Το γεγονός δεν είναι μια απλή επικοινωνιακή αστοχία. Είναι σύμπτωμα ενός βαθύτερου προβλήματος: Όταν η πραγματική στρατηγική δυσκολεύεται να παραγάγει αποτελέσματα, η πολιτική επικοινωνία αρχίζει να υποκαθιστά την πραγματικότητα. Το ίδιο “σκηνικό” επαναλήφθηκε και την μεθεπομένη ημέρα 1/2 Σεπτεμβρίου με τον Τραμπ να εκτοξεύει νέες απειλές για επικείμενη ολική καταστροφή του Ιράν. Ο Τραμπ υποσχέθηκε έναν σύντομο πόλεμο. Έξι μήνες αργότερα, όμως, ο πόλεμος συνεχίζεται…

Ο Τραμπ μπήκε στη σύγκρουση με το γνώριμο δόγμα της προσωπικής ισχύος: Πίεση, απειλή, συντριπτική στρατιωτική δύναμη και γρήγορη επιβολή μιας συμφωνίας. Όμως ένας πόλεμος δεν τελειώνει επειδή ο πρόεδρος δηλώνει ότι …τελείωσε! Όσες φορές και αν το πει.

Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ουάσιγκτον. Έξι μήνες μετά την έναρξη της σύγκρουσης, το ιρανικό καθεστώς παραμένει στη θέση του, το Στενό του Ορμούζ δεν έχει “ανοίξει”, τα αμερικανικά αποθέματα όπλων βρίσκονται επικίνδυνα χαμηλά και η Διοίκηση Τραμπ αναζητά πλέον τρόπους να μειώσει τη στρατιωτική επιβάρυνση, μέσω οικονομικής πίεσης. Εκτιμάται ότι η στρατιωτική ισχύς χρησιμοποιήθηκε χωρίς να έχει προηγουμένως καθοριστεί με σαφήνεια ποιο ακριβώς πολιτικό αποτέλεσμα θα θεωρηθεί νίκη!

Το πρόβλημα δεν λύνεται με περισσότερες απειλές

Η βασική αδυναμία της στρατηγικής Τραμπ είναι η σύγχυση ανάμεσα στην κλιμάκωση και την επίτευξη στόχων. Κάθε φορά που η προηγούμενη πίεση δεν παράγει το επιθυμητό αποτέλεσμα, η απάντηση είναι μια νέα απειλή, ένα νέο “κούφιο” τελεσίγραφο, ή μια νέα επίδειξη ισχύος.

Όμως η στρατηγική δεν είναι διαγωνισμός έντασης, αλλά η ικανότητα να μετατρέπεις την ισχύ σε πολιτικό αποτέλεσμα. Αυτό ακριβώς είναι που λείπει. Η Ουάσιγκτον έχει βομβαρδίσει, έχει επιβάλει κυρώσεις, έχει απειλήσει, έχει πιέσει το Ιράν οικονομικά και έχει επιχειρήσει να ελέγξει τη θαλάσσια κυκλοφορία. Η Τεχεράνη όμως εξακολουθεί να διαθέτει την ικανότητα να απαντά, και να επιβάλλει κόστος στην παγκόσμια οικονομία.

Από την “αμερικανική νίκη” στην ενεργειακή κρίση

Το μεγαλύτερο στρατηγικό παράδοξο βρίσκεται στο Στενό του Ορμούζ. Η αμερικανική επέμβαση υποτίθεται ότι θα ενίσχυε την ασφάλεια και θα αποκαθιστούσε την ελεύθερη ναυσιπλοΐα. Αντί γι’ αυτό, η σύγκρουση άφησε το σημαντικότερο ενεργειακό πέρασμα του πλανήτη σε κατάσταση σοβαρής ανασφάλειας.

Η ναυτιλιακή κίνηση έχει μειωθεί δραματικά και οι τιμές του πετρελαίου αντέδρασαν ανοδικά μετά την επανέναρξη των αμερικανοϊρανικών εχθροπραξιών, με την τιμή αργού πετρελαίου Brent να φθάνει την 2 Σεπτεμβρίου ακόμα και τα 95 το βαρέλι. Η Ουάσιγκτον ξεκίνησε τον πόλεμο για να αλλάξει τη συμπεριφορά του Ιράν και κατέληξε να αντιμετωπίζει μια κρίση που απειλεί την παγκόσμια οικονομία.

Η επικοινωνία του Τραμπ γίνεται μέρος του προβλήματος. Κάνει έναν πόλεμο σε μεγάλο βαθμό μέσω των κοινωνικών δικτύων. Οι αναρτήσεις του δεν λειτουργούν απλώς ως πολιτική επικοινωνία. Ο ίδιος πιστεύει ότι λειτουργούν ως μέρος στρατηγικής πίεσης. Όμως όταν ένας πρόεδρος χρησιμοποιεί μια εικόνα με τεχνητή νοημοσύνη για να παρουσιάσει μια επίθεση που δεν έχει επιβεβαιωθεί, η γραμμή ανάμεσα στην αποτροπή, την προπαγάνδα και την παραπληροφόρηση γίνεται επικίνδυνα δυσδιάκριτη.

Η ισχύς των Ηνωμένων Πολιτειών βασίζεται πάνω από στρατιωτικές δυνατότητες στην αξιοπιστία. Όταν οι σύμμαχοι δεν γνωρίζουν εάν μια δραματική εικόνα που δημοσιεύει ο πρόεδρος είναι πραγματικό πολεμικό υλικό ή προϊόν τεχνητής νοημοσύνης, αυτή απλά…. διαβρώνεται.

Το πραγματικό τίμημα

Και εδώ επιστρέφουμε στους αριθμούς. Σε μία απόρρητη αξιολόγηση (SDOB) της 14ης Αυγούστου, σύμφωνα με τη Washington Post η Στρατιωτική Ηγεσία ενημέρωσε τον υπουργό «Πολέμου» ότι οι παρατεταμένες επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας στη Μέση Ανατολή κινδυνεύουν να αποδυναμώσουν τις δυνατότητες των ΗΠΑ αλλού. Μόλις ένα μέρος του στόλου των αντιτορπιλικών είναι διαθέσιμο για νέες αναπτύξεις. Τα αποθέματα πυραύλων έχουν πιεστεί. Δυνάμεις που θα μπορούσαν να αποτελούν στρατηγική εφεδρεία παραμένουν δεσμευμένες στη Μέση Ανατολή.

Μια υπερδύναμη πρέπει να διατηρεί εφεδρείες. Πρέπει να μπορεί να αντιμετωπίσει μια δεύτερη κρίση. Πρέπει να μπορεί να αποτρέψει έναν αντίπαλο που παρακολουθεί την πρώτη κρίση. Εάν η αμερικανική στρατιωτική ισχύς απορροφάται από έναν πόλεμο, χωρίς σαφή ημερομηνία λήξης, η Ουάσιγκτον δεν χάνει απλώς πυρομαχικά. Χάνει επιλογές.

Αυτό ακριβώς παρακολουθούν η Μόσχα και το Πεκίνο. Ο Πούτιν βλέπει μια Αμερική που δυσκολεύεται να τερματίσει έναν πόλεμο στη Μέση Ανατολή, ενώ εξακολουθεί να έχει δεσμεύσεις στην Ευρώπη. Ο Σι Tζινπίνγκ βλέπει κάτι ακόμη πιο σημαντικό, μια Ουάσιγκτον που δυσκολεύεται να μεταφέρει στρατιωτικούς πόρους στον Ινδό-Ειρηνικό, στη Μέση Ανατολή και στην Ευρώπη ταυτόχρονα.

Το Πεκίνο δεν χρειάζεται να επιτεθεί. Αρκεί να περιμένει. Να παρατηρεί πόσα πλοία είναι διαθέσιμα. Πόσα πυρομαχικά έχουν απομείνει. Πόσο γρήγορα αναπληρώνονται. Πόσο αντέχουν οι σύμμαχοι. Και πόσο πολιτικά ανεκτός γίνεται ένας μακροχρόνιος πόλεμος για την αμερικανική κοινωνία.

Ο Τραμπ στερείται στρατηγικής εικόνας

Η κριτική στον Τραμπ δεν αφορά στην χρησιμοποίηση της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος αλλά για ποιόν σκοπό έκανε χρήση της! Ένας πρόεδρος μπορεί να διατάξει επιτυχημένα αεροπορικά πλήγματα και παρ’ όλα αυτά να αποτύχει στρατηγικά. Μπορεί να καταστρέψει στόχους και να μην καταστρέψει την ικανότητα του αντιπάλου να συνεχίσει τον πόλεμο. Μπορεί να απειλεί με «συντριπτική δύναμη» και την ίδια στιγμή να εξαντλεί τα αποθέματα που χρειάζεται για τον επόμενο πόλεμο. Και μπορεί να παρουσιάζει μέσω AI μια υποτιθέμενη νίκη που δεν συνέβη, την ώρα που η πραγματικότητα δείχνει ότι ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει!

Ένας πρόεδρος που θέλει να κάνει την Αμερική «ισχυρή ξανά» κινδυνεύει να υπερεκτείνει την αμερικανική ισχύ σε έναν αδιέξοδο πόλεμο χωρίς καθαρό τέλος. Και αυτό είναι πολύ πιο σοβαρό από ένα κακό tweet.

Το πραγματικό στρατηγικό αδιέξοδο

Η Αμερική δεν έχει πάψει να είναι υπερδύναμη. Όμως έχει φτάσει σε ένα σημείο όπου η στρατιωτική της ισχύς, οι παγκόσμιες δεσμεύσεις της και οι πολιτικοί στόχοι της δεν βρίσκονται πλέον σε ασφαλή ισορροπία. Ο Τραμπ βέβαια δεν δημιούργησε όλα αυτά τα προβλήματα. Αλλά η επιλογή του να αντιμετωπίσει το Ιράν με έναν συνδυασμό στρατιωτικής κλιμάκωσης, οικονομικού στραγγαλισμού και προσωπικής διπλωματίας μέσω κοινωνικών δικτύων, τα έχει οξύνει. Και το πιο επικίνδυνο είναι ότι δεν υπάρχει ακόμη σαφής στρατηγική εξόδου.

Από την αρχή αυτού το πολέμου ο γράφων δεν σταμάτησε να επισημαίνει ότι ένας πόλεμος χωρίς σαφείς προτεραιοποιημένους και ρεαλιστικούς στόχους, χωρίς διακριτό τερματισμό και χωρίς βιώσιμη στρατηγική εξόδου γίνεται εύκολα πόλεμος χωρίς τέλος. Και ένας πόλεμος χωρίς τέλος γίνεται, αργά ή γρήγορα, στρατηγική εξάντληση.

Οι προσωπικές ευθύνες του Τραμπ

Ο Τραμπ δεν ευθύνεται για όλα τα δομικά προβλήματα της αμερικανικής ισχύος. Ευθύνεται όμως για τον τρόπο με τον οποίο επέλεξε να τη χρησιμοποιήσει. Και τώρα η Ουάσιγκτον βρίσκεται μπροστά στο κλασικό στρατηγικό δίλημμα. Αν σταματήσει, υπάρχει ο κίνδυνος να εμφανιστεί ότι υποχώρησε, χωρίς να πετύχει τους στόχους της. Εάν συνεχίσει, αυξάνει την κατανάλωση πυρομαχικών, τη φθορά των δυνάμεων και τον κίνδυνο μιας ακόμη μεγαλύτερης περιφερειακής σύγκρουσης. Ο ορισμός της στρατηγικής παγίδευσης.

Υπάρχει όμως και άλλο πρόβλημα, που αφορά προσωπικά τον Τραμπ. Η υπερβολική προσωποποίηση της στρατηγικής. Ο Αμερικανός πρόεδρος χρησιμοποιεί το Truth Social, όχι απλώς ως μέσο πολιτικής επικοινωνίας, αλλά όπως προαναφέραμε ως εργαλείο άσκησης… στρατηγικής πίεσης. Η αποτροπή απαιτεί αξιοπιστία. Και η αξιοπιστία απαιτεί η απειλή να συνδέεται με πραγματικές δυνατότητες και πραγματικές αποφάσεις. Όταν η επικοινωνία προηγείται της στρατηγικής, η απειλή κινδυνεύει να μετατραπεί σε μπλόφα.

Η ανάρτηση για το Χαργκ είναι χαρακτηριστική. Σε μια στιγμή κατά την οποία ο κόσμος χρειάζεται αξιόπιστη πληροφόρηση για το εάν έχει πραγματοποιηθεί μια σημαντική στρατιωτική επίθεση, ο πρόεδρος των ΗΠΑ παρουσιάζει μια ψευδή εικόνα. Ακόμη κι αν ο στόχος ήταν η ψυχολογική πίεση προς την Τεχεράνη, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι το αντίθετο.

Το μεγαλύτερο λάθος

Εδώ βρίσκεται τελικά, η ουσία. Ένας Αμερικανός πρόεδρος δεν έχει την πολυτέλεια να σκέφτεται μόνο την τρέχουσα σύγκρουση. Πρέπει να σκέφτεται και την επόμενη. Κάθε πύραυλος Τόμαχωκ που εκτοξεύεται σήμερα, δεν είναι διαθέσιμος αύριο. Κάθε αντιτορπιλικό που παραμένει επί μήνες σε παρατεταμένη ανάπτυξη, δεν είναι διαθέσιμο για μια άλλη κρίση. Κάθε μονάδα που δεσμεύεται στη Μέση Ανατολή μειώνει, έστω προσωρινά, τη στρατηγική εφεδρεία των ΗΠΑ.

Και αυτή η εφεδρεία είναι ακριβώς που χρειάζεται η Αμερική για να αποτρέψει τη Ρωσία στην Ευρώπη και την Κίνα στον Ινδό-Ειρηνικό. Ο Τραμπ μπορεί να κερδίζει τακτικές αναμετρήσεις, αλλά κινδυνεύει να καταναλώνει τη στρατηγική εφεδρεία που χρειάζεται για να κερδίσει τον επόμενο πόλεμο.

Η στρατιωτική ισχύς, όσο συντριπτική και αν είναι, δεν αποτελεί από μόνη της στρατηγική. Η χρήση της χωρίς σαφή πολιτικό σκοπό, ρεαλιστικούς και ιεραρχημένους στόχους, σαφή κριτήρια επιτυχίας και, κυρίως, σχέδιο τερματισμού μπορεί να μετατραπεί σε στρατηγική αποτυχία. Ο Τραμπ φαίνεται να βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπος με το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που υπερεκτίμησε την ικανότητα της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος να επιβάλει γρήγορα πολιτική λύση στο Ιράν.

Η συνέχιση του πολέμου αυξάνει το κόστος, δεσμεύει δυνάμεις και πυρομαχικά, περιορίζει τη στρατηγική εφεδρεία και αυξάνει τον κίνδυνο ευρύτερης περιφερειακής ανάφλεξης. Η διακοπή του, από την άλλη, χωρίς μια συμφωνία που να μπορεί να παρουσιαστεί ως αποτέλεσμα της αμερικανικής πίεσης, δημιουργεί τον κίνδυνο να εκληφθεί ως υποχώρηση.

Η Αμερική δεν πρέπει να αξιολογεί τη στρατηγική της μόνο με βάση το εάν κερδίζει την τρέχουσα αναμέτρηση, αλλά και με βάση το τι δυνατότητες θα της απομένουν μετά από αυτήν. Μια υπερδύναμη που καταναλώνει τη στρατηγική της εφεδρεία σε έναν πόλεμο χωρίς σαφές τέλος, κινδυνεύει να αποδυναμώσει την αποτρεπτική της ικανότητα απέναντι σε άλλους, πολύ πιο μακροπρόθεσμους ανταγωνιστές. Αυτό είναι, τελικά, το πραγματικό αδιέξοδο του Τραμπ, ένας πόλεμος που ξεκίνησε ως επίδειξη αμερικανικής ισχύος κινδυνεύει να εξελιχθεί σε δοκιμασία των ορίων της!

Φάση Α: Aποκλεισμός της αριστερής και της μεσαίας λωρίδας από τo 50,8o χλμ. έως και το 54,1^ο χλμ., με την κυκλοφορία να διεξάγεται από τη δεξιά λωρίδα.

Φάση Β: Αποκλεισμός της δεξιάς και της μεσαίας λωρίδας, καθώς και της Λωρίδας Έκτακτης Ανάγκης (Λ.Ε.Α.) από το 50,8^ο χλμ. έως και το 54,1^ο χλμ., με την κυκλοφορία να διεξάγεται από την αριστερή λωρίδα.

Σημειώνεται ότι, οι εργασίες θα πραγματοποιούνται Δευτέρα με Παρασκευή από τις 18:00 έως και τις 06:00 της επόμενης ημέρας.

Σε περίπτωση ταχύτερης ολοκλήρωσης των εργασιών, η κυκλοφορία θα αποκατασταθεί νωρίτερα από τον προγραμματισμένο χρόνο.

Η Νέα Οδός έχει λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ασφάλεια και εξυπηρέτηση των οδηγών, ενώ σχετικές προσωρινές σημάνσεις θα τοποθετηθούν με στόχο την πλήρη ενημέρωση όλων των οδηγών.

Η Νέα Οδός ευχαριστεί για την κατανόηση και εφιστά την προσοχή των οδηγών καθώς οι τελευταίοι οφείλουν να συμμορφώνονται πλήρως με τη σχετική σήμανση.

Στόχος του Συνεδρίου είναι η ανάλυση των δομικών αλλαγών που έχουν προκύψει στην Μέση Ανατολή μετά την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς πριν από τρία χρόνια, τον καταστροφικό πόλεμο στη Γάζα, τον πόλεμο στο Ιράν και το Λίβανο, αλλά και την πτώση του καθεστώτος Άσαντ και τις εξελίξεις στον τομέα της Ενέργειας.

Στόχος της διήμερης εκδήλωσης είναι η διαμόρφωση μίας ολοκληρωμένης Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για την Μέση Ανατολή που θα βασίζεται στο σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της περιφερειακής συνεργασίας.

Ο αντιπρόεδρος του S&D και επικεφαλής της Ειδικής Ομάδας (Task Force) για τη Μέση Ανατολή, Γιάννης Μανιάτης με αφορμή τη διοργάνωση της εκδήλωσης δήλωσε:

«Οι εξελίξεις στην Μέση Ανατολή τα τελευταία τρία χρόνια είναι ραγδαίες, παρόλα αυτά η Ευρώπη είναι πλήρως απούσα, ενώ χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Τουρκία αυξάνουν την επιρροή τους. Στόχος του Διήμερου Συνεδρίου είναι η ανάλυση της κατάστασης και η διαμόρφωση μίας ολοκληρωμένης Ευρωπαϊκής Στρατηγικής που θα βασίζεται στο Διεθνές Δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης και της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και θα προωθεί την ειρήνη και τη συνεργασία στην περιοχή. Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο».

Το 1963, επισημοποιήθηκε η συνεργασία του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη με τη Honda μέσω της συμφωνίας αποκλειστικής εισαγωγής και διανομής των μοτοσυκλετών Honda στην Ελλάδα ενώ το 1968, η συνεργασία επεκτάθηκε στα επιβατικά αυτοκίνητα, και εν συνεχεία στις μηχανές θαλάσσης και τα προϊόντα παραγωγής ισχύος.

Η Honda αποτελεί έναν από τους κορυφαίους ομίλους mobility παγκοσμίως, με περισσότερα από 75 χρόνια ιστορίας και παρουσία σε περισσότερες από 150 χώρες. Με δραστηριότητα που εκτείνεται από τα αυτοκίνητα και τις μοτοσυκλέτες έως τις εξωλέμβιες μηχανές, τους κινητήρες και τις προηγμένες τεχνολογίες κινητικότητας, η Honda έχει χτίσει τη διεθνή της φήμη πάνω στην καινοτομία, την αξιοπιστία και τη μηχανολογική υπεροχή. Ως ο μεγαλύτερος κατασκευαστής μοτοσυκλετών στον κόσμο και ένας από τους σημαντικότερους κατασκευαστές αυτοκινήτων διεθνώς, συνεχίζει να επενδύει στην τεχνολογική εξέλιξη, με στόχο να προσφέρει λύσεις κινητικότητας που συνδυάζουν κορυφαία ποιότητα, οδηγική απόλαυση και βιώσιμη ανάπτυξη.

Η παρουσία του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη και της Honda στην 90ή ΔΕΘ συνδέει την ιαπωνική μηχανολογική παράδοση με τη σύγχρονη τεχνολογία και την εξέλιξη της κινητικότητας. Εκφράζοντας το πνεύμα του “The Power of Dreams”, η Honda συνεχίζει να εξελίσσει προϊόντα και τεχνολογίες με επίκεντρο τον άνθρωπο, προσφέροντας περισσότερη ελευθερία, άνεση και χαρά στην καθημερινή ζωή. Μέσα από τη συμμετοχή της, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν τη Honda ως έναν ολοκληρωμένο οργανισμό mobility, με λύσεις για το παρόν και το μέλλον, σε ξηρά και θάλασσα.

Στην κατηγορία των αυτοκινήτων, η Honda θα παρουσιάσει τα Prelude, HR-V και Civic, αναδεικνύοντας την προηγμένη υβριδική τεχνολογία e:HEV, τον δυναμικό σχεδιασμό και την οδηγική εμπειρία που χαρακτηρίζουν τη σύγχρονη γκάμα της μάρκας.

Επιπλέον, στις μοτοσυκλέτες, τα CB1000GT, CBR1000RR-R SP, CB1000F, Africa Twin, Transalp, SH350i και X-ADV συνθέτουν μια γκάμα που καλύπτει διαφορετικές ανάγκες και στυλ οδήγησης, απευθυνόμενη τόσο σε έμπειρους αναβάτες όσο και σε όσους αναζητούν έναν πιο ευέλικτο και συναρπαστικό τρόπο μετακίνησης. Από την καθημερινή μετακίνηση και την περιπέτεια έως τη σπορ οδήγηση και τις μεγάλες διαδρομές, τα μοντέλα αυτά αναδεικνύουν την τεχνογνωσία, την αξιοπιστία και το πάθος της Honda για τους δύο τροχούς.

Παράλληλα, η Honda θα παρουσιάσει τις πιο πρόσφατες εξελίξεις της και στον τομέα των εξωλέμβιων κινητήρων για το 2026, με τη BF350. Με έμφαση στην απόδοση, την αξιοπιστία, την οικονομία καυσίμου και την προηγμένη τεχνολογία, η Honda προσφέρει λύσεις που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της θαλάσσιας αναψυχής και της επαγγελματικής χρήσης.

Κρίσιμος παράγοντας αβεβαιότητας παραμένει η επανεμφάνιση του φαινομένου El Niño, για το οποίο η NOAA εκτιμά πιθανότητα 90% κατά το Β΄εξάμηνο του 2026. Ωστόσο, το ενδιαφέρον της αγοράς αναμένεται να επικεντρωθεί το επόμενο διάστημα στην ένταση και την έκταση του φαινομένου, καθώς ο βαθμός επίδρασής τους στις καλλιέργειες αναμένεται να διαμορφώσει τις τιμές των αγροτικών προϊόντων. Σε επιμέρους επίπεδο προϊόντων, η αγορά σιταριού εμφανίζεται σχετικά επαρκώς εφοδιασμένη, συγκρατώντας τις ανοδικές πιέσεις, με τον ανοδικό κίνδυνο να παραμένει σε περίπτωση γεωπολιτικής κλιμάκωσης ή δυσμενών καιρικών εξελίξεων. Οι προοπτικές για τη ζάχαρη παραμένουν θετικές, με το ενδεχόμενο αποδυνάμωσης των μουσώνων στην Ινδία και την Ταϊλάνδη λόγω El Niño να συνιστά τον κυριότερο ανοδικό κίνδυνο. Για το καλαμπόκι, η αναμενόμενη ικανοποιητική σοδειά αναμένεται να συγκρατήσει τις τιμές, ενώ στη σόγια η ισχυρή ζήτηση από τη βιομηχανία επεξεργασίας, η παραγωγή βιοκαυσίμων και οι απρόσκοπτες κινεζικές εισαγωγές αναμένεται να παρέχουν στήριξη στις τιμές. Η αγορά χυμού πορτοκαλιού εισέρχεται σε φάση εξομάλυνσης, ωστόσο η εν εξελίξει περίοδος τυφώνων στις ΗΠΑ διατηρεί αυξημένους τους κινδύνους για την προσφορά. Για το ρύζι, η ενδεχόμενη μείωση βροχοπτώσεων στην Ινδία και τη Νοτιοανατολική Ασία θα μπορούσε να πλήξει την παραγωγή και να επιδεινώσει τις παγκόσμιες επισιτιστικές ανισορροπίες. Η αγορά βαμβακιού διατηρεί ευνοϊκό ισοζύγιο με τη ζήτηση για ίνες να υποστηρίζει τις τιμές, ενώ στα βοοειδή η συρρίκνωση της παραγωγής δύναται να στηρίξει τις τιμές, ωστόσο η υποχώρηση της ασιατικής ζήτησης και τα υψηλά επίπεδα αποτίμησης αναμένεται να συγκρατήσουν την περαιτέρω άνοδο των τιμών.

Σε μηνιαίο επίπεδο, ο δείκτης των αγροτικών προϊόντων ενισχύθηκε κατά 5,60% καταγράφοντας σαφή υπεραπόδοση έναντι του ευρύτερου δείκτη των εμπορευμάτων (+3,74%). Η άνοδος αντανακλά την αυξημένη ανησυχία των αγορών, για τις προοπτικές της παγκόσμιας προσφοράς εξαιτίας των δυσμενών καιρικών συνθηκών σε βασικές παραγωγικές περιοχές και των επίμονων γεωπολιτικών εντάσεων, που συνεχίζουν να διαταράσσουν τις αλυσίδες εφοδιασμού και τις διεθνείς εμπορικές ροές. Επιπροσθέτως, η αποδυνάμωση του δολαρίου λειτούργησε υποστηρικτικά για τις τιμές των αγροτικών εμπορευμάτων, ενισχύοντας τη διεθνή ζήτηση. Καθώς οι κίνδυνοι από την πλευρά της προσφοράς εξακολουθούν να παραμένουν αυξημένοι, εκτιμάται ότι η μεταβλητότητα και οι ανοδικές πιέσεις στις τιμές των αγροτικών προϊόντων ενδέχεται να διατηρηθούν το επόμενο χρονικό διάστημα.

Το Δελτίο Τιμών Αγροτικών Προϊόντων, το οποίο υλοποιείται, για τον Αγροτικό Τομέα της Πειραιώς από τη Μονάδα Οικονομικής Ανάλυσης & Επενδυτικής Στρατηγικής, απευθύνεται σε εξαιρετικά ευρύ κοινό, που δραστηριοποιείται στον αγροδιατροφικό τομέα.

Επισυνάπτεται το 8ο Δελτίο Τιμών Αγροτικών Προϊόντων για το 2026, της Πειραιώς.

Δελτίο Αγροτικών Προϊόντων Αύγουστος 2026

Δεύτερον, γιατί είναι ο ίδιος ο Γεραπετρίτης που έχει συρρικνωμένη πολιτική αξιοπιστία, καθώς – δημοσίως τον Αύγουστο του 2025 και μέσω διαρροών την άνοιξη της ίδιας χρονιάς – προανήγγειλε άμεση επανάληψη των βυθομετρικών ερευνών για το λεγόμενο “καλώδιο”. Ως γνωστόν, η Αθήνα δεν αποτόλμησε οποιοδήποτε βήμα. Όσο για την – απαραίτητη για έναν υπουργό Εξωτερικών – μαχητικότητα σε “βαριά” θέματα, είναι ενδεικτική η στάση του στο σκάνδαλο Predator, όταν εξευτελιστικά εξομοίωσε τις κατασκοπευτικές υποκλοπές με διαφημιστικές τηλεφωνικές οχλήσεις!

Όμως, πέραν αυτών, το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται στη μειωμένη ισχύ, όχι μόνον του Γεραπετρίτη, αλλά και του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, στις Βρυξέλλες. Αμφότεροι παρακολουθούν άφωνοι την εντυπωσιακή αναβάθμιση των σχέσεων ΕΕ-Τουρκίας (ταυτόχρονα σε πολιτικό και υπηρεσιακό επίπεδο), χωρίς καμία προληπτική ή διορθωτική ενέργεια και χωρίς απαίτηση εφαρμογής των όρων και διαδικασιών που ισχύουν εδώ και πολλά χρόνια.

Ευρωτουρκικά: Πρόοδος στον διάλογο Βρυξελλών-Άγκυρας!

Σε αυτό το πλαίσιο, Έλληνες και ξένοι διπλωμάτες επισημαίνουν ότι, μόλις στα τέλη του περασμένου Ιουνίου και στις αρχές Ιουλίου, καταγράφηκε εντυπωσιακή πρόοδος του διαλόγου Βρυξελλών-Άγκυρας με τις επισκέψεις, στην τουρκική πρωτεύουσα, της ηγεσίας της ΕΕ (Αντόνιο Κόστα και Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν), τεσσάρων Επιτρόπων και πολλών στελεχών των Γενικών Διευθύνσεων της Κομισιόν.

Ασφαλώς, το πρόβλημα δεν είναι οι επισκέψεις καθαυτές, αλλά το πρωτοφανές γεγονός ότι δεν προηγήθηκε – όπως πάντα γίνεται στις επαφές κορυφής με οποιαδήποτε χώρα – καμία διαβούλευση σε επίπεδο Μονίμων Αντιπροσώπων των χωρών-μελών, ή και σε υπουργικό επίπεδο.

Ούτε οι κοινοτικοί αξιωματούχοι ζήτησαν τη γνώμη της Ελλάδας, ούτε και οι κύριοι Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης ενδιαφέρθηκαν να ενημερώσουν, ή συμβουλεύσουν ή να απαιτήσουν κάτι. Λες και ο Κόστα, η κυρία φον ντερ Λάιεν και οι Επίτροποι πραγματοποιούσαν ιδιωτικά ταξίδια, που ήταν αδιάφορα για τα ελληνικά συμφέροντα, και δεν εκπροσωπούσαν τους “27” στις συνομιλίες τους με τον πρόεδρο Ερντογάν.

Πέραν της παραβίασης των – πάρα πολύ ουσιαστικών και καθόλου τυπικών – διαδικασιών της ΕΕ, η αφωνία των κυρίων Μητσοτάκη και Γεραπετρίτη ισοδυναμεί με τη μη άσκηση στοιχειωδών δικαιωμάτων και πλεονεκτημάτων της ελληνικής διπλωματίας έναντι της Τουρκίας, για πρώτη φορά, μετά από 21 χρόνια.

Σαν να μη γνωρίζουν ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών ότι, χάρη στην πολιτική των Κώστα Καραμανλή και Πέτρου Μολυβιάτη και στους όρους που επέτυχαν, η ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας στην ΕΕ επιβάλλει – από τον Οκτώβριο του 2005 – στην Άγκυρα συγκεκριμένη συμπεριφορά ως προς τις καλές γειτονικές σχέσεις, το Διεθνές Δίκαιο και το εσωτερικό κράτος δικαίου.

Το πρόσθετο πρόβλημα από την στάση του Μαξίμου

Το πρόσθετο πρόβλημα, που προκαλεί η στάση του Μαξίμου και του διορισμένου-μη εκλεγμένου υπουργού του, είναι ότι, λαμβάνοντας υπόψη την πρακτική και τους συσχετισμούς εντός της ΕΕ, ανάλογα εθνικά δικαιώματα, που δεν ασκούνται με ευθύνη του ενδιαφερόμενου κράτους-μέλους, γρήγορα αποδυναμώνονται.

Παράλληλα, ενώ οι κυβερνητικές διαρροές – αμέσως μετά την προκλητική ανακήρυξη των θαλάσσιων πάρκων – υπογράμμιζαν ότι η Αθήνα δεν θα συναινέσει στην αλλαγή του καθεστώτος βίζας για τους Τούρκους και στον εκσυγχρονισμό της Τελωνειακής Ένωσης, η συζήτηση Βρυξελλών-Άγκυρας μεταφέρεται σε άλλο επίπεδο.

Στα μέσα Οκτωβρίου, συγκαλείται συνεδρίαση του Διαλόγου ΕΕ-Τουρκίας για το Εμπόριο με συγκεκριμένα σχέδια – ταχείας υλοποίησης – ως προς την πρόσβαση τουρκικών εταιρειών στην κοινή αγορά και, αντίστοιχα, των ευρωπαϊκών στα εκατομμύρια καταναλωτών της γειτονικής χώρας. Αναρωτιέται κανείς, αν – αυτή, τουλάχιστον, τη φορά – οι κύριοι Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης θα ασκήσουν τα δικαιώματα που έχει η Ελλάδα, από το 2005, για το σεβασμό και τήρηση των απαιτούμενων όρων.

Έχουν προηγηθεί οι εκρηκτικές αντιδράσεις των κτηνοτρόφων για την διαχείριση του ζητήματος, όπου για ακόμα μία φορά, όπως και στην περίπτωση της ευλογιάς των προβάτων, η κυβέρνηση επιλέγει την θανάτωση των ζώων και όχι τον εμβολιασμό τους, ζήτημα που έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις και επικρίσεις.

ΚΚΕ: Θα κάνουν ιχνηλάτηση στα κοπάδια οι καταδρομείς;

Ο γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «άφησε την επιζωοτία να ξεφύγει από κάθε έλεγχο, έθρεψε τον ανορθολογισμό με το αντιεμβολιαστικό της παραλήρημα, για να μη θιγούν τα κέρδη μιας χούφτας μεγαλοβιομηχάνων της φέτας κι αφού καταστρέψατε το βιος των ανθρώπων και χάσατε κάθε έλεγχο, θυμηθήκατε τώρα τον Στρατό! Αναφέρομαι στην τροπολογία που καταθέσατε χτες μέσα στη νύχτα. Ποιο είναι το επόμενο ‘επιστημονικό’ σας πλάνο; Θα στείλετε τα ‘Leopard’ να εκτελέσουν απολυμάνσεις και τους καταδρομείς να κάνουν ιχνηλάτηση στα κοπάδια; Έλεος! Δώστε λύσεις τώρα, όπως ζητούν οι κτηνοτρόφοι του νησιού».

«Αλήθεια, στα κοστολογημένα προγράμματά σας χωράνε τα μέτρα στήριξης των κτηνοτρόφων που καταστρέφονται στη Λέσβο; Εκεί που η ‘επιλεκτική’ σας ανικανότητα χτύπησε κόκκινο με τον αφθώδη πυρετό!», σημείωσε επίσης ο κ. Κουτσουμπας.

«Αλήθεια, στα κοστολογημένα προγράμματά σας χωράνε τα μέτρα στήριξης των κτηνοτρόφων που καταστρέφονται στη Λέσβο; Εκεί που η ‘επιλεκτική’ σας ανικανότητα χτύπησε κόκκινο με τον αφθώδη πυρετό!», σημείωσε χαρακτηριστικά ο κ. Κουτσούμπας.

Με τη νέα ρύθμιση, το υπουργείο Εθνικής Άμυνας αναλαμβάνει τον επιχειρησιακό συντονισμό των δημοσίων υπηρεσιών και φορέων που συμμετέχουν στη διαχείριση της επιζωοτίας. Παράλληλα, προβλέπεται έκτακτη χρηματοδότηση ύψους 3 εκατ. ευρώ προς την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου.

Ο συντονιστής θα έχει την ευθύνη για την οργάνωση και τον συντονισμό των ενεργειών στο πεδίο, ενώ οι συναρμόδιες υπηρεσίες θα υποχρεούνται να συνεργάζονται και να ακολουθούν τις επιχειρησιακές οδηγίες. Στο πλαίσιο αυτό περιλαμβάνονται οι μετακινήσεις ζώων και ζωικών προϊόντων, οι θανατώσεις και οι υγειονομικές ταφές, οι απολυμάνσεις, η λειτουργία των σημείων ελέγχου, καθώς και η οργάνωση των ζωνών προστασίας και επιτήρησης.

Αντάρτικο από Μουτζούρη

Η οργή κι η αγανάκτηση των κτηνοτρόφων ξεχείλισε στο περιφερειακό συμβούλιο Βορείου Αιγαίου που συνεδρίασε προ ημερών με έκτακτο θέμα τη διαχείριση του αφθώδους πυρετού, μετά από αίτημα της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Βορείου Αιγαίου και της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου.

Ταυτόχρονα πραγματοποιήθηκε μεγάλη συγκέντρωση των κτηνοτρόφων της Λέσβου έξω από το κτήριο της Περιφέρειας, ενώ η συνεδρίαση έγινε με τη συμμετοχή, μέσω τηλεδιάσκεψης, και του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Αθ. Καββαδά. Η πίεση των κτηνοτρόφων ήταν τόσο μεγάλη, με αποτέλεσμα ο υφυπουργός να προγραμματίσει επίσκεψη στη Λέσβο την Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου. Υπέρ της συγκεκριμένης λύσης τάχθηκε και ο βουλευτής Λέσβου της ΝΔ, Χαράλαμπος Αθανασίου, ο οποίος επέκρινε την κυβέρνηση και για την έλλειψη κτηνιάτρων στο νησί.

Ο περιφερειάρχης Κ. Μουτζούρης υποστήριξε ότι η μόνη λύση για να ξεπεραστεί το πρόβλημα είναι να σταματήσει η ιχνηλάτηση, όπως και έπραξε, ικανοποιώντας τα αιτήματα των κτηνοτρόφων, δίνοντας εντολή να σταματήσουν η ιχνηλάτηση, οι δειγματοληψίες και οι θανατώσεις ζώων στο πλαίσιο της αντιμετώπισης του ιού. Ο ίδιος υποστήριξε ότι «έκανε το σωστό», λέγοντας πως όποτε χρειάζεται συχνά συγκρούεται με την κυβέρνηση (το είχε πράξει και στο μεταναστευτικό).  Ο κ. Μουτζούρης έκανε λόγο για πολύ σκληρά μέτρα και υπέρμετρη αυστηρότητα απέναντι στη Λέσβο, σε μια λογική απομόνωσης του νησιού, κατάσταση βολική για το υπουργείο λόγω και της μακρινής απόστασης του νησιού.

Σημειώνεται πως μέχρι τις 21 Αυγούστου είχαν θανατωθεί 81.060 ζώα (80. 151 αιγοπρόβατα, 828 βοοειδή και 81 χοίροι). Το συνολικό κτηνοτροφικό κεφάλαιο του νησιού έφτανε πριν τις θανατώσεις σχεδόν τις 500.000 ζώα. Υπάρχουν επικρίσεις ότι το νησί παραμένει αθωράκιστο από μέτρα βιοασφάλειας, πως οι αποζημιώσεις δίνονται με το σταγονόμετρο και οι κτηνοτρόφοι βρίσκονται σε απελπιστική κατάσταση.

Η ηγεσία του υπουργείου, με τη σειρά της, θεωρεί πως η προετοιμασία και η θωράκιση του νησιού απέναντι στην απειλή του ιού που «επέλαυνε» ήδη εδώ και έναν χρόνο στα απέναντι παραλία στην Τουρκία, ήταν εκ μέρους της Περιφέρειας, ανύπαρκτη. Πάντως οι εκρηκτικές αντιδράσεις των κτηνοτρόφων επέφεραν την παραίτηση του Διευθυντή της Κτηνιατρικής Υπηρεσίας στο νησί, Στράτου Τσομπανέλλη, αλλά και της Αντιπεριφερειάρχη Πρωτογενούς Τομέα, Αναστασίας Αντωνέλλη, αν και οι υποστηρίζεται ότι οι παραιτήσεις τους ήταν «προφορικές» και ακόμα δεν έχουν επισημοποιηθεί, καθώς ασκούν κανονικά τα καθήκοντα τους.

Αφθώδης πυρετός: Η εκρηκτική συνεδρίαση

Την ίδια στιγμή, έντονη ήταν στην συνεδρίαση και η αμφισβήτηση των κτηνοτρόφων για τη στρατηγική που εφαρμόζεται στη Λέσβο για την αντιμετώπιση της επιζωοτίας. «Εμείς θέλουμε να περιορίσουμε τη νόσο. Γιατί δεν ακολουθούμε το μοντέλο της Κύπρου;», ήταν το ερώτημα που τέθηκε, με τους εκπροσώπους του κλάδου να ζητούν να εξεταστούν εναλλακτικές λύσεις αντί της συνέχισης των μαζικών θανατώσεων.

Ο υφυπουργός απάντησε ότι η επιλογή της κατάλληλης στρατηγικής αποτελεί επιστημονικό ζήτημα, παραπέμποντας για την ειδικότερη απάντηση στην αρμόδια διευθύντρια του υπουργείου, κ. Μαρίνου. Η απάντηση δεν κατάφερε να εκτονώσει την ένταση. Οι κτηνοτρόφοι επέμεναν ότι, έπειτα από περισσότερους από πέντε μήνες κρίσης και δεκάδες χιλιάδες θανατώσεις, απαιτείται σαφής αποτίμηση της αποτελεσματικότητας της στρατηγικής που έχει εφαρμοστεί.

Τροπολογία: Δεσμευτικές οι επιχειρησιακές οδηγίες

Η τροπολογία προβλέπει ότι η μη συμμόρφωση υπαλλήλων στις οδηγίες και στην υποχρέωση συνεργασίας θα αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα. Παράλληλα, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα μπορεί να αποκτά πρόσβαση στα απαραίτητα μητρώα και δεδομένα που τηρούν το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και η Περιφέρεια, αποκλειστικά για τις ανάγκες της ιχνηλάτησης και της αντιμετώπισης της νόσου.

Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα μπορεί να διαθέτει προσωπικό και μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων για την αντιμετώπιση της κρίσης. Οι σχετικές δαπάνες θα καλύπτονται από πιστώσεις του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Προβλέπεται επίσης δυνατότητα ειδικής αποζημίωσης για το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων που θα συμμετέχει στις επιχειρήσεις, με εξαίρεση τους στρατιωτικούς κτηνιάτρους. Το ύψος και οι όροι της αποζημίωσης θα καθοριστούν με υπουργική απόφαση.

Ξεχωριστή διάταξη προβλέπει έκτακτη επιχορήγηση 3 εκατ. ευρώ προς την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου για δαπάνες που συνδέονται με την αντιμετώπιση του αφθώδους πυρετού. Το ποσό θα προέλθει από το αποθεματικό του κρατικού προϋπολογισμού για το 2026. Ωστόσο, η Περιφέρεια δεν θα μπορεί να διαθέσει ελεύθερα τα χρήματα, καθώς οι επιλέξιμες κατηγορίες δαπανών και τα αντίστοιχα ποσά θα εγκρίνονται από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Η χρηματοδότηση, επομένως, δεν αποτελεί απευθείας αποζημίωση προς τους κτηνοτρόφους.

Πόσο θα διαρκέσει ο ειδικός μηχανισμός

Ο νέος μηχανισμός δεν έχει μόνιμο χαρακτήρα. Θα παραμένει σε ισχύ έως ότου παρέλθουν τρεις μήνες χωρίς νέο εργαστηριακά επιβεβαιωμένο κρούσμα στην πληττόμενη περιοχή. Σε κάθε περίπτωση, η ισχύς του ειδικού πλαισίου δεν μπορεί να ξεπεράσει την 31η Δεκεμβρίου 2027. Η τροπολογία βρίσκεται ακόμη στη διαδικασία ψήφισης. Μετά την έγκρισή της θα απαιτηθούν οι προβλεπόμενες υπουργικές αποφάσεις, ώστε να καθοριστούν οι λεπτομέρειες για τη λειτουργία του νέου μηχανισμού και τη διάθεση της χρηματοδότησης.

Την αντίθεσή της στην ανάθεση της διαχείρισης της επιζωτίας στο υπουργείο Άμυνας εξέφρασε με ανακοίνωσή της η Πανελλήνια Ομοσπονδία Γεωτεχνικών Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΟΓΕΔΥ). Με ανακοίνωσή της, η ΠΟΓΕΔΥ καταγγέλλει ότι η πρόσφατη τροπολογία παραμερίζει τις αρμόδιες κτηνιατρικές υπηρεσίες και παραδίδει τον συντονισμό της κρίσης στον Στρατό, κάνοντας λόγο για «επικίνδυνη εκτροπή» και «μπαλωματική λύση» απέναντι στις σοβαρές ελλείψεις προσωπικού.

Δηλαδή, η συμμετοχή της Αιγύπτου σ΄ ένα τετραμερές σχήμα πολύπλευρης, στενής, στρατηγικής συνεργασίας: Ελλάδα-Ισραήλ-Κύπρος-Αίγυπτος (στρατιωτικής, οικονομικής, τεχνολογικής, ενεργειακής, πολιτιστικής). Η Αίγυπτος: ιστορικό, πολιτισμικό, πληθυσμιακό αντίβαρο στον Ισλαμικό κόσμο (και αραβικό) απέναντι στην Τουρκία, ιδιαίτερα στα διεκδικούμενα πρωτεία από την Τουρκία, αλλά και τη Σαουδική Αραβία.

Η Αίγυπτος: Μεγάλη, συγκριτικά ισχυρή και σημαντική στρατιωτική δύναμη (με 440.000 στρατιωτικό προσωπικό). Σε κομβική-κρίσιμη γεωπολιτική θέση σε όλη την γεωγραφία της περιοχής (Μέση Ανατολή, Ερυθρά θάλασσα, Ανατολική Μεσόγειος, Βόρεια Αφρική). Ενεργειακή, γεωργικοπαραγωγική και πυκνά πληθυσμιακή χώρα με βάθος και πολλές αναξιοποίητες πηγές και δυνατότητες (με 120 εκατ. κατοίκους έναντι 88 εκατ. της Τουρκίας).

Μια αναγκαία σύμπραξη

Η Ευρώπη (ΕΕ) -μέσω της Ελλάδας και με την Ελλάδα πρωταγωνίστρια- πρέπει να οικοδομήσει αυτόν τον τετραμερή άξονα, αυτό το νέο ”τετράγωνο γεωπολιτικής ισχύος”. Το ”τετράγωνο” αυτό (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-Αίγυπτος), μπορεί να αποκτήσει -και τα δεδομένα δείχνουν ότι πράγματι μπορεί να αποκτήσει- μεγάλη δυναμική οικοδομώντας σταδιακά και σχετικά γοργά μια νέα αρχιτεκτονική στον ευρύτερο γεωγραφικό/γεωπολιτικό χώρο.

Με την Ινδία -και το πολύπλευρο βάρος που αυτή διαθέτει- να είναι θετική, και λόγω βαθιάς αντιπαλότητας με το Πακιστάν και λόγω των γεωπολιτικών βλέψεων και των οικονομικών της σχεδίων προς την Μεσόγειο και την Ευρώπη. Με την Ιορδανία να προσβλέπει, μέσω αυτού του ”τετραγώνου” σε σταθερότητα και ασφάλεια που επί χρόνια αναζητά ασφυκτιώντας στα υπαρκτά σκληρά συνοριακά πλαίσια.

Ενώ και οι δυτικόστροφες μοναρχίες του Κόλπου -πλην, ίσως, του Κατάρ- θα έβλεπαν μια τέτοια προοπτική ως σημαντική και θετική διέξοδο, θα την αποδέχονταν και θα συνεργάζονταν. Ενώ και άλλες αραβικές χώρες, πχ, της Βόρειας Αφρικής θα ήταν θετικές, όπως έδειξαν με τις ”συμφωνίες του Αβραάμ”.

Η Ελλάδα, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, οφείλει αναλάβει ενεργά, να προβάλλει και να υποστηρίξει μια τέτοια νέα αρχιτεκτονική, απέναντι στα νεο-οθωμανικά/ισλαμιστικά ηγεμονικά σχέδια της Τουρκίας. Μια αρχιτεκτονική της Ευρώπης για την ανάσχεση της νεο-οθωμανικής/ισλαμιστικής επεκτατικότητας και των νέων κινδύνων ενός νέου Ανατολικού Ζητήματος στην περιοχή με αντιστροφή των ρόλων. Δηλαδή, τώρα με πρωταγωνιστή -αντί για ”μεγάλο ασθενή”- την Τουρκία.

Διότι, δεν πρέπει -ιδιαίτερα στις μέρες μας- να ξεχνούμε ότι οι διακηρύξεις για σταθερότητα και ασφάλεια, καθώς και τα περί σεβασμού του διεθνούς δικαίου, είναι κούφια λόγια και οι αναδιανομές γεωγραφικών χώρων και τμημάτων κρατών-μέσω της ισχύος και μάλιστα της πολεμικής ισχύος- βρίσκονται σε εξέλιξη.

Η προσέγγιση με την Τουρκία

Θα μπορούσε να αντιλέξει κανείς προβάλλοντας την επαναπροσέγγιση της Τουρκίας με την Αίγυπτο που εσχάτως διαπιστώνεται. Σημειώνουμε ότι η επαναπροσέγγιση της Τουρκίας με την Αίγυπτο μετά την βαθιά μεταξύ τους διάσταση λόγω των ανοιχτά από την Τουρκία υποστηριζόμενων “Αδελφών Μουσουλμάνων” και της δράσης τους στην Αίγυπτο κατά την αραβική Άνοιξη, άρχισε το 2021 και πιο εντατικά -πράγματι- μετά το 2023, κυρίως σε συνεργασίες αμυντικού χαρακτήρα, πολεμικού υλικού και τεχνολογίας.

Ωστόσο, βαθύτερα υπάρχει και διατηρείται η καχυποψία, οι αποστάσεις και η τάση απόρριψης της Τουρκίας ως ηγεμονεύουσας δύναμης. Αυτά δείχνουν ότι μια καλά σχεδιασμένη πολιτική συνεννόησης και συνεργασίας της Ελλάδας και των άλλων δύο χωρών (Κύπρου & Ισραήλ, με ιδιαίτερης αξίας εκείνης του Ισραήλ), και, ασφαλώς, της ΕΕ με την Αίγυπτο είναι ουσιαστικά και πρακτικά εφικτή.

Εστιάζουμε σε τέσσερα (4) άμεσα, πυκνά συντονισμένα χρονικά βήματα. Και, υπογραμμίζουμε ότι η καθυστέρηση και υποχωρητικότητα -όχι μόνο στον τομέα αυτό, αλλά γενικότερα- είναι εξόφθαλμες, και τέτοιας φύσεως που τείνουν να προκαλέσουν ακόμα και ακύρωση δυνατοτήτων αποτελεσματικής απάντησης σε πιθανές τουρκικές προκλήσεις.

Ελλάδα και Αίγυπτος: 4 ιδέες

1ο. – Αντικειμενική, καθαρή ανάγνωση και συνειδητοποίηση με αλλαγή σχεδίων και πολιτικής για τον νέο τύπο των πολεμικών αναμετρήσεων (drones, anti-drones, ψηφιακή πολεμική τεχνολογία, ”αμυντικοί θόλοι”, πυραυλικές ικανότητες, γραμμές ισοδύναμης απάντησης, ”πλήγματα τύφλωσης”). Αντίστοιχη εθνική πολεμική & αμυντική βιομηχανία με κινητοποίηση εθνικών επιστημονικών και παραγωγικών δυνάμεων από το εσωτερικό αλλά και το ελληνικό δυναμικό του εξωτερικού. Αντί των deals (και των διαπλεκόμενων dealers) με κατασκευαστικές πολεμικές βιομηχανίες του εξωτερικού, εθνική κατασκευαστική, βιομηχανική, αμυντική παραγωγή. Και ευελιξία αποτελεσματικής στρατιωτικής ανταπάντησης, ισοδυνάμων αλλά και επικρατέστερων πληγμάτων!

2ο. – Πρωτοβουλία για επίλυση του Παλαιστινιακού. Παρά τις προφανείς και πραγματικές δυσκολίες επ΄ αυτού, είναι ιστορικά και με απολυτότητα πλέον βεβαιωμένο ότι χωρίς την επίλυση του Παλαιστινιακού, η Μέση Ανατολή θα ανανεώνει και θα παράγει εστίες συγκρούσεων χωρίς τέλος. Η τρέχουσα χρονική στιγμή, είναι -από πολλές απόψεις- η πλέον κατάλληλη για αυτό. Η πιθανή σύγκλιση Ισραήλ-Αιγύπτου με την μεσολάβηση της Ελλάδας στα πλαίσια της τετραμερούς μπορεί να αποδώσει καθοριστικά και να αποτελέσει την νέα μεγάλη αναβάθμιση της Ελλάδας στο σύνολο του αραβικού κόσμου, ενισχύοντας παράλληλα τη θέση της ως δύναμη με αδιαμφισβήτητο ρόλο ειρήνευσης προς κάθε κατεύθυνση (και προς τον ισραηλινό λαό).

Η συμμετοχή σ΄ αυτή την αναγκαία για όλη την περιοχή προσπάθεια της ΕΕ, ιδιαίτερα της Γαλλίας, μπορεί να αποδειχθεί -και να είναι- αποφασιστική. Το Παλαιστινιακό πρέπει να λυθεί για να αποκτήσουν -μετά από σχεδόν 80 χρόνια- οι Παλαιστίνιοι πατρίδα, για να ειρηνεύσει το Ισραήλ και η περιοχή, για να τεθεί η συνεργασία των χωρών και των λαών της περιοχής σε νέο πλαίσιο αλληλοσεβασμού, αλληλοκατανόησης και θετικής συνεργασίας. Δεν είναι αδύνατο…

3ο. – Στρατηγική σύγκλιση, συμφωνία και συγκεκριμένη εφαρμογή στην Ανατολική Μεσόγειο των προβλεπόμενων από το Δίκαιο της Θάλασσας και το Διεθνές Δίκαιο για τις θαλάσσιες ζώνες, την εθνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα των χωρών. Αν οι τέσσερις (4) αυτές χώρες συμφωνήσουν, τότε σχεδόν όλα τα ζητήματα αυτής της φύσεως (θαλάσσιες ζώνες) θα έχουν λυθεί. Και η θαλάσσια ζώνη του Καστελόριζου (στην κοινή ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου) -αν δεν την έχει, όπως οφείλει και μπορεί η Ελλάδα να την ορίσει- θα έχει μπει με τη συνολικότερη συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου-Κύπρου σε νέα βάση…

4ο. – Ειδικές προνομιακές (τελωνειακές, οικονομικές, τεχνολογικές, παραγωγικές) συμφωνίες της ΕΕ με την Αίγυπτο, αλλά και εμβάθυνση ποιοτική των σχετικών συνεργασιών μεταξύ των τεσσάρων χωρών. Η Αίγυπτος, πρέπει να τύχει συμφωνιών τουλάχιστον αντίστοιχων της Ε.Ε με την Τουρκία. Η πρόταση αυτή είναι απόλυτα ρεαλιστική, αν μάλιστα ληφθεί υπόψη, αυτό που έχει συμβεί -και συμβαίνει- με την Ουκρανία στο τομέα αυτό. Εννοώντας, όχι μόνο την συνεχιζόμενη, εκτός κοινής λογικής, τετραετή οικονομική ευρωπαϊκή αιμορραγία προς την Ουκρανία (και με τεράστια ζητήματα διαφθοράς και ατομικής ιδιοποίησης πόρων της ΕΕ), αλλά και την θετικά συζητούμενη ένταξή της στους 27 της ΕΕ!

Οι Βρυξέλλες και οι βόρειες μητροπόλεις οφείλουν να αντιληφθούν ότι η ΕΕ έχει και νοτιοανατολικά σύνορα, τα οποία βρίσκονται επίσης σε πολεμική αναστάτωση, σκληρότερη και διαρκέστερη από εκείνη της Ουκρανίας. Και αν δεν ασκήσουν συγκεκριμένη, οργανωμένη, ενεργή πολιτική σαν κι αυτή που εδώ αναφέρεται, δεν αποκλείεται να έχουν να αντιμετωπίσουν αποσταθεροποίηση εντός των συνόρων της ίδιας της ΕΕ! Εξάλλου η Κύπρος -κράτος μέλος της -είναι κατά το 38% κατεχόμενη από τη χώρα της οποίας όλοι πλέον γνωρίζουν τα σχέδια και τους στόχους, τη ”φίλη Τουρκία”!…

Υπάρχει ένα τελευταίο, κρίσιμο και κεντρικό, μείζον θέμα: η ποιότητα και το ανάστημα της ελληνικής εθνικής ηγεσίας, η οποία σε τελική ανάλυση εγγυάται την οργάνωση, προώθηση και ενεργή, πολυμέτωπη εφαρμογή αυτής της νέας στρατηγικής.

Παράλληλα, διατηρούνται όλα τα προνόμια του προϊόντος, όπως το δωρεάν πάγιο για τους τρεις καλοκαιρινούς μήνες, η δωρεάν υπηρεσία GreenPass, που εγγυάται πως όση ποσότητα ενέργειας καταναλώνεται, τόση παράγεται και δεσμεύεται από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, καθώς, και οι αποκλειστικές εκπτώσεις και προσφορές μέσω του ΔΕΗ myRewards Coupons. Συνδυάζοντας προσιτό ενεργειακό κόστος με πρόσθετα οφέλη και προνόμια, το ΔΕΗ myHome 4Students ανταποκρίνεται πλήρως στις ανάγκες του φοιτητικού νοικοκυριού.

Χαμηλότερη σταθερή χρέωση για κάθε φοιτητική κατοικία

Με τη νέα σταθερή τιμή 0,115€/kWh για τις πρώτες 150kWh/μήνα, το ΔΕΗ myHome 4Students προσφέρει στους φοιτητές χαμηλότερο κόστος για το συγκεκριμένο επίπεδο κατανάλωσης και σταθερότητα στη χρέωση. Παράλληλα, το πάγιο παραμένει δωρεάν για τους τρεις καλοκαιρινούς μήνες και διαμορφώνεται στα 3€/μήνα για το υπόλοιπο διάστημα, συμβάλλοντας περαιτέρω στη μείωση του συνολικού κόστους του σπιτιού.

Δωρεάν Green Pass για ένα χρόνο

Χωρίς επιπλέον χρέωση, το ΔΕΗ myHome 4Students περιλαμβάνει για ένα χρόνο την υπηρεσία GreenPass, μέσω της οποίας η ΔΕΗ δεσμεύεται ότι για όση ηλεκτρική ενέργεια καταναλώνει ο πελάτης, αντίστοιχη ποσότητα ενέργειας έχει παραχθεί από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Με αυτόν τον τρόπο, το προϊόν συνδυάζει τη σταθερή χρέωση με μία πιο βιώσιμη επιλογή για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της φοιτητικής κατοικίας.

Αποκλειστικά προνόμια και οφέλη για τη φοιτητική ζωή

Το ΔΕΗ myHome 4Students συνοδεύεται από προνόμια που ανταποκρίνονται πλήρως στις ανάγκες της φοιτητικής καθημερινότητας, όπως κουπόνι αξίας 50€ για αγορές άνω των 100€ από τον Κωτσόβολο, κουπόνι αξίας 50€ από το efood για το πρώτο «γέμισμα του ψυγείου», καθώς και κουπόνι 2€ για τον καφέ, για κάθε μέρα του μήνα από το Coffee Island. Παράλληλα, μέσω της πλατφόρμας ΔΕΗ myRewards Coupons, οι φοιτητές αποκτούν πρόσβαση σε εκπτώσεις, προσφορές, δώρα και προνόμια από συνεργαζόμενες επιχειρήσεις, καλύπτοντας διαφορετικές ανάγκες της καθημερινότητάς τους.

Ένα πιο εύκολο φοιτητικό ξεκίνημα από τη ΔΕΗ

Με το ΔΕΗ myHome 4Students, η ΔΕΗ συνδυάζει τη χαμηλότερη σταθερή χρέωση προμήθειας με προνόμια που κάνουν πιο εύκολη τη φοιτητική καθημερινότητα, από το πρώτο γέμισμα του ψυγείου και τον καφέ μέχρι τις αγορές για το νέο σπίτι. Γιατί η φοιτητική ζωή φέρνει μαζί της ένα νέο ξεκίνημα, νέες συνήθειες και διαφορετικές ανάγκες, και το ΔΕΗ myHome 4Students έρχεται να κάνει αυτό το νέο ξεκίνημα πιο εύκολο, με χαμηλότερο κόστος και περισσότερα προνόμια για την καθημερινότητα των φοιτητών.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ενημερωθούν για το ΔΕΗ myHome 4Students και να αποκτήσουν το προϊόν μέσω του dei.gr, τηλεφωνικά στο 800 – 900 – 1000 ή σε ένα κατάστημα ΔΕΗ.

Όπως επισημαίνουν, η χώρα υλοποιεί ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα ύψους δεκάδων δισ. ευρώ, τα οποία προέρχονται από το υστέρημα των Ελλήνων πολιτών. Από το 2019 έως σήμερα, η αρμόδια Επιτροπή της Βουλής έχει γνωμοδοτήσει για εξοπλιστικά προγράμματα συνολικού ύψους περίπου 30 δισ. ευρώ, ενώ οι συμβάσεις που έχουν συναφθεί κατά την επταετή διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εκτιμάται ότι ανέρχονται σε περίπου 21 δισ. ευρώ. Ο Πρωθυπουργός, κατά την ομιλία του στη Βουλή στις 2 Απριλίου 2025, αλλά και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, με επανειλημμένες δημόσιες τοποθετήσεις του, έχουν δεσμευτεί για συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής και ναυπηγικής βιομηχανίας σε ποσοστό τουλάχιστον 25% σε κάθε εξοπλιστικό πρόγραμμα.

Έκτοτε, η αρμόδια κοινοβουλευτική Επιτροπή έχει εγκρίνει εξοπλιστικά προγράμματα συνολικού ύψους 7,6 δισ. ευρώ. Σε όλα τα σχετικά εισηγητικά σημειώματα του Υπουργού περιλαμβάνεται γραπτή δέσμευση-πρόθεση για εγχώρια συμμετοχή 25%. Κατά τη συζήτησή τους στην Επιτροπή, όμως, δεν έχουν παρουσιαστεί ποτέ συγκεκριμένες συμβάσεις ή συμφωνίες των αναδόχων με ελληνικές εταιρείες.

Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ υπογραμμίζουν ότι η ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος και η αμυντική θωράκιση της χώρας έναντι οποιασδήποτε απειλής συνιστούν εθνικό καθήκον και υποχρέωση απέναντι στους Έλληνες πολίτες.
Εξίσου σημαντικό, όμως, είναι τα δισεκατομμύρια που διατίθενται για την αγορά οπλικών συστημάτων να δημιουργούν πραγματική προστιθέμενη αξία για την ελληνική αμυντική και ναυπηγική βιομηχανία και την εθνική οικονομία, ενισχύοντας την εγχώρια τεχνογνωσία και την αυτάρκεια της αμυντικής βάσης της χώρας.

Για τον λόγο αυτό ζητούν να παρουσιαστούν στην Επιτροπή, για κάθε εξοπλιστικό πρόγραμμα, ο αριθμός και η αξία της σύμβασης, ο φορέας υλοποίησης, οι ελληνικές εταιρείες που συμμετέχουν, καθώς και το είδος και η αξία της συμμετοχής τους. Ζητούν, επίσης, να διευκρινιστεί εάν η συμμετοχή κάθε ελληνικής εταιρείας στηρίζεται σε δεσμευτική σύμβαση, σε μνημόνιο συνεργασίας ή σε απλή πρόθεση συνεργασίας, καθώς και ποιο ακριβώς έργο αναλαμβάνει, με σαφή διάκριση ανάμεσα στην πραγματική βιομηχανική συμμετοχή και την απλή προμήθεια.

Η κυβερνητική δέσμευση για εγχώρια συμμετοχή 25% δεν μπορεί να εξαντλείται σε μια αναφορά στα εισηγητικά σημειώματα του Υπουργού. Απαιτούνται καθαρές κουβέντες και ξεκάθαρα στοιχεία για το τι έχει πραγματικά συμβασιοποιηθεί, ποιες ελληνικές εταιρείες συμμετέχουν, με ποιο οικονομικό αντικείμενο και με ποιο συγκεκριμένο παραγωγικό έργο.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΠΡΟΕΔΡΟ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΩΝ