Επομένως, προκαλεί έκπληξη ότι, μετά το κωμικοτραγικό γεγονός με τους ανεπίσημους εκπροσώπους του Κρεμλίνου, ο κ. Ντόκος δεν υπέβαλε την παραίτησή του για λόγους ευθιξίας. Άλλωστε, δεν θα διακινδύνευε να γινόταν τελικά δεκτή, καθώς ο πρωθυπουργός δεν έχει την πολυτέλεια κλυδωνισμών στο παρόν κυβερνητικό οικοδόμημα, που προσβάλλει την ιστορία της άλλοτε κραταιάς και υπερήφανης Νέας Δημοκρατίας.

Γι’ αυτό, άλλωστε, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αξίωσε, πρώτος, την παραίτηση του συμβούλου του. Επίσης, προκαλεί μεγαλύτερη έκπληξη το ότι ο Ντόκος αποδέχθηκε εξαρχής τον παραλογισμό των ανώνυμων κυβερνητικών πηγών (σ.σ.: οι “πηγές” είναι, συχνά, προάγγελοι μελλοντικού “αδειάσματος”) ότι δήθεν δεν συνέβη και κάτι φοβερό, επειδή έχουν προηγηθεί παρόμοια περιστατικά με άλλους Ευρωπαίους αξιωματούχους.

Προφανώς, οι ανώνυμες πηγές – μετά από 7 ολόκληρα χρόνια στην εξουσία – δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι αποτελεί κατάντια, αντί να επιδιώκουν το καλύτερο, να συγκρίνουν – εθελοντικά – την κυβέρνηση Μητσοτάκη με τις αποτυχίες άλλων χωρών. Γιατί, στο γεωγραφικό σταυροδρόμι που βρίσκεται η Ελλάδα, με τις τόσες εξωτερικές απειλές και τα τόσα εσωτερικά προβλήματα, δεν είναι δυνατόν κανένας κυβερνητικός παράγοντας να αποδέχεται – σαν να μη συνέβη τίποτα – φάρσες, υβριδικές απειλές, υποκλοπές και hacking.

Πόσο μάλλον, όταν ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας, είναι, ακριβώς, υπεύθυνος για την αποτροπή ανάλογων ενεργειών. Είναι δε εξόχως δυσάρεστο ότι τόσο ο Μητσοτάκης, όσο και ο ίδιος ο Ντόκος, δεν αντιλαμβάνονται πως, μέχρι τη λήξη του βίου της σημερινής κυβέρνησης, η Γενική Γραμματεία Εθνικής Ασφάλειας θα είναι αυτο-υπονομευμένη. Ακόμα κι αν δεν υπάρξει το παραμικρό άλλο λάθος, σχεδόν οι πάντες – εντός και, κυρίως, εκτός Ελλάδος – θα την αντιμετωπίζουν, κατ’ ελάχιστον, με επιφυλακτικότητα.

Ο Ντόκος διαψεύδει τον Μητσοτάκη!

Παράλληλα, είναι εξαιρετικά σημαντικό είναι ότι, κατά τη διάρκεια της τηλεδιάσκεψης με τους κωμικούς ή/και υβριδικά δρώντες Vovan and Lexus, ο κ. Ντόκος προέβη σε δύο ηχηρότατες διαψεύσεις πρόσφατων δηλώσεων του πρωθυπουργού. Η πρώτη διάψευση αφορά όσα είπε ο Μητσοτάκης, στις 21 Μαΐου 2026, στον Gideon Rachman, τον επικεφαλής θεμάτων εξωτερικής πολιτικής των Financial Times. Στην ερώτηση, αν θα μπορούσε να υπάρξει μια μορφή «μερικής ένταξης» της Ουκρανίας στην ΕΕ, ο πρωθυπουργός είχε απαντήσει πως «αυτές οι ιδέες έχουν διατυπωθεί, αλλά είναι ακόμα σε αρκετά πρώιμο στάδιο», προσθέτοντας πως «δεν είμαι έτοιμος να τις σχολιάσω δημόσια».

Την ίδια γραμμή ακολούθησε ο κ. Μητσοτάκης και στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 18ης-19ης Ιουνίου. Αντίθετα, ο Ντόκος, έχοντας την πλάνη ότι μιλά στον Ουκρανό ομόλογό του, Ρουστέμ Ουμέροφ, αναιρεί τα λεγόμενα του πρωθυπουργού. Αφού πρώτα αναφέρει ότι το θέμα είναι «περίπλοκο» και ότι τα μεγάλα κράτη-μέλη της ΕΕ θα αντιταχθούν στην πλήρη ένταξη, ο Ντόκος συμβουλεύει τον υποτιθέμενο “Ουμέροφ” ότι «η υπό όρους ένταξη μπορεί να έχει καλύτερες πιθανότητες».

Το κοινό αρνητικό στοιχείο της δήλωσης του Μητσοτάκη (που δεν αποκλείει οτιδήποτε) και της συμβουλής του Ντόκου («υπό όρους») είναι ότι μεταβάλλουν την πάγια – και αυτονόητη – ελληνική θέση για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις υποψήφιων χωρών. Από τον Απρίλιο του 1987, όταν ο τότε πρωθυπουργός Τουργκούτ Οζάλ κατέθεσε αίτηση ένταξης της Τουρκίας στην τότε ΕΟΚ, η Ελλάδα απορρίπτει τις παράλληλες ιδέες περί «μερικής ένταξης».

Γιατί αυτή η εναλλακτική θα πρόσφερε μέγιστα οικονομικά πλεονεκτήματα στην Άγκυρα και στα βιομηχανικά κράτη της Ευρώπης, χωρίς καμία δέσμευση σε θέματα καλών γειτονικών σχέσεων και εξωτερικής ή αμυντικής πολιτικής, έναντι της Αθήνας και της Λευκωσίας. Η «υπό όρους» ή «μερική» σχέση» του Κιέβου με τις Βρυξέλλες θα αποτελούσε ιδανικό προηγούμενο για την αποδοχή του ιδίου αιτήματος της Άγκυρας.

Διάψευση και για τα drones

Λίγο αργότερα, ο Ντόκος διαψεύδει τον Μητσοτάκη και στο ζήτημα της συνεργασίας Ελλάδας-Ουκρανίας για την τεχνογνωσία και συμπαραγωγή drones. Συγκεκριμένα, ο πρωθυπουργός, απαντώντας σε ερώτηση για τη σχετική διμερή συνεργασία (που εξαγγέλθηκε το Νοέμβριο του 2025 μετά τις συνομιλίες με τον πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Μαξίμου), δήλωσε, στις 19 Ιουνίου 2026, στις Βρυξέλλες: «είμαστε σε προχωρημένες συζητήσεις με την Ουκρανία για τη δυνατότητα μιας συμφωνίας η οποία θα επιτρέπει στη χώρα μας να αξιοποιήσει τη σημαντικότατη τεχνογνωσία που έχουν αναπτύξει σε μη επανδρωμένα οχήματα. Δεν μπορώ να σας πω κάτι περισσότερο αυτή τη στιγμή, αλλά είμαι αισιόδοξος ότι αυτή η συζήτηση μπορεί να ωριμάσει πολύ γρήγορα».

Όμως, ο Ντόκος, στις 30 Ιουνίου ή την 1η Ιουλίου (σε αυτές τις ημερομηνίες τοποθετούν οι Ρώσοι συνομιλητές του την επίμαχη τηλεδιάσκεψη), καταρρίπτει το αφήγημα για «προχωρημένες» συζητήσεις και επικείμενη «ωρίμανση». Γι’ αυτό και ο Έλληνας Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας αναφέρει στον Ουμέροφ (που υποδύονταν οι Vovan and Lexus) πως «θα περιμένω από εσάς ένα προσχέδιο συμφωνίας, ώστε να μπορέσουμε να εξετάσουμε το περιεχόμενο, τους όρους και να ξεκινήσουμε τη συζήτηση για την υπογραφή μιας διμερούς συμφωνίας».

Ο Ντόκος διευκρινίζει στον “μαϊμού” Ουμέροφ ότι «θα θέλαμε να υπογράψουμε μια συμφωνία που θα καλύπτει, ξέρετε, το τυπικό μέρος και στη συνέχεια να έχουμε μια πιο λεπτομερή συζήτηση σε επιχειρησιακό επίπεδο» με την ανταλλαγή επισκέψεων στρατιωτικών και στελεχών της αμυντικής βιομηχανίας για τα επόμενα βήματα.

Τα πράγματα γίνονται, ωστόσο, χειρότερα, αν ληφθούν υπόψη τα αληθή περιστατικά εξαιτίας των οποίων έχουν ήδη βαλτώσει οι συνομιλίες. Οι κύριοι Μητσοτάκης και Ντόκος γνωρίζουν άριστα ότι η ουκρανική πλευρά έχει αποστείλει προσχέδιο από τα τέλη του 2025 το οποίο ήταν, επιεικώς, απαράδεκτο.

Το προσχέδιο προέβλεπε (για να μην ενοχληθεί η Τουρκία) την υποχρεωτική προηγούμενη συναίνεση του Κιέβου για τις εξαγωγές drones από την Ελλάδα σε τρίτες χώρες και, επιπλέον, για τους τρόπους χρήσης τους και από τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις! Αν δεν ξεπεραστούν αυτοί οι δύο όροι, πώς μπορεί να αισιοδοξεί ο Μητσοτάκης για ταχεία υπογραφή συμφωνίας; Και, επίσης, γιατί ο Ντόκος δεν ξεκαθάρισε στον Ουμέροφ, με τον οποίον πίστευε ότι συνομιλούσε, ότι το νέο προσχέδιο δεν θα πρέπει να περιέχει τις ίδιες ή παρόμοιες διατάξεις;

Τα λάθη της κυβερνητικής πολιτικής για τα drones παρατηρούνται σε μία περίοδο κατά την οποία τα άλλα κράτη-μέλη της EE ετοιμάζονται να συμμετάσχουν στην – εξαγγελθείσα από την Κομισιόν – βιομηχανική συμμαχία EU-Ukraine Drone Alliance ως μέρος του EU Readiness Roadmap 2030. Ταυτόχρονα, στο ΝΑΤΟ συζητείται η σύσταση μιας «κοινής αγοράς» για συστήματα εξουδετέρωσης drones (τα C-UAS) στην οποία θα μπορούν να συμμετέχουν η Ουκρανία και όσες συμμαχικές χώρες θέλουν και μπορούν.

Ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων έχει βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια και εξέφρασε την πρόθεσή του να συνεχιστεί η θετική δυναμική που έχει αναπτυχθεί με τον πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. «Εγώ ήμουν πάντοτε υποστηρικτής μιας εποικοδομητικής, λειτουργικής και παραγωγικής σχέσης μεταξύ των χωρών μας, κάτι που ήταν άλλωστε και το πνεύμα της Διακήρυξης των Αθηνών».

«Έχουμε σημειώσει πρόοδο, ειδικά στη διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος, ενώ το διασυνοριακό εμπόριο έχει αναπτυχθεί. Πολλοί επισκέπτες έρχονται από την Τουρκία στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου μέσω του προγράμματος της ταχείας βίζας (visa express).».

Αναφερόμενος στις ελληνοτουρκικές διαφορές, ο πρωθυπουργός επανέλαβε ότι το μοναδικό ζήτημα που εκκρεμεί μεταξύ των δύο χωρών αφορά την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών, επισημαίνοντας ότι η επίλυσή του πρέπει να γίνει σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας. «Όπως είχα εκφράσει πολύ καθαρά και κατά την προηγούμενη επίσκεψή μου στην ‘Αγκυρα, η μόνη μας διαφορά είναι η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο». «Πρέπει να επιλύσουμε αυτό το πρόβλημα που εκκρεμεί εδώ και καιρό, στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου και σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε ότι ακόμη και αν η διαφορά για τις θαλάσσιες ζώνες δεν επιλυθεί άμεσα, αυτό δεν πρέπει να εμποδίζει τη συνεργασία των δύο χωρών σε άλλα πεδία, ενώ εξέφρασε την πρόθεσή του να συνεχίσει τη συνεργασία με τον Τούρκο πρόεδρο. «Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για μια παραγωγική σχέση με τον πρόεδρο Ερντογάν».

«Ακόμα κι αν δεν μπορούμε να λύσουμε αυτό το πρόβλημα που κρατά από τη δεκαετία του ’70, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε ειρηνικά μαζί και να μην εργαστούμε πάνω στα υπόλοιπα θέματα της ατζέντας». Σύμφωνα με το A Haber, ο Έλληνας πρωθυπουργός ανέφερε ακόμη ότι ορισμένες αποφάσεις που είχε λάβει το τουρκικό κοινοβούλιο τη δεκαετία του 1990 δεν έχουν θέση στον σημερινό κόσμο.

Μητσοτάκης: Να καταργηθεί το casus belli

Ο πρωθυπουργός σημείωσε προηγουμένως ότι το casus belli «πρέπει να καταργηθεί», χαρακτηρίζοντάς το ως «ιστορική ανορθογραφία». «Είναι αναχρονιστικό, Δεν ταιριάζει με συμμαχία. Έχει έρθει η ώρα να την αφήσουμε πίσω μας», σημείωσε. Προκειμένου να διαφυλαχθεί η ενότητα του ΝΑΤΟ, ήταν απολύτως απαραίτητο οι ευρωπαϊκές χώρες, να αναλάβουν ένα μεγαλύτερο βάρος στην ασφάλεια που σημαίνει να δαπανούν περισσότερο για να επέλθει ισορροπία, τόνισε ο πρωθυπουργός.

Σημείωσε ότι «ο Τραμπ είχε απολύτως δίκιο», αναφερόμενος στην πίεση που ασκούσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, ακόμη και από την πρώτη του θητεία, λέγοντας ότι τα τελευταία χρόνια λόγω και της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία οι Ευρωπαϊκές χώρες έχουν αντιληφθεί ότι πρέπει να δαπανούν για την άμυνά τους. Η Ελλάδα είναι μία από τις πέντε χώρες που έχει ξεπεράσει το 3,5% στον αμυντικό της προϋπολογισμό. Η Ελλάδα είναι πρωταγωνίστρια σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια του ΝΑΤΟ», τόνισε ο πρωθυπουργός.

«Είμαστε εκεί που άλλες χώρες ελπίζουν να βρεθούν το 2027», σημείωσε. Απαντώντας σε ερώτηση για τα F-35 και τις δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είπε ότι «δεν είναι δική μας υπόθεση» να αναφέρεται σε συμφωνίες για οπλικά συστήματα ανάμεσα σε δύο άλλα κράτη. Ωστόσο, επισήμανε ότι εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικά νομικά εμπόδια στην αμερικανική νομοθεσία, υπενθυμίζοντας ότι η απομάκρυνση της Άγκυρας από το πρόγραμμα συνδέθηκε με την απόκτηση του ρωσικού συστήματος S-400.

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός επεσήμανε ότι το πρόγραμμα απόκτησης των ελληνικών F-35 εξελίσσεται κανονικά, ενώ οι πρώτοι Έλληνες πιλότοι αναμένεται να ξεκινήσουν την εκπαίδευσή τους το 2027. Παράλληλα, σημείωσε ότι προχωρά με γρήγορους ρυθμούς η αναβάθμιση των F-16 στην έκδοση Viper, με περισσότερα από 50 αεροσκάφη να έχουν ήδη εκσυγχρονιστεί και στόχο την ολοκλήρωση 83, ενώ η Πολεμική Αεροπορία διαθέτει ήδη 24 μαχητικά Rafale.

Τόνισε, ωστόσο, ότι οι Έλληνες πιλότοι, θα αρχίσουν να εκπαιδεύονται από το 2027 στα ελληνικά F-35, με βάση τη συμφωνία για την αγορά 20+20 μαχητικών από τις ΗΠΑ.

Απάντηση Ρούτε

«Είμαι εδώ για να διαφυλάσσω την ενότητα» ήταν η απάντηση που έδωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε για το τουρκικό casus belli σε βάρος της Ελλάδας, το οποίο τέθηκε κατά τις εργασίες της συνόδου κορυφής της Συμμαχίας στην Άγκυρα από τον Έλληνα πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη.

«Το έχω πει και στο παρελθόν για άλλα θέματα. Μερικές φορές υπάρχουν ζητήματα μεταξύ συμμάχων. Πρόκειται για μια Συμμαχία 32 εταίρων, επομένως είναι αναμενόμενο να υπάρχουν διμερείς συζητήσεις. Δεν είμαι εδώ για να εκφράζω προσωπικές απόψεις ή να σχολιάζω δημόσια τέτοια θέματα. Ο ρόλος μου είναι να διατηρώ την ενότητα της Συμμαχίας και αυτό προσπαθώ να κάνω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ανάλογη στάση κράτησε και όταν ρωτήθηκε για το θέμα που υπάρχει ανάμεσα στην Τουρκία και τις ΗΠΑ για τους S- 400, που οδήγησαν και στον αποκλεισμό της Άγκυρας από το πρόγραμμα των F-35. «Οι S-400 είναι θέμα μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας. Οι δύο χώρες εργάζονται πάνω σε αυτό. Δεν θέλω να σχολιάσω», είπε χαρακτηριστικά.

Από την πλευρά του ο Έλληνας πρωθυπουργός στις δικές του δηλώσεις μετά το πέρας της συνόδου κορυφής αναφερόμενος το θέμα του casus belli σημείωσε ότι «πρέπει να καταργηθεί», χαρακτηρίζοντάς το ως «ιστορική ανορθογραφία».

«Είναι αναχρονιστικό, Δεν ταιριάζει με συμμαχία. Έχει έρθει η ώρα να το αφήσουμε πίσω μας», σημείωσε. Προσερχόμενος νωρίτερα στη σύνοδο ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε πως «τη στιγμή που η χώρα μου αντιμετωπίζει casus belli από την Τουρκία σε περίπτωση που ασκήσουμε το έννομο δικαίωμά μας να επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα, πιστεύω ότι πρέπει να είναι σαφές ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ευαισθησίες όλων των μελών του NATO».

Μητσοτάκης για ΗΠΑ-ΝΑΤΟ

Ο Μητσοτάκης εμφανίστηκε κατηγορηματικός και για τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στη Συμμαχία, απορρίπτοντας κάθε σενάριο αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ. «Δεν θεωρώ ότι υπάρχει καμία πιθανότητα οι ΗΠΑ να αποχωρήσουν από το ΝΑΤΟ», ανέφερε, σημειώνοντας ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, στην καταληκτική του τοποθέτηση στη Σύνοδο, εμφανίστηκε θετικός για το κλίμα που διαμορφώθηκε και για το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα να δαπανούν περισσότερα για τη δική τους ασφάλεια.

Τέλος, εμφανίστηκε αισιόδοξος ότι δεν θα υπάρξει επιστροφή σε καθεστώς πολεμικών επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή, με φόντο την εύθραυστη εκεχειρία και τις ανησυχίες για τις τιμές του πετρελαίου.

ΠΑΣΟΚ

Οι κυβερνητικές επιλογές των τελευταίων ετών έχουν πλέον διαψευστεί από τα ίδια τα γεγονότα, τόνισε ο βουλευτής και υπεύθυνος του ΚΤΕ Εθνικής Άμυνας του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Κατρίνης, από το βήμα της Βουλής, με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ. Επισήμανε, μάλιστα, ότι ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε σε αμήχανη θέση, αναγκαζόμενος να παραδεχθεί δημόσια ότι «η Ελλάδα απειλείται από την Τουρκία».

Όπως ανέφερε, αυτό συνέβη «ίσως γιατί δεν μπορούσε να πει δημοσίως ότι η πολιτική των “ήρεμων νερών” ναυάγησε», αφού η Διακήρυξη των Αθηνών «χρησίμευσε μόνο για να “ξεπλυθεί” η Τουρκία στα μάτια συμμάχων και εταίρων». «Ίσως επίσης γιατί δεν μπορούσε να εξηγήσει το τουρκικό μπλοκάρισμα του στρατιωτικού αγωγού καυσίμων Ελλάδας – Βουλγαρίας – Ρουμανίας, την ανάληψη από την Τουρκία της ευθύνης για την αντιαεροπορική και πυραυλική άμυνα του Αιγαίου, της Κύπρου και της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και την αδυναμία της κυβέρνησης να αποτρέψει τις διαδοχικές αμυντικές συμφωνίες ευρωπαϊκών χωρών με την Άγκυρα» ανέφερε.

«Θυμάται κανείς την ομιλία του κ. Μητσοτάκη στο Κογκρέσο, το περιεχόμενο της οποίας έχει ακυρωθεί στην πράξη;» διερωτήθηκε, για να καταλήξει ότι «δεν χτύπησε το τηλέφωνο του κ. Μητσοτάκη ενόψει της συνόδου της Άγκυρας, αλλά το μόνο τηλέφωνο που απαντήθηκε είναι αυτό του κ. Ντόκου», χαρακτηρίζοντας τον Γ.Γ. Εθνικής Ασφάλειας «εμφανώς ακατάλληλο για τις πολύ κρίσιμες περιστάσεις της χώρας», ανέφερε μεταξύ άλλων, αφού προχώρησε και επικρίσεις για την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης.

ΔΤ 8-7-2026–

Είναι πάντως αυταπόδεικτο, ότι ο πρόεδρος της χώρας που επαίρεται ότι είναι ηγέτιδα του «ελεύθερου κόσμου», μια σαφής αναφορά στο δημοκρατικό πολίτευμα και την τήρηση των κανόνων που προϋποθέτει, θέλγεται εξόφθαλμα από ηγέτες με κύριο χαρακτηριστικό τη σχεδόν ανεξέλεγκτη δυνατότητα επιβολής των επιθυμιών τους. Χωρίς δηλαδή τα απαραίτητα σε μια Δημοκρατία «checks and balances» που κατεξοχήν χαρακτηρίζουν το αμερικανικό σύστημα εξουσίας.

Οι ανεξέλεγκτοι αυτοσχεδιασμοί από ΗΠΑ και ο Ερντογάν

Ο προεδρικός αυτοσχεδιασμός είναι, εξάλλου, ένα γενικότερο χαρακτηριστικό της προεδρίας Τραμπ. Τους επαγγελματίες διπλωμάτες και άλλους αξιωματούχους έχουν αντικαταστήσει άτομα προσωπικής επιλογής του Τραμπ, με αμφίβολες διπλωματικές δεξιότητες για να αντεπεξέλθουν στην εκάστοτε αποστολή. Εγείρονται έτσι εύλογες υποψίες για ενδεχόμενη εξυπηρέτηση επιδιώξεων που ανάγονται στην επιχειρηματική σφαίρα, πέραν όμως της οργανωμένης διακρατικής επενδυτικής δραστηριότητας.

Εφόσον το περιβάλλον εντός του οποίου διεξάγεται η Σύνοδος Κορυφής είναι τόσο προβληματικό, η τήρηση χαμηλού προφίλ από την ελληνική διπλωματία θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει και το δέον γενέσθαι. Ωστόσο, θα αποτελούσε εθελοτυφλία να μη διαπιστώσει κανείς, ότι η διπλωματική «συναστρία» είναι ιδιαίτερα θετική για την Άγκυρα και τις επιδιώξεις της, με αποτέλεσμα να εγείρονται ζητήματα για την ελληνική εθνική ασφάλεια.

Σε μια πρώτη αντιμετώπιση όσων έχουμε παρακολουθήσει, όλα δείχνουν ότι ο Ερντογάν έχει κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένος. Δεν θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει το ίδιο και για τον Τραμπ, καθώς πλησιάζουν ταχέως οι ενδιάμεσες εκλογές που θα κρίνουν πολλά. Μένει να αποδειχθεί το πώς θα αντιμετωπίσει το αμερικανικό εκλογικό σώμα έναν πρόεδρο που αφενός δε γνωρίζει τα θέματα, ενώ αφετέρου, η ρητορική του συχνά μοιάζει… καφενειακού επιπέδου. Θα σώσει άραγε την παρτίδα π.χ. ένας ΥΠΕΞ Ρούμπιο που τρέχει να βάλει σε μια τάξη την ανερμάτιστη εικόνα που συχνά εκπέμπει η Ουάσινγκτον;

«Σκοράρει» ο Ερντογάν

Η όλη φιέστα της Συνόδου εξελίσσεται σε μια κορυφαία επιχείρηση δημοσίων σχέσεων για τον Ερντογάν, με στόχο τόσο το εσωτερικό της χώρας όσο και το διεθνές περιβάλλον. Κι όλα αυτά, παρόλο που η κατάσταση στο εσωτερικό της Τουρκίας θυμίζει ολοένα και περισσότερο κλασικό δεσποτικό -έως δικτατορικό με τα δυτικά στάνταρ- καθεστώς, που δεν ανέχεται οποιαδήποτε εναντίωση και όσοι το αποτολμούν καταλήγουν με συνοπτικές διαδικασίες στη φυλακή.

Στο εσωτερικό της Τουρκίας και με δεδομένη την επιθυμία παράκαμψης του τουρκικού Συντάγματος για την εξασφάλιση τρίτης προεδρικής θητείας, ο Ερντογάν προβάλλει τη βολική εικόνα ενός ηγέτη που σέβεται ολόκληρη η υφήλιος. Ενός ηγέτη που συνδιαλέγεται με τους ηγέτες των ισχυρότερων χωρών ως ίσος προς ίσον και γενικότερα έχει καταξιώσει την Τουρκία ως κεντρικό παίκτη της διεθνούς σκηνής. Όσο κι αν η οικονομική δυσπραγία πλήττει μεγάλα στρώματα της τουρκικής κοινωνίας, θα ήταν σφάλμα να εκτιμηθεί η επίπτωσή της με τα μέτρα που θα ίσχυαν σε μια χώρα της Δύσης.

Στο εξωτερικό, η Τουρκία βγαίνει επίσης ενισχυμένη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται να πιστεύει ότι η ασφάλειά της εξαρτάται από αυτήν, παρόλο που δεν της ανοίγει τον δρόμο της ένταξης. Η αλλεργία των δυτικών κοινωνιών στα… φέρετρα από τη μία, σε συνδυασμό με την επικράτηση συγκρουσιακής λογικής για την ασφάλεια της Γηραιάς Ηπείρου -εν αναμονή ίσως απομάκρυνσης Πούτιν από το κάδρο για βιολογικούς λόγους- οδηγεί σε εξάρτηση από “πρόθυμους”, με το κατάλληλο φυσικά οικονομικό και (γεω)πολιτικό αντάλλαγμα.

Θέλει χρηματοδότηση κι από Ελλάδα!

Σε αυτό το πλαίσιο, διεκδικεί χρηματοδότηση για την τουρκική αμυντική βιομηχανία από ευρωπαϊκά προγράμματα όπως το ευρωπαϊκό SAFE, δηλαδή ζητεί να συμβάλει με τον οβολό του και ο Έλληνας φορολογύμενος! Αυτά είναι όμως λίγο πολύ δεδομένα. Η υπόθεση πρέπει να προσεγγιστεί από αμιγώς ελληνοκεντρική σκοπιά, καθώς η αναβάθμιση της Τουρκίας του Ερντογάν, μιας χώρας που αντιπροσωπεύει την κύρια -αν όχι αποκλειστική- απειλή ασφαλείας για την Ελλάδα, προκαλεί περιπλοκές στην εξίσωση της εθνικής ασφάλειας.

Καταρχάς, ένα σοβαρό θέμα που εγείρεται και… βγάζει μάτι, είναι ότι πάντα στο πλαίσιο της προσωπικής διπλωματίας Τραμπ, ο πρεσβευτής της Ουάσινγκτον στην Τουρκία, Τομ Μπάρακ, εξελίσσεται σε κορυφαίο πρόβλημα για την ελληνική διπλωματία. Η δράση και οι επιδιώξεις του εν λόγω προσώπου που άγνωστο με ποια κίνητρα, ολοένα και περισσότερο θυμίζει ατζέντη της Άγκυρας, δύσκολα μπορεί να γίνει πιστευτό ότι ευθυγραμμίζονται με τις αντιλήψεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Κατά συνέπεια, απαιτείται συντονισμένη δράση για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα.

Η Γκιλφόιλ

Στον αντίποδα, η τοποθέτηση μιας γνωστής δημοσιογράφου του FOX News και πάλαι ποτέ μέλους της οικογενείας Τραμπ, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα, δεν δικαιώνει τις προσδοκίες, αφού η επιρροή της στην Ουάσινγκτον μοιάζει αμελητέα. Παρότι η παρουσία της, μέχρι στιγμής, είναι χαμηλών τόνων και ιδιαίτερα προσεκτική, επί της διπλωματικής ουσίας ο βαθμός που παίρνει δεν είναι ιδιαίτερα κολακευτικός. Αυτή είναι η εντύπωση που επικρατεί.

Οι δε ψευδείς αναφορές του Αμερικανού προέδρου περί δήθεν τουρκικής συνδρομής στον πόλεμο στο Ιράν, σε συνδυασμό με την απουσία μιας έστω συμβολικής επίσκεψης στη Σούδα, το επίκεντρο της υποστήριξης των αμερικανικών στρατευμάτων καθ’ οδόν για τα μέτωπα ανατολικής Μεσογείου και Μέσης Ανατολής, θα μπορούσε να εκληφθεί στην Αθήνα ακόμα και ως προσβολή.

Αντιθέτως, η κ. Γκίλφοϊλ, διαφημίζοντας -σε πρόθυμο είναι η αλήθεια ακροατήριο- την προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών F-35 Lightning II από την Πολεμική Αεροπορία, απέφυγε με κάθε τρόπο να αναφέρει οτιδήποτε σχετιζόμενο με την ελληνική άμυνα, επιλέγοντας να μας… διαβεβαιώσει πως δεν θα υστερούμε όταν επιχειρούμε δίπλα στα αμερικανικά και άλλα συμμαχικά αεροσκάφη!

Ίσως μπερδεύεται από την περίπτωση του Ισραήλ, όπου οι κοινές επιχειρήσεις αφορούν απειλή αντίστοιχη αυτής που συνιστά η Τουρκία στην περίπτωση της Ελλάδας. Μιας χώρας, δηλαδή, τύποις συμμάχου, που κατέχει παράνομα το 38% της Κυπριακής Δημοκρατίας και έχει διατυπωμένο ακόμα και casus belli εναντίον της Ελλάδας, με στόχο να της απαγορεύσει να ασκήσει νόμιμο για όλες τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου δικαίωμα! Με αυτή τη χώρα και τον ηγέτη της, κυριολεκτικά χαριεντίζεται και κολακεύει με κάθε δυνατό τρόπο ο πρόεδρος Τραμπ.

Κατά συνέπεια, κάποιος να υπενθυμίσει στην πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Αθήνα, ότι ο λόγος ύπαρξης Ενόπλων Δυνάμεων είναι η προάσπιση της κυριαρχίας μιας χώρας και των δικαιωμάτων που εκπορεύονται από αυτήν. Η εποχή του «στρατηγέ μου ιδού ο Στρατός σας» έχει περάσει και σίγουρα δε περιποιεί τιμή για ένα σύγχρονο δημοκρατικό κράτος του δυτικού κόσμου. Όλα αυτά βέβαια αποδεικνύονται στην πράξη, όχι στα λόγια. Ας περιμένουμε όμως την ολοκλήρωση της Συνόδου…

Σε συνεργασία με το defencepoint

Τι είπαν, όμως, συμπερασματικά όλοι στα κατεχόμενα; Ότι η κατοχική δύναμη θα μπορεί να εκμεταλλεύεται, να σφετερίζεται τις ελληνοκυπριακές περιουσίες, να τις πωλούν και να κερδίζουν. Ως να είναι δική τους η γη. Παραπέμπουν δε στη λεγόμενη Επιτροπή Περιουσιών και στη “συνολική λύση”. Δεν υπάρχει, λένε, ατομικό δικαίωμα. Γιατί; Επειδή η λογική τους κινείται στη θέση που διαχρονικά προωθείται από την τουρκική πλευρά, για τουρκοποίηση των ελληνοκυπριακών περιουσιών.

Η πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος (CTP) ισχυρίζεται ότι “⁠η επιμονή της ελληνοκυπριακής ηγεσίας να καταχραστεί το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης και να οδηγήσει το Περιουσιακό στα ποινικά δικαστήρια δεν αποσκοπεί στην απονομή δικαιοσύνης, αλλά μετατρέπει τον νόμο σε όπλο και εργαλείο για την επίτευξη πολιτικών στόχων”. Τι διαφέρει από αυτά που είπε ο λεγόμενος Πρωθυπουργός της αποσχιστικής οντότητας, Ουνάλ Ουστέλ; Ο Ουστέλ είπε πως η εξέλιξη αυτή “πολιτικοποιεί το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τους διεθνείς μηχανισμούς δικαστικής συνεργασίας” ενώ προειδοποίησε με αντίδραση. Συνιστά, είπε, προσπάθεια της ελληνοκυπριακής πλευράς “να παρέμβει στην κυριαρχία, την έννομη τάξη και την οικονομική ζωή της ‘’τ.δ.β.Κ.’’”!

Θεωρούν δικαίωμά τους το σφετερισμό περιουσιών

Αλλά και ο Έρχιουρμαν ανέφερε στη γραπτή του δήλωση πως “ε/κυπριακή διοίκηση” συνεχίζει τις προσπάθειες «να μετατρέψει το Δίκαιο σε εργαλείο πολιτικής σε ζητήματα που αφορούν το Περιουσιακό». Αποφάνθηκε δε ο νομικός κύριος Έρχιουρμαν πως δεν πρέπει «να μετατρέπεται ο νόμος σε εργαλείο της πολιτικής». Δηλαδή, η πολιτική δεν έχει σχέση με τους νόμους; Μπορεί να λειτουργεί η πολιτική απέναντι στο νόμο; Μόνο σε κατοχικά καθεστώτα.

Η μάχη κατά του σφετερισμού θεωρείται από την τουρκική πλευρά ως κατάχρηση-φευ- του Διεθνούς Δικαίου. Είναι η νέα θεώρηση για το Διεθνές Δίκαιο, το οποίο οι Τούρκοι μόνο ακουστά το έχουν.

Η λεηλασία, το πλιάτσικο, οι αγοραπωλησίες των λαφύρων, δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται απαθώς. Η κατοχική πλευρά ροκανίζοντας το χρόνο, φρενάροντας προσπάθειες λύσης, εδραιώνει τα κατοχικά δεδομένα. Και ο σφετερισμός ελληνοκυπριακών περιουσιών δημιουργεί τετελεσμένα, “πραγματικότητες” που θέλουν  να “λαμβάνονται υπόψη” σε μια διαπραγμάτευση. Και το λένε και οι εν δυνάμει μεσολαβητές, διευκολυντές, ότι δεν μπορούν “να αγνοήσουν την οικοδομική ανάπτυξη” στα κατεχόμενα. Και η παρανομία; Τα ανθρώπινα δικαιώματα;

Η πολιτική των διώξεων σφετεριστών θα συνεχισθεί όσο συνεχίζεται η παρανομία. Συνιστά δε και μια πίεση προς την κατοχική πλευρά. Αυτή την πολιτική την έχει ξεκινήσει η παρούσα κυβέρνηση και τη συνεχίζει. Έπρεπε να είχε υιοθετηθεί από τη δεκαετία του ΄70. Κι εάν υιοθετείτο, προφανώς και  διαφορετικά θα ήταν τα δεδομένα σήμερα σε σχέση με την παράνομη εκμετάλλευση των περιουσιών στα κατεχόμενα.

Πλουτίζουν με τα λάφυρα

Η αποσχιστική οντότητα είναι “πειρατικό κράτος”. Έτσι λειτουργεί. Έτσι συμπεριφέρονται και οι εκάστοτε διαχειριστές του.  Εξυπηρετείται ένα ολόκληρο σύστημα με το σφετερισμό των ελληνοκυπριακών περιουσιών. Πλουτίζουν με τα λάφυρα.

Και επειδή πολλά ακούγονται και στις ελεύθερες περιοχές για τις διώξεις των σφετεριστών, από όσους θεωρούν πως δεν θα πρέπει να… ενοχλείται η κατοχική δύναμη, πρέπει να επισημανθεί το προφανές: Η όποια συμφωνία στο περιουσιακό περνά μέσα από το σεβασμό του βασικού αυτού ανθρώπινου δικαιώματος και όχι διά της νομιμοποίησης της παρανομίας, του σφετερισμού. Σε αυτά τα ζητήματα δεν μπαίνουν στη ζυγαριά τα δικαιώματα του ιδιοκτήτη με εκείνα, τα “δικαιώματα του παράνομου χρήστη”.

Τα futures του Dow Jones Industrial Average υποχώρησαν κατά 351 μονάδες ή 0,67% στις 12.30 ώρα Ελλάδος και 4:30 ώρα ανατολικών ΗΠΑ, λίγο μετά τις δηλώσεις του Τραμπ. Τα futures που συνδέονται με τον S&P 500 κατέγραφαν πτώση 0,44%, ενώ τα futures του Nasdaq 100 υποχώρησαν κατά 0,54%. Στην Ευρώπη, ο δείκτης Stoxx 600 σημείωσε την ίδια ώρα πτώση 1,82%.

Ο γερμανικός DAX υποχώρησε κατά 2,40%, ο FTSE 1,59% και ο CAC κατά 2,18% (Τα futures είναι τα συμβόλαια Μελλοντικής Εκπλήρωσης και είναι χρηματοοικονομικά παράγωγα προϊόντα που επιτρέπουν στους επενδυτές να αγοράσουν ή να πουλήσουν την αξία ενός χρηματιστηριακού δείκτη (όπως ο S&P 500 ή ο DAX) για μια συγκεκριμένη μελλοντική ημερομηνία, σε τιμή που συμφωνείται σήμερα),

Ταυτόχρονα, τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του αμερικανικού αργού για παράδοση Αυγούστου σημείωσαν άλμα 5,38% στα 74,31 δολάρια ανά βαρέλι και τα futures του διεθνούς δείκτη αναφοράς Brent για παράδοση Σεπτεμβρίου πραγματοποίησαν άλμα 5,31% στα 78,10 δολάρια ανά βαρέλι.

“Τέλος ο εφησυχασμός” για τα Στενά

Αναλύτρια αγοράς της Capital.com σχολίασε: «Οι ανανεωμένες εντάσεις στη Μέση Ανατολή διέκοψαν το εφησυχασμένο αφήγημα της αγοράς, αναγκάζοντας τους επενδυτές να επαναξιολογήσουν τους γεωπολιτικούς κινδύνους, αφού για αρκετές εβδομάδες προεξοφλούσαν μια ομαλή πορεία προς την αποκλιμάκωση».

Ήδη από χθες το βράδυ οι ΗΠΑ άρχισαν να πλήττουν το Ιράν, «ως αντίποινα για τις επιθέσεις εναντίον τριών εμπορικών πλοίων που έπλεαν στα Στενά του Ορμούζ», σύμφωνα με ανακοίνωση της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ. Νωρίτερα, το υπουργείο Οικονομικών ανακάλεσε την άδεια που επέτρεπε στο Ιράν να πουλάει το πετρέλαιό του οπουδήποτε. Σε ανακοίνωσή του την Τετάρτη, το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν χαρακτήρισε τα πλήγματα «κατάφωρη παραβίαση του Μνημονίου Συνεργασίας» στο οποίο είχαν καταλήξει η Ουάσιγκτον και το Ιράν τον περασμένο μήνα.

«Οι ισχυρές ένοπλες δυνάμεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, όπως έχουν επανειλημμένα δείξει, δεν θα διστάσουν να υπερασπιστούν την εδαφική ακεραιότητα, την εθνική κυριαρχία και την εθνική ασφάλεια του Ιράν έναντι της αμερικανικής στρατιωτικής επιθετικότητας», ανέφερε το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν.

Ο δε Γενικός Γραμματέας της στρατιωτικής συμμαχίας, Μαρκ Ρούτε, κάλυψε πλήρως τον Τραμπ, σχολιάζοντας ότι τα πλήγματα των ΗΠΑ ήταν «απολύτως δικαιολογημένα».

Όμηροι οι ναυτικοί

Ο Διεθνής Οργανισμός Ναυτιλίας (IMO) των Ηνωμένων Εθνών που είναι επιφορτισμένος με την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας εκτιμά ότι ο αριθμός των ναυτικών που παραμένουν εγκλωβισμένοι στον Κόλπο ανέρχεται σε 6.000, σύμφωνα με ανακοίνωση στην οποία καταδικάζεται η επανάληψη των εχθροπραξιών στην περιοχή και στα Στενά του Ορμούζ.

«Οι επιθέσεις μόνο επιτείνουν τον φόβο, την αβεβαιότητα και την απελπισία από την οποία ήδη υποφέρουν οι 6.000 άνθρωποι στην θάλασσα που παραμένουν εγκλωβισμένοι σε πλοία σε αδυναμία να εγκαταλείψουν τον Κόλπο με ασφάλεια», δηλώνει ο Αρσένιο Ντομίνγκες, γενικός γραμματέας του Οργανισμού, στην ανακοίνωση ζητώντας από τους παράγοντες της ναυτιλίας να αποφεύγουν την διέλευση των πλοίων από το Ορμούζ.

Η ατζέντα της ημέρας

Κεντρικό θέμα των συζητήσεων αποτελεί η εφαρμογή της απόφασης για αύξηση των αμυντικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ, στόχος που συμφωνήθηκε στην προηγούμενη Σύνοδο. Η Άγκυρα θεωρείται η πρώτη ουσιαστική δοκιμασία για το κατά πόσο οι πολιτικές δεσμεύσεις των συμμάχων θα μετατραπούν σε πραγματικές επενδύσεις και επιχειρησιακές δυνατότητες.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας μέσω κοινών προγραμμάτων παραγωγής και προμηθειών, ώστε η αυξημένη χρηματοδότηση να μεταφραστεί ταχύτερα σε στρατιωτική ισχύ.

Στην ατζέντα βρίσκεται επίσης το νέο στρατηγικό μοντέλο «ΝΑΤΟ 3.0», που προβλέπει μεγαλύτερο ρόλο της Ευρώπης στη συμβατική άμυνα, διατήρηση της αμερικανικής ηγεσίας στην πυρηνική αποτροπή και νέα κατανομή ευθυνών μεταξύ Ευρωπαίων και Αμερικανών συμμάχων.

Οι ηγέτες θα εξετάσουν ακόμη τη συνέχιση της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία, με έμφαση στην ενίσχυση της αεράμυνας, ενώ στην τελική διακήρυξη αναμένεται να επαναβεβαιώνεται η δέσμευση στη συλλογική άμυνα, να χαρακτηρίζεται η Ρωσία ως η βασική μακροπρόθεσμη απειλή για τη Συμμαχία, να δίνεται έμφαση στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και να επιβεβαιώνεται η στρατιωτική στήριξη προς το Κίεβο για την περίοδο 2026-2027.

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή εξακολουθούν να επηρεάζουν τις εργασίες της Συνόδου. Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι θεωρεί πως η εκεχειρία με το Ιράν έχει ουσιαστικά τερματιστεί, κατηγόρησε την Τεχεράνη ότι δεν είναι αξιόπιστος συνομιλητής και επανέλαβε ότι το Ιράν δεν πρέπει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.

Παράλληλα επέκρινε εκ νέου την Ισπανία για τη στάση της στο ΝΑΤΟ και υποστήριξε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να επωμίζονται δυσανάλογο βάρος για την ευρωπαϊκή ασφάλεια.

Από την πλευρά του, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε εκτίμησε ότι η πίεση για αύξηση των αμυντικών δαπανών έχει ήδη αποδώσει αποτελέσματα, καθώς οι ευρωπαϊκές χώρες ενισχύουν σημαντικά τους αμυντικούς τους προϋπολογισμούς.

Ο Αχμέντ αλ Σάρα στην Άγκυρα

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνει η παρουσία του μεταβατικού προέδρου της Συρίας, Αχμέντ αλ Σάρα, ο οποίος βρίσκεται στην Άγκυρα για σειρά διμερών επαφών, με σημαντικότερη τη συνάντησή του με τον Ντόναλντ Τραμπ.

Αν και η Συρία δεν συμμετέχει στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, η παρουσία του συνδέεται με τις ευρύτερες περιφερειακές εξελίξεις. Ο Σύρος ηγέτης είχε προηγουμένως συναντηθεί στη Δαμασκό με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, ενώ δεν αποκλείονται νέες επαφές τους και στην τουρκική πρωτεύουσα.

Μερτς: «Η Ρωσία δεν μπορεί να κερδίσει»

Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δήλωσε ότι προσδοκά η Σύνοδος της Άγκυρας να δώσει «νέο πνεύμα» στη Συμμαχία, υπογραμμίζοντας ότι το ΝΑΤΟ θα παραμείνει διατλαντικό αλλά θα αποκτήσει ισχυρότερο ευρωπαϊκό χαρακτήρα.

Ανακοίνωσε επίσης ευρωπαϊκή πρωτοβουλία ύψους 140 δισ. ευρώ για τη στρατιωτική και οικονομική στήριξη της Ουκρανίας την περίοδο 2026-2027, τονίζοντας ότι «η Ρωσία δεν έχει καμία πιθανότητα να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο» και ότι η απόφαση για τον τερματισμό του βρίσκεται πλέον στη Μόσχα.

Μηνύματα ενότητας απέναντι στη Ρωσία

Οι ηγέτες της Πολωνίας, της Εσθονίας και της Λιθουανίας επανέλαβαν ότι η Ρωσία εξακολουθεί να αποτελεί τη σημαντικότερη απειλή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια.

Ζήτησαν ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος του ΝΑΤΟ, αύξηση των αμυντικών δαπανών και συνέχιση της στρατιωτικής στήριξης προς την Ουκρανία, ενώ η Βαρσοβία επανέφερε το αίτημα για μόνιμη αμερικανική στρατιωτική παρουσία στο πολωνικό έδαφος.

Τουρκία, Ευρωπαϊκή Ένωση και S-400

Στο περιθώριο της Συνόδου ξεχωρίζει η συνάντηση του προέδρου Ερντογάν με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα.

Η συνάντηση πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Τουρκία επιδιώκουν στενότερο συντονισμό σε ζητήματα ασφάλειας, ευρωπαϊκής άμυνας, συνεργασίας ΕΕ-ΝΑΤΟ και περιφερειακών εξελίξεων, με ιδιαίτερη έμφαση στον πόλεμο στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή. Παράλληλα αναμένεται να συζητηθούν οι ευρωτουρκικές σχέσεις και η προοπτική ενίσχυσης της συνεργασίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της ασφάλειας.

Την ίδια ώρα συνεχίζονται οι διαβουλεύσεις για το μέλλον των ρωσικών συστημάτων S-400. Σύμφωνα με πληροφορίες, εξετάζεται η λεγόμενη «φόρμουλα του Ντουμπάι», δηλαδή η μεταφορά των συστημάτων στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ως πιθανή λύση που θα μπορούσε να οδηγήσει στην άρση των αμερικανικών κυρώσεων CAATSA και να ανοίξει τον δρόμο για την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35.

Διμερείς πρωτοβουλίες

Στο περιθώριο της Συνόδου αναμένεται επίσης η υπογραφή εκτεταμένης συμφωνίας στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ Τουρκίας και Ηνωμένου Βασιλείου στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας, της καταπολέμησης της τρομοκρατίας και της κυβερνοασφάλειας.

Παράλληλα, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν συναντήθηκε με τον Αμερικανό ομόλογό του Μάρκο Ρούμπιο, ενώ συνεχίζονται οι διμερείς επαφές μεταξύ των ηγετών.

Παρεμβάσεις συμμάχων

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανέλαβε τη δέσμευση της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, αναφέρθηκε στο εξοπλιστικό πρόγραμμα των 25 δισ. ευρώ και τάχθηκε υπέρ της συνέχισης της βελτίωσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Η Ουγγαρία ανακοίνωσε ότι θα αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες της, επιμένοντας όμως ότι δεν πρόκειται να αποστείλει όπλα ή στρατεύματα στην Ουκρανία.

Η Βουλγαρία υποστήριξε ότι η αύξηση των αμυντικών δαπανών πρέπει να συνοδευτεί από επενδύσεις σε υποδομές, στρατιωτική κινητικότητα, κυβερνοασφάλεια και ψηφιακή ανθεκτικότητα.

Ο Καναδάς ανακοίνωσε ότι θα αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες του στο 4% του ΑΕΠ μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, χαρακτηρίζοντας τη Ρωσία άμεση απειλή για τη διεθνή ασφάλεια.

Η Σύνοδος αναμένεται να ολοκληρωθεί το απόγευμα με τη συνέντευξη Τύπου του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, ο οποίος θα παρουσιάσει τα βασικά συμπεράσματα και τις αποφάσεις που θα διαμορφώσουν τη στρατηγική πορεία της Συμμαχίας για τα επόμενα χρόνια.

Εξοπλιστικές συμφωνίες 50 δισ. δολαρίων από την πρώτη ημέρα

Στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, οι σύμμαχοι κατέληξαν σε συμφωνίες για την προμήθεια αμυντικού εξοπλισμού συνολικής αξίας 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ αναμένεται να παρουσιάσει σήμερα τις λεπτομέρειες των συμφωνιών.

Η πρώτη ημέρα της Συνόδου εξελίχθηκε σε ιδιαίτερα θετικό κλίμα για τη βιομηχανία άμυνας. Οι σύμμαχοι έδωσαν τα χέρια για μαζικές αγορές στρατιωτικού εξοπλισμού συνολικής αξίας 50 δισ. δολαρίων.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Le Monde, η Ευρώπη δεν αγοράζει απλώς έτοιμα οπλικά συστήματα, αλλά αποκτά πλέον στο εσωτερικό της στρατηγικές δυνατότητες από τις οποίες εξαρτιόταν επί δεκαετίες από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι βασικές συμφωνίες της Συνόδου

Αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης GlobalEye: Περίπου δέκα χώρες, μεταξύ των οποίων η Γερμανία, η Ολλανδία, η Γαλλία και ο Καναδάς, συμφώνησαν στην αγορά δέκα αεροσκαφών έγκαιρης προειδοποίησης GlobalEye, που κατασκευάζει η σουηδική Saab. Η συνολική επένδυση ανέρχεται σε 4,3 δισ. ευρώ.

Μεταγωγικά αεροσκάφη A400M: Επτά χώρες, με επικεφαλής τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Πολωνία, προχώρησαν στην αγορά δέκα βαρέων μεταγωγικών αεροσκαφών A400M, που κατασκευάζει η Airbus.

Η Γερμανία στο επίκεντρο

Η χώρα που συγκέντρωσε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στη Σύνοδο ήταν αναμφίβολα η Γερμανία.

Το Βερολίνο ανακοίνωσε ότι, σε συνεργασία με τις σκανδιναβικές χώρες, θα προμηθευτεί 5 μη επανδρωμένα αεροσκάφη Triton μεγάλου ύψους και μεγάλης διάρκειας πτήσης από την αμερικανική Northrop Grumman, έναντι ποσού που υπερβαίνει τα 2 δισ. ευρώ.

Παράλληλα, η Γερμανία, η Ολλανδία και η Πολωνία συμφώνησαν στη δημιουργία κοινού κέντρου συντήρησης των αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot, ενώ οι εταιρείες Rheinmetall και Lockheed Martin συμφώνησαν να προχωρήσουν σε κοινή παραγωγή πυραύλων ATACMS στην Κάτω Σαξονία.

Τέλος, ο Καναδάς υπέγραψε ιστορική σύμβαση πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ με τη γερμανική ναυπηγική εταιρεία TKMS για την κατασκευή 12 υποβρυχίων.

Ερντογάν: Ο «Ατσάλινος Θόλος» των 24 δισ. και η στήριξη στην Ουκρανία

Η Τουρκία έχει προβλέψει προϋπολογισμό ύψους 24 δισ. δολαρίων για το ολοκληρωμένο πρόγραμμα αντιαεροπορικής άμυνας με την ονομασία «Ατσάλινος Θόλος» (Steel Dome), δήλωσε ο Ερντογάν.

Η Τουρκία δεσμεύεται να συμβάλει στην άμυνα της Ουκρανίας μέσω της πρωτοβουλίας PULR (Prioritized Ukraine Requirements List – Λίστα Προτεραιοποιημένων Απαιτήσεων της Ουκρανίας), επιπλέον του στρατιωτικού εξοπλισμού που έχει ήδη παραχωρήσει στο Κίεβο από τα αποθέματα των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.

Τουρκία–Ρουμανία–Βουλγαρία: Νέα τριμερής ναυτική συμφωνία

Η Τουρκία, η Ρουμανία και η Βουλγαρία διεύρυναν τη συνεργασία τους για την ασφάλεια στη Μαύρη Θάλασσα, ώστε να συμπεριλάβει την προστασία κρίσιμων υποδομών, όπως αγωγών και γραμμών δεδομένων.

Οι τρεις χώρες, μέλη του ΝΑΤΟ, συμφώνησαν να επεκτείνουν τις αρμοδιότητες της κοινής ναυτικής ομάδας MCM Black Sea (Ομάδα Εργασίας Αντιμετώπισης Ναρκών στη Μαύρη Θάλασσα), η οποία δημιουργήθηκε αρχικά για τον εντοπισμό και την εξουδετέρωση ναρκών που απειλούν τη ναυσιπλοΐα μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Η νέα συμφωνία προβλέπει ότι η ομάδα θα συμβάλλει πλέον και στην προστασία κρίσιμων υποθαλάσσιων υποδομών, συμπεριλαμβανομένων ενεργειακών αγωγών και καλωδίων επικοινωνιών, τα οποία θεωρούνται ευάλωτα σε πιθανές επιθέσεις ή δολιοφθορές.

Η συνεργασία αυτή ενισχύει τον συντονισμό των τριών χωρών σε μια περιοχή αυξανόμενης στρατηγικής σημασίας για το ΝΑΤΟ, καθώς η Μαύρη Θάλασσα αποτελεί βασικό χώρο ανταγωνισμού μεταξύ Ρωσίας και Δύσης.

Η συμφωνία υπεγράφη στο περιθώριο της 36ης Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, από τους υπουργούς Άμυνας της Τουρκίας, της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας.

Η επέκταση των αποστολών της MCM Black Sea σηματοδοτεί τη μετάβαση από μια περιορισμένη αποστολή αντιμετώπισης ναρκών σε ένα ευρύτερο πλαίσιο θαλάσσιας ασφάλειας, που περιλαμβάνει την προστασία κρίσιμων υποδομών και τη διατήρηση της ελευθερίας ναυσιπλοΐας στη Μαύρη Θάλασσα.

Ερντογάν και ευρωπαϊκή άμυνα

Με σαφή στόχο να ενισχύσει τον ρόλο της Τουρκίας στη νέα αρχιτεκτονική ευρωπαϊκής ασφάλειας, ο Ερντογάν ζήτησε από τους συμμάχους του ΝΑΤΟ να μην αποκλείσουν την Άγκυρα από τα ευρωπαϊκά αμυντικά σχέδια, υπογραμμίζοντας ότι η αμυντική συνεργασία δεν μπορεί να περιορίζεται από πολιτικές διαχωριστικές γραμμές.

Μιλώντας κατά την έναρξη της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, ο Τούρκος πρόεδρος τόνισε ότι η χώρα του έχει αναλάβει σημαντικές δεσμεύσεις για την ενίσχυση της Συμμαχίας, μεταξύ άλλων και μέσω της αύξησης των αμυντικών δαπανών με στόχο το 5% του ΑΕΠ έως το 2030.

«Η Τουρκία βρίσκεται πλέον ανάμεσα στις δέκα κορυφαίες αμυντικές βιομηχανίες παγκοσμίως», δήλωσε, αναφερόμενος στις δυνατότητες της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, ενώ επισήμανε ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, ως οι μεγαλύτερες χερσαίες δυνάμεις στην Ευρώπη, είναι έτοιμες να συνεισφέρουν στις επιχειρήσεις της Συμμαχίας.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σχέση ΝΑΤΟ – Ευρωπαϊκής Ένωσης, απευθύνοντας προειδοποίηση κατά οποιασδήποτε προσπάθειας αποκλεισμού της Τουρκίας από τα ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα.

«Οι σύμμαχοι που είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα πρέπει να αποκλείουν άλλους συμμάχους από τα αμυντικά σχέδια», ανέφερε, ζητώντας την άρση των περιορισμών στην αμυντική συνεργασία.

Ο Ερντογάν υποστήριξε ότι η ευρωπαϊκή ασφάλεια μπορεί να ενισχυθεί μόνο μέσω συμπληρωματικής συνεργασίας με το ΝΑΤΟ και όχι μέσω παράλληλων δομών που δημιουργούν νέους διαχωρισμούς.

«Ο αποκλεισμός συμμάχων που δεν είναι μέλη της Ένωσης θα οδηγήσει σε σπατάλη περιορισμένων πόρων και σε μια τεχνητή διαίρεση της Ευρώπης», σημείωσε, στέλνοντας μήνυμα κυρίως προς τις χώρες της ΕΕ που συμμετέχουν στις νέες πρωτοβουλίες για την ευρωπαϊκή άμυνα.

Αναφερόμενος στις διεθνείς εξελίξεις, ο Ερντογάν εξέφρασε την εκτίμησή του για τη στάση του Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με την επίλυση της σύγκρουσης ΗΠΑ – Ιράν, ενώ επανέλαβε ότι η λύση των δύο κρατών αποτελεί, κατά την άποψή του, το «κλειδί» για τη μόνιμη ειρήνη στη Μέση Ανατολή.

Για τον πόλεμο στην Ουκρανία, υπογράμμισε ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να στηρίζει το Κίεβο, αλλά παράλληλα θα επιδιώκει να οδηγήσει τη Ρωσία προς την κατεύθυνση της ειρήνης.

ΝΑΤΟ ανακοινώνει νέες αμυντικές προμήθειες άνω των 50 δισ. δολαρίων στη Σύνοδο της Άγκυρας

Μετά τη συνεδρίαση των ηγετών, η οποία διήρκεσε περισσότερο από τρεις ώρες, οι σύμμαχοι ανακοίνωσαν την Τετάρτη νέες αμυντικές προμήθειες άνω των 50 δισ. δολαρίων κατά τη Σύνοδο της Συμμαχίας στην Άγκυρα, παράλληλα με τη δέσμευση για επέκταση της παραγωγικής ικανότητας στον τομέα της συλλογικής άμυνας και επιτάχυνση της στρατιωτικής καινοτομίας ως απάντηση στις απειλές ασφαλείας που προέρχονται από τη Ρωσία και την τρομοκρατία.

Βοήθεια στην Ουκρανία

Οι σύμμαχοι δεσμεύτηκαν επίσης για παροχή στρατιωτικού εξοπλισμού, βοήθειας και εκπαίδευσης προς την Ουκρανία ύψους 70 δισ. ευρώ (79,8 δισ. δολάρια) το 2026, ενώ συμφώνησαν να διατηρήσουν τουλάχιστον αντίστοιχα επίπεδα στήριξης και το 2027.

Το ΝΑΤΟ χαιρέτισε την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να παράσχει πολυετή χρηματοδότηση προς το Κίεβο μέσω του Δανείου Στήριξης της Ουκρανίας.

Στην τελική τους διακήρυξη, οι ηγέτες επανέλαβαν τη δέσμευσή τους στη συλλογική άμυνα του Άρθρου 5, τόνισαν ότι το Ιράν «δεν πρέπει ποτέ να αποκτήσει πυρηνικό όπλο» και κάλεσαν την Τεχεράνη να σεβαστεί πλήρως την ελευθερία ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.

Ερντογάν και Μακρόν συναντήθηκαν στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ

Ο πρόεδρος Ερντογάν είχε συνομιλίες την Τετάρτη με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, στο περιθώριο της 36ης Συνόδου. Στη συνάντηση συμμετείχαν επίσης ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν, ο υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ, ο αντιπρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος AKP και εκπρόσωπος του κόμματος Ομέρ Τσελίκ, ο διοικητής της Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών Τουρκίας (MIT) Ιμπραχίμ Καλίν και ο διευθυντής Επικοινωνιών Μπουρχανετίν Ντουράν.

Διθύραμβοι Τραμπ στον Ερντογάν

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ ότι η Τουρκία θα παραλάβει μαχητικά αεροσκάφη F-35, χαρακτήρισε τη χώρα «πολύ ισχυρή» και επαίνεσε τον πρόεδρο Ερντογάν.
Μιλώντας κατά τη διάρκεια της Συνόδου, ο Τραμπ δήλωσε ότι είχε επιτυχημένες συναντήσεις, ιδιαίτερα με την Τουρκία, και υποστήριξε ότι ο Ερντογάν δεν μπήκε στον πόλεμο λόγω της δικής του παρέμβασης.
«Είχαμε πολύ καλές συναντήσεις, ιδιαίτερα με την Τουρκία», είπε ο Τραμπ. «Και τώρα συναντιόμαστε με όλους σήμερα. Ήταν πολύ επιτυχημένο, ήταν μια φανταστική συνάντηση».

Ο Μάκης Βορίδης ισχυρίσθηκε ότι ο πρώην Γενικός Γραμματέας του πρωθυπουργού, «από όταν παραιτήθηκε δεν έχει δημόσια ιδιότητα». Όσο για τον Ταλ Ντιλιαν είπε στην ουσία ότι θα ήταν άσκοπο να κληθεί, «επειδή είχε κληθεί τον Νοέμβριο του 2022 και είχε αρνηθεί να προσέλθει».

«Επιπλέον ο Ντίλιαν δεν κατείχε κανένα δημόσιο αξίωμα, καμία δημόσια λειτουργία, δεν μπορούμε να καλούμε τον καθένα επειδή έδωσε μια συνέντευξη, αυτό είναι ευτελισμός της επιτροπής»,ισχυρίσθηκε ο Μάκης Βορίδης.

Υποκλοπές:Είναι… εμμονή η διερεύνηση

Επίσης επικαλέσθηκε το άρθρο 43Α του Κανονισμού της Βουλής, ερμηνεύοντάς το με τρόπο που “λέει” ότι όσοι δεν είναι δημόσια πρόσωπα, δεν μπορούν να κληθούν στην επιτροπή. Όταν η αντιπολίτευση αντείπε ότι αν αυτό πράγματι ίσχυε, τότε γιατί κλήθηκαν στο παρελθόν και τα δύο πρόσωπα, απάντησε ότι «τότε ήταν μια χρονική στιγμή που υπήρχε εγγύτητα με την δημόσια ιδιότητα τους». Κατηγόρησε δε την αντιπολίτευση ότι έχει… εμμονές με τις υποκλοπές.

Ο Παναγιώτης Δουδωνής από το ΠΑΣΟΚ έκανε τότε λόγο για «τεράστια ένδειξη ενοχής» ενώ όπως είπε «υπάρχει πράγματι ένας πολιτικός αρχηγός που είναι εμμονικός με τις υποκλοπές και αυτός είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης». Ο βουλευτής του κόμματος, αφού ολοκλήρωσε τη σκέψη του ανακοίνωσε ότι το ΠΑΣΟΚ αποχωρεί και κατήγγειλε τις μεθοδεύσεις της πλειοψηφίας. «Τι άλλαξε μέσα σε 3,5 χρόνια και ενώ το 2022 με δική σας υπογραφή εφαρμόστηκε ο Κανονισμός και τους καλέσατε; Θα σας πω εγώ τι άλλαξε. Ο κ. Ντίλιαν τώρα θέλει να έρθει ενώ τότε προφανώς είχατε συνεννοηθεί μαζί του να μην έρθει. Ένδειξη και απόδειξη ενοχής σας στο ζήτημα», είπε ο κ. Δουδωνής.

Ο Διονύσης Καλαματιανός από τον ΣΥΡΙΖΑ είπε ότι η στάση της ΝΔ αποτελεί κοινοβουλευτική εκτροπή και ότι στην ουσία συνιστά  «ομολογία ενοχής». Από το ΚΚΕ, ο Μανώλης Συντυχάκης τόνισε ότι είναι «έωλα και προσχηματικά τα όσα λέει η ΝΔ. Οι μάσκες έπεσαν, οι αποκαλύψεις για τις παρακολουθήσεις χωρίς αμφιβολία είναι εξαιρετικά σοβαρές». Μετά την ψηφοφορία, το αίτημα της αντιπολίτευσης για την κλήση του Ταλ Ντίλιαν και του Γρηγόρη Δημητριάδη απορρίφθηκε.

Ο Νίκος Καραθανασόπουλος, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ προτού αποχωρήσει από την επιτροπή Θεσμών είπε: «Σε άλλη μία απαράδεκτη διαδικασία προχώρησε σήμερα η κυβέρνηση. Τα αιτήματα κομμάτων της αντιπολίτευσης να κληθούν Δημητριάδης και Ντίλιαν στηρίχθηκαν από τα 2/5 των μελών της Επιτροπής, κάτι που σημαίνει ότι η κλήτευσή τους θα έπρεπε να είναι υποχρεωτική. Ωστόσο, η κυβερνητική πλειοψηφία συγκάλεσε τη σημερινή συνεδρίαση για τη λήψη σχετικής απόφασης, όπου ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούν να κληθούν επειδή δεν είναι ΄’δημόσια πρόσωπα’ ή ‘λειτουργοί του κράτους’, ερμηνεύοντας κατά το δοκούν τον κανονισμό της Βουλής», πρόσθεσε.

Δήλωση Δημητριάδη-ΠΑΣΟΚ

“Έχω ήδη καταθέσει δύο φορές στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας και μία φορά στον Άρειο Πάγο με την ιδιότητα του μάρτυρα. Πόσες φορές είναι αρκετές στους ιθύνοντες της αντιπολίτευσης;”, αναφέρει σε δήλωσή του ο Γρηγόρης Δημητριάδης.

“Η ταύτιση της αντιπολίτευσης με συγκεκριμένα συμφέροντα της χοντρής διαπλοκής έχει ήδη οδηγήσει στην εξαΰλωση δύο κομμάτων, του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς και στη δραματική συρρίκνωση των ποσοστών της αξιωματικής αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ). Θα συνεχίσω με την ίδια αξιοπρέπεια”, ισχυρίζεται ο Γρ. Δημητριάδης.

Το ΠΑΣΟΚ απαντά σε αυτό ότι είναι παράδοξο να συνδέει ο Γρηγόρης Δημητριάδης με την ανάρτηση του την επιμονή μας για διαφάνεια με τις δημοσκοπικές τάσεις του ΠΑΣΟΚ. Το κομμα αναφέρει

«Ο κ. Γρηγόρης Δημητριάδης σε ανάρτηση του με την οποία προσπαθεί να δικαιολογήσει την άρνηση του να καταθέσει στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας παρά τα νέα στοιχεία που προέκυψαν από την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, από τις δηλώσεις Ντίλιαν αλλά και από τη δική του συνέντευξη με την οποία ανέλαβε την πολιτική ευθύνη δείχνοντας άλλους ως ηθικούς αυτουργούς, προχωρά σε μια παράξενη αναφορά. Δηλώνει πως η επιμονή του ΠΑΣΟΚ να ζητεί την πλήρη διερεύνηση του σκανδάλου των υποκλοπών και της ενδεχόμενης δικής του εμπλοκής, συνδέεται με την εικόνα που παρουσιάζουν για το ΠΑΣΟΚ οι δημοσκοπήσεις. Τι εννοεί; Απειλεί το ΠΑΣΟΚ;», ρωτά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ε όχι και τιμητής ο ωτακουστής

Η Νέα Αριστερά σε ανακοίνωσή της αναφέρει τα εξής: «Οι μεθοδεύσεις του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος συμπληρώνονται από το θράσος ενός εκ των πρωταγωνιστών του σκανδάλου των υποκλοπών, του Γρηγόρη Δημητριάδη. Το να εμφανίζεται σήμερα ο ίδιος ως τιμητής, μιλώντας μάλιστα για συμφέροντα της ‘χοντρής διαπλοκής’ που δήθεν παρασύρουν την αντιπολίτευση, αποτελεί μνημείο αλαζονείας», υπογραμμίζει ο Γιώργος Λυκοπάντης της Νέας Αριστεράς.

Και τονίζει πως «ο ‘ωτακουστής’, καθότι εντεταλμένος να επιβλέπει την ΕΥΠ των κοριών και του Predator, ο άλλοτε εξ απορρήτων του Κυριάκου Μητσοτάκη που επί της θητείας του παρακολουθήθηκαν πολιτικοί, υπουργοί, βουλευτές, στρατιωτικοί, δημοσιογράφοι και επιχειρηματίες, πρέπει να είναι πιο προσεκτικός στις δημόσιες τοποθετήσεις του. Οι κυβερνήσεις πέφτουνε, οι συσχετισμοί αλλάζουν και οι δικαστές αντικαθίστανται. Και η κάλυψη που του παρέχουν οι διαφόρων ειδών πρόθυμοι, θα πάψει», διαμηνύει στον Γρηγοριάδη ο εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Αριστεράς.

ΕΛΑΣ: Υπέρτατη αξία η συγκάλυψη

Την πολλοστή μεθόδευση της κυβέρνησης στο σκάνδαλο των υποκλοπών επισημαίνει η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ), χαρακτηρίζοντας ως «υπέρτατη αξία» του Μαξίμου την συγκάλυψη, με αφορμή «το πραξικοπηματικό “όχι” της πλειοψηφίας για κλήση στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας των Ντίλιαν και Δημητριάδη».

«Η κυβερνητική πλειοψηφία της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, απέρριψε το αίτημα να εξεταστούν ως μάρτυρες για το σκάνδαλο των υποκλοπών, μετά τα τελευταία στοιχεία που προέκυψαν, ο επιχειρηματίας της Intellexa Ταλ Ντίλιαν και ο γνωστός Γρηγόρης Δημητριάδης», σημειώνει η ΕΛΑΣ, υπογραμμίζοντας πως επικαλέσθηκαν «το γελοίο και ανυπόστατο επιχείρημα, ότι αν και εμπλέκονται στο μεγαλύτερο δημόσιο σκάνδαλο της μεταπολίτευσης, δεν είναι δημόσια πρόσωπα!».

«Πρόκειται για άλλη μια επίδειξη αντιδημοκρατικής αλαζονείας από τον πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του» τονίζει χαρακτηριστικά η Συμπαράταξη και προσθέτει πως «υπέρτατη αξία τους, υπεράνω των θεσμών, της δαφάνειας, και της δικαιοσύνης, αποδεικνύεται για άλλη μια φορά η συγκάλυψη. Διαβεβαιώνουμε τον κύριο Μητσοτάκη ότι ο λαός μας θα θέσει γρήγορα τέλος σ’ αυτό τον ξεπεσμό», αναφέρει η ΕΛΑΣ.

Νίκη

Παρέμβαση στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας πραγματοποίησε ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ Δημήτρης Νατσιός, καταγγέλλοντας την κυβέρνηση που εξακολουθεί και επιχειρεί να συγκαλύψει την υπόθεση των υποκλοπών, εμποδίζοντας την κλήση των Γρ. Δημητριάδη και Τ. Ντίλιαν για να καταθέσουν ενώπιον των μελών της Επιτροπής.

Φρεσκοκομμένα φρούτα, γλυκά σαν ζάχαρη, στοιβαγμένο ψηλά σε σωρούς από καρπούζια, πεπόνια και αφράτα ροδάκινα. Αυτά ήταν τόσο διαφορετικά από τα ροδάκινα που αγοράζεις στα σούπερ μάρκετ, αφού μοιάζουν περισσότερο με… μπαλάκια. Είναι κρίμα που οι σύγχρονες εμπορικές απαιτήσεις μειώνουν τόσο πολύ τη δόξα ενός φρούτου τόσο αρχαίου και σεβαστού όσο το ροδάκινο. Το δέντρο του μας δίνει τόσα πολλά στην πολύ σύντομη ζωή του, πεθαίνοντας μετά από μόλις 10 έως 12 χρόνια.

Η προέλευση του ροδάκινου

Αν και το όνομα υποδηλώνει ότι προέρχεται από την Περσία, αφού η επιστημονική ονομασία του ροδάκινου, Prunus persica, σημαίνει κυριολεκτικά “περσικό δαμάσκηνο” και οι Ρωμαίοι ονόμαζαν το ροδάκινο “περσικό μήλο”, η Κίνα είναι το μέρος όπου ξεκίνησε η καλλιέργεια ροδάκινου, ήδη από το 6000 π.Χ., στην επαρχία Zhejiang της Ανατολικής Κίνας. Κουκούτσια ροδάκινου ηλικίας μεταξύ 8.000 και 7.000 ετών έχουν βρεθεί στον αρχαιολογικό χώρο Kuahuqiao, που βρίσκεται στο χωριό Xianghu στα ανατολικά κοντά στο Hangzhou – ένας χώρος που περιλαμβάνει αντικείμενα που πιστεύεται ότι είναι τα παλαιότερα που υπάρχουν.

Η καλλιέργεια είναι πιθανότατα να έλαβε χώρα πριν από 2.000 χρόνια, από δέντρα που φύτρωναν κατά μήκος της κοιλάδας του ποταμού Γιανκγτσέ. Μέχρι το 1700 π.Χ., το ροδάκινο είχε εμφανιστεί στην Ινδία, σταδιακά μεταφέρθηκε στην Περσία, όπου ανακαλύφθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος με τη σειρά του έφερε τις ροδακινιές μαζί του στην Ελλάδα.

Δύο θραύσματα τοιχογραφίας με τον καρπό βρέθηκαν στην Ιταλία στο Herculaneum, τα οποία διατηρήθηκαν από την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. Ο Ibn al-‘Awwam, ένας γεωπόνος με έδρα τη Σεβίλλη της Ισπανίας, το αναφέρει στο βιβλίο του για τη Γεωργία του 12ου αιώνα. Από την Ισπανία, μεταφέρθηκε στην Αμερική από τους Ισπανούς τον 16ο αιώνα. Τον 17ο αιώνα, ο Άγγλος κηπουρός George Minifie τα μετέφερε στο κτήμα του στη Βιρτζίνια, τον ίδιο αιώνα που τα ροδάκινα είχαν φτάσει στην Αγγλία και τη Γαλλία.

Η “οικογένεια” των ροδάκινων

Τα ροδάκινα συγγενεύουν με το τριαντάφυλλο, μια αξιοσημείωτα εκτεταμένη οικογένεια που περιλαμβάνει μήλα, κεράσια, αχλάδια, δαμάσκηνα, βατόμουρα, σμέουρα, φράουλες και βερίκοκα και αμύγδαλα. Αν σκεφτεί κανείς ότι ο πυρήνας του ροδάκινου και τα δύο τελευταία που αναφέρονται έχουν γεύση αμυγδάλου, η σχέση μεταξύ τους είναι λιγότερο απίθανη από ό,τι με τα άλλα φρούτα.

Προσέξτε το κυάνιο… Για όσους από εσάς γράφετε ένα θρίλερ, οι κόκκοι βερίκοκου και ροδάκινου θα μπορούσαν να κάνουν ένα εξωτικό όπλο δολοφονίας δύσκολο να ανιχνευθεί! Οι σπόροι περιέχουν κυάνιο, αλλά είναι μάλλον απίθανο να καταναλώσει κανείς του σπόρους ή να προσπαθήσει να μασήσει το κουκούτσι του ροδάκινου.

Μέσα στον πυρήνα αυτό υπάρχει η ουσία αμυγδαλίνη, η οποία κατά την πέψη μπορεί να μετατραπεί σε τοξικό υδροκυάνιο, μια ουσία που σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση, ακόμα και θάνατο. Όμως, η ποσότητα που ενδέχεται να διαρρεύσει στη σάρκα του φρούτου είναι εξαιρετικά μικρή και δεν προκαλεί ανησυχία, ακόμη και για τα παιδιά.

Τι είναι τα λευκά σκληρά κομμάτια γύρω από το κουκούτσι του ροδάκινου;

Το λευκό υλικό που βρίσκεται μερικές φορές γύρω από ένα κουκούτσι ροδάκινου είναι γνωστό ως ιστός κάλου (callus tissue). Αυτός ο ιστός σχηματίζεται όταν το ροδάκινο υφίσταται κάποιου είδους σωματική πίεση ή τραυματισμό κατά την ανάπτυξή του. Τυπικά, ο ιστός κάλου εμφανίζεται ως σκληρές, λευκές ή ανοιχτόχρωμες περιοχές που περιβάλλουν το κουκούτσι και περιστασιακά εξαπλώνονται στη σάρκα του καρπού.

Συνιστά έναν αμυντικό μηχανισμό του ροδάκινου, καθώς προσπαθεί να θεραπεύσει τον εαυτό του μετά από τραυματισμό. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα χειρισμού ζημιάς, πίεσης ή αποθήκευσης στο ψυγείο. Είναι ασφαλές να φάτε τον ιστό κάλου ενός ροδάκινου; Ναι, είναι ασφαλές να φάτε αυτά τα σκληρά λευκά κομμάτια γύρω από το κουκούτσι.

Αν και η υφή μπορεί να μην είναι τόσο ευχάριστη όσο η απαλή, ζουμερή σάρκα που περιμένετε από ένα ροδάκινο, δεν ενέχει κανέναν κίνδυνο για την υγεία σας. Ο λευκός, πιο σφιχτός ιστός μπορεί να είναι πιο σκληρός ή ελαφρώς τραγανός, αλλά εξακολουθεί να είναι μέρος του φρούτου και μπορείτε να τον καταναλώσετε με ασφάλεια χωρίς ανησυχία.

Ερωτήσεις κουίζ:

• Είναι το ίδιο είδος, οπότε ποια είναι η διαφορά μεταξύ ενός ροδάκινου και ενός νεκταρινιού;

Μόνο ένα γονίδιο (το MYB25).

• Ξέρετε τους συμβολισμούς του;

Στην Κίνα, το ροδάκινο είναι σύμβολο καλής τύχης, προστασίας και μακροζωίας. Μάλιστα, ορισμένες Κινέζες νύφες διακοσμούν τα μαλλιά τους με άνθη ροδακινιάς για τις γαμήλιες τελετές τους. Στην Κορέα, θεωρείται πηγή “καλής ενέργειας” που μπορεί να βοηθήσει στην απομάκρυνση των κακών πνευμάτων. Και στην Ουγγαρία, θεωρούνται σύμβολο ηρεμίας και πιστεύεται ότι περιέχουν ένα φυσικό ηρεμιστικό που μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση από το άγχος και το στρες και στην προώθηση ενός ποιοτικού ύπνου.

Οι ροδακινιές και τα ροδάκινα εμφανίζονται συχνά στην ευρωπαϊκή τέχνη και λογοτεχνία. Έχουν εμφανιστεί σε πίνακες διάσημων καλλιτεχνών όπως οι Καραβάτζιο, Ρενουάρ, Μονέ, Μανέ και Βαν Γκογκ, συμβολίζοντας με ποικίλους τρόπους την αγάπη, την υγεία, την ομορφιά, τη γονιμότητα, τον αισθησιασμό και την παροδικότητα της ζωής.

Σε συνεργασία με το womanidol

«Δεν θα σχολιάσω τις χθεσινές δηλώσεις του Προέδρου Τραμπ και του Προέδρου Ερντογάν. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι μία συμμαχία πρέπει να εδράζεται στη θεμελιώδη αρχή των σχέσεων καλής γειτονίας. Τη στιγμή που η χώρα μου αντιμετωπίζει casus belli από την Τουρκία σε περίπτωση που ασκήσουμε το έννομο δικαίωμά μας να επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα, πιστεύω ότι πρέπει να είναι σαφές ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ευαισθησίες όλων των μελών του NATO. Είμαστε, εξάλλου, μια αμυντική συμμαχία και είμαι βέβαιος ότι αυτές οι εκκρεμότητες μπορούν να επιλυθούν στο πνεύμα της σχέσης καλής γειτονίας και της συνεργασίας» σημείωσε με νόημα ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Μητσοτάκης για την Σύνοδο

Αναφερόμενος στα όσα θα συζητηθούν στη σύνοδο τόνισε: «Συναντιόμαστε εδώ στην Άγκυρα σε περίοδο μεγάλων αβεβαιοτήτων. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ στην πρώτη του θητεία έθεσε στους ευρωπαίους συμμάχους την ανάληψη μεγαλύτερου μέρους των δαπανών από την Ευρώπη.

Είμαστε υπέρ της Ευρωπαϊκής αμυντικής αυτονομίας όχι ανταγωνιστικά στο ΝΑΤΟ. Στη Χάγη λάβαμε σημαντικές αποφάσεις. Η Ελλάδα, η χώρα μου, ήδη δαπανά το 3,5% σε αμυντικές δαπάνες και υλοποιούμε ένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των ενόπλων δυνάμεων. Έχουμε τηρήσει τη δέσμευσή μας προς το ΝΑΤΟ για τις αμυντικές δαπάνες. Σε ό,τι αφορά την υφιστάμενη κατάσταση στην περιοχή θα ήθελα να εκφράσω την ελπίδα να διατηρηθεί η εκεχειρία και χρειάζεται χρόνος για να επιλυθεί αυτό το ακανθώδες ζήτημα. Ευελπιστούμε ότι δεν θα έχουμε μια νέα ένταση στην περιοχή».

Όμως το χρέος δεν είναι μόνο οικονομικό μέγεθος. Είναι και σχέση ισχύος. Και όταν η σχέση αυτή γίνει υπερβολικά άνιση, τότε παύουμε να μιλάμε απλώς για δανεισμό και αρχίζουμε να μιλάμε για εξάρτηση. Η ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα κρατών που βρέθηκαν παγιδευμένα σε τέτοιες σχέσεις. Αρχικά δανείζονται για να καλύψουν πραγματικές ανάγκες. Στη συνέχεια δανείζονται για να αποπληρώσουν προηγούμενα δάνεια. Και τελικά ολόκληρη η οικονομική τους πολιτική αρχίζει να καθορίζεται από τις απαιτήσεις των πιστωτών.

Πρόβλημα εθνικής κυριαρχίας το χρέος;

Σε εκείνο το σημείο εμφανίζεται ένα παράδοξο. Όλοι συμφωνούν ότι η χώρα πρέπει να αναπτύξει την παραγωγή της, να αυξήσει τις επενδύσεις, να ενισχύσει τη βιομηχανία της, να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και να αποκτήσει μεγαλύτερη οικονομική αυτάρκεια. Αυτή είναι η μόνη πραγματική λύση. Τι γίνεται όμως όταν οι όροι του χρέους δεν επιτρέπουν αυτή τη διαδικασία; Τι γίνεται όταν οι δημόσιες επενδύσεις περιορίζονται για να εξοικονομηθούν πόροι για την εξυπηρέτηση του χρέους;

Τι γίνεται όταν η φορολογική επιβάρυνση αυξάνεται συνεχώς για να διασφαλιστούν οι πληρωμές προς τους δανειστές; Τι γίνεται όταν στρατηγικοί τομείς της οικονομίας εκχωρούνται, ώστε να καλυφθούν χρηματοδοτικές ανάγκες; Τι γίνεται όταν η οικονομική πολιτική μιας χώρας καθορίζεται πρωτίστως από τη διατήρηση της πιστοληπτικής της εικόνας και όχι από τις ανάγκες της παραγωγικής της ανασυγκρότησης; Τότε η συζήτηση παύει να είναι καθαρά οικονομική. Γίνεται πολιτική.

Η Ελλάδα γνώρισε πλευρές αυτής της πραγματικότητας κατά την προηγούμενη δεκαπενταετία. Ανεξάρτητα από το πώς ερμηνεύει κανείς τις αιτίες της κρίσης, ένα γεγονός δύσκολα αμφισβητείται: η χώρα βρέθηκε σε μια κατάσταση όπου η εξυπηρέτηση του χρέους αποτέλεσε τον κυρίαρχο άξονα της οικονομικής πολιτικής. Η ελληνική περίπτωση δεν είναι μοναδική. Η ιστορία της Λατινικής Αμερικής είναι γεμάτη από αντίστοιχα παραδείγματα. Η Αργεντινή πέρασε επανειλημμένα από κύκλους υπερχρέωσης, λιτότητας, ύφεσης και νέου δανεισμού. Παρόμοια φαινόμενα παρατηρήθηκαν σε πολλές χώρες της Αφρικής και της Ασίας.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις εμφανίζεται το ίδιο ερώτημα: ποια είναι η προτεραιότητα; Η αποπληρωμή του χρέους ή η επιβίωση της οικονομίας; Οι πιστωτές απαντούν συνήθως ότι χωρίς δημοσιονομική πειθαρχία δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη. Οι οφειλέτες απαντούν ότι χωρίς ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει αποπληρωμή. Η αλήθεια είναι ότι και οι δύο πλευρές διαθέτουν ένα μέρος της πραγματικότητα

Ο φαύλος κύκλος του δανεισμού

Ωστόσο, η ιστορία δείχνει ότι καμία χώρα δεν βγήκε από βαθιά κρίση μόνο με περικοπές, μόνο με λιτότητα και μόνο με τη μεταφορά πόρων προς τους δανειστές. Όλες οι επιτυχημένες ανακάμψεις στηρίχθηκαν τελικά στην παραγωγή νέου πλούτου. Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η ουσία του προβλήματος. Εάν μια χώρα δεν διαθέτει τα εργαλεία για να παράγει νέο πλούτο, τότε το χρέος μετατρέπεται σε μόνιμο μηχανισμό ανακύκλωσης εξάρτησης. Δανείζεται για να πληρώνει χρέη, τα οποία δημιουργούν την ανάγκη για νέα δάνεια.

Πρόκειται για έναν φαύλο κύκλο που θυμίζει έντονα την ατομική τοκογλυφία. Ο οφειλέτης δεν εργάζεται πλέον για να βελτιώσει τη ζωή του. Εργάζεται απλώς για να παραμείνει φερέγγυος απέναντι στον δανειστή. Γι’ αυτό και το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν τα χρέη πρέπει να πληρώνονται. Τα κράτη οφείλουν να τιμούν τις υποχρεώσεις τους. Το ερώτημα είναι διαφορετικό: μπορεί μια χώρα να αποπληρώνει τα χρέη της χωρίς να θυσιάζει την ίδια τη δυνατότητα οικονομικής της αναγέννησης;

Αν η απάντηση είναι όχι, τότε το πρόβλημα παύει να αφορά μόνο την οικονομία. Αφορά την εθνική κυριαρχία, τη δημοκρατία και το δικαίωμα ενός λαού να καθορίζει το μέλλον του. Διότι η μεγαλύτερη μορφή τοκογλυφίας δεν είναι εκείνη που οδηγεί έναν άνθρωπο στην εξάρτηση. Είναι εκείνη που οδηγεί ολόκληρα κράτη στο να εργάζονται πρωτίστως για τους πιστωτές τους και όχι για τη δική τους ανάπτυξη.

Όταν οι όροι αποπληρωμής καθιστούν αδύνατη την παραγωγική ανασυγκρότηση μιας χώρας, τότε η χώρα δεν αντιμετωπίζει απλώς πρόβλημα χρέους. Αντιμετωπίζει πρόβλημα εθνικής επιβίωσης. Σε μια τέτοια περίπτωση, η επαναδιαπραγμάτευση, η αναδιάρθρωση ή ακόμη και η άρνηση αποδοχής μη βιώσιμων όρων δεν αποτελούν πράξεις ανευθυνότητας, αλλά πράξεις αυτοσυντήρησης. Κανένα κράτος δεν μπορεί να θυσιάζει επ’ αόριστον το μέλλον του για να εξυπηρετεί ένα χρέος που το εμποδίζει να παράγει τον πλούτο με τον οποίο θα το αποπληρώσει.