Κεντρικό θέμα της συνεδρίασης του ΣΕΑ αναμένεται να αποτελέσει η διαδικασία που η τουρκική κυβέρνηση χαρακτηρίζει ως πορεία προς μια «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία». Στο πλαίσιο αυτό, θα αξιολογηθούν οι τελευταίες εξελίξεις σχετικά με τον στόχο δημιουργίας μιας «περιοχής χωρίς τρομοκρατία», καθώς και τα επόμενα βήματα της Άγκυρας.

Η διαδικασία αυτή συνδέεται με τις ευρύτερες εξελίξεις στο εσωτερικό της Τουρκίας, αλλά και με την κατάσταση στη βόρεια Συρία και το Ιράκ, όπου η Άγκυρα εξακολουθεί να δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στο ζήτημα των κουρδικών οργανώσεων.

Κύπρος και περιφερειακές εξελίξεις στην ατζέντα του ΣΕΑ

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της Milliyet, οι εξελίξεις στην Κύπρο αναμένεται επίσης να συζητηθούν στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας. Η τουρκική πλευρά αναμένεται να αξιολογήσει την κατάσταση στο Κυπριακό, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα της επίσκεψης του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και των διεθνών προσπαθειών γύρω από το μέλλον των συνομιλιών. Η συζήτηση πραγματοποιείται σε μία περίοδο κατά την οποία η Άγκυρα δίνει ιδιαίτερη έμφαση:

• Στις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο.
• Στη στρατιωτική συνεργασία της Κυπριακής Δημοκρατίας με τρίτες χώρες.
• Στις σχέσεις Λευκωσίας-Ισραήλ.
• Στη διατήρηση της τουρκικής στρατιωτικής κατοχής Κύπρο.

Στην ατζέντα της συνεδρίασης αναμένεται να βρεθούν επίσης:

• οι εξελίξεις στη Συρία,
• η κατάσταση στο Ιράκ,
• οι προσπάθειες για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν,
• η πολιτική του Ισραήλ στην περιοχή,
• ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας,
• οι εξελίξεις στον Νότιο Καύκασο,
• καθώς και οι εξελίξεις στην Αφρική.

Η συνεδρίαση του ΣΕΑ αναμένεται, επομένως, να αποτελέσει μία συνολική αποτίμηση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, σε μία περίοδο κατά την οποία η Άγκυρα επιχειρεί να ενισχύσει τον περιφερειακό της ρόλο.

Πρεμιέρα και Πρόγραμμα Προβολών

Κανάλι της Βουλής: Έναρξη προβολών την Τρίτη 4 Αυγούστου στις 7:00 – 8:00 μ.μ. Προβολές κάθε Τρίτη και Πέμπτη 7:00 – 8:00 μ.μ.
Αλήθεια TV (Χίος): Μετάδοση από το Σάββατο 8 Αυγούστου και Κυριακή 9 Αυγούστου

1ο Επεισόδιο: Μανώλης Κοττάκης

Διάρκεια 60′

Πρώτος καλεσμένος της σειράς είναι ο Μανώλης Κοττάκης, Διευθυντής της εφημερίδας «Η Εστία». Ξεκινώντας από τα πρώτα του δημοσιογραφικά ερεθίσματα και το ελεύθερο ρεπορτάζ, μας ξεναγεί στην πλούσια πορεία του έως το κατώφλι του 21ου αιώνα.

Μέσα από την αφήγησή του σχολιάζονται κομβικοί σταθμοί της περιόδου 1978-1996, όπως η κοινωνική διαστρωμάτωση της δεκαετίας του ’80, η θυελλώδης περίοδος 1989-1993 (Σκάνδαλο Κοσκωτά, κυβερνήσεις συνεργασίας, σχέση τραπεζών και πολιτικής), η υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ το 1992, και το πέρασμα από το ευρωπαϊκό στο παγκόσμιο όραμα το 1996.

Ουσιαστικώς, ο Έλτζιν «τα έκλεψε» και η αγορά από το ΒΜ ομοιάζει με κλεπταποδοχή. Διακεκριμένη, θα λέγαμε σήμερα. Βεβαίως, οι επίτροποι του ΒΜ θα ήθελαν να τα δανείσουν στην Ελλάδα ή να τα ανταλλάξουν με άλλα αρχαία εκθέματα. Ζήτημα δευτερεύον. Πρωτεύον είναι ότι τα ΓτΠ, ως αναπόσπαστο τμήμα του περικλεούς ναού, οφείλουν να επιστρέψουν στην προτέρα θέση, για ν’ αποκατασταθεί η ζημία που υπέστη το μνημείο και το διεθνές δίκαιο από την παρακράτησή τους στο ΒΜ.

Σήμερα όλοι (και οι επισκέπτες του ΒΜ) γνωρίζουν ότι τα εκτιθέμενα ΓτΠ αποτελούν προϊόν κλοπής, έστω μιας άλλης εποχής, αποικιακής, που σήμερα καταδικάζεται παγκοσμίως. Το αίτημα επιστροφής των ΓτΠ κερδίζει οπαδούς όχι μόνον διεθνώς αλλά και μέσα στη Βρετανία. Αν θα επιστραφούν, είναι ζήτημα χρόνου.

Εάν όμως μέχρι την επομένη άνοιξη ληφθεί η απόφαση επαναπατρισμού των ΓτΠ υπό του Μπέρναμ, τότε θα βαρύνει στο προεκλογικό πρόγραμμα της ΝΔ, διότι θα θεωρηθεί η εσχάτη μεν, αλλά μείζων πάσης άλλης επιτυχίας της οκταετίας του κ. Κυρ. Μητσοτάκη. Εκπλήρωση του ονείρου της Μελίνας Μερκούρη, που το ανεκίνησε, δικαίωση του Κωνσταντίνου Καβάφη, που υπεραμύνθη του αρθρογράφου Φρειδερίκου Χάρισον κατά του Τζέημς Νόουλς και της «υπεξαιρέσεως των Ελγινείων Μαρμάρων» (*), και ικανοποίηση της ελληνικής κοινής γνώμης ότι τα δικαιώματα του Ελληνισμού γίνονται επιτέλους σεβαστά.

Οι εκλογές και τα Γλυπτά

Εν τούτοις, εκτιμάται ότι το εκλογικό αποτέλεσμα δεν πρόκειται να επηρεασθεί από την επιστροφή των ΓτΠ. Είναι τόση η απογοήτευση του εκλογικού σώματος από την πολιτική της ΝΔ στο ζήτημα της ακρίβειας, της ανασφάλειας και της στάσεως της κας Δόμνας Μιχαηλίδου απέναντι στην ελληνική οικογένεια, που μετά βίας θα διασωθεί η ΝΔ ως πρώτο κόμμα, αλλά θα χάσει την αυτοδυναμία να σχηματίσει αραγή κυβέρνηση.

Προστίθενται τώρα και οι καταστρεπτικές πυρκαγιές, που φανερώνουν ολιγωρία των αρμοδίων, ώστε μετά βίας, στη δευτέρα εκλογή, θα μπορέσει η ΝΔ να συγκροτήσει συμμαχία με άλλα κόμματα, για να κυβερνήσει υπό άλλη ηγεσία. Πολλά θα εξαρτηθούν από την εκλογική δύναμη του υπό σύστασιν νέου κόμματος του κ. Α. Σαμαρά, καθώς και από το ποσοστό αποτυχίας της ΝΔ στη Βόρειο Ελλάδα.

Πάντως, η «σανίδα σωτηρίας» του Άντι Μπέρναμ, όσον και αν θεωρηθεί επέμβαση στα εσωτερικά της Ελλάδος, δεν πρόκειται να χαρίσει στη ΝΔ την εξουσία. Εχάθη οριστικώς, μοιραίως, από εποχής του δικαίου Αριστείδη, που εξοστρακίσθη, ή αφεύκτως εκ της αλαζονείας του κ. Πρωθυπουργού και των συνεργατών του.

(*) Πρώτος που έθεσε το ζήτημα της αποδόσεως των ΓτΠ ήταν ο λόγιος Φρειδερίκος Χάρισον, εκδότης του αγγλικού περιοδικού «15θήμερος Επιθεώρησις». Ο Καβάφης έγραψε ότι «αι Αθήναι είναι σπουδαιότερον κέντρον αρχαιολογικών σπουδών απ’ ό,τι το Λονδίνον».

Από την αυτοψία και τις ανακρίσεις διαπιστώθηκαν σοβαρές κατασκευαστικές αστοχίες στο δίκτυο μεταφοράς, με αποτέλεσμα η πυρκαγιά να προκληθεί από έντονους σπινθηρισμούς που εκδηλώθηκαν ανάμεσα σε δύο αγωγούς των καλωδίων.

Όπως τονίζουν πηγές με γνώση της υπόθεσης, μόνο τυχαίο δεν θεωρείται το γεγονός ότι στην ίδια ακριβώς γραμμή είχε εκδηλωθεί και δεύτερο περιστατικό πριν από περίπου έναν μήνα (27 Ιουνίου). Τότε, η φωτιά είχε ξεσπάσει μόλις 100 μέτρα μακριά από το «σημείο μηδέν» της πρόσφατης καταστροφής και είχε τεθεί γρήγορα υπό έλεγχο, καθώς στην περιοχή δεν έπνεαν ισχυροί άνεμοι.

Η ενημέρωση από την Πυροσβεστική

«Από τις πρώτες ώρες εκδήλωσης της μεγάλης πυρκαγιάς στη Βοιωτία, η οποία επεκτάθηκε στην Αττική, εξειδικευμένα στελέχη της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ) μετέβησαν στα σημεία έναρξης και ανέλαβαν τη διερεύνηση των αιτίων και των συνθηκών εκδήλωσής της.

Οι ερευνητές της ΔΑΕΕ προχώρησαν σε εκτεταμένες αυτοψίες στο πεδίο, έλαβαν μαρτυρικές καταθέσεις, συνέλεξαν κρίσιμα ευρήματα και αξιοποίησαν βιντεοληπτικό υλικό, στο οποίο καταγράφονται τα πρώτα λεπτά μετά την εκδήλωση της πυρκαγιάς. Παράλληλα, στο σημείο μηδέν, από όπου διαπιστώθηκε ότι ξεκίνησε η φωτιά, πραγματοποιήθηκε εξειδικευμένη αυτοψία με τη συνδρομή δικαστικού πραγματογνώμονα, ηλεκτρολόγου μηχανικού.

Από τη συνδυαστική αξιολόγηση των ευρημάτων προέκυψε ότι στο ιδιωτικό δίκτυο μεταφοράς της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας από ανεμογεννήτριες προς το κεντρικό δίκτυο ηλεκτροδότησης σημειώθηκε ταλάντωση των αγωγών, η οποία προκάλεσε σπινθηρισμούς. Οι σπινθήρες κατέληξαν στο έδαφος, προκαλώντας την έναρξη της πυρκαγιάς, η οποία έλαβε μεγάλες διαστάσεις και επεκτάθηκε από τη Βοιωτία στην Αττική. Η έρευνα επικεντρώθηκε στα πρόσωπα που είχαν την ευθύνη για τη μελέτη, την κατασκευή, την επίβλεψη και την ορθή λειτουργία του συγκεκριμένου ιδιωτικού δικτύου.

Στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας συνελήφθησαν δύο ημεδαποί. Ο ένας, με την ιδιότητα του ηλεκτρολόγου μηχανικού, είχε υπογράψει τη μελέτη και την επίβλεψη του έργου, ενώ ο δεύτερος, ως εργολάβος, είχε αναλάβει την κατασκευή του δικτύου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Σε βάρος τους σχηματίστηκε δικογραφία για εμπρησμό με ενδεχόμενο δόλο, σε βαθμό κακουργήματος. Στη δικογραφία περιλαμβάνεται και ο ιδιοκτήτης της εταιρείας των ανεμογεννητριών, ο οποίος αναζητήθηκε στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας, χωρίς να εντοπιστεί. Οι δύο συλληφθέντες θα οδηγηθούν ενώπιον της αρμόδιας Εισαγγελικής Αρχής.

Μεταξύ άλλων, αντιμετωπίζουν την κατηγορία του εμπρησμού σε δάσος ή δασική έκταση με ενδεχόμενο δόλο, από τον οποίο μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για ανθρώπινη ζωή και ο οποίος επεκτάθηκε σε μεγάλη έκταση, προκαλώντας σοβαρές καταστροφές. Κατηγορούνται επίσης για πρόκληση βλάβης σε εγκαταστάσεις κοινής ωφέλειας και για φθορά ξένης περιουσίας ιδιαίτερα μεγάλης αξίας που εξυπηρετεί κοινωφελείς σκοπούς, όπως πυροσβεστικά οχήματα και περιπολικά.

Η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ) συνεχίζει την έρευνα για τη συγκεκριμένη υπόθεση, εξετάζοντας το σύνολο των τεχνικών, μαρτυρικών και βιντεοληπτικών στοιχείων, με στόχο την πλήρη διακρίβωση των συνθηκών εκδήλωσης και εξάπλωσης της πυρκαγιάς, καθώς και την απόδοση τυχόν περαιτέρω ποινικών ευθυνών».

«Το δημοτικό τραγούδι ήταν το πρώτο μου σχολείο, δηλαδή η δημοτική ποίηση. Αυτήν άκουγα και έμαθα από τους δικούς μου», έχει πει, εξηγώντας πως οι ήχοι της Ηπείρου αποτέλεσαν τη βάση πάνω στην οποία οικοδόμησε όλη την καλλιτεχνική του διαδρομή.

Η δισκογραφική του πορεία ξεκίνησε ήδη από τη δεκαετία του 1960, με πρώτες ηχογραφήσεις σε συνεργασία με σημαντικούς δημιουργούς της εποχής, ενώ στη συνέχεια συμμετείχε σε δεκάδες παραγωγές. Σε νεαρή ηλικία ηχογράφησε τραγούδια των Θεόδωρου Δερβενιώτη και Κώστα Βίρβου, μέχρι τις μεγάλες συνεργασίες του με κορυφαίους συνθέτες. Στην πορεία συνεργάστηκε με τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Γιάννη Μαρκόπουλο, τον Χρήστο Λεοντήο, τον Νίκο Μαμαγκάκη, τον Μάριο Τόκα και άλλους σημαντικούς δημιουργούς, αποδεικνύοντας ότι η παράδοση δεν είναι κάτι στατικό αλλά ένας ζωντανός οργανισμός που μπορεί να συνομιλεί με κάθε εποχή

«Η παράδοση δεν είναι μουσείο», έχει πει πολλές φορές. «Είναι κάτι που πρέπει να μεταδίδεται, να αναπνέει και να βρίσκει νέους τρόπους έκφρασης».

Συμμετείχε στο εμβληματικό έργο του Γιάννη Μαρκόπουλου “Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι” (1977), σε ποίηση του Διονυσίου Σολωμού. Μαζί με τον Νίκο Ξυλούρη και την Ειρήνη Παπά, ο Χαλκιάς έδωσε φωνή σε ένα έργο που θεωρείται κορυφαίο της ελληνικής μουσικής δημιουργίας και σημάδεψε τη μεταπολιτευτική πολιτιστική ζωή.

Το σημαντικότερο έργο του, πέρα από όσες επιτυχίες του σιγοτραγουδήσαμε, είναι ότι ο ίδιος ήταν ένας ζωντανός κρίκος στην μουσική παράδοση της χώρας μας, από τα ηπειρώτικα μοιρολόγια και τα τραγούδια της ξενιτιάς μέχρι τα μεγάλα ποιητικά έργα των Ελλήνων δημιουργών.

Σε ανακοίνωσή του το ΚΚΕ (σ.σ. ήταν υποψήφιος βουλευτής του το 2007) αναφέρει: «Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε τον συναγωνιστή μας Λάκη Χαλκιά. Από πολύ μικρός μυήθηκε στη δημοτική και λαϊκή μουσική, στην οποία βρίσκεται η βαθιά ρίζα του τόπου του, τα Γιάννενα, και της οικογένειάς του, της ιστορικής μουσικής οικογένειας των Χαλκιάδων. Στα χρόνια της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης, η φωνή του Λάκη Χαλκιά ταυτίστηκε με τους μεγάλους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες του λαού μας. Όντας ο ίδιος μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη γνώρισε από πρώτο χέρι τις διώξεις, γεγονός που τον οδήγησε στη φυγή στον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες το 1967. Με την επιστροφή του, το 1971, γνώρισε τον Γιάννη Μαρκόπουλο.

»Υπηρέτησε με πάθος την έρευνα, τη διάσωση και τη διάδοση της ελληνικής μουσικής παράδοσης. Το έργο ζωής του “2.500 Χρόνια Ελληνική Μουσική” αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για την ιστορία του ελληνικού μουσικού πολιτισμού από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή. Η κληρονομιά που παρέλαβε από τον πατέρα του και τη μεγάλη οικογένεια των Χαλκιάδων δεν ήταν μόνο μουσική, ήταν βαθιά κοινωνική και αγωνιστική.  Οι Χαλκιάδες εμψύχωναν τους αντάρτες στα βουνά με τα κλέφτικα και τα ηπειρώτικα τραγούδια τους. Με αυτή την κληρονομιά προικίστηκε ο Λάκης Χαλκιάς. Έτσι, η απόφασή του να στρατευτεί με την τέχνη του στο πλευρό του λαού ήταν μια βαθιά συνειδητή επιλογή, ταιριαστή στην κοινωνική καταγωγή του.

»Η απώλειά του αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό στην ελληνική μουσική, στον Πολιτισμό και στους αγώνες του λαού μας. Ο Λάκης Χαλκιάς αφήνει πίσω του μια παρακαταθήκη που εκτείνεται σε περισσότερες από έξι δεκαετίες προσωπικής δημιουργίας και συνεχίζει μια μουσική διαδρομή της οικογένειας των Χαλκιάδων που μετρά περισσότερο από έναν αιώνα. Αφήνει άξιους συνεχιστές, πρώτα απ’ όλα τον αγαπημένο και ταλαντούχο γιο του Χρήστο Χαλκιά, αλλά και όλους εκείνους τους νέους μουσικούς που δίδαξε, ενέπνευσε και στήριξε στη μακρόχρονη πορεία του. Ετούτος ο λαός, που ύμνησε με τη φωνή και την τέχνη του, τον αποχαιρετά σήμερα με βαθύ σεβασμό και ευγνωμοσύνη».

Ο Μπαγαΐ πρόσθεσε ότι όλοι οι ιρανοί διαπραγματευτές βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο Ιράν, εκτός από τον υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, ο οποίος πραγματοποιεί προσκύνημα στο Ιράκ. Οι μόνες συνομιλίες που διεξάγονται, δήλωσε, είναι συνομιλίες με το Ομάν με θέμα τη διαχείριση των Στενών του Ορμούζ.

Το σουλτανάτο του Ομάν, που τον Ιούνιο είχε προκαλέσει την οργή της Τεχεράνης ανοίγοντας μια εναλλακτική οδό διέλευσης από τα Στενά, δεν έχει κάνει μέχρι στιγμής δηλώσεις. Υψηλόβαθμη ιρανική πηγή είπε επίσης στο Reuters ότι δεν υπάρχουν σχέδια για διεξαγωγή συνομιλιών και πως ο Αραγτσί δεν θα είναι διαθέσιμος τουλάχιστον μέχρι το τέλος της εβδομάδας.

Οι δηλώσεις Τραμπ

Ο Ντόναλντ Τραμπ ανήγγειλε χθες Κυριακή νέες διαπραγματεύσεις με το Ιράν, που κατ’ αυτόν θα αρχίσουν σήμερα Δευτέρα, αφού γνωστοποίησε την προηγουμένη την απόφασή του να αναβληθεί επίθεση που σχεδίαζαν να εξαπολύσουν από κοινού οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, με την προϋπόθεση πως θα κλειστεί «συμφωνία» και μάλιστα «γρήγορα».

«Φυσικά δεν θέλουν να δεχθούν επίθεση. Γνώριζαν το εύρος της, διότι την έβλεπαν να παίρνει μορφή (…) Αυτό που θα κάνουμε τώρα είναι να τους μιλήσουμε, υπό μορφή διαπραγμάτευσης. Αυτή θα αρχίσει αύριο (σ.σ. σήμερα Δευτέρα) το απόγευμα», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος, καθώς επέστρεφε από το Νιου Τζέρζι στην Ουάσιγκτον.

Δεν ξεκαθάρισε πού θα γίνουν διαπραγματεύσεις, πόσο θα διαρκέσουν, ούτε ποιοι θα συμμετάσχουν, ενώ ούτε η Τεχεράνη, ούτε οι χώρες που μεσολαβούν επιβεβαίωσαν τις συνομιλίες. Ο ρεπουμπλικάνος πρόεδρος επέμεινε πως «υπάρχει συμφωνία για το Ορμούζ» και θα υπάρξει επίσης για αυτό που αποκάλεσε «αποπυρηνικοποίηση» του Ιράν. Διεμήνυσε παράλληλα πως ο στρατός του παραμένει έτοιμος να δράσει όποτε διαταχτεί.

Στη διάρκεια του σαββατοκύριακου, ο Τραμπ επανέλαβε ένα μοντέλο που έχει προκύψει στη διάρκεια των πέντε τελευταίων μηνών: ανακοίνωσε σχέδια για «μαζικές επιθέσεις» στο Ιράν, για να τα ακυρώσει την τελευταία στιγμή. «Μήπως θα προτιμούσα να κάνω μια συμφωνία; Δεν επιδιώκω να σκοτώσω ανθρώπους», είπε ο Τραμπ χθες, Κυριακή, επί του προεδρικού αεροπλάνου Air Force One.

Διπλωματία… τρομοκρατίας!

Μια ημέρα νωρίτερα, ο Τραμπ ανακοίνωνε πως αποφάσισε να ακυρώσει νέους αμερικανοϊσραηλινούς βομβαρδισμούς «σε επίπεδο στρατιωτικού τρόμου και ισχύος (…) που ο κόσμος είχε να δει από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο», με την προϋπόθεση «να συναφθεί γρήγορα συμφωνία», ειδικά για το «πλήρες» άνοιγμα του στενού του Ορμούζ.

Ανέφερε χθες πως πήρε την απόφαση να αναβάλει την επίθεση εξαιτίας «αιτήματος» της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Κατάρ και του ίδιου του Ιράν. Θα ήταν «καταστροφική γι’ αυτούς» (σ.σ. τους Ιρανούς), επέμεινε. Κρίσιμο για το παγκόσμιο εμπόριο υδρογονανθράκων, το στενό του Ορμούζ είναι ξανά de facto κλειστό με απόφαση της Τεχεράνης από την επανέναρξη των εχθροπραξιών με τις ΗΠΑ στις αρχές Ιουλίου, γεγονός που σήμανε νέες αναταράξεις για την παγκόσμια οικονομία.

Το λεγόμενο «μνημόνιο κατανόησης του Ισλαμαμπάντ», η καταρχήν συμφωνία που άνοιγε στη θεωρία τον δρόμο για διπλωματική λύση εντός προθεσμίας 60 ημερών – ανανεώσιμης- κι υπογράφτηκε στα μέσα Ιουνίου από την Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη, παρέμεινε νεκρό γράμμα και τα μέρη άρχισαν ξανά να ανταλλάσσουν εκτεταμένα πλήγματα στις αρχές του περασμένου μήνα.

Υποχωρεί το πετρέλαιο

Την αναγγελία του προέδρου Τραμπ ακολούθησε η πτώση των τιμών του πετρελαίου τις πρώτες πρωινές ώρες: αυτή του βαρελιού του Μπρεντ, ποικιλίας αναφοράς διεθνώς, υποχωρούσε κατά σχεδόν 5%, στα 84 δολάρια. Είχε ξεπεράσει τα 100 στα τέλη Ιουλίου. Εν αναμονή διαπραγματεύσεων και λύσης, η κατάσταση στο στενό του Ορμούζ παραμένει τεταμένη. Χθες βράδυ καταγράφτηκε έκρηξη κοντά σε πετρελαιοφόρο δεξαμενόπλοιο στην περιοχή, χωρίς να υπάρξουν θύματα, ανακοίνωσε τις πρώτες πρωινές ώρες η βρετανική υπηρεσία ενημέρωσης για την ασφάλεια της ναυτιλίας UKMTO, που υπάγεται στο υπουργείο Άμυνας.

Την ίδια ώρα ο Τραμπ δυσκολεύεται να βάλει τέλος στον πόλεμο, γεγονός που προκαλεί δυσαρέσκεια στους Αμερικανούς ψηφοφόρους. Σύμφωνα με αμερικανικά ΜΜΕ, η κυβέρνηση του σχεδίαζε νέους μαζικούς βομβαρδισμούς στο Ιράν το Σαββατοκύριακο, εναντίον ιδίως ιρανικών ενεργειακών υποδομών, συμπεριλαμβανομένων διυλιστηρίων και ηλεκτροπαραγωγικών σταθμών· σύμφωνα με το CBS News, θα συμμετείχε και το Ισραήλ, που δεν ενεπλάκη ξανά στον πόλεμο αφότου αναζωπυρώθηκαν οι εχθροπραξίες.

Το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων της Σαουδικής Αραβίας SPA μετέδωσε ότι ο πρίγκιπας διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν παρότρυνε τον Τραμπ σε συνδιάλεξή τους να προτιμήσει στον «διάλογο», ώστε να «μειωθούν οι εντάσεις». Η ένοπλη σύρραξη εξαπλώθηκε τις τελευταίες μέρες σε νέο μέτωπο, στην Ερυθρά θάλασσα, όπου το σιιτικό ένοπλο κίνημα Ανσαραλά – γνωστότερο στη Δύση ως Χούθι – που πρόσκειται στο Ιράν, ανακοίνωσε αρχικά την επιβολή αποκλεισμού στα λιμάνια της Σαουδικής Αραβίας, κατόπιν επιθέσεις εναντίον πετρελαιοφόρων δεξαμενόπλοιων και λιμανιών του σουνιτικού βασιλείου με τις μεγαλύτερες εξαγωγές αργού στον πλανήτη.

Ο Ηλίας Μιχαλάς να υπενθυμίσουμε ότι ασχολείται με την ψηφιακή οικονομία και τον κατηγορούν ότι θέλει να εξαφανίσει τα μετρητά, ενώ ο ίδιος τονίζει ότι τα μετρητά είναι βέβαιο πως θα πάψουν να υπάρχουν και ότι ο κόσμος πρέπει να βρει τρόπο να περισώσει την ατομική του δύναμη σε χρήμα με όποιο τρόπο (ψηφιακό) μπορεί. Αρχικά ο κ. Μιχαλάς ήταν ο κεντρικός επικοινωνιολόγος και υπεύθυνος ψηφιακής στρατηγικής της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία».

«Ε όχι κι έτσι βρε Μαρίες…»

Στο κείμενό του, το οποίο παραθέτει ο Θανάσης Αυγερινός γράφει με τίτλο «Ε όχι κι έτσι βρε Μαρίες…» τα εξής:

«Η ιδρυτική διακήρυξη της “ελπίδας για την δημοκρατία” κατατέθηκε στις 26 Μαΐου.
Ανάμεσα στα πέντε πρώτα ονόματα της πρώτης σελίδας που την υπέγραψαν “τιμής ένεκεν”, εκτός από την Μαρία Καρυστιανού και την Μαρία Γρατσία, ήμουν εγώ και ο Θανάσης Αυγερινός, όντας εκείνη την εποχή πολύ στενοί συνεργάτες των δύο Κυριών. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες όχι γιατί δεν θέλω, αλλά επειδή είναι ατελείωτες…

Ο Θανάσης κι εγώ, έχουμε περάσει ατελείωτες ώρες με αυτήν την “συντροφιά”. Στιγμές που δεν θα ξεχαστούν ποτέ, αφού υπήρξαμε συμμέτοχοι σε κάτι που πιστέψαμε πολύ δυνατά. Παράλληλα με το χτίσιμο της Ελπίδας όμως, χτίζονταν και ανθρώπινες σχέσεις. Τον Θανάση δεν τον ήξερα. Εκεί γνωριστήκαμε.

Εκεί άλλωστε γνώρισα και τον Γιάννη τον Φρονιμάκη, τον Βασίλη τον Κοκοτσάκη, τον Στράτο, τον Νίκο, τον Στέλιο, τον έτερο Θανάση τον στρατηγό, τον υπέροχο μελισσοκόμο Κώστα και πολλούς ακόμα που είχαν μια πραγματική και άδολη αγάπη για αυτό που χτιζόταν μέρα με την ημέρα και ένιωθαν “κομμάτι” του.

Κανείς δεν αμφισβητούσε την αυτονόητη ηγετική θέση της Μαρίας Καρυστιανού. Άλλωστε όλοι για εκείνην πήγαμε. Εκείνη μας ενέπνευσε, εκείνη ήταν το πρόσωπο που υποδείκνυε ο λαός, εκείνη ήταν η γυναίκα σύμβολο -στα μάτια μας- που θα μπορούσε να ενώσει και να ανατρέψει το σάπιο πολιτικό καθεστώς.

Από την πρώτη στιγμή και χωρίς δεύτερη κουβέντα, ήταν φανερό ότι πέρα από την μια Μαρία, στην κορυφή της ηγετικής ομάδας ήταν και η δικηγόρος της στην υπόθεση των Τεμπών, η Μαρία Γρατσία. Δεκτόν αν και όχι “αυτονόητο”… Σε αντίθεση με την ΜΚ που όλοι γνωρίζουμε ότι δεν είχε κάποια ενασχόληση με την πολιτική πριν από το έγκλημα των Τεμπών, η ΜΓ ήταν ενεργά πολιτικοποιημένη, έχοντας συμμετάσχει ως υποψήφια με το ψηφοδέλτιο της “ΝΙΚΗΣ”.

Το πρώτο πρόβλημα που αναζητούσε άμεση λύση, ήταν πως η δεδομένη παρουσία της ΜΓ θα ισορροπούσε ιδεολογικά σε ένα κίνημα που ήταν φανερό ότι απευθυνόταν ΚΥΡΙΩΣ σε έναν πατριωτικό, προοδευτικό χώρο, που είναι και η μεγάλη “ορφανή” εκλογική δεξαμενή. Εκεί έπαιξε τον δικό του κομβικό ρόλο ο Θανάσης Αυγερινός. Η προηγούμενη δημόσια παρουσία του δεν μπορούσε να κρυφτεί. Ο Θανάσης δεν μας συστήθηκε τον Μάιο. Όλοι τον ξέραμε. Ξέραμε τι λέει και σε ποιά πλευρά της πολιτικής ιστορίας έχει αποφασίσει ότι ανήκει.

Πολλοί της ίδιας πλευράς βρήκαν το “άλλοθι” που περίμεναν για να δηλώσουν παρόντες στην πορεία της Ελπίδας. Η ισορροπία που ψάχναμε ήταν ήδη εκεί. Οι προοπτικές καλύτερες από ποτέ. Τα σχέδια έτοιμα, καθημερινές νέες επαφές με σπουδαίους ανθρώπους και ενθουσιασμός. Και ξαφνικά.. ΦΡΕΝΟ.

Αλλόκοτες καθυστερήσεις, ακόμα πιο αλλόκοτες αποφάσεις. Εντελώς ανάποδη στρατηγική από εκείνη που ήταν ΦΑΝΕΡΑ η σωστή. Σκοτεινά πρόσωπα και παρασκηνιακές εντολές. Ένα “κίνημα πολιτών” που η ηγεσία του και μόνο στο άκουσμα της λέξης “καταστατικό” έπαιρνε depon. Ένα “κίνημα πολιτών” που έκανε τα πάντα να διώχνει τους πολίτες.

Ανεξήγητα? Όχι για μένα. Προφανώς ούτε για τον Αυγερινό, ούτε για τον Φρονιμάκη, ούτε για τον Κοκοτσάκη, ούτε για πολλούς ακόμα που κατάλαβαν (άλλος νωρίτερα, άλλος αργότερα) “τι παίζει” και ότι για μια ακόμα φορά το σύστημα έκανε πλάκα μαζί μας… Τα καλύτερα έρχονται.. (αυτό το βανάκι θα χωρέσει πολύ ΕΛΛΑΔΑ μέσα).

Το ιστορικό και η χτεσινή κόντρα

Μετά την παραίτηση και τις δηλώσεις Αυγερινού με αναφορές σε παράλληλο Γραφείο Τύπου που είχε στηθεί εν αγνοία του, η Μαρία Καρυστιανού έκανε δηλώσεις οτι αιφνιδιάστηκε και δεν είχε ιδέα για την παραίτηση μέχρι την ξαφνική, όπως είπε, ανακοίνωση του Αυγερινού. Άφησε να εννοηθεί ότι ο Αυγερινός ήθελε πολιτικές συμπλεύσεις και αυτό δεν την έβρισκε σύμφωνη.

Εν συνεχεία η ίδια ανακοίνωσε τη διαγραφή του δημοσιογράφου: «Οι διχαστικές δηλώσεις και συμπεριφορές του Αθανάσιου Αυγερινού ενάντια στο Κίνημα ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, σε συνδυασμό με σειρά ενεργειών και δημόσιες τοποθετήσεις του, οι οποίες παραβίασαν τη θεμελιώδη αρχή του Κινήματος περί αποκλεισμού συνεργασίας του με κόμματα του πολιτικού συστήματος, υπονομεύουν την ενότητα του Κινήματος, αναδεικνύουν άδηλο σχέδιο διαβολής και ελέγχου του και τον θέτουν εκτός αυτού. Απευθύνομαι με αγάπη σε όλους τους πολίτες και σας ζητώ να περιφρουρείτε την ενότητα για να μεγαλουργήσει η Κοινότητα των Πολιτών», κατέληγε η χθεσινή ανακοίνωση της Μαρίας Καρυστιανού.

Απαντώντας ο Αυγερινός έκανε νέα ανάρτηση γράφοντας «…μωραίνει Κύριος ὃν βούλεται ἀπολέσαι…
ΥΓ. Ας διαβάζουμε τυπωμένα βιβλία στις διακοπές. Μορφώνουν, παρηγορούν, προστατεύουν από τις εγωμανίες…» με φωτογραφία του εξωφύλλου του “Ζητείται Ελπίς”του Αντώνη Σαμαράκη. Σήμερα παραθέτει και την ανάρτηση του Ηλία Μιχαλά που αναφέρεται με τη σειρά του και σε άλλους διαφωνούντες και αποχωρήσαντες.

Την πλάτη για το τωρινό πυροτέχνημα του Ινφαντίνο την έβαλε στο φιλαράκι του ο Πλανητάρχης που το έπαιξε και παντογνώστης του ποδοσφαίρου στην αναίρεση της κόκκινης κάρτας του Αμερικανού Μπαλογκούν (αξίζει να την δείτε).

Στα $20 δισ. η αξία της ΦΙΦΑ

Ευγνώμων για το Βραβείο [Ποδοσφαιρικής] Ειρήνης από τον Παντοκράτορα της μπάλας, συστράτευσε οικογένεια και χρηματοδότες για να αρπάξουν το παγκόσμιο άθλημα μετά την υπεραξία που πήρε με το πέρασμα του απ’ την Αμερική. Ο Τραμπ το είδε και σαν ευκαιρία να ανακατέψει κι άλλο την υφήλιο μετά τις ταρίφες και το Ιράν. Ο Ινφαντίνο είδε το πράσινο φως των δολαρίων και άναψε το φιτίλι.

Στα $20 δισ. εκτίμησαν οι τραπεζίτες την αρχική αξία των διοργανώσεων της ΦΙΦΑ (Παγκόσμια Εθνών και Συλλόγων), με την αμερικανική εκδοχή των τάιμ άουτ (τέως ύδρευσης) και εκτεταμένων ημιχρόνων να γίνονται κανόνας προσθέτοντας πακτωλούς νέων διαφημιστικών εσόδων στο όπιο των λαών. Από το 20% ($4 δισ.) της προπώλησης, ο Ινφαντίνο μοίρασε υποσχετική $40 εκατ. σε κάθε μια από τις 211 ομοσπονδίες-μέλη του, ήτοι τα διπλάσια ($8 δισ.) της αναμενόμενης είσπραξης. Αυτό από μόνο του υποδηλώνει, πως άμεσα θα έβγαινε προς πώληση τουλάχιστον για άλλο τόσο ώστε να ρεφάρει.

Μπορεί οι περισσότερες απ’ τις 55 Ευρωπαϊκές να μην συγκινηθούν από το ποσό, αλλά οι υπόλοιπες, από Αφρική, Ασία και Λατινική Αμερική θα τον ψηφίσουν δαγκωτό για Πρόεδρο το 2027. Είναι πολλά τα λεφτά για να δεχτεί την άχαρη θέση του ΓΓ του ΟΗΕ που του πρότεινε ο συνεταίρος του.

Οι ΗΠΑ παίζουν “μπάλα”

Δύο χρόνια μετά το Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ δημιουργήθηκε η Λίγκα MSL με δέκα ομάδες στα πρότυπα του NFL (Αμερικάνικου Φούτμπολ). Σήμερα υπάρχουν 30 ομάδες με την τελευταία στο Σαν Ντιέγκο να καταβάλλει $500 εκατ. στην Λίγκα για να αδειοδοτηθεί. Πέντε από αυτές υπερβαίνουν σε αξία το $1 δισ., αλλά τα χρήματα δεν φέρνουν απαραίτητα διεθνείς επιτυχίες.

Οι ΗΠΑ πάλι σκόνταψαν στο Μουντιάλ ενώ μόνο το Σιάτλ του MSL κέρδισε το πρωτάθλημα Συλλόγων της Βόρειας & Κεντρικής Αμερικής το 2022. Κανένας, όμως, σύλλογος οποιουδήποτε σπορ στον κόσμο δεν φτάνει τα $10 δισ. αξίας της Ρεάλ Μαδρίτης, με $1,5 δισ. έσοδα και καθαρά κέρδη το 2025-26 και το ιδιότυπο μετοχικό της καθεστώς των 100.000 οπαδών που εκλέγουν τον πρόεδρο τους.

Σαράντα Ευρωπαϊκοί Σύλλογοι έχουν σήμερα Αμερικανούς μετόχους, με πλειοψηφικά πακέτα σε μερικούς από τους κορυφαίους της Αγγλίας. Δείχνει την αναγνώριση και επιχειρηματική προοπτική που είδαν και οι Άραβες επενδυτές που τους ακολουθούν. Το ποδόσφαιρο, το λαϊκό σπορ συναρπάζει σαν παγκόσμιο μιντιακό θέαμα επειδή δεν ξέρεις το αποτέλεσμα πριν το τέλος του αγώνα.

Λείπουν όμως τρία δισ. ακόμα

Ελκύει κάθε ηλικία γιατί καθρεφτίζει την ανθρώπινη ζωή: την ατέρμονη προσπάθεια για την επίτευξη του στόχου, παρά τα πισωγυρίσματα, πριν υποχρεωθεί το κυνηγητό του επόμενου. Παράγει αστέρες που συχνά επισκιάζουν τις ομάδες τους. Αλλά του λείπει το 1/3 της παγκόσμιας αγοράς, τα 3 δισ. πληθυσμού που ζουν στην Κίνα και στην Ινδία. Μια τεράστια αγορά με εξαίρετη δυναμική, αν αναλογιστεί κανείς πως η αξία της Λίγκας του Κρίκετ στην Ινδία ανέρχεται στα $20 δισ., ξεπερνώντας το αμερικανικό NFL.

Με 64 συμμετέχουσες στο επόμενο Μουντιάλ, αν περάσει του Ινφατφίνο, αρκεί να συμμετάσχουν κι αυτές οι δύο χώρες για εκτοξευθεί το ποδόσφαιρο στην στρατόσφαιρα. Το φως για το μοντέλο του Ινφαντίνο το άναψε η ανάμειξη του επενδυτικού Fund CVC που χρηματοδοτεί την Παγκόσμια Ομοσπονδία Βόλεϊ.

Σκοπός η διεύρυνση της αγοράς, ώστε να παίζουν και να βλέπουν περισσότεροι βόλεϊ. Από τα σχολεία και τις παραλίες στις σάλες που ενίοτε θυμίζουν ντίσκο. Για τους φιλάθλους, η έντονη επιχειρηματική παρέμβαση διαστρεβλώνει την αγωνιστική υφή του αθλήματος. Το ποδόσφαιρο δεν είναι βόλεϊ. Είναι χτισμένο σε πιο στέρεες βάσεις. Οι αντιδράσεις υπήρξαν εντονότερες, κυρίως από τους φιλάθλους. Το θέμα παραμερίστηκε αλλά η συζήτηση άνοιξε. Το αν θα συνεχιστεί θα το δείξει η επανεκλογή του Ινφαντίνο τον προσεχή Μάρτιο ή όχι. Υπάρχει πάντα και ο ΟΗΕ…

Είπε πως δεν συμφωνεί «με αυτές τις πρακτικές» και ότι ως δικηγόρος δεν θα το έκανε ποτέ. Σε δημόσιες τοποθετήσεις του, έσπευσε να προειδοποιήσει ότι υπάρχουν επίσης περιουσίες στη “νότια” Κύπρο που χρησιμοποιούνται χωρίς τη συγκατάθεση των πρώην Τούρκων ιδιοκτητών τους. Υπέδειξε δε ότι η διαμάχη για τις ακίνητες περιουσίες δεν αφορά μόνο τη “βόρεια” Κύπρο.

«Το ζήτημα δεν αφορά τους τίτλους ιδιοκτησίας», είπε, προσθέτοντας ότι εάν η χρήση ή η μεταβίβαση της κυριότητας ενός ακινήτου χωρίς τη συγκατάθεση του προηγούμενου ιδιοκτήτη υπόκειται σε αστυνομική έρευνα στον “νότο”, παρόμοιες νομικές διαδικασίες θα μπορούσαν να εφαρμοστούν και στον “βορρά”. Ωστόσο, υπογραμμίζοντας ότι αυτή δεν είναι μια μέθοδος που την υποστηρίζει, προειδοποίησε ότι «δεν είναι αδύνατο» να εμφανιστούν παρόμοιες πρακτικές στη “βόρεια” Κύπρο.

Για ποιον “διπλωμάτη” αντέδρασε ο Έρχιουρμαν

Ο Τουρκοκύπριος “διπλωμάτης”, Yasa Yeşilada, ο οποίος φέρεται να εκτελεί καθήκοντα στην πρεσβεία της Τουρκίας στο Στρασβούργο και στις Βρυξέλλες, το 2011 αγόρασε ακίνητη περιουσία με τίτλο ιδιοκτησίας περιουσίας ίσης αξίας από τουρκοκυπριακή οικογένεια, την οποία το 2023 πούλησε σε Γερμανό πολίτη.

Η περιουσία είναι ελληνοκυπριακή. Ο Yasa Yeşilada ανακόπηκε στο οδόφραγμα από την κυπριακή Αστυνομία κατά τη διέλευσή του από τα κατεχόμενα προς τις ελεύθερες περιοχές και του επιδόθηκε κλήτευση για να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Οι κυπριακές Αρχές τον κάλεσαν να καταθέσει σε ανακριτές της Αστυνομίας, αλλά τούτο δεν έγινε επειδή υπέστη, όπως διαμήνυσε, καρδιακό επεισόδιο.

Ο Τουρκοκύπριος, Yasa Yeşilada, ενδεχομένως να έχει κλητευθεί ως μάρτυρας σε υπόθεση σφετερισμού. Μπορεί, όμως, η υπόθεση να αφορά τον ίδιο. Τα άρθρα 303Α και 281 του Ποινικού Κώδικα που ισχύουν στην Κυπριακή Δημοκρατία περιέχουν διατάξεις που οδηγούν σε ποινική ευθύνη λόγω της χρήσης ακινήτων που ανήκουν σε Ελληνοκύπριους στα κατεχόμενα.

Οι διώξεις σφετεριστών ή συνεργατών τους, θα συνεχιστούν ανεξαρτήτως της πορείας του Κυπριακού, καθώς η παρανομία δεν αναστέλλεται. Είναι δε σαφές πως δεν μπορούν να γίνουν συγκρίσεις με τις τουρκοκυπριακές περιουσίες, στις ελεύθερες περιοχές.