Την ίδια περίοδο, οι χώρες της ΕΕ συνέχιζαν κανονικά τις επενδύσεις τους και συνεπώς τη διατήρηση ή και αύξηση του ποσοστού Ακαθάριστου Σχηματισμός Παγίου Κεφαλαίου ως προς το ΑΕΠ, με αποτέλεσμα την περαιτέρω αύξηση της απόστασης από την ελληνική οικονομία. Γίνονται αντιληπτές οι απίστευτες δυσμενείς συνέπειες, που έχουν επέλθει στην ελληνική οικονομία αναφορικά με τον σχηματισμό κεφαλαίου. Αν προσθέσουμε και τις απώλειες των αμοιβών των εργαζομένων, τότε φαίνεται το μεγάλο πισωγύρισμα, που τα μνημόνια επέφεραν στην ελληνική οικονομία.

Τα τελευταία έξι χρόνια (2020-2025), το μερίδιο του Ακαθάριστου Σχηματισμού Παγίου Κεφαλαίου (ΑΣΠΚ)-Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) παρουσιάζει ανάκαμψη. Συγκεκριμένα, από το 11,0% του ονομαστικού ΑΕΠ το 2019, αυξήθηκε στο 16,9% το 2025, συρρικνώνοντας το επενδυτικό κενό έναντι της Ευρωζώνης στις 4,3 π.μ. του ΑΕΠ, από 8,8 π.μ. κατά μέσο όρο την εξαετία 2014-2019 (Γράφημα 1). Απέχουμε ακόμη αρκετά για να φθάσουμε τον μέσο όρο των χωρών της ΕΕ (21,2 % ). Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι, ακόμη και αν το επιτύχει η ελληνική οικονομία, θα καλύψει και τις απώλειες κεφαλαίου ύψους 88,7 δισ. ευρώ, που υπέστη  την δεκαετία των μνημονίων. 

Τα στοιχεία για τον ΑΣΠΚ

Επισημαίνεται ότι για ολόκληρη την περίοδο των μνημονίων μέχρι και το έτος 2021, ο καθαρός σχηματισμός παγίου κεφαλαίου ήταν αρνητικός, λόγω του ότι οι αποσβέσεις υπερέβαιναν τις ακαθάριστες επενδύσεις. Την τριετία 2022-2024, οι καθαρές επενδύσεις παγίων (επενδύσεις παγίων μείον τις αποσβέσεις) πέρασαν εκ νέου σε θετικό έδαφος για πρώτη φορά μετά το 2009, εξέλιξη που αντιστοιχεί σε σωρευτική διεύρυνση του κεφαλαιουχικού εξοπλισμού κατά €16,7 δισεκατομμύρια σε τρέχουσες τιμές. 

Την εξαετία 2020-2025, η σωρευτική αύξηση των συνολικών ΑΣΠΚ ήταν 22330 δισ. ευρώ. Οι κατοικίες είχαν την υψηλότερη συνεισφορά με 6,1 δισ. ευρώ ή 27,3%. Ακολούθησαν οι κατασκευές με 5,485 δις ευρώ ή 24,56%, ο μηχανολογικός εξοπλισμός και οπλικά συστήματα με 4,4 δισ. ευρώ ή 20,4%, τα άλλα προϊόντα (προϊόντα διανοητικής ιδιοκτησίας, όπως έρευνα και ανάπτυξη, λογισμικό και δικαιώματα εκμετάλλευσης κ.α.) με 2,9 δισ. ή 13,6%, ο μεταφορικός εξοπλισμός με 1,6 δισ. ευρώ ή 7,6%, ο εξοπλισμός τεχνολογίας πληροφορικής και επικοινωνίας με 1,3 δισ. ευρώ ή 6% και τα αγροτικά προϊόντα με μείωση κατά -0,2%.

Οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ποσοτική αύξηση του Ακαθάριστου Σχηματισμού Παγίου Κεφαλαίου, αλλά και οι Άμεσες Ξένες Επενδύσεις (ΑΞΕ), οι οποίες κυρίως κατευθύνθηκαν στο Real Estate, στις αγορές τουριστικών επιχειρήσεων και στην αγορά κατοικιών. 

Ως ποσοστό του ονομαστικού ΑΕΠ, η αύξηση των επενδύσεων παγίων κατά 5,9 π.μ. την εξαετία 2020-2025 προήλθε: Κατά 38,1% (2,3 π.μ.) από τις κατοικίες, κατά 24,4% (1,4 π.μ.) από τις άλλες κατασκευές, κατά 17,1% (1,0 π.μ.) από τον μηχανολογικό εξοπλισμό και οπλικά συστήματα, κατά 10,6% (0,6 π.μ.) από τα άλλα προϊόντα, κατά 6,2% (0,4 π.μ.) από τον μεταφορικό εξοπλισμό, κατά 4,1% (0,2 π.μ.) από τον εξοπλισμό τεχνολογίας πληροφορικής και επικοινωνίας και κατά -0,5% (0,0 π.μ.) από τα αγροτικά προϊόντα.

Η μείωση του Ακαθάριστου Σχηματισμού Παγίου Κεφαλαίου

Η μεγάλη μείωση του συνολικού ΑΣΠΚ προήλθε πρωταρχικά από τη μείωση του ΑΣΠΚ των κατοικιών (Γράφημα 2). Ο Ακαθάριστος Σχηματισμός Παγίου Κεφαλαίου των υπολοίπων επενδυτικών αγαθών μειώθηκαν, αλλά αρκετά λιγότερο. Η παρατηρούμενη ανάκαμψη αρχίζει πρωταρχικά από το ΑΣΠΚ των κατοικιών (Γράφημα 3) γεγονός που μπορεί να ερμηνευτεί ως αναγκαίο λόγω της μεγάλης μείωσης που υπέστη ο συγκεκριμένος κλάδος, αλλά και ως αργή, αλλά σταθερή επαναφορά στο οικονομικό υπόδειγμα που έχει επιβληθεί στην ελληνική οικονομία, τουλάχιστον μετά τα μέσα της  δεκαετίας του 1960, όπου οι επενδύσεις στις κατοικίες αποτελούν αναπόσπαστο και δυναμικό κομμάτι της οικονομικής μεγέθυνσης της χώρας.

Η απαξιωτική αντίληψη που κυριαρχεί για το ρόλο των επενδύσεων στις κατοικίες δεν συνάδει με την πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας και το ρόλο που έχουν διαδραματίσει αυτές οι επενδύσεις στη γενικότερη οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Απλά θα μπορούσε να συνάδει με την παρατηρούμενη κατά καιρούς υπερβολή που μοιραία οδηγεί σε έντονες παραμορφώσεις και προβλήματα όχι μόνο οικονομικής φύσης, αλλά και άλλων, πχ περιβαλλοντικής.  

Ωστόσο, την ίδια περίοδο παρατηρείται διεύρυνση του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών από -2,1% το 2019 σε -7,47%, κατά ετήσιο μέσο όρο την περίοδο 2020-2025 (κυβέρνηση Μητσοτάκη) γεγονός που δείχνει ότι οι πραγματοποιηθείσες επενδύσεις  υπερβαίνουν, με αυξητική τάση, την εθνική αποταμίευση, χρηματοδοτούμενες από το εξωτερικό.   

Μακροοικονομικά, ως γνωστόν, το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, οφείλεται στην υπέρβαση του μεγέθους των επενδύσεων επί της εθνικής αποταμίευσης: Επενδύσεις μείον αποταμιεύσεις = εξαγωγές μείον εισαγωγές (I-S =X-M).  Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία (World Bank) η Ελλάδα έχει τη χαμηλότερη ακαθάριστη εγχώρια αποταμίευση ως ποσοστό του ΑΕΠ από όλες τις χώρες της Ευρωζώνης (Γράφημα 4), καθώς και από όλες τις ανεπτυγμένες χώρες.

Όσο μικραίνει η εθνική αποταμίευση (άθροισμα της ιδιωτικής και δημόσιας αποταμίευσης) τόσο η χώρα μπορεί να βρεθεί σε στενότητα πόρων, γεγονός που θα μειώσει τις αναπτυξιακές της προοπτικές. Η στενότητα των πόρων οδηγεί αναπόφευκτα στο δανεισμό από το εξωτερικό και στην εξάρτηση από το δανειστικό ξένο κεφάλαιο. Όσο υπάρχουν πρόθυμοι δανειστές να σε δανείζουν, ας πούμε ότι υπάρχει μία λύση, όχι η επιθυμητή, αλλά τέλος πάντων είναι μία λύση.

Τα προβλήματα 

Τα έντονα προβλήματα αρχίζουν όταν λιγοστεύουν οι διαθέσιμοι δανειστές. Τότε δημιουργείται στενότητα πόρων, δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν οι απαραίτητες επενδύσεις στην χώρα, μειώνεται ο ρυθμός μεγέθυνσης του εισοδήματος, μειώνεται εκ νέου η δυνατότητα αποταμίευσης και η οικονομία μπαίνει σε διαδικασία καθόδου της οικονομικής δραστηριότητας που τις περισσότερες φορές, αν δεν παρθούν τα κατάλληλα μέτρα, οδηγεί σε ύφεση και σε αποτελμάτωση. 

Στην περίπτωση της ελληνικής οικονομίας αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι το γεγονός ότι η αποταμίευση των νοικοκυριών από το 2012 μέχρι και σήμερα είναι αρνητική, σε πλήρη αντίθεση με αυτό που συμβαίνει στις χώρες της ευρωζώνης (αλλά και της ΕΕ) όπου η αποταμίευση των νοικοκυριών κυμαίνεται την ίδια περίοδο κατά μέσο όρο στο 15,5%, αποτελώντας περίπου τα 2/3 της ιδιωτικής αποταμίευσης.

Η αδυναμία των ελληνικών νοικοκυριών να αυξήσουν την αποταμίευσή τους (προκειμένου να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες τους μειώνουν την αποταμίευσή τους) αποτελεί καθοριστικό δείκτη για τη σημερινή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, αλλά και των προοπτικών της, οι οποίες κρέμονται ουσιαστικά στην εισροή των ξένων πόρων. Δηλαδή στις θελήσεις των ξένων σε μια περίοδο έντονης αβεβαιότητας οικονομικής και πολιτικής. Φυσικά αυτή η κατάσταση είναι απότοκος της πολιτικής των μνημονίων, η οποία in senso lato συνεχίζεται με την κυβέρνηση Μητσοτάκη και ΝΔ.

Όπως σημειώνει το OMB, «ο προϋπολογισμός βασίζεται στο ιστορικό συνολικό κονδύλι του ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων για την Άμυνα το 2026». Η δε πρόσθετη χρηματοδότηση, αποσκοπεί στην διατήρηση κρίσιμων προτεραιοτήτων και στην παροχή ευελιξίας για την ωρίμανση νέων τεχνολογιών. Πρέπει να σημειωθεί ότι το Πεντάγωνο δεν έχει ακόμη δημοσιεύσει τα πλήρη αναλυτικά έγγραφα, τα οποία συνήθως προσφέρουν πιο σαφές πλαίσιο και επιτρέπουν ασφαλέστερα συμπεράσματα. Ωστόσο, ήδη προκύπτουν ορισμένες βασικές κατευθύνσεις.

Πού πάνε τα 1,5 τρισ. – Αεροσκάφη

Η Πολεμική Αεροπορία συνεχίζει να δίνει προτεραιότητα στο μαχητικό έκτης γενιάς F-47, ζητώντας περίπου πέντε δισ. δολάρια –αυξημένα κατά 1,5 δισεκατομμύρια, σε σχέση με το 2026. Αντίθετα, το πρόγραμμα ναυτικού μαχητικού επόμενης γενιάς F/A-XX φαίνεται να παραμένει σε δεύτερη μοίρα, με μόλις 140 εκατ. δολάρια χρηματοδότηση. Παρά τις πιέσεις του Κογκρέσου, το πρόγραμμα παραμένει ουσιαστικά “παγωμένο”.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα μη επανδρωμένα αεροσκάφη Συνεργατικής Μάχης (CCA), με σχεδόν ένα δισ. δολάρια για την έναρξη προμηθειών και επιπλέον 1,4 δισ. για έρευνα και ανάπτυξη. Η Πολεμική Αεροπορία δοκιμάζει ήδη δύο σχέδια, ενώ και το Ναυτικό και το Σώμα Πεζοναυτών αναπτύσσουν αντίστοιχα προγράμματα.

Παράλληλα, παρατηρείται μείωση άνω των 4,2 δισ. δολαρίων στον λογαριασμό προμήθειας του βομβαρδιστικού B-21 Raider, χωρίς να είναι σαφείς οι λόγοι. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τα πρόσφατα σχέδια επιτάχυνσης της παραγωγής και τη διατήρηση στόχου για τουλάχιστον 100 αεροσκάφη.

Το πρόγραμμα F-35 ενισχύεται σημαντικά, με πρόβλεψη αγοράς 85 αεροσκαφών, έναντι 47 το 2026. Η αύξηση αυτή έρχεται, παρά τις καθυστερήσεις σε κρίσιμες αναβαθμίσεις. Η Πολεμική Αεροπορία ζητά επίσης χρηματοδότηση για 24 F-15EX, ενώ δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για το πρόγραμμα Boieng E-7 Wedgetail, γεγονός που προμηνύει νέα αντιπαράθεση με το Κογκρέσο.

Την ίδια στιγμή, το πρόγραμμα NGAS (U.S. Air Force’s Next Generation Air-refueling System) φαίνεται να τερματίζεται, με περιορισμένη μόνο χρηματοδότηση να μεταφέρεται σε νέα πρωτοβουλία για προηγμένα ιπτάμενα τάνκερ. Στον Στρατό, αυξάνεται σημαντικά η χρηματοδότηση για το νέο tiltrotor αεροσκάφος MV-75A (FLRAA), ενώ μειώνονται δραστικά οι προμήθειες για τα ελικόπτερα Apache, Black Hawk και Chinook, αντανακλώντας αλλαγή προτεραιοτήτων.

Πυρομαχικά

Ο προϋπολογισμός για το πρόγραμμα διηπειρωτικών πυραύλων Sentinel μειώνεται, καθώς το πρόγραμμα εξακολουθεί να αναδιαρθρώνεται μετά από υπερβάσεις κόστους. Αντίθετα, εκτοξεύεται η χρηματοδότηση για τον νέο πύραυλο AIM-260, ένδειξη ότι εισέρχεται σε φάση μαζικής παραγωγής.

Παράλληλα, αυξάνεται η επένδυση σε υπερηχητικά όπλα, με νέα κονδύλια για το HACM (Hypersonic Attack Cruise Missile) και συνέχιση της χρηματοδότησης του ARRW (Air-launched Rapid Response Weapon) παρά τις αρχικές αμφιβολίες για το πρόγραμμα. Το Ναυτικό προχωρά επίσης στην προμήθεια υπερηχητικών πυραύλων IRCPS, για τα αντιτορπιλικά Zumwalt.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην πυραυλική άμυνα, με τεράστιες αυξήσεις στις προμήθειες THAAD, SM-3 και Patriot PAC-3 MSE. Οι αυξήσεις αυτές σχετίζονται άμεσα με την κατανάλωση αποθεμάτων, στις πρόσφατες επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Παράλληλα, ενισχύονται σημαντικά οι αγορές πυραύλων PrSM, Tomahawk και JASSM, αντανακλώντας την ανάγκη για αναπλήρωση αποθεμάτων και αύξηση αποθεμάτων για μελλοντικές συγκρούσεις.

Ναυπηγική και Golden Dome

Το Ναυτικό ζητά περίπου 65,8 δισ. δολάρια για την κατασκευή 34 πλοίων – το μεγαλύτερο πρόγραμμα ναυπηγικής, σε πραγματικούς όρους, από το 1962. Σε αυτά περιλαμβάνονται υποβρύχια κλάσης Virginia και Columbia, ένα αντιτορπιλικό Arleigh Burke, η πρώτη φρεγάτα FF(X), καθώς και αμφίβια πλοία και νέα μεσαία αποβατικά. Περιλαμβάνεται επίσης χρηματοδότηση για βοηθητικά πλοία και για την έναρξη της νέας κλάσης “θωρηκτών” BBG(X).

Το πρόγραμμα πυραυλικής άμυνας Golden Dome (Χρυσός Θόλος) λαμβάνει 17,5 δισ. δολάρια, αποτελώντας μία από τις μεγαλύτερες νέες πρωτοβουλίες, με έντονη έμφαση σε διαστημικά συστήματα. Η Διαστημική Δύναμη είναι από τους μεγάλους “κερδισμένους”, με αύξηση προϋπολογισμού σχεδόν 80%. Νέα κονδύλια κατευθύνονται σε διαστημικά συστήματα επιτήρησης (AMTI, GMTI) και δορυφορικές επικοινωνίες χαμηλής τροχιάς, σηματοδοτώντας σαφή στροφή προς επιχειρησιακές δυνατότητες στο διάστημα.

Συμπέρασμα

Πρέπει να τονιστεί ότι πρόκειται για πρόταση. Το Κογκρέσο θα παρέμβει, θα τροποποιήσει και τελικά θα εγκρίνει – ή όχι – το τελικό σχέδιο, διαδικασία που συνήθως διαρκεί μήνες. Παράλληλα, αναμένεται και ξεχωριστό αίτημα συμπληρωματικής χρηματοδότησης για επιχειρήσεις, πιθανώς δεκάδων δισ. δολαρίων.

Ωστόσο, ήδη από τώρα, ο προτεινόμενος προϋπολογισμός θέτει έναν σαφή τόνο: Επιδίωξη ταχείας ενίσχυσης κρίσιμων δυνατοτήτων, με ιδιαίτερη έμφαση στην αεροπορία, τα πυρομαχικά, τη ναυτική ισχύ και το διάστημα. Το μέγεθός του, όμως, είναι ταυτόχρονα και η μεγαλύτερη πρόκληση για την έγκρισή του…

Τα επιδόματα, που παρουσιάστηκαν σε μία κυβερνητική υπερπαραγωγή στην οποία συμμετείχαν ο Μητσοτάκης και οι αρμόδιοι υπουργοί, δημιουργούν επικοινωνιακό γεγονός για να προβάλλουν τα συστημικά μέσα ενημέρωσης και να αποτελέσει βάση για τις δημοσκοπήσεις της επόμενης περιόδου. Σε συνδυασμό με το αφήγημα που ανεβάζει η κυβέρνηση γύρω από την επικείμενη επίσκεψη Μακρόν στην χώρα, μπορεί από τώρα να προεξοφληθεί ότι προσεχώς θα δείχνουν την κυβέρνηση να παίρνει ξανά τα πάνω της και να κινείται στο 30%. 

Χάνει την επαφή με την πραγματικότητα

Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός δείχνουν να έχουν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Ο Μητσοτάκης αντιμετωπίζει τα σκάνδαλα, αλλά και την υποχώρηση του επιπέδου διαβίωσης των πολιτών, με αλαζονεία και περιφρόνηση. Οι φιλικές δημοσκοπήσεις αποφεύγουν δύσκολα ερωτήματα όπως πχ “ποια θεωρείτε την πιο διεφθαρμένη κυβέρνηση της αντιπολίτευσης”, ή “νομίζετε ότι έχει προσωπική εμπλοκή ο πρωθυπουργός στο σκάνδαλο των υποκλοπών;”.

Όπως και αν επιλέγουν και να διαμορφώνουν τα ερωτήματα όμως δεν μπορούν να κρύψουν την αποδοκιμασία της κοινωνίας, που προκύπτει από τα λεγόμενα ποιοτικά στοιχεία που δείχνουν τον “κανένα” να προηγείται του Μητσοτάκη στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία και ευρύτατη αποδοκιμασία για την υποβάθμιση των θεσμών.

Ο Μητσοτάκης χάνει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας και κυρίως της μεσαίας τάξης που η οικονομικής της κατάσταση υποβαθμίζεται συνεχώς, πολιορκείται από νέες αποκαλύψεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και για το σκάνδαλο των υποκλοπών, ενώ αρχίζει και διαφαίνεται ταραχή στα ήρεμα νερά με την Τουρκία.

Μετά την Κάσο, τουρκικό πολεμικό εμπόδισε εργασίες στα όρια της ελληνικής ΑΟΖΜ, νοτίως της Κρήτης. Η χώρα είναι περιορισμένη στα έξι μίλια και οι εξοπλισμοί απλώς αυξάνουν το χρέος και εξασφαλίζουν δουλίτσες και προμήθειες στους μεσάζοντες. Στο δύσκολο ερώτημα πώς θα αντιμετωπίσει πολύ πιθανές νέες αποκαλύψεις του Ταλ Ντίλιαν για τις σχέσεις της εταιρείας του με το ελληνικό δημόσιο, πολύ απλά δεν υπάρχει απάντηση. 

Αναβρασμός στην ΚΟ – Σανίδα σωτηρίας οι εκλογές;

Εν τω μεταξύ για πρώτη φορά ο Μητσοτάκης δεν έχει τον έλεγχο της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας. Όχι λόγω του Μάκη Βορίδη και του Άδωνι Γεωργιάδη – οι δύο προερχόμενοι από το ΛΑΟΣ παίζουν σταθερά το παιχνίδι του πρωθυπουργού, διαπραγματευόμενοι την θέση τους – αλλά εξ αιτίας της πλειονότητας των βουλευτών που πλέον ανησυχούν για το μέλλον τους

Βουλευτές όπως ο Γιάννης Οικονόμου, ο Γιώργος Βλάχος, ο Χρήστος Μπουκώρος, ξιφουλκούν πλέον κατά των “Σκέρτσων” και του επιτελείου του Μεγάρου Μαξίμου, στο οποίο χρεώνουν την ευθύνη για την εκτεταμένη διαφθορά στον ΟΠΕΚΕΠΕ και για τις αστοχίες σαν του Μακάριου Λαζαρίδη.

Μέσα από αυτό το πρίσμα έχει ενδιαφέρον η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στις 30 Απριλίου. Οι βουλευτές αναμένεται να ζητήσουν από τον Μητσοτάκη να είναι όλοι υποψήφιοι στις επόμενες εκλογές, εφόσον δεν θα έχουν τελεσιδικήσει οι παραπομπές της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Εν ολίγοις να είναι υποψήφιοι, αν και υπόδικοι, κάτι που δύσκολα μπορεί να δεχθεί το Μαξίμου. Άλλωστε έρχονται και άλλες δικογραφίες με νέα ονόματα – αν και ίσως όχι μόνο κυβερνητικών βουλευτών. 

Μέσα σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο το ερώτημα των εκλογών είναι ανοικτό και δεν φεύγει από την ημερήσια διάταξη του Μαξίμου. Ακόμη και πολύ κοντινά πρόσωπα στον Μητσοτάκη των ωθούν να πάει σε πρόωρες εκλογές ως σανίδα σωτηρίας, όσο ακόμη έχει την σχετική πρωτοβουλία των κινήσεων και πριν η υποχώρηση πάρει την μορφή κατάρρευσης. Αν και οι τελευταίες διαρροές κάνουν λόγο για τον Οκτώβριο μετά την ΔΕΘ, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα αντέξει μέχρι τότε και ότι δεν θα ακολουθήσει τις παραινέσεις. 

Μετεκλογικά σενάρια χωρίς τον Κυριάκο

Ενδεικτικό της κατάστασης είναι τα νέα κόμματα που ετοιμάζονται. Η Μαρία Καρυστιανού ανακοίνωσε το δικό της, αν και έχει προβλήματα στην στελέχωση. Ο Αλέξης Τσίπρας επισπεύδει τις κινήσεις για την παρουσίαση του νέου φορέα, μέχρι το τέλος Μάϊου. Αντίστοιχες πληροφορίες υπάρχουν και και το κόμμα Σαμαρά, παρότι ο πρώην πρωθυπουργός σταθμίζει γενικότερες εξελίξεις.

Παρομοίως ενδεικτικά είναι και τα σενάρια για τον σχηματισμό κυβέρνησης την επόμενη ημέρα, που διακινούνται στα πολιτικά και δημοσιογραφικά παρασκήνια. Κοινό στοιχείο είναι ότι πλέον ο Μητσοτάκης δεν περιλαμβάνεται στην κυβέρνηση της επόμενης ημέρας –αφού κανείς δεν συνεργάζεται μαζί του – παρότι ακόμη διαθέτει ισχύ και ελέγχει πρόσωπα και πράγματα. Ένα καθοριστικό ερώτημα είναι εάν θα καταφέρει να εξασφαλίσει διάδρομο διαφυγής, δίχως να τον κυνηγούν οι σκοτεινές υποθέσεις της πρωθυπουργίας του. Κάτι που φαίνεται δύσκολο. Από διάφορες πλευρές ακούγεται ότι δεν μπορεί απλά να αποχωρήσει…

Αυτή η “κυβέρνηση των αρίστων” έχει καταντήσει χλεύη του πόπολου! Οι μισοί από δαύτους δεν έχουν τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά που δηλώνουν…

Όχι ότι τα πτυχία είναι η μοναδική απόδειξη ικανοτήτων, αλλά τέλος πάντων να μην μας δουλεύουν κιόλας!

Διόρισε, λοιπόν, ο Μητσοτάκης ο Β υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης τον εκ Λευκάδος, Καββαδά, ελπίζοντας ότι αφήνει πίσω του το σκάνδαλο που προκάλεσαν τα ψέματα και τα καραγκιοζιλίκια του Μακάριου…

Αμ δε! Στο βιογραφικό του, ο Καββαδάς δηλώνει ότι το 1980 αποφοίτησε από το Λύκειο Λευκάδας και την επόμενη χρονιά εισήχθη στην Σχολή Τεχνικών Υπαξιωματικών Αεροπορίας (ΣΤΥΑ).

Μετά από 40 χρόνια, το 2020 δηλώνει κάτοχος μεταπτυχιακού στη Φιλοσοφία και στο Μάνατζμεντ από το Πανεπιστήμιο Αθηνών!

Για σιγά κύριε Καββαδά μου. Την εποχή που σπούδασες, η ΣΤΥΑ ήταν διετούς φοίτησης και μάλιστα δεν απαιτούσε ούτε καν απολυτήριο Λυκείου! Μπορούσαν να δίνουν εξετάσεις και τελειόφοιτοι της Α’ Λυκείου!

Τώρα πως βρέθηκε με μεταπτυχιακό μού είναι μυστήριο. Εάν μέσα στα 40 χρόνια πήρε κανονικό πτυχίο και στα γεράματα πήρε και μεταπτυχιακό, να του πούμε και μπράβο! Αυτή είναι, όμως, η περίπτωσή του; Γιατί δεν μας το λέει;

Απ’ ότι γράφει, όμως, στο βιογραφικό του, ο Καββαδάς είχε μυαλό για μπίζνες κι όχι για γράμματα! Λέει λοιπόν ότι από το 1983 μέχρι το 2006 υπηρέτησε σε θέσεις ευθύνης στην Πολεμική Αεροπορία και φαντάζεσαι αξιώματα…

Ενώ, λοιπόν, υπηρετούσε ως υπαξιωματικός –όπως γράφει ο ίδιος– δημιούργησε την επιχείρηση “Εμπόριο Ποτών Καββαδάς”, μία από τις μεγαλύτερες της περιοχής…

Έλα, όμως, που ως (υπ)αξιωματικός δεν μπορούσε να είναι παράλληλα και επιχειρηματίας! Αυτά, ωστόσο, είναι λεπτομέρειες για τους γαλάζιους… Οι άνθρωποι είναι γεννημένοι επιχειρηματίες, που να τους συγκρατήσει ο νόμος!

Πως, λοιπόν… μπαζώθηκε το πρόβλημα που ο ίδιος ομολόγησε; Μην έχοντας περιθώριο να τον διώξει πριν καν αναλάβει καθήκοντα, Μαξίμου και Καββαδάς έφτιαξαν μια ιστοριούλα…

Απ’ ότι μας λένε τώρα κι όχι ό,τι γράφει το επίσημο βιογραφικό, λοιπόν, το 1987 η τότε γυναίκα του σύστησε την εταιρεία και ο ίδιος έγινε μέτοχος μετά την αποστρατεία του…

Α ρε πονηρούλη καταφερτζή, αντί να προστατεύεις την πατρίδα, πούλαγες ποτά! Και το μισθουλάκο και την κονόμα από την μπίζνα! Αμέ!

Κι όταν κονόμησες πήρες και μεταπτυχιακό! Πολυπράγμων ο Λευκαδίτης, με φιλοσοφικές ανησυχίες και με πολιτικές φιλοδοξίες! Και τώρα που έγινε υφυπουργάρα, πάμε να του τη χαλάσουμε!

Κάτω τα χέρια από τον Καββαδά!

Σύμφωνα με την ΕΛΑΣ, ο άνδρας, περίπου 25 ετών, φέρει τραύμα από αιχμηρό αντικείμενο, πιθανότατα μαχαίρι, στην περιοχή της καρδιάς. Αποδείχτηκε ότι θύμα ήταν γιος αξιωματικού της ελληνικής Αστυνομίας.

Το σημείο έχει αποκλειστεί από αστυνομικές δυνάμεις, ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται έρευνα για τη συλλογή στοιχείων και την ταυτοποίηση του θύματος.

Νωρίτερα, περίπου στις 21:15, ένας αλλοδαπός ενημέρωσε τις αρχές πως υπήρχε ένας άνδρας αιμόφυρτος και χωρίς τις αισθήσεις του στη συμβολή των οδών Ασυρμάτου και Ελπίδος.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Αποτελεί ακόμη μια περίπτωση πρακτικής καταχρηστικής άσκησης ένδικων μέσων που στόχο έχει να εκφοβίσει τους δημοσιογράφους και να παρεμποδίσει την ενημέρωση της κοινής γνώμης.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ καλεί για μια ακόμη φορά την Κυβέρνηση να ενσωματώσει στο εθνικό δίκαιο την αντιslapp Ευρωπαϊκή Οδηγία, άμεσα, καθώς εκπνέει η σχετική προθεσμία στις 7 Μαΐου 2026 και δίχως εκπτώσεις στη διαδικασία προδικαστικού ελέγχου.

Από την έναρξη της αμερικανοϊσραηλινής επίθεσης στο Ιράν, στις 28 Φεβρουαρίου, η ιρανική ηγεσία καταγράφει σημαντικές απώλειες: ο ανώτατος ηγέτης Αλί Χαμενεΐ και ο αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης Μοχαμάντ Πακπούρ σκοτώθηκαν τις πρώτες ώρες του πολέμου. Λίγες ημέρες αργότερα, τον Μάρτιο, σκοτώθηκε ο Αλί Λαριτζανί, ο επικεφαλής του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Ο Μοτζταμπά Χαμενεΐ, που διαδέχτηκε τον πατέρα του, δεν έχει εμφανιστεί δημοσίως από την αρχή του πολέμου. Ο νέος αρχηγός των Φρουρών, ο Αχμάντ Βαχιντί και ο επικεφαλής της ασφάλειας Μοχαμάντ Μπαγέρ Ζολγάντρ, περιορίζονται μόνο στη δημοσίευση γραπτών μηνυμάτων. Άλλα υψηλόβαθμα στελέχη, όπως ο πρόεδρος του κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ, ο υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί και ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν στηρίζουν μια πολιτική διπλωματικών επαφών με τις ΗΠΑ, αλλά χωρίς να δέχονται παραχωρήσεις.

«Φαντάζομαι ότι υπάρχουν κάποιες διαφωνίες μεταξύ των διαφόρων κέντρων εξουσίας και των πολιτικών ρευμάτων», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Φαρζάν Σαμπέτ, ερευνητές στο Graduate Institute της Γενεύης, στην Ελβετία. «Όμως αυτές οι διαφωνίες και οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις δεν σημαίνουν κατ’ ανάγκη ότι η ιρανική κυβέρνηση είναι το θέατρο μιας σοβαρής διένεξης ή ότι είναι διχασμένη», πρόσθεσε ο ειδικός στο Ιράν: τα μέλη της «φαίνεται ότι διατηρούν τη συνοχή τους και την ικανότητά τους να λαμβάνουν αποφάσεις και να τις εφαρμόζουν αποτελεσματικά».

«Δεν υπάρχει καμία απόδειξη για βαθιά ρήξη στην ηγεσία του Ιράν επί του παρόντος, επομένως θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε με επιφύλαξη αυτή τη δήλωση» του Τραμπ, σημείωσε επίσης η Σανάμ Βακίλ, διευθύντρια του προγράμματος Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής στο βρετανικό ινστιτούτο προβληματισμού Chatham House.

«Είναι λογικό να μην εμφανίζονται δημοσίως ο Βαχιντί και ο Μοτζταμπά Χαμενεΐ, δεδομένου ότι η Τεχεράνη φοβάται μήπως δολοφονηθούν από το Ισραήλ», υπογράμμισε. «Αυτό το (ιρανικό πολιτικό) σύστημα διέπεται από διχόνοιες μεταξύ των φραξιών (…) οι οποίες ωστόσο γενικά δεν εμφανίζονται δημοσίως», πρόσθεσε.

Ένας από τους πλέον προβεβλημένους ηγέτες των τελευταίων εβδομάδων είναι ο Γαλιμπάφ, πρώην διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης και αρχηγός της αστυνομίας. Ήταν ο επικεφαλής της ιρανικής αντιπροσωπείας που πήγε στο Ισλαμαμπάντ στις 11 Απριλίου για απευθείας διαπραγματεύσεις με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Τζ. Ντ. Βανς, γεγονός πρωτοφανές από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, έστω και αν αυτές οι συνομιλίες τερματίστηκαν χωρίς συμφωνία.

Η μυστικότητα είναι ο κανόνας

Ο Γαλιμπάφ, που επίσης σπανίως εμφανίζεται δημόσια, παραχώρησε συνέντευξη την περασμένη εβδομάδα στην κρατική τηλεόραση για να υπερασπιστεί την επιλογή της διπλωματίας. Ενδεχομένως ήταν μια απάντηση στην κριτική που του ασκούν οι υποστηρικτές μιας «σκληρής γραμμής».

Το πολιτικό τοπίο στο Ιράν ουδέποτε υπήρξε μονολιθικό μετά την Επανάσταση που οδήγησε μεν σε ένα θεοκρατικό καθεστώς, με επικεφαλής έναν ισόβιο ανώτατο ηγέτη, αλλά επίσης και έναν πρόεδρο και ένα κοινοβούλιο που εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία.

Δεν υπάρχει κάποια απόδειξη ότι η ιρανική κυβέρνηση είναι «σοβαρά διχασμένη», είπε και ο Τομάς Ζινό, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οτάβας. Όμως «είμαι βέβαιος ότι στα παρασκήνια διεξάγονται σοβαρές και δύσκολες συζητήσεις, τόσο για τα επόμενα βήματα όσο και για ζητήματα διαδοχής», σε έναν κόσμο όπου η μυστικότητα αποτελεί τον κανόνα», πρόσθεσε. Πολύ περισσότερο που πιθανότατα «βασιλεύει ακραία καχυποψία μετά τη διείσδυση των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών» που οδήγησε στη δολοφονία ηγετικών στελεχών.

Οι αποφάσεις του Αλί Χαμενεΐ, στα 36 και πλέον χρόνια που έμεινε στην εξουσία, επιβάλλονταν στην υπόλοιπη ηγεσία. «Ο Μοτζταμπά Χαμενεΐ φαίνεται ότι διατηρεί τον έλεγχο των αποφάσεων, όχι όμως στο επίπεδο της καθημερινής διαχείρισης, όπως έκανε ο πατέρας του, κάτι που αναμφίβολα είναι απόρροια των μέτρων ασφαλείας που λαμβάνονται και της σωματικής ανικανότητάς του», είπε ο Σαμπέτ, αναφερόμενος στο γεγονός ότι ο νέος ανώτατος ηγέτης είναι τραυματισμένος.

Αυτό σημαίνει ότι οι Φρουροί της Επανάστασης, ο ιδεολογικός στρατός της Ισλαμικής Δημοκρατίας, «ασκούν φανερά ακόμη μεγαλύτερη εξουσία», εκτίμησε.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) ότι το περιστατικό διερευνάται.

Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ, το Γραφείο Τύπου της Παλαιστινιακής Αρχής ανέφερε πως ισραηλινές δυνάμεις συνέλαβαν κατοίκους του Ντέιρ Ντιμπουάν, κοινοποιώντας εικόνες που δείχνουν δεκάδες άνδρες να προχωρούν ο ένας πίσω από τον άλλον σε δρόμο.

Χθες Τρίτη, η Παλαιστινιακή Αρχή ανακοίνωσε πως δύο Παλαιστίνιοι, ένας 14χρονος και ένας 32χρονος, βρήκαν τον θάνατο από πυρά ισραηλινών εποίκων στην κοινότητα Αλ Μουγκαγίρ.

Η βία στη Δυτική Όχθη, παλαιστινιακό έδαφος υπό ισραηλινή κατοχή από το 1967, κλιμακώθηκε αφότου ξέσπασε ο πόλεμος στη Λωρίδα της Γάζας μετά την άνευ προηγουμένου επίθεση που εξαπέλυσε η Χαμάς την 7η Οκτωβρίου 2023 στο νότιο τμήμα της ισραηλινής επικράτειας.

Έκτοτε τουλάχιστον 1.065 Παλαιστίνιοι – ανάμεσά τους αρκετοί άμαχοι – σκοτώθηκαν από ισραηλινούς στρατιώτες ή εποίκους, σύμφωνα με καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων (AFP) που βασίζεται σε στοιχεία της Παλαιστινιακής Αρχής.

Την ίδια περίοδο, σύμφωνα με ισραηλινά στοιχεία, τουλάχιστον 46 Ισραηλινοί – στρατιώτες και άμαχοι – έχουν σκοτωθεί σε επιθέσεις Παλαιστινίων ή στη διάρκεια στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η απόφαση αυτή ελήφθη ως ανταπόκριση σε αιτήματα χωρών που πλήττονται άμεσα από τις ελλείψεις καυσίμων, λόγω του κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ.Μιλώντας σε ακρόαση της υποεπιτροπής πιστώσεων της Γερουσίας των ΗΠΑ για τον προϋπολογισμό, ο Μπέσεντ εξήγησε ότι τα αιτήματα προήλθαν από οικονομικούς ηγέτες περίπου 10 χωρών κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας την περασμένη εβδομάδα.

Η κίνηση αυτή αποτελεί σημαντική στροφή της προηγούμενης στάσης του, καθώς μόλις την περασμένη εβδομάδα είχε δηλώσει πως δεν θα ανανέωνε τις εξαιρέσεις από τις κυρώσεις που έληγαν.

Απαντώντας στις επικρίσεις για τα οικονομικά οφέλη του Ιράν από αυτή την πολιτική, ο Μπέσεντ δήλωσε: «Οι εκτιμήσεις ότι το Ιράν έχει κερδίσει περισσότερα από 14 δισεκατομμύρια δολάρια από την ελάφρυνση είναι ένας “μύθος“».

Ωστόσο, ο Αμερικανός υπουργός δεν παρείχε κάποιο στοιχείο ή συγκεκριμένο αριθμό για τα έσοδα της Τεχεράνης, επιμένοντας ωστόσο ότι η παράταση είναι απαραίτητη για τη στήριξη των κρατών που είναι «τα πιο ευάλωτα στις ελλείψεις πετρελαίου» λόγω της κρίσης στην περιοχή.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ