Αναφορικά με την υπόθεση εναντίον του Θάτσι και των συγκατηγορουμένων του Ρετζέπ Σελίμι, Κάντρι Βεσέλι και Γιακούπ Κρασνίτσι – όλοι τους ηγετικά στελέχη του UCK στον πόλεμο εναντίον των σερβικών δυνάμεων από το 1998 έως το 1999 –οι εισαγγελείς έκαναν λόγο για «εκστρατεία δολοφονιών, βασανιστηρίων και καταστολής εναντίον αντιπάλων και μελών εθνοτικών μειονοτήτων, η οποία καθοδηγούνταν από τους τέσσερις άνδρες».

Η διαδικασία, στην οποία αντιτίθεται η κοινή γνώμη στο Κόσοβο και τη γειτονική Αλβανία, επαναφέρει στη μνήμη την περίοδο της βάναυσης σύγκρουσης μεταξύ 1998 και 1999, κατά την οποία τόσο οι σερβικές όσο και οι κοσοβάρικες ένοπλες οργανώσεις διέπραξαν εγκλήματα πολέμου στο πλαίσιο της ένοπλης εξέγερσης του UCK και της στρατιωτικής απάντησης του Βελιγραδίου.

Υπενθυμίζεται ότι το 1999 το ΝΑΤΟ βομβάρδισε τη Σερβία, χωρίς έγκριη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, κατηγορώντας τον τότε Σέρβο ηγέτη Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς για εθνοκάθαρση των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου.

Αντιδράσεις στο Κόσοβο μετά την απόφαση του δικαστηρίου

Ο Θάτσι παραμένει σεβαστή προσωπικότητα για πολλούς Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου, ενώ το ίδιο το δικαστήριο είναι εξαιρετικά μη δημοφιλές στο Κόσοβο, μετέδωσε το Reuters. Στην Πρίστινα, χιλιάδες άνθρωποι που παρακολουθούσαν την ετυμηγορία σε μια μεγάλη οθόνη γιούχαραν την απόφαση και φώναζαν ρυθμικά “Θάτσι, Θάτσι”, ενώ ορισμένοι ξέσπασαν σε δάκρυα. Στη Χάγη δεκάδες υποστηρικτές του Θάτσι είχαν συγκεντρωθεί πριν από την έκδοση της απόφασης, ανεμίζοντας σημαίες του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσόβου και φωνάζοντας «Ου Τσε Κα» (UCK).

Σύμφωνα με το Γραφείο του Ειδικού Εισαγγελέα, το Δικαστικό Τμήμα έκρινε ότι και οι τέσσερις κατηγορούμενοι ήταν ποινικά υπεύθυνοι για τα εγκλήματα πολέμου της αυθαίρετης κράτησης 385 ατόμων, της απάνθρωπης μεταχείρισης 49 ατόμων, των βασανιστηρίων εις βάρος 303 ατόμων και της δολοφονίας 96 ατόμων. Το Δικαστικό Τμήμα έκρινε τους κατηγορουμένους αθώους για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, καθώς δεν αποδείχθηκε ευρεία ή συστηματική επίθεση στρεφόμενη εναντίον αμάχου πληθυσμού. Οι δικαστές διαπίστωσαν ότι κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στο Κοσσυφοπέδιο οι Θάτσι, Βεσέλι, Σελίμι και Κρασνίτσι συνέβαλαν σημαντικά στον κοινό εγκληματικό σκοπό της στοχοποίησης ατόμων που θεωρούνταν αντίπαλοι των πολιτικών και στρατιωτικών στόχων του UCK, όπως Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου που συνδέονταν με άλλες πολιτικές ή στρατιωτικές δυνάμεις, άτομα που σχετίζονταν με τις αρχές της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας/Σερβίας, καθώς και μέλη εθνοτικών μειονοτήτων, όπως Ρομά και Σέρβοι.

Το Δικαστικό Τμήμα διαπίστωσε επιπλέον ότι ο Χασίμ Θάτσι συμμετείχε και ο ίδιος προσωπικά σε εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένης της σύλληψης, της αυθαίρετης κράτησης και της ανάκρισης 13 βουλευτών, καθώς και της σύλληψης, κράτησης, μεταφοράς και δολοφονίας του Μπεχαϊντίν Αλάτσι.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών επανέλαβε παράλληλα την τουρκική θέση σχετικά με το καθεστώς των ελληνικών νησιών, σημειώνοντας: «Φυσικά, έχουμε πολύ σοβαρές ευαισθησίες σχετικά με τη στρατιωτικοποίηση ορισμένων νησιών».

«Το γνωρίζουν, τους το έχουμε διαβιβάσει. Η στρατιωτικοποίηση νησιών που έχουν αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς αποτελεί για εμάς απειλή», πρόσθεσε.

Αναφερόμενος στην εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, ο Φιντάν υποστήριξε ότι «στην ελληνική πολιτική, η αντιτουρκική στάση είναι ιστορικά διαδεδομένη», ενώ έκανε ειδική αναφορά στις εκλογικές εξελίξεις στη χώρα.

«Ένα από τα ζητήματα στα οποία επικεντρώνουμε περισσότερο την προσοχή μας είναι οι προσπάθειες της Ελλάδας στα νησιά που, βάσει διεθνών συνθηκών, έχουν τεθεί υπό αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς και στα οποία το καθεστώς αυτό πρέπει να διατηρηθεί αδιαμφισβήτητα, κατά παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων της Ελλάδας. Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο», ανέφερε.

Φιντάν: Η Ελλάδα δεν πρέπει να προσθέσει άλλη μία πρόκληση

Σύμφωνα με τον Φιντάν, πρόκειται για ζήτημα που «υφίσταται από τη δεκαετία του 1960» και αποτελεί «σημαντική διάσταση των αλληλένδετων προβλημάτων του Αιγαίου».

«Εμείς, ως Τουρκία, έχουμε εκφράσει τις απαραίτητες αντιδράσεις μας από τη δεκαετία του 1960. Τόσο μέσω διμερών διαύλων έχουμε προειδοποιήσει και διατυπώσει τις αντιρρήσεις μας προς την Ελλάδα όσο και έχουμε εκθέσει τη θέση μας όταν το θέμα τέθηκε στο ΝΑΤΟ. Παράλληλα, έχουμε μεταφέρει το ζήτημα και στα Ηνωμένα Έθνη», δήλωσε.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών κάλεσε την Ελλάδα «σε ένα πνεύμα συμβατό με τη συμμαχική σχέση και με πιο ώριμο τρόπο» να εκπληρώσει, όπως είπε, τις συμβατικές της υποχρεώσεις.

«Σε μια περίοδο κατά την οποία υπάρχουν τόσες προκλήσεις στον τομέα της ασφάλειας γύρω μας, η Ελλάδα δεν πρέπει να προσθέσει άλλη μία. Πρέπει να συνεχίσουμε, ενισχύοντάς την, τη θετική ατμόσφαιρα και το πνεύμα που έχουμε δημιουργήσει το τελευταίο διάστημα με στόχο την επίλυση των προβλημάτων», κατέληξε ο Χακάν Φιντάν.

Τι ακολούθησε; Οι κοινωνικές ανισότητες, η οικονομική πίεση οδήγησε σε ριζοσπαστικοποίηση των μαζών. Όχι προς τα αριστερά αλλά προς την ακροδεξιά. Κι αυτό το φαινόμενο είναι παγκόσμιο. Το έδειξαν οι τελευταίες εκλογές στην Γερμανία, που δεν θα πρέπει να έχουν αιφνιδιάσει κανένα. Η ακροδεξιά Εναλλακτική για την Γερμανία – AFD, κέρδισε τις εκλογές στο ανατολικογερμανικό κρατίδιο της Σαξονία, φθάνοντας σε ποσοστό πέραν του 40%! Αυτό το αποτέλεσμα, σε συνδυασμό με τις τάσεις που καταγράφονται στη γερμανική κοινωνία, προκαλούν ανησυχία.

Αυτό το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο για την Ευρώπη. Η δυναμική του κόμματος της Λεπέν στη Γαλλία την τελευταία δεκαετία κτυπά την πόρτα της εξουσίας, προκαλώντας τρόμο και πανικό. Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες χώρες, όπου η ακροδεξιά κερδίζει έδαφος. Εισήλθε δυναμικά στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Το ίδιο και στην Κύπρο. Και το ερώτημα που τίθεται μονίμως είναι γιατί άραγε ελκύει η ακροδεξιά; Τι μπορεί να γνωρίζει, για παράδειγμα, ένας νέος άνθρωπος, που ανεμίζει στα γήπεδα τη σβάστικα; Τι ξέρει για τον Χίτλερ και τον ναζισμό; Τι είναι αυτό που οδηγεί στη δημιουργία τέτοιων προτύπων; Να είναι, δηλαδή, πρότυπα η γενοκτονία και οι ακραίοι. Και τούτο δεν αφορά μόνο το ναζισμό. Τα τελευταία χρόνια, αρχικά αθόρυβα και… αθώα, η ακροδεξιά στην Κύπρο ενισχύθηκε. Έχει διψήφια ποσοστά και στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές έχει καταστεί τρίτη εκλογικά δύναμη, με ποσοστό 10,9%.

Η κανονικοποίηση της ακροδεξιάς

Ποια είναι η πολιτική εξήγηση; Είναι όλα όσα έχουν περιγραφεί πιο πάνω και αφορούν την κοινωνική διάσταση. Είναι, ενδεχομένως, και το τραμπικό ρεύμα. Αυτό του καλοχτενισμένου, με παλιομοδίτικη φράντζα, εκφραστή του πολιτικού ετσιθελισμού. Τι οδηγεί σε αυτή την ενίσχυση της ακροδεξιάς; Είναι η αδυναμία του συστήματος να ενισχύει το κοινωνικό πρόσωπο του; Να δώσει λύσεις; Αυτό είναι μια εξήγηση.

Η αύξηση της ακροδεξιάς δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Είναι διαχρονικό, αλλά εκφράζεται πιο έντονα σήμερα. Κι όχι μόνο εκφράζεται, αλλά και μαζικοποιείται. Ενισχύεται μέσα από μια κανονικοποίηση. Είναι παγκόσμιο το φαινόμενο. Σε άλλες χώρες είναι πιο έντονο και πιο μαζικό.

Και αυτή η τάση δεν καταγράφεται μόνο διά της πολιτικής εκπροσώπησης. Υπάρχουν στην κοινωνία ακροδεξιές ρατσιστικές συμπεριφορές, χωρίς τούτο να εκφράζεται πάντα εκλογικά. Είναι ο ρατσισμός, κοινωνικός και εθνικιστικός, που κρύβεται στο έρεβος και εμφανίζεται παντού. Στη γειτονιά, στον χώρο εργασίας, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Είναι πλέον σαφές πως τα δεδομένα και στην Κύπρο αλλάζουν δραματικά, ως αποτέλεσμα πολλών παραγόντων και απόρροια διαχρονικών συμπεριφορών των λεγόμενων παραδοσιακών κομμάτων. Η αποτυχία τους, η αδυναμία τους, ενισχύει τα ακραία φαινόμενα, τα οποία προφανώς και δεν προσφέρουν λύσεις.

Είναι ξεκάθαρο, πως υπάρχει μια ρευστότητα στο πολιτικό σκηνικό, που δεν είναι ούτε συγκυριακή, ούτε και αναμένεται να αλλάξει. Στις τελευταίες εκλογές, τρία κόμματα, του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου, ΕΔΕΚ, ΔΗΠΑ, Οικολόγοι, έμειναν εκτός κοινοβουλίου, την στιγμή κατά την οποία το ΕΛΑΜ αναρριχήθηκε στα ψηλά και φλερτάρει και για άλλα!

Η Ρωσία όχι μόνο συνεχίζει να εξάγει τεράστιες ποσότητες ορυκτών καυσίμων σε χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία, αλλά χρησιμοποιεί και έναν “σκιώδη στόλο” πετρελαιοφόρων. Αυτά τα πλοία-φαντάσματα παρακάμπτουν τις δυτικές κυρώσεις και πλέουν ανεξέλεγκτα στα βόρεια ύδατα, αποτελώντας, σύμφωνα με την ΕΕ, περιφερόμενες “οικολογικές βόμβες” έτοιμες να προκαλέσουν ανυπολόγιστη περιβαλλοντική και οικονομική καταστροφή.

Την ώρα όμως που η Ευρώπη προσπαθεί να θωρακίσει τις ενεργειακές και θαλάσσιες γραμμές της, μια άκρως επικίνδυνη υβριδική απειλή αναδύεται μέσα από την ίδια την Ουκρανία, στοχεύοντας απευθείας τους Ευρωπαίους πολίτες. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Διαφθοράς της Ουκρανίας (NABU), Σεμέν Κριβόνος (Semen Kryvonos) δεκάδες χιλιάδες άτομα απασχολούνται σε ένα αχανές δίκτυο απατηλών τηλεφωνικών κέντρων (call centers).

Ουκρανική θεσμική κρίση και ρωσικές υβριδικές απειλές

Τα κέντρα αυτά δεν πλήττουν ρωσικά συμφέροντα, αλλά εξαπατούν συστηματικά ανυποψίαστους πολίτες των ευρωπαϊκών κρατών που στηρίζουν οικονομικά το Κίεβο. Οι ουκρανικές αρχές χαρακτηρίζουν πλέον αυτή τη δραστηριότητα ως μια ενορχηστρωμένη ρωσική επιχείρηση δολιοφθοράς, η οποία λειτουργεί ως οικονομικός και ψυχολογικός “δούρειος ίππος” στα μετόπισθεν της Δύσης.

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο, ωστόσο, είναι πως αυτή η υβριδική επίθεση δεν θα μπορούσε να ευδοκιμήσει χωρίς την ενεργή συγκάλυψη από διεφθαρμένα τμήματα των ουκρανικών αρχών επιβολής του νόμου. Η πρωτοφανής θεσμική κρίση που συγκλονίζει το Κίεβο, με αποκορύφωμα τη φυγή του Γενικού Εισαγγελέα Ρουσλάν Κραβτσένκο στο εξωτερικό εν μέσω σκανδάλων παραποίησης στοιχείων και σφοδρών συγκρούσεων με τη NABU, αποκαλύπτει ένα βαθύ ρήγμα στο κράτος δικαίου.

Η Ευρώπη καλείται πλέον να διαχειριστεί μια εξαιρετικά περίπλοκη, ασύμμετρη πραγματικότητα: να προστατεύσει την ενεργειακή της σταθερότητα απέναντι στη ρωσική μηχανή, ενώ ταυτόχρονα αμύνεται απέναντι σε ένα κύμα υβριδικών απειλών που γιγαντώνεται μέσα από τη θεσμική σήψη στο εσωτερικό του σημαντικότερου συμμάχου της.

* Ο Εμμανουήλ Δασκαλάκης είναι Αξιωματικός του Πυροσβεστικού Σώματος, Υποψήφιος Διδάκτορας της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων & παράλληλα Μεταπτυχιακός φοιτητής του ΔΠΜΣ ”Ενεργειακά Συστήματα” του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου. Εισήλθε στη Σχολή Ανθυποπυραγών με κατατακτήριες εξετάσεις με πρώτο πτυχίο αυτό της Γεωλογίας (ΑΠΘ). Εχει δύο μεταπτυχιακούς τίτλους (MBA από το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας & MSc Διαχείρησης Καταστροφών & Κρίσεων από το ΕΚΠΑ). Επίσης απόφοιτος ΙΕΚ “Στέλεχος Ασφαλείας Προσώπων και Υποδομών”. Είναι επίσης αναλυτής σε θέματα ασφάλειας, ενέργειας και κρίσεων.

«Όποιος ψηφίσει “όχι” ή “παρών”, στην πράξη θα στερήσει απ’ τη χώρα την ευκαιρία να βαδίσει στο αύριο» είπε ο πρωθυπουργός από το βήμα της Βουλής, ενώ ανέφερε πως ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Αλέξης Τσίπρας είναι «δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, με ακοστολόγητες και αντιφατικές υποσχέσεις».

«Αυτή η 2η συζήτηση και ψηφοφορία για την αναθεώρηση του Συντάγματος δεν ζητά να επαναλάβουμε μόνο τις αρχικές μας θέσεις. Μας καλεί να αναστοχαστούμε τον διάλογο που μεσολάβησε, υπηρετώντας τις συγκλίσεις που απαιτεί ο καταστατικός χάρτης. Δεν θα υπήρχε λόγος να προβλέπεται διπλή ψηφοφορία, αν δεν προβλεπόταν στη 2η ψηφοφορία να προκύψει διαφορετικό αποτέλεσμα. Φοβάμαι ότι δεν είναι πιθανό το ενδεχόμενο αυτό. Η συζήτηση θα μπορούσε να αναδείξει ποιες τροποποιήσεις μπορούν να περάσουν με ευρύτερη πλειοψηφία για τις αναγκαίες αλλαγές», ανέφερε στην αρχή της τοποθέτησής του ο πρωθυπουργός.

Και πρόσθεσε: «Είχα περιγράψει ως κεντρικό μας στόχο η χώρα να αποκτήσει σύγχρονο Σύνταγμα που θα συμβαδίζει με την εποχή, που θα κάνει το κράτος αποτελεσματικότερο και θα εμπεδώνει τη διαφάνεια ως κρίκο της εμπιστοσύνης κοινωνίας και πολιτείας.

Θα ήθελα να καταδείξω την αντίφαση μεταξύ των κομμάτων στην Ολομέλεια και στην Επιτροπή, όπου ακούστηκαν σοβαρές προτάσεις και θα μπορούσαν να καλλιεργήσουν ένα κλίμα συνεννόησης. Να συμφωνήσουμε σε κάτι περισσότερο από όσα καταλήγουμε. Προτείναμε την αλλαγή 33 διατάξεων. Όμως, μετά την πρώτη ψηφοφορία, αυτό που αντιληφθήκαμε είναι η παντελώς αδιέξοδη πρακτική συνολικά της αντιπολίτευσης. Καμία πρόταση δεν συγκέντρωσε τις 180 ψήφους που απαιτούνται.

Αυτό γιατί έγινε; Κ. Ανδρουλάκη, ακόμα και δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται ως σοβαρές και υπεύθυνες και που στο παρελθόν συμμετείχαν σε συνταγματικές αναθεωρήσεις υποτάχθηκαν στο αμήχανο «όχι». Επιδίωξαν να βρεθούν απέναντι σε οποιαδήποτε κυβερνητική πρόταση. Μιλώ αποκλειστικά για το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη, που έφτασε στο σημείο να μην υπερψηφίζει τομές με τις οποίες συμφωνεί, μόνο και μόνο επειδή τις προτείνει η κυβέρνηση. Θα μπορούσαμε να φέρουμε προτάσεις που εσείς κάνατε, έξω από τις δικές μας προτάσεις. Και πάλι θα φτάνατε στο σημείο να καταψηφίζετε τις δικές σας προτάσεις».

«Μέσα από τη λογική του όχι σε όλα, στρέφεται κατά του πνεύματος και του γράμματος του Συντάγματος. Αν το Σύνταγμα προέβλεπε αυξημένη πλειοψηφία στη 2η Αναθεωρητική Βουλή, θα το προέβλεπε ρητά. Το Σύνταγμα επιτρέπει τη διερεύνηση αυξημένης πλειοψηφίας στην πρώτη Βουλή. Γιατί; Γιατί ο πολίτης πρέπει να λάβει υπόψη τις θέσεις των κομμάτων πριν από την κάλπη των εκλογών», σημείωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Εσείς λέτε ότι δεν θέλετε να δώσετε λευκή επιταγή στη ΝΔ. Παραγνωρίζω ότι με τον τρόπο αυτό προκρίνετε ότι η ΝΔ θα είναι πρώτο και αυτοδύναμο κόμμα στις εκλογές. Όμως η επιτυχία μιας συνταγματικής αναθεώρησης δεν εξαρτάται από την πλειοψηφία, αλλά από τη στάση της αντιπολίτευσης. Η ΝΔ και ως αξιωματική αντιπολίτευση είχε συμφωνήσει το 2000 στην πρώτη Βουλή, αλλά και αργότερα στην αναθεωρητική, όταν και πάλι ήταν αξιωματική αντιπολίτευση. Αυτό που έγινε τότε και το έκανε η ΝΔ με υπευθυνότητα, γιατί δεν μπορείτε να το κάνετε και εσείς;

Ακούγεται παράλογο να μην κατοχυρώνεται και στη δική μας πατρίδα η λειτουργία μη κρατικών πανεπιστημίων. Ακούγεται παράλογο εμείς, τα δύο συστημικά κόμματα, να μην μπορούμε να συμφωνήσουμε για την καθολική εφαρμογή της επιστολικής ψήφου. Να μην συμφωνούμε στον συνδυασμό του μισθού και της θέσης των δημοσίων υπαλλήλων με την αξιολόγηση. Και το πιο σημαντικό: τα δύο κόμματα στο παρελθόν συνεργάστηκαν με μεγάλη πίεση ενάντια στο φάσμα του λαϊκισμού και σήμερα δεν συμφωνείτε να κατοχυρώσουμε θεσμικά αντίβαρα, ώστε να μην διατρέξουμε αντίστοιχο κίνδυνο.

Δεν συμφωνείτε στην αλλαγή του άρθρου 86, ώστε τα πολιτικά πρόσωπα να ερευνώνται από τη Δικαιοσύνη και όχι από τη Βουλή.

Όλα αυτά είναι θέματα τα οποία ανέκαθεν τύλιγαν με καχυποψία την πολιτική και θα μπορούσαμε να τα λύσουμε τώρα. Κάποιοι, και ειδικά εσείς κ. Ανδρουλάκη, επιλέγετε να τα παραπέμψετε στις καλένδες.

Κ. Ανδρουλάκη, μιλήσατε για την ανάγκη ενίσχυσης του ρόλου των δικαστών για την ανάδειξη της ηγεσίας τους. Κάτι που έχει γίνει ήδη και σήμερα είχαμε την ευκαιρία να το θεσμοθετήσουμε αυστηρά και εκεί. Το αρνείστε. Δεν αναφέρομαι στα δήθεν πατριωτικά κόμματα που αρνούνται την κατοχύρωση της ελληνικής σημαίας.

Δεν συζητούμε καθόλου και δυστυχώς δεν φαίνεται να υπάρχει συμφωνία ώστε να ρυθμίσουμε ότι η τεχνητή νοημοσύνη πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο. Η παρούσα Βουλή επιλέγει τα υπό αναθεώρηση άρθρα και η επόμενη διαμορφώνει οριστικό περιεχόμενο. Αυτό σημαίνει απλά: όποιος ψηφίσει όχι ή παρών θα έχει ουσιαστικά στερήσει τη δυνατότητα στη χώρα να βαδίσει πιο γρήγορα στο αύριο.

Φοβάμαι ότι από την πλευρά όλων των κομμάτων πρόκειται για επιλογή μηδενισμού των πάντων, όπως έδειξε και η πρόσφατη εμπειρία της ΔΕΘ. Τι είδε εκεί ο πολίτης; Από τη μια ένα κυβερνητικό σχέδιο σαφές, με μέτρα ενταγμένα σε ημερολόγιο εφαρμογής μήνα μήνα. Θα έρθουν στη Βουλή σύντομα και κοστολογημένα.

Μια συνεπή πολιτική που δικαιώνει το σύνθημα «το είπε, το κάναμε». Θυμίζω τις διαδοχικές αυξήσεις του κατώτατου μισθού. Το επίδομα Χριστουγέννων σε δημόσιους υπαλλήλους από το 2027. Την ανακούφιση ελεύθερων επαγγελματιών μέσω νέου και πιο δίκαιου υπολογισμού τεκμαρτού εισοδήματος. Θυμίζω τον ριζοσπαστικό «κουμπαρά» για τη νέα γενιά».

Σκληρή κριτική από Ανδρουλάκη

Για «συγκινητική προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων» έκανε λόγο ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νίκος Ανδρουλάκης, αναφερόμενος στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, κατά τη συζήτηση στη Βουλή για τη Συνταγματική Αναθεώρηση.

Απευθυνόμενος στην κυβέρνηση, ο κ. Ανδρουλάκης ανέφερε πως «από το “Μητσοτάκης ή χάος” πήγατε στο “Μητσοτάκης ή Ερντογάν”». Όπως τόνισε, πρόκειται για προσβλητικό για τη Δημοκρατία δίλημμα.

«Δηλαδή η δημοκρατική αλλαγή στην εξουσία, είναι ένα παιχνίδι που υπονομεύει τα εθνικά μας συμφέροντα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι δεν πρέπει να έχουμε εκλογές;» διερωτήθηκε. «Ποια ελπίδα δίνετε;» συνέχισε και κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι επενδύει στον φόβο και ότι επιχειρεί να τρομοκρατήσει την κοινωνία.

Τόνισε επιπλέον ότι το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ είναι η απάντηση σε όλα, υπογραμμίζοντας πως είναι κοστολογημένο.

Καταλόγισε, δε, στη Ν.Δ. ότι πριν κατακτήσει την εξουσία έλεγε μεγάλα λόγια, ωστόσο σήμερα η αγοραστική δύναμη των πολιτών έχει καταρρεύσει. «Η παράταξη που πήγαινε στις Βρυξέλλες με τα δημοσιονομικά σε χαρτοπετσέτες μας κάνει μαθήματα. Η παράταξη που κυνήγησε τον Γεωργίου για τα πλαστά στοιχεία που στέλνατε στις Βρυξέλλες μας κάνει μαθήματα. Η παράταξη που χρεοκόπησε την Ελλάδα και μετά σήκωνε τα χέρια ψηλά και έλεγε “Ζάππεια”» πρόσθεσε.

Απευθυνόμενος στους πολίτες, είπε: «Τι περιμένετε από εμάς; Να στηρίξουμε αυτό που λέει η Ν.Δ.; Που εννοεί αναθεώρηση του άρθρου 86, με την τελική απόφαση να την παίρνει η Βουλή και να μπορεί ξανά ο επόμενος κ. Γεωργιάδης να λέει “έχουμε 157 και γράφουμε στα παλιά μας τα παπούτσια τη Δικαιοσύνη”;» «Γιατί αυτό λέει η δική σας αναθεώρηση» τόνισε απευθυνόμενος στους βουλευτές της Ν.Δ. Κατηγόρησε επίσης την κυβέρνηση ότι είναι εκτός κοινωνικής πραγματικότητας.

Για τη θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας, κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι για μικροκομματικούς λόγους επέλεξε εν ενεργεία βουλευτή του για ΠτΔ. «Και μας λέτε να σας εμπιστευτούμε» σημείωσε.

Κατηγόρησε επίσης την κυβέρνηση για επικοινωνιακά παιχνίδια αναφορικά με το άρθρο 110. Ως προς το άρθρο 16, επικαλέστηκε την απόφαση του ΣτΕ «που μας δικαιώνει απόλυτα για τα παιχνίδια που κάνετε», όπως τόνισε.

Ο κ. Ανδρουλάκης καταλόγισε στη Ν.Δ. ότι παραμένει αμετανόητη και περιέγραψε την πρόταση του ΠΑΣΟΚ για το άρθρο 86, επισημαίνοντας παράλληλα πως η κοινωνία θέλει διάκριση των εξουσιών. Τόνισε επίσης ότι το ΠΑΣΟΚ στηρίζει την αξιολόγηση, διερωτήθηκε όμως γιατί να συνδέεται με την άρση της μονιμότητας. «Πού αλλού υπάρχει αυτό; Αυτά είναι επικοινωνιακά παιχνίδια» επεσήμανε.

«Προτείναμε έναν άλλο δρόμο, για μια Ελλάδα που τους χωρά όλους» τόνισε. «Είναι ο αγώνας του ΠΑΣΟΚ για πολιτική αλλαγή, μέχρι την ημέρα των εκλογών» πρόσθεσε.

Στη δευτερολογία του και απαντώντας στον πρωθυπουργό ο οποίος καταλόγισε στον κ. Ανδρουλάκη ότι συνδέει τα εθνικά θέματα με την εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ανέφερε ότι ο κ. Μητσοτάκης τον καλεί να απολογηθεί για κάτι που είπε ο κ. Φλωρίδης. Κατηγόρησε επίσης τον πρωθυπουργό για υποκρισία.

«Εγώ είπα ό,τι είπε ο Φλωρίδης, ότι ”αν υπάρχει ακυβερνησία, θα κάνουν ντου οι απέναντι” και το ”Μητσοτάκης ή Ερντογάν”, αλλά να απολογηθεί το ΠΑΣΟΚ και όχι αυτός που το είπε, που κάθεται δίπλα του» σημείωσε και συνέχισε: «Εκλαμβάνω τα όσα είπατε ως άμεση πρόσκληση στον κ. Φλωρίδη για παραίτηση. Καταλαβαίνω ότι δεν αποδοκιμάζετε εμάς, αλλά τον κ. Φλωρίδη, που έβαλε αυτά τα διλήμματα».

«Λέτε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη, η Ν.Δ. του Μητσοτάκη να δούμε τι κάνει. Εγώ παρακράτος υποκλοπών δεν έφτιαξα, εγώ το άρθρο 86 να το χρησιμοποιώ για να σώσω τους συνεργάτες μου δεν το έκανα, εγώ στο Μαξίμου τους συγγενείς μου να κάνουν παιχνίδια πολιτικά δεν τους έβαλα. Έχουμε άλλη διαδρομή. Άρα παιχνίδια θεσμικής συμπεριφοράς και κουλτούρας όχι σε εμένα. Τα έχετε κάνει όλα, ό,τι καταγγέλλατε, το κάνατε» ανέφερε.

Σε ό,τι αφορά την κοστολόγηση του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ, απάντησε: «Εσείς το 2018 που όταν πήγατε στη ΔΕΘ είπατε ότι καταργείτε τον νόμο Κατρούγκαλου και μειώνετε τον ΦΠΑ, πόσα δισ. ήταν το κόστος; Να σας απαντήσω; Όσο είναι όλο το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ στη ΔΕΘ, ήταν μόνο η μείωση των δύο συντελεστών ΦΠΑ. Για να καταλάβετε τι λέγατε στον κόσμο πριν σας ψηφίσει και τι κάνατε μετά».

«Ο λόγος που σας ψήφισαν έχει ξαναεμφανιστεί. Αλλά αυτή τη φορά δεν θα συγκριθείτε με αυτόν, με εμάς θα συγκριθείτε» τόνισε και κατέληξε: «Όσο και να προσπαθείτε, θέλετε βαρβάρους, αλλά δεν υπάρχουν πια, υπάρχει το ΠΑΣΟΚ».

Σε εξέλιξη η “δεύτερη πράξη” της συνταγματικής αναθεώρησης

H προτείνουσα Βουλή ολοκληρώνει τις επόμενες ώρες την αποστολή της, με τη διεξαγωγή της 2ης ψηφοφορίας, για την αναθεώρηση του συντάγματος. Με την δεύτερη ψηφοφορία «κλειδώνει» η πλειοψηφία με την οποία οι διατάξεις που θα κριθούν αναθεωρητέες θα «μεταφερθούν» στην επόμενη, την αναθεωρητική Βουλή.

Οι ψήφοι που θα εξασφαλίσει σήμερα η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, θα καθορίσει την πλειοψηφία που θα απαιτηθεί στην επόμενη, την αναθεωρητική Βουλή, για να αλλάξει το περιεχόμενο κάθε διάταξης που προτείνεται προς αναθεώρηση. Aν η πρόταση για αναθεώρηση του Συντάγματος λάβει την πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών (151 ψήφοι), όχι όμως και την πλειοψηφία των τριών πέμπτων (180 ψήφοι), η επόμενη Bουλή, κατά την πρώτη σύνοδό της, μπορεί να αποφασίσει σχετικά με τις αναθεωρητέες διατάξεις με την πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των μελών της (180 ψήφοι). Κατά την πρώτη ψηφοφορία που έγινε τον περασμένο Ιούλιο, καμία από τις διατάξεις που πρότεινε η Νέα Δημοκρατία προς αναθεώρηση δεν συγκέντρωσε 180 ψήφους. Όλες όμως εξασφάλισαν την πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, με πλειοψηφία που κυμάνθηκε μεταξύ 158 και 161 ψήφων, καθιστώντας το αναθεωρητικό εγχείρημα «ζωντανό».

Η αντιπολίτευση έχει καταστήσει σαφές ότι δεν προτίθεται να δώσει «λευκή επιταγή» στην επόμενη κυβερνητική πλειοψηφία για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Τη στάση της έχει επικρίνει η Νέα Δημοκρατία ενώ και ο ίδιος ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στο θέμα αυτό και κατά τη διάρκεια της συνέντευξης που παραχώρησε στη ΔΕΘ. «Η ιστορία των συνταγματικών αναθεωρήσεων στη χώρα μας καταδεικνύει ότι η επιτυχία μιας αναθεώρησης κρίνεται πρωτίστως από τη στάση της αντιπολίτευσης και λιγότερο από τη στάση της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Χάνουμε μια ευκαιρία μεγάλη. Θεωρώ ότι κάναμε μια ειλικρινή προσπάθεια να βρούμε διαύλους επικοινωνίας με τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά νομίζω ότι εδώ και πολύ καιρό, έχει καλλιεργηθεί αυτή η λογική πως ό,τι λέει η κυβέρνηση είναι κακό, και αν η κυβέρνηση λέει άσπρο, εμείς θα λέμε μαύρο», έχει δηλώσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ιδίως δε για το ΠΑΣΟΚ, στο οποίο επεφύλασσε ξεχωριστή αναφορά, σημείωσε ότι «έφτασε στο σημείο να δηλώσει ότι ακόμη και αν η Νέα Δημοκρατία υπερψήφιζε την πρότασή του (σ.σ. του ΠΑΣΟΚ), εκείνο θα την καταψήφιζε.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης έχει αναφερθεί στο άρθρο 16 του Συντάγματος σημειώνοντας ότι η ίδρυση μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα πρέπει να γίνει με εξαιρετικά αυστηρά πρότυπα λειτουργίας, ώστε να μπει τέλος στην ασυδοσία και την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων. Έχει υπογραμμίσει επίσης την ανάγκη αναθεώρησης του άρθρου 86 του Συντάγματος κατά τρόπο ώστε να καταργηθούν οι προνομιακές ρυθμίσεις που ισχύουν για τα πολιτικά πρόσωπα.

Η ελπίδα αυτή έγινε τρανή όταν στη συνέχεια  παρουσιάζοντας το σχέδιο σε τίτλους μας διαβεβαίωνε ότι «εμείς μπορούμε να κάνουμε τη ζωή των πολιτών καλύτερη, να αντιμετωπίσουμε τις δομικές αιτίες της ακρίβειας, να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος, να εξασφαλίσουμε λογικό κόστος ενέργειας και μετακινήσεων για κάθε νοικοκυριό και κάθε επιχείρηση, να θωρακίσουμε το κράτος Δικαίου και τους θεσμούς», παρουσιάζοντας «ένα σχέδιο προοδευτικό, ρεαλιστικό, τεκμηριωμένο και έτοιμο να εφαρμοστεί, με αλλαγές που θα ξεκινήσουν αμέσως προς όφελος του πολίτη», με «εμβληματικές νομοθετικές παρεμβάσεις τους πρώτους έξι μήνες» και με τις ακόλουθες «επτά τομές που θα βελτιώσουν ουσιαστικά τη ζωή του πολίτη»:

1. Η αντιμετώπιση της ακρίβειας και βέβαια την επιβολή αυστηρών κανόνων στην αγορά. Κάτι που σήμερα δεν υπάρχει, η αγορά είναι ασύδοτη.
2. Ένα σύγχρονο παραγωγικό πρότυπο που δημιουργεί επενδύσεις, θέσεις εργασίας και πραγματική προστιθέμενη αξία στην οικονομία.

3. Καλύτεροι μισθοί, ισχυρά εργασιακά δικαιώματα και αξιοπρεπείς συντάξεις.

4. Δίκαιη λύση για το ιδιωτικό χρέος (έχει ήδη παρουσιάσει την πρόταση με τις … 120 δόσεις ή δέκα χρόνια!).

5. Προσιτή στέγη, στήριξη της οικογένειας και μια ολιστική απάντηση για το δημογραφικό κίνδυνο.

6. Η αναγέννηση της δημόσιας παιδείας και της δημόσιας υγείας. Τώρα μιλά το DNA της Δημοκρατικής Παράταξης γιατί το ΕΣΥ ήταν το μεγαλύτερο έργο και η μεγαλύτερη προσφορά του ΠΑΣΟΚ στα χρόνια της μεταπολίτευσης στον ελληνικό λαό.

7. Ένα κράτος αξιοκρατίας, διαφάνειας και λογοδοσίας.

Προσγείωση στην εφιαλτική πραγματικότητα

Όταν όμως άρχισε ο κ. Ανδρουλάκης να εξειδικεύει τις παραπάνω “παρεμβάσεις”, διαπίστωσα με απογοήτευση ότι οι επτά “τομές” (η λέξη “μεταρρύθμιση” δεν υπάρχει στην ομιλία, όπως και στην ομιλία Τσίπρα!) ήταν … τομείς, όπου, με εξαίρεση μερικές πολλές σημαντικές εξαγγελίες, όπως τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας (αλλά όχι και  ορθολογικοποίηση της δομής της ως πραγματικά προοδευτικής) και μερικές άλλες παράπλευρες ωραίες  δεσμεύσεις, περιγραφόταν  εύστοχα τι αφορούσαν κι όχι πώς θα υλοποιούνταν.

Μάλιστα, μερικές  δεσμεύσεις που γίνονταν  πιο συγκεκριμένες  με αντίστοιχες  θεσμοθετήσεις,  θύμιζαν “μεταρρυθμίσεις”, βελτιωμένες και επαυξημένες της κυβέρνησης Μητσοτάκη, οι οποίες  φούντωσαν ακόμα περισσότερο τις παθογένειες στους ίδιους αντίστοιχους τομείς, καθώς και το άλλο “DNA της Δημοκρατικής Παράταξης”, δηλαδή των παροχών (Τσοβόλα δώστ΄όλα το 1989, Λεφτά Υπάρχουν το 2009 κλπ) και τον τοξικό κρατισμό (κρατικοποίηση δεκάδων ιδιωτικών προβληματικών επιχειρήσεων με την ίδρυση του Οργανισμού Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων το 1983 που στοίχισε στους φορολογούμενους πάνω από ένα τρισεκατομμύριο δραχμές, εξαγορά  των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά ή “Ναυπηγείου του Λαού” το 1985, μετά τη σοσιαλμανία του 1975 της Νέας Δημοκρατίας, η οποία παρέδωσε ως λάφυρο στο ΠΑΣΟΚ το 1981 πάνω από 120 δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς.

Οι παραπάνω επτά τομείς για αντίστοιχες παρεμβάσεις που απαρίθμησε ο κ. Ανδρουλάκης  είναι, πράγματι, περιοχές όπου τα διαρθρωτικά προβλήματα είναι οιονεί συγκοινωνούντα δοχεία και δηλητηριάζουν επί δεκαετίες τον κορμό όλης της οικονομίας και της κοινωνίας.

Κι αν ακόμα επικεντρώσουμε την ανάλυση μόνο στο πρόβλημα της ακρίβειας, θα διαπιστώσουμε επιστημονικώς ότι τα αίτιά της εντοπίζονται σε διαρθρωτικά προβλήματα και σε άλλους σοβαρά δοκιμαζόμενους κυρίως τομείς, όπως στην αγορά αγαθών και υπηρεσιών, στην αγορά εργασίας, την παραγωγή και το κράτος (Δημόσια Διοίκηση), όπου κυριαρχούν μόνιμες αδυναμίες, που εμποδίζουν την υγιή ανάπτυξη, μειώνουν την ανταγωνιστικότητα και επιβαρύνουν  σοβαρά τους καταναλωτές. Δηλαδή, για τις μόνιμες πληθωριστικές πιέσεις, για παράδειγμα, αναζητούμε τα αίτια στις  παρεπόμενες και παράπλευρες στρεβλώσεις στις περιοχές, όπως το υψηλό κόστος, το παραγωγικό και επενδυτικό κενό, η χαμηλή παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα, η αναποτελεσματικότητα του κράτους κλπ.

Έτσι, οι επτά “τομές” ή θεσμικές δεσμεύσεις που θα υλοποιήσει τους πρώτους έξι μήνες  διακυβέρνησης της χώρας το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, όπως ανακοίνωσε ο κ. Ανδρουλάκης, απλώς παρουσιάζουν την εικόνα κωνώπων  επί κέρατος βοός, δηλαδή επί απειράριθμων διαπιστώσεων διεθνών συγκριτικών μελετών  για τις διαχρονικές μακροοικονομικές στρεβλώσεις και διαρθρωτικές αδυναμίες που έχουν κάνει τη χώρα μια δρυν πεσούσαν ξυλευομένην από πάντα άνδρα.

Ομιλία Ανδρουλάκη: Κρατισμός αντί μεταρρυθμίσεων

Από τις “τομές” με τις οποίες δεσμεύτηκε ο κ. Ανδρουλάκης ότι θα υλοποιήσει τους έξι πρώτους μήνες διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ -Κίνημα Αλλαγής ξεχώρισα μερικές με έντονο κρατισμό τις οποίες παραθέτω με σύντομο, κατά το δυνατόν, σχόλιο:

1.«Εμείς αντιμετωπίζουμε την ακρίβεια στην πηγή. Προχωράμε σε μια μεγάλη θεσμική τομή: μια νέα, ισχυρή Επιτροπή Ανταγωνισμού και Αγοράς, που θα έχει προσωπικό, πόρους και σύγχρονα εργαλεία για να κάνει σωστά τη δουλειά της, ακολουθώντας επιτυχημένα ευρωπαϊκά πρότυπα, με δύο βασικές αρμοδιότητες: Προστασία του ανταγωνισμού και προστασία του καταναλωτή». Και είναι η εύλογη απορία των φορολογουμένων και των καταναλωτών: Όλοι οι εργαζόμενοι σε πάνω από 20 δημόσιες υπηρεσίες, ανεξάρτητες αρχές (όπως η πρόσφατη μεγάλη τολμηρή “μεταρρύθμιση”, η Ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας Καταναλωτή και Ελέγχου της Αγοράς!) και μηχανισμούς  και μισθοδοτούμενοι για το ίδιο έργο θα … κάαααθονται;

2.«Θεσμοθετούμε Συνήγορο του Μικρομεσαίου Προμηθευτή και Εμπόρου, εξασφαλίζοντας την προστασία τους απέναντι σε αθέμιτες πρακτικές μεγάλων δικτύων διανομής». Το ίδιο ερώτημα από εύλογο γίνεται εκκωφαντικό!

3.«Επίσης δημιουργούμε Μονάδα Χαρτογράφησης της αγοράς, αξιοποιώντας το Παρατηρητήριο Τιμών και τα ψηφιακά δεδομένα». Τα ερωτήματα συνεχίζονται ηχηρότερα!

4.«Μεταφέρουμε τον έλεγχο του ανταγωνισμού στις τηλεπικοινωνίες στην Επιτροπή Ανταγωνισμού». Κι άλλο εύλογο ερώτημα: Και η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), η οποία  είναι η αρμόδια ανεξάρτητη ρυθμιστική αρχή για τις τηλεπικοινωνίες και τις ταχυδρομικές υπηρεσίες στην Ελλάδα, που θεσπίζει κανόνες για την αγορά ηλεκτρονικών επικοινωνιών και ταχυδρομείων, που ελέγχει τους παρόχους για την τήρηση της νομοθεσίας και την προστασία των καταναλωτών, που διασφαλίζει τον υγιή ανταγωνισμό και εξετάζει καταγγελίες χρηστών είναι … άχρηστη;

5.«Δίνουμε δύναμη στον καταναλωτή με μια πραγματικά ανεξάρτητη Ενιαία Αρχή. Ενισχύουμε το Εθνικό Συμβούλιο Καταναλωτή και Αγοράς, τις καταναλωτικές Οργανώσεις και τον Συνήγορο του Καταναλωτή». Το γαρ πολύ της δυνάμεως γεννά θλίψη ακρίβειας!

6.«Θεσπίζουμε μηχανισμό έκτακτης φορολόγησης υπερκερδών των ολιγοπωλίων. Ένα μηχανισμό, που θα ενεργοποιείται ύστερα από τεκμηριωμένη εισήγηση των αρμόδιων ανεξάρτητων Αρχών». Και η ΑΑΔΕ την κάνει;  Μολονότι  χαρακτηρίζει «σκάνδαλο τον ΟΠΕΚΕΠΕ και  φιάσκο τη μεταφορά του στην ΑΑΔΕ», το μόνο που κάνει ο κ. Ανδρουλάκης είναι να κατηγορεί την «Κυβέρνηση ότι  έχει αφήσει εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες στον αέρα» και ότι «εμείς αποκαθιστούμε την ασφάλεια στην παραγωγή τους, γιατί αγροτική ανάπτυξη χωρίς ασφάλεια, χωρίς οργάνωση και χωρίς προοπτική, ειδικά για τον νέο αγρότη δεν μπορεί να υπάρχει».

7.«Θεσπίζουμε ένα νέο, δίκαιο ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ με προτεραιότητα τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά για να μειωθεί η κατανάλωσή τους». Αυτό κάνουν όλες οι κυβερνήσεις μόλις ανέβουν στην εξουσία, αλλάζει αλλιώς τα ρούχα του ο Μανωλιός για … βόλεμα (δεκάδες δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί αλλάζουν ονομασίες μετά από δύο ή τρία χρόνια!)

Κωλοτούμπα για το Υπερταμείο

8.«Συγκροτούμε ισχυρό Όμιλο Αναπτυξιακής Τράπεζας με δύο βασικούς πυλώνες: την αναβαθμισμένη Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα και ένα πραγματικό Ταμείο Εθνικού Πλούτου, που επιτέλους αλλάζει αποστολή, γιατί η κυβέρνηση άλλαξε ταμπέλα»: Με απογοήτευση διαπιστώνω ότι τώρα  το ΠΑΣΟΚ -ΚΙΝΑΛ άλλαξε την  πρόταση που είχε κάνει για κατάργησή του με  … κωλοτούμπα!

Υπενθυμίζω ότι το 2016 ως αντιπολίτευση  καταψήφισε το νομοσχέδιο της ίδρυσής του δεύτερου “Υπερταμείου”, το 2018, πάλι ως αντιπολίτευση, κατέθεσε, μεταξύ άλλων μέτρων, συγκεκριμένη πρόταση για ανάκτηση από την Ελληνική Δημοκρατία του ελέγχου της Δημόσιας Περιουσίας, με στόχο τη μέγιστη δυνατή δημοκρατική νομιμοποίηση των προσώπων που την  διαχειρίζονται και στις 28  Μάϊου 2024 με νέα ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων στη Βουλή, ύστερα από πέντε  ολόκληρα χρόνια κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας πρότεινε το κλείσιμο του, καταγγέλλοντας την κυβέρνηση  για «επέκταση του πεδίου δράσης του, μετατρέποντάς το σε θύλακα golden boys του κυβερνώντος κόμματος».

Γιατί άραγε; Ίσως, ζηλώσας τον κρατισμό και της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία  αμέσως μετά την άνοδο στην εξουσία και με διάφορες αφορμές (ενόψει τάχα της προετοιμασίας της χώρας για την απορρόφηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, τεχνητή νοημοσύνη, πράσινες και ψηφιακές  επενδύσεις κλπ) φόρτωσε στο “Υπερταμείο των τάχα … Ιδιωτικοποιήσεων άλλες έξι νέες κρατικές εταιρείες (μία ετησίως!): Εταιρεία Συμμετοχές 5G ΑΕ,  ιδρύθηκε με το 2020, Μονάδα Συμβάσεων Στρατηγικής Σημασίας,  Εθνικό Επενδυτικό Ταμείο ( νέο, αυτόνομο Sovereign Wealth Fund της Ελλάδας που δημιουργήθηκε υπό την ομπρέλα του Υπερταμείου!), Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ), το 2024, Ελληνικό Ταμείο Καινοτομίας & Υποδομών (HIIF), τον Ιούλιο του 2025, PHAROS AI Factory, ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2026 με στόχο την ανάπτυξη του εθνικού οικοσυστήματος Τεχνητής Νοημοσύνης

9.«Δημιουργούμε Ειδικό Ταμείο για το Δημογραφικό, με έσοδα από τη φορολόγηση των υπερκερδών στα ολιγοπώλια». Προφανώς, για να έχει την τύχη του δύσμοιρου  Ασφαλιστικού  Κεφαλαίου Αλληλεγγύης Γενεών (Α.Κ.Α.ΓΕ), με ποσό οφειλών του Δημοσίου και των ασφαλιστικών ταμείων να είναι ανέφικτο να προσδιορισθεί (πάνω από ένα δις. ευρώ), με τον τρόπο είσπραξης να μην έχει επιδιωχθεί, με τις πληρωμές από τους Λογαριασμούς της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων και της Ειδικής Εισφοράς Συνταξιούχων Επικουρικής Ασφάλισης, δεν έχουν, σε πολλές περιπτώσεις, τηρηθεί όλες οι νόμιμες διατυπώσεις, με απουσία εγκεκριμένων από τους συναρμόδιους υπουργούς Οικονομικών και Εργασίας, ετήσιους απολογισμούς και ισολογισμούς του και με τη μη διενέργεια από τα όργανα του υπουργείου Εργασίας τακτικού  ελέγχου της διαχείρισης του, όπως καταγγέλλει το Ελεγκτικό Συνέδριο!

Οι κατηγορούμενοι φαίνεται πως προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι την ευθύνη έχει το ΕΚΑΒ, το οποίο έφθασε στο ιατρείο τους χωρίς φορείο αλλά με καρέκλα. Έτσι, σύμφωνα με την θέση τους, διακόπηκε κατά την μεταφορά από τον πρώτο όροφο στο ασθενοφόρο, η ΚΑΡΠΑ και ο καλλιτέχνης έχασε κάθε δυνατότητα ανάταξης.

Οι γιατροί δήλωσαν στον δικαστικό λειτουργό ότι τα δύο κατασχεθέντα μηχανήματα πλασμαφαίρεσης είναι απολύτως νόμιμα, με τιμολόγια αγοράς και δηλωμένα στον ΙΣΑ το 2025 και το 2026 με σχετικές φωτογραφίες. Για τα στοιχεία της δικογραφίας που αναφέρουν ότι κατά την ιατρική πράξη στον εκλιπόντα, χτύπησαν συναγερμοί του μηχανήματος, η κατηγορουμένη υποστηρίζει ότι αφορούσαν απλές ρήξεις αγγείων όταν βγαίνει ο φλεβοκαθετήρας.

Η κατηγορούμενη φέρεται να είπε στον δικαστικό λειτουργό πως ήταν σύνηθες να φωτογραφίζει ασθενείς της και έτσι φωτογράφισε και τον Μαζωνάκη κατά την διάρκεια της διαδικασίας, φωτογραφία που έστειλε σε τρίτο πρόσωπο, το όνομα του οποίου γνωστοποίησε στον δικαστικό λειτουργό.

Από την πλευρά του ο γιατρός φέρεται να είπε ότι δεν ήταν δικός του ασθενής ο Μαζωνάκης κι ότι δεν βρισκόταν στο ιατρείο όταν πήγε ο καλλιτέχνης. Όπως είπε, όταν ενημερώθηκε ότι υπήρχαν επιπλοκές στο διπλανό δωμάτιο όπου βρισκόταν ο Γιώργος Μαζωνάκης, ο ίδιος παρότι είχε άλλο ασθενή αμέσως έσπευσε να συνδράμει.

Ο συγκεκριμένος ασθενής κατέθεσε χθες Δευτέρα στον Ανακριτή ως μάρτυρας υπεράσπισης του γιατρού. Η απολογητική διαδικασία ξεκίνησε χθες περί τις 13:00 και ολοκληρώθηκε με την ανακοίνωση της απόφασης Ανακριτή και Εισαγγελέα λίγο πριν από τις 07:00.

Θάνατος Μαζωνάκη: Παραδοχή για λάθη από Άδωνι

Τους λόγους που τον έκαναν να παρευρεθεί στη κηδεία του Γιώργου Μαζωνάκη εξήγησε ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος μάλιστα σχολίασε πως δεν θα ήταν αντίθετος με την επιστροφή του Σώματος Επιθεωρητών Υγείας. Το Σώμα είχε από το 2019 είχε ουσιαστικά καταργηθεί από την ίδια τη ΝΔ, με τον υπουργό Υγείας να λέει, με αφορμή την υπόθεση Μαζωνάκη, πως θα ήταν μία καλή ιδέα η επανίδρυση του Σώματος.

«Ο έλεγχος των γιατρών του ΙΣΑ δεν έχει μεγάλη δικαστική αρμοδιότητα, δεν είναι οι άνθρωποι εκπαιδευμένοι ελεγκτές. Ο σοβαρότερος ελεγκτικός μηχανισμός είναι η Εθνική Αρχή Διαφάνειας που έχει απορροφήσει το παλαιό Σώμα Επιθεωρητών Υγείας» είπε αρχικά και πρόσθεσε: «Το ΣΕΥΠ καταργήθηκε το 2019, όλες οι πολιτικές κρίνονται στην πράξη, θα πω μόνο αυτό. Θα τα δούμε όλα αυτά από την αρχή. Δεν θα ήμουν αντίθετος στην επανίδρυση του ΣΕΥΠ που είναι πιο εστιασμένο στην υγεία».

Ακόμη, ο Γεωργιάδης για μία ακόμη φορά απολογήθηκε στην οικογένεια Μαζωνάκη επαναλαμβάνοντας πως «το σύστημα δεν μπόρεσε να τον προστατεύσει από κάτι πάρα πολύ άσχημο», λέγοντας «στο συγκεκριμένο γεγονός υπάρχει κρατική ευθύνη υπό την έννοια ότι δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε αυτούς τους συγκεκριμένους απατεώνες ή και άλλους». Και πρόσθεσε μιλώντας στο Mega: «Θέλουμε να τους εντοπίζουμε αλλά το σύστημα δεν τα κατάφερε. Ο ΙΣΑ πήγε τρεις φορές αλλά δεν κατάφερε να τους πιάσει. Δεν δέχομαι τα περί συγκάλυψης, και άδειες αφαιρούνται και πρόστιμα μπαίνουν».

«Το ότι η γιατρός από ό,τι κατάλαβα, όταν έβλεπε από την κάμερα τους γιατρούς που έρχονταν για έλεγχο, έβγαζε το μηχάνημα στο μπαλκόνι, κατέβαζε την κουρτίνα και έλεγε “εγώ δεν έχω τίποτα κάτι λέμε στο διαδίκτυο για να περνάει η ώρα”, αυτό είναι άλλο θέμα. Όταν πάει δηλαδή η εφορία στο μαγαζί και δεν βρίσκει τη φοροδιαφυγή, κυνηγάμε την εφορία γιατί δεν το βρήκε; Όταν πήγαιναν οι γιατροί του ΙΣΑ, η γιατρός έβγαζε το μηχάνημα έξω με ροδάκια. Μιλάμε για κανονικούς απατεώνες» πρόσθεσε.

Εισαγγελική έρευνα για τον ΙΣΑ

Στο μικροσκόπιο της ελληνικής Δικαιοσύνης μπαίνει, πλέον, η νομιμότητα του ιατρείου επί της οδού Καρνεάδου 11, μέσα στο οποίο άφησε την τελευταία του πνοή ο Γιώργος Μαζωνάκης.

Η Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας διέταξε τη διενέργεια κατεπείγουσας προκαταρκτικής έρευνας προκειμένου να ερευνηθεί εάν προκύπτουν τυχόν ποινικές ευθύνες του Ιατρικού Συλλόγου της Αθήνας ή άλλου αρμόδιου δημόσιου φορέα, αναφορικά με τον έλεγχο που διενεργούνταν ή έπρεπε να διενεργείται στο συγκεκριμένο ιατρείο.

Παράλληλα, αναμένεται να διερευνηθούν αν υπήρξαν και ποιές ήταν οι ενέργειες στις οποίες έχει προβεί ο Ιατρικός Σύλλογος της Αθήνας σε βάρος του ιατρείου αναφορικά με τη διαφημιστική καμπάνια των θεραπειών μέσω του μηχανήματος πλασμαφαίρεσης, η οποία λάμβανε χώρα ήδη από το 2023 σε ιατρικά συνέδρια.

Η έρευνα, πάντως, φαίνεται πως θα επεκταθεί και σε άλλα ιατρεία που παρείχαν αντίστοιχες θεραπείες. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι θα ελεγχθεί αν ύστερα από καταγγελίες ή αυτεπαγγέλτως ο ΙΣΑ και οι λοιποί αρμόδιοι δημόσιοι φορείς πραγματοποίησαν ελέγχους νομιμότητας σε όλες τις κλινικές που προσφέρουν αντίστοιχες θεραπείες σε βάθος πενταετίας.

Σημειώνεται πως, στη σκιά των αποκαλύψεων για τον τρόπο λειτουργίας του ιατρείου στο Κολωνάκι, όπου άφησε την τελευταία του πνοή ο Γιώργος Μαζωνάκης, ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών εξέδωσε –κατόπιν εορτής– στις 14 Σεπτεμβρίου ανακοίνωση που περισσότερο εκθέτει τα κενά του ελεγκτικού μηχανισμού παρά καθησυχάζει την κοινή γνώμη.

Ο ΙΣΑ ουσιαστικά ομολογεί την αδυναμία του να προστατεύσει τους πολίτες από παράνομες ιατρικές πράξεις σε φορείς Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και αποποιείται των ευθυνών του επικαλούμενος τη γραφειοκρατία, τον τεράστιο όγκο των ιατρείων και την έλλειψη διωκτικών αρμοδιοτήτων.

Συγκεκριμένα, ο ΙΣΑ αναφέρει ότι υπάρχουν περισσότεροι από 16.500 φορείς (ιατρεία, πολυϊατρεία, διαγνωστικά εργαστήρια) στην Αττική για να δικαιολογήσει το γεγονός ότι είναι αδύνατος ο αδιάλειπτος έλεγχός τους, παραδεχόμενος ανοιχτά ότι οι έλεγχοι αποτυπώνουν απλώς την εικόνα μιας «συγκεκριμένης χρονικής στιγμής».

Παράλληλα, τα στοιχεία που ο ίδιος παραθέτει αποκαλύπτουν τα τεράστια κενά της εποπτείας: από το 2024 έως σήμερα πραγματοποιήθηκαν μόλις περίπου 1.000 έκτακτοι ή δειγματοληπτικοί έλεγχοι και έλεγχοι κατόπιν καταγγελίας.

Ταυτόχρονα, ο ΙΣΑ νίπτει τας χείρας του, υπογραμμίζοντας ότι οι επιτροπές του δεν διαθέτουν εκ του νόμου διωκτικές ή ελεγκτικές εξουσίες ανάλογες με εκείνες άλλων κρατικών αρχών (όπως η ΕΑΔ, το ΣΔΟΕ ή η Αστυνομία), ενώ επιχειρεί την πλήρη αποποίηση των δικών του εποπτικών ευθυνών, καταλήγοντας στο ότι η ευθύνη για κάθε πράξη ή παράλειψη «ανήκει πρωτίστως στον ιατρό».

Δηλώσεις Πλεύρη

Για «θεωρίες συνωμοσίας» έκανε λόγο ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, σχολιάζοντας όσα αποκάλυψε ο ίδιος για τη σχέση του με τον εμπλεκόμενο γιατρό στον θάνατο του Μαζωνάκη, Ηλία Θεοδωρόπουλο, ενώ μίλησε για τον γιατρό του Μαζωνάκη για δεύτερη μέρα.

Υπενθυμίζεται πως, ο κ. Πλεύρης αποκάλυψε ότι στο παρελθόν είχε επισκεφθεί ως ασθενής τον παθολόγο, όταν ο ίδιος αντιμετώπιζε σοβαρή περιπέτεια με την υγεία του και, στη συνέχεια, προβλήματα με τις τιμές των αιματολογικών του εξετάσεων. Όπως έχει γίνει γνωστό ο Θάνος Πλεύρης αντιμετώπισε ένα πρόβλημα υγείας πριν μία δεκαετία περίπου. Όπως είπε, ο Θεοδωρόπουλος ήταν ένας από τους γιατρούς που είχε συμβουλευτεί εκείνη την περίοδο, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι δεν του είχε προτείνει κάποια θεραπεία, αλλά συγκεκριμένες διατροφικές οδηγίες.

Παράλληλα, αποκάλυψε πως, όταν πληροφορήθηκε πως ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε πεθάνει στο συγκεκριμένο ιατρείο, επιχείρησε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον γιατρό, προκειμένου να μάθει τι είχε συμβεί. «Ακόμα και προχθές, όταν έγινε το συμβάν και είδα ότι είναι ο συγκεκριμένος γιατρός, επιχείρησα κιόλας να επικοινωνήσω για να μάθω τι έγινε. Είχε πεθάνει ο Μαζωνάκης στο ιατρείο του. Δεν επιθυμούσε ο ίδιος να μιλήσει. Δεν είχαμε επικοινωνία» σημείωσε.

Κληθείς να σχολιάσει σήμερα τις εν λόγω δηλώσεις του, ο κ. Πλεύρης επανέλαβε αρχικά τα περί γνωριμίας με τον γιατρό και έκανε λόγο για θεωρίες συνωμοσίας που διακινούνται. «Αυτό τον γιατρό τον γνώρισα, περνώντας περιπέτεια με την υγεία μου. Πήγα, τον επισκέφτηκα, δεν μου πρότεινε κάποια θεραπεία. Οι τιμές μου ήταν προβληματικές μετά από αυτό που είχα περάσει […] Μου πρότεινε μια συγκεκριμένη διατροφή και σκευάσματα του εμπορίου, που θα μπορούσαν να βελτιώσουν τις τιμές».

Ακολούθως, αναφέρθηκε στην επαφή που είχε με τον γιατρό και στο επίμαχο τηλεφώνημα μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη. «Διατήρησα μια επαφή μαζί του και, όταν έγινε το συμβάν του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη, σε χρονικό σημείο που έχει βγει η είδηση παντού για ιατρείο στο Κολωνάκι, έκανα κλήση στον συγκεκριμένο γιατρό που γνώριζα, όπως θεωρώ θα έκανε αυτονόητα οποιοσδήποτε γνωρίζει κάποιον. Δεν σήκωσε το τηλέφωνο, μου γύρισε την κλήση να μου πει ότι δεν θέλει να μιλήσει, άρα δεν υπήρξε επικοινωνία». Διερωτήθηκε, μάλιστα, αν θεωρείται «παράλογο» να πάρεις ένα τηλέφωνο να ρωτήσεις κάποιον που ξέρεις τι έγινε…

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ωστόσο, παρουσιάζει η αναφορά του στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας, καθώς ο Γκιουλ συνέδεσε την ικανοποίηση της «προσδοκίας του λαού» για νέα υποψηφιότητα του Ερντογάν με απόφαση που θα μπορούσε να λάβει η Βουλή. Ο Γκιουλ υποστήριξε πως όσοι ψηφίζουν το AKP επιθυμούν «ο Ταγίπ Ερντογάν να συνεχίσει να βρίσκεται επικεφαλής», ενώ, σύμφωνα με την εκτίμησή του, ακόμη και πολίτες που δεν ψήφισαν το κυβερνών κόμμα θεωρούν ότι, απέναντι στις παγκόσμιες συγκρούσεις και προκλήσεις, ο Ερντογάν θα πρέπει να παραμείνει στην ηγεσία της χώρας. «Να είναι υποψήφιος και να τον ψηφίσουμε», είπε χαρακτηριστικά, αποδίδοντας αυτή την άποψη σε μια ευρύτερη κοινωνική προσδοκία.

«Σημαντική συναίνεση» η παραμονή Ερντογάν στην προεδρία

Ο Αμπντουλχαμίτ Γκιουλ υποστήριξε ότι μία από τις σημαντικές συναινέσεις που υπάρχουν στην τουρκική κοινωνία αφορά τη συνέχιση της πολιτικής πορείας του Ερντογάν. «Μία από τις σημαντικές συναινέσεις του λαού μας είναι ο Πρόεδρός μας να συνεχίσει την πορεία του ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και να οδηγήσει την Τουρκία σε ακόμη ισχυρότερη ηγεσία», δήλωσε.

Παράλληλα, επανέλαβε τη θέση του κυβερνώντος κόμματος ότι δεν υπάρχει νομικό ή συνταγματικό κώλυμα για την εκ νέου υποψηφιότητα του Ερντογάν. Η συζήτηση αφορά το συνταγματικό πλαίσιο για τις προεδρικές θητείες, καθώς ο Ερντογάν εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος το 2014, επανεξελέγη το 2018 και στη συνέχεια το 2023.

Η αναφορά στη Βουλή

Το σημείο που ξεχωρίζει από τις δηλώσεις Γκιουλ είναι η ρητή αναφορά στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση. Ο αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του AKP υποστήριξε ότι η Τουρκία χρειάζεται ένα νέο και «πολιτικό» Σύνταγμα και συνέδεσε την προοπτική νέας υποψηφιότητας του Ερντογάν με απόφαση της Βουλής.

«Πιστεύω ότι αυτή η απαίτηση και προσδοκία του λαού μας θα βρει ανταπόκριση και στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευσή μας. Έχουμε πλήρη πεποίθηση ότι, με την απόφαση που θα λάβει και η Βουλή μας, θα ικανοποιηθεί η προσδοκία του λαού μας να είναι εκ νέου υποψήφιος ο Πρόεδρός μας και να εκλεγεί και πάλι Πρόεδρος της Δημοκρατίας», δήλωσε.

Η διατύπωση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεταφέρει τη συζήτηση από το ζήτημα της ερμηνείας των συνταγματικών διατάξεων και στο ενδεχόμενο μιας κοινοβουλευτικής απόφασης που θα μπορούσε να συνδεθεί με την εκ νέου υποψηφιότητα του Ερντογάν.

Το AKP επιμένει στην υποψηφιότητα Ερντογάν

Η δήλωση Γκιουλ έρχεται σε συνέχεια σειράς τοποθετήσεων στελεχών του AKP υπέρ της υποψηφιότητας Ερντογάν στις επόμενες προεδρικές εκλογές. Ο εκπρόσωπος του κόμματος, Ομέρ Τσελίκ, έχει δηλώσει ότι ο υποψήφιος του AKP στις επόμενες εκλογές θα είναι ο Ερντογάν, υπογραμμίζοντας παράλληλα τη σημασία των δηλώσεων του ηγέτη του MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσελί.

«Οι δηλώσεις του κ. Μπαχτσελί είναι εξαιρετικά σημαντικές. Από την πλευρά του κόμματός μας, ο υποψήφιός μας για την προεδρία στις επόμενες εκλογές είναι ο Πρόεδρός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Όλα τα όργανα του κόμματός μας επιδεικνύουν αποφασιστική στάση. Ευχαριστούμε τον κ. Μπαχτσελί για τις δηλώσεις του», είχε δηλώσει ο Τσελίκ.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και πρόσφατη τοποθέτηση του υπεύθυνου του AKP για τις εκλογικές υποθέσεις, Αλί Ιχσάν Γιαβούζ, ο οποίος είχε αναφερθεί στο ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες. Ο Γιαβούζ είχε δηλώσει ότι εκτιμά πως οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν μετά το 2028, σημειώνοντας ωστόσο ότι εάν οι εκλογές «ανανεωθούν» και διεξαχθούν ακόμη και μία εβδομάδα νωρίτερα, ο Ερντογάν θα μπορεί να είναι υποψήφιος.

Η συγκεκριμένη τοποθέτηση συνδέεται με τη συζήτηση για το πώς θα μπορούσε να διαμορφωθεί το εκλογικό χρονοδιάγραμμα, καθώς το ζήτημα της ημερομηνίας των εκλογών αποτελεί κρίσιμο στοιχείο στη συζήτηση για τη δυνατότητα νέας υποψηφιότητας του Ερντογάν.

Το νέο Σύνταγμα στο επίκεντρο

Παράλληλα με το ζήτημα της υποψηφιότητας, ο Γκιουλ επανέφερε το θέμα της ανάγκης για ένα νέο Σύνταγμα. Το AKP υποστηρίζει εδώ και καιρό την ανάγκη αλλαγής του ισχύοντος συνταγματικού πλαισίου, με την κυβέρνηση να κάνει λόγο για ένα νέο, «πολιτικό» Σύνταγμα. Στο πλαίσιο αυτό, η αναφορά του Γκιουλ ότι η προσδοκία για νέα υποψηφιότητα του Ερντογάν μπορεί να βρει ανταπόκριση στη Βουλή προσθέτει μία ακόμη διάσταση στη συζήτηση. Η ακριβής διαδικασία και ο τρόπος με τον οποίο μια κοινοβουλευτική απόφαση θα μπορούσε να επηρεάσει το ζήτημα της υποψηφιότητας αποτελούν, ωστόσο, αντικείμενο της ευρύτερης συνταγματικής και πολιτικής συζήτησης στην Τουρκία.

Σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα που εξέπεμψε ο Γκιουλ είναι σαφές ως προς τη θέση του AKP: το κόμμα θεωρεί ότι ο Ερντογάν μπορεί να είναι εκ νέου υποψήφιος και αναζητά τον θεσμικό δρόμο μέσω του οποίου η συγκεκριμένη πολιτική επιδίωξη θα μπορούσε να υλοποιηθεί.

Η αναφορά στη Βουλή, επομένως, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς δείχνει ότι η συζήτηση για την επόμενη προεδρική υποψηφιότητα του Ερντογάν δεν περιορίζεται πλέον μόνο στο εάν υπάρχει συνταγματικό ή νομικό κώλυμα, αλλά αγγίζει και το ενδεχόμενο κοινοβουλευτικής διαδικασίας.

Δηλαδή το ονομαστικό χρέος της Γενικής Κυβέρνησης δεν παρουσιάζει καθαρή μείωση, αν συγκριθεί το έτος 2026 με το 2019, αλλά εμφανίζει αύξηση κατά 26,4 δισεκατομμύρια ευρώ! Την ίδια περίοδο η κυβέρνηση, 2019-2026, το ελληνικό Δημόσιο έχει πραγματοποιήσει οκτώ διαδοχικές πρόωρες αποπληρωμές δανείων του επίσημου τομέα, συνολικού ύψους περίπου 35,9 δισεκατομμυρίων ευρώ!

Επιπλέον, η αύξηση του ονομαστικού δημοσίου χρέους της Γενικής Κυβέρνησης οφείλεται στο γεγονός ότι το κράτος δεν σταματά να παράγει νέο χρέος για τις τρέχουσες ανάγκες του. Δηλαδή παρά τις πρόωρες αποπληρωμές, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αυξήσει το ονομαστικό δημόσιο χρέος. Αν δεν είχε προβεί σ’ αυτές τις πρόωρες αποπληρωμές το ονομαστικό δημόσιο χρέος της ΓΚ θα ήταν κοντά στα 393 δισ. ευρώ!

Ακόμη και για το 2026 (Α’ εξάμηνο ) σύμφωνα με τον ΟΔΔΗΧ (Δελτίο Δημόσιου Χρέους Νο 122, Ιούνιος 2026) το ύψος του ονομαστικού δημόσιους χρέους μειώθηκε κατά 5,349 δισ. ευρώ, παρότι τα ταμειακά διαθέσιμα μειώθηκαν κατά 8,466 δισ. ευρώ, αυξάνοντας το καθαρό ονομαστικό Δημόσιο Χρέος (ονομαστικό ΔΧ-Ταμειακά διαθέσιμα) κατά 3,117 δισ. ευρώ. 

Το ζητούμενο με το χρέος

Το ονομαστικό χρέος της Ελλάδας (περίπου 358 δισ. ευρώ) δεν μπορεί να αποπληρωθεί ποτέ στην πράξη, ούτε χρειάζεται. Το ζητούμενο θα πρέπει να είναι κατ’ αρχάς η μη αύξησή του, δηλαδή η μη παραγωγή νέων χρεών, κάτι που προφανώς δεν έχει επιτύχει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αυτό που μπορεί να γίνει είναι η μείωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ, ώστε να μπορεί να εξυπηρετηθεί με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος για την οικονομία και κατά συνέπεια για τους Έλληνες πολίτες. Προϋπόθεση βασική η συνεχής μεγέθυνση του ΑΕΠ.

Το μικρότερο κόστος έχει δύο όψεις: Μια χρηματοοικονομική/ δημοσιονομική, δηλαδή μικρότερο κόστος εξυπηρέτηση μέσω της πληρωμής τοκοχρεολυσίων (πληρωμή τόκων και αναχρηματοδότηση χρεολυσίων) και μια σχετιζόμενη με την μικρότερη δυνατή απορρόφηση πόρων από το εισοδηματικό κύκλωμα, ώστε να μην εμποδιστεί η μεγεθυντική διαδικασία της οικονομίας.

Τώρα, τα δάνεια GLF δεν φέρουν επιτοκιακό κίνδυνο είναι “κλειδωμένα” με “αντισταθμίσεις” στις οποίες έχει προβεί ο ΟΔΔΗΧ. Αν η Ελλάδα επέλεγε να μην αποπληρώσει πρόωρα τα δάνεια GLF, ο κρατικός προϋπολογισμός δεν θα είχε καμία επιβάρυνση από μια πιθανή άνοδο του Euribor. Είτε το Euribor πήγαινε στο 0% είτε στο 5%, η Ελλάδα θα συνέχιζε να πληρώνει το ίδιο σταθερό, χαμηλό επιτόκιο μέχρι τη συμβατική λήξη των δανείων αυτών. Ο ΟΔΔΗΧ χρησιμοποίησε παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα (Interest Rate Swaps), και μέσω αυτών μετέτρεψε το κυμαινόμενο επιτόκιο σε σταθερό (γύρω στο 1,5%) για όλη τη διάρκεια ζωής των δανείων. 

Η πρόωρη αποπληρωμή τους προφανώς δεν δημιουργεί κέρδος από τη διαφορά επιτοκίου με το αντίστοιχο επιτόκιο των πόρων που χρησιμοποιήθηκαν για την αποπληρωμή. Μάλλον ζημία προκαλεί διότι τα ταμειακά διαθέσιμα, σύμφωνα με τους υπάρχοντες υπολογισμούς, αποδίδουν 1,76% περίπου. Συνεπώς υπάρχει αρνητικό spread (αρνητικό carry) -0,26%…

Το όφελος από την πρόωρη αποπληρωμή

Το χρηματοοικονομικό όφελος από την πρόωρη αποπληρωμή προέρχεται από το κεφαλαιακό κέρδος που προκύπτει από το “σπάσιμο” των interest rate swaps που αντιστάθμιζαν τα δάνεια GLF και που παύουν να υφίστανται με την πρόωρη αποπληρωμή. Τα swaps υποχρέωναν τις αντισυμβαλλόμενες τράπεζες να πληρώνουν στην Ελλάδα το τρέχον κυμαινόμενο επιτόκιο Euribor3μηνου και να εισπράττουν από τον ΟΔΔΗΧ το “κλειδωμένο” σταθερό επιτόκιο 1,5%.

Αυτή η θετική διαφορά (που διακυμαίνεται με βάση την τιμή του Euribor 3μηνου) αποτελεί κεφαλαιακό κέρδος υπέρ της Ελλάδος για όλα τα έτη ζωής του δανείου. Άρα όσο υψηλότερη η τιμή του Euribor 3μηνου, τόσο μεγαλύτερο το κέρδος για την Ελλάδα. Φυσικά ισχύει και το αντίθετο στην περίπτωση μείωσης του Euribor.  

Εκείνο που μπορούμε να σημειώσουμε είναι το εξής: Ο ΟΔΔΗΧ εκτίμησε ότι κατά πάσα πιθανότητα το Euribor 3μηνου έχει φθάσει σε επίπεδο υψηλό και μάλλον έχει περισσότερες πιθανότητες να μειωθεί παρά να αυξηθεί μελλοντικά και έσπευσε να κατοχυρώσει τα κεφαλαιακά κέρδη. Όμως οι πρόσφατες εξελίξεις για την εξέλιξη των επιτοκίων φαίνεται να μην τον δικαιώνουν. Τα επιτόκια μάλλον θα αυξηθούν…

Για επικοινωνιακούς λόγους… 

Προφανώς διαπιστώνεται βιασύνη για την πρόωρη αποπληρωμή και μάλλον γίνεται κυρίως για πολιτικούς και επικοινωνιακούς λόγους (για να παρουσιαστεί μια εντυπωσιακή και γρήγορη μείωση του δείκτη ΔΧ/ΑΕΠ στις αγορές και στους ψηφοφόρους, θυσιάζοντας ένα μέρος των καθαρών χρηματοοικονομικών κερδών που θα είχαμε αν περιμέναμε. Άρα μπορεί να καταλογιστεί λάθος timing. Το να ρευστοποιείς ένα περιουσιακό στοιχείο (το swap) που σου αποφέρει κέρδη ενώ η αγορά ανεβαίνει, χρηματοοικονομικά θεωρείται πρόωρη έξοδος.

Επίσης η μείωση των διαθεσίμων σε ένα περιβάλλον γεωπολιτικής αστάθειας αυξάνει το ρίσκο της χώρας. Ήδη η παγκόσμια αγορά ομολόγων βρίσκεται σε αναταραχή με σαφείς ενδείξεις ανόδου: Η απόδοση των 10ετών κρατικών ομολόγων της Ιαπωνίας άγγιξε το 3% για πρώτη φορά από το 1996, οι αποδόσεις των 30ετών βρετανικών ομολόγων έφτασαν στο υψηλότερο επίπεδο από το 1998, ενώ η απόδοση του 10ετούς αμερικανικού κρατικού ομολόγου ανέβηκε σε επίπεδα που είχαν να καταγραφούν από τον Ιανουάριο του περασμένου έτους.

Η απόδοση του δείκτη του Bloomberg για τα κρατικά ομόλογα παγκοσμίως αυξήθηκε στο 3,72%, το υψηλότερο επίπεδο από τα μέσα του 2008. Μην ξαναρχίσουμε πάλι τα παραμύθια της «θωρακισμένης οικονομίας» και ότι η Ελλάδα «δανείζεται χαμηλότερα από την Ιταλία και Γαλλία»... Η μυλωνού τον άνδρα της με τους πραγματευτάδες!

Νομίζω ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από την προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης από την κυβέρνηση μιας χρηματοοικονομικής πράξης, σε καθεστώς αβεβαιότητας, αμφιβόλου συνέπειας τόσο χρηματοοικονομικά (με βάση το κόστος ευκαιρίας) όσο οικονομικά, αλλά και με βάση το διεθνές περιβάλλον… 

Το ενιαίο “φιλομεταναστευτικό” αφήγημα όλων των παραπάνω είναι ότι για το μεταναστευτικό διαμαρτύρονται πλέον μόνο οι “ακροδεξιοί”, οι “ρατσιστές”, οι “ξενόφοβοι” κλπ, οι οποίοι, με τη σειρά τους, υποστηρίζουν ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις σε συνεργασία με την βρυξελλιώτικη γραφειοκρατία απεργάζονται με την μεταναστευτική πολιτική τους ουσιαστικά την διάλυση των ευρωπαϊκών κοινωνιών.  

Έτσι όμως μπορεί κανείς να ερμηνεύσει και γιατί δεν ενδιαφέρει την επίσημη Πολιτεία η εκπόνηση μιας όντως αξιόπιστης μελέτης-έρευνας για το πώς αντιμετωπίζει πραγματικά το μεταναστευτικό η ελληνική κοινωνία, παρότι, ως γνωστόν, μοιράζονται (συχνά με απευθείας ανάθεση) δεκάδες εκατομμύρια για κάθε είδους μελέτες, πολύ αμφιβόλου σκοπιμότητας και μηδενικού αποτελέσματος. Μια εμπειρική εικόνα αποκομίζει κανείς εύκολα βέβαια αν περιδιαβεί τα υπάρχοντα γκέτο της ευρύτερης περιοχής του κέντρου των Αθηνών ή αν ρωτήσει για τις εμπειρίες τους κάποιους από τους εναπομείναντες σε αυτά τα γκέτο Έλληνες. 

Έτσι, όποιος θέλει να έχει μια σαφή εικόνα, στη βάση μιας αξιόπιστης επιστημονικής προσέγγισης του θέματος, είναι υποχρεωμένος να καταφύγει σε σχετικές έρευνες που έγιναν πρόσφατα σε κεντροευρωπαϊκές χώρες, με ανάλογο πληθυσμό με την Ελλάδα. Και μια τέτοια είναι η Αυστρία, όπου πραγματοποιήθηκε φέτος από το Ινστιτούτο δημοσκοπήσεων Peter Hajek Public Opinion Strategies (*) μια έρευνα με τίτλο “Τι σκέφτεται η Αυστρία;” (Was denkt Österreich?) (*).

Στη μελέτη ξεκαθαρίζεται κατ’ αρχάς τι σημαίνει για τους Αυστριακούς η περίφημη λέξη “ενσωμάτωση” (Integration), που τόσο δείχνουν να εμπιστεύονται οι ευρωπαϊκές ελίτ και γενικά ο “προοδευτικός” κόσμος, παρότι όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι παρά τη διάθεση δισεκατομμυρίων ευρώ η “ενσωμάτωση” δεν προχωρά όπως την φαντάζονται, ή μάλλον απέτυχε. 

Τι πιστεύει η Αυστρία για το μεταναστευτικό

Για τους Αυστριακούς λοιπόν “ενσωμάτωση” σημαίνει: Η αναγνώριση/αποδοχή των νόμων (77%), ο σεβασμός στις αξίες και τους τρόπους συμπεριφοράς (75%), η καλή γνώση των γερμανικών (71%), η εργασία ή η εκπαίδευση (70%) και η ικανότητα αυτοσυντήρησης (69%). Η μεγάλη πλειοψηφία που βλέπει τη μετανάστευση με σκεπτικισμό δίνει έμφαση κυρίως στους προβληματικούς τομείς της γλώσσας, του δικαίου και της αγοράς εργασίας. Όσοι πάλι είναι πιο ανεχτικοί απέναντί της αναφέρουν συχνότερα τη συμμετοχή των μεταναστών σε “περίεργους” συλλόγους και την μικρή κοινωνική τους δεκτικότητα.

Στα μεγαλύτερα προβλήματα ενσωμάτωσης συγκαταλέγονται η βία για λόγους τιμής και η έλλειψη σεβασμού προς τις γυναίκες (90%), και ακολουθούν, με 89%, η ανεργία, η λήψη κοινωνικών επιδομάτων από μετανάστες (στη Γερμανία 3 στους 4 αποδέκτες επιδομάτων είναι μετανάστες, ενώ αποτελούν μόνο το 20% του συνολικού πληθυσμού), η απόρριψη της αυστριακής κουλτούρας και η έλλειψη γνώσης της γερμανικής γλώσσας. Επιπλέον, ένας στους δύο θα ενοχλούνταν αν είχε μουσουλμάνους γείτονες, το 63% πρόσφυγες και το 53% Ρομά. Τέλος, το 72% αισθάνεται ανασφάλεια σε περιοχές με υψηλό ποσοστό αλλοδαπών, ενώ το 70% νιώθει το ίδιο εκεί όπου δεν μιλιούνται καθόλου γερμανικά.

Οι κοινωνικές συνέπειες της μετανάστευσης αντιμετωπίζονται επίσης κριτικά από πολλούς από τους ερωτηθέντες και αφορά: Κοινωνικό σύστημα (50%), ασφάλεια (47%), εκπαίδευση (45%), αγορά κατοικίας (41%), κοινωνική συνοχή (35%). Χαμηλότερο είναι το ποσοστό σε θετικές επιπτώσεις της μετανάστευσης, κυρίως στους τομείς της έρευνας (24%), καθώς με 21% του πολιτισμού και τού δημογραφικού. Τέλος, μια σαφώς αυξανόμενη τα τελευταία χρόνια πλειοψηφία των Αυστριακών θεωρεί δικαιολογημένη την ανησυχία για την πολιτιστική ταυτότητα της χώρας τους. Από το 2018, το ποσοστό αυτό έχει αυξηθεί από 57% σε 75%.

Στην Αυστρία είναι η τέταρτη σχετική έρευνα που γίνεται τα τελευταία οκτώ χρόνια. Μήπως ήρθε η ώρα να τολμήσει κάποιος και στην Ελλάδα να πράξει κάτι ανάλογο; Τουλάχιστον έτσι δεν θα μπορεί κανείς πλέον να χρησιμοποιεί σε ιδεολογικό επίπεδο το εκάστοτε αφήγημά του για την μετανάστευση, ούτε καν ο “αντιναταβιστής”, κατά δήλωσή του, πρωθυπουργός μας.

(*) Όλη η έρευνα υπάρχει (στα γερμανικά) : “Was denkt Österreich?”.

ΥΓ (άνευ σχολίου): Πως ψήφισαν οι μετανάστες στις πρόσφατες εκλογές στη Σουηδία, σε σχέση με τα δύο σημαντικότερα φιλομεταναστευτικά κόμματα (S και V) και τα δύο μεγαλύτερα κόμματα που βλέπουν κριτικά την μετανάστευση (M και SD):