Στο πλαίσιο της έρευνας θα διερευνηθεί εάν έχουν τελεστεί αξιόποινες πράξεις, καθώς και αν οι εργασίες εγκυμονούν κινδύνους για τη στατικότητα των κτιρίων και την ασφάλεια των ενοίκων.

Ακινητοποιημένος ο μετροπόντικας

Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, ο μετροπόντικας της Γραμμής 4 παραμένει ακινητοποιημένος εδώ και περίπου 100 ημέρες, καθώς δεν έχει βρεθεί ακόμη ασφαλής τρόπος για την επανεκκίνησή του. Το πρόβλημα εμφανίστηκε κατά τη διέλευσή του από την Κυψέλη, όταν καταγράφηκαν ρηγματώσεις σε γειτονικά κτίρια.

Πληροφορίες, που δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί επισήμως, αναφέρουν ότι η μέγιστη καθίζηση που έχει καταγραφεί φτάνει τα τρία εκατοστά, μέγεθος που φέρεται να υπερβαίνει τα προβλεπόμενα όρια ασφαλείας.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, μετά την πρώτη διακοπή της λειτουργίας του μετροπόντικα κλήθηκαν ειδικοί από το εξωτερικό, οι οποίοι εισηγήθηκαν τεχνικές παρεμβάσεις στην κεφαλή του μηχανήματος. Παρότι οι αλλαγές πραγματοποιήθηκαν και ο μετροπόντικας επανεκκίνησε για σύντομο χρονικό διάστημα, καταγράφηκαν νέες μετακινήσεις του εδάφους, με αποτέλεσμα να ακινητοποιηθεί εκ νέου.

Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι πότε και υπό ποιες προϋποθέσεις θα μπορέσει να συνεχιστεί η διάνοιξη της σήραγγας, χωρίς να προκληθούν νέες επιβαρύνσεις στα κτίρια της περιοχής. Την ίδια στιγμή παραμένει ανοικτό το ζήτημα των ευθυνών, αλλά και του κόστους αποκατάστασης των ζημιών.

Σύσκεψη και για την κατάρρευση της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα

Παράλληλα, στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών πραγματοποιήθηκε νέα σύσκεψη για την υπόθεση της πολυκατοικίας που κατέρρευσε στα Πετράλωνα, με αντικείμενο την απομάκρυνση των μπαζών.

Στη σύσκεψη συμμετείχαν ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, Αριστείδης Κορέας, ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, και ο περιφερειάρχης Αττικής, Νίκος Χαρδαλιάς.

Αποφασίστηκε να εκδοθεί εισαγγελική παραγγελία προς τις αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων, ώστε να ξεκινήσει άμεσα η αποκομιδή των μπαζών, με τη συνδρομή της Περιφέρειας Αττικής όπου απαιτηθεί. Η απομάκρυνσή τους κρίνεται αναγκαία, προκειμένου να διευκολυνθεί το έργο των πραγματογνωμόνων που ερευνούν τα αίτια της κατάρρευσης.

Η παρέμβαση του Χάρη Δούκα

Σε ανάρτησή του, ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, ανέφερε ότι στην περιοχή της Κυψέλης έχουν καταγραφεί επικίνδυνες ρωγμές και βλάβες σε διψήφιο αριθμό πολυκατοικιών, γεγονός που ανάγκασε αρκετούς κατοίκους να εγκαταλείψουν προσωρινά τα σπίτια τους.

Όπως σημείωσε, έθεσε το θέμα στον αρμόδιο εισαγγελέα, ο οποίος διέταξε κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση για τη διερεύνηση τυχόν ευθυνών. Παράλληλα, ζήτησε συνάντηση με το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών και τη διοίκηση της Ελληνικό Μετρό, ενώ επισήμανε ότι το ζήτημα θα συζητηθεί και στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας.

«Ο Δήμος Αθηναίων με κάθε νόμιμο μέσο θα προασπίσει τους πολίτες και την περιουσία τους», υπογράμμισε ο κ. Δούκας.

Κατά τις συνομιλίες, ο Φιντάν αναμένεται να εξετάσει τρόπους εμβάθυνσης της στρατηγικής εταιρικής σχέσης Τουρκίας-Ουκρανίας και διεύρυνσης της συνεργασίας στους τομείς της οικονομίας, της ενέργειας και της άμυνας.
Παράλληλα, αναμένεται να επαναβεβαιώσει την υποστήριξη της Τουρκίας στην ανεξαρτησία, την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, υπογραμμίζοντας τη συνεχιζόμενη στήριξη της Άγκυρας προς το Κίεβο σε διάφορα διεθνή φόρα.

Φιντάν: Η Τουρκία δηλώνει έτοιμη να στηρίξει τις ειρηνευτικές προσπάθειες

Ο Φιντάν αναμένεται να τονίσει τη σημασία της συνέχισης των διπλωματικών προσπαθειών για μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη στην Ουκρανία.
Επίσης, θα επαναλάβει ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να φέρει εκ νέου την Ουκρανία και τη Ρωσία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών θα υπογραμμίσει ότι ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας δεν πρέπει να επεκταθεί στη Μαύρη Θάλασσα, επισημαίνοντας την ανάγκη αποκλιμάκωσης της έντασης και διασφάλισης της ελεύθερης και ασφαλούς ναυσιπλοΐας.

Στο πλαίσιο αυτό, αναμένεται να δηλώσει ότι οι επιθέσεις εναντίον λιμένων, εμπορικών πλοίων και αλιευτικών σκαφών είναι απαράδεκτες υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.

Παράλληλα, θα επαναβεβαιώσει τη δέσμευση της Τουρκίας να διατηρήσει τη Μαύρη Θάλασσα ως περιοχή ειρήνης, σταθερότητας και συνεργασίας μέσω διπλωματικών πρωτοβουλιών.

Ανασυγκρότηση της Ουκρανίας και οι Τατάροι της Κριμαίας

Ο Φιντάν αναμένεται επίσης να υπογραμμίσει τον ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν οι τουρκικές εταιρείες στην ανοικοδόμηση της Ουκρανίας, αξιοποιώντας τις υφιστάμενες επενδύσεις και τα έργα που ήδη υλοποιούνται.
Παράλληλα, θα επαναλάβει τη θέση της Τουρκίας κατά της παράνομης προσάρτησης της Κριμαίας και θα τονίσει την ανάγκη λήψης περαιτέρω μέτρων για την ενίσχυση των δικαιωμάτων των Τατάρων της Κριμαίας.

Η Ουκρανία επικύρωσε τη Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου

Πριν από την επίσκεψη του Φιντάν, το ουκρανικό Κοινοβούλιο επικύρωσε τη Δευτέρα τη Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου Τουρκίας-Ουκρανίας, η οποία είχε υπογραφεί στις 3 Φεβρουαρίου 2022.
Η συμφωνία αναμένεται να τεθεί σε ισχύ μετά την υπογραφή της από τον πρόεδρο Ζελένσκι.

Η συμφωνία, η οποία ανέμενε την επικύρωσή της επί τέσσερα χρόνια, εκτιμάται ότι θα προσφέρει στους Τούρκους εξαγωγείς ανταγωνιστικούς όρους αντίστοιχους με εκείνους που απολαμβάνουν οι εξαγωγείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ουκρανική αγορά.

Παράλληλα, αναμένεται να συμβάλει στην επίτευξη του κοινού στόχου των δύο χωρών για αύξηση του διμερούς εμπορίου στα 10 δισεκατομμύρια δολάρια.

Το διμερές εμπόριο μεταξύ Τουρκίας και Ουκρανίας αυξήθηκε από 6,2 δισ. δολάρια το 2024 σε 6,6 δισ. δολάρια το 2025.

Βρέθηκα σε αυτό το ιδιαίτερο Μουσείο Μπενάκη, που ήδη ξεχωρίζει με τις διαρκείς μεταμορφώσεις του, από την εποχή που το όραμα του Άγγελου Δεληβορριά έμοιαζε σχεδόν ουτοπικό, μέχρι τη σημερινή του καταλυτική παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα και παρακολουθώ τις δράσεις, τις προτάσεις του με την εγκυρότητα ενός από τους πιο σημαντικούς Οργανισμούς της χώρας.

Το Μουσείο, δωρεάν της Μαρίας Αργυριάδη, άνοιξε τις πύλες του για το κοινό το 2017 και συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες συλλογές, όχι μόνο της Ευρώπης. Περιλαμβάνει πάνω από 30.000 παιγνίδια, αλλά και έντυπα, παιδικά ρούχα, βιβλία, χρηστικά αντικείμενα παιδικής ηλικίας από Ελλάδα, Αφρική, Ασία, Ευρώπη, Αμερική, με εκθέματα που ξεκινούν από την αρχαιότητα και φθάνουν ως το 1970, ενώ πληθώρα αντικειμένων φυλάσσονται σε άλλους χώρους.

Το Μουσείο Μπενάκη έζησε μοναδικές φάσεις μέχρι τη σημερινή του μορφή, όπως την επέκταση της Κουμπάρη, τη δημιουργία της Πειραιώς, το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης, το Μουσείο Παιχνιδιών, τις μεγάλες εκθέσεις, τις διεθνείς συνεργασίες, τις στιγμές θριάμβου, αλλά και τις περιόδους που όλα έμοιαζαν να κρέμονται από μια εύθραυστη κλωστή.

Από την υποδοχή με την έκδοση του εισιτηρίου, τα χαμόγελα και το καλωσόρισμα που εισπράττεις, καταλαβαίνεις ότι βρίσκεσαι σε ένα χώρο με υψηλή αισθητική και αγάπη σε αυτούς που τον διακονούν για να ταξιδέψεις σε εποχές, να ανασύρεις μνήμες, να μάθεις απίθανες πληροφορίες που σχετίζονται με την γλύκα του παιγνιδιού, την εξάσκηση του μυαλού, την ουσία της ανέμελης συνεύρεσης, την αξία του χρόνου σε ό,τι γαληνεύει κι ομορφαίνει την ψυχή, ανεξαρτήτως ηλικίας. Εξ άλλου ο πολιτισμός και η τέχνη είναι το τεράστιο κεφάλαιο της πανέμορφης πατρίδας μας, που επιβεβαιώνεται ακόμη μια φορά σε αυτή την περιπλάνηση, στους τρεις ορόφους του αρχοντικού, που στεγάζει το Μουσείο.

Το κτήριο, που παραπέμπει σε πύργο της περιόδου 1897-1900, δωρεά της Βέρας Κουλούρα, που ικανοποίησε την επιθυμία του συζύγου της, πλοιάρχου Αθαν. Κουλούρα, συνδυάζει την αρχιτεκτονική του νεογοτθικού μπαρόκ και art nouveau στοιχεία, ενώ από την ταράτσα του προσφέρει υπέροχη θέα στο Παλαιό Φάληρο. Οι σκέψεις για επέκτασή του υπάρχουν, όπως και οι μελέτες, γιατί ήδη τα εκθέματα αρχίζουν να ασφυκτιούν. Η συλλογή που εκτίθεται ξεπερνά τα 3500 αντικείμενα, ενώ η κατοχή που φυλάσσεται σε άλλους χώρους είναι τεράστια.

Τα εκθέματα του μουσείου

Οι επιμελητές της έκθεσης λίγοι, αλλά τόσο ουσιαστικοί, βοηθούν στο να ξεναγηθείς στο διάβα της ιστορίας του από την αρχαιότητα, το Βυζάντιο και τους μεταβυζαντινούς χρόνους, που δείχνει ότι η ανάγκη των παιδιών για παιγνίδι ήταν διαχρονική. Να θαυμάσεις την αισθητική, τα πιο σπάνια εκθέματα, την κούκλα της σπουδαίας συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα, άλλες πανέμορφες κούκλες με κεφάλι από πορσελάνη, διάσημων οίκων κούκλες, όπως Jumeau, Kestner, Bri με γοητευτικό βλέμμα και μάτια από φυσητό γυαλί, ρούχα από αυθεντικά μεταξωτά υφάσματα εποχής, σπάνια κουρδιστά τενεκεδένια παιγνίδια, σειρά από κουδουνίστρες, από φτωχικά παιγνίδια που δεν αγοράστηκαν από βιτρίνες, αλλά φτιάχτηκαν από κουρέλια, από τενεκεδάκια, καπάκια, ξύλα, καρούλια, δίνοντας χαρά στα παιδιά.

Θα αφιερώσετε νοσταλγικό χρόνο στην ενότητα της σχολικής ζωής, στα τετράδια, τις ποδιές, τις πλάκες γραφής, τα όργανα διδασκαλίας, τους χάρτες, τα πρώτα παραμύθια, επιτραπέζια παιγνίδια γνώσεων, τα αλφαβητάρια του 19ου αιώνα για τα παιδιά των αστικών τάξεων, αλλά και αντικείμενα και ρούχα των παιδιών της πρώην Βασιλικής οικογένειας της Ελλάδας. Το ταξίδι στο Μουσείο παιγνιδιών προσφέρει πληροφορίες από ένα παγκόσμιο μικρό γραφικό κόσμο της “χρυσής” εποχής του ευρωπαϊκού βιομηχανικού παιγνιδιού, κυρίως της Γαλλίας, Γερμανίας και Αγγλίας, αλλά και από Αμερική, Ασία και Αφρική.

Υπάρχει και ενότητα αφιερωμένη σε σπάνιες φιγούρες του Θεάτρου Σκιών με φιγούρες από δέρμα, χαρτόνι κι άλλα υλικά του Καραγκιόζη και των ηρώων του φτιαγμένες από γνωστούς καραγκιοζοπαίχτες, όπως και μια πλειάδα σε κουζινικά, μικρογραφίες σπιτιών, κουρδιστά παιγνίδια αεροπλάνα, τρένα, αυτοκίνητα, φυσικά Lego, Barbie, επιτραπέζια παιγνίδια.

Η συλλογή αυτή καταδεικνύει το πάθος της δωρήτριας Μαρίας Αργυριάδη να λειτουργεί όχι μόνο ως συλλέκτρια, αλλά κυρίως ως ερευνήτρια ξεκινώντας από δύο αρκουδάκια που είχε βρει παράξενα στα σκουπίδια και μερικές κούκλες που αγόρασε από το Μοναστηράκι. Για δεκαετίες ταξίδευε στις ευρωπαϊκές αγορές αρχαιοτήτων και στη συνέχεια σε όλο τον κόσμο, συμμετείχε σε διεθνείς δημοπρασίες για να αποκτήσει καλοδιατηρημένα παιγνίδια, πορσελάνινες κούκλες, να διασώσει οικογενειακά κειμήλια ανθρώπων που κουβαλούσαν μια μοναδική προσωπική ιστορία.

Τα φρόντιζε, τα μελετούσε, ήταν μέλος της Διεθνούς Ένωσης Συλλεκτών Κούκλας, ενώ συνέγραψε μελέτες, βιβλία για την ιστορία του ελληνικού παιγνιδιού, που για να διατηρηθεί το παιγνίδι ως καθρέφτης της κοινωνίας. Την γοήτευαν τα παιγνίδια που ήταν φθαρμένα από την χρήση, μια κούκλα με χαλασμένα ρούχα, ένα αρκουδάκι με κομμένο αυτί, που κουβαλούσαν την ενέργεια το παιγνίδι και την αγάπη του παιδιού που τα είχε κρατήσει.

Δανείζομαι απόσπασμα από δήλωση της όταν έκανε την δωρεά την ημέρα των εγκαινίων. «Τα παιγνίδια αυτά δεν μου ανήκουν. Ανήκουν σε όλα τα παιδιά του κόσμου που έπαιξαν με αυτά, που τα αγάπησαν, που έκλαψαν γι αυτά. Εγώ απλά ήμουν ο φύλακας άγγελος τους για ένα διάστημα. Η θέση τους είναι σε ένα μουσείο για να μπορούν να τα βλέπουν όλα τα παιδιά και να ταξιδεύουν στον κόσμο του ονείρου». Έφυγε από την ζωή ένα χρόνο μετά την λειτουργία του Μουσείου της στις 13 Ιουνίου το 2018 σε ηλικία 72 ετών βλέποντας να πραγματοποιείται το όνειρο της ζωής της, την συλλογή της να αποκτά το μόνιμο και πανέμορφο σπίτι της.

Εκεί υλοποιούνται πολλά εξειδικευμένα εκπαιδευτικά προγράμματα με παιδιά από προνήπια, μέχρι και μαθητές της Στ’ Δημοτικού προσαρμοσμένα στο πλαίσιο να “μπούμε στα παπούτσια” παιδιών μιας άλλης εποχής, κάτι που το διασκεδάζουν αφάνταστα, όπως θα μου πουν, ενώ και τα διαδραστικά παιχνίδια είναι απόλυτα προσβάσιμα σε παιδιά με αναπηρίες, ή μαθησιακές δυσκολίες.

Θα άξιζε σε αυτή την παρουσίαση να γίνει αναφορά στον υπέροχο και συντηρημένο χώρο του μουσείου με τα εντυπωσιακά ζωγραφισμένα ταβάνια, τα περίτεχνα γύψινα, τους αυθεντικούς πολυελαίους που κρέμονται από την οροφή, το χειροποίητο τζάκι με τις ανάγλυφες διακοσμήσεις, έργο τέχνης από μόνο του, τις ξύλινες εσωτερικές σκάλες και σε άλλες λεπτομέρειες, που γίνονται επίσης αντικείμενο προσοχής και φωτογράφησης.

Η χρήσιμη πληροφορία του ρεπορτάζ είναι ότι θα προλάβετε το Μουσείο Παιγνιδιών στο Παλαιό Φάληρο ανοικτό, να το απολαύσετε μέχρι τέλος Ιουλίου, μετά παραμένει κλειστό για το μήνα Αύγουστο και ξανανοίγει τον Σεπτέμβρη με ωράριο λειτουργίας από Πέμπτη έως και Κυριακή κάθε εβδομάδα από τις 10π.μ.-18μμ.

Εκείνες τις πρώτες ώρες του πραξικοπήματος, καταγράφηκε μια τηλεφωνική επικοινωνία του ΓΕΣ με το ΓΕΕΦ (στο “ψηλότερο” επίπεδο). Από πλευράς του ΓΕΣ είχε υποδειχθεί εντόνως ότι θα έπρεπε να “τελειώνουν” με το Μακάριο, ο οποίος είχε διαφύγει και βρισκόταν στην Πάφο. «Πρέπει να τελειώνετε. Μας πιέζουν οι απ’ εξώ, ξέρεις ποιοι…». Τι εννοούσε ο βρισκόμενος στην Αθήνα και τι κατάλαβε ο συνομιλητής του στη Λευκωσία; Όσο συνωμοτικά και να μιλούσαν, ο διάλογος ήταν αποκαλυπτικός.

Στην κατάθεσή του, στο φάκελο της Κύπρου στην ελληνική Βουλή, ο Αρχηγός Ναυτικού το 1974, Πέτρος Αραπάκης, είχε αναφέρει: «Η επιστολή Μακαρίου προς Γκιζίκη, που είχε ημερομηνία 2 Ιουλίου, σε καμιά περίπτωση δεν συνετέλεσε στη λήψη της τραγικής απόφασης. Όταν έφτασε η επιστολή στην Αθήνα, η εκτέλεση του πραξικοπήματος στην Κύπρο είχε ήδη διαταχθεί […]». Ο Αραπάκης ανέφερε ακόμη ότι:

«Οι σχεδιασμοί ξένων κέντρων αποφάσεων απέβλεπαν στην εξυπηρέτηση συμμαχικών συμφερόντων σε βάρος, στην περίπτωση αυτή, της Ελλάδας και της Κύπρου και υπέρ της Τουρκίας. Η εξόντωση του Μακαρίου απέβλεπε, πέρα από την αποτροπή του κινδύνου “κουβανοποίησης” της Κύπρου και της πρόληψης τριτοκοσμικών ενεργειών του, που θα μπορούσαν να αποβούν σε βάρος του Ισραήλ και των Δυτικών συμμάχων, στη διαμόρφωση συνθηκών ικανών να δικαιολογήσουν τη δημιουργία τουρκικής βάσης στη βόρεια Κύπρο, σύμφωνα με συμμαχική επιδίωξη».

«Για να μη γίνουν όμως αποκαλύψεις για το ρόλο της CIA στο Κυπριακό, δεν επετράπη να πραγματοποιηθεί η έρευνα αυτή στην Αμερική ή και την Ελλάδα. Ο Ιωαννίδης δε δικάστηκε ποτέ για το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου» (Πόρισμα της Επιτροπής για το Φάκελο της Κύπρου, κυπριακής Βουλής, σελίδα 130).

“Δεν είχε σχέση η ΕΟΚΑ Β΄”!

Επειδή πέρασαν 52 χρόνια από τότε, δεν νομιμοποιείται κανείς να επιχειρεί να αλλάξει την ιστορία και την αλήθεια. Λέγονται και αναφέρονται πολλά. Ότι η ΕΟΚΑ Β΄ δεν είχε καμία σχέση με το πραξικόπημα. Πώς όμως να μην είχε όταν την τελευταία περίοδο οι εντολές της Αθήνας ήταν να εντατικοποιήσει τη δράση της, ώστε να δημιουργηθεί χάος και να “δικαιολογείται” το πραξικόπημα; Μπορεί οι δυνάμεις του κράτους να είχαν σχεδόν διαλύσει την παράνομη οργάνωση, με συλλήψεις (εύκολα) των αρχηγών της, οι εντολές, ωστόσο, εξ Αθηνών ήταν ξεκάθαρες.

Και δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτό το αφήγημα πως ο Ιωαννίδης λειτουργούσε από μόνος του ή πως ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ήταν “καλός δικτάτορας”! Το πραξικόπημα του 1972 ποιος το σχεδίασε; Δεν ήταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, επικεφαλής της χούντας; Και ο Γρίβας; Δεν ηγείτο τότε της ΕΟΚΑ Β’;

Κάποια μέλη της ΕΟΚΑ Β’ προφανώς δεν γνώριζαν. Αυτό είναι πολύ πιθανόν. Δεν έχουν τις ευθύνες των αρχηγών τους. Φτάνει να αναγνωρίζουν ποιοι ευθύνονται για την τραγωδία.

Το πραξικόπημα της 15^ης Ιουλίου 1974 διενεργήθηκε για να εισβάλει η Τουρκία στην Κύπρο. Μπορεί οι Αμερικανοί να τους διαβεβαίωναν πως ένα προγεφύρωμα (Κερύνεια- Λευκωσίας) θα έκαναν οι Τούρκοι, αλλά αυτό δεν αλλάζει. Συμφώνησαν να παραδώσουν έδαφος στην Τουρκία, κι αυτό είναι προδοσία.

Υ.Γ. Στο βιβλίο μας με τον Μιχάλη Ιγνατίου, “ΕΝΟΧΟΣ”, που κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες, μεταξύ άλλων, αποκαλύπτεται ο ρόλος της CIA και κατονομάζεται ο άνθρωπος που έδωσε την εντολή στον Δημήτριο Ιωαννίδη. Ήταν ο πράκτορας της CIA, Γκας Αβρακώτος, που προφανώς δεν αποφάσισε μόνος του. Πήρε εντολές από τον Κίσινγκερ.

Εξάλλου ο κ. Αμανατίδης στην πρώτη του δήλωσή μετά εκλογή του έκανε γνωστό ότι θα στείλει άμεσα επιστολή στον Πρόεδρο της Βουλής για την επανένταξη του Παύλου Πολάκη στην ΚΟ. Ο κ. Πολάκης και η Ρένα Δούρου θα είναι υποψήφιοι για την προεδρία.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι παρών και θα παραμείνει παρών με ευθύνη απέναντι στην ιστορία μας προχωράμε μπροστά» δήλωσε ο κ. Αμανατίδης.
Στο μεταξύ, το «μαρτύριο της σταγόνας» συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, καθώς η εσωκομματική αντιπαράθεση έχει μετατραπεί σε μια de facto διάσπαση.

Η ανεξαρτητοποίηση των τριών βουλευτών Αλέξανδρου Μεϊκόπουλου, Χάρη Μαμουλάκη και η Μαρίνα Κοντοτόλη και η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος με μόλις επτά βουλευτές εντείνει την εικόνα διάλυσης.

Πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ μένει με 17 βουλευτές και η Κοινοβουλευτική του Ομάδα είναι στην 4η θέση, κάτω από αυτή του ΚΚΕ, το οποίο διαθέτει 21 βουλευτές. Οι ανεξάρτητοι βουλευτές είναι πλέον 47.

Παραιτήσεων συνέχεια

Την παραίτησή τους από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωσαν σήμερα Τετάρτη (15.7.26) ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, ο Χάρης Μαμουλάκης και η Μαρίνα Κοντοτόλη.

Με επιστολές τους προς τον πρόεδρο της Βουλής οι τρεις βουλευτές Μαγνησίας, Ηρακλείου και Τρικάλων αντίστοιχα, ανακοίνωσαν ότι παραιτούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ και πλέον θα ασκούν τα κοινοβουλευτικά τους καθήκοντα ως ανεξάρτητοι.

«Οι ευρύτερες μεταβολές που συντελούνται στον χώρο της κεντροαριστεράς και οι εξελίξεις στο (ως χθες) κόμμα μου, τον ΣΥΡΙΖΑ, με οδήγησαν στην απόφαση να προχωρήσω στην ανεξαρτητοποίησή μου», τονίζει στη δήλωσή του ο Χάρης Μαμουλάκης.

«Ενημέρωσα ήδη τον Πρόεδρο της Βουλής. Ευχαριστώ όλες και όλους, που βρεθήκαμε μαζί στον δύσκολο δρόμο. Κάθε τι που φέρνει μια αλλαγή, φέρνει μαζί μέσα του τη δύναμη της ελπίδας», αναφέρει.

Οι σημερινές παραιτήσεις των τριών βουλευτών έρχονται εν μέσω των ραγδαίων εξελίξεων στον ΣΥΡΙΖΑ μετά και την παραίτηση από την προεδρία του Σωκράτη Φάμελλου.

Υπενθυμίζεται ότι χθες είχαν ανακοινώσει ότι αποχωρούν από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ο βουλευτής Αχαΐας Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, ο βουλευτής Κορινθίας Γιώργος Ψυχογιός και ο βουλευτής Αργολίδας Γιώργος Γαβρήλος.

Ο Φάμελλος δεν θα πάει στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας

Επικοινωνία με τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Θεόφιλο Ξανθόπουλο, που είχε την πρωτοβουλία πρόσκλησης της ΚΟ, είχε σήμερα ο Σωκράτης Φάμελλος, όπου του εξέφρασε την έντονη διαφωνία του για το γεγονός πως προηγείται η εκλογή γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της εκλογής προέδρου ΚΟ, που αποτελεί την μείζονα πολιτική προτεραιότητα και υποχρέωση.

Ο Σωκράτης Φάμελλος επεσήμανε στον Θεόφιλο Ξανθόπουλο ότι το να τεθεί εκλογή γραμματέα ΚΟ, με στόχευση να επιστρέψει ένας ανεξάρτητος βουλευτής στην ΚΟ, ώστε να είναι υποψήφιος πρόεδρος, είναι απαράδεκτη μεθόδευση σε αντίθεση με τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και τον κανονισμό, αλλά και με τις αξίες της Αριστεράς. Παράλληλα, ο παραιτηθείς πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, τόνισε ότι δεν θα συμμετέχει στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας τυ κόμματος, ώστε να μην νομιμοποίησει “αυτή την απαράδεκτη μεθόδευση”, η οποία έπεται επιλογών των τελευταίων ημερών που έχουν προσβάλλει το κόμμα και τα μέλη του.

Η τιμή του Brent κινήθηκε πάνω από τα 85 δολάρια το βαρέλι, ενώ η προηγούμενη εκτίμηση για υπερπροσφορά LNG το 2026 άρχισε να αμφισβητείται, καθώς οι αγοραστές ανησυχούν περισσότερο για την ασφάλεια των προμηθειών. Η Ευρώπη βρίσκεται ιδιαίτερα εκτεθειμένη, καθώς προσπαθεί να μειώσει την ενεργειακή της εξάρτηση από τη Ρωσία, αλλά ταυτόχρονα χρειάζεται σταθερές ποσότητες φυσικού αερίου.

Η Ευρώπη συνεχίζει να αγοράζει ρωσικό LNG

Παρά τις πολιτικές αποφάσεις για απεξάρτηση από τη Μόσχα, η Ευρωπαϊκή Ένωση αύξησε τις εισαγωγές ρωσικού LNG. Σύμφωνα με στοιχεία της Kpler, η Ευρωπαϊκή Ένωση εισήγαγε ποσότητα-ρεκόρ 9,97 εκατομμυρίων τόνων υγροποιημένου ρωσικού φυσικού αερίου (LNG) από την εγκατάσταση Yamal LNG της Ρωσίας, κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026, αξίας περίπου 6,82 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η ποσότητα αυτή σημείωσε αύξηση 16% σε σύγκριση με την ίδια περίοδο του 2025, καθώς οι ευρωπαϊκές χώρες επιτάχυναν τις αγορές, πριν από την πλήρη εφαρμογή των περιορισμών στις εισαγωγές ρωσικής ενέργειας. Οι Ευρωπαίοι αγοραστές απορρόφησαν πάνω από το 97% της συνολικής παραγωγής της εγκατάστασης στη Σιβηρία, παρά τις πολυετείς προσπάθειες της Ευρώπης να μειώσει την εξάρτησή της από τη ρωσική ενέργεια. Συνολικά, οι εισαγωγές ρωσικού LNG από την ΕΕ αυξήθηκαν κατά 11% σε ετήσια βάση, ενώ οι εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου μέσω αγωγών αυξήθηκαν κατά 7%.

Η εξέλιξη αποτυπώνει το ενεργειακό δίλημμα της Ευρώπης: Η πολιτική ανάγκη για διαφοροποίηση συγκρούεται με την ανάγκη για ασφαλείς και διαθέσιμες ενεργειακές πηγές. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον αποκτούν μεγαλύτερη σημασία οι εναλλακτικοί ενεργειακοί διάδρομοι προς την Ευρώπη.

Το σχέδιο Κιρκούκ-Τσεϊχάν

Στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας βρίσκεται ο αγωγός Κιρκούκ-Τσεϊχάν. Ο Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ αποκάλυψε ότι το Ιράκ ζήτησε να αυξηθεί η δυναμικότητα του αγωγού Κιρκούκ-Τσεϊχάν σχεδόν τετραπλάσια, από τα σημερινά επίπεδα των 180.000-200.000 βαρελιών ημερησίως, στα 750.000 βαρέλια ημερησίως.

Ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας δήλωσε ότι η Άγκυρα είναι έτοιμη να διαθέσει αυτή τη δυναμικότητα στο πλαίσιο μιας προσωρινής συμφωνίας διάρκειας ενός έτους, ενώ στόχος είναι μέσα σε αυτό το διάστημα να επιτευχθεί μια νέα, συνολική συμφωνία για τον αγωγό. Όμως η τουρκική πρόταση ξεπερνά την απλή επανέναρξη των ροών από το βόρειο Ιράκ. Σύμφωνα με τον Μπαϊρακτάρ, η Τουρκία συζητά με τη Βαγδάτη:

• την επέκταση του αγωγού προς τη Βασόρα, το μεγάλο πετρελαϊκό κέντρο του νότιου Ιράκ,
• την αύξηση της συνολικής δυναμικότητας έως τα 2,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως,
• τη δυνατότητα χρήσης του αγωγού από άλλες χώρες του Κόλπου, όπως το Κουβέιτ,
• αλλά και την κατασκευή παράλληλου αγωγού φυσικού αερίου για μεταφορά αερίου από το Κατάρ και άλλες περιφερειακές πηγές.

Ο ίδιος ο Μπαϊρακτάρ παρουσίασε ουσιαστικά ένα φιλόδοξο όραμα, όπου ο Κιρκούκ-Τσεϊχάν δεν θα λειτουργεί μόνο ως αγωγός Ιράκ-Τουρκίας, αλλά ως περιφερειακή ενεργειακή αρτηρία προς τη Μεσόγειο και τις διεθνείς αγορές.

Νέα φάση ενεργειακής πολιτικής

Εάν υλοποιηθεί ο σχεδιασμός αυτός, θα μπορούσε να μετατρέψει τον άξονα Ιράκ-Τουρκία-Τσεϊχάν σε έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαδρόμους της περιοχής. Η Τουρκία οραματίζεται να λειτουργεί ως γέφυρα μεταξύ των παραγωγών του Κόλπου, των πετρελαϊκών κοιτασμάτων του Ιράκ και των ευρωπαϊκών αγορών μέσω της Μεσογείου. Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η Ευρώπη αναζητά εναλλακτικές πηγές ενέργειας μετά τη μείωση της ρωσικής προμήθειας.

Η ενεργειακή κρίση δεν αφορά πλέον μόνο την τιμή του πετρελαίου, αλλά και τον έλεγχο των διαδρομών μεταφοράς. Σε μια περίοδο κατά την οποία το Στενό του Ορμούζ αποτελεί σημείο παγκόσμιας αστάθειας, η Ευρώπη αναζητά νέες πηγές εφοδιασμού, η Ρωσία εξακολουθεί να προμηθεύει την ευρωπαϊκή αγορά με LNG, παρά τις κυρώσεις, το Ιράκ επιδιώκει να αυξήσει τις εξαγωγές του και η Τουρκία επιχειρεί να τοποθετηθεί στο κέντρο των νέων ενεργειακών ροών.

Η επόμενη φάση της ενεργειακής γεωπολιτικής δεν θα κριθεί μόνο από το ποιος διαθέτει αποθέματα, αλλά από το ποιος ελέγχει τους αγωγούς, τα λιμάνια και τις θαλάσσιες οδούς.

Η επιτυχία της, ειδικά στο παλιό εμπορικό σινεμά, ήταν τεράστια και για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες θα είναι για πάντα η εύθραυστη “Ελενίτσα” της κομεντί “Η Δε Γυνή να Φοβήται τον Άνδρα”, η μπριόζα “Ιταλίδα από την Κυψέλη”, η τρισχαριτωμένη και πιο γοητευτική από ποτέ Λιλή στη “Σοφερίνα”, αλλά και η αιθέρια Ισμήνη στην “Αντιγόνη”, δίπλα στο θηρίο της υποκριτικής Ειρήνη Παπά.

Πολύπλευρο ταλέντο και με μεγάλη ερμηνευτική γκάμα, η Μάρω Κοντού θα παίξει με άνεση από κωμωδίες, κομεντί και φάρσες, μέχρι δράματα και περιπέτειες, δίπλα σε όλους τους σημαντικότερους ζεν πρεμιέ του ελληνικού σινεμά, αλλά και πρωταγωνιστές και πρωταγωνίστριες, συνεργάστηκε με πολλούς σκηνοθέτες, ενώ αυτός που της έδωσε τη μεγαλύτερη ώθηση στη μακρά καριέρα της ήταν ο Γιώργος Τζαβέλλας, δίνοντάς της τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην υπέροχη κομεντί “Η Δε Γυνή να Φοβήται τον Άνδρα”, δίπλα στον Γιώργο Κωνσταντίνου.

Γεννημένη στο Κουκάκι και με καταγωγή από τα Ψαρά

Η Μαριάνθη Κοντού γεννήθηκε στο Κουκάκι στις 21 Ιουνίου του 1934, ενώ είχε καταγωγή από τα Ψαρά. Ο πατέρας της ήταν Πειραιώτης έμπορος, με καλλιτεχνικές ευαισθησίες, που έφυγε από τη ζωή χτυπημένος από τη φυματίωση, όταν εκείνη ήταν μόλις δύο χρόνων. Μεγάλωσε με τη μητέρα της και τη γιαγιά της στο Κουκάκι, όταν μοσχοβολούσε από τους κήπους των μικρών σπιτιών, ενώ είχε για γείτονες την οικογένεια του Μάριου Πλωρίτη, την φίλη της Κατερίνα Γιουλάκη και τη Νάνα Μούσχουρη.

Το μπαλέτο, το Εθνικό και ο Ντίνος

Από μικρή αγαπούσε τον χορό και σπούδασε πάνω σε αυτό, στη σχολή της Κούλας Πράτσικα (μετέπειτα Κρατική Σχολή Χορού). Θα κερδίσει υποτροφία για τη σχολή HLADEK στη Γερμανία, την οποία όμως δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει λόγω οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε η οικογένειά της.

Αυτή η δυσκολία θα μετατραπεί σε τύχη για την Μάρω Κοντού, καθώς στο “γκραν ζετέ” της ζωής της θα τη φέρει στο Εθνικό Θέατρο ως μέλος του χορού σε αρχαίες τραγωδίες, όταν ακόμη έψαχναν εναγωνίως κοπέλες με παράστημα και αρχαιοελληνική ομορφιά. Για τον ίδιο περίπου λόγο, θα έχει την τύχη να την ανακαλύψει σε κάποια παράσταση στην Επίδαυρο ο Ντίνος Ηλιόπουλος, που έψαχνε νέες ενζενί.

Χαρούμενο Ξύπνημα

Η Κοντού θα μπει στο εμπορικό θέατρο και αμέσως θα κάνει το ντεμπούτο της στο σινεμά με ένα μικρό ρόλο στην ταινία “Χαρούμενο Ξύπνημα”, ένα πρωτόλειο ρομαντικό μιούζικαλ του Ντίνου Δημόπουλου, με πρωταγωνιστές, φυσικά, τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Νίκο Ρίζο και τον Γιώργο Οικονομίδη. Τη διεύθυνση φωτογραφίας έκανε ο νιόβγαλτος Αριστείδης Καρύδης Φουκς, μετέπειτα πρώτος σύζυγος της Κοντού.

Οι πρώτες επιτυχίες

Θα ακολουθήσουν και άλλοι μικροί ρόλοι, αλλά ειδικά στα δυο αστυνομικά νουάρ “Έγκλημα στο Κολωνάκι” και “Έγκλημα στα Παρασκήνια”, που γυρίστηκαν την ίδια χρονιά (1958) και βασίζονταν στα βιβλία του Γιάννη Μαρή, η Μάρω Κοντού θα πείσει για την ερμηνευτική της ικανότητα, δείχνοντας μεγαλύτερη από την ηλικία της – ακόμη και ως μοιραία γυναίκα. Έτσι, το 1960 θα έρθουν δυο μεγάλες επιτυχίες, η ευχάριστη κομεντί “Τρεις Κούκλες κι Εγώ” με πρωταγωνιστή τον Ντίνο Ηλιόπουλο και πάλι, αλλά και τα κλασικά πλέον “Κίτρινα Γάντια” του Αλέκου Σακελλάριου, υποδυόμενη την ταλαίπωρη σύζυγο από την αρρωστημένη ζήλια του Νίκου Σταυρίδη.

Αλίμονο στους Νέους

Το 1961 θα της δοθεί η ευκαιρία να παίξει στην εξαιρετική διασκευή της “Αντιγόνης” του Γιώργου Τζαβέλλα, κρατώντας με αυτοπεποίθηση τον εύθραυστο ρόλο της Ισμήνης, στο πλευρό της Ειρήνης Παπά και του Μάνου Κατράκη. Την ίδια χρονιά, θα ερμηνεύσει τον ερωτικό πόθο του ήδη καταξιωμένου και μέντορά της όπως έλεγε η ίδια χρόνια μετά, Δημήτρη Χορν, στο φιλμ του Σακελλάριου “Αλίμονο στους Νέους”, ενώ τον επόμενο χρόνο θα βρεθεί και πάλι στο πλευρό του Ντίνου Ηλιόπουλου στην συμπαθέστατη φάρσα “Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης”.

Η Δε Γυνή…

Στη “Σοφερίνα” του 1964, θα κερδίσει τις εντυπώσεις από την “εθνική σταρ” Αλίκη Βουγιουκλάκη, υποδυόμενη με μοναδική χάρη την άστατη και ελαφρόμυαλη γυναίκα, που όμως θα της συγχωρούσες τα πάντα. Για να έρθει το 1965 και η περίφημη κομεντί “Η Δε Γυνή να Φοβήται τον Άνδρα”, όπου μαζί με τον Γιώργο Κωνσταντίνου υποδύθηκαν το ζεύγος Κοκοβίκου, ένα από τα πλέον αγαπημένα ζευγάρια του ελληνικού κινηματογράφου. Τελευταία συνεργασία της με τη Φίνος Φιλμ ήταν στην αξέχαστη κωμωδία “Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη” δίπλα στον Αλέκο Αλεξανδράκη.

“Σκασμός εσύ Αντωνάκη μου”!

Ανάμεσα στις στιγμές που σημάδεψαν την πορεία της ξεχωρίζει η αξέχαστη ατάκα «Σκασμός εσύ, Αντωνάκη μου» από την κλασική ελληνική ταινία του 1965 «Η γυνή να φοβείται τον άνδρα», μια φράση που εξελίχθηκε σε διαχρονικό σημείο αναφοράς του ελληνικού κινηματογράφου.

Στην σκηνή, η Ελένη Κοκοβίκου, την οποία υποδύθηκε η Μάρω Κοντού, υψώνει για πρώτη φορά το ανάστημά της απέναντι στον αυταρχικό σύζυγό της, Αντωνάκη, τον οποίο ενσάρκωσε ο Γιώργος Κωνσταντίνου, λίγο μετά τον γάμο τους. Περισσότερο από μισό αιώνα μετά την πρώτη προβολή της ταινίας, το «Σκασμός εσύ, Αντωνάκη μου» εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στην καθημερινότητα, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στη δημόσια σφαίρα, αποδεικνύοντας τη διαχρονική του απήχηση.

Δεν ήταν απλώς μια έξυπνη ατάκα, αλλά η κορύφωση μιας ερμηνείας που ανέδειξε το σπάνιο υποκριτικό ταλέντο της Μάρως Κοντού και χάρισε στον ελληνικό κινηματογράφο μία από τις πιο εμβληματικές στιγμές του.

Κινηματογραφικό ζευγάρι με τον Κωνσταντάρα

Τα επόμενα χρόνια, θα συνθέσει, μαζί με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα ένα από τα πιο πετυχημένα κινηματογραφικά ζευγάρια, γυρίζοντας συνολικά 13 ταινίες απ’ τις οποίες ξεχωρίζουν “Ο Στρίγγλος που Έγινε Αρνάκι”, “Ο Καπετάν Φάντης Μπαστούνης” και “Ο Τζαναμπέτης”. Η τελευταία ταινία του παλιού ελληνικού κινηματογράφου που γύρισε ήταν η “Συμμορία Εραστών” το 1972, στην οποία συμμετείχε και πάλι με τον Ντίνο Ηλιόπουλο.

Θέατρο και τηλεόραση

Παρά ταύτα, η Κοντού ποτέ δεν εγκατέλειψε τις προσπάθειές της να βελτιωθεί, να μπει στη νέα εποχή του θεάματος είτε στο θέατρο, είτε στο νέο φρούτο της εποχής, την τηλεόραση, ενώ έπαιξε και σε κάποιες ταινίες, με τελευταία τη δραματική κομεντί “Αν” που γύρισε το 2012 ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης, υποδυόμενη για τελευταία φορά την Ελενίτσα Κοκοβίκου, έχοντας και πάλι δίπλα της τον Γιώργο Κωνσταντίνου.

Και βουλευτίνα

Όμως, η Μάρω Κοντού, που έκανε ακόμη έναν γάμο, με τον διαφημιστή Γιώργο Δόξα (1975-1980) και δεν κατάφερε να κάνει παιδί παρά τις προσπάθειές της, θα μεταδώσει την ενεργητικότητά της και σε άλλες δραστηριότητες, με κυριότερη εκείνη της ενασχόλησής της με την πολιτική. Θα εκλεγεί βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία το 1999 και ως πρώτη επιλαχούσα το 2007, όταν παραιτήθηκε ο Νικήτας Κακλαμάνης για να είναι υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων. Επίσης, ήταν δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων την περίοδο 1994-2002 επί δημαρχίας Δημήτρη Αβραμόπουλου, αναλαμβάνοντας για επτά χρόνια την προεδρία του Δημοτικού Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθήνα 9.84 και για δυο χρόνια πρόεδρος του κέντρου βρεφών “Μητέρα”.

Η Μάρω Κοντού ήταν μία γυναίκα γεμάτη ζωή μέχρι τέλους, ποτέ δεν το έβαλε κάτω και εντυπωσίαζε με κάθε εμφάνισή της όπως στη συμμετοχή της στο επιτυχημένο σίριαλ “Η Γη της Ελιάς”. Ασχολήθηκε επίσης με τη ζωγραφική, πραγματοποιώντας με επιτυχία και μία έκθεση στην γκαλερί “Αντήνωρ” το 1993, ενώ πίνακάς της εκτίθεται και στο Μουσείο Βορρέ.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Οι θεωρίες συνομωσίας από τους Αιγύπτιους για την εφαρμογή του VAR, ότι αποκλείσθηκαν επειδή δεν ήταν αρκετά εμπορική ως Ομάδα για να συνεχίσουν την εξαίρετη διαδρομή τους στα γήπεδα της Αμερικής, δεν έχουν υπόσταση. Όταν οι τελικές του αντιπάλου – και προς την εστία – είναι τετραπλάσιες των δικών σου και επιτρέπεις ανατροπή τριών γκολ στα τελευταία 15 λεπτά δεν στέκουν δικαιολογίες.

Έχουν υπόσταση τα μουλωχτά παράπονα των εξαίρετων Νορβηγών που είδαν γκολ να τους ακυρώνεται για σπρώξιμο ηπιότερο του πέναλτι που δεν τους δόθηκε ακολούθως. Αλλά το VAR, που επέβαλε την τάξη και έδιωξε τα τσακώματα, αφήνει μια υποκειμενικότητα στην εφαρμογή του, όταν φάσεις δεν ελέγχονται, ή απαιτείται η ερμηνεία του διαιτητή όταν μοιάζουν διφορούμενες.

Εδώ θα έλεγα πως ο Γάλος Τουρπίν έβλεπε την εμπορικότερη Αγγλία στην θέση της Νορβηγίας των “κωπηλατών” του Χάαλαντ. Κέρδισε, όμως τις καρδιές των Αμερικανών που ακολουθούν την παγκόσμια τάση να συντάσσονται με τα αγαπημένα τους αστέρια αντί με τις ομάδες όπου αυτοί συμβαίνει να αγωνίζονται.

Από το VAR στα γήπεδα του… τένις

Το “είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα” του Ντίνου Ηλιόπουλο σίγουρα ισχύει στα στάδια της Αμερικής. Αλλά ακόμη περισσότερο στα ίδια τα γήπεδα όπου συμπαίκτες στα επαγγελματικά πρωταθλήματα παίζουν αντίπαλοι με τα χρώματα της χώρας τους. Το fairplay μεταξύ τους συγκινεί, παρά το εθνικό διακύβευμα που υπηρετούν.

Κρίμα που δεν έχει άλλη μπάλα η τηλεόραση μέχρι την Τετάρτη. Ευκαιρία για μια ματιά στο τένις του Wimbledon. Κάποτε ο Τσιτσιπάς και η Σάκκαρη μας προσέφεραν κι εκεί συγκινήσεις. Στον τελικό των γυναικών δύο Τσέχες και στων ανδρών αντίπαλοι που ο Στέφανος κάποτε κέρδιζε.

«Καλύτερα να κάνετε συμφωνία δεν θα σας μείνει κανένας. Είμαστε πολύ προσεκτικοί με τον άμαχο πληθυσμό, όπως γνωρίζετε. Αλλά είπα: ‘’Καλύτερα να κάνετε συμφωνία. Δεν θα σας μείνει τίποτα’» πρόσθεσε. Η Ουάσιγκτον κλιμακώνει εκ νέου τη στρατιωτική πίεση κατά της Τεχεράνης. Ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν τέθηκε σε εφαρμογή από το βράδυ της Τρίτης, την ώρα που ο Τραμπ τα «μάζεψε» για το σχέδιο επιβολής τέλους 20% στη διέλευση από το Στενό του Ορμούζ, επιδιώκοντας αντ’ αυτού επενδυτικές συμφωνίες με τις χώρες του Κόλπου.

Ο Αμερικανός πρόεδρος απείλησε με νέα σκληρά πλήγματα το Ιράν, καθώς, όπως ανέφερε στη συνέντευξή του στο Fox News, «την επόμενη εβδομάδα θα πάρουν σειρά οι ηλεκτροπαραγωγικοί σταθμοί» και τη μεθεπόμενη θα «πάρουν σειρά οι γέφυρες» αν οι Ιρανοί «δεν καθίσουν στο τραπέζι να διαπραγματευτούν».

«Τα πράγματα θα πάνε αληθινά άσχημα γι’ αυτούς», καθώς «την επόμενη εβδομάδα θα πάρουν σειρά οι ηλεκτροπαραγωγικοί σταθμοί» και τη μεθεπόμενη θα «πάρουν σειρά οι γέφυρες», αν οι Ιρανοί «δεν καθίσουν στο τραπέζι να διαπραγματευτούν», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος στο τηλεοπτικό δίκτυο.

Ερωτηθείς πόσο θα διαρκέσουν οι εξελισσόμενοι για τέταρτη συναπτή νύχτα βομβαρδισμοί των ΗΠΑ εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας, ο Ντόναλντ Τραμπ απάντησε «θα συνεχιστούν μέχρι να πω ότι αρκεί». Ο ιρανικός στρατός ανακοίνωσε ότι νωρίς την Τετάρτη ξεκίνησε την 8η φάση της Επιχείρησης «Saeqeh» (Κεραυνός), πραγματοποιώντας ένα νέο κύμα επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον στρατιωτικών θέσεων των ΗΠΑ στην περιοχή. Ακόμα, σύμφωνα με το Axios, ο Ντόναλντ Τραμπ ζήτησε από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου να αποσύρει τον στρατό από Λίβανο και Συρία.

Το Ιράν υπόσχεται «αποφασιστική απάντηση» 

Τουλάχιστον επτά στρατιωτικοί σκοτώθηκαν σε αμερικανικές επιδρομές σε ιρανική στρατιωτική βάση στο Μπαμπούρ κατά τη διάρκεια της νύχτας, αναφέρει ο ιρανικός στρατός, σύμφωνα με το ημιεπίσημο πρακτορείο ειδήσεων Tasnim. Ο ιρανικός στρατός αναφέρει ότι οι επιδρομές είχαν ως στόχο να προκαλέσουν τα μέγιστα δυνατά θύματα, με 13 πύραυλους να χτυπούν έναν ξενώνα, φυλάκια και εγκαταστάσεις διαμονής στη βάση κοντά στη νοτιοανατολική πόλη Ιρανσάχρ. Προσθέτει ότι τραυματίστηκε επίσης και ένας αριθμός μελών του προσωπικού, και υπόσχεται «αποφασιστική απάντηση» στην επίθεση.

Οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ εξαπέλυσαν νέα σειρά βομβαρδισμών στο Ιράν τη νύχτα, αφού επέβαλαν εκ νέου χθες βράδυ τον αποκλεισμό των λιμανιών στον Κόλπο, ενώ η Τεχεράνη από την πλευρά της διεμήνυσε πως το στενό του Ορμούζ θα παραμείνει κλειστό ωσότου τερματιστούν οι αμερικανικές «επιθέσεις».

Η επαναφορά σε ισχύ του ναυτικού αποκλεισμού του Ιράν -η επανεπιβολή του άρχισε στις 23:00 χθες (ώρα Ελλάδας)- κι η κλιμάκωση των πληγμάτων υπονομεύουν τις διπλωματικές προσπάθειες για να οριστικοποιηθεί η καταρχήν συμφωνία της 17ης Ιουνίου ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν, που ακολούθησε την κατάπαυση του πυρός από τον Απρίλιο.

Οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ έκαναν γνωστό ότι «ολοκλήρωσαν επιπρόσθετο κύκλο πληγμάτων εναντίον του Ιράν», όπου βομβάρδισαν «δεκάδες στόχους» κοντά στο στενό του Ορμούζ και σε «παραθαλάσσιες περιοχές». Το Ιράν, που ανακοίνωνε όλη μέρα χθες βομβαρδισμούς σε διάφορους τομείς της επικράτειάς του, ανταπέδωσε τις πρώτες πρωινές ώρες, στοχοποιώντας αμερικανικές εγκαταστάσεις σε διάφορα κράτη του Κόλπου.

Οι Φρουροί της Επανάστασης, ο ιδεολογικός στρατός της Ισλαμικής Δημοκρατίας, τόνισαν ότι το στενό του Ορμούζ θα παραμείνει κλειστό ωσότου τερματιστούν οι αμερικανικές «επιθετικές ενέργειες», με ανακοίνωσή τους που επικαλέστηκε η κρατική τηλεόραση. Χωρίς να υπεισέλθουν σε λεπτομέρειες, διεμήνυσαν επίσης ότι είναι πιθανό το κλείσιμο «κι άλλων οδών εξαγωγών πετρελαίου και αερίου που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ και συμμάχων τους». «Οι εξαγωγές πετρελαίου και αερίου από την περιοχή είτε θα είναι προσβάσιμες σε όλους, είτε σε κανέναν», τονίζεται στο κείμενο.

Στο στενό του Ορμούζ και στα περίχωρά του, όπου η κίνηση των πλοίων έχει μειωθεί σημαντικά, υπέστησαν επιθέσεις διάφορα δεξαμενόπλοια, με απολογισμό τουλάχιστον δυο νεκρούς και πολλούς τραυματίες από το βράδυ της Δευτέρας, σύμφωνα με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό.

Πέρα από τον αντίκτυπο στο παγκόσμιο εμπόριο υδρογονανθράκων, ο ΟΗΕ εξέφρασε χθες την ανησυχία του για τις «σοβαρές κοινωνικοοικονομικές και ανθρωπιστικές συνέπειες» του αποκλεισμού του «απόλυτα απαραίτητου περάσματος από το οποίο εξαρτώνται εκατομμύρια άνθρωποι» για να έχουν τρόφιμα, φάρμακα και άλλα αγαθά πρώτης ανάγκης.

Η συμφωνία «κατεδαφίζεται»

Με την απόφαση των ΗΠΑ να επανεπιβληθεί ο αποκλεισμός των λιμανιών της χώρας, έκρινε ο υφυπουργός Εξωτερικών Καζέμ Γαριμπαμπαντί, η Ουάσιγκτον «κατεδαφίζει» το μνημόνιο κατανόησης. Από την άλλη, ο Ντόναλντ Τραμπ ξανάρχισε να επισείει απειλές εναντίον της Τεχεράνης.

Όπως και η Τεχεράνη, ο Τραμπ ήθελε να επιβάλλει φόρο στα εμπορικά πλοία για τον διάπλου του στενού του Ορμούζ, ως «αποζημίωση» για την προστασία της θαλάσσιας οδού, αψηφώντας το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας. Αλλά πήρε πίσω την ιδέα χθες, αντικαθιστώντας τη με σχέδιο περί «συμφωνιών εμπορίου και επενδύσεων» με μοναρχίες του Κόλπου.

Τέταρτη νύχτα βομβαρδισμών

Στο πεδίο, το Ιράν ανέφερε καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας και κατόπιν τη νύχτα της Τρίτης προς Τετάρτη βομβαρδισμούς στην επικράτειά του, ιδίως στην πόλη Μπαντάρ Αμπάς, όπου βρίσκεται σημαντικό λιμάνι, στη νήσο Κεσμ, στο στενό του Ορμούζ, στην πόλη Αχβάζ (νοτιοδυτικά). Η CENTCOM σε ανακοίνωσή της έκανε λόγο για επτάωρο κύμα βομβαρδισμών εναντίον «εγκαταστάσεων πυραύλων και drones», «ναυτικών δυνατοτήτων» και «συστημάτων παράκτιας άμυνας».

Ήταν η τέταρτη συναπτή νύχτα αμερικανικών βομβαρδισμών. Ο Ντόναλντ Τραμπ έστειλε την περασμένη εβδομάδα στο Κογκρέσο επίσημη ειδοποίηση με την οποία ενημερώνει πως οι εχθροπραξίες ξανάρχισαν στον πόλεμο που ξέσπασε την 28η Φεβρουαρίου, με τους αμερικανοϊσραηλινούς βομβαρδισμούς. Η Τεχεράνη, σε αντίποινα, εξαπέλυσε επιθέσεις εναντίον αμερικανικών εγκαταστάσεων σε διάφορες μοναρχίες του Κόλπου.

Το Κουβέιτ, όπου χθες Τρίτη ιρανικές επιθέσεις τραυμάτισαν τέσσερις στρατιωτικούς, έκανε λόγο τη νύχτα για νέες επιθέσεις με drones. Η Τεχεράνη ανέφερε ότι στοχοποίησε το επιμελητειακό κέντρο Μίνα Αμπντάλα, που χρησιμοποιείται από τον αμερικανικό στρατό. Στο Μπαχρέιν, όπου ήχησαν σειρήνες της αεράμυνας τις πρώτες πρωινές ώρες, οι τελευταίοι ανέφεραν πως στοχοποίησαν εγκαταστάσεις του αμερικανικού 5ου στόλου.

Στην Ιορδανία, ο στρατός ανακοίνωσε πως κατέστρεψε τρεις βαλλιστικούς πυραύλους οι οποίοι εκτοξεύτηκαν από το Ιράν. Νωρίτερα, η ιρανική κρατική τηλεόραση είχε κάνει λόγο για επιδρομή με drones εναντίον υπόστεγων στη βάση Αλ Αζράκ και άλλης εγκατάστασης, στην οποία σταθμεύουν αμερικανικά μαχητικά F/A-18.

«Ούτε ένα βαρέλι»

Με την επανεπιβολή του αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών στον Κόλπο, ο αμερικανός πρόεδρος σκοπό έχει να ασκήσει πίεση στην Τεχεράνη, που θέλει να διατηρήσει τον έλεγχο του στενού, στο οποίο δεν επιτρέπει παρά μόνο μια ρότα, κατά μήκος των ακτών του Ιράν.

Κατά τη διάρκεια του προηγούμενου αποκλεισμού, που επιβλήθηκε τον Απρίλιο από την Ουάσιγκτον εν είδει αντιποίνων για το de facto κλείσιμο του στενού του Ορμούζ από την Τεχεράνη, το Ιράν δεν είχε μπορέσει να εξαγάγει «ούτε ένα βαρέλι πετρέλαιο», σύμφωνα με τον επικεφαλής διαπραγματευτή του, τον πρόεδρο του κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ.

Ο αποκλεισμός «διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο για την εξασφάλιση της σύναψης του μνημονίου κατανόησης» του Ισλαμαμπάντ, όπως το βλέπει το αμερικανικό Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW).

Σε ονομαστικά ποσά και με βάση τις επίσημες εκθέσεις της ΑΑΔΕ, τα συνολικά έσοδα από έμμεσους φόρους αυξήθηκαν από 30,8 δισεκατομμύρια ευρώ το 2021 σε 42,9 δισεκατομμύρια ευρώ το 2025. Ειδικότερα, όσον αφορά την κατηγορία φόρων επί αγαθών και υπηρεσιών, τα έσοδα αυξήθηκαν από τα 26,7 δισεκατομμύρια ευρώ το 2021 στα 39,5 δισεκατομμύρια ευρώ το 2025. Με άλλα λόγια, τα έσοδα αυτής της κατηγορίας, βασική συνιστώσα της οποίας είναι ο ΦΠΑ, αυξήθηκαν κατά 47,9% μέσα σε μία πενταετία.

Πλεονάσματα: Ο πληθωρισμός φουσκώνει τα έσοδα

Επομένως, ένας βασικός λόγος που η κυβέρνηση παράγει δημοσιονομικά πλεονάσματα είναι ότι έχει αναδειχτεί σε σιωπηρό κερδοσκόπο του πληθωρισμού. Καθώς οι συντελεστές του ΦΠΑ παρέμειναν αμετάβλητοι, η άνοδος των τιμών αγαθών και υπηρεσιών διόγκωσε αυτομάτως τα έσοδα από τους φόρους κατανάλωσης.

Τίποτε το εντυπωσιακό δεν υπάρχει σε αυτό, ούτε βέβαια υπάρχει κάποια επιτυχία για να πανηγυρίζει η κυβέρνηση. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά εκατομμύρια νοικοκυριά που στηρίζονται κυρίως σε μισθούς και συντάξεις και είδαν το πραγματικό τους εισόδημα να διαβρώνεται από τον πληθωρισμό.

Είναι η μεγάλη πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας που αγωνιά κάθε μήνα για να ανταποκριθεί στις βασικές της υποχρεώσεις. Είναι οι οικογένειες που είδαν τα παιδιά τους να μεταναστεύουν ή να παραμένουν στο πατρικό σπίτι, ακόμη και όταν εργάζονται, επειδή ο μισθός τους δεν επαρκεί για να αυτονομηθούν και να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια.

Οι γεννήσεις μειώνονται

Και ποιος είναι ο κοινωνικός αντίκτυπος όλων αυτών; Στην πιο δραματική του διάσταση, ο κοινωνικός αντίκτυπος αποτυπώνεται στα στοιχεία που ανακοινώνει η ΕΛΣΤΑΤ. Οι γεννήσεις στην Ελλάδα μειώθηκαν από 85,3 χιλιάδες το 2021 σε 65,6 χιλιάδες το 2025. Δηλαδή στην ίδια πενταετία που τα έσοδα από εμμέσους φόρους εκτινάχθηκαν, οι γεννήσεις στην Ελλάδα κατέρρευσαν κατά 23%. Αν μάλιστα από τους παραπάνω αριθμούς αφαιρέσει κανείς τις γεννήσεις αλλοδαπών, η κατάσταση για τον γηγενή ελληνικό πληθυσμό είναι ακόμη πιο δραματική.

Είναι απορίας άξιο λοιπόν, ότι την ίδια ώρα που χάθηκε σχεδόν μια στις τέσσερις γεννήσεις, η κυβέρνηση επαίρεται ότι παράγει πλεονάσματα με τα οποία πληρώνει τους δανειστές πριν την ώρα τους. Αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει – και το οποίο είναι λόγος να εξανίσταται κανείς και όχι να πανηγυρίζει – είναι ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη λειτουργεί ως ο απόλυτος μνημονιακός φοροεισπράκτορας: Συνθλίβει την κοινωνία για να εξοφλεί πρόωρα τους δανειστές.

Λανθασμένη πολιτική

Η πρακτική αυτή υπόκειται σε βαριά κριτική όχι μόνο για τις κοινωνικές της συνέπειες, αλλά και για τον οικονομικό της ανορθολογισμό. Αφαιρεί πολύτιμη ρευστότητα από μια κοινωνία εγκλωβισμένη στη μόνιμη φτωχοποίηση και περιορίζει ακόμη περισσότερο τις αναπτυξιακές δυνατότητες της οικονομίας. Πιθανώς βέβαια, κάποιοι από την κυβέρνηση να αντιτείνουν: Ναι, όμως έτσι βελτιώνεται η σχέση χρέους προς ΑΕΠ και αυτό βελτιώνει την πιστοληπτική αξιολόγηση του δημοσίου, με αποτέλεσμα να μειώνεται το κόστος δανεισμού.

Η καθαρά οικονομική απάντηση εδώ είναι η εξής:  Η πρόωρη αποπληρωμή μπορεί πράγματι να περιορίζει τους μελλοντικούς τόκους και τους χρηματοδοτικούς κινδύνους. Το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι αν το σχετικό όφελος δικαιολογεί την αφαίρεση τόσο μεγάλων πόρων από μια οικονομία με επενδυτικό, στεγαστικό και δημογραφικό έλλειμμα. Η κυβέρνηση με τις πράξεις της μας λέει ότι δεν έχει σχέδιο για την αποτελεσματικότερη αξιοποίηση αυτών των κεφαλαίων, για αυτό τα επιστρέφει πρόωρα στους δανειστές.

Όσον αφορά πάντως τον κίνδυνο αύξησης των τόκων λόγω της ανόδου των επιτοκίων, υπάρχει τεχνικά τρόπος να αποφευχθεί αυτό. Θα αρκούσε η κυβέρνηση να έχει μετατρέψει εγκαίρως το τμήμα του χρέους που έχει κυμαινόμενο επιτόκιο σε σταθερό, με τη χρήση ειδικών χρηματοοικονομικών εργαλείων, όπως τα Interest Rate Swaps.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, η αποκλιμάκωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ πρέπει να επιδιώκεται πρωτίστως με την αύξηση του παρονομαστή, δηλαδή του πραγματικού προϊόντος, και όχι με τη μείωση του αριθμητή, δηλαδή με υπερβολικά πρωτογενή πλεονάσματα που απορροφούν πόρους από την οικονομία και υπονομεύουν τις αναπτυξιακές της δυνατότητες.

Συνταγή καταστροφής

Και όλα αυτά πού γίνονται; Γίνονται σε μια χώρα που τελεί υπό δημογραφική κατάρρευση και απειλείται από την αναθεωρητική Τουρκία. Μια Τουρκία που γιγαντώνεται βιομηχανικά με τη βοήθεια των ξένων επενδύσεων, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη εμφανίζει ως επιτυχία την πρόωρη αποπληρωμή των δανειστών, εις βάρος μιας φτωχοποιημένης κοινωνίας που φυτοζωεί.

Όχι, τα δημοσιονομικά πλεονάσματα δεν αποτελούν από μόνα τους απόδειξη οικονομικής επιτυχίας. Πίσω από τους λογιστικούς δείκτες βρίσκονται η συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης, η αδυναμία δημιουργίας οικογένειας και η ματαίωση των σχεδίων ζωής μιας ολόκληρης γενιάς. Μια χώρα δεν μπορεί να πανηγυρίζει για τα πλεονάσματά της, όταν ταυτόχρονα εξαντλεί την κοινωνική και δημογραφική βάση πάνω στην οποία στηρίζεται το μέλλον της.

Μνημονιακοί τοποτηρητές

Και αυτή η διαπίστωση γυρίζει το ρολόι πολύ πίσω, όταν η βασική κριτική που ασκείτο στα μνημόνια ήταν ότι η περιοριστική και τιμωρητική τους φιλοσοφία θα καθήλωνε την ελληνική κοινωνία στη φτώχεια, με βαρύτατες συνέπειες για τη χώρα και το έθνος μακροπρόθεσμα. 

Αργότερα οι ίδιοι οι δανειστές παραδέχτηκαν ότι έγιναν λάθη στους υπολογισμούς. Λάθη τα οποία κανείς δεν έκανε την προσπάθεια να διορθώσει. Αντιθέτως, η κυβέρνηση σήμερα, συνεπής εφαρμοστής των πολιτικών και των δεσμεύσεων για πλεονάσματα που ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ, υπερακοντίζει σε μνημονιακή αυστηρότητα, αντί να αναζητά ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης. Και εξαπατά την κοινωνία, πανηγυρίζοντας για ψεύτικες επιτυχίες, αντί να κηρύξει τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης! Και σε αυτό βεβαίως συνένοχη είναι και η βουβή αντιπολίτευση, η οποία λειτουργεί ως οιονεί συμπολίτευση.

Έτσι αποδεικνύεται ότι μεγάλο μέρος του πολιτικού προσωπικού που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία και στην υποθήκευση, παραμένει αμετανόητο. Προτεραιότητά του δεν υπήρξε η ενίσχυση της παραγωγικής και κοινωνικής βάσης της χώρας, αλλά η διατήρηση ενός οικονομικού υποδείγματος που ευνοεί τις ολιγοπωλιακές δομές και τους εξωτερικούς πιστωτές. Για τον λαό απομένουν μόνο μερικά επιδόματα, πληρωμένα με τα δικά του χρήματα, και τα επικοινωνιακά αφηγήματα, τα οποία παρουσιάζουν τη συντριβή του ως το αναγκαίο “νοικοκύρεμα” που πέτυχαν “άριστοι” διαχειριστές.