Κανένα σχέδιο αλλαγής αυτού του μοντέλου, που οδηγεί τη χώρα μαθηματικά σε νέα χρεωκοπία, μετά το τέλος των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης στα τέλη του 2026, που μέσω της αύξησης της κατανάλωσης, αύξησαν τους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας τα τελευταία χρόνια και τη συσσώρευση μη παραγωγικού πλούτου σε μικρά τμήματα της ελληνικής κοινωνίας, σε συνδυασμό με το τέλος της ρυθμίσεως του δημοσίου χρέους το 2032, υφίσταται ακόμα και ως θεωρητική σκέψη στον δημόσιο πολιτικό διάλογο. 

Είναι όμως βέβαιο ότι, αν χρησιμοποιούνταν τα κεφάλαια αυτά του Ταμείου Ανάκαμψης σε μία επικεντρωμένη χρηματοδότηση εκείνων των επενδύσεων, που θα υποστήριζαν μία βιώσιμη και ισορροπημένη ανάπτυξη για τα επόμενα χρόνια, όταν δεν θα υπήρχαν οι πόροι του ταμείου ανάκαμψης και δεν θα μπορούσαν εκ των πραγμάτων να επιτευχθούν τα θηριώδη και ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα, λόγω της απουσίας αυτών των πόρων, θα αποτελούσαν το πλαίσιο της αλλαγής αυτού του παρασιτικού οικονομικού ελληνικού μοντέλου και θα ετίθεντο οι βάσεις της ανταγωνιστικότητας στην ελληνική οικονομία. 

Το στρεβλό μοντέλο παραμένει ακλόνητο

Πλην όμως, η κυβέρνηση της ΝΔ λειτουργώντας με τον κλασικό πελατειακό τρόπο και με μέσον την διαφθορά, διοχέτευσε το μεγαλύτερο μέρος των κεφαλαίων αυτών στην παρασιτική οικονομική ολιγαρχία, που συνεχώς αυξάνει προκλητικά τον πλούτο της, ενώ την ίδια στιγμή οι οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες μεγεθύνονται δραματικά. Οι πόροι του Ταμείου Ανάπτυξης έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ποσοτική αύξηση του ακαθάριστου σχηματισμού παγίου κεφαλαίου, πλην όμως τόσο αυτοί, όσο και οι άμεσες ξένες επενδύσεις κατευθύνθηκαν κυρίως στο real estate, στις αγορές τουριστικών επιχειρήσεων και στην αγορά κατοικιών, επαναλαμβάνοντας το παλιό και προβληματικό παραγωγικό υπόδειγμα, το οποίο απειλεί την Ελλάδα με νέα χρεοκοπία. 

Την ίδια περίοδο, η περιώνυμη μεσαία τάξη υφίσταται την πλήρη απαξίωση λόγω της δραματικής αύξησης του πληθωρισμού και του ενεργειακού κόστους, που σταδιακά εισάγουν την χώρα σε ένα μόνιμο στασιμοπληθωρισμό, ιδιαίτερα υπονομευτικό για την ευάλωτη ελληνική οικονομία με το τεράστιο δημόσιο χρέος και τα μεγάλα ελλείμματα. Στα, δε, ασθενέστερα οικονομικά στρώματα η κατάσταση έχει ξεφύγει πλήρως, καθόσον οδηγούνται ολοένα και περισσότερο στο περιθώριο. Αν σε όλα αυτά υπολογίσει κανείς και το εκρηκτικό πρόβλημα των κόκκινων δανείων και της στέγης, που απειλείται από τα παραμονεύοντα οικονομικά funds, να επιπέσουν επ’ αυτής, γίνεται αντιληπτό ότι η κατάσταση οξύνεται όλο και περισσότερο και μετατρέπεται σε γάγγραινα. 

Έτσι τα κυβερνητικά επικοινωνιακά φληναφήματα από ένα ελεγχόμενο σύστημα ενημέρωσης, περί ισχυρής ελληνικής οικονομίας, που ο ρυθμός ανάπτυξης ξεπερνά αυτόν των χωρών της Ευρωζώνης, είναι στην ουσία στάχτη στα μάτια των ιθαγενών. Στην πραγματικότητα το ελληνικό ΑΕΠ παραμένει κατά 20% μικρότερο από αυτό που ήταν το 2007, πριν την είσοδο της χώρα στο μνημονιακό οδοστρωτήρα, ενώ στο διάστημα αυτό οι οικονομίες των χωρών της ΕΕ αυξήθηκαν κατά μέσο όρο κατά 17%.

Για αυτό, το γεγονός της αριθμητικής αύξησης των ρυθμών ανάπτυξης απέχει από το να υπάρχει πραγματική ανάπτυξη και ενίσχυση του βιοτικού επιπέδου του ελληνικού λαού, αφού η χώρα μας έχει τους χαμηλότερους πραγματικούς μισθούς ανάμεσα σε όλες τις ανεπτυγμένες οικονομίες. Σε συνδυασμό, δε, με τον έντονο πληθωρισμό, είναι χαμηλότεροι κατά πολύ πριν από την οικονομική κρίση του 2010. Το συνολικό βιοτικό επίπεδο παραμένει χαμηλό και η πλειοψηφία των εργαζομένων, αλλά και της μεσαίας τάξης που συνεχίζει να πλήττεται δεν επωφελήθηκε στο ελάχιστο από την εισδοχή των πόρων του Ταμείου Ανάπτυξης στην ελληνική οικονομία. 

Βόμβα στα θεμέλια της οικονομίας

Το μείζον ζήτημα, συνεπώς, που αποτελεί και την ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της χώρας είναι, ότι συνεχίζεται αενάως να αναπαράγεται ως οικονομικό μοντέλο, αυτό που αποτέλεσε την αιτία κατάρρευσης και της χρεοκοπίας, δηλαδή ανάπτυξη μέσα από την οικοδομή, τον τουρισμό και την απόλυτη εξάρτηση από τα Ευρωπαϊκά κονδύλια, τα οποία όπως προαναφέρθηκε δεν χρησιμοποιούνται για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου με στόχο την ενδογενή ανάπτυξη, αλλά διοχετεύονται στην παρασιτική ολιγαρχία και στους εφαπτόμενους με αυτήν κύκλους.

Ως προς το ζήτημα των εξαγωγών, που το κυβερνητικό αφήγημα προβάλλει, ότι αυξήθηκαν εντυπωσιακά τα τελευταία χρόνια, αυτό αποτελεί τη μισή αλήθεια, αφού ναι μεν παρατηρείται ονομαστική αύξηση, αλλά συνολικά παραμένουν σε πολύ χαμηλό επίπεδο εν σχέσει με το μέγεθος της οικονομίας.

Την ίδια, δε, ώρα συνεχίζεται η αύξηση των εισαγωγών με συνέπεια να διευρύνεται το έλλειμμα ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών από 2,1% το 2019 σε 7,5% κατά ετήσιο μέσο όρο την περίοδο 2020-2025. Αυτό, συνδυαστικά με τη σταθερά μειούμενη χαμηλή εγχώρια αποταμίευση, ως ποσοστό του ΑΕΠ, που είναι ο μικρότερος από όλες τις χώρες της ΕΕ, αποτελούν έναν εκρηκτικό αρνητικό συνδυασμό. Και αυτό γιατί όσο μειώνεται η εθνική αποταμίευση, τόσο μεγαλώνει αντιστοίχως η στενότητα πόρων, που αναγκαστικά οδηγεί σε μεγαλύτερο δανεισμό από το ξένο κεφάλαιο.

Η εξέλιξη αυτή δεν είναι αρνητική μόνο, λόγω της μεγαλύτερης εξάρτησης της χώρας από το ξένο δανειστικό κεφάλαιο, που καθορίζει εν πολλοίς και την πορεία της, αλλά και από το γεγονός ότι, όπως έδειξε η χρεοκοπία το 2010, μπορεί να πάψει ο ομαλός δανεισμός της, οπότε το φάσμα μίας νέας χρεοκοπίας να επανέλθει στο προσκήνιο.

Ανεξαρτήτως όμως αυτής της πρόβλεψης ο συνεχής δανεισμός και η δραματική αύξηση του δημοσίου χρέους αναμφισβήτητα αποτελούν μακροπρόθεσμα θηλιά στον λαιμό της. Όπως προαναφέρθηκε, οι ρυθμίσεις εξυπηρέτησης του τεράστιου δημοσίου χρέους λήγουν το 2032 και αν κανείς συνδυάσει την παγκόσμια γεωπολιτική ρευστότητα και το κλίμα αποκλίσεων εντός ΕΕ. είναι πολύ πιθανό η Ελλάδα κοντά σε αυτήν τη χρονική περίοδο να βρεθεί ξανά στο φάσμα μιας νέας καταστρεπτικότερης χρεοκοπίας.

Οι παραπάνω δυσοίωνες προβλέψεις αποτελούν σε γενικές γραμμές και διαπιστώσεις του ΙΟΒΕ, που στις εκθέσεις του αναφέρει, ότι συνολικά οι επενδύσεις μειώθηκαν και κυρίως ότι αυτό σχετίζεται με το γεγονός, ότι δεν υπάρχει επενδυτικό κύμα σε παραγωγικές επενδύσεις, αλλά κερδοσκοπικές επενδύσεις μικρής διάρκειας. Αντίθετα, οι επενδύσεις γίνονται σε κατασκευές και ακίνητα, ενώ ο στόχος της οικονομικής πολιτικής θα έπρεπε να είναι η αύξηση των επενδύσεων στην μεταποίηση και σε παραγωγικούς κλάδους, ώστε να αυξηθούν οι εξαγωγές των προϊόντων και να υπάρξουν παραγωγικές, ανταγωνιστικές επιχειρήσεις, που θα βοηθήσουν την χώρα να αντιμετωπίσει στο μέλλον τις σημερινές στρεβλώσεις.

Κακή είναι επίσης η κατάσταση της χώρας και στον πρωτογενή τομέα, που θα έπρεπε να ενισχύεται συστηματικά μέσα από οικονομικό σχεδιασμό, έτσι  ώστε να είναι σε θέση να είναι ανταγωνιστικός και να καλύπτει τις διατροφικές ανάγκες του ελληνικού λαού. Εξαιτίας όμως της ανεξέλεγκτης κλεπτοκρατίας, όπως κατέδειξε με εμφατικό τρόπο το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και της ακολουθούμενης ανερμάτιστης οικονομικής πολιτικής, η χώρα τα τελευταία χρόνια έχει απωλέσει, μεταξύ άλλων, και το 40% περίπου του ζωικού κεφαλαίου της. Πρόκειται για καταστρεπτικές συνέπειες, που συντελούνται στον σκληρό πυρήνα της ελληνικής οικονομίας χωρίς να αποκτούν την δέουσα δημοσιότητα, αφού καλύπτονται πίσω από επικοινωνιακά κυβερνητικά πυροτεχνήματα. 

Μεσαία τάξη σε απελπισία

Τέλος, εν σχέσει με τον πληθωρισμό, που κατατρώει την αγοραστική δύναμη της πλειοψηφίας των πολιτών, πέραν του γεγονότος ότι είναι κατά πολύ υψηλότερος από αντίστοιχους δείκτες ευρωπαϊκών χωρών, ο πυρήνας του προβλήματος αφορά τους ευαίσθητους τομείς της διαβίωσης του λαού, όπως είναι τα τρόφιμα. Η αύξηση, δε, στις τιμές αυτών των προϊόντων σχετίζεται αποκλειστικά και μόνο στην ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία από τα καρτέλ που δραστηριοποιούνται στη χώρα και την πρωτοφανή αδυναμία των ελεγκτικών μηχανισμών να ανακόψουν αυτήν την τρομακτική κερδοσκοπία. Τα κυβερνητικά ψελλίσματα περί εισαγόμενου πληθωρισμού αποδείχθηκαν στην πράξη ως ευτελή φληναφήματα. 

Είναι προφανές ότι, η Ελλάδα χρειάζεται ένα ολιστικό στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης με στόχο την ενίσχυση της ενδογενούς παραγωγής σε κρίσιμους τομείς, όπως είναι ο αγροδιατροφικός τομέας, οι ενεργειακές τεχνολογίες, η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου, η αμυντική βιομηχανία και η μετατροπή της σε ισχυρό πόλο διαμετακομιστικών εμπορεύσιμων υπηρεσιών. Αντί αυτών, δυστυχώς έχουμε, λόγω της κυριαρχίας ενός ιδιότυπου κυβερνητικού καθεστώτος της ΝΔ, που κινείται μεταξύ της μετριοκρατίας, των χαμηλών προσδοκιών και της ατομικής ή συντεχνιακής εξυπηρέτησης, την δημιουργία πλαισίου σήψης και παρακμής. Κανένα όραμα αναδημιουργίας και ισχυρού πλέγματος προστασίας του Ελληνισμού εν μέσω των έντονα ρευστών παγκόσμιων ανακατατάξεων δεν υπάρχει. 

Εξού και προκύπτει η άμεση ανάγκη μιας ριζικής πολιτικής αλλαγής μέσα από ένα νέο προοδευτικό πολιτικό κίνημα, που θα εφαρμόσει ένα ριζοσπαστικό και παράλληλα ορθολογικό πολιτικό πρόγραμμα αναγέννησης της χώρας.

«Νομική συζήτηση δεν άκουσα, παρά μόνο πολιτικές τοποθετήσεις. Θέλω νομικά λοιπόν ένας να μου εξηγήσει πώς η διαβίβαση ενός αιτήματος πολίτη είναι αξιόποινη πράξη», πρόσθεσε αμέσως μετά.

«Εγώ μετά από εδώ έχω συναντήσεις στο γραφείο μου με πολίτες της Ανατολικής Αττικής, οι οποίοι θα μου θέσουν ζητήματα που τους απασχολούν. Αν έρθει η κ. Κοβέσι και μου πει ότι αυτό δεν είναι ορθολογικό, ο ορθολογισμός είναι κάτι ξέρετε που κάποιες στιγμές είναι εξαιρετικά ανεπιεικής. Δεν έχουν όλοι οι πολίτες την ίδια ανάγκη και την ίδια ικανότητα να υπομένουν τις καθυστερήσεις. Σε ορισμένους μάλιστα έχει βαρύτατη συνέπεια η καθυστέρηση».

Και κατέληξε λέγοντας:

«Θεωρώ απολύτως απαράδεκτο να μου λέει κάποιος ότι έχω ηθική αυτουργία, δηλαδή με πειθώ και φορτικότητα κατέπεισα κάποιο Όργανο της Διοίκησης να κάνει παράνομη πράξη επειδή του διαβίβασα κάποιο αίτημα ενός πολίτη».

Πολιτικά, όμως, η κίνηση αυτή δείχνει ότι στην Ευρώπη υπάρχουν δύο αντίθετες οπτικές: Η μία βλέπει την Τουρκία ως αναγκαίο στρατηγικό εταίρο, ενώ η άλλη ως χώρα που πρέπει να αποκλειστεί από τον πυρήνα της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Η τροπολογία περιορίζει τη συμμετοχή της Τουρκίας στο αμυντικό σκέλος του Horizon Europe 2028-2034. Υποστηρίχθηκε από μεγάλη πλειοψηφία και αποτελεί πολιτικό μήνυμα υπέρ μιας πιο περιοριστικής στάσης απέναντι στην Άγκυρα. Ωστόσο, δεν πρόκειται για συνολικό αποκλεισμό, αλλά για προσπάθεια απομάκρυνσης της Τουρκίας από τον πιο στρατηγικό τομέα της ευρωπαϊκής συνεργασίας.

Γιατί το Horizon Europe έχει σημασία

Η Ευρώπη έχει αλλάξει λόγω του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας, της αβεβαιότητας για τις ΗΠΑ και της ανάγκης στρατηγικής αυτονομίας. Η άμυνα, η τεχνητή νοημοσύνη, τα drones, το διάστημα και η κυβερνοασφάλεια έχουν γίνει κρίσιμα πεδία ισχύος. Έτσι, το ποιος συμμετέχει σε αυτά τα προγράμματα δεν είναι πλέον τεχνικό ζήτημα, αλλά πολιτικό.

Η Τουρκία έχει σημαντική γεωστρατηγική θέση, τον 2ο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ και αναπτυσσόμενη αμυντική βιομηχανία, με εξαγωγές άνω των 10 δισ. δολαρίων. Παράγει drones, πυραυλικά συστήματα και στρατιωτικό εξοπλισμό που ενδιαφέρουν την Ευρώπη.
Όμως οι σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας παραμένουν προβληματικές, λόγω σημαντικών ζητημάτων, όπως το Κυπριακό, το Αιγαίο και ζητήματα κράτους δικαίου. Η ενταξιακή πορεία έχει παγώσει και η συνεργασία έχει γίνει περισσότερο συναλλακτική, παρά στρατηγική.

Ορισμένα κράτη (π.χ. Ελλάδα, Κύπρος, Γαλλία, Αυστρία) βλέπουν την Τουρκία ως πρόβλημα ασφάλειας. Άλλα (Ισπανία, Ιταλία, εν μέρει Γερμανία) τη θεωρούν απαραίτητο εταίρο για την ευρωπαϊκή άμυνα και την τουρκική αμυντική ισχύ αναγκαία για την ΕΕ. Καθώς όμως η ΕΕ δεν είναι ενωμένη για το ζήτημα, προκρίνει το εξής μοντέλο σχέσης: Συνεργασία, χωρίς πλήρη εμπιστοσύνη, αποκλείοντας την Τουρκία από τα πιο σημαντικά προγράμματα.

Η ψηφοφορία της SEDE δεν αποτελεί τελική απόφαση, αλλά ισχυρό πολιτικό σήμα. Το βασικό ερώτημα για την Ευρώπη παραμένει: Θα εντάξει την Τουρκία στη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας ή θα την κρατήσει εκτός; Η απάντηση δεν είναι ακόμη ξεκάθαρη, αλλά η τάση δείχνει μια Ευρώπη που προσπαθεί να χτίσει στρατηγική αυτονομία, ενώ ταυτόχρονα δυσκολεύεται να αποφασίσει ποιοι είναι οι πραγματικοί της εταίροι.

Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, χτυπούσε ακόμη και με το κεφάλι του τα αυτοκίνητα, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί. Αστυνομικές δυνάμεις έσπευσαν άμεσα στο σημείο, ακινητοποίησαν τον δράστη και τον μετέφεραν στο νοσοκομείο για την παροχή των πρώτων βοηθειών. Σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα για τα αίτια της πράξης του.

Οι κατηγορούμενοι δικάζονται κυρίως για ωμότητες που διαπράχθηκαν στη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου στη Συρία, ο οποίος ξέσπασε τον Μάρτιο του 2011 από την καταστολή φιλοδημοκρατικών διαδηλώσεων.

«Σήμερα ξεκινάμε τις πρώτες δίκες στο πλαίσιο της μεταβατικής δικαιοσύνης στη Συρία», δήλωσε ο δικαστής Φακρ αλ Ντιν αλ Αριάν κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας.

«Αφορά έναν κατηγορούμενο που βρίσκεται υπό κράτηση, ο οποίος βρίσκεται στο εδώλιο, καθώς και κατηγορούμενους που διαφεύγουν της δικαιοσύνης», διευκρίνισε. Η δίκη θα συνεχιστεί στις 10 Μαΐου.

Πέντε δεκαετίες διακυβέρνησης

Δικαστική πηγή, που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία της, δήλωσε στο AFP ότι η χθεσινή ακροαματική διαδικασία ήταν προοίμιο για την εξέταση των υποθέσεων του Μπασάρ αλ Άσαντ, του αδελφού του και άλλων προσωπικοτήτων όπως ο Νατζίμπ.

Ο Νατζίμπ, εξάδελφος του Μπασάρ αλ Άσαντ, συνελήφθη τον Ιανουάριο του 2025. Είναι πρώην επικεφαλής της πολιτικής ασφάλειας της Ντεράα, πόλης από την οποία ξεκίνησε το 2011 η εξέγερση κατά του Σύρου προέδρου. Κατηγορείται ότι διεξήγαγε εκεί ευρεία εκστρατεία καταστολής και συλλήψεων.

Η ανατροπή και η φυγή του Μπασάρ αλ Άσαντ στη Μόσχα έβαλε τέλος σε περισσότερες από πέντε δεκαετίες διακυβέρνησης της Συρίας από την οικογένειά του.

Σύμφωνα με δικαστική πηγή, και άλλες σημαντικές προσωπικότητες της διακυβέρνησης Άσαντ αναμένεται να δικαστούν, ανάμεσά τους ο Ουασίμ αλ Άσαντ, ένας άλλος εξάδελφος του ανατραπέντα προέδρου. Κατηγορούμενος είναι και ο Αμζάντ Γιούσεφ, βασικός ύποπτος για μια σφαγή που διαπράχθηκε το 2013 ο οποίος συνελήφθη αυτή την εβδομάδα, όπως και «πιλότοι που συμμετείχαν στον βομβαρδισμό συριακών πόλεων».

Από τον πόλεμο, που μαινόταν στη χώρα επί 13 χρόνια, σκοτώθηκαν περισσότεροι από μισό εκατομμύριο άνθρωποι.

Οι συριακές δυνάμεις βομβάρδισαν πολλές περιοχές που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο των ανταρτών, ενώ δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι εξαφανίστηκαν, κυρίως κρατούμενοι σε φυλακές.

Μετά την άνοδό τους στην εξουσία οι νέες αρχές της Συρίας έχουν συλλάβει πολλούς πρώην αξιωματούχους και έχουν υποσχεθεί ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη για τα εγκλήματα του προηγούμενου καθεστώτος.

Είναι η επίσημη θέση ενός κορυφαίου – και σχετικά του πλέον υπεύθυνου θεσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης – της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, που επίσημα, καθαρά -με λόγο καταλυτικό- δίνει μια ζοφερή εικόνα. Μιλάει για ”διαφθορά, κατάχρηση εξουσίας, νεποτισμό, απάτη και trading of power-εμπόριο εξουσίας(!)”! Αυτή είναι η Ελλάδα του Κ. Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του!

Η Λάουρα Κοβέσι είναι η Ευρωπαία Εισαγγελέας και δείχνει αποφασισμένη να προχωρήσει με συνέπεια – όπως οφείλουν να πράττουν όλοι οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης – το έργο που της έχει ανατεθεί. Αλλά οι δηλώσεις της, οι χαρακτηρισμοί και οι περιγραφές της αποτελούν πολιτικά στοιχεία, καίρια και κεντρικά για την ελληνική δημόσια πραγματικότητα.

Η κα Κοβέσι έθεσε – είτε θέλουν να το καταλάβουν, είτε δεν το θέλουν ο πρωθυπουργός και οι κυβερνητικοί – το κεντρικό πολιτικό ζήτημα της Χώρας: Διαφθορά και κατάχρηση εξουσίας! Διαφθορά και Κατάχρηση Εξουσίας, συνοδευόμενα και διαπλεκόμενα με νεποτισμό (=κατάχρηση εξουσίας μέσω οικογενειοκρατίας), με απάτη, με εμπόριο εξουσίας (=συναλλαγή και ανταλλάγματα από αθέμιτη άσκηση εξουσίας)!! Τι άλλο, να πούμε… Ο ελληνικός λαός, λοιπόν, ας κάνει το καθήκον του (κι αυτός)!

** ΥΓ: Αλήθεια, πόσο λυπάμαι – ή μάλλον όχι – όλους εκείνους που μετά από αυτό το ”λούσιμο” θα χαμογελάνε και θα αλληλοεκτιμώνται στα δείπνα του Φόρουμ, θα συγχωρίζονται με κείνη την πλαστικοποιημένη υποκριτική αγγλοσαξωνική ευγένεια και θα μοχθούν για… networking!! Άξιος ο… μισθός τους!!

Σύμφωνα με την εισαγγελική κρίση, πολλά από τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν ως νέα ήταν ήδη γνωστά και είχαν αξιολογηθεί κατά την αρχική έρευνα. Άλλα, πάλι, κρίθηκαν ανεπαρκή για να στοιχειοθετήσουν ουσιαστική ανατροπή των προηγούμενων πορισμάτων

Στην προκειμένη περίπτωση κρίθηκε ότι:

Δεν προέκυψαν ουσιώδη νέα πραγματικά περιστατικά.
Ορισμένες αναφορές βασίζονταν σε εκτιμήσεις ή ενδείξεις χωρίς αποδεικτική επάρκεια.
Η ανάγκη για περαιτέρω έρευνα δεν συνιστά από μόνη της λόγο επανεκκίνησης της διαδικασίας.

Οι περισσότεροι από τους τραυματίες βρίσκονταν εκεί, είπε ο Λισάκ. «Ήταν μια εξαιρετικά δύσκολη νύχτα», σημείωσε, προσθέτοντας ότι πολυώροφα κτίρια και οχήματα δέχθηκαν επιθέσεις σε δύο άλλες περιοχές. Η Οδησσός, ένα σημαντικό λιμάνι για τις ουκρανικές εξαγωγές, έχει αποτελέσει επανειλημμένα στόχο ρωσικών επιθέσεων.

«Δεν ανησύχησα», είπε ο Τραμπ στη συνέντευξη όταν ρωτήθηκε πόσο ανησύχησε στο ενδεχόμενο να τραυματιστεί αφού άκουσε τους πυροβολισμούς. «Καταλαβαίνω τη ζωή. Ζούμε σε έναν τρελό κόσμο».

Αναφερόμενος στα γεγονότα της επίθεσης, ο Τραμπ είπε στο 60 Minutes ότι η περιέργειά του πιθανώς καθυστέρησε τις προσπάθειες των Μυστικών Υπηρεσιών να τον μεταφέρει γρήγορα σε ασφαλές μέρος.

«Ήθελα να δω τι συνέβαινε», είπε ο Τραμπ. «Δεν τους το έκανα τόσο εύκολο. Ήθελα να δω τι γινόταν. Και εκείνη τη στιγμή αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε ότι ίσως ήταν ένα σοβαρό πρόβλημα, ένα διαφορετικό είδος προβλήματος.

«Ήμουν περιτριγυρισμένος από υπέροχους ανθρώπους», πρόσθεσε ο Τραμπ. «Και μάλλον τους έκανα να κινηθούν λίγο πιο αργά. Είπα: “Περιμένετε ένα λεπτό, περιμένετε ένα λεπτό”».

Οι αξιωματικοί των Μυστικών Υπηρεσιών, ωστόσο, έλεγαν επανειλημμένα στον πρόεδρο και στην πρώτη κυρία, Μελάνια Τραμπ, να πέσουν στο πάτωμα, ανέφερε ο Τραμπ.

«Άρχισα να περπατάω», είπε ο Τραμπ. «Και μου είπαν: “Παρακαλώ, πέσε κάτω, πέσε στο πάτωμα.” Έτσι έπεσα κάτω και η πρώτη κυρία έπεσε επίσης.»

Οι αξιωματικοί των Μυστικών Υπηρεσιών οδήγησαν τελικά τον Τραμπ και άλλα μέλη της κυβέρνησης σε ασφαλές μέρος μετά τους πυροβολισμούς.

Αστυνομικοί αντάλλαξαν πυροβολισμούς με τον δράστη Κόουλ Τόμας Άλεν, 31 ετών, από το Τόρανς της Καλιφόρνια, στο ξενοδοχείο, πριν τον ακινητοποιήσουν και τον συλλάβουν. Ο Άλεν ήταν οπλισμένος με μαχαίρια, ένα κυνηγετικό όπλο και ένα πιστόλι κατά τη στιγμή της σύλληψής του.

Η επίθεση φαίνεται να έχει πολιτικά κίνητρα και ενδέχεται να είχε ως στόχο και άλλους υψηλόβαθμους αξιωματούχους των ΗΠΑ εκτός από τον Τραμπ, σύμφωνα με τον αναπληρωτή γενικό εισαγγελέα των ΗΠΑ, Τοντ Μπλανς.

«Πιστεύουμε, με βάση μια πολύ αρχική εικόνα για το τι συνέβη, ότι είχε στο στόχαστρό του μέλη της κυβέρνησης», δήλωσε ο Μπλανς σε συνέντευξή του στο CBS News την Κυριακή.

Ο ύποπτος φέρεται να έστειλε σε μέλη της οικογένειάς του, κείμενο στο οποία καταφέρει σφοδρές επιθέσεις εναντίον της κυβέρνησης Τραμπ, το οποίο ορισμένοι έχουν περιγράψει ως «μανιφέστο». Το κείμενο των 1.100 λέξεων φέρει την υπογραφή «Cole ‘coldForce’ ‘Friendly Federal Assassin’ Allen».

Η συνέντευξη στο 60 Minutes πήρε συγκρουσιακό χαρακτήρα όταν η Ο’Ντόνελ διάβασε στον αέρα μέρος του μανιφέστου που φαινόταν να αναφέρεται στον Τραμπ ως «βιαστή» και «παιδεραστή» και του ζήτησε να απαντήσει.

«Περίμενα να το διαβάσετε αυτό, γιατί ήξερα ότι θα το κάνατε, επειδή είστε απαίσιοι άνθρωποι», είπε ο Τραμπ. «Ναι, το έγραψε αυτό, δεν είμαι βιαστής… Διάβασα το μανιφέστο. Ξέρετε, είναι ένας άρρωστος άνθρωπος. Δεν θα έπρεπε να το διαβάζετε αυτό στο 60 Minutes, είστε ντροπή, αλλά συνεχίστε, ας τελειώσουμε τη συνέντευξη», πρόσθεσε.

Ο Αμερικανός πρόεδρος συνέχισε να επιτίθεται στην Ο’Ντόνελ για το υπόλοιπο της συνέντευξης. Αφού εκείνη σημείωσε ότι ο Άλεν, είχε σύμφωνα με πληροφορίες συμμετάσχει σε διαδήλωση «No Kings», ο Τραμπ απάντησε: «Ο λόγος που υπάρχουν άνθρωποι σαν αυτόν είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν το «No Kings». Δεν είμαι βασιλιάς».

Παρά τις κριτικές του Τραμπ προς τον Τύπο, τον οποίο χαρακτήρισε «επιεική απέναντι στο έγκλημα», προέτρεψε την Ένωση Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου να επαναπρογραμματίσει την εκδήλωση εντός των επόμενων 30 ημερών.

«Δεν θέλω να το δω να ακυρώνεται. Νομίζω ότι είναι πραγματικά κακό να ακυρωθεί κάτι τέτοιο για έναν τρελό», σημειώνοντας ωστόσο, ότι «Δεν είναι ότι θέλω να πάω. Είμαι πολύ απασχολημένος. Δεν το χρειάζομαι αυτό».

Ενώ οδεύουν να συμπληρωθούν τρεις εβδομάδες αφότου κηρύχθηκε κατάπαυση του πυρός, έπειτα από 40 ημέρες εχθροπραξιών στη Μέση Ανατολή, η Μόσχα παραμένει ένας από τους κυριότερους υποστηρικτές της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ επιβεβαίωσε πως ο ρώσος πρόεδρος Πούτιν θα συναντηθεί με τον ΥΠΕΞ Αραγτσί.

Ο Ιρανός πρεσβευτής στη Ρωσική Ομοσπονδία, ο Καζέμ Τζαλαλί, σημείωσε μέσω X ότι το Ιράν και η Ρωσία ανήκουν σε «ενωμένο μέτωπο» που έχει απέναντί του τις «παγκόσμιες ηγεμονικές δυνάμεις» κι επιδιώκει «έναν κόσμο απαλλαγμένο από τη μονομέρεια και τη δυτική κυριαρχία». Ανέφερε ακόμη πως ο κ. Αραγτσί θα πάει «στην Αγία Πετρούπολη για να συναντηθεί με τον πρόεδρο» Πούτιν, στοιχείο πάντως που απουσιάζει στα τηλεγραφήματα των ρωσικών πρακτορείων ειδήσεων.

Ελλείψει σαφούς προοπτικής συνάντησης με αμερικανούς αντιπροσώπους, ο ιρανός υπουργός Εξωτερικών συνεχίζει τις επαφές του, ιδίως με την ηγεσία του Πακιστάν, που έχει αναλάβει να διαδραματίσει ρόλο μεσολαβητή και φιλοξένησε τον πρώτο γύρο των διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ. Αφίχθη την Παρασκευή στο Ισλαμαμπάντ, όπου συζήτησε με τον πανίσχυρο αρχηγό του στρατού Ασίμ Μουνίρ και τον πρωθυπουργό Σαμπάζ Σαρίφ, κατόπιν στο Ομάν, όπου συναντήθηκε με τον σουλτάνο Χάιθαμ μπιν Ταρίκ.

«Ως οι μόνες χώρες με ακτές στο Χορμούζ, επικεντρωνόμαστε σε τρόπους να εγγυηθούμε ασφαλή διέλευση προς όφελος όλων των αγαπητών γειτόνων μας και του κόσμου», διαβεβαίωσε μέσω X ο Αμπάς Αραγτσί μετά τη συνάντησή του με τον σουλτάνο του Ομάν, αναφερόμενος στο στενό που παραμένει υπό διπλό, ιρανικό και αμερικανικό, αποκλεισμό. Ο υπουργός συνομίλησε ακόμη τηλεφωνικά με τον τούρκο ομόλογό του Χακάν Φιντάν, προτού επιστρέψει για λίγες ώρες στο Πακιστάν και επιβιβαστεί χθες σε πτήση προς τη Ρωσία.

Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων FARS, έστειλε μέσω Πακιστάν «γραπτά μηνύματα» με αποδέκτες στην Ουάσιγκτον, όσον αφορά τις «κόκκινες γραμμές» της Τεχεράνης για το στενό του Oρμούζ και το πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

«Πολύ νικηφόροι»

Οι προσπάθειες να ξαναρχίσουν οι διμερείς διαπραγματεύσεις, ο πρώτος γύρος των οποίων ήταν άκαρπος στις αρχές του μήνα στο Ισλαμαμπάντ, ως τώρα δεν προχωρούν, κάτι που αποδίδεται κυρίως στην ανυποχώρητη στάση τόσο της Ουάσιγκτον όσο και της Τεχεράνης. Ο Ντόναλντ Τραμπ ακύρωσε το Σάββατο ταξίδι που προγραμματιζόταν να κάνουν στο Πακιστάν ο γαμπρός και σύμβουλός του Τζάρεντ Κούσνερ και ο ειδικός απεσταλμένος του Στιβ Γουίτκοφ.

«Είπα πως δεν πρόκειται πλέον» να γίνουν απευθείας συνομιλίες στο Ισλαμαμπάντ, είπε χθες ο αμερικανός πρόεδρος στο Fox News. «Αν θέλουν να μιλήσουμε, μπορούν να έρθουν (σ.σ. στις ΗΠΑ), ή μπορούν να μας τηλεφωνήσουν, έχουμε πολύ καλές και ασφαλείς τηλεφωνικές γραμμές».

«Έχουμε κάνει πολύ καλή δουλειά, αυτό θα τελειώσει σύντομα και θα είμαστε πολύ νικηφόροι», είπε ακόμη ο πρόεδρος Τραμπ. Προχθές Σάββατο ο ρεπουμπλικάνος απέκλεισε την υπόθεση σύνδεσης του πολέμου στο Ιράν με την έφοδο ενόπλου στον χώρο όπου βρισκόταν σε εξέλιξη η ετήσια δεξίωση της ένωσης των ανταποκριτών στον Λευκό Οίκο, στην οποία ήταν παρών μαζί με τη σύζυγο, τον αντιπρόεδρο και υπουργούς του, στο κέντρο της Ουάσιγκτον.

Καθώς το στενό του Oρμούζ, από όπου διέρχεται υπό κανονικές συνθήκες το 20% του πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου (ΥΦΑ) που καταναλώνεται παγκοσμίως, υφίσταται διπλό αποκλεισμό, τόσο από τους Ιρανούς όσο και από τους Αμερικανούς, οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ ανακοίνωσαν την αναχαίτιση στην Αραβική θάλασσα πλοίου που υφίσταται κυρώσεις, εξαιτίας της μεταφοράς «ιρανικών ενεργειακών προϊόντων», προτού το δεξαμενόπλοιο κάνει αναστροφή και αρχίσει την επιστροφή στο Ιράν «συνοδευόμενο».

Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη ενημέρωση από το μεικτό διοικητήριο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που είναι αρμόδιο για την περιοχή της Μέσης Ανατολής (CENTCOM, «κεντρική διοίκηση»), έχει εμποδιστεί η διέλευση «38 πλοίων» αφότου επιβλήθηκε ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών.

Η διοίκηση των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων απείλησε ξανά από την πλευρά της τις ΗΠΑ πως θα υπάρξει στρατιωτική ανταπόδοση αν συνεχιστεί ο αμερικανικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμένων, καταγγέλλοντας πράξεις «πειρατείας» στη θάλασσα.

Τουλάχιστον 14 νεκροί στον Λίβανο

Στο άλλο κύριο μέτωπο του πολέμου, στον Λίβανο, όπου οι εχθροπραξίες συνεχίζονται παρά την κατάπαυση του πυρός, ισραηλινοί βομβαρδισμοί στο νότιο τμήμα της χώρας στοίχισαν τη ζωή σε 14 ανθρώπους χθες Κυριακή, ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας στη Βηρυτό.

Πρόκειται για τον πιο βαρύ ημερήσιο απολογισμό θυμάτων αφού ανακοινώθηκε η κατάπαυση του πυρός, πριν από δέκα ημέρες, κατά την πηγή αυτή. Ανάμεσα στα θύματα ήταν δυο παιδιά, τόνισε το υπουργείο, διευκρινίζοντας πως άλλοι τουλάχιστον 37 άνθρωποι τραυματίστηκαν. Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις, που έχουν αναπτύξει μονάδες στον νότιο Λίβανο, έκαναν λόγο για έναν στρατιώτη τους πεσόντα «κατά τη διάρκεια μαχών», στις οποίες τραυματίστηκαν επίσης αξιωματικός και άλλοι πέντε στρατιώτες.

Το Ισραήλ και το σιιτικό κίνημα Χεζμπολάχ, που πρόσκειται στο Ιράν, αλληλοκατηγορούνται για παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός, που ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι παρατάθηκε για τρεις εβδομάδες.

«Οι παραβιάσεις της Χεζμπολάχ καταστρέφουν την κατάπαυση του πυρός», δήλωσε ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου σε βίντεο που δημοσιοποιήθηκε μετά το εβδομαδιαίο υπουργικό συμβούλιο. «Θα κάνουμε αυτό που είναι απαραίτητο για να αποκαταστήσουμε την ασφάλεια», διεμήνυσε. Η Χεζμπολάχ, απορρίπτοντας τις κατηγορίες αυτές, ορκίστηκε να συνεχίσει την «ανταπόδοση» κάθε «παραβίασης» της ανακωχής από την ισραηλινή πλευρά.

Πριν από τους θανάτους που ανακοινώθηκαν χθες βράδυ, το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου καταμετρούσε 2.509 νεκρούς και 7.755 τραυματίες στις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις από τη 2η Μαρτίου. Τουλάχιστον 36 από αυτούς σκοτώθηκαν σε πλήγματα αφού ανακοινώθηκε η κατάπαυση του πυρός, τη 17η Απριλίου.