Η επίμαχη πρόταση της Κομισιόν αφορούσε την αναγνώριση δύο Ινδικών εγκαταστάσεων ανακύκλωσης πλοίων, του “Shree Ram Vessel Scrap” και του “YSI Recyclers”, που βρίσκονται στον κόλπο του Khambhat, στην περιφέρεια Bhavnagar του Gujarat, στην Ινδία. Σε αυτή την Ομοσπονδιακή Πολιτεία της Ινδίας, με 50 εκατομμύρια πληθυσμό, που βρίσκεται στο δυτικό παράλιο τμήμα της χώρας και στα σύνορα με το Πακιστάν, αναπτύσσεται ο βασικός όγκος της ινδικής βιομηχανίας των διαλύσεων πλοίων.

Η πρόταση υποβλήθηκε μετά από επιθεωρήσεις στις εγκαταστάσεις των δύο διαλυτηρίων προκειμένου να διαπιστωθεί εάν πληρούν τις απαιτήσεις του Κανονισμού της ΕΕ για την Ανακύκλωση Πλοίων. Εάν τελικά η πρόταση γίνει αποδεκτή, αυτά τα διαλυτήρια θα είναι τα πρώτα από κράτος της Ασίας, που περιλαμβάνονται στον Ευρωπαϊκό Κατάλογο Εγκαταστάσεων Ανακύκλωσης Πλοίων (European List of Ship Recycling Facilities) και θα έχουν την δυνατότητα να διαλύουν πλοία με σημαία κράτους- μέλους της ΕΕ.

Ο πιο πρόσφατος κατάλογος της ΕΕ, ο οποίος δημοσιεύθηκε τον περασμένο Φεβρουάριο, περιλαμβάνει 41 εγκαταστάσεις διαλύσεων πλοίων: 30 στην Ευρώπη, 10 στην Τουρκία και μία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, το 83,4% της χωρητικότητας που διαλύθηκε, το 2025, επέλεξε διαλυτήρια της Ασίας, με αυτά της Ινδίας και του Μπαγκλαντές να έχουν την μερίδα του λέοντος.

Το σημείο τριβής και οι δύο αντίθετες πλευρές

Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκεται η μέθοδος που χρησιμοποιούν τα δύο διαλυτήρια, όπως και όλα τα Ασιατικά. Πρόκειται για τη μέθοδο της προσαιγιάλωσης (beaching), κατά την οποία τα πλοία οδηγούνται σε ακτές κατά την παλίρροια για να αποσυναρμολογηθούν. Αυτή η πρακτική επιτρέπεται από τη Διεθνή Σύμβαση του Χονγκ Κονγκ υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχουν τσιμεντένια δάπεδα (impermeable plots) και γερανοί για τη διαχείριση των αποβλήτων κάτι που πρακτικά αποκλείει τα ναυπηγεία της Νότιας Ασίας.

Έτσι, η πρόταση της Κομισιόν για αναγνώριση των ναυπηγείων, που ίσως να υπαγορεύεται και από μια πολιτική προσέγγισης με την Ινδία, καθώς η ανακύκλωση πλοίων αποτελεί σημαντική οικονομική δραστηριότητα για τη χώρα, δημιούργησε δύο “στρατόπεδα”. Στο ένα συντάχθηκαν ευρωπαϊκές ενώσεις χαλυβουργιών, επιχειρήσεις ανακύκλωσης, συνδικάτα και περιβαλλοντικές οργανώσεις. Αυτοί κάλεσαν από κοινού την Επιτροπή να αποσύρει την πρότασή της.

Βασικά τους επιχειρήματα είναι: α) η περιβαλλοντική διάσταση, με την επισήμανση ότι η αποσυναρμολόγηση πλοίων σε παράκτιες ζώνες που επηρεάζονται από την παλίρροια καθιστά δύσκολη τη συγκράτηση πετρελαίου, βαρέων μετάλλων και άλλων επικίνδυνων υλικών- ακόμη και σε εγκαταστάσεις που έχουν επενδύσει σε βελτιωμένες υποδομές και περιβαλλοντικούς ελέγχους, β) η έγκριση των ινδικών ναυπηγείων/εγκαταστάσεων θα μπορούσε να υπονομεύσει τις επενδύσεις που έχουν πραγματοποιήσει οι ευρωπαϊκές.

Η επικράτηση αυτής της μεθόδου στα διαλυτήρια της Ινδίας, του Πακιστάν και του Μπαγκλαντές οφείλεται στο ότι απαιτεί ελάχιστες κεφαλαιουχικές επενδύσεις σε βαριά υποδομή, όπως μόνιμες δεξαμενές, προβλήτες ή τεράστιους γερανούς. Αντίθετα, στην Ευρώπη και την Τουρκία η διάλυση γίνεται υποχρεωτικά σε δεξαμενές (dry docks) ή ειδικές προβλήτες, κάτι που αυξάνει κατακόρυφα το κόστος λειτουργίας και συντήρησης των εγκαταστάσεων. Έτσι, με λιγότερο κόστος από αυτή τη μέθοδο και χαμηλότερο εργατικό κόστος τα διαλυτήρια της Ινδίας, του Μπαγκλαντές και του Πακιστάν έχουν την δυνατότητα να προσφέρουν πολύ καλύτερες τιμές και να προσελκύουν περισσότερα πλοία.

Τι λένε για τα διαλυτήρια οι εφοπλιστές

Στην άλλη πλευρά βρέθηκαν οι εφοπλιστικές και ναυτιλιακές ενώσεις ΠΟΥ χαιρέτισαν την πρόταση της Επιτροπής, υποστηρίζοντας ότι η έγκριση για την ένταξη των διαλυτηρίων στον Ευρωπαϊκό Κατάλογο θα πρέπει να βασίζεται στη συμμόρφωση των επιμέρους εγκαταστάσεων και όχι στην τοποθεσία τους ή στη μέθοδο ανακύκλωσης που χρησιμοποιούν. Μάλιστα, στα μέσα Σεπτεμβρίου, οκτώ ναυτιλιακοί φορείς απέστειλαν κοινή επιστολή προς τους υπουργούς Περιβάλλοντος και Μεταφορών της ΕΕ, προτρέποντας τα κράτη-μέλη να εγκρίνουν τις δύο εγκαταστάσεις.

«Η συμπερίληψη των δύο ινδικών εγκαταστάσεων στον κατάλογο της ΕΕ αποτελεί ένα πολυαναμενόμενο και πολύ ευπρόσδεκτο βήμα, το οποίο επιβραβεύει τις επενδύσεις που πραγματοποιήθηκαν για την τήρηση των προτύπων της ΕΕ», δήλωσε, στις 28 Οκτωβρίου ο Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Ευρωπαίων Εφοπλιστών (ECSA), Σωτήρης Ράπτης.

Οι εφοπλιστικές ενώσεις υποστηρίζουν ότι πρέπει να γίνει αποδεκτή η πρόταση της Κομισιόν επειδή οι εν λόγω εγκαταστάσεις έχουν επενδύσει σημαντικά σε υποδομές, στην ασφάλεια των εργαζομένων και στη διαχείριση περιβαλλοντικών ζητημάτων. Επιπλέον, τονίζουν ότι η απόρριψη εγκαταστάσεων που κρίθηκαν σύμμορφες μέσω της διαδικασίας επιθεώρησης της Επιτροπής θα υπονόμευε την αξιοπιστία του συστήματος έγκρισης της ΕΕ.

Ένα άλλο σημείο αιχμής είναι η δυναμικότητα των ευρωπαϊκών διαλυτηρίων, που αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της εφοπλιστικής ένωσης BIMCO, περίπου 16.000 εμπορικά πλοία θα πρέπει να ανακυκλωθούν μέσα στα επόμενα χρόνια. Οι ναυτιλιακοί φορείς προειδοποιούν ότι τα διαλυτήρια που βρίσκονται στον Ευρωπαϊκό Κατάλογο αντιμετωπίζουν έλλειψη κατάλληλης δυναμικότητας ανακύκλωσης, δεδομένου ότι πολλά ευρωπαϊκά ναυπηγεία είναι μικρά και δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν επαρκώς μεγάλα ποντοπόρα πλοία.

Από την πλευρά τους οι περιβαλλοντικοί ακτιβιστές αμφισβητούν το επιχείρημα της ναυτιλιακής βιομηχανίας περί ανεπάρκειας δυναμικότητας, επισημαίνοντας ότι υπάρχει συνολική ετήσια δυναμικότητα άνω των δύο εκατομμυρίων τόνων (σε όρους εκτοπίσματος άδειου πλοίου) σε εγκαταστάσεις που έχουν ήδη εγκριθεί από την ΕΕ. Υποστηρίζουν, μάλιστα, ότι η δυναμικότητα αυτή επαρκεί για τη διαχείριση των πρόσφατων όγκων ανακύκλωσης πλοίων που φέρουν σημαία κράτους-μέλους της ΕΕ ή ανήκουν σε πλοιοκτήτες από την ΕΕ.

Το οικονομικό κίνητρο της σύγκρουσης

Εκτός από τα προαναφερόμενα επιχειρήματα υπάρχει και ένα άλλο στοιχείο γύρω από αυτή την αντιπαράθεση: το οικονομικό. Όπως προαναφέρθηκε τα διαλυτήρια της Ασίας λόγω χαμηλού λειτουργικού κόστους και λιγότερων αναγκαίων επενδύσεων, προσφέρουν σχεδόν διπλάσιες έως τριπλάσιες τιμές από τις ευρωπαϊκές.

Σύμφωνα με στοιχεία ναυλομεσιτών, ένας μέσος όρος τιμών την τελευταία δεκαετία σε Μπαγκλαντές, Πακιστάν και Ινδία ήταν μεταξύ 450 και 468 δολαρίων ανά τόνο (LDT- Light Displacement Tonnage= Εκτόπισμα Άδειου Πλοίου) για πλοία ξηρού χύδην φορτίου (bulk carrier) και μεταξύ 446 και 471 δολαρίων για δεξαμενόπλοια.

Για παράδειγμα, όταν ένα διαλυτήριο δίνει μια προσφορά 500 δολάρια ανά LDT, σημαίνει ότι πολλαπλασιάζει αυτό το ποσό με το καθαρό βάρος του άδειου πλοίου για να υπολογίσει την τελική τιμή αγοράς. Έτσι, ένα μεγάλο δεξαμενόπλοιο με LDT 25.000 τόνων θα πουληθεί για 12,5 εκατομμύρια δολάρια.

Τουρκία

Στην Τουρκία οι τιμές κινούνται σταθερά σε χαμηλότερα επίπεδα, γύρω στα 260 με 315 δολάρια ανά τόνο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση συχνά κοντά στα 100 με 150 δολάρια ανά τόνο, καθιστώντας τη διάλυση εκεί σχεδόν ασύμφορη για τους πλοιοκτήτες που αναζητούν το μέγιστο κέρδος.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι ένας εφοπλιστής που έχει ένα πλοίο υπό ευρωπαϊκή σημαία υποχρεούται βάσει του Ευρωπαϊκού Κανονισμού (EU SRR) να το στείλει αποκλειστικά σε εγκεκριμένο ναυπηγείο του καταλόγου. Έτσι: Αν το στείλει στην Ευρώπη, θα εισπράξει ελάχιστα χρήματα για το scrap. Αν αντίθετα εγκριθούν τα ινδικά ναυπηγεία, θα μπορεί πλέον νόμιμα να το οδηγήσει στην Ασία, εξασφαλίζοντας πολλαπλάσια έσοδα χωρίς τον κίνδυνο νομικών κυρώσεων.

Αυτό το οικονομικό χάσμα εξηγεί και την καταφυγή ορισμένων πλοιοκτητών στην αμφιλεγόμενη πρακτική της αλλαγής ευρωπαϊκής σημαίας (reflagging) με σημαία κράτους εκτός ΕΕ λίγο πριν το τέλος ζωής του πλοίου, προκειμένου να παρακάμψουν τους ευρωπαϊκούς περιορισμούς.

Τι αναμένεται από την απόφαση

Μέσα σε αυτό κλίμα και με έντονες πιέσεις από όλες τις πλευρές  διεξήχθη, την Τετάρτη 4/11, η ψηφοφορία στην Επιτροπή Περιβάλλοντος του ΕΚ για την έγκριση η όχι ψηφίσματος που προώθησε η Βελγίδα ευρωβουλευτής των Πρασίνων Sara Matthieu, με το οποίο καλείται η Επιτροπή να αποσύρει την πρότασή της.

Το ψήφισμα υποστηρίχτηκε και από ευρωβουλευτές άλλων πολιτικών ομάδων και συγκέντρωσε 48 ψήφους υπέρ έναντι 20 κατά, ενώ υπήρχαν και πέντε αποχές, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή ένωση του κλάδου ανακύκλωσης, “Recycling Europe“. Η ΜΚΟ “Shipbreaking Platform” χαιρέτισε το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, υποστηρίζοντας ότι η έγκριση των εν λόγω εγκαταστάσεων θα υπονόμευε τις περιβαλλοντικές διασφαλίσεις που έχουν θεσπιστεί από τη νομοθεσία της ΕΕ.

«Η σημερινή ψηφοφορία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στέλνει ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή», δήλωσε η Ingvild Jenssen, εκτελεστική διευθύντρια της οργάνωσης. Το ψήφισμα θα τεθεί, τώρα, προς έγκριση στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ωστόσο, ακόμη και αν εγκριθεί, δεν υποχρεώνει νομικά την Επιτροπή να αποσύρει την πρότασή της. Τον τελικό λόγο θα έχουν τα κράτη-μέλη της ΕΕ.

Είναι, πάντως, προφανές ότι η απόφαση που θα ληφθεί δεν θα κρίνει απλώς το μέλλον δύο συγκεκριμένων εγκαταστάσεων στο Gujarat, αλλά θα επανακαθορίσει τις ισορροπίες ανάμεσα στην περιβαλλοντική αυστηρότητα της Ευρώπης και την οικονομική πραγματικότητα της παγκόσμιας ναυτιλιακής αγοράς.

Την ίδια ώρα, ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, θέλει να του προσφερθεί μια ευκαιρία για να συγκαλέσει συνάντηση (σε πρώτη φάση Χριστοδουλίδη-Έρχιουρμαν) και να αφήσει “κληρονομιά” στο διάδοχό του, να του αφήσει τη σκυτάλη για να συνεχίσει.

Θα υπάρξει συνέχεια για το Κυπριακό;

Αυτό, φαίνεται, να τον ενδιαφέρει καθώς και να καταλήξουν οι δύο πλευρές σε συμφωνία για άνοιγμα οδοφραγμάτων. Αυτά θα λειτουργήσουν μετά την αποχώρηση του κ. Αντόνιο Γκουτέρες από τη θέση του. Το ζητούμενο, βέβαια, δεν είναι να τα προλάβει ο απερχόμενος Γενικός Γραμματέας, αλλά να υπάρξει συνέχεια στο Κυπριακό.

Η Λευκωσία έχει προσπαθήσει να δώσει διεξόδους, να διευκολύνει τις προσπάθειες και να υπάρξει αποτέλεσμα. Προφανώς και για να χορέψει κανείς ταγκό χρειάζονται δύο. Ο δεύτερος, η τουρκική πλευρά, “αγνοείται” επί του παρόντος, σε ό,τι αφορά την μεγάλη εικόνα.

Είναι σαφές πως οι προσπάθειες δεν διεξάγονται υπό ευνοϊκές συνθήκες, αλλά σε κλίμα έντασης, τόσο σε σχέση με το τουρκολιβυκό μνημόνιο όσο και στις εξελίξεις που αναμένονται στο καλώδιο για την ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης-Κύπρου. Κυρίως σε σχέση με την αντίδραση της Τουρκίας.

Και ένα βήμα να γίνει, θα είναι σημαντικό για το Κυπριακό, σημειώνουν ενημερωμένες πηγές. Ωστόσο, είναι πρόδηλο ότι δεν αρκεί, γιατί θα πρέπει να υπάρξει συνέχεια. Κι εάν η Τουρκία ήθελε να υπάρξει συνέχεια, θα μπορούσε να κινηθεί νωρίτερα και όχι την ύστατη ώρα -πριν, για παράδειγμα, από την έκθεση της Κομισιόν για την πρόοδο της Τουρκίας. Η δε παρουσία Φιντάν στα κατεχόμενα την Παρασκευή συνδέεται με το μήνυμα πως “κουμάντο κάνει η Τουρκία”. Δεν χρειαζόταν, βέβαια, να έλθει για το μάθουν όλοι, αλλά ήταν μια… φιλική υπενθύμιση.

Βρετανική παρουσία

Στην Κύπρο βρίσκονταν την περασμένη εβδομάδα αντιπροσωπείες από το Φόρεϊν Όφις και της Μόνιμης Αντιπροσωπεία της Βρετανίας στη Νέα Υόρκη. Οι Βρετανοί διπλωμάτες, μεταξύ άλλων, επισκέφθηκαν το αρχηγείο της ΟΥΝΦΙΚΥΠ και συναντήθηκαν με τον εκπρόσωπο του ΟΗΕ, Khassim Diagne.

Η ηγεσία της Ειρηνευτικής Δύναμης ενημέρωσε τους Βρετανούς για τα διαδραματιζόμενα στη νεκρή ζώνη και ειδικά για τα πρόσφατα. Από βρετανικής πλευράς αναφέρεται ότι η επίσκεψη συνδέεται με την έκθεση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για την ΟΥΝΦΙΚΥΠ, που θα κυκλοφορήσει τον Ιανουάριο.

Δεν είναι, όμως, μόνο για αυτό το θέμα που οι δυο βρετανικές αποστολές έφθασαν από Νέα Υόρκη και Λονδίνο στην Κύπρο. Προφανώς, η επίσκεψη έγινε και για να συζητηθούν, με την ευκαιρία, και άλλα ζητήματα, που αφορούν την Κύπρο, το Κυπριακό, τις Βάσεις και τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή. Ειδικά τα όσα συμβαίνουν στην γειτονιά…

Εξαιρούνται η Ιρλανδία, η Ολλανδία και η Κύπρος, στις οποίες χορηγείται μία βασική σύνταξη, η οποία χρηματοδοτείται από την  φορολογία – όπως η Εθνική Σύνταξη στην Ελλάδα – και παράλληλα η ανταποδοτική σύνταξη χορηγείται υποχρεωτικά από κεφαλαιοποιητικά συνταξιοδοτικά συστήματα. Με άλλα λόγια, μόνο σε τρείς από όλες τις χώρες της Ευρώπης το συνταξιοδοτικό σύστημα δεν λειτουργεί με βάση το διανεμητικό σύστημα.

Όμως, εκτός από το συνταξιοδοτικό διανεμητικό σύστημα που λειτουργεί στην Ελλάδα, λειτουργεί, από την 1/1/2022 και μετά, με  κεφαλαιοποιητικό χαρακτήρα και υποχρεωτικά (με κριτήριο την εγγύηση από το Κράτος) η κεφαλαιοποιητική επικουρική σύνταξη (ΤΕΚΑ), παράλληλα με την εθελοντική επαγγελματική ασφάλιση και την ιδιωτική ασφάλιση.

Το ίδιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με την μελέτη (Ageing Report, 2024) που διεξάγει για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες παρουσιάζει το συνταξιοδοτικό σύστημα της χώρας μας βιώσιμο μέχρι το 2070, δεδομένου ότι ο δείκτης συνταξιοδοτικής δαπάνης, όχι μόνο είναι χαμηλότερα από το ανώτερο όριο (16,2% του ΑΕΠ) αλλά αναμένεται να μειωθεί, σύμφωνα με της οικονομικές προβολές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μέχρι το 2070.

Συγκεκριμένα ο δείκτης συνταξιοδοτικής δαπάνης στην χώρας μας το 2020 ήταν 14,5%  του ΑΕΠ, το 2025 μειώθηκε σε 13,7%  του ΑΕΠ και μέχρι το 2070 θα μειωθεί σε 12% του ΑΕΠ, δηλαδή όσο εκτιμάται και ο μέσος όρος (12% του ΑΕΠ) όλων των χωρών της Ευρώπης. Αντίστοιχα, σύμφωνα με την συγκεκριμένη μελέτη και τις προβολές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκτιμάται για την χώρας μας ότι η κρατική χρηματοδότηση θα μειωθεί από το 6,5%  του ΑΕΠ το 2025, σε 4,5% του ΑΕΠ το 2070.

Λανθασμένες απόψεις για το ασφαλιστικό

Οπότε, προκύπτει το ερώτημα σε ποιες μελέτες, μεθοδολογίες, στοιχεία και προβολές βασίζονται οι προαναφερόμενες απόψεις που διατυπώνονται στον δημόσιο διάλογο για τον χαρακτήρα του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης και για τον κίνδυνο και την μακροχρόνια επιβάρυνση που θα προκαλέσει το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης στα δημόσια οικονομικά της χώρας μας.

Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι στις προαναφερόμενες λανθασμένες απόψεις περιλαμβάνονται εκτιμήσεις ότι η συνταξιοδοτική δαπάνη στην Ελλάδα ενδέχεται να προσεγγίσει την επόμενη δεκαετία το 17% του ΑΕΠ, όταν η μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπολογίζει ότι η συνταξιοδοτική δαπάνη το 2040 θα είναι 13,7%  του ΑΕΠ, το 2050 θα είναι 14% του ΑΕΠ, το 2060 θα είναι 12,7% και το 2070  θα είναι 12% του ΑΕΠ, δηλαδή θα  μειώνεται συνεχώς και αυτό λόγω των ρυθμίσεων του Ν. 4387/2016.

Κατά συνέπεια, γίνεται αντιληπτό ότι οι υπολογισμοί για αύξηση της συνταξιοδοτικής δαπάνης στην Ελλάδα σε 17% του ΑΕΠ, κατά την επόμενη δεκαετία, απέχουν από την τεχνική και επιστημονική τεκμηρίωση, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για την ορθότητα της μεθοδολογίας και ως εκ τούτου, για την παραγνώριση πολύπλοκων δημογραφικών και αναλογιστικών μεθόδων.

Μείωση της κρατικής συμμετοχής

Εκτός αυτού, παρουσιάζονται και εκτιμήσεις ότι η κρατική συμμετοχή στην συνταξιοδοτική δαπάνη θα προσεγγίσει το 62% μέχρι το 2029 από 47% που ήταν το 2025, δηλαδή εκτιμάται ότι θα σημειωθεί αύξηση της τάξης του 32% μόλις σε 4 έτη. Για να συμβεί αυτό, θα πρέπει η συνταξιοδοτική δαπάνη να αυξάνεται ετησίως κατά 7,7% και οι εισφορές να μην αυξάνονται καθόλου, γεγονός το οποίο είναι αδύνατο να συμβεί, δεδομένου ότι, σύμφωνα με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθερότητας 2026-2029, εκτιμάται ετήσια ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ της τάξης του 4%.

Αυτό σημαίνει ακόμα ότι  οι εισφορές θα αυξάνονται κατά 4% αφού τόσο θα αυξάνονται και οι ονομαστικοί μισθοί ακόμα κι εάν θεωρηθεί ότι η ανεργία παραμείνει σταθερή στα σημερινά επίπεδα και δεν θα μειωθεί περαιτέρω. Αντίστοιχα, οι συντάξεις με αυτές τις εκτιμήσεις του προγράμματος δημοσιονομικής σταθερότητας, και λαμβάνοντας υπόψη τον μαθηματικό τύπο αύξησης των συντάξεων που εφαρμόζεται, θα είναι της τάξης του 3% την ίδια περίοδο.

Άρα, με βάση αυτά τα οικονομικά δεδομένα, όχι μόνο δεν αναμένεται να αυξηθεί η κρατική συμμετοχή τα επόμενα χρόνια, αλλά αντίθετα θα συνεχίσει να μειώνεται στο επίπεδο του 40%. Παράλληλα, στις προαναφερόμενες απόψεις παρατηρούνται επιπλέον λανθασμένες εννοιολογικές προσεγγίσεις της κοινωνικής ασφάλισης, δεδομένου ότι συσχετίζεται το δημόσιο χρέος (146% του ΑΕΠ) με τη μελλοντική κρατική συμμετοχή στις συνταξιοδοτικές δαπάνες, παρουσιάζοντάς τες ως “κρυφό χρέος”. 

Δηλαδή, προσεγγίζεται η κοινωνική ασφάλιση με όρους κεφαλαιοποιητικής ασφάλισης. Η κρατική συμμετοχή στην συνταξιοδοτική δαπάνη έχει ήδη ληφθεί υπόψη όταν ο Κρατικός Προϋπολογισμός παρουσιάζεται πλεονασματικός, ενώ οι  προαναφερόμενες λανθασμένες απόψεις θεωρούν ότι ο Κρατικός Προϋπολογισμός παρουσιάζει έλλειμμα, λόγω της κρατικής συμμετοχής στην συνταξιοδοτική δαπάνη και, ως εκ τούτου, το Κράτος δανείζεται προκειμένου να καλύψει αυτό το έλλειμμα, το οποίο παρουσιάζεται ως επιπλέον χρέος για την ελληνική οικονομία. Αντίθετα, όπως εκτιμάται στην μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η κρατική συμμετοχή ως ποσοστό που ΑΕΠ θα μειωθεί σε 4,5% μέχρι το 2070 από 6,5% το 2025.

Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί, γιατί, αφενός η πράξη σύμφωνα με τη προηγούμενη ρύθμιση του άρθρου 86 του Συντάγματος έχει παραγραφεί, αφετέρου συγκέντρωσε μόνο 11 υπογραφές και δεν προσφέρεται για πολιτική αντιπαράθεση, μετά τη δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι πρόκειται για πολιτική πράξη.

Εξαιτίας της παραπάνω αναφοράς, ήλθε στο προσκήνιο της δημοσιότητας η διαδικασία της κύρωσης των νέων ποινικών κωδίκων, οι νέες διατάξεις και οι αλλαγές στους παλιούς κώδικες, οι συνέπειες από την εφαρμογή τους, οι μεταγενέστερες τροποποιήσεις και προτάσεις για τη βελτίωση της απονομής της ποινικής δικαιοσύνης.

Σύμφωνα με το άρθρο 76 παρ. 6 και 7 του Συντάγματος, οι δικαστικοί και διοικητικοί κώδικες συντάσσονται από ειδικές επιτροπές και ψηφίζονται από την Ολομέλεια της Βουλής στο σύνολο τους χωρίς να έχει δικαίωμα η Βουλή να τροποποιήσει άρθρα, γιατί οι κώδικες έχουν εσωτερική συνοχή, παρά μόνο να τον απορρίψει ή να τον παραπέμψει σε ειδική επιτροπή για περαιτέρω επεξεργασία.

Οι νέοι Ποινικοί Κώδικες και Κώδικες Ποινικής Δικονομίας (ν .6419 και 6420/2019) αντικατέστησαν τους παλιούς κώδικες (ν.1492 και 1493/1950) και το ν.1608/1950 “Περί καταχραστών δημοσίου χρήματος”. Οι νέοι κώδικες καταρτίστηκαν από νομοπαρασκευαστικές επιτροπές του υπουργείου Δικαιοσύνης απαρτιζόμενες από δικαστές, καθηγητές της Νομικής και μαχίμους δικηγόρους. Αναρτήθηκαν τον Μάρτιο 2019 στο διαδίκτυο για διαβούλευση, υποβλήθηκε πλήθος σχολίων, αλλά όπως γίνεται συνήθως, αγνοήθηκαν.

Οι αλλαγές

Ο νέος Ποινικός Κώδικας διατήρησε τη νομή και την αρίθμηση του παλιού ΠΚ, αλλά προέβη σε στοχευμένες τροποποιήσεις διατάξεων ή προσθήκη νέων με συγκεκριμένη κατεύθυνση, ή κατάργηση ρητά ή δια παραλείψεως άλλων διατάξεων, δηλαδή αν ένα αδίκημα δεν προβλέπεται από τον Ποινικό Κώδικα, η σχετική παραβατική συμπεριφορά δεν είναι αξιόποινη.

Μεταξύ των διατάξεων που καταργήθηκαν δια παραλείψεως εκείνη που έκανε εντύπωση και συζητήθηκε ευρύτατα, γιατί αφορά πολλά και ισχυρά άτομα, είναι η διάταξη του άρθρου 404 παρ. 4 του παλιού Ποινικού Κώδικα, που προέβλεπε την ποινική ευθύνη των διοικητών και διευθυντών νομικών προσώπων για τοκογλυφία, έτσι όμως όλες οι ποινικές διώξεις κατά στελεχών τραπεζών για τοκογλυφία μπήκαν στο αρχείο ως μη αξιόποινες.

Η κατάργηση του αξιόποινου με παράλειψη έγινε από τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή και αναζητείται ο ένοχος, που κάποιοι τον ξέρουν αλλά δεν μιλούν, με αποτέλεσμα η κύρωση του ΠΚ να αποτελεί το κεντρικό σημείο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Η δήλωση για τον Ποινικό Κώδικα του τέως υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή «ως ακραία πράξη διαπλοκής» αφορούσε τη τροπή του αδικήματος της δωροδοκίας υπαλλήλου (αρθ. 235-236ΠΚ) σε πλημμέλημα, που πλέον με το ν. 5090/2024 τιμωρείται ως κακούργημα.

Γιατί επικρατεί τραγέλαφος στα δικαστήρια

Τα σχέδια των νέων ποινικών κωδίκων ΠΚ-ΚΠΔ κατατέθηκαν στη Βουλή και ψηφίστηκαν κατά τη συνεδρίαση της 06-06-2019 μόνο από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και το Ποτάμι, γιατί οι βουλευτές των άλλων κομμάτων αποχώρησαν από τη συνεδρίαση.

Αμέσως μετά το δυσμενές αποτέλεσμα των ευρωεκλογών (26-05-2019) ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δήλωσε ότι η κυβέρνησή του θα παραιτηθεί, που την υπέβαλε στις 10-06-2019. Κατηγορείται κατά τα παραπάνω ότι καθυστέρησε την υποβολή της παραίτησης για να ψηφιστούν εν τω μεταξύ οι ποινικοί κώδικες από τη Βουλή, αλλά, αυτό μόνο ως πολιτική πράξη μπορεί να κριθεί.

Εξαιτίας των ευνοϊκών διατάξεων του νέου Ποινικού Κώδικα και του νόμου Παρασκευόπουλου απολύθηκε από τις φυλακές πλήθος κρατουμένων, μεταξύ των οποίων και επικίνδυνοι εγκληματίες. Αμέσως μετά τις εκλογές του 2019, ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης ΝΔ – αντί να καταργήσει με νόμο τους νέους κώδικες και να επαναφέρει τους παλιούς, όπως εισηγούντο πολλοί – διστακτικά και στάγδην προσπάθησε με νόμους-μερεμέτια να διορθώσει τα κακώς κείμενα, τακτική που συνεχίζει ο νυν υπουργός Δικαιοσύνης.

Συνολικά, στη προσπάθεια βελτίωσης του νέου Ποινικού Κώδικα εκδόθηκαν μία πράξη νομοθετικού περιεχομένου και 17 νόμοι, με αποτέλεσμα λόγω της χρονικής ισχύος των Ποινικών Νόμων να επικρατεί τραγέλαφος στα δικαστήρια, που ερευνούν ποια διάταξη ισχύει.

Τι μπορεί να γίνει

Παρά τη πληθωρική παραγωγή νόμων, χρειάζονται ακόμα και οι εξής βελτιώσεις στον Ποινικό Κώδικα: Πρώτον, βασική και όχι επιτυχής καινοτομία ήταν η δια παραλείψεως κατάργηση ως αδίκημα του πταίσματος με συνέπεια να μη θεωρείται αξιόποινη πράξη η ελαφριά παραβατική συμπεριφορά και έτσι δεν προστατεύεται η κοινωνική ειρήνη από π.χ. ρύπανση, ηχορύπανση, διατάραξη νυκτερινής ησυχίας, παραβάσεις υγειονομικών και αστυνομικών διατάξεων κλπ.

Πιστεύω, ότι για την αποφυγή των αυτοδικιών και τη διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης πρέπει με νόμο να καταστούν αξιόποινες οι ελαφριάς μορφής αντικοινωνικές συμπεριφορές, ώστε να καταστεί για αυτές δυνατή η άμεση παρέμβαση της Αστυνομίας. Δεύτερο πρόβλημα, ο ν.1608/1950 “περί καταχραστών δημοσίου χρήματος”, που καταργήθηκε αδόκιμα, λόγω της αποτρεπτικής αυστηρότητας του προστάτευε ικανοποιητικά για 70 χρόνια την περιουσία του Δημοσίου, ΟΤΑ και ΝΠΔΔ.

Αυτοί οι φορείς δεν προστατεύεται πια αρκετά από τις ισχύουσες διατάξεις για το οικονομικό έγκλημα, όπως προκύπτει από τα αλλεπάλληλα πρόσφατα οικονομικά σκάνδαλα σε βάρος της περιουσίας των παραπάνω αλλά και των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, και πρέπει ο παραπάνω νόμος να θεσπισθεί εκ νέου εκσυγχρονισμένος και να προστατεύει τη περιουσία και των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων.

Τρίτο πρόβλημα είναι το  ΙΙ τμήμα του 5ου κεφαλαίου και με τίτλο “Εγκληματίες υπότροποι και καθ’ έξη” (88-93) του παλιού ΠΚ, που καθόριζε την έννοια των παραπάνω εγκληματιών και τη ποινική αντιμετώπισή τους. Με το νέο Ποινικό Κώδικα καταργήθηκε ολόκληρο το τμήμα αυτό και έτσι δημιουργήθηκε νομικό κενό για τις συγκεκριμένες αυτές και τη ποινική μεταχείριση τους, μολονότι αποτελεί συνηθισμένη πρακτική για πολλούς εγκληματίες. Νομίζω, ότι πρέπει να θεσπισθεί εκ νέου ολόκληρο το τμήμα, που καταργήθηκε.

Το δυστύχημα σημειώθηκε όταν επιβατική αμαξοστοιχία, που εκτελούσε το δρομολόγιο από τη Γκίζα προς το Φαγιούμ, προσέκρουσε στο πίσω μέρος άλλου τρένου, το οποίο κατευθυνόταν από το Κάιρο προς το Ασουάν, σύμφωνα με το αιγυπτιακό υπουργείο Μεταφορών. Φυσικά, η σύγκρουση είχε ως αποτέλεσμα να εκτροχιαστεί μία από τις δύο αμαξοστοιχίες, ενώ ακολούθησε μεγάλη κινητοποίηση των υπηρεσιών διάσωσης.

Πάντως, σύμφωνα με το αιγυπτιακό Υπουργείο Υγείας, στην επιχείρηση διάσωσης και μεταφοράς των θυμάτων συμμετείχαν συνολικά 72 ασθενοφόρα. Από τους 112 τραυματίες, οι 72 διακομίστηκαν στο νοσοκομείο Αλ Ουάστα, οι 33 στο νοσοκομείο Αλ Αϊγιάτ και επτά στο νοσοκομείο Ατφίχ. Τρεις από τις επτά σορούς μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο Αλ Ουάστα και οι υπόλοιπες τέσσερις στο νοσοκομείο Ατφίχ.

Οι τραυματίες φέρουν κυρίως μώλωπες και εκδορές, ενώ καταγράφηκαν επίσης κατάγματα στα άκρα, στη λεκάνη και στη σπονδυλική στήλη, τραύματα στο κεφάλι και στο πρόσωπο, καθώς και κακώσεις στον θώρακα και στα πλευρά. Από όσους διακομίστηκαν στα νοσοκομεία, 45 έχουν ήδη πάρει εξιτήριο μετά τη βελτίωση της κατάστασης της υγείας τους, ενώ άλλοι επτά αναμένεται να αποχωρήσουν. Οι υπόλοιποι εξακολουθούν να νοσηλεύονται υπό ιατρική παρακολούθηση.

Εντολή Σίσι για έρευνα και απόδοση ευθυνών

Ο Πρόεδρος της Αιγύπτου, Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, διέταξε την άμεση διερεύνηση των συνθηκών υπό τις οποίες σημειώθηκε η σύγκρουση, ζητώντας να λογοδοτήσουν όσοι διαπιστωθεί ότι φέρουν ευθύνη. Συγκεκριμένα, σε ανακοίνωσή του, ο Αιγύπτιος Πρόεδρος εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των θυμάτων και ευχήθηκε ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες.

«Παρακολουθώ στενά τις συνέπειες της σύγκρουσης των τρένων, εκφράζω τα ειλικρινή συλλυπητήριά μου στις οικογένειες των νεκρών και τις θερμές ευχές μου για ταχεία ανάρρωση των τραυματιών», ανέφερε. Ταυτόχρονα, γνωστοποίησε ότι έδωσε εντολή στις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες να εξασφαλίσουν την απαραίτητη ιατρική περίθαλψη, να επιταχύνουν τη διερεύνηση των συνθηκών του δυστυχήματος και να αποδοθούν πλήρως ευθύνες σε όποιον διαπιστωθεί ότι επέδειξε αμέλεια.

Διακοπή δρομολογίων

Η σύγκρουση σημειώθηκε μεταξύ των σιδηροδρομικών σταθμών Καφρ Αμάρ και Αλ Ράκα, στην περιοχή Αλ Αϊγιάτ. Σύμφωνα με την Εθνική Αρχή Σιδηροδρόμων της Αιγύπτου, η αμαξοστοιχία με αριθμό 134, που εκτελούσε το δρομολόγιο Γκίζα – Φαγιούμ, προσέκρουσε στο πίσω μέρος της αμαξοστοιχίας με αριθμό 2010, η οποία κατευθυνόταν προς το Ασουάν.

Στο σημείο έσπευσαν συνεργεία έκτακτης ανάγκης και γερανοί, προκειμένου να απομακρύνουν τα εκτροχιασμένα βαγόνια και να αποκαταστήσουν τη σιδηροδρομική κυκλοφορία. Η σύγκρουση προκάλεσε διακοπή των δρομολογίων στη γραμμή που συνδέει το Κάιρο με τη νότια Αίγυπτο, ενώ οι αρμόδιες υπηρεσίες εργάζονται για την επαναφορά της κυκλοφορίας.

Υπενθυμίζεται ότι στην ίδια περιοχή είχε σημειωθεί άλλο σιδηροδρομικό ατύχημα τον Σεπτέμβριο του 2026, όταν δύο εμπορευματικές αμαξοστοιχίες συγκρούστηκαν, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν ένας μηχανοδηγός και ο βοηθός του.

Κάτοικος της περιοχής που είδε το πτώμα μέσα στη βαλίτσας δήλωσε στο orangepress: «Με έδιωξαν οι αστυνομικοί, δεν με άφηναν να περάσω για να μπω μέσα στο σπίτι μου. Ήμουν με τον σκύλο μου. Είδα μια σακούλα. Μύριζε πολύ έντονα. Πώς να στο πω; Πολύ περίεργα. Δεν μπορώ να το περιγράψω. Περίπου στις οκτώ έγινε. Μετά ήρθε η αστυνομία».

»Γεμίσαμε εδώ, γέμισαν από κάτω, έκλεισαν τους δρόμους πέρα δώθε. Το είδαμε ότι το είχαν βάλει μέσα σε μια σακούλα. Δεν είδα κάποια βαλίτσα όπως λένε. […] Απλά πέρασα εκείνη την ώρα και μου είπε ένας κύριος με κάτι γάντια, να πάω στην άκρη, δεν
μπορώ να περάσω και του λέω τα πράγματα από το σπίτι μου από εδώ και μου λέει πήγαινε από τον απέναντι δρόμο. Πέρασα από τον απέναντι δρόμο, κοίταξα και είδα κάποιον αστυνομικό που μου φώναζε να φύγω, να μη βλέπω και έφυγα» δήλωσε περίοικος που είδε τη σορό μέσα στη σακούλα.

Θυμίζουμε ότι τον περασμένο Αύγουστο είχε εξιχνιαστεί από τη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος (ΔΑΟΕ) η φριχτή δολοφονία 38χρονης Βρετανίδας, η σορός της οποίας είχε βρεθεί σε προχωρημένη σήψη, μέσα σε μία βαλίτσα στην Κυψέλη. Δράστης ένας 26χρονος αλλοδαπός, αφγανικής καταγωγής ο οποίος συνελήφθη – ομολογώντας ότι την βρήκε νεκρή και έκλεψε τις τραπεζικές της κάρτες. Ο ισχυρισμός του δεν έγινε πιστευτός και προφυλακίστηκε.

Ο νεαρός Αφγανός ήταν πρωταθλητής πυγμαχίας άνηκε σε χριστιανική ΜΚΟ μαζί με την Αμερικανίδα σύζυγο του, η οποία τον υποπτεύτηκε και συνέβαλε με την μαρτυρία της στις αρχές στην σύλληψη του. Ο ίδιος είχε προσηλυτιστεί τον χριστιανισμό και από την γυναίκα που δολοφόνησε τράβηξε περίπου 10.000 από τις κάρτες της.

Ο Αλέξης Τσίπρας επεδίωξε να συναντηθεί με όλα τα αριστερά και κομμουνιστικά κόμματα όταν βρέθηκε στη Γαλλία για να συμμετάσχει συμβολικά στις διαμαρτυρίες των πολιτών. Όμως η “Ανυπότακτη Γαλλία” του το αρνήθηκε, ενώ απεναντίας το κόμμα δέχθηκε αντιπροσωπεία του ΜέΡΑ25.

Εν συνεχεία, στο μπλοκ της “Ανυπότακτης Γαλλίας” στη διαδήλωση μετείχε ως συνοδοιπόρος εκπρόσωπος του κόμματος του Γιάνη Βαρουφακη, ο βουλευτής Αρνό ντε Γκαλ, και όχι ο Τσίπρας που πορεύθηκε με τον συνδικαλιστικό μπλοκ των μεγάλων εργατικών συνδικάτων. Πάντως ούτε ο Αρνό ντε Γκαλ ήταν κοντά στον Μελανσόν στο πανό. Όταν δε λίγες ώρες μετά την “χυλόπιτα” του Μελανσόν ο Τσίπρας έδωσε συνέντευξη στην “Liberation”, και ρωτήθηκε, έμμεσα, σχετικά με αυτή την απόρριψη, ειπώθηκαν τα εξής:

Ερώτηση: Πώς βλέπετε τον Ζαν-Λικ Μελανσόν, την προσωπικότητα της Αριστεράς που βρίσκεται στην ευνοϊκότερη θέση ενόψει των προεδρικών εκλογών, και την εκστρατεία του; Και τον κυριότερο ανταγωνιστή του, τον Ραφαέλ Γκλικσμάν;

Αλ. Τσίπρας: Δεν είναι δική μου δουλειά να παρεμβαίνω στις εσωτερικές πολιτικές διεργασίες της γαλλικής Αριστεράς. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ευχηθώ καλή επιτυχία σε όλους τους προοδευτικούς και αριστερούς υποψηφίους στις επόμενες εκλογές και να ελπίζω ότι εκείνος που θα επικρατήσει στον πρώτο γύρο θα στηριχθεί από όλους τους υπόλοιπους απέναντι στον υποψήφιο της Ακροδεξιάς. Πρόσθεσε ότι δεν μετάνιωσε που κράτησε την Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση (απαντώντας έμμεσα στην κριτική του Μελανσόν για τις υποχωρήσεις του την περίοδο εκείνη):

Ερώτηση: Ως πρωθυπουργός, επιλέξατε την Ευρώπη με τίμημα τη λιτότητα. Ένα μέρος της Αριστεράς επέκρινε έντονα αυτή την επιλογή και προκρίνει μια αντιπαράθεση ισχύος με την ΕΕ. Πώς κρίνετε αυτή την προσέγγιση;

Αλ. Τσίπρας: Στην πραγματικότητα, επέλεξα, αναλαμβάνοντας πολιτικό κόστος, να διατηρήσω την Ελλάδα στην ΕΕ, προστατεύοντας παράλληλα τους πιο ευάλωτους και, κατά κάποιον τρόπο, διασφαλίζοντας τη σταθερότητα και την ίδια την ύπαρξη της ΕΕ. Δεν το μετανιώνω καθόλου.

Η εναλλακτική θα κόστιζε πολύ περισσότερο στις κοινωνικές δυνάμεις που θέλω να εκπροσωπώ, που εκπροσωπεί η Αριστερά: στα λαϊκά στρώματα, στους εργαζομένους και στους νέους. Η Ελλάδα κατάφερε να βγει από τα προγράμματα οικονομικής προσαρμογής, να εξασφαλίσει ρύθμιση του χρέους της και να επιστρέψει στην ανάπτυξη.

Σε όσους επέκριναν αυτή την επιλογή, απαντώ ότι η Αριστερά πρέπει να διεκδικεί μια δικαιότερη Ευρώπη και όχι τη διάλυση της Ευρώπης — η οποία αποτελεί επιλογή της Ακροδεξιάς. Ας το σκεφτούν, λοιπόν, όσοι με επικρίνουν! Είναι λογικό να συντασσόμαστε με τις επιδιώξεις της Ακροδεξιάς; Όχι!

Ο Αλέξης Τσίπρας είχε τελικά συνομιλίες με τον πρώτο γραμματέα του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Ολιβιέ Φορ, την εθνική γραμματέα των Οικολόγων, Μαρίν Τοντελιέ, τον εθνικό γραμματέα του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, Φαμπιέν Ρουσέλ, την βουλευτή και συνιδρύτρια του L’ Apres, Κλεμαντίν Οτέν, και με τη Σοφί Μπινέ, γενική γραμματέα της συνδικαλιστικής ένωσης CGT.

Οι κόκκινες γραμμές και το κόκκινο πανί

Ο επικεφαλής της “Ανυπότακτης Γαλλίας” που θα είναι υποψήφιος σε έξι μήνες για την προεδρία και έχει ελπίδες να βρεθεί στον β’ γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών του Απριλίου απέναντι στην Λεπέν, έκρινε ότι πολιτικά, σε μια περίοδο που η Γαλλία αντιμετωπίζει παρόμοιο πρόβλημα με όσα έζησε η Ελλάδα το 2015 (αν και προς το παρόν λιγότερο πιεστικά), επέλεξε να μην συνδεθεί με πολιτικούς που έδωσαν παρόμοιες μάχες και τις έχασαν. Η πολιτική του Τσίπρα είναι κόκκινο πανί για τους ψηφοφόρους της Γαλλίας και για τον Μελανσόν.

Η Γαλλία όμως αντιμετωπίζει οξύτατο πρόβλημα χρέους και οι Γάλλοι έχουν ξεσηκωθεί για να διαφυλάξουν το βιοτικό τους επίπεδο, καθώς ο Μακρόν και η σημερινή κυβέρνηση επιμένουν σε δημοσιονομικά μέτρα λιτότητας. Η αριστερά της Γαλλίας κατακρίνει τον τότε ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά τον Τσίπρα, αλλά τα σχέδια που προτείνει είναι του… Βαρουφάκη, στηριζόμενη στο ότι μπορεί «ως μεγάλη χώρα» να εκβιάσει την Γερμανία και έτσι να προστατεύσει τις δικές της κόκκινες γραμμές για το βιοτικό επίπεδο των Γάλλων.

Τι έχει πει ο Μελανσόν για τον Τσίπρα

Ο Ζαν Λυκ Μελανσόν έχει πει πολύ βαριές κουβέντες για την πολιτική του Τσίπρα χωρίς όμως να λέει ποτέ τι άλλο ακριβώς μπορούσε να είχε κάνει, ίσως επειδή ξέρει ότι η Γερμανία κρατά πολλά ομόλογα της Γαλλίας και ότι “το ταμείο” της χώρας εξαρτάται από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα.

Ήδη η γαλλική δεξιά και εν γένει τα συντηρητικά κόμματα με την πρόωρη παραίτηση της Λαγκάρντ φροντίζει να έχει “δικό της” επικεφαλής της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζα το καλοκαίρι, ώστε “να σφίξει η ΕΚΤ τα λουριά και να μην αφήσει στον διάδοχο πρόεδρο της χώρας «περιθώρια λαϊκίστικων παροχών».

Το post που παραθέτουμε ως απάντηση στον Tσίπρα είναι του 2018, αλλά το πρόβλημα του τι ακριβώς θα έκανε ο Μελανσόν ως κυβέρνηση κάτω από αυτές τις οξυμένες οικονομικές συνθήκες παραμένει αναπάντητο. Ο Αλέξης Τσίπρας τότε, σε συνέντευξή του στο γαλλικό περιοδικό “Le Point” είχε επικρίνει τον Μελανσόν.

Είπε μεταξύ άλλων όταν ρωτήθηκε για την στάση των άλλων αριστερών κομμάτων της Ευρώπη και της Γαλλίας ειδικότερα, ότι «ο Μελανσόν δεν θέλει πραγματικά να κυβερνήσει, δεν θα ήξερε τι να κάνει αν νικούσε στις εκλογές, συνειδητοποίησα πως δεν ήξερε και πολύ καλά τι θα έκανε σε περίπτωση νίκης. Η στάση του Μελανσόν να επιτίθεται σε όσους αναλαμβάνουν την ευθύνη της διακυβέρνησης δεν είναι στάση της Αριστεράς».

Ο Μελανσόν δεν το άφησε να πέσει κάτω και απάντησε: «Σε αντίθεση με εσένα, εμείς θέλουμε να κυβερνήσουμε για να μην είμαστε υποταγμένοι. Όχι, δεν θέλουμε να κυβερνήσουμε σαν εσένα, ενάντια στους συνταξιούχους, τους δημοσίους υπαλλήλους και την ανεξαρτησία της χώρας μας».

Τον ρωτούν τώρα “αν θα γίνουμε Ελλάδα”

Στο παρελθόν ο Μελανσόν έχει χαρακτηρίσει τον κ. Τσίπρα και ως «μία από τις πιο ελεεινές φιγούρες της ευρωπαϊκής πολιτικής ζωής» επειδή «παραβίασε την λαϊκή εντολή το 2015, χρέωσε τη χώρα, ενίσχυσε το γερμανικό και το φιλελεύθερο μπλοκ στην ΕΕ και διέλυσε την ευρωπαϊκή Αριστερά». Στο ερώτημα «πώς θα κυβερνήσει» εκεινος και αν η Γαλλία είναι στην ίδια θέση με την Ελλάδα προ δεκαετίας, απαντούσε (το 2018) «πάντως όχι όπως ο Τσίπρας».

Τώρα όμως όλα τα γαλλικά συντηρητικά έντυπα ρωτούν και πάλι διαρκώς τον Μελανσόν αν η Γαλλία αντιμετωπίζει τα διλήμματα της Ελλάδας και τι θα κάνει αν τον στριμώξουν οι εταίροι. Θέλουν να καταδείξουν ότι δεν θα μπορέσει να κυβερνήσει στην ουσία ούτε η αριστερά, αλλά ούτε και η Λεπέν.

Εκείνος προσπαθεί να αποστασιοποιηθει από ο,τιδήποτε θυμίζει ελληνικά μνημόνια και απαντά ότι η «η Γαλλία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης και μια παγκόσμια δύναμη. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και η Γερμανία δεν μπορούν να εκβιάσουν ή να “στραγγαλίσουν” οικονομικά τη Γαλλία με τον τρόπο που το έκαναν με την Ελλάδα, καθώς ένα γαλλικό κραχ θα διέλυε αυτόματα ολόκληρη την Ευρωζώνη. Αν οι Βρυξέλλες προσπαθήσουν να μπλοκάρουν το κοινωνικό του πρόγραμμα, η Γαλλία θα εφαρμόσει μονομερώς πολιτικές “ανυπακοής” στις ευρωπαϊκές συνθήκες». Όπως δηλώνει, «δεν θα διαπραγματεύομαι για 17 ώρες με ανθρώπους που με προσβάλλουν».

Υποστηρίζει ότι έχει εναλλακτική στρατηγική για το χρέος: Στην πρόσφατη προεκλογική εκστρατεία του για τις προεδρικές εκλογές, ο Μελανσόν πρότεινε ένα «debt swap» (ανταλλαγή χρέους) ύψους 600 δισ. ευρώ με την κεντρική τράπεζα —μια τεχνική λύση βασισμένη σε προτάσεις του Γιάνη Βαρουφάκη από το 2015…

Αυτό που προτείνει πάντως θεωρείται νομικά και θεσμικά αδύνατο (προς το παρόν τουλάχιστον) εντός του πλαισίου της Ευρωζώνης, γιατί προϋποθέτει την μετατροπή των γαλλικών ομολόγων που κατέχει η Κεντρική Τράπεζα της Γαλλίας (περίπου το 18% του συνολικού χρέους της χώρας) σε αέναα ομόλογα με μηδενικό επιτόκιο.

Κάτι τέτοιο πρακτικά σημαίνει ότι το γαλλικό κράτος δεν θα χρειαζόταν να αποπληρώσει ποτέ το κεφάλαιο ούτε να πληρώνει τόκους για αυτό το ποσό, κάτι που είναι πολύ αμφίβολο ότι θα δεχτεί η Γερμανία παρ’ όσα υποστηρίζει ο Μελανσόν. Ο Γάλλος πολιτικός προφανώς εκτιμά ότι η Γερμανία θα φοβηθεί την έκθεση των τραπεζών της σε περίπτωση χρεοκοπίας της Γαλλίας και ότι θα στηρίξει τη γαλλική φιλολαϊκή οικονομία, όμως η βιασύνη Μερτς και Μακρόν να βάλουν έναν συντηρητικό οικονομολόγο επικεφαλής της ΕΚΤ δείχνει ότι έχει προσυμφωνηθεί η Ευρώπη να βάλει τα δυο πόδια της επόμενης κυβέρνησης σε ένα παπούτσι

Μεγάλη επίθεση και το 2018

Η δημοσιογράφος του γαλλικού δικτύου BFMTV ρώτησε το 2018 τον Μελανσόν για την τότε επίκαιρη δήλωση του Έλληνα πρωθυπουργού, στην οποία είχε τονίσει μεταξύ άλλων: «Έχω την αίσθηση ότι ο Μελανσόν δεν θέλει να κυβερνήσει. Είμαι πλέον βέβαιος ότι σε περίπτωση νίκης, δεν θα ξέρει τι να κάνει. Αυτό δεν αποτελεί αριστερή θέση», ο επικεφαλής της Γαλλικής Αριστεράς, πέραν του tweet που προαναφέρουμε, απάντησε:

«Ο Τσίπρας εξελέγη, υποσχόμενος ένα αριστερό ριζοσπαστικό πρόγραμμα και όταν του παρουσίασαν ένα απαράδεκτο μνημόνιο το έθεσε σε δημοψήφισμα, χωρίς να αποδεχθεί τελικά τη βούληση του λαού του. Πρόδωσε το λόγο του. Γιατί ξεπουλά τη δημόσια περιουσία και καταστρέφει τη χώρα του; Δεν θέλω να υπάρχει ούτε ένας Γάλλος πολίτης που να πιστεύει πως αν εγώ αναλάβω την εξουσία θα γίνω ένας ακόμη… Τσίπρας».

Η μοναδική του σύνθεση κατοχυρώθηκε πρόσφατα με εθνικό Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας (GR1011108).

Η πατέντα βασίζεται στον καινοτόμο συνδυασμό βιταμινών Α, Β9 (φολικό οξύ), Β12, C, D μετάλλων, ιχνοστοιχείων, πρόπολης και του τριπλού συνδυασμού φυτικών εκχυλισμάτων εχινάκειας, πρίμουλας και κίστου, σε μία κοινή φόρμουλα υπό τη μορφή δισκίου.

Ιδανικό για λήψη πριν και κατά τη διάρκεια του χειμώνα και του φθινοπώρου και σε περιόδους έξαρσης του κοινού κρυολογήματος και της γρίπης.

Προσφέρει πολλαπλή και  πολυεπίπεδη δράση:

• Οι βιταμίνες Α, Β9 (φυλλικό οξύ), Β12, C και D, καθώς και ο ψευδάργυρος, ο χαλκός και το σελήνιο, συμβάλλουν στη φυσιολογική λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.
• Η πρόπολη εμφανίζει αντιμικροβιακή, αντιιική και αντιμυκητιακή δράση1.
• Η εχινάκεια είναι φαρμακευτικό βότανο με σημαντικές ανοσοδιεγερτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, και χρησιμοποιείται για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του κοινού κρυολογήματος αλλά και για τη βραχυπρόθεσμη πρόληψη και θεραπεία του2.
• Η πρίμουλα χρησιμοποιείται παραδοσιακά ως φυτικό φαρμακευτικό προϊόν για τις αποχρεμπτικές του ιδιότητες στον βήχα που σχετίζεται με το κρυολόγημα. Ένα μείγμα σαπωνινών από πρίμουλα παρουσίασε δραστικότητα κατά του ιού της γρίπης, προκαλώντας σημαντική αναστολή3.
• Το εκχύλισμα από κίστο είναι πλούσιο σε πολυφαινόλες προσφέροντας αντιοξειδωτική προστασία ενώ από ευρήματα μελετών προκύπτει ότι παρουσιάζει αντιική δράση κατά του παθογόνου ιού της γρίπης4.

Συνιστώμενη δόση 1 δισκίο TONOSAN® Immunity την ημέρα ή σύμφωνα με τις υποδείξεις του γιατρού σας, κατά προτίμηση μαζί με το μεσημεριανό σας γεύμα.

• Αρ. Γνωστοποίησης ΕΟΦ: 70184/27-6-2023 (Το προϊόν δεν υπόκειται σε διαδικασία αδειοδότησης).

Τα συμπληρώματα διατροφής δεν υποκαθιστούν τη συνήθη δίαιτα. Πλήρη στοιχεία επιχείρησης που διακινεί το προϊόν.

1. Sforcin, J. M. “Propolis and the Immune System: A Review.” Journal of Ethnopharmacology, vol. 113, no. 1, 2007, pp. 1–14.
2. Manayi, Azadeh et al. “Echinacea purpurea: Pharmacology, Phytochemistry and Analysis Methods.” Pharmacognosy Reviews, vol. 9, no. 17, 2015, pp. 63–72.
3. Rao, G. S., Sinsheimer, J. E., & Cochran, K. W. “Antiviral Activity of Triterpenoid Saponins Containing Acylated β-Amyrin Aglycones.” Journal of Pharmaceutical Sciences, 1974, vol. 63, pp. 471–473.
4. Droebner, K. et al. “CYSTUS052, a Polyphenol-Rich Plant Extract, Exerts Anti-Influenza Virus Activity in Mice.” Antiviral Research, vol. 76, 2007, pp. 1–10.

 UNI_PHARMA #InterMed
www.uni-pharma.gr
www.intermed.com.gr

ΔΤ για βιβλίο & παρουσίαση (1)

Αποκλεισμός της αριστερής λωρίδας από το 154,4ο έως το 156,1ο χλμ, με την κυκλοφορία να διεξάγεται από τη δεξιά λωρίδα
Φάση Β-Ασφαλτικές Εργασίες στη Δεξιά Λωρίδα & Λ.Ε.Α. Αποκλεισμός της δεξιάς λωρίδας και της Λ.Ε.Α. από το 153ο έως το 156,1ο χλμ. με την κυκλοφορία να διεξάγεται από την αριστερή λωρίδα

Το ωράριο εργασίας θα είναι Δευτέρα με Παρασκευή από τις 07:00 έως τις 20:00 και Σάββατο από τις 07:00 έως τις 17:00. Σε περίπτωση ταχύτερης ολοκλήρωσης των εργασιών, η κυκλοφορία θα αποκατασταθεί νωρίτερα από τον προγραμματισμένο χρόνο.

Η Νέα Οδός έχει λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ασφάλεια και εξυπηρέτηση των οδηγών, ενώ σχετικές προσωρινές σημάνσεις θα τοποθετηθούν με στόχο την πλήρη ενημέρωση όλων των οδηγών.

Η Νέα Οδός ευχαριστεί για την κατανόηση και εφιστά την προσοχή των οδηγών καθώς οι τελευταίοι οφείλουν να συμμορφώνονται πλήρως με τη σχετική σήμανση.