Νωρίτερα, ο εκπρόσωπος του CHP Μουσλίμ Σαρί, σε συνέντευξη Τύπου, είχε αντιδράσει στη δήλωση του Γιαβάς ότι είχε ενημερώσει, πριν από τη συνάντησή του με τον πρόεδρο Ερντογάν στις 9 Σεπτεμβρίου, τόσο τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου όσο και τον ηγέτη του Νέου Κόμματος, Οζγκιούρ Οζέλ.

Χωρίς να αναφέρει ονομαστικά τον Γιαβάς, ο Σαρί είπε: «Κανείς δεν είναι πάνω από το CHP. Κανείς δεν πρέπει να θεωρεί τον εαυτό του πάνω από το CHP. Όταν στο επόμενο διάστημα υπάρχουν προγράμματα που αφορούν τις κομματικές δραστηριότητες, περιμένουμε από τους δημάρχους να τα ακολουθούν.

«Κανείς δεν μπορεί να λέει ότι “ενημέρωσα” τον αρχηγό ενός άλλου κόμματος, πέρα από τον δικό του αρχηγό. Θα αξιολογήσουμε την κατάσταση ανάλογα με όσα προκύψουν μετά τη Συνάντηση των Δημάρχων».

Μέχρι σήμερα δεν έχω προσβάλει το CHP

Μετά τις δηλώσεις αυτές, ο Γιαβάς ανακοίνωσε την παραίτησή του και μεταξύ άλλων ανέφερε: «Η διαδικασία που ξεκίνησε στις 19 Μαρτίου και συνεχίστηκε με πολλές νομικές και πολιτικές αντιπαραθέσεις, μεταξύ άλλων και τη συζήτηση για την απόλυτη ακυρότητα, έχει οδηγήσει την πολιτική στην Τουρκία σε ένα σημείο που όλοι παρακολουθούμε με λύπη.

«Μέχρι σήμερα δεν έχω προβεί σε καμία ενέργεια που θα μπορούσε να προσβάλει το CHP ή να κάνει τους ανθρώπους που το ψήφισαν να αισθανθούν ντροπή. Αντιθέτως, προσπαθήσαμε να δείξουμε στην Άγκυρα πώς μπορεί να ασκείται η δημοτική διοίκηση χωρίς διακρίσεις, με διαφάνεια και λογοδοσία, χρησιμοποιώντας τα χρήματα του λαού προς όφελος του ίδιου του λαού.
«Ποτέ δεν θεώρησα τον εαυτό μου πάνω από τα πολιτικά κόμματα. Θα θεωρούσα μια τέτοια αξίωση αυθάδεια. (…) Όταν δεν μπορεί να επιτευχθεί ενότητα στην κορυφή της πολιτικής, ο λαός μπορεί, εφόσον το επιθυμεί, να την εξασφαλίσει στη βάση. (…) Εάν στην Τουρκία πρόκειται να υπάρξει αλλαγή κυβέρνησης μέσω δημοκρατικών οδών, αυτή δεν θα προκύψει από την αλληλοεξόντωση της αντιπολίτευσης, αλλά από τη δυνατότητά της να σταθεί ενωμένη γύρω από κοινές αρχές.

«Δεν θεώρησα και δεν θεωρώ σωστό να αγνοείται η βούληση των ψηφοφόρων ή να μεταφέρονται αξιώματα που αποκτήθηκαν με την ψήφο τους σε πολιτικές διευθύνσεις τις οποίες οι ψηφοφόροι δεν έχουν εγκρίνει. Η πίστη στη βούληση του εκλογικού σώματος είναι ζήτημα πολιτικής τιμής».

Αναμενόμενη αντίδραση του Γιαβάς

Ο Γιαβάς συνέχισε: «Εδώ και μήνες έχω επανειλημμένα επισημάνει ότι οι αντιπαραθέσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη, και ιδιαίτερα η διαδικασία που διεξάγεται γύρω από την απόλυτη ακυρότητα, μπορούν να προκαλέσουν βαθύ διχασμό στο CHP και ότι αυτό δεν θα βλάψει μόνο το CHP, αλλά και την ελπίδα για δημοκρατική πολιτική στην Τουρκία.

«Είχα δηλώσει και στο παρελθόν ότι, εάν υπήρχε μέσα στο κόμμα κάποια ενόχληση για το πρόσωπό μου ή για τη στάση που ακολουθώ, θα έκανα αυτό που έπρεπε. Και εξαιτίας ορισμένων δηλώσεων που έγιναν σήμερα, αποχωρώ από το CHP και θέτω στην κρίση της κοινής γνώμης την απόφασή μου να συνεχίσω ανεξάρτητα την πολιτική μου πορεία». Με τη φράση «είχα δηλώσει ότι θα έκανα αυτό που έπρεπε», ο Γιαβάς αναφέρεται στη δήλωση που είχε κάνει μετά τις επικρίσεις για τη συνάντησή του με τον Ερντογάν.

Μετά τη συνάντηση, ο Φαΐκ Οζτράκ, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του CHP, ο οποίος είχε αναλάβει την ηγεσία του κόμματος μετά την απόφαση του δικαστηρίου περί απόλυτης ακυρότητας, είχε χαρακτηρίσει «απογοητευτικό» το γεγονός ότι ο Γιαβάς δεν συμμετείχε στις εκδηλώσεις για την επέτειο ίδρυσης του CHP στις 9 Σεπτεμβρίου και επέλεξε να συναντηθεί με τον Ερντογάν. Ο Οζτράκ είχε επίσης δηλώσει ότι «κανείς δεν μπορεί να απειλεί το CHP».

Μετά τις δηλώσεις αυτές, στους πολιτικούς διαδρόμους της Άγκυρας κυκλοφορούσε η εκτίμηση ότι ο Γιαβάς ενδέχεται να παραιτηθεί άμεσα. Ωστόσο, μετά από τηλεφώνημα του Κιλιτσντάρογλου αποφάσισε να περιμένει και να δει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Ως εκ τούτου, εδώ και ημέρες υπήρχε η εκτίμηση ότι μια νέα κίνηση από την πλευρά του CHP θα μπορούσε να οδηγήσει τον Γιαβάς στην απόφαση να αποχωρήσει από το κόμμα.

Αντίδραση Οζέλ

Ο πρόεδρος του Νέου Κόμματος, Οζγκιούρ Οζέλ, δήλωσε ότι σέβεται την απόφαση του Μανσούρ Γιαβάς να αποχωρήσει από το CHP, την οποία, όπως είπε, του εξέφρασε και τηλεφωνικά. «Από εδώ και πέρα σεβόμαστε κάθε απόφαση που θα λάβει ο κ. Μανσούρ Γιαβάς και οι συνάδελφοί μας δήμαρχοι», ανέφερε.

Ο Οζέλ υποστήριξε ότι «ένας πολιτικός όπως ο Μανσούρ Γιαβάς δεν μπορεί να “τιμωρείται” με τις ιδιοτροπίες μιας διοίκησης που ήρθε στην εξουσία χωρίς εκλογές και διορίστηκε από την κυβέρνηση, ούτε να γίνεται εργαλείο της πολιτικής της». «Ο Μανσούρ Γιαβάς από την πρώτη στιγμή έδινε έμφαση στο γεγονός ότι έχει εκλεγεί και αντιδρούσε στους διορισμούς. Η πρώτη του ευθύνη είναι η Άγκυρα», πρόσθεσε.

Παρέμβαση Κιλιτσντάρογλου

Παρέμβαση στην πολιτική αντιπαράθεση που προκάλεσε η αποχώρηση του δημάρχου Άγκυρας, Μανσούρ Γιαβάς, από το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), έκανε ο πρόεδρος του κόμματος Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, δηλώνοντας ότι συμφωνεί με τη θέση που εξέφρασε ο Γιαβάς.

«Ο κ. Μανσούρ Γιαβάς είναι ένας αξιόλογος πολιτικός, τον οποίο εγώ έφερα στο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό », ανέφερε ο Κιλιτσντάρογλου, παραθέτοντας στη συνέχεια χαρακτηριστικό απόσπασμα από τη δήλωση του Γιαβάς:

«Όταν οι πολίτες προσέρχονται στις κάλπες, δεν ψηφίζουν μόνο ένα πρόσωπο, αλλά και μια πολιτική βούληση. Γι’ αυτό δεν θεώρησα και εξακολουθώ να μη θεωρώ, σωστό να αγνοείται η βούληση του ψηφοφόρου και τα αξιώματα που αποκτήθηκαν με την ψήφο του να μεταφέρονται σε πολιτικούς χώρους που ο ίδιος δεν έχει εγκρίνει. Η προσήλωση στη βούληση του ψηφοφόρου είναι ζήτημα πολιτικής τιμής». «Συμφωνούμε απολύτως και εμείς με την τοποθέτηση του κ. Μανσούρ Γιαβάς», κατέληξε ο Κιλιτσντάρογλου.

Ο Πάκουλα στο ‘Klute’ ανανεώνει το νουάρ, το αστυνομικό είδος αποκτά μία κοινωνική και ψυχολογική διάσταση, οι χαρακτήρες δεν είναι καθόλου επίπεδοι, όλη η πλοκή στέκεται στη ψυχαναλυτική πλευρά τους, παρόλο που η ψυχοπαθολογία του ανθρώπου που διαπράττει εγκλήματα δεν αναλύεται ακριβώς. Όμως, αυτό που εντυπωσιάζει είναι ο λεπτεπίλεπτος μεταμοντέρνος τρόπος που η γυναίκα παρουσιάζεται ως εκδιδόμενη, ένα call girl που δε μοιάζει καθόλου κυνικό ή ψυχολογικό ράκος, αλλά συναισθηματικό, με βάθος, με σκεπτικισμό, με προσωπικότητα, και εδώ ο Τζέιν Φόντα καθηλώνει τον θεατή και την κάμερα μαζί. Η σκηνοθεσία υποδειγματική, με μακρινά και κοντινά πλάνα όπου το μυστήριο απλώνεται και τη Μπρι (Τζέιν Φόντα), το call girl, να ψυχαναλύεται στην κάμερα, στο θεατή, κοιτώντας μετωπικά.

Πολλοί σκηνοθέτες του Νέου Χόλιγουντ θα επιστρέψουν στην κληρονομιά του κλασικού Χόλιγουντ όπως το ανέπτυξαν τα περίφημα στούντιο, ως ένα φόρο τιμής στους κινηματογραφιστές που προηγήθηκαν αυτών. Ωστόσο, τα στούντιο αυτήν την περίοδο, τέλη της δεκαετίας του 1960 και αρχές της δεκαετίας του 1970, θα καλλιεργήσουν το πεδίο στους νέους κινηματογραφιστές, ώστε να έχουν την ευκαιρία να γυρίσουν ταινίες με ένα πιο ευρωπαϊκό στιλ και ύφος, ένα σινεμά τέχνης, επηρεασμένοι από φόρμες και λογικές που κυρίως οι Γάλλοι της νουβέλ βαγκ είχαν αναπτύξει.

Υπήρξαν δημιουργοί, όπως ο Κόπολα για παράδειγμα, που μπόρεσε να κινηθεί άνετα και στις δύο κινηματογραφικές παραδόσεις, αμερικανική και ευρωπαϊκή, που σήμαινε ουσιαστικά και μία σαφή επίγνωση της ιστορίας του κινηματογράφου, αλλά και της επιρροής της στην σύγχρονη κουλτούρα.

Ο Πάκουλα δείχνει να κάνει ένα βήμα πιο μπροστά και να γυρίζει με χαλαρούς ρυθμούς μία Νέα Υόρκη που αποπνέει μυστήριο και ταυτόχρονα μία χαλαρότητα, μία ανθρωπιά ή ζεστασιά, ενώ η ατομικότητα, η υπαρξιακή αγωνία και η μοναξιά απλώνεται επικίνδυνα στα στενά της πόλης. Στην πραγματικότητα η Μπρι είναι η σύγχρονη γυναίκα, απελευθερωμένη ερωτικά από τη σεξουαλική επανάσταση που έχει προηγηθεί στις ΗΠΑ την προηγούμενη δεκαετία, ζει μόνη, και ζει προσφέροντας ερωτική συνεύρεση με αμοιβή, έχοντας και σταθερούς πελάτες, που σταδιακά και με έναν περίεργο τρόπο δένεται συναισθηματικά ή το αντίθετο. Ταυτόχρονα οι άντρες αντιμετωπίζουν τη γυναίκα αποστασιοποιημένοι, κυριαρχικά.

Η Μπρι και η ψυχοπαθολογία της σύγχρονης γυναίκας στη Δύση

Αυτό το κόμπλεξ συνέργειας παρουσιάζεται υπέροχα από τον Aμερικανό σκηνοθέτη, που μοιάζει να θέλει να αναπτύξει περισσότερο μία κοινωνική και ταυτόχρονα ατομικοκεντρική θέση της γυναίκας στο σύγχρονο κόσμο, παρά να λύσει ένα έγκλημα, ένα μυστήριο. Και εδώ κάπου μπαίνει και ο χαρακτήρας του Ντόναλντ Σάδερλαντ (Klute), που μοιάζει να είναι το κεντρικό πρόσωπο, αφού το όνομά του είναι ο τίτλος της ταινίας. Σαφώς δεν είναι έτσι.

Η Μπρι είναι το κεντρικό πρόσωπο και ο ντετέκτιβ Klute που έρχεται από τη μακρινή Πενσυλβανία παίζει έναν ρόλο για να κατανοήσουμε καλύτερα την ψυχοπαθολογία του πραγματικού κεντρικού προσώπου, της Μπρι, ως τη σύγχρονη νέα γυναίκα στη Δύση και τις ανάγκες της, Το σεξ είναι κεντρικό σημείο αναφοράς. Και σε αυτό δε θα ξεφύγει ούτε ο μετρημένος ντετέκτιβ, παρά τις όποιες αρχικά επιφυλάξεις του. Η Μπρι σαγηνεύει τον νεαρό Klute και εκείνος προστατεύει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την Μπρι.

Με μία ταυτόχρονη νοσταλγική και μελαγχολική διάθεση περιγράφεται μία κοινωνία, που μάλλον είναι αυτοκαταστροφική και διαστροφική ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Και μία νέα μοναχική γυναίκα μοιάζει ανασφαλής ενώ ο προσανατολισμός της ακαθόριστος. Παράλληλα καλλιτεχνική και ερωτική, στρέφεται στη λύση της πορνείας για να επιβιώνει, χωρίς να σταματά να ονειρεύεται. Η γυναίκα ως πόρνη αποκτά άλλη υπόσταση, χωρίς την περιθωριακή εικόνα που συνήθως παρουσιάζεται.

Κι ενώ η Μπρι μοιάζει να έχει βρει σταθερότητα και συντροφικότητα σ’ έναν άνθρωπο, όπως το νεαρό ντετέκτιβ, που τον εμπιστεύεται και την αποδέχεται, που συζούν για λίγο με μία αρμονικότητα, οι αμφιβολίες και οι παρορμήσεις της δε θα την κρατήσουν ολοκληρωτικά δίπλα του. Η έννοια της διαρκούς μελαγχολικής αναζήτησης μένει ως αίτημα στο σινεματικό χρόνο της ταινίας.

Ένα ζευγάρι που, όμως, μοιάζει να συνυπάρχει αρμονικά: η Μπρι διαβάζει στη μία άκρη του δωματίου και ο Klute εργάζεται στην απέναντι πλευρά. Το μυστήριο πλανάτε σε όλες τις σχέσεις της νέας, πανέμορφης, Μπρι και ο Πάκουλα επιτυγχάνει μία ισορροπία εξαιρετική στους χαρακτήρες και στην πλανοθεσία, με τη βοήθεια της εξίσου εξαιρετικής φωτογραφίας του Γκόρντον Γουίλις που ήταν και ο διευθυντής φωτογραφίας του Κόπολα στους ‘Νονούς’. Η ατμόσφαιρα της ταινίας είναι μοναδική και έχει όλα τα χαρακτηριστικά της μποέμικης νοσταλγικότητας κι ενός πεσιμισμού που αποπνέουν πολλές από τις ταινίες του Νέου Χόλιγουντ.

Η λύση στο μυστήριο και τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από τις απειλές για τη ζωή της Μπρι είναι κάπως πρόχειρη, αν και ευρηματική όπως ευρηματικός είναι στην ερμηνεία του και ο νεαρός Σάδερλαντ, που στέκεται διακριτικά στην υπέροχη Φόντα. Η πλοκή εξελίσσεται ομοιόμορφα και καταλήγει ως μία νέα αρχή για τη νεαρή γυναίκα, που μαζί με τη λύση του μυστηρίου, αφήνει πίσω και την παλιά της ζωή.

Ξεκίνησαν, λοιπόν, οι διεργασίες στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών, αλλά ταυτόχρονα διεξήχθη τουρκική στρατιωτική άσκηση νοτίως της Κύπρου. Τυχαίο; Καθόλου. Την ώρα, που όλοι προετοιμάζονταν για την έδρα του ΟΗΕ και κανόνιζαν τις τελευταίες συναντήσεις στο πρόγραμμά τους, ο Τούρκος Αντιπρόεδρος, Τζεβντέτ Γιλμάζ, έκανε μια ακόμη εισβολή στα κατεχόμενα για να υπενθυμίσει πρωτίστως ποιος κάνει κουμάντο (ποιος το ξεχνά αυτό;) και κατά δεύτερο να επαναλάβει τη θέση της κατοχικής πλευράς στο Κυπριακό. Τυχαίο; Καθόλου.

Όλα είναι σχεδιασμένα και καθορισμένα, καθώς πάντα έχει σημασία η χρονική συγκυρία που εκδηλώνονται. Όπως ανακοινώθηκε, πραγματοποιήθηκε νότια της Κύπρου και στον διεθνή εναέριο χώρο της Μεσογείου εκπαιδευτική πτήση, με τη συμμετοχή μαχητικών αεροσκαφών και αεροσκαφών υποστήριξης της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας. Και το μήνυμα, όπως καταγράφηκε στην ανάρτηση του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας, ήταν ξεκάθαρο: Η άσκηση έγινε στο πλαίσιο της προστασίας, όπως αναφέρει, «των δικαιωμάτων και συμφερόντων της Τουρκίας στη Μεσόγειο».

Με την αναφορά σε «ατσάλινα φτερά στους ουρανούς της Μεσογείου», η κατοχική δύναμη με παραστατικό τρόπο επανέλαβε πως είναι παρούσα νοτίως της Κύπρου, σχεδιάζει, δημιουργεί εκεί που δεν υπάρχουν συμφέροντα και σπεύδει να τα “προστατεύσει” και να τα “υπερασπιστεί”. Είναι η γνωστή διαχρονική συνταγή: αμφισβήτηση, γκριζάρισμα, διεκδίκηση, δημιουργία κεκτημένων! Η άσκηση με τα… ατσάλινα φτερά, είναι προφανώς και η απάντηση στο αντίπαλο δέος της Τουρκίας στην περιοχή, που είναι το Ισραήλ.

Ο Ερντογάν στο γνωστό μήκος κύματος

Την περασμένη Παρασκευή, λοιπόν, μετέβη στα κατεχόμενα ο Τούρκος Αντιπρόεδρος, Τζεβντέτ Γιλμάζ, ο οποίος στην κυβέρνηση Ερντογάν έχει την πολιτική ευθύνη για την Κύπρο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην κατεχόμενη Κύπρο επανέλαβε τη γνωστή θέση ότι στο νησί υπάρχουν «δυο κράτη» και ότι αυτά μπορούν «να συνεργασθούν σε κοινά ζητήματα και συμφώνως με τα αμοιβαία συμφέροντα».

Δηλαδή, η γνωστή θέση για αναγνώριση της αποσχιστικής οντότητας, η εξίσωσή της με την Κυπριακή Δημοκρατία και η ανάπτυξη στη συνέχεια σχέσεων «καλής γειτονίας». Ο Γιλμάζ, βέβαια, δεν απέφυγε να αναφέρει πως οι εξοπλισμοί της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι στρατιωτικές συμφωνίες με ξένες χώρες, έχουν ως αποτέλεσμα να… μεταβάλλονται οι ισορροπίες της ασφάλειας στην περιοχή! Δηλαδή; Η αμυντική θωράκιση της Κύπρου ανατρέπει τις ισορροπίες και προκαλεί φόβο στην Τουρκία; Αυτό θέλει να διαμηνύσει με τις αναφορές του ο Τζεβντέτ Γιλμάζ; Το έργο αυτό το έχουμε πολλές φορές ξαναδεί.

Αναμένοντας άσπρο καπνό από τη Νέα Υόρκη, θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη όλα τα μηνύματα που στέλνονται από την κατοχική πλευρά και αφορούν την προώθηση και υλοποίηση των τουρκικών σχεδιασμών στην Κύπρο και την περιοχή. Γιατί στους σχεδιασμούς αυτούς βρίσκεται και η ουσία. Αναμένοντας άσπρο καπνό από την έδρα των Ηνωμένων Εθνών, πρέπει να γνωρίζουμε ότι θα πρέπει πρώτα να ανάψει φωτιά. Τα δεδομένα δεν φαίνεται να οδηγούν προς νέες εξελίξεις. Αλλά κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει οτιδήποτε.

«Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει άμεσα γιατί μια τόσο κρίσιμη διάταξη προστέθηκε μετά τη δημόσια διαβούλευση, ποιες εκκρεμείς υποθέσεις ελέγχου και ανάκτησης ενισχύσεων επηρεάζει και εάν έχει ενημερωθεί σχετικά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία» τονίζει η Κουμουνδούρου, υπογραμμίζοντας πως σε μια περίοδο που το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ βρίσκεται υπό ευρωπαϊκή δικαστική διερεύνηση καμία κυβερνητική παρέμβαση δεν μπορεί να αφήνει σκιές ως προς τον έλεγχο και την ανάκτηση παράνομων ενισχύσεων. Πάντως, το αρμόδιο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης επιχείρησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, ισχυριζόμενο πως το άρθρο «δεν νομιμοποιεί παράνομες επιδοτήσεις, δεν αλλάζει τους κανόνες επιλεξιμότητας και δεν σταματά κανέναν έλεγχο».

Τι απαντά η κυβέρνηση

Πηγές του υπουργείου επέμεναν πως στόχος της διάταξης είναι να διασφαλιστεί η ορθή εκκαθάριση των αιτήσεων ενίσχυσης για την περίοδο 2018-2022, ώστε οι πραγματικοί παραγωγοί που πληρούσαν τότε τις προϋποθέσεις να μην τιμωρούνται σήμερα λόγω μεταγενέστερων διοικητικών αλλαγών και πως όποιος δεν δικαιούταν ενίσχυση δεν αποκτά δικαίωμα με τη συγκεκριμένη διάταξη.

«Αντίστοιχα, όσοι πληρούσαν τα κριτήρια δεν πρέπει να στερούνται τα χρήματά τους επειδή μεταβλήθηκαν τα δεδομένα της διοίκησης. Επιπλέον, οι έλεγχοι για ψευδείς δηλώσεις, εικονική δραστηριότητα και αχρεωστήτως καταβληθείσες ενισχύσεις συνεχίζονται κανονικά. Καμία έρευνα δεν “σβήνει” και κανένα ποσό που δεν δικαιούται κάποιος δεν χαρίζεται» ισχυρίζονται οι ίδιες πηγές.

Οι αντιδράσεις, πάντως, μαίνονται, παρά τις παραπάνω εξηγήσεις, με τον δικηγόρο Αντώνη Βαγιάνο, νομικό συμπαραστάτη της Παρασκευής Τυχεροπούλου, να κάνει λόγο για «σκανδαλώδη προσπάθεια αμνήστευσης κατηγορουμένων για παράνομες ενισχύσεις για βοσκοτόπια χωρίς ζώα».

Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει, «προτείνεται η ψήφιση άρθρου με την οποία νομιμοποιείται αναδρομικά η “φάμπρικα” της απάτης, με την οποία “παραγωγοί του καναπέ” λάμβαναν από τον ΟΠΕΚΕΠΕ ως νέοι ή νεοεισερχόμενοι αγρότες, μέσω του Εθνικού Αποθέματος, επιδοτήσεις για βοσκοτόπια χωρίς ζώα». Η συνέχεια θα δοθεί αύριο στην Ολομέλεια, όποτε και ψηφίζεται η επίμαχη διάταξη.

Ωστόσο, στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, βιώνουμε το παράδοξο, η κυβέρνηση να υιοθετεί μιαν ευθυνόφοβη στάση στρουθοκαμηλισμού σε πλείστα όσα ζητήματα, αναγκάζοντας τους πολίτες να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους. Το παράδειγμα της κλινικής της Καρνεάδου όπου έχασε την ζωή του ο καλλιτέχνης, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του ελλαδικού παράδοξου.

Πώς είναι δυνατόν μια τόσο προβεβλημένη ιδιωτική κλινική να λειτουργεί χωρίς την απαραίτητη εποπτεία από τις αρμόδιες αρχές; Στον απόηχο του θανάτου του Μαζωνάκη, η είδηση ότι η ευθύνη για την εποπτεία των ιδιωτικών ιατρείων είχε ανατεθεί από την κυβέρνηση στους τοπικούς ιατρικούς συλλόγους ήδη από το 2019 εξέπληξε πολλούς. Πρόκειται για μια κατάφωρη περίπτωση αποποίησης ευθυνών από το κράτος, σε έναν τομέα ζωτικής σημασίας.

Αν συγκριθεί η εν λόγω πρακτική με την επιμονή της ίδιας κυβέρνησης να θανατώνει ολόκληρα κοπάδια αιγοπροβάτων στην προσπάθεια να εφαρμόσει τις οδηγίες της ΕΕ για την καταπολέμηση της ευλογιάς, απειλώντας απροκάλυπτα τον βιοπορισμό των κτηνοτρόφων, η επιλεκτικότητα των παρεμβάσεων δεν μπορεί παρά να προκαλέσει οργή. Μοιάζει η κυβέρνηση να ενδιαφέρεται να παρεμβαίνει μόνο όταν υπάρχει η δυνατότητα είσπραξης φόρων και επιβολής προστίμων και να ποιεί την νύσσαν όπου χρειάζεται να διαθέτει κονδύλια και πόρους για να προσφέρει κρατικές υπηρεσίες.

Παρεμβατισμός για την κοινωνία

Κάποια στιγμή, το κράτος θα πρέπει να συνάψει ένα νέο σύμφωνο με τους πολίτες. Είτε η γνωστή φορομπηχτική πολιτική θα πρέπει να συνοδεύεται από τις αντίστοιχες υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων ζητημάτων καθημερινής ποιότητας ζωής, όπως η ασφάλεια και η αλληλεγγύη, είτε το κράτος θα είναι απόν από διάφορους τομείς, με αντάλλαγμα χαμηλότερους φόρους. Τουλάχιστον έτσι, οι πολίτες θα μπορούν να αποταμιεύουν χρήματα για να πληρώνουν ιδιώτες να τους παρέχουν υπηρεσίες που θα έπρεπε εξαρχής να προσφέρονται από το κράτος.

Φυσικά, αυτό το πρόβλημα δεν περιορίζεται στην Ελλάδα. Για παράδειγμα, η Νέα Υόρκη διαθέτει τον υψηλότερο ανώτατο οριακό συντελεστή φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων στις ΗΠΑ, αν και πολλές υπηρεσίες που αφορούν στην ποιότητα ζωής υπολειτουργούν – όπως αποδεικνύεται εύκολα από μια βόλτα στους δρόμους της πόλης ή μια διαδρομή με το μετρό.

Τοιουτοτρόπως, στην ΕΕ παρατηρείται εσχάτως ραγδαία άνοδος των ψήφων προς ακροδεξιά κόμματα σε εκλογικές αναμετρήσεις ανά την Γηραιά Ήπειρο. Άραγε, έγιναν ξαφνικά εκατομμύρια ψηφοφόροι ακραίοι ή μήπως έχουν απογοητευθεί από τους σημερινούς εκπροσώπους των “ακροκεντρώων” κομμάτων που δείχνουν να μην νιώθουν την υποχρέωση να συμμορφώνονται προς την βούληση των ψηφοφόρων που αντιπροσωπεύουν;

Γιατί ανέρχονται αντισυστημικές δυνάμεις

Για παράδειγμα, το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης έχει εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της ΕΕ, λόγω της ταχύτητας με την οποία μεταβάλλεται ο πληθυσμός και της πρόδηλης ασυμβατότητας μεταξύ εντοπίων και νεηλύδων που εκδηλώνεται όλο και συχνότερα μέσω της βίας ή της αλλοίωσης των παραδοσιακών κανόνων και ηθών της κοινωνίας.

Αντί όμως να αφουγκράζονται την ανησυχία της εκλογικής τους βάσης, πολλά κόμματα έχουν καταληφθεί από μιαν ελιτίστικη ιδεολογική αγκύλωση, αρνούμενα να παραδεχθούν τον αυξανόμενο κοινωνικό αναβρασμό. Ως αποτέλεσμα, πολλοί ψηφοφόροι καταφεύγουν όλο και περισσότερο σε εναλλακτικές διεξόδους για να εκδηλώσουν τη δυσαρέσκειά τους.

Στη Γερμανία, το κόμμα AfD συγκέντρωσε το εντυπωσιακό 44% στις τοπικές εκλογές της πολιτείας Σαξονίας-Άνχαλτ, καταλαμβάνοντας εύκολα την πρώτη θέση και απέχοντας μόλις λίγο από την αυτοδυναμία. Ομοίως, στην Γαλλία η Μαρίν Λεπέν εμφανίζεται πρώτη στις δημοσκοπήσεις για τις προεδρικές εκλογές.

Η Μεγάλη Βρετανία συγκλονίστηκε πρόσφατα από ένα ιστορικό σύμφωνο που υπογράφηκε από την Σκωτία, Ουαλία και Βόρεια Ιρλανδία, με το οποίο διακηρύσσουν το δικαίωμά τους στην αυτοδιάθεση και απαιτούν από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου να σταματήσει να μπλοκάρει τα δημοψηφίσματα ανεξαρτησίας.

Τα πράγματα φαίνεται να έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο που μια κομητεία μέσα στην ίδια την Αγγλία απείλησε με απόσχιση, όταν αγνοήθηκαν από την βρετανική κυβέρνηση οι διαμαρτυρίες της σχετικά με την δημιουργία κέντρου στέγασης παράνομων μεταναστών εκεί.

Η λογική επιβάλλει οι κεντρώες δυνάμεις να λάβουν υπόψη τους τις ανησυχίες των πολιτών που αντιπροσωπεύουν και να προσαρμόσουν ανάλογα τις πολιτικές τους, για να μην διακινδυνέψουν να υπερκεραστούν από ακραία κόμματα. Αλλά όπως και το πετρέλαιο, η λογική φαίνεται να είναι ένα αγαθό που εμφανίζει μεγάλες ελλείψεις αυτή την εποχή, κυρίως λόγω της αβελτηρίας και αλαζονείας των κυβερνώντων.

Στην Ελλάδα μέχρι σήμερα η συζήτηση αναφορικά με την προσέγγιση του “υπερπλουτισμού” λανθασμένα αποδίδεται μόνον στην αριστερά, καθώς κανένας πολιτικός φορέας δεν “αγγίζει” το πρόβλημα σε βάθος. Πρόσφατα τέθηκε εκ νέου το θέμα με την νέα προγραμματική διατύπωση της ΕΛΑΣ. Σοβαρό ως θέμα.

Ας γίνεται γραφικός ο Αναπληρωτής του Τομέα Οικονομικών του ΕΛΑΣ κύριος Παππάς με την αναφορά του στην φορολόγηση του περιεχομένου των θυρίδων. Το πρόβλημα της συγκέντρωσης πλούτου αποτελεί πλέον σημαντικό πεδίο διεθνούς προβληματισμού. Προφανώς, δεν αντιμετωπίζεται με την αστεία προσέγγιση του κυρίου Παππά ή ακόμα με προσεγγίσεις τύπου τρολαρίσματος ορισμένων πολιτικών προσώπων άλλων πολιτικών χώρων.

Η διαχρονικά εύκολη επωδός όσων εκφράζουν τον προβληματισμό τους στην χώρα για το εντεινόμενο φαινόμενο υπερσυγκέντρωσης πλούτου είναι να φορολογηθούν οι εφοπλιστές. Χωρίς γενικότερο προβληματισμό ή κατάθεση θέσεων. Όσοι όμως στηρίζουν αυτή την άκαιρη διατύπωση ασκούν κριτική εκ του ασφαλούς ή δεν γνωρίζουν πως ακριβώς λειτουργεί η ναυτιλία ως βιομηχανία. Ειδικά στην χώρα μας ως παγκόσμιας δύναμης. Κυρίως όμως, δεν έχουν αντιληφθεί πως η συγκέντρωση υπερβολικού πλούτου αποτελεί ευρύτερο πρόβλημα οικονομικής και κοινωνικής συνέχειας.

Άγνοια και έλλειψη σοβαρότητας

Ο κύριος Παππάς – στα πλαίσια αφελούς προσέγγισης – αγνοώντας τα βασικά, επέλεξε να “κυνηγήσει” τον υπερβολικό πλούτο που “χωράει” σε μία …θυρίδα. Με μία δήλωση εκμηδένισε επί της ουσίας την βαρύτητα μίας σοβαρής συζήτησης. Η άγνοια του βέβαια ίσως πηγάζει από το γεγονός ότι ακόμα και ως Προέδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Δυτικής Ελλάδας, ουδεμία ενέργειά του θυμάμαι για την ανάδειξη γενικότερων πολιτικών θέσεων αλλά και των προβλημάτων της περιοχής. Ούτε μία θέση. Ούτε μία ουσιαστική ανάδειξη προτάσεων, πέρα από συνεχή παρουσία στα κοινωνικά δρώμενα. Ίσως αυτός είναι και ο λόγος που επέλεξε να “εγκλωβίσει” την πολιτική του σκέψη για ένα τόσο σοβαρό θέμα σε μία… θυρίδα.

Το θέμα βέβαια αναφορικά με την αστοχία του κυρίου Παππά δεν άπτεται μονοδιάστατα της κριτικής για την ατυχή δήλωσή του. Η φορολόγηση του υπερβολικού πλούτου εμπίπτει δυναμικά πλέον στην σφαίρα της παγκόσμιας συζήτησης. Ο περιορισμός των ανισοτήτων στις ανεπτυγμένες κοινωνίες έχει αρχίσει έστω και καθυστερημένα να αναδεικνύεται ως πρωτεύων ζήτημα σε πολλά φόρα. Η συζήτηση στους G20 βασίζεται στην διαπίστωση ότι οι υπερ-πλούσιοι του πλανήτη δεν βιοπορίζονται από μισθούς, αλλά από την συσσώρευση κεφαλαίου, με μετοχής, ομόλογα, ενώ τα ακίνητά τους αυξάνουν σε αξία. Αξίες που ενισχύονται στα “χαρτιά” χωρίς να αναδεικνύονται ως “κέρδος”.

Με βάση αυτά τα στοιχεία περιουσίας δανείζονται (leverage) με αποτέλεσμα να εμφανίζουν ελάχιστα φορολογητέα εισοδήματα. Αυτούς ακριβώς αντιπροσωπεύουν εκείνοι για τους οποίους ο κύριος Πιερρακάκης θριαμβολογεί ότι αλλάζουν φορολογική κατοικία και εγκαθίστανται στην Ελλάδα. Είναι εκείνοι ακριβώς οι “υπερπλούσιοι” που “σόρταραν” τα ελληνικά ομόλογα την περίοδο της κρίσης και που σήμερα – σύμφωνα με το οικονομικό επιτελείο – θα προσφέρουν υψηλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας με μηδενική φορολογική επιβάρυνση για τους ίδιους. Εκτός εάν με αυτό τον τρόπο πιστεύει ο κύριος Πιερρακάκης ότι θα μειωθεί το “επενδυτικό χάσμα” της χώρας σε σύγκριση με τον μέσο όρο της ΕΕ.

Η φορολόγηση του πλούτου δεν μπορεί να πειρμένει

Τα τελευταία χρόνια συντελείται μία νέα “ανακατανομή” και συσσώρευση κεφαλαίων και περιουσιών. Κατά συνέπεια, η συζήτηση για την φορολόγηση της περιουσίας των ομάδων της υπερσυγκέντρωσης πλούτου είναι επίκαιρη σήμερα παρά ποτέ και δεν είναι δυνατόν να αφήνει αδιάφορη την χώρα μας.

Η ελληνική Προεδρία θα μπορούσε να σηματοδοτήσει μία αρχή. Θα μπορούσε για παράδειγμα να αναδείξει την θέσπιση ενός ευρωπαϊκού φόρου περιουσίας ως πρωτεύον θέμα στα πλαίσια Ευρωπαϊκής και παγκόσμιας σύγκλισης στα πλαίσια ενός φορολογικού οικονομικού και κοινωνικού εξορθολογισμού των δεδομένων, αλλά και εύρεσης πόρων ως βάση μίας ποιο ουσιαστικής δημοσιονομικής σταθερότητας και σύγκλησης.

Οι συνθήκες επιβάλλουν γενναία μεταστροφή ως προς τον χειρισμό της φορολογικής πολιτικής Εθνικά και Ευρωπαϊκά. Η εγχώρια οικονομία, αλλά και η Ευρωπαϊκή δεν αντέχουν την αδράνεια. Η Ελληνική κυβέρνηση όμως επιλέγει ως δείγμα στρεβλής πολιτικής να “λοξοκοιτά” προς την κατεύθυνση των funds και εκείνων ακριβώς που θα έπρεπε να αποτελούν την νέα βάση φορολόγησης του υπερ – πλούτου. Την ίδια στιγμή που η ισορροπία του κοινωνικού ιστού διαταράσσεται επικίνδυνα.

Επανέλαβε ότι «ο εκλογικός στόχος είναι η πολιτική αλλαγή και η αλλαγή πολιτικής, να φύγει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Όσο εφικτό είναι από το 28% να πάει στην αυτοδυναμία άλλο τόσο είναι και να ανέβει δέκα μονάδες η ΕΛΑΣ. Είμαστε ένα κόμμα τεσσάρων μηνών, δεν είμαστε στην Βουλή και πετύχαμε να καταγραφούμε στην δεύτερη θέση».

Για τον σχηματισμό κυβέρνησης είπε: «Θα επιδιώξουμε και θα εξαντλήσουμε κάθε δυνατότητα προς τις προοδευτικές δυνάμεις, στην βάση του προγραμματικού μας σχεδίου. Οι δεύτερες εκλογές θα μοιάζουν με τον Ιούνιο του 2012, θα δώσει απάντηση στο ποιος θέλει να κυβερνήσει, θα δώσουν ποσοστά και θα αναδείξουν συνεργασίες».

Για τις σχέσεις με το ΠΑΣΟΚ είπε: «Εγώ δεν καταφέρθηκα εναντίον του ΠΑΣΟΚ. Αν ο κ. Ανδρουλάκης μπορούσε να νικήσει τον Μητσοτάκη θα το είχε κάνει 3 χρόνια που ήταν μόνος του». Ξεκαθάρισε ότι δεν έχει κανένα απωθημένο και ότι επέστρεψε για να είναι χρήσιμος.

Για τους πρώην βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε: «Είναι έξω όσοι επιθυμούν να είναι έξω. Οι πόρτες μας δεν είναι κλειστές για κανέναν. Είπαμε ότι θα είμαστε εκτός βουλής. Δεν είναι τιμητικό κάποιος να πηγαίνει από το ένα κόμμα στο άλλο με την έδρα του. Το εάν οι νυν βουλευτές θα μπουν στα ψηφοδέλτια θα το αποφασίσουμε πριν τις εκλογές. Υπάρχει ανάγκη για νέο αίμα στην πολιτική. Δεν είναι επάγγελμα η πολιτική για να φοβούνται να χάσουν τον μισθό τους. Η πολιτική είναι προσφορά. Η ΕΛΑΣ δεν θέλει επαγγελματίες πολιτικούς».

Για το θέμα των συνεργασιών απέκλεισε έναν μεγάλο συνασπισμό και τάχθηκε υπέρ ενός νέου διπολισμού. Είπε: «Δεν μπορεί να με κατηγορήσει κανείς για έλλειψη κουλτούρας συνεργασιών, συνεργάστηκα ακόμη και δεξιό κόμμα, τους ΑΝΕΛ. Ωστόσο ένας μεγάλος συνασπισμός δεν θα ήταν θετική προοπτική. Στο πολιτικό σύστημα χρειάζεται ένας δεύτερος πόλος. Η έλλειψη ενός εναλλακτικού πόλου ήταν που με έκανε να επιστρέψω. Χρειάζεται ένα δίπολο στο πολιτικό σύστημα και μία αντιπολίτευση που να ελέγχει την κυβέρνηση».

Για την επανεμφάνιση του Ηλία Κασιδιάρη είπε: «Προφανώς και υπάρχει κίνδυνος από την ακροδεξιά. Ο Ηλίας Κασιδιάρης δεν πήγε φυλακή για τις ιδέες του, πήγε για τις εγκληματικές του ενέργειες. Βλέπω ότι ο κ. Μπελέρης μίλησε θετικά για τον Κασιδιάρη. Και βλέπω στη βουλή κρυφούς ή φανερούς Χρυσαυγίτες να ψηφίζουν νομοσχέδια της ΝΔ».

Για τον Αντώνη Σαμαρά είπε: «Δεν έχω κανένα λόγο να είμαι μεμψίμοιρος με έναν πολιτικό αντίπαλο. Ας κάνει ότι καλύτερο μπορεί, οι διαφωνίες μας είναι μεγάλες και οι θέσεις μας διαμετρικά αντίθετες. Το κόμμα Σαμαρά θα αναδιατάξει το πολιτικό σκηνικό όπως έκανε και η ΕΛΑΣ. Θα δημιουργήσει την εντύπωση ότι υπάρχουν δύο πόλοι στο πολιτικό σύστημα. Θα μειώσει την διαφορά ανάμεσα στη ΝΔ και στην ΕΛΑΣ και θα δώσει διέξοδο στον δεξιό ψηφοφόρο».

Για το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού είπε: «Το που θα φθάσει δεν το ξέρω, απευθύνεται σε ένα κοινό που δεν είναι ορατό. Είναι σημεία των καιρών, εμείς θεωρούμε ότι το κρίσιμο είναι να έχεις απαντήσεις για τα προβλήματα και σχέδιο ρεαλιστικό για την επόμενη ημέρα».

Διαβεβαίωσε για ακόμη μια φορά πως είναι πιθανό να κλειστεί συμφωνία μετά τις βουλευτικές εκλογές του μέσου της προεδρικής θητείας στις ΗΠΑ στις αρχές Νοεμβρίου — στις οποίες το ρεπουμπλικανικό κόμμα διατρέχει σοβαρό κίνδυνο να απολέσει τον έλεγχο του Κογκρέσου, ιδίως εξαιτίας των υψηλών τιμών των καυσίμων λόγω του πολέμου.

Κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο Ρεπουμπλικάνος μεγιστάνας αποκάλυψε κατόπιν ότι ο διάλογος ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη ξανάρχισε. Είχε διακοπεί τον Ιούνιο, μετά την καταρχήν συμφωνία, το λεγόμενο μνημόνιο κατανόησης του Ισλαμαμπάντ, που ναυάγησε. Έγινε συνάντηση «τριών ωρών», είπε ο αμερικανός πρόεδρος, μιλώντας για «πολύ καλές» συνομιλίες και συμπληρώνοντας πως θα διεξαχθούν νέες στο «πολύ εγγύς μέλλον».

«Ειρήνη»

«Διεξαγάγαμε μακρές συνομιλίες με την ιρανική αντιπροσωπεία μέσω των μεσολαβητών» στο περιθώριο της ΓΣ του ΟΗΕ, επιβεβαίωσε ο αμερικανός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ. Αυτοί οι τελευταίοι, που μετέφεραν τις θέσεις της μιας πλευράς στην άλλη «καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας», συνέβαλαν στην ολοκλήρωση «ενός κύκλου συνομιλιών που ελπίζουμε ότι θα αποδειχτεί παραγωγικός και υποσχόμενος», πρόσθεσε ο επιχειρηματίας.

Νωρίτερα χθες ο Στιβ Γουίτκοφ ανέφερε πως αισθανόταν «πολύ καλά» όσον αφορά τις συνομιλίες, στις οποίες συμμετείχε ο γαμπρός και σύμβουλος του προέδρου Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ. Από ιρανικής πλευράς συμμετείχε κυρίως ο επικεφαλής της διπλωματίας Αμπάς Αραγτσί, σύμφωνα με την ιρανική κρατική τηλεόραση IRIB.

Κατά την πηγή αυτή, ο κ. Αραγτσί τόνισε στον κ. Γουίτκοφ ότι οι όροι της Τεχεράνης για να ανοίξει εκ νέου στο στενό του Ορμούζ συμπεριλαμβάνουν «την άμεση άρση του ναυτικού αποκλεισμού» των ιρανικών λιμανιών στον Κόλπο από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, «την ταχεία αποδέσμευση των παγωμένων ιρανικών πόρων, καθώς και το τέλος του πολέμου σε όλα τα μέτωπα».

Στην ομιλία του στον ΟΗΕ ο κ. Τραμπ, κωφεύοντας ξανά στις εκκλήσεις για πολυμερή συνεργασία και υπερασπιζόμενος ακομπλεξάριστα την πολιτική του που συνοψίζεται στη φράση «πρώτα η Αμερική», ανέμιξε υποσχέσεις περί αποκατάστασης της ειρήνης με πολεμοχαρείς δηλώσεις και απειλές.

Οι «άλλοι» απλά «μιλάνε» για ειρήνη, «εγώ φέρνω ειρήνη», είπε ο ρεπουμπλικάνος, που όμως οι αμερικανοί ψηφοφόροι θεωρούν πως αθέτησε την υπόσχεσή του να μην εμπλέξει τη χώρα σε αυτούς που ο ίδιος αποκαλούσε προεκλογικά «forever wars», παντοτινούς πολέμους.

Καυχήθηκε για τη στρατιωτική επιχείρηση που οδήγησε στην αιχμαλώτιση στις αρχές Ιανουαρίου του μέχρι τότε προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο και στη σύναψη πρόσφατης συμφωνίας με το Καράκας που δίνει στις ΗΠΑ πρόσβαση σε περίπου το ένα πέμπτο των κοιτασμάτων πετρελαίου της χώρας της Λατινικής Αμερικής με τα μεγαλύτερα επιβεβαιωμένα αποθέματα αργού στον πλανήτη. «Ο νικητής παίρνει τα λάφυρα», είπε μερικές ώρες πριν από την ανεπίσημη συνάντηση που αναμενόταν να έχει με την υπηρεσιακή πρόεδρο της Βενεζουέλας Ντέλσι Ροδρίγκες.

Ο Ντόναλντ Τραμπ απείλησε ακόμη να χρησιμοποιήσει «στρατιωτική βία» για την υπεράσπιση της επιρροής της Ουάσιγκτον στη Λατινική Αμερική, ενώ προεξόφλησε πως η Κούβα «θα πέσει». Η αντιπροσωπεία της νήσου αποχώρησε από την αίθουσα καθώς εκφραζόταν, όπως και αυτή του Ιράν.

Απτόητος ο αμερικανός πρόεδρος, αυτή τη φορά επανερχόμενος σε πιο φιλειρηνικούς τόνους, διαβεβαίωσε πως είναι «πιο κοντά από ότι πιστεύεται» η σύναψη συμφωνίας ανάμεσα στη Ρωσία και στην Ουκρανία, χωρίς να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες. Ακόμη υπέγραψε συμφωνία με τη Δανία και τη Γροιλανδία για την ασφάλεια της πελώριας περιοχής της Αρκτικής, που παρουσίασε σαν μεγάλη νίκη για τις ΗΠΑ.

Το κείμενο πάντως δεν περιέχει καμιά αναφορά την προσάρτηση της νήσου που ορεγόταν, διεκδίκηση που προκάλεσε σοκ στην Ευρώπη. Στο σύνολό της, η εθνικιστική ως πολεμοχαρής αρκετές στιγμές ρητορική του αμερικανού προέδρου δεν προκάλεσε την ίδια ταραχή στη Νέα Υόρκη με πέρυσι.

Να οφειλόταν αυτό στο ότι ο αμερικανός πρόεδρος αντιμετωπίζει τελευταία δυσκολίες στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό και –όπως τονίζουν αντίπαλοί του– ασχολείται με το να διαλαλεί διάφορα μεγαλεπήβολα έργα; Ή μήπως στο ότι ο υπόλοιπος κόσμος, σε έναν βαθμό τουλάχιστον, συνήθισε τη ρητορική του Ρεπουμπλικάνου; Σε κάθε περίπτωση, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν αντιμετώπισε φέτος ούτε προβλήματα στην κυλιόμενη σκάλα, ούτε στο ότοκιου, όπως πέρυσι, όταν είχε αποφανθεί πως κάποιοι είχαν απεργαστεί συνωμοσία σε βάρος του.

Ομως ο λόγος που αναφέρεται αίφνης σε αυτό το θέμα είναι ότι “κλέβει” από τους κυβερνητικούς εταίρους της ψήφους ο στρατηγός ε.α. Ρομπέρτο Βανάτσι και είναι άγνωστη η εξέλιξη του “φαινομένου Βανάτσι”, αν γίνουν πρόωρες εκλογές. Το θέμα δηλαδή που θέτει, να μειωθεί στο 30% το ποσοστό των αλλοδαπών ανά τάξη, έχει ρυθμιστεί νομοθετικά εδώ και 16 χρόνια. Όμως είναι αδύνατον να εφαρμοστεί στην πράξη και η Μελόνι το ξέρει.

Εντούτοις είπε: «Είναι αδιανόητο, απλά αδιανόητο, να υπάρχουν σε μια ιταλική τάξη παιδιά δικά μας που αισθάνονται παραμελημένα σε μια γωνία επειδή έχουν γίνει μειονότητα. Αυτό απλά δεν επιτρέπεται να συμβαίνει», τόνισε η Μελόνι και πρόσθεσε: «Το αλλοδαπό παιδί, πρέπει να μάθει τη γλώσσα μας, να γνωρίσει τον πολιτισμό μας και να σέβεται τους κανόνες μας. Αυτός είναι ο μόνος σωστός τρόπος να υποδεχόμαστε τα ξένα παιδιά».

Είπε επίσης ότι «αν υπάρχει μόνο ένα παιδί σε μια τάξη που δεν καταλαβαίνει ιταλικά, αυτό το παιδί πιθανότατα θα καταφέρει, με τη βοήθεια των συμμαθητών και των δασκάλων του, να μάθει τη γλώσσα και να ενταχθεί γρήγορα. Ωστόσο, αν ο αριθμός των παιδιών που δεν καταλαβαίνουν τη γλώσσα διδασκαλίας είναι μεγάλος, ή και αν αποτελούν την πλειοψηφία, αυτό δεν είναι πλέον ένταξη. Αυτό είναι παραμέληση. Και το μόνο πράγμα που είναι πιθανό να μάθουν αυτά τα παιδιά είναι ο αποκλεισμός».

Η δήλωση της έχει προκαλέσει πολιτικές αντιδράσεις, με ανακοινώσεις από την Προεδρία της Δημοκρατίας, που χαρακτήρισε το σχολείο ως «το ισχυρότερο μέτρο ένταξης στην κοινωνία», με Καθολικούς επισκόπους να επισημαίνουν ότι «κανείς δεν πρέπει να είναι αποκλεισμένος από το σχολείο».

Πρακτικά ζητήματα

Η ανακοίνωση για αλλαγές σε σχέση με τους αλλοδαπούς έγινε κατά τη διάρκεια της ομιλίας της στο “Fenix”, την εκδήλωση που διοργάνωσε στη Ρώμη η νεολαία του κόμματος “Fratelli d’Italia”. Σύμφωνα με τον Αντονέλο Τζιανέλι, πρόεδρο της Εθνικής Ένωσης Διευθυντών Σχολείων (ANP), «από εκπαιδευτική άποψη, το ζήτημα είναι βάσιμο και αξίζει να υποστηριχθεί, αλλά είναι δύσκολο να βρεθεί μια πρακτική λύση. Τα σχολεία πρέπει να δέχονται εγγραφές από παιδιά της περιοχής, ειδικά για τα νηπιαγωγεία και τα δημοτικά σχολεία. Αν η πλειοψηφία των μαθητών σε εκείνη την περιοχή είναι αλλοδαποί, τι πρέπει να κάνουμε; Να τους διώξουμε;».

Για τον λόγο αυτό, όπως είπε, η εγκύκλιος που θέτει ανώτατο όριο 30% «δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί». Ο νόμος πάντως για τα ποσοστά αλλοδαπών ήδη υπάρχει με εγκύκλιο του ιταλικού υπουργείου Παιδείας από το 2010. Όμως στην πράξη δεν μπορεί να εφαρμοστεί παντού, γιατί υπάρχουν γειτονιές με πολλά αλλοδαπά παιδιά και το ποσοστό τους φθάνει και ξεπερνά το 40% των μαθητών. Οπότε σε αυτή την περίπτωση, όσα τμήματα νέα κι αν ανοίξει το υπουργείο Παιδείας, το ποσοστό δεν θα πέσει στο 30%.

Ο μόνος τρόπος να πέσουν τα ποσοστά, είναι να στέλνονται τα παιδιά σε σχολείο άλλης περιοχής, που είναι όμως παράνομο –
δεν μπορεί το κράτος να στείλει τα παιδιά σε σχολεία μακριά από τα σπίτια τους. Υπάρχει εξάλλου και η ευρωπαϊκή νομοθεσία που υποχρεώνει να παρέχονται στα αλλοδαπά παιδιά οι ίδιες ευκαιρίες μάθησης με τα ημεδαπά.

Στην Ιταλία οι αλλοδαποί μαθητές είναι 931.323 ή το 11.6% του μαθητικού πληθυσμού, αλλά δεν είναι “κατανεμημένοι” εξίσου. Το 65% ζει στο βορρά, όπου οι αλλοδαποί γονείς βρίσκουν πιο εύκολα δουλειές. Από αυτούς που ζουν στο βορρά, πολλοί διαβιούν στη Λομβαρδία.

Το 2022 σε έκθεση για 55.026 σχολεία του βορρά, στα 2.125 από αυτά το ποσοστό των αλλοδαπών μαθητών ήταν μεταξύ 30% και 40%, ενώ στα 1.822 από αυτά το ποσοστό ήταν άνω του 40%. Αυτό σημαίνει ότι ήδη σχεδόν σε 4.000 σχολεία οι αλλοδαποί μαθητές ξεπερνούν σε ποσοστό το 30%. Ειδικά στο Μιλάνο το 9,8% των σχολείων είχε ποσοστό μη Ευρωπαίων μαθητών άνω του 40%. Αν προστεθούν και οι Ευρωπαίοι μαθητές που δεν είναι Ιταλοί, το ποσοστό ανεβαίνει ακόμα περισσότερο.

Οι εκλογές που έρχονται

Αυτά τα νούμερα δεν αλλάζουν με εγκυκλίους και η Μελόνι το ξέρει, αλλά μάλλον ετοιμάζεται για πρόωρες εκλογές και θέλει να αναθερμάνει τη σχέση της με τους κλασικούς ψηφοφόρους της παράταξής της, οι οποίοι θεωρούν ότι “έχει νερώσει πολύ το κρασί της”. Μερίδα τους εκτιμά ότι η προσαρμοστικότητά της ήταν αναγκαία για να υπάρχει σταθερότητα, όμως πολλοί είναι εκείνοι που απεναντίας την θεωρούν πολύ υποχωρητική έναντι των Βρυξελλών.

Είναι χαρακτηριστικό πως την βάση της φοβόνταν η Μελόνι και δεν στήριξε την επανεκλογή της Ούρσουλας φον ντερ Λάιεν στην ηγεσία της Κομισιόν, καθώς αποφάσισε να μην την στηρίξει, λόγω της διαδικασίας εκλογής ανωτάτων αξιωματούχων στο “κονκλάβιο” της ΕΕ, υποστηρίζοντας ότι αγνοείται η λαϊκή ετυμηγορία στις ευρωεκλογές. Στο μεταξύ έχει καταγραφεί και ρήγμα στις σχέσεις της με τον Ντόναλντ Τραμπ, έπειτα από απαξιωτικές δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου προς το πρόσωπο της (στην πραγματικότητα, αιτία της αντιπαράθεσης ήταν η άρνηση της Μελόνι να στηρίξει τον Τραμπ στον πόλεμο κατά του Ιράν).

Να σημειωθεί ότι το κόμμα της Μελόνι “Αδελφοί της Ιταλίας” έχει τις καταβολές της στο MSI και την Εθνική Συμμαχία, τα κόμμα του “μεταφασίστα” (κατά δήλωση του) Τζιανφράνκο Φίνι, ο οποίος είναι αυτός που έβγαλε την ιταλική ακροδεξιά από το περιθώριο του νεοφασισμού και την κατέστησε κυβερνητικό εταίρο, στις κυβερνήσεις του Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Η ρήξη του με τον μακαρίτη πλέον Μπερλουσκόνι το 2010 περιθωριοποίησε τον Φίνι.

Για χρόνια το “μεγάλο αστέρι” της Νέας Δεξιάς στην Ιταλία ήταν ο Ματέο Σαλβίνι της Λέγκας και οι  “Αδελφοί” της Μελόνι ήταν στο περιθώριο. Η επιλογή Σαλβίνι να στηρίζει την κυβέρνηση του τραπεζίτη Μάριο Ντράγκι, αποδείχτηκε ολέθρια για τον ίδιο, καθώς το λαϊκό ρεύμα που στήριζε την Λέγκα μετακινήθηκε στο κόμμα της Μελόνι, η οποία είχε γίνει δημοφιλής στην Ιταλία για “εκρηκτικές” δημόσιες εμφανίσεις της, αλλά και την αντίδραση της στο lockdown και τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, την περίοδο της πανδημίας.

Και άλλη κρίση στην κυβέρνηση Μελόνι

Την ίδια στιγμή δεν λείπουν και ο “εμφύλιος” στο εσωτερικό της ευρωπαϊκής Νέας Δεξιάς μετά τις νίκες του γερμανικού AFD «Το γερμανικό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) προάγει και στηρίζει την απόσχιση του Νοτίου Τιρόλου από την Ιταλία. Αναφέρομαι σε πολύ σοβαρό γεγονός και θα ζητήσουμε να μάθουμε πώς αυτό μπόρεσε να συμβεί, μέσα στο γερμανικό κοινοβούλιο», δήλωσε ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι στην εφημερίδα Corriere della Sera. Ο Ταγιάνι προέρχεται από το συγκυβερνών Φόρτσα Ιτάλια, του μακαρίτη Μπερλουσκόνι.

«Σε κάθε περίπτωση – το λέω στους εγχώριους εθνικιστές – επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά ότι το AfD είναι αντι-ιταλικό κόμμα, ο χειρότερος εχθρός της χώρας μας», πρόσθεσε ο επικεφαλής της ιταλικής διπλωματίας. Όπως υπογραμμίζει ο ιταλικός Τύπος, η αναφορά του Ταγιάνι είναι για συνέδριο που θα οργανωθεί αύριο από την Εναλλακτική για την Γερμανία στα γραφεία της Μπούντεσταγκ, του κοινοβουλίου της χώρας, επ’ ευκαιρία των 80 χρόνων από την υπογραφή της ιταλοαυστριακής συμφωνίας για το Νότιο Τιρόλο. Πρόκειται για περιοχή η οποία ανήκει στην Ιταλία ως αυτόνομη περιφέρεια και στα ιταλικά ονομάζεται Άνω Αδίγη.

«Η αφίσα του συνεδρίου ήταν σαφής: το Νότιο Τιρόλο εμφανίζεται ως ξεχωριστό, ανεξάρτητο κράτος» δήλωσε ο Ταγιάνι. «Δεν τίθεται τέτοιο θέμα, είναι κάτι το βλακώδες. Μιλάμε, άλλωστε, για περιοχή η οποία ανήκε στην Αυστρία και όχι στην Γερμανία» σχολίασε, από την μεριά του, ο ευρωβουλευτής του AfD, Μαρκ Γιόνγκεν.

Οι ευρωβουλευτές του ιταλικού κόμματος Φόρτσα Ιταλία, του οποίου ο Ταγιάνι είναι επικεφαλής, έκαναν γνωστό, τέλος, ότι θα ζητήσουν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να πάρει θέση για το συγκεκριμένο θέμα. Πάντως, όταν ο Ταγιάνι μιλά για «εγχώριους εθνικιστές», δεν αναφέρεται μόνο στον Βανάτσι, αλλά και στο συγκυβερνών κόμμα της Λέγκα του Σαλβίνι, που πανηγύρισε τις νίκες του AfD, στο αντίποδα της Μελόνι που ήταν πολύ πιο συγκρατημένη.

Η απειλή Βανάτσι κατά Μελόνι

Στις τρέχουσες δημοσκοπήσεις, το κόμμα του 57χρονου στρατηγού εν αποστρατεία Ρομπέρτο Βανάτσι, το Futuro Nazionale (Εθνικό Μέλλον), καταγράφει εντυπωσιακή άνοδο και κινείται σταθερά μεταξύ 7,5% και 7,9%. Οι τελευταίες μετρήσεις του Σεπτεμβρίου 2026 (όπως των εταιρειών SWG και Istituto Piepoli) δείχνουν μια ξεκάθαρη τάση: Είναι η τέταρτη πολιτική δύναμη. Προσπερνά τους κυβερνητικούς εταίρους αν τους εξετάσουμε ξεχωριστά, καθώς η Λέγκα φέρεται να έχει πέσει στο 5,7% και το Φόρτσα Ιτάλια στο 7,4%. Στις προηγούμενες εκλογές τα κόμματα αυτά είχαν λάβει:

• Αδέλφια της Ιταλίας (Μελόνι) 26,0% (φέρεται να παραμένει στα ποσοστά της)
• Φόρτσα Ιτάλια (Ταγιάνι) 8,1%
• Λέγκα (Σαλβίνι) 8,8%

Ο Βανάτσι εξέδωσε το 2023 ένα βιβλίο με τίτλο “Ο κόσμος ανάποδα” (Il mondo al contrario) το οποίο κατακρίθηκε ως πολύ ομοφοβικό και ξενοφοβικό, με αποτέλεσμα ο τότε υπουργός Άμυνας να τον παύσει από τα καθήκοντά του και να τεθεί σε διαθεσιμότητα. Ο Ματέο Σαλβίνι άρπαξε την ευκαιρία και τον έβαλε στις ευρωλίστες της Λέγκας το 2024, όπου και εξελέγη πανηγυρικά Ευρωβουλευτής, προτού ανεξαρτητοποιηθεί για να ιδρύσει το δικό του κόμμα, που τάσσεται υπέρ των καλών σχέσεων με την Ρωσία.

Επιτίθεται ανοιχτά στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, στις αμβλώσεις και στα δικαιώματα των μειονοτήτων, υιοθετώντας την ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ. Τηρεί φιλορωσική στάση και τάσσεται κατά του ΝΑΤΟ: Έχει δηλώσει ανοιχτός ακόμα και σε χρηματοδότηση από τη Μόσχα, ή το Πεκίνο. Ζητά να σταματήσει η πολιτική ενοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να δοθεί βάρος στην υπεράσπιση της εθνικής ταυτότητας των κρατών μελών.

Το πρωτόκολλο περιποίησης (September Protocol) της σειράς The Skin Pharmacist εστιάζει στην εντατική ενυδάτωση, την αποκατάσταση του δερματικού φραγμού και την αντιμετώπιση της αφυδάτωσης, ή των δυσχρωμιών που άφησε το καλοκαίρι, για την επαναφορά της επιδερμίδας από τον Σεπτέμβριο. Το πρωτόκολλο της The Skin Pharmacist συνδυάζει bakuchiol και caffeine, με στόχο μια πιο λεία χωρίς ρυτίδες, ομοιόμορφη και ξεκούραστη όψη της επιδερμίδας.

Όλα τα προϊόντα της σειράς της InterMed είναι σχεδιασμένα με βάση φαρμακευτικά πρότυπα, χρησιμοποιώντας δραστικά συστατικά υψηλής καθαρότητας και αποτελεσματικότητας, με σκοπό την καλύτερη φροντίδα του δέρματος μετά το καλοκαίρι.

Η σειρά The Skin Pharmacist της InterMed

Tο The Skin Pharmacist Age Active Bakuchiol Face Serum είναι ένα εξειδικευμένο προϊόν αντιγήρανσης και επανόρθωσης της επιδερμίδας. Είναι σχεδιασμένο για να προσφέρει τα οφέλη της ρετινόλης, χωρίς τις συνηθισμένες παρενέργειες (όπως κοκκινίλες ή ξεφλούδισμα). Είναι κατάλληλος για όλους τους τύπους δέρματος, ακόμα και για τις πιο ευαίσθητες επιδερμίδες. Τα κύρια συστατικά και τα οφέλη του προϊόντος:

• Μπακουχιόλη (φυσική εναλλακτική της ρετινόλης): Προάγει την παραγωγή κολλαγόνου, λειαίνοντας τα σημάδια γήρανσης, όπωςτις λεπτές γραμμές και τις ρυτίδες, και προσφέρει αντιοξειδωτικά οφέλη χωρίς να προκαλεί ερεθισμούς ή φωτοευαισθησία.
• Νιασιναμίδη (ενεργή μορφή της Βιταμίνης Β3): Συμβάλλει στη μείωση των διεσταλμένων πόρων, εξομαλύνει τον ανομοιόμορφο τόνο του δέρματος, μειώνει τη θαμπάδα, αναπληρώνει τη χαμένη υγρασία και επιταχύνει την εξαφάνιση των κόκκινων κηλίδων.
• Υαλουρονικό Νάτριο (Sodium Hyaluronate): Προσφέρει βαθιά και άμεση ενυδάτωση, «γεμίζει» την επιδερμίδα και ενισχύει τη λείανση της υφής της.
• Πανθενόλη: Καταπραΰνει από τυχόν ερεθισμούς και κλειδώνει την υγρασία στο δέρμα.
• Βιταμίνη C: Προσφέρει αντιοξειδωτική προστασία, φωτοπροστασία, αντιγήρανση και προστασία από την υπέρχρωση με αποτέλεσμα την επίτευξη ομοιόμορφου τόνου και λάμψης στην επιδερμίδα.

ΣΕ 8 ΕΒΔΟΜΆΔΕΣ:

Ορατή μείωση ρυτίδων
70% παρατήρησε μείωση κηλίδων
+21,7% ενυδάτωση

Οδηγίες χρήσης (Βήμα-Βήμα):

• Καθαρισμός: Πλύνετε καλά το πρόσωπό σας με ένα απαλό καθαριστικό.
• Στέγνωμα: Σκουπίστε το δέρμα σας ώστε να είναι τελείως στεγνό.
• Εφαρμογή: Απλώστε λίγες σταγόνες από τον ορό στο πρόσωπο – αποφύγετε την περιοχή των ματιών – και τον λαιμό.
• Κινήσεις: Κάντε απαλό μασάζ με κυκλικές κινήσεις μέχρι να απορροφηθεί πλήρως.
• Ενυδάτωση: Συνεχίστε με την ενυδατική σας κρέμα.

Η The Skin Pharmacist Age Active Bakuchiol Face Cream είναι μια επανορθωτική κρέμα προσώπου (50ml) σχεδιασμένη για την αντιμετώπιση των σημαδιών γήρανσης, των λεπτών γραμμών και των δυσχρωμιών. Κύρια Συστατικά & Δράση:

• Φυσική εναλλακτική της ρετινόλης που μειώνει τις ρυτίδες, ενισχύει το κολλαγόνο και προσφέρει αντιοξειδωτική προστασία χωρίς ερεθισμούς.
• Υαλουρονικό Νάτριο: Ενυδατώνει βαθιά και βελτιώνει την ελαστικότητα και την απαλότητα της επιδερμίδας.
• Πανθενόλη: Καταπραΰνει το δέρμα και ενισχύει τον επιδερμικό φραγμό ενάντια στην απώλεια υγρασίας.
• Οξέα Φρούτων (AHAs): Προσφέρουν ήπια απολέπιση, απομακρύνοντας τα νεκρά κύτταρα και μειώνοντας τις κηλίδες και τις πανάδες.

Οδηγίες χρήσης (Βήμα-Βήμα):

• Καθαρισμός: Πλύνετε καλά το πρόσωπό σας και στεγνώστε το απαλά.
• (Προαιρετικά): Εάν χρησιμοποιείτε κάποιο serum (όπως το αντίστοιχο Bakuchiol Serum της Intermed), εφαρμόστε το πρώτο και αφήστε το να απορροφηθεί.
• Δόση: Πάρτε μια μικρή ποσότητα κρέμας στα δάχτυλά σας.
• Τοποθέτηση: Απλώστε τη στο πρόσωπο και τον λαιμό, αποφεύγοντας την περιοχή των ματιών.
• Μασάζ: Κάντε απαλές, κυκλικές κινήσεις μέχρι η κρέμα να απορροφηθεί εντελώς από το δέρμα.

Το Restore & Renew Caffeine 5% Eye Serum είναι ένας εξειδικευμένος, λεπτόρρευστος ορός ματιών. Έχει σχεδιαστεί αποκλειστικά για την ελαχιστοποίηση των μαύρων κύκλων και του πρηξίματος (σακούλες) στην περιοχή κάτω από τα μάτια. Κύρια Χαρακτηριστικά & Δράση:

• Υδατοδιαλυτή Καφεΐνη: Μειώνει ορατά το πρήξιμο και τις σακούλες, τονώνοντας τη μικροκυκλοφορία του αίματος στην περιοχή.
• EGCG (Επιγαλοκατεχίνη): Κλινικά μελετημένα βιοτεχνολογικά συστατικά από φύλλα τσαγιού και βελανιδιάς, τα οποία καταπολεμούν το μπλε/κόκκινο χρώμα των μαύρων κύκλων.
• Εκχύλισμα λευκών λουλουδιών – κράταιγου & αραβικού γιασεμιού: Αυξάνει τη σύνθεση κολλαγόνου, βελτιώνοντας την όψη της περιοχής των ματιών & μειώνει τη χαλάρωση στο άνω βλέφαρο.
• Μελανίνη & Υαλουρονικό Νάτριο: Προσφέρουν ισχυρή αντιοξειδωτική προστασία ενάντια στην πρόωρη γήρανση και αναπληρώνουν τη χαμένη υγρασία.
• Αντιγήρανση: Αυξάνει τη σύνθεση κολλαγόνου και βοηθά στη μείωση της χαλάρωσης.

ΣΕ 4 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ:

75% Μείωση των σακούλων κάτω από τα μάτια
75% Βελτίωση της όψης των μαύρων κύκλων
90% προτιμούν τη λεπτόρρευστη υφή του ορού

Η σωστή χρήση του The Skin Pharmacist Restore & Renew Caffeine 5% Eye Serum είναι απλή, αλλά απαιτεί απαλές κινήσεις λόγω της ευαίσθητης περιοχής των ματιών.

Οδηγίες χρήσης (Βήμα-Βήμα):

• Ξεκινήστε πάντα με καθαρό και στεγνό πρόσωπο.
• Ποσότητα: Εφαρμόστε 2 με 3 σταγόνες ορού για την περιοχή και των δύο ματιών.
• Τοποθέτηση: Απλώστε τον ορό στην περιοχή κάτω από τα μάτια (στο κόκκαλο της αγγειώδους περιοχής) και στο άνω βλέφαρο.
• Μασάζ: Κάντε απαλό, κυκλικό μασάζ ή ταμποναριστές κινήσεις με τον παράμεσο (το δάχτυλο με τη λιγότερη δύναμη) μέχρι να απορροφηθεί πλήρως το προϊόν.
• Συχνότητα: Χρησιμοποιήστε τον ορό πρωί ή/και βράδυ.

Όλα τα προϊόντα της σειράς της InterMed είναι κατάλληλα για όλους τους τύπους δέρματος, ακόμη και για τις πιο ευαίσθητες επιδερμίδες, είναι μη φαγεσωρογόνα, δερματολογικά ελεγμένα, κατάλληλα για Vegans, ενώ δεν περιέχουν σιλικόνες, οινόπνευμα, ορυκτέλαια και τεχνητές χρωστικές. Το Restore & Renew Caffeine 5% Eye Serum είναι και οφθαλμολογικά ελεγμένο.

Ακολούθησε την InterMed στα Social Media

• Facebook
• Instagram
• YouTube
• TikTok
• LinkedIn