διαθέτει τουλάχιστον ένα συμβατό εταιρικό πρόγραμμα κινητής τηλεφωνίας και μία ενεργή σύνδεση σταθερής τηλεφωνίας.

Οι συζητήσεις που επακολούθησαν όχι μόνο σε ζητήματα δημόσιας ασφάλειας και δικαιοσύνης, αλλά και στο θέμα της κοινωνικής συνεκτικότητας της γαλλικής κοινωνίας, είναι ενδεικτικές της παρακμής και της αποσάθρωσης των συνεκτικών κοινωνιών του παρελθόντος.

Ακόμα κι ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν, μετά από 10 χρόνια στην εξουσία, φαίνεται να εκνευρίστηκε με την κατάσταση που έχει ανεχτεί και ενδεχομένως έχει δημιουργήσει το καθεστώς του. Βέβαια, από την πλευρά του ο Γάλλος Υπουργός Εσωτερικών δήλωσε πως όλα είναι υπό έλεγχο και πως «ήταν ένα υπέροχο κλίμα ευδαιμονίας με λίγα δυστυχώς έκτροπα από κάποιους χούλιγκαν». Φαίνεται πως δεν είχε προλάβει να συνεννοηθεί με τον Πρόεδρο Μακρόν και από σφάλμα προέβησαν σε αντίθετες δηλώσεις… 

Η συνήθης πράγματι στρατηγική του καθεστώτος είναι η άρνηση ή η κοινωνιοπολιτική υποβάθμιση της σημασίας των γεγονότων: “δεν συμβαίνει τίποτα πολύ σοβαρό, κάποιοι χούλιγκαν που κάνουν τα συνηθισμένα επεισόδια” κλπ. Μάλιστα τέτοια επεισόδια δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν, αλλά κάθε φορά, όπως επισημαίνουν διάφοροι αναλυτές, η κατάσταση κινείται από το κακό στο χειρότερο, ενώ είναι ενδεικτική όχι μόνο για τη Γαλλία, αλλά αφορά λίγο ή πολύ το σύνολο του δυτικοευρωπαϊκού κόσμου που ζει σε μια παρατεταμένη παρακμιακή συνθήκη η οποία θυμίζει έντονα τις ιστορικές περιστάσεις της ρωμαϊκής κατάρρευσης. Μάλιστα, η πολιτικώς ορθή “αριστερά” της παρέας Μελανσόν (κάτι σαν τον δικό μας Τσίπρα), ισχυρίζεται ότι «φταίει η αστυνομία που με την παρουσία της προκαλεί την οργή του πλήθους»…

Οι “όψεις” του Παρισίου

Από την πλευρά του ένας μάλλον αριστερός (χωρίς εισαγωγικά) νεαρός Γάλλος δημοσιογράφος του καναλιού “το κόκκινο χάπι” (Pilule Rouge) ξεκίνησε το πικρόχολο σχόλιο του για τα γεγονότα με τις εξής φράσεις τις οποίες παραθέτουμε αυτολεξεί: «Όταν βλέπει κανείς αυτές τις εικόνες της βίας και της καταστροφής χωρίς απολύτως κανένα λόγο, δεν φοβάται μόνο. Επίσης, ας το πούμε ευθέως, δεν αναγνωρίζει πια αυτή την χώρα. Το λέω άνευ περιστροφών: αυτή η χώρα δεν είναι δική μου. Αυτός ο τόπος που λέγεται Γαλλία δεν είναι δικός μου.

»Μια κάποια μέρα, όταν θα έχω τα μέσα να φύγω μακριά, να την εγκαταλείψω και να δραπετεύσω, θα το κάνω. Το μέλλον μιας χώρας είναι η νεολαία της. Όταν βλέπει κανείς τη νεολαία της Γαλλίας να συμπεριφέρεται έτσι είναι λογικό να μην έχει την παραμικρή επιθυμία να μείνει εδώ ή να υπερασπιστεί αυτήν την χώρα. Δεν θα προσπαθήσω να βρω μια λύση για το μαύρο χάλι της. Η δουλειά της διάλυσης της γαλλικής κοινωνίας από τη ρίζα της έχει αρχίσει εδώ και δεκαετίες.

»Ήξεραν καλά πως να καταστρέψουν ένα έθνος και το πέτυχαν. Διότι σε μια υγιή κοινωνία, με μια υγιή νεολαία, παρόμοια φαινόμενα δεν μπορεί ποτέ να συμβούν. Όλες οι ευκαιρίες για να δράσουν ομαδικά καταστρέφοντας γύρω τους τα πάντα είναι καλές γι’ αυτές τις συγκεκριμένες πολιτισμικές οντότητες που κατοικούν πλέον τη Γαλλία σαν να είναι το σπίτι τους. Καταστρέφουν και καίνε αυτοκίνητα, μαγαζιά και μικρομάγαζα, στάσεις λεωφορείων, φανάρια, σκουπιδοτενεκέδες.

»Αυτή είναι η σημερινή Γαλλία. Είτε μας αρέσει, είτε όχι αυτή είναι η βρωμοχώρα μας. Μια τέτοια νεολαία δεν μπορεί να διασώσει κανένα αξιακό σύστημα, καμία ιστορική μνήμη, καμία κοινή λογική. Για εμάς δεν υπάρχει κανένα μέλλον. Όταν βλέπεις αυτά αναρωτιέσαι: τι να κάνω για να μείνω καλός, ευγενικός και ψύχραιμος; Είναι απελπιστικό. Η σημερινή γαλλική κοινωνία έχει σαπίσει και διαβρωθεί μέχρι το μεδούλι, μέχρι τη ρίζα της. Αν πριν λίγα χρόνια κάποιος μας έλεγε ότι η Γαλλία θα καταντήσει ένα μείγμα Βενεζουέλας, Κολομβίας, Λιβάνου και Ελλάδας, προφανώς δεν θα το πιστεύαμε.

»Και όμως, να που φτάσαμε σε αυτό ακριβώς το άθλιο σημείο της απόλυτης παρακμής. Ενάντια στα λαϊκά στρώματα, στα κίτρινα γιλέκα, στους αγρότες χρησιμοποιήθηκαν όλα τα μέσα καταστολής με τον πιο άγριο τρόπο. Ενάντια στο μηδενιστικό συνονθύλευμα που καταστρέφει το Παρίσι για να γιορτάσει υποτίθεται τη νίκη μιας γαλλικής ομάδας στο ποδόσφαιρο, το κράτος και τα μέσα καταστολής φάνηκαν πολύ πιο προσεκτικά και διακριτικά. Αυτή λοιπόν η χώρα δεν διατηρεί καμία ανάμνηση της Γαλλίας των γονιών και των παππούδων μου. Όμως αυτά τα άτομα που ονομάζονται σήμερα Γάλλοι πολίτες θα είναι σε λίγο οι γονείς της επόμενης γενιάς. Αλλοίμονό μας. Αυτή η αθλιότητα είναι πλέον ο κανένας. Η χώρα βαδίζει ολοταχώς προς το τέλος της. Δεν θέλω καθόλου να την συνοδεύσω σε αυτή την πορεία.» 

Η Γαλλία των τελευταίων ετών

Τι άραγε θα μπορούσε να προσθέσει κανείς σε αυτόν τον σπαρακτικό επιθανάτιο ρόγχο; Δύο χρόνια πριν, σε μια εισήγηση με θέμα “Η δύση της Δύσης: Από την εχθροπάθεια και την οικειοφοβία στον συμβολικό εμφύλιο πόλεμο”, που είχε πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών δράσεων της σχολής πολέμου της αεροπορίας, η γράφουσα σημείωνε πως ζούμε μάλλον την γενίκευση ενός κατακερματισμένου, έμπρακτου πλέον και όχι πια μόνο συμβολικού εμφυλίου πολέμου.  Αυτός ο πόλεμος θα παίρνει ενίοτε τις απεχθείς μορφές μιας σύγκρουσης μεταξύ ατόμων, μειονοτήτων, ενδεχομένως και πολιτισμών που συμβιώνουν, παρά τις αντιθέσεις τους, επί ενός εδάφους που οι αυτόχθονες μέχρι πρότινος θεωρούσαν αποκλειστικά δική τους πατρίδα. 

Ενός πολέμου που ιδεολογικοπολιτικά είχε προηγουμένως εγκαθιδρυθεί στις συνειδήσεις των ανθρώπων στο όνομα ενός  μεταδημοκρατικού αφηγήματος της “παγκόσμιας συμπερίληψης όλων των διαφορετικοτήτων” σε ένα ετερόκλητο μωσαϊκό. Των ατόμων δηλαδή που συνυπάρχουν δήθεν αρμονικά, στο πλαίσιο ενός ψευδεπίγραφου ειρηνισμού, ο οποίος διαρκώς διαψεύδεται στην πράξη. Τα πρόσφατα γεγονότα στη Γαλλία το αποδεικνύουν περίτρανα.  

Διότι ο πόλεμος σήμερα βρίσκεται και εντός των τειχών. Αρχίζει χωρίς να σαλπίζουν τρομπέτες και χωρίς να ηχούν τύμπανα πολέμου. Χωρίς μεγάλες δηλώσεις. Απλώς από κάποιο δρόμο, κάποιο γήπεδο, κάποια γειτονιά που βγάζει τον εαυτό της από τον κοινό νόμο, που στήνει παγίδες στην αστυνομία ή στους πυροσβέστες. Οι αντιπαραθέσεις και οι συγκρούσεις του επίπεδου που ο Χομπς όριζε σαν μια προπολιτική φυσική “κατάσταση πολέμου όλων εναντίον όλων”, λαμβάνουν χώρα εκ του συστάδην, σε επίπεδο γειτονιάς, με τρόπο μάλιστα άγριο. Τα πολιτικά σύνορα και οι επικράτειες που καταργήθηκαν, πολλαπλασιάζονται σε επίπεδο γκέτο, μειονότητας, εν τέλει ατόμων, δημιουργώντας μια κοινωνία – ζούγκλα, όπου οι δυνάμεις καταστολής  δεν έχουν πλέον κάποιο συγκεκριμένο πεδίο δράσης. 

Άλλωστε, ο εμφύλιος πόλεμος μιας ετερόκλητης πληθυσμιακά και πολιτισμικά, εξατομικευμένης και κατακερματισμένης κοινωνίας, αφενός τροφοδοτεί με ηθική αγριότητα τις κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις , αλλά συγχρόνως βρίσκεται παντού. Δεν είναι εύκολο να τον εντοπίσεις και να τον διακρίνεις. Δεν υπάρχουν πλέον ούτε νόμοι, ούτε κανόνες. Η ουδετερότητα δεν είναι δυνατή για κανέναν. Όπως έλεγε ο Γερμανός φιλόσοφος Enzensberger, ο εμφύλιος είναι τόσο μοριακός πόλεμος που καμία ατομική ειρήνη (PAX ATOMICA) δεν είναι δυνατή.

Με τα εθνικά κράτη να μοιάζουν αποδυναμωμένα λόγω της παγκοσμιοποίησης, η απρόβλεπτη αναρχοειδής βία εντός των δυτικών κοινωνιών από τα τέλη του 20ου αιώνα, δύσκολα μπορεί να ταξινομηθεί στην κατηγορία του εμφυλίου πολέμου μεταξύ δύο αντίπαλων κοινωνικών και πολιτικών μπλοκ που διεκδικούν την εξουσία. Μάλλον τώρα είναι κάτι πολύ χειρότερο. Τα σύνορα, διάτρητα ήδη σε πολιτικό επίπεδο, μετατοπίστηκαν στο εσωτερικό των δυτικών μεγαλουπόλεων.

Τείνουν θα λέγαμε σε μια “κατ’ οίκον” σύγκρουση ατομικών συμφερόντων, ομάδων, συμμοριών και πολιτισμικών προτύπων. Σε αυτό το σημείο είναι άλλωστε που αξιοποιήθηκε κοινωνιοπολιτικά και η woke κουλτούρα και όλα τα συναφή ιδεολογικά εργαλεία της πολιτικής ορθότητας. Βέβαια, σε τέτοιες συγκρούσεις δεν υπάρχει πλέον σαφές μέτωπο. Ο κίνδυνος βρίσκεται παντού. Συμβάλλει στην ανάπτυξη μιας γενικευμένης παραβατικής βίας που καταρχάς ταξινομείται στις κατηγορίες και στις υποκατηγορίες της εγκληματικότητας ή του χουλιγκανισμού.

Τα “γαλλικά” αρνητικά πάθη

Τα αρνητικά πάθη (οι αντιπάθειες, οι δυσφορίες, τα μίση κλπ.) δεν υποτάσσονται πλέον στο πολιτικό, στον Λόγο. Οι διάχυτες δυσφορίες δεν συγκροτούνται πολιτικά, ούτε υπό μορφή επαναστατικών κινημάτων με κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό πρόταγμα, ούτε υπό μορφή επιλογής και συλλογικής οικοδόμησης ενός πολιτικού φορέα που θα μπορούσε να διεκδικήσει σοβαρά τη διακυβέρνηση, υποσχόμενος στους πολίτες “καλύτερες μέρες”.

Πρόκειται για τη γιορτή του μίσους, για το πανηγύρι της καταστροφής και την πρόσκαιρη χαρά και ικανοποίηση που δίνει. Πρόκειται για την ευχαρίστηση που αντλεί κάποιος από την παραγωγή μέσω της καταστροφικής του δράσης του μηδενιστικού κενού της ακύρωσης (cancel) κάθε έννοιας πολιτισμού και ιστορίας. Άλλωστε, είναι χαρακτηριστικό ότι:

• Οι “Γάλλοι” πανηγυριστές για τη νίκη της γαλλικής ομάδας δεν κραύγαζαν μόνο ότι “ο Αλλάχ είναι μεγάλος” και ότι “Ο Μπιν Λάντεν δεν έχει πεθάνει”. Διατυμπάνιζαν επίσης ρυθμικά ότι η νίκη της γαλλικής ποδοσφαιρικής ομάδας συμβαδίζει απολύτως με τη διάθεση τους να «γ…. τους Γάλλους»!!!
•  Ότι η 30η Μαΐου είναι η επέτειος όπου το 1431, δηλαδή πριν 575 χρόνια, οι Άγγλοι έκαψαν στην πυρά την Ιωάννα της Λωρραίνης, η οποία αποτελεί αγιοποιημένο πατριωτικό σύμβολο της Γαλλίας και η οποία διακήρυττε: «Είμαι σίγουρη ότι θα πετάξουμε όλους τους Άγγλους έξω από τη Γαλλία. Όλους εκτός από αυτούς που θα πεθάνουν στη μάχη από το χέρι μας.» Με σημερινά πολιτικά ορθά κριτήρια, θα λέγαμε ότι η Ζαν ντ΄ Αρκ έπασχε από “εθνικιστικές ιδεοληψίες”… Φέτος, το άγαλμα της στην Ορλεάνη διαπομπεύτηκε από τους “ποδοσφαιρόφιλους πανηγυριστές” της “γαλλικής” νεολαίας… 

Το δράμα είναι ότι σε κάθε ευκαιρία, αυτή η νέα γαλλόφωνη νεολαία θα συγκεντρώνεται με κάθε ευκαιρία για να δείξει το μίσος της για την “κακιά, ρατσιστική, αποικιοκρατική κλπ.” Γαλλία, η οποία τις προηγούμενες δεκαετίες φιλοξένησε και νομιμοποίησε τις προηγούμενες γενιές των μεταναστών. Τους γονείς και τους παππούδες τους…

H μόνη διέξοδος είναι η ολοκληρωτική κατεδάφιση της θεσμικής και γνωσιολογικής υποδομής του καθεστώτος των Βρυξελλών και των κυβερνήσεων που το υποστηρίζουν, και όχι η προσδοκία ότι η προχωρημένη δυσλειτουργία του θα το εξαναγκάσει σε εθελουσία αποχώρηση. Μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος είναι εγκλωβισμένο μεταξύ μοιρολατρίας και βολέματος, και δεν φαίνεται να το απασχολεί η εξεύρεση λύσης στο αδιέξοδο που δημιουργήθηκε με την ανοχή αν όχι τη συμμετοχή του. 

Μοιραία, το μέλλον της Ευρώπης συνοψίζεται σ΄ένα ερώτημα:  Είναι η πολιτισμική σήψη τόσο εμπεδωμένη στην ήπειρο που απλά δεν υπάρχουν αρκετοί πατριώτες για να κερδίσουν εκλογές;

Ψευδαίσθηση ευρωπαϊκής αυτοδιάθεσης

Οι αποστασιοποιημένες ευρω-ελίτ αδυνατούν να δουν τη συνολική εικόνα. Η ιδεολογία και το συμφέρον τους το καθιστούν δομικά ανέφικτο. Ενεργούν στα πλαίσια της αφοσίωσης τους στη διατλαντική τάξη, αγνοώντας εντελώς τη συστημική ζημιά που συσσωρεύεται έξω από το οπτικό τους πεδίο. Με τα σημερινά δεδομένα, τα τεκταινόμενα στην Ευρώπη καθορίζονται από δύο διατλαντικές ομάδες: 

Χρηματοπιστωτική ελίτ: Ο ορίζοντας της δεν είναι το έθνος-κράτος, ούτε η ίδια η ΕΕ, αλλά το αμερικανικό οικονομικό σύστημα στο οποίο είναι ενσωματωμένη. Χρηματοοικονομικοί γίγαντες (BlackRock, Vanguard) ελέγχουν πάνω από το 25% των ευρωπαϊκών επενδυτικών κεφαλαίων. Αυτό τους επιτρέπει να έχουν διαρθρωτικό έλεγχο και αποφασιστικές παρεμβάσεις. Η BlackRock δημοσίευσε “Oδικό χάρτη για αναπτυσσόμενες ευρωπαϊκές κεφαλαιαγορές”, δηλαδή, μια ξένη ιδιωτική εταιρεία συντάσσει την χρηματοοικονομική αρχιτεκτονική της Ευρώπης.

Πολιτική ελίτ: Λειτουργεί σ’ ένα πιο ρηχό επίπεδο επιρροής. Όταν επαγγέλλεται ευρωπαϊκή αυτοδιάθεση (π.χ., ο Μακρόν ζητά «η Ευρώπη να απορρίψει την ευτυχισμένη υποτέλεια στις ΗΠΑ»), δεν οδηγεί στον διαρθρωτικό αναπροσανατολισμό της Ευρώπης, αφού κάτι τέτοιο δε συμφέρει τη χρηματοπιστωτική ελίτ. Είναι μια εικονική αυτοδιάθεση, που ο Καναδός πρωθυπουργός Κάρνεϊ χαρακτήρισε «αποδοχή υποταγής στις ΗΠΑ» (Davos2026). 

Στο Ευρωκοινοβούλιο και στη Κομισιόν κυριαρχεί ο “μέγας συνασπισμός των συγκεντρωτικών,” που θεωρεί την ατέρμονη ολοκλήρωση ως ανώτερη αξία από την εθνική αυτοδιάθεση. Αρμοδιότητες που, θεωρητικά, είναι κοινές μεταξύ της ΕΕ και των κρατών μελών (εσωτερική αγορά, ενέργεια, ελευθερία λόγου, ασφάλεια, δικαιοσύνη) ασκούνται, στην πράξη, από την ΕΕ και μόνο.

Σχηματισμός μαζών και αντικείμενα άγχους

Τα τελευταία χρόνια την Ευρώπη ταλαιπωρεί το κοινωνικό φαινόμενο του “σχηματισμού μαζών.” Τα αδιέξοδα μεγάλων πληθυσμιακών ομάδων (φοβίες, άγχη, ψυχαναγκασμοί) επιτείνονται: «Η κρίση ψυχικής υγείας κοστίζει στις ευρωπαϊκές οικονομίες 76 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως» (EuroNews). Οι ευάλωτοι πληθυσμοί εύκολα οδηγούνται σε ενστικτώδη μαζική ψύχωση και τυφλή αφοσίωση στο συλλογικό αφήγημα της κεντρικής εξουσίας των Βρυξελλών.

Αυτό γίνεται μέσω κατασκευασμένων αφηγημάτων που υποδεικνύουν στο κοινό τα αντικείμενα άγχους. Το “αφήγημα της Ναγιρά” έμεινε στην ιστορία σαν κλασική προπαγάνδα ανύπαρκτων εγκλημάτων πολέμου (MiddleEastWatch): «Ιρακινοί στρατιώτες έβγαλαν τα νεογνά από τις θερμοκοιτίδες, και τα πέταξαν στο κρύο πάτωμα να πεθάνουν». Στόχος του η διέγερση των συναισθημάτων του παγκόσμιου κοινού υπέρ του πολέμου του Κόλπου το 1991.

Όπως αποκάλυψαν οι NewYorkTimes, η εταιρεία στρατηγικής επικοινωνίας Hill & Knowlton πληρώθηκε για να σκηνοθετήσει την εμφάνιση της Ναγιρά σαν μια ηρωική νοσοκόμα, ενώ στη πραγματικότητα ήταν πλούσια Κουβετιανή που ζούσε στην Ουάσινγκτον. Μελετώντας τις αντιδράσεις του κοινού σε διάφορα αντικείμενα άγχους, η εταιρεία κατέληξε στο αφήγημα της θερμοκοιτίδας σαν το πιο αποτελεσματικό στην διέγερση των ανθρώπινων συναισθημάτων.

Με παρόμοια αφηγήματα (το πιο επίκαιρο, η ρωσοφοβία) επιτυγχάνεται η ιδεολογική ριζοσπαστικοποίηση του ευρωπαϊκού κοινού ώστε να θυσιάσει πρόθυμα το βιοτικό του επίπεδο (περικοπές κοινωνικής μέριμνας, αύξηση κόστους ζωής) προς χάρη του μιλιταρισμού. Σηματοδοτεί την ευρύτερη υλικοτεχνική και ψυχολογική οχύρωση της Δύσης σε μια διαρκή κατάσταση σύγκρουσης με διάρθρωση κυρώσεων ως μόνιμη συνθήκη πολέμου. 

Η τυφλή αφοσίωση στο συλλογικό αφήγημα μεγάλου τμήματος του εκλογικού σώματος το κάνει να χάνει την κριτική του σκέψη και να γίνεται βαθιά μισαλλόδοξο απέναντι στους διαφωνούντες, ανοίγοντας το δρόμο στον σύγχρονο ευρωπαϊκό ολοκληρωτισμό. Όταν το αφήγημα φτιάξει ένα συγκρουσιακό κλίμα, υπάρχουν πολλές επιλογές για να χειραγωγηθεί το κοινό συναισθηματικά, πολιτικά, οικονομικά. Ακόμη και άνθρωποι με υψηλό μορφωτικό επίπεδο τυφλώνονται εντελώς ως προς ορισμένα γεγονότα όταν έρχονται σε αντίθεση με την ιδεολογία στην οποία πιστεύουν. Για να διαπιστώσουν μια μέρα ότι η αλληλεγγύη τους με το συλλογικό αφήγημα σημαίνει έλλειψη αλληλεγγύης με τους συνανθρώπους τους.

Αντι-διπλωματία και μανιχαϊσμός 

Η Ευρώπη απέτυχε να αναπροσαρμοστεί με το ότι η εποχή της μονοπολικής ηγεμονίας έχει τελειώσει και η φθίνουσα ηγεμονία αδυνατεί να της προσφέρει πραγματική ασφάλεια. Η έλλειψη αναπροσαρμογής έχει κάνει ακόμη και ένα υποτελές ευρωπαϊκό κράτος να έχει τη ψευδαίσθηση ότι ανήκει στη “σωστή πλευρά της ιστορίας,” όταν στη πραγματικότητα δεν μπορεί καν να εγγυηθεί την επιβίωση του.

Οι οικολογικές δεσμεύσεις της Ευρώπης υποτάσσονται πλήρως στις απαιτήσεις της πολεμικής βιομηχανίας: «Αυξανόμενες στρατιωτικές δαπάνες θέτουν σε κίνδυνο τους κλιματικούς στόχους» (Nature). Η ΕΕ στηρίζει πολέμους που στοχεύουν την υλική υποδομή του αντιπάλου (ανατινάξεις αγωγών, βομβαρδισμοί διυλιστηρίων, σαμποτάζ πυρηνικών σταθμών) προκαλώντας σοβαρή περιβαλλοντική υποβάθμιση. Η πολεμική σύγκρουση είναι μια οικολογική πολιτική καμένης γης, παράγοντας ένα εντυπωσιακό μερίδιο των παγκόσμιων εκπομπών ρύπων. 

Ο ιδεολογικός μηχανισμός του μανιχαϊσμού (καλού-κακού, πολιτισμένου-βάρβαρου) νομιμοποιεί την αδιαλλαξία και τη βία. Είναι πολλοί, ιδιαίτερα στον Ευρωπαϊκό Βορρά, που θεωρούν τους εαυτούς τους ανώτερους από τον “υπόλοιπο” κόσμο, τρέφοντας βαθιά απέχθεια γι΄αυτόν. Δε διδάχθηκαν από τις μαύρες σελίδες της ιστορίας τους: Η στοχοποίηση κοινωνικών και θρησκευτικών ομάδων έχει ιστορικό προηγούμενο το ναζιστικό μανιχαϊσμό, που επίσης ξεκίνησε με τη στοχοποίηση συγκεκριμένων κοινωνικών και θρησκευτικών ομάδων και κατέληξε στη βιολογική εξόντωση τους.

Κοινωνική μηχανική

Η διαχειριζόμενη κατάρρευση της ελευθερίας λόγου επιτυγχάνεται χάρη στη πρόοδο της κοινωνικής μηχανικής (αλγοριθμική επιρροή, διαμόρφωση τεχνητής νοημοσύνης), που υπαγορεύει τι μπορεί να δει και να σκεφτεί το κοινό. Όταν ένα δημοψήφισμα δεν έχει το επιθυμητό για την ΕΕ αποτέλεσμα, η κοινωνική μηχανική χειραγωγεί το χώρο της πληροφορίας για ένα διάστημα, και το δημοψήφισμα επαναλαμβάνεται εκβιάζοντας το επιθυμητό αποτέλεσμα. 

Τι μπορεί να ελπίζει κανείς όταν οι ψηφοφόροι επιλέγουν ένα Ευρωκοινοβούλιο που τους επιβάλλει το ψευτο-δίλλημα: Είτε η Ευρώπη θα υπάρξει ως ένα ολοκληρωτικό ευρωπαϊκό υπερκράτος ή θα παραιτηθεί από οποιαδήποτε δυνατότητα συνεργασίας. Η προσέγγιση της “μεγαλύτερης συνοχής” προωθείται ως λύση στις αποτυχίες που η ίδια δημιουργεί (επίμονες οικονομικές, πολιτικές, κοινωνικές ανισορροπίες μεταξύ των κρατών μελών).

Διακρατική αλληλεγγύη, βαθύτερη συνεργασία και διαπολιτισμική επαφή γίνεται δύσκολο να διατηρηθούν, αφού όλες οι εξουσίες συγκεντρώνονται στις Βρυξέλλες που επιβάλλουν ολοένα και περισσότερο ιδεολογικά υποκινούμενες πολιτικές στα κράτη μέλη. Ελέγχουν τομείς που βάσει των ευρωσυνθηκών έπρεπε να παραμείνουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών (π.χ., οικογενειακό δίκαιο). 

Το πνευματικό, ηθικό και επιχειρηματικό δυναμικό της Ευρώπης των Βρυξελλών παραμένει ασφυκτικά περιορισμένο από την εκθετικά αυξανόμενη γραφειοκρατία και τις αντιφατικές πολιτικές που παράγει η ΕΕ. Ακόμη και αυτοί που υπερηφανεύονται για την προσωπική τους ολοκλήρωση διαπιστώνουν, αργά ή γρήγορα, ότι εκατομμύρια συνειδητοποιημένων ατόμων δεν συνθέτουν μια συνειδητοποιημένη κοινωνία. 

“Κανονικότητα” σημαίνει αποσύνδεση από την προγονική σοφία που απέκτησαν πραγματικοί άνθρωποι που αγωνίστηκαν για να χτίσουν τον πολιτισμό που κληρονόμησαν οι σημερινοί ευρωπαίοι. Απορρίπτεται η πραγματική εμπειρία της ανθρώπινης ιστορίας σαν μια επαναλαμβανόμενη διαδικασία, όπου νέες πολιτικές τάξεις και συστήματα αξιών δημιουργούνται διαρκώς, καλλιεργούνται, εξελίσσονται, κάποια διατηρούνται, άλλα εξαντλούνται. 

Η ιστορία δημιουργεί γενιές-οι γενιές δημιουργούν ιστορία

Η δυσφορία που εκπέμπουν τα παραπάνω δεν οφείλεται μόνο στη καταστροφική πολιτική της ΕΕ, αλλά και στο ότι η αντίληψη της πραγματικότητας από μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος είναι παραμορφωμένη σε σημαντικό βαθμό. Ζουν με ψευδαισθήσεις, που όμως εξαντλούνται και μαζί τους τελειώνει και η γενιά που τις δημιούργησε.

Στο ραντεβού με το πεπρωμένο, πολλοί ψηφοφόροι δεν ενοχλούνται από τα κακώς κείμενα, και δεν πείθονται να στηρίξουν τις αναγκαίες συστημικές αλλαγές. Δύσκολο να πειστεί κάποιος, όταν ο μισθός του εξαρτάται από το να μη πειστεί. 

Μόνη ελπίδα η ενδεχόμενη ανάδυση μιας γενιάς ψηφοφόρων που θα αλλάξει ριζικά τη διάθεση και τη συμπεριφορά της κοινωνίας, σφυρηλατώντας μια συλλογικότητα που θα εκλέξει πολιτικούς (τοπικές κυβερνήσεις και Ευρωκοινοβούλιο) που θα αντισταθούν στο συγκεντρωτισμό των Βρυξελλών, θα καταγγείλουν τους μηχανισμούς τους, θα αποδομήσουν τα συλλογικά αφηγήματα τους. Προτεραιότητές τους, να αποκατασταθεί η αυτοδιάθεση, το συλλογικό όφελος, η διαπολιτισμική συνεργασία, η μη υποταγή στις αγορές, το γνήσιο ενδιαφέρον για το περιβάλλον.

Γι’ αυτή τη συνειδητοποιημένη και με εσωτερική συνοχή κοινωνία, οι παραδόσεις των λαών θα αποτελέσουν γνωσιολογικά πλεονεκτήματα. Κάθε λαός θα μπορεί να επιλέξει τη δική του αναπτυξιακή λογική στηριγμένη στις παραδοσιακές αξίες και βάσεις γνώσεων του, τις οποίες θα αναβαθμίσει θεσμικά και με πολιτική σαφήνεια: Γιατί όπως είπε ο Τσώρτσιλ «Όσο πιο πίσω κοιτάς, τόσο πιο μπροστά θα δεις».

Ο Ρούμπιο αναφερόταν στους αμερικανικούς βομβαρδισμούς που ξεκίνησαν στις 28 Φεβρουαρίου και την κατάπαυση του πυρός που κηρύχθηκε στις 8 Απριλίου.

«Σε όποιον θέλει να μάθει ποιος κέρδισε, μπορώ να σας πω το εξής: εμείς καθορίζουμε τι σημαίνει νίκη. Ορίζουμε τη νίκη ως την καταστροφή της αμυντικής βιομηχανίας τους (σ.σ. των Ιρανών), τη σημαντική μείωση του αριθμού των εκτοξευτήρων πυραύλων που διαθέτουν, τη μείωση του αποθέματος δρόνων και επιτύχαμε όλους αυτούς τυος στόχους. Επιπροσθέτως, καταστρέψαμε ό,τι απέμενε από την πολεμική αεροπορία τους και εξαλείψαμε όλο το συμβατικό ναυτικό τους», είπε ο υπουργός.

Δημοκρατικοί βουλευτές αμφισβήτησαν αυτές τις δηλώσεις, μετά τις νέες συγκρούσεις μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ και τα ιρανικά πλήγματα στο Κουβέιτ, υπενθυμίζοντας επίσης ότι τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν μπλοκαρισμένα.

Το Κουβέιτ λέει ότι συνολικά μπήκε σήμερα στο στόχαστρο 13 βαλλιστικών πυραύλων και 17 ιρανικών, μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Οι Φρουροί της Επανάστασης υποστήριξαν ότι δεν στόχευσαν το αεροδρόμιο του Κουβέιτ και ότι οι ζημιές εκεί οφείλονται σε «δυσλειτουργία» του αμερικανικού αντιαεροπορικού συστήματος. Ωστόσο ο αμερικανικός στρατός χαρακτήρισε «ψευδείς» αυτούς τους ισχυρισμούς, επιμένοντας ότι το πλήγμα στο πολιτικό αεροδρόμιο ήταν μια «σκόπιμη, υπολογισμένη και αδικαιολόγητη επίθεση».

Σύμφωνα με την αμερικανική στρατιωτική διοίκηση Μέσης Ανατολής (Centcom), το Ιράν εκτόξευσε επίσης πυραύλους στο Μπαχρέιν, ενώ οι αμερικανικές δυνάμεις απάντησαν με πλήγματα στο ιρανικό νησί Κεσμ. Κρατικά ιρανικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν απόψε ότι το Ιράν έβαλε στο στόχαστρο ένα αμερικανικό πολεμικό πλοίο που φιλοξενεί ένα «κέντρο ελέγχου και διοίκησης» ενώ πλησίαζε τα ιρανικά χωρικά ύδατα, στον Κόλπο του Ομάν. H Centcom διέψευσε την πληροφορία.

Ο Ρούμπιο διαβεβαίωσε ότι τα αμερικανικά πλήγματα ήταν «αμυντικά».

Μιλώντας στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων είπε επίσης ότι στις διαπραγματεύσεις έχει τεθεί το ζήτημα του ιρανικού εμπλουτισμένου ουρανίου, παραδεχόμενος όμως ότι η Τεχεράνη «δεν έχει δώσει το πράσινο φως».

«Νομίζω ότι αυτό το ζήτημα θίγεται ξεκάθαρα σε ορισμένα από τα έγγραφα που ανταλλάχθηκαν, όμως ακόμη δεν έχουμε λάβει την τελική έγκρισή τους (σ.σ. των Ιρανών) μέχρι σήμερα το πρωί», είπε.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στήριξη στα σχέδια πυρηνικής επέκτασης της Τουρκίας

Το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Nuclean, Koray Tuncer, χαρακτήρισε τη συμφωνία σημαντικό βήμα για τις πυρηνικές φιλοδοξίες της Τουρκίας, σημειώνοντας ότι η χώρα στοχεύει να φτάσει τα 20.000 μεγαβάτ πυρηνικής ισχύος έως το 2050.

«Οι καινοτόμοι μικροί αρθρωτοί αντιδραστήρες θα διαδραματίσουν κρίσιμο ρόλο σε αυτή τη διαδικασία», δήλωσε ο Tuncer, προσθέτοντας ότι η i-SMRDA αναπτύσσει ανταγωνιστική τεχνολογία SMR με σχέδια παγκόσμιας διάθεσης μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια.

Τόνισε ότι ήδη γίνονται προσπάθειες για την ένταξη Τούρκων κατασκευαστών στην αλυσίδα εφοδιασμού του i-SMR, την ενίσχυση της εγχώριας παραγωγικής ικανότητας και τη στήριξη μελλοντικών έργων στην Τουρκία και τις γειτονικές αγορές.

Ο πρόεδρος της i-SMRDA, Han Gon Kim, δήλωσε ότι η Νότια Κορέα στοχεύει στην έγκριση του τυποποιημένου σχεδίου της τεχνολογίας i-SMR έως το 2028 και στην είσοδό του στις διεθνείς αγορές τη δεκαετία του 2030. Το σχέδιο, βασισμένο σε αντιδραστήρες ελαφρού ύδατος, αναμένεται να προσφέρει αυξημένη ασφάλεια, καλύτερη οικονομική αποδοτικότητα και μεγαλύτερη συμβατότητα με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Πρόσθεσε ότι η συνεργασία θα ενισχύσει την πρόσβαση της i-SMRDA στη βιομηχανική βάση της Τουρκίας, υποστηρίζοντας παράλληλα τον ρόλο της σε περιφερειακά έργα SMR. «Η Τουρκία λαμβάνει σημαντικά βήματα στην πυρηνική ενέργεια και θα μπορούσε να εξελιχθεί σε βασικό κόμβο για την ανάπτυξη του περιφερειακού οικοσυστήματος SMR», δήλωσε.

Ενίσχυση των πυρηνικών δεσμών Τουρκίας – Νότιας Κορέας

Η νέα συμφωνία βασίζεται στην αυξανόμενη πυρηνική συνεργασία μεταξύ Τουρκίας και Νότιας Κορέας, η οποία έχει αναδειχθεί σε έναν από τους βασικούς εταίρους της Άγκυρας καθώς επιδιώκει την επέκταση του πυρηνικού της προγράμματος πέρα από τον ρωσικής κατασκευής σταθμό Akkuyu.
Κατά την επίσκεψη του Νοτιοκορεάτη προέδρου Lee Jae Myung στην Άγκυρα τον Νοέμβριο του 2025, οι δύο χώρες υπέγραψαν σειρά συμφωνιών για την ενίσχυση της συνεργασίας σε στρατηγικούς τομείς, συμπεριλαμβανομένης της πυρηνικής ενέργειας.

Από τότε, οι συζητήσεις συνεχίζονται για πιθανή συμμετοχή της Νότιας Κορέας στα μελλοντικά πυρηνικά έργα της Τουρκίας, ενώ η συνεργασία έχει επεκταθεί και σε προηγμένες τεχνολογίες αντιδραστήρων, συμπεριλαμβανομένων των SMR.

Η Άγκυρα αναζητά εταίρους για επιπλέον μεγάλης κλίμακας πυρηνικούς σταθμούς στο Σινώπη και στη Θράκη, ενώ παράλληλα εξετάζει τεχνολογίες αντιδραστήρων νέας γενιάς στο πλαίσιο της στρατηγικής επέκτασής της. Η Νότια Κορέα εμφανίζεται ως ένας από τους βασικούς υποψήφιους για μελλοντικά έργα, σύμφωνα με τον Υπουργό Ενέργειας και Φυσικών Πόρων.

Ο Μπαϊρακτάρ έχει χαρακτηρίσει τους SMR συμπληρωματικούς προς τους συμβατικούς πυρηνικούς σταθμούς λόγω του χαμηλότερου αρχικού κόστους, του μικρότερου χρόνου κατασκευής και της ευελιξίας τους για βιομηχανικές εγκαταστάσεις, απομακρυσμένες περιοχές και αυξανόμενη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας, σημειώνοντας ότι η Τουρκία βρίσκεται επίσης σε συνομιλίες με εταιρείες από τις ΗΠΑ, τον Καναδά και τη Γαλλία για μελλοντικές εφαρμογές της τεχνολογίας SMR.

Αναλυτικά, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της GPO αρνητικά συναισθήματα είχε η πλειοψηφία των πολιτών, σε ποσοστό 65,6% για την ίδρυση του νέου κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα ενώ αντίστοιχο ποσοστό (62,4%) συγκεντρώνει και το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού.

Πάντως και τα δύο αυτά νέα κόμματα, φαίνεται ότι καταφέρνουν να σηκώσουν τους πολίτες από τον «καναπέ». Συγκεκριμένα, σε ερώτηση για το τι καινούριο φέρνει το κόμμα Τσίπρα, η πλειοψηφία των πολιτών (28,4%) απάντησε κινητοποίηση πολιτών που είναι εκτός πολιτικής. Το ίδιο απάντησε η πλειοψηφία (36,5%) και για το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού.

Στην ερώτηση για το ποιο κόμμα μπορεί να είναι η εναλλακτική κυβερνητική πρόταση η πλειοψηφία απάντησε: Κανένα (29,3%) και ακολουθεί το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα (15,2%) και το ΠΑΣΟΚ (12,4%). Για τις επόμενες εκλογές πάντως, η συντριπτική πλειοψηφία (69,1%) θέλει να εκλεγεί κάποια άλλη κυβέρνηση.

Όσο για τον καταλληλότερο για τη θέση του πρωθυπουργού, μόνο Μητσοτάκης (26,3%) και Αλέξης Τσίπρας (15,1%) συγκεντρώνουν διψήφια ποσοστά ενώ το 18,7% συγκεντρώνει ο… «Κανένας».

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της GPO η προέλευση των ψηφοφόρων που πήγαν στο νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, προέρχονται σε μεγάλο ποσοστό (64,9%) από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και από την «Πλεύση Ελευθερίας» και τη «Νέα Αριστερά». Το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, φαίνεται ότι συγκεντρώνει ψηφοφόρους από τη Νίκη και τη Φωνή Λογικής.

Στην πρόθεση ψήφου, συγκεντρώνει ποσοστό 25% η ΝΔ, 13,2% η ΕΛΑΣ, 10,8% το ΠΑΣΟΚ και 9,2% η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού

Στην εκτίμηση ψήφου, συγκεντρώνει 28,6% η ΝΔ, 15,1% η ΕΛΑΣ, 12,4% το ΠΑΣΟΚ και 10,5% το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού.Η δημοσκόπηση έγινε το διάστημα μεταξύ 28 Μαϊου και 2 Ιουνίου, με 1200 ανθρώπων από όλη την Ελλάδα.

Συντονιστής :

• Κώστα Μελάς, καθηγητής Οικονομικών, αντιπρόεδρος Δ.Σ. της ΑΚΤΙΔΑΣ

Ομιλητές θα είναι:

• Δημήτρης Κοτρόγιαννος, καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας, ειδικός γραμμ. Δ.Σ. ΑΚΤΙΔΑΣ (Boomers)
• Άντα Μελά, αρχιτέκτων μηχανικός (Millennials)
• Περικλής Χονδρομματίδης, πτυχιούχος Παντείου Πανεπ. εργαζόμενος στο Ευρωκοινοβούλιο  (Gen G)

Παρεμβάσεις : Από όποιους επιθυμούν.

Πατώντας το παρακάτω link, μπορούν όποιοι το επιθυμούν να συμμετάσχουν διαδικτυακά, μέσω της πλατφόρμας Zoom:

https://us06web.zoom.us/j/83240882751?pwd=UVvbZIXYKnn4buNa2ybqLzmHFCnWKT.1. Εάν σας ζητηθεί passcode για την διαδικτυακή συμμετοχή σας, μέσω της πλατφόρμας zoom (κυρίως αν μπαίνετε από το εξωτερικό), χρησιμοποιήστε το 073565

Η εκδήλωση θα μεταδίδεται απ ευθείας, από το κανάλι του ομίλου στο You Tube και από την σελίδα της ΑΚΤΙΔΑΣ στο facebook

Λίγες ημέρες μετά, ολόκληρο το video της εκδήλωσης θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της ΑΚΤΙΔΑΣ, που είναι προσβάσιμη με το https://aktida.net/

Με εκτίμηση

Για το Δ. Σ. της ΑΚΤΙΔΑΣ

Ο πρόεδρος

                                            ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΟΛΟΓΗΣ

                                       Καθηγητής Νευροχειρουργικής

                                                τηλ  6944 668880

                                       email : rologis@otenet.gr

Στο ανακοινωθέν της αστυνομίας αναφέρεται ότι «τα επιχειρησιακά δεδομένα και τα στοιχεία που συνελέγησαν δείχνουν αναμφισβήτητα ότι πρόκειται για άτομα των οποίων η παρουσία στο έδαφος του Μαυροβουνίου θα αποτελούσε κίνδυνο για την εσωτερική και εθνική ασφάλεια». Κατά τη διάρκεια του ελέγχου που διενεργήθηκε διαπιστώθηκε ότι «έφεραν ναυτικό ασύρματο και συσκευή επικοινωνίας μεγάλων αποστάσεων». Στην κατοχή τους βρέθηκε επίσης και πανό μεγάλων διαστάσεων στο οποίοι αναγράφονταν η φράση: «Η Σερβία νικά». Σημειώνεται ότι το σύνθημα αυτό χρησιμοποιείται από το κυβερνών κόμμα του Αλεξάνταρ Βούτσιτς τους τελευταίους μήνες στην αντιπαράθεση με το φοιτητικό κίνημα.

Ορισμένα μέσα ενημέρωσης υποστηρίζουν ότι η ομάδα των ανδρών που έφτασαν από το Βελιγράδι αποτελούν τους αποκαλούμενους «έμπιστους φρουρούς» του Αλεξάνταρ Βούτσιτς. Ισχυρίζονται ότι «τα άτομα αυτά έχουν ποινικό μητρώο και συχνά χρησιμοποιούνται για την καταστολή αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στη Σερβία». Το ίδιο ισχυρίζονται και τα κόμματα της σερβικής αντιπολίτευσης.

Η Σύνοδος Κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δυτικών Βαλκανίων θα συγκεντρώσει τους ηγέτες 27 κρατών μελών της ΕΕ και έξι χωρών της περιοχής στο Τίβατ. Την συμμετοχή του επιβεβαίωσε και ο πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτιτς ο οποίος μποϊκοτάρισε την τελευταία σύνοδο κορυφής που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες τον Δεκέμβριο του 2025, αλλά σε αυτήν δήλωσε ότι θα παραστεί.

Οι σχέσεις των δύο χωρών επιδεινώθηκαν έντονα κατά την επέτειο της ανεξαρτησίας της Ποντγκόριτσα, καθώς ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς απέρριψε την πρόσκληση να συμμετάσχει στις εορταστικές εκδηλώσεις, δηλώνοντας ότι «η παρουσία του εκεί θα ισοδυναμούσε με προσβολή του ιδίου και του λαού του». Η μεγάλη συγγένεια Σέρβων και Μαυροβουνίων δεν επηρεάζει την κυβέρνηση των δεύτερων, που έχει πάρει σαφή φιλοευρωπαϊκη στάση. Στο Μαυροβούνιο υπάρχουν πάντως και φιλοσερβικά και φιλορωσικά πολιτικά κόμματα καθώς εξάλλου το 33% του πληθυσμού δηλώνει σερβική εθνικότητα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η σχέση Ερντογάν-Τραμπ προβάλλεται συχνά ως μια ιδιαίτερη πολιτική χημεία που μπορεί να επηρεάζει τις εξελίξεις, ανεξάρτητα από τη θεσμική συνέχεια της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Έτσι, κάθε πιθανή επίσκεψη ή δήλωση γύρω από τον Τραμπ μετατρέπεται εύκολα σε εργαλείο πολιτικής ανάγνωσης και εσωτερικής κατανάλωσης.

Ωστόσο, πέρα από την επικοινωνιακή διάσταση, οι σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας παραμένουν σύνθετες με ανοιχτά ζητήματα (άμυνα, Ρωσία, Ουκρανία, κυρώσεις, F35, κ.λπ.) Για τον λόγο αυτό, τέτοιες συζητήσεις γύρω από επισκέψεις και συναντήσεις συχνά αποκτούν μεγαλύτερη βαρύτητα στα μέσα ενημέρωσης απ’ όση έχουν στην πραγματική διπλωματική πρακτική.

Συνολικά, το θέμα της επίσκεψης Τραμπ στην Άγκυρα λειτουργεί περισσότερο ως πολιτικό αφήγημα και δείκτης συμβολικής ισχύος, παρά ως ένα διπλωματικό γεγονός που θα αποφέρει ουσισατικά και άμεσα κέρδη στην Άγκυρα.

Η εικόνα που καλλιεργήθηκε μετά τη συνάντηση Ερντογάν – Τραμπ στον Λευκό Οίκο ήταν ότι οι σχέσεις ΗΠΑ–Τουρκίας μπαίνουν σε μια «νέα εποχή επαναπροσέγγισης», με πρόοδο σε άμυνα, ενέργεια και περιφερειακή συνεργασία.

Ρούμπιο: Στον “πάγο” τα F-35

Ωστόσο, μέχρι σήμερα, η πραγματική εξέλιξη δείχνει μια πιο άνιση και επιλεκτική πορεία: σημαντική σύγκλιση στην ενέργεια, αλλά στασιμότητα στα κρίσιμα ζητήματα άμυνας. Ο Ρούμπιο ρωτήθηκε από την βουλευτή των Δημοκρατικών Ντίνα Τίτους για τις δηλώσεις που έχει κάνει ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία Τομ Μπάρακ σχετικά με μια πιθανή επανένταξη της γειτονικής χώρας στο πρόγραμμα των F-35.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο ξεκαθάρισε ότι η Τουρκία δεν μπορεί να επιστρέψει στο πρόγραμμα των F-35 όσο διατηρεί το ρωσικό σύστημα S-400, επισημαίνοντας ότι το ζήτημα ρυθμίζεται από την αμερικανική νομοθεσία.

Συγκεκριμένα ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας σημείωσε απαντώντας στην βουλευτή των Δημοκρατικών: «Η Τουρκία ήταν μέλος του προγράμματος αλλά αυτό σταμάτησε όταν προχώρησε στην αγορά των S-400 από τους Ρώσους. Όπως γνωρίζετε, αυτό ρυθμίζεται από τον νόμο. Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε αυτή την επιλογή, διότι το θέμα ρυθμίζεται από νομοθετικές διατάξεις, τόσο από τις προβλέψεις που έχουν συμπεριληφθεί στο νομοσχέδιο για τον αμυντικό προϋπολογισμό των ΗΠΑ (NDAA) όσο και από άλλες διατάξεις της αμερικανικής νομοθεσίας» (κυρώσεις νόμου CAATSA).

Παρά το θετικό πολιτικό κλίμα και τις επαφές υψηλού επιπέδου, δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική θεσμική αλλαγή ή συμφωνία επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα. Με άλλα λόγια, η πολιτική συζήτηση έχει ανοίξει, αλλά το στρατηγικό αδιέξοδο παραμένει.

Στη Συρία και γενικότερα στα περιφερειακά ζητήματα, η συνεργασία κινείται σε επίπεδο τακτικού συντονισμού χωρίς να έχει διαμορφωθεί μια σταθερή νέα συμφωνία. Υπάρχουν κοινά σημεία επαφής και προσπάθειες διαχείρισης κρίσεων, ιδιαίτερα γύρω από την ασφάλεια και τη σταθερότητα, όμως το κουρδικό ζήτημα και οι διαφορετικές προτεραιότητες των δύο πλευρών συνεχίζουν να λειτουργούν ως παράγοντες τριβής.

Συνολικά, αυτό που προκύπτει μέχρι σήμερα δεν είναι μια ομοιόμορφη «νέα εποχή» στις σχέσεις ΗΠΑ–Τουρκίας, αλλά μια διαφοροποιημένη πραγματικότητα δύο ταχυτήτων. Από τη μία πλευρά, υπάρχει ουσιαστική και υπογεγραμμένη ενεργειακή σύγκλιση με μακροχρόνιο οικονομικό βάθος. Από την άλλη, στον πυρήνα της στρατιωτικής και αμυντικής σχέσης, τα βασικά προβλήματα παραμένουν άλυτα. Έτσι, η σχέση δεν έχει μετασχηματιστεί συνολικά· έχει επαναρυθμιστεί επιλεκτικά, με την ενέργεια να προχωρά και την άμυνα να παραμένει παγωμένη.

Επί ποδός η Άγκυρα για Τραμπ

Σύμφωνα με το Bloomberg, η Άγκυρα βρίσκεται σε κατάσταση αυξημένης ετοιμότητας ενόψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, με ιδιαίτερη έμφαση στα μέτρα ασφαλείας που λαμβάνονται ενόψει της παρουσίας του Ντόναλντ Τραμπ.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν λάβει τριήμερη άδεια, ενώ περίπου 40.000 άτομα θα συμμετάσχουν στον μηχανισμό ασφαλείας. Παράλληλα, επενδύονται 11 δισ. τουρκικές λίρες για την αναβάθμιση του αεροδρομίου, τα συστήματα αεράμυνας θα βρίσκονται σε πλήρη επιχειρησιακή λειτουργία και οι διαδηλώσεις και πορείες απαγορεύονται για δύο εβδομάδες. Επιπλέον, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, άτομα που έχουν συμμετάσχει σε διαδηλώσεις στο εξωτερικό ενδέχεται να υποβάλλονται σε ελέγχους και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να σταματούν στο αεροδρόμιο Εσένμπογκα.