Ο κατηγορούμενος, με την ιδιότητα του προπονητή άρσης βαρών, προέβαινε, από τον Απρίλιο του 2024, στην προμήθεια και χορήγηση απαγορευμένων ουσιών ντόπινγκ σε αθλητές.

Μάλιστα, στο πλαίσιο της έρευνας διαπιστώθηκε ότι ο 58χρονος προπονητής έδωσε απαγορευμένες ουσίες στον ανήλικο γιο του κατά τη διάρκεια αγώνα. Συγκεκριμένα, σε δείγμα ούρων του αθλητή κατά τη διάρκεια αγώνα, εντοπίστηκε η ουσία «οξανδρολόνη», η οποία κατατάσσεται στον Κατάλογο Απαγορευμένων Ουσιών του WADA.

Στον Οδυσσέα Δήμα επιβλήθηκε ποινή αποκλεισμού δώδεκα 12 ετών και στον αθλητή αντίστοιχη 10 μηνών. Από τις έρευνες που πραγματοποιήθηκαν σε σπίτι και χώρους αθλητικών εγκαταστάσεων σε περιοχές της Αττικής, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν:

• 871 τεμάχια (δισκία, αμπούλες) παράνομων φαρμακευτικών σκευασμάτων και ουσιών ντόπινγκ,
• 17 δελτία αθλητών,
• ιδιόχειρες σημειώσεις,
• συσκευή τηλεφώνου και
• 15.000 ευρώ

Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με τον Ε.Ο.Φ., τα κατασχεθέντα φαρμακευτικά σκευάσματα δεν είναι εγκεκριμένα από τον Οργανισμό για την ελληνική αγορά και κρίνονται επιβλαβή για την υγεία των χρηστών. Ο συλληφθείς οδηγήθηκε στην αρμόδια εισαγγελική Αρχή.

Για περισσότερες από οκτώ ώρες συνεχίστηκαν τα προβλήματα στις διαδικτυακές υπηρεσίες της Microsoft, προκαλώντας εκτεταμένες δυσλειτουργίες σε εφαρμογές που χρησιμοποιούνται καθημερινά από επιχειρήσεις και ιδιώτες σε ολόκληρο τον κόσμο. Η βλάβη επηρέασε χρήστες, μεταξύ άλλων, στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιαπωνία, τη Σιγκαπούρη, τη Βρετανία και την Αυστραλία, με την εταιρεία να καταβάλλει προσπάθειες για την πλήρη αποκατάσταση της λειτουργίας των συστημάτων της.

Σύμφωνα με την πλατφόρμα παρακολούθησης τεχνικών προβλημάτων Downdetector, οι πρώτες αναφορές εμφανίστηκαν την Πέμπτη λίγο μετά τις 18:15 ώρα Ελλάδας, ενώ περίπου στις 20:00 ώρα Ελλάδας οι αναφορές για δυσλειτουργίες στο Outlook έφτασαν σχεδόν τις 140.000 παγκοσμίως. Ο αριθμός αυτός ήταν περισσότερο από 2.000 φορές υψηλότερος από τα συνηθισμένα επίπεδα.

Στη νεότερη καταγραφή του Downdetector, οι αναφορές προβλημάτων είχαν περιοριστεί σε περισσότερες από 28.000, γεγονός που υποδηλώνει μερική αποκλιμάκωση της διαταραχής, χωρίς ωστόσο να έχει αποκατασταθεί πλήρως η λειτουργία των υπηρεσιών. Οι δυσλειτουργίες εντοπίζονται σε σειρά εφαρμογών του Microsoft 365, με σημαντικά προβλήματα στην υπηρεσία Exchange Online, στην οποία περιλαμβάνεται το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο Outlook.

Χρήστες αναφέρουν ότι αδυνατούν να συνδεθούν ή να αποκτήσουν πρόσβαση σε λειτουργίες των εφαρμογών, ενώ η Microsoft επιβεβαίωσε ότι ορισμένοι πελάτες ενδέχεται να μην μπορούν να δουν συγκεκριμένα αρχεία ή πληροφορίες στα ημερολόγιά τους.

Προβλήματα συνδεσιμότητας παρουσιάστηκαν επίσης στο Teams και στο Copilot, την πλατφόρμα Τεχνητής Νοημοσύνης της εταιρείας. Ωστόσο, σύμφωνα με τη Microsoft, οι λειτουργίες ανταλλαγής μηνυμάτων και διαδικτυακών συσκέψεων παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό διαθέσιμες, παρά τις υπόλοιπες δυσλειτουργίες. Η Microsoft ανακοίνωσε ότι εντόπισε αυξημένο φόρτο στις τεχνολογικές υποδομές της σε πολλές γεωγραφικές περιοχές, ο οποίος πιθανότατα ευθύνεται για τα προβλήματα συνδεσιμότητας.

Όπως διευκρίνισε, η υπερφόρτωση δεν προκλήθηκε από κάποια ασυνήθιστη αύξηση της επισκεψιμότητας, αλλά από το γεγονός ότι ορισμένοι διακομιστές τέθηκαν απροσδόκητα εκτός λειτουργίας, με αποτέλεσμα οι υπόλοιποι να αναλάβουν μεγαλύτερο όγκο εργασιών από αυτόν που μπορούσαν να διαχειριστούν. Στη συνέχεια, η εταιρεία διαπίστωσε ότι κρίσιμο τμήμα των διακομιστών που είχαν επηρεαστεί δεχόταν υπερβολική επιβάρυνση, επιτείνοντας τις διακοπές.

Σε νεότερη ενημέρωση μέσω της πλατφόρμας X, η Microsoft ανέφερε ότι οι προσπάθειες επανεκκίνησης των επηρεαζόμενων συστημάτων παρουσιάζουν θετικά αποτελέσματα. «Βλέπουμε θετικά αποτελέσματα», ανακοίνωσε, προσθέτοντας ότι οι τεχνικές ομάδες παρακολουθούν ενεργά την απόδοση των υποδομών. Προειδοποίησε, πάντως, ότι ορισμένες υπηρεσίες ενδέχεται να σταματήσουν ξανά να ανταποκρίνονται όταν αυξηθεί ο φόρτος, καθώς συνεχίζεται η διερεύνηση των αιτίων της βλάβης. Μέχρι τη συγκεκριμένη ενημέρωση δεν είχε ανακοινωθεί σαφές χρονοδιάγραμμα πλήρους αποκατάστασης.

Πολλοί άλλοι παίζουν σε κορυφαίες Ευρωπαϊκές λίγκες, αλλά και στον αστέρα Τρίπολης (Κουρμπέλης) και τον ΟΦΗ (Αθανασίου). Ο αναπληρωματικός στην Εθνική Δουβίκας έβαλε 3 γκόλ με την Κόμο κόντρα στην Λανς στο Champions League πριν αντικατασταθεί στο 57’. Μιλάμε πλέον για βάθος επιλογών για τον Γιοβάνοβιτς για τους αγώνες με Ολλανδία και Σερβία που έπονται τις επόμενες μέρες.

Το Nations League αντικατέστησε τα άχρωμα και άοσμα φιλικά που έδιναν οι Εθνικές σε προετοιμασία για τις μεγάλες διοργανώσεις. Η καινοτομία της UEFA να το οργανώσει σε επίπεδα δυναμικότητας με κίνητρο όχι μόνο την ίδια την διοργάνωση, αλλά και διάδρομο πρόκρισης σε Euro και Mundial, γέμισε γήπεδα και σαλόνια.

Το μιμήθηκαν κι άλλες Ηπειρωτικές Συνομοσπονδίες. Η ποιότητα των αγώνων του UEFA Nations League υπερείχε αυτών που παίχτηκαν απ’ τις αντίστοιχες Εθνικές στο Mundial το καλοκαίρι στην Αμερική. Το χρονικό διάστημα που κλήθηκαν να αγωνιστούν, δηλαδή στην αρχή της ποδοσφαιρικής σαιζόν αντί με καταπονημένους παίκτες μετά το τέλος της, πιστεύω πως έκανε την διαφορά.

Η Εθνική στο Nations League

Το καινούργιο ταξίδι της δικής μας Εθνικής ξεκίνησε από την Β’ Kατηγορία του Nations League στα χέρια του, ουσιαστικά Έλληνα, Γιοβάνοβιτς. Έκανε την έκπληξη με Αγγλία και Σκωτία για να ανέβει πανάξια στην Α’ Κατηγορία. Ήταν τόσος ο ενθουσιασμός των επιτυχιών που προεξοφλήθηκε η πρόκριση στο Μουντιάλ που, τελικά, η Ομάδα το είδε από την τηλεόραση. Η Εθνική ήταν ακόμη στην εφηβεία…

Στο μεταξύ, οι Ελληνικές σε ιδιοκτησία, αλλά όχι -πλήν του ΟΦΗ- ποδοσφαιριστών, καθρεφτίζουν το επίπεδο του ποδοσφαίρου μας. Μία (AEK) που πασχίζει στο Champions League, δύο (ΟΣΦΠ και ΟΦΗ) που ανταγωνίζονται στο Europa  και τον ΠΑΟ που υπερέχει στο Conference. Σημαδιακά, καθρέφτης και της δυναμικότητας της Εθνικής Ελλάδος.

Είχε πολλά να τους μάθει ακόμη ο Γιοβάνοβιτς ώστε να ενηλικιωθούν. Η εμπιστοσύνη προς το πρόσωπο του από την ΕΠΟ είναι καταλυτική. Αλλά, πρώτα, είχε πολλά ακόμη να μάθει ο ίδιος πριν τους τα διδάξει. Έκανε την ομάδα ευέλικτη ώστε να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις κάθε αγώνα ανάλογα με την ποιότητα των αντιπάλων. Η επίθεση παρέμεινε το ατού της. Έκοψε την ανάπτυξη από πίσω λόγο επικινδυνότητας και έστησε πιεστική άμυνα ώστε να βγάζει φαρμακερές αντεπιθέσεις. Έφτιαξε ομάδα με ενθουσιασμό και πάθος, αλλά κυρίως το βάθος που της επιτρέπει να έχει η Ομάδα αντοχή και όλοι τους συμμετοχή και πίστη στο όνειρο.

Από Πέμπτη 12/11  έως Τρίτη 17/11 ολοκληρώνονται οι αγώνες των Ομίλων που οδηγεί στα playoffs προς τα τελικά την Άνοιξη. Ίσως μια ισοπαλία την Παρασκευή στην Ολλανδία να αρκεί. Αν χάσουμε, θα ελπίζουμε η Ολλανδία να κερδίσει ακολούθως την Γερμανία. Θεωρούμε την νίκη επί της Σερβίας την Τρίτη σιγουράκι, αν και έχουμε τη τάση να σκοντάφτουμε στα εύκολα.

Ελλαδάρα βάλε ένα γκόλ, δύο γκόλ, τρία γκο-ο-όλ!

Παράλληλα, αποχώρησε και ο επικεφαλής της SPK, η οποία έχει την ευθύνη εποπτείας της χρηματιστηριακής αγοράς. Ο Ερντογάν προβάλλει τις παραιτήσεις ως ένδειξη της αποφασιστικότητάς του να αποδώσει ευθύνες για το σκάνδαλο, επιχειρώντας να εμφανίσει την παρέμβασή του ως αφετηρία εξυγίανσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Η εξέλιξη έχει προκαλέσει θετικές αντιδράσεις σε κύκλους που παρακολουθούν την τουρκική οικονομία, με την προσδοκία ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε ουσιαστικές παρεμβάσεις. Ωστόσο, το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο οι παραιτήσεις συνιστούν πραγματική απόδοση ευθυνών ή περιορίζονται σε μια πολιτική διαχείριση της κρίσης.

Έρευνα χωρίς διαφάνεια 

Σύμφωνα με τον Τούρκο αναλυτή Σελίμ Κορού, η μέχρι τώρα εξέλιξη της υπόθεσης δημιουργεί ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται η έρευνα. Όπως επισημαίνει, κανένα από τα υψηλόβαθμα πρόσωπα που έχουν βρεθεί μέχρι στιγμής στο επίκεντρο δεν απομακρύνθηκε έπειτα από την αποκάλυψη της εμπλοκής του μέσω ανεξάρτητης ποινικής έρευνας. Αντιθέτως, οι εξελίξεις ακολούθησαν τις αποκαλύψεις δημοσιογράφων και τις καταγγελίες βουλευτών της αντιπολίτευσης.

Παρά το γεγονός ότι η έρευνα αφορά συνολικά 433 υπόπτους, ο Κορού υποστηρίζει ότι δεν επεκτείνεται στα ανώτερα επίπεδα της εξουσίας και δεν χαρακτηρίζεται από διαφάνεια. Αναφέρει, επίσης, ότι τουλάχιστον πέντε προτάσεις της αντιπολίτευσης για τη διενέργεια κοινοβουλευτικής έρευνας έχουν απορριφθεί.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει και στο γεγονός ότι τα στελέχη που παραιτούνται απευθύνουν στις ανακοινώσεις τους ευχαριστίες και εκφράσεις σεβασμού προς τον Ερντογάν, ζητώντας ουσιαστικά από τον ίδιο να τους απαλλάξει από τα καθήκοντά τους. Παραμένει, ωστόσο, ασαφές εάν θα αντιμετωπίσουν και ποινικές συνέπειες.

Το ιστορικό των σκανδάλων 

Ο Σελίμ Κορού εντάσσει την υπόθεση σε ένα ευρύτερο μοτίβο πολιτικής διαχείρισης σκανδάλων που, όπως υποστηρίζει, χαρακτηρίζει την Τουρκία κατά τη διάρκεια της 25ετούς κυβέρνησης του AKP (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης). Ως χαρακτηριστικά παραδείγματα αναφέρει τις υποθέσεις της περιόδου 2008-2011 που συνδέθηκαν με το δίκτυο των Γκιουλενιστών, την υπόθεση διαφθοράς του 2013, τις καταγγελίες για τα συναλλαγματικά αποθέματα της Κεντρικής Τράπεζας το 2020, μετά την παραίτηση του Μπεράτ Αλμπαϊράκ, καθώς και τις αποκαλύψεις του Σεντάτ Πεκερ το 2022 για φερόμενο κύκλωμα δωροδοκίας γύρω από την SPK.

Κατά την εκτίμησή του, κοινό στοιχείο αυτών των υποθέσεων είναι η απουσία ανεξάρτητων μηχανισμών διερεύνησης και ουσιαστικής λογοδοσίας. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι στο σημερινό τουρκικό πολιτικό σύστημα τα σκάνδαλα αντιμετωπίζονται πρωτίστως ως προσβολές προς τον ίδιο τον Ερντογάν και όχι ως παραβιάσεις της νομιμότητας και των θεσμικών κανόνων. Έτσι, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο ποια πρόσωπα θα επιλέξει να τιμωρήσει ο πρόεδρος, αντί στο κατά πόσο θα αποκαλυφθούν πλήρως οι ευθύνες μέσω μιας ανεξάρτητης διαδικασίας.

Η υπόθεση Ahmet Şık και οι καταγγελίες για συγκάλυψη

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον βουλευτή της αντιπολίτευσης και πρώην δημοσιογράφο Ahmet Şık, ο οποίος επανήλθε στο X δημοσιεύοντας πληροφορίες που, σύμφωνα με τον ίδιο, προέρχονται από πηγές μέσα στο σύστημα. Ο Şık περιγράφει την υπόθεση όχι απλώς ως αποτυχία της χρηματιστηριακής αγοράς και των εποπτικών αρχών, αλλά ως ευρύτερη κρίση διακυβέρνησης.

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, η SPK είχε εντοπίσει φαινόμενα χειραγώγησης της αγοράς, επέβαλε ένα περιορισμένο πρόστιμο και στη συνέχεια επέτρεψε να περάσει χρονικό διάστημα κατά το οποίο αποχώρησαν από την αγορά πρόσωπα με πολιτικές διασυνδέσεις, ενώ εισήλθαν μικροεπενδυτές.

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι στη συνέχεια το υπουργείο Οικονομικών αναγκάστηκε να παρέμβει, προκειμένου να αποτρέψει την περαιτέρω διόγκωση των ζημιών, οι οποίες, σύμφωνα με την εκτίμησή του, κινδύνευαν να φτάσουν τα 100 δισ. δολάρια. Παράλληλα, αφήνει να εννοηθεί ότι υπήρξε παρέμβαση από υψηλότερα κλιμάκια εξουσίας, η οποία εμπόδισε τον υπουργό Οικονομικών Mehmet Şimşek να απομακρύνει τον επικεφαλής της SPK. Στις καταγγελίες του συμπεριλαμβάνει και τον υπουργό Δικαιοσύνης Akın Gürlek, ο οποίος αρνείται τις κατηγορίες και έχει κινηθεί νομικά εναντίον του.

Η υπόθεση έχει αποκτήσει και άλλες διαστάσεις. Σύμφωνα με όσα μεταφέρει ο Κορού, στενός φίλος του Şık συνελήφθη με κατηγορίες σχετικές με ναρκωτικά, ενώ η σύζυγός του, η οποία εργάζεται εδώ και 18 χρόνια στο Ίδρυμα Heinrich Böll στην Τουρκία, κλήθηκε να αντιμετωπίσει κατηγορίες κατασκοπείας, προτού αφεθεί ελεύθερη.

Ένα σκάνδαλο με ευρύτερες πολιτικές προεκτάσεις

Παρά τη σοβαρότητα της υπόθεσης, ο Κορού εκτιμά ότι το σκάνδαλο δεν πρόκειται να προκαλέσει από μόνο του μια μεγάλη πολιτική ανατροπή στην Τουρκία. Το εντάσσει σε μια περίοδο διαδοχικών κρίσεων, επισημαίνοντας ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν μετατρέπεται αυτομάτως σε πολιτική κινητοποίηση.

Εκείνο που θεωρεί σημαντικότερο είναι όσα αποκαλύπτει η υπόθεση για τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος εξουσίας. Κατά την ανάλυσή του, η συγκέντρωση των κρίσιμων αποφάσεων στο προεδρικό μέγαρο έχει περιορίσει τις δυνατότητες των θεσμών, καθιστώντας τους περισσότερο ευάλωτους σε παρεμβάσεις και εξωτερικές επιρροές.

Παράλληλα, έχει διαμορφωθεί ένα ευρύ δίκτυο γραφειοκρατών, πολιτικών και επιχειρηματιών που δηλώνουν πιστοί στον πρόεδρο Ερντογάν χωρίς όμως να έχουν απαραίτητα ως προτεραιότητα τη διασφάλιση της επιτυχίας του συστήματος. Σύμφωνα με τον ίδιο, η επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης εντείνει την ανάληψη υψηλών ρίσκων από αυτά τα δίκτυα, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για νέες κρίσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο, εκτιμά ότι το προεδρικό μέγαρο έχει πλέον επιλέξει την απομάκρυνση ορισμένων προσώπων και την ανάδειξη νέων στελεχών, τα οποία θα κληθούν να διαχειριστούν τις συνέπειες των προηγούμενων επιλογών. Ωστόσο, θέτει ένα ευρύτερο ερώτημα: εάν η διαχείριση της κρίσης περιοριστεί στην αντικατάσταση προσώπων, χωρίς αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας των θεσμών, τότε παρόμοια φαινόμενα μπορεί να επαναληφθούν, όχι μόνο στον χρηματοπιστωτικό τομέα, αλλά σε κάθε τομέα όπου λαμβάνονται σύνθετες και υψηλού ρίσκου αποφάσεις.

Και έπεται συνέχεια, με ηχηρά ονόματα από πολλούς χώρους, σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, γιατί όπως φαίνεται το ημεδαπό FBI με τη χρήση ηλεκτρονικών μέσων, έχει τεκμηριώσει πολλές υποθέσεις διαφθοράς. Όλα αυτά τα χρόνια η διαφθορά υπόβοσκε, γιατί όλα τα παραπάνω σκάνδαλα χρειάζονται χρόνια ωρίμανσης, αφού η απάτη γίνονταν σταδιακά και διακριτικά χωρίς δημόσιο έλεγχο, πολλές φορές από “δικά μας παιδιά”, αλλά και με ανοχή ή συνεργασία από μέσα, όπως δήλωσε ο υπουργός.

Οι αρμόδιοι είχαν κρύψει τη διαφθορά κάτω από το χαλί, για να μη θολώσει η εικόνα της εικονικής πραγματικότητας που ζούμε (επιεικώς) ενώ η κοινωνία την είχε τούμπανο από τον ξαφνικό πλούτο και τον πολυτελή τρόπο ζωής κάποιων, που η Πολιτεία την είχε κρυφό καμάρι! Μετά το ξέσπασμα των παραπάνω οικονομικών σκανδάλων και την αποκάλυψη ότι οφείλονται σε πράξεις διαφθοράς ο κ. πρωθυπουργός με δηλώσεις του κήρυξε εναντίον της τον πόλεμο, για αυτό και το καλημέρισμα στον τίτλο!

Ορισμός για την διαφθορά 

Χρησιμοποιούμε σχεδόν καθημερινά τη λέξη διαφθορά για να αποδώσουμε διάφορες ιδιότητες σε μια μεγάλη γκάμα καταστάσεων ή προσώπων, ή για να απευθύνουμε μια μομφή, ή για να εκφράσομε την απαξία που αποδίδομε σε ένα πρόσωπο, ή σε μια κατάσταση, αλλά όταν ζητήσομε από κάποιον να αιτιολογήσει τον ισχυρισμό του για διαφθορά, απαντά με γενικότητες ή ηθικολογίες, γιατί είναι μια έννοια, που εξαρτάται από πολλές παραμέτρους και πάντοτε αφορά τους άλλους.

Συνεπώς, χωρίς να τεθούν συγκεκριμένοι κανόνες προσδιορισμού της εννοίας της διαφθοράς, σαφώς θα ποικίλουν κατά εποχή, μορφωτικό, ή κοινωνικό επίπεδο. Έτσι θα αρκέσουμε να εξετάσομε μόνο τους τομείς, που με βάση τα σημερινά δεδομένα και τους κανόνες που υπάρχουν, μπορούμε να ανιχνεύσομε και ενδεχόμενα να μετρήσομε τη διαφθορά, βάσει δεικτών και συγκριτικά με προηγούμενες μετρήσεις στη χώρα μας και διεθνώς.

Στοιχεία για τη χώρα μας υπάρχουν μόνο για το δημόσιο τομέα και ειδικότερα για τη περίοδο 2004-2016 με βάση τις ετήσιες εκθέσεις πεπραγμένων του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, ενώ για τον ιδιωτικό τομέα, που είναι ζήτημα κοινωνιολογικό, υπάρχουν μόνο καταδικαστικές αποφάσεις για οικονομικά σκάνδαλα, ή για ενεργητική δωροδοκία, με τη παρατήρηση ότι οι δύο τομείς επικαλύπτονται.

Φυσικά υπάρχουν καταγγελίες, ακόμα και ποινικές καταδίκες, αλλά κυρίως φήμες για διαφθορά στελεχών θεσμών, πολιτικών, αθλητικών και επαγγελματιών – για εγκλήματα “λευκού κολάρου”, όπως είναι των γιατρών, δικηγόρων και μηχανικών, που ως επώνυμοι τυγχάνουν διακριτική αστυνομική, δικαστική, πειθαρχική (και από τα ΜΜΕ) αντιμετώπιση – αλλά δεν υπάρχουν κανόνες, ούτε επαρκή στοιχεία για τη κατάρτιση δεικτών. Όμως, η κοινωνία μας παρουσιάζει μεγάλη ανοχή στη διαφθορά, που σημαίνει την ύπαρξη πλήθους από εν δυνάμει… λαμόγια, όπως προκύπτει από το τεράστιο αριθμό των αχυράνθρωπων, που συνειδητά στελέχωναν τη παραπάνω οργάνωση στη Θεσσαλονίκη.

Η διαφθορά στο Δημόσιο 

Η Διεθνής Διαφάνεια (Transparency International) είναι μια διεθνής οργάνωση με παράρτημα στη χώρα μας και με όραμα ένα κόσμο, όπου οι κυβερνήσεις, η πολιτική, ο επιχειρηματικός κόσμος, οι κοινωνίες και η καθημερινή ζωή θα είναι απαλλαγμένες από τη διαφθορά. Η βασικότερη και η πιο γνωστή μέτρηση της διαφθοράς είναι ο δείκτης αντίληψης της διαφθοράς (Corruption Perceptions Index) με βάση του οποίου καταρτίζεται ετησίως ένας διεθνής κατά χώρες πίνακας διαφθοράς, στον οποίον για το 2025 η χώρα μας κατατάσσεται στη 56η θέση μεταξύ 182 χωρών – και στην ΕΕ στην 21η θέση μεταξύ 27 χωρών.

Για τη χώρα μας υπάρχουν μετρήσεις μόνο για τον δημόσιο τομέα, τις οποίες θεωρώ όχι ακριβείς, γιατί στηρίζονται μόνο στη κατόπιν ερωτήσεων αντίληψη των πολιτών, χωρίς άλλα στοιχεία. Σύμφωνα με τον διεθνώς αναγνωρισμένο ορισμό της Διεθνούς Τράπεζας «Διαφθορά είναι η κατάχρηση του αξιώματος για ιδία ή τρίτου όφελος». Στη χώρα μας ο απασχολούμενος στον Δημόσιο Τομέα θεωρείται ότι κατέχει δημόσιο αξίωμα, με συνέπεια να ελέγχεται για πράξεις διαφθοράς. Ο Δημόσιος Τομέας ορίζεται από το άρθρο 83ν. 4622/2019.

Δεν υπάρχουν όμως πρόσφατα επίσημα στοιχεία για το μέγεθος της διαφθοράς στο Δημόσιο Τομέα, ιδίως στους ΟΤΑ (Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης) και στα ΝΠΔΔ (Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου) παρά μόνο φήμες και ενδείξεις, γιατί δεν διεξάγονται συστηματικοί έλεγχοι σε ένα πελατειακό κράτος, ούτε γίνεται επαλήθευση στις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης των υποχρεών, ούτε ανακοινώνεται τίποτα σχετικά με το πρόσχημα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων.

Έτσι όμως γεννιέται το ερώτημα: Το δημόσιο, ή το ιδιωτικό συμφέρον είναι επικρατέστερο για προστασία; Σε κάθε όμως περίπτωση ο νόμος για τη προστασία των προσωπικών δεδομένων πρέπει να εκλογικευτεί και όχι να αποτελεί τροχοπέδη στο πόλεμο κατά της διαφθοράς…

Τι πρέπει να γίνει 

Για τη καταπολέμηση της διαφθοράς του Δημοσίου Τομέα απαιτείται η λειτουργία των καταλλήλων ελεγκτικών μηχανισμών παράλληλα με τη ταχεία, αξιόπιστη και αποτελεσματική λειτουργία της ποινικής και πειθαρχικής δικαιοσύνης για τη πρόληψη και καταστολή των φαινόμενων διαφθοράς και με την ενεργή συμπαράσταση ολόκληρης της κοινωνίας, που τολμά να καταγγέλλει.

Συνεπώς τα ενδεδειγμένα μέτρα του πολέμου κατά της διαφθοράς πρέπει να έχουν τρεις στόχους: Την πρόληψη, την καταστολή και την συμπαράσταση των πολιτών, αλλά αυτό απαιτεί εξωστρέφεια των ελεγκτικών μηχανισμών, ώστε να αποκτήσουν την εμπιστοσύνη τους για την αποτελεσματικότητα του έργου τους.

Η διαφθορά στον ιδιωτικό τομέα δεν συνιστά αδίκημα, αλλά είναι το παραγωγικό αίτιο σειράς ποινικών αδικημάτων, που η Αστυνομία πρέπει να τα φέρει ενώπιον της Δικαιοσύνης, αλλά από λόγους αρχής δεν σχολιάζω δικαστικές αποφάσεις. Πρέπει όμως να σημειώσω την εξαιρετική δουλειά που κάνει το ελληνικό FBI και η Αρχή για τη Καταπολέμηση του Ξεπλύματος του βρώμικου χρήματος…

Ταυτόχρονα, η αμερικανική πίεση προς την Τεχεράνη διευρύνεται πέρα από τη ναυτική απαγόρευση, ενώ μέσω του Κατάρ διακινείται νέα ιρανική πρόταση για το πυρηνικό πρόγραμμα. Η στρατιωτική προετοιμασία και η διπλωματική κινητικότητα εξελίσσονται παράλληλα, χωρίς να έχει δοθεί μέχρι στιγμής νέα εντολή για την επανέναρξη μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεων.

Πάντως, η αμερικανική ναυτική επιχείρηση αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών έχει ξεπεράσει τις 100 ημέρες. Σύμφωνα με την CENTCOM, έχει στερήσει από το Ιράν έσοδα άνω των 25 δισ. δολαρίων από εξαγωγές αργού πετρελαίου. Η Ουάσιγκτον υποστηρίζει ότι ο αποκλεισμός περιορίζει τη δυνατότητα της Τεχεράνης να χρηματοδοτεί στρατιωτικές δραστηριότητες και να ανασυγκροτεί τις αμυντικές της υποδομές.

Παράλληλα, οι ΗΠΑ έχουν πραγματοποιήσει περιορισμένα πλήγματα όποτε το Ιράν εκτοξεύει πυραύλους εναντίον αμερικανικών αεροσκαφών. Στις 2 Νοεμβρίου, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, αμερικανικό αεροσκάφος έπληξε εγκατάσταση αντιαεροπορικής άμυνας των Φρουρών της Επανάστασης στη νήσο Κεσμ, έπειτα από εκτόξευση πυραύλου εναντίον του. Η Τεχεράνη απέδωσε την επίθεση στις ΗΠΑ, ενώ το Πεντάγωνο την περιέγραψε ως αμυντική ενέργεια. Το δε τελευταίο διάστημα σημειώνεται μπαράζ επιθέσεων σε δεξαμενόπλοια στα Στενά του Ορμούζ στον Περσικό Κόλπο.

Το ενδεχόμενο νέας επιχείρησης

Στις 7 Νοεμβρίου, ο διοικητής της CENTCOM, ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, διέταξε τη συγκρότηση της Task Force Iron Gate. Πρόκειται για ομάδα περίπου 20 στρατιωτικών και πολιτικών στελεχών, με έδρα την Τάμπα της Φλόριντα, η οποία θα συντονίζεται με άλλες αμερικανικές υπηρεσίες για να εμποδίσει τη μεταφορά προηγμένων οπλικών συστημάτων, τεχνολογίας διττής χρήσης, υλικών που υπόκεινται σε κυρώσεις και εσόδων προς το Ιράν, μέσω χερσαίων συνόρων και της Κασπίας Θάλασσας. Δεν πρόκειται για νέα στρατιωτική ανάπτυξη στην περιοχή, αλλά για μηχανισμό διακυβερνητικού συντονισμού.

Η πίεση συμπληρώνεται από τις υπηρεσίες πληροφοριών. Το πρόγραμμα Rewards for Justice του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών προσφέρει αμοιβή έως 20 εκατ. δολαρίων, καθώς και τη δυνατότητα μετεγκατάστασης, σε όσους παράσχουν πληροφορίες για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, τις εγκαταστάσεις, τον εξοπλισμό, το προσωπικό ή τις μετακινήσεις τους.

Στην Ουάσιγκτον, εν τω μεταξύ, εντείνονται οι ενδείξεις ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο επανέναρξης ευρύτερων στρατιωτικών επιχειρήσεων. Ο Ντόναλντ Τραμπ συναντήθηκε στις 5 Νοεμβρίου με την ομάδα Εθνικής Ασφάλειας και, όταν ρωτήθηκε για τις επόμενες κινήσεις, απάντησε ότι «θα το μάθετε σύντομα».

Παρότι είχε προηγουμένως δηλώσει στους Financial Times ότι δεν υπήρχαν άμεσα σχέδια επίθεσης, Αμερικανός αξιωματούχος ανέφερε στο Axios ότι η CENTCOM ολοκληρώνει τις προετοιμασίες για την επανέναρξη μεγάλων επιχειρήσεων, χωρίς να έχει λάβει νέα εντολή. Σύμφωνα με τις σχετικές αναφορές, το κατάλληλο χρονικό παράθυρο για ενδεχόμενη επανέναρξη επιχειρήσεων ανοίγει αργότερα μέσα στον μήνα. Οι ενδείξεις αυτές, πάντως, δεν ισοδυναμούν με απόφαση για στρατιωτική δράση.

Η ναυτική ισχύς και οι ενισχύσεις

Στην περιοχή ευθύνης της CENTCOM επιχειρούν περίπου 17 αμερικανικά πολεμικά πλοία: Τα αεροπλανοφόρα USS George Washington και USS George H.W. Bush, 13 αντιτορπιλικά, ένα καταδρομικό και το πλοίο εκστρατευτικής υποστήριξης USS Miguel Keith. Από τα αντιτορπιλικά, 11 βρίσκονται στην Αραβική Θάλασσα και δύο στην Ερυθρά. Επιπλέον, τρία αντιτορπιλικά επιχειρούν στη Μεσόγειο υπό την αμερικανική Έκτη Στόλο, εκτός της περιοχής ευθύνης της CENTCOM. Συνολικά, επομένως, 16 αντιτορπιλικά και ένα καταδρομικό με το σύστημα Aegis βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή.

Το USS Boxer, με την 11η Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών και μαχητικά F-35B, έχει μετακινηθεί στον Ινδικό Ωκεανό. Παράλληλα, το αεροπλανοφόρο USS Theodore Roosevelt βρισκόταν στη Σιγκαπούρη στις 6 Νοεμβρίου και αναμένεται να φθάσει στην περιοχή το νωρίτερο στα μέσα του μήνα.

Ωστόσο, σύμφωνα με το US Naval Institute, προορίζεται να αντικαταστήσει το USS George Washington και όχι κατ’ ανάγκην να προστεθεί στη δύναμη των δύο αεροπλανοφόρων. Αντίστοιχα, το USS Makin Island και η 13η Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών βρίσκονται στην Ιαπωνία. Συνεπώς, η άφιξη νέων μονάδων δεν συνεπάγεται αυτομάτως αύξηση της συνολικής ναυτικής ισχύος.

Αεροπορική ισχύς

Η εικόνα στον αέρα είναι λιγότερο ενισχυμένη σε σχέση με τον Μάρτιο. Στην περιοχή επιχειρούν μαχητικά F-16C, F-35A και F-15E από τουλάχιστον έξι πτέρυγες της αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, καθώς και άγνωστος αριθμός αεροσκαφών A-10C. Ωστόσο, δεν έχουν αναφερθεί F-22 από το καλοκαίρι, ενώ μεταξύ 1ης και 7ης Νοεμβρίου δεν καταγράφηκαν νέες αφίξεις μαχητικών ή βομβαρδιστικών.

Η σημαντικότερη απουσία αφορά τα στρατηγικά βομβαρδιστικά. Τον Μάρτιο, 18 αεροσκάφη – 12 B-1B και έξι B-52H – είχαν επιστρέψει από τη βάση RAF Fairford στη Βρετανία. Η βάση παραμένει χωρίς βομβαρδιστικά από τις 4-5 Οκτωβρίου, όταν αναχώρησαν τα τελευταία B-1B. Δεν έχουν επίσης αναφερθεί βομβαρδιστικά στη βάση Diego Garcia, αν και δεν είναι δυνατόν να επιβεβαιωθεί πλήρως από ανοικτές πηγές.

Από την άλλη πλευρά, έχει ήδη αναπτυχθεί ένα εκτεταμένο δίκτυο εναέριου ανεφοδιασμού, με περίπου 200 αεροσκάφη KC-135 και KC-46 από επτά πτέρυγες στην Ευρώπη και στην περιοχή της CENTCOM. Παράλληλα, υπάρχουν αεροσκάφη ηλεκτρονικών πληροφοριών RC-135W, ιπτάμενα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης E-3, αεροσκάφη επικοινωνιών E-11A και ναυτικής επιτήρησης P-8A.

Αντιαεροπορική προστασία

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην αμυντική θωράκιση. Τουλάχιστον 16 μεταγωγικά C-17 έχουν προσγειωθεί στην αεροπορική βάση Ovda του Ισραήλ από τα μέσα Οκτωβρίου. Οι πτήσεις περιλάμβαναν 11 δρομολόγια από το Fort Bliss του Τέξας μεταξύ 27 Οκτωβρίου και 2 Νοεμβρίου, ενώ αναφέρθηκαν περίπου 16 ακόμη πτήσεις στην ίδια διαδρομή στις 3 Νοεμβρίου.

Επειδή τα δημόσια δεδομένα πτήσεων δεν αποκαλύπτουν το φορτίο, δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί ότι όλα τα μεταγωγικά μετέφεραν συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας. Είναι, ωστόσο, γνωστό ότι οι ΗΠΑ μετέφεραν ένα σύστημα Patriot στο Ισραήλ και απομάκρυναν προσωπικό από βάσεις που θεωρούνται ευάλωτες.

Σύμφωνα με την εκτίμηση του Data Center του INSS, στην περιοχή βρίσκονται πλέον επτά έως εννέα πυροβολαρχίες Patriot, μεταξύ άλλων στο Ισραήλ, στη Σαουδική Αραβία και στο Κατάρ. Επιπλέον, εκτιμάται ότι έχουν αναπτυχθεί δύο έως τρεις πυροβολαρχίες THAAD, τουλάχιστον μία στο Ισραήλ και μία στην Ιορδανία.

Σημαντική είναι και η ενίσχυση της αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροσκαφών: Σύμφωνα με το αμερικανικό Πεντάγωνο, η CENTCOM έχει παραλάβει μέσα στο 2026 περισσότερα από 25.000 συστήματα, μεταξύ των οποίων πάνω από 24.000 συστήματα αντι-drone, περισσότερα από 1.300 επιθετικά μη επανδρωμένα LUCAS και πάνω από 100 μη επανδρωμένα οχήματα επιφανείας και υποβρύχια.

Η διπλωματική οδός παραμένει ανοιχτή

Παράλληλα με τη στρατιωτική κινητοποίηση, η Τεχεράνη επιχειρεί να διατηρήσει ανοιχτό έναν δίαυλο επικοινωνίας. Σύμφωνα με ανώτερο Ιρανό αξιωματούχο που μίλησε στο Reuters, το Ιράν διαβίβασε μέσω του Κατάρ πρόταση προς τις ΗΠΑ για το πυρηνικό ζήτημα. Η Τεχεράνη, ωστόσο, θέτει ως προϋπόθεση για τη συζήτησή της την προηγούμενη ικανοποίηση επτά αιτημάτων, μεταξύ των οποίων η άρση των κυρώσεων στο πετρέλαιο, ο τερματισμός του ναυτικού αποκλεισμού και η αποδέσμευση παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων.

Η Ουάσιγκτον επιμένει ότι το πυρηνικό πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνεται εξαρχής στις διαπραγματεύσεις. Το Κατάρ πιέζει για μια ενδιάμεση συμφωνία, μετά την κατάρρευση προηγούμενης προσωρινής διευθέτησης τον Ιούνιο. Η σύγκριση με τον Μάρτιο δείχνει, τελικά, ότι οι ΗΠΑ διατηρούν ισχυρή ναυτική παρουσία, αλλά διαθέτουν σήμερα μικρότερη χερσαία αεροπορική δύναμη κρούσης.

Για μια επιχείρηση αντίστοιχης κλίμακας θα απαιτούνταν η επιστροφή βομβαρδιστικών και η περαιτέρω ενίσχυση των μαχητικών, ενδεχομένως και με τρίτη αεροπορική πτέρυγα αεροπλανοφόρου. Η αμυντική υποδομή, αντίθετα, ενισχύεται ήδη. Το μήνυμα είναι διττό: Η Ουάσιγκτον διατηρεί τη δυνατότητα κλιμάκωσης, αλλά παράλληλα ενισχύει την προστασία των δυνάμεών της και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας διπλωματικής διευθέτησης.

Τι μπορούν να κάνουν οι αμερικανικές χερσαίες δυνάμεις

Οι ΗΠΑ διατηρούν σημαντικές στρατιωτικές δυνατότητες στη Μέση Ανατολή, χωρίς όμως να έχουν συγκεντρώσει στην περιοχή χερσαία δύναμη ικανή να πραγματοποιήσει μεγάλης κλίμακας εισβολή στο Ιράν. Η παρουσία τους εξυπηρετεί κυρίως την προστασία των αμερικανικών βάσεων και των συμμάχων, την υποστήριξη αεροπορικών και ναυτικών επιχειρήσεων, καθώς και τη δυνατότητα περιορισμένων αποστολών, με ειδικές δυνάμεις και πεζοναύτες.

Σύμφωνα με την αποτίμηση του Ινστιτούτου Μελετών Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ (INSS) για την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου 2026, περίπου 50.000 Αμερικανοί στρατιωτικοί βρίσκονται στο ευρύτερο θέατρο επιχειρήσεων της CENTCOM. Ο αριθμός αυτός, ωστόσο, περιλαμβάνει προσωπικό του Ναυτικού και της Αεροπορίας, μονάδες υποστήριξης, επιμελητείας και διοίκησης, και δεν αντιστοιχεί σε 50.000 μάχιμους στρατιώτες, διαθέσιμους για χερσαίες επιχειρήσεις.

Αποβατικές δυνάμεις

Η σημαντικότερη χερσαία εκστρατευτική δύναμη που έχει μετακινηθεί προς την περιοχή, είναι η 11η Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών (11th Marine Expeditionary Unit – MEU), η οποία επιχειρεί μαζί με το αμφίβιο συγκρότημα του USS Boxer, στον Ινδικό Ωκεανό. Μια MEU αριθμεί συνήθως περίπου 2.200 πεζοναύτες, ενώ ορισμένες εκτιμήσεις για την 11η μονάδα ανεβάζουν τη δύναμή της στους 2.500. Πρόκειται για αυτοτελή εκστρατευτικό σχηματισμό που συνδυάζει διοίκηση, ενισχυμένο τάγμα πεζικού, αεροπορικά μέσα και μονάδες υλικοτεχνικής υποστήριξης. Διαθέτει ελικόπτερα, αεροσκάφη και, ανάλογα με τη σύνθεση της αποστολής, μαχητικά F-35B.

Η δύναμη αυτή μπορεί να αναλάβει αποβατικές επιχειρήσεις, αποστολές ταχείας επέμβασης, εκκενώσεις πολιτών και περιορισμένες επιχειρήσεις από τη θάλασσα προς την ξηρά. Δεν έχει, όμως, τη σύνθεση ούτε το μέγεθος μιας δύναμης που θα μπορούσε να καταλάβει και να ελέγξει εκτεταμένες περιοχές του Ιράν.

Μια δεύτερη μονάδα, η 13η MEU, βρίσκεται στο Yokosuka της Ιαπωνίας, μαζί με το αμφίβιο συγκρότημα του USS Makin Island. Θα μπορούσε να αποτελέσει πρόσθετη διαθέσιμη δύναμη, εφόσον μετακινηθεί στην περιοχή, αλλά δεν περιλαμβάνεται στις δυνάμεις που βρίσκονται ήδη στο θέατρο επιχειρήσεων.

Στο μεταξύ, το Associated Press ανέφερε στις αρχές Οκτωβρίου ότι ομάδα πλοίων κατευθύνεται προς τη Μέση Ανατολή, μεταφέροντας συνολικά περισσότερους από 7.000 ναύτες και 2.000 πεζοναύτες. Σε αυτήν περιλαμβάνεται η ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρου “USS Theodore Roosevelt” – στην οποία εντάχθηκε πρόσφατα το καταδρομικό “USS Chosin” – καθώς και η ομάδα αμφίβιας ετοιμότητας “USS Makin Island”, η οποία περιλαμβάνει τα αποβατικά πλοία “USS John P. Murtha” και “USS Anchorage”.

Λαμβάνοντας υπόψη το προσωπικό που βρίσκεται ήδη στη Μέση Ανατολή, η κίνηση αυτή θα ανεβάσει την αμερικανική ναυτική παρουσία σε ένα ασυνήθιστα υψηλό επίπεδο: Περισσότερους από 20.000 ναύτες και πεζοναύτες, καθώς και εκατοντάδες αεροσκάφη. Τον Απρίλιο, το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό είχε αναπτύξει τρεις ομάδες κρούσης αεροπλανοφόρων στη Μέση Ανατολή – για πρώτη φορά από το 2003.

Αντιαεροπορική άμυνα και υποστήριξη

Σημαντικό μέρος της χερσαίας παρουσίας αφορά την προστασία αμερικανικών εγκαταστάσεων και συμμάχων. Οι ΗΠΑ έχουν αναπτύξει συστήματα Patriot και THAAD, ενώ ενισχύουν τις δυνατότητες αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Σύμφωνα με το INSS, στην περιοχή εκτιμάται ότι βρίσκονται 7-9 συστοιχίες Patriot και 2-3 συστοιχίες THAAD.

Παράλληλα, το Κουβέιτ και άλλες εγκαταστάσεις του Κόλπου αποτελούν κρίσιμους κόμβους για τη μεταφορά στρατευμάτων, καυσίμων και εξοπλισμού. Αυτή η υποδομή μπορεί να υποστηρίξει στρατιωτικές επιχειρήσεις, αλλά δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη προετοιμασίας για χερσαία εισβολή.

Περιορισμένες επιχειρήσεις, όχι εισβολή

Οι διαθέσιμες δυνάμεις θα μπορούσαν να υποστηρίξουν περιορισμένες αποστολές ειδικών δυνάμεων ή πεζοναυτών, καθώς και επιχειρήσεις προστασίας της ναυσιπλοΐας και των αμερικανικών εγκαταστάσεων. Μεγάλες καταδρομικές επιχειρήσεις μπορούν να αναληφθούν, για καταστροφή εγκαταστάσεων ή οπλισμού στα νησιά των Στενών του Ορμούζ, ή στα παράλια, με την προϋπόθεση ότι δεν αποσκοπούν στην κατοχή εδάφους, η οποία θα αποτελούσε στόχο σφοδρών επιθέσεων από την ενδοχώρα.

Αντίθετα, μια εισβολή στο Ιράν θα απαιτούσε πολύ μεγαλύτερες δυνάμεις: Τεθωρακισμένες και μηχανοκίνητες μονάδες, πυροβολικό, μηχανικό, εκτεταμένη επιμελητεία και συνεχή αεροπορική κάλυψη. Το μέγεθος και η γεωγραφία του Ιράν, σε συνδυασμό με τις στρατιωτικές του δυνατότητες, καθιστούν μια τέτοια επιχείρηση πολύ διαφορετική από μια περιορισμένη αποβατική ή ειδική αποστολή.

Η εν λόγω ενέργεια της Αιγύπτου αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς δεν αφορά αποκλειστικά την εσωτερική της ασφάλεια. Ουσιαστικά, λειτουργεί ως ένα καθοδηγητικό εργαλείο για τις υπηρεσίες ασφαλείας στον ευρύτερο ευρωπαϊκό, αλλά και ελληνικό χώρο. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι συμπίπτει με ανάλογη λίστα που είχαν κυκλοφορήσει στα τέλη Φεβρουαρίου οι Υπηρεσίες του Υπουργείου Διασποράς και Ασφάλειας και Καταπολέμησης του Αντισημιτισμού (“The Muslim Brotherhood Across Europe”). Είναι γνωστή η ενασχόληση τους με τον ριζοσπαστικό χαρακτήρα οργανώσεων και δομών στη Μέση Ανατολή…

Η λίστα, που περιλαμβάνεται στην Απόφαση του Ποινικού Δικαστηρίου της Αιγύπτου, καλύπτει πάνω από 25 χώρες στην Ευρώπη.  Ανεξαρτήτως της ποικιλίας των ονομασιών των οργανισμών αυτών, έχουν ως κοινό παρονομαστή την φερόμενη διασύνδεση τους με την Μουσουλμανική Αδελφότητα, την οποία ο Πρόεδρος της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι – έπειτα από την ανατροπή του (δημοκρατικά εκλεγμένου) ισλαμιστή Μοχάμαντ Μόρσι, το 2013 – χαρακτηρίζει ως διεθνή τρομοκρατική οργάνωση και βασική απειλή για την εσωτερική ασφάλεια της Αιγύπτου.

Την ανατροπή Μόρσι ακολούθησε ένα κύμα σκληρής καταστολής εις βάρος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αίγυπτο και οργανώσεων που συνδέονται με αυτήν, με διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις και φορείς του ΟΗΕ να καταγγέλλουν εκτεταμένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Στην δε προαναφερόμενη έκθεση των ισραηλινών υπηρεσιών, προειδοποιούνταν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για την επικινδυνότητα των οργανώσεων αυτών. Οι οργανώσεις αυτές κατονομάζονται στην Έκθεση και ζητείται η συνδρομή των αρμόδιων Αρχών για τον περιορισμό της δράσης τους, ή και την απαγόρευση τους.

Η απόφαση των αιγυπτιακών δικαστικών αρχών λαμβάνει μεγαλύτερη σημασία, την στιγμή που ισλαμικά ΜΜΕ – με ποικίλες διασυνδέσεις με τις τουρκικές υπηρεσίες – υποστηρίζουν ότι ο Σίσι λειτουργεί ως ενεργούμενο των ισραηλινών αρχών, οι οποίες του επέβαλλαν την ως άνω δικαστική πράξη. Βέβαια, όπως προαναφέρθηκε, ο Σίσι διώκει την Μουσουλμανική Αδελφότητα από το 2013…

Οι οργανώσεις σε Αλβανία-Κόσσοβο-Σκόπια

H δημοσίευση της απόφασης των Ποινικών Δικαστηρίων της Αιγύπτου, προκαλεί ήδη αντιδράσεις σε Αλβανία-Κόσσοβο και κυρίως στα Σκόπια. Και οι τρεις “βαλκανικοί χώροι” των μουσουλμάνων Αλβανών έχουν από μια έκαστο οργάνωση που συνδέεται με την Μουσουλμανική Αδελφότητα – με μία πρόχειρη αναζήτηση καταδεικνύεται και η σχετική διασύνδεση τους με τουρκικά-ισλαμικά δίκτυα.

Στην Αλβανία τα αιγυπτιακά δικαστήρια συμπεριέλαβαν ως τρομοκρατικές οργανώσεις – με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εγχώρια και διεθνή έννομη τάξη – την οργάνωση “Al-Moustagbal Cultural Association” (γνωστή στο εσωτερικό ως “Ardhmëria” – «Το Μέλλον»). Σύμφωνα με αλβανικά ΜΜΕ, οι αστυνομικές αρχές – και δη η διεύθυνση δίωξης της τρομοκρατίας – ανακοίνωσαν ότι δεν διαθέτουν ειδικές αναφορές επί της συγκεκριμένης οργάνωσης, που δραστηριοποιείται και σε περιοχές νότια των Τιράνων – συμπληρώνοντας ότι θα κινηθούν άμεσα, μόλις οι αρχές της Αιγύπτου κοινοποιήσουν τις εκτελεστικές πράξεις της άνωθεν απόφασης.

Στα Σκόπια η υπόθεση προκάλεσε άμεσα πολιτικούς κραδασμούς, καθώς διέρρευσε ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα επικεφαλής της οργάνωσης “Islamic Youth Association” (Ισλαμική Ένωση Νέων) ήταν ο Δήμαρχος του Τσαΐρι και εκπρόσωπος της Συμμαχίας VLEN των Αλβανών, που μετέχει της Κυβέρνησης των Σκοπίων, Μουχάμαντ Μουρτέζι (Muhamad Murtezi). Ο ίδιος το διαψεύδει, με μία επιχειρηματολογία που πάντως χρήζει έρευνας. Πάντως, αν πιστέψουμε τι αιγυπτιακές αρχές, ο αντιπολιτευόμενος του Αλί Αχμέτι (DUI) κομματικός σχηματισμός των Αλβανών στα Σκόπια, έχει διαχρονικές διασυνδέσεις με το Πολιτικό Ισλάμ…

Στο Κόσσοβο – να σημειωθεί πως η Αίγυπτος αναφέρεται σε «περιοχή υπό Ευρωπαϊκή δικαιοδοσία» και όχι σε κυρίαρχη κρατική οντότητα – υφίσταται επίσης μια ΜΚΟ, με την ονομασία Cultural Foundation for Science and Education. Στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων είναι φυσικά και η Βοσνία Ερζεγοβίνη – καθώς και η Σερβία –ενώ ευρύτερα στα Βαλκάνια συμπεριλαμβάνονται η Ρουμανία, η Βουλγαρία, αλλά και η Ελλάδα. Να σημειωθεί ότι η λίστα των αιγυπτιακών Αρχών έχει ομοιότητες, όχι μόνο με την ισραηλινή, αλλά και με αυτή των ΗΠΑ.

Ελλάδα και Μουσουλμανική Αδελφότητα

Οι Αιγύπτιοι αναφέρονται και σε ένα νομικό πρόσωπο ΜΚΟ στην Ελλάδα – συγκεκριμένα το Ελληνοαραβικό Επιμορφωτικό Πολιτιστικό Κέντρο (Arab-Greek Center for Culture and Civilization). Έδρα του είναι στην διεύθυνση Κύπρου 2, στο Μοσχάτο Αττικής αλλά έχει παράρτημα και στην Θεσσαλονίκη, επί της Ηρώδου Αττικού 6. Ως έτος ίδρυσης, αναφέρεται το 2001.

Η αιγυπτιακή απόφαση για τον συγκεκριμένο φορέα, όπως και για όλους τους υπόλοιπους, δεν δεσμεύει τις εκάστοτε αρχές ώστε να τις χαρακτηρίσουν τρομοκρατικές οργανώσεις. Σίγουρα, σκιαγραφεί το ευρύτερο πλέγμα του Συμβουλίου των Μουσουλμάνων Ευρώπης (Council of European Muslims), διάδοχο σχήμα της Ομοσπονδίας των Ισλαμικών Οργανισμών Ευρώπης, έπειτα από την χιονοστιβάδα των τρομοκρατικών επιθέσεων στον ευρωπαϊκό χώρο, την προηγούμενη δεκαετία.

Η απόφαση αυτή των αιγυπτιακών δικαιοδοτικών αρχών έχει πενταετή ισχύ μετά την τελεσίδικη ισχύ της, ενώ δύναται ασκηθεί έφεση εντός 60 ημερών.

Το έργο περιλαμβάνει την εξωτερική θερμοπρόσοψη του κελύφους και τη μόνωση των δωμάτων, την αντικατάσταση των παλαιών κουφωμάτων με νέα ενεργειακά διπλά τζάμια, καθώς και την τοποθέτηση νέων φωτιστικών σωμάτων LED.

Παράλληλα, εγκαθίστανται σύγχρονες αντλίες θερμότητας για θέρμανση και ζεστό νερό, νέες μονάδες κλιματισμού και αερισμού, ενώ πραγματοποιούνται καθαιρέσεις σαθρών επιφανειών και πλήρεις δομικές επισκευές.

Κατά τη διάρκεια των εργασιών, η πρόσβαση στην ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΑΡΑ και τον περιβάλλοντα χώρο παραμένει απόλυτα ασφαλής και ελεύθερη από την κεντρική είσοδο.

Επενδύουμε έμπρακτα στις υποδομές της Καλλιθέας και παραδίδουμε στους δημότες μας έναν ανανεωμένο χώρο πολιτισμού.

Το Πρόγραμμα φέρνει στο επίκεντρο ταλαντούχους νέους επιστήμονες που επιδιώκουν να διευρύνουν τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους στους τομείς των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, της Πληροφορικής και Τεχνητής Νοημοσύνης, των Σύνθετων Τεχνικών Έργων και των Χρηματοοικονομικών, στηρίζοντας την πανεπιστημιακή και επαγγελματική τους εξέλιξη.

Οι φετινοί επιλεγέντες υπότροφοι πραγματοποιούν μεταπτυχιακές σπουδές σε διεθνώς αναγνωρισμένα πανεπιστημιακά ιδρύματα, όπως το Imperial College London, το Columbia University, το Cornell Tech, το Delft University of Technology, το KU Leuven, το Eindhoven University of Technology και το Uppsala University.

Παράλληλα, το AKTOR4TheFuture προάγει την ισότιμη εκπροσώπηση των φύλων, με τις γυναίκες να αποτελούν το 40% των υποτρόφων, ενώ, ο μέσος όρος ηλικίας των συμμετεχόντων είναι τα 24 έτη.

Μέσα από το AKTOR4TheFuture, ο Όμιλος επιδιώκει να συνδέσει την πανεπιστημιακή αριστεία με την εφαρμοσμένη γνώση και την επαγγελματική εμπειρία, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη στελεχών που θα συμβάλλουν ενεργά στην υλοποίηση της στρατηγικής του. Ταυτόχρονα, ενισχύει τη σύνδεση της ανώτατης εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας, προσφέροντας στους νέους επιστήμονες της χώρας μας τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν τις γνώσεις τους σε ένα σύγχρονο, δυναμικό και πολυσχιδές επιχειρηματικό περιβάλλον.

Μάλιστα, ήδη οι πρώτοι υπότροφοι του πρώτου κύκλου, που έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους, έχουν αναλάβει καθήκοντα στον Όμιλο σε τομείς, όπως οι ΑΠΕ, η Πληροφορική, το Finance κ.ά.

Η πραγματοποίηση του 2ου κύκλου του Προγράμματος επιβεβαιώνει τη δέσμευση του Ομίλου AKTOR να επενδύει συστηματικά στο ανθρώπινο κεφάλαιο και να δημιουργεί ευκαιρίες και ουσιαστικές προοπτικές επαγγελματικής εξέλιξης για τη νέα γενιά, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της χώρας.

Η αύξηση των χρηστών της εφαρμογής ακολουθεί τη συνεχή διεύρυνση του δικτύου της ΔΕΗ blue, το οποίο έχει ξεπεράσει πλέον τα 3.600 δημόσια σημεία φόρτισης σε περισσότερες από 1.000 τοποθεσίες σε όλη την Ελλάδα, διευκολύνοντας όλο και περισσότερους οδηγούς να εντάξουν την ηλεκτροκίνηση στις καθημερινές μετακινήσεις και τα ταξίδια τους.

Μέσα από το PPC blue app, οι οδηγοί ηλεκτρικών οχημάτων μπορούν να εντοπίζουν τα διαθέσιμα σημεία φόρτισης, να βλέπουν σε πραγματικό χρόνο την κατάστασή τους και να πραγματοποιούν κράτηση σε ταχυφορτιστές DC και HPDC. Παράλληλα, μέσω του PPC blueTrips μπορούν να σχεδιάζουν μεγαλύτερες διαδρομές, οργανώνοντας εκ των προτέρων τις απαραίτητες στάσεις φόρτισης.

Η ΔΕΗ blue έχει δημιουργήσει έναν ολόκληρο «κόσμο προνομίων» για τους εγγεγραμμένους πελάτες της, προσφέροντας ειδικές εκπτώσεις, προγράμματα επιβράβευσης και αποκλειστικές υπηρεσίες για τους οδηγούς ηλεκτρικών οχημάτων. Η εγγραφή είναι δωρεάν και ολοκληρώνεται εύκολα μέσα από το PPC blue app.

Η εφαρμογή λειτουργεί ως βασικό ψηφιακό σημείο επαφής των οδηγών με το οικοσύστημα της ΔΕΗ blue, παρέχοντας πρόσβαση στις υπηρεσίες φόρτισης, στο ιστορικό των συνεδριών και των συναλλαγών τους, καθώς και σε διαθέσιμα προνόμια και υπηρεσίες που διευκολύνουν τη χρήση ηλεκτρικού οχήματος.

ΔΕΗ blue: το μεγαλύτερο δίκτυο δημόσιας φόρτισης στην Ελλάδα

Η ΔΕΗ blue συνεχίζει να αναπτύσσει το μεγαλύτερο δίκτυο δημόσιας φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων στη χώρα, με παρουσία σε αστικά κέντρα, βασικούς οδικούς άξονες και δημοφιλείς προορισμούς.

Σήμερα, το δίκτυο δημόσιας φόρτισης της ΔΕΗ blue περιλαμβάνει περισσότερα από 750 σημεία ταχυφόρτισης DC και HPDC, καθώς και 52 ΔΕΗ blue Hubs, ενισχύοντας τις δυνατότητες γρήγορης φόρτισης τόσο στις καθημερινές μετακινήσεις όσο και στα ταξίδια μεγάλων αποστάσεων.

Η ανάπτυξη του PPC blue app, παράλληλα με τη συνεχή επέκταση του δικτύου δημόσιας φόρτισης της ΔΕΗ blue, ενισχύει την παρουσία της σε κάθε στάδιο της μετακίνησης με ηλεκτρικό όχημα, από τον σχεδιασμό της διαδρομής και την εύρεση φορτιστή έως τη φόρτιση στον προορισμό.