Σύμφωνα με το Al Jazeera, στις συνομιλίες δόθηκε έμφαση στην ενίσχυση της συνεργασίας στην αμυντική βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής της Τουρκίας σε προγράμματα προμηθειών της Ινδονησίας, καθώς και σε κοινές αναπτύξεις τεχνολογιών τεθωρακισμένων οχημάτων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones). Επίσης συζητήθηκαν έργα στον τομέα της ενέργειας, των μεταφορών και της τεχνητής νοημοσύνης.

Τι επιδιώκουν Τουρκία και Ινδονησία;

Ωστόσο, υπάρχει ακόμη σημαντική απόσταση για την επίτευξη αυτού του στόχου. Σύμφωνα με στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας της Ινδονησίας, ο όγκος εμπορίου Ινδονησίας–Τουρκίας αυξήθηκε από 2,1 δισ. δολάρια το 2023 σε περίπου 2,4 δισ. δολάρια το 2024.

Το εμπορικό πλεόνασμα της Ινδονησίας έναντι της Τουρκίας αυξήθηκε επίσης από 940 εκατ. δολάρια σε περίπου 1,5 δισ. δολάρια την ίδια περίοδο.
Στην πράξη, η συνεργασία έχει ήδη αρχίσει να διαμορφώνεται, κυρίως μέσω κοινών αμυντικών έργων. – Η τουρκική βιομηχανία drones και τεθωρακισμένων οχημάτων αποτελεί βασικό πεδίο ενδιαφέροντος για την Ινδονησία.
– Ο τομέας της ενέργειας θεωρείται επίσης κρίσιμος πυλώνας συνεργασίας, με την Ινδονησία να χρειάζεται επενδύσεις υποδομών και την Τουρκία να επιδιώκει επέκταση της διεθνούς της παρουσίας σε έργα ενέργειας και κατασκευών.

– Η συνεργασία στην τεχνητή νοημοσύνη και τις ψηφιακές τεχνολογίες αντικατοπτρίζει τον στόχο και των δύο χωρών να ενισχύσουν τη θέση τους στις παγκόσμιες τεχνολογικές αλυσίδες αξίας.

Το «όραμα νέου άξονα» και η γεωπολιτική διάσταση

Αναλυτές περιγράφουν την Τουρκία και την Ινδονησία ως «μεσαίες δυνάμεις» που επιδιώκουν μεγαλύτερη αυτονομία σε έναν κόσμο όπου κυριαρχούν οι ΗΠΑ και η Κίνα. Η ενίσχυση των σχέσεων τους θα μπορούσε να αυξήσει την επιρροή τους σε διεθνείς οργανισμούς όπως η G20, ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC) και τα Ηνωμένα Έθνη.

Κοινά χαρακτηριστικά

Τόσο η Τουρκία όσο και η Ινδονησία:
– βρίσκονται σε στρατηγικά γεωγραφικά σημεία
έχουν μεγάλους πληθυσμούς και μουσουλμανική πλειοψηφία
– ακολουθούν εξωτερική πολιτική σχετικής ανεξαρτησίας από μεγάλα μπλοκ
– επιδιώκουν βιομηχανική ανάπτυξη και τεχνολογική αναβάθμιση
– προβάλλουν έντονα την έννοια της «πολυπολικότητας» στο διεθνές σύστημα

Ο κ. Ανδρουλάκης εμφανίστηκε ιδιαίτερα αιχμηρός απέναντι στα σενάρια που αναπτύσσονται το τελευταίο διάστημα για πιθανές ανακατατάξεις στον χώρο της Κεντροαριστεράς, κάνοντας λόγο για μια οργανωμένη προσπάθεια που, όπως υποστήριξε, αποσκοπεί στη δημιουργία των προϋποθέσεων για την επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα μέσω ενός νέου πολιτικού σχηματισμού.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, η συγκεκριμένη συζήτηση δεν είναι πολιτικά ουδέτερη, αλλά εξυπηρετεί συγκεκριμένες σκοπιμότητες. Όπως ανέφερε, η επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού στο πολιτικό προσκήνιο όχι μόνο δεν απειλεί τη Νέα Δημοκρατία, αλλά αντιθέτως διευκολύνει τη στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη, καθώς μεταφέρει τη δημόσια συζήτηση σε μια σύγκριση ανάμεσα στο σήμερα και στην περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

«Βολεύει τον Κυριάκο Μητσοτάκη να συγκρίνεται η δική του αναξιοπιστία με την αναξιοπιστία του προκατόχου του», σημείωσε χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση επιδιώκει να αναπαράγει το δίπολο της προηγούμενης δεκαετίας, ώστε να αποφεύγει τη συζήτηση για τα σημερινά προβλήματα και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα.

Κατά τον ίδιο, η πολιτική αντιπαράθεση δεν πρέπει να περιστρέφεται γύρω από το τι συνέβη μεταξύ 2015 και 2019, αλλά γύρω από το ποια είναι η εναλλακτική πρόταση για το μέλλον της χώρας. «Το ζητούμενο δεν είναι να συγκρίνεται το σήμερα με το χθες, αλλά με ένα καλύτερο αύριο», ήταν το μήνυμα που επιχείρησε να περάσει προς το εσωτερικό και το εξωτερικό ακροατήριο του κόμματος.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υποστήριξε ακόμη ότι η Νέα Δημοκρατία δεν επιθυμεί να βρεθεί απέναντι σε μια πολιτική δύναμη που μπορεί να διαμορφώσει ολοκληρωμένη πρόταση διακυβέρνησης και να διεκδικήσει με αξιώσεις την εξουσία. Αντίθετα, όπως είπε, προτιμά πολιτικούς αντιπάλους που περιορίζονται στην καταγγελία και τον λαϊκισμό, καθώς αυτό επιτρέπει στην κυβέρνηση να εμφανίζεται ως η μοναδική ρεαλιστική επιλογή.

Στο πλαίσιο αυτό, παρουσίασε το ΠΑΣΟΚ ως τη μόνη δύναμη που μπορεί να εκφράσει μια σοβαρή και αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση για τη χώρα. Όπως ανέφερε, πρόκειται για ένα κόμμα με βαθιές ιστορικές ρίζες, αλλά ταυτόχρονα με σύγχρονα χαρακτηριστικά και σαφές πολιτικό στίγμα.

«Είμαστε ένα ιστορικό κόμμα, αλλά και ένα σύγχρονο κόμμα. Ένα κόμμα με αρχές και αξίες, έτοιμο να συγκρουστεί με ό,τι παράγει ανισότητες, αστάθεια, αδυναμία και κερδοσκοπία εις βάρος της κοινωνίας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σημαντικό μέρος της ομιλίας του αφιερώθηκε στη στρατηγική που θα ακολουθήσει το ΠΑΣΟΚ το επόμενο διάστημα. Ο κ. Ανδρουλάκης κάλεσε τα στελέχη του κόμματος να αναδείξουν πιο δυναμικά την πολιτική ταυτότητα της παράταξης και να μην επιτρέψουν, όπως είπε, την κυριαρχία ενός «σκηνοθετημένου πολιτικού σκηνικού», το οποίο επιχειρεί να περιορίσει τον πολιτικό διάλογο σε τεχνητές αντιπαραθέσεις και σενάρια.

«Πρέπει εμείς να θέσουμε στο περιθώριο αυτό το σκηνοθετημένο πολιτικό σκηνικό», υπογράμμισε, προσθέτοντας ότι το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να αποδεχθεί ρόλο παρατηρητή ή συμπληρωματικού παίκτη στις εξελίξεις.

Μάλιστα, με ιδιαίτερα έντονο τρόπο ξεκαθάρισε ότι η παράταξη δεν πρόκειται να λειτουργήσει ως «κομπάρσος» σε κανένα πολιτικό σχέδιο, είτε αυτό αφορά τη Νέα Δημοκρατία είτε τις διεργασίες που εξελίσσονται στον χώρο της ευρύτερης Κεντροαριστεράς.

«Δεν πρόκειται το ΠΑΣΟΚ να παίξει κανέναν ρόλο κομπάρσου σε αυτό το σκηνοθετημένο πολιτικό σκηνικό», τόνισε, επισημαίνοντας ότι η θέση αυτή δεν υπαγορεύεται από κομματικό εγωισμό, αλλά από την πεποίθηση ότι η χώρα χρειάζεται πραγματική πολιτική αλλαγή.

Παράλληλα, εξαπέλυσε νέα επίθεση τόσο προς την κυβέρνηση όσο και προς τον πρώην πρωθυπουργό, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορούν να αποτελέσουν φορείς ανανέωσης όσοι, όπως είπε, είτε ευθύνονται για πολιτικές επιλογές του παρελθόντος είτε έχουν οδηγήσει τη χώρα σε φαινόμενα εκτεταμένης διαφθοράς.

Άδειασε τον Δούκα o Ανδρουλάκης

Στέλνοντας μήνυμα εκλογικής ετοιμότητας προς την κομματική βάση, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τόνισε ότι η παράταξη δεν πρέπει να εγκλωβιστεί σε θεωρητικές συζητήσεις και πολιτικά σενάρια, αλλά να επικεντρωθεί στον αγώνα μέσα στην κοινωνία.

«Δεν είναι ώρα για σενάρια, είναι ώρα για μάχη», ανέφερε χαρακτηριστικά, καλώντας τα στελέχη να δώσουν βάρος στα πραγματικά προβλήματα των πολιτών και όχι στις πολιτικές φημολογίες που κυριαρχούν στη δημόσια συζήτηση.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις δημοσκοπήσεις, σημειώνοντας ότι ούτε οι μετρήσεις της κοινής γνώμης ούτε οι παρεμβάσεις παραγόντων του δημόσιου βίου μπορούν να καθορίσουν τη στρατηγική της παράταξης. Όπως είπε, το ΠΑΣΟΚ οφείλει να παραμείνει προσηλωμένο στις αποφάσεις που έλαβε το πρόσφατο Συνέδριό του, τις οποίες χαρακτήρισε αδιαπραγμάτευτες.

«Το Συνέδριο πήρε αποφάσεις. Είναι γραμμένες σε πέτρα», τόνισε, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν υπάρχουν περιθώρια παρερμηνειών, αστερίσκων ή διαφορετικών αναγνώσεων ως προς την πολιτική πορεία του κόμματος.

Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Νίκος Ανδρουλάκης επανέλαβε ότι τα βασικά συγκριτικά πλεονεκτήματα του ΠΑΣΟΚ απέναντι τόσο στη Νέα Δημοκρατία όσο και σε ενδεχόμενα νέα πολιτικά εγχειρήματα είναι η πολιτική του αυτονομία, η αξιοπιστία και το πρόγραμμά του.

Υποστήριξε ότι τόσο η κυβέρνηση όσο και ο πρώην πρωθυπουργός είχαν τις ευκαιρίες τους να διαχειριστούν τα προβλήματα της χώρας, χωρίς όμως να δώσουν τις απαντήσεις που απαιτούσε η κοινωνία. Για τον λόγο αυτό, εκτίμησε ότι οι επόμενες εθνικές εκλογές μπορούν να αποτελέσουν σημείο καμπής για τη δημοκρατική παράταξη, εφόσον αυτή παραμείνει ενωμένη και προσηλωμένη στον πολιτικό της στόχο.

«Είχαν πολλές ευκαιρίες. Ήρθε η ώρα της δημοκρατικής παράταξης», κατέληξε, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στις επόμενες πολιτικές εξελίξεις και να διεκδικήσει με αξιώσεις τη διακυβέρνηση της χώρας.

Εμμένει η γκρίνια για τις δημοσκοπήσεις

Πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις ενότητας και αισιοδοξίας, πάντως, στο εσωτερικό της Χαριλάου Τρικούπη η εικόνα είναι σαφώς πιο σύνθετη. Τα τελευταία δημοσκοπικά ευρήματα προκαλούν έντονο προβληματισμό σε στελέχη του κόμματος, καθώς παρά τη σκληρή αντιπολιτευτική γραμμή απέναντι στην κυβέρνηση και τις συνεχείς παρεμβάσεις του Νίκου Ανδρουλάκη, το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να αδυνατεί να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά τη φθορά της Νέας Δημοκρατίας.

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται πλέον στα ποσοστά του κόμματος. Αν και η εικόνα ενός ΠΑΣΟΚ που στην πρόθεση ψήφου μετά βίας ξεπερνά το 10% εξακολουθεί να προκαλεί ανησυχία, πολλοί στη Χαριλάου Τρικούπη θεωρούν ότι το μεγαλύτερο ζήτημα αφορά την προσωπική απήχηση του ίδιου του προέδρου του κόμματος.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν τα ευρήματα της τελευταίας έρευνας της Metron Analysis, καθώς ο Νίκος Ανδρουλάκης καταγράφει εξαιρετικά χαμηλές επιδόσεις σε κρίσιμους δείκτες πολιτικής επιρροής. Στην κατάταξη δημοτικότητας των πολιτικών αρχηγών βρέθηκε στη δέκατη θέση, συγκεντρώνοντας μόλις 21% θετικών γνωμών, επίδοση που απέχει σημαντικά από εκείνη που θα περίμενε κανείς.

Ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό προκαλεί η εικόνα στην ερώτηση περί καταλληλότερου πρωθυπουργού. Εκεί, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο υπολείπεται του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά βρίσκεται πίσω και από τον Αλέξη Τσίπρα, συγκεντρώνοντας ποσοστό μόλις 6%.

Για αρκετά στελέχη, τα συγκεκριμένα ευρήματα αναδεικνύουν ένα βαθύτερο πολιτικό πρόβλημα: το γεγονός ότι ένα σημαντικό τμήμα των ίδιων των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ δεν φαίνεται να βλέπει στο πρόσωπο του Νίκου Ανδρουλάκη έναν αυριανό πρωθυπουργό. Με δεδομένο ότι τα ποσοστά του κόμματος κινούνται σε επίπεδα που προσεγγίζουν το 10% με 12%, η επίδοση του 6% στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία ερμηνεύεται από αρκετούς ως ένδειξη ότι σχεδόν οι μισοί – και πιθανόν περισσότεροι – ψηφοφόροι του κόμματος δεν τον θεωρούν έτοιμο ή ικανό να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας.

Το στοιχείο αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ επιδιώκει να παρουσιάσει το κόμμα ως εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Όπως παραδέχονται στελέχη της παράταξης σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις, είναι εξαιρετικά δύσκολο να πείσεις τους πολίτες ότι μπορείς να κυβερνήσεις όταν ο ίδιος ο αρχηγός σου δυσκολεύεται να πείσει ακόμη και μέρος της εκλογικής σου βάσης.

Ποιοι ζητούν το κεφάλι του Δούκα

Τη διαγραφή του Χάρη Δούκα από το ΠΑΣΟΚ αν συνεχίσει να αμφισβητεί τη στρατηγική του κόμματος ζήτησε ο Γιώργος Νικητιάδης σε δηλώσεις του το πρωί της Παρασκευής.

Όπως είπε στον ΣΚΑΪ «ο κ. Δούκας έκανε μια διορθωτική δήλωση και κατά την εκτίμησή μου δεν μπορεί να συνεχίσει να κάνει δηλώσεις τέτοιου είδους που νερώνουν πολύ το κρασί που αποτελεί τη στρατηγική του ΠΑΣΟΚ» σχολίασε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ με αφορμή όσα είπε ο δήμαρχος Αθηναίων για τη συμπόρευση με την ΕΛ.Α.Σ του Τσίπρα σε ενδεχόμενες επαναληπτικές εκλογές αφήνοντας ανοιχτό και το ποιος θα είναι αρχηγός.

«Μην ξεχνάτε ότι ο κ. Δούκας είναι ο μόνος μέσα στο Πολιτικό Συμβούλιο που διαφοροποιείται. Υπάρχει ένα πολιτικό συμβούλιο με τόσα στελέχη και μόνο ο κ. Δούκας διαφοροποιείται» συμπλήρωσε ο κ. Νικητιάδης λίγο πριν τη σημερινή συνεδρίαση του οργάνου του ΠΑΣΟΚ.

Ερωτηθείς, δε, αν θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για τον κ. Δούκα, ο Γιώργος Νικητιάδης απάντησε «αν συνεχίσει, πιστεύω ότι η ηγεσία – τη στιγμή που τίθενται θέματα αμφισβήτησης της στρατηγικής – θα πρέπει να σκεφτεί πολύ σοβαρά την παραμονή του στο κόμμα».

Κάνοντας, μάλιστα, ακόμα πιο ξεκάθαρη τη θέση του συμπλήρωσε: «Εάν συνεχίζει να αμφισβητεί τη στρατηγική, η άποψή μου είναι ότι δεν μπορείς να είσαι στο κόμμα και να αμφισβητείς τη στρατηγική του».

Η Ευρωπαία διαμεσολαβήτρια  εξέτασε τον τρόπο με τον οποίο οι Βρυξέλλες χειρίστηκαν το θέμα, όταν ένας δημοσιογράφος ζήτησε να του δοθεί το μήνυμα που απηύθυνε ο Γάλλος πρόεδρος στην επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην εφαρμογή Signal τον Ιανουάριο του 2024. Είναι η δεύτερη μάλιστα φορά που αποκρύπτονται ή διαγράφονται μηνύματα: Τον Μάιο του 2025, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν δικαιολόγησε επαρκώς το λόγο που αρνήθηκε να δημοσιοποιήσει τα μηνύματα SMS που ανταλλάχθηκαν εν μέσω της πανδημίας Covid-19 ανάμεσα στην πρόεδρό της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και τον διευθύνοντα σύμβουλο της Pfizer Άλμπερτ Μπουρλά.

Αυτή τη φορά το πρόβλημα ήρθε στην επιφάνεια, όταν δημοσιογράφος αγανάκτησε που περίμενε 15 μήνες για να του δώσουν το μήνυμα που απέστειλε στην Λάιεν ο πρόεδρος της Γαλλίας. Απαντώντας στο αίτημά του, η Επιτροπή αποκάλυψε ότι το μήνυμα διαγράφηκε αυτόματα «λόγω της ενεργοποίησης της λειτουργίας “messages éphémères” (εφήμερα και μη σημαίνοντα μηνύματα) που διαγράφει αυτόματα, έπειτα από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, εμπιστευτικά μηνύματα στο τηλέφωνο της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, «το μήνυμα αυτό επαναλάμβανε τις γνωστές αντιρρήσεις της Γαλλίας για τη συμφωνία ελεύθερων ανταλλαγών με τις χώρες Mercosur και δεν ήταν απαραίτητο να διατηρηθεί από διοικητική ή νομική άποψη».

Στην έρευνά της, η διαμεσολαβήτρια δεν μπόρεσε να προσδιορίσει αν το μήνυμα είχε διαγραφεί πριν ή μετά την κατάθεση του αιτήματος του δημοσιογράφου για δημόσια πρόσβαση. Σύμφωνα με τη διαμεσολαβήτρια, το γραφείο της προέδρου της Επιτροπής δεν είχε εξετάσει το αίτημα του δημοσιογράφου για πρόσβαση στο μήνυμα επί πάρα πολλούς μήνες.. Η διαμεσολαβήτρια συνιστά ως εκ τούτου στην Επιτροπή να επισπεύσει τις διαδικασίες διαχείρισης των αιτημάτων για δημόσια πρόσβαση, προκειμένου να αποφεύγονται οι καθυστερήσεις.

Ζητάει επίσης από την Επιτροπή να κρατάει όλα τα μηνύματα που ανταλλάσσονται ανάμεσα σε αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων και Ευρωπαίους Επιτρόπους, καθώς και μεταξύ υπουργών και Επιτρόπων, «για μια εύλογη περίοδο προκειμένου να μπορεί να διεξαχθεί ενδεχομένως δημόσιος έλεγχος μέσω αιτημάτων πρόσβασης». Η διαμεσολαβήτρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι επιφορτισμένη να ελέγχει τη λειτουργία της ευρωπαϊκής διοίκησης, αλλά δεν έχει την εξουσία να επιβάλει τις αποφάσεις της.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Θρηνούμε περισσότερο για εμάς τους ίδιους, για την δική μας απώλεια – ψυχική, αισθητική, ιδεολογική, πολιτισμική, ιστορική, υπαρξιακή. Επειδή οι δημιουργοί αυτοί με τον τρόπο τους έχουν καταστήσει και εμάς τους ίδιους σημαντικούς, αφού συμμετείχαμε, ο καθένας με τις δυνατότητες του, στο δικό τους όραμα. Σαν ένα είδος συλλογικής γιορτής. Αυτό το όραμα, αυτήν την ιδεατή πατρίδα των εικόνων ή των λέξεων, των νοημάτων ή των τεχνουργιών τώρα θρηνούμε. Αυτή είναι η μεγαλύτερη απώλεια. Η αναντικατάστατη. Καθώς επικρατεί σταθερά η δημοκρατία των μετρίων, τα σπιθαμιαία μεγέθη, που κορδακίζονται εν ου παικτοίς. Οι ανάρχιδοι, οι σπουδαρχίδαι κι οι σταρχιδιστές.

Ο πολιτισμός αφέθηκε στο χθες

Όλες αυτές οι προσωπικότητες, ο Μάνος, Μίκης Θεοδωράκης, ο Αλέκος Φασιανός, ο Κυριάκος Κατζουράκης ή ο Χρόνης Μπότσογλου πολύ πρόσφατα, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο Μποστ, ο Παναγιώτης Κονδύλης, ο Νίκος Κούνδουρος, ο Γιάννης Κουνέλλης, ο Δημήτρης Μυταράς, ο Βλάσης Κανιάρης, η Αγγελάκη – Ρουκ, η Κική Δημουλά, ο Γιάννης Δάλας, ο Παύλος Μάτεσις στάθηκαν σημεία αναφοράς και ταυτότητες μιας ολόκληρης εποχής και μιας άλλης πατρίδας.

Εκπροσωπώντας την αληθινή ηγεσία του τόπου πάνω και πέρα από τους εμπόρους της εξουσίας, τους εργολάβους του τόπου, τους προσκυνημένους και τους “ρεαλιστές”. Μιας μεγάλης Ελλάδας, ενός έθνους και μιας χώρας εικόνων και ιδεών, που δεν έχει σχέση με την μιζέρια των ημερών. Κοσμοπολίτες οι περισσότεροι, αλλά και βαθιά χθόνιοι, αληθινοί δαίμονες του γενέθλιου τόπου, απέδειξαν ότι υφίσταται σύγχρονος, ελληνικός πολιτισμός, ένας πολιτισμός που αντιστέκεται, με συνείδηση ελευθερίας και επαναστατικά ανακλαστικά και πως δεν πρόκειται για μιαν ακόμη έωλη κατασκευή των πολιτικάντηδων.

Ένας πολιτισμός που δεν χωράει στα μουσεία τους, τις επετείους τους, τον εφησυχασμό των διακηρύξεων τους. Στο πολιτικό ή πολιτιστικό τους κιτς. “Βαίνομεν ήδη προς εκλογάς”, όπως έγραφε ο Αλέκος Σακελλάριος στον “Θανασάκη τον Πολιτευόμενο”, αλλά κανένα, μα κανένα, κόμμα δεν βρήκε ακόμα να πει μία και μόνη λέξη για τον πολιτισμό που μας αξίζει και που μας ενώνει. Και ότι είναι κάτι, κάτι μοναδικό και πολύτιμο, που αναβλύζει από την πιο μυστική ρίζα μας.

Αυτό είναι που θάβουμε και που μοιρολογούμε κάθε φορά. Κάτι που δεν αναπληρώνεται. Κάτι για το οποίο δεν υπάρχει, φευ, ορατή συνέχεια. Εξ ου και η ακατασίγαστη μελαγχολία μας. Για αυτήν την συμβολική απώλεια, την τόσο μεγάλη, θρηνούμε κάθε φορά και ιδιαίτερα τα ψυχοσάββατα της κάθε Άνοιξης. Των αβρών Χαιρετισμών της Μαρίας και της χαρμολύπης της Μεγαλοβδομάδας. Της Αναστάσεως και της Αναλήψεως.

Επειδή μικραίνει δραματικά ο τόπος και δεν βρίσκονται πολλοί πια για να ανασχέσουν αυτές τις σταθερές, μικρές ή μεγάλες, ήττες, που υφιστάμεθα διαρκώς. Και μάλιστα χωρίς πόλεμο. Που είναι το πιο αξιοδάκρυτο. Όχι και πάλι όχι στην αγκουσεμένη, την υποχρεωτική ευτυχία και τη μαζική συγκίνηση. Όχι στον εκμαυλισμό και την κατατονία μιας ολόκληρης κοινωνίας… Όχι στην ηθική των ατάλαντων, όχι στην αλήθεια των μετρίων.

Η ηδονή και η ευχαρίστηση είναι και πρέπει να παραμείνουν ατομικά σπορ επιβράβευσης εκείνων των ψυχών που αγωνίζονται για την αθανασία των σωμάτων τους, όπως απαιτεί το αρχαίο έθος (κι όχι αντίστροφα). Και ο έρωτας πολεμική τέχνη χωρίς όμως σαδισμό, βία και ευτέλεια. Κυρίως αυτό. Έρωτας και για τους ανθρώπους και για τα πράγματα. Και μην ξεχνάτε: Οι λέξεις και οι θάλασσες μόνο τρικυμισμένες αποκαλύπτουν την αληθινή τους δύναμη. Μόνο τρικυμισμένες υπερασπίζονται την αλήθεια τους. Η μαγεία και η μαγγανεία των λέξεων.

ΥΓ 1. Αλλιώς… Πίσω από λέξεις έκρυψα τον δειλό που είμαι.

ΥΓ 2. Το Ρέκβιεμ, η νεκρώσιμη ακολουθία της καθολικής εκκλησίας, με τους στίχους του στερεότυπου, λατινικού κειμένου, που αρχίζει με την αρχαία φράση Requiem aeternam dona eis Domine (Δώσε τους Κύριε ανάπαυση αιώνια), έχει εμπνεύσει τους σημαντικότερους συνθέτες της δυτικής μουσικής για να δημιουργήσουν κορυφαία μουσικά έργα, που αναφέρονται στο πένθος, στη μεταφυσική αγωνία, στην απώλεια, αλλά και στην επική σύγκρουση του θανάτου και της ζωής μέσα στην ανθρώπινη συνείδηση. Ενδεικτικά αναφέρουμε το αγγελικό, όσο και φοβερό Ρέκβιεμ του Mozart, το υπερβατικό Ρέκβιεμ του Fauré, το οπερατικό Ρέκβιεμ του Verdi, το δραματικό Ρέκβιεμ του Dvorak (ιδιαίτερα το υποβλητικό Dies Irae), κλπ.

Ίσως, αν είχα την έγκρισή της…

Αν υπάρχει ένας ακατάλυτος εσωτερικός σύνδεσμος ανάμεσα στη Ζωγραφική και τη Μουσική, αυτός σχετίζεται με την κοινή ροπή και των δυο αυτών εκφράσεων προς την αφαίρεση. Προς εκείνη δηλαδή τη δημιουργία που δεν αντανακλά την πραγματικότητα, αλλά δημιουργεί μια καινούργια.

Αυτή τη μυστική σχέση ανάμεσα στις οπτικές και τις ηχητικές φόρμες, το αφηρημένο, μη αναπαραστατικό, αλλά ούτε και αναπαραστάσιμο “γεγονός” διερευνά η έκθεση Requiem, που διοργάνωσα παλιότερα, με έργα ζωγράφων που εν πολλοίς φτιάχτηκαν για τον σκοπό αυτό ή ακολούθησαν, σε χρόνο ανύποπτο, ανάλογο προβληματισμό. Όμως η δική μας νεκρώσιμη ακολουθία, γραμμένη από τον Ιωάννη Δαμασκηνό, είναι ποιητικά υπέρτερη. Και σε γλώσσα ακατάλυτη: “Εις το καθ’ ομοίωσιν επανάγαγε. Το αρχαίον κάλλος (τους) αναμορφώσασθαι”! Για εκείνο το κάλλος, που νικάει την ασχήμια του θανάτου.

Φωτό: Αυτά τα εξαίσια, μεγάλων διαστάσεων, έργα του Σάββα Πουρσανίδη των γυμνών μουσικών στο πάλκο του κόσμου, πρότεινα πριν τρία χρόνια στον Πρόεδρο του Ιδρύματος Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος, καθηγητή Στάθη Καλύβα ως ιδανικά για τους χώρους της νέας όπερας, αλλά απαξίωσε και να μου απαντήσει. Ίσως, αν είχα την έγκριση της Μαρέβας… Ή του Board of Trustees της Μπιενάλε Αθηνών.

Η συσκευή αυτοπυροδοτήθηκε και οι ενδείξεις δείχνουν ότι έχει εντυπωσιακή ομοιότητα με το ουκρανικό μοντέλο επιφανείας Magura V5, που χρησιμοποιείται εκτενώς σε επιχειρήσεις στη Μαύρη Θάλασσα. Το drone  είχε μήκος περίπου 5,5 μέτρα και καθοδηγείται από δορυφόρο, με εξαιρετικά μικρό αποτύπωμα στα ραντάρ. Ο νομάρχης της Κωνστάντζας είπε ότι ήταν ένα από μια ομάδα πέντε ουκρανικών drone. Το ένα εξερράγη στην Κωνστάντζα, το δεύτερο καταστράφηκε σε ουκρανικό έδαφος και τα άλλα τρία αναζητούνται  από ελικόπτερα ανοιχτά του ρουμανικού λιμένα.

• Αίσθημα κίνησης κατά την ακινησία.
• Αστάθεια: Αίσθημα ότι όλα γύρω γυρίζουν ή κινούνται.
• Ζάλη κατά την θέαση αντικειμένων που κινούνται.
• Ζάλη κατά την κίνηση του κεφαλιού.

Όταν η κατάσταση αυτή συνοδεύεται από ημικρανία, στα παραπάνω συμπτώματα προστίθενται:

• Ναυτία και έμετοι.
• Ευαισθησία στο φως, στους ήχους, στις μυρωδιές.
• Θολή όραση, μαύρα στίγματα ή λάμψεις.
• Εμβοές.
• Εφίδρωση, εξάψεις.

Είναι προφανές από τα συμπτώματα ότι πρόκειται για μία δυσάρεστη κατάσταση για τον πάσχοντα, καθώς η έναρξή της είναι αιφνίδια, καθιστώντας τον άμεσα πλήρως μη λειτουργικό, πολλές φορές για ώρες ή και για αρκετές ημέρες (σπάνια όμως πάνω από 3). Η διάγνωση της νόσου και ο διαχωρισμός της από άλλες μορφές ημικρανίας ή/και ιλίγγου μπορεί να μην είναι εύκολη και προφανής υπόθεση και εξαρτάται από την λήψη λεπτομερούς ιστορικού και την κλινική εξέταση. Σύμφωνα με την βιβλιογραφία, επηρεάζει το 1% του γενικού πληθυσμού, εμφανίζεται σε άτομα με οικογενειακό ιστορικό και συνήθως στις γυναίκες, ενώ μελέτες δείχνουν ότι πιθανόν να επηρεάζει περισσότερο τα παιδιά παρά τους ενήλικες. Αναφέρεται ότι, κατά μέσο όρο οι ενήλικες βιώνουν το πρώτο επεισόδιο σε ηλικίες άνω των 40 ετών.

Δεδομένου ότι η παθοφυσιολογία της κατάστασης αυτής είναι περίπλοκη και όχι πλήρως αποσαφηνισμένη, οι παράγοντες που πυροδοτούν την αιθουσαία ημικρανία στα επιρρεπή άτομα δεν διαφέρουν από αυτούς της κλασικής ημικρανίας. Έτσι ένα επεισόδιο μπορεί να πυροδοτηθεί από:

• Μεταβολές των καιρικών συνθηκών.
• Ορμονικές μεταβολές (εμμηναρχή, έμμηνος ρύση, εμμηνόπαυση).
• Στρες.
• Ελλιπής ύπνος.
• Έκθεση σε υπερβολικό ή διαλείπον φωτισμό.
• Παράλειψη γευμάτων.
• Αφυδάτωση.
• Κατανάλωση συγκεκριμένων τροφίμων.

Η θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει φάρμακα (κατασταλτικά του λαβύρινθου) από το στόμα ή υπόθετα, ενώ μπορεί να δοθεί και προφυλακτική θεραπεία, η οποία μειώνει συνήθως τη συχνότητα των κρίσεων.

O ρόλος της Διατροφής: Πρόληψη και Αντιμετώπιση της ημικρανίας

Κοιτάζοντας τον κατάλογο των παραγόντων που πυροδοτούν τα συμπτώματα της αιθουσαίας ημικρανίας, διαπιστώνουμε ότι ένα μέρος αυτών σχετίζεται με την διατροφή (π.χ. παράλειψη γευμάτων, αφυδάτωση, κατανάλωση συγκεκριμένων τροφίμων). Δεδομένου ότι η διατροφή είναι μια παράμετρος ευκολότερα διαχειρίσιμη συγκριτικά με τις υπόλοιπες, ας δούμε αναλυτικότερα τον ρόλο της, κάνοντας συγχρόνως έκκληση στους πάσχοντες να αναθεωρήσουν τις διατροφικές τους συνήθειες, προκειμένου να ελαχιστοποιήσουν τις πιθανότητες ενεργοποίησης των συμπτωμάτων τους.

• Αφυδάτωση

Ο εγκέφαλός μας αποτελείται από νερό στο 75% έως 80% της συνολικής του μάζας. Η υψηλή αυτή περιεκτικότητα νερού είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της δομής του, ενώ παράλληλα με την περιεκτικότητα σε ηλεκτρολύτες είναι απαραίτητη για την μετάδοση των ηλεκτρικών σημάτων για την μετάδοση πληροφοριών και την υποστήριξη των μεταβολικών διεργασιών. Όταν ο οργανισμός αφυδατώνεται, ελαττώνεται μοιραία και η περιεκτικότητα νερού στον εγκέφαλο με αποτέλεσμα την αγγειοσυστολή και την ελάττωση της ροής αίματος, οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών στα εγκεφαλικά κύτταρα. Παράλληλα, η ελάττωση παρουσίας ηλεκτρολυτών (νάτριο, κάλιο, μαγνήσιο) διαταράσσει την ομαλή λειτουργία των νευροδιαβιβαστών, καθιστώντας ταυτόχρονα τον εγκέφαλο πιο επιρρεπή στην αντίληψη του πόνου. Παράλληλα προκαλείται κόπωση, ευερεθιστότητα, αυξημένη μυϊκή σύσπαση, καταστάσεις που αυξάνουν την πιθανότητα πρόκλησης ημικρανίας.

• Παράλειψη Γευμάτων

Η γλυκόζη αποτελεί την αποκλειστική πηγή ενέργειας των κυττάρων του εγκεφάλου. Η εκούσια ή ακούσια παράλειψη γευμάτων προκαλεί έντονες διακυμάνσεις στις τιμές της γλυκόζης στο αίμα (κυρίως πτώσεις), γεγονός το οποίο στα επιρρεπή άτομα διαταράσσει την φυσιολογική παραγωγή ορμονών, όπως η κορτιζόλη και η αδρεναλίνη, που προκαλούν κυρίως αγγειοσυστολή, και νευροδιαβιβαστών όπως η σεροτονίνη, που επηρεάζει τόσο την ροή του αίματος, όσο και πολλές άλλες διεργασίες, που συμβάλλουν στην ενεργοποίηση των ημικρανιών. Ορισμένες μελέτες έχουν δείξει ότι έως και το 57% των ατόμων με ημικρανίες βιώνουν επεισόδια μετά από παρατεταμένη νηστεία.

Συστατικά τροφίμων

• Αλκοόλ

Ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι μεταξύ 17,5% και 35,6% των ατόμων που βιώνουν συχνά επεισόδια ημικρανίας, αναφέρουν την κατανάλωση αλκοόλ ως παράγοντα πυροδότησης. Η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει αφυδάτωση και υπογλυκαιμία (σε μεγάλες ποσότητες), ενώ το κόκκινο κρασί το οποίο αναφέρεται συχνότερα από πάσχοντες ως ενοχοποιητικός παράγοντας, μπορεί να προκαλέσει ημικρανία, κυρίως λόγω της περιεκτικότητάς του σε τανίνες, οι οποίες διεγείρουν την απελευθέρωση σεροτονίνης στον εγκέφαλο.

• Καφεΐνη

Η καφεΐνη είναι ένα ακόμα συστατικό, το οποίο πολλοί ασθενείς αναφέρουν ως αιτιολογικό παράγοντα. Μελέτες έχουν πράγματι αποδείξει μια αιτιολογική συσχέτιση, με την ποσότητα ωστόσο να παίζει ρόλο, καθώς μια μέτρια κατανάλωση (1-2 καφέδες ή 200 mg καφεΐνης την ημέρα) να μην σχετίζεται με την ημικρανία ή ακόμα και να συμβάλλει στην πρόληψη, ενώ αντίθετα, μεγαλύτερες ποσότητες, αλλά και η αιφνίδια διακοπή πρόσληψης καφέ ενεργοποιούν σε μεγαλύτερη συχνότητα τα επεισόδια. Κατ’ αναλογία, η κατανάλωση σοκολάτας μπορεί να προκαλεί ημικρανία σε επιρρεπή άτομα, λόγω της περιεκτικότητάς της σε καφεΐνη.

• Τυραμίνη

Η τυραμίνη είναι ένα αμινοξύ το οποίο βρίσκεται στα τυριά (κυρίως στα μακράς ωρίμανσης), αλλά και στους ξηρούς καρπούς, στις μπανάνες και στα εσπεριδοειδή. Η τυραμίνη ενεργοποιεί την απελευθέρωση νοραδρεναλίνης με συνέπεια την εναλλαγή αγγειοσυστολής και αγγειοδιαστολής στα αγγεία του εγκεφάλου, ενεργοποιώντας τους μηχανισμούς που προκαλούν ημικρανία. Το 20% – 30% των ασθενών αναφέρει ότι τα επεισόδιά τους αναπτύσσονται μετά από την κατανάλωση τροφίμων που περιέχουν τυραμίνη.

• Νιτρώδη και Νιτρικά άλατα

Αν και τα ερευνητικά δεδομένα δεν έχουν αποδείξει μια ξεκάθαρη συσχέτιση, πολλοί ασθενείς με ημικρανίες αναφέρουν αυξημένη κατανάλωση τροφίμων που περιέχουν νιτρώδη και νιτρικά, όπως τα επεξεργασμένα κρέατα (π.χ. αλλαντικά). Τα συστατικά αυτά μετατρέπονται στον οργανισμό σε μονοξείδιο του αζώτου, το οποίο προκαλεί αγγειοδιαστολή των αιμοφόρων αγγείων, αλλαγή στην πίεση και ροή του αίματος, επηρεάζοντας έτσι τους νευροδιαβιβαστές, που συνδέονται με την πρόκληση ημικρανιών.

• Monosodium Glutamate (MSG)

Το MSG, ένα από τα συνήθη πρόσθετα στα συσκευασμένα τρόφιμα, φαίνεται να ευθύνεται για την πυροδότηση επεισοδίων σε ένα ποσοστό της τάξης του 10% με 15% των ασθενών με ημικρανίες, χωρίς και πάλι να υπάρχει επιστημονικά αποδεδειγμένη με συγκεκριμένο μηχανισμό, συσχέτιση.

• Ασπαρτάμη

Η ασπαρτάμη έχει θεωρηθεί επίσης ως δυνητικός “ενεργοποιητής” επεισοδίων ημικρανίας, πιθανόν λόγω του ότι προκαλεί την αύξηση της παρουσίας αμινοξέων στον εγκέφαλο, τα οποία απελευθερώνουν νευροδιαβιβαστές, που ενεργοποιούν τις ημικρανίες. Ωστόσο, σύμφωνα με μία μελέτη, προκειμένου η ασπαρτάμη να προκαλέσει την ενεργοποίηση ημικρανίας θα πρέπει να καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες (π.χ. 12 κουτάκια Diet Cola) για ένα μήνα.

Ο κατάλογος των “ενοχοποιητικών” συστατικών μπορεί να περιλαμβάνει αρκετά ακόμα τρόφιμα, όπως τα εσπεριδοειδή, τη ντομάτα, τα γαλακτοκομικά, τους ξηρούς καρπούς, κ.α. Σε κάθε περίπτωση η ορθή πρακτική συστήνει κάθε ασθενής να διατηρεί ημερολόγιο καταγραφής των τροφίμων που κατανάλωσε τουλάχιστον ένα 24ωρο πριν την έναρξη του κάθε επεισοδίου, έτσι ώστε να εντοπίσει εάν υπάρχει συσχέτιση με συγκεκριμένο τρόφιμο ή άλλη διατροφική πρακτική. Σε καμία περίπτωση δεν συστήνεται η αποφυγή των συχνά αναφερόμενων αυτών “ενοχοποιητικών” συστατικών και τροφίμων, χωρίς να έχει ελεγχθεί πραγματικά η δράση τους. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να γίνει με τον αποκλεισμό από τη διατροφή του τρόφιμου που ο ασθενής θα εντοπίσει ως “ένοχο” για χρονικό διάστημα κάποιων μηνών, προκειμένου να διαπιστώσει εάν πραγματικά πετύχει ελάττωση των επεισοδίων ημικρανίας.

Τρόφιμα και Συστατικά που βοηθούν

• Θρεπτικά Συστατικά

Μελέτες έχουν δείξει ότι θρεπτικά συστατικά, κυρίως βιταμίνες και μέταλλα που σχετίζονται με την λειτουργία του νευρικού συστήματος, την υγεία του εγκεφάλου και την ελάττωση της φλεγμονής, έχουν χρησιμοποιηθεί με επιτυχία στην πρόληψη των ημικρανιών:

• Βιταμίνες Β και κυρίως η ριβοφλαβίνη (περίπου 400 mg/ημέρα).
• Βιταμίνη D, με σύσταση για αναπλήρωση σε άτομα με ανεπάρκεια.
• Μαγνήσιο, το οποίο είναι το συστατικό που συστήνεται συχνότερα λόγω και των επιστημονικών δεδομένων για την πρόληψη της ημικρανίας σε δόσεις της τάξης των 400-600mg/ημέρα.
• Ω3 λιπαρά οξέα σε ποσότητα 1 – 4 γρ/ημέρα φαίνεται από ορισμένες μελέτες να βοηθούν ορισμένους ασθενείς.

Σε κάθε περίπτωση, η λήψη οποιουδήποτε από τα παραπάνω συμπληρώματα θα πρέπει να εφαρμόζεται κατόπιν οδηγίας του θεράποντα ιατρού, ο οποίος θα ορίσει την δοσολογία και θα παρακολουθήσει με τον ασθενή την αποτελεσματικότητά τους.

Διαβάστε την συνέχει στο medNutrition

Η Μαρίνα Πόγκα είναι  Κλινική Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής

Σε συνεργασία με το medNutrition

«Ως αποτέλεσμα της απειλητικής για τη ζωή χρόνιας πνευμονικής της νόσου και μετά από ενδελεχείς ιατρικές εξετάσεις, η Αυτής Βασιλική Υψηλότητα, Πριγκίπισσα Διάδοχος Μέτε-Μάριτ, έχει τοποθετηθεί στη λίστα μεταμόσχευσης πνεύμονα», ανέφερε το παλάτι.

Το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Όσλο είχε δηλώσει ήδη από τον Δεκέμβριο ότι πλησιάζει η στιγμή που θα πρέπει να πραγματοποιηθεί μεταμόσχευση, ωστόσο μέχρι τότε η πριγκίπισσα δεν είχε ενταχθεί στη λίστα πιθανών ληπτών στη Νορβηγία.

Ο πρίγκιπας διάδοχος Χάακον διέκοψε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα επίσημη επίσκεψή του στην Ιαπωνία και επέστρεψε στη χώρα του για να βρίσκεται στο πλευρό της συζύγου του, ενώ η κόρη του ζευγαριού, πριγκίπισσα Ίνγκριντ Αλεξάνδρα, επέστρεψε στο Όσλο από την Αυστραλία, όπου σπουδάζει.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Άρε Χολμ του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Όσλο, η εξέλιξη της πνευμονικής νόσου της πριγκίπισσας είναι σοβαρή και η μεταμόσχευση θα πραγματοποιηθεί «το συντομότερο δυνατό».

Η Μέτε-Μάριτ ήταν 25 ετών, αντικομφορμίστρια, ανύπανδρη μητέρα και κοινή θνητή, όταν γνώρισε τον Χάακον το 1999 σε ένα μουσικό φεστιβάλ, ξεκινώντας μια ασυνήθιστη ρομαντική σχέση που προκάλεσε σάλο στα μέσα ενημέρωσης αλλά κατέληξε να κερδίσει τους περισσότερους Νορβηγούς. Τα τελευταία χρόνια πολλά προβλήματα με τον γιο που απέκτησε πριν παντρευτεί τον Χάακον, ο οποίος έχει συλληφθεί τρεις φορές.

Σε νοσοκομείο νοσηλεύεται από προχθές και η 88χρονη βασίλισσα Σόνια της Νορβηγίας λόγω καρδιακών προβλημάτων. Εισήχθη προ ημερών στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Όσλο, όπου θα παραμείνει «για μερικές ημέρες» υπό ιατρική παρακολούθηση, σύμφωνα με την ανακοίνωση του παλατιού.

Νορβηγικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν πως ο βασιλιάς Χάραλντ Ε΄, 89 ετών, βρίσκεται σε περιοδεία στο δυτικό τμήμα της χώρας, συμπληρώνοντας πως – εκτός απροόπτου – αναμένεται να ολοκληρώσει το πρόγραμμά του.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Εντι Ράμα παραιτήσου!», έγραφαν τα πανό της χθεσινής διαδήλωσης. Ορισμένα με σκίτσο που δείχνει τον Αλβανό πρωθυπουργό να παραδίδει τα κλειδιά στην Ιβάνκα Τραμπ. Το τουριστικό σχέδιο του ζεύγους αποκαλύφθηκε πριν από δύο χρόνια και περιβάλλεται από σκοτεινές και αδιαφανείς ζώνες.

Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες και ορισμένες δημοσιεύσεις στο Instagram, πρόκειται για ένα σύμπλεγμα από ξενοδοχεία και βίλες στις ακτές της Βιόσα/Νάρτα, σε απόσταση 150 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά των Τιράνων, καθώς και ένα πολυτελές τουριστικό θέρετρο στο ακατοίκητο νησί Σαζάν, που παλιότερα αποτελούσε στρατιωτική βάση.

Στο τέλος του 2024, με στόχο την επιτάχυνση των διαδικασιών, η αλβανική κυβέρνηση έδωσε στην Atlantic Incubation Partners LLC, που συνδέεται με το επενδυτικό ταμείο Affinity του Τζάρεντ Κούσνερ, το καθεστώς του στρατηγικού επενδυτή. Αυτό επιτρέπει σε μία εταιρεία να επωφεληθεί από ταχείες διοικητικές διαδικασίες και την υποστήριξη σειράς υπουργείων. Η επένδυση στο νησί Σαζάν θα είναι ύψους 1,4 δισεκατομμυρίου ευρώ. Ο Εντι Ράμα μίλησε πρόσφατα για σχέδιο «4 δισεκατομμυρίων ευρώ».

Ωστόσο, η ταυτότητα των επενδυτών και ο ρόλος του αλβανικού κράτους στα χρηματοοικονομικά σχήματα παραμένουν αδιαφανείς.

Οι επικρίσεις και οι καταγγελίες για το σχέδιο αυξάνονται. Προέρχονται κυρίως από περιβαλλοντικές οργανώσεις. Άλλωστε πολλές είναι οι πτυχές του σχεδίου αξιοποίησης και ανάπτυξης του Τζάρεντ Κούσνερ που παρουσιάζουν προβλήματα: από οικολογικά ζητήματα έως υποψίες περί διαφθοράς.

Μη κυβερνητικές οργανώσεις καταγγέλλουν εδώ και μήνες τις επιπτώσεις του σχεδίου. Τον Ιανουάριο, περισσότερες από 40 ΜΚΟ απηύθυναν επιστολή προς την αλβανική κυβέρνηση ζητώντας την άμεση αναστολή του. Στις οικολογικές ανησυχίες προστέθηκαν οι αμφιβολίες για την προέλευση των πόρων που χρησιμοποιήθηκαν για την αγορά της γης και για την νομιμότητα των διαδικασιών.

Όπως και πολλά άλλα εδάφη στην Αλβανία, η ζώνη αποτελεί αντικείμενο διαφορών που συνδέονται με τα δικαιώματα ιδιοκτησίας. Το 1945, με την έλευση του Εμβέρ Χότζα στην εξουσία, η ιδιωτική ιδιοκτησία καταργήθηκε στην Αλβανία. Στην δεκαετία του 1990, με την πτώση του καθεστώτος, μεταξύ οικονομικής κρίσης και ένοπλων συγκρούσεων, πολλές εκτάσεις καταπατήθηκαν χωρίς νομική βάση και έκτοτε το θέμα των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων παραμένει εξαιρετικά ευαίσθητο.

Χιλιάδες οικογένειες συνεχίζουν να ελπίζουν ότι θα ανακτήσουν τις περιουσίες των προγόνων τους και ανάμεσά τους ορισμένες υποστηρίζουν ότι είναι κάτοχοι μέρους των εδαφών που έχουν παραχωρηθεί για το σχέδιο του ζεύγους Κούσνερ.

Οι αντιδράσεις πυροδοτήθηκαν από την έναρξη πρόσφατα των προπαρασκευαστικών εργασιών στην περιοχή, την εμφάνιση εκσκαφέων και την ανέγερση συρματοπλεγμάτων που έκλεισαν την πρόσβαση προς την παραλία.

Οι διαδηλωτές ζητούν την αναίρεση του νόμου περί στρατηγικών επενδυτών, καθώς και την ανάκληση των νομοθετικών αλλαγών στο καθεστώς προστασίας της περιοχής.

Μεταξύ των διαδηλωτών, η Λουτσιάνα Κοκάι, υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εξήγησε ότι και η ίδια είναι ιδιοκτήτρια γης στην βόρεια Αλβανία όπου ένας «μεγάλος επενδυτής επιδιώκει να καταχρασθεί εδάφη με πλαστούς τίτλους ιδιοκτησίας. Αλλά αυτό ξεπερνά το δικό μου συμφέρον: το θέμα είναι να προστατέψουμε την Αλβανία για τα παιδιά μας».

«Δεν είμαστε αντίθετοι με την ανάπτυξη της Αλβανίας», δήλωσε άλλη διαδηλώτρια, η Ετλέβα Μέρκο, αναφερόμενη στις κατηγορίες που εκτοξεύει τις τελευταίες μέρες ο Εντι Ράμα. «Είμαστε υπέρ της ανάπτυξης, είμαστε υπέρ της διαφάνειας, είμαστε κατά της οικοδόμησης στις προστατευμένες περιοχές».

Σπρωγμένη από τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, η ειδική εισαγγελία κατά της διαφθοράς (SPAK) ξεκίνησε έρευνα σχετικά με την αλλαγή του καθεστώτος της προστατευόμενης ζώνης της περιοχής Βιόσα/Νάρτα και με την τροποποίηση του νομικού πλαισίου ώστε να επιτραπεί η υπογραφή συμβολαίων χωρίς δημόσιο διαγωνισμό, καθώς και σχετικά με την προέλευση των πόρων που χρησιμοποιήθηκαν για την αγορά των τίτλων ιδιοκτησίας των εκτάσεων τις οποίες αφορά το σχέδιο.

Το SPAK επιβεβαίωσε ότι διεξάγεται έρευνα, αλλά αρνήθηκε να αποκαλύψει λεπτομέρειες για το περιεχόμενό της.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με την εκφώνηση του ονόματός του, ο κατηγορούμενος δήλωσε στο δικαστήριο ότι είναι άνεργος, διευκρινίζοντας στη συνέχεια πως το τελευταίο διάστημα «κάνει ιδιαίτερα μαθήματα στα Αρχαία και στην Ιστορία ως φιλόλογος».

Ο Δ. Λιγνάδης, σε πρώτο βαθμό, καταδικάστηκε σε κάθειρξη 12 ετών με αναστολή για βιασμούς δύο 17χρονων το 2015 σε Αθήνα και Επίδαυρο, ενώ αθωώθηκε κατά πλειοψηφία για βιασμό σε βάρος ενός 15χρονου. Στην απόφαση ασκήθηκε έφεση από την Εισαγγελία Εφετών στο σκέλος που αφορά την αθώωση του καλλιτέχνη αλλά και ως προς το ύψος της ποινής που επέβαλε το ΜΟΔ.

Σήμερα, με την έναρξη της διαδικασίας, η υπεράσπιση του καλλιτέχνη υπέβαλε ένσταση ζητώντας να κηρυχθεί απαράδεκτη η εισαγγελική έφεση. Όπως είπαν οι συνήγοροι του κατηγορούμενου, «το κείμενο της έφεσης δεν καταδεικνύει καμία μα καμία νομική πλημμέλεια της πρωτόδικης απόφασης. Δεν αναπτύσσει νομική αντίκρουση στο σκεπτικό του δικαστηρίου και επιπλέον χρησιμοποιεί στοιχεία που δεν έχουν τεθεί υπόψη του κατηγορούμενου».

Η εισαγγελέας της έδρας, αποδεχόμενη τις αιτιάσεις της υπεράσπισης ζήτησε από το δικαστήριο να κηρύξει απαράδεκτη την εισαγγελική έφεση ως προς την επανεξέταση της αθώωσης και να δεχθεί το σκέλος που ζητά υψηλότερη ποινή.

«Η έφεση κατά της αθωωτικής θα πρέπει να έχει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία με παράθεση συγκεκριμένων αποδεικτικών στοιχείων και συλλογισμούς που αντικρούουν την αθωωτική κρίση. Η έφεση του εισαγγελέα μνημονεύει περιστατικά, αλλά δεν αντικρούει το σκεπτικό αθωωτικής κρίσης. Επομένως, να κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς αυτό το σκέλος της η εισαγγελική έφεση, διαφορετικά το δικαστήριό σας θα υποπέσει σε υπέρβαση εξουσίας και αυτό συνιστά λόγο αναίρεσης. Το σκέλος της έφεσης ως προς το ύψος ποινής να γίνει δεκτό», ανέφερε η εισαγγελική λειτουργός. Το δικαστήριον αφού έγινε η κλήρωση των ενόρκων, διέκοψε την συνεδρίασή του