Εκ των υστέρων φάνηκε ότι το δείπνο στην ψαροταβέρνα έχει κόστος. Κι αυτό δεν αφορά, ασφαλώς, τον λογαριασμό αλλά το πολιτικό κόστος. Μια νέα πολιτικός κάνει “κοινωνικές συναντήσεις”, έχοντας στην ατζέντα τις (πολιτικές) συναλλαγές. Και εξωθεσμικές. Είναι σαφές πως στο δείπνο στη ψαροταβέρνα επιχειρήθηκε να παγιδευτεί ο Αβέρωφ Νεοφύτου και τελικά παγιδεύτηκε η ίδια. Και η παγίδα εντοπίσθηκε στο επιδόρπιο. Κάποιοι έφαγαν κι άλλοι όχι.

Η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ πρώτα εκτέθηκε ως υποψήφια για το χρίσμα και μετά απέσυρε το ενδιαφέρον της. Κάπου εδώ τελείωσε και η ανοδική της πορεία στην πολιτική. Θα έχει κόστος και στη συνέχεια. Είπε ότι  θυσιάσθηκε για το κόμμα και την ενότητά του. Ωστόσο, φαίνεται ότι θυσίασε- άθελα της- και την πολιτική της ανέλιξη, που έγινε με ιλιγγιώδη ταχύτητα και συγκυριακά.

Παρεμπιπτόντως, ένα ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί αφορά τις παρασκηνιακές κινήσεις που έγιναν τις τελευταίες ημέρες, πριν από τις ανακοινώσεις της περασμένης Πέμπτης. Από την Πινδάρου εμφανίσθηκε ένα σενάριο για απόσυρση και των τριών και αναζήτηση τρίτου προσώπου από το χώρο της δεξιάς. Αυτές οι συζητήσεις φαίνεται να προχώρησαν σε κάποιο βαθμό και τούτο επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι συζητήθηκαν ονόματα, ενώ κάποιοι που… μυρίστηκαν το κρυφό σενάριο, αυτό-προτάθηκαν! Τελικά αυτό το ενδεχόμενο δεν “περπάτησε”.

Πανικό προκάλεσε ο Αβέρωφ

Είναι σαφές πως ο Δημοκρατικός Συναγερμός πέρασε ακόμη μια περιπέτεια και εξέρχεται από αυτή λαβωμένος, παρά το γεγονός ότι η απόσυρση της υποψηφιότητας από την Πρόεδρο στόχευε να επουλώσει τις ανοικτές πληγές. Δίνεται η εντύπωση ότι η απόσυρση της υποψηφιότητας της Προέδρου του ΔΗΣΥ απέτρεψε ενδεχομένως τα χειρότερα. Και ποια θα ήταν αυτά; Μια αυτόνομη, εκτός κόμματος, υποψηφιότητα του Αβέρωφ Νεοφύτου. Να είναι δυο, δηλαδή, οι υποψήφιοι. Είπε ο κ. Αβέρωφ ότι θα είναι εκτός κομματικής διαδικασίας υποψήφιος; Όχι, αλλά το άφησε να αιωρείται προκαλώντας πανικό στο… νηπιαγωγείο της Πινδάρου.

Αυτό ήθελε. Να προκαλέσει, δηλαδή, πανικό και να οδηγήσει στο νέο σκηνικό. Κι αυτοί τσίμπησαν. Μπορεί να αναφερθεί ότι οι κινήσεις Αβέρωφ είχαν και το στοιχείο του εκβιασμού: Ή αποσύρεται η Πρόεδρός ή κατέρχεται ο ίδιος εκτός διαδικασίας. Στο πλαίσιο αυτό ειπώθηκαν πολλά. Περί νέας προδοσίας και σημαδεμένης τράπουλας! Περί εκβιασμού, όμως, ουδέν.

Στην πρώτη του δήλωση μετά τη συνάντηση, που έγινε στον πέμπτο όροφο των κεντρικών γραφείων του ΔΗΣΥ, ο κ. Νεοφύτου χαρακτήρισε την απόφαση της κ. Αννίτας Δημητρίου, “σώφρονα και υπεύθυνη”… που ενισχύει την ενότητα της παράταξης. Η ενότητα, ωστόσο, από ποιόν κλονίστηκε; Από αόρατο δάκτυλο; Ή από την κλιματική αλλαγή; Αυτός δεν ήταν που με την υποψηφιότητα του, και αφήνοντας να αιωρείται το φάντασμα της αυτόνομης καθόδου του πάνω από την Πινδάρου, προκάλεσε αναταράξεις;

Νέο σκηνικό στον ΔΗΣΥ, χωρίς να αποκλείεται να υπάρξει και νέα υποψηφιότητα. Ήταν τρεις οι υποψήφιοι και έμειναν δυο. Ήταν, τελικά, η κυρία Αννίτα το πρόβλημα και γιατί άραγε; Θεωρητικά, κερδισμένος παρουσιάζεται ο  κ. Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος προφανώς και δεν τρέχει μόνος του. Θα έτρεχε στην περίπτωση κατά την οποία δεν θα ήταν υποψήφιος για το χρίσμα ο Γιώργος Παμπορίδης, ο οποίος, όμως, τους χάλασε το πάρτι.

Αυτό το τουρκικό “δώρο” δέχθηκε με ανακούφιση το ελληνικό κατευναστικό κατεστημένο, που προχώρησε στη σαθρή Διακήρυξη των Αθηνών τον Δεκέμβριο του 2023, κείμενο που για τη μεν Τουρκία αποτέλεσε το “διαβατήριο του ειρηνοποιού”, που έλαβε από την Ελλάδα, για τη δε Ελλάδα αποτέλεσε κείμενο αυτοπεριορισμού, αφού μόνο αυτή το εφάρμοσε μονομερώς, απέχοντας από τα βήματα που έπρεπε ήδη να έχει πραγματοποιήσει από τότε.

Συγκεκριμένα μετά τον καθορισμό της μερικής ΑΟΖ με την Αίγυπτο και παρά τις τότε δηλώσεις Δένδια, υπαναχώρησε από την πρόθεσή της να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια τουλάχιστον νοτίως της Κρήτης, καθώς και να πραγματοποιήσει όλες τις τεχνικές, προπαρασκευαστικές ενέργειες, έτσι ώστε να είναι σε θέση να υλοποιήσει αυτό το αναφαίρετο, μονομερές δικαίωμά της και στις υπόλοιπες περιοχές του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, καθορίζοντας παράλληλα ΑΟΖ και με την Κυπριακή Δημοκρατία.

Αντιθέτως, σε όλο αυτό το διάστημα η Τουρκία έχοντας ως καλύτερο “σύμμαχό” της την Ελλάδα εμφανίζονταν ως χώρα που λύνει την ένταση με τους γείτονές της και κυρίως με την Ελλάδα, η οποία είχε έναν έντονο συμβολισμό τότε, τόσο στην αμερικανική πολιτική ηγεσία (κυβέρνηση Μπάιντεν-Κογκρέσο), όσο και στο εσωτερικό της ΕΕ, που για πρώτη φορά είχαν δημιουργηθεί οι συνθήκες για σοβαρή ρήξη των σχέσεών της με την Τουρκία.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την άμβλυνση των σοβαρών διαφορών Τουρκίας-Δύσης με συνέπεια την δυνατότητα αυτής να μπορεί να αγοράσει Eurofighter, οπλισμό από τη Γερμανία, η οποία είχε προβεί τότε σε μερική αναστολή, πλην των υποβρυχίων, F-16 από τις ΗΠΑ και να συζητά σήμερα την επαναφορά της στο πρόγραμμα των F-35, λόγω Τραμπ, παρά την σταθερή θέση της για παραμονή των S-400. Το τελευταίο πλήγμα για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας είναι η σχετική υπονόμευση της αμυντικής συνεργασίας με τη Γαλλία, η οποία έδωσε το πράσινο φως για την πώληση των πυραύλων meteor σε αυτή, που μέχρι τώρα αποτελούσε το στρατηγικό όπλο της χώρας στον αέρα λόγω της χρησιμοποιήσεώς του από τα Rafale.

Η Τουρκία ως διαχρονικός κίνδυνος

Σε όλη όμως αυτή την περίοδο της υποτιθέμενης Ελληνοτουρκικής συνεργασίας 2023-2025, η Τουρκία διατύπωνε με τον πιο καθαρό τρόπο και προς όλα τα διεθνή φόρα, όλο το εύρος των παράνομων αξιώσεών της σε βάρος της χώρας μας, που συνιστούν βίαιη παραβίαση των διεθνών κανόνων του δικαίου της θάλασσας.

Aφενός το παράνομο αφήγημα της “Γαλάζιας πατρίδας” (όλες οι θαλάσσιες εκτάσεις πέραν του 25ου μεσημβρινού επικάθονται επί της υφαλοκρηπίδας της Ανατολίας, πλην των 6 μιλίων χωρικών υδάτων γύρων από τα ελληνικά νησιά, τα οποία κατά παγκόσμια πρωτοτυπία, σύμφωνα με την τουρκική πανουργία δεν έχουν ΑΟΖ) το μετέτρεψε πλέον σε κυβερνητικό δόγμα και αφετέρου προσπαθεί με κάθε τρόπο να εφαρμόσει στο πεδίο το παράνομο Τουρκολυβικό μνημόνιο (με το οποίο επιχειρεί να υφαρπάξει τεράστιες θαλάσσιες ζώνες από τη νόμιμη εν δυνάμει ΑΟΖ της Ελλάδος).

Τέλος, είναι πλέον κυνικά ανένδοτη στο Κυπριακό, διαλαλώντας, ότι η μόνη λύση είναι αυτή των δύο κρατών στη Μεγαλόνησο. Επιπροσθέτως, συστηματικά και κάθε μέρα επεκτείνει τον εξοπλισμό της, ως επιθετική χώρα, έχοντας αναβαθμίσει την αμυντική της βιομηχανία σε υψηλά επίπεδα με πρωταγωνιστή τα μη επανδρωμένα drones και όχι μόνο, καθώς και την δημιουργία σοβαρού προγράμματος κατασκευής βαλλιστικών πυραύλων, δείχνοντας με τον τρόπο αυτό τα πραγματικά επιθετικά της σχέδια. Εμφανίζεται, δε, ως έχουσα την υφαλοκρηπίδα σε τεράστιες θαλάσσιες ζώνες της ελληνικής ΑΟΖ, εξού και η προκλητική σκληρή στάση της στο ηλεκτρικό καλώδιο σύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου.

Με βάση όμως την ιστορία των ελληνοτουρκικών σχέσεων ήταν προφανές, ότι η αλλαγή πλεύσης του Ερντογάν και η “χείρα φιλίας” στην Ελλάδα αποτελούσε ένα πρόσκαιρο ελιγμό, που όταν θα ικανοποιούσε τους στόχους του, θα επανέρχονταν στις “εργοστασιακές” ρυθμίσεις του τουρκικού αναθεωρητισμού. Αυτό που αποτελεί ιστορικό απόσταγμα η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ το παρέβλεψε, δημιουργώντας οδυνηρές συνέπειες στα εθνικά συμφέροντα μας.

Από τους Νεότουρκους στον Αττίλα

Γιατί αν κάποιος παρατηρήσει από απόσταση το ιστορικό διάβα αυτών των εκατό χρόνων θα διαπιστώσει, ότι ουδέποτε υπήρξε πραγματική περίοδος ειλικρινούς φιλικής προσέγγισης των δύο χωρών και άρσης της ιστορικής αντιπαλότητας από την πλευρά της Τουρκίας. Μετά τη σύναψη της συνθήκης της Λωζάνης το 1923 που υπήρξε η γενέθλια πράξη ιδρύσεως του σημερινού τουρκικού Κράτους, ο Κεμάλ Ατατούρκ επιδίωξε τη σταθεροποίηση και ισχυροποίηση του τουρκικού κράτους υπό τον μανδύα του φιλοδυτικού ηγέτη.

Εξαιτίας αυτού του γεγονότος και λόγω των τότε συνθηκών του ψυχρού πολέμου υπήρξε η ανάπτυξη μεγάλων ερεισμάτων της Τουρκίας στη Δύση. Η σχέση όμως αυτή αποδείχθηκε πάντα ετεροβαρής σχεδόν σε όλα τα επίπεδα, καθόσον ο βασικός πυρήνας του τουρκικού κεμαλικού καθεστώτος παρά τον επιφανειακό κοσμικό χαρακτήρα, παρέμεινε βαθιά αυταρχικός και υπέκρυπτε τις ανομολόγητες επιθετικές και κατακτητικές επιδιώξεις του τουρκικού κράτους.

Για αυτό όταν ισχυροποιήθηκε και αναπτύχθηκε η ενδογενής τουρκική οικονομική ολιγαρχία υπήρξε η επανάληψη της βασικής τουρκικής πολιτικής που αποτυπώθηκε στο συνέδριο των Νεοτούρκων στη Θεσσαλονίκη το 1911 και που ήταν η εξολόθρευση όλων των μη μουσουλμανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας. Στο πλαίσιο αυτό έγινε ο εξανδραποδισμός της ελληνικής μειονότητας της Κωνσταντινούπολης στα θλιβερά γεγονότα του 1955 με στόχο τη βίαιη υποκατάσταση της ακμάζουσας εμπορικής δραστηριότητας του ελληνικού στοιχείου από την αναδυόμενη τουρκική οικονομική ολιγαρχία.

Στη συνέχεια, στη δεκαετία του ’70 υπήρξε η επιχείρηση ΑΤΤΙΛΑΣ με κατάληψη της Μεγαλονήσου εξαιτίας της μικρονοητικότητας της χουντικής τριανδρίας στην Ελλάδα και η σταδιακή αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο, εκμεταλλευόμενη την οποιαδήποτε ασάφεια στις υπογραφείσες συνθήκες, αλλά και τη συνεχή κατευναστική ελληνική πολιτική.

Στη συνέχεια μέσω της πολιτικής το γκριζαρίσματος των 152 βραχονησίδων με αφορμή τα Ίμια αποκαλύφθηκαν οι πραγματικές επιδιώξεις της που είναι το μοίρασμα του Αιγαίου κατ’ ισομοιρίαν, η δημιουργία ασαφούς καθεστώτος κυριαρχίας στα ελληνικά νησιά και η υφαρπαγή τεραστίων θαλασσίων ζωνών της εν δυνάμει ελληνικής ΑΟΖ στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου μέσω του παράνομου τουρκο-λιβυκού μνημονίου. Επιδιώξεις που έχουν ως τελικό σκοπό τη φινλανδοποίηση της Ελλάδος και της Κύπρου και τη μετατροπή τους σε δορυφόρους της τουρκικής επικυριαρχίας στην ευρύτερη περιοχή.

Η σημερινή κατάληξη των πραγμάτων στα ελληνοτουρκικά δεν έπεσε από τον ουρανό, αλλά είναι το αποτέλεσμα των χρόνιων παθογενειών της ελληνικής στάσης απέναντι στις τουρκικές παράνομες επιδιώξεις με την κυριαρχία του φοβικού συνδρόμου και της κατευναστικής πολιτικής που είχε ως αποτέλεσμα τη συνεχή έμμεση νομιμοποίηση των τουρκικών παράνομων απαιτήσεων.

Οι ψευδαισθήσεις και τα μυθεύματα που κυριάρχησαν στην ελληνική πολιτική σκηνή σταδιακά, ιδιαίτερα την περίοδο της Ύστερης Μεταπολίτευσης ως σήμερα και αφορούσαν ότι είτε ότι θα λυθούν τα προβλήματα με βάση τη μοναδική διαφορά που αναγνωρίζει η Ελλάδα (ρύθμιση της υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ βάσει του Διεθνούς Δικαίου), είτε μέσω της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ ως μέσο εξημέρωσης του “θηρίου”, είτε περί βοήθειας και λύσεως από τρίτους, έχουν πλήρως συντριβεί μπροστά στον κυνισμό του γκρίζου λύκου.

Το διαρκές φοβικό σύνδρομο της Ελλάδας

Όταν το 1993 ο μεγάλος φιλόσοφος Παναγιώτης Κονδύλης στο προφητικό επίμετρο του κατά την παρουσίαση του βιβλίου του “Θεωρία του Πολέμου“, που αφορούσε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις επισήμανε με ενάργεια και επιστημονικό ορθολογισμό τους κινδύνους του Ελληνισμού από τη διαχρονική τουρκική απειλή, βάσει της προβολής που έκανε στο μέλλον (δημογραφικό, οικονομική ανάπτυξη, στρατιωτικοί εξοπλισμοί κλπ.) λοιδορήθηκε από το φοβικό ελληνικό κατεστημένο, το οποίο του προσήψε την εύκολη ετικέτα του εθνικιστή και του πολεμοκάπηλου.

Την ίδια περίπου αντιμετώπιση είχαν και όσοι έθεταν αυτό το πρόβλημα της εθνικής ασφάλειας έναντι του διαχρονικού τουρκικού κινδύνου και ζητούσαν να ενισχυθεί σοβαρά η αποτρεπτική ικανότητα των ενόπλων δυνάμενων της χώρας, σε συνδυασμό με την λειτουργία και ενίσχυση του απαραίτητου παλλαϊκού συστήματος άμυνας της χώρας. Απέναντι σε αυτήν την προκλητική συμπεριφορά της Άγκυρας, που θρασύτατα θέτει θέμα κυριαρχίας των ελληνικών νησιών μετά από έναν αιώνα και πλέον από τη Συνθήκη της Λωζάνης, οι συνήθεις απλές απαντήσεις του Υπουργείου Εξωτερικών δεν φτάνουν.

Απαιτείται άμεσα η συστηματική και δυναμική έκθεση του παράνομου και επιθετικού τουρκικού αναθεωρητισμού σε όλα τα διεθνή φόρα πριν η τουρκική θρασύτητα αποκτήσει διεθνές ακροατήριο. Οι συνήθεις ανεκτικές και άχρωμες ελληνικές αντιδράσεις που οφείλονται και στο διαχρονικά διαμορφωθέν φοβικό σύνδρομο στις ελίτ των Αθηνών αν συνεχιστούν θα αποτελέσουν θανάσιμη παγίδα για τα ελληνικά συμφέροντα.

Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα

Η χώρα μας οφείλει πριν να είναι αργά, παράλληλα με την επιθετική διπλωματική διαπόμπευση του τουρκικού παραλογισμού, να προχωρήσει στην σοβαρή ενίσχυση των ελληνικών νησιών με σύγχρονα και έξυπνα πυραυλικά συστήματα, έτσι ώστε να μετατραπεί το αρχιπέλαγος του Αιγαίου σε μεγάλη αποτρεπτική ομπρέλα και χώρος αντιπρόσβασης απέναντι στην αποβατική τουρκική στρατιά του Αιγαίου.

Απαιτείται παράλληλα η επεξεργασία και κατάλληλη δημοσιοποίηση του δικαιώματος της Ελλάδος για προληπτικό χτύπημα έναντι των επιθετικών δυνάμεων της Τουρκίας προς προστασία των νησιών του Αιγαίου και της εθνικής της κυριαρχίας δεδομένου, ότι ήδη η Τουρκία απειλεί ευθέως την κυριαρχία τους έχοντας ήδη κηρύξει υβριδικό πόλεμο κατά της Ελλάδος.

Τέλος, απαιτείται η ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα μέσω της παλλαϊκής άμυνας. Η αμεριμνησία και η επιβληθείσα μαλθακότητα στην ελληνική κοινωνία θα πρέπει να αρθεί μέσω της συνειδητοποίησης των κινδύνων που απειλούνται για την εθνική κυριαρχία της χώρας.

Οι ψευδαισθήσεις, τα κακοχωνεμένα ιδεολογήματα και οι εικονικές πλάνες των κατευναστικών ελληνικών ελίτ έχουν πλέον συντριβεί μπροστά στον εξελισσόμενο δημόσια τουρκικό επεκτατισμό. Η εξωτερική πολιτική και η θέση της χώρας στον διεθνή χώρο από την οποία συναρτάται και η πορεία του Ελληνισμού στον νέο υπό διαμόρφωση πολυπολικό κόσμο οφείλει να λαμβάνει υπόψιν την δομική τουρκική απειλή, αλλά και τη θέση της Ελλάδας στον διεθνή περίγυρο στις έντονες ρευστές, σημερινές, γεωπολιτικές συνθήκες. Υφίσταται δηλαδή η ανάγκη μίας οραματικής εθνικής στρατηγικής της Ελλάδας σε πολιτικό, διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο, που δυστυχώς παραμένει μετέωρη, λόγω της ανεπάρκειας της σημερινής πολιτικής ηγεσίας της.

Σε συνέντευξή που παραχώρησε στο Axios μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας, ο Ζελένσκι δήλωσε ότι αιφνιδιάστηκε από την εξέλιξη, την οποία χαρακτήρισε «άδικη και ανέντιμη», καθώς και αδικαιολόγητο δώρο προς τον Πούτιν. Ο Ουκρανός πρόεδρος ανέφερε ότι θα υποστήριζε τη χαλάρωση των κυρώσεων στη ρωσική ενέργεια, εφόσον γινόταν στο πλαίσιο μιας συμφωνίας για παύση των επιθέσεων σε ενεργειακές υποδομές στην Ουκρανία και στη Ρωσία κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

«Αν το τίμημα είναι η εκεχειρία στην ενέργεια, αυτή η διαπραγμάτευση είναι καλή», είπε ο Ζελένσκι. Υποστήριξε, ωστόσο, ότι ο Τραμπ θα είχε πιθανότατα ανακοινώσει μια τέτοια επιτυχία, αν ο Πούτιν είχε συμφωνήσει σε κάτι τέτοιο. «Τι πήρε [ο Τραμπ]; Ότι θα έχει περισσότερο ντίζελ; Για ποιον; Περισσότερο ρωσικό ντίζελ για τους Αμερικανούς; Δείχνει αδυναμία του κόσμου», σημείωσε ο Ζελένσκι.

Ο Ζελένσκι παρομοίασε τη σημερινή συμφωνία με τη σύνοδο κορυφής Τραμπ-Πούτιν στο Άνκοριτζ πέρυσι, η οποία έληξε με τον Αμερικανό πρόεδρο να αποδέχεται πολλές από τις ρωσικές απαιτήσεις για τον πόλεμο στην Ουκρανία, χωρίς να λάβει τίποτα σε αντάλλαγμα. «Μοιάζει με Αλάσκα νούμερο 2», είπε.

Τι λένε αναλυτές

Ο Νταν Πίκερινγκ, ιδρυτής και επικεφαλής επενδύσεων της Pickering Energy Partners, εκτίμησε ότι το deal αφορά ενδεχομένως αύξηση της προσφοράς κατά 5% έως 6% μέχρι το τέλος του έτους. «Είναι χρήσιμο, αλλά δεν αλλάζει ουσιαστικά τα δεδομένα για την παγκόσμια αγορά ντίζελ», ανέφερε στο CNN.

Ο ίδιος στάθηκε και στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάστηκαν οι ποσότητες από τον Τραμπ. Όπως παρατήρησε, υπάρχει λόγος που ο Αμερικανός πρόεδρος επέλεξε να μιλήσει για τόνους αντί για βαρέλια: Ο αριθμός ακούγεται μεγαλύτερος στο ευρύ κοινό. Κατά την εκτίμησή του, πρόκειται περισσότερο για πολιτική κίνηση παρά για μια εξέλιξη ικανή να ανατρέψει τις συνθήκες στην αγορά.

Η αμφιβολία των αναλυτών δεν περιορίζεται στην επίδραση που θα μπορούσε να έχει η συμφωνία στις τιμές. Αφορά και το κατά πόσο η Μόσχα είναι πράγματι σε θέση να διαθέσει τις συγκεκριμένες ποσότητες. Η Ρωσία είχε απαγορεύσει τις εξαγωγές ντίζελ στις αρχές Ιουλίου, καθώς τα ουκρανικά πλήγματα με drones σε διυλιστήρια είχαν προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στην παραγωγή και ελλείψεις καυσίμων στο εσωτερικό της χώρας. Η απαγόρευση, η οποία παρατάθηκε τον περασμένο μήνα, αφαίρεσε από την παγκόσμια αγορά περίπου 800.000 βαρέλια ημερησίως, σύμφωνα με το CNN. Οι απώλειες αυτές ήρθαν να προστεθούν στις πιέσεις που είχε ήδη προκαλέσει στην ενεργειακή αγορά ο πόλεμος των ΗΠΑ με το Ιράν.

Για να υλοποιηθεί, επομένως, η συμφωνία που ανακοίνωσε ο Τραμπ, η Ρωσία θα πρέπει όχι μόνο να ανατρέψει τους περιορισμούς στις εξαγωγές της, αλλά και να διαθέτει επαρκή παραγωγική δυνατότητα σε μια περίοδο κατά την οποία τα διυλιστήριά της εξακολουθούν να αποτελούν στόχο ουκρανικών επιθέσεων.

Ο Γκρέγκορι Μπρου, αναλυτής της Eurasia Group για θέματα ενέργειας, κλίματος και φυσικών πόρων, περιέγραψε την ενδεχόμενη επίδραση της συμφωνίας ως ένα προσωρινό «μπάλωμα». Ακόμη κι αν ο Πούτιν παραδώσει το ντίζελ, εκτίμησε, η κίνηση δεν θα αποτελέσει κάτι περισσότερο από μια βραχυπρόθεσμη λύση. Ο ίδιος εξέφρασε και την υποψία ότι ο Ρώσος πρόεδρος ενδέχεται να περιμένει ως αντάλλαγμα τη διακοπή των ουκρανικών επιθέσεων στα διυλιστήρια. Πρόκειται, πάντως, για εκτίμηση του αναλυτή και όχι για επιβεβαιωμένο όρο της συμφωνίας.

Παρά τις επιφυλάξεις, η αγορά αντέδρασε αρχικά θετικά στην ανακοίνωση, με τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του ντίζελ να υποχωρούν περίπου 4% στο κλείσιμο της Παρασκευής. Η βραχυπρόθεσμη αυτή αντίδραση, ωστόσο, δεν απαντά στο ερώτημα αν οι τιμές θα παραμείνουν χαμηλότερες.

Πέρα από την αποτελεσματικότητα της συμφωνίας στην αγορά καυσίμων, Αμερικανοί πρώην αξιωματούχοι επισημαίνουν και μια δεύτερη, πολιτικά πιο ευαίσθητη διάσταση: το μήνυμα που στέλνει η Ουάσιγκτον για τις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας. Ο Ρίτσαρντ Νέφιου, πρώην υψηλόβαθμος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αρμόδιος για την πολιτική κυρώσεων, προειδοποίησε μέσω CNN ότι η ζημιά στο ευρύτερο καθεστώς περιορισμών μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντική. Το ερώτημα που θέτει είναι πώς θα μπορούν οι ΗΠΑ να ζητούν από άλλες χώρες να τηρούν τις κυρώσεις, όταν οι ίδιες επικαλούνται μια οικονομική ανάγκη για να δικαιολογήσουν τη χαλάρωσή τους.

Το δε CNN καταγράφει μια εικόνα αρκετά διαφορετική από εκείνη που επιχείρησε να παρουσιάσει ο Λευκός Οίκος: ακόμη κι αν ο Πούτιν τηρήσει όσα υποσχέθηκε, η πρόσθετη προσφορά ντίζελ ενδέχεται να αποδειχθεί πολύ μικρή για να προκαλέσει ουσιαστική και διαρκή αποκλιμάκωση των τιμών.

Το αίτημα Τραμπ στον Ζελένσκι

Οι ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικά διυλιστήρια πετρελαίου τους τελευταίους μήνες ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικές και προκάλεσαν ενεργειακή κρίση στη Ρωσία. Σε απάντηση, η Ρωσία επέβαλε απαγόρευση στις εξαγωγές ντίζελ, ασκώντας ακόμη μεγαλύτερη πίεση στις διεθνείς αγορές του καυσίμου, οι οποίες ήδη δοκιμάζονται από τον πόλεμο στο Ιράν.

Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι είχε δηλώσει στον Ντόναλντ Τραμπ και στους απεσταλμένους του, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, ότι ήταν διατεθειμένος να σταματήσει τις επιθέσεις στα ρωσικά διυλιστήρια, εφόσον η Ρωσία σταματούσε τις επιθέσεις στους ουκρανικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Σύμφωνα με τον Αμερικανό αξιωματούχο, ο Τραμπ ήθελε η Ουκρανία να σταματήσει μονομερώς τις επιθέσεις στα ρωσικά διυλιστήρια, καθώς αυτές συνέβαλλαν στις υψηλές τιμές της βενζίνης στις ΗΠΑ. Ο ίδιος αξιωματούχος ανέφερε ότι ο Τραμπ δεν θεωρούσε τις επιθέσεις στα διυλιστήρια ισοδύναμες με τις ρωσικές επιθέσεις στο ηλεκτρικό δίκτυο της Ουκρανίας.

Τι συνέβη στις συνομιλίες

Κατά τη διάρκεια των οκτάωρων διαπραγματεύσεων την Παρασκευή στο Μαϊάμι, ο Γουίτκοφ και ο Κούσνερ ενημέρωσαν την ουκρανική διαπραγματευτική ομάδα ότι ο πρόεδρος αναμενόταν να συνομιλήσει με τον Πούτιν και να άρει τις κυρώσεις στις ρωσικές εξαγωγές ντίζελ.

Στην ουκρανική πλευρά μεταφέρθηκε ότι ο Τραμπ αποφάσισε να προχωρήσει στη συμφωνία, επειδή η Ουκρανία αγνόησε επανειλημμένα τα αιτήματα για διακοπή των επιθέσεων στα ρωσικά διυλιστήρια, οι οποίες επηρέαζαν άμεσα τους Αμερικανούς καταναλωτές.

Ουκρανός αξιωματούχος υποστήριξε ότι, κατά τη διάρκεια των συνομιλιών, ο Γουίτκοφ και ο Κούσνερ απείλησαν πως ο Τραμπ θα μπορούσε να διακόψει την πρόσβαση της Ουκρανίας στις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών, εάν συνέχιζε να αγνοεί τα αιτήματά του. Ο Αμερικανός αξιωματούχος αρνήθηκε ότι διατυπώθηκε τέτοια απειλή. Ανέφερε ότι οι δύο απεσταλμένοι τόνισαν στους Ουκρανούς πως οι ΗΠΑ αποτελούν ισχυρό εταίρο της χώρας, παρέχοντάς της πυρομαχικά και πληροφορίες. Για τον λόγο αυτό, υποστήριξαν, η Ουκρανία δεν θα έπρεπε να προβαίνει σε ενέργειες που πλήττουν τους Αμερικανούς καταναλωτές.

Σύμφωνα με τον αξιωματούχο, η νέα κρίση γύρω από τη συμφωνία για το ντίζελ ξέσπασε αφού οι Αμερικανοί διαμεσολαβητές είχαν πραγματοποιήσει εποικοδομητικές συνομιλίες με Ουκρανούς και Ευρωπαίους διπλωμάτες στο Μαϊάμι την Παρασκευή. Κύριος στόχος των συνομιλιών ήταν η οριστικοποίηση των εγγυήσεων ασφαλείας που θα παρείχαν στην Ουκρανία οι ΗΠΑ, η Ευρώπη και το ΝΑΤΟ στο πλαίσιο μιας συμφωνίας για τον τερματισμό του πολέμου. Συζητήθηκαν επίσης νέες προτάσεις για εδαφικές διευθετήσεις.

Ο Γουίτκοφ και ο Κούσνερ παρουσίασαν ένα πακέτο μέτρων για τη μεταπολεμική Ουκρανία, το οποίο περιλάμβανε τρόπους χρηματοδότησης της ανοικοδόμησης και ανασυγκρότησης του ουκρανικού στρατού, καθώς και προτάσεις για την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων που έχουν προκύψει εξαιτίας του πολέμου. Οι συμμετέχοντες συζήτησαν επίσης έναν οδικό χάρτη για την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ και τη μελλοντική σχέση της χώρας με το ΝΑΤΟ μετά τη λήξη του πολέμου.

Επιπλέον, οι δύο Αμερικανοί απεσταλμένοι έθεσαν το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός μεταπολεμικού πλαισίου ασφαλείας μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας, το οποίο θα μπορούσε να είναι αποδεκτό και από τις δύο πλευρές. Ο Γουίτκοφ και ο Κούσνερ ενημέρωσαν τους Ουκρανούς και τους Ευρωπαίους για πιθανές ενεργειακές συμφωνίες με τη Ρωσία, οι οποίες, σύμφωνα με την αμερικανική πλευρά, θα μπορούσαν να μειώσουν τις τιμές της ενέργειας και να οδηγήσουν τη Μόσχα σε παραχωρήσεις στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις.

Ο Αμερικανός αξιωματούχος ανέφερε στο Axios ότι οι δύο απεσταλμένοι εξετάζουν το ενδεχόμενο να επισκεφθούν τη Μόσχα και το Κίεβο την επόμενη εβδομάδα, προκειμένου να συζητήσουν τις προτάσεις για την ειρήνη. Ωστόσο, παραμένει ασαφές πώς θα επηρεάσει τα σχέδιά τους η έντονη αντιπαράθεση που ξέσπασε την Παρασκευή.

«Ο Πούτιν πλήττει σκληρά την Ουκρανία, αλλά πιστεύουμε ότι είναι ανοιχτός σε συζήτηση για τον τερματισμό του πολέμου. Θέλουμε να εργαστούμε πάνω σε μια νέα πρόταση που θα είναι αρκετά καλή για εκείνον, ώστε να τον πείσουμε να σταματήσει» δήλωσε ο Αμερικανός αξιωματούχος.

Ωστόσο, στη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας διάρκειας 90 λεπτών με τον Τραμπ, ο Πούτιν αρνήθηκε να δεσμευτεί ότι θα επαναλάβει τις ειρηνευτικές συνομιλίες με την Ουκρανία, σύμφωνα με όσα δήλωσε στους δημοσιογράφους ο σύμβουλός του για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Γιούρι Ουσάκοφ.

Ο Ουσάκοφ ανέφερε ότι οι ουκρανικές επιθέσεις στη Μόσχα και σε άλλες πόλεις κατά τη διάρκεια των ρωσικών βουλευτικών εκλογών «ματαίωσαν τη δυνατότητα άμεσης επανέναρξης της διαπραγματευτικής διαδικασίας». «Ο πρόεδρος είπε ότι θα εξετάσουμε πότε θα μπορούσαν να επαναληφθούν αυτές οι διαπραγματεύσεις» πρόσθεσε ο Ουσάκοφ.

Ο καφές αποτελεί ήδη αναπόσπαστο κομμάτι της πρωινής ρουτίνας πολλών ανθρώπων. Για τους περισσότερους, είναι το στοιχείο που κάνει τη διαφορά ανάμεσα στο να είσαι “τυπικά ξύπνιος” και στο να είσαι πραγματικά έτοιμος να λειτουργήσεις. Ωστόσο, αν συνδυάσετε το πρώτο φλιτζάνι με λίγα λεπτά διαβάσματος, μπορείτε να κάνετε τη διαδικασία αφύπνισης ακόμα πιο αποτελεσματική, ειδικά αν ο εγκέφαλός σας καλείται να λειτουργήσει σε υψηλά επίπεδα εγρήγορσης καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Αν και ο καφές και το διάβασμα λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο, μπορούν να συμβάλουν στη μείωση της πνευματικής θολούρας και της κόπωσης, ιδίως όταν η διαδικασία αφύπνισης και πλήρους ενεργοποίησης του εγκεφάλου διαρκεί περισσότερο από το συνηθισμένο.

Γιατί ο καφές και το διάβασμα συνδυάζονται τόσο καλά

Οι άνθρωποι που ξεκινούσαν τη μέρα τους πριν από δεκαετίες με καφέ και εφημερίδα ίσως είχαν βρει κάτι πολύ σωστό. Ο καφές δίνει στο σώμα σας μια χημική ώθηση προς την εγρήγορση, ενώ το διάβασμα απαιτεί άμεσα από τον εγκέφαλο να συγκεντρωθεί. Το διάβασμα συνοδεία του πρωινού καφέ είναι στην πραγματικότητα ένας πολύ έξυπνος συνδυασμός. Ο καφές αυξάνει την εγρήγορση εμποδίζοντας τη δράση της αδενοσίνης, της χημικής ουσίας που προκαλεί υπνηλία. Το διάβασμα, στη συνέχεια, δίνει σε αυτή την εγρήγορση μια παραγωγική διέξοδο.

Συνδυάζοντας την καφεΐνη με μια συγκεκριμένη, περιορισμένη δραστηριότητα, ουσιαστικά γυμνάζετε την προσοχή σας, κάτι που είναι εξαιρετικά ωφέλιμο. Διαφορετικά, η επιπλέον ενέργεια μπορεί συχνά να διοχετευτεί στο ατέρμονο σκρολάρισμα στα social media, στον έλεγχο των email ή στη διαρκή εναλλαγή μεταξύ περισπασμών, διασπώντας έτσι τη συγκέντρωση που προσπαθούσατε να καλλιεργήσετε. Ας δούμε τι προσφέρει το καθένα από τα δύο —ο καφές και το διάβασμα— σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα…

Η επίδραση του καφέ

Η σημαντικότερη συμβολή της καφεΐνης σε αυτό το πλαίσιο είναι ξεκάθαρη: σας βοηθά να νιώθετε πιο ξύπνιοι και πιο ικανοί να διατηρήσετε την προσοχή σας. Αυτό την καθιστά χρήσιμο σύμμαχο! Οι έρευνες δείχνουν ότι η καφεΐνη βελτιώνει σταθερά την εγρήγορση, τον χρόνο αντίδρασης και τη διαρκή προσοχή — ειδικά το είδος της συγκέντρωσης που απαιτείται για να παραμείνεις αφοσιωμένος σε μια εργασία χωρίς να αποσπάται η προσοχή σου.

Αυτή η ενισχυμένη συγκέντρωση διαρκεί πολύ περισσότερο από τα λίγα λεπτά που χρειάζονται για να πιείτε τον καφέ σας. Ο μέσος χρόνος ημιζωής της καφεΐνης —δηλαδή το χρονικό διάστημα που χρειάζεται ο οργανισμός για να αποβάλει τη μισή ποσότητα— είναι περίπου πέντε ώρες, αν και αυτό το διάστημα ποικίλλει σημαντικά από άτομο σε άτομο. Αυτό σημαίνει ότι ένα φλιτζάνι καφέ το πρωί εξακολουθεί να επιδρά στον οργανισμό σας πολλές ώρες αργότερα.

Η επίδραση του διαβάσματος

Από την άλλη πλευρά, το διάβασμα προσφέρει κάτι που η καφεΐνη δεν μπορεί: Δίνει στην προσοχή σας ένα συγκεκριμένο, σκόπιμο σημείο εστίασης. Ο λόγος για τον οποίο είναι καλό να ξεκινάτε την ημέρα σας διαβάζοντας είναι ότι έχετε τον έλεγχο της προσοχής σας στην αρχή της ημέρας. Για να μην πάρει, το τηλέφωνό σας… τον έλεγχο, καλύτερα να αφιερώσετε λίγα λεπτά χωρίς περισπασμούς στο διάβασμα. Ίσως είναι ένας καλύτερος τρόπος για να “προθερμανθείτε” νοητικά, αντί να βυθιστείτε αμέσως στις ειδοποιήσεις και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Με άλλα λόγια, το διάβασμα προσδίδει συνέχεια στην προσοχή σου, αντί να απαιτεί τη συνεχή επανεκκίνησή της —όπως συμβαίνει με το “doomscrolling” (την ατέρμονη περιήγηση σε αρνητικές ειδήσεις), το οποίο συμβάλλει σημαντικά στη νοητική κόπωση και την πνευματική νωθρότητα. Όταν διαβάζετε ενεργά (δηλαδή προσπαθείς να κατανοήσεις το περιεχόμενο), το μυαλό σας καλείται να αποθηκεύσει έννοιες, να τις συνδέσει με άλλα στοιχεία, να αξιολογήσει το υλικό καθώς το διαβάζετε και να αναπτύξετε μια ευρύτερη κατανόηση του θέματος.

Το διάβασμα απαιτεί αυτή την ενεργητική σκέψη από μέρους σας. Η άσκηση αυτού του είδους σκέψης σε καθημερινή βάση βοηθά στη βελτίωση της συνολικής σας ικανότητας να εστιάζετε τις σκέψεις σας με την πάροδο του χρόνου. Μάλιστα, έρευνες υποδεικνύουν ότι η ανάγνωση λογοτεχνικών έργων μπορεί να επιφέρει μικρά, άμεσα γνωστικά οφέλη. Σε σύνολο 70 πειραμάτων, τα οφέλη αυτά περιλάμβαναν βελτιώσεις σε τομείς όπως η κοινωνική νόηση και οι γλωσσικές δεξιότητες.

Επιπλέον, το διάβασμα για ψυχαγωγία μπορεί να προσφέρει και ένα συναισθηματικό όφελος, ιδιαίτερα χρήσιμο για το πρωί: έχει συσχετιστεί με μειωμένη ψυχολογική επιβάρυνση. Μια μελέτη σε φοιτητές έδειξε ότι όσοι διάβαζαν περισσότερο για ευχαρίστηση ανέφεραν χαμηλότερα επίπεδα ψυχολογικής πίεσης με την πάροδο του χρόνου.

Αυτό δεν αποδεικνύει ότι μερικές “πρωινές σελίδες” θα σας κάνουν πιο ήρεμες καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, αλλά ενισχύει την ιδέα ότι το διάβασμα μπορεί να είναι πιο αναζωογονητικό από το να ξεκινάτε τη μέρα σας κοιτάζοντας το κινητό σας.

Σε συνεργασία με το womanidol

Φυσικά δεν είπαν στον Ρούμπιο το ιστορικό “Στρατηγέ ιδού ο στρατός σας” που είχε πει λίγο μετά την απελευθέρωση της χώρας από τους Γερμανούς ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, υποδεχόμενος στην Αθήνα τον Αμερικανό στρατηγό Τζέιμς Βαν Φλιτ, παρουσιάζοντάς του το στρατιωτικό άγημα. Άλλωστε σήμερα επί Μητσοτάκη ισχύει στο ακέραιο. Και όπως έγραψε σε πρόσφατο άρθρο ο Αντώνης Λιάκος,, ο Ρούμπιο στην ομιλία του στη Πνύκα αποκάλυψε ότι: “Θέλει μια Δύση χωρίς οικουμενικότητα. Μια δύση ως φυλετική ιδεολογία. Κι εδώ ακουμπά και την ευρωπαϊκή ακροδεξιά, και το ιστορικό ρεύμα του φασισμού”.

Ρούμπιο: Και με την Τουρκία!

Και εμείς που κολλάμε; Είναι απλό. Χρειάζονται συμμετοχή της χώρας στην Μέση Ανατολή λόγω του πολέμου στο Ιράν; Την έχουν. Θέλουν συμμετοχή της Αθήνας για υποστήριξη της Ουκρανίας στον πόλεμο με τη Ρωσία; Την έχουν. Και όπως είπε ο Αμερικανός υπουργός εξωτερικών, η Ελλάδα είναι «πυλώνας διασφάλισης της παρουσίας των ΗΠΑ στην περιοχή».

Μα ως σύμμαχος, μας προστατεύουν από εχθρούς, μας λένε. Μα εμείς ένα εχθρό που μας απειλεί έχουμε, την Τουρκία. Και ποια είναι η γνώμη του Αμερικανού προέδρου για την Τουρκία του Ερντογάν; Μιλώντας πριν λίγο καιρό σε δημοσιογράφους έξω από τον Λευκό Οίκο, ο Ντόναλντ Τραμπ αναφέρθηκε στη σχέση του με τον Τούρκο ομόλογό του, χαρακτηρίζοντάς τον φίλο του.

«Πάντα θα μιλάω με τον Πρόεδρο Ερντογάν. Είναι φίλος μου και πάντα θα τον ικανοποιώ» (!) δήλωσε χαρακτηριστικά. Δεν είναι φίλος του ο Μητσοτάκης; Οι υπάλληλοι ποτέ δεν είναι φίλοι των αφεντικών. Και η Κίμπερλι αυτό εννοούσε. Ένα τηλεφώνημα αρκεί και περισσεύει για να παραιτηθεί ο Έλληνας πρωθυπουργός και να πέσει η κυβέρνηση.

Θυμάστε τι είπε ο Μακρόν στην τελευταία επίσκεψή του στην Αθήνα, όταν έκλεισε τη συμφωνία για νέες πωλήσεις γαλλικών οπλικών συστημάτων; Δήλωσε παρουσία του Μητσοτάκη ότι: «Αν η κυριαρχία σας απειλείται, θα είμαστε εδώ για εσάς»! Αυτός ο πλασιέ λοιπόν, πήγε και στην Τουρκία, όπου ανακοίνωσε ότι θα πουλήσει τους αντιαεροπορικούς πυραύλους Meteor που τους δοκίμασαν και απέναντι στα Rafale που αγοράζουμε. Μας κοροϊδεύουν μπροστά στα μούτρα μας! Κιχ δεν βγάλαμε.

Και τώρα μένει να δούμε αν και πότε θα φτάσει το καλώδιο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας από την Κρήτη στην Κύπρο. Αν τελικά δεχτούν οι Τούρκοι να δώσουν άδεια και τι θα απαιτήσουν ως αντάλλαγμα για να υποχωρήσουν. Ο κ. Ρούμπιο πάντως, προτίμησε να μην απαντήσει για ζητήματα ενεργειακής ασφάλειας, όπως η γεώτρηση της Exxon Mobil, οι έρευνες νότια της Κρήτης και τα έργα ηλεκτρικής διασύνδεσης με Κύπρο, Αίγυπτο και Ισραήλ. Είπε όμως ότι «το θέμα της πόντιση του καλωδίου είναι ευαίσθητο». Δεν είναι κατάλληλη στιγμή να θυμώσει ο Ταγίπ Ερντογάν, εξέχων φίλος του Τραμπ.

Και για να κατανοήσουμε τις διαφορές χώρας και αποικίας, η Τουρκία προσκλήθηκε και πήρε μέρος στην τελευταία σύνοδο των BRICS, αντίπαλο οικονομικό δέος απέναντι στη Δύση, ενώ ο Ερντογάν τηλεφώνησε πριν λίγες μέρες στον Πούτιν για ευχές στα 74α γενέθλιά του και με την ευκαιρία συζήτησαν τα κρίσιμα θέματα για το Ουκρανικό και τους πλόες στη Μαύρη Θάλασσα

Η Κέιτι Ζακαράϊα εμφανίζεται συχνά στα πλατό των δικτύων Fox News και Newsmax, τα οποία παρακολουθούν πολύ οι συντηρητικοί Αμερικανοί. Η Κάρολιν Λέβιτ είχε παραιτηθεί για να αφοσιωθεί στην οικογένειά της -ή αυτό τουλάχιστον επικαλέσθηκε-, ωστόσο πλέον θα γίνει σχολιάστρια στο Fox News.

Η Ζαχαρία ανήκει επίσης στη συντηρητική οργάνωση Fix California, η οποία ιδρύθηκε από τον Ρίτσαρντ Γκρενέλ, στενό συνεργάτη του Τραμπ. Είναι πτυχιούχος Νομικής και έζησε στην Κίνα μεταξύ των ετών 2011 και 2013, όπου εργάστηκε σε δικηγορικό γραφείο. Είναι παντρεμένη και έχει τέσσερα παιδιά.

/

Να το πούμε αλλιώς. Όσο ο κοσμάκης, σαν καλός χριστιανός, προστατεύει την 80ντάχρονη γριούλα από την έξωση όλα είναι στη σωστή σειρά. Το καθεστώς υποχωρεί ως εκεί που πρέπει και ο κόσμος-που δεν είναι μαχόμενος λαός-χαίρεται. Εμείς, αν δεν καταλάβουμε ότι δεν βγαίνουμε από το τούνελ ακόμα και αν ο Μητσοτάκης καεί στο πυρ το εξώτερο, ακόμα και αν ο κ. “κουτσό άλογο” σπάσει και το τρίτο πόδι, αν δεν γίνει κάποιο “ελληνικό θαύμα”, θα μας πάνε άκλαυτους και θα χορεύουν οι Τούρκοι, οι Σκοπιανοί, δρυός πεσούσης ΠΑΣ ανήρ ξυλεύεται.

Τα αριστερά κόμματα στην Ευρώπη, οι δηλωμένοι εχθροί, είχαν καταπιεί το θανάσιμο χάπι του Ευρωκομμουνισμού. Ο εσωτερικός εχθρός εξαλείφθηκε, αλλά οι κυρίαρχες ελίτ, ανικανοποίητες, ανακάλυψαν (πάλι και πάλι) τον αιώνιο εξωτερικό εχθρό, τη Ρωσία. Αυτήν που επάνω της έσπασαν τα μούτρα τους, όχι οι μικρούληδες Λετονοί και γείτονες, αλλά οι τρανοί Γερμανοί.

Ποιος κοροϊδεύει ποιον στην Ευρώπη;

Οι Ευρωπαίοι δεν πρόσεξαν(!…) ότι οι ΗΠΑ-Τραμπ αποφεύγουν τους τσαμπουκάδες με τους Ρώσους, αντιθέτως κάνουν δουλειές μαζί τους –  όποιος ρίχνει πότε-πότε μια ματιά στη διεθνή ειδησεογραφία βλέπει και καταλαβαίνει… Δεν ήταν το new deal του Ρούσβελτ που έβγαλε την Αμερική από την οικονομική καταστροφή του 1928, αλλά η στροφή στην στρατιωτική oικονομία.

Τώρα, από την ηρωική εποχή της ανάκτησης της Ευρώπης από τους Άραβες κατακτητές, έχουμε περάσει στον παλιμπαιδισμό. Ξεπέσαμε στον κ. “Κουτσό Άλογο” για να γλιτώσουμε, λέει, από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με εναλλακτική την Ζωή, ή την κυρία που τρέφεται από τις σκιές των ανθρώπων. Όταν ο αριστερός Μελανσόν χάνει, η ακροδεξιά Λεπέν εγκαθίσταται στο Μέγαρο της Δημοκρατίας και, κατά τον Νόμο, η Δημοκρατία νίκησε. Ποιος κοροϊδεύει ποιόν; Ποια συλλογική πολιτική των δημοκρατικών κομμάτων οδηγεί “ντουγρού” στην εχθρό της Δημοκρατίας; Αυτό το έργο δύσκολο να κρατήσει πολύ, να μου το θυμηθείτε…

Πίσω στον αστό Τρικούπη… 

«Ανθ’ ημών Γουλιμής, καληνύκτα σας» είπε ο Τρικούπης όταν έχασε τις εκλογές. Να θυμόμαστε τους νεκρούς μας γιατί χωρίς αυτούς θα μας κάνουν πολτό το μυαλό μας κάτι κυρίες, όπως μία Ιστορικός του “καλού κόσμου” που έντρομη έγραψε προχθές για τον Κολοκοτρώνη ότι ήταν «άρπαγας» ή «μέγας άρπαγας», θα σας γελάσω, ανενδοίαστο σχόλιο, αντιπαράθεση στο άγαλμα του στρατηγού που επιτάσσει: “ΕΦΙΠΠΟΣ ΧΩΡΕΙ ΣΤΡΑΤΗΓΕ ΔΙΔΑΣΚΩΝ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΠΩΣ ΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ”.

Αγράμματη η εν λόγω κυρία, έντρομη κι αδιάβαστη, δεν έμαθε ότι ο Καβάφης, την είχε περιγράψει επακριβώς λέγοντας ότι «ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος κι οι Μήδοι επιτέλους θα διαβούνε». Οι Μήδοι, τελικά, εγκαταστάθηκαν δίπλα μας. “Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του” έλεγαν οι Ρηγάδες παίζοντας τους αριστερούς, όταν πια αυτό ήταν εξυπνάδα πρώτης τάξεως… με τους αυστηρούς Κνίτες να κρατάνε σιγόντο από απέναντι.

Μόνο που έτσι μπορεί να κερδίζει την υποστήριξη ενίων ισχυρών της οικονομίας και των ΜΜΕ (αν δεν τους είχε από το ξεκίνημα), αλλά δεν κερδίζει τις ψήφους εκείνου του τμήματος της κοινωνίας που αναζητά ριζική αλλαγή και που σταδιακά αυξάνεται. Ίσως για αυτό μετά την πρώτη εκτίναξη τα ποσοστά του είναι στάσιμα. Παρά τη μετατόπιση δεν προσελκύει ευρύτερα κοινά. Το όλο project για το rebranding και το come back υπό τις συμβουλές των Γάλλων επικοινωνιολόγων δεν επιβεβαιώνεται.

Ο Τσίπρας μιλάει για ένα μικρό θαύμα που έγινε στους τέσσερις μήνες της ΕΛΑΣ, παραβλέποντας ότι δεν ξεκίνησε από μηδενική βάση, αλλά από την πλατιά δεξαμενή που κάποτε είχε ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ. Ευνοήθηκε δε από την αψυχολόγητη συμπεριφορά του Σωκράτη Φάμελλου που λίγο έλλειψε να διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ και από τα στελέχη που λειτουργούσαν εναντίον του κόμματος με το οποίο εξελέγησαν. 

Η οργανωτική αδυναμία του Τσίπρα

Μέχρι στιγμής πάντως, εκτός από τα δημοσκοπικά ποσοστά έχει κολλήσει και η οργανωτική συγκρότηση της ΕΛΑΣ. Πρόσφατα είπε ότι το κόμμα θα αποκτήσει εκτός από άυλη (ψηφιακή) και φυσική υπόσταση, και οργανωτικούς πυρήνες ανά την Ελλάδα. Παράλληλα διέρρευσε για μία ακόμη φορά, από τον Ιούνιο και μετά, ότι θα πραγματοποιήσει περιοδείες σε κάθε περιφέρεια της χώρας ώστε να συναντηθεί με τους πολίτες. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις η δυστοκία στην επαφή με τον κόσμο και η οργανωτική αδυναμία αντανακλάται και στα δημοσκοπικά ποσοστά της ΕΛΑΣ.

Μέχρι στιγμής, το κόμμα λειτουργεί σαν ένα διευρυμένο γραφείο Τύπου που στέλνει στελέχη στα τηλεοπτικά παράθυρα και εκδίδει δελτία Τύπου για τα θέματα της επικαιρότητας. Καθώς αυτό δεν είναι αρκετό, αξιοποιεί την επικοινωνιακή του ικανότητα με συχνές πια παρουσίες στα ΜΜΕ προκειμένου να πετύχει νέα δημοσκοπική άνοδο. Όσο για τα στελέχη, κάποια του βγήκαν κάποια όχι.

Πάντως δεν σκέπτεται να πάει σε Συνέδριο, ώστε πέραν των άλλων να αποφύγει και τις επικρίσεις για ΙΧ κόμμα, καθώς όπως λέει, ο Μητσοτάκης μπορεί να προκηρύξει ανά πάσα στιγμή εκλογές. Το ΠΑΣΟΚ μετά τον πρώτο του αιφνιδιασμό πέρασε στην αντεπίθεση. Παρομοίως την δική του αντεπίθεση ξετυλίγει και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος συνέρχεται σταδιακά. Ο Τσίπρας δείχνει να αντιμετωπίζει αφ’ υψηλού τον ΣΥΡΙΖΑ, εντούτοις παρακολουθεί την Κουμουνδούρου.

Την περασμένη εβδομάδα, όταν η Ρένα Δούρου ανακοίνωσε ότι θα επισκεφθεί τους κατοίκους της Κυψέλης, ο Τσίπρας έσπευσε να την προλάβει. Την Τετάρτη η Κουμουνδούρου διέρρευσε τελεσίγραφο προς τους ανεξαρτητοποιηθέντες βουλευτές να παραδώσουν τις έδρες τους. Την Πέμπτη ο Τσίπρας έστειλε το δικό του τελεσίγραφο, δηλώνοντας ότι δεν θα δεχθεί βουλευτές που θα θελήσουν να προσχωρήσουν λίγο πριν τις εκλογές. 

Τα δημοσκοπικά μηνύματα

Ο Τσίπρας εκτιμά ότι η ΝΔ δεν έχει καμία πιθανότητα να φτάσει στην αυτοδυναμία. Μιλώντας σε δημοσιογράφους είπε: «Πιο πιθανό είναι να έχει περαιτέρω φθορά, η ακρίβεια που ζούμε είναι πρωτοφανής. Η ΕΛΑΣ έχει δημιουργήσει μία νέα πραγματικότητα, έχει ταράξει τα νερά, σε κάποιες δημοσκοπήσεις φτάνει το 20% σε κάποιες άλλες το 17-18%».

Προφανώς μετρά την εκτίμηση ψήφου, αφού στην πρόθεση κινείται γύρω στο 15%. Ωστόσο είναι αισιόδοξος, καθώς περιμένει νέα ανοδική καμπύλη λόγω της εκστρατείας της ΕΛΑΣ στην κοινωνία. Για το ΠΑΣΟΚ πάντως θεωρεί ότι δεν υπάρχει περίπτωση εκτίναξης. Επιπλέον υπολογίζει ότι στις εκλογές η ΕΛΑΣ θα πάρει πάνω από 17%. Ένα 20% των πολιτών, λέει, αποφασίζει τελευταία στιγμή, πάνω απ’ την κάλπη. Βέβαια κάπως έτσι υπολόγιζε και το 2023 και έπεσε στο 20%. Βάζει σαν στόχο το ακροατήριο του καναπέ και θεωρεί ότι υπάρχουν ακόμη περιθώρια για εισροές από αριστερά, που σημαίνει μείωση του ΠΑΣΟΚ και εκμηδένιση των μικρών κόμματων στο αριστερό φάσμα. 

Χωρίς δυναμική ανόδου

Πάντως δυναμική ανόδου επί του παρόντος δεν καταγράφεται. Η προγραμματική του μετατόπιση προς το Κέντρο με την ευθυγράμμιση σε κρίσιμα σημεία με την νεοφιλελεύθερη πολιτική Μητσοτάκη (δημοσιονομικό πλαίσιο και μεσοπρόθεσμο, ιδιωτικά ΑΕΙ, 13η σύνταξη, εξωτερική πολιτική) δεν φαίνεται να διευρύνει το κοινό του.

Συνολικά ο Τσίπρας εξακολουθεί να απευθύνεται στο αριστερό ακροατήριο, κάνοντας δεξιά μετατόπιση. Έτσι όμως περισσότερο συντηρητικοποιεί και υπό μία έννοια παραπλανά ένα θετικά διακείμενο ακροατήριο που τον ακολούθησε στο νέο του εγχείρημα, παρά το ριζοσπαστικοποιεί. Εκτός εάν θεωρηθεί ριζοσπαστική πολιτική η φορολογία του 1% που κόλλησε στις θυρίδες. 

Για τις μετεκλογικές εξελίξεις ο Τσίπρας δεν βλέπει συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ με Μητσοτάκη αρχηγό. Από την άλλη δεν αποκλείει το ενδεχόμενο για ένα σχήμα που θα περιλαμβάνει τη ΝΔ υπό τον Δένδια, το κόμμα Σαμαρά και το ΠΑΣΟΚ – όλο ή μέρος.  Ο Τσίπρας εμφανίζεται με αυτοπεποίθηση, ψυχραιμία και με αταραξία “βουδιστή μοναχού” απέναντι στις επιθέσεις που δέχεται κυρίως από το ΠΑΣΟΚ.

Αν και διατείνεται ότι στόχος του είναι η διακυβέρνηση, περισσότερο θέλει να κατοχυρώσει ότι θα είναι ο άλλος πόλος του συστήματος, (απέναντι σε μία κυβέρνηση ΝΔ-Σαμαρά-ΠΑΣΟΚ) και αξιωματική αντιπολίτευση, με προοπτική διεκδίκησης της εξουσίας στις μεθεπόμενες εκλογές. 

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ είχε ανακοινώσει πριν από λίγο ότι «κατόπιν πολύ καλής επικοινωνίας με τον Πούτιν, έκανε συμφωνία η Ρωσία να ρίξει στην αμερικανική και διεθνή αγορά 300.000 τονους ντίζελ και σταδιακά 3 εκατ. τόνους ανάλογα με την κατάσταση των διυλιστηρίων της». Το Κίεβο έχει θορυβηθεί από χθες επειδή φημολογείτο ότι οι ΗΠΑ παζάρευαν να άρουν αντιρωσικές κυρώσεις με αντάλλαγμα την ενεργειακή τροφοδοσία. Ο Ζελένσκι ενοχλήθηκε επειδή συζητείται και συμφωνία για Lukoil και Nord Stream2, όπου θα μπει μάλλον στο σχήμα Αμερικανός επενδυτής. Όσον αφορά την ανακοίνωση του Τραμπ ο Ζελένσκι την χαρακτήρισε απόψε “δώρο στον Πούτιν και ένδειξη αδυναμίας των ΗΠΑ».

Ο Ζελένσκι ήδη από χθες επέκρινε την προσπάθεια της Ουάσινγκτον να διατηρήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία και να προχωρήσει σε οικονομικές συμφωνίες «τη στιγμή που έχουν σκοτωθεί δεκάδες άμαχοι τις τελευταίες ημέρες από ρωσικές επιθέσεις στην Ουκρανία». «Ανοίξτε τουλάχιστον το Starlink για την Ουκρανία. Το έχω πει αρκετά ανοιχτά – δώστε το μας, βοηθήστε μας να υπερασπιστούμε τον εναέριο χώρο μας και να επιβληθούμε. Και τότε ο Πούτιν θα καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», δήλωσε ο Ζελένσκι.

Υπενθυμίζεται ότι το Starlink έχει κλείσει οριστικά για τη Ρωσία με απόφαση του Ελον Μασκ και ότι μόνον οι Ουκρανοί έχουν πρόσβαση με ειδικούς κωδικούς, αλλά μόνον για να έχουν εικόνα από το μέτωπο και κοντινές αποστάσεις από αυτό. «Πού είναι λοιπόν η ειλικρίνεια; Πού είναι το αδιέξοδο;…

Αυτό που κάνετε ονομάζεται απροθυμία», είπε, αναφερόμενος στη δήλωση του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, σύμφωνα με την οποία “ο πόλεμος βρίσκεται σε αδιέξοδο και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεχίσουν να εργάζονται προς την κατεύθυνση μιας λύσης”. «Δεν μπορεί κανείς, από τη μία πλευρά, να διαπραγματεύεται με τους Ρώσους για μελλοντικά οικονομικά έργα, ενώ από την άλλη πλευρά να λέει ότι βρισκόμαστε σε κάποιο είδος… διπλωματικού αδιεξόδου», πρόσθεσε ο Ζελένσκι.

Συμφωνίες για κυρώσεις, ενέργεια

Στην πραγματικότητα πάντως ούτε μία συμφωνία δεν είχε κλείσει – επισήμως τουλάχιστον – μέχρι σήμερα μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσικής Ομοσπονδίας παρότι διαρκώς γίνονταν συζητήσεις. Ο Ζελένσκι δεν έχει αντίρρηση για παύση των ενεργειακών πληγμάτων, επειδή το Κίεβο έχει βυθιστεί στο σκοτάδι λόγω του μπαράζ ρωσικών πληγμάτων και η Ουκρανία θα αντιμετωπίσει έναν πολύ δύσκολο χειμώνα. Η ένστασή του προφανώς έγκειται στο ότι αίρονται αντιρωσικές κυρώσεις, ενώ θα ήλπιζε η Ρωσία να σταματήσει τα ενεργειακά πλήγματα, χωρίς σημαντικά ανταλλάγματα.

Οι συμφωνίες που συζητούνται ή που έκλεισαν έγιναν σε δύο συναντήσεις που έγιναν μεταξύ αμερικανικής και ρωσικής αντιπροσωπείας το τελευταίο διάστημα, και επικυρώθηκαν με το τηλεφώνημα Τραμπ και Πούτιν περί ροής ρωσικού ντίζελ. Στις ΗΠΑ πάντως σήμερα είχαν συνάντηση με τη αμερικανική αντιπροσωπεία και οι Ουκρανοί.

Φήμες – ή διαρροή – αναφέρουν ότι η Ρωσία ίσως δεχτεί να παύσει τα ενεργειακά πλήγματα εφ΄όσον αρθούν συγκεκριμένες κυρώσεις εις βάρος της ή της αποδοθούν όλα τα δεσμευμένα περιουσιακά κεφάλαια. Δεν ξέρουμε τι ακριβώς “παζαρεύεται”, αλλά σίγουρα προϋπόθεση για να παύσει τα ενεργειακά πλήγματα η Ρωσία, είναι να σταματήσουν τα ουκρανικά πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές της και σε πλοία της.

Ο Nord Stream

Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της Ρωσίας και των ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων και ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ Τζάρετ Κούσνερ, πραγματοποίησαν συνομιλίες σχετικά με τη συμμετοχή ενός Αμερικανού επενδυτή στους αγωγούς “Nord Stream”, οι οποίοι μετέφεραν ρωσικό φυσικό αέριο στη Γερμανία πριν από την εισβολή της Μόσχας στην Ουκρανία, όπως μετέδωσε το Reuters. Συζητείται δηλαδή η επαναφορά του ρωσικού αερίου μέσω Nord Stream με τον όρο να μετέχει και Αμερικανός επενδυτής στο σχήμα.

Ο Κούσνερ θεωρεί ότι μια τέτοια συμφωνία θα επέτρεπε σε Αμερικανούς επενδυτές να επωφεληθούν από τις ενεργειακές ροές προς την Ευρώπη, μετά το τέλος του πολέμου. Ο Ντμίτριεφ και ο Κούσνερ συναντήθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες στη Μόσχα και τη Νέα Υόρκη. Αν και δεν είναι σαφές σε ποιον βαθμό συζήτησαν για τον Nord Stream στις συγκεκριμένες συναντήσεις, το θέμα παραμένει στην ατζέντα, δήλωσαν δύο από τις πηγές στο Reuters.

«Οποιαδήποτε συμφωνία θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης από τη Ρωσία με την DFC (Αμερικανική Εταιρεία Διεθνούς Αναπτυξιακής Χρηματοδότησης) και το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ και θα πρέπει να είναι προς όφελος των Αμερικανών φορολογουμένων και των αμερικανικών εταιρειών», δήλωσε αξιωματούχος του Λευκού Οίκου, ερωτηθείς για τις συζητήσεις σχετικά με τους αγωγούς. Ο ίδιος επέμεινε προς το Reuters ότι «δεν έχουν γίνει πρόσφατα συζητήσεις για τον Nord Stream».

Ο Ντμίτριεφ, ο οποίος έχει υποστηρίξει την επανέναρξη των πωλήσεων ρωσικού φυσικού αερίου προς τη Γερμανία, συναντήθηκε τον περασμένο μήνα με εκπροσώπους του υπουργείου Ενέργειας και του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, προκειμένου να συζητήσουν πιθανές ενεργειακές πρωτοβουλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας. Εκπρόσωπος του Ντμίτριεφ αρνήθηκε να σχολιάσει πάντως το θέμα.

Παραμένει ασαφές κατά πόσο η Ουάσινγκτον ενδιαφέρεται να προωθήσει την επανέναρξη των ροών ρωσικού φυσικού αερίου προς τη Γερμανία, τη μεγαλύτερη καταναλώτρια ενέργειας στην Ευρώπη, τη στιγμή που είχε δώσει μάχη, επιβάλλοντας και πρωτοφανείς κυρώσεις, για να ακυρώσει το έργο Nord Stream 2.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι, δεδομένων των εμποδίων, μια συμφωνία είναι απίθανο να επιτευχθεί μεσοπρόθεσμα. Οι αγωγοί φυσικού αερίου Nord Stream υπόκεινται σε κυρώσεις από τις ΗΠΑ και την ΕΕ, γεγονός που καθιστά παράνομη οποιαδήποτε επανεκκίνησή τους. Ο Τραμπ θα μπορούσε να άρει ή να χαλαρώσει τις αμερικανικές κυρώσεις, όμως αν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου στις ενδιάμεσες εκλογές του επόμενου μήνα, κάτι τέτοιο θα καταστεί δυσκολότερο.

Τι λένε οι Γερμανοί για τη συμφωνία

Εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομίας και Ενέργειας δήλωσε ότι ο “Nord Stream” και το ρωσικό φυσικό αέριο υπόκεινται σε κυρώσεις στην Ευρώπη και ότι η Γερμανία έχει βρει εναλλακτικές λύσεις. Πρόσθεσε ακόμη ότι οποιαδήποτε επαναλειτουργία των αγωγών θα απαιτούσε κυβερνητική έγκριση, «κάτι που δεν επιθυμεί η γερμανική κυβέρνηση».

Πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία, η Γερμανία προμηθευόταν περισσότερο από το ήμισυ του φυσικού αερίου που κατανάλωνε από τη Ρωσία, μέσω των δύο αγωγών Nord Stream. Οι αγωγοί τέθηκαν εκτός λειτουργίας, αφού η Μόσχα περιόρισε τις προμήθειες προς την Ευρώπη, και καταστράφηκαν από σειρά υποθαλάσσιων εκρήξεων τον Σεπτέμβριο του 2022.

Οι σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Γερμανίας, η οποία συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους παρόχους στρατιωτικής στήριξης προς την Ουκρανία, έχουν φτάσει σε ιστορικό χαμηλό πάντως με την τωρινή γερμανική κυβέρνηση. Ορισμένοι Γερμανοί βουλευτές υποστηρίζουν ότι οι επιχειρηματικές συμφωνίες θα είχαν ως αποτέλεσμα να βγουν κερδισμένοι και να μοιραστούν τα κέρδη Αμερικανοί και Ρώσοι.

Η κυβέρνηση της Γερμανίας τάσσεται κατά της επαναλειτουργίας του αγωγού, αλλά το κόμμα “Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD)”, που ανεβαίνει διαρκώς δημοσκοπικά, τάσσεται υπέρ. Ο Ντμίτριεφ θα συναντηθεί με την ηγεσία της AfD στις αρχές του επόμενου έτους, προκειμένου να συζητήσουν την επανέναρξη των πωλήσεων ρωσικού φυσικού αερίου.

Ωστόσο, η μεταβίβαση της εταιρείας που ελέγχει τους αγωγούς φυσικού αερίου Nord Stream σε Αμερικανό επενδυτή, καθώς και η επανέναρξη των ρωσικών εξαγωγών φυσικού αερίου, αντιμετωπίζουν σημαντικά εμπόδια. Η εταιρεία ανήκει κατά 51% στον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό “Gazprom”, ενώ ένα επιπλέον 31% μοιράζεται μεταξύ δύο γερμανικών εταιρειών και το υπόλοιπο ποσοστό ανήκει σε μία γαλλική και μία ολλανδική εταιρεία. Οι δύο Γερμανοί μέτοχοι επιδιώκουν να διατηρήσουν τις συμμετοχές τους, ώστε να διασφαλίσουν τη γερμανική επιρροή στην εταιρεία, σε περίπτωση που η “Gazprom” πουλήσει το μερίδιό της, δήλωσε άλλη πηγή.

Συμφωνίες Τραμπ-Πούτιν και για Lukoil

Λίγες ημέρες μετά τις συναντήσεις στη Μόσχα, ο Κούσνερ δήλωσε στο Κίεβο ότι είχε συζητήσει με Ευρωπαίους ομολόγους του για το πώς ο πόλεμος έχει οδηγήσει σε αύξηση των τιμών της ενέργειας, προτείνοντας “συμφωνίες ευημερίας” που θα ενθαρρύνουν την ειρήνη και θα δίνουν στους «ηγέτες κάτι να περιμένουν με αισιοδοξία».

Ο Κούσνερ και ο Ντμίτριεφ έχουν επίσης συζητήσει την πώληση μιας σειράς επιχειρήσεων, από διυλιστήρια πετρελαίου έως πρατήρια καυσίμων στην Ευρώπη και αλλού, που ανήκουν στη ρωσική ενεργειακή εταιρεία Lukoil, σύμφωνα με δύο ακόμη πηγές του Reuters. Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, μια κοινοπραξία της αμερικανικής DFC και επενδυτών από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θα αγόραζε τα περιουσιακά στοιχεία, ενώ οι αμερικανικές αρχές θα προχωρούσαν στην άρση των κυρώσεων.

«Όσον αφορά τη Lukoil, ο Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ συνεργάστηκαν με την DFC για να διαπραγματευτούν μια σημαντική προκαταβολική πληρωμή και μερίδιο στα κέρδη για τις Ηνωμένες Πολιτείες», δήλωσε αξιωματούχος του Λευκού Οίκου. Οι ειδικοί απεσταλμένοι του προέδρου των ΗΠΑ, συζήτησαν με τον Αμερικανό Πρόεδρο Τραμπ τις προτάσεις τους ενόψει της συνάντησης με εκπροσώπους της Ουκρανίας στο Μαϊάμι, όπως μετέδωσε ο ανταποκριτής της πύλης Axios, Barak Ravid. Ο Λευκός Οίκος επιβεβαίωσε ότι η συνάντηση θα πραγματοποιείτο σήμερα και αύριο.

Την Ουκρανία στο Μαϊάμι θα εκπροσωπήσουν ο επικεφαλής του γραφείου του Ζελένσκι, Κίριλ Μπουντάνοφ, ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών της Ουκρανίας, Ρούστεμ Ουμέροφ και ο επικεφαλής του κόμματος “Υπηρέτης του Λαού”.  Στις διαβουλεύσεις είχε προγραμματιστεί να συμμετάσχουν επίσης οι σύμβουλοι εθνικής ασφάλειας των χωρών της “Ευρωτριάδας” (Μεγάλη Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία), καθώς και εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, όπως σημείωσε ο Λευκός Οίκος.

Με εγκατεστημένη ισχύ 100 MW και χωρητικότητα 200 MWh, πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα έργα αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας που έχουν υλοποιηθεί στην Ελλάδα και την ΝΑ Ευρώπη.

Η ολοκλήρωση της επένδυσης αυτής, συνολικού ύψους περίπου 50 εκατ. ευρώ, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο για τη HELLENiQ ENERGY, καθώς διευρύνει το χαρτοφυλάκιό της πέρα από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, επενδύοντας στις κρίσιμες υποδομές που επιτρέπουν την αποτελεσματικότερη αξιοποίησή της.

Παράλληλα, το έργο παρέχει πολύτιμες υπηρεσίες ευελιξίας και εξισορρόπησης στο Εθνικό Σύστημα Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας, καθώς ενισχύει την αξιοπιστία και την ανθεκτικότητά του και συμβάλλει στην ενεργειακή ασφάλεια της χώρας.

Ένα σημαντικό μέρος της παραγόμενης ενέργειας από ΑΠΕ χάνεται όταν η στιγμιαία κατανάλωση είναι μικρότερη από την παραγωγή. Με το νέο αυτό έργο, μπορεί πλέον να αξιοποιείται περισσότερη πράσινη ενέργεια, η οποία αποθηκεύεται στην μπαταρία για να χρησιμοποιηθεί  όταν τη χρειαζόμαστε περισσότερο. Ως αποτέλεσμα, στηρίζεται η αποδοτικότητα του ηλεκτρικού συστήματος, περιορίζονται οι περικοπές παραγωγής από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και δημιουργείται ο απαραίτητος «ηλεκτρικός χώρος» για την ένταξη νέων μονάδων ΑΠΕ στο εθνικό Σύστημα.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της HELLENiQ Renewables, Σωτήρης Καπέλλος, τόνισε: «Με συνεχείς επενδύσεις τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, έχουμε αναπτύξει ένα ισχυρό χαρτοφυλάκιο έργων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και μπαταριών που υπερβαίνει τα 6 GW, εκ των οποίων άνω των 700 MW βρίσκονται ήδη σε λειτουργία. Σήμερα, επενδύουμε στρατηγικά στην Αποθήκευση Ηλεκτρικής Ενέργειας, μια κρίσιμη υποδομή για το ενεργειακό σύστημα του μέλλοντος. Οι μπαταρίες προσφέρουν την ευελιξία που απαιτείται για την ενσωμάτωση περισσότερων ΑΠΕ, περιορίζουν τις απώλειες πράσινης ενέργειας και συμβάλλουν σε ένα πιο αξιόπιστο, ασφαλές και οικονομικά αποδοτικό ενεργειακό σύστημα. Με το πρώτο μας έργο BESS στη Θεσσαλονίκη, κάνουμε ένα σημαντικό βήμα προς ένα πιο αξιόπιστο, βιώσιμο και αποδοτικό ενεργειακό σύστημα, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για καθαρότερη και μακροπρόθεσμα πιο προσιτή ενέργεια προς όφελος των καταναλωτών».

Το έργο αποθήκευσης της HELLENiQ ENERGY θα πραγματοποιεί τουλάχιστον έναν πλήρη κύκλο φόρτισης και αποφόρτισης ημερησίως, αποθηκεύοντας περισσότερες από 200 MWh ηλεκτρικής ενέργειας. Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί στην πλήρη φόρτιση περίπου 3.000 ηλεκτρικών αυτοκινήτων κάθε μέρα, αποτυπώνοντας με απτό τρόπο τη συμβολή του έργου στην καλύτερη αξιοποίηση της καθαρής ενέργειας.

Μεγάλης κλίμακας αποθήκευση πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας

Το έργο αποθήκευσης πράσινης ενέργειας  αναπτύχθηκε σε έκταση περίπου 100 στρεμμάτων στις Βιομηχανικές Εγκαταστάσεις Θεσσαλονίκης, και περιλαμβάνει τρεις σταθμούς αποθήκευσης συνολικής ισχύος 100 MW και συνολικής χωρητικότητας 200 MWh, καθώς και το σύνολο των απαιτούμενων υποδομών διασύνδεσης με το Εθνικό Σύστημα Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας.

Οι εγκατεστημένες μπαταρίες είναι τεχνολογίας Lithium Iron Phosphate (LFP) με σύστημα υγρής ψύξης και πληρούν τα αυστηρότερα διεθνή πρότυπα ασφάλειας και αξιοπιστίας.

Για τη διασύνδεση του έργου κατασκευάστηκε νέος υποσταθμός ανύψωσης τάσης 33/150 kV και υπόγεια γραμμή μεταφοράς υψηλής τάσης μήκους περίπου πέντε χιλιομέτρων έως το Κέντρο Υπερυψηλής Τάσης Θεσσαλονίκης.

Κατά τη διάρκεια της κατασκευής δημιουργήθηκαν περίπου 100 άμεσες θέσεις εργασίας, ενώ το έργο ενίσχυσε σημαντικά την τοπική οικονομία μέσω της συνεργασίας με επιχειρήσεις και προμηθευτές της ευρύτερης περιοχής.

Το νέο πάρκο μπαταριών αποτελεί επίσης σημαντικό βήμα στην υλοποίηση της αναπτυξιακής στρατηγικής της HELLENiQ ENERGY και της δέσμευσης της να επενδύει σε τεχνολογίες και υποδομές που δημιουργούν μακροπρόθεσμη αξία για τη χώρα, το ενεργειακό σύστημα και τους πολίτες.

Το επόμενο διάστημα αναμένεται να ολοκληρωθεί η κατασκευή του 2^ου έργου αποθήκευσης του Ομίλου στην Φλώρινα, ισχύος 50 MW και χωρητικότητας 200 MWh.

Ο Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της HELLENiQ ENERGY, Γιώργος Αλεξόπουλος, δήλωσε σχετικά: «Η αποθήκευση πράσινης ενέργειας αποτελεί κρίσιμη υποδομή, καθώς επιτρέπει την καλύτερη αξιοποίηση της παραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ενισχύει την αξιοπιστία του ηλεκτρικού συστήματος και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μεγαλύτερη ενεργειακή ασφάλεια και πρόσβαση σε βιώσιμη, προσιτή ενέργεια για όλους.

Με την ολοκλήρωση του πρώτου έργου αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, η HELLENiQ ENERGY κάνει ένα ακόμη αποφασιστικό βήμα στην υλοποίηση της στρατηγικής της για την δημιουργία ενός ισχυρού πυλώνα στον ηλεκτρισμό και τις ΑΠΕ, ως ένας καθετοποιημένος Όμιλος με ισχυρή παρουσία σε όλο το φάσμα των ενεργειακών δραστηριοτήτων».

Σήμερα, το χαρτοφυλάκιο έργων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και αποθήκευσης υπό ανάπτυξη της HELLENiQ ENERGY υπερβαίνει τα 6 GW ισχύος, από τα οποία πάνω από 1 GW αφορούν σε έργα αποθήκευσης στην Ελλάδα, την Ρουμανία, την Κύπρο, και τη Βουλγαρία.

Στρατηγικός στόχος της HELLENiQ ENERGY είναι η λειτουργία έργων ΑΠΕ ισχύος 1,5 GW έως το 2028 και άνω των 2 GW έως το 2030, με ισορροπημένη παρουσία σε φωτοβολταϊκά, αιολικά και συστήματα αποθήκευσης στην Ελλάδα και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

HELLENiQ ENERGY BESS_Παρουσίαση

^{Σχετικά με τη HELLENiQ ENERGY
Η HELLENiQ ENERGY είναι ένας από τους κορυφαίους καθετοποιημένους ενεργειακούς ομίλους στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Ιδρύθηκε το 1998, ως ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ, με ιστορία που ξεκινά από το πρώτο διυλιστήριο στην Ελλάδα, το 1958. Σήμερα, αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρεία στη χώρα και μία από τις μεγαλύτερες στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, με βάση τα ετήσια έσοδα. Υλοποιώντας με συνέπεια μια φιλόδοξη στρατηγική μετασχηματισμού, έχει αναδειχθεί σε περιφερειακό ηγέτη στον ενεργειακό τομέα, με παρουσία σε 8 χώρες και συνεχώς διευρυνόμενη διεθνή δραστηριότητα.
Η HELLENiQ ENERGY δραστηριοποιείται στην παραγωγή, προμήθεια και εμπορία όλων των μορφών ενέργειας, εστιάζοντας πλέον ολοένα και περισσότερο σε νέες, πιο καθαρές μορφές, καθώς και σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Το χαρτοφυλάκιό της περιλαμβάνει τη διύλιση, τον εφοδιασμό και εμπορία υγρών καυσίμων και πετροχημικών προϊόντων, την έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων και την εμπορία καυσίμων, ενώ παράλληλα αναπτύσσεται ραγδαία στις ΑΠΕ.
Στρατηγικός πυλώνας της HELLENiQ ENERGY είναι η ανάπτυξη ενός πλήρους καθετοποιημένου «πράσινου» utility. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται η Enerwave, το νέο όνομα της Elpedison, εταιρεία παραγωγής και προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου στην Ελλάδα. Αυτή η νέα επιχειρηματική μονάδα παράγει και προμηθεύει απευθείας την ελληνική αγορά με ηλεκτρική ενέργεια -κυρίως από ανανεώσιμες πηγές -υλοποιώντας τη δέσμευση του Ομίλου για μια δίκαιη, προσιτή και ασφαλή ενεργειακή μετάβαση.
Στο επίκεντρο της στρατηγικής της HELLENiQ ENERGY βρίσκεται η ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού της, με στόχο να αποτελεί εργοδότη επιλογής στις χώρες όπου δραστηριοποιείται. Παράλληλα, η Εταιρική Υπευθυνότητα αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της λειτουργίας της, μέσα από τον οποίο σχεδιάζει και υλοποιεί πολυδιάστατα προγράμματα για τη στήριξη της νέας γενιάς και της κοινωνίας ευρύτερα, επηρεάζοντας θετικά περισσότερους από 3 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο σε διεθνές επίπεδο.
Η HELLENiQ ENERGY έχει την έδρα της στην Αθήνα, είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών (σύμβολο: ELPE) και διαθέτει δευτερεύουσα εισαγωγή στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου (LSE: HPLD) μέσω Παγκόσμιων Αποθετηρίων Τίτλων (GDRs).
www.helleniqenergy.com}