Σύμφωνα με πληροφορίες, το παιδί του ζευγαριού κάλεσε στο κέντρο της άμεσης δράσης και είπε ότι η μητέρα του είναι τραυματισμένη στο υπόγειο του σπιτιού τους στη Δράμα.

Η γυναίκα φέροντας τραύματα από μαχαίρι μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο, όπου νοσηλεύτηκε σε κρίσιμη κατάσταση και τελικά κατέληξε. Λίγη ώρα μετά το περιστατικό, περαστικός τηλεφώνησε στις αρχές και ανέφερε ότι εντοπίστηκε άντρας με τραύμα από πυροσβολισμό μέσα στο αυτοκίνητό του. Και οι δύο είναι στελέχη της αστυνομίας.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, όλα δείχνουν ότι ο άνδρας αυτοκτόνησε χρησιμοποιώντας το υπηρεσιακό του όπλο.

Πηγή: newsit.gr

Η Ράιχε θα συμμετάσχει σε συνεδριάσεις της Μικτής Οικονομικής και Εμπορικής Επιτροπής (JETCO) και του Γερμανοτουρκικού Ενεργειακού Φόρουμ, δύο μακροχρόνιων μηχανισμών προώθησης της διμερούς συνεργασίας. Θα έχει επίσης συνομιλίες με Τούρκους υπουργικούς ομολόγους και θα συνοδεύεται από αντιπροσωπεία περίπου 30 επιχειρηματικών στελεχών που εκπροσωπούν βασικούς τομείς της οικονομίας και της ενέργειας.

• Με ποιές πολιτικές θα εμφανιστούν τα κόμματα να ζητήσουν την έγκριση του εκλογικού σώματος.
• Ποιοι και με σε ποιές πολιτικές μπορούν να συγκλίνουν, ώστε να υπάρξει μετεκλογική συνεργασία.
• Πώς θα αντιμετωπιστεί η ακρίβεια, η στεγαστική κρίση, η αναπόφευκτη υποχώρηση της ανάπτυξης, τώρα που εξαντλούνται τα ευρωπαϊκά κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης.
• Πώς θα αντιμετωπιστεί η επιθετικότητα των funds που διαχειρίζονται τα τραπεζικά δάνεια.
• Πώς θα αντιμετωπιστεί η κλιμακούμενη επιθετικότητα της Άγκυρας, η δημογραφική κρίση, η συνεχής υποχώρηση ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.

Τι θα συμβεί με την αντιμετώπιση των παράνομων μεταναστευτικών ροών, που δεν λύνουν το πρόβλημα των εργατικών χεριών, με την ύπαιθρο που αποδυναμώνεται και με την πρωτογενή παραγωγή που εγκαταλείπεται; Τι θα γίνει με την εγκληματικότητα, που έχει καταστεί ανεξέλεγκτη πλέον; Τί θα γίνει με την χειραγώγηση της Δικαιοσύνης και γενικότερα με τα σκάνδαλα που ξεσπούν συνέχεια παντού, αλλά δεν τιμωρούνται ποτέ; Τι θα γίνει και με την κατάρρευση εμπιστοσύνης της κοινωνίας στους θεσμούς;

Η δημόσια συζήτηση

Όλα αυτά δεν συζητούνται πολιτικά. Τα πραγματικά προβλήματα δεν υπάρχουν στην ατζέντα της δημόσιας συζήτησης. Μόνο ποιός θα συνεργαστεί με ποιόν για να σχηματιστεί κυβέρνηση μετεκλογικά. Γιατί, άραγε; Γιατί απλούστατα αυτό που υποβάλλεται και υπονοείται είναι πώς οι πολιτικές είναι δεδομένες, οι κρίσιμες αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί αλλού και δεν αφορούν την ελληνική κοινωνία! Το μόνο που την αφορά είναι ποιοι θα ασκήσουν τη διακυβέρνηση… Το πρόβλημα των εκλογών είναι πλέον ποιοι θα διοικήσουν, όχι πως θα κυβερνηθεί η χώρα.

Σαν να είναι η Ελλάδα “νομαρχία” όχι κυρίαρχο κράτος! Σαν η Πολιτική να έχει μπει στον αυτόματο πιλότο, έτσι κι αλλιώς, όποιος κι να κληθεί να ασκήσει τη διοίκηση… Η διακυβέρνηση δεν νομιμοποιείται από κάτω προς τα πάνω – από τη λαϊκή ετυμηγορία στην εξουσία. Επιβάλλεται από πάνω προς τα κάτω κι από έξω προς τα μέσα: Αυτές είναι οι πολιτικές που θα εφαρμόσετε! Και είστε “ελεύθεροι” να διαλέξετε ποιος θα τις εφαρμόσει…

Κι ακόμα χειρότερα: πρόκειται για πολιτικές λανθασμένες, αδιέξοδες και ανεφάρμοστες. Και στο ενεργειακό και στην “πράσινη μετάβαση” και στην “στρατηγική αυτονόμηση της Ευρώπης” και στις σχέσεις με τον υπόλοιπο κόσμο και στην αποβιομηχάνιση και στην εγκατάλειψη της πρωτογενούς παραγωγής και της μεταποίησης και στο μεταναστευτικό, παντού! Ποτέ οι ευρωπαϊκές πολιτικές δεν ήταν τόσο αδιέξοδες και τόσο πανταχόθεν αμφισβητούμενες σε όλη την Ευρώπη. Και ποτέ δεν θεωρούνταν πιο δεδομένες και… “αδιαμφισβήτητες” στην Ελλάδα!

Τι αντιπροσωπεύουν Κυριάκος και Αλέξης

Και οι πιο “δεδομένοι” είναι ο σημερινός Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο προηγούμενος Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Και οι δύο υπέρ της “κινητικότητας” στα εθνικά θέματα. Δηλαδή υπέρ της εγκατάλειψης των πάγιων εθνικών θέσεων: Ο Τσίπρας έφερε τις Πρέσπες και ο Κυριάκος διακηρύσσει τη φιλία του προς την Τουρκία και ετοιμάζει τις “Πρέσπες στο Αιγαίο”. Την ώρα που η Τουρκία ήδη καταπατά την ελληνική ΑΟΖ νοτίως του Καστελλόριζου και ανατολικά και νότια της Κρήτης.

Κυριάκος και Αλέξης εφαρμόζουν την μνημονική πολιτική: υπέρ-πλεονάσματα που πνίγουν την ανάπτυξη και επιδόματα που καλλιεργούν πελατειακές σχέσεις με το εκλογικό σώμα. Και οι δύο αποδέχονται την ήδη καταρρέουσα ευρωπαϊκή πολιτική για τις ροές των εργαλειοποιημένων. Κυριάκος και Αλέξης έχουν προσχωρήσει στη woke ατζέντα που διαλύει τις δυτικές κοινωνίες. Και οι δύο έχουν “διαπρέψει” στη χειραγώγηση της Δικαιοσύνης – ο Τσίπρας με τη Νοvartis και ο Κυριάκος με Τέμπη, υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ κλπ. Και οι δύο είναι απόλυτα “μεταλλαγμένοι”.

Ο Τσίπρας προσπαθεί να εκπροσωπήσει μια Κεντροαριστερά χωρίς Αριστερά και ο Κυριάκος μια Κεντροδεξιά χωρίς Δεξιά! Και οι δύο συγκλίνουν προς ένα “Κέντρο” που δεν έχει καμία σχέση με το ιστορικό Κέντρο, αλλά βρίσκεται πια στο περιθώριο της ελληνικής κοινωνίας: ολίγον woke, ολίγον δικαιωματισμός, ολίγον βεβιασμένη απανθρακοποίηση, ολίγον υπέρ-φορολόγηση (ο Τσίρας από τους άμεσους φόρους, ο Κυριάκος από τους έμμεσους και το κόστος της ενέργειας).

Και οι δύο οπαδοί της παγκοσμιοποίησης: ο Τσίπρας προσκολλημένος στην Πράσινη Σοσιαλδημοκρατία που παραπαίει, ο Κυριάκος προσκολλημένος στην ευρώ-γραφειοκρατία, που επίσης παραπαίει. Και οι δύο οπαδοί του “νέου πατριωτισμού” χωρίς… Πατρίδα! Και χωρίς “πατριώτες”. Όταν το Κέντρο που επικαλούνται, στην Ελλάδα υπήρξε πάντα κατ’ εξοχήν εθνοκεντρικό… Και σήμερα οι δύο “μεταλλαγμένοι” προσπαθούν να αναδείξουν ο ένας ως κύριο αντίπαλό του τον άλλο! Θέτοντας σε όλους τους υπόλοιπους το δίλημμα με ποιόν από τους δύο θα συνεργαστούν μετά τις εκλογές.

Δεν είναι απλώς ψευτοδίλημμα. Ακυρώνει και τη ίδια τη δημοκρατία! Γιατί και οι δύο στα μάτια μεγάλου μέρους της κοινωνίας αντιπροσωπεύουν το ίδιο πράγμα, που απέτυχε και μέσα στη χώρα και διεθνώς! Και γι’ αυτό δεν πείθουν πια! Ο Κυριάκος δημοσκοπικά βρίσκεται 12 μονάδες και πλέον πιο κάτω απ’ ό,τι τον έδειχναν οι δημοσκοπήσεις το 2023. Τον έδειχναν γύρω στο 36% τότε και τώρα είναι κάτω από 24% σε πρόθεση ψήφου… Και ο Τσίπρας βρίσκεται κι αυτός δημοσκοπικά 15 μονάδες πιο κάτω από ό,τι τον έδειχναν οι δημοσκοπήσεις το 2023. Τον έδειχναν μεταξύ 27 και 29% σε πρόθεση ψήφου τότε και τώρα βρίσκεται γύρω στο 13%…

Την ίδια στιγμή το ένα τρίτο το εκλογικού σώματος έχει αποχωρήσει και δεν ψηφίζει (από το 2023 ως το 2024), ενώ οι δυσαρεστημένοι που δηλώνουν ακόμα ότι θα ψηφίσουν, έχουν διογκώσει τη γκρίζα ζώνη σε ιστορικά υψηλά… Ποτέ το εκλογικό σώμα δεν ήταν πιο ρευστό, πιο απογοητευμένο και πιο αναποφάσιστο! Και πολύ φυσικά: Ποτέ δεν του έδιναν τόσο φτωχές επιλογές, να διαλέξει ανάμεσα σε δύο “εναλλακτικές” τόσο ίδιες και τόσο αποκαρδιωτικές και οι δύο…

Αναζήτηση διεξόδου

Γι’ αυτό τους προκαλεί πανικό ο Σαμαράς! Γιατί:

• Αντιπροσωπεύει μιαν Ελλάδα που είναι και δυτική και ευρωπαϊκή, αλλά δεν είναι πειθήνιο εξάρτημα των Βρυξελλών. Ούτε παρακολούθημα κάθε αδιέξοδης πολιτικής που αποφασίζεται μακριά από την Ελλάδα και αγνοεί τα ελληνικά συμφέροντα.
• Αντιπροσωπεύει μιαν Ελλάδα που αναζητεί ευκαιρίες, όχι επιδόματα και ρουσφέτια.
• Αντιπροσωπεύει μιαν Ελλάδα που θέλει λιγότερους φόρους και περισσότερη ανάπτυξη.
• Αντιπροσωπεύει μιαν Ελλάδα που έχει σύνορα και τα περιφρουρεί, δεν μοιράζει άδειες παραμονής σε όσους έρχονται παράνομα.
• Αντιπροσωπεύει μιαν Ελλάδα που κάνει αληθινές συμμαχίες για να προασπιστεί τα συμφέροντά της, δεν εφαρμόζει πειθήνια τις πολιτικές άλλων, που αποδεικνύονται αδιέξοδες κι αυτές…
• Αντιπροσωπεύει μιαν Ελλάδα που δεν ντρέπεται ούτε για τον εαυτό της, ούτε για την ιδιοπροσωπεία της, ούτε για την Πίστη της, ούτε για την Ιστορία της, ούτε διστάζει να διεκδικήσει ρόλους, ούτε φοβάται να πει όχι, όπου χρειάζεται, ούτε δέχεται αδιαμαρτύρητα προκλήσεις, ούτε θεωρείται δεδομένη από κανένα.

Η παρουσία του Σαμαρά στο προσκήνιο πολύ τάραξε τους οπαδούς του μονόδρομου Κυριάκου-Αλέξη. Πρώτον γιατί είπε ευθέως ότι οι δυό τους δεν είναι διαφορετικοί, μοιάζουν όλο και περισσότερο. Και δεύτερον γιατί ο ίδιος αποτελεί εναλλακτική λύση, δίνει πραγματική διέξοδο. Άλλωστε, αντίστοιχη κριτική στα τωρινά αδιέξοδα κάνει και ένας ακόμα πρώην Πρωθυπουργός της ΝΔ –κι αυτός στο “ανάθεμα” του Κυριάκου σήμερα– ο Κώστας Καραμανλής.

Και πολλές προσωπικότητες ουσιαστικά απ’ όλο το πολιτικό φάσμα αναγνωρίζουν και το ανάστημα και το ρόλο του Αντώνη Σαμαρά σήμερα. Και εκείνο που τους τρομάζει περισσότερο είναι ότι τώρα πια η συζήτηση δεν μπορεί να επικεντρωθεί στο ποιος “πρόδωσε την παράταξη”, όπως έλπιζαν:

• Πρώτον, γιατί ο Σαμαράς εκλέχθηκε αρχηγός της παράταξης το 2009 με περισσότερες ψήφους απ’ ό,τι έχει εκλεγεί ο ίδιος ο Κυριάκος. Για την ακρίβεια με περισσότερους ψήφους απ’ όσους ψήφισαν Κυριάκο και Μεϊμαράκη μαζί το 2016.
• Δεύτερον, γιατί ο Σαμαράς έφερε πίσω την αδελφή του Κυριάκου, την κα Ντόρα Μπακογιάννη, όταν εκείνη είχε εγκαταλείψει την ΝΔ κι είχε φτιάξει δικό της κόμμα το 2010, για να στηρίζει το πρώτο μνημόνιο, που αποδείχθηκε ότι ήταν λάθος! Το παραδέχθηκαν λίγο αργότερα και οι ίδιοι οι εμπνευστές του από το ΔΝΤ. Η ίδια μάλλον δεν το έχει καταλάβει ακόμα… Ο Σαμαράς δεν της κάκιωσε τότε! Δεν την κατήγγειλε για “προδοσία”! Όταν απέτυχε να εκλεγεί στη Βουλή την πήρε πίσω σιωπηλά. Ποιο “γινάτι”;
• Τρίτον, γιατί παγίως και διαχρονικώς, οι απόψεις της Ντόρας και αργότερα του ίδιου του Κυριάκου, ήταν ταυτισμένες με το ΕΛΙΑΜΕΠ και κάθε είδους υποχωρητικότητα σε εθνικά θέματα. Και έναντι των Σκοπίων και έναντι της Τουρκίας…
• Τέταρτον, γιατί η ταύτιση Κυριάκου και Αλέξη φάνηκε και πρόσφατα όταν με ψήφους και της ΝΔ ο Τσίπρας ορίστηκε Πρόεδρος της Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τα Δυτικά Βαλκάνια. Ως “ανταμοιβή” του για την Συμφωνία των Πρεσπών, την οποία η ΝΔ την είχε χαρακτηρίσει το 2019 “εθνικά επιζήμια”!

Θέλετε πραγματικά να μιλήσουμε για “προδοσία” και “προδότες”; Δεν νομίζω… Η Δημοκρατία λειτουργεί όταν οι επιλογές που προσφέρονται στους πολίτες παύουν να είναι μονόδρομος, δηλαδή διαφορετικές εκδοχές του ίδιου πράγματος. Κι αυτό ήδη συμβαίνει τώρα, πριν ακόμα υπάρξει κόμμα Σαμαρά. Όλοι συζητάνε πια, όχι για τα κόμματα που υπάρχουν, όχι για τα δύο νέα κόμματα που έχουν ήδη ανακοινωθεί, αλλά γι’ αυτό που δεν υπάρχει ακόμα! Και που είναι το μόνο που θα μπορούσε να δώσει αληθινή εναλλακτική λύση στην κοινωνία…

Αντί συγκεκριμένων απαντήσεων, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας επέλεξε να επαναλάβει γενικές αναφορές περί του βάθους των ελληνογαλλικών σχέσεων και να επικαλεστεί τη συμφωνία αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής του 2021, αποφεύγοντας να απαντήσει στο βασικό ερώτημα, εάν θεωρεί ή όχι αποδεκτό να ενισχύεται η τουρκική αμυντική βιομηχανία από εταιρείες κρατών που η ελληνική κυβέρνηση παρουσιάζει ως στρατηγικούς συμμάχους της χώρας;

Κατά τη συζήτηση, ο Μιχάλης Κατρίνης παρουσίασε σειρά πρόσφατων παραδειγμάτων συνεργασίας της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας με εταιρείες και φορείς κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τονίζοντας ότι η συμφωνία Safran–Baykar δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, αλλά μέρος μιας ευρύτερης και ανησυχητικής τάσης διείσδυσης της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας στην ευρωπαϊκή αμυντική αγορά.

Υπενθύμισε ότι η Baykar έχει ήδη συνάψει συμφωνία με την ιταλική Gruppo Esse για την ανάπτυξη αυτοματοποιημένης γραμμής μαζικής παραγωγής μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ενώ παράλληλα έχει αποκτήσει ιταλικές εταιρείες στους τομείς της αεροναυπηγικής και της άμυνας. Αναφέρθηκε επίσης στη συμφωνία της τουρκικής ARCA Defense με το Υπουργείο Άμυνας της Εσθονίας για τη δημιουργία εργοστασίου παραγωγής πυρομαχικών μακράς εμβέλειας, καθώς και στη συνεργασία της τουρκικής Sarsilmaz με την ισπανική EM&E Group στον τομέα της αμυντικής τεχνολογίας και της έρευνας.

Παρά τα δεδομένα αυτά, ο παριστάμενος εκ μέρους του ΥΠΕΘΑ Υφυπουργός κ. Δαβάκης δεν απάντησε ποιες πρωτοβουλίες έχει αναπτύξει η κυβέρνηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε να αποτραπεί η περαιτέρω στρατιωτική ενίσχυση μιας χώρας που εξακολουθεί να απειλεί την Ελλάδα με casus belli, όπως ήταν το ζητούμενο της ερώτησης.

Ειδικότερα, δεν απάντησε στο ερώτημα εάν υπήρξε συγκεκριμένη παρέμβαση προς τη γαλλική κυβέρνηση αντίστοιχη με εκείνη του κ. Δένδια για την υπόθεση των πυραύλων METEOR τον Ιανουάριο του 2025. Δεν απάντησε ποιος διαμαρτυρήθηκε, πότε διαμαρτυρήθηκε, σε ποιο επίπεδο έγιναν οι επαφές και ποιο ήταν το αποτέλεσμα αυτών των ενεργειών.

Αντίθετα, περιορίστηκε σε αόριστες αναφορές περί «διαύλων επικοινωνίας» και «διπλωματικών ενεργειών», χωρίς να αναφερθεί σε συγκεκριμένες ενέργειες που να αποδεικνύουν ότι η ελληνική κυβέρνηση άσκησε πραγματική πίεση για να αποτραπεί η συγκεκριμένη εξέλιξη.

Το αεροσκάφος Tu-22 τα οποία μπορούν να μεταφέρουν υπερηχητικούς πυραύλους Kinzal και είναι γνωστά στο ΝΑΤΟ με την κωδική ονομασία “Backfire”, είναι σοβιετικής εποχής υπερηχητικό βομβαρδιστικό το οποίο η Ρωσία έχει χρησιμοποιήσει έκτοτε για πολεμικές αποστολές στη Συρία και την Ουκρανία.

Βίντεο από τη συντριβή του που αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά δεν επαληθεύθηκε, δείχνει ένα αεροσκάφος να κάνει βουτιά με το ρύγχος του και να πέφτει σε μια πυκνή δασώδη περιοχή όχι μακριά από τις ακτές του ποταμού Ανγκαρά και στην συνέχεια να υψώνεται μια τεράστια στήλη καπνού.

«Το πλήρωμα εκτινάχθηκε. Δεν απειλείται η ζωή τους ή υγεία τους» μετέδωσε το ειδησεογραφικό πρακτορείο Interfax, επικαλούμενο ανακοίνωση του υπουργείου Άμυνας. «Δεν υπήρξαν ζημιές στο έδαφος. Το αεροσκάφος πετούσε χωρίς πολεμικό φορτίο»

Ο κυβερνήτης του Ιρκούτσκ, Ίγκορ Κόζιρεφ, ανέφερε σε δηλώσεις του ότι το αεροσκάφος συνετρίβη κοντά στο χωριό Κάμενκα, ότι οι πυροσβέστες προσπαθούν να σβήσουν τη φωτιά και ότι τα τέσσερα μέλη του πληρώματος διακομίσθηκαν στο νοσοκομείο.

Το Tu-22M3, μια εκσυγχρονισμένη έκδοση του αρχικού αεροσκάφους Tu-22, μπορεί να εκτοξεύει πυραύλους κρουζ Kh-22 (AS-4 Kitchen) καθώς και τους υπερηχητικούς πυραύλους Kinzhal («Dagger») που εκτοξεύονται από τον αέρα, σύμφωνα με το Bulletin of the Atomic Scientists.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, σύμφωνα με πληροφορίες, επαναβεβαιώθηκαν οι ιστορικές σχέσεις Ελλάδας και Λιβύης, ενώ συζητήθηκαν τρόποι ενίσχυσης της συνεργασίας, ιδιαίτερα στους τομείς της οικονομίας και των επενδύσεων.

Συζητήθηκε ακόμη η κοινή πρόκληση της παράτυπης μετανάστευσης και η περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας στο μεταναστευτικό. Τέθηκε, επίσης, το ζήτημα οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών και η προοπτική των σχετικών συζητήσεων.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Η αποδέσμευση των παγωμένων κεφαλαίων του Ιράν και η άρση των κυρώσεων θα εξαρτηθούν από το κατά πόσο η Τεχεράνη θα εφαρμόσει τη συμφωνία και το σχέδιο της Ουάσινγκτον είναι να παραμείνουν οι στρατιωτικές δυνάμεις της στην περιοχή κατά την επόμενη φάση των διαπραγματεύσεων.

Προηγουμένως ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε ότι ο  αμερικανικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών παραμένει σε ισχύ, μέχρι την περάτωση της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός με το Ιράν, που είναι προγραμματισμένη για τις 19 Ιουνίου. «Μην επιχειρείτε διέλευση μέχρι να δοθούν ρητές οδηγίες», πρόσθεσε.

Μια ισραηλινή επιδρομή με drone έπληξε ένα αυτοκίνητο στο νότιο Λίβανο, σκοτώνοντας τον οδηγό του, τόνισαν σήμερα πηγές ασφαλείας του Λιβάνου και κρατικά μέσα ενημέρωσης. Η επιδρομή αυτή ήταν η πρώτη γνωστή θανατηφόρα ισραηλινή επίθεση στον Λίβανο από την ανακοίνωση της συμφωνίας ΗΠΑ-Ιράν χθες βράδυ. Η συμφωνία αυτή περιλαμβάνει και τον Λίβανο.

Φόβοι στον Λίβανο

Στην συμφωνία δεν γίνεται αναφορά ούτε σε αποχώρηση των Ισραηλινών δυνάμεων από τον Λίβανο, ούτε στην παύση της υποστήριξης της Τεχεράνης στη Χεζμπολάχ, αφήνοντας πολλά εκκρεμή προβλήματα στον Λίβανο, εκτιμούν αναλυτές. Οι αρχές του Λιβάνου, που διεξάγουν υπό την πίεση της Ουάσινγκτον χωριστές διμερείς διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ, κρατήθηκαν στο περιθώριο κατά τη σύναψη αυτής της συμφωνίας που ανακοινώθηκε τη νύχτα.

Ο Λίβανος δεν ενημερώθηκε για τους όρους της συμφωνίας. Ο πρόεδρος του κοινοβουλίου Ναμπίχ Μπέρι, ο οποίος έχει ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ της Χεζμπολάχ και των ΗΠΑ, υπογράμμισε ότι η συμφωνία περιλαμβάνει “έναν δεσμευτικό όρο” που επιβάλλει “να σταματήσει η ισραηλινή επιθετικότητα εναντίον όλου του Λιβάνου”. Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών δήλωσε από την πλευρά του σήμερα ότι οι ΗΠΑ πρέπει να εγγυηθούν ότι το Ισραήλ δεσμεύεται να βάλει τέλος στον πόλεμο στη βόρεια γειτονική του χώρα.

Η Χεζμπολάχ, η οποία “ευχαρίστησε το Ιράν” γιατί συμπεριέλαβε τον Λίβανο στη συμφωνία, σταμάτησε από τη νύχτα τις επιθέσεις της κατά του Ισραήλ. Όμως, σύμφωνα με όσα διέρρευσαν από τη συμφωνία, δεν αναφέρεται αποχώρηση του Ισραήλ. “Η συμφωνία αυτή δεν δείχνει να δεσμεύει το Ισραήλ, το οποίο αμέσως μετά γνωστοποίησε ότι δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος. Επομένως είναι πολύ απίθανο να υπάρξει ισραηλινή αποχώρηση από τον νότιο Λίβανο”, εκτιμα ο Καρίμ Μπιτάρ, που διδάσκει στο Sciences Po Paris.

Ο ισραηλινός στρατός εξαπέλυσε χερσαία επιχείρηση και προωθήθηκε σε βάθος στο εσωτερικό του Λιβάνου, διασχίζοντας ακόμη και σε μερικά σημεία τον ποταμό Λιτάνι, περίπου 30 χιλιόμετρα από τα σύνορα, σύμφωνα με δυτική στρατιωτική πηγή. Η πηγή που ζήτησε να μην κατονομαστεί διευκρινίζει ότι “δεκάδες χιλιάδες Ισραηλινοί στρατιώτες” βρίσκονται πλέον στον νότο της χώρας, όπου συνεχίζουν να έχουν ορισμένες σταθερές θέσεις.

“Πρόκειται για τη μεγαλύτερη εισβολή μετά την αποχώρησή τους το 2000”, υπογραμμίζει η ίδια πηγή σύμφωνα με την οποία η Χεζμπολάχ διατηρεί μια παρουσία στις κατεχόμενες περιοχές. Το φιλοϊρανικό κόμμα είχε αποκαλύψει ότι έστειλε ενισχύσεις από την αρχή του πολέμου στις περιοχές νοτίως του Λιτάνι, από τις οποίες υποτίθεται ότι θα αποσυρόταν μετά το τέλος της τελευταίας σύγκρουσης με το Ισραήλ τον Νοέμβριο του 2024.

Ενώ οι ΗΠΑ ασκούν εδώ και μήνες πίεση στις αρχές του Λιβάνου για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ, η συμφωνία δεν κάνει αναφορά εκ των προτέρων για το τι πρόκειται να γίνει με τις ομάδες που συνδέονται με το Ιράν. “Το Ιράν δεν δείχνει να έχει δεσμευτεί να σταματήσει την υποστήριξή του και τη χρηματοδότησή του στη Χεζμπολάχ”, εκτιμά ο Καρίμ Μπιτάρ, ενώ για τον ειδικό σε στρατιωτικά θέματα Ριάντ Καχουάτζι, “είναι βέβαιο ότι η Χεζμπολάχ δεν θα δεχτεί να παραδώσει τα όπλα της”.

Ο αναλυτής φοβάται ότι μπορεί να υπάρξει “αυξημένη αστάθεια στον Λίβανο, καθώς κυρίως η Χεζμπολάχ πιστεύει ότι μέσω του Ιράν, βγήκε νικήτρια, και ότι θα προσπαθήσει επομένως να επιβάλει τους όρους της” στις αρχές.

Οι διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ

Ο Λίβανος και το Ισραήλ διεξάγουν από τον Απρίλιο διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα της Ουάσινγκτον, η οποία προσπάθησε να αποσυνδέσει τα μέτωπα στον Λίβανο και στο Ιράν. Οι διαπραγματεύσεις απορρίφθηκαν από τη Χεζμπολάχ και δεν έθεσαν τέλος στον πόλεμο που μετρά ήδη περισσότερους από 3.700 νεκρούς και περισσότερο από ένα εκατομμύριο εκτοπισμένους στον Λίβανο.

Ένας νέος κύκλος διαπραγματεύσεων με δύο σκέλη, ένα πολιτικό και ένα στρατιωτικό, προγραμματίζεται να αρχίσει στις 22 Ιουνίου στην Ουάσινγκτον. “Θα εντείνουμε τις προσπάθειές μας κατά τις διαπραγματεύσεις της Ουάσινγκτον για να πέτυχουμε πλήρη ισραηλινή αποχώρηση”, δήλωσε σήμερα ο πρωθυπουργός του Λιβάνου Ναουάφ Σαλάμ.

Ωστόσο οι αναλυτές αμφιβάλλουν για τη χρησιμότητα της διαδικασίας αυτής, καθώς ο επίσημος Λίβανος παρακάμφθηκε με την ανακοίνωση της συνολικής συμφωνίας.

ια τον Μπιτάρ, ο Λίβανος θα μπορούσε “για μια ακόμη φορά να είναι το εξιλαστήριο θύμα που θα πληρώσει ταυτόχρονα τον αμερικανικό ερασιτεχνισμό, τον ιρανικό κυνισμό, την ισραηλινή ύβρι και για να είμαι ειλικρινής, την απουσία σαφούς στρατηγικής από τη δική του πολιτική τάξη”.

Ισραήλ: Δεν θα αποχωρήσουμε

Το Ισραήλ δεν θα αποσυρθεί από τις περιοχές που έχει καταλάβει στον Λίβανο διεμήνυσε προηγουμένως ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατζ, παρά τη συμφωνία ΗΠΑ και Ιράν που περιλαμβάνει και τον Λίβανο. Απείλησε ότι το Ισραήλ θα ανταποδώσει με «πλήρη ισχύ», εάν η Ισλαμική Δημοκρατία του επιτεθεί σε απάντηση στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του στον Λίβανο.

Ο Κατζ ανέφερε ότι η διατήρηση των ζωνών ασφαλείας είναι «ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα των IDF» στον πόλεμο και, ως εκ τούτου, «αντιτιθέμεθα στην απόσυρση των IDF από τον Λίβανο, παρά όλες τις υπάρχουσες πιέσεις και εκείνες που θα ακολουθήσουν». «Ο πρωθυπουργός Νετανιάχου κατέστησε σαφή αυτά τα σημεία στον πρόεδρο των ΗΠΑ Τραμπ και σε άλλους ανώτερους Αμερικανούς αξιωματούχους, και το κατέστησα επίσης σαφές χθες στον υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ Πιτ Χέγκσεθ», είπε ο ισραηλινός ΥΠΑΜ, σύμφωνα με τους Times of Israel. «Δεν θα συμβιβαστούμε όσον αφορά τα συμφέροντα ασφαλείας του Ισραήλ και την προστασία των πολιτών μας, και δεν θα αποσυρθούμε από τις ζώνες ασφαλείας», πρόσθεσε.

Αντίστοιχα, ο Ισραηλινός υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Μπεν Γκβιρ δήλωσε ότι «η συμφωνία του Τραμπ δεν μας δεσμεύει. Το Ισραήλ δεν είναι υποτελές στις ΗΠΑ», ενώ ο ισραηλινός υπουργός Οικονομικών Σμότριτς σχολίασε ότι «η συμφωνία με το Ιράν είναι κακή για το Ισραήλ και για όλο τον ελεύθερο κόσμο».

Η συμφωνία προβλέπει παύση των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου, επαναλειτουργία των στενών του Ορμούζ και έναρξη διαπραγματεύσεων εντός 60 ημερών για οριστική συμφωνία. Την ίδια ώρα, ο Ντόναλντ Τραμπ προειδοποιεί την Τεχεράνη ότι η Ουάσινγκτον θα επανέλθει με στρατιωτική πίεση εάν δεν υπάρξει ικανοποιητική συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα.

«Δεν σας εμπιστευόμαστε»

Το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν ανακοίνωσε σήμερα ότι θα επιδιώξει να επικυρωθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ η τελική συμφωνία με τις ΗΠΑ που θα περιλαμβάνει και το ζήτημα του πυρηνικού προγράμματός του. «Αναμένουμε ότι η τελική συμφωνία θα στηριχθεί από ένα ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, 60 ημέρες μετά» την υπογραφή της, δήλωσε ο εκπρόσωπος της ιρανικής διπλωματίας Εσμαΐλ Μπαγαΐ, στην εβδομαδιαία ενημέρωση των δημοσιογράφων, σημειώνοντας ότι η Τεχεράνη «θα αντλήσει διδάγματα από το παρελθόν».

Ο Μπαγαΐ πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει από την πλευρά τους να εγγυηθούν ότι το Ισραήλ θα δεσμευτεί να βάλει τέλος στον πόλεμο στον Λίβανο. «Οι ΗΠΑ πρέπει να τιμήσουν τις δεσμεύσεις τους. Πρέπει να διασφαλίσουν ότι το σιωνιστικό καθεστώς (σ.σ. το Ισραήλ) θα τηρήσει τις δικές του, όσον αφορά τον Λίβανο», είπε ο εκπρόσωπος, τονίζοντας ότι η Τεχεράνη «δεν έχει εμπιστοσύνη ούτε στο Ισραήλ, ούτε στις ΗΠΑ».

«Δυστυχώς, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η βαθύτατη δυσπιστία απέναντι στις ΗΠΑ είναι η συνέπεια μιας μακράς ιστορίας σφαλμάτων εκ μέρους των Αμερικανών ηγετών» και «θα πρέπει ακόμη να γίνουν πολλά μέχρι να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των Ιρανών», πρόσθεσε, εκτιμώντας ότι η συμφωνία που πρόκειται να υπογραφεί την Παρασκευή δεν αποτελεί παρά μόνο «ένα βήμα για τη μείωση των εντάσεων και τον τερματισμό του πολέμου».

Κατά τον Μπαγαΐ, η Ουάσινγκτον έχει δεσμευτεί να αποδεσμεύσει τα ιρανικά κεφάλαια που παραμένουν «παγωμένα» στο εξωτερικό και να δώσει αποζημιώσει για τις ζημιές που προκλήθηκαν από τον πόλεμο, στο πλαίσιο της ειρηνευτικής συμφωνίας. «Η αποδέσμευση των ιρανικών κεφαλαίων καθώς και οι αποζημιώσεις συνιστούν δύο βασικά σημεία» της συμφωνίας και «η αμερικανική πλευρά δεσμεύτηκε να λάβει μέτρα σε αυτούς τους δύο τομείς», είπε ο Ιρανός αξιωματούχος.

Λίγο νωρίτερα, ο Μπαγαΐ είπε ότι το Ιράν δεν θα χρεώνει «διόδια» αλλά «τέλη ναυτιλιακών υπηρεσιών» στα πλοία που διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ. «Πάντοτε υποστηρίζαμε ότι δεν επιδιώκουμε την είσπραξη διοδίων διέλευσης, αλλά τελών για ναυτιλιακές υπηρεσίες, για την προστασία του περιβάλλοντος, την ασφάλεια των πλοίων και άλλες απαραίτητες υπηρεσίες», εξήγησε.

Το χρονικό 

Ο πρωθυπουργός του Πακιστάν, Σαμπάζ Σαρίφ, ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ και Ιράν κατέληξαν σε «συμφωνία ειρήνης», η οποία θα σημάνει τον τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε «όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου». Σύμφωνα με τον ίδιο, η συμφωνία θα υπογραφεί επίσημα την Παρασκευή 19 Ιουνίου στη Γενεύη της Ελβετίας, έπειτα από σειρά συναντήσεων που θα πραγματοποιηθούν μέσα στην εβδομάδα για την προετοιμασία της εφαρμογής της.

«Τώρα που συνήφθη η συμφωνία, οι μεσολαβητές θα διευκολύνουν σειρά συναντήσεων αυτή την εβδομάδα. Αυτές οι προκαταρκτικές συζητήσεις για την εφαρμογή της συμφωνίας θα βάλουν τα θεμέλια για τις τεχνικές συνομιλίες και κατόπιν την επίσημη τελετή υπογραφής», ανέφερε μέσω X ο Πακιστανός πρωθυπουργός, ο οποίος εμφανίζεται ως μεσολαβητής-κλειδί στην προσπάθεια τερματισμού της σύρραξης που άρχισε με την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας στις 28 Φεβρουαρίου.

Από την πλευρά του ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών του Ιράν είπε ότι οι μεσολαβητές του Κατάρ πραγματοποίησαν «σχεδόν 14 με 15 ώρες μακρών συνομιλιών». «Αυτή η διαδικασία διαπραγμάτευσης διήρκεσε πολύ», δήλωσε ο Καζέμ Γκαριμπαμπάντι σε ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης τη Δευτέρα. «Μια αντιπροσωπεία του Κατάρ βρέθηκε χθες στην Τεχεράνη για να ολοκληρώσει τις συζητήσεις σχετικά με το κείμενο του μνημονίου συνεννόησης του Ισλαμαμπάντ μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών. Πραγματοποιήθηκαν σχεδόν 14 με 15 ώρες μακρών συνομιλιών, κατά τις οποίες παρουσιάσαμε τις τελικές τροποποιήσεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στο κείμενο. Φυσικά, αυτές οι τροποποιήσεις έγιναν δεκτές και το κείμενο του μνημονίου συνεννόησης του Ισλαμαμπάντ οριστικοποιήθηκε».

Η συμφωνία, ωστόσο, ανακοινώθηκε μετά τα μεσάνυχτα της Κυριακής, ώρα Ιράν, γιατί – σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο – η Τεχεράνη δεν ήθελε να ανακοινωθεί ανήμερα των γενεθλίων του Τραμπ Όπως επισημαίνει το CNN η ανακοίνωση από τον Σαρίφ έγινε λίγα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα της Κυριακής ώστε για το Ιράν να είναι Δευτέρα μολονότι για τις ΗΠΑ ήταν ακόμα Κυριακή.

Η επιβεβαίωση Τραμπ και τα στενά του Ορμούζ

Λίγη ώρα μετά την ανακοίνωση του Σαμπάζ Σαρίφ, ο Ντόναλντ Τραμπ επιβεβαίωσε μέσω Truth Social ότι η συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν «ολοκληρώθηκε». «Η συμφωνία με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν πλέον ολοκληρώθηκε», ανέφερε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Ο Τραμπ ανακοίνωσε επίσης το πλήρες άνοιγμα του στενού του Ορμούζ και την άμεση άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών. «Εγκρίνω το πλήρες άνοιγμα του στενού του Ορμούζ χωρίς τέλη διέλευσης και, ταυτόχρονα, την άμεση άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού. Πλοία όλου του κόσμου, βάλτε μπρος τις μηχανές σας. Ας ρεύσει το πετρέλαιο!», έγραψε.

Λίγο αργότερα, ωστόσο, ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίστηκε να διαφοροποιεί τη διατύπωσή του, αναφέροντας ότι τα στενά του Ορμούζ θα ανοίξουν «μόλις υπογραφτεί η συμφωνία την Παρασκευή», ώστε να δοθεί χρόνος για την απομάκρυνση ναρκών.

«Με το άνοιγμα του στενού μόλις υπογραφτεί η συμφωνία την Παρασκευή, ώστε να δοθεί χρόνος για την άρση ναρκών, το πετρέλαιο θα ρέει ξανά και στις δύο πλευρές για την περιοχή και τον κόσμο ολόκληρο», ανέφερε σε νεότερη ανάρτησή του, προσθέτοντας ότι «αυτή η σπουδαία συμφωνία θα φέρει ειρήνη και ασφάλεια σε όλη την περιοχή».

Σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχου που επικαλείται το CNN, ο αμερικανικός στρατός έλαβε οδηγία να άρει τον αποκλεισμό στα Στενό του Ορμούζ την Παρασκευή προσθέτοντας, πάντως, ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να αλλάξουν από τώρα έως την Παρασκευή.

Στο μεταξύ ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, δήλωσε στο Fox News ότι σχεδιάζει να παραστεί στην υπογραφή της συμφωνίας στην Ελβετία. «Έχω την πρόθεση να είμαι εκεί, αλλά είναι πιθανό να είναι παρών ο ίδιος ο πρόεδρος», είπε, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο παρουσίας του Ντόναλντ Τραμπ στη Γενεύη. Η επίσημη τελετή υπογραφής έχει προγραμματιστεί για την Παρασκευή 19 Ιουνίου, ενώ μέχρι τότε οι μεσολαβητές θα επιχειρήσουν να προετοιμάσουν το τεχνικό σκέλος της συμφωνίας και τα πρώτα βήματα εφαρμογής της.

Το Ιράν μιλά για άμεσο τέλος του πολέμου

Από την πλευρά της Τεχεράνης, ο υφυπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Καζέμ Γαριμπαμπαντί, δήλωσε στην κρατική τηλεόραση ότι η συμφωνία «βάζει άμεσα τέλος στον πόλεμο». Όπως ανέφερε, η συμφωνία προβλέπει «το άμεσο τέλος του πολέμου και των στρατιωτικών επιχειρήσεων στα διάφορα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου».

Ο Ιρανός διπλωμάτης, ειδικός σε νομικά ζητήματα, διευκρίνισε ότι το πρωτόκολλο ανοίγει τον δρόμο για διαπραγματεύσεις εντός των επόμενων 60 ημερών, με στόχο την κατάληξη σε οριστική συμφωνία. «Θα αρχίσουν διαπραγματεύσεις εντός 60 ημερών ενόψει της σύναψης οριστικής συμφωνίας», δήλωσε προσθέτοντας ότι «παραμένει η δυσπιστία» έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών.

Οι τέσσερις άξονες της Τεχεράνης

Ο Γαριμπαμπαντί περιέγραψε τέσσερα βασικά θέματα που θα τεθούν στις διαπραγματεύσεις. Το πρώτο αφορά «την άρση όλων των κυρώσεων σε βάρος της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν», είτε πρόκειται για μονομερείς πρωτογενείς είτε για δευτερογενείς κυρώσεις. Το δεύτερο αφορά το πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας της χώρας, ενώ το τρίτο συνδέεται με την ανοικοδόμηση και την οικονομική ανάπτυξη του Ιράν. Το τέταρτο αφορά τη δημιουργία μηχανισμού παρακολούθησης, ο οποίος θα εγγυάται την εφαρμογή των δεσμεύσεων που θα αναληφθούν από τις δύο πλευρές.

“Μουδιασμένο” το Ισραήλ

Ισραηλινοί εμπειρογνώμονες ανησύχησαν που στοιχεία ζωτικής σημασίας για το Ισραήλ φαίνεται να μην έχουν αναφερθεί καθόλου. «Ό,τι και να συμβεί, ο πρόεδρος Τραμπ θα κηρύξει νίκη, μια ολοκληρωτική νίκη», δήλωσε ο Τζέικομπ Νάγκελ, πρώην αναπληρωτής σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Νετανιάχου.

«Είναι πολύ εύκολο να πούμε ποια θέματα θα τεθούν προς συζήτηση σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις», δήλωσε ο Νάγκελ στους δημοσιογράφους την Κυριακή. «Ωστόσο», πρόσθεσε, «οι βαλλιστικοί πύραυλοι του Ιράν και η υποστήριξή του προς ομάδες-αντιπροσώπους στην περιοχή δεν εμφανίζονται καν ως θέματα στις λεπτομέρειες που κυκλοφορούν δημόσια».

Οι αντίπαλοι του Νετανιάχου, σχολιάζοντας πριν από την ανακοίνωση της κατάπαυσης του πυρός, ήταν λιγότερο επιεικείς. «Μια καταστροφή από την οπτική του Ισραήλ», έγραψε ο Αβιγκντόρ Λίμπερμαν, πρώην υπουργός Άμυνας του Ισραήλ και πολιτικός της δεξιάς, σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την Κυριακή. Κάποτε σύμμαχος του Νετανιάχου, είναι πλέον σφοδρός επικριτής του.

Ο Γιαΐρ Λαπίντ, ο κεντρώος ηγέτης της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης του Ισραήλ και πρώην υψηλόβαθμος υπουργός, δήλωσε ότι ελπίζει οι αναφορές σχετικά με τη συμφωνία με το Ιράν να μην είναι αληθινές. «Αν όμως είναι», ανέφερε σε δήλωσή του, «αυτή αποτελεί μία από τις πιο συγκλονιστικές αποτυχίες της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας του Ισραήλ». «Οι σημερινοί αξιωματούχοι της ισραηλινής κυβέρνησης έχουν πει λίγα πράγματα, προφανώς από φόβο μήπως ενοχλήσουν τον Τραμπ», σημειώνουν οι New York Times.

Το “μνημόνιο” των 14 σημείων και τα παγωμένα κεφάλαια

Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων MEHR μετέδωσε κείμενο το οποίο παρουσίασε ως «μνημόνιο συνεννόησης», δηλαδή το πρωτόκολλο συμφωνίας 14 σημείων στο οποίο φέρονται να κατέληξαν οι ΗΠΑ και το Ιράν. Σύμφωνα με το πρακτορείο, μία από τις ρήτρες προβλέπει την άμεση αποδέσμευση ιρανικών πόρων που παραμένουν παγωμένοι στο εξωτερικό, αξίας 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Το ίδιο έγγραφο φέρεται να προβλέπει συνολικά «την αποδέσμευση 24 δισεκατομμυρίων δολαρίων που έχουν παγώσει κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης 60 ημερών», η οποία θα αρχίσει μετά την υπογραφή του πρωτοκόλλου. Κατά το MEHR, «το μισό από αυτό το ποσό θα τεθεί στη διάθεση του Ιράν πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων». Το κείμενο είχε μεταδοθεί ήδη από το Σάββατο, χωρίς ωστόσο να έχει επιβεβαιωθεί επίσημα.

Τα σημεία της συμφωνίας σύμφωνα με τους Ιρανούς

– Άμεση και μόνιμη κατάπαυση του πυρός σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου.
– Δέσμευση των ΗΠΑ να μην παρεμβαίνουν στις εσωτερικές υποθέσεις του Ιράν.
– Τέλος του ναυτικού αποκλεισμού και επαναλειτουργία του Στενού του Ορμούζ εντός 30 ημερών.
– Απόσυρση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από περιοχές γύρω από το Ιράν.
– Αναστολή των κυρώσεων που σχετίζονται με το πετρέλαιο και αποκατάσταση της πρόσβασης του Ιράν στα έσοδά του.
– Σχέδια/χρηματοδότηση ανοικοδόμησης ύψους 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους.
– 60 ημέρες διαπραγματεύσεων για μια τελική συμφωνία με επίκεντρο το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και την ευρεία άρση των κυρώσεων.
– Το Ιράν επιβεβαιώνει ότι δεν θα αναπτύξει πυρηνικά όπλα στο πλαίσιο της NPT.
– Καμία νέα αποστολή αμερικανικών στρατευμάτων ή κυρώσεων κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.
– Απελευθέρωση 24 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε παγωμένα ιρανικά περιουσιακά στοιχεία κατά τη διάρκεια της περιόδου διαπραγμάτευσης.
– Δημιουργία μηχανισμού παρακολούθησης και έγκριση της τελικής συμφωνίας από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
– Τα πυραυλικά προγράμματα και η υποστήριξη του Ιράν σε περιφερειακές συμμαχικές ομάδες θα αποκλειστούν από τις συνομιλίες.

Αμερικανός αξιωματούχος, ωστόσο, διέψευσε τον ισχυρισμό του Ιράν ότι θα λάβει δισεκατομμύρια δολάρια από παγωμένα κεφάλαια πριν από την έναρξη της διαπραγμάτευσης των 60 ημερών μετά την υπογραφή της συμφωνίας την Παρασκευή.

«Αυτό δεν είναι καθόλου αλήθεια. Πρόκειται για μια συμφωνία αμοιβής βάσει απόδοσης και δεν θα αποδεσμευτούν παγωμένα κεφάλαια χωρίς οι Ιρανοί να εφαρμόσουν τις δεσμεύσεις τους», δήλωσε στο CNN.

Προειδοποίηση προς την Τεχεράνη για τα πυρηνικά

Παρά την ανακοίνωση της συμφωνίας, ο Ντόναλντ Τραμπ κατέστησε σαφές ότι το ζήτημα του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος δεν έχει κλείσει. Όπως ανέφερε, εάν η Τεχεράνη δεν καταλήξει τις επόμενες εβδομάδες σε μια συμφωνία που θα θεωρηθεί επαρκής από την Ουάσιγκτον, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εξετάσουν νέα μέτρα πίεσης. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα ενδεχόμενα που παραμένουν στο τραπέζι είναι είτε η επανέναρξη στρατιωτικών επιθέσεων είτε η ανάληψη ευρύτερου ρόλου ασφαλείας στην περιοχή.

Ο Τραμπ δήλωσε χαρακτηριστικά ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να γίνουν «ο εγγυητής της Μέσης Ανατολής» με αντάλλαγμα το 20% των εσόδων της περιοχής, εάν δεν υπάρξει ικανοποιητική εξέλιξη στις διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Πτώση στις τιμές του πετρελαίου

Η ανακοίνωση της συμφωνίας είχε άμεσο αντίκτυπο στις διεθνείς αγορές ενέργειας, με τις τιμές του πετρελαίου να υποχωρούν κατά περίπου 4% μετά την έναρξη των συναλλαγών στην Ασία. Περί τις 02:30 ώρα Ελλάδας, η τιμή του Brent Βόρειας Θάλασσας, διεθνούς ποικιλίας αναφοράς για παράδοση τον Αύγουστο, υποχωρούσε κατά 4%, στα 83,84 δολάρια το βαρέλι. Την ίδια ώρα, το αμερικανικό WTI κατέγραφε πτώση 4,51%, στα 81,05 δολάρια το βαρέλι, ενώ αμέσως μετά το άνοιγμα των συναλλαγών η υποχώρηση είχε φτάσει έως και το 5%.

Στις εργασίες συμμετείχαν 15 καθηγητές ακαδημαϊκών ιδρυμάτων 9 χώρων από Ευρώπη (Ελλάδα, Κύπρος, Λετονία), Ασία (Τουρκία, Ιορδανία, Ινδία, Καζακστάν), Αφρική (Κένυα), Αμερική (Μεξικό). Την τηλεδιάσκεψη απασχόλησαν: α) προτάσεις υποστήριξης ευάλωτων κοινωνικών ομάδων σε Κεντρική Ασία, Σουδάν και Κένυα και β) πηγές χρηματοδότησης σχετικών προγραμμάτων.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις διαδικασίες συγκρότησης διεθνών ομάδων συνεργασίας (clusters) στο πλαίσιο της UNAI SDG7 Hub-Energy Community με σκοπό την εξασφάλιση χρηματοδότησης προτάσεων από Διεθνείς Οργανισμούς.

Οι εργασίες της τηλεδιάσκεψης ολοκληρώθηκαν με την ανακοίνωση ότι η πορεία υλοποίησης των συμπερασμάτων θα συζητηθούν στη 3η Σύνοδο των UNAI SDG Hubs τον προσεχή Οκτώβριο 2026, στην Αθήνα. Στην τηλεδιάσκεψη δεν συμμετέσχε κανένα Ελληνικό Πανεπιστήμιο, παρά την αποστολή προσκλήσεων σε όλους τους Πρυτάνεις.

Το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν ανακοίνωσε σήμερα ότι θα επιδιώξει να επικυρωθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ η τελική συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες που θα περιλαμβάνει και το ζήτημα του πυρηνικού προγράμματός του.

«Αναμένουμε ότι η τελική συμφωνία θα στηριχθεί από ένα ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, 60 ημέρες μετά» την υπογραφή της, δήλωσε ο εκπρόσωπος της ιρανικής διπλωματίας Εσμαΐλ Μπαγαΐ, στην εβδομαδιαία ενημέρωση των δημοσιογράφων, σημειώνοντας ότι η Τεχεράνη «θα αντλήσει διδάγματα από το παρελθόν».

Ο Μπαγαΐ πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει από την πλευρά τους να εγγυηθούν ότι το Ισραήλ θα δεσμευτεί να βάλει τέλος στον πόλεμο στον Λίβανο.

«Οι ΗΠΑ πρέπει να τιμήσουν τις δεσμεύσεις τους. Πρέπει να διασφαλίσουν ότι το σιωνιστικό καθεστώς (σ.σ. το Ισραήλ) θα τηρήσει τις δικές του, όσον αφορά τον Λίβανο», είπε ο εκπρόσωπος, τονίζοντας ότι η Τεχεράνη «δεν έχει εμπιστοσύνη ούτε στο Ισραήλ, ούτε στις ΗΠΑ».

«Δυστυχώς, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η βαθύτατη δυσπιστία απέναντι στις ΗΠΑ είναι η συνέπεια μιας μακράς ιστορίας σφαλμάτων εκ μέρους των Αμερικανών ηγετών» και «θα πρέπει ακόμη να γίνουν πολλά μέχρι να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των Ιρανών», πρόσθεσε, εκτιμώντας ότι η συμφωνία που πρόκειται να υπογραφεί την Παρασκευή δεν αποτελεί παρά μόνο «ένα βήμα για τη μείωση των εντάσεων και τον τερματισμό του πολέμου».

Κατά τον Μπαγαΐ, η Ουάσινγκτον έχει δεσμευτεί να αποδεσμεύσει τα ιρανικά κεφάλαια που παραμένουν «παγωμένα» στο εξωτερικό και να δώσει αποζημιώσει για τις ζημιές που προκλήθηκαν από τον πόλεμο, στο πλαίσιο της ειρηνευτικής συμφωνίας.

«Η αποδέσμευση των ιρανικών κεφαλαίων καθώς και οι αποζημιώσεις συνιστούν δύο βασικά σημεία» της συμφωνίας και «η αμερικανική πλευρά δεσμεύτηκε να λάβει μέτρα σε αυτούς τους δύο τομείς», είπε ο Ιρανός αξιωματούχος.

Λίγο νωρίτερα, ο Μπαγαΐ είπε ότι το Ιράν δεν θα χρεώνει «διόδια» αλλά «τέλη ναυτιλιακών υπηρεσιών» στα πλοία που διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ.

«Πάντοτε υποστηρίζαμε ότι δεν επιδιώκουμε την είσπραξη διοδίων διέλευσης, αλλά τελών για ναυτιλιακές υπηρεσίες, για την προστασία του περιβάλλοντος, την ασφάλεια των πλοίων και άλλες απαραίτητες υπηρεσίες», εξήγησε.

Για χρόνια, ο χώρος αυτός έμοιαζε να αποτελεί το τελευταίο ίχνος μιας Αριστεράς που σκεπτόταν, αμφισβητούσε και παρήγε λόγο πέρα από κομματικά συνθήματα. Όμως, η άνοδος στην εξουσία λειτούργησε αποκαλυπτικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μετασχημάτισε το σύστημα. Μετασχηματίστηκε από αυτό. Η περίφημη “πρώτη φορά Αριστερά” κατέληξε να εφαρμόζει μνημονιακές πολιτικές, να ενσωματώνεται πλήρως στους ευρωπαϊκούς οικονομικούς περιορισμούς και τελικώς να λειτουργεί ως ένας ακόμη διαχειριστής ενός ήδη διαμορφωμένου οικονομικού πλαισίου.

Η πρόσφατη πολιτική του πορεία δείχνει πλέον κάτι βαθύτερο∙ όχι απλώς ιδεολογική ήττα, αλλά απώλεια πολιτικής αυτοσυνειδησίας. Ένας χώρος που κάποτε διεκδικούσε εναλλακτικό υπόδειγμα κοινωνικής οργανώσεως μοιάζει πλέον να λειτουργεί περισσότερο ως παράγοντας εντάσεως του διπολισμού προεκλογικά και σταθεροποιήσεως της συστημικής πολιτικής μετεκλογικά.

Ο κατακερματισμός της Αριστεράς

Από την άλλη πλευρά, το ΚΚΕ παραμένει ένας πολιτικός οργανισμός με αξιοσημείωτη ιδεολογική συνοχή, πειθαρχία και ιστορική μνήμη. Διατηρεί μία σταθερή αφήγηση για την οικονομία, την εργασία και τη θέση της Ελλάδας μέσα στο διεθνές σύστημα. Ωστόσο, για πολλούς μοιάζει πλέον εγκλωβισμένο σε μία παγιωμένη αυτάρκεια, σχεδόν αρτηριοσκληρωτική, αδυνατώντας να συνομιλήσει με τα νέα κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα της εποχής. Η επανάληψη γνωστών αναλύσεων, χωρίς δυνατότητα παραγωγής ενός νέου πολιτικού ορίζοντα, δημιουργεί την αίσθηση ενός χώρου που περισσότερο διασώζει την ταυτότητά του παρά επιχειρεί να μετασχηματίσει την πραγματικότητα.

Η Νέα Αριστερά βρίσκεται σε τροχιά αυτοδιαλύσεως, με στελέχη και πολιτική δυναμική να αποσυντίθενται. Το ακόμη πιο παράδοξο είναι ότι η πορεία αυτή φαίνεται να συνοδεύεται από την προσδοκία επανασυσπειρώσεως γύρω από το νέο πολιτικό φορέα του Αλέξη Τσίπρα, δηλαδή γύρω από τον ίδιο πολιτικό που ταυτίστηκε με την πλήρη προσαρμογή της ελληνικής Αριστεράς στο νεοφιλελεύθερο ευρωπαϊκό οικονομικό πλαίσιο μετά το 2015.

Το ΜέΡΑ25 επιμένει σε μία αντισυστημική οικονομική ρητορική και διατηρεί έναν βαθμό θεωρητικής επεξεργασίας, αλλά για πολλούς αδυνατεί να μετατρέψει τις ιδέες του σε ρεαλιστικό κοινωνικό σχέδιο με ευρύτερη απήχηση. Η Πλεύση Ελευθερίας, αν και απορροφά μέρος της κοινωνικής δυσαρέσκειας, δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί κλασικός αριστερός χώρος με συνεκτική κοινωνική θεωρία. Περισσότερο μοιάζει να λειτουργεί ως προσωποκεντρική πολιτική έκφραση διαμαρτυρίας.

Έτσι προκύπτει ένα δύσκολο αλλά αναγκαίο ερώτημα. Ποια Αριστερά απέμεινε; Υπάρχει σήμερα πολιτικός χώρος που να μπορεί να αρθρώσει σοβαρή κοινωνική κριτική απέναντι στην απορρύθμιση της εργασίας, στην οικονομική εξάρτηση, στη συρρίκνωση της εθνικής κυριαρχίας και στην πολιτιστική αποδιάρθρωση, χωρίς ταυτόχρονα να ενσωματώνεται στο ίδιο σύστημα που υποτίθεται ότι αμφισβητεί;

Ίσως τελικώς το πρόβλημα να μην είναι απλώς κομματικό. Ίσως η βαθύτερη κρίση να είναι κρίση πολιτικής σκέψεως, αλλά και πολιτικής βουλήσεως. Διότι όταν ένας χώρος που κάποτε υπήρξε από τους πλέον βαθυστόχαστους αδυνατεί πια να παράγει πραγματική εναλλακτική πρόταση, τότε το σύστημα δεν έχει απλώς νικήσει πολιτικά. Έχει κατορθώσει να βρει την “εναλλακτική” του μέσα στον μέχρι πρότινος αμφισβητία του. Εκτός, βεβαίως, και αν αυτή η αμφισβήτηση υπήρξε ούτως ή άλλως ψευδεπίγραφή και η εξουσία απλά την αποκάλυψε.