Με την τοποθέτηση του ο Κώστας Καραμανλής διέψευσε επιπλέον και την φημολογία περί προσέγγισης με τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, μετά τις πολλαπλές αποστολές μεσαζόντων στην Παναγή Κυριακού. Η σχέση με τον Κυριάκο έχει διαρραγεί ανεπανόρθωτα. Είναι άλλης τάξης ζήτημα το πώς τοποθετείται σε ένα ενδεχόμενο αποχώρησης του Μητσοτάκη από την ηγεσία της ΝΔ και εάν θα επηρεαστεί σε μία τέτοια περίπτωση η στάση του έναντι ενός κόμματος Σαμαρά.

Διαψεύδονται οι φήμες

Συναφές είναι και το εάν η στάση Καραμανλή έναντι της ΝΔ όσο και το κόμμα Σαμαρά ενισχύουν τις διεργασίες για αποχώρηση του Μητσοτάκη εν πλω, όπως επανέρχεται στα δημοσιογραφικά και πολιτικά παρασκήνια. Παρότι η αιχμή του δόρατος του Κώστα Καραμανλή είναι τα εθνικά, δεν περιορίζεται σε αυτό το πεδίο.

Η κριτική του έχει ξεκινήσει από τις υποκλοπές και την θεσμική υποβάθμιση και κατά καιρούς όπως και χθες επεκτείνεται στην διάρρηξη του κοινωνικού συμβολαίου και στην περιθωριοποίηση μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας. Έχει δε επανειλημμένα αποδοκιμάσει την απαξίωση που επιδεικνύει μία ελίτ στις εύλογες ανησυχίες της κοινωνίας που νιώθει ότι απειλούνται οι σταθερές του βίου της, και όχι μόνο στο οικονομικό πεδίο. Στρέφει βέβαια τα πυρά του κατά της ευρωπαϊκής ηγεσίας, από την οποία όμως δεν διαφοροποιείται κατ’ ελάχιστον η κυβέρνηση Μητσοτάκη. 

Σαφής προειδοποίηση Καραμανλή για το καλώδιο 

Είναι σαφές ότι Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς μοιράζονται την ίδια θέση για τα ελληνοτουρκικά. Ο Καραμανλής στην ομιλία του άσκησε κριτική στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, αλλά και όσων μοιράζονται την αντίληψη ότι είναι υπερβολική η ευαισθησία που δείχνουν οι επικριτές της ελληνοτουρκικής προσέγγισης.

Χαρακτήρισε “αρνητική εξέλιξη για τα εθνικά συμφέροντα” το τουρκολιβυκό μνημόνιο και απηύθυνε συγκεκριμένη προειδοποίηση προς την κυβέρνηση όσον αφορά το καλώδιο σύνδεσης, απορρίπτοντας κατηγορηματικά το ενδεχόμενο να δοθεί ενημέρωση στην Τουρκία, όπως άφησε ανοικτό ο Γιώργος Γεραπετρίτης απαντώντας στην σχετική τοποθέτηση του Χακάν Φιντάν. 

Απέρριψε τις αιτιάσεις ότι όσοι έχουν ευαισθησία για τις τουρκικές προκλήσεις υπερβάλλουν και ξεκαθάρισε: «Οποιοδήποτε αίτημα για εκχώρηση άδειας από την Τουρκία για το καλώδιο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Είτε αυτό ονομαστεί ενημέρωση, είτε ανακοίνωση, είτε όπως αλλιώς. Μετά από αυτό, δεν θα μπορούμε πια να κάνουμε τίποτα στο Αιγαίο, χωρίς την άδεια της Τουρκίας. Ακόμη και το παραμικρό έργο υποδομής μεταξύ των νησιών μας πια». 

Για το τουρκολιβυκό μνημόνιο είπε: «Και αναμφίβολα είναι αρνητική εξέλιξη για τα εθνικά μας συμφέροντα η κύρωση του τουρκολυβικού συμφώνου από το λιβυκό Κοινοβούλιο, διότι μπορεί μεν να μην παράγει νομικά αποτελέσματα, είναι όμως επίδειξη δύναμης, επιρροής και πρόκλησης τετελεσμένων, από τους γείτονες». 

Αποδόμησε την σχολή Σημίτη

Ο Κώστας Καραμανλής θέλησε να απαντήσει συνολικά στην χρόνια επιχειρηματολογία που υποβαστάζει την πολιτική της ελληνοτουρκικής προσέγγισης (από την εποχή του Κώστα Σημίτη και της Συμφωνίας του Ελσίνκι) μέσα από το πρίσμα ότι και οι Τούρκοι έχουν τα δίκια τους και ότι ίσως θα έπρεπε η Ελλάδα να είναι πιο διαλλακτική στην αντιμετώπισή της. 

Συμπυκνώνοντας λοιπόν υπογράμμισε: «Σφάλλουν λοιπόν και σφάλλουν βαρέως όσοι προωθούν αυτές τις αντιλήψεις (περί υποχωρήσεων και συνεννόησης με την Τουρκία). Διαβάζουν λάθος την στρατηγική της Τουρκίας. Δεν πρόκειται ούτε για παρεξηγήσεις ούτε για επί μέρους μικροδιαφορές που επιδέχονται καλοπροαίρετης διευθέτησης. Πρόκειται για ολοκληρωμένο σχεδιασμό που αποσκοπεί στην συνολική ανατροπή του status quo στο Αιγαίο, στην απόκτηση δικαιωμάτων στην καρδιά του Αιγαίου στην πλάτη των ελληνικών νησιών, για έλεγχο του Αιγαίου μέχρι τον 25^ο παράλληλο».

Ευθύνες επέρριψε στους εταίρους ΕΕ και ΗΠΑ που παριστάνουν τους «επιτήδειους ουδέτερους και κρατούν ίσες αποστάσεις μεταξύ θύτη και θύματος» και πρόσθεσε: «Και από πάνω έρχονται και πρόσθετες απαιτήσεις εκ μέρους συμμάχων και εταίρων. Μη μιλάτε με τους Ρώσους, μη συνεργάζεστε με του Κινέζους, στηρίξτε την Αλβανία για ένταξη στην ΕΕ παρότι κάνει τα μύρια όσα σε βάρος της ελληνικής μειονότητας, αποδεχθείτε την ετεροβαρή συμφωνία των Πρεσπών, αναγνωρίστε το Κοσυφοπέδιο, στείλτε όπλα στην Ουκρανία, ξεχάστε τις γερμανικές αποζημιώσεις για τα αίσχη και ανοσιουργήματα της Κατοχής, υιοθετείστε άκριτα τις υπερβολές της woke agenda, γιατί έτσι το θέλει μια κοσμοπολίτικη ελίτ χωρίς πατρίδα, χωρίς ρίζες, χωρίς σεβασμό στην ιστορική διαδρομή και την εθνική ταυτότητα».

Απάντησε και στις αιτιάσεις ότι η Ελλάδα γίνεται κουραστική όταν θέτει στην ΕΕ και στα διεθνή φόρα τα ζητήματα που την απασχολούν λέγοντας: «Αυτή η προσέγγιση είναι η επιτομή της υποτέλειας. Κανένας δεν σέβεται κάποιον που δεν υπερασπίζεται τα δίκαια του, τις αρχές του, την πατρίδα του. Και κανένας δεν λαμβάνει υπ’ όψιν του σοβαρά αυτόν που δεν αντέχει να ορθώσει το ανάστημά του όταν θίγεται». Η αντίληψη για το ότι η Ελλάδα δεν θα πρέπει συνεχώς να εγείρει προβλήματα στους εταίρους επίσης χρονολογείται από την εποχή Σημίτη και την έχει αποδεχθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο υπουργός Εξωτερικών. 

Αποπομπή Γεραπετρίτη ζητά ο Σαμαράς

Στο ίδιο μήκος κύματος με τον Καραμανλή αλλά πολύ πιο οξύς ήταν ο Αντώνης Σαμαράς με το άρθρο του στην εφημερίδα “Εστία”, ο οποίος καταλόγισε απερίφραστα αποτυχία στην διαχείριση των εξελίξεων στο τουρκολιβυκό. Μεταξύ άλλων ανέφερε: «Οι πρόσφατες εξελίξεις στη Λιβύη αποτελούν τον ορισμό της αποτυχίας. Αποτυχία στη γεωπολιτική ανάλυση. Αποτυχία στην πρόβλεψη. Αποτυχία στους χειρισμούς. Αποτυχία στο τελικό αποτέλεσμα. Οι ανοησίες που ψελλίζει δεξιά και αριστερά ο – κατά δήλωσή του – “φιλέλληνας” υπουργός των Εξωτερικών, βαθαίνουν δραματικά τις ανησυχίες και τον προβληματισμό μας.

Η ευθύνη βεβαίως βαραίνει πρωτίστως τον πρωθυπουργό ο οποίος και τον πιστεύει και τον ανέχεται. Το δόγμα των ήρεμων νερών και η περιβόητη Συνθήκη περί Φιλίας Ελλάδος και Τουρκίας, είναι το κορυφαίο λάθος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής μετά τις συμφωνίες Μαδρίτης και Ελσίνκι, με τις οποίες αναγνωρίστηκαν ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στην περιοχή. Η αλλαγή της εξωτερικής μας πολιτικής, με την αυτονόητη αποπομπή Γεραπετρίτη, είναι μονόδρομος. Δεν αξίζει ούτε στην ιστορία της χώρας, ούτε στην ιστορία της Παράταξης αλλά ούτε και στην αξιοπρέπεια του λαού μας, η πολιτική των υποκλίσεων».

Σύμφωνα με το Libya Review, η κυβέρνηση της ανατολικής Λιβύης χαρακτήρισε τον Αμερικανό πρόεδρο «έναν από τους επισκέπτες του βρώμικου νησιού του Επστάιν», ζητώντας του να ανακαλέσει και να ζητήσει συγγνώμη για τις δηλώσεις του. Ο Τραμπ συνηθίζει τις ύβρεις και τις προσβολές και το κοινό του διασκεδάζει, αλλά και η αντίδραση της λιβυκής κυβέρνησης προκαλεί εντύπωση με την οξύτητα της. Είναι χαρακτηριστικό πως το Ιράν, που είναι σε εμπόλεμη κατάσταση με τις ΗΠΑ, μιλάει για «κυβέρνηση Επστάϊν», αναφερόμενη στον Τραμπ!

Εν μέσω των επικείμενων προκριμματικών εκλογών στις ΗΠΑ, το μεταναστευτικό έχει περίοπτη θέση στην ρητορική του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος επισείει στους ψηφοφόρους τον κίνδυνο ολικού χάους εάν κερδίσουν οι Δημοκρατικοί (κάτι που είναι πάρα πολύ πιθανό) φέροντας ως παράδειγμα τα επεισόδια και τις λεηλασίες στην Γαλλία, προκαλώντας την αντίδραση του Γάλλου προέδρου.

Διαθέτοντας μία τεράστια ακτογραμμή στη Μεσόγειο, που βρίσκεται σε πολύ μικρή απόσταση από την Ιταλία (Λαμπεντούζα, Σικελία) και τη νότια Ελλάδα (Κρήτη, Γαύδος) και συνορεύοντας με μια σειρά από περίκλειστά αφρικανικά κράτη (μεταξύ αυτών το εμπόλεμο Σουδάν, αλλά και κράτη της εύθραυστης ζώνης του Σάχελ) η Λιβύη λειτουργεί ως φυσικό εφαλτήριο για τις βάρκες των διακινητών. Είναι δε κοινό μυστικό ότι το μεταναστευτικό εργαλειοποιείται από τις δύο κυβερνήσεις της χώρας, ειδικά αυτήν της Βεγγάζη, υπό την δυναστεία Χαφτάρ.

Αντιδράσεις Χαφτάρ-Ντμπεϊμπά

Τις δηλώσεις του Τραμπ καταδίκασε και ο Σαντάμ Χαφτάρ, υποδιοικητής του λιβυκού στρατού και διαφαινόμενος διάδοχος του πατέρα του Χαλίφα, χαρακτηρίζοντάς τες απαράδεκτες και υπογραμμίζοντας ότι η εθνική αξιοπρέπεια της χώρας δεν μπορεί να γίνεται αντικείμενο προσβολών.

«Οι εκλογικές διαφορές ή οι εσωτερικές πολιτικές σκέψεις δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την προσβολή άλλων χωρών και των λαών τους ή την υπονόμευση της αξιοπρέπειάς τους», ανέφερε, προσθέτοντας ότι η Λιβύη είναι ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος. Ο ίδιος κάλεσε τις αρμόδιες αρχές να προχωρήσουν σε επίσημη διπλωματική διαμαρτυρία προς την Ουάσινγκτον, ζητώντας σαφή απάντηση για τις δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου (η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση είναι αυτή της Τρίπολης που έχει και την έδρα στον ΟΗΕ).

Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι η Λιβύη επιθυμεί να διατηρήσει φιλικές και συνεργατικές σχέσεις με τις ΗΠΑ, επισημαίνοντας ότι ο αμοιβαίος σεβασμός αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τις διμερείς σχέσεις. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο πρωθυπουργός της κυβέρνησης με έδρα την Τρίπολη, Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά, απορρίπτοντας τις δηλώσεις του Τραμπ. «Η Λιβύη είναι κυρίαρχο κράτος και απορρίπτουμε οποιαδήποτε προσβολή εναντίον της ή του λαού της, ο οποίος έχει προσφέρει μεγάλες θυσίες στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας», ανέφερε σε ανάρτησή του.

Ο Σαντάμ στο Κάιρο

Την ίδια στιγμή, ο Σαντάμ Χαφτάρ έφτασε στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026 για επίσημη επίσκεψη, σύμφωνα με λιβυκά ΜΜΕ. Τις προηγούμενες ημέρες, βρισκόταν στην Άγκυρα για στρατιωτικές συνομιλίες με την Τρίπολη, υπό την αιγίδα της κυβέρνησης Ερντογάν.

Οι συνομιλίες αυτές, ωστόσο, ολοκληρώθηκαν χωρίς την υπογραφή τελικής συμφωνίας που θα αφορούσε την ενοποίηση των δύο στρατών της χώρας, που ως γνωστόν διαθέτει δύο κυβερνήσεις. Είναι χαρακτηριστικό πως δεν εκδόθηκαν ανακοινώσεις για την επίσκεψη, η οποία φέρεται να μην πραγματοποιήθηκε σε καλό κλίμα.

Σύμφωνα με πληροφορίες η πλευρά Χαφτάρ επέμενε και στην πολιτική ενοποίηση, με την Τρίπολη (που εκπροσωπήθηκε από τον υπουργό Άμυνας) να ισχυρίζεται πως η πολιτική ενοποίηση θα ακολουθήσει σε δεύτερο χρόνο – προφανώς για να μην υπονομευτεί η εξουσία της κυβέρνησης Ντμπεϊμπά, η οποία κατά άλλα ανέλαβε ως “μεταβατική” για να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές, κάτι που δεν έπραξε.

Η μετάβασή του στο Κάιρο έρχεται αμέσως μετά την απόφαση του κοινοβουλίου της ανατολικής Λιβύης (το οποίο ελέγχεται από το περιβάλλον του πατέρα του, Χαλίφα Χαφτάρ) να επικυρώσει το αμφιλεγόμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019. Ο ρόλος του Σαντάμ στην επικύρωση του υπήρξε καθοριστικών, λόγω των καλών σχέσεων του με την Τουρκία, αλλά και των παρασκηνιακών του κινήσεων να εκτοπίσει τον Σάλεχ από την προεδρία της Βουλής, όπου ανέλαβε το Σώμα ένας πρόεδρος… Επιτροπής Φιλίας με την Τουρκία!

Η κίνηση της Βεγγάζης να συμμαχήσει με την Άγκυρα προκάλεσε την έντονη αντίδραση και την κατηγορηματική απόρριψη του Καΐρου, το οποίο θεωρεί τη συμφωνία παράνομη και άκυρη, κάτι που επανέλαβε, ενώ εμφανίζεται να συντονίζεται με την Αθήνα για τις θαλάσσιες ζώνες (μέρος των αιγυπτιακών θαλάσσιων ζωνών σφετερίζεται το παράνομο μνημόνιο).

Την περίοδο του εμφυλίου πολέμου, όταν η Τουρκία αποκαλούσε τον Χαλίφα Χαφτάρ «πραξικοπηματία» και «εγκληματία πολέμου», η Αίγυπτος στήριζε σθεναρά τον πατέρα του Σαντάμ και μάλιστα όταν απέτυχε η πολιορκία της Τρίπολης από τον πατέρα του, ήταν η Αίγυπτος που αντιτάχθηκε σθεναρά στα σχέδια των δυνάμεων της Τρίπολης να καταλάβουν καταλάβουν την Σύρτη, σχέδια που υποστηρίζονταν ανοιχτά από την Τουρκία. Η Σύρτη, όπου γεννήθηκε ο ιστορικός ηγέτης της Λιβύης Μοαμάρ Καντάφι, είναι σημαντική γιατί σε αυτήν βρίσκονται οι κυριότερες πετρελαιοπηγές και τερματικοί σταθμοί εξαγωγής

Η στάση της Αιγύπτου οδήγησε στην εκεχειρία του 2020, ενώ ακολούθησε η μονιμοποίηση της διαίρεσης της χώρας και η αποφασιστική στροφή της Βεγγάζης προς την πλευρά της Τουρκίας, όπου προφανώς και η εσπευσμένη μετάβαση του υιού Χαφτάρ στο Κάιρο συνδέεται με τις τελευταίες εξελίξεις…

Ο δε Λιόλιος φέρεται να παύθηκε ή να παραιτήθηκε από Πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (ΕΟΚ) «μέχρι να ξεκαθαριστεί το ποινικό σκέλος». Εν συνεχεία απολογήθηκε ο στενός συνεργάτης του, επιχειρηματίας Γιώργος Μαυραγάνης, που κατηγορείται επίσης για στημένους αγώνες και αναμένεται να αποφασισθεί αν κρίνονται προφυλακιστέοι ή όχι.

Ήδη από χθες προφυλακίσθηκε ο πρώτος εκ των κατηγορουμένων, ο πρώην προπονητής και δασάρχης Πέτρος Παπαπέτρου, στο σπιτι του οποίου βρέθηκαν μετρητά 650.000 ευρώ, τα οποία υποστήριξε ότι έλαβε για την εργασία του ή από άλλα οικογενειακά εισοδήματα -κάτι που δεν έπεισε ανακριτή και εισαγγελέα.

Ο Λιόλιος στην διαρκείας 3,5 ωρών απολογία του δήλωσε αθώος για την κακουργηματική δωροδοκία και την χειραγώγηση 49 αγώνων (από την πρώτη κατηγορία μέχρι σχολικά πρωταθλήματα) την περίοδο 2016-2026.  Η διαδικασία συνεχίζεται τις επόμενες ημέρες. Αύριο, Δευτέρα, απολογούνται επίσης διαιτητές και στελέχη που εμπλέκονται στη δικογραφία, ανάμεσα στους οποίους η διεθνής διαιτητής Βάσω Τσαρούχα, ο ειδικός σύμβουλος διαιτησίας Ηλίας Κορομηλάς και ο πρώην διαιτητής Τάσος Πηλοΐδης.

Μετά δε την παραίτηση Λιόλιου, ο Άγγελος Παπανικολάου είναι ο νέος πρόεδρος της ΕΟΚ. Η αλλαγή στην ηγεσία της Ομοσπονδίας προέκυψε έπειτα από έκτακτη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου. Ο Παπανικολάου, ο οποίος είναι γιατρός στο επάγγελμα, είχε διεκδικήσει την προεδρία της ΕΟΚ στις εκλογές του 2021. Τότε είχε καταλάβει την τρίτη θέση, πίσω από τον Βαγγέλη Λιόλιο και τον Παναγιώτη Φασούλα.

Ποιοι απολογούνται Δευτέρα

Όπως υποστηρίζει ο Λιόλιος έγινε το 2025, για τα έτη 2019-2020 για όλες τις επαγγελματικές του δραστηριότητες στις οποίες δεν ανευρέθηκε κάτι ύποπτο. Όπως επισημαίνει στο πλαίσιο αυτού του ελέγχου έγιναν φύλλο και φτερό τα όσα τον αφορούσαν για τον Προμηθέα Πατρών, την εταιρεία που διαθέτει στην εστίαση αλλά και την ΕΟΚ. Μεταξύ άλλων, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ελέγχθηκαν και θυρίδες, αλλά και τραπεζικοί λογαριασμοί του εσωτερικού και του εξωτερικού και δεν βρέθηκε κάτι ύποπτο.

Ο Γιώργος Μαυραγανης από την πλευρά του, έδωσε απολογία-εξπρές, μόλις 40 λεπτών και παρά τα πολύ επιβαρυντικά που έχουν καταθέσει σειρά μαρτύρων εναντίον του, λέγοντας ότι επί της ουσίας, λειτουργούσε αντί του Βαγγέλη Λιόλιου ζητώντας τη χειραγώγηση αγώνων, αρνήθηκε τις κατηγορίες.

Τελευταίοι προσέρχονται ενώπιον του 9ου τακτικού ανακριτή για να δώσουν τις εξηγήσεις τους αύριο το πρωί η εν ενεργεία διαιτητής Βάσω Τσαρούχα, ο αρχιδιαιτητής, ειδικός σε θέματα διαιτησίας Ηλίας Κορομηλάς και ο πρώην διαιτητής Τάσος Πηλοίδης. Σύμφωνα με πληροφορίες, όλοι τους αναμένεται να αρνηθούν τις κατηγορίες.

Σκάνδαλο “Χωριάτικο”

Ο ‘Αγγελος Γιαννακόπουλος του “Χωριάτικου” είχε ξανα-συλληφθεί και πρωτόδικα το 2015 καταδικάσθηκε σε δεκαετή κάθειρξη (δεν έχει γίνει δευτεροβάθμιο). Σε άλλη παρόμοια υπόθεση το 2019 αθωώθηκε. Η δεκαετής κάθειρξη αφορούσε τη συμμετοχή του σε διεθνές κύκλωμα σωματεμπορίας και σεξουαλικής εκμετάλλευσης γυναικών.

Σύμφωνα με το δικαστήριο, το κύκλωμα έφερνε γυναίκες από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και τις ανάγκαζε να εργάζονται σε γνωστά νυχτερινά κέντρα και strip clubs της Αθήνας, ενώ μέρος των κερδών αυτών φερόταν να διοχετεύεται για το “ξέπλυμα” και την ανάπτυξη της αλυσίδας των αρτοποιείων.

Σήμερα συνελήφθη μαζί με 80χρονο λογιστή του και μερικους εργαζόμενους με την κατηγορία ότι είχε στήσει 150 εταιρείες φαντάσματα και φέρεται με την απάτη αυτή να ζημιώθηκε το δημόσιο κατά 100 εκατομμύρια. Ο ίδιος φέρεται ως ιδιοκτήτης δεκάδων φούρνων ενώ δεκάδες είναι και κάποιοι φούρνοι που που φέρονται ως franchise.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η φοροδιαφυγή ξεπερνάει τα 100 εκατομμύρια ευρώ! Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν μάλιστα, ότι η επιχείρηση για τη σύλληψη του ιδιοκτήτη των φούρνων “Το χωριάτικο”, χρειάστηκε να επισπευστεί από το ελληνικό FBI, καθώς ο επιχειρηματίας ετοιμαζόταν να πετάξει για την Αλβανία, προκειμένου να αποφύγει τη σύλληψη!

Η αλυσίδα “Χωριάτικο” διαθέτει δεκάδες καταστήματα, τόσο ιδιόκτητα όσο και μέσω του συστήματος franchise, με παρουσία σε πολλές περιοχές της Αττικής αλλά και στην περιφέρεια, μεταξύ άλλων στον Βόλο.

Το σκάνδαλο Pizza Fan

Όσον αφορά στην Pizza Fan Σήμερα είδαν το φως της δημοσιότητας συνομιλίες των μελών του κυκλώματος. Στα ντοκουμέντα αυτά ακούγεται ο φερόμενος ως αρχηγός να απειλεί ανοιχτά τους ιδιοκτήτες των καταστημάτων franchise, λέγοντάς τους ότι αν δεν εγκαταστήσουν το παράνομο λογισμικό που διέγραφε το 25% των αποδείξεων delivery, θα τους έκλεινε τα μαγαζιά ή θα τους κατέστρεφε οικονομικά.

Οι 23 συλληφθέντες της Pizza Fan (μεταξύ των οποίων ο ιδιοκτήτης, λογιστές και ο προγραμματιστής του συστήματος) μεταφέρονται αύριο Δευτέρα 26 Οκτωβρίου στα δικαστήρια προκειμένου να ξεκινήσουν οι απολογίες τους για τα κακουργήματα της φοροδιαφυγής και της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης.

Αγωνία για τους εργαζομένους

Οι συμβάσεις εργασίας όσων συνδέονται εργασιακά με τα 110 καταστήματα της Pizza Fan, παραμένουν ζωντανές, ωστόσο το δίκτυο των καταστημάτων δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να λειτουργήσει, καθώς το τηλεφωνικό κέντρο και το λογισμικό της εταιρείας κατασχέθηκαν από τις Αρχές στο πλαίσιο της έρευνας για φοροδιαφυγή.

“Μέχρι τώρα δεν έχει γίνει καμία διαδικασία καταγγελίας των συμβάσεων. Ο εργοδότης είναι υποχρεωμένος να καταβάλλει μισθούς και απολαβές σύμφωνα με τον Νόμο δεν μπορεί να απόσχει από υποχρεώσεις”, τόνισε ο υφυπουργός Εργασίας, Κώστας Καραγκούνης, μιλώντας στο ΕΡΤnews.

Συνεχής είναι η ενημέρωση του υπουργείου Εργασίας από τους συνδικαλιστές του κλάδου, προκειμένου με βάση το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο να ληφθούν οι όποιες αποφάσεις στήριξης των εργαζομένων. “Δεν θέλουν επίδομα, θέλουν να επιστρέψουν στην δουλειά τους, να ανοίξουν τα καταστήματα, να συνεχίσουν να δουλεύουν γιατί είναι άνθρωποι που παλεύουν σκληρά”, τόνισε ο Δικηγόρος των εργαζομένων, Αλέξανδρος Παπαστεργιόπουλος.

“Δεν έχει κλείσει η επιχείρηση με απόφαση διοικητικής αρχής”, επισημαίνει ο Γενικός Γραμματέας Εργασιακών Σχέσεων του Υπουργείου Εργασίας, Νίκος Μηλαπίδης. “Είναι πολύ σημαντικό στοιχείο να διασωθεί η αξία της επιχείρησης και να έχουν μέλλον οι εργαζόμενοι, καθώς από τη μια μέρα στην άλλη βρέθηκαν σε καθεστώς επισφάλειας τόσες χιλιάδες εργαζόμενοι”, ανέφερε, μιλώντας στο ΕΡΤnews. Ο κ. Μηλαπίδης διευκρίνισε ότι η επιχείρηση δεν έχει κλείσει με απόφαση διοικητικής αρχής και ότι η αδυναμία λειτουργίας ενδέχεται να προέκυψε ως συνέπεια τεχνικών περιορισμών. Επομένως, ένα από τα σενάρια που εξετάζονται είναι να βρεθεί τρόπος ώστε να συνεχιστεί η λειτουργία της, εφόσον αυτό είναι τεχνικά εφικτό και επιτρέπεται στο πλαίσιο της έρευνας.

Ποιος είναι ο Λιόλιος

Γεννημένος το 1967 στην Πάτρα, ο Βαγγέλης Λιόλιος σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Πατρών και ειδικεύτηκε στην Παιδιατρική. Εργάστηκε στο Κέντρο Υγείας Χαλανδρίτσας, ασχολήθηκε με την Παιδοπνευμονολογία και την Παιδοενδοκρινολογία και απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη Διοίκηση Μονάδων Υγείας από το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο.

Το 1999 αποφάσισε να δοκιμαστεί σε έναν εντελώς διαφορετικό χώρο. Ίδρυσε τη Σαπλάι Γιουνίκ και άνοιξε στην Πάτρα το πρώτο καφεκοπτείο Coffee Island. Η ιδέα βασίστηκε στην ποιότητα του καφέ και στην προοπτική δημιουργίας ενός οργανωμένου δικτύου καταστημάτων. Μέσω της δικαιόχρησης (franchise), η επιχείρηση αναπτύχθηκε σταδιακά, συνδυάζοντας την πώληση καφέ για το σπίτι με την εξυπηρέτηση πελατών που αναζητούσαν καθημερινά το αγαπημένο τους ρόφημα.

Καθοριστικό βήμα αποτέλεσε η επένδυση στην παραγωγή και την επεξεργασία του προϊόντος. Το 2006 δημιουργήθηκε μονάδα καβουρδίσματος καφέ, ενώ το 2012 επεκτάθηκαν οι εγκαταστάσεις και οι αποθηκευτικοί χώροι, υποστηρίζοντας την ταχεία ανάπτυξη της αλυσίδας.

Από ένα κατάστημα στην Πάτρα, η Coffee Island εξελίχθηκε σε ένα εκτεταμένο δίκτυο με περισσότερα από 500 καταστήματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η επέκταση στηρίχθηκε σε ένα επιχειρηματικό μοντέλο που συνδύαζε την κεντρική οργάνωση με τη συνεργασία τοπικών επιχειρηματιών.

Ο Βαγγέλης Λιόλιος παρέμεινε βασικός μέτοχος της Σαπλάι Γιουνίκ, διατηρώντας παράλληλα τις θέσεις του προέδρου και του διευθύνοντος συμβούλου. Η εταιρεία επέκτεινε την παρουσία της σε περισσότερες από 14 χώρες, με δραστηριότητες σε αγορές της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής.

Η διαδρομή στον Προμηθέα Πατρών

Η ενασχόλησή του με το μπάσκετ ξεκίνησε πολύ πριν αναλάβει την ηγεσία της ΕΟΚ. Το 1986 αγωνίστηκε στον Προμηθέα Πατρών, παραμένοντας στην ομάδα μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το 2004 ανέλαβε την προεδρία του συλλόγου και έθεσε τις βάσεις για τη μετέπειτα αγωνιστική του εξέλιξη. Υπό τη διοίκησή του, ο Προμηθέας ανέβηκε διαδοχικά κατηγορίες και το 2016 εξασφάλισε την παρουσία του στην Basket League. Το 2019 έφτασε στους τελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος, αντιμετωπίζοντας τον Παναθηναϊκό, ενώ απέκτησε και ευρωπαϊκή παρουσία.

Παράλληλα, δόθηκε έμφαση στις ακαδημίες, στην ανάπτυξη νέων αθλητών και στη δημιουργία σύγχρονων υποδομών. Για τον Λιόλιο, ο σύλλογος αποτελούσε ένα μακροπρόθεσμο εγχείρημα, με οργανωτική δομή που θα μπορούσε να εξασφαλίσει τη συνέχεια και την ανάπτυξή του. Τον Σεπτέμβριο του 2021, ο Βαγγέλης Λιόλιος εξελέγη πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης με 335 ψήφους, διαδεχόμενος τον Γιώργο Βασιλακόπουλο, ο οποίος είχε συνδέσει το όνομά του με τη διοίκηση της Ομοσπονδίας επί δεκαετίες.

Η εκλογή του συνοδεύτηκε από δεσμεύσεις για εκσυγχρονισμό, διαφάνεια και αναβάθμιση του ελληνικού μπάσκετ. Ωστόσο, η θητεία του σημαδεύτηκε και από αντιπαραθέσεις με παράγοντες του αθλήματος, διαφωνίες γύρω από τη διαιτησία και εντάσεις για ζητήματα διοίκησης. Τον Σεπτέμβριο του 2024 επανεξελέγη στην προεδρία της ΕΟΚ, διατηρώντας τη θέση του στην κορυφή της διοικητικής πυραμίδας του ελληνικού μπάσκετ, μέχρι πο κατέληξε στην φυλακή…

Το τουρκολυβικό μνημόνιο μπορεί να μην παράγει νόμιμα αποτελέσματα, βάσει του Διεθνούς Δικαίου, μπορεί να καταδικάστηκε από όλες τις ευρωπαϊκές ηγεσίες ως παράνομο και ανύπαρκτο (δεν πρέπει όμως να διαφεύγει από κανέναν, ότι οι ΗΠΑ, στις οποίες η Ελλάδα έχει παραχωρήσει τα πάντα με σημαντικό όφελός τους για την θέση τους στην ευρύτερη φλεγόμενη περιοχή της μέσης Ανατολής, αρχικά «εποίησαν τη νήσσα» με ανακοίνωση τους που μετά “μάζεψαν”) συνιστά όμως θανάσιμο κίνδυνο, αν δεν ανατραπεί επί του πεδίου από την χώρα μας εντός του αμέσου προσεχούς διαστήματος.

Να αποτελέσει, δηλαδή, ένα ακόμη οδυνηρό τετελεσμένο στο επιθετικό, αναθεωρητικό σχέδιο της Άγκυρας. Σχέδιο που στοχεύει στην “φινλανδοποίηση” της Ελλάδος και της Κύπρου. Με την καθημερινή προβολή με μαζικό τρόπο στον τουρκικό τύπο, στην τηλεόραση και στα κοινωνικά δίκτυα, επιχειρείται να εμπεδωθεί στην τουρκική κοινωνία, ότι αυτό το πειρατικό και επικίνδυνο ρεσάλτο της Άγκυρας αποτελεί δήθεν την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου για τα “δίκαια” της Τουρκίας! Πυρήνας αυτού του αναθεωρητικού δόγματος είναι η πλήρης παραβίαση των θεσπισμένων αρχών και του εθιμικού δικαίου, που συγκροτούν την ισχύουσα παγκόσμια αποδοχή για το δίκαιο της θάλασσας και για τον καθορισμό της ΑΟΖ.

Είναι γνωστό, ότι σύμφωνα με τα ισχύοντα και τη νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου κάθε νησί, που έχει οικονομική δραστηριότητα, έχει πλήρη θαλάσσια δικαιώματα (ΑΟΖ). Αυτό που ισχύει παγκοσμίως παραβιάζεται με πρόδηλο τρόπο από την Άγκυρα, η οποία προβάλλει την “αλλά Τούρκα” εκδοχή, ότι τα νησιά του Αιγαίου δεν έχουν ΑΟΖ, αλλά μόνο χωρικά ύδατα έξι μιλίων και ότι δήθεν αυτά επικάθονται στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας! Με βάση αυτό τον παραλογισμό, διεκδικεί το μισό Αιγαίο και το μεγαλύτερο μέρος της Ανατολικής Μεσογείου, μέσω της επικύρωσης του παράνομου τουρκολυβικού μνημονίου, αλλά και της προαναγγελθείσας θεσμοθέτησης του δόγματος της “Γαλάζιας πατρίδας”. 

Αρνητική εξέλιξη 

Η εξέλιξη αυτή ανεξαρτήτως, ότι δεν παράγει έννομα αποτελέσματα στο Διεθνές Δίκαιο και δεν μπορεί να γίνει δεκτό από οποιοδήποτε Διεθνές Δικαστήριο, συνιστά θρυαλλίδα για περαιτέρω κλιμάκωση της έντασης στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, κατά την περίπτωση που η Ελλάδα πράξει τα αυτονόητα για την διασφάλιση των κυριαρχικών την δικαιωμάτων, που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο.

Και αυτό γιατί με την πρόσφατη κύρωση του Τουρκολυβικού μνημονίου και την προαναγγελθείσα ψήφιση του νόμου για τη “Γαλάζια Πατρίδα”, τόσο το σημερινό καθεστώς Ερντογάν, όσο και η οποιαδήποτε μελλοντική τουρκική κυβέρνηση θα τα προβάλουν ως αφετηριακή βάση των τουρκικών παράνομων διεκδικήσεων, οι οποίες ξεπερνούν κατά πολύ τις κόκκινες γραμμές των ελληνικών εθνικών συμφερόντων.

Ο έτερος των “πειρατών”, η Λιβύη, ένα παντελώς αποτυχημένο Κράτος, ενεργώντας ως προτεκτοράτο της Τουρκίας και χρησιμοποιώντας τα ίδια επιχειρήματα με αυτά του τουρκικού αναθεωρητισμού της “Γαλάζιας Πατρίδας”, επιχειρεί να επιβάλλει τετελεσμένα βάσει του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου, αποτυπώνοντας τα εξωτερικά όρια της υποτιθέμενης δικής της υφαλοκρηπίδας μόλις 14 μίλια από την Κρήτη!

Υποστηρίζει μάλιστα, ότι η μοναδική νόμιμη στην περιοχή ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία για την χάραξη ζωνών ΑΟΖ «παραβιάζει δήθεν την λιβυκή υφαλοκρηπίδα», υιοθετώντας πλήρως τις τουρκικές αυθαιρεσίες, που είναι σε πλήρη αντίθεση με τις ισχύουσες αρχές του διεθνούς δικαίου, πως δήθεν τα νησιά δεν έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ και ότι η μέση γραμμή πρέπει να ορισθεί μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών της Ελλάδος και της Λιβύης, παρακάμπτοντας ένα από τα μεγαλύτερα νησιά της Μεσογείου, την Κρήτη! Έχει φθάσει, δε, στο σημείο να προσβάλλει ακόμη και την ελληνοιταλική συμφωνία για καθορισμό ΑΟΖ στο Ιόνιο!

Αποτυχία της Αθήνας

Πρόκειται για την αποτύπωση της πλήρους αποτυχίας της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, λόγω των συνεπειών της ακολουθούμενης κατευναστικής πολιτικής απέναντι στον επιθετικό τουρκικό αναθεωρητισμό, που τα τελευταία χρόνια έχει αμφισβητήσει ξεκάθαρα χωρίς περιστροφές οτιδήποτε μπορεί να εννοηθεί ως κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδος. Κατευναστική πολιτική που επικυρώθηκε και δια κειμένου από τη νομικά ανίσχυρη συμφωνία των Αθηνών, που αποτέλεσε όμως ισχυρό εργαλείο της Άγκυρας για την επίτευξη των στόχων της. 

Και αυτό γιατί από τη μία πλευρά δόθηκε το απαιτούμενο «διαβατήριο» του Ερντογάν ως δήθεν «ειρηνοποιού» απέναντι στη Δύση, την περίοδο που οι συνθήκες μετά το επιθετικό κρεσέντο της Άγκυρας από την εισβολή στον Έβρο το 2020 έως και τα τέλη του 2022, είχαν δημιουργήσει όλες τις προϋποθέσεις για λήψη για πρώτη φορά σοβαρών κυρώσεων σε επίπεδο ΕΕ και για πλήρη αποκλεισμό της Τουρκίας από τις ΗΠΑ (βάσει των τότε συσχετισμών στο Κογκρέσο).

Ενώ από την άλλη, χωρίς η Ελλάδα να κερδίσει το παραμικρό, πλην αυτών των μη αεροπορικών παραβιάσεων στο Αιγαίο (που συνδέονταν όμως και με την δραματική υστέρηση της τουρκικής αεροπορίας), έχει ανεχθεί χωρίς σοβαρές αντιδράσεις την Τουρκία να εκδηλώνει όλες τις αναθεωρητικές διεκδικήσεις της σε όλα τα διεθνή φόρα, που αφορούν τη “Γαλάζια Πατρίδα”, τη νομιμοποίηση της παράνομης κατοχής στην Κύπρο και το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, που πλέον πυροδοτείται από αυτήν, υποχρεώνοντας τα εξαπτέρυγά της, τη διορισμένη κυβέρνηση Ντειμπά και την οικογένεια Χαφτάρ στην ανατολική Λιβύη να προβούν σε επιθετικές κινήσεις εναντίον της χώρας μας. Επιπροσθέτως είναι πολύ πιθανό να βρίσκεται αυτή πίσω από τη νέα εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού και τις ροές από τη Λιβύη προς την Κρήτη. 

Πρόκειται πραγματικά για την οδυνηρή κατάληξη της κυβέρνησης της ΝΔ, που ενώ έδειξε να προβαίνει σε κάποιες στοιχειώδεις κινήσεις αυτοπροστασίας της χώρας μετά την υβριδική εισβολή στον Έβρο το 2020, στην πορεία εμφάνισε το πραγματικό της πρόσωπο, αυτό του κατευνασμού και του φοβικού συνδρόμου, έχοντας αφήσει ανενόχλητη την Τουρκία και τα εξαπτέρυγά της στην ευρύτερη περιοχή να προβάλλουν απίστευτες απαιτήσεις, προσβάλλοντας τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα χωρίς ουσιαστικά καμία σοβαρή αντίδραση από την πλευρά της Ελλάδος.

Ώρα για αποφασιστική αντίδραση;

Γιατί όταν δύο γειτονικά σου κράτη, η Τουρκία και η Λιβύη, αμφισβητούν το μισό Αιγαίο και σχεδόν όλη την ανατολική Μεσόγειο κατά πλήρη παράβαση των ισχυόντων κανόνων του διεθνούς δικαίου και αυτές τις παράνομες διεκδικήσεις τις δημοσιοποιούν στον ΟΗΕ, δεν μπορεί η αντίδρασή σου να είναι χλιαρές ανακοινώσεις πηγών του Υπουργείου Εξωτερικών, ο δε Υπουργός των Εξωτερικών να «αυτογελοιοποιείται», κάνοντας υπερφίαλες δηλώσεις, λίγο πριν την κύρωση από τη λιβυκή «βουλή», ότι ελέγχει τα πράγματα στην ανατολική Λιβύη.

Απέναντι, στους φανερούς αυτούς αρπακτικούς σκοπούς της Τουρκίας έναντι της Ελλάδος, έναν αιώνα και πλέον μετά τη μικρασιατική καταστροφή και μισό αιώνα μετά την κατοχή της Μεγαλονήσου, η Ελλάδα οφείλει ανεξαρτήτως των πρόδηλων αδυναμιών του πολιτικού προσωπικού εξουσίας της, να προχωρήσει άμεσα σε ενέργειες οι οποίες θα ακυρώσουν εν τοις πράγμασι τις τουρκικές επιδιώξεις με βάση το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο και του δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας”.  Θα πρέπει καταρχήν, άμεσα να διατυπωθεί στον ΟΗΕ, στην ΕΕ και στις ΗΠΑ με τον πιο επίσημα τρόπο, ότι το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος αποτελούν ζήτημα υπαρξιακό για την Ελλάδα, θέμα δηλαδή άμεσης εθνικής επιβίωσης.

Αυτή η κάθετη και καθαρή θέση της χώρας, ως κόκκινη γραμμή, είναι η μόνη δυνατή αποτρεπτική ενέργεια, που θα αναγκάσει την Άγκυρα να αλλάξει στρατηγική έναντι της Ελλάδας, συνειδητοποιώντας, ότι έχει περισσότερα να χάσει, παρά να κερδίσει, εάν οδηγήσει τα πράγματα στο μη παρέκει, ήτοι σε μία πολεμική αναμέτρηση για την οποία η χώρα μας θα πρέπει με κάθε δυνατόν τρόπο να περάσει ως μήνυμα, ότι είναι έτοιμη και υποχρεωμένη να εμπλακεί εάν χρειαστεί. Αυτό το μήνυμα σε συνδυασμό με την απαραίτητη στρατιωτική ισχυροποίηση και παράλληλη ανάπτυξη διμερών συμφωνιών με χώρες που έχουν κοινά συμφέροντα με εμάς, αποτελούν την μοναδική σοβαρή αποτρεπτική πολιτική έναντι της Άγκυρας πριν να είναι πολύ αργά. 

Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα

Περαιτέρω, μπροστά σε αυτόν τον άμεσο και πρωτοφανή κίνδυνο για τα εθνικά συμφέροντα η χώρα μας οφείλει, να αποκρούσει τις πειρατικές ενέργειες της Τουρκίας και της Λιβύης, προχωρώντας στις εξής άμεσες ενέργειες: Επέκταση των χωρικών υδάτων στα δώδεκα μίλια, βάσει του μονομερούς δικαιώματος, που μας παρέχει το Διεθνές Δίκαιο, νοτίως και ανατολικώς της Κρήτης, διεμβολίζοντας το παράνομο Τουρκολυβικό μνημόνιο. Λόγω, δε, των νέων μεγάλων μεταναστευτικών ροών από τη Λιβύη, βάσει του άρθρου 33 της συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας να ανακηρύξει τη συνορεύουσα ζώνη των 24 μιλίων νοτίως της Κρήτης, ως εσωτερικό δίκαιό της για τον προληπτικό έλεγχο της περιοχής. 

Επέκταση των χωρικών υδάτων στα δώδεκα μίλια στην περιοχή Καστελόριζου (σύμπλεγμα Μεγίστης), προκειμένου να διεμβολιστεί το παράνομο ανακοινωθέν θαλάσσιο πάρκο από πλευράς της Τουρκίας, έξω από τα χωρικά της ύδατα.  Εκ παραλλήλου, να προχωρήσει στο κλείσιμο των κόλπων, που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την επέκταση των χωρικών υδάτων σε δώδεκα μίλια στο Αιγαίο, λαμβάνοντας υπόψιν τους κανόνες της διεθνούς ναυσιπλοΐας (θέτοντας το θέμα αυτό σε διαβούλευση μέσω της ΕΕ). 

 Τέλος, οφείλει να προχωρήσει σε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία, με βάση τον χάρτη, που απεστάλη στην ΕΕ και τα όρια της εν δυνάμει ΑΟΖ της Ελλάδος, που τέμνεται με αυτή της Κύπρου, συνδυαστικά και με την ολοκλήρωση της οριοθέτησης της συνολικής ελληνικής ΑΟΖ και της Αιγύπτου ως συνέχεια της μερικής οριοθέτησης, που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2020, πέραν δηλαδή του 28ου Μεσημβρινού. 

Πλέον δεν υπάρχει, ούτε χρόνος, ούτε χώρος για συνέχιση της καλλιέργειας ψευδαισθήσεων υπό την επήρεια του κατευνασμού και του φοβικού συνδρόμου. Είναι προφανές ότι, αν αφεθούν να παγιωθούν τα τετελεσμένα των «πειρατών» της Μεσογείου στο πεδίο θα είναι πολύ αργά.

Να θυμίσουμε απλώς, ότι η τουρκική κατοχή στη Μεγαλόνησο είναι παράνομη με επανειλημμένα ψηφίσματα του ΟΗΕ, αλλά μετά από μισό αιώνα ο Ερντογάν θρασύτατα μέσα στον ΟΗΕ, ζήτησε την αναγνώριση του ψευδοκράτους, ως ισότιμου κράτους με την Κυπριακή Δημοκρατία! Είναι προφανές, ότι ο Ελληνισμός δεν μπορεί να απωλέσει εθνικά εδάφη (χερσαία ή θαλάσσια), χωρίς να αντισταθεί, όπως με τραυματικό τρόπο επισυνέβη στην Κύπρο το 1974, εξαιτίας της προδοτικής χούντας των Αθηνών.

Στη δεύτερη παρέμβασή του το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ προσθέτει τη ρητή αποδοκιμασία της ανακοίνωσης της επικύρωσης, επαναλαμβάνοντας παράλληλα την έκκληση για διμερή διάλογο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Στο διάστημα μεταξύ των δύο δηλώσεων, το Συμβούλιο Ελληνοαμερικανικής Ηγεσίας (HALC), με επιστολή προς τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, είχε ζητήσει από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να λάβει σαφή δημόσια θέση κατά του τουρκολιβυκού μνημονίου.

Η νέα δήλωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ

«Η ανακοίνωση της επικύρωσης του τουρκολιβυκού μνημονίου συνεννόησης για τη θαλάσσια οριοθέτηση έχει αυξήσει την ένταση στην περιοχή, δεν συμβάλλει εποικοδομητικά και είναι προκλητική. Η θέση μας επί του ζητήματος αυτού δεν έχει αλλάξει. Ενθαρρύνουμε όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένων των εταίρων στην Ανατολική Μεσόγειο, να επιλύουν τις θαλάσσιες διαφορές μέσω διαπραγματεύσεων καλής πίστης και να αποφεύγουν κάθε προκλητική συμπεριφορά.

Η Ελλάδα και η Τουρκία είναι αμφότερες σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ. Τις ενθαρρύνουμε να προχωρήσουν σε διμερή διάλογο για την αντιμετώπιση οποιωνδήποτε διαφωνιών. Η ειρηνική επίλυση τέτοιων διαφορών ανοίγει τον δρόμο για εμπορικές επενδύσεις και έρευνες που θα ωφελήσουν ολόκληρη την περιοχή».

Ο Μητσοτάκης στην Σαουδική Αραβία

Στο διπλωματικό πεδίο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφθηκε τη Σαουδική Αραβία, όπου είχε συνάντηση με τον Πρίγκιπα Διάδοχο, Mohammed bin Salman bin Abdulaziz Al Saud. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης του πρωθυπουργού με τον πρίγκιπα, επιβεβαιώθηκαν οι στρατηγικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Σαουδικής Αραβίας ενώ συζητήθηκαν τρόποι περαιτέρω εμβάθυνσής τους, ιδιαίτερα στους τομείς της συνδεσιμότητας, της ενέργειας και της άμυνας.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός εξέφρασε την καταδίκη του για τις επιθέσεις εναντίον της Σαουδικής Αραβίας και υπογράμμισε την έμπρακτη αλληλεγγύη της Ελλάδας σε μια κρίσιμη συγκυρία για το Βασίλειο και για την ευρύτερη περιοχή, καθώς η χώρα μας συμβάλλει στην αεράμυνα της Σαουδικής Αραβίας με πυροβολαρχία Patriot ήδη από το 2021.

Ο Μητσοτάκης επισήμανε ότι η χώρα μας με την παρουσία της συμβάλλει στην ασφάλεια του Βασιλείου, αλλά και στην περιφερειακή ασφάλεια, καθώς προστατεύει κρίσιμες ενεργειακές υποδομές στο Γιανμπού, στις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας. Ενημέρωσε τον Πρίγκιπα Διάδοχο της Σαουδικής Αραβίας ότι η Ελλάδα ανταποκρίνεται θετικά στο αίτημα του Βασιλείου για παραμονή των Patriot στη Σαουδική Αραβία σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία.

Συζητήθηκαν, ακόμη, οι περιφερειακές εξελίξεις, ιδιαίτερα στο Ιράν και στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, με έμφαση στην ελευθερία της ναυσιπλοΐας. Ο Πρωθυπουργός επανέλαβε ότι η Ελλάδα, ως μεγάλη ναυτιλιακή δύναμη, αποδίδει ύψιστη σημασία στην ασφάλεια των διεθνών θαλάσσιων οδών και στην απρόσκοπτη ροή του παγκόσμιου εμπορίου. Επανέλαβε ότι το διεθνές νομικό πλαίσιο πρέπει να γίνεται σεβαστό και ότι δεν πρέπει να επιβάλλονται περιορισμοί στην ελευθερία της ναυσιπλοΐας, κάτι που θα έθετε επικίνδυνο προηγούμενο.

Οι δύο ηγέτες συνομίλησαν εκτενώς για τη συνεργασία στον τομέα της συνδεσιμότητας, ιδιαίτερα στο πεδίο των δεδομένων, και του έργου του EMC (East to Med Data Corridor), που αποσκοπεί στη διασύνδεση Ευρώπης και Ασίας μέσω Ελλάδας και Σαουδικής Αραβίας. νΣυζήτησαν ακόμη τη δεύτερη συνεδρίαση του Ανώτατου Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας των δύο χωρών, ενώ έκαναν επισκόπηση της προόδου που έχει επιτευχθεί από την πρώτη συνεδρίαση του Συμβουλίου, τον Ιανουάριο του 2025, η οποία εδραίωσε τη συστηματική και θεσμοθετημένη συνεργασία των δύο χωρών σε σειρά από τομείς.

Μαρινάκης κατά ΠΑΣΟΚ για Σινά

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επέκρινε το ΠΑΣΟΚ για τη στάση του στη συμφωνία σχετικά με τη Μονή Αγίας Αικατερίνης, τονίζοντας πως στηρίζεται από Πατριαρχεία και Εκκλησίες και ότι το πλήρες κείμενο θα δοθεί μετά την ολοκλήρωση. Την αντίδραση της κυβέρνησης προκάλεσε η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ σχετικά με τη συμφωνία για τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Όρους Σινά, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη να απαντά δημόσια στις αιτιάσεις του κόμματος της Χαριλάου Τρικούπη.

Ο Παύλος Μαρινάκης, σε εκδήλωση της ΝΔ και της ΟΝΝΕΔ Βριλησσίων, σχολίασε το αίτημα του ΠΑΣΟΚ να δοθεί στη δημοσιότητα το κείμενο της συμφωνίας, διευκρινίζοντας πως αυτό θα συμβεί όταν ολοκληρωθεί η σχετική διαδικασία. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «είναι προφανές ότι θα δημοσιοποιηθεί η συμφωνία όταν ολοκληρωθεί. Δεν θα είναι κρυφή η συμφωνία».

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χαρακτήρισε τη συμφωνία μεταξύ της Ελληνορθόδοξης Ιεράς Μονής Σινά και του αιγυπτιακού κράτους ως «ιστορικής σημασίας». Υπογράμμισε ότι η ελληνική κυβέρνηση συνέβαλε καθοριστικά στην επίλυση μιας εκκρεμότητας που διαρκεί περισσότερο από 1.000 χρόνια.

Σύμφωνα με τον κ. Μαρινάκη, τη συμφωνία στηρίζουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τα Πατριαρχεία Αλεξανδρείας και Ιεροσολύμων, καθώς και οι Εκκλησίες Ελλάδος και Κύπρου. Επισήμανε πως «αφήστε την κυβέρνηση, αφήστε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αφήστε τον υπουργό Εξωτερικών. Ας πούμε ότι για την αντιπολίτευση εμείς είμαστε προκατειλημμένοι. Σας είπα τι προηγήθηκε και ποιοι αναγνωρίζουν αυτήν την ιστορική συμφωνία». Αναφερόμενος στην ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ και το αίτημα να δημοσιοποιηθεί η συμφωνία, ο κ. Μαρινάκης υποστήριξε ότι η σχετική θέση εκφράζει «τη βούληση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης».

Κλιμακώνοντας την κριτική του, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σημείωσε πως η αντιπολίτευση δεν στρέφεται πλέον κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη ή της ΝΔ, αλλά κατά της χώρας και ακόμη και εναντίον μιας συμφωνίας που στηρίζεται από κορυφαίους θρησκευτικούς θεσμούς. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «αυτά δεν τα έχουμε ζήσει ποτέ ξανά στο παρελθόν». Να σημειωθεί ότι ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ έχουν ζητήσει την δημοσιοποίηση της συμφωνίας.

Μάλιστα, προειδοποίησε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργούσε επικίνδυνο προηγούμενο, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Μετά από αυτό, δεν θα μπορούμε πια να κάνουμε τίποτα στο Αιγαίο, χωρίς την άδεια της Τουρκίας. Ακόμη και το παραμικρό έργο υποδομής μεταξύ των νησιών μας πια». Ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η τουρκική στρατηγική δεν περιορίζεται σε επιμέρους διαφορές με την Ελλάδα, αλλά αποσκοπεί σε συνολική ανατροπή του υφιστάμενου καθεστώτος στο Αιγαίο.

«Σφάλλουν λοιπόν και σφάλλουν βαρέως όσοι προωθούν αυτές τις αντιλήψεις. Διαβάζουν λάθος την στρατηγική της Τουρκίας», ανέφερε, κάνοντας λόγο για σχεδιασμό που αποβλέπει στην απόκτηση δικαιωμάτων στην καρδιά του Αιγαίου και στον έλεγχό του μέχρι τον 25ο παράλληλο.

Σημείωσε δε για το τουρκολιβυκό ότι «αναμφίβολα είναι αρνητική εξέλιξη για τα εθνικά μας συμφέροντα η κύρωση του τουρκολιβυκού συμφώνου από το λιβυκό Κοινοβούλιο, διότι μπορεί μεν να μην παράγει νομικά αποτελέσματα, είναι όμως επίδειξη δύναμης, επιρροής και πρόκλησης τετελεσμένων, από τους γείτονες».

Καρφιά από Σαμαρά

Με μία σύντομη αλλά σαφή αιχμή σχολίασε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς την ομιλία του Καραμανλή. Ερωτηθείς κατά την αποχώρησή του «κύριε πρόεδρε, ακούσατε τον κ. Καραμανλή;», ο κ. Σαμαράς απάντησε: «Το θέμα δεν είναι ότι τον άκουσα εγώ. Το θέμα είναι ότι άλλοι πρέπει να τον ακούσουν».

Η παρουσία του Αντώνη Σαμαρά στην εκδήλωση του Κώστα Καραμανλή αποκτά ιδιαίτερη πολιτική σημασία, καθώς έρχεται να διαψεύσει με κάθε επισημότητα τα σενάρια περί ρήξης ή απομάκρυνσης μεταξύ των δύο πρώην πρωθυπουργών, τα οποία κατά καιρούς έχουν δει το φως της δημοσιότητας.

Αντιθέτως, η νέα αυτή κοινή εμφάνιση επιβεβαιώνει ότι οι δύο πλευρές διατηρούν ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας, διαψεύδοντας τις εκτιμήσεις περί οριστικής αποστασιοποίησης. Ταυτόχρονα, να σημειωθεί ότι το Μαξίμου διαχωρίζει τις επικρίσεις του Καραμανλή από αυτές του Σαμαρά, θεωρώντας ότι η κριτική του πρώτου «δεν είναι εκτός ορίων», στον αντίποδα αυτής του Σαμαρά που επικρίνεται ως «μηδενιστική» και «λαϊκίστικη».

Επίθεση Σαμαρά κατά Μητσοτάκη-Γεραπετρίτη

Μετωπική επίθεση κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη και του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη εξαπολύει εκ νέου ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, χαρακτηρίζοντας την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου ως απόλυτη αποτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Παράλληλα, καταγγέλλει το δόγμα των «ήρεμων νερών» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις ως ένα από τα σοβαρότερα στρατηγικά σφάλματα της Αθήνας, μετά τις συμφωνίες της Μαδρίτης και του Ελσίνκι, οι οποίες, κατά την άποψή του, άνοιξαν τον δρόμο για την αναγνώριση τουρκικών ζωτικών συμφερόντων στην περιοχή. Ο κ. Σαμαράς επαναφέρει με επιτακτικό τρόπο την ανάγκη ριζικής αναθεώρησης της ασκούμενης εξωτερικής πολιτικής, θέτοντας παράλληλα ως μονόδρομο την απομάκρυνση του κ. Γεραπετρίτη από το υπουργείο Εξωτερικών.

Σε μεγάλης έκτασης άρθρο του στην εφημερίδα “Εστία”, ο κ. Σαμαράς σημειώνει ότι η εξωτερική πολιτική μιας χώρας δεν είναι προσωπική υπόθεση κανενός υπουργού και κανενός πρωθυπουργού. Αφορά το έθνος και την ιστορική του συνέχεια. «Οι πρόσφατες εξελίξεις στη Λιβύη αποτελούν τον ορισμό της αποτυχίας. Αποτυχία στη γεωπολιτική ανάλυση. Αποτυχία στην πρόβλεψη. Αποτυχία στους χειρισμούς. Αποτυχία στο τελικό αποτέλεσμα. Οι ανοησίες που ψελλίζει δεξιά και αριστερά ο -κατά δήλωσή του -“φιλέλληνας” υπουργός των Εξωτερικών, βαθαίνουν δραματικά τις ανησυχίες και τον προβληματισμό μας», υποστηρίζει ο πρώην πρωθυπουργός.

Όπως σημειώνει, η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τον πρωθυπουργό ο οποίος και τον πιστεύει και τον ανέχεται. «Το δόγμα των ήρεμων νερών και η περιβόητη Συνθήκη περί Φιλίας Ελλάδος και Τουρκίας, είναι το κορυφαίο λάθος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής μετά τις συμφωνίες Μαδρίτης και Ελσίνκι, με τις οποίες αναγνωρίστηκαν ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στην περιοχή», προσθέτει.

Σημειώνει ταυτοχρόνως πως για μεγάλο χρονικό διάστημα η κυβερνητική προπαγάνδα επιχείρησε να βαφτίσει το κρέας ψάρι. Θέλησε να πιστέψουμε πως τα δήθεν “ήρεμα νερά” και αυτή η Συνθήκη είναι απλά ένας … συνήθης διάλογος. «Κι όταν δύο πρώην πρωθυπουργοί αντιδράσαμε υποστηρίζοντας ότι η χώρα διολισθαίνει σε ντε φάκτο αποδοχή τετελεσμένων και ότι με αυτήν την πολιτική ξεπλένεται η Άγκυρα, δεχθήκαμε ειρωνείες και επιθέσεις», προσθέτει ο κ. Σαμαράς, τονίζοντας ότι δεν τον πειράζει αυτό, αλλά τον ενοχλεί ότι εθελοτυφλούν κι ότι ο κομματικός φανατισμός ορισμένων, εμποδίζει την ανάγνωση της εθνικής πραγματικότητας. Μιας πραγματικότητας που αποτυπώνεται και στο μείζον εθνικό θέμα της Μονής Σινά.

Σύμφωνα τον πρώην πρωθυπουργό, πυκνώνουν τα σύννεφα κι εκεί. Πρέπει το υπουργείο των Εξωτερικών να δώσει στη δημοσιότητα το συμφωνητικό που προτείνουμε ως χώρα για το μέλλον της Μονής. Και μένω εδώ, προς το παρόν.

Τουρκολυβικό και το καλώδιο

Αναφορικά με το Τουρκολυβικό, ο κ. Σαμαράς σημειώνει: “Στις 24 Αυγούστου 2026, ο κ.Γεραπετρίτης διαβεβαίωνε δημοσίως πως η Ελλάδα διασφάλισε ότι δεν θα έχουμε από τη Λιβύη την κύρωση του ανυπόστατου και παράνομου τουρκολιβυκού. Με ποια στοιχεία μιλούσε με τέτοια βεβαιότητα; Ποιες δεσμεύσεις είχε εξασφαλίσει; Πώς αξιολόγησε την τουρκική προσέγγιση προς την ανατολική Λιβύη; Και τι ακριβώς απέγινε η δήθεν κατοχυρωμένη επιτυχία που παρουσίαζε στους Έλληνες;

Μάλιστα, μόλις χθες, ο ίδιος άνθρωπος δήλωσε, πως δεν ήταν στο χέρι της Ελλάδας να αποτρέψει την κύρωση του Τουρκολιβυκού!! Ή μας κορόϊδευε επομένως τον Αυγουστο, ή δημόσια ομολογεί πως είμαστε ανήμποροι να επηρεάσουμε τη Λιβύη… Και ο φίλτατος Χάφταρ; Από την ώρα που τον συνάντησε ο ίδιος ο πρωθυπουργός τον περασμένο Ιούνιο στο Μέγαρο Μαξίμου, όχι μόνον έχουμε την κύρωση του Τουρκολιβυκού αλλά δεχόμαστε και χιλιάδες λαθρομετανάστες στην Κρήτη! Και όμως. Έχει η κυβέρνηση το πολιτικό θράσος να ζητάει και τα ρέστα. Και να μας κατηγορεί συλλήβδην για “εχθροπάθεια”. Τη δική μου βαθιά αγωνία μάλιστα, την βάφτισαν “βαθιά μισαλλοδοξία”, τέτοια αναισθησία…

Η κυβέρνηση διατυμπανίζει πως το μνημόνιο παραμένει παράνομο και ότι η λιβυκή απόφαση δεν μεταβάλλει τον χαρακτήρα του. Προφανώς! Νομικά είναι απολύτως έτσι. Η Τουρκία λειτουργεί ως πειρατής του Διεθνούς Δικαίου και στο Τουρκολιβυκό. Οσα λένε είναι παράνομα και παράλογα.

Αλλά αυτήν την Τουρκία όρισε διεθνώς ως “φίλη”, και μάλιστα με Συνθήκη, ο κ.Μητσοτάκης. Για αυτά τα “ήρεμα νερά” -που αποδείχτηκαν φουρτουνιασμένη θάλασσα- είπε “ας με πουν και μειοδότη” ο κ.Γεραπετρίτης. Κι έρχομαι στο καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης. Διότι, αυτά που ακούγονται δημοσίως είναι επιεικώς πολιτικά και νομικά παράλογα.

Εξηγούμαι: Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δήλωσε προχθές: «Για το καλώδιο δεν προβάλλουμε αντιρρήσεις υπό την προϋπόθεση όμως η Τουρκία να ενημερώνεται γραπτώς για τις εργασίες και με τις σχετικές συντεταγμένες». Γιατί, λέει, δεν θέλει να διαταραχθεί το “status quo” στην περιοχή. Και ως status quo, προφανώς εννοεί το τουρκολυβικο μνημόνιο…

Και τι απάντησε ο Έλληνας υπουργός των Εξωτερικών; Επί λέξει, το εξής: “η ενημέρωση σχετικά με την έρευνα και την πόντιση είναι κάτι το οποίο θα μπορούσε να είναι δυνατόν, με την σαφή αναφορά ότι δεν πρόκειται για αδειοδοτική διαδικασία”…

Όταν λοιπόν ο κ. Γεραπετρίτης μας λέει ότι δεν έχει αντίρρηση να ενημερωθεί η Τουρκία, στην πραγματικότητα αναγνωρίζει, εμμέσως πλην σαφώς, δικαιοδοσία της Τουρκίας. Όμως η Τουρκία δεν αδειοδοτεί το καλώδιο! Και κανείς δεν υποχρεούται να της ζητήσει άδεια για να περάσει καλώδιο. Η ενημέρωση γίνεται από τη χώρα που έχει δικαιοδοσία, δηλαδή την Ελλάδα στη συγκεκριμένη περίπτωση, μέσω έκδοσης Navtex. Κι αυτό αρκεί. Εάν εμείς δεχθούμε οτιδήποτε παραπάνω παίζουμε το παιχνίδι της Τουρκίας. Και μάλιστα πάνω σε θαλάσσια περιοχή που είναι ήδη διακηρυγμένη (με την Αίγυπτο) ελληνική ΑΟΖ!

Ακολούθως, ο κ. Σαμαράς καταλήγει: “Επιτέλους, σκέφτονται τι λένε και τι πρόκειται να κάνουν; Δεν αποτελεί αυτό απομείωση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων; Ποιος έδωσε τέτοιο δικαίωμα στην κυβέρνηση; Κανείς! Ο κ. Μητσοτάκης έχει τεράστια εθνική ευθύνη. Έχω υπάρξει πρωθυπουργός και γνωρίζω το βάρος της Ιστορίας. Γι αυτό και λέω στην κυβέρνηση να μην παίζει άλλο με τη φωτιά.

Η αλλαγή της εξωτερικής μας πολιτικής, με την αυτονόητη αποπομπή Γεραπετρίτη, είναι μονόδρομος. Η Ελλάδα μπορεί να πετύχει τους εθνικούς στόχους της– όχι όμως έτσι. Δεν αξίζει ούτε στην ιστορία της χώρας, ούτε στην ιστορία της Παράταξης αλλά ούτε και στην αξιοπρέπεια του λαού μας, η πολιτική των υποκλίσεων”.

Διχάζει την ΝΔ το τουρκολιβυκό

Έσωκομματικούς τριγμούς προκαλούν στη Νέα Δημοκρατία οι εξελίξεις γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο, με τις δημόσιες τοποθετήσεις κυβερνητικών βουλευτών να προκαλούν εκνευρισμό στο Μέγαρο Μαξίμου και να αναδεικνύουν διαφορετικές προσεγγίσεις στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος για τους χειρισμούς της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.Την αρχή έκανε ο Δημήτρης Καλογερόπουλος, ο οποίος περιέγραψε με τον πλέον γλαφυρό τρόπο την κατάσταση, χρησιμοποιώντας τη φράση «τον ήπιαμε», ενώ τη σκυτάλη πήρε ο Δημήτρης Καιρίδης, κάνοντας ανοιχτά λόγο για «πολιτική ήττα».

Κι αν στην πρώτη περίπτωση η ενόχληση του Μαξίμου επικεντρώθηκε τόσο στο περιεχόμενο όσο και στο ύφος της τοποθέτησης, η περίπτωση του Δημήτρη Καιρίδη παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Κι αυτό διότι δεν πρόκειται απλώς για έναν βουλευτή της ΝΔ, αλλά για τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του κυβερνώντος κόμματος, ο οποίος είναι παράλληλα καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο – μόνο δε ως αντιμητσοτακικός δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.

Στο εσωκομματικό αυτό σκηνικό παρενέβη σήμερα ο Παύλος Μαρινάκης, επιχειρώντας να βάλει τέλος στη συζήτηση περί διπλωματικής ήττας. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υποστήριξε ότι η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να αναλύεται με «γηπεδικούς όρους», προχωρώντας μάλιστα ένα βήμα παραπέρα, καθώς υποστήριξε πως όποιος χαρακτηρίζει «ήττα» τις εξελίξεις ουσιαστικά νομιμοποιεί, έστω και άθελά του, το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Η παρέμβασή του αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς στρέφεται εμμέσως και εναντίον του ίδιου του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΝΔ, ο οποίος είχε χρησιμοποιήσει ακριβώς τον όρο «πολιτική ήττα». «Η εξωτερική πολιτική δεν πρέπει να αναλύεται με γηπεδικούς όρους, δηλαδή να μιλάμε για ήττες, ειδικά όταν μιλάμε για παράνομες πράξεις», είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, μιλώντας στο ERTnews.

«Σκεφτείτε, για παράδειγμα, στο σπίτι που μένετε, ο μη γένοιτο, σε μια από τις διπλανές πολυκατοικίες να διαπραχθεί μια παράνομη πράξη. Εδώ μιλάμε για κάτι παράνομο. Θα το λέγατε ποτέ ήττα του συμπολίτη σας που το υπέστη ή νίκη αυτού που το έκανε; Εδώ δεν μιλάμε για διπλωματικό παιχνίδι, στο πλαίσιο του διπλωματικού δικαίου, που κάποιοι κέρδισαν και κάποιοι έχασαν. Υπάρχει μια πραγματικότητα, το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.

Δεν δίνει τη δυνατότητα σε κράτη που δεν έχουν αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές, όπως η Τουρκία και η Λιβύη, να συνάπτουν ένα τέτοιο μνημόνιο», δήλωσε ο Παύλος Μαρινάκης και πρόσθεσε: «Άρα, το τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι παράνομο και ανυπόστατο όχι επειδή το λέει η κυβέρνηση, αλλά επειδή το λέει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Το λέει η Ελλάδα μόνο; Όχι, το λέει η Ευρώπη σύσσωμη, το λέει η Αίγυπτος, το λέει το Ισραήλ. Δεν πρέπει να έρχεσαι εσύ και να λες “ήττα”. Γιατί; Γιατί στην πραγματικότητα με αυτό το οποίο λες, έστω και έμμεσα, εγώ δεν λέω ότι υπάρχει κάποιος δόλος στο πολιτικό σύστημα να νομιμοποιηθεί η Τουρκία, χωρίς να το καταλαβαίνεις όμως, νομιμοποιείς το παράνομο».

Ξαναχτύπησε ο Καιρίδης

«Πολιτικά είναι μια ήττα για εμάς. Πολιτικά είναι μια ήττα», είπε ο Δημήτρης Καιρίδης στον Real FM και πρόσθεσε: «Διότι η Ανατολική Λιβύη ήταν πάρα πολύ κοντά στην Αίγυπτο και φαίνεται ότι διαλέγει τώρα στρατόπεδο ο Χαφτάρ, το τουρκικό στρατόπεδο. Υπάρχει ένας ανταγωνισμός εδώ. Οι μεν χώρες, εμείς με το Ισραήλ, την Κύπρο και την Αίγυπτο, σε μεγάλο βαθμό. Είναι μια πολιτική ήττα για μας. Το είπα, είναι μια δυσάρεστη, κακή εξέλιξη. Δεν είναι καλή εξέλιξη».

Ο Δημήτρης Καιρίδης επανήλθε σήμερα στο Mega και επιχείρησε να εξωραΐσει τα όσα είπε χθες, ωστόσο μεταξύ άλλων σημείωσε: «Πολιτικά, δεν υπάρχει αμφιβολία, είναι μια δυσάρεστη εξέλιξη, μια αρνητική εξέλιξη. […] είναι μια αναποδιά, δεν θα έχουμε μόνο επιτυχίες και δεν θα έχουμε μόνο κέρδη».

Στον αγώνα του περασμένου Σαββάτου με την Κόνιασπορ, ομάδα που βρίσκεται χαμηλά στη βαθμολογία και προέρχεται από την κεντρική Ανατολία, το θέαμα δεν ήταν ανάλογο. Το σκορ παρέμενε 0-0 για το μεγαλύτερο μέρος της αναμέτρησης. Στο 86ο λεπτό, όμως, η Αμέντσπορ ανέβασε ρυθμό. Ο Ντία Σάμπα πήρε την μπάλα και κινήθηκε προς τη δεξιά πλευρά. Αφού απέφυγε δύο αμυντικούς, έστειλε την μπάλα στην περιοχή, όπου ο έμπειρος επιθετικός Μπαγιέ Ντιανιέ με εύστοχη κεφαλιά διαμόρφωσε το τελικό 1-0.

Η χαρά δεν περιορίστηκε στο γήπεδο, αλλά απλώθηκε σε ολόκληρη την πόλη. Νέοι και ηλικιωμένοι, άνδρες και γυναίκες, πολλοί από τους οποίους είχαν ταξιδέψει από διάφορες περιοχές της χώρας, ενώθηκαν χέρι με χέρι και χόρεψαν τον παραδοσιακό κουρδικό χορό χαλάι. Πλανόδιοι πωλητές που διέθεταν ανεπίσημες φανέλες με την εικόνα του φυλακισμένου Κούρδου πολιτικού Σελαχατίν Ντεμιρτάς, αγκαλιάζονταν μεταξύ τους. Οι λιγοστοί φίλαθλοι της Κόνιασπορ, οι οποίοι είχαν ανοίξει σημαία με ένα μαχητικό F-16, αποχώρησαν διακριτικά από το γήπεδο. Η σημαία παρέπεμπε στη σφαγή του Ρομπόσκι, κατά την οποία τουρκικές αεροπορικές επιδρομές σκότωσαν 34 Κούρδους αμάχους.

Λίγους μόλις μήνες μετά την ιστορική άνοδό της στην κορυφαία κατηγορία του τουρκικού ποδοσφαίρου, η Αμέντσπορ βρίσκεται στη δεύτερη θέση της βαθμολογίας και διατηρεί αήττητο σερί εντός έδρας που ξεπερνά τις 580 ημέρες. Η άνοδός της, ωστόσο, ξεπερνά κατά πολύ τα όρια του αγωνιστικού χώρου.

Για ένα τμήμα της τουρκικής κοινωνίας που έχει αντιμετωπιστεί επί μακρόν ως περιθωριακό λόγω της ανοιχτής κουρδικής του ταυτότητας, η επιτυχία της ομάδας έφερε την κουρδική ταυτότητα το προσκήνιο της δημόσιας συζήτησης στην Τουρκία. Η εξέλιξη αυτή σημειώνεται σε μια περίοδο κατά την οποία βρίσκεται σε εξέλιξη μια εύθραυστη ειρηνευτική διαδικασία, μεταξύ του τουρκικού κράτους και του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK). Η απήχηση της ομάδας έχει πλέον ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας. Η Αμέντσπορ σχεδιάζει να ανοίξει καταστήματα για τους φιλάθλους της όχι μόνο στην Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη, αλλά και στο Παρίσι και το Λονδίνο.

Αμέντσπορ: Από τοπική ομάδα, σύλλογος με απήχηση

Ένας από τους βασικούς παράγοντες της αγωνιστικής ανόδου της Αμέντσπορ είναι η πρόσληψη του Κοσοβοαλβανού προπονητή Μπεσνίκ Χάσι, ο οποίος είχε προηγουμένως σημειώσει επιτυχίες σε μεγάλους συλλόγους του Βελγίου και της Πολωνίας, όπως η Άντερλεχτ και η Λέγκια Βαρσοβίας, σύμφωνα με το αθλητικό τηλεοπτικό δίκτυο İlke TV.

Από την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας, ενόψει της σεζόν 2026-2027, ο Χάσι έχει εφαρμόσει ένα οργανωμένο σύστημα παιχνιδιού με έντονη πίεση στον αντίπαλο, σε ένα πρωτάθλημα που παραδοσιακά χαρακτηρίζεται από τη σωματική δύναμη και την ένταση. Παρά τον περιορισμένο προϋπολογισμό της, η ομάδα πέτυχε σημαντικές μεταγραφές κατά τη θερινή περίοδο. Ανάμεσά τους βρίσκεται ο 24χρονος Νιγηριανός επιθετικός Γκιφτ Όρμπαν, ο οποίος έχει ήδη πετύχει επτά γκολ στις πρώτες οκτώ αγωνιστικές, συγκαταλεγόμενος στους κορυφαίους σκόρερ του πρωταθλήματος.

«Η διαφορά στον προϋπολογισμό μεταξύ της Αμέντσπορ και των μεγάλων ομάδων της Süper Lig είναι τεράστια», δήλωσε αθλητικός σχολιαστής του İlke TV. Όπως ανέφερε, η αξία της Αμέντσπορ υπολογίζεται σε περίπου 30 εκατομμύρια ευρώ, ένα μικρό κλάσμα της αξίας του ρόστερ της Γαλατασαράι, το οποίο ξεπερνά τα 380 εκατομμύρια ευρώ. Παρά τη μεγάλη οικονομική διαφορά, οι δύο ομάδες απέχουν μόλις δύο βαθμούς στη βαθμολογία. «Αν υπάρχει κάτι που αξίζει να επισημανθεί, είναι το πόσο αποτελεσματικά αποτυπώνονται στον αγωνιστικό χώρο οι πόροι που επενδύονται. Αυτό λέει πολλά για την εξαιρετική συνεργασία μεταξύ της διοίκησης και του τεχνικού επιτελείου», πρόσθεσε.

Οι καλές εμφανίσεις έχουν συμβάλει και στη μετατροπή της Αμέντσπορ από μια τοπική ποδοσφαιρική ομάδα σε σύλλογο με ευρεία απήχηση στον κουρδικό πληθυσμό. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Κέντρου Κουρδικών Σπουδών, η βάση των φιλάθλων της έχει τετραπλασιαστεί μέσα σε τέσσερα χρόνια, φτάνοντας περίπου τα τέσσερα εκατομμύρια σε ολόκληρη την Τουρκία. Περισσότεροι από τους μισούς συμμετέχοντες στην έρευνα δήλωσαν ότι το ποδόσφαιρο δημιουργεί έναν νέο δημόσιο χώρο έκφρασης για την κουρδική κοινωνία.

Η έρευνα προκάλεσε αντιδράσεις στην Άγκυρα, ιδιαίτερα από τον Ντεβλέτ Μπαχτσελί, επικεφαλής του ακροδεξιού Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος (MHP) και βασικό κυβερνητικό εταίρο του προέδρου Ερντογάν, ο οποίος διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην έναρξη της νέας ειρηνευτικής διαδικασίας. Ο Μπαχτσελί κατηγόρησε τους ερευνητές ότι λειτουργούν ως «μαριονέτες του ιμπεριαλισμού» και υποστήριξε ότι η έρευνα αποσκοπούσε στη «διατήρηση ζωντανής της προδοσίας του αποσχιστισμού», καθώς, κατά την άποψή του, πολιτικοποιεί το ποδόσφαιρο και το συνδέει με την κουρδική εθνική ταυτότητα.

Η ειρηνευτική διαδικασία και το ποδόσφαιρο

Η άνοδος της Αμέντσπορ συμπίπτει με την εν εξελίξει ειρηνευτική διαδικασία με το PKK, η οποία ξεκίνησε στις αρχές του 2025, όταν ο φυλακισμένος ηγέτης της οργάνωσης, Αμπντουλάχ Οτζαλάν, απηύθυνε έκκληση για πλήρη αφοπλισμό. Σε απάντηση, το PKK κήρυξε μονομερή κατάπαυση του πυρός, συγκάλεσε συνέδριο και αποφάσισε επισήμως τη διάλυση και τον αφοπλισμό του. Τον Αύγουστο, το τουρκικό κοινοβούλιο ψήφισε νομοθεσία για τη ρύθμιση του πλαισίου της ειρηνευτικής διαδικασίας.

«Εάν δεν υπήρχε ειρηνευτική διαδικασία, η άνοδος της ομάδας θα μπορούσε να είχε εμποδιστεί οποιαδήποτε στιγμή το επιθυμούσαν», δήλωσε ο Ρεχά Ρουχάβιογλου, διευθυντής του Κέντρου Κουρδικών Σπουδών, ο οποίος είχε διατελέσει και μέλος του συμβουλευτικού οργάνου της Αμέντσπορ. Όπως εξήγησε, όσο η ομάδα εδραιώνεται στη Süper Lig, όπου εκατομμύρια άνθρωποι παρακολουθούν τους αγώνες κάθε εβδομάδα, τόσο περισσότερο γίνεται ορατή η κουρδική ταυτότητα και σταδιακά εξοικειώνεται μαζί της ένα ευρύτερο κοινό.

Η δύσκολη πορεία προς την κορυφή

Η Αμέντσπορ δεν αποτελούσε πάντοτε σημείο αναφοράς στον αγώνα για τα κουρδικά δικαιώματα. Ιδρύθηκε το 1972 με την ονομασία Melikahmet Turanspor και πέρασε δεκαετίες στις χαμηλότερες κατηγορίες του τουρκικού ποδοσφαίρου. Το 2014, προς το τέλος της προηγούμενης προσπάθειας ειρήνευσης με το PKK, ο σύλλογος υιοθέτησε νέο έμβλημα και το όνομα Αμέντσπορ (Amedspor). Η λέξη “Αμέντ” είναι η κουρδική ονομασία του Ντιγιαρμπακίρ.

Παρότι η χρήση της κουρδικής γλώσσας αποποινικοποιήθηκε επισήμως τη δεκαετία του 1990, εξακολουθεί συχνά να συνδέεται στην Τουρκία με την υποστήριξη προς το PKK και τον αποσχιστισμό. Η κατάρρευση των ειρηνευτικών συνομιλιών το 2015 και η επιστροφή στις σφοδρές συγκρούσεις, ιδιαίτερα στο Ντιγιαρμπακίρ, επιδείνωσαν το κλίμα.

Από την πρώτη στιγμή της αλλαγής του ονόματός της, η ομάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με αλλεπάλληλα πρόστιμα, επιθέσεις κατά τη διάρκεια εκτός έδρας αγώνων και πολυετείς απαγορεύσεις μετακίνησης των φιλάθλων της. Τα μέτρα αυτά δυσχέραναν την προσπάθειά της να ανέβει κατηγορία, παρότι συγκέντρωνε τακτικά χιλιάδες θεατές, ακόμη και στην τρίτη κατηγορία.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε στα τέλη του 2016, όταν κρατικά διορισμένοι διαχειριστές ανέλαβαν τον έλεγχο του δήμου του Ντιγιάρμπακιρ. Διέκοψαν τη χρηματοδότηση και την πρόσβαση της ομάδας στα λεωφορεία μεταφοράς της, απαιτώντας να αλλάξει το όνομά της και να τους παραχωρήσει θέσεις στη διοίκηση. Ο τότε υπουργός Εσωτερικών, Σουλεϊμάν Σοϊλού, κατηγόρησε επίσης τον σύλλογο ότι αποτελεί προέκταση του PKK.

Η άνοδος 

Μετά τη χρηματοδοτική στήριξη από επιχειρηματικούς φορείς του Ντιγιάρμπακιρ, η Αμέντσπορ άρχισε σταδιακά να ανεβαίνει. Το 2024 εξασφάλισε την άνοδό της στη δεύτερη κατηγορία και τον Μάιο πέτυχε την ιστορική είσοδό της στη Süper Lig, έπειτα από μια δραματική ισοπαλία 3-3 με την Ιγκντίρ FK.

Η δύσκολη αυτή πορεία, σε συνδυασμό με τη διατήρηση της κουρδικής ταυτότητας της ομάδας, την έκανε ολοένα δημοφιλέστερη στους Κούρδους. Σύμφωνα με τον Ρουχάβιογλου, η Αμέντσπορ αποτελεί πλέον συχνά την πρώτη ή τη δεύτερη ομάδα που υποστηρίζουν οι Κούρδοι φίλαθλοι. Παραδόξως, στην ίδια την ομάδα αγωνίζονται ελάχιστοι ποδοσφαιριστές κουρδικής καταγωγής. Οι κορυφαίοι παίκτες της προέρχονται από τη Νιγηρία, τη Σενεγάλη και το Κόσοβο, ενώ Κούρδος είναι ο αρχηγός της ομάδας, Μεχμέτ Γεσίλ.

Οι υποδομές και το δίκτυο εντοπισμού ταλέντων του συλλόγου παραμένουν ανεπαρκή, με αποτέλεσμα η ομάδα να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε ακριβούς ξένους ποδοσφαιριστές για να παραμείνει ανταγωνιστική στη Süper Lig. Ορισμένοι από τους ξένους παίκτες γνώριζαν τη σημασία της Αμέντσπορ για την κουρδική ταυτότητα, πριν υπογράψουν συμβόλαιο. Άλλοι το αντιλαμβάνονται μετά τη μεταγραφή τους. Ωστόσο, έρχονται γρήγορα σε επαφή με το κουρδικό πολιτισμικό περιβάλλον της ομάδας και συχνά δημοσιεύουν φωτογραφίες ή βίντεο με κουρδικές ενδυμασίες και κουρδική μουσική.

Οι περισσότεροι φίλαθλοι της Αμέντσπορ υποστήριζαν προηγουμένως τη Γαλατασαράι. Σύμφωνα με τοπικό δημοσιογράφο, αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι ο Οτζαλάν είχε εκφράσει την υποστήριξή του προς τη συγκεκριμένη ομάδα.

Οι εντάσεις παραμένουν

Η ανοιχτή προβολή της κουρδικής ταυτότητας από την Αμέντσπορ εξακολουθεί να προκαλεί αντιδράσεις. Οι φίλαθλοι αντίπαλων ομάδων φωνάζουν συχνά ρατσιστικά και προσβλητικά συνθήματα. Στην περίπτωση της Αμέντσπορ, τα συνθήματα δεν περιορίζονται σε γενικές προσβολές, αλλά στρέφονται ειδικά κατά Κούρδων πολιτικών και του κουρδικού κινήματος. Τα περιστατικά αυτά αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα εξαιτίας της πολυετούς σύγκρουσης, η οποία έχει προκαλέσει τουλάχιστον 40.000 θανάτους.

Στον δεύτερο αγώνα της Αμέντσπορ στη Süper Lig, φίλαθλοι της Κοτζαέλισπορ ανέμισαν κίτρινες πλαστικές σακούλες, σε μια μακάβρια αναφορά στις σακούλες που χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά των σορών Κούρδων μαχητών, τους οποίους οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις χαρακτήριζαν “εξουδετερωμένους”.

Ορισμένες φορές, οι φίλαθλοι της Αμέντσπορ απαντούν με ανάλογο τρόπο. Μετά την εμφάνιση της σημαίας με το μαχητικό αεροσκάφος από οπαδούς της Κόνιασπορ, φίλαθλοι της Αμέντσπορ ανάρτησαν σημαία που απεικόνιζε έναν άνδρα με κουρδική αντάρτικη ενδυμασία να κρατά φορητό αντιαεροπορικό πύραυλο. Η σημαία έφερε τη φράση “Η Κόνια έπεσε”. Ο Ρουχάβιογλου εκτιμά ότι η ομάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει θεσμικές διακρίσεις. «Ποτέ δεν περιμέναμε από τους διαιτητές να ευνοούν την Αμέντσπορ. Θέλουμε απλώς να διευθύνουν σωστά τον αγώνα», δήλωσε.

«Αν είναι φάουλ, να δίνεται φάουλ· αν είναι πέναλτι, να δίνεται πέναλτι. Αρκεί να μην υπάρχει διάκριση», πρόσθεσε. Ως παράδειγμα ανέφερε την αναμέτρηση με την Μπεσίκτας, κατά τη διάρκεια της οποίας ενεργοποιήθηκαν κατά λάθος οι εκτοξευτήρες νερού του γηπέδου. «Μας επέβαλαν πρόστιμο 280.000 λιρών γι’ αυτό. Μία εβδομάδα νωρίτερα, είχε συμβεί ακριβώς το ίδιο στον αγώνα της Γκεντσλερμπιρλιγκί, αλλά δεν επιβλήθηκε κανένα πρόστιμο. Επομένως, υπάρχει διπλό μέτρο και σταθμό, αν και η κατάσταση είναι καλύτερη από ό,τι στο παρελθόν», κατέληξε.

Δεν πραγματοποίησε έρευνες και βυθοτρήσεις για υδρογονάνθρακες στο Αιγαίο και στο Λιβυκό Πέλαγος, αλλά ακύρωσε τουλάχιστον δύο φορές την πόντιση ηλεκτρονικών και ευρωπαϊκών ηλεκτρικών καλωδίων προς την Κύπρο και το Ισραήλ, με σαφή υποχώρηση της Ελλάδας. Δυνατόν να περιορίστηκαν οι μεταναστευτικές ροές στον Έβρο —βοήθησαν προς τούτο ο «φράχτης» και το φιάσκο του Φιντάν με την εισβολή στα τέλη του 2019—, αλλά επαναλήφθηκαν με σφοδρότητα εφέτος στη Γαύδο και στην Κρήτη, όπου αφίχθησαν περισσότεροι από 23.000 λαθρομετανάστες. Ίσως να πταίει και η αμφισημία της Κομισιόν, αλλά η πίεση είναι ήδη ασφυκτική στα ελληνικά παράλια.

Ουδείς αμφιβάλλει ότι η Τουρκία την ασκεί εμμέσως, μέσω της Λιβύης και της Τυνησίας. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο κυρώθηκε προχθές, αλλά παρήγαγε απτά αποτελέσματα από τότε που συνήφθη, προ δεκαετίας, χωρίς να ματαιωθεί, εξαιρουμένων ορισμένων βερμπαλιστικών διαμαρτυριών της κ. Καλή, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ φαίνεται ότι τυγχάνει της αποδοχής της κυβέρνησης Τραμπ —διότι τόση αξία έχει, αφού μπορεί να ανατραπεί ανά πάσα στιγμή.

Τέλος, αλλά όχι οριστικά, η εμμονή της Τουρκίας στη λύση των «δύο κρατών» στην Κύπρο αγνοεί τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, χωρίς τις παραμικρές συνέπειες. Οι παρενέργειες της τουρκικής αδιαλλαξίας έχουν, βεβαίως, κόστος και για την ίδια, το οποίο αποτυπώνεται στην ενίσχυση των πολιτικοστρατιωτικών σχέσεων της Ελλάδας με τη Γαλλία και, κυρίως, με το Ισραήλ, για λόγους, όμως, άσχετους με την Ελλάδα (Λωρίδα της Γάζας και Αδελφοί Μουσουλμάνοι).

Ισραήλ και Τουρκία

Το Ισραήλ διαδέχθηκε τη χώρα μας στην πρώτη θέση μεταξύ των διακηρυγμένων εχθρών της Άγκυρας, γεγονός που ίσως θεωρείται πρωτοφανές για τον 21ο αιώνα. Το παράδοξο αφορά δύο «συμμάχους» στο ΝΑΤΟ, όπου υποτίθεται ότι ισχύει η ρήτρα των Τριών Σωματοφυλάκων («ένας για όλους και όλοι για έναν»). Το πώς, όμως, θα λειτουργήσει αυτή αποτρεπτικά παραμένει άγνωστο, όταν οι ΗΠΑ θεωρούν το Ισραήλ τον καλύτερο σύμμαχό τους και την Ελλάδα υποτελή.

Τούτων ούτως εχόντων, απομένει να καταδειχθεί πόσο ακόμη θα ανθέξει η κατευναστική πολιτική του κ. Γεραπετρίτη απέναντι στην Τουρκία και στα «τσιράκια» της (Ράμα, Χαφτάρ, Σκόπια και Ζελένσκι, μέχρι πρότινος «υιοθετημένο» από τον Κυρ. Μητσοτάκη). Καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα έπρεπε να αντικατασταθεί ο υπουργός Εξωτερικών, ιδίως ενόψει εκλογών τον Μάρτιο, διότι αποτελεί «βαρίδι» για τη φθίνουσα δημοτικότητα της ΝΔ και προκαλεί αντιδράσεις στην κοινοβουλευτική ομάδα. Θα εκλαμβανόταν, όμως, ως πρελούδιο απομάκρυνσης του Κ. Μητσοτάκη από την ηγεσία του κυβερνώντος κόμματος.

Εντούτοις, υπάρχει επείγουσα ανάγκη ριζικής αλλαγής της πολιτικής της Ελλάδας απέναντι στην Τουρκία και σε όσους την υποστηρίζουν. Η απειλή συνίσταται στην ψήφιση της «Γαλάζιας Πατρίδας» από την τουρκική Εθνοσυνέλευση. Τότε θα καταστεί υποχρεωτική η πολεμική αντίδραση στην επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, εφόσον υπάρχει τέτοια πρόθεση και δυνατότητα από μελλοντική κυβέρνηση στην Αθήνα.

Την κίνηση αυτή της Τουρκίας πρέπει να προλάβει η Ελλάδα, πριν καταστεί νέο «τετελεσμένο» εις βάρος των ελληνικών νήσων. Ο στοιχειώδης πατριωτισμός των μελών της κυβέρνησης οφείλει να οδηγήσει στη δημοσίευση του Προεδρικού Διατάγματος για την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, άνευ ετέρου. Θα είχε και τον έπαινο των σοφιστών, κατά Καβάφη. Φόβος πολέμου με την Τουρκία δεν υπάρχει, όπως είπε ο Αμερικανός ΥΠΕΞ, κ. Μάρκο Ρούμπιο, στην Αθήνα, και έχουν γνώσιν οι φύλακες της «γενεάς του αντιπλοιάρχου Σαλιάρη της φρεγάτας “Λήμνος”». Συνεπώς, «το γοργόν και χάριν έχει», όπως έλεγαν οι παλαιότεροι Αθηναίοι.

Για την εξωτερική πολιτική αναφέρει: «Όταν ο κ. Μητσοτάκης παπαγαλίζει τα περί “ισχυρών συμμαχιών”, που χτίζει η κυβέρνηση του, το μόνο που καταφέρνει είναι να αυτοδιαψεύδεται, γιατί όπως αποδείχτηκε και με το απαράδεκτο τουρκολιβυκό μνημόνιο, οι “ισχυρές συμμαχίες” με ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ και Ισραήλ και τα “πάρε-δώσε” με το καθεστώς της Ανατολικής Λιβύης, δεν απέτρεψαν, τελικά, την έγκριση του και την τακτική των ίσων αποστάσεων από τους κατά τα άλλα “ισχυρούς συμμάχους”.

»Το παραμυθάκι των “ισχυρών συμμάχων” έχει επανειλημμένα διαψευστεί, αφού δεν απέτρεψε ούτε το casus beli, ούτε τις απαράδεκτες διεκδικήσεις του τουρκικού κράτους, ούτε την 52χρονη κατοχή της Κύπρου. Τα μεγάλα λόγια, συνεπώς, της κυβέρνησης και όλων εκείνων που εναποθέτουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας σε τέτοιου είδους συμμαχίες, προσκρούουν στους ανταγωνισμούς και τα παζάρια για λογαριασμό των συμφερόντων των ομίλων, στους οποίους εκτός από την Ελλάδα είναι μπλεγμένες όλες οι γειτονικές χώρες, γι’ αυτό και δεν επιτρέπεται κανένας επικίνδυνος εφησυχασμός», καταλήγει η ανακοίνωση του κόμματος.

Στην εβδομαδιαία ανάρτησή του ο πρωθυπουργός τοποθετήθηκε για το σκάνδαλο στο μπάσκετ και τις συλλήψεις για την Pizza Fan. Επιχειρεί να εμφανίσει εαυτόν και την κυβέρνησή του ως πολέμιους της διαφθοράς ενώ προχωρά σε αόριστες υποσχέσεις περί στήριξης των εργαζομένων της Pizza Fan, «αν χρειαστεί».

Ο κ. Μητσοτάκης αφού διευκρινίζει ότι για τις υποθέσεις θα αποφανθεί η Δικαιοσύνη και ότι πρέπει να υπάρχει σεβασμός του τεκμηρίου αθωότητας, αναφέρει:

«Θέλω, όμως, να θυμίσω κάτι που είχα πει στη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο του 2023, αναδεικνύοντας τη νομιμότητα σε κεντρική αποστολή αυτής της κυβερνητικής θητείας: όταν το κράτος αφήνει τρύπες στα δίχτυα των ελέγχων και από αυτές περνούν τα “μεγάλα ψάρια”, οι υπόλοιποι πολίτες αισθάνονται ότι αδικούνται. Και αυτή η αδικία διαβρώνει σταδιακά την εμπιστοσύνη προς την πολιτεία και τους θεσμούς. Η φοροδιαφυγή στερεί πόρους από την υγεία, την παιδεία και τη στήριξη όσων έχουν ανάγκη, επιβαρύνοντας παράλληλα τον συνεπή επαγγελματία με αθέμιτο ανταγωνισμό. Στόχος μας είναι λοιπόν τα “μεγάλα ψάρια”. Και βεβαίως εφόσον χρειαστεί η Πολιτεία θα πράξει ό,τι είναι αναγκαίο για τη στήριξη των εργαζόμενων που επηρεάζονται από τις εξελίξεις».

Στην ανάρτηση θριαμβολογεί για την Μονή Σινά και μιλά για επανεκκίνηση διαπραγματεύσεων με την Αίγυπτο για την ΑΟΖ και χαρακτηρίζει «εξέλιξη ιστορικής σημασίας» τη συμφωνία μεταξύ της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης και της Αιγύπτου.

«Απέναντι σε αναθεωρητικές διεκδικήσεις γειτόνων μας που στερούνται ερείσματος στο διεθνές δίκαιο, απαντάμε με ισχυρές συμμαχίες στον αραβικό κόσμο, με διάλογο και με νομικά δεσμευτικές συμφωνίες που κατοχυρώνουν τα εθνικά μας συμφέροντα», αναφέρει. Προσθέτει ότι η συγκεκριμένη πολιτική απαιτεί «υπομονή, προετοιμασία και συνέπεια».

ΠΑΣΟΚ

Νωρίτερα ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ είχε επισημάνει σε δήλωσή του ότι πίσω από τους πανηγυρικούς λόγους του Πρωθυπουργού για την κατάληξη της υπόθεσης της Ιεράς Μονής Αγ. Αικατερίνης του Όρους Σινά, παραμένουν τα σοβαρά ερωτήματα. «Γιατί στην ανάρτηση του αναφέρεται μόνο στον θρησκευτικό χαρακτήρα, τον μοναστικό τρόπο ζωής της Μονής και σε “αποκλειστική χρήση και κατοχή των χώρων λατρείας” και όχι σε κυριότητα; Πότε αναδείχθηκε η | “θεσμική εκκρεμότητα 1.500 χρόνων”; Πότε ακριβώς αμφισβητήθηκε το πνευματικό καθεστώς και ο ελληνορθόδοξος χαρακτήρας της Μονής;

»Εκείνο, αντιθέτως, που για πρώτη φορά μετά από δέκα πέντε αιώνες αμφισβητήθηκε ευθέως από την κυβέρνηση της φίλης Αιγύπτου ήταν τα ιδιοκτησιακά και περιουσιακά δικαιώματα της Μονής στα ακίνητα αυτής. Πώς ρυθμίστηκαν αυτά τα θέματα και μάλιστα υπό καθεστώς πίεσης; Εν τέλει, το αν κάτι συνιστά «εθνική επιτυχία», δεν θα κριθεί από τον Πρωθυπουργό αλλά από τα ιστορικά και πραγματικά δεδομένα. Αντί πολλών λόγων, η κυβέρνηση οφείλει να δημοσιοποιήσει το πλήρες κείμενο του συμφωνητικού, πριν την υπογραφή του, ώστε να εκτιμηθούν οι συνέπειές του στη λειτουργία και την ιδιοκτησία της Μονής», ανέφερε ο κ. Τσουκαλάς.

ΝΙΚΗ: Μεγάλο θράσος να μιλά για κυνήγι “μεγάλων ψαριών”

Η ανακοίνωση του κόμματος αναφέρει ότι το κυριακάτικο μήνυμα του κ. Μητσοτάκη αποτελεί μνημείο θράσους και εμπαιγμού για μια σειρά ζητημάτων. «Για αρχή, βρήκε κάμποσες λέξεις για να αφιερώσει στην συμφωνία, όπως την ονομάζει, μεταξύ της Ιεράς Μονής της Αγίας Αικατερίνης Σινά με το αιγυπτιακό κράτος που διασφαλίζει στο διηνεκές, όπως σημειώνει, τον θρησκευτικό χαρακτήρα του προσκυνήματος. Κι έτσι, με αυτές τις ωραίες διατυπώσεις, είναι περιχαρής που ανατράπηκε ένα καθεστώς αιώνων και μετατράπηκε η κυριότητα σε δικαίωμα χρήσης. Βλέπετε, η ιδιοκτησία για τον κ. Μητσοτάκη έχει μία διαθλαστική έννοια. Όπως με τα αρχαία μνημεία, που τα παραχωρεί στους ιδιώτες, έτσι βλέπει και τις κοιτίδες της Ορθοδοξίας.

»Έπειτα ο κύριος Μητσοτάκης μας υπενθυμίζει την στράτευση της κυβέρνησής του στη νομιμότητα, αναφερόμενος στην αποκάλυψη περί χειραγώγησης των αγώνων μπάσκετ -από εκλεκτούς του με τους οποίους μέχρι προ ημερών συναγελαζόταν και έκανε μαζί τους πεζοπορίες- και στην μη απόδοση ΦΠΑ από αλυσίδα εστίασης που δεν τολμά να την κατονομάσει. Οποία υποκρισία! Πόσο μεγάλο θράσος, να μιλά για “μεγάλα ψάρια” ο άνθρωπος που έχει ταχθεί στην υπηρεσία προστασίας των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, από τις αλυσίδες σούπερ μάρκετ και τα διυλιστήρια μέχρι τους μεγαλοεπενδυτές από το εξωτερικό που έρχονται και αγοράζουν μισοτιμής τα ασημικά της χώρας!

»Πόσο μεγάλο θράσος να μιλά για Δικαιοσύνη και διάβρωση ο ενορχηστρωτής της συγκάλυψης των Τεμπών, των παρακολουθήσεων και του ΟΠΕΚΕΠΕ. Εκείνος που έχει συμβάλει ώστε η απόδοση της δικαιοσύνης να παραπέμπει σε φέουδο δυτικού Μεσαίωνα και όχι σε σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία. Για μια ακόμα Κυριακή, ο πρωθυπουργός, κατά το κοινώς λεγόμενο, μας “δουλεύει ψιλό γαζί”!» αναφέρει μεταξύ άλλων το κόμμα.

Οι “δύο πλευρές” αυτές του ίδιου νομίσματος, παραβλέπουν μια άλλη παράμετρο που μπορεί να δώσει τη μόνη μόνιμη λύση: Την Αποκέντρωση! Η ριζική, γεωγραφική αποκέντρωση αποτελεί τη μοναδική λύση που χτυπάει το πρόβλημα στη ρίζα του, αντί να προσπαθεί απλώς να “στριμώξει” ή να “απλώσει” την Αθήνα και τα μεγάλα αστικά κέντρα.

Όταν η συζήτηση περιορίζεται στο αν θα χτίσουμε προς τα πάνω (κάθετα) ή προς τα έξω (οριζόντια), ουσιαστικά αποδεχόμαστε ότι όλη η Ελλάδα πρέπει να ζήσει σε 2-3 πόλεις. Η προσέγγιση μέσω της αποκέντρωσης αλλάζει τελείως το παιχνίδι: Αντί να προσαρμόζουμε τους ανθρώπους στις κορεσμένες πόλεις, μεταφέρουμε την ανάπτυξη εκεί που υπάρχει χώρος, ποιότητα ζωής και εθνικό όφελος, κατ’ απόλυτη προτεραιότητα.

Με μία μόνο κίνηση πετυχαίνουμε τα πάντα: Η μετακίνηση πληθυσμού προς την περιφέρεια απελευθερώνει κατοικίες στα αστικά κέντρα, πιέζοντας αυτόματα τα ενοίκια προς τα κάτω και βάζοντας φρένο στη στεγαστική κρίση. Παράλληλα, μειώνονται τα τροχοφόρα στους δρόμους, βελτιώνεται η ποιότητα ζωής στις πόλεις και δίνεται η ευκαιρία σε νέους ανθρώπους να επιστρέψουν στην επαρχία και στα χωριά, που σήμερα αργοπεθαίνουν δημογραφικά. Η ενδυνάμωση της περιφέρειας είναι η μόνη επιλογή που κερδίζουν όλοι.

Η αποκέντρωση όμως θέλει χρόνο – τουλάχιστον μία δεκαετία συνεχούς και συνεπούς στρατηγικής. Στην Ελλάδα, κάθε κυβέρνηση που έρχεται τείνει να ακυρώνει ή να αλλάζει τα σχέδια της προηγούμενης. Δεν υπάρχει μια εθνική συνεννόηση για το πώς θέλουμε τη χώρα γεωγραφικά, δημογραφικά και παραγωγικά το 2040 ή το 2050.

Καστελλόριζο: Η αποκέντρωση ως εθνική ασπίδα

Αντί να μιλάμε θεωρητικά για αποκέντρωση, ας περιγράψουμε ένα συγκεκριμένο, αναπτυξιακό και παράλληλα γεωστρατηγικό σχέδιο, το οποίο αν είχε εφαρμοστεί από το 2014, σήμερα το Καστελλόριζο θα ήταν μια τελείως διαφορετική πατρίδα. Τον Απρίλιο του 2014 η “Δημοκρατική” της Ρόδου έκλεινε το άρθρο της με τίτλο “Καστελλόριζο: Ο βασικός στρατηγικός στόχος των τουρκικών Ε.Δ.” με την εξής πρόταση: “…η ίδρυση μίας σχολής Λιμενοφυλάκων ή Αξιωματικών Εμπορικού Ναυτικού θα έφερνε στο νησί νέους ανθρώπους, δίνοντάς του ζωή και κατά τους χειμερινούς μήνες.”. Ας το επεκτείνουμε λοιπόν και ας το αναλύσουμε.

Ας δούμε πώς θα ήταν το νησί σήμερα, 12 χρόνια μετά, αν το 2014 είχαν ιδρυθεί ταυτόχρονα μια Σχολή Λιμενοφυλάκων, μια Σχολή Αξιωματικών Εμπορικού Ναυτικού και ένα Τμήμα Επιστημών της Θάλασσας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Η πρώτη και πιο άμεση συνέπεια θα ήταν η ανατροπή της δημογραφικής συρρίκνωσης. Από τους περίπου 600 μόνιμους κατοίκους που παλεύουν με την ερήμωση του χειμώνα, το Καστελόριζο θα αριθμούσε σήμερα πάνω από 1.200 ενεργούς πολίτες(!).

Οι σπουδαστές, οι φοιτητές και το εκπαιδευτικό προσωπικό θα ξεπερνούσαν σχεδόν σε αριθμό τον γηγενή πληθυσμό, σπάζοντας την κατάρα της εποχικότητας. Τα μαγαζιά θα έμεναν ανοιχτά, η τοπική αγορά θα κινούνταν και το νησί θα είχε σφύζουσα νεολαία 365 μέρες τον χρόνο, αντί να ερημώνει από τον Οκτώβριο έως τον Μάιο.

Εθνική Αποτροπή και Θεσμικά Οχυρωμένη Κυριαρχία

Αυτή είναι η λύση-κλειδί για την πραγματική αποκέντρωση. Η ίδρυση αυτών των δομών συνεπάγεται τη μεταφορά μόνιμων δημόσιων λειτουργιών. Καθηγητές, αξιωματικοί του Λιμενικού Σώματος, τεχνικοί και οι οικογένειές τους θα εγκαθίσταντο στο νησί με μόνιμες οργανικές θέσεις, δημιουργώντας μια σταθερή, αστική κοινωνική βάση.

Μια τέτοια εξέλιξη θα υποχρέωνε το κεντρικό κράτος της Αθήνας να προχωρήσει σε αυτόματη αναβάθμιση των υποδομών. Για να λειτουργήσουν οι Σχολές, οι συγκοινωνίες με καθημερινά ακτοπλοϊκά και αεροπορικά δρομολόγια, η υγεία με ένα πλήρως στελεχωμένο ιατρικό κέντρο και οι τηλεπικοινωνίες, θα έπρεπε να επιλυθούν οριστικά και όχι με εμβαλωματικές λύσεις.

Η παρουσία 600 και πλέον νέων ανθρώπων, ιδιαίτερα των στρατιωτικοποιημένων σχολών όπως οι Λιμενοφύλακες, λειτουργεί ως η απόλυτη φυσική αποτροπή. Δημιουργείται μια πανέτοιμη, άτυπη εφεδρεία στην πρώτη γραμμή του Αιγαίου, ενισχύοντας κατακόρυφα το αίσθημα ασφάλειας.

Η ίδρυση μιας Σχολής Πλοιάρχων Εμπορικού Ναυτικού στο Καστελλόριζο θα αποτελούσε μια ζωντανή γέφυρα με τη σπουδαία ναυτική παράδοση του νησιού. Τον 18ο και 19ο αιώνα, το Καστελλόριζο υπήρξε ναυτικός και εμπορικός κόμβος τεράστιας ακμής στη Μεσόγειο, διαθέτοντας ισχυρό ιστιοφόρο στόλο και ανεπτυγμένη σπογγαλιεία. Σήμερα, οι αυριανοί Πλοίαρχοι του Ε.Ν. που θα φοιτούσαν εκεί, “σφραγισμένοι” με το βίωμα της νησιωτικότητας στις ακραίες θαλάσσιες εσχατιές της Ελλάδας, θα κρατούσαν ψηλά τη σημαία πάνω στο μεγάλο, αιώνιο καράβι του Καστελλορίζου.

Παράλληλα, η παρουσία ενός Πανεπιστημιακού Τμήματος Επιστημών της Θάλασσας στην καρδιά της Ανατολικής Μεσογείου θα παρήγαγε διεθνείς επιστημονικές μελέτες για την ελληνική ΑΟΖ και το θαλάσσιο περιβάλλον. Όταν ξένοι επιστήμονες και διεθνή ακαδημαϊκά ιδρύματα επισκέπτονται το Καστελλόριζο για έρευνα, η ελληνική κυριαρχία σφραγίζεται με τον πιο αδιαμφισβήτητο, θεσμικό τρόπο.

Το “Πολιτικό Κόστος” έναντι του Εθνικού Οφέλους

Η απάντηση στο “Γιατί δεν συνέβησαν όλα αυτά;” αναδεικνύει την πάγια παθογένεια του πολιτικού μας συστήματος, το οποίο αδυνατεί διαχρονικά να μεταφέρει πραγματικό “πολιτικό βάρος”. Οι εκάστοτε κυβερνήσεις προτίμησαν την εύκολη λύση της συγκέντρωσης ή της ίδρυσης κρατικών δομών, υπηρεσιών και σχολών σε μεγάλες επαρχιακές πόλεις ή σε πληθυσμιακά ισχυρά νησιά με μόνο κριτήριο τη συγκομιδή ψήφων. Αδυνατούν να κατανοήσουν ότι η πραγματική αποκέντρωση απαιτεί τη στρατηγική μεταφορά γεωπολιτικού και διοικητικού βάρους εκεί που χτυπά η καρδιά της εθνικής μας ασφάλειας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της νοοτροπίας ήταν η απόφαση της κυβέρνησης Τσίπρα το 2018, τέσσερα χρόνια μετά το άρθρο-καμπανάκι του 2014, επιτείνοντας την κωλυσιεργία του κράτους, να ιδρύσει Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού… στην Κάλυμνο! Χωρίς να παραγνωρίζεται η ναυτική παράδοση της Καλύμνου, η επιλογή να μεταφερθεί μια τέτοια δομή σε ένα νησί των 16.000 κατοίκων αντί να επενδύσει, ως απτό ζωντανό παράδειγμα, στο γειτονικό ακριτικό και ευάλωτο Καστελλόριζο, αποδεικνύει ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται με βάση το εκλογικό εκτόπισμα και όχι τη γεωστρατηγική, δημογραφική και παραγωγική αναγκαιότητα. Το Καστελόριζο, λόγω του μικρού εκλογικού του βάρους, αφέθηκε για άλλη μια φορά στη μοίρα του.

Το πολιτικό σύστημα προτίμησε τα ημίμετρα των επιδομάτων άγονης γραμμής και των εφήμερων ενισχύσεων που συντηρούν τη στασιμότητα, αντί να επενδύσει σε έναν μακροχρόνιο, εθνικό σχεδιασμό. Η επαρχία δεν έχει ανάγκη από εργολαβίες βιτρίνας, αλλά απαιτεί δομικές τομές. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς πολιτικός για να δει το αυτονόητο· απαιτείται απλή, καθαρή κοινή λογική. 

Σε μια αλυσίδα, αν σπάσει ο πιο αδύναμος κρίκος, καταστρέφεται ολόκληρο το σύστημα. Έστω και τώρα, την υστάτη ώρα, πρέπει να καταλάβουμε ότι πρέπει να δυναμώσουμε τους αδύναμους κρίκους και να επιβάλουμε την πραγματική, ορθολογική αποκέντρωση. Ούτε οριζόντια, ούτε κάθετη. Αποκέντρωση και μόνον Αποκέντρωση!