Στην υπόθεση παρενέβει και ο δικηγόρος άλλων θυμάτων Ζαχαρίας Κεσσές, τονίζοντας μεταξύ άλλων πως «η ΕΥΠ υπέστη κατασκοπευτική διείσδυση και εξαιρετικά σοβαρή παραβίαση της εσωτερικής της ασφάλειας μέσω του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator», τονίζοντας ότι «η εθνική ασφάλεια εκτέθηκε».

«Το περιεχόμενο και ο χρονισμός των μηνυμάτων καταδεικνύουν σταδιακή διαρροή και γνώση πληροφοριών που συνδέονταν άμεσα με την εσωτερική λειτουργία, τη στελέχωση και την επιχειρησιακή δράση της ΕΥΠ», συμπληρώνει και καταλήγει στην ανάρτησή του: «η πλήρης διερεύνηση εξακολουθεί να αποτελεί θεσμική υποχρέωση».

Το θέμα φτάνει στην Ευρώπη

Και επειδή ο Μητσοτάκης ελέγχει τη δικαιοσύνη με δικαστές του Αρείου Πάγου (Ντογιάκος, Κλάπα-Αδειλίνη, Τζαβέλας) να εκτελούν και εδώ μπαζώματα, ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου,  καταγγέλλοντας την αποτυχία των ελληνικών αρχών,  να διερευνήσουν με ανεξάρτητο, αμερόληπτο και αποτελεσματικό τρόπο την παρακολούθησή του από την ΕΥΠ μέσω του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator.

Η προσφυγή στρέφεται κατά της Ελλάδας και θέτει ενώπιον του ΕΔΔΑ, μεταξύ άλλων, ζήτημα παραβίασης του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη υπό το πρίσμα της αντικειμενικής αμεροληψίας, με επίκληση του άρθρου 6 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Σύμφωνα με το δελτίο Τύπου των πληρεξουσίων δικηγόρων του δημοσιογράφου, ο τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας που ανέλαβε προσωπικά τον χειρισμό της δικογραφίας και στις 27 Απριλίου 2026 εξέδωσε πράξη μη ανάσυρσης και μη επανεξέτασης της υπόθεσης, η οποία είχε προηγουμένως τεθεί στο αρχείο από τον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση.

Ποια δικαιοσύνη;

Να θυμίσουμε ότι ο κ. Τζαβέλας υπό την ιδιότητα του εποπτεύοντος εισαγγελικού λειτουργού της ΕΥΠ είχε υπογράψει τις διατάξεις για την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών 11 στόχων, μεταξύ των οποίων και του Αθανάσιου Κουκάκη, το καλοκαίρι του 2020! Πλήρης εξευτελισμός!

Ευλόγως μπορείτε να αναρωτηθείτε, αν αυτό το άρθρο ή άλλα παρόμοια, αρκούν για να λειτουργήσει η δικαιοσύνη; Η απάντηση φυσικά είναι όχι, δεν αρκούν απέναντι στην αδίσταχτη εξουσία της φαμίλιας Μητσοτάκη, αν ο πολιτικός κόσμος και οι διαπρεπείς νομικοί αδιαφορούν ή ίσως φοβούνται την συγκεκριμένη πολιτική εξουσία. Για παράδειγμα η παράνομη αδιοδότηση των ιδιωτικών ΑΕΙ σύμφωνα με το ΣτΕ προκλήθηκε ένα χρόνο μετά την έναρξη λειτουργίας τους, από ένα γενναίο ακαδημαϊκό τον  Πάνο Λαζαράτο, καθηγητή Διοικητικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. 

Να προσθέσουμε ακόμη ότι το αφεντικό του λογισμικού των παρακολουθήσεων, ο Ταλ Ντίλιαν, πρώην στέλεχος της Μοσάντ, μετά την πρωτόδικη καταδίκη του σε 126 χρόνια φυλάκιση, απείλησε τον Μητσοτάκη ότι θα παρουσιάσει τα έγραφα που αποδεικνύουν ότι το πούλησε στην ελληνική κυβέρνηση. Και για να γίνει περισσότερο σαφής, του θύμισε τι έπαθε ο Αμερικανός πρόεδρος Νίξον όταν αποκαλύφθηκε η επιχείρηση παγίδευσης των τηλεφώνων στα γραφεία του Δημοκρατικού κόμματος!

Η ομολογία Μητσοτάκη

Και αυτά συμβαίνουν όταν ο ίδιος ο Μητσοτάκης αμέσως μετά την αποκάλυψη της παρακολούθησης του τηλεφώνου του Νίκου Ανδρουλάκη ομολόγησε εμμέσως πλην σαφώς ότι οι παρακολουθήσεις έγιναν από την «δική του» ΕΥΠ. Γι’ αυτό άλλωστε ζήτησε τις παραιτήσεις του διοικητή της υπηρεσίας Παναγιώτη Κοντολέοντα και του ανιψιού του Γρηγόρη Δημητριάδη που είχαν την ευθύνη διαχείρισης. 

Ναι αλλά «Ο Μητσοτάκης είναι ο ηγέτης που θέλεις να έχεις σε περίοδο κρίσεων» είπε πρόσφατα στρατηγός και πρώην αρχηγός του ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνος Φλώρος, παρότι έμαθε ότι τον παρακολουθούσε η ΕΥΠ του Μητσοτάκη. Υπάρχει σωτηρία;

Ο πόλεμος ως συνέχεια…

Σε “λογικές συνθήκες”, ο Πόλεμος είναι η “συνέχιση της Πολιτικής με άλλα Μέσα” (Κλαούζεβιτς), δηλαδή, έχει πολιτικό/ οικονομικό στόχο και όχι ανώφελες καταστροφές. Για παράδειγμα, νικήθηκε (αλλά είναι ακόμα χρήσιμος) ο “ναζισμός-φασισμός”, που πάλι σκάει μύτη. Αντιθέτως, ο ανερχόμενος, μεταπολεμικά, ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ στόχευσε τους παρωχημένους ιμπεριαλισμούς των Αγγλο-Γάλλων και τους καθήλωσε τελικά με την ήττα τους στο Σουέζ το 1956.

Η Δύση έχει έναν αφέντη: τις ΗΠΑ σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας, στην Οικονομία, στις Ένοπλες Δυνάμεις, στην Τέχνη και τα Γράμματα, τη Φιλοσοφία. Και αντίθετα από ότι μας λένε, αυτά που διαμορφώνουν τον Χαρακτήρα, την Ελεύθερη Σκέψη και την “Καρδιά” των ανθρώπων, κυνηγήθηκαν με την ίδια επιμονή-και επιτυχία-στην “δημοκρατική” Αμερική όπως στην “καταπιεστική” κομμουνιστική Ρωσία- ο Στάλιν στη Ρωσία, ο Μακαρθισμός στην Αμερική. Αυτό που βλέπουμε είναι ο Νέος Άνθρωπος. Όπως είπε και ο Μαρξ, αν δεν μας αρέσει, να τον αλλάξουμε.

Στην Ευρώπη κυριαρχεί η φιλοπόλεμη φλυαρία. Οι ηγεσίες αποσιωπούν ότι δεν έχουν ούτε τα λεφτά ούτε τα όπλα για να πολεμήσουν. Παραλείπω πως είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα βρουν στοιχειώδη λαϊκή στήριξη. Στους δυο προηγούμενους Μεγάλους Πολέμους οι Δυτικοί έχασαν μεγάλες “φέτες” χωρών και πληθυσμού(ΕΣΣΔ-Κίνα, Βόρεια Κορέα κλπ.) Στον Τρίτο παγκόσμιο ίσως τα χάσουν όλα.

Το συμφέρον των ΗΠΑ να κυριαρχήσουν στην περιοχή παραγωγής της κύριας πηγής Ενέργειας παγκοσμίως είναι ανεξάρτητη και υπέρτερη κάθε άλλης ανάγκης οποιουδήποτε. Εξίσου σαφές είναι το αντίστοιχο συμφέρον της Κίνας και της Ρωσίας. Γι’ αυτό μαλώνουν. Τώρα κερδίζει το Μέτωπο “Ιράν-Κίνα-Ρωσία”.

Η κρίσιμη ήττα

Καθοριστική ήττα του Δυτικού στρατοπέδου καταγράφηκε όταν ο Τραμπ δεν κατάφερε, τελικά, να φέρει τον Πούτιν στα νερά του στην Αλάσκα, διασπώντας το αντιδυτικό στρατόπεδο. Η άφιξη του αρχηγού της ΣΙΑ στη Μόσχα εντάσσεται στο ίδιο πλαίσιο Ξεχωριστών Συμφωνιών με τη Μόσχα, με το Πεκίνο εκτός. Με το αντίπαλο στρατόπεδο αρραγές, οι ΗΠΑ + Ευρώπη έχουν μικρές, έως μηδενικές πιθανότητες επικράτησης απέναντι στη Συμμαχία Ιράν- Κίνα-Ρωσία-BRICS και άλλες χώρες του Νότου.

Τα διεθνή (αγγλοσαξωνικά) ΜΜΕ τροφοδοτούν πρόθυμα όποιον ενδιαφέρεται να παρακολουθεί τις λεπτομέρειες με τα κατορθώματα της Δύσης, από την αιχμαλωσία του Μαδούρο ως το Ορμούζ, έχοντας σταθερή πυξίδα τις ήδη διαμορφωμένες πλευρές της σύγκρουσης. Χωρίς να εντυπωσιάζεται ούτε από το αξιοθαύμαστο πείσμα του “Μπίμπι” Νετανιάχου, ούτε από τις φραστικές ακροβασίες και θολούρες του Τραμπ, εξίσου αξιοθαύμαστου στην ικανότητά του να κάνει το άσπρο-μαύρο. Πλην όμως η χώρα του δεν ξεμένει μόνο από λόγια και λάμψη, ξεμένει κυριολεκτικά και από καύσιμα και από όπλα.

ΥΓ. Μη ρωτάτε για την Ελλάδα. Πάρκα στο Αιγαίο οι Τούρκοι; Ψαρωμένοι εμείς. Λαδώσαμε και τους Ευρωπαίους, προκαταβάλοντας δισεκατομμύρια χρέους, χρήματα για τον Ζελένσκι, και τον Μητσοτάκη στον πάγκο του. ΥΓ2 Με αφορμή τον θάνατο του Κ. Τσουκαλά πολλοί θυμήθηκαν πολλούς εξέχοντες κοινωνιολόγους. Περιέργως (?) όλοι ξέχασαν(?) τον Παναγιώτη Κονδύλη και το “επίμετρο” για τα ελληνοτουρκικά. Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί.

«Δεν πρόκειται να το κάνει ο Πούτιν, μιλάω μαζί του, τον ξέρω, ο Πούτιν δεν επιδιώκει να επιτεθεί σε έδαφος του ΝΑΤΟ», απάντησε και αργότερα αναφέρθηκε στο ότι στέλνει στο Κίεβο και στη Μόσχα δύο «πολύ καλούς διαπραγματευτές για να δοθεί τέλος στον πόλεμο», αναφερόμενος στην επίσκεψη των Κούσνερ και Γουίτκοφ στη Μόσχα και στο Κίεβο μέσα στο Σαββατοκύριακο.

Η Γερμανία επιρρίπτει ευθύνες στη Μόσχα για το περιστατικό, ωστόσο ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απέκλεισε το σενάριο ο Ρώσος πρόεδρος να πλήξει μέλος της δυτικής Συμμαχίας.

Παράλληλα, είπε, οι δύο ειδικοί απεσταλμένοι του, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, πρόκειται να ταξιδέψουν στη Ρωσία και την Ουκρανία για να παρουσιάσουν πρόταση για να δοθεί τέλος στην σύγκρουση και εμφανίστηκε μάλιστα αισιόδοξος για τις πιθανότητες να υπάρξει πρόοδος στις προσπάθειες για τον τερματισμό του πολέμου.

«Έχουμε μια ιδέα για ειρήνη», είπε ο Τραμπ. «Έστειλα τον Στιβ Γουίτκοφ και τον Τζάρεντ Κούσνερ, δυο σπουδαίους διαπραγματευτές. Έχουν κάνει σπουδαία δουλειά και τους στείλαμε εκεί για να δούμε αν μπορούμε ή όχι να κάνουμε κάτι. Μπορεί να υπάρχει μια καλή πιθανότητα να το κάνουμε», είπε.

Ποιοί ψήφισαν και ποιοι καταψήφισαν το νόμο

Αναλυτικά, ο νόμος για την “ισότητα στον πολιτικό γάμο” είχε υπερψηφιστεί από 107 βουλευτές (εκ των 158) της ΝΔ, από τον ΣΥΡΙΖΑ (με αποχή του Παύλου Πολάκη και του Όθωνα Ηλιόπουλου), από τα δύο τρίτα των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ (απείχαν 11 από τους 33), από τη Νέα Αριστερά (απείχαν οι δύο μουσουλμάνοι βουλευτές της) και από την Πλεύση Ελευθερίας (πλην του βουλευτή που είχε ήδη ανεξαρτητοποιηθεί και δήλωσε “παρών”). Είχαν καταψηφίσει με σαφές “όχι” το ΚΚΕ, η Ελληνική Λύση, οι Σπαρτιάτες, η Νίκη, καθώς και  20 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας -συν οι 33 που επέλεξαν αντί το “όχι”, την αποχή.

Ο εκδοτικός οίκος αναφέρει ότι η φωτογραφία που ερμηνεύθηκε ως “δύο μπαμπάδες” είναι “δυο γονείς με κοντά μαλλιά” και ότι το βιβλίο καταγράφει απλώς τις σύγχρονες μορφές οικογένειας βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας.

Το υπουργείο Παιδείας για τα σχολικά βιβλία

Από το υπουργείο Παιδείας για το θέμα αυτό δηλώνεται ότι «το περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων δεν αποτελεί επιλογή της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας και αυτό αξιολογείται από επιστημονικές επιτροπές και ακολουθούνται οι προβλεπόμενες διαδικασίες του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, ακριβώς ώστε η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού υλικού να πραγματοποιείται με επιστημονικά και παιδαγωγικά κριτήρια και να μην εξαρτάται από την προσωπική κρίση του υπουργού», όπως ανέφερε το υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού.

Το υπουργείο προσθέτει πάντως ότι «πέρα από τις προβλεπόμενες υποχρεώσεις για διορθώσεις και επικαιροποιήσεις, έχει ήδη δημιουργηθεί από το ΙΕΠ πλατφόρμα καταγραφής επισημάνσεων και λαθών, ώστε παρατηρήσεις που προκύπτουν να καταγράφονται και να εξετάζονται με τον προβλεπόμενο θεσμικό τρόπο». Αυτό ως δήλωση στην ουσία της ίδιας της Ζαχαράκη, αφήνει να εννοηθεί ότι μπορεί να γίνουν βελτιώσεις “με θεσμικό τρόπο”. Πάντως κυβερνητικές διαρροές δείχνουν ότι δεν υπάρχει πρόθεση να παυθεί ή να “παραιτηθεί” η υπουργός.

«Στο στάδιο αυτό, ο καγκελάριος δεν μπορεί να συμμετάσχει στη σύνοδο που θα διεξαχθεί στις 9 και 10 Σεπτεμβρίου, λόγω εσωτερικών πολιτικών υποχρεώσεων» ανακοίνωσε η γαλλική προεδρία. Η Γερμανία θα εκπροσωπηθεί από τους υπουργούς Άμυνας Μπόρις Πιστόριους και Διαστήματος Ντοροτέε Μπαρ.

Ο αναπληρωτής εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης Σεμπάστιαν Χίλερ, όταν ρωτήθηκε αν υπάρχει «πολιτικός λόγος για την απουσία του καγκελάριου Μερτς», απάντησε ότι «δεν υπήρχε και μεγάλο περιθώριο, για να είμαστε ακριβείς, δεν υπήρχε κανένα περιθώριο στη φορτωμένη ατζέντα του καγκελαρίου». Είπε ότι την Τετάρτη ο Μερτς θα εκφωνήσει ομιλία στην γερμανική Βουλή και θα υποδεχθεί τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα, ενώ την Πέμπτη είναι προγραμματισμένη η συνάντησή του με τον πρόεδρο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Μοχάμεντ μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν.

Τον Ιούλιο, στην κοινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε με τον Μερτς στο Μπριλ της Κολωνίας, ο Μακρόν είχε δηλώσει ότι οι δυο τους θα ήταν συμπρόεδροι στη διεθνή σύνοδο για το διάστημα τον Σεπτέμβριο.

Το σνομπάρισμα των αμερικανικών κολοσσών

Υπενθυμιζεται ότι η κυβέρνηση Τραμπ πίεσε τις αμερικανικές διαστημικές εταιρείες να μη συμμετάσχουν στην διαστημική “σύνοδο κορυφής” στο Παρίσι  — μια απροσδόκητη κίνηση που άφησε τα στελέχη των εταιρειών μπερδεμένα σχετικά με το τι πρέπει να κάνουν. Στέλεχος του Λευκού Οίκου δήλωσε σε αρκετές εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων των SpaceX, Stoke Space, K2 Space και Astra, σε ιδιωτική τηλεφωνική επικοινωνία με αυτές χθες, ότι «η συμμετοχή στη διήμερη σύνοδο κορυφής στο Grand Palais του Παρισιού θα μπορούσε να μοιάζει με σιωπηρή υποστήριξη των πολιτικών θέσεων της ΕΕ».

Η αμερικανική αντίδραση έρχεται καθώς οι σχέσεις ΗΠΑ και Ευρώπης είναι ολοένα και πιο τεταμένες για τους δασμούς, την ανάπτυξη αμερικανικών στρατευμάτων στην γηραιά ήπειρο, τα ευρωπαϊκά πρόστιμα σε αμερικανικούς κολοσσούς, την απαίτηση του Τραμπ η Ευρώπη να δώσει πίσω στις ΗΠΑ «τα λεφτά που ξόδεψε για την Ουκρανία ο Μπάιντεν»  και την στάση των ευρωπαϊκών χωρών στον πόλεμο του Ιράν.

Στέλεχος του Γραφείου Επιστημονικής και Τεχνολογικής Πολιτικής που συμμετείχε σε σχετική τηλεδιάσκεψη δήλωσε στους εκπροσώπους της αμερικανικής διαστημικής βιομηχανίας ότι «η Γαλλία δεν συνεργάσθηκε με τις ΗΠΑ στη σύνοδο κορυφής, το Παρίσι υιοθετεί πρακτικές που πλήττουν τον ανταγωνισμό και οι συζητήσεις της εκδήλωσης δεν σχεδιάσθηκαν για να περιλαμβάνουν την αμερικανική οπτική γωνία». Ο Μερτς παρά τις εντάσεις στις διμερείς με τις ΗΠΑ, προσπαθεί να διατηρεί καλές σχέσεις με τον Τραμπ.

Στην πέμπτη προσπάθεια ο Τεντόγλου επέλεξε να μην επιχειρήσει άλμα, αφήνοντας την τελική του απάντηση για την έκτη και τελευταία προσπάθεια. Ωστόσο, ο Τζαμαϊκανός Τατζάι Γκέιλ πραγματοποίησε το μεγάλο άλμα, φτάνοντας στα 8,46 μ. οπότε ανέβηκε στην πρώτη θέση, αφήνοντας τον Έλληνα πρωταθλητή δεύτερο.

Ο Τεντόγλου προσπάθησε να απαντήσει στην τελευταία του ευκαιρία, αλλά άφησε το άλμα στη μέση και δεν κατάφερε να βελτιώσει την επίδοσή του, ολοκληρώνοντας τον αγώνα στα 8,40 μ. Η συγκεκριμένη επίδοση αποτελεί την 18η φορά στην καριέρα του που ξεπερνά τα 8,40μ. Ο Ελβετός Σίμον Εχάμερ κατέλαβε την τρίτη θέση με 8,23 μ.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 ήδη η Ελλάδα είχε συγκροτήσει ένα από τα πιο πυκνά, ασφυκτικά και πολυεπίπεδα συστήματα αεράμυνας στον κόσμο. Με σεμνότητα ο υπογράφων σημειώνει ότι έχει παρουσιάσει τουλάχιστον 2-3 φορές στην εφημερίδα “Τα Νέα” την “ομπρέλα” αυτή και με παραστατικά γραφήματα και ντοκουμέντα. Ένα από αυτά στις 27 Μαΐου 2000, όπου την περιέγραψα με ακρίβεια υπό τον τίτλο “Αδιαπέραστη αντιαεροπορική ομπρέλα”.

Στο άρθρο ανέλυσα διεξοδικά πώς η χώρα συνδύασε για πρώτη φορά –ενδεχομένως παγκόσμια– ΝΑΤΟϊκά και ρωσικά όπλα κάτω από το ίδιο εθνικό σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης και αντίδρασης. Η ουσία του ρεπορτάζ εστίαζε στη στρατηγική των τριών επιπέδων (με εννέα διαδοχικές ζώνες αναχαίτισης), όπου κανένα εχθρικό μαχητικό ή βλήμα δεν μπορούσε να διεισδύσει, χωρίς να βρεθεί αντιμέτωπο με τουλάχιστον δύο συστήματα ταυτόχρονα:

• Πρώτη Γραμμή / Μεγάλο Βεληνεκές: PATRIOT απλά και μετά PAC-3  και S-300 PMU1. Στρατηγική άμυνα, εγκλωβισμός μαχητικών και βαλλιστικών πυραύλων σε αποστάσεις έως 150 χλμ.
• Ενδιάμεση Ζώνη / Μέσο Βεληνεκές: HAWK και VELOS. Κάλυψη ζωτικών υποδομών, στρατοπέδων και αστικών κέντρων από μέσο ύψος.
• Σημειακή Άμυνα / Μικρό Βεληνεκές: TOR-M1 και CROTALE NG. Προστασία των ίδιων των συστοιχιών S-300/Patriot, καθώς και θωράκιση των νησιών από χαμηλά ιπτάμενους πυραύλους Cruise.
• Στρατηγικός Συντονιστής: Μαχητικά αεροσκάφη (F-16 και Mirage). Διασύνδεση μέσω RADAR και ιπτάμενων ραντάρ (Erieye EMB-145 AEW&C) για την καθοδήγηση των πυραύλων.

Πρωτότυπος συνδυασμός

Η Ελλάδα έγινε τότε η μοναδική χώρα του ΝΑΤΟ που κατάφερε να παντρέψει το αμερικανικό Patriot με το ρωσικό S-300 κάτω από ενιαίο εθνικό σύστημα με έδρα όλων το υπόγειο Εθνικό Κέντρο Αεροπορικών Επιχειρήσεων (ΕΚΑΕ) που αποτελεί το κεντρικό σημείο συντονισμού και τον “εγκέφαλο” της ελληνικής αντιαεροπορικής και αεραμυντικής ομπρέλας.

Να θυμίσουμε εδώ και τα αντιαεροπορικά SA-8 (OSA/GECKO), τα πρώτα εκ των οποίων είχαν αποκτηθεί από τα αποθέματα του Στρατού της Πρώην Ανατολικής Γερμανίας, όταν αυτή ενώθηκε με την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, και εν συνεχεία το ΥΕΘΑ/ΓΕΕΘΑ αγόρασε έναν επιπρόσθετο αριθμό από τη Ρωσία.

Τα συστήματα αυτά είναι μεν παλιά, αλλά συνεχίζουν να επιχειρούν και ακόμη και σήμερα προσφέρουν ένα φθηνό μέσο για την κατάρριψη “εύκολων” στόχων χαμηλού κόστους, όπως είναι τα μη επανδρωμένα αεροχήματα, ενώ συνεχίζουν να αποτελούν απειλή και για επανδρωμένα αεροσκάφη. Επίσης, κάτω από τα Crotale και τα TOR M1 αποκτήθηκαν και τα συστήματα αεράμυνας βραχέως βεληνεκούς ASRAD, τα οποία είναι εποχούμενοι εκτοξευτές πυραύλων Stinger, σε συνδυασμό με αισθητήρες έγκαιρης προειδοποίησης και στόχευσης.

Το δόγμα ήταν ξεκάθαρο: δικτυοκεντρική, πολυεπίπεδη άμυνα με επικάλυψη ζωνών, ώστε καμία απειλή να μην περνάει χωρίς δυνατότητα πολλαπλής εμπλοκής και καταστροφής. Αυτό δεν ήταν θεωρία. Ήταν επιχειρησιακή πραγματικότητα που δεν καταγράφηκε απλώς, αλλά λειτούργησε και λειτουργεί αποτρεπτικά, υπηρετήθηκε και υπηρετείται από εκατοντάδες, χιλιάδες, Έλληνες στρατιωτικούς όλων των επιπέδων.

Όσοι σήμερα παρουσιάζουν την “Ασπίδα του Αχιλλέα” ως κάτι πρωτοφανές σε επίπεδο δομής και φιλοσοφίας, είτε αγνοούν επιδεικτικά τα γεγονότα που οφείλουν να γνωρίζουν είτε επιλέγουν να τα παρακάμψουν για λόγους που ξεφεύγουν του παρόντος. Ας τους βαφτίσουμε γενικά “επικοινωνιακούς”. Ο ισχυρισμός περί “πρώτης πολυστρωματικής ομπρέλας” δεν αντέχει ούτε σε ιστορικό ούτε σε τεχνικό έλεγχο. Η θεμελιώδης αρχιτεκτονική (πολλαπλά επίπεδα, επικάλυψη βεληνεκών, διασύνδεση αισθητήρων και οπλικών συστημάτων, συνδυασμός διαφορετικών τεχνολογικών σχολών) υπήρχε ήδη στην Ελλάδα πριν από ένα τέταρτο του αιώνα και περισσότερο, όπως φυσικά και αλλού.

Η αμνησία και οι Ολυμπιακοί 2004

Η προσπάθεια να παρουσιαστεί η νέα αρχιτεκτονική ως εντελώς νέο και απόλυτη τεχνολογική ρήξη με το παρελθόν, ως κάτι που για πρώτη φορά δημιουργεί πολυστρωματική άμυνα, υποβαθμίζει τεχνητά την πραγματική συνεισφορά των προηγούμενων δεκαετιών και παραπλανά όσους δεν γνωρίζουν τα δεδομένα, δηλαδή το κοινό! Έθιγε επίσης επιτελείς και μάχιμους Έλληνες στρατιωτικούς που εισηγήθηκαν και σχεδίασαν την συγκεκριμένη αρχιτεκτονική –με τη διαλειτουργικότητά της– και όπως τονίστηκε, την υπηρετούν σταθερά δημιουργώντας αυτοπεποίθηση στους ίδιους και τον λαό. Η άρνησή της δημιουργεί, αντίθετα, ανησυχία για το τι θα γίνει μέχρι την ολοκλήρωση της “Ασπίδας του Αχιλλέα” σε 2-3 χρόνια…

Η Ελλάδα δεν ανακάλυψε το 2024-2026 την πολυστρωματική αεράμυνα. Την εφάρμοσε ήδη από παλιότερα, σε συνθήκες πολύ πιο σύνθετες γεωπολιτικά και τεχνολογικά για την εποχή και ήταν διεθνώς παραδεκτό ότι η Ελλάδα είχε δημιουργήσει μία από τις πιο αποτελεσματικές αεράμυνες. Το γεγονός αυτό μέτρησε σημαντικά και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Να θυμηθούμε ότι ήταν οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες που διεξήχθησαν μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 και οι ανησυχίες για την ασφάλεια βρίσκονταν σε παροξυσμικό επίπεδο. Αυτός ο πολυεπίπεδος θόλος αεράμυνας συνεισέφερε ώστε να δημιουργηθεί μια εικόνα και μια αίσθηση υψηλής προστασίας που αποτέλεσε σημαντικό στοιχείο για την επιτυχία των αγώνων και ενίσχυσε και τη γενικότερη εικόνα της χώρας.

Η “Ασπίδα του Αχιλλέα”

Τίποτα από τα παραπάνω δεν μειώνει την αξία της “Ασπίδας του Αχιλλέα” και τις περιγραφόμενες δυνατότητές της. Αντίθετα. Το νέο σύστημα αντιπροσωπεύει ένα πραγματικό τεχνολογικό άλμα 30 και πλέον ετών. Με βάση τις παρουσιαζόμενες ικανότητές του, ενσωματώνει:

• Τεχνητή Νοημοσύνη για αυτόματη αξιολόγηση απειλών, ιεράρχηση και επιλογή βέλτιστης αντίδρασης.
• Σύγχρονα αισθητήρια και ραντάρ πολλαπλών λειτουργιών με δυνατότητες παρακολούθησης εκατοντάδων στόχων.
• Εξειδικευμένες λύσεις κατά σμηνών drones και χαμηλού κόστους/υψηλού όγκου απειλών που δεν υπήρχαν πριν το 2000.
• Διδάγματα και από πραγματικά θέατρα επιχειρήσεων (Ουκρανία, Μέση Ανατολή κ.α.) σχετικά με κορεσμό, ηλεκτρονικό πόλεμο και οικονομία πυρός.
• Πλήρη δικτυοκεντρική αρχιτεκτονική με ενιαία εικόνα μάχης και διασύνδεση χερσαίων, εναέριων και ναυτικών μέσων σε πολύ υψηλότερο επίπεδο, οπως και κυβερνοάμυνα.

Αυτά είναι πραγματικές και σημαντικές βελτιώσεις. Αξίζουν να προβληθούν ως τέτοια: ως εκσυγχρονισμός, αναβάθμιση και προσαρμογή σε νέες απειλές πάνω σε ένα ήδη υπάρχον, δοκιμασμένο δόγμα. Όχι ως δήθεν πρώτη φορά που η χώρα σκέφτεται πολυστρωματικά. Εν κατακλείδι, η ιστορική ακρίβεια δεν είναι εμπόδιο στην πρόοδο.

Είναι προϋπόθεσή της. Για όσους –θύματα των διαρροών, αλλά όχι χωρίς ευθύνη τους– επιμένουν να παρουσιάζουν την “Ασπίδα του Αχιλλέα” ως πρωτοφανή σε επίπεδο φιλοσοφίας, η πραγματικότητα παραμένει ίδια: η Ελλάδα είχε ήδη χτίσει, πριν από ένα τέταρτο του αιώνα, μια αδιαπέραστη για τα δεδομένα της εποχής πολυεπίπεδη αντιαεροπορική-αντιβαλιστική ομπρέλα. Η νέα “ασπίδα” την εξελίσσει, σύμφωνα με τις προδιαγραφές της. Δεν την εφευρίσκει.

Ο Λουκάς Δημάκας είναι δημοσιογράφος, μέλος της ΕΣΗΕΑ, με ειδίκευση στα πολιτικά και αμυντικά θέματα. Είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας στην Ελλάδα (ΕΣΔΟΓΕ). Είναι επίσης οικονομολόγος.

Στο τέλος αυτής της θαυμάσιας σύντομης, λακωνικής θα έλεγα, ταινίας αποκαλύπτεται ότι όλο αυτό το απεγνωσμένο ταξίδι προς Ανατολάς, με όλες τις συνεπαγόμενες επιπτώσεις για την οικογένεια τού Νομπελίστα Τόμας Μαν, δεν έγινε για λόγους πολιτικής υπέρβασης, δεν βασίστηκε σε ιδεολογικά, φιλολογικά, λογοτεχνικά, αισθητικά ή πολιτικοκοινωνικά (πασιφιστικά-συμφιλιωτικά) ελατήρια, αλλά προέκυψε απλά και μόνον ως το τέλος μιας άλλης “Οδύσσειας”, όπου ο ήρωας θέλει να δει για στερνή φορά τον καπνό να ανεβαίνει από την καμινάδα τού σπιτιού του.

Εξ ου και το “heimat” που ξεστομίζει ο πρωταγωνιστής όταν τον ρωτάνε πού είναι η οικία του: απαντά ότι το σπίτι του είναι στην Καλιφόρνια πια, αλλά το “heimat” δεν ξέρει πού είναι.

Το βρίσκει στο τέλος σε ένα βομβαρδισμένο κτήριο τής Ανατολικής Γερμανίας ακούγοντας το αρμόνιο να παίζει μια μουσική που σε κάνει να δακρύζεις και να πιστεύεις στην ύπαρξη τού Θεού.

Συγκινητική ταινία, προϊόν επισταμένης ιστορικής έρευνας, με ταχύ ρυθμό, ελλειπτική αφήγηση και πειστική απεικόνιση τής ταραγμένης μεταπολεμικής υφηλίου. 

Μόνον φιλειρηνιστής μπορεί να είσαι μετά το τέλος αυτής της ταινίας, ως ενσυναίσθητος συνδημιουργικός θεατής.

Δείτε το με όλη σας την οικογένεια. Δεν παραβαίνει κανένα νόμο τής τωρινής “πολιτικής ορθότητας”. Κρατάει ίσες αποστάσεις από όλους και δείχνει πως ακόμα κι ένας “ψυχρός νάρκισσος” μπορεί να νιώσει στο πετσί του “τον πόνο των ανθρώπων και των πραγμάτων (ακόμα)”.

Από τις καλύτερες κινηματογραφικές επιτεύξεις τής τρέχουσας περιόδου.

Μην το χάσετε. Αυτό το φιλμ θα μας βοηθήσει να γίνουμε συνειδητότεροι αλληλέγγυοι πολίτες και ευσυνείδητοι άνθρωποι.

Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας

https://konstantinosbouras.gr

INFO ΤΑΙΝΙΑΣ:

https://www.athinorama.gr/cinema/movie/patrida-10091244/

Ταινία:Πατρίδα / Fatherland

2026

Α/Μ

Διάρκεια Ταινίας: 82′

Δραματική Ταινία 

Πολωνο-γαλλο-γερμανο-ιταλική

Υπόθεση ταινίας: O νομπελίστας Τόμας Μαν και η κόρη του Έρικα ξεκινούν το 1949 ένα οδικό ταξίδι από την Φρανκφούρτη μέχρι την Βαϊμάρη, όπου ο διάσημος συγγραφέας του «Μαγικού βουνού» θα τιμηθεί τόσο από τους Δυτικούς όσο και τους Ανατολικούς συμπατριώτες του.

Σκηνοθεσία:

Πάβελ Παβλικόφσκι

Με τους:

Σάντρα Χίλερ

Χανς Ζίσλερ

Σε ερώτηση σχετικά με τη συζήτηση που έχει ανοίξει για την αναφορά στα φύλα μέσα στα σχολικά βιβλία, ο κ. Μητσοτάκης απάντησε σε ιδιαίτερα έντονο ύφος, χαρακτηρίζοντας το ζήτημα “σαχλαμάρες” και ζητώντας να υπάρξει σοβαρότητα και να δοθεί έμφαση στα πραγματικά ζητήματα της εκπαίδευσης.

Πολιτική αντιπαράθεση έχει ξεσπάσει στο εσωτερικό της ΝΔ, με αφορμή τις αναφορές σε γονείς του ίδιου φύλου σε βιβλία Β’ και Στ’ δημοτικού. Η πίεση από το υπό σύσταση κόμμα του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος συχνά κατηγορεί τη ΝΔ για προώθηση της λεγόμενης “woke ατζέντας”, προκαλεί εσωκομματική αναστάτωση για την απώλεια υπερσυντηρητικών ψήφων ενόψει των κρίσιμων εκλογών.

Πολλά στελέχη της ΝΔ έσπευσαν να “αδειάσουν” την υπουργό Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη. Της καταλογίζουν πλημμελή έλεγχο, με αποτέλεσμα να συμπεριληφθούν στα συγγράμματα, που προσφέρονται ως εναλλακτικά βιβλία, αναφορές στην ύπαρξη πολλών τύπων οικογένειας, μεταξύ των οποίων και οικογένειες με ομόφυλους γονείς.

Μεταξύ όσων “άδειασαν” τη Ζαχαράκη ήταν και ο ίδιος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης που υποστήριξε ότι «πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί και να δείχνουμε αυξημένη ευαισθησία» όσον αφορά ζητήματα που συνδέονται με μικρά παιδιά.

Θέτουν “πολιτικό ζήτημα” για την υπουργό παιδείας

Υπάρχουν και αρκετοί οι οποίοι στο παρασκήνιο ζητούν την παραίτηση της Ζαχαράκη προκειμένου να κατευναστεί η δεξιά πτέρυγα της ΝΔ που ανησυχεί για την παρουσία του κόμματος Σαμαρά και την επιρροή του σε παραδοσιακή ακροατήρια του κυβερνώντος κόμματος.

Ενδεικτική της “ευαισθησίας” που έχει αναπτύξει η ΝΔ σε διάφορα παρόμοια θέματα λόγω της δραστηριότητας Σαμαρά ήταν και η υπόθεση του ΕΟΠΥΥ. Ο πρώην πρωθυπουργός επέκρινε την πρόβλεψη για παραπάνω από δύο επιλογές στην πλατφόρμα για τη δήλωση του φύλου των ασφαλισμένων, με τον Άδωνη Γεωργιάδη να σπεύδει να διορθώσει το “λάθος”.

Το υπουργείο Παιδείας επισήμανε ότι τα βιβλία επιλέχθηκαν από επιτροπές ειδικών και ότι το ίδιο δεν έχει κάνει καμία πολιτική ή διοικητική παρέμβαση στο περιεχόμενο των βιβλίων. Αυτό δεν εμπόδισε “γαλάζιους” να χρεώσουν την υπόθεση στη Σοφία Ζαχαράκη ζητώντας της εμμέσως να προχωρήσει σε απόσυρση των βιβλίων.

Κριτική από Μηταράκη, Λαζαρίδη

Μεταξύ όσων αντέδρασαν ήταν και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Νότης Μηταράκης που μίλησε για αμφισβήτηση της «βάσης της παραδοσιακής οικογένειας που είναι προτεραιότητα για τη χώρα κατά το Σύνταγμα».

Στο ζήτημα παρέμβηκε και ο Μακάριος Λαζαρίδης που επίσης ζήτησε την απόσυρση των βιβλίων ασκώντας πολιτική πίεση στην υπουργό Παιδείας. «Χρειάζεται σοβαρότητα, διαφάνεια και, πάνω απ’ όλα, ευθύνη απέναντι στα παιδιά μας» υποστήριξε χαρακτηριστικά.

Ενδεικτική της “ευαισθησίας” που έχει αναπτύξει η ΝΔ σε διάφορα παρόμοια θέματα λόγω της δραστηριότητας Σαμαρά ήταν και η υπόθεση του ΕΟΠΥΥ. Ο πρώην πρωθυπουργός επέκρινε την πρόβλεψη για παραπάνω από δύο επιλογές στην πλατφόρμα για τη δήλωση του φύλου των ασφαλισμένων, με τον Άδωνη Γεωργιάδη να σπεύδει να διορθώσει το “λάθος”.