Ο Κυρίτσης απογοητευμένος δημοσιοποιεί το θέμα πρώτος, τηλεφωνεί στην αστυνομία, περικυκλώνουν το σπίτι του, το οποίο και έχει παγιδεύσει με σταθερό σύρμα στο λαιμό του απαχθέντα και την καραμπίνα κατά πρόσωπο, ώστε να αποτρέψει μία επιχείρηση εναντίον του. Ο Κυρίτσης γίνεται πρωτοσέλιδο.

Ο Κυρίτσης θα κάνει και κάτι ακόμα, πιο έξυπνο, αν και στην ταινία παρουσιάζεται περισσότερο ως καπρίτσιο ή αλαζονεία, καταφέρνει να έρθει σε επαφή με τον ραδιοφωνικό παραγωγό Φρεντ Τεμπλ (Colman Domingo), σταρ των ραδιοσυχνοτήτων της εποχής στην Ινδιανάπολη – η εποχή να μην ξεχνάμε, δεν έχει σόσιαλ μίντια, δεν έχει διαδίκτυο, έχει μόνο ραδιόφωνο και καλωδιακή τηλεόραση. Ό,τι προβάλλουν τα κανάλια της εποχής φτάνει στα σπίτια του κόσμου, οπότε η πληροφορία θα μπορούσε να είναι πολύ περισσότερο ελεγχόμενη.

Όμως, ο Φρεντ θα βγάλει στον αέρα τον Κυρίτση και με κάποιο τρόπο η προσωπική του τραγωδία θα φέρει τον κόσμο πιο κοντά στη δική του εκδοχή, ενός αδικημένου μεροκαματιάρη που βρέθηκε στο μάτι ενός μεγιστάνα, που του πήρε για ένα ξεροκόμματο το βιος του, το οποίο είχε με πολύ κόπο μαζέψει. Σήμερα δεν βλέπουμε παρόμοιες καταστάσεις;

Η ταινία αυτό το υπονοεί με έναν διακριτικό τρόπο, αλλά δε στέκεται (κακώς) τόσο σε αυτή τη διάσταση, την κοινωνική, όσο την εσωτερική, τον ψυχισμό και τον χαρακτήρα του απαγωγέα και του απαχθέντα. Ο Κυρίτσης παρουσιάζεται ως ο άσημος Δαυίδ, που τα έχει βάλει με τον σπουδαίο γίγαντα Γολιάθ.

Αλλά αμετροεπής με την προσωρινή επιτυχία του, κομπάζει και αφελώς θεωρεί ότι κέρδισε, καθώς καταφέρνει να βγει σε ζωντανή μετάδοση σε εθνικό επίπεδο (πολύ δύσκολο εγχείρημα), ενώ ταυτόχρονα κρατάει το δάχτυλο στη σκανδάλη της καραμπίνας, την καραμπίνα δεμένη με ένα σύρμα στο λαιμό του απαχθέντα, έτοιμος ακόμα και να πυροβολήσει on-air. Κάπως σουρεαλιστική η σκηνή, αν και αληθινή.

Η παρουσία του Πατσίνο στο καστ, μία μικρή συμμετοχή, μας υπενθυμίζει ότι ο σπουδαίος ηθοποιός έχει μεγαλώσει, αλλά δεν έχει χάσει καθόλου από τη μαεστρία να ερμηνεύει εύκολα τον κυνισμό του πατέρα, του ανθρώπου που αδίστακτα ποντάρει ότι ο Κυρίτσης εν τέλει δε θα πατήσει την σκανδάλη και ο γιος του θα βγει από εκεί ζωντανός. Και πράγματι ο γιος του θα βγει ζωντανός, ο Κυρίτσης θα συλληφθεί, αφού τον παγιδέψουν με μία προσποιητή συμφωνία. Ο Πατσίνο φαίνεται ότι αυτοσκηνοθετείται και η παρουσία του θα μπορούσε να είναι πιο καθοριστική, λειτουργεί περισσότερο ως γκεστ σταρ της ταινίας.

Οι ερμηνείες και η σκηνοθεσία

Ο τρόπος ερμηνείας του πρωταγωνιστή (Bill Skarsgård) είναι αρκετά βατός, αν και παρουσιάζεται αρκετά ξεροκέφαλος και αφελής ως προσωπικότητα – μπορεί και να ήταν. Αυτός που έχει μεγάλο ενδιαφέρον στον τρόπο που ερμηνεύει την ομηρία του είναι ο γιος Ρίτσαρντ Χολ (Dacre Montgomery), ο οποίος καταφέρνει να περάσει από όλα τα στάδια της απογοήτευσης για τον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης από τον πατέρα του, την αδιαφορία του, καθώς και τη σχέση που αναπτύσσει με τον απαγωγέα Κυρίτσης, που μάλλον συναισθάνεται ότι έχει αδικηθεί. Παραμένει αρκετά ψύχραιμος, ταυτόχρονα συντετριμμένος με την κατάστασή του. Και εδώ ο σκηνοθέτης αφήνει στη μέση ό,τι πάει να κτίσει μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών.

Γενικότερα η αφήγηση θίγει ζητήματα που μένουν θολά ή στη μέση. Εν τέλει, κανείς δεν καταφέρνει τίποτα το σπουδαίο. Εκτός από τον Κυρίτση, που ενώ συλλαμβάνεται καταφέρνει να αθωωθεί και με την κοινή γνώμη υπέρ του. Η εταιρία θα δηλώσει πτώχευση λίγο καιρό μετά, και η περίεργη αυτοδικία, που επιχειρεί ο ελληνοαμερικάνος μένει μισοδικαιωμένη. Η προσπάθεια του απελπισμένου μεροκαματιάρη μοιάζει να δικαιώνεται, αλλά με έναν αλλόκοτο τρόπο. Η δικαιοσύνη ουσιαστικά κλείνει το μάτι σε περιπτώσεις που νομικά δεν μπορεί να επέμβει.

Οι τρόποι που οι μεγάλες εταιρίες μπορούν να επέμβουν και κυνικά να απορροφήσουν περιουσίες συχνά νομικά καλύπτονται, αλλά όχι ηθικά, έτσι, ο σκηνοθέτης κλείνει το μάτι στην ηθική διάσταση του ζητήματος και όχι στην νομική, ποινική. Και το κάνει με ένα υπόκωφο μαύρο χιούμορ.

Η ταινία αναδύει και ένα σαρκασμό, μία ποιότητα στον τρόπο που απεικονίζει άψογα τη δεκαετία του 1970, η μουσική (του Φρεντ) είναι εξαίσια, η σκηνοθεσία γενικότερα είναι στρωτή, έχει έναν υποδειγματικό ρυθμό, ενώ ο Μπιλ Σκάσγκαρντ καταφέρνει να βγάλει ένα δικό του προσωπικό ρυθμό, μία νευρικότητα και ταυτόχρονα τη ματαίωση, μία ματαίωση όλου του προσωπικού του κύρους, μία μάχη άνιση, πρώτα με τον εαυτό του και μετά με ό,τι νιώθει κοινωνικά άδικο, ένας ήρωας προσωρινός μίας εργατικής τάξης μονίμως καταπιεσμένης.

Ο Βαν Σαντ, υπό αυτή την έννοια ξεθάβει μία εντυπωσιακή αληθινή ιστορία, πρωτοποριακή όπως εξελίχθηκε στην εποχή της – οι αστυνομικοί σε όλη τη διάρκεια της ταινίας μοιάζουν καρικατούρες παρά σαν προστάτες της δημόσιας τάξης, ενώ είναι βέβαιο πως στις μέρες μας μια τέτοια περίπτωση θα είχε τραγική εξέλιξη, με σίγουρα θύματα. Το σχόλιο του σκηνοθέτη στρέφεται περισσότερο στη διαχείριση της κρίσης από τα κανάλια, την αστυνομία, τον μεγιστάνα, σε μία, κατά τα άλλα, παράτολμη και παράλογη ενέργεια ενός αδικημένου.

Χρειάστηκε να περάσουν 14 χρόνια από το τελευταίο περιστατικό για να αποφασίσει να μιλήσει και να απευθυνθεί στην Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Ηρακλείου, περιγράφοντας αναλυτικά όσα, όπως υποστήριξε, είχε υποστεί. Οι καταγγελίες οδήγησαν στην προφυλάκιση του 49χρονου, ο οποίος βρέθηκε αντιμέτωπος με βαριές κατηγορίες.

Έναν χρόνο μετά, η υπόθεση εκδικάστηκε και το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο, επιβάλλοντάς του συνολική ποινή κάθειρξης 12 ετών. Μετά την ανακοίνωση της απόφασης, ο 32χρονος (σήμερα) άνδρας φέρεται να εξέφρασε την ανακούφιση και τη δικαίωσή του. Όπως είχε αναφέρει, οι εμπειρίες αυτές τον επηρέαζαν επί χρόνια, αφήνοντας βαθύ αποτύπωμα στην ψυχική και σωματική του υγεία.

Σύμφωνα με τον υπουργό, το OceanEye φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως ένα ολοκληρωμένο δίκτυο συλλογής και ανάλυσης θαλάσσιων δεδομένων σε παγκόσμια κλίμακα, ενσωματώνοντας υφιστάμενες ευρωπαϊκές υπηρεσίες, όπως η Copernicus Marine Service, το EMODnet, το WISE Marine και το WISE Freshwater.

Όπως σημείωσε, τα δεδομένα θα συλλέγονται και θα αναλύονται σε πραγματικό χρόνο μέσω ισχυρών υπολογιστικών συστημάτων, συμβάλλοντας στην καλύτερη κατανόηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και στη βελτίωση της πρόβλεψης ακραίων φαινομένων.

Ο κ. Παπασταύρου τόνισε επίσης ότι η Ελλάδα βρίσκεται «στην πρώτη γραμμή της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος», αναφέροντας τις πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί για την επίτευξη του στόχου του ΟΗΕ για την προστασία του 30% των θαλάσσιων περιοχών έως το 2030. Στο πλαίσιο αυτό, έκανε ειδική αναφορά στη δημιουργία των Εθνικών Θαλάσσιων Πάρκων στο Ιόνιο και στο Νότιο Αιγαίο – Νότιες Κυκλάδες, καθώς και σε δράσεις όπως το Αμοργόραμα.

Παράλληλα, υπενθύμισε ότι τον περασμένο μήνα Ελλάδα και Γαλλία ανέλαβαν κοινή πρωτοβουλία για τη δημιουργία ομάδας φίλων για την προστασία των θαλασσών στο πλαίσιο του Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επισημαίνοντας ότι η θαλάσσια πολιτική αποτελεί πλέον στρατηγική προτεραιότητα για την Ευρώπη.

Οι 38 αλλοδαποί μεταφέρονται στο λιμάνι της Παλαιόχωρας Χανίων, όπου θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες από τις αρμόδιες αρχές.

Χθες βράδυ, η κυπριακή προεδρία της ΕΕ ανακοίνωσε μέσω X ότι άρχισε προετοιμασία για την επίσημη έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, με αντικείμενο την πρώτη ομάδα κεφαλαίων (κράτος δικαίου, δημοκρατικά πρότυπα) με τα δυο κράτη. Πρόκειται για «σημαντικό ορόσημο στην πορεία τους προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση» και «στέλνει ισχυρό μήνυμα για την ενότητα και την αποφασιστικότητα της ΕΕ».

Κατά την ανακοίνωσή της, η Κύπρος εργάζεται για την «οριστικοποίηση των συνομιλιών» και την επίσημη έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Νωρίτερα χθες, ο Oύγγρος πρωθυπουργός Πέτερ Μάγκιαρ ανακοίνωσε ότι η Βουδαπέστη και το Κίεβο κατέληξαν σε συμφωνία για τα δικαιώματα των περίπου 100.000 ούγγρων μειονοτικών που ζουν στην ουκρανική επικράτεια.

Ο κ. Μάγκιαρ θύμισε πως η σύναψη συμφωνίας για την πολυετή διένεξη ήταν αναγκαία προϋπόθεση προκειμένου η κυβέρνηση της Ουγγαρίας να συναινέσει στην ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ. Ως τώρα, την πρόοδο εμπόδιζε ο προκάτοχός του Βίκτορ Όρμπαν προβάλλοντας βέτο.Η ουκρανική και η μολδαβική κυβέρνηση πιέζουν να επιταχυνθεί η διαδικασία διεύρυνσης της ΕΕ, με φόντο τον πόλεμο της Ρωσίας με την Ουκρανία, που μαίνεται για πάνω από τέσσερα χρόνια.

Οποιαδήποτε επίθεση εναντίον της λιβανικής πρωτεύουσας θα οδηγούσε στην «επανέναρξη του πολέμου σε μεγάλη κλίμακα», προειδοποίησε ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας μιλώντας στο λιβανικό τηλεοπτικό δίκτυο Αλ Μαγιαντίν, σύμφωνα με αποσπάσματα της συνέντευξής του όπως μεταδόθηκαν από το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim.

Χθες βράδυ στην Ουάσιγκτον, οι κυβερνήσεις του Ισραήλ και του Λιβάνου συμφώνησαν να «εφαρμοστεί κατάπαυση του πυρός» και να δημιουργηθούν «πιλοτικές ζώνες» υπό τον αποκλειστικό έλεγχο του λιβανικού στρατού, ανέφερε τριμερής ανακοίνωση που δόθηκε στη δημοσιότητα έπειτα από δυο ημέρες συνομιλιών υπό την αιγίδα της κυβέρνησης του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Οι δηλώσεις του Αμπάς Αραγτσί έρχονται σε πλήρη αντίθεση με εκείνες του Ντόναλντ Τραμπ αργότερα στο Οβάλ Γραφείο. «Μου λένε ότι οι διαπραγματεύσεις πάνε πολύ καλά (…) Ποιος ξέρει (…) (σ.σ. η σύναψη συμφωνίας) μπορεί να γίνει το σαββατοκύριακο», είπε ο αμερικανός πρόεδρος. Ανέφερε ακόμη πως εννοεί να «διαχωρίσει» τις συνομιλίες για τον Λίβανο από αυτές για το Ιράν. Η Τεχεράνη απορρίπτει την ιδέα, τονίζει πως ο πόλεμος είναι ένας.

Την ίδια ώρα ψήφισμα για τον περιορισμό των πολεμικών εξουσιών του Ντόναλντ Τραμπ στη στρατιωτική σύγκρουση των ΗΠΑ με το Ιράν ενέκρινε τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης (04.06.2026) η αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων.

Το ψήφισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων αποτελεί μία συμβολική επίπληξη προς τον Αμερικανό Πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ και τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται τον πόλεμο με το Ιράν.Οι Δημοκρατικοί έχουν επανειλημμένα επιβάλει ψηφοφορίες για τον περιορισμό των πολεμικών εξουσιών του Τραμπ τόσο στη Βουλή όσο και στη Γερουσία.

Το ψήφισμα πρέπει να εγκριθεί και από τα δύο σώματα, αλλά δεν θα σταλεί στον Πρόεδρο για υπογραφή. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν 215 έναντι 208, με τους Ρεπουμπλικάνους βουλευτές Τόμας Μάσσι, Μπράιαν Φιτζπάτρικ, Τομ Μπάρετ και Γουόρεν Ντέιβιντσον να υπερβαίνουν τα κομματικά όρια για να υποστηρίξουν το ψήφισμα.

Πλήγματα στο Κουβέιτ

Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Μάρκο Ρούμπιο υποστήριξε τοποθετούμενος ενώπιον επιτροπής του κοινοβουλίου χθες ότι το ζήτημα του ιρανικού ουρανίου που έχει εμπλουτιστεί κατά υψηλό ποσοστό έχει «τεθεί με σαφήνεια» στην Τεχεράνη, εννοώντας μάλλον την απαίτηση της Ουάσιγκτον να της παραδοθεί, προσθέτοντας πάντως πως η άλλη πλευρά «δεν έχει δώσει πράσινο φως» για τίποτα τέτοιο.

Η τύχη του ιρανικού ουρανίου που έχει εμπλουτιστεί σε υψηλό βαθμό αποτελεί ένα από τα κυριότερα εμπόδια για την επίτευξη συμφωνίας. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ κατηγορούν το Ιράν πως επιδιώκει την απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου, κάτι που η Τεχεράνη αρνείται εδώ και δεκαετίες.

Η αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε χθες κείμενο το οποίο διατάσσει την απόσυρση των στρατευμάτων των ΗΠΑ που έχουν αναπτυχθεί στη Μέση Ανατολή στο πλαίσιο του πολέμου εναντίον του Ιράν, πρακτικά με μόνο συμβολική σημασία, εξέλιξη πάντως στην οποία παρατηρητές είδαν ράπισμα για τον πρόεδρο Τραμπ. Πάντως δεν υπάρχει περίπτωση να έχει συνέχεια, ακόμη κι αν το εγκρίνει και η Γερουσία, με δεδομένο το δικαίωμα βέτο του αρχηγού του αμερικανικού κράτους.

Νωρίτερα χθες, οι αρχές του Κουβέιτ κατηγόρησαν την Τεχεράνη ότι έπληξε το αεροδρόμιο του μικρού εμιράτου του Κόλπου, στην πρώτη γνωστή φονική επίθεση αφότου άρχισε να εφαρμόζεται την 8η Μαΐου κατάπαυση του πυρός, ολοένα περισσότερο αμφισβητούμενη εν μέσω ανταλλαγών πυρών των ΗΠΑ και του Ιράν.

Σύμφωνα με τις αρχές, σκοτώθηκε ένας άνθρωπος –υπήκοος Ινδίας– και τραυματίστηκαν άλλοι 63 στο αεροδρόμιο. Οι Φρουροί της Επανάστασης, ο ιδεολογικός στρατός της Ισλαμικής Δημοκρατίας, διέψευσαν ότι επιτέθηκαν στο αεροδρόμιο και υποστήριξαν πως η υποδομή χτυπήθηκε κατά λάθος από σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας Patriot.

Οι εχθροπραξίες πυκνώνουν τις τελευταίες ημέρες, ιδίως γύρω από το στενό του Ορμούζ, θαλάσσια αρτηρία στρατηγικής σημασίας για το διεθνές εμπόριο υδρογονανθράκων, που έκλεισε de facto το Ιράν όταν άρχισε ο πόλεμος. Το Κουβέιτ ανέφερε πως χθες μπήκε στο στόχαστρο 13 βαλλιστικών πυραύλων και 17 με επανδρωμένων εναέριων οχημάτων εφόρμησης που εξαπολύθηκαν από το Ιράν.

«Οι εκρήξεις διαδέχονταν η μια την άλλη πολύ κοντά σε κατοικημένες ζώνες. Για πρώτη φορά, τα παιδιά αισθάνθηκαν πόσο σοβαρή είναι η κατάσταση», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Χασάν Σέιχ, πακιστανός υπήκοος, 40 ετών, που διαμένει κοντά στο αεροδρόμιο.

Οι τιμές του πετρελαίου ξανά περί τα 100 δολάρια

Οι νέες εχθροπραξίες ώθησαν εκ νέου τις τιμές του πετρελαίου περί τα 100 δολάρια το βαρέλι, έπειτα από την ύφεσή τους την περασμένη εβδομάδα, λόγω των προσδοκιών στις αγορές για τη σύναψη συμφωνίας που θα βάλει τέλος στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με το μεικτό διοικητήριο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που είναι αρμόδιο για τη Μέση Ανατολή (CENTCOM, «κεντρική διοίκηση»), το Ιράν στοχοποίησε ακόμη με πυραύλους το Μπαχρέιν, και ανταποδίδοντας, σε «νόμιμη άμυνα», αμερικανικές δυνάμεις διεξήγαγαν «πλήγματα» στο ιρανικό νησί Κεσμ., όπου χτυπήθηκε τηλεπικοινωνιακή υποδοχή κατά την Τεχεράνη.

Στην άλλη πλευρά, οι Φρουροί της Επανάστασης ανέφεραν ότι έβαλαν στο στόχαστρο βάση του αμερικανικού στρατού στο Κουβέιτ και το αρχηγείο του αμερικανικού 5ου στόλου, που έχει έδρα το Μπαχρέιν, με πυραύλους και μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα εφόρμησης. Έκαναν λόγο περί αντιποίνων για τα αμερικανικά πλήγματα στο Κεσμ και εναντίον ιρανικού δεξαμενόπλοιου.

Ανέφεραν ακόμη πως στοχοποίησαν πλοίο συνδεόμενο με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Η ιρανική διπλωματία κατηγόρησε το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν ότι επιτρέπουν στην Ουάσιγκτον να χρησιμοποιεί τα εδάφη τους για να διεξάγει επιθέσεις εναντίον του Ιράν, κάτι που διέψευσε το μικρό εμιράτο, ανακοινώνοντας παράλληλα την απέλαση δυο διπλωματών που υπηρετούσαν στην ιρανική πρεσβεία.

Επιθέσεις εναντίον του βόρειου Ισραήλ

Γραπτή δήλωση του Μοτζταμπά Χαμενεΐ αναμένεται να δοθεί στη δημοσιότητα σήμερα, την ημέρα της επετείου από τον θάνατο του ιδρυτή της Ισλαμικής Δημοκρατίας Ρουχολά Χομεϊνί, κατά την οποία τελείται κατά κανόνα μεγάλη εκδήλωση γύρω από το μαυσωλείο του. Η επέτειος συμπίπτει φέτος με μια από τις σημαντικότερες σιιτικές εορτές, που βγάζει τους Ιρανούς μαζικά στους δρόμους.

Προτού ανακοινωθεί η παράταση της υποτιθέμενης κατάπαυσης του πυρός ανάμεσα στο Ισραήλ και στον Λίβανο, ισραηλινοί βομβαρδισμοί σκότωσαν εννιά ανθρώπους στη λιβανική επικράτεια, ανάμεσά τους στρατιώτη και διασώστες. Και, τις πρώτες πρωινές ώρες, το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων ANI μετέδωσε πως σκοτώθηκε ακόμη ένας διασώστης, όταν μπήκε στο στόχαστρο των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων ασθενοφόρο.

Ο στρατός του Ισραήλ από την πλευρά του ανακοίνωσε πως αναχαίτισε «εχθρικό αεροσκάφος» και δυο βλήματα από την κατεύθυνση του Λιβάνου. Η Χεζμπολά ανέλαβε την ευθύνη για επίθεση εναντίον της ισραηλινής επικράτειας.

«Τα δυο μέρη συμφώνησαν να δημιουργήσουν άμεσα υπό την καθοδήγηση των ΗΠΑ πιλοτικές ζώνες στις οποίες θα ασκούν αποκλειστικό έλεγχο οι λιβανικές ένοπλες δυνάμεις, αποκλείοντας μη κρατικές δυνάμεις», συνεχίζει το κείμενο, αναφερόμενο στο σιιτικό κίνημα που πρόσκειται στο Ιράν. Τα μέτρα αυτά, αναφέρει η ανακοίνωση, θα επιτρέψουν τα μέρη να «προχωρήσουν προς συνολική συμφωνία ειρήνης και ασφάλειας».

«Όλες οι χώρες επαναβεβαίωσαν ότι το μέλλον των σχέσεων μεταξύ του Ισραήλ και του Λιβάνου πρέπει να αποφασιστεί από τις δυο κυρίαρχες κυβερνήσεις. Απέρριψαν κάθε απόπειρα, από πλευράς οποιουδήποτε κράτους ή μη κρατικού παράγοντα, να θέσει υπό ομηρία το μέλλον του Λιβάνου», συνεχίζει το κείμενο, υπονοώντας το Ιράν και τη Χεζμπολάχ.

Οι κυβερνήσεις του Ισραήλ και του Λιβάνου συμφώνησαν ακόμη να συμμετάσχουν σε επόμενο γύρο συνομιλιών την εβδομάδα που ξεκινά την 22η Ιουνίου ενόψει της σύναψης «συνολικής συμφωνίας», πάντα κατά την ανακοίνωση. Νωρίτερα ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ επέμεινε να «διαχωριστούν» οι συνομιλίες για τον Λίβανο από εκείνες για το Ιράν.

Η Τεχεράνη απορρίπτει την ιδέα, θεωρεί πως ο πόλεμος είναι ένας. Αντιπροσωπείες των κυβερνήσεων του Ισραήλ και του Λιβάνου συναντήθηκαν στην Ουάσιγκτον προχθές Τρίτη και χθες Τετάρτη, καθώς μόνο χθες, ισραηλινοί βομβαρδισμοί στη λιβανική επικράτεια στοίχισαν τη ζωή σε εννιά ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων στρατιώτη και δυο διασωστών.

Αντικαθιστώντας το COSMOTE Business One, το MagentaONE Business προσφέρει ένα ευρύ φάσμα προνομίων που ανταποκρίνονται στις διαφορετικές ανάγκες κάθε επιχείρησης. Στα οφέλη του MagentaONE Business συγκαταλέγονται προνομιακές τιμές σε υπηρεσίες τεχνολογίας που ενισχύουν την αποτελεσματικότητα και την ανταγωνιστικότητα της επιχείρησης, ψηφιακά εργαλεία που συμβάλλουν στην αύξηση της παραγωγικότητας και τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό, καθώς και συνεχής συνδεσιμότητα και ευελιξία, ώστε η επιχείρηση να λειτουργεί απρόσκοπτα όπου κι αν βρίσκεται.

Ειδικότερα, οι ενταγμένες στο MagentaONE Business επιχειρήσεις απολαμβάνουν:

• 10% έκπτωση σε όλες τις συμβατές εταιρικές συνδέσεις κινητής, με όφελος έως 30€/ μήνα
• Δωρεάν την υπηρεσία Internet Backup για αδιάλειπτη λειτουργία Internet και τηλεφωνίας
• 10% έκπτωση σε υπηρεσίες ασφάλειας With Secure Elements για να θωρακίσουν τα δεδομένα και τις υποδομές της επιχείρησής τους
• 10% έκπτωση στο πακέτο της COSMOTE TV για χώρους εστίασης & ψυχαγωγίας
• 10% έκπτωση Business Messaging Pack για να επικοινωνούν με τους πελάτες τους μέσω SMS, Email, RBM & Viber
• Εκπτώσεις σε ψηφιακά εργαλεία, όπως Digital Office, Webex και Microsoft 365
• 15% έκπτωση στο Fleet Tracker για παρακολούθηση των οχημάτων της επιχείρησης σε πραγματικό χρόνο
• 35% έκπτωση στο payzy pro με payzy POS, μια ολοκληρωμένη λύση για επαγγελματίες που συνδυάζει μοναδικά προνόμια και POS για να χρησιμοποιούν το κινητό τους ως τερματικό συναλλαγών για ανέπαφες πληρωμές από όλες τις κάρτες
• Δωρεάν 12 μήνες για την υπηρεσία Your Business Online για να αποκτήσουν ψηφιακή παρουσία
• Απεριόριστα κουπόνια 5€ στο BOX σε κάθε παραγγελία φαγητού άνω των 20€ για όλα τα κινητά που ανήκουν στο MagentaONE Business.

«Στην COSMOTE TELEKOM σχεδιάζουμε ολοκληρωμένες λύσεις που ανταποκρίνονται στις καθημερινές ανάγκες των επιχειρήσεων. Με το MagentaONE Business προσφέρουμε ένα ευέλικτο σύνολο προνομίων και υπηρεσιών, που συνδυάζει εξοικονόμηση κόστους, προηγμένα ψηφιακά εργαλεία και αδιάλειπτη συνδεσιμότητα. Συνεχίζουμε να στεκόμαστε στο πλευρό των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, υποστηρίζοντας την ανάπτυξή τους και την ταχύτερη μετάβασή τους στην ψηφιακή εποχή», δήλωσε ο κ. Λυκούργος Αντωνόπουλος, Chief Commercial Officer Business Segment Ομίλου ΟΤΕ.

Η ενεργοποίηση του MagentaONE Business πραγματοποιείται εύκολα μέσω του COSMOTE TELEKOM App ή με επίσκεψη σε οποιοδήποτε κατάστημα της COSMOTE TELEKOM ή ΓΕΡΜΑΝΟΣ. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η επιχείρηση να διαθέτει τουλάχιστον ένα συμβατό εταιρικό πρόγραμμα κινητής τηλεφωνίας και μία ενεργή σύνδεση σταθερής τηλεφωνίας.

Οι συζητήσεις που επακολούθησαν όχι μόνο σε ζητήματα δημόσιας ασφάλειας και δικαιοσύνης, αλλά και στο θέμα της κοινωνικής συνεκτικότητας της γαλλικής κοινωνίας, είναι ενδεικτικές της παρακμής και της αποσάθρωσης των συνεκτικών κοινωνιών του παρελθόντος.

Ακόμα κι ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν, μετά από 10 χρόνια στην εξουσία, φαίνεται να εκνευρίστηκε με την κατάσταση που έχει ανεχτεί και ενδεχομένως έχει δημιουργήσει το καθεστώς του. Βέβαια, από την πλευρά του ο Γάλλος Υπουργός Εσωτερικών δήλωσε πως όλα είναι υπό έλεγχο και πως «ήταν ένα υπέροχο κλίμα ευδαιμονίας με λίγα δυστυχώς έκτροπα από κάποιους χούλιγκαν». Φαίνεται πως δεν είχε προλάβει να συνεννοηθεί με τον Πρόεδρο Μακρόν και από σφάλμα προέβησαν σε αντίθετες δηλώσεις… 

Η συνήθης πράγματι στρατηγική του καθεστώτος είναι η άρνηση ή η κοινωνιοπολιτική υποβάθμιση της σημασίας των γεγονότων: “δεν συμβαίνει τίποτα πολύ σοβαρό, κάποιοι χούλιγκαν που κάνουν τα συνηθισμένα επεισόδια” κλπ. Μάλιστα τέτοια επεισόδια δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν, αλλά κάθε φορά, όπως επισημαίνουν διάφοροι αναλυτές, η κατάσταση κινείται από το κακό στο χειρότερο, ενώ είναι ενδεικτική όχι μόνο για τη Γαλλία, αλλά αφορά λίγο ή πολύ το σύνολο του δυτικοευρωπαϊκού κόσμου που ζει σε μια παρατεταμένη παρακμιακή συνθήκη η οποία θυμίζει έντονα τις ιστορικές περιστάσεις της ρωμαϊκής κατάρρευσης. Μάλιστα, η πολιτικώς ορθή “αριστερά” της παρέας Μελανσόν (κάτι σαν τον δικό μας Τσίπρα), ισχυρίζεται ότι «φταίει η αστυνομία που με την παρουσία της προκαλεί την οργή του πλήθους»…

Οι “όψεις” του Παρισίου

Από την πλευρά του ένας μάλλον αριστερός (χωρίς εισαγωγικά) νεαρός Γάλλος δημοσιογράφος του καναλιού “το κόκκινο χάπι” (Pilule Rouge) ξεκίνησε το πικρόχολο σχόλιο του για τα γεγονότα με τις εξής φράσεις τις οποίες παραθέτουμε αυτολεξεί: «Όταν βλέπει κανείς αυτές τις εικόνες της βίας και της καταστροφής χωρίς απολύτως κανένα λόγο, δεν φοβάται μόνο. Επίσης, ας το πούμε ευθέως, δεν αναγνωρίζει πια αυτή την χώρα. Το λέω άνευ περιστροφών: αυτή η χώρα δεν είναι δική μου. Αυτός ο τόπος που λέγεται Γαλλία δεν είναι δικός μου.

»Μια κάποια μέρα, όταν θα έχω τα μέσα να φύγω μακριά, να την εγκαταλείψω και να δραπετεύσω, θα το κάνω. Το μέλλον μιας χώρας είναι η νεολαία της. Όταν βλέπει κανείς τη νεολαία της Γαλλίας να συμπεριφέρεται έτσι είναι λογικό να μην έχει την παραμικρή επιθυμία να μείνει εδώ ή να υπερασπιστεί αυτήν την χώρα. Δεν θα προσπαθήσω να βρω μια λύση για το μαύρο χάλι της. Η δουλειά της διάλυσης της γαλλικής κοινωνίας από τη ρίζα της έχει αρχίσει εδώ και δεκαετίες.

»Ήξεραν καλά πως να καταστρέψουν ένα έθνος και το πέτυχαν. Διότι σε μια υγιή κοινωνία, με μια υγιή νεολαία, παρόμοια φαινόμενα δεν μπορεί ποτέ να συμβούν. Όλες οι ευκαιρίες για να δράσουν ομαδικά καταστρέφοντας γύρω τους τα πάντα είναι καλές γι’ αυτές τις συγκεκριμένες πολιτισμικές οντότητες που κατοικούν πλέον τη Γαλλία σαν να είναι το σπίτι τους. Καταστρέφουν και καίνε αυτοκίνητα, μαγαζιά και μικρομάγαζα, στάσεις λεωφορείων, φανάρια, σκουπιδοτενεκέδες.

»Αυτή είναι η σημερινή Γαλλία. Είτε μας αρέσει, είτε όχι αυτή είναι η βρωμοχώρα μας. Μια τέτοια νεολαία δεν μπορεί να διασώσει κανένα αξιακό σύστημα, καμία ιστορική μνήμη, καμία κοινή λογική. Για εμάς δεν υπάρχει κανένα μέλλον. Όταν βλέπεις αυτά αναρωτιέσαι: τι να κάνω για να μείνω καλός, ευγενικός και ψύχραιμος; Είναι απελπιστικό. Η σημερινή γαλλική κοινωνία έχει σαπίσει και διαβρωθεί μέχρι το μεδούλι, μέχρι τη ρίζα της. Αν πριν λίγα χρόνια κάποιος μας έλεγε ότι η Γαλλία θα καταντήσει ένα μείγμα Βενεζουέλας, Κολομβίας, Λιβάνου και Ελλάδας, προφανώς δεν θα το πιστεύαμε.

»Και όμως, να που φτάσαμε σε αυτό ακριβώς το άθλιο σημείο της απόλυτης παρακμής. Ενάντια στα λαϊκά στρώματα, στα κίτρινα γιλέκα, στους αγρότες χρησιμοποιήθηκαν όλα τα μέσα καταστολής με τον πιο άγριο τρόπο. Ενάντια στο μηδενιστικό συνονθύλευμα που καταστρέφει το Παρίσι για να γιορτάσει υποτίθεται τη νίκη μιας γαλλικής ομάδας στο ποδόσφαιρο, το κράτος και τα μέσα καταστολής φάνηκαν πολύ πιο προσεκτικά και διακριτικά. Αυτή λοιπόν η χώρα δεν διατηρεί καμία ανάμνηση της Γαλλίας των γονιών και των παππούδων μου. Όμως αυτά τα άτομα που ονομάζονται σήμερα Γάλλοι πολίτες θα είναι σε λίγο οι γονείς της επόμενης γενιάς. Αλλοίμονό μας. Αυτή η αθλιότητα είναι πλέον ο κανένας. Η χώρα βαδίζει ολοταχώς προς το τέλος της. Δεν θέλω καθόλου να την συνοδεύσω σε αυτή την πορεία.» 

Η Γαλλία των τελευταίων ετών

Τι άραγε θα μπορούσε να προσθέσει κανείς σε αυτόν τον σπαρακτικό επιθανάτιο ρόγχο; Δύο χρόνια πριν, σε μια εισήγηση με θέμα “Η δύση της Δύσης: Από την εχθροπάθεια και την οικειοφοβία στον συμβολικό εμφύλιο πόλεμο”, που είχε πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών δράσεων της σχολής πολέμου της αεροπορίας, η γράφουσα σημείωνε πως ζούμε μάλλον την γενίκευση ενός κατακερματισμένου, έμπρακτου πλέον και όχι πια μόνο συμβολικού εμφυλίου πολέμου.  Αυτός ο πόλεμος θα παίρνει ενίοτε τις απεχθείς μορφές μιας σύγκρουσης μεταξύ ατόμων, μειονοτήτων, ενδεχομένως και πολιτισμών που συμβιώνουν, παρά τις αντιθέσεις τους, επί ενός εδάφους που οι αυτόχθονες μέχρι πρότινος θεωρούσαν αποκλειστικά δική τους πατρίδα. 

Ενός πολέμου που ιδεολογικοπολιτικά είχε προηγουμένως εγκαθιδρυθεί στις συνειδήσεις των ανθρώπων στο όνομα ενός  μεταδημοκρατικού αφηγήματος της “παγκόσμιας συμπερίληψης όλων των διαφορετικοτήτων” σε ένα ετερόκλητο μωσαϊκό. Των ατόμων δηλαδή που συνυπάρχουν δήθεν αρμονικά, στο πλαίσιο ενός ψευδεπίγραφου ειρηνισμού, ο οποίος διαρκώς διαψεύδεται στην πράξη. Τα πρόσφατα γεγονότα στη Γαλλία το αποδεικνύουν περίτρανα.  

Διότι ο πόλεμος σήμερα βρίσκεται και εντός των τειχών. Αρχίζει χωρίς να σαλπίζουν τρομπέτες και χωρίς να ηχούν τύμπανα πολέμου. Χωρίς μεγάλες δηλώσεις. Απλώς από κάποιο δρόμο, κάποιο γήπεδο, κάποια γειτονιά που βγάζει τον εαυτό της από τον κοινό νόμο, που στήνει παγίδες στην αστυνομία ή στους πυροσβέστες. Οι αντιπαραθέσεις και οι συγκρούσεις του επίπεδου που ο Χομπς όριζε σαν μια προπολιτική φυσική “κατάσταση πολέμου όλων εναντίον όλων”, λαμβάνουν χώρα εκ του συστάδην, σε επίπεδο γειτονιάς, με τρόπο μάλιστα άγριο. Τα πολιτικά σύνορα και οι επικράτειες που καταργήθηκαν, πολλαπλασιάζονται σε επίπεδο γκέτο, μειονότητας, εν τέλει ατόμων, δημιουργώντας μια κοινωνία – ζούγκλα, όπου οι δυνάμεις καταστολής  δεν έχουν πλέον κάποιο συγκεκριμένο πεδίο δράσης. 

Άλλωστε, ο εμφύλιος πόλεμος μιας ετερόκλητης πληθυσμιακά και πολιτισμικά, εξατομικευμένης και κατακερματισμένης κοινωνίας, αφενός τροφοδοτεί με ηθική αγριότητα τις κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις , αλλά συγχρόνως βρίσκεται παντού. Δεν είναι εύκολο να τον εντοπίσεις και να τον διακρίνεις. Δεν υπάρχουν πλέον ούτε νόμοι, ούτε κανόνες. Η ουδετερότητα δεν είναι δυνατή για κανέναν. Όπως έλεγε ο Γερμανός φιλόσοφος Enzensberger, ο εμφύλιος είναι τόσο μοριακός πόλεμος που καμία ατομική ειρήνη (PAX ATOMICA) δεν είναι δυνατή.

Με τα εθνικά κράτη να μοιάζουν αποδυναμωμένα λόγω της παγκοσμιοποίησης, η απρόβλεπτη αναρχοειδής βία εντός των δυτικών κοινωνιών από τα τέλη του 20ου αιώνα, δύσκολα μπορεί να ταξινομηθεί στην κατηγορία του εμφυλίου πολέμου μεταξύ δύο αντίπαλων κοινωνικών και πολιτικών μπλοκ που διεκδικούν την εξουσία. Μάλλον τώρα είναι κάτι πολύ χειρότερο. Τα σύνορα, διάτρητα ήδη σε πολιτικό επίπεδο, μετατοπίστηκαν στο εσωτερικό των δυτικών μεγαλουπόλεων.

Τείνουν θα λέγαμε σε μια “κατ’ οίκον” σύγκρουση ατομικών συμφερόντων, ομάδων, συμμοριών και πολιτισμικών προτύπων. Σε αυτό το σημείο είναι άλλωστε που αξιοποιήθηκε κοινωνιοπολιτικά και η woke κουλτούρα και όλα τα συναφή ιδεολογικά εργαλεία της πολιτικής ορθότητας. Βέβαια, σε τέτοιες συγκρούσεις δεν υπάρχει πλέον σαφές μέτωπο. Ο κίνδυνος βρίσκεται παντού. Συμβάλλει στην ανάπτυξη μιας γενικευμένης παραβατικής βίας που καταρχάς ταξινομείται στις κατηγορίες και στις υποκατηγορίες της εγκληματικότητας ή του χουλιγκανισμού.

Τα “γαλλικά” αρνητικά πάθη

Τα αρνητικά πάθη (οι αντιπάθειες, οι δυσφορίες, τα μίση κλπ.) δεν υποτάσσονται πλέον στο πολιτικό, στον Λόγο. Οι διάχυτες δυσφορίες δεν συγκροτούνται πολιτικά, ούτε υπό μορφή επαναστατικών κινημάτων με κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό πρόταγμα, ούτε υπό μορφή επιλογής και συλλογικής οικοδόμησης ενός πολιτικού φορέα που θα μπορούσε να διεκδικήσει σοβαρά τη διακυβέρνηση, υποσχόμενος στους πολίτες “καλύτερες μέρες”.

Πρόκειται για τη γιορτή του μίσους, για το πανηγύρι της καταστροφής και την πρόσκαιρη χαρά και ικανοποίηση που δίνει. Πρόκειται για την ευχαρίστηση που αντλεί κάποιος από την παραγωγή μέσω της καταστροφικής του δράσης του μηδενιστικού κενού της ακύρωσης (cancel) κάθε έννοιας πολιτισμού και ιστορίας. Άλλωστε, είναι χαρακτηριστικό ότι:

• Οι “Γάλλοι” πανηγυριστές για τη νίκη της γαλλικής ομάδας δεν κραύγαζαν μόνο ότι “ο Αλλάχ είναι μεγάλος” και ότι “Ο Μπιν Λάντεν δεν έχει πεθάνει”. Διατυμπάνιζαν επίσης ρυθμικά ότι η νίκη της γαλλικής ποδοσφαιρικής ομάδας συμβαδίζει απολύτως με τη διάθεση τους να «γ…. τους Γάλλους»!!!
•  Ότι η 30η Μαΐου είναι η επέτειος όπου το 1431, δηλαδή πριν 575 χρόνια, οι Άγγλοι έκαψαν στην πυρά την Ιωάννα της Λωρραίνης, η οποία αποτελεί αγιοποιημένο πατριωτικό σύμβολο της Γαλλίας και η οποία διακήρυττε: «Είμαι σίγουρη ότι θα πετάξουμε όλους τους Άγγλους έξω από τη Γαλλία. Όλους εκτός από αυτούς που θα πεθάνουν στη μάχη από το χέρι μας.» Με σημερινά πολιτικά ορθά κριτήρια, θα λέγαμε ότι η Ζαν ντ΄ Αρκ έπασχε από “εθνικιστικές ιδεοληψίες”… Φέτος, το άγαλμα της στην Ορλεάνη διαπομπεύτηκε από τους “ποδοσφαιρόφιλους πανηγυριστές” της “γαλλικής” νεολαίας… 

Το δράμα είναι ότι σε κάθε ευκαιρία, αυτή η νέα γαλλόφωνη νεολαία θα συγκεντρώνεται με κάθε ευκαιρία για να δείξει το μίσος της για την “κακιά, ρατσιστική, αποικιοκρατική κλπ.” Γαλλία, η οποία τις προηγούμενες δεκαετίες φιλοξένησε και νομιμοποίησε τις προηγούμενες γενιές των μεταναστών. Τους γονείς και τους παππούδες τους…