Σε σχέση με τη θέση του αυτή, υπενθυμίζεται ότι στο περιβόητο Δείπνο στο Κραν Μοντανά (6 Ιουλίου 2017, 9.15 μ.μ.), ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, κάνοντας μια σύνοψη των όσων συζητήθηκαν μιλώντας για το θέμα της Διακυβέρνησης και του Διαμοιρασμού της Εξουσίας, είπε ότι οι πλευρές «πρακτικά ήταν σε πλήρη συμφωνία».

Ανέφερε πως «θα υπήρχε ένα σύστημα εκ περιτροπής Προεδρίας στη βάση του 2:1, με την κατανόηση ότι “τίποτα δεν συμφωνείτε αν δεν συμφωνηθούν όλα” και πως το θέμα της εκ περιτροπής Προεδρίας είναι συνδεδεμένο με το αποτέλεσμα των συζητήσεων στο εδαφικό και ασφάλειας και εγγυήσεων…». Εκτίμηση του Γ.Γ. ήταν πως «έφθασε η ώρα να προχωρήσουν με προσέγγιση πακέτου γύρω από τα έξι ζητήματα: Εδαφικό, Διαμοιρασμός της Εξουσίας, περιουσίες, τα Δικαιώματα των Τούρκων υπηκόων, Εγγυήσεις και Ξένα Στρατεύματα» (πρακτικά του ΟΗΕ).

Που το πάει ο κ. Έρχιουρμαν;

Οι εμμονές του κ. Έρχιουρμαν οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν θέλει διαπραγματεύσεις. Θέλει μόνο, η άλλη πλευρά, η ελληνική, να κάνει κινήσεις ικανοποίησης των όσων επιδιώκει. Όχι η τουρκοκυπριακή πλευρά, αλλά η Τουρκία. Αυτό κάνει ο «προοδευτικός» Τουφάν Έρχιουρμαν.

Στο θέμα της Αμμοχώστου, επιστρατεύει τη λογική Ολγκίν για να απορρίψει την πρόταση Χριστοδουλίδη. Ανέφερε στη συνέντευξη: «Είναι πραγματικά δυνατό να πιστεύει κανείς ότι δύο ηγέτες, οι οποίοι δεν κατάφεραν να ανοίξουν ούτε ένα σημείο διέλευσης μέσα σε 11 μήνες, θα μπορέσουν να επιλύσουν τόσο ευαίσθητα και σημαντικά ζητήματα στους εναπομείναντες δυόμισι μήνες;». Το γιατί αναφέρεται στον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο, μάλλον τούτο έχει σχέση με την ουσία. Ότι δεν είναι αυτός που ουσιαστικά αποφασίζει. Ο ένας από τους δυο ηγέτες, στους οποίους αναφέρεται, είναι μεν ο ίδιος, αλλά στις συναντήσεις φαίνεται να είναι παρών-απών. Γιατί πρέπει να ρωτήσει για να τοποθετηθεί.

Αυτή είναι η πραγματικότητα και ας μην τον ενοχλούν τέτοιες αναφορές. Είχε χαρακτηρίσει το θέμα της Αμμοχώστου μεγάλο βήμα. Γιατί το λέει αυτό; Γιατί θα κληθεί να δώσει η κατοχική δύναμη. Αυτό θα χαλάσει τη διαχρονική συνταγή. Μέχρι τώρα ζητά και λαμβάνει. Δεν δίνει. Για το ποια ήταν η πρώτη του αντίδραση στην πρόταση, όταν την παρουσίασε ο Πρόεδρος, δεν θα επιμείνουμε γιατί γνωρίζουμε τους λόγους για τους οποίους προβαίνει σε διάψευση.

Το Κυπριακό δεν θα λυθεί με πανηγύρια

Είπε πολλά και διάφορα ο Τουφάν Έρχιουρμαν. Είναι σαφές πως αν και παρουσιάζεται δικαιωματιστής, αυτό είναι θεωρητικό και δεν αφορά όλους. Δεν αφορά τα δικαιώματα, για παράδειγμα, των Ελληνοκυπρίων, τα οποία στέλνει σε στημένους μηχανισμούς για να εξετασθούν. Το περιουσιακό ζήτημα το παραπέμπει στη λεγόμενη επιτροπή αποζημιώσεων, αλλά ταυτόχρονα υπερασπίζεται το σφετερισμό. «Αξιοποίηση» των περιουσιών, λέγεται η λαφυρολογία και ο σφετερισμός.

Ο Τουφάν Έρχιουρμαν δεν θέλει διαπραγματεύσεις. Θέλει, όμως, να βολτάρει μαζί με τον Πρόεδρο στην οδό Λήδρας, ένθεν κακείθεν του κατοχικού οδοφράγματος, για καφέ και ζιβανία. Το Κυπριακό δεν θα λυθεί με πανηγύρια, αλλά διά των διαπραγματεύσεων και μόνο.

Η συνάντηση πραγματοποιείται στο παλάτι Κωνσταντινόφσκι, μία ημέρα μετά τις συνομιλίες του Γουίτκοφ με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Όσλο, παρουσία Ευρωπαίων ηγετών και εκπροσώπων του ΝΑΤΟ. Πρόκειται για την ένατη κατ’ ιδίαν συνάντηση του Αμερικανού απεσταλμένου με τον Πούτιν, στο πλαίσιο των επαφών της Ουάσιγκτον για τον τερματισμό της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.

Πούτιν: «Ο Τραμπ επιμένει στην ανάγκη να τερματιστεί η σύγκρουση»

Κατά την έναρξη των συνομιλιών, ο Πούτιν ευχαρίστησε τον Αμερικανό πρόεδρο για τις προσπάθειές του να επιτύχει τον τερματισμό του πολέμου, τονίζοντας ότι το ζήτημα των ανθρώπινων απωλειών είχε βρεθεί στο επίκεντρο και της τελευταίας τηλεφωνικής επικοινωνίας τους.

«Στις συνομιλίες μας, συμπεριλαμβανομένης της πιο πρόσφατης τηλεφωνικής επικοινωνίας μας, ο Τραμπ υπογράμμισε την ανάγκη να τερματιστεί αυτή η σύγκρουση, κυρίως λόγω των απωλειών μεταξύ των στρατιωτικών», ανέφερε ο Ρώσος πρόεδρος.

«Φυσικά, δεν μιλάμε μόνο για τις στρατιωτικές απώλειες, αλλά και για τα δεινά των αμάχων», πρόσθεσε.

Από την πλευρά του, ο Γουίτκοφ χαρακτήρισε παραγωγικές τις προηγούμενες επαφές για την Ουκρανία και εκτίμησε ότι έχει δημιουργηθεί βάση για την προώθηση μιας συμφωνίας.

«Έχει τεθεί ουσιαστική βάση για να προχωρήσουμε προς τον τερματισμό της σύγκρουσης στην Ουκρανία», δήλωσε, εκφράζοντας την ελπίδα ότι η Μόσχα θα δεχθεί την επανέναρξη των τριμερών διαπραγματεύσεων, ώστε να εξεταστούν τα εκκρεμή ζητήματα σε τεχνικό επίπεδο.

Παρά τις δηλώσεις αυτές, δεν έχει ανακοινωθεί συμφωνία για κατάπαυση του πυρός, ενώ οι διαφορές μεταξύ Μόσχας και Κιέβου εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό εμπόδιο στην επανέναρξη της ειρηνευτικής διαδικασίας.

Η συμφωνία για το ρωσικό ντίζελ

Πέρα από την Ουκρανία, ιδιαίτερη θέση στις αρχικές τοποθετήσεις κατέλαβε η οικονομική συνεργασία Ρωσίας και ΗΠΑ, με τον Πούτιν να δηλώνει ότι η Μόσχα ενδιαφέρεται για την αποκατάσταση των διμερών οικονομικών σχέσεων.

Ο Ρώσος πρόεδρος αναφέρθηκε στη συμφωνία για τις προμήθειες ντίζελ, υποστηρίζοντας ότι οι σχετικές ανακοινώσεις των δύο πλευρών είχαν ήδη θετική επίδραση στις διεθνείς αγορές.

«Μετά τις ανακοινώσεις και των δύο πλευρών για τις προμήθειες ντίζελ, οι τιμές στις παγκόσμιες αγορές μειώθηκαν κατά 5% με 6%», δήλωσε.

Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη οι προετοιμασίες για την αποστολή των πρώτων φορτίων, επισημαίνοντας ότι πρέπει να διευθετηθούν οι οικονομικοί όροι των συναλλαγών.

Η συμφωνία αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο αυξημένων ενεργειακών τιμών, ωστόσο έχει προκαλέσει και προβληματισμό για τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει η ενίσχυση των ρωσικών εξαγωγών στα έσοδα της Μόσχας, ενώ ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται.

Ο Γουίτκοφ ευχαρίστησε τον Πούτιν εκ μέρους του Τραμπ για τη συμφωνία, μέσω της οποίας το ρωσικό καύσιμο θα μπορούσε να διοχετευθεί εκ νέου στις διεθνείς αγορές.

Η απελευθέρωση Αμερικανού κρατουμένου

Η συνάντηση συνοδεύτηκε και από την ανακοίνωση της απελευθέρωσης του Στίβεν Χάμπαρντ, ενός 74χρονου Αμερικανού συνταξιούχου εκπαιδευτικού που κρατούνταν στη Ρωσία.

Ο Πούτιν ενημέρωσε τον Γουίτκοφ ότι ο Χάμπαρντ βρισκόταν ήδη στο αεροδρόμιο της Αγίας Πετρούπολης, προκειμένου να επιστρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τον Αμερικανό απεσταλμένο.

Ο Γουίτκοφ ευχαρίστησε τον Ρώσο πρόεδρο για την απόφαση, η οποία παρουσιάστηκε από τη Μόσχα ως κίνηση καλής θέλησης.

Ο Χάμπαρντ είχε συλληφθεί τον Απρίλιο του 2022, μετά τη ρωσική κατάληψη της ουκρανικής πόλης Ιζιούμ, και είχε καταδικαστεί σε έξι χρόνια και δέκα μήνες φυλάκισης, αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για συμμετοχή ως μισθοφόρος στις ουκρανικές δυνάμεις. Η οικογένειά του και ο δικηγόρος του στις ΗΠΑ είχαν αμφισβητήσει τις κατηγορίες.

Οι συνομιλίες στο Όσλο και τα επόμενα βήματα

Η επίσκεψη Γουίτκοφ στη Ρωσία ακολουθεί τις επαφές που πραγματοποίησε την Τρίτη (20/10) στο Όσλο με τον Ζελένσκι, τον πρωθυπουργό της Νορβηγίας Γιόνας Γκαρ Στέρε, τον πρόεδρο της Φινλανδίας Αλεξάντερ Στουμπ και εκπροσώπους ευρωπαϊκών κρατών και του ΝΑΤΟ.

Οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν σε προτάσεις για τον τερματισμό του πολέμου, στις εγγυήσεις ασφαλείας που ζητεί το Κίεβο και στο πλαίσιο της μεταπολεμικής ανοικοδόμησης της Ουκρανίας.

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο χαρακτήρισε θετικές τις συνομιλίες, ενώ Αμερικανός αξιωματούχος ανέφερε ότι σημειώθηκε πρόοδος στη διαμόρφωση κοινής προσέγγισης με την ουκρανική και την ευρωπαϊκή πλευρά.

Ωστόσο, η προοπτική συμφωνίας παραμένει αβέβαιη. Η Μόσχα εξακολουθεί να θέτει τους δικούς της όρους για τη διευθέτηση του πολέμου, ενώ το Κίεβο επιμένει στην ανάγκη αξιόπιστων εγγυήσεων ασφαλείας και διασφάλισης της κυριαρχίας του.

Οι συνομιλίες στην Αγία Πετρούπολη αποτελούν έτσι έναν ακόμη σταθμό της αμερικανικής διπλωματικής προσπάθειας, με βασικό ζητούμενο αν οι επαφές μπορούν να οδηγήσουν σε απευθείας διαπραγματεύσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών.

Πηγή: cnn.gr / ertnews.gr / protothema.gr

Σύμφωνα με πληροφορίες εκδόθηκαν έξι εντάλματα σύλληψης μετά έρευνα του αθλητικού εισαγγελέα για στημένους αγώνες στο μπάσκετ. Τα αδικήματα είναι δωροδοκία-δωροληψία με αθλητικό νόμο. Τα εντάλματα αφορούν τον Βαγγέλη Λιόλιο, πρόεδρο της ΕΟΚ, διαιτητές, εν ενεργεια και μη και παράγοντες, εν ενεργεία και μη.

Πρόκειται για συνολικά έξι εντάλματα σύλληψης, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και διαιτητές. Ο Εισαγγελέας έκρινε ύποπτο φυγής τον Βαγγέλη Λιόλιο και για αυτό εξέδωσε το ένταλμα σύλληψης και το ίδιο συνέβη και με τα υπόλοιπα εντάλματα.

Βρέθηκαν 820.000 ευρώ σε σπίτι διαιτητή

Το ποσό των 820.000 ευρώ εντοπίστηκε μέσα σε χρηματοκιβώτιο στο σπίτι διαιτητή στην επαρχία, στο πλαίσιο των ερευνών για την υπόθεση των στημένων αγώνων στο ελληνικό μπάσκετ, για την οποία έχουν εκδοθεί έξι εντάλματα σύλληψης.

Πρόκειται για το νεότερο στοιχείο της έρευνας, κατά την οποία έχουν εντοπιστεί μεγάλα χρηματικά ποσά στην κατοχή εμπλεκομένων, τα οποία, σύμφωνα με τις πληροφορίες, δεν δικαιολογούνται.

Για την υπόθεση έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης σε βάρος του προέδρου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, Βαγγέλη Λιόλιου, καθώς και άλλων πέντε προσώπων. Συγκεκριμένα, τα έξι εντάλματα αφορούν τον πρόεδρο της ΕΟΚ, τρεις διαιτητές, έναν αρχιδιαιτητή που είναι και ειδικός σύμβουλος διαιτησίας και έναν επιχειρηματία, πρώην αθλητή.

Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, και οι έξι είχαν κληθεί για εξηγήσεις ενώπιον του δικαστικού λειτουργού που διενεργεί την έρευνα, κλήση την οποία αγνόησαν. Έτσι, ο αθλητικός εισαγγελέας προχώρησε στην άσκηση της δίωξης και ακολούθως στην έκδοση των ενταλμάτων. Τα εντάλματα φέρεται να αφορούν τους: Γιώργο Μαυραγάνη, συνεργάτη του Λιόλιου στην ΕΟΚ, Βασιλική Τσαρούχα, Πέτρο Παπαπέτρου, Ηλία Κορομηλά, Αναστάσιο Πηλοϊδη όλοι διαιτητές μπάσκετ.

Όλοι έχουν ήδη συλληφθεί, πλην του Γιώργου Μαυραγάνη και της Βασιλικής Τσαρούχα που επιστρέφει από την Κωνσταντινούπολη και σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει έως τώρα γνωστά, προτίθεται να εμφανιστεί ενώπιον των Αρχών (το πιθανότερο είναι η εκτέλεση του εντάλματος και η σύλληψή της να γίνει στο αεροδρόμιο, όταν φτάσει στην Αθήνα).

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι έξι εμπλεκόμενοι φέρονται να διώκονται, κατά περίπτωση, για δωροδοκία και δωροληψία, βάσει των διατάξεων της αθλητικής νομοθεσίας.

Η έρευνα αφορά καταγγελίες για στημένους αγώνες τόσο στην πρώτη κατηγορία του ελληνικού μπάσκετ όσο και σε άλλες κατηγορίες, με την υπόθεση να εκτείνεται, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, σε χρονικό διάστημα τουλάχιστον πέντε ετών.

Μετά την άσκηση των ποινικών διώξεων, η δικογραφία διαβιβάστηκε σε ανακριτή, ενώπιον του οποίου αναμένεται να κληθούν αύριο οι κατηγορούμενοι προκειμένου να δώσουν εξηγήσεις.

Αντίδραση Γιαννακόπουλου

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος σχολίασε με αιχμηρό τρόπο την είδηση σχετικά με το ένταλμα σύλληψης για τον πρόεδρο της ΕΟΚ, Βαγγέλη Λιόλιο, που αφορά υπόθεση στημένων αγώνων.

«Θέλατε και πόλεμο μαζί μου. Νομίζατε ότι θα κερδίσετε, δεν ρωτάγατε; Μία ήττα και αυτή αν θέλετε την ανατρέπω, αλλά αφήστε την να κάθεται εκεί που κάθεται. Τα φιλάκια μου σε όλους σας» αναφέρει ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ Παναθηναϊκός.

Στη συνέχεια και με δεύτερη ανάρτηση, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είπε: «Θέλανε πόλεμο, φυλάκα τώρα».

Η σημερινή κινητοποίηση πραγματοποιείται με φόντο και τις διαδηλώσεις που έχουν καταγραφεί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με τους μαθητές να υιοθετούν το σύνθημα «Από την Ελλάδα μέχρι τη Γαλλία παλεύουμε για Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία», επιδιώκοντας να αναδείξουν την κοινή αγωνία των νέων για το μέλλον της εκπαίδευσης.

Κορυφώνονται τα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια 

Στο επίκεντρο των αιτημάτων βρίσκονται η κάλυψη των κενών σε εκπαιδευτικούς και προσωπικό υποστήριξης, η αύξηση της χρηματοδότησης για τη δημόσια Παιδεία, η μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα, καθώς και η αναβάθμιση των σχολικών και πανεπιστημιακών εγκαταστάσεων. Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν και οι εκπαιδευτικοί, με τη Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας (ΔΟΕ) να έχει προκηρύξει 24ωρη πανελλαδική απεργία.

Από την πλευρά της, η ΟΛΜΕ έχει ανακοινώσει τρίωρη στάση εργασίας από τις 11:00 έως τις 14:00, ενώ αποφάσεις τοπικών ΕΛΜΕ προβλέπουν πρόσθετες απεργιακές κινητοποιήσεις. Παράλληλα, η ΑΔΕΔΥ έχει προκηρύξει τρίωρη στάση εργασίας, καλώντας τους εργαζόμενους του Δημοσίου να συμμετάσχουν στα συλλαλητήρια. Στις κινητοποιήσεις δίνουν το «παρών» και οργανώσεις γονέων, αναδεικνύοντας μεταξύ άλλων τις ελλείψεις στην Ειδική Αγωγή, την ανάγκη για ασφαλή σχολικά κτίρια και την οικονομική επιβάρυνση που συνεπάγεται η καθημερινή σχολική ζωή.

«Αστακός» το κέντρο για τα συλλαλητήρια 

Την ίδια ώρα, αυξημένα μέτρα ασφαλείας αναμένεται να εφαρμοστούν στην Αθήνα ενόψει της συγκέντρωσης. Σύμφωνα με την ΕΡΤ ενισχυμένη θα είναι η αστυνομική παρουσία στην Αθήνα ενόψει του πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου, με τις αρχές να θέτουν σε εφαρμογή ειδικό επιχειρησιακό σχεδιασμό για την επιτήρηση της κινητοποίησης και την αποτροπή πιθανών επεισοδίων. Σύμφωνα με πληροφορίες, περίπου 3.000 αστυνομικοί από διαφορετικές υπηρεσίες αναμένεται να αναπτυχθούν σε καίρια σημεία της πρωτεύουσας.

Στον σχεδιασμό της ΕΛ.ΑΣ. περιλαμβάνονται προληπτικοί έλεγχοι ατόμων που θα κρίνονται ύποπτα, καθώς και η ανάπτυξη αστυνομικών δυνάμεων σε σημεία αυξημένης σημασίας, όπως υπουργεία και πρεσβείες. Αστυνομικές δυνάμεις αναμένεται επίσης να βρίσκονται στην αρχή της οδού Ερμού, στην πλατεία Συντάγματος, για την προστασία των καταστημάτων της περιοχής.

Παράλληλα, οι καταστηματάρχες έχουν ενημερωθεί να λάβουν πρόσθετα μέτρα ασφαλείας για την περίπτωση επεισοδίων, με ορισμένους να έχουν ήδη προχωρήσει στις σχετικές ενέργειες.

Τι ισχύει για ΜΜΜ και σχολεία

Σε τροχιά κινητοποιήσεων αναμένεται να μπουν την Τετάρτη τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, καθώς οι συγκεντρώσεις για την πανεκπαιδευτική απεργία φέρνουν αλλαγές στις μετακινήσεις.

Στην Αθήνα, ενώ τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ αναμένεται να κινηθούν κανονικά, με απόφαση της Αστυνομίας θα κλείσει από τις 10:00 το πρωί ο σταθμός του Μετρό «Πανεπιστήμιο», ενόψει του μεγάλου συλλαλητηρίου στο Σύνταγμα, όπου από χθες είχαν στηθεί σκηνές.

Δεν αποκλείεται να ανακοινωθεί η αναστολή λειτουργίας και άλλων σταθμών, μεταξύ των οποίων και το «Σύνταγμα», ανάλογα με την εξέλιξη των συγκεντρώσεων.

Διαφορετικό είναι το σκηνικό στη Θεσσαλονίκη, όπου έχει ανακοινωθεί προσωρινή αναστολή λειτουργίας πέντε σταθμών του μετρό, κατόπιν εντολής της Αστυνομίας.

Το μέτρο προβλέπεται να τεθεί σε ισχύ από τις 09:00 το πρωί της Τετάρτης 21 Οκτωβρίου. Συγκεκριμένα, κλειστοί θα παραμείνουν οι σταθμοί:

• Δημοκρατίας
• Βενιζέλου
• Αγίας Σοφίας
• Σιντριβάνι
• Πανεπιστήμιο

Κατά τη διάρκεια της προσωρινής διακοπής, οι συρμοί θα διέρχονται από τους συγκεκριμένους σταθμούς χωρίς να σταματούν για επιβίβαση ή αποβίβαση επιβατών.

Οι μετακινούμενοι στη Θεσσαλονίκη θα πρέπει, επομένως, να υπολογίσουν εναλλακτικές διαδρομές, ειδικά εάν ο προορισμός τους βρίσκεται κοντά σε κάποιον από τους πέντε σταθμούς. Για την περαιτέρω ενημέρωση του επιβατικού κοινού αναμένονται συμπληρωματικές ανακοινώσεις.

Πάντως, μέχρι και χθες, καθώς οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες δεν καλύπτονται από την κινητοποίηση της ΑΔΕΔΥ και δεν είχε ανακοινωθεί σχετική συμμετοχή από τη ΓΣΕΕ, μετρό, Ηλεκτρικός, τραμ, λεωφορεία και τρόλεϊ, δεν είχαν προβεί σε διαφοροποιήσεις δρομολογίων, αναμένοντας νεότερες ανακοινώσεις.

Η συμμετοχή των εκπαιδευτικών στην απεργία δεν συνεπάγεται αυτόματα ότι όλα τα σχολεία θα παραμείνουν κλειστά. Η λειτουργία κάθε σχολικής μονάδας θα εξαρτηθεί από τον αριθμό των εκπαιδευτικών που θα απεργήσουν και από το προσωπικό που θα βρίσκεται κανονικά στις θέσεις του.

Οι εκπαιδευτικοί που δεν συμμετέχουν στην κινητοποίηση θα προσέλθουν στην εργασία τους, με αποτέλεσμα να είναι πιθανό ορισμένα τμήματα να λειτουργήσουν κανονικά, ενώ σε άλλα να υπάρξουν αλλαγές στο πρόγραμμα μαθημάτων. Για τον λόγο αυτό, οι γονείς καλό είναι να ενημερωθούν από τις σχολικές μονάδες για το τι θα ισχύσει στην πράξη.

Την ίδια στιγμή, μαθητές αναμένεται να συμμετάσχουν στις διαδηλώσεις, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου τα σχολεία τους λειτουργούν. Η συμμετοχή τους μπορεί να έχει συνέπειες ως προς τις απουσίες, ανάλογα με τους ισχύοντες κανόνες και τις αποφάσεις των αρμόδιων εκπαιδευτικών αρχών.

Συλλαλητήρια: Τα αιτήματα των εκπαιδευτικών

Στο επίκεντρο της απεργίας βρίσκονται οικονομικά και εργασιακά ζητήματα, αλλά και διεκδικήσεις που αφορούν τη λειτουργία και τη χρηματοδότηση των σχολείων.
Οι εκπαιδευτικοί ζητούν:

• Αύξηση των μισθών κατά 20%.
• Επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού.
• Οικονομική και στεγαστική στήριξη όσων εργάζονται μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους.
• Δωρεάν μετακίνηση προς την περιοχή όπου υπηρετούν.
• Τερματισμό των διώξεων που συνδέονται με τη συνδικαλιστική δράση και την άσκηση του απεργιακού δικαιώματος.
• Άμεση κάλυψη των κενών σε εκπαιδευτικό προσωπικό.
• Μονιμοποίηση των αναπληρωτών.
• Ενίσχυση της κρατικής χρηματοδότησης για ασφαλή και σύγχρονα σχολικά κτίρια.
• Καθιέρωση σχολικών γευμάτων στα ολοήμερα σχολεία.
• Προστασία των μαθητών που συμμετέχουν σε κινητοποιήσεις.

Βουλή: Σφοδρή αντιπαράθεση 

Και στη Βουλή μεταφέρθηκε η πολιτική αντιπαράθεση για τα σημερινά πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια, με τα κόμματα της αντιπολίτευσης να εξαπολύουν πυρά κατά της κυβέρνησης, καταγγέλλοντας κλίμα αστυνομοκρατίας και επιχείρηση προληπτικού εκφοβισμού μαθητών, φοιτητών και εκπαιδευτικών, ενώ γνωστοποιήθηκε πως ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, Θανάσης Παφίλης,  επικοινώνησε με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, Νίκος Καραθανασόπουλος, κατήγγειλε την προσπάθεια παρεμπόδισης των διαδηλωτών, κάνοντας λόγο για αστυνομοκρατία, συκοφαντία και προληπτικό εκφοβισμό των νέων. «Το ποτάμι του ξεσηκωμού δεν θα γυρίσει πίσω», διαμήνυσε, ξεκαθαρίζοντας ότι τέτοιες πρακτικές δεν πρόκειται να λυγίσουν τη νεολαία.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Χρήστος Γιαννούλης, ο οποίος κατήγγειλε επιχείρηση προληπτικής τρομοκράτησης μαθητών, εκπαιδευτικών και γονέων, υποστηρίζοντας ότι η ίδια «συνταγή» εφαρμόστηκε στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες περιοχές. Ο ίδιος ζήτησε να μπει ένα όριο στην τρομοκράτηση των πολιτών, επισημαίνοντας πως κανείς δεν επιθυμεί επεισόδια ή άσκηση βίας, αφήνοντας ωστόσο αιχμές ότι υπάρχουν εκείνοι που επιχειρούν να καλλιεργήσουν κλίμα έντασης.

Απαντώντας στις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης, ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Νότης Μηταράκης, υπογράμμισε ότι ζητούμενο είναι η πραγματοποίηση ειρηνικών διαδηλώσεων και η προστασία όσων επιθυμούν να συμμετάσχουν σε αυτές. «Χαίρομαι με αυτά που είπε ο κ. Γιαννούλης. Ειρηνικές διαδηλώσεις θέλουμε», ανέφερε, τονίζοντας πως η Αστυνομία οφείλει να προστατεύσει τους πολίτες. Παράλληλα, υπενθύμισε ότι σε προηγούμενες κινητοποιήσεις είχαν παρεισφρήσει, όπως είπε, αναρχικά στοιχεία, τα οποία προχώρησαν σε καταστροφές καταστημάτων και κλοπές εμπορευμάτων, σημειώνοντας ότι κανείς δεν θα ήθελε να επαναληφθούν ανάλογες εικόνες.

Επιθετικές δηλώσεις από ΝΔ

«Τα γεγονότα στη Γαλλία, είναι προφανές ότι υποκινούνται από την άκρα Αριστερά» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Άδωνις Γεωργιάδης. Παράλληλα υποστήριξε ότι οι νέοι, οι φοιτητές, οι μαθητές και τα συνδικάτα που μετέχουν στις κινητοποιήσεις στο Παρίσι αποτελούν «μία σύμμειξη μεταναστών διαφόρων γενεών, με τους ακροαριστερούς τους» που «καταστρέφουν» και «εξευτελίζουν» την Γαλλία!

Στο ίδιο μήκος κύματος ο Θάνος Πλεύρης. Δήλωσε πως «τα χαρακτηριστικά στη Γαλλία είναι χαρακτηριστικά της άκρας Αριστεράς». Πιο συγκεκριμένα είπε ότι «η άκρα Αριστερά σε συνδυασμό με δυνάμεις μεταναστών που τυγχάνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης από την άκρα Αριστερά υποκινούν τα επεισόδια». Ανάλογου πνεύματος δηλώσεις και από τον Μάκη Βορίδη ο οποίος ανέφερε ότι «έχουμε πείρα τι σημαίνουν οι πάνω και οι κάτω πλατείες στην Ελλάδα. Η Γαλλία δεν μπορεί να κλείσει προϋπολογισμό. Πάντα οι δυνάμεις της άκρας Αριστεράς επιζητούν το χάος».

Την ρητορική αυτή επισημοποίησε ως θέση της Νέας Δημοκρατίας ο γραμματέας της, Κώστας Κυρανάκης. Μάλιστα στόχευσε ειδικά το ΚΚΕ λέγοντας πως «είναι ντροπή που κάποια κόμματα, ακόμα και μικρότερα κόμματα της Αριστεράς, το ΚΚΕ για παράδειγμα, πάει αυτή τη στιγμή σε σχολεία, πάει στα παιδιά μας και παραβλέποντας καθηγητές, δασκάλους και γονείς παιδιών πάει και κάνει στράτευση απλών μαθητών ανήλικων, εμφυτεύοντάς τους, κάνοντας πλύση εγκεφάλου με τέτοιες νοσηρές ιδέες».

Κίνδυνο επεισοδίων στις κινητοποιήσεις υπαινίχθηκε και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοϊδης επισημαίνοντας πως «υπάρχει το δημοκρατικό δικαίωμα της διαμαρτυρίας, αρκεί αυτό να συνοδεύεται από σεβασμό στη ζωή, στην περιουσία όλων». Για κινδύνους εκτροπής μίλησε και η Ντόρα Μπακογιάννη. Αναφερόμενη σε κινητοποιήσεις μαθητών στο Στρασβούργο είπε: «Τις πρώτες τρεις μέρες τα πράγματα πηγαίνουνε πάρα πολύ καλά. Τα παιδιά διαδηλώνουνε και είναι απολύτως λογικό. Την τέταρτη μέρα μπαίνουνε μέσα τα κακοποιά στοιχεία. Αναρχικοί, κάθε καρυδιάς καρύδι και αρχίζουν και σπάνε».

Το άρθρο βέβαια είναι κατ’ εξοχήν κείμενο προπαγάνδας και διαχείρισης της διεθνούς κοινής γνώμης, μιας και είναι γραμμένο στην αγγλική γλώσσα. Δεν είναι καν άξιο να το εξετάσουμε παρά μόνον από μία και μόνη σκοπιά: από το βασικό γεγονός ότι το ίδιο το άρθρο καταρρέει αυτόματα, διότι το Διεθνές Δίκαιο που επικαλείται το απορρίπτει η ίδια η Τουρκία, όταν δεν έχει καν υπογράψει και υιοθετήσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας!

Η άρνηση της Τουρκίας να υπογράψει και να επικυρώσει τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) οφείλεται στο ότι οι βασικές διατάξεις της σύμβασης έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τις γεωπολιτικές της επιδιώξεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Οι κύριοι λόγοι για τους οποίους η Άγκυρα απέχει από τη σύμβαση, παρά τη “διακηρυγμένη” επιθυμία της για εξεύρεση λύσης, συνοψίζονται στα κάτωθι τρία βασικά σημεία:

Το δικαίωμα των νησιών σε θαλάσσιες ζώνες (Άρθρο 121)

Πρώτον, η θέση της UNCLOS κατά το Άρθρο 121 της σύμβασης ορίζει ρητά ότι όλα τα νησιά που μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη επιβίωση ή δική τους οικονομική ζωή διαθέτουν δικαίωμα σε Αιγιαλίτιδα Ζώνη, Συνορεύουσα Ζώνη, Υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).

Το πρόβλημα για την Τουρκία είναι ότι, αν υπέγραφε τη σύμβαση, θα έπρεπε να αναγνωρίσει ότι νησιά όπως το Καστελλόριζο, η Ρόδος, η Κάρπαθος και η Κρήτη έχουν πλήρη δικαιώματα σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Κάτι τέτοιο περιορίζει δραστικά τις δικές της διεκδικήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και ακυρώνει θεωρίες όπως αυτή της “Γαλάζιας Πατρίδας” ή το Τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Αυτή ακριβώς η άρνηση αναγνώρισης των νησιωτικών ζωνών μετουσιώνεται σήμερα στην ενεργή αμφισβήτηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου (Great Sea Interconnector). Η Άγκυρα δεν εγκαταλείπει τη “Γαλάζια Πατρίδα”, απλώς εφαρμόζει μια τακτική ελεγχόμενης αναμονής, παγώνοντας προσωρινά τις νομοθετικές της πρωτοβουλίες για τον Νοέμβριο και μετά, ώστε να “μετρήσει” τις ελληνικές κινήσεις και να επιβάλει σιωπηρά ένα καθεστώς τουρκικής έγκρισης σε κάθε ευρωπαϊκό ενεργειακό έργο στην περιοχή.

Η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια (Άρθρο 3)

Δεύτερον, η θέση της UNCLOS είναι ότι κάθε κράτος έχει το κυρίαρχο δικαίωμα να καθορίσει το εύρος των χωρικών του υδάτων μέχρι ένα όριο που δεν υπερβαίνει τα 12 ναυτικά μίλια. Το πρόβλημα για την Τουρκία στο Αιγαίο είναι ότι η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια θα αύξανε τον ελληνικό έλεγχο επί της θαλάσσιας έκτασης από το 21% στο 71% περίπου.

Η Τουρκία υποστηρίζει προσχηματικά ότι αυτό θα μετέτρεπε το Αιγαίο σε “ελληνική λίμνη”, περιορίζοντας την ελεύθερη ναυσιπλοΐα των πολεμικών και εμπορικών της πλοίων. Για τον λόγο αυτό, έχει θεσπίσει από το 1995 το παράνομο casus belli (απειλή πολέμου) σε περίπτωση που η Ελλάδα ασκήσει αυτό το νόμιμο δικαίωμά της. 

Παραβλέπει, ωστόσο, ότι το δικαίωμα της αβλαβούς διέλευσης (innocent passage) αποτελεί θεμελιώδη κανόνα του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας. Τόσο τα εμπορικά όσο και τα πολεμικά πλοία της Τουρκίας διατηρούν στο ακέραιο το δικαίωμα ελεύθερης πλεύσης, υπό την προϋπόθεση ότι κινούνται συνεχώς και ταχέως (Άρθρα 17 και 18 της UNCLOS) και χωρίς τη διενέργεια στρατιωτικών ασκήσεων ή άλλων εχθρικών ενεργειών εντός της κυρίαρχης ζώνης μας (Άρθρο 19 της UNCLOS).

Η απαγόρευση των επιφυλάξεων (Άρθρο 309)

Τρίτον, η UNCLOS είναι μια σύμβαση που λειτουργεί ως “ενιαίο πακέτο” (package deal). Το Άρθρο 309 απαγορεύει ρητά στα κράτη να υπογράψουν τη συνθήκη διατυπώνοντας επιφυλάξεις ή εξαιρέσεις για συγκεκριμένα άρθρα.

Εδώ το πρόβλημα για την Τουρκία είναι ίσως το σημαντικότερο: Η Άγκυρα θα επιθυμούσε να προσχωρήσει στη σύμβαση εξαιρώντας τις κλειστές ή ημίκλειστες θάλασσες (όπως το Αιγαίο), ώστε να μην εφαρμόζονται εκεί οι κανόνες για τα νησιά και τα 12 μίλια. Μια τέτοια επιλεκτική υπογραφή, ωστόσο, αποκλείεται νομικά από την ίδια την UNCLOS.

UNCLOS: Το Μεγάλο Στοίχημα της Ελληνικής Διπλωματίας

Μην έχοντας υπογράψει την UNCLOS, η Τουρκία αυτοπροσδιορίζεται ως “επίμονος αντιρρησίας” (persistent objector). Με τον τρόπο αυτό, επιχειρεί να αποφύγει τη δέσμευση από το γραπτό διεθνές δίκαιο. Αντί αυτού, επιδιώκει μια πολιτική διαπραγμάτευση “εφ’ όλης της ύλης” με βάση την ισχύ της, προωθώντας την αρχή της “ευθυδικίας” (equity) αποκομμένης όμως από τους κανόνες της UNCLOS, με στόχο να μοιράσει το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο στη μέση, παραγνωρίζοντας την ύπαρξη των ελληνικών νησιών.

Το πεδίο δοκιμής αυτής της “πολιτικής διαπραγμάτευσης επί της ισχύος” ξεδιπλώνεται ήδη αυτόν τον Οκτώβριο. Ο πραγματικός κίνδυνος για την Αθήνα δεν είναι απλώς μια νέα ένταση, αλλά η δημιουργία ενός γκρίζου τετελεσμένου: να παγιωθεί στη διεθνή κοινότητα η αντίληψη ότι ένα στρατηγικό ευρωπαϊκό ενεργειακό έργο όπως της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου (Great Sea Interconnector),  μπορεί να προχωρήσει μόνο εφόσον το αποδεχθεί η Άγκυρα, μετατρέποντας έτσι την τακτική αναμονής της σε ένα μόνιμο, άτυπο βέτο.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί δεν γίνεται μια ξεκάθαρη, δημόσια και επίσημη πρόσκληση προς την Τουρκία να υπογράψει την UNCLOS, ώστε να “ξεσκεπαστεί” διεθνώς η απροθυμία της για πραγματική λύση.

Χωρίς μισόλογα, η UNCLOS απαγορεύει ρητά και κατηγορηματικά τις επιφυλάξεις (Άρθρο 309). Για να είμαστε 100% ακριβείς νομικά, αν η Τουρκία υπέγραφε την UNCLOS, δεν θα μπορούσε νομικά να εξαιρέσει το Αιγαίο ή να βάλει όρους, διότι η σύμβαση είναι όντως “ενιαίο πακέτο” (package deal). Οποιαδήποτε τέτοια προσπάθεια από πλευράς της θα ήταν άκυρη βάσει του Διεθνούς Δικαίου.

Η ουσία του θέματος λοιπόν παραμένει ισχυρή: Αφού η UNCLOS είναι “πακέτο” και απαγορεύει τις επιφυλάξεις, μια επίσημη, επιθετική πρόσκληση από την Ελλάδα θα την έφερνε σε απόλυτο αδιέξοδο. Το γεγονός ότι καμία ελληνική κυβέρνηση διαχρονικά δεν έχει επιλέξει αυτή την τόσο καθαρή επικοινωνιακή και διπλωματική κίνηση (“Υπογράψτε λοιπόν κ. Ερντογάν, να τα… βρούμε!”) αποτελεί αντικείμενο έντονης κριτικής και συζήτησης.

Πολλοί αναλυτές συμφωνούν, θεωρώντας ότι η ελληνική διπλωματία είναι συχνά υπερβολικά φοβική, παθητική και εγκλωβισμένη σε μια “αμυντική” λογική, χάνοντας την ευκαιρία να στριμώξει την Άγκυρα εκεί που πραγματικά μειονεκτεί: στην καθολική αποδοχή της UNCLOS από τη διεθνή κοινότητα.

Η πολυδιαφημισμένη “επανεκκίνηση” των βυθομετρικών ερευνών για τον GSI είναι ενδεικτική, αλλά δεν καλύπτει όλο το “κάδρο”. Η πρόσφατη κατάθεση αιτημάτων για τη συνέχιση των ερευνών αυτών είναι άραγε ουσιαστική ή αποτελεί απλώς έναν επικοινωνιακό αντιπερισπασμό; Η Αθήνα καλείται πλέον να αποδείξει στην πράξη ότι η υλοποίηση του έργου δεν εξαρτάται από τουρκική έγκριση, εμποδίζοντας την καθυστέρηση να ενισχύσει τις τουρκικές αμφισβητήσεις. Όμως, σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση του καλωδίου είναι σαφώς το “δένδρο” και όχι το “δάσος” του τουρκικού αναθεωρητισμού…

Υ.Γ.: “Αφερίμ εφέντη’μ”, θα σχολίαζε με νόημα όποιος γνωρίζει τουρκικά κοιτάζοντας την εικόνα, καθώς “όποιος έχει μάτια, βλέπει” και καταλαβαίνει τα πραγματικά μηνύματα: δεν έχει “μπέσα” το χαμόγελο του Ερντογάν. Το τουρκικό μαχητικό είναι εκεί, πετά προς μία κατεύθυνση μόνον, και σίγουρα δεν συνάδει με τον “κλάδον ελαίας”. Όσο δε για την ελληνική νήσο με τα λευκά σπίτια, ο καθείς ας ερμηνεύσει τη “σημασία” ή και την “αλληγορία”. Τα αρχαία δε “μάρμαρα” που “λιγουρεύεται” ο Τούρκος Πρόεδρος, τα καπηλεύεται ήδη ο ίδιος και οι “συν αυτόν” στην Ιωνική γη, αλλά δεν είναι δικά τους, και αυτό είναι σίγουρο…

Ταυτόχρονα ο κ. Γεραπετρίτης επεσήμανε ότι «η Ελλάδα αυτή τη στιγμή θα κινητοποιήσει τους δικούς της μηχανισμούς, έτσι ώστε και να υπάρξει καταγγελία αυτού του μνημονίου. Δεν πρόκειται να εφαρμοστεί, κύριε Τσίμα, το μνημόνιο υπό καμία εκδοχή. Ακόμη κι αν δεν είχε κυρωθεί, πάλι δεν θα είχε εφαρμοστεί. Εξάλλου, να σας θυμίσω ότι η Ελλάδα προκήρυξε οικόπεδα νοτίως της Κρήτης, εκεί που είναι το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Η Ελλάδα έχει πολύ περισσότερα συμφέροντα, έχει ΕΕ έργα διασυνδεσιμότητας τα οποία περνάνε, άρα δεν πρόκειται να εφαρμοστεί. Και να σας πω και κάτι άλλο, δύο επίπεδα. Επίπεδο πρώτο: κινητοποιήθηκε ο μεγαλύτερος μηχανισμός που θα μπορούσε να κινητοποιηθεί.

Είχαμε δηλώσεις μέσα σε πολύ λίγες ώρες από την ψήφιση του τουρκολιβυκού μνημονίου, από την πρόεδρο της Επιτροπής και τον πρόεδρο του Συμβουλίου. Θα ακολουθήσουν και άλλες δηλώσεις, διότι η Ελλάδα κινητοποίησε όλους τους συμμάχους και εταίρους της, οπότε θα υπάρχει ομόθυμη στήριξη αυτού του ζητήματος και καταγγελία του μνημονίου». Παράλληλα, όπως προειδοποίησε και τις δύο πλευρές, ο επικεφαλής του υπουργείου Εξωτερικών «η Ελλάδα περνάνε όλα τα χρηματοδοτικά πρωτόκολλα της Λιβύης, περνάει η η ειρηνευτική αποστολή η οποία βρίσκεται στη Λιβύη, μέσα από την Ελλάδα περνάει η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Ελλάδα είναι η πόρτα η οποία αυτή τη στιγμή στα διεθνή φόρα ανοίγει την κατάσταση για οποιονδήποτε. Άρα, αυτή τη στιγμή εμείς θα κινητοποιήσουμε τους μηχανισμούς μας, θα υπάρξουν ειδικές ενημερώσεις, όπως ήδη έχουν γίνει. Από χθες εγώ έχω μιλήσει και με ομολόγους μου και με ηγέτες αρχών, και θα υπάρξει μια ομόθυμη αντίδραση απέναντι στο ζήτημα αυτό». Σε ότι αφορά την άσκηση του δικαιώματός της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12ν.μ νοτίως της Κρήτης, ο κ. Γεραπετρίτης δήλωσε ότι «η Ελλάδα θα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα, το έχω πει πολλές φορές, είναι δικαίωμά της που προκύπτει από την κυριαρχία της, προκύπτει από το διεθνές δίκαιο, αλλά θα το κάνει με τον τρόπο και στον χρόνο που η ίδια η ελληνική πολιτεία θα επιλέξει».

Για τη στάση της Αιγύπτου στο ζήτημα

Για την στάση της Αιγύπτου με την οποία η Ελλάδα έχει συνυπογράψει το 2020 συμφωνία μερικής οριοθέτησης, ο κ. Γεραπετρίτης είπε πως μας συνδέει «αδελφική σχέση» και τόνισε ότι «είναι μια σχέση η οποία είναι χτισμένη όχι μόνο στη συμφωνία μερικής οριοθέτησης της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, είναι δομημένη στρατηγικά. Και για αυτόν το λόγο έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στη δική μας κοινή κατανόηση, η οποία επιβεβαιώθηκε και από τις χθεσινές επικοινωνίες.

Είναι προφανές ότι στο μέλλον θα συζητηθεί και το ζήτημα που έχει να κάνει με την επέκταση της υφιστάμενης συμφωνίας. Είναι κάτι το οποίο θα το συζητήσουμε εν ευθέτω χρόνο, όταν θα το αξιολογήσουμε. Πάντως, σε ό,τι αφορά το ζήτημα της Λιβύης, Ελλάδα και Αίγυπτος έχουν απολύτως κοινή κατανόηση, όπως απολύτως κοινή κατανόηση, έχουνε και οι 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μηδεμιάς εξαιρουμένης».

Ο Γεραπετρίτης για τον GSI

Ερωτηθείς για το έργο GSI και το ενδεχόμενο γραπτής ενημέρωσης την οποία ζητάει ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών σε σημερινή του συνέντευξη στα «ΝΕΑ», ο υπουργός Εξωτερικών απάντησε ότι «Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην οποία θα ζητηθεί άδεια, και έχει ήδη ζητηθεί άδεια για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου. Κατά τούτο, εφόσον υπάρξει η αδειοδότηση εκ μέρους της Ελλάδος, η ενημέρωση σχετικά με το με την έρευνα και την πόντιση είναι κάτι το οποίο θα μπορούσε να είναι δυνατόν, με την σαφή αναφορά ότι δεν πρόκειται για αδειοδοτική διαδικασία», διαψεύδοντς κατηγορηματικά πληροφορίες για υπόγεια επικοινωνία μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας για το έργο.

Παράλληλα σχολιάζοντας το ενδεχόμενο η Τουρκία να εμποδίσει τις εργασίες του πλοίου, ο κ. Γεραπετρίτης είπε πως «από ό,τι αντιλαμβάνομαι, διάθεση να υπάρξει τέτοιου τύπου αντίδραση εκ μέρους της Τουρκίας, και καλό θα ήταν να μην υπάρξει, υπό την έννοια ότι πρόκειται για ένα έργο το οποίο δεν είναι ελληνικό αφενός, είναι ένα έργο το οποίο έχει γαλλικά συμφέροντα και έχει ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Δεν μπορείς να απειλείς ένα έργο το οποίο έχει ευρωπαϊκό προσανατολισμό και ταυτόχρονα να θέλεις να γίνεις μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας».

Απαντώντας στην χθεσινή αντίδραση του Αντώνη Σαμαρά, ο κ. Γεραπετρίτης υποστήριξε πως ο κ. Σαμαράς «διέπεται από μια βαθύτατη μισαλλοδοξία». Έκανε δε λόγο για «πολιτική εχθροπάθεια, η οποία δεν συνδέεται με τα συμφέροντα της χώρας», ενώ απέρριψε τον χαρακτηρισμό ως εθνική ήττα την κύρωση του μνημονίου.

Σχολιάζοντας για πρώτη φορά την απομάκρυνση της Κίμπερλι Γκίλφοιϊλ από την αμερικανική πρεσβεία της Αθήνας, ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας δήλωσε ότι «υπάρχουν πολύ σημαντικά πολύ συγκεκριμένα διπλωματικά πρωτόκολλα, υπάρχει μια εθιμοτυπία και υπάρχουν και οι βασικές διπλωματικές σχέσεις και τα κανάλια.

Εκείνο το οποίο η ελληνική κυβέρνηση έπραξε ήταν να έχει έναν δίαυλο επικοινωνίας με την αμερικανική πρεσβεία, όπως το κάνει και για όλες τις ξένες πρεσβείες οι οποίες έχουν την έδρα τους στην Αθήνα. Και τούτο, διότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι μια απλή χώρα, είναι μια σύμμαχος χώρα, μια πολύ ισχυρή δύναμη στο παγκόσμιο στερέωμα, και εξ αυτού του λόγου θέλαμε και θέλουμε ακόμη να έχουμε ανοικτούς τους διαύλους».

Φιντάν για καλώδιο

«Για το καλώδιο δεν προβάλλουμε αντιρρήσεις, ζητάμε όμως, όταν ένα πλοίο διεξάγει έρευνες στη θάλασσα να μας αποστέλλει γραπτή ειδοποίηση, όχι απλώς προφορική, για τις έρευνες και τις συντεταγμένες, ώστε να μη διαταραχθεί με λανθασμένο τρόπο το status quo», ανέφερε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν στην εφημερίδα «Τα Νέα», στο πλαίσιο χθεσινής του ομιλίας στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Πολιτικής (EPC).

Αναλυτικά, ο Χακάν Φιντάν είπε για το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου, την ηλεκτρική διασύνδεση Great Sea Interconnector (GSI): «Εμείς δεν προβάλλουμε αντιρρήσεις. Συζητήσαμε γι’ αυτό με τον Πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη και τον πρόεδρο κ. Μακρόν. Ο πρόεδρος μου έθεσε το θέμα στη Νέα Υόρκη, κατά τη συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη. Χαρακτήρισε το έργο αξιόλογο, λέγοντας ότι θα προτιμούσα να αγοράζετε ηλεκτρική ενέργεια από εμάς αντί να τη μεταφέρετε από απόσταση 2.000 χιλιομέτρων, δαπανώντας πάνω από 2 δισ. ευρώ από ευρωπαϊκά κονδύλια, μπορώ να παρέχω από απόσταση μόλις 70 μιλίων από την ηπειρωτική Τουρκία νερό, ηλεκτρική ενέργεια και φυσικό αέριο, από τα οποία θα μπορούν να επωφεληθούν όλοι: Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι και ολόκληρος ο πληθυσμός.

Δεν έχουμε ακόμη θίξει το ζήτημα των αμφισβητούμενων υδάτων στο Αιγαίο. Αυτό που ζητάμε είναι, όταν ένα πλοίο διεξάγει έρευνες στη θάλασσα, να μας αποστέλλει μια γραπτή ειδοποίηση, όχι απλώς προφορική, στην οποία να αναφέρει: “Πρόκειται να προβούμε σε συγκεκριμένες ενέργειες στη συγκεκριμένη περιοχή, ορίστε οι συντεταγμένες”. Αυτό είναι το μόνο που ζητάμε. Τίποτα περισσότερο. Δεν θέλουμε να διαταραχθεί το status quo, ούτε να δημιουργηθεί ένα προηγούμενο με εντελώς λανθασμένο τρόπο, το οποίο θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα και για τις δύο πλευρές. Ας μην επιχειρούμε να διαμορφώσουμε ένα νέο status quo. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις, δεν προβάλλουμε αντιρρήσεις. Είμαστε θετικοί».

Σε ερώτηση ότι το «casus belli» δεν συνάδει με την προσπάθεια της Τουρκίας να ενταχθεί στο SAFE και άλλα ευρωπαϊκά προγράμματα, ο Χακάν Φιντάν απάντησε: «Όσον αφορά το “casus belli”, πολλοί θεωρούν ότι πρόκειται για απειλή πολέμου. Είναι η ελληνική εκδοχή. Εμείς, ωστόσο, δεν το έχουμε χαρακτηρίσει ως “casus belli”. Πρόκειται για μια δήλωση της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης το 1995, δεν πρόκειται για νόμο, η οποία επισημαίνει ότι εάν η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια χωρίς προηγούμενη επίλυση του ζητήματος με την Τουρκία, τότε η τουρκική κυβέρνηση οφείλει να λάβει κάθε αναγκαίο μέτρο για να αποτρέψει.

Η δήλωση εκδόθηκε όταν η Ελλάδα αποδέχθηκε τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), υποδηλώνοντας ότι, βάσει της εν λόγω διεθνούς σύμβασης, ενδέχεται να έχει αυτό το δικαίωμα. Αυτή η προληπτική δήλωση συνέβαλε στη διατήρηση της ειρήνης μέχρι σήμερα. Δεν συνιστά απειλή πολέμου. Μάλιστα, η Ελλάδα δεν έχει δηλώσει ποτέ ρητά ότι δεν προτίθεται να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια (12 μίλια) πριν επιλυθεί το ζήτημα με την Τουρκία. Μέχρι τώρα διατηρούμε το status quo, αναμένοντας να επιλύσουμε τα προβλήματα μας πολιτισμένα. Το ζήτημα είναι επιλύσιμο.

Μόνο ο πρόεδρος Ερντογάν διαθέτει την απαιτούμενη πολιτική νομιμοποίηση ώστε να επιστρατεύσει την πολιτική βούληση που χρειάζεται για την επίλυση του προβλήματος. Συμβουλεύω τους Έλληνες φίλους μου: όσο εκείνος βρίσκεται ακόμα εκεί, εκμεταλλευτείτε τη στιγμή και συνεργαστείτε μαζί του». Τέλος, αναφορικά με το εάν θα προχωρήσει το νομοσχέδιο περί Γαλάζιας Πατρίδας, ο Χακάν Φιντάν δήλωσε: «Δεν υπάρχει νομοσχέδιο για τη Γαλάζια Πατρίδα. Το ζήτημα του θαλασσίου πάρκου δεν έχει τεθεί ακόμη προς συζήτηση».

Πολιτικές αντιδράσεις

Νέα σφοδρή επίθεση κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Γιώργου Γεραπετρίτη εξαπέλυσε ο Αντώνης Σαμαράς, με αφορμή την απόφαση του λιβυκού Κοινοβουλίου, υποστηρίζοντας ότι οι εξελίξεις διαψεύδουν τις πρόσφατες διαβεβαιώσεις του υπουργού Εξωτερικών. Ο πρώην πρωθυπουργός επαναφέρει το ζήτημα της αποπομπής Γεραπετρίτη, ενώ συνδέει την εξέλιξη στη Λιβύη με μια σειρά άλλων ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής, ασκώντας παράλληλα κριτική στην κυβερνητική επιλογή των «ήρεμων νερών» με την Τουρκία.

Για μια ιδιαίτερα αρνητική εξέλιξη με δυσμενείς επιπτώσεις στα εθνικά συμφέροντα έκαναν λόγο ο υπεύθυνος ΚΤΕ Εξωτερικών του ΠΑΣΟΚ, Δημήτρης Μάντζος, και ο αντιπρόεδρος της Ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Γιάννης Μανιάτης.

Σε κοινή τους ανακοίνωση επισημαίνουν την αντίφαση ανάμεσα στην απόφαση του λιβυκού Κοινοβουλίου και στις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις για θετική πορεία των διαπραγματεύσεων με τη Λιβύη, καταλογίζοντας στην κυβέρνηση έλλειψη συνεκτικής εξωτερικής πολιτικής. Παράλληλα, ζητούν άμεση ενημέρωση των πολιτικών κομμάτων και της ελληνικής κοινωνίας, θέτοντας και το ζήτημα των επιπτώσεων στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου.

Ευθύνες στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για τον εφησυχασμό που καλλιεργούσε το προηγούμενο διάστημα απέδωσε το ΚΚΕ, επισημαίνοντας ότι οι επαφές των κυβερνητικών στελεχών τόσο με την Τρίπολη όσο και με τη Βεγγάζη δεν απέτρεψαν την έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου. Ο Περισσός υποστηρίζει ότι η εξέλιξη αυτή διαψεύδει το κυβερνητικό αφήγημα περί «ισχυρών συμμαχιών» που διασφαλίζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, ασκώντας παράλληλα κριτική στην εμπλοκή της Ελλάδας στους διεθνείς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.

Για ένα ακόμη σοβαρό φιάσκο της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη έκανε λόγο η πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Ρένα Δούρου, σχολιάζοντας την έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης. Με ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο, η Ρένα Δούρου καταλογίζει στην κυβέρνηση απουσία εθνικής στρατηγικής και διαδοχικές διπλωματικές ήττες, υποστηρίζοντας ότι απέτυχε να αξιοποιήσει τη δυνατότητα παραπομπής της διαφοράς στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Παράλληλα, ζητά επιστροφή σε μια ενεργητική, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, με βάση το διεθνές δίκαιο και την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων.

Για σοβαρή διπλωματική αποτυχία της κυβέρνησης Μητσοτάκη έκανε λόγο η ΕΛΑΣ, υποστηρίζοντας ότι η απόφαση του λιβυκού Κοινοβουλίου αποτελεί αποτέλεσμα της μονοδιάστατης εξωτερικής πολιτικής που ακολουθεί η Αθήνα τα τελευταία χρόνια. Παράλληλα, ζητά άμεση και δυναμική αντίδραση σε διμερές και πολυμερές επίπεδο, αξιοποίηση της δυνατότητας επιβολής ευρωπαϊκών κυρώσεων σε Λιβύη και Τουρκία, καθώς και αλλαγή στρατηγικής με επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στην Ανατολική Μεσόγειο και επιστροφή σε μια ενεργητική, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ-“Νίκη”

Με μια σύντομη αλλά ιδιαίτερα αιχμηρή δήλωση σχολίασε την απόφαση του λιβυκού Κοινοβουλίου ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος. Επιστρατεύοντας την παλαιότερη αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη στον «καπετάνιο» που καλείται να διαχειριστεί μια κρίση στις τρεις τα ξημερώματα, ο Κυριάκος Βελόπουλος χαρακτηρίζει «ναυάγιο» τόσο τον πρωθυπουργό όσο και την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης.

Ως «εθνική ήττα» χαρακτήρισε η ΝΙΚΗ την έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, υποστηρίζοντας ότι η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει τη διείσδυση της Τουρκίας και στις δύο πλευρές της χώρας. Το κόμμα ασκεί έντονη κριτική στον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη για τις διαβεβαιώσεις του σχετικά με τις σχέσεις της Ελλάδας με την ανατολική Λιβύη, ζητώντας άμεση διεθνοποίηση του ζητήματος, ενεργοποίηση των συμμάχων της χώρας και επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια.

Οι πιέσεις σε Χαφτάρ από την Άγκυρα

Ο Σαντάμ Χάφταρ, γιος του Χαλίφα Χάφταρ και de facto ηγέτης της κυβέρνησης της Ανατολικής Λιβύης, φέρεται να δέχτηκε ισχυρές πιέσεις από την Τουρκία για να εξασφαλίσει την κοινοβουλευτική επικύρωση της θαλάσσιας συμφωνίας του 2019, ενώ ταυτόχρονα αντιμετώπιζε αντίθετες απαιτήσεις από το Ισραήλ για να συνεχίσει το μπλόκο στη συμφωνία και να απορριφθούν οι τουρκικές απαιτήσεις.

Σύμφωνα το Al Jazeera, οι τουρκικές πιέσεις περιλάμβαναν την απειλή απόσυρσης της υποστήριξης προς τον Σαντάμ και την οικογένεια Χάφταρ εάν καθυστερήσει η επικύρωση, με πιθανή ανακατεύθυνση αυτής της στήριξης προς πολιτικές και στρατιωτικές παρατάξεις στη δυτική Λιβύη. Οι πιέσεις αυτές ακολούθησαν την απομάκρυνση του επί χρόνια προέδρου του κοινοβουλίου, Αγκίλα Σάλεχ, ο οποίος είχε επανειλημμένα αρνηθεί να επικυρώσει τη συμφωνία, υπό την πίεση του Καΐρου και της Αθήνας.

Επίσης η χρονική στιγμή της κύρωσης φαίνεται να συνδέεται με την επίσημη διαμαρτυρία και τη ρηματική διακοίνωση που απέστειλε η Λιβύη προς την Αθήνα, αμφισβητώντας τις ελληνικές σεισμικές έρευνες για υδρογονάνθρακες νότια της Κρήτης, τον περασμένο Αύγουστο. Η Αθήνα από την πλευρά της απάντησε άμεσα μέσω της διπλωματικής οδού, χαρακτηρίζοντας τους ισχυρισμούς της Λιβύης νομικά ανυπόστατους και αβάσιμους.

Η αποπομπή του Σάλεχ από τους Χαφτάρ

Όπως προαναφέρθηκε, η σημαντικότερη αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό της ανατολικής Λιβύης είχε προηγηθεί μόλις 14 ημέρες. Στις 6 Οκτωβρίου, η Βουλή απομάκρυνε τον Αγκίλα Σάλεχ από την προεδρία, έπειτα από 12 χρόνια, και εξέλεξε στη θέση του τον Αλ Σαλιχίν Αμπντούλ Ναμπί αλ Ομπεϊντί. Η διαδικασία είχε ξεκινήσει την προηγούμενη ημέρα, όταν 98 από τους 102 παρόντες βουλευτές ενέκριναν την αλλαγή του εσωτερικού κανονισμού, περιορίζοντας τη θητεία της προεδρίας στους 12 μήνες.

Ο ίδιος ο Σάλεχ αμφισβήτησε τη νομιμότητα της συνεδρίασης, υποστηρίζοντας ότι πραγματοποιήθηκε χωρίς την προβλεπόμενη πρόσκληση της προεδρίας. Οι βουλευτές, ωστόσο, προχώρησαν στην εκλογή νέας ηγεσίας. Ο βουλευτής Τζεμπρίλ Οχέιντα, μιλώντας στο Reuters, απέδωσε την αλλαγή στη δυσαρέσκεια που είχε συσσωρευτεί για τον τρόπο διοίκησης της Βουλής. Όπως υποστήριξε, ο Σάλεχ λάμβανε αποφάσεις χωρίς να συμβουλεύεται τους βουλευτές και οι προσπάθειες να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα είχαν αποτύχει.

Ο Αλ Ομπεϊντί είναι πολιτικός μηχανικός, βουλευτής της Τομπρούκ από το 2014 και μέλος της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων. Προέρχεται από τη φυλή Ομπεϊντάτ, στην οποία ανήκει και ο Σάλεχ, γεγονός με ιδιαίτερη σημασία για τις παραδοσιακές ισορροπίες εξουσίας στην ανατολική Λιβύη. Το σημαντικότερο στοιχείο του πολιτικού του βιογραφικού είναι ότι διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Κοινοβουλευτικής Φιλίας Λιβύης–Τουρκίας, η οποία συγκροτήθηκε τον Απρίλιο του 2024.

Σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο Anadolu, η επιτροπή είχε ως αντικείμενο την ανάπτυξη της κοινοβουλευτικής συνεργασίας και την ενίσχυση των σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες. Στις 9 Οκτωβρίου, μόλις τρεις ημέρες μετά την εκλογή του, ο πρόεδρος της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, Νουμάν Κουρτουλμούς, του απέστειλε συγχαρητήριο μήνυμα, εκφράζοντας την επιθυμία να ενισχυθεί η συνεργασία των δύο κοινοβουλίων.

Η σημασία της επιλογής του είχε επισημανθεί πριν από την επικύρωση της συμφωνίας. Σε ρεπορτάζ της Al-Araby Al-Jadeed, στις 8 Οκτωβρίου, ο καθηγητής Πολιτικών Επιστημών Χασάν Αμπντούλ Μόλα υποστήριζε ότι η κοινοβουλευτική επιτροπή φιλίας υπό τον Ομπεϊντί είχε επιδιώξει να φέρει το θαλάσσιο μνημόνιο προς επικύρωση, ενώ ο Σάλεχ καθυστερούσε τη διαδικασία. Ο ίδιος εκτιμούσε ότι η ανάδειξη του Ομπεϊντί θα διευκόλυνε την έγκριση του μνημονίου, στο οποίο απέδιδε ιδιαίτερη σημασία η ηγεσία Χαφτάρ λόγω της προσέγγισής της με την Τουρκία. Η εκτίμηση διατυπώθηκε 12 ημέρες πριν από την ψηφοφορία της 20ής Οκτωβρίου.

Και επομένως τα ερωτήματα είναι αμείλικτα. Ποιος θα είναι ο διαχειριστής αυτών των κεφαλαίων; Τράπεζες; Επενδυτικές εταιρείες; Αμοιβαία κεφάλαια; Άλλοι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί; Πού θα επενδύονται τα χρήματα; Ποιος θα εισπράττει προμήθειες διαχείρισης; Ποιος θα αξιοποιεί αυτά τα κεφάλαια για δεκαοκτώ χρόνια; Θα είναι εγγυημένο το αρχικό κεφάλαιο; Ποιος αναλαμβάνει τον επενδυτικό κίνδυνο; Το παιδί; Η οικογένεια; Το Δημόσιο; Και ποια ακριβώς απόδοση απαιτείται ώστε τα ποσά που παρουσιάζονται σήμερα να μετατραπούν πράγματι σε περισσότερα από 60.000 ευρώ;

Αυτές δεν είναι λεπτομέρειες, αλλά απεναντίας είναι η ουσία του μέτρου. Γιατί, εάν εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες συμμετάσχουν σε ένα τέτοιο πρόγραμμα επί δεκαετίες, δημιουργείται αντικειμενικά μία τεράστια και σταθερή δεξαμενή μακροχρόνιων κεφαλαίων. Και τότε το ερώτημα δεν είναι μόνον το πόσα θα πάρει το παιδί στα 18.

Ερωτήματα για τον κουμπαρά

Το ερώτημα είναι: Πόσα δισεκατομμύρια θα έχουν περάσει στο μεταξύ από τα χέρια εκείνων που θα διαχειρίζονται αυτά τα χρήματα; Και ας έρθουμε τώρα στον γονιό. Η Πολιτεία του λέει: «Βάλε 100 ευρώ τον μήνα και εγώ θα βάλω άλλα τόσα για το παιδί σου». Πολύ ωραία. Του νέου εργαζόμενου-γονέα όμως πρέπει πρώτα να του περισσεύουν αυτά τα 100 ευρώ.

Ο εργαζόμενος που πληρώνει ενοίκιο, στεγαστικό καύσιμα, ρεύμα, τρόφιμα και έξοδα ανατροφής των παιδιών του, από πού ακριβώς θα βρει τα 1.200 ευρώ κάθε χρόνο; Γιατί υπάρχει μία τεράστια διαφορά μεταξύ εκείνου που μπορεί να αποταμιεύσει 100 ευρώ κάθε μήνα και εκείνου που στις 25 του μήνα αναρωτιέται αν θα του φτάσει ο μισθός. Και εδώ βρίσκεται μία μεγάλη αντίφαση του μέτρου. Για να πάρεις ολόκληρη την κρατική ενίσχυση, πρέπει πρώτα να έχεις τη δυνατότητα να αποταμιεύσεις ολόκληρο το δικό σου ποσό. Άρα πρέπει να απαντηθεί και κάτι ακόμη:

Τι γίνεται με το παιδί της οικογένειας που δεν διαθέτει 1.200 ευρώ τον χρόνο; Θα λάβει μικρότερη κρατική ενίσχυση επειδή οι γονείς του είναι οικονομικά ασθενέστεροι; Και αν συμβαίνει αυτό, μήπως ένα μέτρο που παρουσιάζεται ως κοινωνικό κινδυνεύει τελικά να προσφέρει μεγαλύτερο όφελος σε εκείνους που έχουν ήδη μεγαλύτερη δυνατότητα αποταμίευσης;

Πραγματικές λύσεις

Εμείς θέλουμε τα παιδιά μας στα 18 τους να έχουν ένα πραγματικό κεφάλαιο για να ξεκινήσουν τη ζωή τους. Αλλά θέλουμε πρώτα οι γονείς τους να μπορούν να τα μεγαλώσουν μέχρι να γίνουν 18. Το δημογραφικό δεν λύνεται με χρηματοπιστωτικά προϊόντα. Λύνεται όταν ένας νέος άνθρωπος μπορεί να δημιουργήσει οικογένεια χωρίς να φοβάται αν θα μπορέσει να πληρώσει το σπίτι του. Λύνεται με αξιοπρεπείς μισθούς. Με προσιτή κατοικία.

Με πραγματικές φορολογικές ελαφρύνσεις. Με παιδικούς σταθμούς. Με στήριξη της μητρότητας και της πατρότητας. Γι’ αυτό, είναι ανάγκη να μάθουμε ολόκληρο τον σχεδιασμό. Ποιος θα κρατά τα χρήματα. Ποιος θα τα επενδύει. Ποιος θα πληρώνεται για τη διαχείρισή τους. Ποιος θα αναλαμβάνει τον κίνδυνο. Ποια απόδοση θα εγγυάται το Κράτος.

Διαφάνεια για τον κουμπαρά

Και πόσα δισεκατομμύρια ευρώ εκτιμά η Κυβέρνηση ότι θα συγκεντρωθούν στο σύστημα σε βάθος 18ετίας. Μέχρι να δοθούν αυτές οι απαντήσεις, κανείς δεν δικαιούται να παρουσιάζει μόνο τη μία πλευρά της εξαγγελίας. Γιατί όταν τα χρήματα μιας ολόκληρης γενιάς συγκεντρώνονται και παραμένουν δεσμευμένα επί 18 χρόνια, το ερώτημα «ποιος θα τα διαχειρίζεται;» δεν είναι λαϊκισμός. Είναι υποχρέωση διαφάνειας.

Τα παιδιά μας δεν μπορεί να αποτελέσουν άλλοθι για τη δημιουργία ενός τεράστιου χρηματοπιστωτικού κουμπαρά χωρίς πλήρη δημόσιο έλεγχο. Στηρίξτε πρώτα την οικογένεια για να μπορεί να μεγαλώσει τα παιδιά της. Και μετά μιλήστε μας για το κεφάλαιο που θα έχουν όταν γίνουν 18.

Η Άγκυρα, με την ευκαιρία υπενθυμίζει την πάγια θέση της, ότι η περιοχή συμπεριλαμβάνεται στη δική της υφαλοκρηπίδα! Άρα, η διαρρύθμιση στην οποία κατέληξαν παρασκηνιακά Ελλάδα και Τουρκία, επιτρέπει στην Αθήνα να προχωρήσει το έργο και στην Τουρκία να αναφέρει-υπενθυμίσει στη δική της NAVTEX, «δηλωτικά», την πάγια θέση της, ότι πρόκειται για περιοχή τουρκική υφαλοκρηπίδας. Αναφερόμενη σε NAVTEX της Κυπριακής Δημοκρατίας! Έχει τη σημασία του κι αυτό.

Και αν δεν υπήρχε η κατά διαβολική… σύμπτωση τουρκική ενέργεια στη Λιβύη, όπου παρουσία ανώτατων αξιωματούχων της Τουρκίας κυρώθηκε το καταφανώς παράνομο, σύμφωνα και με δήλωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, θα μπορούσαν να πούμε «και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα»… δεν είναι όμως τόσο απλό.

Λιβύη: Τώρα θυμήθηκαν τα 12 μίλια… 

Πλέον θυμήθηκαν εκ των υστέρων την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια… νοτίως της Κρήτης! Θα είχε νόημα να έχει απειλήσει η Ελλάδα επισήμως να το πράξει στο πλαίσιο της αποτρεπτικής της στρατηγικής! Κι αν ήθελε πραγματικά να αντιδράσει σοβαρά, να συμπεριλαμβάνει και τα ανατολικά της Κρήτης, διεμβολίζοντας το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο! Όχι αποφεύγοντας το! Ο χάρτης της τουρκολιβυκής παρανομίας μοιράζει τις ΑΟΖ με βάση την ηπειρωτική Ελλάδα! Την Πελοπόννησο!

Καταρχάς, μόνο αφελείς θα πειστούν από εξηγήσεις του τύπου «εμείς εκδώσαμε τη δική μας νόμιμη NAVTEX, η οποία και έγινε αποδεκτή από την Τουρκία, που βρήκε την ευκαιρία να υπενθυμίζει τις πάγιες θέσεις της». Ότι τα ξέραμε και δεν άλλαξε τίποτα! Κι αυτό διότι μας προέκυψε η διόλου αθώα «σύμπτωση» με τη Λιβύη! Τη συνεργασία του υιού Χάφταρ, του Σαντάμ (σ.σ. το όνομα παραπέμπει σε ενδιαφέροντες μεσανατολικούς συνειρμούς…), που είχαμε δεξιωθεί με όλες τις τιμές στην Αθήνα στα μέσα Ιουνίου.

Πρόσφατα συναντιόταν με Ισραηλινούς στην προσπάθεια να αποσπάσει τη συναίνεσή τους για να τον βοηθήσουν να γίνει πρόεδρος της Λιβύης. Ξαφνικά συνεργάζεται με την Άγκυρα και της δίνει ένα πολύ μεγάλο δώρο εξωτερικής πολιτικής. Άραγε με ποιο αντάλλαγμα; Οι αναφορές περί υστέρησης της Ελλάδας στην ικανοποίηση αιτημάτων για οπλικά συστήματα είναι επιεικώς αστείες.

Την ίδια χρονική περίοδο, η ανατολική πλευρά της Λιβύης που ελέγχεται από τη φαμίλια του Χάφταρ, έστειλε περισσότερους από 500 παράνομους μετανάστες στην Κρήτη, την παραμονή της κύρωσης του Τουρκολιβυκού Μνημονίου από τη Βουλή της χώρας. Με περήφανες δηλώσεις Γεραπετρίτη και… αυστηρές ανακοινώσεις του ΥΠΕΞ σκοπεύουν να αποτρέψουν ενδεχόμενη περαιτέρω κλιμάκωση της εργαλειοποίησης του μεταναστευτικού αλά Τούρκα;

Εμείς και ο «τελειωμένος»

Επίκεντρο στις εξελίξεις είναι η οικογένεια Χάφταρ. Υπενθυμίζεται, ότι τον πατέρα Χαλίφα Χάφταρ που έχει αποσυρθεί για λόγους υγείας και ηλικίας, ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του πρωθυπουργού, Θάνος Ντόκος, τον είχε παρουσιάσει ως «τελειωμένο» σε τηλεοπτική του παρέμβαση στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ.

Είχε αναφέρει χαρακτηριστικά στις 23 Ιουνίου 2020, μιλώντας για τις εξελίξεις στη Λιβύη, ότι η ελληνική πλευρά είχε επενδύσει στον στρατάρχη, αλλά εκείνος «μετρά μέρες», καθώς είχε αλλάξει το μομέντουμ της σύγκρουσης στην περιοχή. Όχι μόνο δεν τελείωσε, παρέδωσε και τη σκυτάλη στον γιο του. Όπως πλέον προκύπτει, παρότι έχει παρέλθει διάστημα μεγαλύτερο των πέντε ετών, δεν επαρκούσε στην ελληνική πλευρά, με την ίδια κυβέρνηση στο τιμόνι, για να οργανωθεί. Συγχαρητήρια λοιπόν.

Επίσης, θλιβερή είναι η εικόνα του υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, ο οποίος θα έπρεπε ήδη να έχει υποβάλλει την παραίτησή του και μόνο λόγω των πολλαπλών υπερφίαλων δηλώσεων που έχει πραγματοποιήσει, περί πολυδιάστατης πολιτικής στη Λιβύη. Εάν όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος, το δίδυμο του Γεραπετρίτη με την Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου δεν αντέχει απέναντι και σε στοιχειώδη κριτική.

Η πολιτική ευθύνη βέβαια, σαφέστατα βαραίνει το Μέγαρο Μαξίμου. Τα ίδια έχουμε γράψει και για το υπουργείο Εθνικής Άμυνας Ας ελπίσουμε ότι το ΥΠΕΘΑ θα είναι τυχερό ώστε να αποφύγει παρόμοια γελοιοποίηση με αυτή του ΥΠΕΞ. Να μην λησμονούμε βέβαια, ότι στην αρχή της θητείας της κυβέρνησης Μητσοτάκη, υπουργός ήταν ο Νίκος Δένδιας που χειρίστηκε το θέμα. Η εικόνα αποδιοργάνωσης και αναποτελεσματικότητας της ελληνικής διπλωματίας είναι καταθλιπτική.

Το μόνο που γίνεται είναι αυτοσχεδιασμός, καθώς σοβαρή ροή πληροφοριών από τη Λιβύη ΔΕΝ φαίνεται να υπάρχει. Είναι απλώς αδύνατο, η απλή συλλογή πληροφοριών από ανοικτές πηγές να έχει κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου σε δημοσιογραφικά γραφεία και στο υπουργείο Εξωτερικών… αγρόν να αγοράζουν. Η απουσία εμπειρογνωμόνων, προσώπων με βαθιά γνώση της ευρύτερης περιοχής MENA (Middle East North Africa – Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική), άρα και για τη Λιβύη, που να μπορέσουν να χαράξουν σε συνεργασία με την ελληνική διπλωματική υπηρεσία πολιτική, «βγάζει μάτι».

Λιβύη και Intelligence

Δεν γνωρίζουμε ποια είναι η υποστήριξη σε πληροφορίες από την πλευρά της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ). Είτε δεν είναι αποτελεσματική, είτε δεν εισακούγεται. Πολύ πρόσφατα, ο διπλωμάτης Θεμιστοκλής Δεμίρης, διοικητής της ΕΥΠ συναντήθηκε με τον ομόλογό του στη Λιβύη και συμφώνησαν να έχουν στενή επαφή και συντονισμό, αλλά και να ανταλλάσσουν πληροφορίες. Εάν γνωρίζαμε δεν θα είχαμε καμία δυσκολία να το συμπεριλάβουμε στο παρόν σημείωμα. Αυτό που δε χρειάζεται ιδιαίτερη φιλοσοφία, καθότι βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας, είναι το τελικό αποτέλεσμα.

Εν αναμονή λοιπόν για ένα ακόμα επικοινωνιακό μπαράζ, στο οποίο θα μας βομβαρδίσουν ότι η εξέλιξη με το καλώδιο συνιστά επιτυχία. Το πρόβλημα δεν είναι τόσο πολύ το να γίνει ένα σφάλμα. Όση κριτική και να ασκηθεί θα είναι πεπερασμένη. Το σκάνδαλο είναι η πλήρης αδιαφορία του πολιτικού κόσμου να οργανώσει τη χώρα. Να σταματήσει την κατά προτεραιότητα επικοινωνιακή αξιοποίηση των πάντων, θεωρώντας την ελληνική κοινωνία «μειωμένου καταλογισμού», άρα διαχειρίσιμη.

Πάγιος στόχος δεν είναι η εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος, αλλά του ιδιοτελούς πολιτικού – κομματικού. Το ψυχοπαθητικό της όλης υπόθεσης όμως είναι, ότι πολλοί το έχουν ταυτίσει με το εθνικό.

Πηγή: defence-point.gr

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Al Jazeera, σημαντικό μέρος των νέων επενδύσεων σε ακίνητα στην περιοχή αποδίδεται από κατοίκους και τοπικούς ακτιβιστές σε Ισραηλινούς αγοραστές. Η παρουσία τους έχει προκαλέσει αντιδράσεις σε μια γειτονιά όπου η αλληλεγγύη προς τους Παλαιστινίους και η αντίθεση στην ισραηλινή πολιτική αποτελούν έντονα στοιχεία της δημόσιας έκφρασης.

Μαζικές αγορές ακινήτων

Η αρχιτέκτονας Τόνια Κατερίνη, 69 ετών, η οποία κατοικεί στα Εξάρχεια από το 1986, συμμετέχει σε ομάδα κατοίκων που χαρτογραφεί αγορές ακινήτων από ξένους επενδυτές, αξιοποιώντας δημόσια διαθέσιμα στοιχεία. Σύμφωνα με την ίδια, η καταγραφή αποκαλύπτει εκτεταμένη παρουσία νέων ιδιοκτησιών που συνδέονται με εταιρείες τουριστικής εκμετάλλευσης.

Η ομάδα υποστηρίζει ότι Ισραηλινοί επενδυτές συνδέονται με περισσότερες από τις μισές νέες εταιρικές ξενοδοχειακές μονάδες και επιχειρήσεις ενοικίασης που έχει καταγράψει. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επίσημα συγκεντρωτικά στοιχεία που να αποτυπώνουν την εθνικότητα όλων των ξένων αγοραστών ακινήτων στην Αθήνα.

Στην περιοχή, αρκετές πολυκατοικίες έχουν μετατραπεί σε καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης, με τις εισόδους να διαθέτουν αριθμημένα κουδούνια και συστήματα παραλαβής κλειδιών για τους επισκέπτες. Σε ορισμένες προσόψεις έχουν εμφανιστεί συνθήματα κατά των Airbnb και της παρουσίας επενδυτών που οι ακτιβιστές χαρακτηρίζουν «σιωνιστές». Οι κάτοικοι υποστηρίζουν ότι η τουριστική αξιοποίηση ακινήτων περιορίζει τη διαθεσιμότητα κατοικιών για μόνιμη διαμονή και επιταχύνει την απομάκρυνση οικογενειών χαμηλότερου εισοδήματος, μεταναστών και άλλων ευάλωτων ομάδων.

Ρεκόρ ξένων επενδύσεων στην ελληνική αγορά ακινήτων

Η εξέλιξη στα Εξάρχεια εντάσσεται σε ένα ευρύτερο κύμα ξένων επενδύσεων στην ελληνική κτηματαγορά. Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, που επικαλείται το δημοσίευμα, οι επενδύσεις μη κατοίκων σε ελληνικά ακίνητα ανήλθαν το 2024 σε 2,75 δισ. ευρώ, καταγράφοντας ιστορικό υψηλό, πριν υποχωρήσουν το 2025. Παράλληλα, έρευνα του δικτύου μεσιτικών γραφείων RE/MAX Hellas, όπως αναφέρθηκε από την εφημερίδα “Το Βήμα”, έδειξε ότι οι Ισραηλινοί αποτέλεσαν τη μεγαλύτερη ομάδα ξένων αγοραστών στην Αττική, ακολουθούμενοι από αγοραστές από την Τουρκία και τον Λίβανο.

Η κ. Κατερίνη εκτιμά ότι ορισμένοι επενδυτές αντιμετωπίζουν την Ελλάδα ως ασφαλέστερο προορισμό για την τοποθέτηση κεφαλαίων σε σχέση με το Ισραήλ. Παράλληλα, κάτοικοι συνδέουν το επενδυτικό ενδιαφέρον με τις στενές διπλωματικές και αμυντικές σχέσεις Αθήνας και Τελ Αβίβ. Το δημοσίευμα αναφέρεται επίσης στις αμυντικές συμφωνίες Ελλάδας-Ισραήλ.

Από την πλευρά των επαγγελματιών της αγοράς, ο μεσίτης κ. Βαγγέλης Λαζαρίδης αποδίδει το ενδιαφέρον για τα Εξάρχεια κυρίως σε οικονομικούς και πρακτικούς παράγοντες. Η εγγύτητα στο κέντρο, η πρόσβαση στο μετρό, η παρουσία πανεπιστημίων και οι λιγότεροι περιορισμοί στην αξιοποίηση κτιρίων καθιστούν την περιοχή ελκυστική για επενδύσεις, υποστηρίζει.

Μια γειτονιά με ιστορικό πολιτικής-κοινωνικής δράσης

Η αντιπαράθεση για την αξιοποίηση των ακινήτων αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα στα Εξάρχεια, μια περιοχή με μακρά ιστορία κοινωνικών αγώνων και πολιτικής κινητοποίησης. Το 1973, η εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην αντίσταση κατά της στρατιωτικής δικτατορίας.

Το 2008, η δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από αστυνομικό στα Εξάρχεια πυροδότησε εκτεταμένες διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη χώρα. Κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, η περιοχή διατήρησε έντονη παρουσία πολιτικών συλλογικοτήτων και πρωτοβουλιών αλληλεγγύης προς πρόσφυγες και μετανάστες.

Η εκπαιδευτικός κ. Χρυσούλα Παπαγεωργίου, η οποία ζει στα Εξάρχεια εδώ και 24 χρόνια, περιγράφει μια γειτονιά που, όπως λέει, έχει αλλάξει ριζικά. Σύμφωνα με την ίδια, μετά την πανδημία εταιρείες άρχισαν να αγοράζουν ολόκληρα κτίρια, με αποτέλεσμα την απομάκρυνση ενοικιαστών, το κλείσιμο παραδοσιακών καταστημάτων και τη μείωση του αριθμού των μαθητών στα σχολεία της περιοχής.

Η ίδια αναφέρει ότι κτίρια που χρησιμοποιούνταν για τη στέγαση προσφύγων και μεταναστών εκκενώθηκαν και στη συνέχεια αξιοποιήθηκαν εμπορικά. Από τις καταλήψεις που προσέφεραν στέγη σε ανθρώπους χωρίς κατοικία, όπως υποστηρίζει, έχει απομείνει μόνο μία. Την ίδια ώρα, η πλατεία Εξαρχείων παραμένει εργοτάξιο λόγω των εργασιών για την κατασκευή νέου σταθμού του μετρό, έργο που έχει προκαλέσει αντιδράσεις κατοίκων. Η κ. Παπαγεωργίου αναφέρει επίσης ότι η παρουσία των ΜΑΤ είναι πλέον καθημερινή.

Μέτρα της κυβέρνησης

Η κυβέρνηση επιχειρεί να περιορίσει τις πιέσεις στην αγορά κατοικίας μέσω νέων περιορισμών στις βραχυχρόνιες μισθώσεις και αλλαγών στο πλαίσιο επενδύσεων σε ακίνητα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η έκδοση νέων αδειών βραχυχρόνιας μίσθωσης έχει ανασταλεί σε περιοχές του κέντρου της Αθήνας, συμπεριλαμβανομένων των Εξαρχείων, ενώ τον Σεπτέμβριο η αναστολή παρατάθηκε έως το τέλος του 2027.

Παράλληλα, τα ακίνητα που αποκτώνται μέσω του προγράμματος “χρυσή βίζα” μπορούν πλέον να διατίθενται μόνο για μακροχρόνια μίσθωση. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης δυνατότητα επένδυσης 250.000 ευρώ για τη μετατροπή κενών κτιρίων γραφείων σε κατοικίες, υπό τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις.

Επιπλέον, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, σχεδιαζόμενη αύξηση του φόρου μεταβίβασης για αγοραστές ακινήτων από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης από 3% σε 15%, με προγραμματισμένη εφαρμογή από τον Ιούλιο του 2027. Κατά τον χρόνο δημοσίευσης, η σχετική αλλαγή δεν είχε ακόμη θεσμοθετηθεί. Οι εκπρόσωποι της αγοράς ακινήτων εκφράζουν αντιρρήσεις, ενώ ορισμένοι μεσίτες εκτιμούν ότι ενδέχεται να υπάρξει αναβολή του μέτρου. Παράλληλα, εκτιμάται ότι κάποιοι αγοραστές μπορεί να επισπεύσουν τις κινήσεις τους πριν από την προβλεπόμενη ημερομηνία.

Η μεσίτρια κ. Ιρίνα Ροντιάκ, η οποία δραστηριοποιείται κοντά στα Εξάρχεια, αναφέρει ότι το ποσοστό των ξένων πελατών της έχει μειωθεί αισθητά. Ενώ έως περίπου το 2024 αντιπροσώπευαν το 70% των πωλήσεών της, το 2026 το αντίστοιχο ποσοστό έχει υποχωρήσει περίπου στο 30%. Η ίδια αποδίδει την αλλαγή στους νέους περιορισμούς, αλλά και στην επιστροφή Ελλήνων αγοραστών στην αγορά, με τη βοήθεια στεγαστικών προγραμμάτων όπως το “Σπίτι μου”.

Παρά τη μείωση των ξένων αγοραστών, η στεγαστική πίεση εξακολουθεί να υφίσταται. Η κ. Ροντιάκ αναφέρει ότι τα ενοίκια παραμένουν υψηλά και ότι αρκετά διαμερίσματα μένουν κενά, επειδή ορισμένοι ιδιοκτήτες θεωρούν πως η μακροχρόνια εκμίσθωση δεν είναι οικονομικά συμφέρουσα.

Εξάρχεια: Τι υποστηρίζουν οι κάτοικοι

Οι κάτοικοι, από την πλευρά τους, υποστηρίζουν ότι οι περιορισμοί δεν μπορούν να αντιστρέψουν τις αλλαγές που έχουν ήδη συντελεστεί. Μεγάλο μέρος των κτιρίων έχει ήδη μετατραπεί σε τουριστικά καταλύματα, ενώ η εξεύρεση προσιτής κατοικίας στο κέντρο παραμένει δύσκολη. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της κ. Παπαγεωργίου, η οποία δηλώνει τυχερή επειδή η ιδιοκτήτρια του διαμερίσματός της, η οικογένεια της οποίας ζει στην περιοχή εδώ και γενιές, αρνείται να αυξήσει το ενοίκιο, αντιμετωπίζοντας την απόφασή της ως “πράξη αντίστασης”.

Η αντιπαράθεση στα Εξάρχεια αναδεικνύει το ευρύτερο ζήτημα της ισορροπίας ανάμεσα στην τουριστική ανάπτυξη, τις επενδύσεις και το δικαίωμα των κατοίκων σε προσιτή στέγη. Παράλληλα, φέρνει στο προσκήνιο τη σύγκρουση γύρω από τη διατήρηση της κοινωνικής και πολιτικής ταυτότητας μιας γειτονιάς που βρίσκεται αντιμέτωπη με σημαντικές αλλαγές. Το κατά πόσο οι νέοι περιορισμοί θα οδηγήσουν σε ουσιαστική αποκλιμάκωση των ενοικίων και θα ανακόψουν την απομάκρυνση των μόνιμων κατοίκων παραμένει ανοιχτό ζήτημα.