Στο σημείο βρίσκεται και ο υφυπουργός Εσωτερικών (Μακεδονίας- Θράκης) Κώστας Γκιουλέκας και ο δήμαρχος Ωραιοκάστρου Παντελής Τσακίρης.

Το ίδρυμ , στο οποίο φιλοξενούνται 157 άτομα, εκκενώνεται προληπτικά σύμφωνα με το σχέδιο της Πολιτικής Προστασίας, επειδή βρίσκεται κοντά στο μέτωπο της φωτιάς. Η πυρκαγιά κινείται σε περιοχή όπου υπάρχουν εργοστάσια και βιοτεχνίες.

Η Πυροσβεστική δίνει μάχη να την περιορίσει με επίγεια μέσα και δυνάμεις, αλλά και να την απομονώσει σε σημεία που να μην υπάρξει κίνδυνος για κατοικημένες περιοχές.

Ήδη έχουν δοθεί οδηγίες απομάκρυνσης των κατοίκων από τους οικισμούς Ανθούπολης και Φιλοθέης. Οι τρόφιμοι του Ιδρύματος Άγιος Παντελεήμων θα μεταφερθούν προσωρινά στο Δημοτικό Γυμναστήριο «Κονταξοπούλειο».

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Ο ίδιος επέμεινε ότι «οι Ιρανοί εκλιπαρούν για να κλείσουμε συμφωνία». Προς το παρόν διακόπηκαν οι συνομιλίες για μια εβδομάδα, ώστε να ολοκληρωθούν οι τελετές για την κηδεία του αγιατολάχ Χαμενεΐ. Ο Τραμπ πρόσθεσε ότι τον εξέπληξε το γεγονός ότι ορισμένοι Ιρανοί έκλαιγαν στην κηδεία. «Πίστευα ότι ο κόσμος μισούσε τον Χαμενεΐ. Ίσως έκλαιγαν στα ψέματα», σχολίασε.

Το Ιράν χαρακτήρισε την κατάπαυση του πυρός και των διαπραγματεύσεων ως απόδειξη της δύναμής του, ενώ ο Τραμπ την παρουσίασε ως «χάρη» προς μια χώρα που πενθεί για την απώλεια των ηγετών της.

Ο επόμενος γύρος διαπραγματεύσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν αναμένεται να πραγματοποιηθεί στο Πακιστάν στις 11 Ιουλίου, με τις συζητήσεις να επικεντρώνονται στις αμερικανικές κυρώσεις κατά του Ιράν, στα δεσμευμένα ιρανικά περιουσιακά στοιχεία και στο πυρηνικό ζήτημα, σύμφωνα με το Al Arabiya.

Η σύνθεση της ιρανικής αντιπροσωπείας θα οριστικοποιηθεί μετά την ολοκλήρωση των τελετών κηδείας του Αλί Χαμενεΐ. Είναι βέβαιο πως στις τεχνικές συζητήσεις θα συμμετέχουν οικονομολόγοι και τεχνοκράτες, ενώ στα ζητήματα των πυρηνικών αναμένεται να συμμετέχουν οι κορυφαίοι Ιρανοί αξιωματούχοι και κυρίως οι έμπειροι ειδικά στις πυρηνικές διαπραγματεύσεις.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κάποτε αναφανδόν μαφιοποιημένοι, οι παραπάνω τοποτηρητές προσχηματικά εξακολουθούν να εμφανίζονται ως «εκλεγμένοι από το λαό», δηλαδή από μια κοινή γνώμη που αν δεν απέχει από τις εκλογές διότι έχει σιχαθεί τις απατηλές “ψευτοδημοκρατικές” διαδικασίες, χειραγωγείται πολύ εύκολα, καθοδηγείται από τα ΜΜΕ και τις δημοσκοπήσεις και “επιλέγει” βάση των  προειλημμένων αποφάσεων των ελίτ.

Υπάρχει λοιπόν ένα παγκοσμιοποιημένο υποκατάστατο του πρώην εθνικού κράτους, με δικαστές καθοδηγούμενους από την εκάστοτε πολιτική εξουσία και οπωσδήποτε αρκετά “προοδευτικούς”, ώστε να καταπατούν ανερυθρίαστα ακόμα και τα στοιχειώδη δικαιώματα στην προστασία και στη δικαιοσύνη των πολιτών της κοινωνίας από την οποία προέρχονται. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τα σώματα ασφαλείας που, σε μια μαφιοποιημένη κοινωνία της αρπαχτής, μαφιοποιούνται τα ίδια με μεγάλη ταχύτητα.

Το ιδεολογικό πλαίσιο της παγκόσμιας συμπεριληπτικής κοινωνίας – ξενοδοχείο, χωρίς πολιτικά σύνορα (ονομάζεται επίσης με “ανοιχτά σύνορα”) και πάμπολλες ανθρωπιστικές ΜΚΟ να προασπίζονται μετά μανίας και με το αζημίωτο, τόσο τον ανοιχτό χαρακτήρα των συνόρων, όσο και τα νομικά “ανθρώπινα δικαιώματα” όλων εκείνων που στην πολιτικά ορθή διάλεκτο ονομάζονται «πρόσφυγες», (ενώ πρόκειται για επιδοτούμενους από διάφορες “open society” λαθρομετανάστες), έχουν συγκροτήσει τις ηθικο-πολιτικές νοοτροπίες του πλήθους των κατά φαντασίαν “πολιτών του κόσμου”. Στο μυαλό όλων των ημιμαθών δυτικών ιδιωτών έχει εδραιωθεί  το σύγχρονο πολιτικό τοπίο: Τα γκέτο των σύγχρονων δυτικών και δυτικοευρωπαϊκών μητροπόλεων έχουν γίνει ένα δείγμα νομοτελειακής “φυσικής” εξέλιξης.

Οι τέσσερεις ομάδες της πολιτικής αντεπανάστασης

Σε αυτό το φρικαλέο περιβάλλον της πολιτικής αντεπανάστασης που μοιάζει να έχει ήδη ολοκληρωθεί, τέσσερις διακριτές κοινωνιοπολιτικές και ιδεολογικά συγκροτημένες ομάδες μοιάζουν να απαρτίζουν το πεδίο όπου συγκρούονται διακριτά κοινωνικά και πολιτικά συμφέροντα:

• Οι διεθνοποιημένες και παγκοσμιοποιημένες ελίτ – δηλαδή η πραγματικά άρχουσα τάξη, της οποίας προφανώς η ιδεολογία, όπως πάντα, αντανακλάται στις ιδεολογίες όλης της υπόλοιπης δυτικής κοινωνίας.
• Μια μικρομεσοαστική μάζα ιδεολογικά ελιτοποιημένων πληβείων, που μιμούνται όσο μπορούν καλύτερα τις ελίτ και θέλουν “να τους μοιάσουν”, με την ελπίδα ότι θα διακριθούν κι αυτές, αν όχι στο πεδίο της οικονομικής ισχύος, τουλάχιστον στο πεδίο των “προοδευτικών” ιδεολογιών και χρηστοηθειών που έχουν υιοθετήσει άκριτα, (μαζί με το δικαιωματισμό, τις ανεκτικότητες, τις απεριόριστες επιτρεπτικότητες κλπ. και τα ιδεολογήματα της συμπερίληψης) από τις κυρίαρχες ελίτ.

Aκριβώς όπως παλαιότερα, οι μάζες του Τρίτου Ράιχ, αλλά και γενικότερα οι μικροαστικές μάζες της Ευρώπης, υιοθέτησαν λίγο πριν τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο όλα τα εθνικοσοσιαλιστικά ιδεολογήματα των τότε ιμπεριαλιστικών εθνικών τάξεων του δυτικού κόσμου – και κατά συνέπεια έγιναν «καλοί και φιλότιμοι» ναζί στο όνομα της φιλοπατρίας και της εθνικά σοσιαλίζουσας προοδευτικότητας, όπως τότε οριζόταν. 

• Ο παραδοσιακός λαός, μονίμως απαξιωμένος σαν «χοντρός και αμόρφωτος», στιγματισμένος από τα νεοταξίτικα ιδεολογήματα, είτε ως «αντιδραστικός», είτε ως «φασιστικός όχλος», βρίσκεται υπόλογος κάθε φορά που προσπαθεί να αντισταθεί στην επικείμενη ιδεολογικοπολιτισμική και πολιτική του διάλυση από τις δυνάμεις του κυρίαρχου παγκοσμιοποιημένου καθεστώτος.

Πρόκειται με άλλα λόγια για τους πάλαι ποτέ “κυρίαρχους εθνικούς λαούς” που, αν και ιδεολογικά απαξιωμένοι από τα θεσμικά φερέφωνα του καθεστώτος (ΜΜΕ, Δικαιοσύνη, Εκπαίδευση κλπ.) συνεχίζουν να υπενθυμίζουν, όπως και όταν μπορούν κάτω από τη διάτρητη ομπρέλα του πατριωτισμού, την όποια ιστορία τους καθώς και τα ιερά και τα όσια που χαρακτηρίζουν την πολιτισμική και πολιτική τους συνεκτικότητα.

• Οι μετανάστες που, με τις αδιάκοπες, οργανωμένες ροές τους, εποικίζουν το δυτικό κόσμο χρησιμοποιώντας υπέρ τους όλα τα ιδεολογήματα των δυτικών ελίτ, εργαλειοποιούμενοι από αυτές και πρώτα από όλα την πολιτική θρησκεία του δικαιωματισμού, που ανατρέπει ριζικά και ριζοσπαστικά κάθε υπόμνηση και κάθε ανάμνηση των συλλογικών υποκειμένων των εθνών και των κοινωνικών τάξεων του νεότερου ιστορικού παρελθόντος των κοινωνιών που υποτίθεται τους φιλοξενούν.

“Πόλεμος Πολιτισμών”

Ορισμένες ομάδες από αυτούς, με την έντονα συνεκτική ισλαμική τους κουλτούρα, επιδίδονται συχνά σε ένα έκδηλο “πόλεμο πολιτισμών” μέσω ενεργειών που ταξινομούνται ως απλώς παραβατικές ή εγκληματικές, ενώ στην ουσία αποτελούν άρρητες πολεμικού τύπου ενέργειες εναντίον των αξιών, των ηθών και των εθίμων της κοινωνίας που υποτίθεται τους φιλοξενεί. Έχουν την αμέριστη συμπαράσταση της θεσμικής δικαιοσύνης, που με την ανεκτικότητά της αντιμετωπίζει με άκρατη επιείκεια τα περιστατικά βίας κατά των αυτόχθονων πληθυσμών.

Οι αδιανόητες ως σήμερα πράξεις βίας στρέφονται κατά κύριο λόγο ενάντια στον λαϊκό, αυτόχθονα γυναικείο πληθυσμό. Ας θυμηθούμε τα 250.000 (με τους πιο συντηρητικούς υπολογισμούς) κορίτσια λαϊκής καταγωγής της Μεγάλης Βρετανίας που βιάστηκαν από συμμορίες αλλοδαπών. Ας θυμηθούμε παράλληλα και την ογδοντάχρονη Βελγίδα που κακοποιήθηκε σεξουαλικά σε δημόσιο χώρο από δεκατετράχρονο Αφρικανό, ο οποίος αφέθηκε ελεύθερος από τον αρμόδιο Βέλγο δικαστή ανηλίκων «για να μην καταστραφεί η ζωή του στις φυλακές»…

Συνεπώς, αυτό που φαίνεται να συμβαίνει, είναι ένας συνασπισμός δυνάμεων, όπου οι τρεις κατηγορίες (ελίτ – ελιτοποιημένοι πληβείοι – μετανάστες) στρέφονται εναντίον των τμημάτων του παραδοσιακού λαού, που σε πείσμα των περιστάσεων εξακολουθεί να υπάρχει και να διεκδικεί τα δίκαιά του. Οι ελίτ και οι συνοδοιπόροι τους αυτόν ακριβώς τον λαό επιθυμούν να διαλύσουν ιστορικά, πολιτισμικά και πολιτικά, διότι η διάλυση αυτή θα επιτρέψει την εγκαθίδρυση ενός παγκόσμιου, τεχνοφεουδαρχικού, “μετανθρώπινου” ολοκληρωτικού καθεστώτος, απέναντι στο οποίο δεν θα υπάρχουν συλλογικές αντιστάσεις. 

“Citizen Vigilante”

Το “Citizen Vigilante” δεν είναι λοιπόν άλλο ένα έργο με κάποιον εκδικητή τύπου Τσαρλς Μπρόνσον ή Επιθεωρητή Κάλαχαν ή Taxi Driver κλπ, που το χολυγουντιανό καθεστώς αρέσκεται κατά καιρούς να πλασάρει στο φιλοθεάμον, πολιτικά κενό του, κοινό. Είναι η προκλητική ιδέα, (κυρίως για τους ιδεολογικά ελιτοποιημένους, “προοδευτικούς και μεταμοντερνίζοντες” δυτικούς πληβείους), της έμπρακτης, «χωρίς πολλά λόγια», πολιτικής αντίστασης των λαών.

Έστω μέσω ενός καινούργιου Ζορό – Εκδικητή. Έστω μέσω ενός κάπως φθηνού και σχετικά χοντροκομμένου ή ακαλαίσθητου κινηματογραφικού έργου. Σκοπός του σκηνοθέτη είναι να αφήσει να πλανάται η υποψία ενός συστήματος διπλής εξουσίας μέσω αυτοδικίας. Μιας αξίωσης λαϊκής πολιτικής ισχύος και αντίθεσης των δυτικών κοινωνιών με τα αντεθνικά κράτη που δυναστεύουν τους εθνικούς λαούς. Κι αυτό ακριβώς είναι που ενοχλεί μέχρι λύσσας τους ημιμαθείς παπαγάλους του «προοδευτικού συρμού». 

Ωστόσο, δεν είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που κάτι τέτοιο συμβαίνει. Στο διήγημα οι “Έμποροι των Εθνών” του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, το οποίο διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια της φραγκοκρατίας και του πολιτικού χάους που προκύπτει στις ελληνόφωνες επαρχίες του Βυζαντινού κράτους από αυτήν την κατάσταση, μια αριστοκράτισσα κυρία της Νάξου παραπονιέται στον ευπατρίδη και ευγενή σύζυγό της, ο οποίος τραυματίζεται καταδιώκοντας τους πειρατές της περιοχής, ότι κακώς ανακατεύεται, αφού είναι θέμα της εξουσίας η καταπολέμηση της πειρατείας.

Απαιτεί λοιπόν από αυτόν να απέχει παρόμοιων καταδιώξεων. Αυτός δε απαντά: «Αλλά δεν έχομεν εξουσία, φιλτάτη μου. Εις τον καιρόν αυτόν δεν δυνάμεθα να είπωμεν οριστικώς αν ανήκωμεν εις το κράτος των Ρωμαίων, εις την αυθεντίαν των Φράγκων ή εις την πολιτείαν των Βενετών.» «Εις τίνα ανήκομεν, λοιπόν;» απορεί η σύζυγος του ευγενούς- για να πάρει αμέσως την απάντηση: «Εις ουδένα. Και χρεωστούμεν να υπερασπίσωμεν μόνοι την τιμήν, την ζωήν  και την περιουσία μας». 

Με άλλα λόγια, «αφού δεν υπάρχει κράτος, μαντάμ», δεν αρκεί απλώς να το υποκαταστήσουμε. Κράτος πρέπει να γίνουμε εμείς. 

Ο γιατρός μολύνθηκε ενώ προσέφερε ανθρωπιστικό έργο στο Κονγκό. Επέστρεψε στη Γαλλία στις 23 Ιουνίου υποστηρίζοντας ότι δεν ήξερε πως είχε προσβληθεί, καθώς -όπως είπε- όταν επιβιβάσθηκε στο αεροπλάνο για τον επαναπατρισμό του, είχε απλώς πονοκεφάλους. Ομως στη διάρκεια της πτήσης η κατάστασή του επιδεινώθηκε, οπότε απομονώθηκε αμέσως και νοσηλεύθηκε εν συνεχεία σε καραντίνα σε γαλλικό νοσοκομείο. Σήμερα πήρε εξιτήριο επειδή είναι ασυμπτωματικός και τα δύο μοριακά τεστ που έκανε βγήκαν αρνητικά.

Ο πρώτος σκόρερ και ήρωας της Εθνικής των ΗΠΑ μέχρι τώρα, Μπουτογκάν γεννήθηκε στην Νέα Υόρκη από Νιγηριανή μητέρα που δεν της επετράπη η επιβίβαση στο αεροπλάνο της επιστροφής στο Ναϊρόμπι, λόγω της προχωρημένης εγκυμοσύνης της. Ο Μπουτογκάν είναι πολιτογραφημένος Βρετανός, αφού οι γονείς του αργότερα μετανάστευσαν στο Λονδίνο. Αν πέρναγε του Τραμπ, τώρα θα έπαιζε για την Αγγλία ή την Νιγηρία. Αλλά, αν σηκώσουν την κούπα οι Αμερικανοί βλέπω το δικό του πρόσωπο να στολίζει το επετειακό χαρτονόμισμα των $250 και όχι αυτό του Τραμπ, που τόσο πολύ το διεκδικεί!

Ο ηγέτης της ΦΙΦΑ, Ινφαντίνο ψάρωσε τον ομοϊδεάτη Πλανητάρχη του με το Βραβείο Ειρήνης που εφηύρε εν μέσω πολέμου, και πήρε λευκή επιταγή να πλουτίσει την Ομοσπονδία του και τον εαυτό του. Και οι δύο θέλουν υπό τον έλεγχο τους τις στρογγυλές επιφάνειες που ορίζουν τον κόσμο, ο ένας την μπάλα και ο άλλος τον πλανήτη. Πράσινο το δολάριο, πράσινο και το γήπεδο του ποδοσφαιρικού επιχειρείν.

Από τώρα μοιάζει πως το ταμείο θα ξεχειλίσει, καθώς η υφήλιος ευφραίνεται με το θέαμα που έστησαν από κοινού. Έσπασαν τα ρεκόρ τηλεθέασης στις ΗΠΑ, οι μισοί συντονισμένοι στο Αγγλόφωνο Fox και οι υπόλοιποι στο Ισπανόφωνο Telemundo (ιδιοκτησίας NBC), για να ξέρουμε και τι γλώσσα μιλάμε. Βοηθάει το ότι οι τρεις συνδιοργανώτριες χώρες παραμένουν στο παιγνίδι.

Μουντιάλ-ΗΠΑ: Και έμειναν 16

7 απ’ την Ευρώπη, 7 απ’ τις Αμερικές και 2 απ’ την [Αραβική] Αφρική. Εκτός η Ασία, η Μέση ανατολή και η μαύρη Αφρική. Οι αξιοθαύμαστοι 40χρονοι, Μέσι και Ρονάλντο, που έσπρωξαν τις ομάδες τους στους 16, είδαν να προστίθεται στον αστερισμό τους ο συνομήλικος τους Βοζίνια, ο τερματοφύλακας του Πράσινου Ακρωτηρίου, που πήγε την Αργεντινή στην παράταση, έχοντας νωρίτερα περιορίσει τους Ισπανούς σε ισοπαλία. Ισπανός ο αντιήρωας Ογιαρσάμπαλ, πρώτος σκόρερ της ποιοτικότερης ομάδας του Μουντιάλ, παίζει στην άσημη Σαραγόσα από παιδί. Δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τον Κέϊν, που σέρνει μόνος του την βαριεστημένη Αγγλία του καλύτερου πρωταθλήματος στον κόσμο.

Δεν είναι μόνο το Πράσινο Ακρωτήρι και το Κουρασάου που, ελλείψει δικών τους πρωταθλημάτων έφτιαξαν εθνικές ομάδες από παίκτες καταγωγής τους που ζουν και διακρίνονται σε χώρες της Ευρώπης. Είναι, μεταξύ άλλων, η Νορβηγία και το Βέλγιο με ένα μόνο παίκτη απ’ το εθνικό τους πρωτάθλημα, που απέκλεισε την καλύτερη, αλλά αλαζονική Σενεγάλη, φετινή πρωταθλήτρια Αφρικής που και οι 26 της αποστολής τους παίζουν στην Ευρώπη, με τους 10 να έχουν γεννηθεί στην Γαλλία. Σίγουρα δεν θα ευρίσκαν χώρο στην Γαλλία των Μμπαπέ, Μπαρκολά και Ντεμπελέ που έβαλε πλώρη για να πάρει αυτό που έχασε στο Κατάρ το 2022, αν περάσει νωρίτερα την Ισπανία.

Οι Εθνικές των αστέρων και των διαφορετικών αγωνιστικών προελεύσεων ακουμπούν στους προπονητές τους που δυσκολεύονται να τους συμμαζέψουν και να τους κατευθύνουν. Το ποδόσφαιρο που παίζεται είναι πλέον ομοιογενές, αφού οι καλύτεροι παίζουν στα καλύτερα πρωταθλήματα. Ήδη 8 προπονητές απολυθήκαν, πληρώνοντας την νύφη για τον αποκλεισμό.

Τον αποκλεισμό της Ουρουγουάης την πλήρωσαν και οι παίκτες, όταν η Ομοσπονδία ακύρωσε το τσάρτερ της επιστροφής και τους αφήνοντας τους να βρουν τον δρόμο με δικά τους έξοδα. Το ρεκόρ αστοχίας της Τουρκίας των 62 τελικών προσπαθειών χωρίς γκολ, δεν ξέρω ποιος θα το πληρώσει. Κι όσο το σόου συνεχίζεται, αναρωτιέμαι αν το ποδόσφαιρο θα κερδίσει τους Αμερικάνους, ή οι Αμερικάνοι θα κερδίσουν το ποδόσφαιρο.

Όπως αναφέρει, η απόσπαση έγινε μέσω των προβλεπόμενων διαδικασιών, με Κοινή Υπουργική Απόφαση που δημοσιεύθηκε κανονικά στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ, και με απολαβές που προβλέπονται αποκλειστικά για αποσπασμένους υπαλλήλους.

Παράλληλα, κάνει εκτενή αναφορά στο βιογραφικό της Θεοδώρας Αϊβάζογλου, τονίζοντας τις σπουδές της στο Οικονομικό του ΕΚΠΑ και στο LSE, την πολυετή εμπειρία της στη δημόσια διοίκηση, αλλά και τη συμμετοχή της σε κρίσιμους τομείς της φορολογικής διοίκησης και ευρωπαϊκών ομάδων εργασίας.

Υπογραμμίζει επίσης ότι η ίδια είχε επιλεγεί και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως εθνική εμπειρογνώμονας, ωστόσο προτίμησε να ανταποκριθεί στην πρόσκληση της ΜΕΑ, συμβάλλοντας στην ελληνική πλευρά ενόψει των δύσκολων τεχνικών διαπραγματεύσεων. Ερωτήματα προκαλεί όμως το αν τυχαία επιλέχθηκε η σύζυγος του βουλευτή από εκατοντάδες ενδιαφερομένους, όπως και το γεγονός ότι πήρε επίδομα αποσπάσεως (113.400 ευρώ το χρόνο επιπλέον μισθού) προτού αναρτηθεί η προκήρυξη. Ο ευρωβουλευτής λέει ότι είχε εγκριθεί το επίδομα αλλοδαπής επειδή η σύζυγός του είχε ήδη αποσπασθεί ως εθνική εμπειρογνώμονας και ότι μετά προτίμησε το ΜΕΑ. Αλλά και πάλι η σύμπτωση να επιλεγεί ως εθνική εμπειρογνώμονας σύζυγος βουλευτή, προκαλεί απορίες. Επίσης τίθενται ερωτηματικά για το λόγο που η απόσπαση δεν αναρτήθηκε στην ΔΙΑΥΓΕΙΑ.

Ολόκληρη η ανάρτηση του Νικόλα Φαραντούρη

«Η Θεοδώρα Αϊβάζογλου είναι καταξιωμένη οικονομολόγος, απόφοιτος Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών και του LSE με υψηλή εξειδίκευση και πολυετή εμπειρία στη δημόσια διοίκηση. Η απόσπασή της έγινε νόμιμα, κατόπιν επίσημης πρόσκλησης της ίδιας της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας (ΜΕΑ), με αριθμό πρωτοκόλλου 8002/22.12.2025, για την κάλυψη επειγουσών αναγκών στελέχωσης της Μονάδας Οικονομικής Πολιτικής και με τις απολαβές και μόνο που προβλέπονται για τους αποσπασμένους υπαλλήλους.

»Η πρόσκληση εκδόθηκε λόγω του αυξημένου και κρίσιμου φόρτου εργασίας που αντιμετωπίζει η ΜΕΑ το 2026, εν μέσω κρίσιμων διαπραγματεύσεων για το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2028-2034 και της ελληνικής συμμετοχής σε θέματα ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, οικονομικής διακυβέρνησης και δημοσιονομικής πολιτικής. Η ίδια η ΜΕΑ ζήτησε την άμεση ενίσχυση της Μονάδας Οικονομικών με εξειδικευμένο προσωπικό, και η Θεοδώρα Αϊβάζογλου, μαζί με ένα ακόμη εξειδικευμένο στέλεχος του Υπουργείου Οικονομικών, επιλέχθηκε βάσει των απολύτως αναγκαίων τυπικών και ουσιαστικών προσόντων της, μέσω των προβλεπόμενων διαδικασιών των συναρμόδιων Υπουργείων. Εκδόθηκε Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) που δημοσιεύθηκε. Δημοσιεύθηκε επίσης κανονικά στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ, σε αντίθεση με όσα αναληθώς γράφονται.

»Η Θεοδώρα Αϊβάζογλου είναι απόφοιτος του Οικονομικού Τμήματος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος Μεταπτυχιακού τίτλου στην επιστήμη των αποφάσεων και την επιχειρησιακή έρευνα από το κορυφαίο πανεπιστήμιο οικονομικών επιστημών, London School of Economics. Μετά την αποφοίτησή της εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα στο Λονδίνο και την Αθήνα και ανέλαβε το Παρατηρητήριο Ανταγωνιστικότητας του ΣΕΒ. Κατόπιν επιτυχίας σε διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, διορίστηκε το 2004 στο Υπουργείο Οικονομικών και σήμερα διαθέτει 22 χρόνια επαγγελματικής εμπειρίας στα Υπουργεία Οικονομίας και Οικονομικών και στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων.

»Έχει υπηρετήσει σε καίριες επιτελικές θέσεις, όπως στη Διεύθυνση Ελέγχων, στη Διεύθυνση Επιχειρησιακού Σχεδιασμού και στη Διεύθυνση Εισπράξεων. Έχει συμμετάσχει ως εκπρόσωπος της ελληνικής φορολογικής διοίκησης σε ευρωπαϊκές ομάδες εργασίας και έργα του προγράμματος Fiscalis, με αντικείμενο τη διαχείριση φορολογικών κινδύνων, τη φορολογική συμμόρφωση στην ψηφιακή εποχή, την ανάλυση κινδύνου, τη στοχοθέτηση ελέγχων και τη διαχείριση ληξιπρόθεσμων οφειλών. Έχει επίσης διατελέσει στέλεχος της Επιτροπής Εξώδικης Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών. Τον Νοέμβρη 2025 επελέγη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως Εθνική Εμπειρογνώμων, προτίμησε ωστόσο να ανταποκριθεί στην πρόσκληση της ΜΕΑ για να συνδράμει την Ελλάδα εν όψει των δύσκολων τεχνικών διαπραγματεύσεων. Μιλάει 3 γλώσσες.

»Είμαι περήφανος που η σύζυγός μου αγωνίζεται, παράλληλα με μια τόσο απαιτητική επαγγελματική δραστηριότητα, να είναι ταυτόχρονα η εκπληκτική μητέρα των τριών παιδιών μας και μια σπάνια σύντροφος. Σε μια εποχή που οι γυναίκες καλούνται να αποδείξουν καθημερινά ότι μπορούν να τα καταφέρουν όλα, η Δώρα αποτελεί πρότυπο. Αυτό δεν είναι αυτονόητο. Είναι αποτέλεσμα δύναμης, οργάνωσης και αποφασιστικότητας.

»Είναι θλιβερό και αποκαλυπτικό, γυναίκες σαν τη Δώρα να γίνονται στόχος ανδρών με πλαστά πτυχία ή ανύπαρκτα προσόντα, που για χρόνια πληρώνονταν από το κράτος επειδή, κατά δήλωσή τους, ήταν «όμορφοι», και που κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια. Δεν ήμασταν, δεν είμαστε και δεν πρόκειται να γίνουμε όλοι ίδιοι.»

Στο σημείο βρίσκονται και επιχειρούν 45 πυροσβέστες με 2 ομάδες πεζοπόρων τμημάτων και 12 οχήματα, καθώς και Εθελοντές ενώ από αέρος επιχειρούν περιοδικά 5 αεροσκάφη και 3 ελικόπτερα. Συνδρομή παρέχεται και από υδροφόρες και μηχανήματα έργου της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Υπενθυμίζεται ότι η πυρκαγιά εκδηλώθηκε σήμερα περίπου στις 17:30 και στις 17:54 εκδόθηκε μήνυμα από το 112.για την ενημέρωση των κατοίκων της περιοχής.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του συμβάντος το ΕΣΚΕΔΙΚ λαμβάνει συνεχή εικόνα από το drone μέσω οπτικής και θερμικής κάμερας.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Ο Κυρανάκης θεώρησε καλή ιδέα να τονίσει ότι: «Ο βασικός μας πολιτικός αντίπαλος (ΕΛΑΣ) επέλεξε ένα όνομα του εμφυλίου και διχάζει ξανά τους Έλληνες». Και το τερμάτισε αναφέροντας ότι: «Εγώ μια ΕΛΑΣ αναγνωρίζω, την Ελληνική Αστυνομία στην οποία έχω απόλυτη εμπιστοσύνη και σε λίγες ώρες θα πρέπει να έχει πιάσει τους ενόχους της δολοφονίας». Και ο ευρω-εκπαιδευμένος υπουργός τους Μαργαρίτης Σχοινάς, έλαβε αμέσως μέρος στην πρώτη εκδήλωση διαμαρτυρίας στη Θεσσαλονίκη. Όλα για την εξουσία.

Η διαστροφή της Ιστορίας και ο εμφύλιος 

Κάποιοι στη Δεξιά διαστρέφουν συνεχώς την πραγματικότητα καθώς ο Ε.Λ.Α.Σ (Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός) ήταν πράγματι η βασική οργάνωση αντίστασης και διαλύθηκε ολοκληρώνοντας την αποστολή του, μετά την απελευθέρωση της χώρας από τους ναζί κατακτητές. Και μετά, δωσίλογοι και μαυραγορίτες έγιναν μέρος της νέας εξουσίας. Άλλωστε, όταν επί Ανδρέα Παπανδρέου αναγνωρίστηκε από το Ελληνικό κράτος η Εθνική Αντίσταση, η ΝΔ καταψήφισε την πρόταση.

Να θυμίσουμε και τη δήλωση ενός ακόμα αποφοίτου (Μαρινάκης) της “ομάδας αληθείας” που διάλεξε ο Μητσοτάκης για κυβερνητικό εκπρόσωπο ότι: «Άμα είμασταν στον εμφύλιο ο Τσίπρας από μένα θα πήγαινε» που δεν καταδικάστηκε ποτέ! Και ας μην ξεχνάμε ότι τρεις ακροδεξιοί, χουντικά κατάλοιπα, που δηλώνουν ότι θέλουν να εξαφανίσουν την Αριστερά, υπουργοποιήθηκαν από τη σημερινή κυβέρνηση σε πρωταγωνιστικούς ρόλους.  

Το ανάλογο της Marfin

Ας τα αφήσουμε όμως αυτά. Για να μάθουμε τα πραγματικά στοιχεία της υπόθεσης αυτής, πρέπει πρώτα να συλληφθούν οι δράστες. Ποιοι είναι; Εκτελούσαν εντολές; Ποιανού; Δυστυχώς, ούτε σε μια ανάλογη υπόθεση με την πυρπόληση ενός τραπεζικού υποκαταστήματος της Marfin στην Αθήνα στις 5 Μαΐου του 2010 κατά τη διάρκεια διαδήλωσης κατά των οικονομικών μέτρων, ομάδα αγνώστων ατόμων, τα οποία θεωρήθηκαν αναρχικοί, έριξαν βόμβες μολότωφ.

Οι περισσότεροι εργαζόμενοι κατόρθωσαν να διαφύγουν, πέντε άτομα διέσωσε η πυροσβεστική και τρία άτομα πέθαναν από ασφυξία λόγω των τοξικών αναθυμιάσεων και του πυκνού καπνού. Η ταυτότητα των αυτουργών της επίθεσης δεν έχει επιβεβαιωθεί (!) μέχρι σήμερα.

Πάντως, υπάρχουν ύποπτες ομάδες που δουλεύουν για τα συμφέροντα της Αστυνομίας, όταν θέλει να διαλύσει μια πολιτική συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Το έχουμε ζήσει και το έχουμε δει όλοι εδώ στην Αθήνα. 

Ο “επικίνδυνος” Καραϊβάζ

Να θυμίσουμε επίσης ότι δεν μάθαμε ποτέ, ποιοι δολοφόνησαν τον δημοσιογράφο Γιώργο Καραϊβάζ, λίγες μέρες μετά από μια επικίνδυνη ανάρτησή του όταν έγραψε: «Η ζωή είναι ένας απροσδιόριστης μορφής και τροχιάς κύκλος. Μέσω δύο ατόμων (από τον ποινικό χώρο) γνώρισα πολύ καλά την παιδιάστικα αφελή μέχρι τότε προσέγγισή μου, στο πως λειτουργεί το σύστημα.

»Μεγαλοεπιχειρηματίες, πολιτικοί, δημοσιογραφικά μεγαλοστελέχη, εκκλησία, αστυνομία (!) δικαιοσύνη, κακοποιοί, περιπεπλεγμένοι σε ένα κύκλο δυναστείας και καταδυνάστευσης των αφελών ρομαντικών οδοιπόρων που εν πολλοίς συγκροτούν το μεγάλο κοινωνικό στρώμα. Ένας κύκλος που όλοι γνωρίζουν όλους και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η κυκλοφορία και το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος». Ποιος το διευθύνει πολιτικά όλο αυτό; 

Σύμφωνα με τον πρόεδρο Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδας, «συνήθως γίνεται ένας πρωτοβάθμιος έλεγχος τρωτότητας. Γίνεται μια εκτίμηση, οπτική, δεν μπορεί δηλαδή να δει κάποιος σε βάθος. Έτσι δικαιολογείται να υπάρχει κάποιο πρόβλημα που δεν το βλέπει, το οποίο δεν είναι εμφανές, αλλά πρώτα θα πρέπει να έχει ακολουθήσει όλα όσα αναφέραμε για να φτάσει σε αυτή τη δικαιολογία».

«Άρα βαθμολογεί το κτήριο για την τρωτότητα του έναντι της εκσκαφής και παράλληλα η εκσκαφή γίνεται σταδιακά και με ισχυρά μέτρα. Θα έχετε δει υποστυλώματα μεταλλικά να κατεβαίνουν και να ρίχνουν το εκτοξευόμενο σκυρόδεμα, η επονομαζόμενη μέθοδος “τοίχος του Βερολίνου” ή εκτοξευόμενο σκυρόδεμα με αγκύρια ή διαφραγματικούς τοίχους μπετον. Όλα αυτά γίνονται όταν πάμε σε μεγάλο βάθος και σε όχι τόσο καλά εδάφη και μας προστατεύουν», ανέφερε χαρακτηριστικά και σημείωσε πως στη συγκεκριμένη περίπτωση, «κάτι από όλα αυτά δεν έγινε».

«Ή κατά την καθαίρεση ή κατά την κατεδάφιση του προηγουμένου κτίσματος, κάτι παραπάνω κατεδαφίστηκε ή δεν ακολουθήθηκε η διαδικασία», προσέθεσε.

Όπως εξήγησε ο κ. Μπαρδάκης στην πολυκατοικία που κατέρρευσε δεν υπήρξε επαρκής αντιστήριξη, ωστόσο προσέθεσε πως πέραν αυτού ρόλο έπαιξε η παλαιότητά της.

«Κάτω από κάθε πέδιλο, όπως και εκεί που πατάμε εμείς κάτω από το παπούτσι, μας δημιουργείται ένας βολβός. Δηλαδή μία σβώλος τάσεων. Αν κόψεις ένα κομμάτι, αυτός είναι ασθενής και μετά αστοχεί το έδαφος, άρα πρέπει να έχει γίνει αντιστήριξη, για να το κρατήσει. Κρατάει αυτή την περιοχή πριν κόψεις και της δημιουργήσεις πρόβλημα για να την κρατήσει στη θέση της. Είναι δεδομένο ότι εδώ η αντιστήριξη, με όποια μορφή και αν είχε, που δεν την βλέπουμε γιατί είναι πάνω στα συντρίμμια, δεν ήταν επαρκής», συμπλήρωσε.

Προσέθεσε ότι όταν υπάρχουν «μικρές ρωγμές και μικρές βλάβες γίνεται κάποιος να παρέμβει. Αν το αφήσει και περάσει καιρός και μετά το πιάσει στη φάση της επιτάχυνσης δεν προλαβαίνει».

«Αν εξελιχθεί τόσο πολύ το φαινόμενο που μετά επιταχύνεται, δηλαδή η κλίση που πήρε σημαίνει ότι αστόχησε το έδαφος, άρχισε να καθιζάνει το πέδιλο, το θεμέλιο του. Γι’ αυτό έβλεπαν και απόκλιση από την κατακόρυφο. Από ένα σημείο και μετά δεν προλαβαίνεις να το μαζέψεις», προσέθεσε.

Ακόμα ανέφερε ότι η πλειονότητα των κατασκευών στη χώρα μας είναι παλιές και η πολυκατοικία που κατέρρευσε θα έπρεπε να έχει βαθμολογηθεί ως εύτρωτη.

«Υπάρχει διάταξη που λέει για κάθε 10 χρόνια πρέπει να επιθεωρούνται οι σκελετοί όλων των κατοικιών, των πολυκατοικιών» αλλά δεν τηρείται, καθώς δεν υπάρχει ελεγκτικός μηχανισμός που να πιστοποιεί ότι όντως έγινε έλεγχος στην πολυκατοικία. Δεν έχουμε κουλτούρα συντήρησης», υπογράμμισε και συμπλήρωσε πως η συγκεκριμένη κουλτούρα αναπτύσσεται στα δημόσια έργα αλλά όχι στα ιδιωτικά. «Πρέπει να μπούμε στη διαδικασία σιγά σιγά να τα συντηρούμε αφενός και να τα ενισχύουμε κιόλας», προσέθεσε.