<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>    <rss version="2.0"
      xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
      xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
      xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
      xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
      xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
      xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
          >

    <channel>
      <title>slpress.gr</title>
      <link>https://slpress.gr</link>
      <atom:link href="https://slpress.gr/xml/v1/posts/?api_key=4458493cdf56c6d72ed730b06a73dd2ab2361349d737d7a2" rel="self" type="application/rss+xml" />
      <description></description>
      <lastBuildDate>Mon, 16 Nov 2026 12:25:29 +0000</lastBuildDate>
      <language>el</language>
      <sy:updatePeriod>
      hourly      </sy:updatePeriod>
      <sy:updateFrequency>
      1      </sy:updateFrequency>
      

<image>
	<url>https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/11/cropped-slpress-favicon-32x32.png</url>
	<title>slpress.gr</title>
	<link>https://slpress.gr</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
      <item>
        <title>Απόθεμα 2.500 πυραύλων διαθέτει το Ιράν - Οι Χούθι 60 χλμ. από την Άντεν</title>
        <link>https://slpress.gr/diethni/apothema-2-500-piravlon-diathetei-to-iran-oi-xouthi-60-xlm-apo-tin-anten/</link>
        <guid isPermaLink="false">11977579</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΣΥΝΤΑΞΗ]]></dc:creator>
        <pubDate>Mon, 16 Nov 2026 14:05:40 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΔΙΕΘΝΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Το Ιράν διατηρεί αποθέματα που φτάνουν έως και τους 2.500 πυραύλους, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους τους οποίους επικαλείται η Wall Street Journal.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Την Κυριακή, η Τεχεράνη προειδοποίησε πως τα όπλα της δύνανται να πλήξουν αμερικανικά αεροσκάφη στη στρατιωτική βάση Φέρφορντ του Ηνωμένου Βασιλείου, σε μια κίνηση που ακολουθεί την ιρανική επίθεση κατά αμερικανικής εγκατάστασης στο Μπαχρέιν το Σαββατοκύριακο.</p>
<h3>Εκτιμήσεις για το οπλοστάσιο</h3>
<p>Βάσει στοιχείων των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών που παραθέτει η WSJ, η Ισλαμική Δημοκρατία διαθέτει από 1.500 έως 2.500 πυραύλους. Η Σιμόν Λεντίν, πρώην αναπληρώτρια υφυπουργός Άμυνας για τη Μέση Ανατολή επί πρώτης θητείας Ντόναλντ Τραμπ, επισήμανε πως ακόμη και ο χαμηλότερος αριθμός υποδηλώνει ότι η Τεχεράνη έχει αναπληρώσει το μισό του προπολεμικού της αποθέματος.</p>
<p>Όπως ανέφερε η ίδια στη Journal, το καθεστώς είχε ανασυγκροτήσει πλήρως το οπλοστάσιό του στο διάστημα μεταξύ του περσινού 12ήμερου πολέμου και της τρέχουσας σύγκρουσης.</p>
<p>Παρά τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης Τραμπ και του Ισραήλ περί αποδεκατισμού του ιρανικού προγράμματος, η Τεχεράνη εξακολουθεί να εξαπολύει επιθέσεις με drones και πυραύλους κατά αμερικανικών βάσεων και πλοίων στα Στενά του Ορμούζ. Παράλληλα, αυξάνεται η ανησυχία για την ακρίβεια των πληγμάτων, καθώς αναλύσεις έδειξαν ότι οι επιθέσεις του Ιουνίου και του Ιουλίου ήταν πιο εξελιγμένες, στοχεύοντας σε κοιτώνες στρατιωτών.</p>
<h3>Κλιμάκωση και απειλές</h3>
<p>Την Κυριακή, οι Φρουροί της Επανάστασης υποστήριξαν πως εκτόξευσαν έξι drones εναντίον αμερικανικού ραντάρ αεράμυνας στη βάση ελικοπτέρων Αλ-Ριφάα στο Μπαχρέιν. Οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ και του Μπαχρέιν ανέφεραν πως αναχαίτισαν τις επιθέσεις, με το Μπαχρέιν να κάνει λόγο για πράξη κλιμάκωσης.</p>
<p>Την ίδια ημέρα, το Ιράν κλιμάκωσε τη ρητορική του, προειδοποιώντας ότι ο βαλλιστικός πύραυλος Khorramshahr μπορεί να φτάσει σε αμερικανικές βάσεις στην Ευρώπη.</p>
<p>Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο τροποποιημένος πύραυλος θα μπορούσε να πλήξει τη βάση RAF Fairford, σε απόσταση περίπου 4.500 χιλιομέτρων. «Το βεληνεκές των πυραύλων του Ιράν δεν περιορίζεται σε όσα έχουν δει μέχρι τώρα», διαμήνυσαν τα ίδια μέσα. Υπενθυμίζεται ότι το Ιράν έχει απειλήσει ξανά τη συγκεκριμένη βάση, ενώ κατηγορείται για την ενορχήστρωση τρομοκρατικής συνωμοσίας που αποτράπηκε στα τέλη Σεπτεμβρίου.</p>
<h3>Οι Χούθι 60 χλμ. από την Άντεν</h3>
<p>Tην ίδια στιγμή, σε απόσταση περίπου 60 χιλιομέτρων από την Άντεν, όπου εδρεύει η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Υεμένης, έχουν φθάσει οι δυνάμεις του φιλοϊρανικού κινήματος Ανσαραλά (Χούθι), έπειτα από νέα εδαφικά κέρδη στο νότιο τμήμα της χώρας. Οι κυβερνητικές δυνάμεις αναδιατάσσονται για να ενισχύσουν την άμυνα της πόλης, καθώς οι αντάρτες συνεχίζουν την προέλασή τους.</p>
<p>Τέσσερις στρατιωτικές πηγές και δύο κυβερνητικές πηγές επιβεβαίωσαν την Κυριακή (15/11) στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι οι Χούθι κατέλαβαν τις περιοχές αλ Μακατίρα και αλ Μανταρίμπα, στην επαρχία Λαχτζ. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, οι αντάρτες έχουν εγκατασταθεί στο στρατόπεδο αλ Χαράζ, στην αλ Μανταρίμπα, από όπου συνεχίζουν να κινούνται προς την Άντεν. Η παραθαλάσσια πόλη αποτελεί την έδρα της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης από το 2014, όταν οι Χούθι κατέλαβαν την πρωτεύουσα Σανάα και μεγάλο μέρος της βόρειας Υεμένης, όπου συγκεντρώνεται και το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού της χώρας.</p>
<h3><strong>Αναδίπλωση των κυβερνητικών</strong></h3>
<p>Μπροστά στην προέλαση των ανταρτών, ο κυβερνητικός στρατός ανακοίνωσε την Κυριακή «αναδιάταξη των δυνάμεών του», με μονάδες να αποσύρονται από την περιοχή του στρατηγικής σημασίας στενού Μπαμπ ελ Μάντεμπ, στην Ερυθρά Θάλασσα, προκειμένου να ενισχύσουν την άμυνα της Άντεν και των γειτονικών επαρχιών.</p>
<p>Η απόφαση ακολούθησε τις επιτυχίες των Χούθι κατά μήκος των ακτών της επαρχίας Λαχτζ, ανάμεσα στο Μπαμπ ελ Μάντεμπ και την Άντεν. Το κίνημα είχε καταλάβει την περιοχή του στενού τον Σεπτέμβριο, ενώ οι κυβερνητικές δυνάμεις, που υποστηρίζονται από στρατιωτική συμμαχία υπό τη Σαουδική Αραβία, επιχειρούσαν να ανακτήσουν εδάφη. Δύο στρατιωτικές πηγές των Χούθι ανέφεραν στο AFP ότι οι μαχητές τους «πήραν θέσεις σε τομείς που εγκαταλείφθηκαν από τον εχθρό», σε παράκτια ζώνη «σχεδόν 150 χιλιομέτρων» κοντά στο Μπαμπ ελ Μάντεμπ.</p>
<p>Η αποχώρηση των κυβερνητικών δυνάμεων από την περιοχή επιτρέπει στην Ανσαραλά να ενισχύσει τη θέση της σε ένα από τα σημαντικότερα θαλάσσια περάσματα του κόσμου, που συνδέει την Ευρώπη με την Ασία μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Η στρατηγική σημασία του στενού έχει αυξηθεί ακόμη περισσότερο λόγω του de facto περιορισμού της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ από το Ιράν, στην ανατολική πλευρά της Αραβικής Χερσονήσου.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/10/iran_usa_apempe.jpg" length="120374" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Ενδιάμεσες εκλογές: Ουαί τοις ηττημένοις, αλλά... και τοις νικηταίς</title>
        <link>https://slpress.gr/diethni/endiameses-ekloges-ouai-tois-ittimenois-alla-kai-tois-nikitais/</link>
        <guid isPermaLink="false">11976180</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΤΡΙΠΟΥΛΑΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Mon, 16 Nov 2026 13:05:01 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΔΙΕΘΝΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p><span style="font-weight: 400;">Το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ κατέλαβε πολλούς εξαπίνης. Μολονότι γινόταν όλο και πιο σαφές ότι οι Ρεπουμπλικάνοι θα έχαναν τη Βουλή των Αντιπροσώπων, το περιθώριο της νίκης ξεπέρασε ακόμη και τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις των Δημοκρατικών.</span></p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p><span style="font-weight: 400">Παράλληλα, κανείς δεν περίμενε ότι οι Δημοκρατικοί θα κέρδιζαν και την Γερουσία στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ με τόση άνεση, επικρατώντας μάλιστα ακόμη και σε παραδοσιακά κάστρα των Ρεπουμπλικάνων όπως το Τέξας και το Κάνσας! Αναλυτές και πολιτικοί – από τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Τζ. Ντ. Βανς μέχρι γερουσιαστές, βουλευτές και στελέχη με μελλοντικές ηγετικές φιλοδοξίες – προσπάθησαν να ερμηνεύσουν την ηχηρή αποδοκιμασία του εκλογικού σώματος, προσφέροντας αποκλίνουσες ερμηνείες που ενδέχεται να επηρεάσουν την μελλοντική πορεία του κόμματος. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Οι επιπτώσεις του πολέμου στο Ιράν και η επιρροή του<a href="https://slpress.gr/tag/%CE%B9%CF%83%CF%81%CE%B1%CE%AE%CE%BB/"> Ισραήλ</a> στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, τα όρια στις απελάσεις παρανόμων μεταναστών που οδήγησαν σε υπερβάσεις από την Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE), καθώς και η αναποτελεσματικότητα του απερχόμενου ρεπουμπλικανικού Κογκρέσου συγκαταλέγονταν στα σημεία τριβής. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Παρόλα αυτά, η ισχυρή νίκη του Προέδρου Τραμπ το 2026 παραμένει απόδειξη ότι αρκετά από τα ζητήματα που ανέδειξε στην ατζέντα του (π.χ. η ανεξέλεγκτη παράνομη μετανάστευση, οι πληθωριστικές πολιτικές, ο γουοκισμός) βρήκαν απήχηση στους πολίτες σε ολόκληρη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένου ενός μεγάλου αριθμού αναποφάσιστων ψηφοφόρων που συχνά παίζουν καθοριστικό ρόλο στην οριστική επικράτηση του ενός κόμματος ή του άλλου. Σε αυτόν τον εκλογικό κύκλο, το μεγαλύτερο πρόβλημα φαίνεται να είναι ότι ο Πρόεδρος έχασε την επαφή με τον απλό ψηφοφόρο (ένα βασικό χαρακτηριστικό της λαϊκιστικής του ρητορικής που τελικά του χάρισε την προεδρία δύο φορές). </span></p>
<h3><strong>Οι αυξήσεις στα καύσιμα</strong></h3>
<p><span style="font-weight: 400">Οι Αμερικανοί έχουν αποδείξει σταθερά ότι οι επιλογές τους στην κάλπη επηρεάζονται κατά κύριο λόγο από την τσέπη τους. Ακόμη περισσότερο από την αύξηση του κόστους των καυσίμων που προκύπτει από τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις σε Ιράν και Ουκρανία, οι τελωνειακοί δασμοί που μετακυλίστηκαν στους καταναλωτές λόγω της δασμολογικής πολιτικής του Προέδρου ενδέχεται να προκάλεσαν πολύ μεγαλύτερη ζημιά απ’ ότι αρχικά εκτιμήθηκε. Ζούμε σε μια έντονα εμπορευματοποιημένη κοινωνία, όπου σχεδόν όλοι πραγματοποιούν αγορές από διαδικτυακές πλατφόρμες στις μέρες μας. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Συχνά, αυτές οι αγορές υποκινούνται εξίσου από ψυχολογικούς/συναισθηματικούς παράγοντες όσο και από πρακτικούς. Το να βλέπει ο καταναλωτής ένα μήνυμα για επιπλέον τέλη (δηλαδή φορολόγηση) που του επιβάλλονται (ακόμη κι αν το κόστος δεν είναι ιδιαίτερα υψηλό) μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την στάση του στην κάλπη. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Για ένα κόμμα που έχει ως σταθερό στόχο τον περιορισμό του κράτους, το να βλέπει ο καταναλωτής τον «Θείο Σαμ» να βάζει το χέρι του στις τσέπες του κάθε φορά που προβαίνει σε μια αγορά μοιάζει αρκετά παράλογο&#8230; Οι δασμοί μπορεί να αύξησαν τα κρατικά έσοδα και να ενίσχυσαν τον βιομηχανικό τομέα εσωτερικά, αλλά οι περισσότεροι ψηφοφόροι είτε δεν κατανοούν είτε δεν ενδιαφέρονται για την μακροοικονομία αν αισθάνονται ότι ζημιώνονται βραχυπρόθεσμα. Ο Πρόεδρος απέτυχε να εξηγήσει τα οφέλη των δασμών στους καταναλωτές. </span></p>
<h3><strong>Γιατί σάρωσαν οι Δημοκρατικοί</strong></h3>
<p><span style="font-weight: 400">Όσον αφορά τους Δημοκρατικούς, μετά τους πανηγυρισμούς για το «γαλάζιο τσουνάμι» που κατέκλεισε την Ουάσιγκτον, θα πρέπει κι αυτοί να δείξουν ιδιαίτερη προσοχή ώστε να μην διαβάσουν λάθος την λαϊκή ετυμηγορία και παρανοήσουν την εντολή που έλαβαν. Το εκλογικό ράπισμα που μοιάζει περισσότερο με απόρριψη της αποτυχίας της σημερινής κυβέρνησης να αντιμετωπίσει τα ζητήματα του κόστους διαβίωσης και του πληθωρισμού δεν πρέπει να εκληφθεί ως ψήφος εμπιστοσύνης στην ακροαριστερή ατζέντα κάποιων Δημοκρατικών. Είναι εξαιρετικά απίθανο οι 77 εκατομμύρια πολίτες που απέρριψαν ηχηρά το δόγμα του γουοκισμού, τα ανοιχτά σύνορα, έναν διαρκή «πόλεμο δι&#8217; αντιπροσώπων» με την Ρωσία κ.λπ., να άλλαξαν ξαφνικά γνώμη μέσα σε μόλις δύο χρόνια. </span></p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/politiki/einai-prokrima-gia-tis-proedrikes-i-itta-ton-repoumplikanon/" title="Είναι πρόκριμα για τις προεδρικές η ήττα των Ρεπουμπλικάνων;" target="_blank">
                    Είναι πρόκριμα για τις προεδρικές η ήττα των Ρεπουμπλικάνων;                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p><span style="font-weight: 400">Οι Δημοκρατικοί σάρωσαν στις εκλογές σε παναμερικανικό επίπεδο με την προοπτική να μπορέσουν να τιθασεύσουν ορισμένες από τις πολιτικές που εξοργίζουν το εκλογικό σώμα και να νομοθετήσουν πιο αποτελεσματικές λύσεις στα προβλήματα (κυρίως οικονομικά) που επηρεάζουν τη ζωές των Αμερικανών. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Αν οι Δημοκρατικοί μετατρέψουν αυτή την ευκαιρία σε ένα αδιάκοπο ανθρωποκυνηγητό εναντίον του Προέδρου, της οικογένειάς του και κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών σε βάρος της καλής διακυβέρνησης και νομοθέτησης, μπορεί πολύ εύκολα να βρεθούν στην ίδια ακριβώς θέση που βρίσκονται οι Ρεπουμπλικάνοι σήμερα. Ο κόσμος φαίνεται να χάνει την υπομονή του με την αναποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση της καθημερινότητας και με την υπερβολική προσήλωση στην προώθηση μιας ιδεολογικά αγκυλωτικής ατζέντας. </span></p>
<h3>ΗΠΑ: Ρήγμα στους Δημοκρατικούς</h3>
<p><span style="font-weight: 400">Εν τω μεταξύ, οι νίκες που σημείωσαν οι υποψήφιοι της πτέρυγας των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών ενδέχεται να πυροδοτήσουν αυξανόμενες διαμάχες εντός του Δημοκρατικού Κόμματος. Η δημόσια διχόνοια που εκδηλώθηκε τις ημέρες πριν από τις εκλογές στο Μίσιγκαν ήταν μια πρόγευση του τι μέλλει γενέσθαι, ενώ η αμφισβήτηση του ηγετικού ρόλου του Τσακ Σούμερ στην Γερουσία από τον Μπέρνι Σάντερς υποδηλώνει ότι η εσωτερική μάχη εξουσίας για τον έλεγχο του Δημοκρατικού Κόμματος θα συνεχιστεί. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Η ευρεία πλειοψηφία που εξασφάλισαν οι Δημοκρατικοί θα επιτρέψει στους ηγέτες του κόμματος να λειτουργούν χωρίς την στήριξη της συνιστώσας των<a href="https://www.dsausa.org/" target="_blank" rel="noopener"> Δημοκρατικών Σοσιαλιστών (DSA)</a> όπου χρειάζεται, αλλά θα διευρύνει σταδιακά το ρήγμα μεταξύ των Δημοκρατικών, οι οποίοι εμφανίζονται όλο και πιο κατακερματισμένοι, καθιστώντας αναπόφευκτη μια μελλοντική ιδεολογική αναμέτρηση για τον έλεγχο του κόμματος. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Για τον απλό ψηφοφόρο, ο κίνδυνος είναι ότι εάν και τα δύο κόμματα δεν λάβουν επιτέλους το μήνυμα, ανάμεσα στους δασμούς του Προέδρου Τραμπ και την ανάγκη των Δημοκρατικών για αυξημένα φορολογικά έσοδα προς χρηματοδότηση των διευρυμένων προγραμμάτων κοινωνικών δαπανών που προωθούν, η επόμενη διετία προδιαγράφεται εξαιρετικά οδυνηρή για τους φορολογουμένους της μεσαίας τάξης, οι οποίοι σχεδόν πάντα καλούνται να πληρώσουν το μάρμαρο όταν συγκρούονται τα μεγαθήρια. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Σε μια παράλληλη εξέλιξη, τα εκλογικά αποτελέσματα αποδείχθηκαν αρκετά ελπιδοφόρα για την Ομογένεια των ΗΠΑ, η οποία είδε τους υποψηφίους της και από τις δύο πλευρές να επικρατούν. Επίσης, θα έχει έναν δικό της άνθρωπο μέσα στην Γερουσία έπειτα από απουσία 14 ετών. Τουλάχιστον, ίσως αυτοί οι εκλεγμένοι αξιωματούχοι να καταφέρουν να σφυρηλατήσουν μια σημαντική διακομματική συνεργασία σε ζητήματα ζωτικής σημασίας για την περιφερειακή ασφάλεια και την περαιτέρω εμβάθυνση της μακροχρόνιας εταιρικής σχέσης ΗΠΑ-Ελλάδας η οποία εξελίσσεται σε στρατηγική.</span></p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/usa_el_gemini.jpg" length="87451" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>&quot;Η Γυναίκα της Ζάκυθος&quot;: Ένα έργο που έχει ακόμα πολλά να πει</title>
        <link>https://slpress.gr/politismos/i-ginaika-tis-zakithos-ena-ergo-pou-exei-akoma-polla-na-pei/</link>
        <guid isPermaLink="false">11977214</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΑΡΩΝΙΑΔΑ ΠΟΠΗ]]></dc:creator>
        <pubDate>Mon, 16 Nov 2026 11:48:48 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Όταν ο λόγος του Σολωμού συναντά τη δύναμη της θεατρικής πράξης στο σύνολό της, το αποτέλεσμα είναι τουλάχιστον συγκινητικό και άρτιο. Η μεταφορά ενός τόσο ιδιαίτερου και απαιτητικού λογοτεχνικού έργου στην θεατρική σκηνή δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ο λόγος έχει την δική του γλωσσική πυκνότητα, τον ιδιαίτερο ρυθμό και τις συμβολικές του προεκτάσεις.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Απαιτεί από τους ηθοποιούς όχι μόνο καλή άρθρωση και ερμηνευτική ικανότητα, αλλά κυρίως βαθιά κατανόηση του κειμένου, ώστε ν’ αποδοθεί και να φτάσει στον θεατή. Ο <a href="https://slpress.gr/tag/skinothetis/">σκηνοθέτης</a> Θεόδωρος Εσπίριτου δημιουργεί ένα σκηνικό περιβάλλον που υπηρετεί ουσιαστικά το έργο, δίχως ν’ αποσπά την προσοχή από τον λόγο, διαμορφώνει μια ατμόσφαιρα απολύτως ταιριαστή με τον σκοτεινό και βαθιά ανθρώπινο χαρακτήρα του κειμένου.</p>
<p>Δεν επιβάλλονται εντυπωσιασμοί, αλλά ανάδειξη των εσωτερικών εντάσεων και των αντιθέσεων που κρύβονται πίσω από τις λέξεις του Σολωμού. Ιδιαίτερη αναφορά και πολλά μπράβο στις πέντε ηθοποιούς. Πολύ καλές ερμηνείες, με εμφανή προσπάθεια κι αφοσίωση σ’ ένα κείμενο που δεν συγχωρεί αστοχίες.</p>
<p>Η γλωσσική δυσκολία του κειμένου με ιδιαίτερες εκφραστικές απαιτήσει και συνεχείς εναλλαγές, αποτελούν πραγματική πρόκληση για κάθε ερμηνευτή. Αποδεικνύουν πως έχουν γνώση ότι το κλασικό έργο χρειάζεται πάνω απ’ όλα σεβασμό, πολύ δουλειά και ουσιαστική επαφή με το κείμενο.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/politismos/matomenos-gamos-mia-parastasi-gia-ton-erota-kai-ti-moira/" title="Ματωμένος Γάμος: Μια παράσταση για τον έρωτα και τη μοίρα" target="_blank">
                    Ματωμένος Γάμος: Μια παράσταση για τον έρωτα και τη μοίρα                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Εξίσου προσεγμένη είναι η επιλογή των κοστουμιών, τα οποία εντάσσονται αρμονική στην συνολική αισθητική της παράστασης. Όλα μοιάζουν να έχουν την θέση και τον λόγο ύπαρξής τους, υπηρετώντας μια ενιαία θεατρική αντίληψη.</p>
<p>Αξίζει βέβαια, να σταθεί κανείς στο ίδιο το περιεχόμενο του έργου. <a href="https://www.ethnos.gr/todayinhistory/article/396042/pethaineiodionysiossolomostopioomorfopetraditoypoihtikoystemmatosthselladas" target="_blank" rel="noopener">Ο μέγιστος Σολωμός,</a> μέσα από τ’ αλληγορικά στοιχεία, σχολιάζει με σκληρότητα την υποκρισία, την αλαζονεία, την ιδιοτέλεια και την απουσία ανθρωπιάς. Απέναντι στον πόνο και την δυστυχία των άλλων αναδεικνύεται η μικρότητα ενός ανθρώπου που αδυνατεί να αισθανθεί συμπόνια. Θέμα που όσο κι αν γεννήθηκε σε άλλη ιστορική εποχή κάτω από σκληρές συνθήκες, παραμένει δυστυχώς επίκαιρη.</p>
<p>Η παράσταση κρατά το ενδιαφέρον του θεατή, δίνοντάς του την ευκαιρία να πλησιάσει έναν σπουδαίο δημιουργό μέσα από μια διαφορετική καλλιτεχνική προσέγγιση. Το καλό θέατρο δεν βρίσκεται στην ευκολία, αλλά στην δύναμη με την οποία σε κάνει ν’ αναμετρηθείς με όσα βλέπεις κι ακούς.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Η &#8220;Γυναίκα της Ζάκυθος&#8221; είναι ένα έργο που εξακολουθεί να έχει πολλά να μας πει.<br />
Μια παράσταση ουσιώδους θεάτρου, μην την χάσετε!</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>

<p>&nbsp;</p>
<p><strong>Σκηνοθεσία: Θεόδωρος Εσπίριτου</strong></p>
<p><strong>Ερμηνεία: Γεωργία Αγγουριδάκη, Μαργαρίτα Κόκκιζα, Χαρά Κονταξάκη, Ανδριάνα Παυσανίδου, Ασημένη Τούντα</strong></p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/apotypoma-texnis-solomos-theatro-gynaika-zakynthos-SLpress.jpg" length="226262" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Στο εδώλιο λόγω κυρώσεων ο πλοίαρχος του Smyrtos – Τι σηματοδοτεί για τη ναυτιλία</title>
        <link>https://slpress.gr/diethni/sto-edolio-logo-kiroseon-o-ploiarxos-tou-smyrtos-ti-simatodotei-gia-ti-naftilia/</link>
        <guid isPermaLink="false">11977354</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΜΑΛΑΓΚΟΝΙΑΡΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Mon, 16 Nov 2026 10:45:26 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΔΙΕΘΝΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Οι &#8220;αθέατες&#8221; πλευρές της επιβολής των κυρώσεων κατά της Ρωσίας και άλλων κρατών στο θαλάσσιο εμπόριο πετρελαίου έρχονται στην επιφάνεια μέσα στην αίθουσα ενός δικαστηρίου της Αγγλίας, προκαλώντας προβληματισμό στην παγκόσμια ναυτιλιακή κοινότητα. Κατηγορούμενος είναι ο Ινδός πλοίαρχος του δεξαμενόπλοιου &#8220;Smyrtos&#8221;, το οποίο φέρεται να μετέφερε ρωσικό πετρέλαιο κατά παράβαση των κυρώσεων.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Ωστόσο, η υπόθεση δεν αφορά πλέον απλώς ένα δεξαμενόπλοιο, ένα φορτίο ή έναν πλοίαρχο. Έχει εξελιχθεί σε μια ευρύτερη νομική δοκιμασία, για το πώς η εφαρμογή των κυρώσεων επηρεάζει ορισμένες από τις πιο θεμελιώδεις νομικές αρχές της ναυτιλίας, αλλά και για το ποιος φέρει την ευθύνη για τη μεταφορά ενός φορτίου που ενδέχεται να παραβιάζει τις κυρώσεις.</p>
<p>Η υπόθεση, που πήρε μεγάλες διαστάσεις, άρχισε να εξελίσσεται από τις 14 Ιουνίου. Εκείνη τη μέρα, το δεξαμενόπλοιο &#8220;Smyrtos&#8221;, ενώ διέσχιζε τη Μάγχη, καταλήφθηκε από Βρετανούς πεζοναύτες, έπειτα από έγκριση του τότε πρωθυπουργού Keir Starmer. Το πλοίο οδηγήθηκε κοντά στο Γουέιμουθ, στις νότιες ακτές της Αγγλίας και αργότερα τα περισσότερα από τα 24 μέλη του πληρώματος απελευθερώθηκαν.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Το &#8220;Smyrtos&#8221; μετέφερε περισσότερους από 100.000 τόνους ρωσικού αργού πετρελαίου τύπου Urals, που είχε φορτώσει από το μεγάλο ρωσικό εμπορικό λιμάνι Ουστ-Λούγκα (Ust-Luga), στον κόλπο της Φινλανδίας, με προορισμό την Ινδία. Το δεξαμενόπλοιο, που ναυπηγήθηκε το 2009 και έχει μεταφορική ικανότητα 106.969 τόνων (DWT), τέθηκε υπό καθεστώς κυρώσεων από την ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο τον Οκτώβριο του 2025. Ωστόσο, αν και είχε πραγματοποιήσει, από τότε, και άλλα ταξίδια περνώντας από τη Μάγχη, δεν είχε σημειωθεί κάποιο επεισόδιο.</p>
<p>Όμως, αυτή τη φορά υπήρχε μια εξέλιξη, που θεωρείται ότι ήταν καθοριστική. Το &#8220;Smyrtos&#8221; είχε διαγραφεί, από την 1η Μαΐου 2026, από το νηολόγιο του Καμερούν, με αποτέλεσμα στο τελευταίο ταξίδι να εμφανίζεται ως<em> «αγνώστου σημαίας»</em>. Όπως <a href="https://www.lloydslist.com/LL1157457/UK-seizes-shadow-fleet-tanker-expelled-from-Cameroon-registry" target="_blank" rel="noopener">είχε γράψει η βρετανική εφημερίδα Lloyd’s List το Καμερούν διέγραψε από το νηολόγιο του το &#8220;Smyrtos&#8221;</a> και άλλα 35 πλοία του λεγόμενου &#8220;σκιώδους στόλου&#8221;, κατόπιν διπλωματικών πιέσεων από την ΕΕ για να επιδεικνύει αυστηρότερη εποπτεία στις εγγραφές στο νηολόγιό του.</p>
<h3><strong>Το ζήτημα με το &#8220;Smyrtos&#8221;</strong></h3>
<p>Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της ευρωπαϊκής βάσης δεδομένων Equasis το &#8220;Smyrtos&#8221; είχε αλλάξει τρεις σημαίες μέσα σε διάστημα περίπου ενός έτους: Aπό του Παναμά πέρασε στης Γκάμπια και στη συνέχεια στου Καμερούν, από το νηολόγιο του οποίου διαγράφηκε την 1η Μαΐου 2026. Την ίδια περίοδο άλλαξε δύο φορές ιδιοκτησία, περνώντας σε εταιρείες με έδρα τις Σεϋχέλλες και το Χονγκ Κονγκ. Τα στοιχεία αυτά, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στο τελευταίο του ταξίδι δεν διέθετε αναγνωρισμένη σημαία, ενισχύουν τις ενδείξεις για τη σύνδεσή του με πρακτικές του λεγόμενου &#8220;σκιώδους στόλου&#8221;.</p>
<p>Το ζήτημα της νομιμότητας της επιχείρησης αποτέλεσε από την πρώτη στιγμή αντικείμενο αντιπαράθεσης. Το βρετανικό υπουργείο Άμυνας υποστήριξε ότι η κατάληψη έγινε εντός των χωρικών υδάτων της χώρας και ήταν σύμφωνη με την εθνική και διεθνή νομοθεσία.</p>
<p>Αντίθετα, ο David Hammond, ιδρυτής της ΜΚΟ Human Rights at Sea, υποστηρίζει ότι πραγματοποιήθηκε σε διεθνή ύδατα, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για πρωτοφανή περίπτωση αναχαίτισης πλοίου υπό κυρώσεις κατά τη διέλευσή του από τη Μάγχη. Προφανώς, αυτό είναι κάτι που θα τεθεί στη διάρκεια της δίκης, που έχει προσδιοριστεί να αρχίσει στις 15 Δεκεμβρίου 2026 στο Δικαστήριο Southwark Crown Court στο Λονδίνο.</p>
<h2><strong><em>&#8220;</em>Ποινικοποίηση του ναυτικού επαγγέλματος<em>&#8220;</em></strong></h2>
<p>Μοναδικός κατηγορούμενος στη δίκη θα είναι ο 38χρονος Ινδός πλοίαρχος Ajay Pant, με τον Hammond να υπογραμμίζει τους κινδύνους της <em>«ποινικοποίησης του ναυτικού επαγγέλματος»</em>. Η επισήμανσή του έχει μεγάλη επικαιρότητα καθώς ο Ινδός πλοίαρχος, πατέρας δύο παιδιών, ηλικίας 8 και ενός έτους, αντίστοιχα, βρίσκεται, από τον περασμένο Ιούλιο, προφυλακισμένος στις απηρχαιωμένες φυλακές του Γουίντσεστερ (HM Prison Winchester), ένα συγκρότημα που χτίστηκε μεταξύ 1846 και 1850.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Είναι η πρώτη γνωστή περίπτωση που ένα ευρωπαϊκό έθνος έχει κρατήσει έναν καπετάνιο πλοίου υπό κράτηση για τέτοιους λόγους και θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα ανησυχητικό προηγούμενο, λένε οι δικηγόροι και οι Οργανώσεις που υποστηρίζουν τα δικαιώματα των ναυτικών, σύμφωνα με <a href="https://www.aljazeera.com/features/2026/11/6/uk-jailing-of-indian-sailor-over-russia-sanctions-sets-off-perfect-storm" target="_blank" rel="noopener">το ρεπορτάζ του Al Jazzera</a>. «Πρόκειται για μια μοναδική περίπτωση», δήλωσε ο Tony Patten, εκπρόσωπος του Ηνωμένου Βασιλείου στην Διεθνή Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές (ITF).</p>
<p>Συχνά, οι ναυτικοί δεν γνωρίζουν αν το πλοίο στο οποίο εργάζονται μεταφέρει πετρέλαιο που υπόκειται σε κυρώσεις. «Το να τιμωρούνται αυτόματα οι ναυτικοί όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, δεν είναι δίκαιο. Εμείς θα υπερασπιζόμαστε πάντα τα δικαιώματα των ναυτικών», είπε ο ίδιος.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/oikonomia/pos-akironontai-stin-praxi-oi-naftiliakes-kiroseis-kata-tis-rosias/" title="Πως ακυρώνονται στην πράξη οι ναυτιλιακές κυρώσεις κατά της Ρωσίας" target="_blank">
                    Πως ακυρώνονται στην πράξη οι ναυτιλιακές κυρώσεις κατά της Ρωσίας                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν επίσης ακινητοποιήσει πλοία που θεωρούνται ύποπτα για παραβίαση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, αλλά ενώ έχουν κρατήσει τα σκάφη, έχουν μέχρι στιγμής αφήσει τους ναυτικούς να φύγουν. Τον περασμένο Μάρτιο ένας καπετάνιος ενός ύποπτου ρωσικού σκιώδους στόλου διώχθηκε ερήμην από γαλλικό δικαστήριο.</p>
<p>Σε μια άλλη υπόθεση από τη Φινλανδία, ένα δικαστήριο απέρριψε τις κατηγορίες εναντίον του καπετάνιου ενός ρωσικού πετρελαιοφόρου που κατηγορείται ότι προκάλεσε ζημιές σε υποθαλάσσια καλώδια στη Βαλτική Θάλασσα, λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του. Σε άλλες περιπτώσεις, τα ευρωπαϊκά έθνη έχουν απελευθερώσει ναυτικούς με πρόστιμα.</p>
<h3><strong>Βαρύτατες κατηγορίες για τον πλοίαρχο </strong></h3>
<p>Αντίθετα, ο Ajay αντιμετωπίζει έως και 10 χρόνια φυλάκισης εάν καταδικαστεί! Κατηγορείται βάσει Κανονισμού περί επιβολής των κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Ο ίδιος φέρεται ότι προμήθευσε ή παρέδωσε παράνομα περίπου 100.000 τόνους απαγορευμένου ρωσικού αργού πετρελαίου σε τρίτη χώρα (την <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%B9%CE%BD%CE%B4%CE%AF%CE%B1/">Ινδία</a>), ενώ κυβερνούσε ένα πλοίο χωρίς σημαία, το οποίο είχε διαγραφεί από το νηολόγιο του Καμερούν.</p>
<p>Η πρώτη φορά, που οδηγήθηκε ο Ινδός πλοίαρχος στο δικαστήριο ήταν τον περασμένο Ιούλιο, όπου απορρίφθηκε το αίτημά του, για να αποφυλακιστεί με εγγύηση. Η υπόθεση αναμένεται να αποτελέσει κρίσιμη δοκιμασία για την προθυμία του Ηνωμένου Βασιλείου να ασκήσει ποινικές διώξεις κατά μεμονωμένων ναυτικών, αντί να επικεντρώνεται στους ιδιοκτήτες και τους φορείς εκμετάλλευσης των πλοίων.</p>
<p>Όπως επισημαίνει η<a href="https://www.lloydslist.com/LL1157883/Trial-of-Smyrtos-master-set-to-become-test-case-for-criminalisation-of-shadow-fleet-seafarers" target="_blank" rel="noopener"> Lloyd&#8217;s List</a> η εξέλιξή της ενδέχεται να επαναπροσδιορίσει τα όρια μεταξύ εταιρικής και προσωπικής ποινικής ευθύνης, καθώς οι κυβερνήσεις εντείνουν την επιβολή των κυρώσεων κατά του ρωσικού &#8220;σκιώδους στόλου&#8221;. «Η δίωξη στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά του Ajay Pant, πλοιάρχου του δεξαμενόπλοιου &#8220;Smyrtos&#8221; – το οποίο ανήκει στον λεγόμενο &#8220;σκιώδη στόλο&#8221; και έχει κατασχεθεί – εξελίσσεται σε μια υπόθεση-ορόσημο όσον αφορά τις κυρώσεις.</p>
<p>Η υπόθεση ενδέχεται να κρίνει αν μεμονωμένοι ναυτικοί μπορούν να φέρουν ποινική ευθύνη για τον ρόλο τους στις δραστηριότητες του ρωσικού &#8220;σκιώδους στόλου&#8221;», επεσήμανε η εφημερίδα, για να υπογραμμίσει ότι «η βρετανική Εισαγγελική Αρχή (Crown Prosecution Service) αντί να εστιάσει αποκλειστικά στο πλοίο ή στους ιδιοκτήτες του, επέλεξε να ασκήσει ποινικές διώξεις κατά του πλοιάρχου».</p>
<p>Η τελευταία δικαστική διαδικασία πραγματοποιήθηκε στις 12 Νοεμβρίου, προκειμένου να εξεταστεί αίτημα της υπεράσπισης για την απαλλαγή του πλοιάρχου πριν από τη δίκη. Δεν έχει γίνει γνωστό αν εκδόθηκε απόφαση επί του αιτήματος, ενώ η δίκη εξακολουθεί να είναι προγραμματισμένη για τις 15 Δεκεμβρίου.</p>
<p>Στο μεταξύ, η υπόθεση παρακολουθείται στενά από τις αρχές της Ινδίας ενώ πολλές προσπάθειες κινητοποίησης οργανώσεων για τη στήριξη του συζύγου της κάνει η σύζυγός του Ritu. Η ίδια τον έχει επισκεφθεί δύο φορές και όπως έχει πει προσπαθεί να επικοινωνεί του μαζί με σύντομες τηλεφωνικές κλήσεις. «Δεν θέλω να νιώθει ότι έχει ξεχαστεί», ανέφερε.</p>
<p>Όμως, παρά τις δυσκολίες παραμένει αισιόδοξη, καθώς έχει δεχθεί μεγάλη υποστήριξη από την παγκόσμια κοινότητα των ναυτικών. «Όταν άρχισα να δημοσιεύω στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έλαβα τόσα πολλά μηνύματα από οικογένειες και συζύγους ναυτικών», είπε. «Η οικογένεια κάθε ναυτικού με τον οποίο έχω μιλήσει ταυτίζεται με αυτό (σ.σ. το πρόβλημα). Τόσοι πολλοί ναυτικοί στοχοποιούνται αυτή τη στιγμή εξαιτίας των συγκρούσεων στη θάλασσα και γίνονται αποδιοπομπαίοι τράγοι». «Πρέπει να τον φέρω πίσω στο σπίτι», κατέληξε.</p>
<h3><strong>Νομικές προεκτάσεις και αντίκτυπος στη διεθνή ναυτιλία</strong></h3>
<p>Τα ζητήματα που ανακύπτουν από την υπόθεση είναι πολλά και σύνθετα, καθώς εντάσσονται σε μια ευρύτερη συζήτηση σχετικά με την επιβολή των κυρώσεων, την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και την ποινικοποίηση του ναυτικού επαγγέλματος. Όπως επισημαίνει στην αρθρογραφία της η Lloyd&#8217;s List, το βασικό ερώτημα για τη ναυτιλιακή βιομηχανία είναι πού βρίσκεται η διαχωριστική γραμμή μεταξύ της εταιρικής ευθύνης και της ατομικής ποινικής ευθύνης.</p>
<p>Οι εμπορικές αποφάσεις για τη δρομολόγηση των πλοίων, τις ναυλώσεις και τις δομές ιδιοκτησίας λαμβάνονται κατά κανόνα μακριά από τη γέφυρα του πλοίου. Όταν, όμως, ενεργοποιούνται οι μηχανισμοί επιβολής του νόμου, ο πλοίαρχος βρίσκεται συχνά στο προσκήνιο, καθώς είναι πιο άμεσα προσβάσιμος στις αρχές και περισσότερο εκτεθειμένος στον κίνδυνο κράτησης. Αυτό δεν σημαίνει ότι απαλλάσσεται από τις δικές του νομικές υποχρεώσεις, ιδιαίτερα όταν υπηρετεί σε πλοία που υπόκεινται σε κυρώσεις ή στερούνται σημαίας.</p>
<p>Ωστόσο, η υπόθεση του &#8220;Smyrtos&#8221; αναδεικνύει τον κίνδυνο το βάρος της επιβολής των κυρώσεων να μεταφέρεται στους μεμονωμένους ναυτικούς, αντί να επικεντρώνεται στα δίκτυα που οργανώνουν τις δραστηριότητες του &#8220;σκιώδους στόλου&#8221; και αποκομίζουν κέρδη από αυτές.</p>
<p>Η απόφαση που θα εκδώσει η αγγλική δικαιοσύνη και, κυρίως, το σκεπτικό της ενδέχεται να έχουν ευρύτερο αντίκτυπο στη διεθνή ναυτιλία. Όπως επισημαίνει <a href="https://www.lloydslist.com/LL1159022/The-Smyrtos-case-is-changing-the-risk-equation-for-seafarers" target="_blank" rel="noopener">η Lloyd&#8217;s List</a>, η υπόθεση μπορεί να αλλάξει την εξίσωση των κινδύνων που αντιμετωπίζουν οι ναυτικοί, καθώς θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη θα αντιμετωπίζουν στο εξής τις φερόμενες παραβιάσεις των κυρώσεων από πλοία του &#8220;σκιώδους στόλου&#8221;.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/koinonia/oi-kindinoi-pou-apeiloun-tin-igeia-ton-naftikon/" title="Οι κίνδυνοι που απειλούν την υγεία των ναυτικών" target="_blank">
                    Οι κίνδυνοι που απειλούν την υγεία των ναυτικών                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Η εξέλιξη αυτή καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη προστασίας των πληρωμάτων. Οι ναυτικοί πρέπει να διαθέτουν επαρκή πληροφόρηση για τους νομικούς κινδύνους που συνδέονται με ένα πλοίο πριν ναυτολογηθούν σε αυτό. Παράλληλα, όταν οι συνθήκες μεταβάλλονται ουσιωδώς κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού, πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εκφράζουν τις ανησυχίες τους και, εφόσον χρειάζεται, να ζητούν τον επαναπατρισμό τους χωρίς αρνητικές συνέπειες για την επαγγελματική τους πορεία.</p>
<p>Αντίστοιχες ευθύνες έχουν οι πλοιοκτήτες, οι διαχειριστές και τα γραφεία ευρέσεως πληρωμάτων, που οφείλουν να ενημερώνουν και να προστατεύουν τους εργαζομένους τους. Από την πλευρά τους, οι ασφαλιστικοί φορείς καλούνται να εξετάσουν εάν οι υφιστάμενες καλύψεις επαρκούν σε περιπτώσεις παρατεταμένης κράτησης ή ποινικής δίωξης ναυτικών σε ξένες δικαιοδοσίες.</p>
<p>Όποια κι αν είναι η έκβαση της δίκης, η υπόθεση του &#8220;Smyrtos&#8221; έχει ήδη αναδειχθεί σε κάτι πολύ ευρύτερο από μια φερόμενη παραβίαση των κυρώσεων από τον πλοίαρχο ενός δεξαμενόπλοιου. Αποτελεί μια δοκιμασία για τα όρια της ποινικής ευθύνης των ναυτικών και για τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη επιλέγουν να επιβάλλουν τις κυρώσεις τους, στο πλαίσιο ευρύτερων γεωπολιτικών επιδιώξεων.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/dexamenoploio-ape-cyroseis-russia-petrelaio-tanker-ploiarxos-nautilia-naytikoi-SLpress.jpg" length="134617" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Κυπριακό και ευρωτουρκικά στο ίδιο τραπέζι</title>
        <link>https://slpress.gr/ethnika/kipriako-kai-evrotourkika-sto-idio-trapezi/</link>
        <guid isPermaLink="false">11977209</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Mon, 16 Nov 2026 09:46:35 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΕΘΝΙΚΑ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Η εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κυπριακό δεν κινείται σε ένα θεωρητικό πεδίο. Το μήνυμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Άγκυρα είναι πως είναι έτοιμη να συνδέσει στην πράξη το Κυπριακό με τα ευρωτουρκικά. Και φαίνεται πως είναι πλέον αυτή η διασύνδεση συγκεκριμένη: Έναρξη διαλόγου για αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης Τουρκίας-ΕΕ με την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Σημειώνεται ότι στην Άγκυρα ενδιαφέρονται και για τη φιλελευθεροποίηση θεωρήσεων εισόδου και το SAFE. Και δεν υποβαθμίζει τη σημασία τους. Το ιδιαίτερο &#8220;κοινό ενδιαφέρον&#8221;, ωστόσο, Ευρωπαίων και Τούρκων είναι η Τελωνειακή Ένωση. Υπενθυμίζεται ότι το 2025 ο όγκος των ευρωτουρκικών συναλλαγών έφθασε τα 217,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Σε περίπτωση αναβάθμισης της Τελωνειακής Ένωσης αυτές οι συναλλαγές θα φθάσουν, τουλάχιστον, στα 500 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Συνεπώς, αμφίδρομο είναι το συμφέρον.</p>
<p><strong>Διασύνδεση ευρωτουρκικών και Κυπριακού</strong></p>
<p>Είναι πρόδηλο ότι οι συνεννοήσεις Λευκωσίας και Βρυξελλών οδηγούν σε μια προσπάθεια διασύνδεσης των ευρωτουρκικών με το Κυπριακό. Τούτο θα πράξει ο Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Ειδικός Εκπρόσωπος της <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%B5%CE%B5/">ΕΕ</a> για την Κύπρο, Ραφαέλε Φίτο, στις 20 Νοεμβρίου στην Άγκυρα, όταν θα συναντηθεί με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/ethnika/oi-19-protaseis-xristodoulidi-gia-to-kipriako/" title="Οι 19 προτάσεις Χριστοδουλίδη για το Κυπριακό" target="_blank">
                    Οι 19 προτάσεις Χριστοδουλίδη για το Κυπριακό                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Ο κ. Φίτο είχε την περασμένη Πέμπτη, μακρά τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, με τον οποίο συζήτησε τα ζητήματα αυτά, πρωτίστως το επικείμενο ταξίδι του Ευρωπαίου αξιωματούχου στην τουρκική πρωτεύουσα και το γεγονός ότι η πλευρά της ΕΕ θα θέσει στην ατζέντα το Κυπριακό. Τούτο το γνωρίζουν ήδη στην Τουρκία, οπότε και θα είναι προετοιμασμένοι.</p>
<h3><strong>Τι θα κερδίσει η Άγκυρα</strong></h3>
<p>Είναι σαφές πως το θέμα της Τελωνειακής Ένωσης αποτελεί κεφάλαιο το οποίο ενδιαφέρει πολύ την κατοχική Τουρκία, κυρίως σε ό,τι αφορά την οικονομική διάσταση. Τι θα κερδίσει η Άγκυρα; Έναρξη διαλόγου, που διακαώς θέλει (το θέλουν και οι Ευρωπαίοι). Η πορεία και το αποτέλεσμα αυτού του διαλόγου, ωστόσο, θα εξαρτάται και από την πορεία των συζητήσεων στο Κυπριακό. Τι έχει να χάσει η Άγκυρα; Επί της ουσίας τίποτε, πλην του γεγονότος ότι θα συναινέσει στην έναρξη διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό, που εμποδίζει σήμερα.</p>
<p>Τόσο η έναρξη του ενός διαλόγου (ευρωτουρκικών) όσο και του άλλου (Κυπριακό) δεν προδικάζει οτιδήποτε. <a href="https://www.philenews.com/politiki/article/1788285/nea-ekklisi-proedrou-christodoulidi-pros-tourkia-ke-katechomena-gia-tous-agnooumenous-den-tha-simvivastoume-me-ti-lithi/" target="_blank" rel="noopener">Και σίγουρα δεν είναι θέμα μερικών ημερών η διάρκεια των συζητήσεων για την Τελωνειακή Ένωση, αλλά χρόνων</a>. Ενδιαφέρει, όμως, την Τουρκία να ξεπαγώσει ο διάλογος με την ΕΕ.</p>
<p>Προφανώς και η πορεία των δυο διαδικασιών θα διασυνδέεται. Αυτός είναι, όπως αναφέρθηκε, ο στόχος των Βρυξελλών. Η Λευκωσία από την αρχή αυτό επιδίωκε, εξ ου και οι πρωτοβουλίες που αναπτύσσει.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/xristodoulids-cypriako-cyprus-tourkia-SLpress.jpg" length="128074" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Το Πεκίνο επιβεβαίωσε την τριμερή σύνοδο κορυφής Σι-Τραμπ-Πούτιν στις 19/11</title>
        <link>https://slpress.gr/diethni/to-pekino-epivevaiose-tin-trimeri-sinodo-korifis-si-trab-poutin-tin-pempti/</link>
        <guid isPermaLink="false">11977542</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΣΥΝΤΑΞΗ]]></dc:creator>
        <pubDate>Mon, 16 Nov 2026 08:25:32 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΔΙΕΘΝΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Το Πεκίνο επιβεβαίωσε σήμερα ότι ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ, ο αμερικανός ομόλογός του Ντόναλντ Τραμπ και ο ρώσος ομόλογός τους Βλαντίμιρ Πούτιν θα συμμετάσχουν στην πρώτη τους τριμερή σύνοδο την Πέμπτη 19η Νοεμβρίου στη Σεντζέν, στη νοτιοανατολική Κίνα.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ &#8211; ΜΠΕ «τη 19η Νοεμβρίου, ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ θα οργανώσει συνάντηση των αρχηγών κρατών της Κίνας, της Ρωσίας και των ΗΠΑ με τον ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν και τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στη Σεντζέν», ανέφερε το υπουργείο Εξωτερικών σε λακωνική ανακοίνωσή του, χωρίς άλλες διευκρινίσεις.</p>
<p>Η τριμερής σύνοδος θα διεξαχθεί στο περιθώριο αυτής της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC), που αρχίζει μεθαύριο Τετάρτη. Το Κρεμλίνο και ο Λευκός Οίκος είχαν ήδη αναγγείλει την τριμερή συνάντηση.</p>
<p>Ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να επιδιώκει να θίξει το ζήτημα της μείωσης των πυρηνικών όπλων σε παγκόσμια κλίμακα, ενώ τη συνάντηση αναμένεται να απασχολήσει επίσης ο πόλεμος που εξαπολύθηκε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ την 28η Φεβρουαρίου, σύμφωνα με αμερικανούς αξιωματούχους. Αντίθετα, δεν αναμένεται να θίξει εκείνος τον πόλεμο της Ρωσίας και της Ουκρανίας.</p>
<p>Ο γερμανός πρόεδρος Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ δήλωσε πως κατά τη διάρκεια πρόσφατης συνάντησής του με τον ομόλογό του Σι, ο κινέζος πρόεδρος επέδειξε κάποιον εκνευρισμό όταν έθιξε την ιδέα να γίνουν τριμερείς συνομιλίες για την Ουκρανία.</p>
<p>«Τόνισε ρητώς ότι πρόκειται για ευρωπαϊκό πόλεμο» και «οι Ευρωπαίοι πρέπει να είναι επίσης παρόντες στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», είπε ο αρχηγός του γερμανικού κράτους στη δημόσια τηλεόραση ARD.</p>
<p>Ενώ για τον πυρηνικό αφοπλισμό η θέση της Κίνας εδώ και δεκαετίες είναι πως επαφίεται στις ΗΠΑ και στη Ρωσία να μειώσουν τα πυρηνικά τους οπλοστάσια &#8211; τα δυο μεγαλύτερα στον κόσμο &#8211; και το Πεκίνο δεν θα αποδεχόταν τον περιορισμό του δικού του, που δεν χωράει σύγκριση.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/10/trump-1024x683-1-e1761807895458.jpg" length="48404" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Λιβύη: Η Τουρκία ηγεμονεύει, οι ΗΠΑ επενδύουν και η Ελλάδα απουσιάζει</title>
        <link>https://slpress.gr/ethnika/livii-i-tourkia-igemonevei-oi-ipa-ependioun-kai-i-ellada-apousiazei/</link>
        <guid isPermaLink="false">11977273</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Mon, 16 Nov 2026 00:00:46 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΕΘΝΙΚΑ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Είναι πλέον πασιφανές ότι η Τουρκία βρίσκεται σε μια συστηματική διαδικασία αναβάθμισης του γεωπολιτικού της ρόλου, επιχειρώντας να εμφανιστεί ως ο βασικός εγγυητής της ενοποίησης της Λιβύης, μία κατακερματισμένης χώρας. Η δε Άγκυρα, από στρατιωτικός προστάτης, γίνεται πολιτικός διαμεσολαβητής&#8230;</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Ο Ερντογάν συναντά τον επικεφαλής της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Τρίπολης, Αμπντουλχαμίντ Νταμπεϊμπά, ενώ την ίδια στιγμή η τουρκική στρατιωτική ηγεσία υποδέχεται στην Άγκυρα τον Χάλεντ Χαφτάρ, αρχηγό του επιτελείου του Στρατού του πολέμαρχου Χαλίφα Χαφτάρ στην Ανατολική Λιβύη. Βλέπουμε ότι η Άγκυρα επιδιώκει στρατηγική παρουσία και στις δύο πλευρές της χώρας και το κάνει μεθοδικά.</p>
<p>Όπως είναι γνωστόν η <a href="https://slpress.gr/tag/%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1/">Τουρκία</a> στήριξε στρατιωτικά και πολιτικά την κυβέρνηση της Τρίπολης, ανακόπτοντας το 2019-2020 την προέλαση των δυνάμεων του Χαλίφα Χαφτάρ. Σήμερα όμως η Άγκυρα έχει αντιληφθεί κάτι που η Αθήνα φαίνεται να μην έχει ενσωματώσει στον σχεδιασμό της: Στην Λιβύη δεν αρκεί να διατηρείς σχέσεις με μία κυβέρνηση. Πρέπει να διαθέτεις ερείσματα σε όλους τους πραγματικούς πόλους εξουσίας.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/diethni/tha-petixei-tin-epanenosi-tis-liviis-i-tourkia-o-s-xaftar-stin-agkira/" title="Θα πετύχει την επανένωση της Λιβύης η Τουρκία; – Ο Σ. Χαφτάρ στην Άγκυρα" target="_blank">
                    Θα πετύχει την επανένωση της Λιβύης η Τουρκία; – Ο Σ. Χαφτάρ στην Άγκυρα                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Η προσέγγιση με την οικογένεια Χαφτάρ, οι επαφές με την στρατιωτική ηγεσία στην Κυρηναική και οι προσπάθειες ενοποίησης των στρατιωτικών δομών δημιουργούν ένα νέο πλαίσιο τουρκικής επιρροής. Η<a href="https://www.militaire.gr/livyi-i-agkyra-kerdizei-to-geopolitiko-paichnidi-eno-i-athina-parakoloythei-kai-pali-amichana/" target="_blank" rel="noopener"> Άγκυρα φιλοδοξεί να μετατραπεί από εμπλεκόμενο μέρος της λιβυκής κρίσης σε απαραίτητο συνομιλητή όλων των πλευρών</a>.</p>
<h3><strong>ΗΠΑ: Ενοποίηση με αντάλλαγμα την ενέργεια</strong></h3>
<p>Στο επίκεντρο αυτής της διαδικασίας βρίσκεται ο Αμερικανό-Λιβανέζος επιχειρηματίας Μασάντ Μπούλος, ανώτερος σύμβουλος του Ντόναλντ Τραμπ για τις αραβικές και αφρικανικές υποθέσεις και συμπέθερος του! Η αμερικανική πρωτοβουλία για την ενοποίηση της Λιβύης δεν είναι απλώς μια διπλωματική προσπάθεια συμφιλίωσης δύο αντίπαλων πολιτικών και στρατιωτικών κέντρων. Έχει ισχυρή ενεργειακή και οικονομική διάσταση.</p>
<p>Το σχέδιο προβλέπει μια μορφή κατανομής της εξουσίας μεταξύ των δύο πλευρών, με τον Νταμπεϊμπά να παραμένει στην πρωθυπουργία και τον Σαντάμ Χαφτάρ να αποκτά κεντρικό ρόλο στο νέο πολιτειακό σχήμα. Η Τρίπολη διαθέτει την διεθνώς αναγνωρισμένη πολιτική και θεσμική υπόσταση, ενώ η οικογένεια Χαφτάρ ελέγχει σημαντικό μέρος της ανατολικής επικράτειας, όπου βρίσκονται κρίσιμα πετρελαϊκά κοιτάσματα και εγκαταστάσεις εξαγωγής, αλλά και τον Νότο με τα περάσματα προς την Υποσαχάρια Αφρική.</p>
<p>Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να συνδέσει την πολιτική ενοποίηση με μεγάλες αμερικανικές ενεργειακές επενδύσεις. Η Chevron και η ConocoPhillips βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της κινητικότητας. Επισημαίνεται ότι η οπουδήποτε αμερικανική ενεργειακή παρουσία δημιουργεί οικονομικά συμφέροντα, πολιτικές εξαρτήσεις και νέα στρατηγικά δεδομένα.</p>
<p>Η <a href="https://slpress.gr/tag/%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1/">Τουρκία</a> εμφανίζεται ως συνεργαζόμενος περιφερειακός παράγοντας στην αμερικανική προσπάθεια, ενισχύοντας τη δική της θέση απέναντι σε όλες τις λιβυκές πλευρές. Ο Μπούλος μάλιστα, στις 14 Νοεμβρίου προειδοποίησε ότι όσοι επιχειρήσουν να υπονομεύσουν ή να εμποδίσουν τη διαδικασία ενοποίησης θα αντιμετωπίσουν συνέπειες. Ποιος όμως θα καθορίζει τους όρους αυτής της ενοποίησης και πως θα επηρεαστούν τα ελληνικά συμφέροντα από αυτήν;</p>
<h3><strong>Η Αίγυπτος δεν μπορεί να αγνοηθεί&#8230; </strong></h3>
<p>Η Αίγυπτος αποτελεί κρίσιμο παράγοντα στις εξελίξεις. Το Κάιρο διατηρεί παραδοσιακά στενές σχέσεις με την Ανατολική Λιβύη και την οικογένεια Χαφτάρ. Έχει επενδύσει πολιτικά στην παρουσία ενός φιλικού προς αυτήν συστήματος εξουσίας στη Βεγγάζη, ενώ αντιτίθεται στο τουρκολιβυκό Μνημόνιο.</p>
<p>Ωστόσο η προσέγγιση με την Τουρκία, η ανάγκη περιφερειακής σταθερότητας και τα ενεργειακά συμφέροντα δημιουργούν νέα περιθώρια συνεννόησης. Το Κάιρο επιδιώκει επίσης την ανάπτυξη ενεργειακών διασυνδέσεων με τη Λιβύη, την αξιοποίηση λιβυκού πετρελαίου στα αιγυπτιακά διυλιστήρια και τη συνεργασία στον τομέα του φυσικού αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας.</p>
<p>Για την Ελλάδα, η διατήρηση της στρατηγικής σχέσης με την Αίγυπτο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Δεν αρκεί, όμως, η επίκληση της συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου του 2020, την οποία παρεμπιπτόντως με τις εντελώς λανθασμένες ενέργειες της κυβέρνησης Μητσοτάκη στο θέμα του καλωδίου, η ίδια υπονόμευσε! Απαιτείται ενεργή διπλωματική συνεργασία, με κοινή αντίληψη για τις εξελίξεις στη Λιβύη και τις επιπτώσεις τους στην Ανατολική Μεσόγειο.</p>
<h3><strong>Θα τολμήσει η Ελλάδα;</strong></h3>
<p>Εδώ ακριβώς αρχίζουν οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης. Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, μετά την έγκριση του τουρκολιβυκού Μνημονίου από την Βουλή των Αντιπροσώπων, δήλωσε ότι η Ελλάδα θα ενεργοποιήσει τους μηχανισμούς της και ότι έχει σημαντικό ρόλο στις χρηματοδοτικές διευθετήσεις που αφορούν τη Λιβύη.</p>
<p>Θα προχωρήσει, όμως, η Αθήνα από τις δηλώσεις σε συγκεκριμένες ενέργειες; Η Ευρωπαϊκή Ένωση με μοχλό πίεσης την Ρώμη χρηματοδοτεί προγράμματα στη Λιβύη, με διμερή κατανομή 224 εκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2021-2027, ενώ υπάρχουν πρόσθετες χρηματοδοτήσεις για τη μετανάστευση και την ανθρωπιστική υποστήριξη.</p>
<p>Η Ελλάδα έχει κάθε δικαίωμα να απαιτήσει αυστηρή πολιτική και νομική αξιολόγηση της ευρωπαϊκής χρηματοδοτικής συνδρομής. Δεν μπορεί ευρωπαϊκοί πόροι να αξιοποιούνται για την ενίσχυση θεσμικών ή πολιτικών επιλογών που στρέφονται κατά των κυριαρχικών δικαιωμάτων κρατών-μελών.</p>
<p>Η Αθήνα οφείλει να θέσει το ζήτημα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ζητώντας συγκεκριμένες δεσμεύσεις και αξιολόγηση των προγραμμάτων κάτι δυστυχώς που μέχρι σήμερα δεν έχει πράξει. Και το βασικότερο, να καταστήσει σαφές ότι η ευρωπαϊκή υποστήριξη προς τη σταθερότητα της Λιβύης, δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πολιτικό άλλοθι για τη νομιμοποίηση τετελεσμένων εις βάρος τρίτων κρατών.</p>
<h3><strong>Η Ελλάδα και οι συνέπειες του τουρκολιβυκού </strong></h3>
<p>Ας επιστρέψουμε στην αφετηρία. Τον Νοέμβριο του 2019 η Τουρκία υπέγραψε με την κυβέρνηση της Τρίπολης το παράνομο τουρκολιβυκό Μνημόνιο. Η Ελλάδα αντέδρασε, απέλασε τον τότε πρέσβη της Λιβύης και ανέπτυξε διπλωματικές πρωτοβουλίες.<br />
Απέτυχε όμως να οικοδομήσει μια σταθερή και αποτελεσματική στρατηγική παρουσία στην Ανατολική Λιβύη, με αποτέλεσμα η Βουλή στο Τομπρούκ, η οποία επί χρόνια απέρριπτε το Μνημόνιο, το ενέκρινε στις 20 Οκτωβρίου 2026, ανατρέποντας την προηγούμενη στάση της.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/ethnika/elliniki-itta-apo-tous-tourkous-sti-livii-kai-me-ipografi-xaftar/" title="Ελληνική ήττα από τους Τούρκους στη Λιβύη και με υπογραφή Χαφτάρ" target="_blank">
                    Ελληνική ήττα από τους Τούρκους στη Λιβύη και με υπογραφή Χαφτάρ                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Αυτό δεν σημαίνει ότι το Μνημόνιο αποκτά αυτομάτως διεθνή νομική ισχύ, ή ότι καθίσταται δεσμευτική για την Ελλάδα. Σημαίνει, όμως, ότι η Τουρκία απέκτησε ένα επιπλέον πολιτικό και διπλωματικό εργαλείο. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να μας εξηγήσει πώς φθάσαμε στο σημείο ένας πολιτικός και στρατιωτικός χώρο, που μέχρι πρότινος αποτελούσε αντίβαρο στην τουρκική επιρροή, να προσεγγίζει σήμερα την Άγκυρα.</p>
<p>Η Λιβύη αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα των προβλημάτων μιας εξωτερικής πολιτικής που συχνά εμφανίζεται να σύρεται από τις εξελίξεις αντί να τις διαμορφώνει. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε στην διάθεσή της χρόνο, διπλωματικά εργαλεία και σημαντικές περιφερειακές συμμαχίες. Είχε την δυνατότητα να αναπτύξει συστηματικές σχέσεις με την Ανατολική Λιβύη, να ενισχύσει τη συνεργασία με την Αίγυπτο και να αξιοποιήσει την ευρωπαϊκή και αμερικανική διπλωματία.</p>
<p>Δεν αξιοποίησε στον βαθμό που απαιτούσαν οι περιστάσεις αυτές τις δυνατότητες και τελικά περιορίζεται σε δηλώσεις καταδίκης, κάθε φορά που η Τουρκία επιτυγχάνει έναν νέο στόχο. Ούτε αρκεί η επίκληση του διεθνούς δικαίου, όταν απέναντι υπάρχει μια χώρα που επενδύει συστηματικά σε στρατιωτικές, πολιτικές, οικονομικές και ενεργειακές σχέσεις. Η εξωτερική πολιτική απαιτεί παρουσία, συνέχεια, πρόβλεψη και κυρίως στρατηγικό σχεδιασμό. Όλα αυτά έχουν απουσιάσει στην διαχείριση της λιβυκής κρίσης από την ελληνική κυβέρνηση.</p>
<h3><strong>Τι πρέπει να κάνει τώρα η Ελλάδα</strong></h3>
<p>Η κατάσταση δεν είναι μη αναστρέψιμη. Αλλά απαιτεί άμεση αλλαγή προσέγγισης. Πρώτον, να αναπτύξει μόνιμο και θεσμοθετημένο δίαυλο επικοινωνίας με όλες τις πολιτικές και στρατιωτικές πλευρές της Λιβύης, χωρίς να εγκαταλείψει τις αρχές του διεθνούς δικαίου.<br />
Δεύτερον, να επαναπροσδιορίσει τη στρατηγική συνεργασία με την Αίγυπτο, μεταφέροντας το ζήτημα της Λιβύης στον πυρήνα των διμερών διαβουλεύσεων.</p>
<p>Τρίτον, να εξασφαλίσει αμερικανικές διαβεβαιώσεις ότι η διαδικασία ενοποίησης δεν θα χρησιμοποιηθεί για την πολιτική, ή στρατιωτική αναβάθμιση του τουρκολιβυκού Μνημονίου. Τέταρτον, να αξιοποιήσει ενεργά τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, συνδέοντας την ευρωπαϊκή οικονομική υποστήριξη προς τη Λιβύη με τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και των δικαιωμάτων των κρατών της περιοχής. Πέμπτον, να διαμορφώσει μια μακροπρόθεσμη στρατηγική ενεργειακής και οικονομικής παρουσίας στη Λιβύη, με συμμετοχή ελληνικών επιχειρήσεων και αξιοποίηση των περιφερειακών συνεργασιών.</p>
<p>H ενοποίηση της Λιβύης δεν είναι μια εσωτερική υπόθεση χωρίς συνέπειες για την Ελλάδα. Είναι μια διαδικασία που μπορεί να αναδιαμορφώσει τους συσχετισμούς ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο. Η απουσία στρατηγικής έχει κόστος. Η Τουρκία επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει στρατιωτικές, πολιτικές και οικονομικές επενδύσεις δεκαετιών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες προωθούν μια διαδικασία ενοποίησης με ισχυρά ενεργειακά και γεωοικονομικά κίνητρα. Η Αίγυπτος επαναπροσδιορίζει τη στάση της, επιδιώκοντας να προστατεύσει τα δικά της συμφέροντα.</p>
<p>Και η Ελλάδα; Θα παραμείνει αμήχανος θεατής μιας διαδικασίας που ενδέχεται να επηρεάσει άμεσα τα κυριαρχικά της δικαιώματα και τη γεωπολιτική της θέση; Θα αρκεστεί σε διαμαρτυρίες και ανακοινώσεις ή θα αξιοποιήσει επιτέλους το διπλωματικό, πολιτικό και ευρωπαϊκό της βάρος;</p>
<p>Το τουρκολιβυκό Μνημόνιο δεν εμφανίστηκε ξαφνικά το 2019. Ήταν αποτέλεσμα μιας μακράς τουρκικής στρατηγικής, την οποία η Αθήνα δεν κατάφερε να ανακόψει εγκαίρως. Σήμερα κινδυνεύουμε να παρακολουθήσουμε τη δεύτερη πράξη της ίδιας ιστορίας! Την πολιτική ενοποίηση της Λιβύης με την Τουρκία σε θέση κεντρικού διαμεσολαβητή και την Ελλάδα να αναζητά «κατόπιν εορτής» τρόπους αντίδρασης.</p>
<p>Η ενοποίηση της Λιβύης μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για τη σταθερότητα της περιοχής. Δεν πρέπει, όμως, να μετατραπεί σε όχημα παγίωσης των τουρκικών διεκδικήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Και η ευθύνη να αποτραπεί αυτό δεν ανήκει στους Αμερικανούς, στους Αιγυπτίους ή στους Ευρωπαίους. Ανήκει πρωτίστως στην Ελλάδα&#8230;</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/xaftar-deiba-libyi-tourkia-tourkolibyko-mnhmonio-aoz-SLpress.jpg" length="160428" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Η παγκοσμιοποίηση διαιρεί οριζόντια τη Δύση – Θα ενσωματωθεί η Νέα Δεξιά;</title>
        <link>https://slpress.gr/politiki/i-pagkosmiopoiisi-diairei-orizontia-ti-disi-tha-ensomatothei-i-nea-dexia/</link>
        <guid isPermaLink="false">11977381</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Mon, 16 Nov 2026 00:00:44 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Οι οξυμένες πολιτικές αντιθέσεις στις ΗΠΑ, όπως αποτυπώθηκαν και στις ενδιάμεσες εκλογές, συνήθως περιγράφονται ως αποτέλεσμα της πόλωσης ανάμεσα σε Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικάνους, ή ως προϊόν της τοξικής προσωπικότητας του Τραμπ. Μία τέτοια ανάγνωση, όμως, συγχέει την εκδήλωση της κρίσης με τις αιτίες της. Πίσω από τον πολιτικό ανταγωνισμό συντελούνται βαθιές οικονομικές και κοινωνικές μεταβολές, οι οποίες διαρρηγνύουν παλαιές συμπλεύσεις, αποσταθεροποιούν κοινωνικές ομάδες και ανατρέπουν τις μέχρι πρότινος σχέσεις εκπροσώπησης.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Η σύγκρουση αφορά πλέον το ποιος στην κοινωνία κερδίζει, ποιος πληρώνει και ποιος αποφασίζει για την κατεύθυνση της αμερικανικής οικονομίας και κοινωνίας. Η σημασία της σύγκρουσης στο πολιτικό σύστημα υπερβαίνει κατά πολύ τα αμερικανικά σύνορα. Όταν η ισχυρότερη δυτική δύναμη διχάζεται για την οικονομική της οργάνωση, την ταυτότητα και τον διεθνή της ρόλο, οι εσωτερικές της αντιθέσεις μετατρέπονται σε παράγοντα διεθνούς αστάθειας. Σύμμαχοι και αντίπαλοι καλούνται να προσαρμοστούν σε μία πολιτική, της οποίας η συνέχεια εξαρτάται όλο και περισσότερο από την έκβαση ενός εσωτερικού πολιτικού ανταγωνισμού, ο οποίος αποκτά διαστάσεις σύγκρουσης διαφορετικών αντιλήψεων για την ίδια τη χώρα.</p>
<p>Η εσωτερική πολιτική ουδέποτε ήταν στεγανά διαχωρισμένη από την εξωτερική. Η παγκοσμιοποίηση, όμως, θόλωσε περαιτέρω τα μεταξύ τους όρια. Η μεταφορά παραγωγικών δραστηριοτήτων, η απελευθέρωση των κεφαλαιακών ροών και η διεθνοποίηση των αγορών ανακατένειμαν εισοδήματα και ισχύ στο εσωτερικό των δυτικών κοινωνιών. Επιλογές που παρουσιάζονταν ως περίπου ουδέτερη προσαρμογή, στην οικονομική πραγματικότητα είχαν κερδισμένους και χαμένους.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Για τις ελίτ που μπορούσαν να κινούνται διεθνώς, η παγκοσμιοποίηση άνοιξε νέους ορίζοντες. Για κοινωνικά στρώματα συνδεδεμένα με έναν τόπο, μία παραγωγική δραστηριότητα και ένα εθνικό σύστημα προστασίας, συχνά σήμανε ανασφάλεια και απώλεια διαπραγματευτικής δύναμης. Ο εργαζόμενος που βλέπει την εργασία του να απαξιώνεται και ο μικρομεσαίος που αδυνατεί να ανταγωνιστεί τους μεγάλους ομίλους δεν βιώνουν τα ίδια με εκείνον που επωφελείται από την ελεύθερη κίνηση του κεφαλαίου. Το τρένο της παγκοσμιοποίησης έχει θέσεις για κάποιους προνομιούχους, αλλά όχι για τους πολλούς μικρομεσαίους Αμερικανούς.</p>
<p>Αυτός είναι ένας βασικός λόγος για τον οποίο το εμπόριο, η μετανάστευση, οι διεθνείς δεσμεύσεις και οι εξωτερικές επεμβάσεις έχουν μετατραπεί σε κεντρικά ζητήματα εσωτερικής αντιπαράθεσης σ’ ένα περιβάλλον που σφραγίζει η όξυνση των ανισοτήτων και η ακρίβεια. Το ερώτημα για τη θέση μίας δυτικής χώρας στον κόσμο συνδέεται άμεσα με το ερώτημα για τη θέση του πολίτη μέσα στη χώρα του. Η αμφισβήτηση της παγκοσμιοποίησης αποκτά έτσι κοινωνικό περιεχόμενο, ακόμη και όταν εκφράζεται κυρίως με τη γλώσσα της εθνικής κυριαρχίας.</p>
<h3>Η οριζόντια διαίρεση της Δύσης</h3>
<p>Η εξέλιξη αυτή μεταβάλλει και τη συνοχή της Δύσης. Η ιδεολογική, πολιτισμική, πολιτική και οικονομική συγγένεια που συνέδεε τις δύο πλευρές του Ατλαντικού δεν αρκεί πλέον για να συγκροτεί ένα σχετικά ενιαίο σύνολο. Η διαίρεση διαπερνά το εσωτερικό τόσο της αμερικανικής όσο και των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Δυνάμεις από διαφορετικές χώρες αισθάνονται ιδεολογικά-πολιτικά εγγύτερες μεταξύ τους απ’ ό,τι με τους εσωτερικούς τους αντιπάλους.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/diethni/aixmaloti-tis-xamenis-igemonias-tis-i-disi/" title="Αιχμάλωτη της χαμένης ηγεμονίας της η Δύση" target="_blank">
                    Αιχμάλωτη της χαμένης ηγεμονίας της η Δύση                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Σε γενικές γραμμές, οι Δημοκρατικοί βρίσκουν συνομιλητές στις ευρωπαϊκές δυνάμεις που υπερασπίζονται τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, ενώ το MAGA και η ευρωπαϊκή Νέα Δεξιά αναγνωρίζουν κοινούς παρονομαστές στην αντίδραση προς αυτήν. Οι συγγένειες αυτές δεν εξαφανίζουν τις αποκλίσεις των εθνικών συμφερόντων. Δημιουργούν, όμως, ένα πρόσθετο επίπεδο διασύνδεσης, στο οποίο η επιτυχία μιας πολιτικής δύναμης λειτουργεί ως ενίσχυση συγγενών δυνάμεων σε άλλες χώρες.</p>
<p>Γι’ αυτό οι εκλογές, ακόμη και σε μικρότερα κράτη, αποκτούν ευρύτερο ενδιαφέρον. Το αποτέλεσμά τους μπορεί να επηρεάσει συσχετισμούς σε ευρωπαϊκούς θεσμούς, να δυσκολέψει κοινές αποφάσεις ή να καταδείξει ότι μία μέχρι πρότινος κυρίαρχη πολιτική δεν είναι αμετάκλητη. Η εσωτερική πολιτική αμφισβήτηση διεθνοποιείται, όπως προηγουμένως διεθνοποιήθηκαν οι οικονομικές επιλογές που συνέβαλαν στη γέννησή της.</p>
<h3>Καθολικές αξίες και πολιτισμική ιδιοπροσωπεία</h3>
<p>Υπάρχει εδώ μία ευρύτερη ιστορική αντίφαση. Οι δυτικές “φιλελεύθερες δημοκρατίες” εκμεταλλεύθηκαν την ηγεμονική θέση τους στο διεθνές σύστημα για να ορίσουν καθολικά πρότυπα πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης. Η προσδοκία ήταν ότι η επέκταση των αγορών και η διάδοση των δυτικών θεσμών θα οδηγούσαν σταδιακά σε σύγκλιση στα δυτικά πρότυπα και κατ’ επέκταση σε εδραίωση της δυτικής ηγεμονίας. Συμβαίνει το αντίθετο. Η οικονομική διασύνδεση συνυπάρχει με την αναζωπύρωση των πολιτισμικών και πολιτικών διαφορών, ακόμα και στο εσωτερικό της ίδιας της Δύσης.</p>
<p>Η διασπορά των διακηρυσσόμενων καθολικών αξιών χρησιμοποιήθηκαν και ως ιδεολογική νομιμοποίηση της δυτικής γεωπολιτικής και πολιτιστικής επέκτασης. Η ιστορικά διαμορφωμένη δυτική εμπειρία παρουσιάστηκε σαν τελικός προορισμός της ανθρωπότητας. Έτσι, η διαφορά άλλων κοινωνιών μπορούσε ευκολότερα να αντιμετωπιστεί σαν καθυστέρηση που έπρεπε να ξεπεραστεί, παρά ως έκφραση μίας διαφορετικής ιστορικής διαδρομής.</p>
<p>Η ειρωνεία είναι ότι, επιδιώκοντας να καταστεί οικουμενικό πρότυπο, η <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%B4%CF%8D%CF%83%CE%B7/">Δύση</a> άρχισε να απομακρύνεται από στοιχεία της δικής της ιστορικής συγκρότησης. Το έθνος, η συλλογική μνήμη και η πολιτισμική ταυτότητα αντιμετωπίστηκαν από τα κυρίαρχα νεοφιλελεύθερα-δικαιωματιστικά ρεύματα σαν εμπόδια στην απρόσκοπτη λειτουργία ενός παγκοσμιοποιημένου κόσμου. Η υπερπροβολή των ατομικών δικαιωμάτων συνδυάστηκε με την υποτίμηση των συλλογικών ελευθεριών, μέσα στις οποίες τα ατομικά δικαιώματα έχουν αποκτήσει πολιτικό και κοινωνικό περιεχόμενο.</p>
<p>Η άνοδος της Κίνας και της Ινδίας προσδίδει υλικό βάρος στην αμφισβήτηση της δυτικής αποκλειστικότητας. Η οικονομική και πολιτική ισχύς επιτρέπει σε μη δυτικές κοινωνίες να διεκδικούν μεγαλύτερη αυτονομία και να επαναξιολογούν τη δική τους παράδοση. Αναδύεται έτσι μία διεθνής πολιτισμική ποικιλομορφία, η οποία ακυρώνει την επιβολή ενός μοναδικού παγκόσμιου προτύπου υπαγορευμένου από τη Δύση. Η αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας δεν σημαίνει εξιδανίκευση των αντίστοιχων καθεστώτων.</p>
<h3>Τα όρια της κάλπης</h3>
<p>Η επιστροφή της εθνικής ταυτότητας εκδηλώνεται και στις δυτικές κοινωνίες. Η μαζική μετανάστευση την επιταχύνει, επειδή μεταφέρει στην καθημερινότητα ερωτήματα για την κοινωνική συνοχή, τους κοινούς κώδικες και κανόνες, καθώς και τη δυνατότητα ενσωμάτωσης. Θα ήταν, όμως, επιφανειακό να αποδοθεί όλη αυτή η δυναμική στον φόβο απέναντι στον ξένο. Προϋπάρχει η αίσθηση μεγάλων κοινωνικών στρωμάτων ότι χάνουν τον έλεγχο της ζωής τους και ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται ερήμην τους.</p>
<p>Στην περίοδο της μεταπολεμικής σταθερότητας, οι εκλογές σε πολλές δυτικές χώρες επέλεγαν κυρίως τους διαχειριστές μιας ευρέως αποδεκτής τάξης πραγμάτων που αποτυπώνεται στο καθεστώς της δυτικής “φιλελεύθερης δημοκρατίας”. Οι διαφορές ήταν ουσιαστικές, αλλά λειτουργούσαν μέσα στο κοινό πλαίσιο. Σήμερα, ένας αυξανόμενος αριθμός ψηφοφόρων αντιλαμβάνεται την ψήφο ως επιλογή που αφορά τον και το ίδιο το πλαίσιο, τον μελλοντικό χαρακτήρα και προσανατολισμό της Πολιτείας, του κάθε εθνικού κράτους. Ποιοι κανόνες θα ισχύουν, ποια συμφέροντα θα προηγούνται και ποια πολιτισμική συνέχεια θα διατηρηθεί.</p>
<p>Οι αυξανόμενες ανισότητες και η εντεινόμενη οικονομική δυσπραγία προσδίδουν οξύτητα σε αυτά τα ζητήματα. Όταν υποχωρεί η προσδοκία κοινωνικής ανόδου, η απώλεια πολιτισμικών σημείων αναφοράς βιώνεται εντονότερα. Η ασφάλεια αποκτά ταυτόχρονα οικονομικό, κοινωνικό και πολιτισμικό περιεχόμενο. Οι διαφορετικές ιστορικές διαδρομές των ΗΠΑ και των ευρωπαϊκών χωρών παράγουν διαφορετικές πολιτικές εκφράσεις. Κοινός παρονομαστής, όμως, όλων των κοινωνιών παραμένει η αναζήτηση προστασίας σε έναν κόσμο που γίνεται λιγότερο προβλέψιμος.</p>
<h3>Η πρόκληση της ενσωμάτωσης</h3>
<p>Η δυτική “φιλελεύθερη δημοκρατία” εδραιώθηκε μεταπολεμικά, ενσωματώνοντας με συγκρούσεις και διακυμάνσεις ένα ευρύ πολιτικό φάσμα, από την κατεστημένη Δεξιά μέχρι τη μεταρρυθμιστική Αριστερά. Λειτούργησε ως καθεστώς, με την έννοια μιας συνολικής πολιτικής και κοινωνικής διευθέτησης. Η νομιμοποίησή της στηριζόταν και στη δυνατότητά της να συνδέει την εκλογική συμμετοχή με τη βελτίωση των συνθηκών ζωής.</p>
<p>Η νεοφιλελεύθερη στροφή αποδυνάμωσε αυτή τη σύνδεση. Όταν βασικές οικονομικές επιλογές εμφανίζονται ως υποχρεωτικές ανεξαρτήτως εκλογικού αποτελέσματος, η εναλλαγή των κομμάτων στην κυβερνητική εξουσία χάνει μέρος του ουσιαστικού της περιεχομένου. Ο πολίτης εξακολουθεί να ψηφίζει, αλλά αμφιβάλλει όλο και περισσότερο εάν μπορεί να επηρεάσει την κατεύθυνση των αποφάσεων. Η κοινωνική δυσαρέσκεια προς τις κυβερνήσεις μεταφέρεται έτσι στους ίδιους τους θεσμούς.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/en-thermo/o-anemos-pou-saronei-tin-evropi-servia-gallia-alvania-kai-ellada/" title="Ο άνεμος που σαρώνει την Ευρώπη – Σερβία, Γαλλία, Αλβανία και Ελλάδα" target="_blank">
                    Ο άνεμος που σαρώνει την Ευρώπη &#8211; Σερβία, Γαλλία, Αλβανία και Ελλάδα                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Η<a href="https://www.youtube.com/watch?v=9lk_NM4nZT0&amp;source_ve_path=OTY3MTQ&amp;embeds_referring_euri=https%3A%2F%2Fslpress.gr%2F"> δυσαρέσκεια εκδηλώνεται σε συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις, εκλογικές μετατοπίσεις και νεανικές διαμαρτυρίε</a>ς. Επειδή, μάλιστα, δεν υπάρχει συνεκτική πολιτική προοπτική, ειδικά οι νεανικές διαδηλώσεις συχνά εκφυλίζονται σε τυφλή σύγκρουση, καταστροφές και λεηλασίες. Ο μηδενισμός εκτονώνει την οργή, αλλά βεβαίως δεν συγκροτεί εναλλακτική λύση. Συχνά, μάλιστα, διευκολύνει την εξουσία να υποκαταστήσει τη συζήτηση για τα κοινωνικά αίτια με τη συζήτηση για την αποκατάσταση της τάξης.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Πιεζόμενες από τη διπλή αμφισβήτηση –πολιτικά από τη Νέα Δεξιά και κοινωνικά από τις κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας– οι κυβερνώσες ελίτ καταφεύγουν όλο και συχνότερα στη χειραγώγηση και στην καταστολή. Εμφανίζεται έτσι μία βασική αντίφαση στο εσωτερικό της “φιλελεύθερης δημοκρατίας”: Η υπεράσπισή της χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τον περιορισμό της πολιτικής επιλογής. Όταν η διατήρηση των κυρίαρχων πολιτικών ταυτίζεται με την προστασία της δημοκρατίας, οι άρχουσες πολιτικές ελίτ υποκύπτουν ολοένα και περισσότερο στον πειρασμό να αντιμετωπίσουν την κοινωνική δυσαρέσκεια-αμφισβήτηση σαν απειλή που πρέπει να εξουδετερωθεί, συχνά με έκτακτα μέτρα.</p>
<h3>Η Νέα Δεξιά και το κενό εκπροσώπησης</h3>
<p>Η άνοδος της Νέας Δεξιάς εγγράφεται σε αυτό το κενό. Αντλεί δύναμη από τη σύνδεση της κοινωνικής ανασφάλειας, της εθνικής ταυτότητας και της δυσπιστίας προς τις ελίτ. Η πρόκληση για τη “φιλελεύθερη δημοκρατία” είναι να ενσωματώσει τις πολιτικές αυτές δυνάμεις στο δικό της πλαίσιο με τους όρους του παραδοσιακού πολιτικού ανταγωνισμού. Να τις ενσωματώσει, δηλαδή, όπως ενσωμάτωσε τη νέα αριστερή αμφισβήτηση την περίοδο μετά το 1968. Η αναλογία αφορά τη λειτουργία του συστήματος, όχι την ταύτιση των δύο ρευμάτων.</p>
<p>Η ενσωμάτωση δεν εξαντλείται στην αποδοχή κομμάτων της Νέας Δεξιάς ως κυβερνητικών εταίρων. Εάν τα κόμματα αυτά προσαρμοστούν στις ίδιες πολιτικές, αφήνοντας ανέπαφη την πηγή της αμφισβήτησης που φούσκωσε τα εκλογικά πανιά τους, αναπόφευκτα θα φθαρούν και θα μετατραπούν σε παρένθεση. Η πρόκληση για τη Νέα Δεξιά δεν είναι να ανατρέψει τον καπιταλισμό, κάτι που έτσι κι αλλιώς δεν θέλει, αλλά να δρομολογήσει αλλαγές που θα ανταποκρίνονται έστω και εν μέρει στις κοινωνικές προσδοκίες. Η ρητορική της Νέας Δεξιάς περί εθνικής κυριαρχίας κλπ, θα δοκιμαστεί στην ικανότητά της –όταν βρεθεί στην κυβέρνηση– να ανασυγκροτήσει την παραγωγή, να περιορίσει τις ανισότητες και να αποκαταστήσει τη σχέση ουσιαστικής πολιτικής εκπροσώπησης.</p>
<p>Στη ρίζα της αυξανόμενης αστάθειας βρίσκεται η αποσύνδεση των αρχουσών ελίτ από τα μικρομεσαία στρώματα, τα οποία αυτές ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν. Όσο η αποσύνδεση διευρύνεται, οι εσωτερικές συγκρούσεις θα οξύνονται και θα μεταφέρονται και στις διεθνείς σχέσεις. Μία Δύση που δυσκολεύεται να εξασφαλίσει τη συναίνεση των δικών της κοινωνιών διαθέτει λιγότερα ερείσματα για να προωθήσει τα συμφέροντά της και πολύ περισσότερο να ορίζει κανόνες για τους υπόλοιπους. Εδώ διασταυρώνονται η κρίση της κοινωνικής και πολιτικής της οργάνωσης με την υποχώρηση της διεθνούς πρωτοκαθεδρίας της.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/exegersi-italia-diadiloseis-dysi-europi-dhmokratia-SLpress.jpg" length="326615" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Ουκρανικό: Ο Μερτς σέρνει την Ευρώπη σε επικίνδυνο μονοπάτι</title>
        <link>https://slpress.gr/diethni/oukraniko-o-merts-sernei-tin-evropi-se-epikindino-monopati/</link>
        <guid isPermaLink="false">11976684</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΧΡΗΣΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Mon, 16 Nov 2026 00:00:29 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΔΙΕΘΝΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p><span style="font-weight: 400;">Το τελεσίγραφο του καγκελάριου Μερτς προς την ΕΕ για παροχή οικονομικής βοήθειας 70 δισεκατομμυρίων προς τον Ζελένσκι, με απειλή να μπλοκάρει τον επόμενο επταετή προϋπολογισμό της ΕΕ (2028-2034), εάν δεν συμφωνήσουν όλα ανεξαιρέτως τα κράτη-μέλη, βρίσκει αντιδράσεις.  </span></p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p><span style="font-weight: 400">Η Ουγγαρία, η Σλοβακία, η Τσεχία και η Βουλγαρία είναι οι τέσσερεις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απορρίπτουν το τελεσίγραφο του Γερμανού Καγκελαρίου για τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας. Εδώ στην αποικία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ασφαλώς λέει &#8220;ναι&#8221; σε ό,τι διατάξουν οι Γερμανοί!</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Μέχρι και τη συμφωνία για ελεύθερο εμπόριο με τις 4 χώρες της Λατινικής Αμερικής (Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη και Παραγουάη) ψήφισε, επειδή συμφέρει τη Γερμανία που θα εξάγει εκεί αυτοκίνητα και μηχανές. Η <a href="https://slpress.gr/tag/ελλάδα/">Ελλάδα</a> θα εισάγει κρέατα και οπωροκηπευτικά, διαλύοντας ουσιαστικά τον εγχώριο πρωτογενή τομέα, γεγονός που ουδόλως απασχόλησε τον πρωθυπουργό. Προέχει η προστασία του από τις μεγάλες δυνάμεις της Δύσης.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Και να σημειωθεί ότι, η Γερμανία αναπτύσσει μόνιμα στη Λιθουανία στα σύνορα με τη Ρωσία την 45η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, η οποία αποτελείται από περίπου 4.800 στρατιώτες και 200 άτομα πολιτικό προσωπικό. Ο Μερτς έχει πάρει επάνω του την συνέχιση του πολέμου με τη Ρωσία. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Στην πρόσφατη επίσκεψή του στο Κίεβο πριν μια εβδομάδα τόνισε ότι: «Αν δεν σταματήσουμε τη Ρωσία, αργά ή γρήγορα η πολεμική της μηχανή θα στραφεί εναντίον μας» λέγοντας στον Ζελένσκι ότι: «μπορείτε να εξακολουθήσετε να βασίζεστε στη βοήθειά μας». Δεν είναι τυχαίο ότι τον Γερμανό καγκελάριο συνόδευε σε αυτό το ταξίδι, η υπουργός Οικονομίας Κατερίνα Ράιχε και στελέχη των εταιρειών Siemens Energy, Hensoldt, Diehl Defence και Quantum Systems.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Ο στόχος που αρχίζει να υλοποιείται είναι, να γίνει η Γερμανία η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη της Ευρώπης, παραβιάζοντας σταδιακά τις συνθήκες αφοπλισμού της  μετά την ήττα στον 2</span><span style="font-weight: 400">ο</span><span style="font-weight: 400"> παγκόσμιο πόλεμο. Αφοπλισμού που είχαν εγγυηθεί οι τέσσερεις μεγάλες δυνάμεις Ρωσία, ΗΠΑ, Βρετανία και Γαλλία. Το ίδιο είχε γίνει και μετά τον 1</span><span style="font-weight: 400">ο</span><span style="font-weight: 400"> παγκόσμιο πόλεμο και είδαμε τις συνέπειες.      </span></p>
<h3><b>Άρχισε να ανησυχεί η Γαλλία</b></h3>
<p><span style="font-weight: 400">Την ίδια στιγμή, για τον κίνδυνο πυρηνικής κλιμάκωσης εξαιτίας πιθανών λανθασμένων υπολογισμών κατά τη χρήση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς συμπεριλαμβανομένων συστημάτων, που θα έχουν τη δυνατότητα να πλήττουν στόχους βαθιά (2.500 χιλιόμετρα) στο εσωτερικό της ρωσικής επικράτειας, επισημαίνει η Γαλλία, που αρχίζει να τρομάζει με την Γερμανική επιθετικότητα λες και θέλει να παρασύρει όλη την Ευρώπη για πάρει ρεβάνς από τους Ρώσους.</span></p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/oikonomia/pos-to-antirosiko-metopo-othei-tin-evropi-sti-xreokopia/" title="Πως το αντιρωσικό μέτωπο ωθεί την Ευρώπη στη χρεοκοπία…" target="_blank">
                    Πως το αντιρωσικό μέτωπο ωθεί την Ευρώπη στη χρεοκοπία&#8230;                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p><span style="font-weight: 400">Και όλα αυτά χωρίς καμιά συνεννόηση με τους εταίρους της στο  ΝΑΤΟ, ζητώντας από τη Γερμανία να αποσαφηνίσει τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει τα συγκεκριμένα οπλικά συστήματα. Σύμφωνα <a href="https://www.ft.com/content/7f61b561-bcbd-4900-afd7-553ff76d6217?syn-25a6b1a6=1" target="_blank" rel="noopener">με δημοσίευμα των Financial Times, το Παρίσι ανησυχεί ότι η Μόσχα θα μπορούσε να παρερμηνεύσει τη χρήση όπλων μεγάλου βεληνεκούς από Ευρωπαίους συμμάχου</a>ς, εκλαμβάνοντας συμβατικά πλήγματα ως την έναρξη μιας ευρύτερης στρατιωτικής επίθεσης που μπορεί να καταλήξει σε πυρηνική σύγκρουση. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Και επειδή η μοναδική χώρα της ΕΕ που έχει πυρηνικό οπλοστάσιο είναι η Γαλλία, ο φόβος ότι θα γίνει άμεσος στόχος, αρχίζει να τρομάζει την σπαρασσόμενη από λαϊκές αντιδράσεις εναντίον της λιτότητας, Γαλλική ηγεσία.</span></p>
<h3><b>Η παρέμβαση του Γερμανού στρατηγού</b></h3>
<p><span style="font-weight: 400">Μπροστά σε αυτές τις άκρως ανησυχητικές εξελίξεις ήρθε η παρέμβαση του πρώην Αρχηγού του γερμανικού στρατού, στρατηγού Χάραλντ Κούγιατ. Όπως τόνισε: «Η Ουκρανία δεν έχει καμία πιθανότητα να κερδίσει στρατιωτικά τη Ρωσία. Όσο περισσότερα όπλα στέλνει η Δύση, τόσο παρατείνεται η αιματοχυσία, χωρίς να αλλάζει τίποτα στο πεδίο της μάχης. Οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας χτύπησαν περισσότερο την ευρωπαϊκή οικονομία. Μας οδήγησαν σε ενεργειακή φτώχεια και βιομηχανική κατάρρευση, ενώ η Μόσχα στράφηκε στην Κίνα και στον Παγκόσμιο Νότο. </span><span style="font-weight: 400">Οι δυτικές κυβερνήσεις αγνοούν τις πραγματικές αιτίες της σύγκρουσης και έχουν υποτάξει την ευρωπαϊκή ασφάλεια στις ορέξεις της Ουάσινγκτον. Επιβάλλονται άμεσες διαπραγματεύσεις για ειρήνη, που θα λαμβάνουν υπόψη και τα συμφέροντα ασφαλείας της Ρωσίας». </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Και οι διαπραγματεύσεις αυτές ήδη έχουν αρχίσει μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας, Ουκρανίας, αφήνοντας προς το παρόν, εκτός την ευρωπαϊκή Βαβέλ. </span><span style="font-weight: 400">Δυστυχώς για την Γερμανία οι συστημικές πολιτικές δυνάμεις και ειδικά οι σοσιαλδημοκράτες που μετέχουν στην κυβέρνηση, στηρίζουν τυφλά το πολεμικό σχέδιο του Μερτς παρότι συρρικνώνονται στις δημοσκοπήσεις. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Στον αγώνα εναντίον του πολέμου ηγείται το ακροδεξιό AfD πολλαπλασιάζοντας θεαματικά την εκλογική του επιρροή ως πρώτο σε αποδοχή κόμμα στις δημοσκοπήσεις. Στη γραμμή κατά της κλιμάκωσης του πολέμου ακολουθούν το Die Linke, οι Πράσινοι και το κόμμα &#8220;Συμμαχία&#8221; Σάρα Βάγκενκνεχτ. Στις λαϊκές αντιδράσεις πρωταγωνιστούν και τα Γερμανικά συνδικάτα, καθώς η βιομηχανική συρρίκνωση απειλεί δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας. </span></p>
<h3><b>Νέα προειδοποίηση Πούτιν</b></h3>
<p><span style="font-weight: 400">Και για να μην υπάρχουν απορίες, μετά τις συναντήσεις των διαπραγματευτών ΗΠΑ-Ρωσίας στα Εμιράτα για το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία, ο κορυφαίος διπλωματικός σύμβουλος του Πούτιν, Γιούρι Ουσακόφ, δήλωσε ότι «τα σχέδια της λεγόμενης &#8220;συμμαχίας των προθύμων&#8221; για ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων στο ουκρανικό έδαφος είναι συνταγή για έναν πόλεμο χωρίς τέλος και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για νέα σύγκρουση», καθώς θα αποτελέσει ντε φάκτο επέκταση της στρατιωτικής επιρροής του ΝΑΤΟ στα ρωσικά σύνορα που ήταν μία από τις βασικές αιτίες για το ξέσπασμα του πολέμου. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Και ο πρόεδρος Πούτιν ξεκαθάρισε πως «η Μόσχα δεν ενδιαφέρεται για μια συμφωνία που θα προβλέπει τον τερματισμό των επιχειρήσεων και το &#8220;πάγωμα&#8221; του μετώπου, αλλά για μια συμφωνία που θα καθορίζει εκ νέου τη στρατηγική αρχιτεκτονική και τις ισορροπίες ισχύος σε ολόκληρη την Ευρώπη, λαμβάνοντας υπόψη της τα εθνικά συμφέροντα της Ρωσίας».</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Οι Αμερικανοί βλέπουν τις πρωτοβουλίες των Γερμανών να συντηρήσουν την παράταση του πολέμου, και ως προσπάθεια να αποσπάσουν από τον Ζελένσκι, μετά τον τερματισμό του πολέμου, τα καλύτερα συμβόλαια για την ανοικοδόμηση της χώρας. Δεν θα μείνουν απαθείς. Ίσως μετά τον πόλεμο με όπλα, αρχίσει ο πόλεμος για τα οικονομικά κέρδη. Χαμένοι και στις δύο περιπτώσεις οι Ουκρανοί. </span></p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/merts__2321.jpg" length="48435" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Ο Αριστοτέλης βοηθάει στην κατανόηση των διεθνών σχέσεων</title>
        <link>https://slpress.gr/idees/o-aristotelis-kai-i-pagkosmiopoiisi/</link>
        <guid isPermaLink="false">11976178</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Sun, 15 Nov 2026 20:06:50 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΙΔΕΕΣ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Παρότι ο <b>Αριστοτέλης</b> δεν διατύπωσε μια ολοκληρωμένη, αυτόνομη θεωρία των διεθνών σχέσεων με τη σύγχρονη έννοια του όρου, η φιλοσοφία του επηρεάζει βαθιά την κατανόηση της πολιτικής ισχύος, της ηθικής και της εξωτερικής πολιτικής.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Καθώς το επίκεντρο της πολιτικής του σκέψης ήταν η πόλις-πολιτεία, ο <a href="https://cognoscoteam.gr/archives/tag/%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CF%82" target="_blank" rel="noopener">Αριστοτέλης</a> όρισε τον άνθρωπο ως &#8220;ζώον πολιτικόν&#8221;, επισημαίνοντας ότι η ολοκλήρωση και η ευδαιμονία του είναι εφικτές μόνο μέσα στα όρια μιας οργανωμένης πολιτικής κοινότητας. Σήμερα, η αριστοτελική σκέψη επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο της διεθνούς πολιτικής. Μέσα από την αναβίωση της Αρεταϊκής Ηθικής (πολιτική αρετή), την έννοια της &#8220;φρονήσεως&#8221; και την κριτική απέναντι στην άκρατη <a href="https://slpress.gr/tag/%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7/">παγκοσμιοποίηση</a>, προσφέρει μια εναλλακτική προσέγγιση στον σύγχρονο &#8220;νεορεαλισμό&#8221;.</p>
<p>Στο έργο του <i>Πολιτικά</i> (κυρίως στο 7ο Βιβλίο), ο Σταγειρίτης φιλόσοφος διατύπωσε τις πρώτες συστηματικές αρχές για το πώς η γεωγραφία, το κλίμα και το ανάγλυφο του εδάφους πρέπει να χρησιμοποιούνται στρατηγικά για την επιβίωση, την ασφάλεια και την αυτάρκεια του κράτους. Για τον Αριστοτέλη, η γεωγραφική θέση δεν είναι ένα απλό φυσικό δεδομένο, αλλά το θεμέλιο της εθνικής ασφάλειας και της πολιτικής ισχύος. Ορίζει ότι η επικράτεια μιας χώρας πρέπει να πληροί δύο βασικά γεωστρατηγικά κριτήρια:</p>
<ul>
<li style="font-weight: 400">«Δυσέμβολος μεν τοις πολεμίοις»: Δύσκολη στην εισβολή και την πρόσβαση από τους εχθρούς.</li>
<li style="font-weight: 400">«Ευέξοδος τοις οικείσι»: Εύκολη στην έξοδο για τους ίδιους τους κατοίκους, τόσο για λόγους στρατιωτικής αντεπίθεσης όσο και για την ανάπτυξη του εμπορίου.</li>
</ul>
<h3>Αριστοτέλης: &#8220;Φρόνησις&#8221; εναντίον Ψυχρού Νεορεαλισμού</h3>
<p>Σε αντίθεση με τον σύγχρονο &#8220;νεορεαλισμό&#8221;, ο οποίος αντιμετωπίζει τα κράτη σαν ψυχρούς, ομοιογενείς υπολογιστές που επιδιώκουν αποκλειστικά τη μεγιστοποίηση της ισχύος τους, η αριστοτελική προσέγγιση εισάγει τη &#8220;φρόνηση&#8221; (πρακτική σοφία) στη λήψη αποφάσεων.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/istorimata/i-epikoureia-stratigiki-ston-polemo/" title="Η επικούρεια στρατηγική στον πόλεμο" target="_blank">
                    Η επικούρεια στρατηγική στον πόλεμο                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Για τον Αριστοτέλη, η γεωγραφική θέση και η στρατιωτική ισχύς δεν αποτελούν αυτοσκοπό. Οφείλουν να υπηρετούν αποκλειστικά την άμυνα και την εσωτερική ευδαιμονία των πολιτών, και όχι την αέναη, τυφλή επέκταση.</p>
<p>Ο φιλόσοφος ασκεί δριμεία κριτική σε πολιτείες που δομήθηκαν αποκλειστικά για τον πόλεμο και την κατάκτηση άλλων, φέρνοντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Σπάρτη. Υποστηρίζει με σθένος ότι όταν ένα κράτος επεκτείνεται γεωγραφικά πέρα από το αναγκαίο μέτρο, αλλοιώνεται η πολιτική του συνοχή με αποτέλεσμα να καταστρέφεται εσωτερικά.</p>
<p>Στη σύγχρονη πολιτική συζήτηση, αυτή η αριστοτελική οπτική αξιοποιείται έντονα από το ρεύμα του Κοινοτισμού (Communitarianism) για την άσκηση κριτικής στην απρόσωπη παγκοσμιοποίηση και τους υπερεθνικούς οργανισμούς. Οι Κοινοτιστές τονίζουν ότι οι πολίτες έχουν ανάγκη το εθνικό κράτος ή την τοπική κοινότητα, καθώς μόνο μέσα σε αυτές τις βατές δομές είναι εφικτή η ουσιαστική δημοκρατική συμμετοχή και η πραγματική πολιτική ολοκλήρωση.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/aristotelis-arxaiotita-filosofoi-filosofia-SLpress.jpg" length="267516" type="image/jpeg" />

      </item>

  
      </channel>
    </rss>

  
<!-- plugin=object-cache-pro client=phpredis metric#hits=5608 metric#misses=16 metric#hit-ratio=99.7 metric#bytes=2700901 metric#prefetches=384 metric#store-reads=21 metric#store-writes=30 metric#store-hits=388 metric#store-misses=0 metric#sql-queries=27 metric#ms-total=940.92 metric#ms-cache=8.74 metric#ms-cache-avg=0.1748 metric#ms-cache-ratio=0.9 -->
