Εδώ και 16 μήνες, όλος ο Πλανήτης παρακολουθεί την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του ενοίκου του Λευκού Οίκου και χώρες μεγάλες, μικρομεσαίες και μικρές βιώνουν τις συνέπειες του άναρχου βολονταρισμού του ενός. Εδώ και περισσότερο από δυο δεκαετίες, οι ΗΠΑ έχουν καταστεί ένας αναξιόπιστος διεθνής δρων και εταίρος, ο οποίος εννοεί να επιβάλλει την πλανητική πολιτική του προτάσσοντας την στρατιωτική ισχύ του, καταφεύγοντας με χαρακτηριστική ευκολία στην άσκηση ωμής βίας.

Η χώρα που έχει αναλάβει -αυτοκλήτως- ρόλο υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι μια από τις χώρες που έχουν επικυρώσει τον λιγότερο αριθμό διεθνών συμβάσεων/συνθηκών για την προστασία αυτών των δικαιωμάτων. Από τις 18 Συμφωνίες που έχουν εγκριθεί από τον ΟΗΕ, οι ΗΠΑ έχουν επικυρώσει μόνον τις πέντε! Ενώ εδώ και 46 χρόνια, δεν έχουν επικυρώσει την Σύμβαση για την Εξάλειψη Όλων των Μορφών Διακρίσεων κατά των Γυναικών (CEDAW) και είναι μια από τις επτά χώρες που δεν το έχουν κάνει. Οι άλλες είναι το Ιράν, το Ναουρού, το Παλάου, η Σομαλία, το Σουδάν και η Τόνγκα. Δεν την λες και την καλύτερη παρέα!

Με τρόπο που δεν αμφισβητείται, το Γραφείο Υποθέσεων Συνθηκών του State Department έδωσε στη δημοσιότητα, στις 14 Ιανουαρίου 2025, τις Συνθήκες που εκκρεμούν προς επικύρωση στη Γερουσία. Σύμφωνα με το έγγραφο, οι ακόλουθες συνθήκες έχουν υποβληθεί στη Γερουσία· οι συνθήκες αυτές δεν έχουν λάβει τη γνώμη και τη συγκατάθεση της Γερουσίας για επικύρωση.

ΗΠΑ: Μη επικυρωμένες συμβάσεις και συνθήκες

1. Σύμβαση αριθ. 87 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας σχετικά με την Ελευθερία του Συνεταιρίζεσθαι και την Προστασία του Δικαιώματος του Συνδικαλισμού, υιοθετήθηκε από τη Διεθνή Συνδιάσκεψη Εργασίας στην 31η Σύνοδο της που πραγματοποιήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο, 17 Ιουνίου – 10 Ιουλίου 1948. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 27 Αυγούστου 1949.

2. Σύμβαση αριθ. 116 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας σχετικά με τη Μερική Αναθεώρηση των συμβάσεων που υιοθετήθηκαν από τη Γενική Συνδιάσκεψη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας στις πρώτες 32 συνόδους της, με σκοπό την τυποποίηση των διατάξεων σχετικά με την προετοιμασία εκθέσεων από το διοικητικό όργανο του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας σχετικά με την εφαρμογή των Συμβάσεων, που υιοθετήθηκε από τη Διεθνή Συνδιάσκεψη Εργασίας στην 45η Σύνοδο της που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη στις 26 Ιουνίου 1961. Υποβλήθηκε στη Γερουσία την 1η Ιουνίου 1962.

3. Σύμβαση αριθ. 122 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας σχετικά με την Πολιτική Απασχόλησης, που υιοθετήθηκε από τη Διεθνή Συνδιάσκεψη Εργασίας κατά την 48η Σύνοδο της που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη στις 9 Ιουλίου 1964. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 2 Ιουνίου 1966.

4. Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών, που συνήφθη στη Βιέννη στις 23 Μαΐου 1969 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 24 Απριλίου 1970. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 22 Νοεμβρίου 1971.

5. Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα, που συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 16 Δεκεμβρίου 1966 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 5 Οκτωβρίου 1977. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 23 Φεβρουαρίου 1978.

6. Αμερικανική Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, που συνήφθη στο Σαν Χοσέ στις 22 Νοεμβρίου 1969 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών την 1η Ιουνίου 1977. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 23 Φεβρουαρίου 1978.

7. Συμφωνία Θαλάσσιων Συνόρων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Δημοκρατίας της Κούβας, που υπογράφηκε στην Ουάσιγκτον στις 16 Δεκεμβρίου 1977. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 19 Ιανουαρίου 1979.

8. Σύμβαση για την Εξάλειψη Όλων των Μορφών Διακρίσεων κατά των Γυναικών, που υπογράφηκε στη Νέα Υόρκη στις 18 Δεκεμβρίου 1979 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 17 Ιουλίου 1980. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 12 Νοεμβρίου 1980.

9. Τροποποίηση της Σύμβασης του 1973 για το Διεθνές Εμπόριο Απειλούμενων Ειδών Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας (CITES), που υπογράφηκε στη Γκαμπορόνε στις 30 Απριλίου 1983. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 4 Οκτωβρίου 1983.

10. Πρωτόκολλο II Πρόσθετο στις Συμβάσεις της Γενεύης της 12ης Αυγούστου 1949, σχετικά με την Προστασία των Θυμάτων Μη Διεθνών Ένοπλων Συγκρούσεων, που συνήφθη στη Γενεύη στις 10 Ιουνίου 1977 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 12 Δεκεμβρίου 1977. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 29 Ιανουαρίου 1987.

11. Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλότητα, που υπογράφηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο στις 5 Ιουνίου 1992 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 4 Ιουνίου 1993. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 20 Νοεμβρίου 1993.

12. Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, που υπογράφηκε στο Μοντέγκο Μπέι στις 10 Δεκεμβρίου 1982 και Συμφωνία σχετικά με την Εφαρμογή του Μέρους ΧΙ της Σύμβασης, που υπογράφηκε στη Νέα Υόρκη στις 28 Ιουλίου 1994. Η Συμφωνία (σ.σ όχι η πλήρης Σύμβαση) υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 29 Ιουλίου 1994. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 7 Οκτωβρίου 1994.

13. Συνθήκη για την Πλήρη Απαγόρευση των Πυρηνικών Δοκιμών, που συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 10 Σεπτεμβρίου 1996 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 24 Σεπτεμβρίου 1996. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 23 Σεπτεμβρίου 1997.

14. Σύμβαση αριθ. 111 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας σχετικά με τις Διακρίσεις στην Απασχόληση και το Επάγγελμα, που υιοθετήθηκε από τη Διεθνή Συνδιάσκεψη Εργασίας κατά την 42η Σύνοδο της που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη στις 25 Ιουνίου 1958. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 18 Μαΐου 1998.

15. Διαμερικανική Σύμβαση κατά της παράνομης κατασκευής και διακίνησης πυροβόλων όπλων, πυρομαχικών, εκρηκτικών και άλλων συναφών υλικών, που συνήφθη στην Ουάσιγκτον στις 13 Νοεμβρίου 1997 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 14 Νοεμβρίου 1997. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 9 Ιουνίου 1998.

16. Πρωτόκολλο για την Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς σε Περίπτωση Ένοπλης Σύγκρουσης, που υπογράφηκε στη Χάγη στις 14 Μαΐου 1954. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 6 Ιανουαρίου 1999.

17. Σύμβαση του Ρότερνταμ σχετικά με τη διαδικασία προηγούμενης ενημέρωσης για ορισμένα επικίνδυνα χημικά προϊόντα και φυτοφάρμακα στο διεθνές εμπόριο, η οποία συνήφθη στο Ρότερνταμ στις 10 Σεπτεμβρίου 1998 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 11 Σεπτεμβρίου 1998. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 9 Φεβρουαρίου 2000.

18. Συνθήκη μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Δημοκρατίας της Νικαράγουας σχετικά με την ενθάρρυνση και την αμοιβαία προστασία των επενδύσεων, που υπογράφηκε στο Ντένβερ την 1η Ιουλίου 1995. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 26 Ιουνίου 2000.

19. Σύμβαση για την Ασφάλεια του Προσωπικού των Ηνωμένων Εθνών και του Συνδεδεμένου Προσωπικού, που υπογράφηκε στη Νέα Υόρκη στις 9 Δεκεμβρίου 1994 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 19 Δεκεμβρίου 1994. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 3 Ιανουαρίου 2001.

20. Σύμβαση της Στοκχόλμης για τους Έμμονους Οργανικούς Ρύπους, που υπογράφηκε στη Στοκχόλμη στις 22 Μαΐου 2001 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 23 Μαΐου 2001. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 7 Μαΐου 2002.

21. Πρωτόκολλο του 1996 στη Σύμβαση για την Πρόληψη της Θαλάσσιας Ρύπανσης από την Απόρριψη Αποβλήτων και Άλλων Υλικών, 1972, που συνήφθη στο Λονδίνο στις 7 Νοεμβρίου 1996 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 31 Μαρτίου 1998. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 4 Σεπτεμβρίου 2007.

22. Συμφωνία για τη Διατήρηση των Άλμπατρος και των Πετρέλων, με παραρτήματα, που υπογράφηκε στην Καμπέρα στις 19 Ιουνίου 2001. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 26 Σεπτεμβρίου 2008.

23. Παράρτημα VI σχετικά με την Ευθύνη που Προκύπτει από Περιβαλλοντικές Έκτακτες Ανάγκες στο Πρωτόκολλο για την Προστασία του Περιβάλλοντος της Συνθήκης της Ανταρκτικής (Παράρτημα VI), που εγκρίθηκε στις 14 Ιουνίου 2005. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 2 Απριλίου 2009.

24. Σύμβαση μεταξύ της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας για την Αποφυγή της Διπλής Φορολογίας και την Πρόληψη της Φοροδιαφυγής όσον αφορά τους Φόρους Εισοδήματος, η οποία υπογράφηκε στη Βουδαπέστη στις 4 Φεβρουαρίου 2010. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 15 Νοεμβρίου 2010.

25. Πρωτόκολλα 1, 2 και 3 της Συνθήκης για την Ελεύθερη Πυρηνική Ζώνη του Νότιου Ειρηνικού, που υπογράφηκαν στη Σούβα στις 8 Αυγούστου 1986 και υπογράφηκαν εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 25 Μαρτίου 1996. Υποβλήθηκαν στη Γερουσία στις 2 Μαΐου 2011.

26. Πρωτόκολλα Ι και ΙΙ της Συνθήκης για τη δημιουργία Ζώνης Χωρίς Πυρηνικά Όπλα στην Αφρική, που συνήφθη στο Κάιρο στις 11 Απριλίου 1996 και υπογράφηκε την ίδια ημέρα εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Υποβλήθηκαν στη Γερουσία στις 2 Μαΐου 2011.

27. Πρωτόκολλο τροποποίησης της Σύμβασης για την Αμοιβαία Διοικητική Συνδρομή σε Φορολογικά Θέματα, που συνήφθη στο Παρίσι στις 27 Μαΐου 2010 και υπογράφηκε την ίδια ημέρα εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 17 Μαΐου 2012.

28. Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες, που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 13 Δεκεμβρίου 2006 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 30 Ιουνίου 2009. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 17 Μαΐου 2012.

29. Σύμβαση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Δημοκρατίας της Πολωνίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την πρόληψη της φοροδιαφυγής όσον αφορά τους φόρους εισοδήματος, η οποία υπογράφηκε στη Βαρσοβία στις 13 Φεβρουαρίου 2013. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 20 Μαΐου 2014.

30. Πρωτόκολλο στη Συνθήκη για μια Ζώνη Χωρίς Πυρηνικά Όπλα στην Κεντρική Ασία, που υπογράφηκε στη Νέα Υόρκη στις 6 Μαΐου 2014 και υπογράφηκε την ίδια ημέρα εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 27 Απριλίου 2015.

31. Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τη Χρήση Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών σε Διεθνείς Συμβάσεις, που υπογράφηκε στη Νέα Υόρκη στις 23 Νοεμβρίου 2005. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 10 Φεβρουαρίου 2016.

32. Συνθήκη του Πεκίνου για τις Οπτικοακουστικές Ερμηνείες, που υπογράφηκε στο Πεκίνο στις 24 Ιουνίου 2012 και εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 26 Ιουνίου 2012. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 10 Φεβρουαρίου 2016.

33. Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τις Ανεξάρτητες Εγγυήσεις και τις Εφεδρικές Πιστωτικές Επιστολές, που συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 11 Δεκεμβρίου 1995 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 11 Δεκεμβρίου 1997. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 10 Φεβρουαρίου 2016.

34. Συνθήκη για το Εμπόριο Όπλων, που υπογράφηκε στη Νέα Υόρκη στις 2 Απριλίου 2013 και εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 25 Σεπτεμβρίου 2013. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 9 Δεκεμβρίου 2016.

35. Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τη Διαφάνεια στη Διαιτησία μεταξύ Επενδυτών και Κρατών που βασίζεται σε Συνθήκες, η οποία συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 10 Δεκεμβρίου 2014 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 17 Μαρτίου 2015. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 9 Δεκεμβρίου 2016.

36. Τροποποιήσεις της Συνθήκης περί Αλιείας του 1987 μεταξύ των Κυβερνήσεων Ορισμένων Νησιωτικών Κρατών του Ειρηνικού και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, όπως τροποποιήθηκε, που έγιναν στο Νάντι στις 3 Δεκεμβρίου 2016. Υποβλήθηκαν στη Γερουσία στις 28 Αυγούστου 2018.

37. Σύμβαση για την καταστολή των παράνομων πράξεων που σχετίζονται με τη Διεθνή Πολιτική Αεροπορία, που συνήφθη στο Πεκίνο στις 10 Σεπτεμβρίου 2010 και υπογράφηκε την ίδια ημέρα εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 18 Ιουνίου 2020.

38. Συμπληρωματικό Πρωτόκολλο στη Σύμβαση για την Καταστολή της Παράνομης Κατάσχεσης Αεροσκαφών, που υπογράφηκε στο Πεκίνο στις 10 Σεπτεμβρίου 2010 και την ίδια ημέρα εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 18 Ιουνίου 2020.

39. Συνθήκη έκδοσης μεταξύ της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Αλβανίας, που υπογράφηκε στα Τίρανα στις 22 Δεκεμβρίου 2020. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 7 Απριλίου 2022.

40. Οι Συνθήκες με τη Δημοκρατία της Κούβας και την Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών του Μεξικού για την Οριοθέτηση των Θαλάσσιων Συνόρων, οι οποίες υπογράφηκαν στην Ουάσιγκτον στις 18 Ιανουαρίου 2017. Υποβλήθηκαν στη Γερουσία στις 18 Δεκεμβρίου 2023.

41. Συμφωνία βάσει της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας σχετικά με τη Διατήρηση και τη Βιώσιμη Χρήση της Θαλάσσιας Βιολογικής Ποικιλότητας σε Περιοχές Πέρα από την Εθνική Δικαιοδοσία, που συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 19 Ιουνίου 2023 και υπογράφηκε εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 20 Σεπτεμβρίου 2023. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 18 Δεκεμβρίου 2024.

42. Συνθήκη μεταξύ της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων περί Αμοιβαίας Νομικής Συνδρομής σε Ποινικές Υποθέσεις, η οποία υπογράφηκε στο Άμπου Ντάμπι στις 24 Φεβρουαρίου 2022. Υποβλήθηκε στη Γερουσία στις 14 Ιανουαρίου 2025.

Η απόσυρση από Συμφωνίες

Οι ΗΠΑ χάνουν σε αξιοπιστία κι όταν αποσύρονται από Συμφωνίες που είχαν υπογράψει -και είχαν ασκήσει αφόρητες πιέσεις και σε άλλα Κράτη να αποδεχθούν- με κορυφαία παραδείγματα την Συμφωνία JCPOA του 2015, για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, την Συμφωνία των Παρισίων για το Κλίμα, την Trans-Pacific Partnership (TPP), ενώ απειλήσει να αποχωρήσουν και από τη NAFTA. Σε μια ιστορική αναδρομή, αξίζει να σημειωθεί ότι οι ΗΠΑ δεν επικύρωσαν ποτέ την Συνθήκη Ειρήνης των Βερσαλλιών του 1919, παρά τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Προέδρου Γούντροου Ουΐλσον, που διακήρυξε: «Επιτέλους ο κόσμος γνωρίζει την Αμερική ως τον σωτήρα του κόσμου!».

Ομοίως, δεν υπέγραψαν την Συμφωνία της Γενεύης του 1954, με την οποίαν ετέθη οριστικό τέλος στον πόλεμο της Κορέας και στον Πρώτο Πόλεμο της Ινδοκίνας. Η συνθήκη υπογράφηκε από το Βιετνάμ, τη Γαλλία, την Κίνα, την ΕΣΣΔ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Παρόλο που οι ΗΠΑ συμμετείχαν στη διάσκεψη και στις διαπραγματεύσεις, τελικά αρνήθηκαν να την υπογράψουν. Μέχρι το 2022 ήταν η μόνη χώρα που δεν είχε επικυρώσει την Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (CRC), του 1989, παρ’ ότι την είχαν υπογράψει το 1995.

Η Σύμβαση αυτή αποτελεί ένα ορόσημο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς είναι η πρώτη Συμφωνία που καθορίζει τα δικαιώματα των παιδιών και ενσωματώνει ένα ευρύ φάσμα δικαιωμάτων (εκπαίδευση, υγεία, δικαιοσύνη) για τους ανηλίκους. Έλαβε ευρεία υποστήριξη πολύ γρήγορα, με σχεδόν ομόφωνη επικύρωση σε όλο τον κόσμο. Ακόμη, οι ΗΠΑ, αν και υπέγραψαν επί Προέδρου Κλίντον το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου του 1998, στην συνέχεια επί Τζωρτζ Ο. Μπους απέσυραν την υπογραφή τους. Το ίδιο έπραξαν και με το Πρωτόκολλο του Κιότο του 1997, αν και είχαν υπογράψει την Συμφωνία για τον περιορισμό των εκπομπών άνθρακα.

Για την Ιστορία και μόνον, και σύμφωνα με τα Εθνικά Αρχεία των ΗΠΑ, μεταξύ των ετών 1722 και 1869 είχαν υπογραφεί 374 Συνθήκες μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των ιθαγενών Αμερικανικών Φυλών. Απ’ αυτές τηρήθηκε μόνον ένα άρθρο της Συνθήκης Pickering, ή Συνθήκη της Canadaigua του 1794, προκειμένου να επιστραφεί στους Ινδιάνους μια έκταση ενός εκατομμυρίου στρεμμάτων και με το άρθρο 6 να αναληφθεί η υποχρέωση της παροχής αγαθών αξίας 4.500 δολαρίων «ετησίως και για πάντα».

Μόλις στις αρχές της δεκαετίας του 1970, επί προεδρίας Ρίτσαρντ Νίξον, οι Συνθήκες αυτές αποτυπώθηκαν σε μικροφίλμ και έγιναν προσιτές στην έρευνα. Στο έγγραφο της απόφασης, το οποίο υπογράφεται από τον Πρόεδρο Νίξον, τον Arthur F. Sampson, Αναπληρωτή Διαχειριστή Γενικών Υποθέσεων και τον James B. Rhoads, Αρχειοφύλακα των Η.Π.Α, υπογραμμίζεται: «Ο πιο σημαντικός σκοπός πολλών από τις συνθήκες ήταν να σβήσουν τους τίτλους γης των Ινδιάνων. Συνήθως οι Ινδιάνοι συμφωνούσαν να μειώσουν τις ιδιοκτησίες της γης τους ή να μετακινηθούν σε περιοχές λιγότερο επιθυμητές για ενιαίο εποικισμό».

Στο Κίεβο και άλλες πόλεις σχεδιάζονται προς τιμήν των θυμάτων της καταστροφής, που σημειώθηκε το 1986, εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν τήρηση λεπτών σιγής, εκθέσεις, συναυλίες, προβολές ταινιών και καταθέσεις στεφάνων.

Τελετές μνήμης αναμένεται να πραγματοποιηθούν και στη Λευκορωσία, τη Ρωσία και άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες. Εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες απ’ όλη τη Σοβιετική Ένωση είχαν αναπτυχθεί την εποχή εκείνη στο Τσερνόμπιλ σε μια προσπάθεια να περιορίσουν τη ραδιενεργό μόλυνση.

Στις 26 Απριλίου 1986, μια δοκιμή στον πυρηνικό σταθμό του Τσερνόμπιλ στην τότε Σοβιετική Δημοκρατία της Ουκρανίας βγήκε εκτός ελέγχου. Ο αντιδραστήρας αριθμός τέσσερα υπέστη καταστροφική βλάβη, απελευθερώνοντας ραδιενεργό υλικό στην ατμόσφαιρα.

Ραδιενεργά νέφη εξαπλώθηκαν σε τμήματα της βόρειας και της δυτικής Ευρώπης. Περισσότερο επλήγησαν η Λευκορωσία και η δυτική Ρωσία. Ο κατεστραμμένος αντιδραστήρας απελευθέρωνε επί μήνες ραδιενέργεια.

Ειδικοί υπολογίζουν σε δεκάδες χιλιάδες τους θανάτους που σχετίζονται με την καταστροφή. Περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τη ζώνη αποκλεισμού 30 χιλιομέτρων που δημιουργήθηκε γύρω από τον πυρηνικό σταθμό, που βρίσκεται πλέον εκτός λειτουργίας.

Οι υποψήφιοι/ες για την εισαγωγή στην Α’ τάξη Ωνασείου Γυμνασίου θα αξιολογηθούν σε δεξιότητες που απέκτησαν κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους στο Δημοτικό Σχολείο, σχετικές με την κατανόηση κειμένων της Ελληνικής Γλώσσας και τα Μαθηματικά, στο πλαίσιο μιας ενιαίας δοκιμασίας διάρκειας 150 λεπτών.

Στην Κατανόηση Κειμένων Ελληνικής Γλώσσας ελέγχονται οι ικανότητες των μαθητών/-τριών στην κατανόηση γραπτών κειμένων ποικίλων ειδών και περιεχομένου (λογοτεχνικά κείμενα, απλά άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών, πολυτροπικά κείμενα κ.λπ.) καθώς και στη χρήση βασικών γραμματικών και συντακτικών φαινομένων. Στα Μαθηματικά ελέγχονται οι ικανότητες των μαθητών/-τριών στην κατανόηση και στην επίλυση προβλημάτων κυρίως της καθημερινής ζωής αλλά και προβλημάτων με απλές αριθμητικές πράξεις.

Οι υποψήφιοι/ες για την εισαγωγή στην Α’ τάξη Ωνασείου Λυκείου αξιολογούνται σε γνώσεις και δεξιότητες που απέκτησαν κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους στο Γυμνάσιο, σχετικές με την κατανόηση κειμένων της Ελληνικής Γλώσσας και τα Μαθηματικά στο πλαίσιο μιας ενιαίας δοκιμασίας διάρκειας 180 λεπτών.

Πιο αναλυτικά, στο γνωστικό πεδίο της κατανόησης κειμένων Ελληνικής Γλώσσας εξετάζονται οι ικανότητες στην κατανόηση γραπτών κειμένων ποικίλων ειδών και περιεχομένου (λογοτεχνικά κείμενα, άρθρα από εφημερίδες και περιοδικά, επιστολές, απλά δοκίμια, πολυτροπικά κείμενα κ.λπ.), καθώς και στη χρήση βασικών γραμματικών και συντακτικών φαινομένων. Στο γνωστικό πεδίο των Μαθηματικών εξετάζονται οι ικανότητες των μαθητών/-τριών στην κατανόηση και στην επίλυση προβλημάτων της καθημερινής ζωής αλλά και αριθμητικές, αλγεβρικές, γεωμετρικές, στατιστικές γνώσεις και δεξιότητες.

Όσον αφορά στη δοκιμασία για την εισαγωγή στα Δημόσια Ωνάσεια Σχολεία το σύνολο των ερωτήσεων είναι 50: Εικοσιπέντε (25) για τα Μαθηματικά και εικοσιπέντε (25) για την κατανόηση κειμένου της Ελληνικής Γλώσσας. Όλες οι ερωτήσεις είναι πολλαπλής επιλογής.

Απέναντί του είχε δημοσιογράφους με παπιγιόν και μακριές τουαλέτες που, όπως αυτός, ήταν προσκεκλημένοι σ’ αυτό το δείπνο στο οποίο συμμετέχει η «αφρόκρεμα» της πολιτικής και των μέσων ενημέρωσης στην Ουάσινγκτον.

Ο αμερικανός πρόεδρος διευκρίνισε ότι ένα μέλος των δυνάμεων της τάξης πυροβολήθηκε. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο ένοπλος, η ταυτότητα του οποίου δεν έγινε αμέσως γνωστή, ήταν «μοναχικός λύκος» και «παράφρονας».

«Πολυάριθμα όπλα»

Λίγο πριν απ’ αυτή την ενημέρωση των δημοσιογράφων, δημοσιοποίησε μέσω του δικτύου του, του Truth Social, εικόνες από κάμερες ασφαλείας που δείχνουν έναν άνδρα να ορμά μέσα από την πύλη ανίχνευσης μεταλλικών αντικειμένων, που βρισκόταν στην είσοδο της αίθουσας στην οποία γινόταν η δεξίωση, και μέλη των δυνάμεων ασφαλείας να τραβούν τα όπλα τους.

«Ήταν, κατά κάποιο τρόπο, πολύ ωραίο, αληθινά ωραίο πράγμα να βλέπεις έναν άνδρα να ορμάει σε μια θέση ελέγχου ασφαλείας οπλισμένος με πολλά όπλα και να εξουδετερώνεται από μερικά πολύ θαρραλέα μέλη της Secret Service, τα οποία έδρασαν πολύ γρήγορα», δήλωσε ο αμερικανός πρόεδρος αναφερόμενος στην USSS, τη Μυστική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών, μια ελίτ ομοσπονδιακή υπηρεσία επιβολής του νόμου που είναι αρμόδια για την προστασία του ίδιου και των μελών της κυβέρνησής του. Το ξενοδοχείο Hilton της Ουάσινγκτον, όπου παρετίθετο το δείπνο που ματαιώθηκε, «δεν είναι ένα ιδιαίτερα ασφαλές κτίριο», επέκρινε ο Ντόναλντ Τραμπ.

Ωστόσο αναγνώρισε ότι ο μηχανισμός ασφαλείας «ήταν πολύ ασφαλής», λέγοντας ότι τα μέλη της ασφάλειας σταμάτησαν τον ένοπλο πριν μπει στη μεγάλη αίθουσα της δεξίωσης στην οποία βρισκόταν ο ίδιος. Μπροστά sτο ξενοδοχείο αυτό, ο πρόεδρος Ρόναλντ Ρίγκαν είχε τραυματισθεί το 1981 από σφαίρα σε μια απόπειρα δολοφονίας.

«Κάτω! Κάτω!»

Το ετήσιο δείπνο των ένωσης ανταποκριτών του Λευκού Οίκου είχε αρχίσει πριν από λίγο, σύμφωνα με τους δημοσιογράφους του Γαλλικού Πρακτορείου που ήταν παρόντες, όταν ακούσθηκε μεγάλη αναταραχή στις εισόδους της αίθουσας.

Ακούσθηκαν κραυγές «Κάτω! Κάτω!».

Οι συνδαιτυμόνες αμέσως αμέσως ξάπλωσαν ή γονάτισαν στο πάτωμα, πολλοί απ’ αυτούς κρατώντας πάντως υψωμένα τα κινητά τηλέφωνά τους για να βιντεοσκοπήσουν, ενώ ο πρόεδρος και η πρώτη κυρία Μελάνια Τραμπ, οι οποίοι κάθονταν στο κεντρικό τραπέζι σε ένα υπερυψωμένο σημείο απέναντι στους προσκεκλημένους, απομακρύνθηκαν από την ασφάλεια.

Πράκτορες της Secret Service μπήκαν στην αίθουσα βαριά οπλισμένοι. Οι δυνάμεις της τάξης διέταξαν στη συνέχεια τους προσκεκλημένους, δημοσιογράφους, υπουργούς, πολιτικούς και διάφορες προσωπικότητες, να εγκαταλείψουν την τεράστια αίθουσα που βρίσκεται στο πρώτο υπόγειο του ξενοδοχείου.

Σε βίντεο του Γαλλικού Πρακτορείου, φαίνεται ο πρόεδρος Τραμπ καθισμένος στο τιμητικό τραπέζι μαζί, μεταξύ άλλων, με τον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς και την εκπρόσωπό του Καρολάιν Λέβιτ, καθώς και δημοσιογράφους, ενώ ακούγονται κρότοι που αρχικά δεν προκαλούν καμιά αντίδραση. Μόνο μερικά δευτερόλεπτα αργότερα οι συνδαιτυμόνες φαίνονται να συνειδητοποιούν πως υπάρχει περιστατικό, με την αγωνία να διαγράφεται εμφανώς στο πρόσωπο της Μελάνια Τραμπ.

Ένας ύποπτος συνελήφθη

Βαριά οπλισμένοι πράκτορες της ασφάλειας επεμβαίνουν τότε πολύ γρήγορα και απομακρύνουν τον πρόεδρο προς το αριστερό μέρος της εξέδρας. Η ατμοσφαιρική μουσική σταματά και άλλοι πράκτορες περνούν πάνω από το τραπέζι και φαίνονται να σημαδεύουν με τα όπλα τους το κοινό.

Μέσω της πλατφόρμας του, της Truth Social, ο Ντόναλντ Τραμπ χαιρέτισε τη δουλειά των υπηρεσιών ασφαλείας. Αστυνομικοί περικύκλωσαν το σημείο και ελικόπτερα πετούσαν πάνω από την περιοχή, στο κέντρο της πρωτεύουσας. Η ένωση των ανταποκριτών του Λευκού Οίκου (WHCA) οργανώνει αυτό το δείπνο πολιτικών και δημοσιογράφων στο οποίο συμμετέχουν κάθε άνοιξη εκατοντάδες πρόσωπα ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος επιτίθεται αδιάκοπα στον Τύπο, παρευρισκόταν για πρώτη φορά ως πρόεδρος.

ένοπλος άνδρας που συνελήφθη στο δείπνο των ανταποκριτών του Λευκού Οίκου θα αντιμετωπίσει δύο κατηγορίες, σύμφωνα με την εισαγγελέα των ΗΠΑ Τζανίν Πίρο: χρήση πυροβόλου όπλου κατά τη διάρκεια βίαιου εγκλήματος και επίθεση σε ομοσπονδιακό αξιωματικό με χρήση επικίνδυνου όπλου.

Μέρος αυτού του σχεδιασμού είναι και οι πρωθυπουργικές εξαγγελίες στη ΔΕΘ, η έκταση των οποίων αρχίζει να προδιαγράφεται μετά την επικύρωση των στοιχείων για την αύξηση του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2025 στο 4,9% του ΑΕΠ έναντι προηγούμενου στόχου 3,7% του ΑΕΠ.

Με βάση τα στοιχεία αυτά διαμορφώνεται συνολικά δημοσιονομικός χώρος (αφού υπολογιστούν και οι περιορισμοί στις δημόσιες δαπάνες) 1,7 δισ. ευρώ για εφέτος και το επόμενο έτος. Από αυτά, τα 500 εκατ. ευρώ καλύπτονται με τα μέτρα που ανακοινώθηκαν από τον πρωθυπουργό και εξειδικεύτηκαν από τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη την περασμένη εβδομάδα ( επιστροφή ενοικίου σε περισσότερους, 150 ευρώ στις οικογένειες με παιδιά, αύξηση στα 300 ευρώ στην ενίσχυση για συνταξιούχους κτλ.).

Απομένουν 1,2 δισ. ευρώ, από τα οποία τα 200 εκατ. ευρώ θα διατεθούν για νέα μέτρα στήριξης εφέτος και άλλο 1 δισ. ευρώ που θα αφορούν εξαγγελίες για το 2027.

Πίσω από τον κυβερνητικό σχεδιασμό βρίσκεται η ισχυρή απόδοση της ελληνικής οικονομίας σε συνδυασμό με τα θετικά αποτελέσματα που φέρνουν τα μέτρα περιορισμού της φοροδιαφυγής. Παρά το υψηλό κόστος λόγω της ενεργειακής κρίσης που προκαλεί ο πόλεμος στο Ιράν, ο ρυθμός ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας θα παραμείνει εφέτος στα επίπεδα του 2% μετά την αναθεώρηση του αρχικού στόχου 2,4% όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.

Μάλιστα η όποια εφετινή αναθεώρηση του στόχου για το ΑΕΠ θα καλυφθεί από την αναθεώρηση προς τα πάνω στο 2% από 1,7% αρχικής πρόβλεψης του ρυθμού ανάπτυξης για το 2027.

Η εξίσωση των αναθεωρήσεων οδηγεί επίσης σε ακόμη υψηλότερο πρωτογενές πλεόνασμα για το 2026. Για αυτό και ο νέος στόχος που έθεσε το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για το πρωτογενές πλεόνασμα του 2026 είναι 3,2% του ΑΕΠ από 2,8% του ΑΕΠ. Στο 3,2% του ΑΕΠ καθορίζεται και ο στόχος για το πρωτογενές αποτέλεσμα του 2027. Αναθεωρείται επίσης προς το καλύτερο η εκτίμηση για το ύψος του δημόσιου χρέους φέτος στο 136,8% του ΑΕΠ από 138,2% και σε 130,3% το 2027

Το επόμενο διάστημα ανάλογα με τις εξελίξεις στο μέτωπο του πολέμου και με βάση τα δημοσιονομικά στοιχεία που ανακοινώθηκαν το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών θα προχωρήσει στη σύνθεση των μέτρων στήριξης της ΔΕΘ. Πρόθεση της κυβέρνησης όπως έχει ήδη εξαγγελθεί είναι βασικός πυλώνας του πακέτου αυτού να είναι τα μέτρα ενίσχυσης των επιχειρήσεων και των επαγγελματιών.

Μεταξύ των μέτρων που αναμένεται να εξεταστούν είναι:

Η κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για τις επιχειρήσεις, βασικό αίτημα της αγοράς. Σημειώνεται ότι το τέλος επιτηδεύματος έχει ήδη καταργηθεί από το 2025 για τους ελεύθερους επαγγελματίες.
Η μείωση του ποσοστού της προκαταβολής φόρου για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Το ποσοστό αυτό ανέρχεται σήμερα στο 80% του φόρου εισοδήματος που προκύπτει από την κερδοφορία του προηγούμενου έτους ενώ για τις νεοσύστατες επιχειρήσεις το ποσοστό αυτό είναι 50% για τα πρώτα τρία χρόνια.
Νέα μείωση των εργοδοτικών εισφορών το 2027, μεγαλύτερη από τη μισή μονάδα που έχει ήδη ανακοινωθεί.

Σε δύο κινήσεις υψηλού-επικοινωνιακού συμβολισμού, ο Μακρόν λίγο πριν εισέλθει στο αεροσκάφος, έθεσε το χέρι του στο μέρος της καρδιάς χαιρετώντας το άγημα της Πολεμικής Αεροπορίας και τους παρευρισκόμενους, ενώ η σύζυγος του Μπριζίτ, αποχαιρέτησε την ελληνική αποστολή στέλνοντας φιλιά!

Επομένως, το γαλλιστί “Grèce-France alliance” παραμένει (και με το παραπάνω) ένα από τα πλέον οικεία για την ελληνική κοινωνία συνθήματα, που αφορούν την εξωτερική πολιτική, σύνθημα το οποίο έχει συνέχεια και παρέμεινε, μάλιστα, αναλλοίωτο, παρά την… πρόταση του πρώην Γάλλου προέδρου Νικολά Σαρκοζί να το αλλάξει ελαφρώς, όταν από το βήμα της ελληνικής Βουλής το μακρινό 2008 είχε προτάξει το “Ελλάς-Γαλλία νέα συμμαχία”!

Η ελληνογαλλική φιλία είναι γεγονός εδώ και δεκαετίες. Παλιά ή νέα, σημασία έχει ότι το “Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία” έχει αποδειχτεί ανθεκτικό στον χρόνο, καθώς ουσιαστικά έχει τις ρίζες του στο 1821 και επιβιώνει καθ’ όλη τη διάρκεια της νεότερης πολιτικής ιστορίας μας με αρκετά σκαμπανεβάσματα, με περιόδους μακράς ύπνωσης, αλλά και αναγεννήσεις! Σημαντικά ορόσημα της είναι τότε που Γάλλοι διαδήλωναν κατά της χούντας, όταν το Παρίσι ήταν ο τόπος αυτοεξορίας για πολλούς Έλληνες.

Ακόμα και στα πέτρινα χρόνια της οικονομικής κρίσης, όμως, το Παρίσι διατήρησε τουλάχιστον στο ρητορικό επίπεδο τον ρόλο του αντίβαρου στη γερμανική ακαμψία. Δεν μπορεί να λησμονήσει κανείς, άλλωστε, ότι ακόμα και ο τότε πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, παρ’ ότι ιδιαίτερα προσκολλημένος στο σχήμα του γαλλογερμανικού άξονα, που στην πράξη ήταν προσκόλληση στο Βερολίνο, είχε αντιταχτεί στην εκδίωξη της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, απαιτώντας την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Κάτι που εκτίμησε ο πρώην πρωθυπουργός την περίοδο της επεισοδιακής διαπραγμάτευσης, Αλέξης Τσίπρας, εξ’ ου και ο Ολάντ ήταν εκ των επίτιμων προσκεκλημένων στα εγκαίνια του ομώνυμου Ιδρύματος του…

Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία: Ο ντε Γκωλ στην Αθήνα

Σε ό,τι αφορά την ελληνογαλλική συμμαχία αυτή ανά τις δεκαετίες, θωρακίζεται και αναπτερώνεται μέσα από τις διαδοχικές συναντήσεις των ηγετών, από συμβολικές πράξεις και σημαίνουσες συμφωνίες. Υπάρχουν ακόμα κάτοικοι της Αθήνας, οι οποίοι ενθυμούνται τον μαζικό ενθουσιασμό που είχε επικρατήσει στην Αθήνα τον Μάιο του 1963, τότε που πλήθη υποδέχονταν με επευφημίες τον Γάλλο πρόεδρο Σαρλ ντε Γκωλ.

Ήταν ο επίσημος καλεσμένος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο οποίος είχε στραφεί στη Γαλλία για διπλωματική στήριξη της προσπάθειάς του να θέσει την Ελλάδα σε τροχιά ένταξης στη νεοσύστατη τότε ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα). Ο Ντε Γκωλ είχε πει χαρακτηριστικά: «Αυτή τη χώρα που η πολιτική της ζωή είναι τόσο δαντελωτή όσο κι οι ακρογιαλιές της και τόσο ανάγλυφη όσο ο ορίζοντας των βουνών της, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής κατορθώνει να την κυβερνήσει». Τότε, ο Γάλλος πρόεδρος είχε γίνει δεκτός από τη βασιλική οικογένεια και είχε εκφωνήσει ομιλία στη Βουλή, δικαίωμα που είχε δοθεί για πρώτη φορά σε Γάλλο ηγέτη.

Εποχή Ντ’ Εστέν

Αλλά και το πέρασμα στην Μεταπολίτευση είχε γαλλικό άρωμα, καθώς ο τότε πρόεδρος Βαλερί Ζισκάρ Ντ’ Εστέν ήταν εκείνος που είχε προσφέρει το προεδρικό του αεροσκάφος στον Κωνσταντίνο Καραμανλή για να επιστρέψει στην Ελλάδα και να αναλάβει την πρωθυπουργία το 1974. Ελάχιστους μήνες αργότερα θα επισκεφτεί την δημοκρατική πλέον Ελλάδα και τον «αγαπημένο του φίλο».

Ενόψει της άφιξης του Γάλλου προέδρου, η τότε φρεσκοκατασκευασμένη Λεωφόρος Συγγρού ασφαλτοστρώθηκε εν μία νυκτί! Ο Καραμανλής είχε σχεδιάσει μια μεγαλειώδη υποδοχή στον Ντ’ Εστέν και η πομπή θα περνούσε από τη Λεωφόρο Συγγρού. Πήγε, λοιπόν, στο αεροδρόμιο του Ελληνικού για να υποδεχτεί τον προσκεκλημένο του και οι δυο τους μετέβησαν στο Προεδρικό Μέγαρο με ανοιχτό αυτοκίνητο, ώστε να χαιρετούν τον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί.

Για την επίσκεψη είχε πραγματοποιηθεί και ριζική ανακαίνιση του Προεδρικού Μεγάρου, το οποίο, αν και παρουσίαζε εικόνα εγκατάλειψης, είχε κριθεί το μοναδικό κατάλληλο οίκημα για να φιλοξενήσει τον Γάλλο πρόεδρο. Εντός ολίγων ημερών, λοιπόν, είχε ολοκληρωθεί η ανακαίνισή του. Είχε βαφτεί, είχαν παραγγελθεί καινούργια έπιπλα, χαλιά, πίνακες ζωγραφικής, ακόμα και βιβλία από την Εθνική Βιβλιοθήκη και την Βιβλιοθήκη της Βουλής είχαν γεμίσει τα κενά ράφια στις βιβλιοθήκες.

Στον πρώτο όροφο του Προεδρικού Μεγάρου ήταν οι δυο κρεβατοκάμαρες, στις οποίες κατέλυσε το ζεύγος Ντ’ Εστέν. Είχε, μάλιστα, κατασκευαστεί και ειδικό κρεβάτι μήκους 2,5 μέτρων για τον ιδιαίτερα ψηλό Γάλλο πρόεδρο, ο οποίος τελικά θα παίξει κεντρικό ρόλο για να καταστεί δυνατή η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ λίγα χρόνια αργότερα.

Το 1979 και λίγο πριν την επίσημη προσχώρηση της Ελλάδος στην ΕΟΚ, ο Ντ’ Εστέν επισκέπτεται ξανά την Αθήνα. Τριάντα πέντε χρόνια αργότερα, το 2015, σε συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό Spiegel, έκανε μία αναδρομή στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είχε τότε, λοιπόν, προβεί σε μία αναπάντεχη δήλωση, χαρακτηρίζοντας την ένταξη της Ελλάδας ως ένα από τα μεγαλύτερα λάθη. Ο ίδιος άνθρωπος που διατυμπάνιζε ότι «δεν θα κλείσουμε την πόρτα στα “μούτρα” του Πλάτωνα», μερικές δεκαετίες αργότερα προσχώρησε στο μέτωπο εκείνων που απαιτούσαν την αποπομπή της Ελλάδας από την ευρωπαϊκή οικογένεια, λέγοντας ότι η Ελλάδα ανήκει στην Ανατολή…

Εποχή Μιτεράν

Λίγο μετά τη δεύτερη επίσημη επίσκεψή του στην Ελλάδα, τόσο η Γαλλία, όσο και η Ελλάδα αλλάζουν σελίδα. Τον Καραμανλή διαδέχεται στην εξουσία ο Ανδρέας Παπανδρέου και τον Ντ’ Εστέν ο Φρανσουά Μιτεράν. Η αλλαγή σκυτάλης στις δύο χώρες έγινε με λίγους μήνες διαφορά. Έτσι, το 1982 πραγματοποιείται η πρώτη επίσκεψη Μιτεράν στην Αθήνα. Συνολικά θα βρεθεί άλλες δέκα φορές στην Ελλάδα.

Στην πρώτη του επίσημη επίσκεψη, όμως, τον υποδέχεται μετά ξεχωριστών τιμών η Μελίνα Μερκούρη, ο Γεράσιμος Αρσένης και ο Γιώργος Γεννηματάς. Μία ακόμα επίσκεψη του Μιτεράν που απασχόλησε τη διεθνή κοινή γνώμη είναι αυτή τον Σεπτεμβρίου 1984. Ο Ανδρέας Παπανδρέου καλεί τον Γάλλο ηγέτη στην Κρήτη, μαζί με τον ηγέτη της Λιβύης Μουαμάρ Καντάφι, με σκοπό να διευθετηθεί η κρίση στο Τσαντ. Έτσι είχαν καταλήξει στη Συμφωνία της Ελούντας.

Μετά τον θάνατο του Μιτεράν αποκαλύφθηκε ότι είχε και έναν προσωπικό λόγο να αγαπάει την Ελλάδα. Εδώ είχε πραγματοποιήσει, χρόνια πριν κερδίσει τις εκλογές, το μοναδικό ταξίδι αναψυχής με την μεγάλη του αγάπη και κρυφή ερωμένη του, την Αν Πενζό. Στην αρχή της σχέσης τους, η κοινή τους αγάπη για την τέχνη, τη φιλοσοφία και τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό τους είχε οδηγήσει στην Αθήνα, όπου ξένοι ανάμεσα σε ξένους είχαν χαρεί τον έρωτά τους, τα αρχαία μνημεία, αλλά και το ελληνικό φαγητό.

Η στενή σχέση Παπανδρέου-Μιτεράν έριξε βαριά την σκιά της στους επόμενους Έλληνες πρωθυπουργούς, οι οποίοι απέφυγαν να καλλιεργήσουν την σχέση τους με την Γαλλία και τον πρόεδρό της. Στον προεδρικό θώκο τον Μιτεράν αντικατέστησε ο Ζάκ Σιράκ, ο οποίος επισκέφτηκε την Αθήνα το Νοέμβριο του 2000, αμέσως μετά τη λήξη της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις βαλκανικές χώρες. Στην κατ’ ιδίαν συνάντησή του με τον τότε Έλληνα πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη είχε συζητηθεί το ζήτημα της ευρωπαϊκής διεύρυνσης, δεδομένου ότι η ελληνική διπλωματία αγωνιζόταν να εντάξει την Κυπριακή Δημοκρατία. Ο Ζάκ Σιράκ επανήλθε τον Απρίλιο του 2003 στην Ελλάδα, αυτή τη φορά στη Θεσσαλονίκη.

Γαλλία και Μακεδονικό

Η σχέση του Κώστα Καραμανλή και του Νικολά Σαρκοζί θα επαναπροσδιορίσει την συμμαχική σχέση των δύο χωρών, με αποκορύφωμα τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι το 2008. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ζητούσαν πιεστικά την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, χωρίς προηγουμένως να έχει επιλυθεί η διαφορά για το όνομα. Η ελληνική πλευρά είχε καταφέρει να αποτρέψει το αμερικανικό σχέδιο, υποστηριζόμενη από τον πρόεδρο Σαρκοζί. Αυτός ήταν που τάχθηκε στο πλευρό του Έλληνα πρωθυπουργού, εκφράζοντας την κατανόησή του για τις ελληνικές επιφυλάξεις.

Ο Σαρκοζί είχε νωρίτερα επισκεφτεί την Ελλάδα, μιλώντας για τις ελληνικές του ρίζες. Είχε, μάλιστα, εκφωνήσει και μια συναισθηματικά φορτισμένη ομιλία: «Κύριε πρωθυπουργέ, Αγαπητέ Κώστα...» ήταν η εκκίνηση του λόγου του Σαρκοζί από το βήμα της ελληνικής Βουλής τον Ιούνιο του 2008. «Ο παππούς μου εγκατέλειψε τη Θεσσαλονίκη που λάτρευε, ήταν πολύ νέος και θα ήθελε ο εγγονός του να επιστρέψει στην Ελλάδα», σημείωσε συγκινημένος, ενώ μέσα στο λόγο του φρόντισε να δώσει τον τόνο και το σύνθημα “Ελλάς-Γαλλία νέα συμμαχία”.

Ολάντ και Μακρόν

Κάπως έτσι περνάμε στην περίοδο της σκληρής οικονομικής κρίσης. Τόσο ο Αντώνης Σαμαράς, όσο και ο Αλέξης Τσίπρας στρέφονται προς το Παρίσι για στήριξη. Πράγματι, το 2012, λίγους μήνες μετά την εκλογή του, ο Ολάντ εμφανιζόταν υποστηρικτικός. Το 2013 επισκέπτεται την Αθήνα, αλλά η επίσημη επίσκεψη που άφησε αποτύπωμα έγινε τρία χρόνια αργότερα. Συνοδευόμενος από υπουργούς, προσωπικότητες του πολιτισμού και μεγάλους επιχειρηματίες, ο πρόεδρος Ολάντ κατέβηκε τα σκαλιά του προεδρικού αεροσκάφους για να σφίξει το χέρι του Αλέξη Τσίπρα που τον περίμενε στο αεροδρόμιο.

Η συμμαχική σχέση των δύο χωρών αναβαθμίζεται ακόμα περισσότερο με την έλευση του Εμμανουέλ Μακρόν στο τιμόνι της Γαλλίας. Ανήκει, άλλωστε, σε εκείνους που – ως υπουργός του Ολάντ – στήριζαν την Αθήνα στα χρόνια της κρίσης, άλλοτε με δηλώσεις κι άλλοτε με πρωτοβουλίες. Τον Σεπτέμβριο του 2017 επισκέπτεται την ελληνική πρωτεύουσα και απευθύνει μία ιστορική ομιλία για το μέλλον της Ευρώπης από την Πνύκα. Σε εκείνη την επίσκεψή του, σπάζοντας το πρωτόκολλο, είχε συνάντηση στην κατοικία του Γάλλου πρέσβη, με τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και νυν πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ήδη από την πρώτη θητεία του Μητσοτάκη, οι δύο χώρες ήρθαν πιο κοντά και στο στρατιωτικό-γεωπολιτικό επίπεδο. Μάλιστα, την περίοδο που οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είχαν φτάσει ένα βήμα πριν την σύγκρουση, ο Μακρόν υπήρξε σθεναρός υποστηρικτής της χώρας μας, αντιτασσόμενος (και λόγω των γαλλικών συμφερόντων) στα νεοοθωμανικά σχέδια Ερντογάν στην Μεσόγειο.

Τον Σεπτέμβριο του 2021 η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε πως προχωρήσει στην αγορά από τη Γαλλία των φρεγατών Belh@rra, ενώ είχε προηγηθεί η ανακοίνωση για την προμήθεια των μαχητικών αεροσκαφών Rafale. Στις αρχές του 2021 υπογράφτηκε η ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία, το άρθρο 2 της οποίας προβλέπει την αμοιβαία συνδρομή «ακόμα και με ένοπλη βία» του ετέρου κράτους, όταν και τα δύο συμβαλλόμενα μέλη διαπιστώσουν από κοινού ότι ένα κράτος απειλείται ή δέχεται επίθεση στην επικράτειά του από κάποιο τρίτο κράτος. Αν και δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο αν στην συμφωνία συμπεριλαμβάνονται και οι θαλάσσιες ζώνες, εκτιμάται ως η σημαντικότερη διακρατική και στρατιωτική συμφωνία της Ελλάδας, μετά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Βεβαίως, με τις προεδρικές εκλογές να αναμένονται σε έναν χρόνο, είναι διάχυτη η αίσθηση ότι η εποχή Μακρόν έχει τελειώσει. Ένα ερώτημα που πρέπει να μας απασχολήσει είναι τι θα σημάνει για ελληνογαλλικές σχέσεις το ενδεχόμενο μιας προεδρίας της Λεπέν. Βέβαια, η Γαλλίδα πολιτικώς έχει αποστασιοποιηθεί από παλαιότερες θέσεις της, όπως την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ, ή το Frexit και πάντα παραμένει σκληρή πολέμιος της Τουρκίας…

Οι αναλυτές λένε ότι το Ιράν μπορεί να διατηρήσει αυτόν τον ρυθμό μόνο για μερικές εβδομάδες, πριν υποχρεωθεί να μειώσει την παραγωγή – χωρίς να είναι ακόμα σαφές σε ποια κλίμακα. Βεβαίως το καθεστώς γνωρίζει πως το ενδεχόμενο αυτό είναι υπαρκτό και εκτιμούμε ότι αν δεν έχουν ήδη ξεκινήσει, σίγουρα είναι στο πρόγραμμα μερικές διακοπές λειτουργίας.

Ακόμα και αν τα πηγάδια δεν είναι επίσημα “κλειστά”, η παραγωγή είναι σαφώς μειωμένη. Ο πόλεμος έχει ήδη αφαιρέσει εκατοντάδες εκατομμύρια βαρέλια από την αγορά και οι περιφερειακές διαταραχές και τα προβλήματα της εφοδιαστικής αλυσίδας επιβάλλουν διακοπές και περικοπές στην παραγωγή.

Δεκάδες διυλιστήρια και πετρελαιοπηγές έχουν δεχτεί επιθέσεις κατά την διάρκεια του πολέμου. Το μεγαλύτερο δε κοίτασμα φυσικού αερίου στον κόσμο, το South Pars (το οποίο μοιράζεται το Ιράν με το Κατάρ) επλήγη από το Ισραήλ, με τον Τραμπ να τηρεί αποστάσεις από το χτύπημα. Θυμίζουμε πως μεταξύ των πληγμάτων που έχει διαψεύσει το Ιράν, είναι και αυτό σε διυλιστήριο της Aramco στο Ras Tanura, στην Σαουδική Αραβία. Όμως, παρά την κατάπαυση του πυρός, το Ιράν αλλά και τα υπόλοιπα κράτη του Κόλπου, αντιμετωπίζουν ένα μεγάλο πρόβλημα, συνέπεια και του ναυτικού αποκλεισμού που έχει επιβάλλει οι ΗΠΑ…

Το μεγάλο πρόβλημα με τις πετρελαιοπηγές 

Αρχικά, η διακοπή της κυκλοφορίας των δεξαμενόπλοιων από μόνη της μπορεί να αναγκάσει τους παραγωγούς να μειώσουν την παραγωγή, επειδή δεν μπορούν να μεταφέρουν αργό πετρέλαιο. Αλλά το κλείσιμο μιας πετρελαιοπηγής, ή και πολλών, δεν είναι το μεγάλο πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι η επαναλειτουργία της. Αν πρέπει να γίνει, είναι από μόνο του ένα προβληματικό γεγονός, γιατί πρόκειται για μία δαπανηρή διαδικασία.

Η επανεκκίνηση μιας πετρελαιοπηγής που έχει τεθεί εκτός λειτουργίας είναι από εκείνες τις διαδικασίες που μπορεί να ακούγονται απλές, αλλά στην πράξη μπορεί να αποδειχτούν περίπλοκες, δαπανηρές, ακόμα και επικίνδυνες, αν δεν εκτελεστούν σωστά. Όσοι βρίσκονται εκτός του κλάδου φαντάζονται ότι το “κλείσιμο” μιας γεώτρησης είναι σαν να γυρίζεις την βρύση ενός λάστιχου στον κήπο – την στρίβεις για να κλείσει, την στρίβεις για να ξεκινήσει… Δεν είναι καθόλου έτσι!

Ορισμένες γεωτρήσεις θεωρούνται μάλιστα υπερβολικά επικίνδυνες ή επιζήμιες για να επαναλειτουργήσουν, ή λειτουργούν σε τέτοια επίπεδα παραγωγής που αποδίδουν μόνο όσο παραμένουν σε συνεχή ροή – αν μείνουν κλειστές για κάποιο διάστημα, δεν είναι πλέον οικονομικά βιώσιμο να επανέλθουν σε λειτουργία.

Τι σημαίνει “κλείσιμο” πετρελαιοπηγών

Αυτή είναι η “ωρολογιακή βόμβα” που αντιμετωπίζει το Ιράν – και η κυβέρνηση Τραμπ εκτιμά ότι αποτελεί το κρυφό της χαρτί. Όμως, το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν και τα κράτη του Κόλπου, τα οποία επίσης επηρεάζονται από την κατάσταση στο Ορμούζ, το οποίο έχουν κλείσει και οι Ιρανοί. Η παύση λειτουργίας πετρελαιοπηγών κινδυνεύει να επιφέρει συνέπειες, ουσιαστικά μη αναστρέψιμες για ένα μεγάλο ποσοστό της παγκόσμιας παράγωγης πετρελαίου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται…

Μια γεώτρηση που έχει μείνει ανενεργή για ημέρες, μήνες ή χρόνια, δεν συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε. Οι συνθήκες στο εσωτερικό της αλλάζουν, τα ρευστά ανακατανέμονται, τα ασφαλτένια συστατικά αρχίζουν να διαχωρίζονται και να στερεοποιούνται, ενώ τα μηχανικά συστήματα υποβαθμίζονται. Η επαναφορά της σε λειτουργία, δεν σηματοδοτεί πάντα και την αποκατάσταση της ροής.

Όταν σταματά η παραγωγή, η γεώτρηση τείνει προς μια νέα ισορροπία. Η πίεση του ταμιευτήρα μπορεί να ανακάμψει μερικώς κοντά στη ζώνη της γεώτρησης, αλλά μέσα στη στήλη επικρατεί η βαρύτητα. Βαρύτερα ρευστά, όπως το νερό, κατακάθονται χαμηλότερα, ενώ το πετρέλαιο και το αέριο διαχωρίζονται προς τα πάνω. Το αέριο μπορεί να μεταναστεύσει ανοδικά και να σχηματίσει “καπάκια”, ενώ κερί, ασφαλτένια ή επικαθίσεις μπορούν να καθιζάνουν και να συσσωρεύονται στα σωληνώματα και στις διατρήσεις. Η θερμοκρασία πέφτει και, σε πολλά αργά πετρέλαια, αυτό οδηγεί σε αύξηση του ιξώδους, ή ακόμη και σε στερεοποίηση της παραφίνης.

Σε γεωτρήσεις αερίου, ή συστήματα υψηλής πίεσης, μπορεί να σχηματιστούν υδρίτες, αν υπάρχει νερό. Οι υδρίτες αυτοί μπορούν να δημιουργήσουν έναν εύφλεκτο “πάγο” που φράσσει πλήρως τη ροή. Όπως η σκουριά δεν σταματά ποτέ, έτσι συμβαίνει και με την διάβρωση. Με τον χρόνο, αυτή μπορεί να προσβάλει σωληνώσεις, επενδύσεις και εξοπλισμό, ιδιαίτερα αν δεν συντηρηθούν τα χημικά συστήματα προστασίας κατά τη διάρκεια της παύσης της λειτουργίας. Η δε διακοπή των εμπορικών ροών θα δημιουργήσει τεράστιο ζήτημα εξεύρεσης ανταλλακτικών για όλα αυτά τα απάρτια.

Πετρελαιοπηγές: Ό,τι δεν λειτουργεί, χαλάει

Όλα αυτά σημαίνουν ότι η γεώτρηση που πρέπει να επανεκκινηθεί είναι φυσικά και χημικά διαφορετική από εκείνη που είχε κλείσει. Το πρώτο βήμα είναι η αξιολόγηση. Οι χειριστές εξετάζουν ιστορικά δεδομένα παραγωγής, τη διάρκεια παύσης, τα χαρακτηριστικά του ταμιευτήρα και τυχόν γνωστά μηχανικά προβλήματα. Τα δεδομένα πίεσης είναι κρίσιμα. Αν η γεώτρηση έχει μείνει κλειστή για μεγάλο διάστημα, η ανάλυση επαναφοράς πίεσης μπορεί να βοηθήσει στην εκτίμηση της κατάστασης του ταμιευτήρα και της ζημιάς στη ζώνη ροής.

Ακολουθούν έλεγχοι επιφανειακής εγκατάστασης και ακεραιότητας της γεώτρησης. Βαλβίδες, αγωγοί, διαχωριστές και συστήματα ασφαλείας επιθεωρούνται και δοκιμάζονται. Κανείς δεν θέλει να ανακαλύψει μια αστοχία υπό πίεση. Αν η γεώτρηση διαθέτει τεχνητή ανύψωση, το σύστημα πρέπει να αξιολογηθεί: Υποβρύχιες αντλίες μπορεί να έχουν φθορά στη μόνωση, αντλίες ράβδων να έχουν μπλοκαρισμένες ράβδους ή αστοχίες σωληνώσεων, και τα συστήματα gas lift να έχουν χάσει πίεση ή ακεραιότητα. Συχνά, δεν είναι δυνατή η απλή επανεκκίνηση χωρίς παρέμβαση.

Πριν ανοίξει η γεώτρηση, γίνεται συχνά “προετοιμασία”. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει κυκλοφορία ρευστών, έγχυση χημικών για διάλυση επικαθίσεων, ή ακόμη και καθαρισμό με εύκαμπτο σωλήνα (coiled tubing). Σε υπεράκτιες ή υποθαλάσσιες εγκαταστάσεις, μόνο αυτό το στάδιο μπορεί να αποτελεί μεγάλη επιχείρηση. Η επανεκκίνηση γίνεται συνήθως σταδιακά. Η γεώτρηση τίθεται σε λειτουργία αργά, ώστε να ελεγχθούν οι μεταβολές πίεσης και να αποφευχθούν καταπονήσεις. Τα στραγγαλιστικά (σφικτήρες) ανοίγουν σταδιακά, επιτρέποντας την έναρξη της ροής υπό συνεχή παρακολούθηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η γεώτρηση δεν ρέει φυσικά και απαιτείται “εκκίνηση” με gas lift, swabbing ή έγχυση αζώτου. Ακόμη και τότε, η ροή μπορεί να παραμένει ασταθής για ώρες ή ημέρες.

Εξοπλισμός που έχει μείνει αδρανής μπορεί να αστοχήσει υπό φόρτιση. Στεγανοποιήσεις ξηραίνονται, ελαστομερή φθείρονται και η διάβρωση αποδυναμώνει τα μέταλλα. Μια αστοχία σωλήνωσης ή διαρροή, μπορεί να κλιμακωθεί γρήγορα. Προβλήματα ροής είναι συχνά, όπως προαναφέραμε: Κερί, επικαθίσεις ή υδρίτες, μπορούν να περιορίσουν ή να μπλοκάρουν πλήρως τη ροή.

Εξίσου σημαντική είναι η ζημιά στον ταμιευτήρα. Αν η γεώτρηση ανοίξει απότομα, μπορεί να προκληθεί μετακίνηση λεπτόκοκκων, εισροή νερού ή αερίου, μειώνοντας μόνιμα την παραγωγικότητα. Υπάρχει και ο παράγοντας ασφάλειας. Η επανεκκίνηση περιλαμβάνει πιέσεις, υδρογονάνθρακες και αβέβαιες συνθήκες. Διαρροές, αστοχίες εξοπλισμού ή ανεξέλεγκτη ροή, αποτελούν σοβαρούς κινδύνους.

Δύσκολη η επανεκκίνηση… 

Η επανεκκίνηση μιας γεώτρησης δεν είναι μια απλή ενεργοποίηση ενός διακόπτη. Είναι η ελεγχόμενη επαν-εισαγωγή ενέργειας σε ένα σύστημα που έχει μεταβληθεί. Όσο περισσότερο έχει μείνει ανενεργή, τόσο μεγαλύτερη η αβεβαιότητα και ο κίνδυνος. Αν γίνει σωστά, αποκαθιστά την παραγωγή. Αν γίνει λάθος, μπορεί να προκαλέσει ζημιές, πολύ μεγαλύτερες από το προσδοκόμενο όφελος.

Αν το Ιράν ή άλλα κράτη της περιοχής, αναγκαστούν να διακόψουν την παραγωγή για σημαντικό χρονικό διάστημα, οι επιπτώσεις προφανώς δεν θα είναι αμελητέες στην οικονομία, αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι αλλού: Η πλήρης αποκατάσταση είναι πιθανό να απαιτήσει δεκαετίες…

Την ίδια στιγμή, μετά την αρνητική διπλωματική τροπή, ο Ντόναλντ Τραμπ, έκανε μία ανάρτηση το απόγευμα του Σαββάτου στην οποία αρχικά επιβεβαιώνει ότι οι ειδικοί απεσταλμένοι δεν θα ταξιδέψουν στο Ισλαμαμπάντ. Μέσα από μία ανάρτησή του στο Truth Social, καλεί το Ιράν να του τηλεφωνήσει αν θέλει διαπραγματεύσεις, ενώ τονίζει ότι «ούτε οι ίδιοι ξέρουν ποιος έχει τον έλεγχο στη χώρα», με τις συνομιλίες να μπαίνουν στον «πάγο» και την παγκόσμια κοινότητα να παρακολουθεί με αγωνία.

«Μόλις ακύρωσα το ταξίδι των εκπροσώπων μου που θα πήγαιναν στο Ισλαμαμπάντ, στο Πακιστάν, για να συναντηθούν με τους Ιρανούς. Χάνεται υπερβολικά πολύς χρόνος σε μετακινήσεις και υπάρχει υπερβολικά πολλή δουλειά! Επιπλέον, επικρατεί έντονη εσωτερική διαμάχη και σύγχυση μέσα στην “ηγεσία” τους. Κανείς δεν ξέρει ποιος έχει τον έλεγχο, ούτε οι ίδιοι. Επίσης, εμείς έχουμε όλα τα χαρτιά, ενώ αυτοί κανένα! Αν θέλουν να μιλήσουν, το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να τηλεφωνήσουν!!!».

Πάντως, την πρόθεσή του να επιστρέψουν οι ΗΠΑ στις διαβουλεύσεις με το Ιράν, εφόσον η Τεχεράνη διατυπώσει καλύτερες προτάσεις, διατύπωσε ο Τραμπ μιλώντας το Σάββατο σε δημοσιογράφους στη Φλόριντα. Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε ότι στο Ιράν επικρατούν εσωτερικές συγκρούσεις για την ηγεσία, σημειώνοντας χαρακτηριστικά πως «μαλώνουν μεταξύ τους». Μάλιστα, προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, δηλώνοντας ότι «παλεύουν για να μην γίνουν ηγέτες, επειδή εξουδετερώσαμε δύο επίπεδα ηγετών», αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι αμερικανικές ενέργειες έχουν επηρεάσει τη δομή εξουσίας της χώρας.

Παράλληλα, εμφανίστηκε πρόθυμος να προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις, εφόσον θα διαγράφεται μια προοπτική συμφωνίας. «Θα διαπραγματευτώ με όποιον πρέπει, αλλά δεν υπάρχει λόγος να περιμένουμε δύο ημέρες… θα το κάνουμε όταν το θέλουν, μπορούν να μου τηλεφωνήσουν, έχουμε όλα τα χαρτιά στα χέρια μας», επανέλαβε, τονίζοντας την πίεση που επιχειρεί να ασκήσει η Ουάσιγκτον. Τέλος, όταν ρωτήθηκε για το ενδεχόμενο να τερματιστεί η εκεχειρία με το Ιράν, ο Τραμπ απέφυγε να δεσμευτεί, απαντώντας: «Δεν το έχω καν σκεφτεί»…

“Δεν εμπιστευόμαστε τις ΗΠΑ”

Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί δήλωσε νωρίτερα σήμερα ότι δεν είναι σαφές εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι “πράγματι σοβαρές” στη διπλωματία, μετά την ολοκλήρωση των συνομιλιών στο Πακιστάν, και ενώ η Ουάσινγκτον ακύρωσε την αποστολή της αντιπροσωπείας της στη μεσολαβήτρια χώρα.

Σε μήνυμα που δημοσιεύτηκε στην πλατφόρμα X αφότου αναχώρησε από το Ισλαμαμπάντ με το τέλος των συνομιλιών που είχε με υψηλόβαθμους Πακιστανούς αξιωματούχους, ο Ιρανός υπουργός δήλωσε ότι “παρουσίασε τη θέση του Ιράν που αφορά ένα βιώσιμο πλαίσιο για να τεθεί τέλος μόνιμα στον πόλεμο”, προσθέτοντας ότι “δεν γνωρίζει ακόμη εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι πράγματι σοβαρές στη διπλωματία”. Η επίσκεψη στο Πακιστάν ήταν πολύ παραγωγική, δήλωσε ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, ο οποίος έφθασε στη Μουσκάτ, την πρωτεύουσα του Ομάν, μεταδίδουν ιρανικά μέσα ενημέρωσης.

Στο μεταξύ ο πρωθυπουργός του Πακιστάν Σεχμπάζ Σαρίφ δήλωσε σήμερα ότι μίλησε με τον Ιρανό πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν για την εξελισσόμενη κατάσταση στην περιοχή. “Το Πακιστάν παραμένει προσηλωμένο να υπηρετεί ως έντιμος και ειλικρινής διαμεσολαβητής και να εργάζεται ακατάπαυστα για την προώθηση της βιώσιμης ειρήνης και της διαρκούς σταθερότητας στην περιοχή”, έγραψε ο Σαρίφ σε ανάρτηση στην πλατφόρμα X.

Νετανιάχου: Πλήξτε την Χεζμπολάχ

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου έδωσε εντολή στον ισραηλινό στρατό να «χτυπήσει με δύναμη στόχους της Χεζμπολάχ στο Λίβανο», σύμφωνα με λακωνική δήλωση του γραφείου του που εκδόθηκε σήμερα (25/4/2026). Η εντολή αυτή του Νετανιάχου έρχεται μετά την εκτόξευση πυραύλων και drones από τη Χεζμπολάχ προς το βόρειο Ισραήλ και τις στρατιωτικές δυνάμεις που σταθμεύουν στο νότιο Λίβανο σήμερα.

Η Χεζμπολάχ πραγματοποιεί πολλαπλές επιθέσεις καθημερινά εναντίον των ισραηλινών δυνάμεων που σταθμεύουν στο νότιο Λίβανο εν μέσω της εκεχειρίας. Η οργάνωση ισχυρίζεται ότι ανταποκρίνεται σε υποτιθέμενες παραβιάσεις της εκεχειρίας από το Ισραήλ.

4 άνθρωποι σκοτώθηκαν σήμερα (25/4/2026) σε ισραηλινές επιθέσεις στον νότο, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας της χώρας, παρά την παράταση της εύθραυστης εκεχειρίας. «Δύο πλήγματα του ισραηλινού εχθρού, εναντίον ενός φορτηγού και μίας μηχανής, στην κοινότητα Γιαμόρ αλ-Σακίφ, στην επαρχία της Ναμπατίγια, προκάλεσαν τον θάνατο τεσσάρων ανθρώπων», αναφέρεται σε ανακοίνωση του υπουργείου Υγείας του Λιβάνου.

Ακόμα, χθες, 6 άνθρωποι σκοτώθηκαν στον Λίβανο, στην φονικότερη ημέρα της κατάπαυσης του πυρός. Ο Νετανιάχου κατηγόρησε τη Χεζμπολάχ ότι προσπαθεί να «σαμποτάρει» τη «διαδικασία για να επιτύχουμε ιστορική (σ.σ. συμφωνία) ειρήνης ανάμεσα στο Ισραήλ και τον Λίβανο».

Το σιιτικό κίνημα, που κατηγορείται πως έσυρε τον Λίβανο στον πόλεμο ξαναρχίζοντας εχθροπραξίες με το Ισραήλ τη 2η Μαρτίου, κάλεσε από την πλευρά του το λιβανικό κράτος να απέχει «από απευθείας διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ» και έκρινε ότι η παράταση της κατάπαυσης του πυρός «δεν έχει νόημα», εξαιτίας των συνεχιζόμενων «εχθρικών ενεργειών» του ισραηλινού στρατού. Παράλληλα, η ειρηνευτική δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στον Λίβανο (FINUL στα γαλλικά, UNIFIL στα αγγλικά) ανακοίνωσε χθες τον θάνατο ακόμη ενός ινδονήσιου κυανόκρανου, ο οποίος είχε τραυματιστεί την 29η Μαρτίου στον νότο.

Μεγάλες ζημιές στις βάσεις

Το Ιράν έχει προκαλέσει πολύ πιο “εκτεταμένες” ζημιές σε αμερικανικές βάσεις και εξοπλισμό στη Μέση Ανατολή από την έναρξη των αμερικανικών και ισραηλινών επιθέσεων εναντίον του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, ανέφερε το NBC News το Σάββατο, επικαλούμενο πηγές.

Η αναφορά του τηλεοπτικού δικτύου υποστηρίζει ότι οι ζημιές από τα αντίποινα του Ιράν εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων σε επτά χώρες της Μέσης Ανατολής ήταν “πολύ χειρότερες από ό,τι αναγνωρίζεται δημόσια και αναμένεται να κοστίσουν δισεκατομμύρια δολάρια για την επισκευή”. Το Ιράν έχει χτυπήσει δεκάδες στόχους, συμπεριλαμβανομένων αποθηκών, αρχηγείων διοίκησης, υπόστεγων αεροσκαφών, υποδομών δορυφορικών επικοινωνιών, διαδρόμων προσγείωσης, συστημάτων ραντάρ υψηλής τεχνολογίας και δεκάδων αεροσκαφών, πάντα σύμφωνα με το ρεπορτάζ.

Το αμερικανικό Πεντάγωνο δεν έχει αναφερθεί λεπτομερώς στην έκταση των ζημιών στις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις, με την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM: Central Command) να αρνείται να σχολιάσει τις εκτιμήσεις των ζημιών από τα αντεκδικητικά πλήγματα των Ιρανών. Ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι νομοθέτες εξέφρασαν ήδη σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις με ανώτερους αξιωματούχους του Πενταγώνου, τη δυσαρέσκειά τους επειδή αρνήθηκαν την απροχή πληροφοριών για την έκταση των ζημιών και μια εκτίμηση κόστους που θα απαιτηθεί για τις επισκευές.

Η έκθεση ανέφερε ότι οι ζημιές και το κόστος επισκευής των βάσεων θα μπορούσαν να αναζωπυρώσουν μια συζήτηση σχετικά με τα πλεονεκτήματα της διατήρησης των αμερικανικών βάσεων σε τόσο κοντινή απόσταση από έναν αντίπαλο όπως το Ιράν.

Ιράν: Όχι σε μαξιμαλιστικά αιτήματα

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί και η ιρανική αντιπροσωπεία αναχώρησαν από το Πακιστάν έπειτα από συνομιλίες, μετέδωσαν τα κρατικά μέσα ενημέρωσης. Νωρίτερα από πακιστανικές κυβερνητικές πηγές έγινε γνωστό ότι κατά την διάρκεια της επίσκεψής του στο Πακιστάν ο Αραγτσί επέδωσε σε πακιστανούς αξιωματούχους τις διαπραγματευτικές θέσεις της Τεχεράνης και διατύπωσε τις ιρανικές επιφυλάξεις επί των αμερικανικών απαιτήσεων.

Ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας προειδοποίησε ότι η Τεχεράνη δεν θα δεχθεί «μαξιμαλιστικές απαιτήσεις» από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο εκπρόσωπός του Ισμαΐλ Μπαγαΐ δήλωσε μέσω του Χ ότι καμία συνάντηση δεν έχει προγραμματισθεί ανάμεσα στο Ιράν και τις ΗΠΑ και ότι οι ιρανικές θέσεις θα διαβιβασθούν στην αμερικανική πλευρά μέσω των πακιστανών μεσολαβητών. Μετά το Πακιστάν, ο Αραγτσί αναμένεται να συνεχίσει περιοδεία με τους άλλους σταθμούς του να είναι το Ομάν και τη Ρωσία. Την ίδια ώρα ο Ντόναντ Τραμπ λέει ότι ακύρωσε το ταξίδι των Γουίτκοφ και Κούσνερ στο Πακιστάν για συνομιλίες με το Ιράν.

Στην πακιστανική πρωτεύουσα Ισλαμαμπάντ αναμενόταν εδώ και μέρες να ξαναρχίσουν οι αμερικανοϊρανικές συνομιλίες που άρχισαν πριν από δυο εβδομάδες κι ανεστάλησαν έπειτα από δεκαπέντε ώρες, ενώ η κατάπαυση του πυρός ανανεώθηκε μονομερώς μέχρι νεοτέρας από τις ΗΠΑ.

Στο μεταξύ, οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν δήλωσαν σήμερα ότι ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ, στρατηγικής σημασίας θαλάσσια οδός για τον παγκόσμιο εφοδιασμό με πετρέλαιο και φυσικό αέριο, αποτελεί την “καθοριστική στρατηγική” της Τεχεράνης στη σύγκρουσή της με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

“Ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ και η διατήρηση του αποτρεπτικού αποτελέσματος που προκύπτει για την Αμερική και τους υποστηρικτές του Λευκού Οίκου στην περιοχή είναι η καθοριστική στρατηγική της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν”, δήλωσαν οι Φρουροί σε ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στο επίσημο κανάλι τους στο Telegram.

Θρίλερ με τις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ και Ιράν

«Δεν σχεδιάζεται να γίνει καμιά συνάντηση Ιράν-ΗΠΑ», τόνισε μέσω X ο εκπρόσωπος της ιρανικής διπλωματίας Εσμαΐλ Μπαγαεΐ, απλώς θα μεταφερθούν θέσεις του Ιράν στην αμερικανική πλευρά από τους πακιστανούς μεσολαβητές.

Απεσταλμένοι του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ, προγραμματίζονταν να μεταβούν σήμερα στο Πακιστάν ενόψει συνομιλιών «με αντιπροσώπους» του Ιράν, δήλωνε μολαταύτα προηγουμένως η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, η Κάρολαϊν Λέβιτ, κατά την οποία η συνάντηση ζητήθηκε από την Τεχεράνη. Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, που ήταν επικεφαλής της αμερικανικής αντιπροσωπείας πριν από δυο εβδομάδες, δεν αναμένεται να κάνει το ταξίδι αυτή τη φορά–κάτι όμως που μπορεί να αλλάξει αν σημειωθεί πρόοδος, διευκρίνισε η κ. Λέβιτ. Όπως προαναφέραμε, τελικώς οι διαπραγματεύσεις δεν προχώρησαν και οι Αμερικανοί αντιπρόσωποι δεν θα μεταβούν στο Πακιστάν.

Παράλληλα, η παράλυση της ναυσιπλοΐας συνεχίζεται στα Στενά του Ορμούζ, από όπου υπό κανονικές συνθήκες περνά το 20% του πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου (ΥΦΑ) που προορίζεται για τις διεθνείς αγορές- καθώς η θαλάσσια οδός εξακολουθεί να υπόκειται σε διπλό αποκλεισμό, ιρανικό και αμερικανικό.

Οι αγορές φάνηκαν να υποδέχονται με πολύ συγκρατημένη αισιοδοξία την προοπτική νέων διαπραγματεύσεων Ουάσιγκτον-Τεχεράνης. Η τιμή του WTI, αμερικανικής ποικιλίας αργού αναφοράς, υποχωρούσε στα 94,40 δολάρια το βαρέλι (-1,51%), αυτή του Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας, διεθνούς ποικιλίας αναφοράς, συνέχισε να ανεβαίνει μεν, αλλά με πιο βραδύ ρυθμό, κλείνοντας στα 105,33 δολάρια (+0,25%).

Σε ανακοίνωση, η JNIM, η οποία πολεμά εδώ και χρόνια τους στρατιωτικούς που είναι στην εξουσία στο Μπαμακό, δηλώνει ότι αναλαμβάνει “την ευθύνη” για τις επιθέσεις που είχαν στόχο σήμερα “την έδρα του προέδρου του Μαλί Ασιμί Γκοϊτά, την έδρα του υπουργού Άμυνας του Μαλί Σαντιό Καμαρά, το διεθνές αεροδρόμιο” στην πρωτεύουσα Μπαμακό, και “τις στρατιωτικές θέσεις στην πόλη Κατί” που γειτνιάζει.

Η JNIM δηλώνει επίσης ότι κατέλαβε τη σημαντική πόλη Κιντάλ, στο βόρειο Μαλί “μετά μια πετυχημένη επιχείρηση που πραγματοποιήθηκε εναντίον του στρατού του Μαλί και των μισθοφόρων του ρωσικού σώματος με τη συμμετοχή των εταίρων μας του FLA” (Μέτωπο Απελευθέρωσης του Αζαουάντ), των ανταρτών Τουαρέγκ του Μαλί.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Πάρε παράδειγμα τη στάση του απέναντι στον Τραμπίκο. Από σκληρός επικριτής του, τώρα τον γλείφει ασύστολα! Μιλάμε για κορυφαίο κωλοτούμπα!

Αυτές τις μέρες, λοιπόν, ψάρεψα στο Χ μια ανάρτηση, στην οποία αναφερόντουσαν οι δηλώσεις του Κυριάκου, όταν ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για το υπερπλεόνασμα της κυβέρνησης Τσίπρα…

Τις είχαν μαζέψει όλες, αλλά θα σας παραθέσω 2-3 γιατί είναι όλες σχεδόν ίδιες: «Με τις τιμές να αυξάνονται λόγω του ΦΠΑ, οι φόροι έχουν διαλύσει τη μεσαία τάξη. Και τα αφόρητα πλεονάσματα πνίγουν την οικονομία» (28/3/19).

«Το πρώτο πράγμα που θα τερματιστεί θα είναι η πρακτική των υπερπλεονασμάτων… Τα υπερπλεονάσματα πηγάζουν από την εμμονή της κυβέρνησης να υπερφορολογεί την κοινωνία και στη συνέχεια να διανέμει κρατικά χρηματοδοτούμενες ελεημοσύνες» (15/9/18)

«Καμία οικονομία δεν μπορεί να παράγει πλεονάσματα 3,5% και άνω για πολλά χρόνια, ενώ ένας λαός που έχει ήδη κουραστεί επιβαρύνεται με πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα. Και θα αγωνιστώ για να το αλλάξω αυτό» (23/7/17).

«Ακολούθησαν μια σκληρή ταξική πολιτική για να δημιουργήσουν πλεονάσματα μεγαλύτερα από αυτά που μας ζητήθηκαν, ώστε να μπορούν να αναδιανέμουν ελεημοσύνες στους πολιτικούς τους πελάτες» (7/1/19).

Μετά από τέτοιες δηλώσεις, ο αθεόφοβος εφάρμοσε μια οικονομική πολιτική που το 2022 είχε υπερπλεόνασμα 2,4 δισ., το 2023 2,25 δισ., το 2024 6,4 δισ. και το 2025 6,1 δισ.!

Και ενώ το Νοέμβρη 2017 έλεγε ότι «μια άλλη κυβέρνηση δεν θα χαιρόταν, δεν θα διαφήμιζε την υπέρβαση των στόχων πλεονάσματος, επειδή όσο περισσότερα χρήματα εισπράττει το κράτος –πέρα ​​από αυτά που απαιτούν οι εταίροι μας από εμάς– τόσο περισσότερα χρήματα τελικά λείπουν από τις τσέπες σας και από το αναπτυξιακό δυναμικό της ελληνικής οικονομίας» σήμερα υπερηφανεύεται ότι το υπερπλεόνασμα προέκυψε από συνετή οικονομική πολιτική!

Ρε Κυριάκο, σαν Κόμπρα υποκλίνομαι! Ποιος θα μπορούσε να ασκήσει πιο εύστοχη κριτική για την οικονομική πολιτική σου από τον Κυριάκο της αξιωματικής αντιπολίτευσης!

Αντί τα πέραν των υποχρεώσεών μας υπερπλεονάσματα να πέσουν στην οικονομία για να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξη, τα μαζεύεις για να πετάξεις ψίχουλα στο πόπολο με τα διάφορά “πας” και για να γλείψεις τους δανειστές μήπως και σου δώσουν… καμιά θεσούλα στη Βρυξέλλα!