Τώρα στις δυσκολίες θυμήθηκε τις Συμμαχίες. Οι Ευρωπαίοι Σύμμαχοι πρωτίστως, αλλά ακόμα και οι του “Ινδό-ειρηνικού” αρνήθηκαν, ενώ αρκετοί κατέστησαν σαφές ότι αυτός ο πόλεμος επιλογής δεν είναι δικός τους.  Η Ουάσιγκτον πίεσε για την άμεση εμπλοκή των Συμμάχων με  συμμετοχή τους σε ναυτικές επιχειρήσεις για τη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ που το Ιράν έχει de facto κλειστά, καθώς και την παροχή ευρύτερων στρατιωτικών διευκολύνσεων. Η ανταπόκριση των ευρωπαϊκών κρατών υπήρξε μηδενική έως περιορισμένη ακόμα και από το Ηνωμένο Βασίλειο της λεγόμενης «ειδικής σχέσης» με την Αμερική. 

Η ευρωπαϊκή στάση βασίστηκε σε δύο βασικούς άξονες. Πρώτον, στην απουσία προηγούμενης διαβούλευσης που θεωρήθηκε παραβίαση της αρχής της συμμαχικής συνεννόησης. Και δεύτερον  στον φόβο ότι μια άμεση εμπλοκή θα μπορούσε να σύρει την Ευρώπη σε μια παρατεταμένη και αβέβαιη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. Οι σύμβουλοι του Προέδρου Τραμπ μιας και ο ίδιος αδυνατεί να κατανοήσει την φύση και την λειτουργία του ΝΑΤΟ, θα έπρεπε να τον είχαν ενημερώσει και για αυτό αλλά πρωτίστως για το τι προβλέπει το περίφημο Άρθρο 5 του Βορειοατλαντικού Συμφώνου! Και για την ιστορία να τονίσουμε ότι αυτό το άρθρο επικλήθηκε και ενεργοποιήθηκε μόνο μία φορά στην 77χρονη ιστορία της Συμμαχίας, μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στις ΗΠΑ το 2001.

Η λεγόμενη ρήτρα συλλογικής άμυνας προβλέπει την συνδρομή σε περίπτωση επίθεσης εναντίον κράτους-μέλους της Συμμαχίας. Όχι όταν ένα  κράτος-μέλος  κάνει επίθεση σε ένα άλλο όπως έκανε η Αμερική ξεκινώντας έναν πόλεμο επιλογής όπως επιθυμούσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου, εν μέσω μάλιστα διαπραγματευτικής διαδικασίας και μάλιστα εκτός της περιοχής ευθύνης του ΝΑΤΟ!

Αυτή η κρίση αναδεικνύει  ένα ευρύτερο στρατηγικό ρήγμα. Για την Ουάσιγκτον, η άρνηση των Ευρωπαίων να συνδράμουν επιβεβαιώνει την αντίληψη της Διοίκησης Τραμπ ότι ΗΠΑ επωμίζονται δυσανάλογο βάρος στην… παγκόσμια ασφάλεια και όπως και να έχει η Ευρώπη θα πρέπει να την ακολουθεί. Για την Ευρώπη αντίθετα, η μονομερής δράση των ΗΠΑ υπονομεύει την ίδια τη λογική της Συμμαχίας. Η άρνηση των ευρωπαϊκών κρατών να επιτρέψουν τη χρήση βάσεων, να παράσχουν στρατιωτική συνδρομή ή να εμπλακούν επιχειρησιακά δεν ήταν απλώς μια διαφωνία τακτικής. Ήταν πολιτικό μήνυμα  δυσπιστίας απέναντι στην Ουάσιγκτον που αποφασίζει μόνη και απαιτεί συλλογική στήριξη εκ των υστέρων!

Ο Τραμπ απέναντι στην Ευρώπη

Με… “Επική Οργή” απέναντι στους Ευρωπαίους Συμμάχους που αρνήθηκαν να υποστηρίξουν τον πόλεμο του και  απέρριψαν τα αιτήματα για βοήθεια στο άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ  αφού τους χαρακτήρισε «δειλούς», ο πρόεδρος Τραμπ γίνεται ολοένα και πιο απειλητικός. «Ποτέ δεν με επηρέασε το ΝΑΤΟ. Πάντα ήξερα ότι ήταν μια χάρτινη τίγρη»,  δήλωσε στην βρετανική εφημερίδα «The Telegraph»  υπονοώντας ότι σκέφτεται σοβαρά να αποσύρει τις ΗΠΑ από αυτό. Ίσως αυτές οι δηλώσεις αποτελούν το   πρόσχημα  για μια βαθύτερη αναδιάταξη σχέσεων όπως τουλάχιστον ο ήπιος Αμερικανός ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο επεσήμανε σκληρά  αλλά και διπλωματικά. 

Η διατλαντική σχέση εισέρχεται σε μια έντονη κρίση, με το ΝΑΤΟ να βρίσκεται αντιμέτωπο με μία από τις πιο σοβαρές δοκιμασίες της ιστορίας του. Παλαιότερα ο Τραμπ χαρακτήρισε το ΝΑΤΟ παρωχημένο με απειλές για αποχώρηση. Τότε είχε όμως στην Διοίκηση του κάποιους εχέφρονες συνεργάτες που τον «φρέναραν» όπως ο Αντιπρόεδρος Πενς, ο υπουργός Άμυνας Στρατηγός Ματτίς και ο Υπουργός Εξωτερικών  Μάικ Πομπέο. Για την Ουάσιγκτον, η ευρωπαϊκή απροθυμία επιβεβαιώνει μια παλιά καχυποψία,  ότι οι σύμμαχοι επωφελούνται χωρίς να αναλαμβάνουν κόστος. Για την Ευρώπη, η αμερικανική στάση αποδεικνύει το  ότι οι ΗΠΑ δεν λειτουργούν πλέον ως αξιόπιστος εταίρος, αλλά ως απρόβλεπτος δρών που απαιτεί σε κάθε περίπτωση οπωσδήποτε ευθυγράμμιση. 

Το ΝΑΤΟ μπορεί ακόμα να μην καταρρέει αλλά μετατρέπεται σε κάτι διαφορετικό. Με έλλειμμα αυτοπεποίθησης και απουσία εμπιστοσύνης. Οι συμμαχίες δεν διαλύονται απαραίτητα με μια θεαματική ρήξη. Διαβρώνονται σταδιακά, μέσα από μικρές συσσωρευμένες ρωγμές. Ο πόλεμος στο Ιράν δεν δημιούργησε αυτή τη ρωγμή, απλά την έκανε  ορατή. «Αυτή είναι μακράν η χειρότερη κρίση που έχει αντιμετωπίσει ποτέ το ΝΑΤΟ », γράφει ο Ίβο Ντάλτερ πρώην Μόνιμος Αντιπρόσωπος (Πρέσβης) των ΗΠΑ στη Συμμαχία κατά τη διάρκεια της προεδρίας Ομπάμα! 

Για την Ουάσιγκτον πέρα από τα δικαιολογημένα σε μεγάλο βαθμό παράπονα πολλών Προέδρων για την αδιαφορία των Ευρωπαίων Συμμάχων να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες το ΝΑΤΟ, αυτό αποτελούσε πάντα τον   ακρογωνιαίο  λίθο της Αμερικανικής Στρατηγικής Ασφαλείας. Ένας μηχανισμός που εξασφαλίζει επιρροή, σταθερότητα και στρατιωτική υπεροχή σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο Τραμπ, αντίθετα, το προσέγγισε μέσα από ένα καθαρά συναλλακτικό πρίσμα. Για εκείνον, το βασικό ερώτημα δεν ήταν «τι προσφέρει το ΝΑΤΟ στη Δύση», αλλά «τι προσφέρει το ΝΑΤΟ στις ΗΠΑ  και αν αξίζει το κόστος αυτό»!

ΝΑΤΟ: Τα οφέλη για τις ΗΠΑ

Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να αντλούν σημαντικά οφέλη από το ΝΑΤΟ: Στρατιωτικές βάσεις, γεωπολιτική επιρροή, δυνατότητα ταχείας προβολής ισχύος και ένα δίκτυο συμμάχων που ενισχύει τη διεθνή τους θέση. Η πλήρης αποχώρηση δεν είναι εύκολη ούτε πολιτικά ούτε στρατηγικά. Η διοίκηση Τραμπ δεν λειτουργεί με τους όρους της παραδοσιακής διπλωματίας, δεν δίνει έμφαση σε αξίες, ιστορικούς δεσμούς ή αφηρημένες έννοιες όπως η «συμμαχική αλληλεγγύη». Αντιθέτως, όπως προαναφέρθηκε  σκέφτεται με όρους κόστους, οφέλους και άμεσου στρατηγικού κέρδους.

Και αυτό δεν μπορεί να παραβλεφτεί πέρα από τις απειλές για αποχώρηση. Να θυμίσουμε παρενθετικά ότι δεν είναι εύκολο για έναν Πρόεδρο να αποχωρήσει από την Βορειοατλαντική Συμμαχία. Το Κογκρέσο των ΗΠΑ με την πρωτοβουλία και του σημερινού Υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο ψήφισε στα τέλη του 2023 ότι αποχώρηση από τα ΝΑΤΟ μπορεί να γίνει μόνο με  την έγκριση πλειοψηφίας των δύο τρίτων της Γερουσίας ή πράξης του Κογκρέσου.

Συμπερασματικά θα επισημάνουμε για μία ακόμα φορά ότι  όσο η Ευρώπη τις ΗΠΑ άλλο τόσο και οι ΗΠΑ χρειάζονται την Ευρώπη πέρα από οποιαδήποτε γεωπολιτική μετατόπιση προκαλεί ο Τραμπ. Μπορεί ο Αμερικανός Πρόεδρος να αμφισβητεί το ΝΑΤΟ, αλλά δεν μπορεί εύκολα να το εγκαταλείψει. Το πιέζει αλλά ταυτόχρονα το χρειάζεται! Το αποδυναμώνει ρητορικά, ενώ επωφελείται από τη λειτουργία του.

Το ΝΑΤΟ προσφέρει στις ΗΠΑ κάτι που καμία άλλη συμμαχία δεν μπορεί να προσφέρει στον ίδιο βαθμό, όπως  στρατηγικό βάθος, πρόσβαση σε κρίσιμες βάσεις, επιχειρησιακή ευελιξία και πολιτική νομιμοποίηση για διεθνείς παρεμβάσεις. Το ΝΑΤΟ που γνωρίσαμε στις δεκαετίες της ύπαρξης του  έχει τελειώσει. Όχι με μια επίσημη διάλυση, ούτε με μια θεαματική αποχώρηση. Αλλά με κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: την απώλεια εμπιστοσύνης και τη σιωπηρή άρνηση συνεργασίας!

Ισχυρές δονήσεις έγιναν αισθητές στην πρωτεύουσα του Πακιστάν, Ισλαμαμπάντ, στην Καμπούλ του Αφγανιστάν και στην πρωτεύουσα της Ινδίας.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

– για την Α΄,B , Ε΄ Δημοτική Κοινότητα την Μεγάλη Δευτέρα 6 Απριλίου 2026,
– για την Γ΄, Δ΄ Δημοτική Κοινότητα την Μεγάλη Τρίτη 7 Απριλίου 2026,
– για την Δημοτική Ενότητα Τριανδρίας την Μεγάλη Τετάρτη 8 Απριλίου 2026

Επίσης υπάρχει μέριμνα για την ενίσχυση του εορταστικού τραπεζιού των οικογενειών που είναι δικαιούχοι της Δομής «Κοινωνικό Παντοπωλείο, Παροχή Συσσιτίου του Δήμου Θεσσαλονίκης» και συγκεκριμένα:

– θα πραγματοποιηθεί διανομή τροφίμων στο Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου Θεσσαλονίκης για τον μήνα Απρίλιο που θα λάβει χώρα στις 6, 7, 8 Απριλίου 2026, πακέτων, για τις -430- οικογένειες που είναι δικαιούχοι του προγράμματος.

– θα πραγματοποιηθεί διανομή τροφίμων στους δικαιούχους του συσσιτίου στους έξι (6) χώρους διανομής συσσιτίων του Δήμου Θεσσαλονίκης, στις 6 Απριλίου 2026 και πακέτων, για τις -300- ωφελούμενες οικογένειες της Δομής Παροχής Συσσιτίου, πέραν του καθημερινού συσσιτίου που λαμβάνουν.

Θα πραγματοποιηθεί, με αρωγό την Εταιρία «LIDL HELLAS» διανομή εορταστικού γεύματος σε πακέτο, το Μεγάλο Σάββατο 11 Απριλίου 2026 στις 12.30 το μεσημέρι, από τους -6- χώρους διανομής των συσσιτίων καθώς και στις Δομές Αστεγίας του Δήμου Θεσσαλονίκης (Υπνωτήριο Αστέγων, Ανοικτό Κέντρο Ημέρας Αστέγων και Ξενώνα φιλοξενίας Γυναικών και των παιδιών τους), στους -760- ωφελούμενους των συσσιτίων.

Για την ιδιαίτερα ευπαθή ομάδα των αστέγων της πόλης μας που είναι ωφελούμενοι των Δομών Αστεγίας του Δήμου Θεσσαλονίκης (Υπνωτήριο Αστέγων, Ανοικτό Κέντρο Ημέρας Αστέγων και Ξενώνα φιλοξενίας Γυναικών και των παιδιών τους), θα πραγματοποιηθούν δράσεις, κοινωνικοποίησης και στήριξης και συγκεκριμένα:

– την Κυριακή του Πάσχα 12 Απριλίου 2026, θα διανεμηθούν στους ωφελούμενους των Δομών Αστεγίας του Δήμου Θεσσαλονίκης (Υπνωτήριο Αστέγων, Ανοικτό Κέντρο Ημέρας Αστέγων και Ξενώνα φιλοξενίας Γυναικών και των παιδιών τους), -195- μερίδες εορταστικού γεύματος.
– τη Δευτέρα του Πάσχα 13 Απριλίου 2026 θα διανεμηθούν στους ωφελούμενους των Δομών Αστεγίας του Δήμου Θεσσαλονίκης (Υπνωτήριο Αστέγων, Ανοικτό Κέντρο Ημέρας Αστέγων και Ξενώνα φιλοξενίας Γυναικών και των παιδιών τους), -195- μερίδες εορταστικού γεύματος.
– την Κυριακή του Θωμά 19 Απριλίου 2026, θα διανεμηθούν στους ωφελούμενους των Δομών Αστεγίας του Δήμου Θεσσαλονίκης (Υπνωτήριο Αστέγων, Ανοικτό Κέντρο Ημέρας Αστέγων και Ξενώνα φιλοξενίας Γυναικών και των παιδιών τους), -195- μερίδες εορταστικού γεύματος.

«Αυτήν τη στιγμή, έχουμε μία κυβέρνηση που την εκβιάζει σε ζωντανή μετάδοση ο κ. Ντίλιαν – ένας καταδικασμένος πρώην πράκτορας – και ο Πρωθυπουργός φοβάται να έρθει στη Βουλή να μιλήσει για αυτό αφήνοντας μία οσμή ότι κάτι μπορεί να υπάρχει. Ταυτόχρονα έρχονται συνεχώς δικογραφίες στη Βουλή που ενταφιάζουν το αφήγημα περί χρόνιας παθογένειας. Πρόκειται για ένα αμιγώς “γαλάζιο” σκάνδαλο και αυτό δεν είναι κατ’ ευφημισμό αλλά η πραγματικότητα».

Υπογράμμισε, δε, ο Εκπρόσωπος Τύπου ότι «εμείς, ως ΠΑΣΟΚ, δεν θα καταδικάσουμε κανέναν. Εμείς αναμένουμε να πάνε οι εμπλεκόμενοι στη δικαιοσύνη και να αξιολογηθεί η κάθε περίπτωση. Όμως για τους 11 – αν επιβεβαιωθούν τα δημοσιεύματα – για να ζητάει άρση ασυλίας τότε έχει προηγηθεί μία έστω κατ’ ελάχιστον αξιολόγηση ώστε να θεωρούνται τουλάχιστον ύποπτοι. Από αυτά που διαρρέονται όμως, προκύπτει ότι οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας θεωρούσαν τον ΟΠΕΚΕΠΕ ως λάφυρο και προχωρούσαν σε ρουσφέτια – κάποια από τα οποία, θα το δούμε βέβαια, μπορεί να ήταν παράνομα σε σχέση με το δικαίωμα λήψης των επιδοτήσεων. Αυτό το έκαναν επικαλούμενοι την πολιτική τους ιδιότητα. Έχουμε τους “Φραπέδες” και την κα Σεμερτζίδου που ήταν συντονίστρια κοινοτικών πόρων και φαίνεται ότι έχουμε έναν Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, τον κ. Τσιάρα, που φαίνεται να είναι ελεγχόμενος».

«Η κυβέρνηση αυτή δεν μπορεί να σταθεί πια. Οι συμψηφισμοί έπεσαν στο κενό. Πρόκειται για τη μόνη κυβέρνηση που σπάει κάθε ρεκόρ ελεγχόμενων. Δεν αξίζει στη χώρα αυτή η παρακμή», δήλωσε με έμφαση στηλιτεύοντας τη στάση της κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο Κώστας Τσουκαλάς επέστησε την προσοχή στο «τί σήμα δίνουμε στην Τουρκία όταν δεν έχει υπάρξει καμία ενέργεια της κυβέρνησης για να δούμε που βρίσκεται σήμερα το υλικό παρακολούθησης που ενδέχεται να περιέχει συνομιλίες του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και του αρχηγού ΓΕΕΘΑ;».

Κληθείς να πάρει θέση αναφορικά με τις εξελίξεις για τη δίκη των Τεμπών, ο κ. Τσουκαλάς συνέστησε «ψυχραιμία και από όλα τα μέρη αυτής της δίκης να υπάρξει εγγύηση της εύρυθμης λειτουργίας της για έχουμε απονομή δικαιοσύνης και να φτάσουμε στο αποτέλεσμα που όλοι επιθυμούμε˙ να μάθουμε την αλήθεια, όσο αυτό γίνεται σύμφωνα με το κατηγορητήριο. Αν θέλετε την προσωπική μου άποψη και στάση, να σας πω ότι ο πολιτικός που είναι και δικηγόρος οφείλει στην αίθουσα να είναι μόνο δικηγόρος και να σέβεται ό,τι ορίζει το δικαστήριο.

Αν βέβαια θέλετε να μιλήσουμε συνολικά για την υπόθεση των Τεμπών τότε να θυμηθούμε ότι η κυβέρνηση έχει γίνει πολλές φορές φορέας τοξικότητας. Η Νέα Δημοκρατία έχει τεράστιο μερίδιο ευθύνης με την προσπάθειά της να υπονομεύσει την έκβαση των πραγμάτων».

Τέλος, με αφορμή τη χθεσινή συνέντευξη του πρώην Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα και την αναφορά του στο κλείσιμο των τραπεζών ο κ. Τσουκαλάς διατύπωσε την άποψη ότι «πρέπει να αξιολογήσουμε ότι την στιγμή που η κυβέρνηση είναι στριμωγμένη και έτοιμη να καταρρεύσει, ο πρώην Πρωθυπουργός στην προσπάθειά του να δικαιωθεί της τείνει χείρα βοηθείας. Ενώ συζητάμε για μία κυβέρνηση σκανδάλων, μία κυβέρνηση υποδίκων που φοβάται να πάει στη Βουλή ο κ. Τσίπρας τους δίνει την δυνατότητα να αλλάξουν την ατζέντα.

Προφανώς δεν θεωρώ ότι αποτελεί δείγμα πολιτικής ωρίμανσης η φράση που αφορούσε στο κλείσιμο των τραπεζών αμέσως μετά τις εκλογές και μάλιστα χωρίς καμία νομιμοποίηση. Αν κάποιος θέλει να διαμαρτυρηθεί έχει πολλές επιλογές να ψηφίσει, αν όμως θέλει να αλλάξει πορεία η χώρα τότε έχει μία επιλογή, το ΠΑΣΟΚ».

Αντί να δώσει έμφαση στα τρέχοντα προβλήματα και να διατυπώσει μια πειστική πρόταση για το παρόν και το μέλλον, επέστρεψε στο γνώριμο πεδίο του 2015 και του δημοψηφίσματος. Όχι απλώς για να το αποτιμήσει, αλλά για να υπερασπιστεί εκ νέου τις επιλογές του, απορρίπτοντας μάλιστα τον χαρακτηρισμό της “κωλοτούμπας” σε ότι αφορά την 5η Ιουλίου.

Η στάση αυτή ενισχύει την εντύπωση ότι ο πρώην πρωθυπουργός παραμένει πολιτικά εγκλωβισμένος σε εκείνη την περίοδο. Μια περίοδο που, ανεξαρτήτως ερμηνειών, έχει κριθεί επανειλημμένα στην κάλπη. Από το 2015 μέχρι σήμερα, ο ίδιος έχει τεθεί τέσσερις φορές ενώπιον της λαϊκής ετυμηγορίας, με τα εκλογικά αποτελέσματα να γίνονται διαρκώς δυσμενέστερα. Άλλωστε, όχι άδικα, θεωρείται η κύρια αιτία για την οποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι κάτοικος του Μαξίμου.

Μοιάζει το λιγότερο αφελές να συνεχίζει να πιστεύει (ή να προσποιείται πως πιστεύεται) ότι η ελληνική κοινωνία δεν έχει διαμορφώσει άποψη για εκείνη τη φάση. Και ακόμη δυσκολότερο να πιστέψει κανείς ότι αυτή η άποψη μπορεί να ανατραπεί μέσα από επαναλαμβανόμενες αναδρομές και δικαιολογήσεις. Αντιθέτως, η επιμονή σε αυτό το αφήγημα μοιάζει περισσότερο με πολιτική εμμονή, παρά με στρατηγική ανασυγκρότησης.

Οι “εμμονές” του Αλέξη

Αν ο στόχος είναι πράγματι το άνοιγμα ενός νέου πολιτικού κύκλου, τότε προϋπόθεση είναι η αλλαγή ατζέντας. Οι προσωπικές και ιστορικές αναφορές έχουν τη θέση τους, αλλά δεν μπορούν να αποτελούν τον πυρήνα ενός σύγχρονου πολιτικού λόγου. Η κοινωνία αναζητά απαντήσεις για το σήμερα και το αύριο, όχι διαρκείς επιστροφές στο παρελθόν. Κυρίως όταν για όλα αυτά το εκλογικό κοινό έχει διαμορφώσει άποψη.

Υπάρχει, μάλιστα, και μια ακόμη παράμετρος: αυτή η εμμονή δεν λειτουργεί τελικά μόνο εις βάρος του ίδιου. Διότι όχι μόνο περιορίζει τη δυνατότητά του να διευρύνει την επιρροή του, αλλά ταυτόχρονα ενισχύει το αφήγημα της ΝΔ, η οποία διαχρονικά επενδύει πολιτικά στην αρνητική φόρτιση που εξακολουθεί να προκαλεί σε ένα τμήμα της κοινωνίας η περίοδος διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Συμπερασματικά, όσο ο Αλέξης Τσίπρας πορεύεται πολιτικά μεταξύ πολιτικών απωθημένων και ιστορικών εμμονών, το εκτόπισμα του θα έχει ταβάνι. Ειδικά όταν, όχι απλώς δηλώνει υπερήφανος για το κλείσιμο των τραπεζών, αλλά μετανιώνει που δε το έκανε και νωρίτερα. Μία τοποθέτηση που αυτός που του τη πρότεινε εν των συνεργατών του, μάλλον στις επαφές του έχει το τηλέφωνο του Μητσοτάκη…

Ένα σκηνικό θρίλερ διαδραματίζεται, καθώς οι Ιρανοί πυροβολούν αμερικανικά αεροσκάφη που αναζητούν τους πιλότους του αμερικανικού F-15E που καταρρίφθηκε πάνω από το Ιράν.

Τα ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ότι οι αρχές προσφέρουν περίπου 60.000 δολάρια σε όποιον πολίτη βρει τους το πλήρωμα του αμερικανικού μαχητικού αεροσκάφους F-15E που καταρρίφθηκε νωρίτερα το πρωί στο νοτιοδυτικό Ιράν. Το βίντεο μεταδόθηκε από το πρακτορείο Tansim που θεωρείται ότι σχετίζεται με τους Φρουρούς της Επανάστασης.

Ένα εκτινασσόμενο κάθισμα τύπου ACES II (Advanced Concept Ejection Seat) που διαθέτουν τα μαχητικά αεροσκάφη τύπου F-15E των ΗΠΑ έχει γίνει viral την τελευταία ώρα με ιρανικά μέσα ενημέρωσης, που σχετίζονται με τους Φρουρούς της Επανάστασης, να υποστηρίζουν ότι ανήκει στο μαχητικό αεροσκάφος που φαίνεται ότι καταρρίφθηκε νωρίτερα στο Ιράν. Παρά τις όποιες ανεπιβεβαίωτες αναφορές, η τύχη του πιλότου παραμένει άγνωστη.

Το CNN επικαλείται τρεις πηγές που γνωρίζουν το θέμα. Δύο από τις πηγές δήλωσαν στο CNN ότι το μέλος του πληρώματος εντοπίστηκε ζωντανό, είναι στα χέρια των ΗΠΑ και έλαβε ιατρική περίθαλψη. Παραμένει άγνωστο το ποια ήταν η κατάσταση του δεύτερου μέλους του πληρώματος. Πηγές δήλωσαν στο CNN ότι οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης βρίσκονταν σε εξέλιξη.

Το Ισραήλ ανέβαλε ορισμένες από τις προγραμματισμένες επιθέσεις του στο Ιράν, προκειμένου να μην παρεμποδίσει τις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης των δύο μελών του F-15 το οποίο καταρρίφθηκε πάνω από το Ιράν, επιβεβαίωσε ισραηλινός αξιωματούχος στο CNN.

Αν και δεν γνωρίζουμε ακριβώς πού καταρρίφθηκε το αεροσκάφος, μέχρι στιγμής στα κρατικά ΜΜΕ του Ιράν αναφέρονται συχνά τα ονόματα δύο επαρχιών: το Kουζεστάν και το Κοχγκιλούγιε-Μπογιαραχμάντ. Το Χουζεστάν αποτελεί κεντρικό πυρήνα της ιρανικής οικονομίας και σημαντική δύναμη στον τομέα του πετρελαίου και σε διάφορες άλλες βιομηχανίες. Στην επαρχία ζουν πάνω από 4,7 εκατομμύρια κατοίκους. Ακριβώς δίπλα στο Χουζεστάν βρίσκεται η ορεινή Κοχγκιλούγιε, όπου εκτιμάται ότι ζουν περισσότεροι από 700.000 άνθρωποι.

Ιρανικές- ισραηλινές επιθέσεις

Ένας νεκρός και τέσσερις τραυματίες από συντρίμμια βλήματος που έπεσαν σε εγκαταστάσεις επεξεργασίας φυσικού αερίου στην πρωτεύουσα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Άμπου Ντάμπι. Σημαντικές ζημιές προκλήθηκαν στις εγκαταστάσεις. Η Emirates Global Aluminium, ο μεγαλύτερος παραγωγός του μετάλλου στη Μέση Ανατολή, ανέστειλε τη λειτουργία του χυτηρίου της στο Al Taweelah, αφού η εγκατάσταση επλήγη από ιρανικούς πυραύλους και drones το Σαββατοκύριακο, σύμφωνα με πηγή του Bloomberg.

Τουλάχιστον 26 είναι οι τραυματίες στο Ισραήλ από τις τελευταίες πυραυλικές επιθέσεις Ιράν και της σιιτικής παραστρατιωτικής οργάνωσης Χεζμπολάχ του Λιβάνου.

Η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία πραγματοποίησε πάνω από 70 αεροπορικές επιδρομές στα δυτικά και τα κεντρικά της χώρας του Ιράν χθες, ανέφερε ο στρατός. Σύμφωνα με τους IDF χτυπήθηκαν εγκαταστάσεις όπου αποθηκεύονταν εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων και εγκαταστάσεις όπου αποθηκεύονταν μη επανδρωμένα αεροσκάφη, καθώς και συστήματα αεροπορικής άμυνας.

Απειλές Τραμπ

Τουλάχιστον οκτώ άνθρωποι σκοτώθηκαν και 95 τραυματίστηκαν εξαιτίας του βομβαρδισμού της γέφυρας στον αυτοκινητόδρομο που συνδέει την Τεχεράνη με την πόλη Καράτζ στο δυτικό Ιράν, σύμφωνα με τον Γοντρατολάχ Σεΐφ, αντικυβερνήτη της επαρχίας Αλμπόρζ, τον οποίο επικαλείται το πρακτορείο ειδήσεων Fars και η κρατική τηλεόραση της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κοινοποίησε νωρίτερα μέσω Truth Social βίντεο που δείχνει την καταστροφή «της μεγαλύτερης γέφυρας στο Ιράν» σε βομβαρδισμό, σχολιάζοντας πως είναι ώρα η Τεχεράνη να συνάψει συμφωνία «προτού να είναι πολύ αργά».«Είναι ώρα το Ιράν να συνάψει συμφωνία προτού να είναι πολύ αργά και δεν απομείνει τίποτα απ’ ό,τι θα μπορούσε ακόμη να γίνει μια σπουδαία χώρα», ανέφερε.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ απείλησε χθες Πέμπτη το βράδυ (τις πρώτες πρωινές ώρες ώρα Ελλάδας) ότι θα καταστραφούν κι άλλες πολιτικές υποδομές στο Ιράν, αναφερόμενος συγκεκριμένα σε γέφυρες και ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς. «Έχουν σειρά οι γέφυρες, κατόπιν τα ηλεκτροπαραγωγικά εργοστάσια!», διεμήνυσε ο ρεπουμπλικάνος μέσω Truth Social.

Νωρίτερα είχε πανηγυρίσει την καταστροφή μεγάλης γέφυρας κοντά στην Τεχεράνη, σε βομβαρδισμό που είχε αποτέλεσμα να σκοτωθούν οκτώ άνθρωποι και να τραυματιστούν δεκάδες, σύμφωνα με ιρανικά ΜΜΕ. Οι ΗΠΑ δεν έχουν «ούτε καν αρχίσει» να θέτουν σε εφαρμογή τους σχεδιασμούς τους για την καταστροφή πολιτικών υποδομών, διεμήνυσε. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν σταματά να επαναλαμβάνει ότι το μεγαλύτερο μέρος των ιρανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων, βασικών στόχων στην αμερικανοϊσραηλινή επίθεση που άρχισε την 28η Φεβρουαρίου, έχει καταστραφεί ήδη ολοσχερώς ή εν μέρει.

«Οι ηγέτες του νέου καθεστώτος» (σ.σ. ο κ. Τραμπ έχει διαβεβαιώσει πως έφερε ήδη «αλλαγή καθεστώτος» στην Τεχεράνη) ξέρουν «τι πρέπει να κάνουν, και πρέπει να το κάνουν γρήγορα!», πρόσθεσε, πληκτρολογώντας αυτή την τελευταία λέξη με κεφαλαία γράμματα. Ο Αμερικανός πρόεδρος εναλλάσσεται μεταξύ απειλών και παροτρύνσεων στην Τεχεράνη να διαπραγματευτεί κάποια συμφωνία.

Το Press TV του Ιράν δημοσίευσε ένα απόσπασμα του εκπροσώπου του στρατού, Εμπραχίμ Ζολφαγάρι, ο οποίος προειδοποιεί ότι, εάν οι ΗΠΑ συνεχίσουν να απειλούν με επιθέσεις σε ιρανικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας, η Τεχεράνη θα στοχεύσει περιφερειακές εταιρείες ενεργειακής υποδομής και εταιρείες πληροφοριών και τηλεπικοινωνιών με Αμερικανούς μετόχους. Ιρανοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι έχουν επανειλημμένα απειλήσει ότι θα στοχεύσουν μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας στη Μέση Ανατολή, όπως ήδη έχουν πράξει.

Παρέμβαση για Ορμούζ

«Θέμα χρόνου το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ για να πάρουμε το πετρέλαιο και να κάνουμε περιουσία» δήλωσε σε ανάρτησή του ο Ντόναλντ Τραμπ την Παρασκευή (3/4).

Συγκεκριμένα ο Αμερικανός πρόεδρος ανέφερε στο TruthSocial:

Με λίγο περισσότερο χρόνο, μπορούμε εύκολα να ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ ΤΑ ΣΤΕΝΑ ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ, να ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ. ΘΑ ΗΤΑΝ ΜΙΑ «ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΗΓΗ» ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;;; Πρόεδρος Ντόναλντ Τζ. Τραμπ

Σχέδιο για δελτίο 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση προετοιμάζεται για ένα παρατεταμένο ενεργειακό σοκ λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή και εξετάζει «όλες τις δυνατότητες» για την αντιμετώπιση της κρίσης, όπως ανέφερε ο Επίτροπος Ενέργειας της ΕΕ, Νταν Γιόργκενσεν, σε συνέντευξή του στους Financial Times.

«Πρόκειται για μια μακρά κρίση… οι τιμές ενέργειας θα παραμείνουν υψηλές για πολύ μεγάλο διάστημα», δήλωσε ο Ευρωπαίος Επίτροπος, προσθέτοντας ότι για ορισμένα πιο «κρίσιμα» προϊόντα αναμένεται η κατάσταση να είναι ακόμη πιο δύσκολη τις επόμενες εβδομάδες.

Ξηλώνονται αξιωματικοί

Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, ζήτησε από τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού, στρατηγό Ράντι Τζορτζ και δύο ακόμη στρατιωτικούς ηγέτες να αποχωρήσουν από τις θέσεις τους, σύμφωνα με αξιωματούχους που επικαλείται το Axios. Ο Ράντι Τζορτζ είναι ο ανώτατος στρατηγός του αμερικανικού στρατού και απομακρύνεται εν μέσω του πολέμου με το Ιράν. Το Axios δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει άμεσα τους λόγους της απομάκρυνσής του, την οποία δημοσιοποίησε πρώτο το CBS.

Ο στρατηγός Ντέιβιντ Χόντνε και ο υποστράτηγος Γουίλιαμ Γκριν Τζ. απομακρύνθηκαν επίσης από τις θέσεις τους, επιβεβαίωσε αξιωματούχος του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας το βράδυ της Πέμπτης.

Το 2023 ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν πρότεινε τον Ράντι Τζορτζ για τη θέση, η οποία συνήθως έχει τετραετή θητεία. Ο Χέγκσεθ του ζήτησε να αποστρατευτεί άμεσα, σύμφωνα με αξιωματούχο του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας.

Ο Τζορτζ ξεκίνησε την καριέρα του ως αξιωματικός πεζικού και συμμετείχε σε επιχειρήσεις όπως η Desert Shield και η Desert Storm. Προηγουμένως είχε υπηρετήσει ως αναπληρωτής αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Ο Χόντνε υπηρέτησε ως διοικητής της Διοίκησης Μετασχηματισμού και Εκπαίδευσης του Στρατού, ενώ ο Γκριν ηγήθηκε του Σώματος Στρατιωτικών Ιερέων. Ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου Σον Πάρνελ επιβεβαίωσε την απομάκρυνση του Τζορτζ σε ανάρτηση στο X το απόγευμα της Πέμπτης, ευχόμενος καλή επιτυχία στη συνταξιοδότησή του.

Σύμφωνα με το Axios, o στρατηγός Κρίστοφερ Λανίβ, πρώην συνεργάτης του Χέγκσεθ, θα αναλάβει καθήκοντα υπηρεσιακού αρχηγού του Επιτελείου Στρατού.

Πώς το Ιράν μπορεί να τερματίσει τον πόλεμο

Στενός σύμμαχος του Ιρανού προέδρου Πεζεσκιάν, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Ζαρίφ, αποκαλύπτει ιρανική πρόταση για τον τερματισμό του πολέμου, σύμφωνα με το foreignaffairs.com:

Βήματα του Ιράν μετά το τέλος των εχθροπραξιών:

• Δέσμευση ότι δεν θα επιδιώξει ποτέ την απόκτηση πυρηνικών όπλων
• Υποβάθμιση του εμπλουτισμένου ουρανίου σε επίπεδα κάτω του 3,67%
• Επικύρωση του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου του ΔΟΑΕ για μόνιμη επιτήρηση
• Διασφάλιση ασφαλούς εμπορικής διέλευσης μέσω των Στενών του Ορμούζ, σε συνεργασία με το Ομάν
• Υπογραφή μόνιμου συμφώνου μη επίθεσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες
• Συμμετοχή σε περιφερειακό πλαίσιο ασφάλειας
• Μεταφορά εμπλουτισμένου ουρανίου και σχετικού εξοπλισμού σε περιφερειακό κοινοπρακτικό σχήμα εμπλουτισμού
• Άρση των χαρακτηρισμών περί «τρομοκρατίας» που αφορούν τις Ηνωμένες Πολιτείες
• Αποκατάσταση διπλωματικών και προξενικών διαύλων
  Άρση των ταξιδιωτικών περιορισμών για Αμερικανούς πολίτες
• Πρόσκληση σε πετρελαϊκές εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων και αμερικανικών, για τη διευκόλυνση των εξαγωγών
• Η Κίνα, η Ρωσία και ενδεχομένως περιφερειακά κράτη θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως εγγυητές της συμφωνίας
• Βήματα των Ηνωμένων Πολιτειών:

Άρση των μονομερών αμερικανικών κυρώσεων κατά του Ιράν

• Να επιτραπεί στο Ιράν να εξάγει ελεύθερα πετρέλαιο και να επαναπατρίζει τα έσοδα
• Αποδοχή ότι το Ιράν θα διατηρήσει ένα μη στρατιωτικό πυρηνικό πρόγραμμα, αντί της απαίτησης για μηδενικό εμπλουτισμό
• Τερματισμός των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ κατά του Ιράν
• Δυνατότητα συμμετοχής του Ιράν κανονικά στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες
• Υπογραφή μόνιμου συμφώνου μη επίθεσης με το Ιράν
• Χρηματοδότηση της ανασυγκρότησης στο Ιράν
• Αποζημίωση Ιρανών πολιτών για τις απώλειες
• Συμμετοχή σε περιφερειακό πλαίσιο ασφάλειας
• Συμβολή στη δημιουργία του περιφερειακού κοινοπρακτικού σχήματος εμπλουτισμού
• Άρση των χαρακτηρισμών περί «τρομοκρατίας» σε βάρος του Ιράν
• Αποκατάσταση διπλωματικών και προξενικών διαύλων με το Ιράν
• Άρση των ταξιδιωτικών περιορισμών για Ιρανούς πολίτες
• Συνεργασία σε έργα εμπορίου, ενέργειας και τεχνολογίας

Πετύχαμε μια μικρή αλλά τόσο σημαντική νίκη για τη μητέρα και το μωρό της. Η μαζικότητα της συγκέντρωσης και η αλληλεγγύη κατάφεραν να επιβάλουν το αυτονόητο: η στέγη είναι δικαίωμα!

Η εξέλιξη αυτή δεν ήταν δεδομένη. Η έξωση επιχειρήθηκε άμεσα, την ίδια ημέρα έκδοσης της απόφασης, παρά το γεγονός ότι η οικογένεια είχε ήδη εξασφαλίσει νέο σπίτι και είχε δηλώσει ότι θα αποχωρήσει την επόμενη ημέρα. Η παρουσία και η πίεση του κόσμου στο σημείο ήταν καθοριστικές ώστε να γίνει δεκτό το αίτημα για ολιγοήμερη παράταση και να αποχωρήσει ο δικαστικός κλητήρας.

Κατά την παρουσία του στο σημείο, ο δικαστικός κλητήρας επέδειξε εκφοβιστική συμπεριφορά, απαιτώντας την άμεση απομάκρυνση της οικογένειας χωρίς να επιδεικνύει σχετική εντολή και χωρίς καμία διάθεση συνεργασίας. Όλα αυτά εκτυλίχθηκαν μπροστά σε ένα παιδί 15 μηνών. Δεν μας κάνει εντύπωση! Πρόκειται για μια ωμή επίδειξη κοινωνικής αναλγησίας που συνοδεύει τέτοιες πρακτικές.

Η οικογένεια μίσθωσε το διαμέρισμα τον Σεπτέμβριο του 2024 και μέσα σε λίγους μήνες διαπιστώθηκαν σοβαρά και επικίνδυνα προβλήματα, όπως εκτεταμένη υγρασία, εισροή υδάτων, ανεπαρκής θέρμανση και προβληματικά κουφώματα, τα οποία, σύμφωνα με τεχνική εκτίμηση, προϋπήρχαν της μίσθωσης. Παρά τις συνθήκες αυτές, η ενοικιάστρια παρέμεινε στο ακίνητο μαζί με το παιδί της, ζητώντας την αποκατάσταση των βλαβών. Ωστόσο, παρά τις επανειλημμένες δεσμεύσεις της εκμισθώτριας, δεν πραγματοποιήθηκαν οι αναγκαίες επισκευές.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η ενοικιάστρια προχώρησε σε επίσχεση ενοικίου, ως νόμιμο μέσο πίεσης. Σε απάντηση, κινήθηκε διαδικασία έξωσης, παρότι το σύνολο της οφειλής έχει ήδη καταβληθεί και δεσμευτεί στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Η εκδίκαση της έφεσης έχει οριστεί για το 2027, γεγονός που αναδεικνύει το βάθος της αδικίας και την πίεση που ασκείται στους ενοικιαστές/τριες.

Η σημερινή νίκη αναδεικνύει τη δύναμη της συλλογικής δράσης. Η μαζικοποίηση του κινήματος για το δικαίωμα στη στέγη μπορεί να αποσπά νίκες υπέρ των ενοικιαστών/τριών και να αποτρέπει τις αδικίες και τις καταχρηστικές πρακτικές στην πράξη.

Συνεχίζουμε!

Καλούμε όλες και όλους στην ανοιχτή συντονιστική συνέλευση τη Δευτέρα 06/04 στις 18:30 στο Στέκι Μεταναστών.

Καμία μόνη, κανένας μόνος!”

Και συνέχισε: «Αυτή η κατάσταση, αφασίας από τη μια μεριά, για την απόγνωση που νιώθει η κάθε Ελληνίδα και ο κάθε Έλληνας με τη γραφειοκρατία και δυσωδίας από την άλλη, με την κατασπατάληση των χρημάτων του ελληνικού Λαού και δεν μπορεί να συνεχιστεί. Το ξέρετε, το ξέρουμε, το ξέρει όλη η Ελλάδα. Πρέπει να ανασάνει η χώρα. Εκλογές λοιπόν τώρα. Για πολιτική αλλαγή».

Πώς συνδέονται ψηφιοποίηση με γραφειοκρατία, ΟΠΕΚΕΠΕ και υποκλοπές

Το πρόβλημα με τη γραφειοκρατία που γονατίζει πολίτες και επιχειρήσεις είναι πως η κυβέρνηση πείστηκε πως «ψηφιοποίηση σημαίνει πάταξη της γραφειοκρατίας. Δυστυχώς, ψηφιοποίηση από μόνη της δεν σημαίνει πάταξη της γραφειοκρατίας. Απλοποίηση και κατάργηση διαδικασιών σημαίνουν πάταξη γραφειοκρατίας. Ψηφιοποίηση, χωρίς προηγούμενη απλοποίηση, σημαίνει απλά… ψηφιοποίηση γραφειοκρατίας».

Και πρόσθεσε: «Από την ώρα που αποφασίσατε ότι ψηφιοποίηση σημαίνει πάταξη της γραφειοκρατίας προσθέσατε γραφειοκρατία στις επιχειρήσεις, στους επαγγελματίες, ακόμα και στους δασκάλους του δημοσίου σχολείου. Ο ψηφιακός μετασχηματισμός σας έχει γίνει ψηφιακός εφιάλτης για τον πολίτη. Γιατί; Τάχα μου για έλεγχο. Και ενώ ζείτε με μία ψευδαίσθηση ελέγχου, ταλαιπωρώντας τον πολίτη την ίδια ώρα, κάτω από την μύτη σας, ή με τη συγκατάθεσή σας (θα φανεί), η χώρα βυθίζεται στον βούρκο μιας ομάδας που έκλεβε ψηφιακά τον έναν αγρότη, για χάρη του άλλου. Και μιας άλλη ομάδας, «ιδιωτών» κατά τον κ. Μητσοτάκη, που ψηφιακά κρατάει στα χέρια της, στο όνομα κάποιας «άλλης;» Κυβέρνησης, προσωπικές πληροφορίες για υπουργούς και πολιτευτές και ακόμα χειρότερα, μυστικά του κράτους. Και δεν ιδρώνει το αυτί σας».

Αναφερόμενος στις νέες δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ο Παύλος Γερουλάνος έκανε λόγο για ένα «ένα βαρύ πέπλο διαφθοράς, αδιαφάνειας και κατασπατάλησης δημοσίου χρήματος που απλώνεται πάνω από τη χώρα και την έχει σκοτεινιάσει. Ζούμε σε ένα πολιτικό περιβάλλον αποπνιχτικό» και υπογράμμισε «δεν είναι σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ. Είναι κυβερνητικό σκάνδαλο της Νέας Δημοκρατίας στον ΟΠΕΚΕΠΕ». Πρόσθεσε μάλιστα «θα πω κάτι που με θλίβει. Διαβάζω ότι η νέα δικογραφία αφορά γεγονότα του 2021. Την εποχή που η Ελλάδα ολόκληρη, κάθε πολίτης προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια του, μέσα και μετά το τσουνάμι της πανδημίας. Και όμως. Κάποιοι δεν έβλεπαν πολίτες που υποφέρουν. Έβλεπαν μόνο πελάτες. Σκεφτόντουσαν μόνο παιχνίδι με το δημόσιο χρήμα».

Κλείνοντας, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ απευθύνθηκε στους βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας και είπε: «Εύχομαι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, έστω αυτή τη φορά να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων. Να αντιληφθείτε την αθλιότητα των εξελίξεων, και να μη σκύψετε ξανά το κεφάλι σε όσους σας στέλνουν σπίτι να ψηφίσετε επιστολικά για να ελέγχουν την ψήφο σας. Να μη σκύψετε ξανά το κεφάλι σε μία ηγεσία που δεν έχει πρόβλημα να σας εξευτελίσει. Δεν σας τιμάει. Δεν τιμάει την ιστορία της Παράταξής σας. Ξέρετε πολύ καλά μέσα σας ότι η καταστρατήγηση των θεσμών και του Συντάγματος και το κρυφτούλι με τις δικογραφίες και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, πρέπει να σταματήσει τώρα. Δεν έχει άλλο. Εδώ είναι το τέλος».

Δεν υπήρχε ενιαίο δικαστικό σύστημα ή δημόσια διοίκηση. Το δημόσιο ταμείο ήταν κυριολεκτικά άδειο και η χώρα ήταν υποθηκευμένη λόγω των δύο αγγλικών δανείων (1824-1825). Η γεωργία είχε καταστραφεί, τα αμπέλια και οι ελιές είχαν καεί από τον Ιμπραήμ, και το εμπόριο είχε νεκρώσει λόγω της πειρατείας. Σημειωτέον ότι, ο Ιμπραήμ ήταν ακόμα στην Πελοπόννησο και κατέστρεφε την ενδοχώρα.

Μερικοί οπλαρχηγοί διοικούσαν “μισθοφορικά” σώματα που δεν υπάκουαν στην κεντρική κυβέρνηση και συχνά λεηλατούσαν τον ντόπιο πληθυσμό για να επιβιώσουν. Το Αιγαίο ήταν υπό τον έλεγχο πειρατών, γεγονός που καθιστούσε την Ελλάδα “κράτος-παρία” για τη διεθνή ναυσιπλοΐα.

Ο πληθυσμός ήταν σε τραγική κατάσταση. Υπήρχαν χιλιάδες ορφανά, πρόσφυγες από τις κατεστραμμένες περιοχές, και η πείνα και οι αρρώστιες (όπως ο τύφος) θέριζαν. Οι διεθνείς δυνάμεις αναγνώριζαν ένα αυτόνομο κρατίδιο φόρου υποτελή στο Σουλτάνο μόνο με Πελοπόννησο και κάποια νησιά χωρίς την Στερεά Ελλάδα. Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις είχαν τεθεί υπό την αρχηγία των Βρετανών Τζώρτζ και Κόχραν με απόφαση της Γ’ Εθνοσυνέλευσης της Τροιζήνας. Ικανότατοι στρατιωτικοί όπως ο Ανδρούτσος και ο Καραϊσκάκης είχαν εκλείψει.

Και τί είπε ο ίδιος ο Καποδίστριας; Σε επιστολή του στον Εϋνάρδο τον Φεβρουάριο του 1828 γράφει «είδα πολλά εις την ζωήν μου, αλλά το θέαμα της Ελλάδος με κατέθλιψε. Η χώρα είναι ένας σωρός ερειπίων, ο λαός πεινά, οι στρατιώται είναι γυμνοί και ανυπότακτοι, και το ταμείον είναι κενόν». Και στον Κολοκοτρώνη «ήλθα και βλέπω την Ελλάδα εις μίαν κατάστασιν οικτράν. Είμαι μόνος, χωρίς χρήματα, χωρίς στρατόν, χωρίς τίποτε… αλλά έχω την απόφασιν να σώσω την πατρίδα, ή να χαθώ μαζί της».

Πώς ήρθε ο Ι. Καποδίστριας στην Ελλάδα;

Ο Ι. Καποδίστριας ήρθε στην Ελλάδα ύστερα από πρόταση του Κολοκοτρώνη και των στρατιωτικών συμπεριλαμβανομένου του αποθανόντος Καραϊσκάκη στο πλαίσιο της Γ’ Εθνοσυνέλευσης της Τροιζήνας. Το ΣΤ’ Ψήφισμα της Εθνοσυνέλευσης γράφει σχετικά «επειδή η πολυαρχία απέδειξε δεινά αποτελέσματα… η Εθνική Συνέλευση ψηφίζει: Ο παρακληθείς παρά του Έθνους να αναδεχθεί την ηνίαν της Κυβερνήσεως Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας εκλέγεται παρά της Συνελεύσεως ταύτης, εν ονόματι του Ελληνικού Έθνους, Κυβερνήτης της Ελλάδος…».

Ωστόσο, η αντιπολίτευση ήδη είχε ναρκοθετήσει τη διαδικασία γιατί δεν αναγνώριζε τον τίτλο του πρώτου “Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας” – έστω κι αν στα διεθνή έγγραφα αναγνωρίζεται ως Πρόεδρος- και συνάμα είχε προβλέψει βουλή 150 ατόμων. Ποιοι άραγε θα αποτελούσαν τη βουλή 150 ατόμων σε αυτές τις συνθήκες αν όχι από τους ίδιους, με σκοπό βεβαίως να περιορίσουν την εξουσία του Προέδρου; Και πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με το άρθρο 73, η βουλή συνέτασσε τους νόμους, τους στέλνει στον Κυβερνήτη και αυτός έχει το δικαίωμα να τους επιστρέψει δύο φορές.

Μετά προβλέπεται ότι: «…το πέμπει και τρίτον εις τον Κυβερνήτην, όστις χρεωστεί αμέσως να το επικυρώσει και να το δημοσιεύσει, και τότε τούτο γίνεται νόμος». Δηλαδή η εξουσία ανήκε στη Βουλή και όχι στον Κυβερνήτη, ο οποίος δεν είναι καν δικαίωμα να συμμετέχει στις εργασίες της Βουλής (άρθρο 103). Γενικά, οι συντάκτες του συντάγματος της Τροιζήνας ανήκαν στο αγγλικό κόμμα (Πολυζωίδης, Γλαράκης, Τρικούπης) στην αντιπολίτευση, οπότε και το διαμόρφωσαν ανάλογα.

Ποια ήταν η αντιπολίτευση;

Η αντιπολίτευση ήταν μια πολιτικογενής ολιγαρχία (Μαυροκορδάτος, Κουντουριώτης, Κωλέττης κ.α.) υπό την ισχυρή επιρροή κυρίως των Βρετανών. Είχε χρησιμοποιήσει τα συντάγματα της Επιδαύρου και του Άστρους, καθώς και τα βρετανικά δάνεια για να εξοντώσουν τον Ανδρούτσο, να δικάσουν ως προδότη τον Καραϊσκάκη, να δολοφονήσουν τον Πάνο Κολοκοτρώνη, να φυλακίσουν τον ίδιο τον Γέρο του Μοριά. Ήταν ένα μίγμα από τοπικούς κοτζαμπάσηδες, φαναριώτες και μετεστραμμένους οπλαρχηγούς, η οποία όμως είχε νικήσει στους εμφυλίους πολέμους. Μέρος της ιστοριογραφίας θεωρεί ότι οι αντιπολιτευόμενες ελίτ εξέφραζαν και εγχώρια συμφέροντα εξουσίας, πέραν της ξένης επιρροής, αλλά υπήρχε σχέση της ελίτ ειδικά με τους Βρετανούς;

Ο Στράτφορντ Κάνιγκ, πρεσβευτής της Βρετανίας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία συναντιέται με τον Καποδίστρια στο Λονδίνο, τον Αύγουστο του 1827. Εκεί «o Κάνινγκ κατέστησε σαφές στον Κόμη Καποδίστρια ότι η εκλογή του θεωρήθηκε από τη βρετανική κυβέρνηση ως νίκη της ρωσικής επιρροής. Του διεμήνυσε ότι, αν δεν αποδεσμευόταν πλήρως από την Πετρούπολη, θα αντιμετώπιζε τη συστηματική αντίδραση των ισχυρών οικογενειών της Ελλάδας, οι οποίες διέθεταν τα μέσα να καταστήσουν τη διακυβέρνησή του αδύνατη». Το ίδιο διαβεβαιώνει, ο Γερμανός ιστορικός Carl Mendelssohn-Bartholdy «στο Λονδίνο, ο Καποδίστριας έλαβε το μήνυμα πως η Αγγλία θα θεωρούσε κάθε προσπάθειά του για συγκεντρωτική εξουσία ως “ρωσικό δεσποτισμό”, και ότι οι οπλαρχηγοί και οι πρόκριτοι που είχαν δεσμούς με το Λονδίνο θα αποτελούσαν μια σφοδρή και αμείλικτη αντιπολίτευση». Σημαντική είναι και η μαρτυρία και του Αντιβασιλέα του Όθωνα, Μάουρερ, ο οποίος παρατηρεί ότι ο Βρετανός Πρέσβης Ντώκινς με το δεξί του χέρι, Henry Parish, «κυβερνούσαν την αντιπολίτευση στον Καποδίστρια πίσω από τις κουρτίνες».

Περί της “Αναστολής” του Συντάγματος & “τυραννίας”

Υπό αυτές τις συνθήκες έρχεται ο Ι. Καποδίστριας τον Ιανουάριο του 1828 ύστερα από εκλογή του από την Γ’ Εθνοσυνέλευση. Χωρίς βία και με το ψήφισμα της 18ης Ιανουαρίου του 1828, η βουλή ψηφίζει την αυτοκατάργησή της, ιδρύεται το Πανελλήνιον ως συμβουλευτικό όργανο και ο Καποδίστριας αναλαμβάνει να λογοδοτήσει στην Δ’ Εθνοσυνέλευση (1829). Τον Ιούλιο του 1829 στην Εθνοσυνέλευση του Άργους, ιδρύεται η Γερουσία και καταργείται το Πανελλήνιον. Δηλαδή, οι αλλαγές αυτές έγιναν απολύτως νόμιμα, χωρίς βία.

Σε αυτήν την συγκέντρωση εξουσίας στον Πρόεδρο Ι. Καποδίστρια εστιάζουν αρκετοί ώστε να στηρίξουν την “αντιδημοκρατικότητα” του. Ωστόσο, όλα τα επαναστατικά έθνη όπως οι ΗΠΑ και ο Μπολιβάρ (ο Ελευθερωτής) είχαν υιοθετήσει Προεδρικά κρατικά μοντέλα, τα οποία είναι διαφορετικά από τα κοινοβουλευτικά, μεν, αλλά απολύτως δημοκρατικά, δε. Επιπρόσθετα και σε χώρες με μακρά κρατική συνέχεια υπήρξαν Πρόεδροι με έκτακτες εξουσίες όπως ο Λίλκολν (και αυτός κατηγορήθηκε για “τύραννος”), ο Σααρ Ντε Γκωλ και ο Φρανκλίνος Ρούσβλελτ, για 16 χρόνια κυβερνούσε αντιμετωπίζοντας τη Μεγάλη Ύφεση και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι συγκρίσεις αυτές δεν είναι θεσμικά ταυτόσημες, αλλά χρησιμοποιούνται ενδεικτικά για να αναδείξουν το φαινόμενο της έκτακτης συγκέντρωσης εξουσίας σε περιόδους κρίσης

O I. Καποδίστριας είχε ενεργό συμμετοχή στο σύνταγμα της Επτανήσου Πολιτείας (1803), στο Πολωνικό Σύνταγμα του 1814 και στο Ελβετικό (προ)Σύνταγμα του 1815. Και επίσης είχε σχεδιάσει ένα Προεδρικό Σύνταγμα με Γερουσία μαζί με τον Σπηλιάδη (1831) προς ψήφιση από την Ε’ Εθνοσυνέλευση αλλά ματαιώθηκε λόγω της δολοφονίας του. Όλα τα συντάγματα, τα οποία συνέταξε χαρακτηρίζονται ως “φιλελεύθερα” και όχι απολυταρχικά. Γιατί δεν έκανε καινούργιο Σύνταγμα το 1828; Το 1828, υπήρχε χάος. Ποιο σύνταγμα μπορούσε να γίνει τότε; Και όμως το έκανε τρία χρόνια μετά με τον Σπηλιάδη.

Η εφημερίδα “Απόλλων” ανοιχτά ζητούσε τη δολοφονία του “τύραννου” Καποδίστρια ενώ και ο Δούκας του Ουέλλινγκτον, ως πρωθυπουργός της Βρετανικής Αυτοκρατορίας ζήτησε από τον Υπουργό Εξωτερικών, Κόμη Αμπερντίν, στις 10 Μαϊου του 1829, ο Βρετανός πρέσβης στην Ελλάδα Ντώκινς να μεταφέρει ένα πόλεμο εφημερίδων (University of Southampton, Wellington Papers). Τί έπρεπε να κάνει ο Καποδίστριας και κάθε δημοκρατικό κράτος;

Ο Καποδίστριας ήταν πλούσιος σε κοινωνικό έργο με ίδρυση σχολείων, οργάνωση τακτικού στρατού, εισαγωγή της πατάτας, ίδρυση δικαστηρίων και κοπή νομίσματος. Ζούσε ο ίδιος λιτά, αρνήθηκε μισθό και ξόδεψε όλη την περιουσία του για το ελληνικό κράτος. Αυτό δεν συνάδει με το προφίλ ενός κλασικού τυράννου που επιζητά πλούτο και εξουσία.

Η δολοφονία του

Η δολοφονία του δεν προήλθε από τον λαό που τον αποκαλούσε “μπαρμπα Γιάννη” αλλά από την πολιτικογενή ολιγαρχία, τους Μαυρομιχαλαίους. Ο λαός λυπήθηκε βαθιά, όπως περιγράφει ο αυτόπτης μάρτυρας Κασομούλης, ενώ ένας από τους δύο δράστες λιντσαρίστηκε επιτόπου.

Γιατί δεν έκανε εκλογές; Ο Καποδίστριας προχώρησε σε δημοκρατικές εκλογές, ήρεμες, νόμιμες, και με καθολική ψηφοφορία την άνοιξη του 1829, όταν είχε απελευθερωθεί η Πελοπόννησος και μεγάλο μέρος της Στερεάς με στρατιωτικές και διπλωματικές ενέργειες του Κυβερνήτη (Ο Καποδίστριας με τον Δ. Υψηλάντη συνέχισε τον πόλεμο κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη Στερεά το 1829). Αυτές τις εκλογές τις κέρδισε.

Βεβαίως όπως ο Σπυρίδων Τρικούπης μας ενημερώνει, είναι ότι η πολιτικογενής ολιγαρχία απαίτησε να μην ψηφίσουν όλοι οι άρρενες πολίτες της Ελλάδας άνω των 25 ετών, αλλά μόνο «οι αυτόχθονες και οι κτηματίαι». Αποκλείονταν δηλαδή οι αγωνιστές που δεν είχαν γεννηθεί στη Στερεά ή την Πελοπόννησο, οι εργάτες, οι ναυτικοί και η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, οι ακτήμονες αγρότες. Ο Καποδίστριας όμως επέμεινε, έβαλε εννιά νέα μέλη στο Πανελλήνιο και πέρασε το δικό του, δηλαδή η ψηφοφορία να είναι καθολική.

Παρότι κέρδισε αυτές τις εκλογές, ο Καποδίστριας κυβέρνησε συνολικά 3.5 χρόνια από τον Ιανουάριο του 1828 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1831, δηλαδή ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα συνολικά. Πόσο κυβερνάει σήμερα ένας πρωθυπουργός; Πόσο κυβερνάει ένας πρόεδρος σε μια ευρωπαϊκή χώρα; Στην Κύπρο είναι 5 χρόνια και σε μερικές χώρες φτάνει και τα 6 χρόνια.

Ο Καποδίστριας ήταν ο πρώτος που ίδρυσε ένα οργανωμένο, δίκτυο τακτικών δικαστηρίων, αλλά η δικαιοσύνη παρέμενε υπό τον στενό έλεγχο της κεντρικής εξουσίας. Σε αντίθεση με την περίοδο των εμφυλίων (1823-1825), όπου η δικαιοσύνη ήταν υποτυπώδης και συχνά όργανο των οπλαρχηγών ή των τοπικών προκρίτων, ο Καποδίστριας θεσμοθέτησε τη δικαστική λειτουργία. Με το ψήφισμα της 15ης Δεκεμβρίου 1828, ο Κυβερνήτης έθεσε τις βάσεις του δικαστικού συστήματος, ιδρύοντας τρεις τύπους δικαστηρίων: ειρηνοδικεία, πρωτόκλητα δικαστήρια, ανέκκλητο.

Ο Πετρόμπεης έμεινε στη φυλακή οκτώ μήνες χωρίς δίκη. Σωστά, έμεινε στη φυλακή γιατί έγινε ένοπλη ανταρσία του Κατσάκου Μαυρομιχάλη στη Μάνη για να μην αποδίδονται τα έσοδα από το Λιμένι και το Οίτυλο στο κράτος αλλά στην οικογένεια Μαυρομιχαλαίων. Σήμερα, πόσο χρόνο παίρνουν τέτοιες δίκες από το ελληνικό κράτος;

Ο Καποδίστριας δεν ήταν αυθαίρετος τύραννος. Υπήρξε σοβαρή θεσμική οικοδόμηση και υπήρχε πρόθεση για κράτος δικαίου. Μπορούμε να πούμε ότι πρόκειται για μια προ-συνταγματική συγκεντρωτική διακυβέρνηση με θεσμικά στοιχεία. Ότι ο Καποδίστριας ήταν κρατικός αρχιτέκτονας σε φάση συγκρότησης κράτους, και ότι εκπροσωπούσε μία εκλεγμένη εκτελεστική εξουσία με έκτακτες αρμοδιότητες σε συνθήκες κρίσης. Άρα υπήρχε μορφή θεσμικής ισορροπίας. Ήταν ένα σύστημα με πραγματική νομιμοποίηση και μερική θεσμική λογοδοσία, αλλά χωρίς πλήρως ανεπτυγμένη διάκριση εξουσιών.

Ο Καποδίστριας δεν επιδίωξε μια μόνιμη συγκεντρωτική εξουσία, αλλά χρησιμοποίησε την ισχύ του για να δημιουργήσει τις κοινωνικές και θεσμικές προϋποθέσεις ενός ευρύτερα συμμετοχικού κράτους (ιδιοκτησία, παιδεία, αντι-ολιγαρχική κατεύθυνση, συνταγματική προετοιμασία). Ήταν μία εν εξελίξει διαδικασία γιατί η διανομή των Εθνικών Γαιών (75% όλης της γης) ξεκίνησε αλλά δεν γενικεύτηκε, η πολιτική συμμετοχή διευρυνόταν αλλά δεν θεσμοποιήθηκε πλήρως και το σύνταγμα Σπηλιάδη σχεδιάστηκε αλλά δεν εφαρμόστηκε. Η κατεύθυνση αυτής της εξουσίας ήταν μετασχηματιστική, όχι αυτοσκοπός.

Συμπερασματικά, ο Ι. Καποδίστριας υπήρξε ένας ασυμβίβαστος, εθνικός ηγέτης, στιβαρός και όχι αυταρχικός. Δολοφονήθηκε από την πολιτικογενή ολιγαρχία με το πρόσχημα ότι ήταν “αυταρχικός τύραννος” και εγκαθίδρυσε το δικό της κρατικό μοντέλο για την Ελλάδα.

Η Τουρκία δημιούργησε μια ναυτική διοίκηση στην Κωνσταντινούπολη, η οποία θα ηγηθεί της ναυτικής αποστολής στο πλαίσιο πιθανών εγγυήσεων ασφαλείας για την Ουκρανία, ανακοίνωσε την Πέμπτη το τουρκικό υπουργείο Άμυνας.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, είχε δηλώσει τον Ιανουάριο, μετά τη σύνοδο του «Συνασπισμού των Προθύμων» στο Παρίσι, ότι η Άγκυρα θα αναλάβει την ευθύνη για αποστολή που θα συμβάλει στην ασφάλεια στη Μαύρη Θάλασσα, εφόσον Ουκρανία και Ρωσία καταλήξουν σε τελική συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου που ξεκίνησε το 2022.

Το υπουργείο Άμυνας ανέφερε ότι, στο πλαίσιο αυτής της πρωτοβουλίας —στην οποία 33 χώρες έχουν δηλώσει πρόθυμες να συμμετάσχουν— δημιουργήθηκε στο Παρίσι επιχειρησιακό στρατηγείο της δύναμης, γνωστής ως Πολυεθνική Δύναμη Ουκρανίας (MNF-U), με βασικό επιτελείο.

«Η λειτουργία της Ναυτικής Διοίκησης (Maritime Component Command – MCC) της δύναμης αυτής θα αναληφθεί από τη χώρα μας, προκειμένου να διασφαλιστούν η ασφάλεια και η σταθερότητα, να διατηρηθεί η αρχή της περιφερειακής ιδιοκτησίας και να προστατευθεί η ισορροπία που έχει διαμορφωθεί από τη Σύμβαση του Μοντρέ για τα Στενά», ανέφερε το υπουργείο.

«Το Στρατηγείο της Ναυτικής Διοίκησης συγκροτήθηκε από τις 25 Αυγούστου 2025 με βασικό επιτελείο που αποτελείται εξ ολοκλήρου από τουρκικό προσωπικό».

Σύγχυση για πιθανή εμπλοκή του ΝΑΤΟ

Ανάρτηση του υπουργείου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η οποία αναφερόταν σε επίσκεψη του Γάλλου υποστράτηγου Ζαν-Πιερ Φαγκ, διοικητή του επιχειρησιακού στρατηγείου της MNF-U, και του Βρετανού υποστράτηγου Ρίτσαρντ Στιούαρτ Τσαρλς Μπελ, υποδιοικητή, στη ναυτική διοίκηση στην περιοχή Μπεϊκόζ της Κωνσταντινούπολης, προκάλεσε σύγχυση σε ορισμένους παρατηρητές.

Η ανάρτηση οδήγησε ορισμένους να πιστέψουν λανθασμένα ότι δημιουργείται διοίκηση του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη.

Η Σύμβαση του Μοντρέ θέτει συγκεκριμένους περιορισμούς στην είσοδο πολεμικών πλοίων μη παράκτιων κρατών στη Μαύρη Θάλασσα, ιδιαίτερα σε περιόδους πολέμου. Η σύγχυση για πιθανή διοίκηση του ΝΑΤΟ προκάλεσε, συνεπώς, ανησυχίες σε μερίδα σχολιαστών στην Τουρκία.

Η ρωσική πρεσβεία, ωστόσο, απέφυγε να επικρίνει την Τουρκία, δηλώνοντας ότι εκτιμά τη «ισορροπημένη και υπεύθυνη στάση» της Άγκυρας στην εφαρμογή της σύμβασης.

Ρόλος των παράκτιων κρατών

Το υπουργείο ανέφερε ότι οι λεπτομέρειες της ναυτικής διοίκησης συμφωνήθηκαν από τις χώρες του «Συνασπισμού των Προθύμων» σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στην Άγκυρα τον Απρίλιο του 2025.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η Τουρκία έπεισε τους εταίρους της να συνεχίσει να ηγείται του σχεδιασμού στον ναυτικό τομέα και ότι το νομικό πλαίσιο της Σύμβασης του Μοντρέ πρέπει να καθοδηγεί τη διαδικασία.
«Δεκατέσσερις χώρες έχουν δηλώσει την πρόθεσή τους να συμβάλουν στη Ναυτική Διοίκηση. Ωστόσο, συνεισφορές που περιλαμβάνουν ναυτικές πλατφόρμες θα προέρχονται μόνο από τα παράκτια κράτη, δηλαδή την Τουρκία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία», ανέφερε το υπουργείο.

Ξεχωριστή πρωτοβουλία για νάρκες στη Μαύρη Θάλασσα

Το υπουργείο υπογράμμισε επίσης ότι η πρωτοβουλία «Αντιμετώπισης Ναρκών στη Μαύρη Θάλασσα» (Mine Countermeasures Black Sea) αποτελεί ξεχωριστή, μη νατοϊκή πρωτοβουλία, η οποία ιδρύθηκε από την Τουρκία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία υπό την ηγεσία της Άγκυρας.
Η δύναμη αυτή συγκροτήθηκε βάσει μνημονίου που υπεγράφη τον Ιανουάριο του 2024, ενώ η πρώτη ενεργοποίησή της ανακοινώθηκε τον Ιούλιο του ίδιου έτους.

Κύρια αποστολή της είναι η διεξαγωγή επιχειρήσεων εντοπισμού ναρκών στη Μαύρη Θάλασσα και η συμβολή στην προστασία κρίσιμων υποθαλάσσιων υποδομών.

Η δύναμη επιχειρεί με εθνικά πλοία ναρκοπολέμου των συμμετεχουσών χωρών, ενώ η διοίκηση και το στρατηγείο εναλλάσσονται ανά εξάμηνο μεταξύ των τριών κρατών.

ΠΗΓΗ: Middle East Eye