Για πρώτη φορά από τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, δύο ιαπωνικά δεξαμενόπλοια διέσχισαν με ασφάλεια τα Στενά του Ορμούζ, ανέφερε το ιαπωνικό πρακτορείο ειδήσεων. Το πρώτο ήταν το δεξαμενόπλοιο Sohar LNG με σημαία Παναμά, που μετέφερε φορτίο από την ιαπωνική εταιρεία Mitsui O.S.K. Lines, το οποίο εξήλθε με ασφάλεια από τον Περσικό Κόλπο μέσω του Στενού του Ορμούζ τη νύχτα της 3ης Απριλίου. Στη συνέχεια, το βράδυ του Σαββάτου, το δεξαμενόπλοιο Green Sanvi, το οποίο μετέφερε επίσης LNG και ανήκε επίσης στην Mitsui O.S.K. Lines αλλά έφερε σημαία Ινδίας, εξήλθε από τον Περσικό Κόλπο μέσω των Στενώβ του Ορμούζ. Η εταιρεία επιβεβαίωσε ότι το πλήρωμα και τα πλοία ήταν ασφαλή. Μέχρι τώρα, Ιάπωνες αξιωματούχοι είχαν αναφέρει ότι 45 πλοία που συνδέονται με την Ιαπωνία είχαν ουσιαστικά αποκλειστεί στον Περσικό Κόλπο. Η Ιαπωνία βασίζεται κατά 94% στις προμήθειες πετρελαίου από τη Μέση Ανατολή και σχεδόν όλες αυτές οι προμήθειες περνούν από τα Στενά.

Δεν φαίνεται να μπορεί από μόνη της να αντιμετωπίσει επιθέσεις και γι’ αυτό έχει ζητήσει τη βοήθεια των εταίρων της στο ΝΑΤΟ. Όσοι ιρανικοί πύραυλοι κατευθύνονταν προς την Τουρκία έχουν ανακοπεί από τους Αμερικανούς και τους νατοϊκούς και όχι από την τουρκική αεράμυνα. Ενόψει αυτών των δεδομένων, η Άγκυρα έχει ζητήσει από την Ουάσιγκτον την ενίσχυση με αντιβαλλιστικά συστήματα.

Ακόμη, σύμφωνα με την αθηναϊκή “Καθημερινή”, η Άγκυρα φαίνεται να έχει ζητήσει από την Ολλανδία, μέσω ΝΑΤΟ, να μεταφέρουν στην Τουρκία πυροβολαρχία Patriot που έχουν παραχωρήσει στην Ουκρανία. Το επιχείρημα των αντιπροσώπων της Άγκυρας στη Συμμαχία ήταν ότι η Ουκρανία δεν είναι χώρα του ΝΑΤΟ, ως εκ τούτου η Τουρκία προηγείται και πρέπει να αμυνθεί.

Πόλεμος και τουρκικές προτεραιότητες

Την ίδια ώρα, είναι σαφές πως για την Άγκυρα τα προβλήματα είναι μπροστά. Και αυτά αφορούν σε πρώτη φάση το Κουρδικό, που δεν αποκλείεται σε μια “νέα τάξη πραγμάτων”, που θα επιβληθεί στην περιοχή να επανέλθει θέμα κράτους των Κούρδων, οι οποίοι ειρήσθω εν παρόδω, προβαίνουν σε προσεκτικές κινήσεις. Το δεύτερο είναι το μεταναστευτικό. Είναι ένα ζήτημα το οποίο απασχολεί από τώρα την Άγκυρα και υπάρχει φόβος να ξεκινήσουν μαζικά μεταναστευτικές ροές. Υπάρχει, βέβαια, η διάσταση των οικονομικών επιπτώσεων, που αφορά όλες τις χώρες.

Η Τουρκία, αν και αναγνωρίζει τις αδυναμίες της, είναι σαφές πως δεν θα σταματήσει να προωθεί το στόχο της να καταστεί μια αυτόνομη περιφερειακή δύναμη. Έχει ήδη κάνει πολλά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση και έχει επεκταθεί σε διάφορες περιοχές του πλανήτη. Είναι μια χώρα, η οποία διαθέτει στρατιωτικές Βάσεις εκτός Τουρκίας. Πέραν από την κατεχόμενη Κύπρο, Βάσεις διαθέτει, μεταξύ άλλων, σε χώρες της Αφρικής (Σομαλία), στο Κατάρ ενώ διατηρεί παρουσία σε Ιράκ, Συρία, Λιβύη και Αζερμπαϊτζάν.

Η επεκτατική της πολιτική εκφράζεται και μέσα από την κατασκευή έργων υποδομής (αεροδρόμια, σχολεία, νοσοκομεία), σε διάφορες χώρες της Αφρικής, των Βαλκανίων, του Καυκάσου, δημιουργώντας μια σχέση εξάρτησης, που ενισχύεται και από τις τουρκικές “φιλανθρωπίες”.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το ισχυρό τουρκικό αποτύπωμα σε διάφορες περιοχές του πλανήτη, ωστόσο, στην παρούσα φάση, με αφορμή και τα όσα διαδραματίζονται στην περιοχή, τα δεδομένα αξιολογούνται στην Άγκυρα καθώς προφανώς και χρειάζονται “διορθωτικές κινήσεις”. Σε μια περίοδο ανακατανομής ισχύος, το καθεστώς Ερντογάν δεν θέλει προφανώς να “χάσει το τρένο” και να είναι εκτός της νέας κατάστασης πραγμάτων.

Η Άγκυρα, αν και συνεργαζόταν με το Ιράν, δεν ήθελε και δεν θέλει μια ισχυρή περσική, σιιτική δύναμη να κυριαρχεί. Προτιμά ένα Ιράν αδύναμο και διασπασμένο. Η Τουρκία, λοιπόν, θεωρεί ότι με ένα αδύναμο Ιράν, που δεν θα αποτελεί εναλλακτικό κέντρο ισχύος έναντι της στην περιοχή, θα έχει “καθαρό τοπίο” έναντι του Ισραήλ. Το ενδεχόμενο να συγκρουστούν οι δυο χώρες δεν είναι ορατό, χωρίς στο μέλλον τούτο να αποκλείεται, καθώς αμφότερες θέλουν να υπερισχύσουν στην περιοχή. Άλλωστε οι πρωταγωνιστές, οι ηγέτες των δυο χωρών, αποδείχθηκε ότι είναι επικίνδυνοι χειριστές των εξελίξεων.

Η προσοχή της στην Κύπρο

Η Τουρκία έχει πάντα ψηλά την Κύπρο σε σχέση με τις γεωπολιτικές της επιδιώξεις, θεωρώντας τα κατεχόμενα σημαντικά για την ασφάλεια της. Η Άγκυρα εκτιμά πως η παρουσία της στο νησί “σπάζει” την περικύκλωση της από διάφορους δρώντες στην περιοχή, περιλαμβανομένης και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Την ίδια ώρα, ωστόσο, διαχρονικά επιβεβαιώνεται πως όταν η Τουρκία πιέζεται, προβαίνει σε κινήσεις στην Κύπρο. Είτε με ενέργειες επί του εδάφους (η τακτική της προέλασης σε περιοχές της νεκρής ζώνης), είτε με τη δημιουργία έντασης με ρητορικές εξάρσεις. Η Κύπρος έκπαλαι ήταν η “διέξοδος αποσυμπίεσης” της και το σημείο αναφοράς της για να αναδείξει τη δύναμη επιβολής της.

Η Τουρκία σαφώς και δεν απειλείται από την Κύπρο. Την ίδια, ωστόσο, ώρα η Κύπρος χρησιμοποιείται από την κατοχική δύναμη για να ενισχύσει τους σχεδιασμούς της στην περιοχή. Θεωρείται βραχίονας ασφάλειας για την Τουρκία. Γι’ αυτό και θέλει να ελέγχει πλήρως το νησί και δεν ευνοεί άλλη παρουσία, η οποία μπορεί να απειλήσει ή να επηρεάσει τους σχεδιασμούς της. Εξ’ ου και η αντίδρασή της στην παρουσία δυνάμεων, ευρωπαϊκών κρατών, στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου.

Το σημαντικότερο, ίσως, είναι πως η Τουρκία δεν θα ήθελε ποτέ στρατιωτικά την Ελλάδα στο νότιο τμήμα της Κύπρου και απέναντι της. Κι αυτό το έχει επιβεβαιώσει πολλές φορές.

Εντός και εκτός κάδρου

Η Κύπρος, όπως είναι γνωστό, μπήκε στο κάδρο των εξελίξεων λόγω του κτυπήματος της βρετανικής Βάσης Ακρωτηρίου από drone. Αλλά ακριβώς επειδή τοποθετήθηκε στην “εικόνα”, χωρίς να το επιδιώξει, το αντίθετο, μπήκε και στο σύστημα ασφαλείας της περιοχής. Συντονίζεται με όλες τις δυνάμεις που δρουν στην περιοχή. Αυτό που φάνηκε εκ του αποτελέσματος είναι πως η Κυπριακή Δημοκρατία μπορεί για την ασφάλεια της να στηριχθεί στην Ευρώπη. Για την ακρίβεια, σε ευρωπαίους εταίρους μας και ασφαλώς στην Ελλάδα.

Ανεξαρτήτως των σχέσεων που έχει αναπτύξει και διατηρεί με ΗΠΑ και Ισραήλ, που είναι στην προκειμένη περίπτωση μέρος του προβλήματος, η Κυπριακή Δημοκρατία βρήκε αποκούμπι στους Ευρωπαίους εταίρους της. Άλλωστε, δεν μπορούσε – και σωστά – να προέβαινε σε έκκληση για ενίσχυση της ασφάλειας της προς τις εμπόλεμες χώρες. Την ίδια ώρα, οι εξελίξεις, όλα όσα έχουν διαδραματισθεί, οδηγούν τη Λευκωσία να προβεί σε κινήσεις ενίσχυσης της ασφάλειας της.

Προφανώς και δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο σε τρίτους. Έχοντας ανοικτά κανάλια με τη Γαλλία, την Ελλάδα, αλλά και τις ΗΠΑ, η αμυντική θωράκιση της Κυπριακής Δημοκρατίας εισέρχεται σε ένα άλλο επίπεδο σε ότι αφορά το εξοπλιστικό της πρόγραμμα. Οι εξελίξεις στην περιοχή αλλά και τα δεδομένα επί του εδάφους οδηγούν την Κύπρο να αναπροσαρμόσει το αμυντικό της δόγμα. Την οδηγεί στο να επενδύσει στην άμυνα.

Παράλληλα, όπως είναι γνωστό, έχει ανοίξει και το θέμα των βρετανικών Βάσεων, ως αποτέλεσμα των άτσαλων χειρισμών των Βρετανών στις πρώτες ημέρες του πολέμου, που έβαλαν στο στόχαστρο και την Κύπρο. Η Λευκωσία είναι αποφασισμένη να προχωρήσει μέχρι τέλους το θέμα τούτο κινούμενη εξελικτικά. Αναπόφευκτα ο διάλογος αυτός θα ξεκινήσει και το γνωρίζει το Λονδίνο. Έχει, εν πολλοίς, μπει το νερό στο αυλάκι σε σχέση με το θέμα αυτό. Εκείνο, που ενδεχομένως, να απασχολεί το Λονδίνο είναι και η στάση των Ηνωμένων Πολιτειών στο θέμα αυτό.

«Η αληθεια είναι ότι το Ισραήλ μάλλον επιθυμεί να μεταβάλει τον νότιο Λίβανο σε Γάζα. Η Γάζα καταστράφηκε, καταμετρήθηκαν εκεί περισσότεροι από 70.000 νεκροί και στη συνέχεια οι αναγκάστηκαν να διαπραγματευθούν. Γιατί να μην διαπραγματευθούμε για να αποφύγουμε αυτές τις τραγωδίες, να σώσουμε όσα σπίτια απομένουν που δεν έχουν καταστραφεί ακόμη;”, διερωτήθη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλη Γιαννάκο, η γυναίκα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο νεκρή, χωρίς να δοθεί η δυνατότητα στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό να παλέψουν για τη ζωή της.

«Η γυναίκα βρήκε τραγικό θάνατο. Μαζί της ήταν ο σύζυγος και τα τρία παιδιά τους ηλικίας 4, 7 και 10 ετών. Είχαν άγιο και σώθηκαν εκείνοι. Διακομίσθηκαν στο νοσοκομείο και μόνο το 10χρονο παιδί έχει χτυπήσει στο κεφάλι. Έγινε αξονική δεν έχει κάτι σοβαρό. Είναι όλοι σε σοκ» ανέφερε ο Μιχάλης Γιαννάκος, πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ (ομοσπονδία εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία).

Κάτοικοι της περιοχής ανέφεραν ότι το κτίριο είχε εγκαταλειφθεί εδώ και πολλά χρόνια, ενώ το τελευταίο διάστημα γίνονταν εργασίες ανακαίνισης, χωρίς ωστόσο να έχουν τοποθετηθεί πλέγματα στον περιβάλλοντα χώρο.

Και στην Κρήτη

Μεγάλη αναστάτωση προκάλεσε τα ξημερώματα στον οικισμό Πιτσίδια του δήμου Φαιστού στην Κρήτη η ξαφνική κατάρρευση ενός μπαλκονιού κατοικίας, το οποίο έπεσε στο οδόστρωμα χωρίς να τραυματιστεί κανείς.

Σύμφωνα με το e-mesara.gr οι αρμόδιες υπηρεσίες θα διερευνήσουν τα αίτια της κατάρρευσης, με τις πρώτες εκτιμήσεις να δείχνουν φθορά στα υλικά ή ελλιπή συντήρηση. Οι κάτοικοι της περιοχής εκφράζουν την ανησυχία τους για την κατάσταση παλαιών κτιρίων, ζητώντας ελέγχους για την αποφυγή παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον,καθώς οι έντονες βροχοπτώσεις επιταχύνουν την κατάρρευση ετοιμόρροπων κατασκευών.

Σύμφωνα με τον Τραμπ, ο αμερικανικός στρατός έστειλε “δεκάδες αεροσκάφη εξοπλισμένα με τα πιο φονικά όπλα στον κόσμο” για να εντοπίσουν και να σώσουν τον πιλότο. Ο Αμερικανός πρόεδρος διευκρίνισε ότι ο διασωθείς φέρει τραύματα, αλλά “θα είναι μια χαρά”. Ο αεροπόρος ήταν το δεύτερο μέλος του διμελούς πληρώματος ενός αμερικανικού μαχητικού F-15 το οποίο το Ιράν δήλωσε ότι καταρρίφθηκε την Παρασκευή από την αντιαεροπορική του άμυνα. Το Reuters είχε μεταδώσει την Παρασκευή ότι το πρώτο μέλος του πληρώματος είχε διασωθεί. Ο πιλότος κρυβόταν από τις ιρανικές αρχές για δύο ημέρες μετά την κατάρριψη. Δεν υπάρχουν ακόμη πληροφορίες για το ποιες ήταν οι δυνάμεις των ΗΠΑ που τον διέσωσαν, αλλά εκτιμάται ότι πρόκειται για δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων.

«Αυτή είναι η πρώτη φορά στη στρατιωτική ιστορία που δύο Αμερικανοί πιλότοι διασώθηκαν, ξεχωριστά, βαθιά σε εχθρικό έδαφος. ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΕΝΑΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΠΙΣΩ! Το γεγονός ότι καταφέραμε να ολοκληρώσουμε και τις δύο αυτές επιχειρήσεις, χωρίς ούτε ΕΝΑΣ Αμερικανός να σκοτωθεί ή έστω να τραυματιστεί, αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι έχουμε επιτύχει συντριπτική αεροπορική κυριαρχία και υπεροχή στους ιρανικούς ουρανούς.

“Αυτή είναι μια στιγμή για την οποία ΟΛΟΙ οι Αμερικανοί, Ρεπουμπλικάνοι, Δημοκρατικοί και όλοι οι άλλοι, θα πρέπει να είναι περήφανοι και ενωμένοι γύρω από αυτήν. Έχουμε πραγματικά τον καλύτερο, πιο επαγγελματικό και θανατηφόρο Στρατό στην Ιστορία του Κόσμου. Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΕΥΛΟΓΕΙ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ, Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΕΥΛΟΓΕΙ ΤΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!», έγραψε ο Τραμπ.

«Οι ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ διέσωσαν το δεύτερο μέλος του πληρώματος του μαχητικού αεροσκάφους F-15 που καταρρίφθηκε πάνω από το Ιράν», ανέφερε το Axios πριν από την ανάρτηση του Τραμπ, επικαλούμενο αξιωματούχους. «Η επιχείρηση του Σαββάτου διεξήχθη από μια εξειδικευμένη μονάδα κομάντο με μεγάλο όγκο αεροπορικής κάλυψης… οι αμερικανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν καταιγισμό σφοδρών πυρών και όλες οι δυνάμεις είχαν πλέον αποχωρήσει από το Ιράν».

Τί λέει το Ιράν

Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης του Ιράν επιχειρούν να υποβαθμίσουν τον θριαμβευτικό τόνο που υιοθέτησε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ μετά τη διάσωση του αγνοούμενου μέλους πληρώματος από μαχητικό αεροσκάφος που καταρρίφθηκε.

Πώς παρουσιάζει η Τεχεράνη την επιχείρηση: Το πρακτορείο ειδήσεων Tasnim υποστήριξε ότι «αρκετά εχθρικά αμερικανικά αεροσκάφη στη νότια περιοχή του Ισφαχάν καταστράφηκαν από τους μαχητές του Ισλάμ και η επιχείρηση διάσωσης του πιλότου απέτυχε», επικαλούμενο αξιωματούχους των Ιρανικών Ενόπλων Δυνάμεων. «Τα εχθρικά αεροσκάφη που εισέβαλαν στο νότιο Ισφαχάν, μεταξύ των οποίων δύο ελικόπτερα Black Hawk και ένα στρατιωτικό μεταγωγικό αεροσκάφος C-130, επλήγησαν και τώρα καίγονται», ανέφερε.

Ο πρόεδρος της ιρανικής Βουλής, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, ανάρτησε φωτογραφία στην πλατφόρμα X, η οποία φέρεται να απεικονίζει συντρίμμια αμερικανικού αεροσκάφους που καταρρίφθηκε από ιρανικές δυνάμεις. Νωρίτερα, το πρακτορείο ειδήσεων Fars υποστήριξε ότι αεροσκάφος τύπου C-130 των ΗΠΑ, το οποίο είχε αναπτυχθεί στο πλαίσιο της επιχείρησης εντοπισμού του αγνοούμενου Αμερικανού αεροπόρου, καταστράφηκε από μονάδα καταδρομέων της αστυνομίας.

Υπενθυμίζεται ότι αντικρουόμενες πληροφορίες κυκλοφορούν τις τελευταίες ώρες για τα αμερικανικά αεροσκάφη που συμμετείχαν στην επιχείρηση διάσωσης. Σύμφωνα με αναφορές στα αμερικανικά ΜΜΕ, δύο αεροσκάφη C-130 ακινητοποιήθηκαν στην άμμο κατά τη διάρκεια της επιχείρησης διάσωσης και καταστράφηκαν από τους Αμερικανούς για να μην πέσουν στα εχθρικά χέρια. Η Τεχεράνη, από τη μεριά της, ισχυρίζεται ότι η ίδια κατέρριψε πολλαπλά αμερικανικά αεροσκάφη, μεταξύ των οποίων και ένα C-130.

Πολλά «ιπτάμενα αντικείμενα» καταστράφηκαν στη διάρκεια της αμερικανικής αποστολής για τον εντοπισμό και τη διάσωση του δεύτερου μέλους του πληρώματος ενός μαχητικού F-15 που κατέπεσε στο Ιράν την Παρασκευή, ανακοίνωσαν σήμερα οι Φρουροί της Επανάστασης, όπως μετέδωσε το πρακτορείο Tasnim.

«Στη διάρκεια κοινής επιχείρησης (Αεροδιαστημική υπηρεσία, χερσαίες δυνάμεις, Λαϊκές Μονάδες, Μπασίτζ και αστυνομία) καταστράφηκαν εχθρικά ιπτάμενα αντικείμενα», επεσήμαναν οι Φρουροί της Επανάστασης, αφού η ιρανική αστυνομία ανακοίνωσε ότι καταρρίφθηκε ακόμα ένα αμερικανικό μεταγωγικό αεροσκάφος C-130 στο νότιο τμήμα της επαρχίας Ισφαχάν.

Πώς έγινε η επιχείρηση

Εμφανίστηκαν βίντεο από το σημείο που δείχνουν αυτό που φαίνεται να είναι πυραυλικές επιθέσεις, με ήχους πυροβολισμών και εκρήξεων να ακούγονται. Ένα άλλο βίντεο φέρεται να δείχνει Ιρανούς πολίτες στην περιοχή, να αναζητούν τον πιλότο. Η Τεχεράνη έχει προσφέρει μια μεγάλη αμοιβή για τη σύλληψη του WSO. Η σύλληψη του αεροπόρου ή η δολοφονία του θα είχε προσφέρει ένα τεράστιο απροσδόκητο όφελος για τις δημόσιες σχέσεις στην Τεχεράνη και μια ντροπή για την Ουάσινγκτον.

Οι ΗΠΑ έχουν αναπτύξει πακέτα α/φ που περιλαμβάνουν μαχητικά για την κάλυψη, ελικόπτερα HH-60W Jolly Green II και αεροσκάφη CSAR HC-130J Combat King, αεροσκάφη επιτήρησης και drones, μεταξύ πολλών άλλων μέσων. Καθώς οι έρευνες των ΗΠΑ για τον WSO συνεχίστηκαν το Σάββατο, φέρεται να ξέσπασε μια σφοδρή ανταλλαγή πυροβολισμών στη νότια περιοχή του Ιράν κοντά στο σημείο όπου σημειώθηκε η συντριβή.

Oι επιχειρήσεις CSAR είναι από τις πιο επικίνδυνες και πολύπλοκες αποστολές που εκτελούν τα αμερικανικά στρατεύματα, διεισδύοντας σε ενδεχομένως εξαιρετικά αμυντικά εδάφη όπου, σε αυτήν την περίπτωση, ένα από τα πιο ικανά μαχητικά αεροσκάφη της Αμερικής δεν επέζησε.

Όλα αυτά συμβαίνουν με τους Ιρανούς σε ύψιστη επιφυλακή και πολύ δραστήριους στην αναζήτηση του WSO. Το γεγονός ότι η επιχείρηση ξεκίνησε μέρα μεσημέρι αμέσως μετά την κατάρριψη του F-15E δείχνει το εκπληκτικό μέγεθος του κινδύνου που ανέλαβε το προσωπικό των ΗΠΑ για να σώσει έναν δικό του. Μετά τη συντριβή, εμφανίστηκαν βίντεο από τις προσπάθειες διάσωσης. Μία έδειχνε ένα Combat King να πετάει χαμηλά πάνω από την ιρανική ύπαιθρο.

Εκτός από το F-15E που καταρρίφθηκε και τα δύο ελικόπτερα διάσωσης που υπέστησαν ζημιές από ιρανικά πυρά, ένα αεροσκάφος εγγύς υποστήριξης A-10C Thunderbolt II συνετρίβη αφού χτυπήθηκε, με τον πιλότο να εγκαταλείπει. Ένα άλλο A-10 μπορεί επίσης να υπέστη ζημιές κατά τη διάρκεια της επιχείρησης έρευνας. Η πραγματικότητα είναι ότι αυτή ήταν μια από τις πιο τολμηρές επιχειρήσεις συνδυασμένων όπλων εδώ και χρόνια.

Οι NYT αναφέρουν ότι η επιχείρηση περιελάμβανε την προσγείωση πολλαπλών μεταγωγικών αεροσκαφών εντός εχθρικού εδάφους. Δύο από τα αεροσκάφη (πιθανώς MC-130J) κόλλησαν στο έδαφος και τρία ακόμη αεροσκάφη έπρεπε να έρθουν και να παραλάβουν τις αμερικανικές δυνάμεις που είχαν πλέον εγκλωβιστεί εκεί.

Τα αεροσκάφη καταστράφηκαν για να μην πέσουν στα χέρια του εχθρού. Έτσι, αυτό πήγε πολύ πέρα ​​από μια επιχείρηση διάσωσης με ελικόπτερο και σύμφωνα με την έκθεση, αεροσκάφη σταθερής πτέρυγας προσγειώθηκαν σε εχθρικό έδαφος που ήταν γεμάτο δραστηριότητα. Φυσικά, υπάρχουν αποχρώσεις της καταστροφικής Επιχείρησης Eagle Claw εδώ, αλλά αυτή τη φορά, το τελικό αποτέλεσμα ήταν πολύ διαφορετικό.

Τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης δημοσίευσαν μια εικόνα που φαίνεται να δείχνει δύο C-130 στο έδαφος και μια άλλη που δείχνει ένα πυκνό σύννεφο μαύρου καπνού εκεί. Το IRGC ανακοίνωσε ότι ένα αμερικανικό αεροσκάφος που αναζητούσε τον πιλότο του καταρριφθέντος μαχητικού αεροσκάφους F-15 αναχαιτίστηκε και καταστράφηκε νότια του Ισφαχάν.

Η όλη επιχείρηση να ήταν μια εκπληκτική επίδειξη της δυνατοτήτων ειδικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ. Υπάρχουν αναφορές ότι η CIA χρησιμοποίησε εξαιρετικά μοναδικές δυνατότητες για να εντοπίσει το WSO και εκτέλεσε μια περίτεχνη «εκστρατεία παραπλάνησης» με στόχο τις ιρανικές δυνάμεις, προκειμένου να επιτρέψει στα αμερικανικά αεροσκάφη να φτάσουν στην προπορευόμενη θέση τους για να εκτελέσουν τη διάσωση.

Πρώην διοικητής μοίρας των αλεξιπτωτιστών – διασωστών ανέφερε στο CBS News ότι μια επιχείρηση όπως αυτή που αναφέρεται στο Ιράν θα περιλάμβανε τουλάχιστον 24 αλεξιπτωτιστές – διασώστες που θα σάρωναν την περιοχή με ελικόπτερα Black Hawk. Όπως εξήγησε, η ομάδα θα ήταν έτοιμη να πραγματοποιήσει άλματα από αεροσκάφη εάν απαιτηθεί, ενώ μόλις βρεθεί στο έδαφος, η προτεραιότητα είναι η επικοινωνία με το αγνοούμενο μέλος του πληρώματος.

«Προανακριτική θα ζητήσει το ΠΑΣΟΚ», είπε ο κ. Παππάς τονίζοντας ότι «ποτέ ξανά στη Μεταπολίτευση δεν υπήρχε κυβέρνηση που να στηρίχθηκε σε μια τόσο κρίσιμη μάζα βουλευτών, οι οποίοι ήταν όλοι υπόδικοι. Είναι μια κυβέρνηση υπό την πολλαπλή ομηρία των υπόδικων βουλευτών. Είναι ένας εκβιαζόμενος πρωθυπουργός. Eμείς περιμένουμε θεσμικά να γίνει η συζήτηση, να ολοκληρωθούν όλες αυτές οι αποκαλύψεις, να συμπληρωθεί το κάδρο και προφανώς να έχουμε στα χέρια μας όλα τα εργαλεία. Πώς θα συνεχίσει αυτή η κυβέρνηση να υπάρχει;» αναρωτήθηκε.

Και συνέχισε λέγοντας: «Με τον κύριο Σκρέκα και “τα χεράτα”, με την κυρία Αραμπατζή, για την οποία άραγε θα κάνουν εξεταστική επιτροπή; Στην προανακριτική που θα ζητήσει το ΠΑΣΟΚ, την κυρία Αραμπατζή θα την προστατεύσετε, όπως προστατέψατε τον κύριο Βορίδη και τον κύριο Αυγενάκη, οι οποίοι είναι κομμάτι του ίδιου σκανδάλου. Ο κ. Καραμανλής, ο οποίος δήλωσε χθες ότι δεν θα συμμετέχει στην επόμενη εκλογική διαδικασία άρα σημαίνει ότι δέχεται ότι τα πράγματα δεν τα διαχειρίστηκε όπως έπρεπε. Θα συμμετέχει όμως σε αυτή τη Βουλή. Συνεχίζει να στηρίζει αυτή την κυβέρνηση. Ο κύριος Τσιάρας, τον οποίο τον έβαλε η κυβέρνηση για να καθαρίσει το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, εμφανίζεται εμπλεκόμενος και στο νέο αυτό σκάνδαλο. Περιμένουμε και άλλες δικογραφίες στις οποίες θα εμπλακούν και άλλα πρόσωπα. Αυτό το οποίο ζητούμε εμείς ως ΠΑΣΟΚ από την κυβέρνηση είναι αμέσως να οδηγήσει σε παραίτηση όλους τους εμπλεκόμενους βουλευτές. Δεν μπορεί η κυβερνητική πλειοψηφία να στηρίζεται σε υπόδικους. Δεν μπορεί να είναι όμηροι και εκβιαζόμενοι και ζητάμε εκλογές».

Η βασική μου θέση είναι απλή: Η γεωπολιτική δεν μπορεί να κατανοηθεί επαρκώς αν αποκοπεί από τον τρόπο με τον οποίο οι κοινωνίες νοηματοδοτούν την ύπαρξή τους. Τα κράτη δεν είναι αφηρημένες μηχανές συμφερόντων ή μάλλον δεν είναι μόνον αυτό. Είναι συλλογικά υποκείμενα που συγκροτούνται μέσα από ταυτότητες, αφηγήσεις, τραύματα, αξίες και συλλογικές κοινωνικές αναπαραστάσεις. Αν αυτό παραλειφθεί, η ανάλυση μπορεί να περιγράφει κινήσεις, αλλά δυσκολεύεται να εξηγήσει γιατί αυτές οι κινήσεις συμβαίνουν.

Η προβληματική αυτή δεν είναι καινούργια. Ήδη ο Arthur Koestler, από το μακρινό 1945, με το σχήμα “Κομισάριος και Γιόγκι”, το οποίο υιοθέτησα στην εν λόγω εκπομπή, επιχείρησε να αποτυπώσει τη διάκριση ανάμεσα σε μια εργαλειακή, ορθολογική πολιτική λογική και σε μια δράση που εδράζεται σε πίστη, αποστολή και εσωτερική βεβαιότητα. Δεν πρόκειται για απόλυτη διχοτόμηση, αλλά για μια αναλυτική διάκριση που αναδεικνύει μια υπαρκτή ένταση: ότι δεν σχετίζονται με τον ίδιο τρόπο όλοι οι δρώντες με την ισχύ.

Ψυχοπολιτική και γεωπολιτική στη σύγχρονη σκέψη

Στη σύγχρονη σκέψη, η διάσταση αυτή επανέρχεται με άλλους όρους. Ο Byung-Chul Han, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Τεχνών του Βερολίνου, στο δοκίμιο του “Psychopolitics: Neoliberalism and New Technologies of Power” περιγράφει την “ψυχοπολιτική” ως μορφή εξουσίας που δρα στο επίπεδο της εσωτερικότητας, διαμορφώνοντας αντιλήψεις και επιθυμίες. Ο Gabor Maté, από την πλευρά του, έχει δείξει πώς το τραύμα και οι τρόποι ανταπόκρισης σε αυτό, όπως η υπεραναπλήρωση, μπορούν να διαμορφώσουν συμπεριφορές όχι μόνο ατομικά, αλλά και συλλογικά.

Σε αυτό το σημείο αξίζει να προστεθεί μια ακόμη διάσταση, η οποία φωτίζει βαθύτερα τη σχέση ισχύος, νοήματος και της σύγχρονης δυτικής συνθήκης. Ήδη από την ψυχαναλυτική και κοινωνικοφιλοσοφική παράδοση, ο Erich Fromm είχε επισημάνει ότι η αποξένωση του σύγχρονου ανθρώπου από αυθεντικές σχέσεις και μορφές “ανήκειν” οδηγεί συχνά σε μια φυγή προς την κυριαρχία και τον έλεγχο. Στο έργο του The Sane Society, περιγράφει πώς η αδυναμία για ουσιαστική σύνδεση μετατρέπεται σε ανάγκη επιβολής: όταν ο άνθρωπος δεν μπορεί να σχετιστεί, επιδιώκει να κυριαρχήσει.

Η παρατήρηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία στη σύγχρονη Δύση, όπου η συστηματική αποδυνάμωση των συλλογικών ταυτοτήτων και των σταθερών μορφών νοήματος έχει οδηγήσει σε μια διάχυτη εμπειρία αποσύνδεσης. Σε αυτό το πλαίσιο, η συμβολή του Gabor Maté είναι ιδιαίτερα διαφωτιστική: το τραύμα δεν αφορά μόνο γεγονότα, αλλά τη ρήξη της σχέσης, το γεγονός ότι το άτομο δεν είδε, δεν κατανοήθηκε, δεν κρατήθηκε. Σε κοινωνίες που συστηματικά αποτυγχάνουν να καλύψουν βασικές ανθρώπινες ανάγκες σύνδεσης, αυτή η αποσύνδεση γενικεύεται και μετατρέπεται σε δομικό χαρακτηριστικό. Οι συμπεριφορές που ακολουθούν δεν είναι παρά προσπάθειες ρύθμισης αυτού του κενού.

Η ανάγνωση αυτή εμβαθύνεται περαιτέρω μέσα από τη λακανική σκέψη. Ο Jacques Lacan ανέδειξε ότι το υποκείμενο συγκροτείται γύρω από μια θεμελιώδη έλλειψη, η οποία δεν μπορεί ποτέ να πληρωθεί πλήρως, αλλά μόνο να μετατοπίζεται μέσα από επιθυμίες και συμβολικές ταυτίσεις. Όταν αυτή η έλλειψη δεν μπορεί να αρθρωθεί μέσα από σχέσεις και νόημα, μεταφράζεται συχνά σε μια επιτακτική ανάγκη ελέγχου του Άλλου.

Η ισχύς σε αυτή την προοπτική, λειτουργεί ως φαντασιακή πλήρωση ενός κενού που παραμένει δομικά ανεκπλήρωτο. Αν αυτή η δυναμική μεταφερθεί στο συλλογικό επίπεδο, τότε η έμφαση της Δύσης στην τεχνολογική, στρατιωτική και συστημική υπεροχή δεν μπορεί να ιδωθεί αποκλειστικά ως ορθολογική στρατηγική επιλογή. Μπορεί να ιδωθεί και ως σύμπτωμα: μιας προσπάθειας να ρυθμιστεί ένα βαθύτερο έλλειμμα σχέσης μέσω της ισχύος. Σε αυτή την προοπτική, η ισχύς δεν είναι απλώς επιλογή. Είναι τραυματική ανταπόκριση, είναι ρύθμιση.

Άδικη κριτική από τον κ. Παπαμιχαήλ

Με αυτήν την έννοια, όταν επιχειρώ να περιγράψω τη σύγκρουση όχι μόνο ως αντιπαράθεση ισχύος, αλλά και ως σύγκρουση διαφορετικών τρόπων νοηματοδότησης, δεν προτείνω μια αυθαίρετη “ψυχολογικοποίηση”. Προτείνω ένα συμπληρωματικό επίπεδο ανάλυσης. Η ένσταση ότι τέτοιες προσεγγίσεις είναι υπεραπλουστευτικές θα είχε μεγαλύτερη βαρύτητα αν συνοδευόταν από μια εναλλακτική ερμηνευτική πρόταση. Διότι το ζητούμενο δεν είναι να απορρίψουμε τα σχήματα, αλλά να τα βελτιώσουμε.

Θα περίμενε κανείς ότι μια κριτική από έναν εκλεκτό επιστήμονα της Ψυχολογίας, όπως ο σεβαστός καθηγητής κ. Παπαμιχαήλ, θα άνοιγε έναν απαιτητικό διάλογο –όπως σε ένα ποσοστό το πράττει– και θα απέφευγε χαρακτηρισμούς που ανήκουν περισσότερο στο πεδίο κάποιας καφενειακής ρητορικής, παρά της επιστημονικής αντιπαράθεσης. Με λυπεί αυτό. Ωστόσο, δεν ισχυρίζομαι ότι η προσέγγισή μου είναι πλήρης. Ισχυρίζομαι, όμως, ότι επιχειρεί να απαντήσει σε ένα πραγματικό ερώτημα: γιατί σε ορισμένες συγκρούσεις η ισχύς δεν αρκεί για να εξηγήσει τη διάρκεια και την ένταση. Σε έναν κόσμο όπου οι συγκρούσεις αποκτούν ολοένα και περισσότερο υπαρξιακά χαρακτηριστικά, η παράκαμψη του νοήματος δεν αποτελεί ένδειξη αυστηρότητας. Αποτελεί, μάλλον, περιορισμό της ίδιας της ανάλυσης.

Με κάθε ειλικρίνεια, η πρόθεσή μου δεν είναι να αντιπαρατεθώ με τον κ. Παπαμιχαήλ, αλλά να συμβάλω σε έναν διάλογο που θεωρώ αναγκαίο. Αν κάτι επιχείρησα να αναδείξω, είναι ότι η κατανόηση της πολιτικής, όπως και κάθε ανθρώπινης πράξης, δεν εξαντλείται στην επιβολή επιχειρημάτων, αλλά προϋποθέτει και μια διάθεση σχέσης με αυτό που ο άλλος προσπαθεί να εκφράσει. Ίσως, λοιπόν, και ο τρόπος που συζητούμε να αποτυπώνει κάτι βαθύτερο: άλλοι αναζητούν την επικράτηση μιας θέσης, και άλλοι την κατανόηση μιας πραγματικότητας. Και η διαφορά αυτή, ενίοτε, είναι πιο αποκαλυπτική από τα ίδια τα επιχειρήματα.

Από την πλευρά μου, επιλέγω να παραμείνω σε μια λογική κατανόησης και σύνδεσης, με την ελπίδα ότι ακόμη και μέσα στη διαφωνία, μπορεί να υπάρξει κάτι περισσότερο από “αντιπαράθεση ισχύος”: μια πραγματική ανθρώπινη και σεβαστική συνάντηση που όλοι μας έχουμε ανάγκη, ιδιαίτερα στην πατρίδα μας.

Ο Αντώνης Ανδρουλιδάκης είναι αναπτυξιακός και κοινωνικός ψυχολόγος, συγγραφέας και διδάσκων στο πανεπιστήμιο Neapolis της Κύπρου.

»Σύμφωνα με τα έγγραφα που φέρνει στη δημοσιότητα το ρεπορτάζ, η Intellexa είχε ενταχθεί σε κοινοπραξία εταιρειών AI και big data, με σκοπό να χρηματοδοτηθεί με περίπου 3 εκατ. ευρώ, μέσω του Κέντρου Μελετών Ασφαλείας (ΚΕΜΕΑ), υπηρεσίας που υπάγεται στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Μάλιστα, σύμφωνα πάντα με το ρεπορτάζ, η συγκεκριμένη πρόταση για χρηματοδότηση υποβλήθηκε στη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Καινοτομίας τον Μάρτιο του 2021. Επιπλέον, το δημοσίευμα επικαλείται πληροφορίες από στελέχη του ΚΕΜΕΑ, σύμφωνα με τα οποία υπήρχε «έντονο ενδιαφέρον υπουργών» για την προώθηση του συγκεκριμένου cluster και την ένταξη της Intellexa σε αυτό.

»Το δημοσίευμα αναφέρει, επίσης, ότι για το συγκεκριμένο σχέδιο έγιναν συναντήσεις της κοινοπραξίας με τον Λαβράνο, στελέχη της Intellexa και κυβερνητικά στελέχη στα γραφεία του KETYAK της ΕΥΠ στην Αγία Παρασκευή, όπου, σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, βρίσκονταν οι χειριστές του Predator.

»Ο κ. Μητσοτάκης, ο πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ, να δώσει μια πειστική εξήγηση για όλα τα παραπάνω. Σε κάθε περίπτωση, οφείλουμε να παραδεχτούμε πως η συγκεκριμένη κυβέρνηση έχει ιδιαίτερη επινοητικότητα στην αφαίμαξη κονδυλίων, που προορίζονται για το δημόσιο συμφέρον. Μόνο η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη θα μπορούσε να βαφτίσει ως «έρευνα και καινοτομία» ένα εργαλείο υποκλοπών. Πάλι καλά που η συγκεκριμένη χρηματοδότηση σκόνταψε στην αποκάλυψη του σκανδάλου, γι’ αυτό και δεν προχώρησε. Το ερώτημα παραμένει… Πώς αγοράσατε το Predator;

Σύμφωνα με τον ίδιο, από την επίθεση υπέστησαν ζημιές ένας σταθμός παραγωγής ενέργειας και μεριΚά σπίτια. Δεν υπ[άρχουν αναφορές για τραυματίες μέχρι στιγμής.

ΑΠΕ-ΜΠΕ