Η χρόνια εμμονή των Τιράνων, η μαζική απομάκρυνση των ντόπιων πληθυσμών, σε συνδυασμό με την πολυετή απουσία των νέων λόγω της δυσχερούς κατάστασης στη χώρα και κυρίως ο προσανατολισμός των μαζικών ροών βρώμικου χρήματος – με την ανάλογη κρατική συνδρομή και διευκόλυνση – είναι μέσα με τα οποία φαίνεται να έχει καμφθεί η αντίσταση της τοπικής κοινωνίας. Για όσους έχουν γνώση των πραγμάτων, είναι πολλαπλάσια δυσανάλογη η πίεση του κυβερνητικού μηχανισμού σε σύγκριση με τα μέσα που οι πολίτες και η κοινότητα τους διαθέτουν, ώστε να προστατέψουν τα ιστορικά τους προνόμια…

Για αυτό και επιμένουν στην ανάγκη μεγαλύτερης και όχι περιστασιακής συμπαράστασης από την Αθήνα, εκδηλώνοντας αυτήν την απαίτηση δημόσια και χωρίς δισταγμούς. Όμως, το φοβικό σύνδρομο των Αθηνών – ωσάν και η συνηγορία της στην πρόοδο της ενταξιακής διαδικασίας των Βρυξελλών για την Αλβανία να σηματοδοτεί την βελτίωση του ιδιοκτησιακού (και όχι μόνο) καθεστώτος των περιουσιών των Ομογενών – αποτελεί το μεγάλο εμπόδιο για μία ουσιαστική πίεση προς τα Τίρανα.

Ειρήσθω εν παρόδω, ας επαναλάβουμε ότι – παρά την “φιλοευρωπαϊκή” ρητορική του – ο Έντι Ράμα ελάχιστα ενδιαφέρεται για την ολοκλήρωση των όρων και των προϋποθέσεων ένταξης, καιροσκοπώντας για ενδιάμεσες λύσεις που κυρίως αφορούν τις χρηματοδοτήσεις και όχι στην ενσωμάτωση της Αλβανίας στην Ένωση, ως πλήρες μέλος. Πάντως, διαβάζει καλά τα τεκταινόμενα και τις συγκυρίες στο εσωτερικό της ΕΕ…

Αρπαγών συνέχεια: Από την παραλία στα βουνά

Ακόρεστα τα συμφέροντα πέριξ της αυλής του Αλβανού πρωθυπουργού, αλλά και η προθυμία της κυβέρνησης για την ικανοποίηση τους!  Επειδή στην πολιτική οι συμβολισμοί έχουν την δική τους αξία, ας αναφερθεί ότι ακριβώς την Μεγάλη Τετάρτη – και καθώς η Εκκλησία ψάλλει τους στίχους της τραγικότητας της καταδίκης του Ιησού: «Διεμερίσαντο τα ιμάτια μου εαυτοίς και επί τον ιματισμόν μου έβαλον κλήρον…» – η εγκάθετη δημοτική αρχή διοργάνωνε την κατ’ ευφημισμό “διαβούλευση” για την ειλημμένη κρατική απόφαση διάθεσης και του ορεινού όγκου της περιοχής, σε «στρατηγικούς επενδυτές»!

Ορισμένα από τα τοπογραφικά διαγράμματα που αναρτούμε αποδεικνύουν ότι η σκοπιμότητα της σχετικής Υπουργικής Απόφασης ουσιαστικά στοχεύει στην ασφυκτική περικύκλωση των γηγενών ιστορικών κοινοτήτων της ευρύτερης περιοχής του Δήμου Χιμάρας. Είναι προφανές ότι εν προκειμένω ο διαβόητος Νόμος “Πακέτο των Βουνών” (L. 20/2025 “Paketa e Maleve”), προσφέρει τη συνέχεια του αιγιαλού και των παράκτιων περιοχών Χιμάρας-Κηπαρού-Δρυμάδων-Λουκόβου, κτλ, στον βωμό σκοτεινών συμφερόντων που ειδικεύονται στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος.

Εξάλλου η αντιπολίτευση έχει δημοσίως και κατ’ επανάληψη χαρακτηρίσει το συγκεκριμένο νομοθέτημα ως «πακέτο της Μαφίας», όπου εκτάσεις χιλιάδων στρεμμάτων προσφέρονται σε προκαθορισμένους-υποτιθέμενους επενδυτές, για πολυεπίπεδη εκμετάλλευση. Έξαλλου, η σχετική Υπουργική Απόφαση είναι δηλωτική των προθέσεων: Προσφέρονται οι εκτάσεις αυτές για βιομηχανική, τουριστική και εν γένει οικονομική ανάπτυξη (βλέπε ανεμογεννήτριες, ηλιακά πάρκα κ.α.).

Όμως, οι μόνοι που στερούνται των ιστορικών τους δικαιωμάτων – ακόμη και πρόσβασης σε ιερούς τόπους, ή έστω βοσκής μικρών  οικόσιτων ζώων – είναι οι γηγενείς κάτοικοι, οι οποίοι αποξενώνονται από τη γενέθλια γη τους, πιο επίπονα ακόμη και από την περίοδο των βίαιων κρατικοποιήσεων του κομουνιστικού καθεστώτος.

Το ιδιότυπο real estate με λεία τη Χιμάρα

Στον Τύπο μάλιστα διαρρέουν και πληροφορίες για τροποποιήσεις των σχεδίων πόλεως της Χιμάρας και άλλων οικισμών, ώστε να εκδοθούν πληθώρα αδειών πολυόροφων συγκροτημάτων, που δεν θα αλλοιώσουν μόνο τον χαρακτήρα των παραδοσιακών αυτών οικισμών του Ιονίου… Όπως και στην περίπτωση των Αγίων Σαράντα, οι άδειες αυτές αποτελούν το καλύτερο εργαλείο της μακροχρόνιας εγκατάστασης ξένων πληθυσμών και μόνιμης δημογραφικής αλλοίωσης.

Οι εικόνες της συνάντησης το καλοκαίρι του 2021, εν μέσω μάλιστα προεκλογικής περιόδου, των Ράμα και της τότε υπουργού Περιβάλλοντος με τον Τούρκο Υπουργό Τουρισμού – σε ένα “αποκλεισμένο” από δημοσιογράφους περιβάλλον στον Κόλπο του Πάνορμο – είναι το καλύτερο αποδεικτικό των δρομολογήσεων που εφαρμόζονται. Γίνεται κατανοητό γιατί έπρεπε να παρακαμφθεί με όποιο κόστος και μέσο η ανάληψη των καθηκόντων του εκλεγμένου δημάρχου της περιοχής, Φρέντι Μπελέρη.

Για να γίνει πιο κατανοητό το παιχνίδι με τις δήθεν οικονομικές δραστηριότητες του real estate θα μπορούσε να αναφερθεί το γεγονός ότι όλοι σχεδόν οι κρατικοί ανώτεροι αξιωματούχοι που κατηγορούνται για εκτεταμένη διαφθορά και κατασπατάληση δημοσίων πόρων, διαθέτουν τουλάχιστον ένα θέρετρο ή μεζονέτα σε κάποια από τα συγκροτήματα-φιλέτο στην περιοχή της Χιμάρας. Δεν είναι μόνο η αναζήτηση χλιδής. Είναι και η απόδειξη ότι με παράνομες δραστηριότητες εκδιώκουν Έλληνες από την περιοχή της Χιμάρας, στα χνάρια των Οθωμανών.

Όποιος θέλει να δει περισσότερες λεπτομέρειες του φαινομένου και της αριθμητικής του διάστασης δεν έχει παρά να αναζητήσει τις επίσημες δημοσιεύσεις των διωκτικών και εισαγγελικών αρχών της χώρας. Οι ίδιες οι αλβανικές αστυνομικές αρχές διενεργούν κατά καιρούς ελέγχους για παρανομίες στα οικοδομικά συγκροτήματα που εκμεταλλεύονται κάθε σπιθαμή γης και έχουν αντικαταστήσει το κάλος των αυτόφυτων δασών πευκών της περιοχής στην Παλάσσα. Και δεν βρίσκουν λίγα…

Εδώ τα ίδια τα ακίνητα δεν μπορούν να δικαιολογηθούν από το πόθεν έσχες! Το επίσημο πάντα, διότι το πορτοφόλι των χορηγών είναι πολύ πιο ισχυρό. Ακόμη πιο ενδεικτικά της κατάστασης είναι οι αστυνομικές ανακοινώσεις που αφορούν επιχειρήσεις έναντι διεθνών κυκλωμάτων διακίνησης ναρκωτικών – επιχειρήσεις που παραγγέλλονται από ξένες υπηρεσίες και κυβερνήσεις. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τα μέλη αυτών των κυκλωμάτων επιδιώκουν να “ξεπλυθούν” επιτελώντας “εθνικό καθήκον” στη Χιμάρα, τους Αγίους Σαράντα, τα Εξαμίλια κ.α.

Δεν είναι οξύμωρο, ούτε παράδοξο, ότι και αυτά τα κυκλώματα προσδοκούν ακριβώς στην ευρωπαϊκή ένταξη, προσδοκώντας ότι οι “επενδύσεις” τους θα λάβουν άλλη προστιθέμενη αξία και πως θα αλλοτριώσουν τις ακίνητες περιουσίες. Ο Αίσωπος μας τα έχει πει για τον Κόρακα και την Αλεπού, μία ιστορία όχι μόνο για ανηλίκους!

• Κ.Τ. ΜακΦάρλαντ, αναπληρωτής Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Τραμπ στην πρώτη του προεδρία: «Η παγκόσμια ζήτηση ενέργειας αυξάνεται ραγδαία λόγω της τεχνητής νοημοσύνης. Η χώρα που ηγείται στην τεχνητή νοημοσύνη θα ηγηθεί του κόσμου. Οι ΗΠΑ ελέγχουν τώρα την ενεργειακή βιομηχανία της Βενεζουέλας. Έχουν σημαντική επιρροή στους πλούσιους σε ενέργεια Άραβες του Κόλπου. Το Ιράν είναι το τελευταίο κομμάτι του παζλ» (FoxNews). 
• Τζάροντ Ατζέν, Εκτελεστικός Διευθυντή του Συμβουλίου Ενεργειακής Κυριαρχίας του Λευκού Οίκου: «Η στρατηγική των ΗΠΑ στο Ιράν είναι ένα μακροπρόθεσμο παιχνίδι, διότι θέλουμε να πάρουμε τα τεράστια αποθέματα πετρελαίου του Ιράν από τα χέρια των τρομοκρατών» (FoxBusiness). 

Στην πραγματικότητα, ο Τραμπ θέλει να αποδείξει ότι μπορεί να ελέγξει τις παγκόσμιες ροές ενέργειας, να αναγκάσει μια περιφερειακή δύναμη να υποταχθεί και να προειδοποιήσει ότι η απειλή της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος εξακολουθεί να είναι το πιο ισχυρό μέσο άσκησης παγκόσμιας πολιτικής. 

3+1 στάδια κλιμάκωσης

Πολλοί πιστεύουν ότι ο Τραμπ καβάλησε την τίγρη και τώρα δεν μπορεί να ξεκαβαλικέψει. Υποσχέθηκε μια “γρήγορη, αποφασιστική και συντριπτική” νίκη. Μέχρι στιγμής, το μόνο που έχει να παρουσιάσει είναι ανεκπλήρωτες προσδοκίες. Το κατεστημένο της Ουάσιγκτον τον κατακρίνει, όχι για την επίθεση στο Ιράν, αλλά για τον ανεπαρκή σχεδιασμό της: Ο Τραμπ είχε πειστεί ότι οι βομβαρδισμοί θα επέφεραν την ανατροπή του καθεστώτος, που, όμως, όχι μόνο δεν κατέρρευσε, αλλά αντίθετα σκλήρυνε περισσότερο. Στη συνέχεια, έδειξε απροετοίμαστος, όταν το Ιράν προχώρησε σε οριζόντια κλιμάκωση, αποκλείοντας το Στενό του Ορμούζ. 

Τώρα χρησιμοποιεί την εκεχειρία, για να δοθεί χρόνος να συγκεντρωθούν περισσότερες δυνάμεις για χερσαίες επιχειρήσεις: «Οι ΗΠΑ αναπτύσσουν χιλιάδες πεζοναύτες στη Μέση Ανατολή: Σε τι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν» (Time). Ταυτόχρονα συνειδητοποιεί ότι αυτή η κλιμάκωση θα είναι πολύ δαπανηρή. Έτσι, πολλοί αναρωτιούνται, αν η συνεχιζόμενη συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων στη περιοχή είναι προετοιμασία για κλιμάκωση ή προετοιμασία εξόδου μέσω κλιμάκωσης.

Αν οι ΗΠΑ αποσυρθούν, δε σημαίνει ότι η κατάσταση στη περιοχή θα επιστρέψει στις 27 Φεβρουαρίου, την ημέρα πριν από την έναρξη των βομβαρδισμών. Οι συνθήκες έχουν αλλάξει δραματικά και ο Τραμπ φοβάται ότι η αποχώρηση θα ισχυροποιήσει το Ιράν: Ελέγχοντας σημαντικό ποσοστό των παγκόσμιων ενεργειακών ροών μέσω του Ορμούζ και ευρισκόμενο κοντά στην απόκτηση πυρηνικών όπλων, θα μπορούσε να γίνει ο “ενεργειακός ηγεμόνας” της Μέσης Ανατολής. 

Έτσι εξηγείται η επιμονή του Βανς: «Δε νοείται αποχώρηση των ΗΠΑ χωρίς να πάρουμε το εμπλουτισμένο ουράνιο του Ιράν και να διασφαλίσουμε ότι δεν έχει την ικανότητα να εμπλουτίζει ουράνιο, που ήταν ο τρόπος με τον οποίο έφτασε τόσο κοντά σ΄ένα πυρηνικό όπλο» (Newsweek). Ο υπουργός Οικονομικών, ​​Μπέσεντ, προειδοποιεί: «Oι ΗΠΑ ετοιμάζονται να εντείνουν την οικονομική πίεση στο Ιράν, που θα ισοδυναμεί οικονομικά με εκστρατεία βομβαρδισμών» (PBSNews).

Αυτό δεν είναι διπλωματία. Είναι ωμός εκβιασμός με στόχο τη παγίδευση. Βασίζεται στην υπόθεση ότι ένα εξαντλημένο και ταλαιπωρημένο Ιράν θα πειστεί ότι οποιαδήποτε παύση πυρός είναι πρόοδος. Όμως, αν η Τεχεράνη αποδεχτεί την πρόταση του Τραμπ, θα έχει ανταλλάξει τα αποτρεπτικά της όπλα με προσωρινή απόσυρση κυρώσεων, τις οποίες ο Τραμπ ή ένας μελλοντικός πρόεδρος μπορεί να επαναφέρει οποιαδήποτε στιγμή.

Η δύσκολη θέση του Ιράν

Το Ιράν βλέπει την οικονομία του να συρρικνώνεται, τις υποδομές του να καταστρέφονται, τον λαό του να έχει εξαντληθεί, την ηγεσία του να διχάζεται μεταξύ εκσυγχρονιστών (που θέλουν οποιαδήποτε συμφωνία) και συντηρητικών (που καταλαβαίνουν ότι συμφωνία με τους σημερινούς όρους θα είναι το τέλος του Ιράν ως στρατηγικού παράγοντα). 

Η Ουάσινγκτον συνεχίζει να ενεργεί σαν να πιστεύει ότι η μέγιστη πίεση θα αναγκάσει το Ιράν να υποχωρήσει. Ότι οι βομβαρδισμοί θα αποθαρρύνουν το Ιράν, που αγωνίζεται να διατηρήσει τη στρατηγική του σημασία. Ο συνεχιζόμενος αποκλεισμός του Ορμούζ από τις ΗΠΑ δεν σχεδιάστηκε μόνο για να στερήσει από το Ιράν τα πετρελαϊκά του έσοδα. Επιδιώκει να αυξηθεί το παγκόσμιο οικονομικό κόστος, ώστε οι κυβερνήσεις τρίτων χωρών να ασκήσουν πίεση στη Τεχεράνη. Η πλειοψηφία των χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας προμηθεύονται το πετρέλαιο τους από τη Μέση Ανατολή: Φιλιππίνες (96%), Βιετνάμ (87%), Ταϊλάνδη (74%). Όλες τους αντιμετωπίζουν σοβαρή κρίση καυσίμων.

Άλλοι, πάλι, είναι πιο “ευρηματικοί”. Μπροστά στον ενεργειακό Αρμαγεδδώνα που απειλεί την Ευρώπη, η Κομισάρια της γερμανοκρατούμενης ΕΕ, Λέϊεν, συμβούλευσε τους Ευρωπαίους: «Η λιγότερο δαπανηρή ενέργεια είναι φυσικά η ενέργεια που δεν χρησιμοποιούμε» (EU). Αύριο θα τους συμβουλεύσει ότι η λιγότερο δαπανηρή τροφή είναι αυτή που δε τρώνε. 

Το Πεκίνο ανησυχεί περισσότερο για το προηγούμενο που δημιουργεί η Ουάσιγκτον, επιβάλλοντας θαλάσσιο αποκλεισμό σε χώρες που έχουν εμπορικές σχέσεις μαζί του. Θεωρεί ότι είναι μια “πρόβα τζενεράλε” για έναν ενδεχόμενο ολικό θαλάσσιο αποκλεισμό της Κίνας (κλείσιμο των στενών της Μαλάκα, του Λομπόκ και άλλων σημείων πρόσβασης προς την Ανατολική και Νότια Σινική Θάλασσα). Ενώ το Ιράν βρισκόταν κάτω από εξαιρετικά έντονη πίεση, έκλεισε ξανά το Ορμούζ, όχι αμυντικά, αλλά με αυτοπεποίθηση. Στη βάση αυτής της αυτοπεποίθησης είναι η υποδομή που η Κίνα, για καθαρά στρατηγικούς λόγους, έχτισε αθόρυβα:

Συστήματα πληρωμών, που παρακάμπτουν το χρηματοοικονομικό δίκτυο Swift, δεξαμενόπλοια-φαντάσματα, που μεταφέρουν ιρανικό πετρέλαιο υπό καθεστώς κυρώσεων στα “διυλιστήρια τσαγιού”, ​​που το επεξεργάζονται χωρίς επίσημη τεκμηρίωση, μεγάλα στρατηγικά αποθέματα, που απορροφούν το ενεργειακό σοκ, δορυφορικά δίκτυα με υψηλής ακρίβειας συστήματα παρακολούθησης T01B και τροφοδοσία δεδομένων στόχευσης σε πραγματικό χρόνο. Αυτή η υποδομή παρήγαγε ακριβώς αυτό που έπρεπε να παράγει στη περίπτωση του Ιράν: Μια κατάσταση όπου η πίεση δημιουργεί πόνο, αλλά όχι κατάρρευση· όπου η σύγκρουση δημιουργεί ένταση, αλλά όχι παράδοση.

Εγχειρίδιο μελλοντικών αντιπαραθέσεων το Ιρανικό

Στη γεωπολιτική, μια εκεχειρία δεν είναι ποτέ ένα τέλος· είναι ένας διάδρομος. Αυτό που καθορίζει αν ο διάδρομος που προτείνει ο Τραμπ οδηγεί στην ειρήνη ή στη παγίδευση, είναι το τι πραγματικά επιδιώκει. Από αυτό το σημείο και μετά, υπάρχουν τρία ενδεχόμενα:   

• Η Τεχεράνη αποδέχεται μια συμφωνία που ευθυγραμμίζεται με τις διπλωματικές προσπάθειες περιφερειακών παραγόντων. Ο Τραμπ μιλά για περιφανή νίκη· το Ιράν ισχυρίζεται ότι διατηρεί την κυριαρχία του. Ο Τραμπ μιλά για ελευθερία ναυσιπλοΐας, ενώ το Ιράν για διαχειριζόμενη ασφάλεια, διατηρώντας επιχειρησιακή παρουσία στο Ορμούζ. Η πραγματικότητα είναι θαμμένη στα κρυφά πρωτόκολλα της συμφωνίας.
• Οι διαπραγματεύσεις αποτυγχάνουν και οι ΗΠΑ προχωρούν σε περαιτέρω κλιμάκωση (βομβαρδισμοί, πιθανή χερσαία επιχείρηση) ή σε ένα βήμα πίσω. Το Ιράν δεν χρειάζεται να είναι εντελώς άθικτο για να παραμείνει επικίνδυνο. Χρειάζεται απλώς να έχει αρκετή ανθεκτικότητα, ώστε να συνεχίσει να αντιδρά. Εάν η κλιμάκωση συνεχιστεί, μπορεί να γίνει πολύ ακριβή, παρατεταμένη και με αβέβαια αποτελέσματα.
• Η πιο αθόρυβη, αργή, αλλά ενδεχομένως πιο ενδιαφέρουσα είναι μια παράταση της εκεχειρίας, που σταδιακά οδηγεί σε μια μακροπρόθεσμη πραγματικότητα, χωρίς ποτέ να ανακηρυχθεί επίσημα ως συμφωνία. Σε αυτό το ενδεχόμενο, η Κίνα παίζει στρατηγικό ρόλο. Όχι ως δυναμικός διαπραγματευτής, όχι ως δημόσιος μεσολαβητής, αλλά ως σταθεροποιητική δύναμη, που λειτουργεί στο παρασκήνιο.

Οι τρέχουσες εξελίξεις δεν θα καθορίσουν μόνο την τύχη του Ιράν. Θα δημιουργήσουν προηγούμενο για το πώς οι ΗΠΑ θα διαχειρίζονται τους ανερχόμενους αμφισβητίες στο μέλλον. Ό,τι λειτουργήσει στη περίπτωση του Ιράν, θα επαναληφθεί. Ο κόσμος παρακολουθεί ένα εγχειρίδιο που γράφεται σε πραγματικό χρόνο για κάθε μελλοντική αντιπαράθεση μεταξύ μιας δύναμης που μπορεί να καταστρέψει και μιας δύναμης που προσπαθεί να διαρκέσει. 

Η Κομισιόν, που νόμιζε ότι απαλλάχθηκε από ένα “αγκάθι” με την απομάκρυνση του Όρμπαν, θα έχει τώρα στην Ουγγαρία να κάνει με τον Μάγυαρ (που ακόμα κι αν θέλει, δεν μπορεί να δρα ως φανατικός ευρωπαϊστής), με τον σοσιαλδημοκράτη Φίτσο στην Σλοβακία και με τον επίσης σοσιαλδημοκράτη και “φιλορώσο”, ή όντως πραγματικά φιλορώσο Ράντεφ στη Βουλγαρία. Σε κανέναν δε από τους τρεις δεν μπορούν να βάλουν την ταμπέλα που είχαν κρεμάσει στον Όρμπαν – του αυταρχικού ακροδεξιού.

«Μίλησα με τον Ρούμεν Ράντεφ για την εκλογική του νίκη. Ανυπομονώ να συνεχίσουμε τη συνεργασία μας στις κοινές προκλήσεις ασφαλείας», έγραψε ο Ρούτε σε ανάρτησή του. Η φον Λάιεν αποκάλεσε την Βουλγαρία «ένα περήφανο μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας, με σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση κοινών προκλήσεων» και έγραψε επίσης σε ανάρτησή της: «Ανυπομονώ να συνεργαστούμε για την ευημερία και την ασφάλεια της Βουλγαρίας και της Ευρώπης». Ο Αντόνιο Κόστα επίσης στο ίδιο μήκος κύματος (για την ασφάλεια και την άμυνα) έγραψε  «Ανυπομονώ ν συνεργαστούμε στην κοινή μας ατζέντα για ευημερούσα, αυτάρκη και ασφαλή Ευρώπη».

Ο εκπρόσωπος της ρωσικής προεδρίας χαιρέτισε τη δήλωση του Ράντεφ για την αποκατάσταση του διαλόγου με τη Ρωσία, αλλά ήταν σχετικά συγκρατημένος. Ο Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε: «Φυσικά, μας εντυπωσίασαν τα λόγια του Ράντεφ, ο οποίος νίκησε στις εκλογές, και αρκετών άλλων Ευρωπαίων ηγετών για την προθυμία τους να λύσουν προβλήματα μέσω ρεαλιστικού διαλόγου με τη Ρωσική Ομοσπονδία. Νομίζω όμως ότι θα ήταν πρόωρο να εξαχθούν τόσο ριζοσπαστικά συμπεράσματα για μια αλλαγή στο πανευρωπαϊκό κλίμα, άλλωστε βλέπουμε  από τις Βρυξέλλες δηλώσεις εντελώς διαφορετικής φύσης».

Τι πιστεύει ο Ράντεφ

Ο Ράντεφ είναι εθνικιστής, υπέρ της βουλγαρικής ορθόδοξης εκκλησίας και ευρωσκεπτικιστής, με κύριο σύνθημα “όλα θα συζητηθούν με γνώμονα το καλύτερο δυνατόν για τον βουλγαρικό λαό, με διαφάνεια και δημοκρατικές αρχές”. Εκτιμάται ότι θα νερώσει το κρασί του στις Βρυξέλλες, αλλά δεν θα αλλάξει ουσιαστική τοποθέτηση. Εξάλλου, πριν από μόλις ένα χρόνο, είχε ασκήσει βέτο σε νομοσχέδιο της βουλγαρικής Βουλής που θα επέτρεπε στο κράτος να αναλάβει τον έλεγχο και να πουλήσει το διυλιστήριο της ρωσικής Lukoil στο Μπουργκάς (το οποίο επεξεργάζεται ρωσικό πετρέλαιο), υποστηρίζοντας ότι το μέτρο έθετε σε κίνδυνο τα δημόσια οικονομικά και την ενεργειακή ασφάλεια. Άγνωστο πάντως τι θα κάνει τώρα.

Έχει αμφισβητήσει την αποτελεσματικότητα των κυρώσεων της ΕΕ κατά της Ρωσίας, υποστηρίζοντας ότι «η Βουλγαρία δεν θα πρέπει να αγνοεί τις ενεργειακές ανάγκες της λόγω γεωπολιτικών εντάσεων». Στην εξωτερική πολιτική ήταν πάντα υπέρ των ισορροπιών με την Ρωσία και είχε επικρίνει ως πρόεδρος τον εξοπλισμό της Ουκρανίας από μέλη του ΝΑΤΟ και την ΕΕ, “επειδή έτσι όλοι έριχναν λάδι στη φωτιά”, όπως είχε δηλώσει. Ήταν υπέρ ενός πιο ανοιχτού διαλόγου με τη Ρωσία.

Οικονομική πίεση και ολιγάρχες

Το 2024 είχε βγει πρώτο κόμμα εκείνο του Μπόικο Μπορίσοφ, που είναι κεντροδεξιό. Όμως το κόμμα του GERB, ναι μεν είχε βγει πρώτο, αλλά με χαμηλά ποσοστά, που απαιτούσαν συγκυβέρνηση με άλλα κόμματα, ώσπου ανέλαβε άλλος την πρωθυπουργία. H οικονομική πολιτική τα τελευταία χρόνια ήταν “σφιχτή”, ανταποκρινόμενη και σε πιέσεις της Κομισιόν επ’ αυτής.

Μετά τις μεγάλες διαδηλώσεις του 2020, ο Μπορίσοφ προσπάθησε να συνεργασθεί με άλλα κόμματα, αλλά ουσιαστικά προέκυπτε και πάλι χάος. Τον περασμένο Δεκέμβριο οι Βούλγαροι έμαθαν τον προϋπολογισμό που ετοιμαζόταν να περάσει η κυβέρνηση μειοψηφίας και ξεχύθηκαν στους δρόμους δεκατριών πόλεων, με αποτέλεσμα να πέσει η κυβέρνηση, αλλά και να παραιτηθεί από την προεδρία ο Ράντεφ με σκοπό να πάρει το τιμόνι ως επικεφαλής κόμματος – όπερ και εγένετο.

Ο λόγος που έπεσε η προηγούμενη κυβέρνηση, όπου έκανε κουμάντο ο Μπορίσοφ (και ας ήταν άλλος τυπικά ο πρωθυπουργός), ήταν ότι ο προϋπολογισμός προέβλεπε αύξηση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών για υγεία και σύνταξη, ενώ διπλασίαζε και το φόρο στα μερίσματα επιχειρήσεων. Οι διαδηλωτές κραύγαζαν και κατά της διαφθοράς, για τους υψηλούς μισθούς “στελεχών” και για την μικρή χρηματοδότηση κοινωνικών αναγκών και, κυρίως, την υποβάθμιση της υγείας. Επίσης ο προϋπολογισμός δεν προέβλεπε επαρκείς αυξήσεις μισθών, παρά το γεγονός ότι στη Βουλγαρία – όπως και στην Ελλάδα εξάλλου – από την ημέρα που ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία ο τιμάριθμος είχε αποχαλινωθεί.

Οι διαδηλωτές επίσης είχαν ταχθεί ονομαστικά κατά του Ντέλιαν Πεέφσκι, που είναι υπό αμερικανικές κυρώσεις “για διαφθορά”, θεωρώντας ότι είναι ένας ολιγάρχης που προσπαθεί να κάνει κουμάντο σε όλη τη χώρα. Το κόμμα του έχασε σημαντικά ποσοστά στις χθεσινές εκλογές, πέφτοντας στο 9%. Ο Ράντεφ, όταν ήταν πρωθυπουργός, είχε αποκλείσει οιαδήποτε συνεργασία με το κόμμα του Πεέφσκι (DPS-Κόμμα για Δικαιώματα και Ελευθερίες). Ο Πεέφσκι είχε πολλά μέσα ενημέρωσης στην κατοχή του, προτού αρχίσουν οι κυρώσεις. Τυπικά φέρεται να έχει πουλήσεις μερικές από τις επιχειρήσεις του στο χώρο της ενημέρωσης, αλλά εκτιμάται ότι συνεχίζει να ασκεί τον έλεγχο σε αυτές.

Το πρόγραμμα του Ράντεφ είναι μέσες-άκρες σοσιαλδημοκρατικό θα μπορούσε κάποιος να πει. Έχει υποσχεθεί να πατάξει τη διαφθορά και δεσμεύθηκε για διαφάνεια. Στα εννέα χρόνια της προεδρίας του κατέκρινε συχνά τις κυβερνήσεις της χώρας, επειδή η δικαιοσύνη και οι πολιτικοί ήταν συγκοινωνούντα δοχεία με τη “μαφία της ολιγαρχίας”. Όσον αφορά στο ευρώ, στο οποίο η Βουλγαρία μπήκε μόλις τον Ιανουάριο, ο Ράντεφ εκτιμούσε ότι η υιοθέτηση του ευρωπαϊκού νομίσματος γινόταν εσπευσμένα, τχωρίς να έχουν ληφθεί μέτρα για να προστατευθεί η αγοραστική δύναμη των πολιτών. Σημειωτέον όλες οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι οι μισοί Βούλγαροι ήταν κατά της εισόδου στη ζώνη του ευρώ.

Βουλγαρία: Αποχή και απελπισία

Στις χθεσινές εκλογές η αποχή ήταν 49%, αλλά αν και με μια πρώτη ματιά δείχνει υψηλή για μια χώρα με προβλήματα ακυβερνησίας (οκτώ εκλογές μέσα σε πέντε χρόνια), πρέπει μάλλον να δούμε το ποσοστό συμμετοχής ως ύστατη προσπάθεια απελπισμένων πολιτών που θέλουν επιτέλους μια λύση, παρά την κόπωσή τους. Τον Απρίλιο του 2021 η αποχή ήταν 50,9%, και τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς οι εκνευρισμένοι και απελπισμένοι Βούλγαροι έφτασαν την αποχή στο 59,6%.

Τον Νοέμβριο του ιδίου έτους η αποχή στρογγυλοποιήθηκε στο 60%! Ένα χρόνο αργότερα, τον Οκτώβριο του 2022, η αποχή έφτασε στο ρεκόρ του 70%, αλλά μετανιωμένοι οι Βούλγαροι έξι μήνες μετά, στις επόμενες δηλαδή εκλογές την άνοιξη του 2023, προσήλθαν με περισσότερη αποφασιστικότητα στις κάλπες και η αποχή έπεσε στο 59,4%. Ένα χρόνο μετά, τον Ιούνιο του 2024, και πάλι απογοητευμένοι οι Βούλγαροι, ψήφισαν σε ποσοστό μόλις 34,4%, με την αποχή να φτάνει νέο ρεκόρ – το 65,6%. Τον Οκτώβριο του 2024, πάλι υψηλή αποχή: 61,2%. Όμως αυτή τη φορά η αποχή μειώθηκε στο 49%, σηματοδοτώντας το υψηλότερο ποσοστό συμμετοχής από το 2021.

Ποιος είναι

Ο Ρούμεν Ράντεφ είναι γιος πολιτικού μηχανικού και λογίστριας από μικρή πόλη της Βουλγαρίας. Ο πατέρας του ήταν ο Γκεόργκι Ράντεφ που πέθανε τον Απρίλιο του 2020 (ανήμερα της φετινής σαρωτικής νίκης του πρώην προέδρου της χώρας). Μητέρα του ήταν η Στάνκα Ράντεβ, που εργαζόταν σε δασική επιχείρηση. Οι γονείς ζούσαν αρχικά στην κωμόπολη Σλαβιάνοβο στην περιοχή Χάσκοβο, κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα και την Τουρκία – περιοχή όπου οι τουρκόφωνοι φθάνουν το 18,1% του τοπικού πληθυσμού. Πατέρας και μάνα δεν είχαν αναμιχθεί στην πολιτική, όταν η χώρα ακόμη είχε κομμουνιστικό πολίτευμα. Αργότερα μετοίκησαν στο Ντιμίτροβγκραντ, μια πόλη λίγο βορειότερα, όπου και γεννήθηκε ο Ρούμεν στις 18 Ιουνίου του1963.

Ο Ρούμεν αποφοίτησε το 1982 από τη Μαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου της περιφέρειας Χάσκοβο με έπαινο, ως ο καλύτερος αποφοιτήσας της χρονιάς. Εντάχθηκε στο Βουλγαρικό Κομμουνιστικό Κόμμα λίγο αργότερα και σε συνεντεύξεις του είπε ότι ο κύριος λόγος ήταν επειδή ήθελε να πετάξει με υπερηχητικό τζετ, προσθέτοντας ότι «ασφαλώς και δεν έχει να απολογηθεί ή να μετανιώσει και να ντραπεί για το παρελθόν του». Αποχώρησε από το κόμμα το 1990, όταν ένας νεοεκδοθείς νόμος απαγόρευσε στα μέλη των ενόπλων δυνάμεων της χώρας να είναι μέλη πολιτικών κομμάτων.

Ο Ράντεφ εν συνεχεία αποφοίτησε από το Βουλγαρικό Πανεπιστήμιο Πολεμικής Αεροπορίας, πάλι με αριστεία. Το 1992, αποφοίτησε από τη Σχολή Αξιωματικών Μοίρας της Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αεροπορική Βάση Μάξγουελ (AFB). Κατέχει Διδακτορικό Στρατιωτικών Επιστημών στον τομέα της βελτίωσης της τακτικής εκπαίδευσης των πληρωμάτων πτήσης και της προσομοίωσης αεροπορικής μάχης.

Επί πάρα πολλά χρόνια δεν έγινε επισήμως μέλος σε κανένα κόμμα, παρότι κατήλθε ως υποψήφιος για πρόεδρος και νίκησε με μεγάλη πλειοψηφία, με όπλο τα αριστεία του και τις επιδόσεις του στο στράτευμα. Όταν όμως παραιτήθηκε από την προεδρία, ίδρυσε το κόμμα Προοδευτική Βουλγαρία, και το οδήγησε στη νίκη. Η υποψηφιότητά του στις εκλογές του 2016 υποστηρίχθηκε από μια Ανεξάρτητη Επιτροπή Πρωτοβουλίας που συνδέεται με το Βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Ο Ράντεφ έχει δύο παιδιά από τον πρώτο του γάμο με την τραπεζοϋπάλληλο Γκίνκα Ράντεβα, ο οποίος κατέληξε σε διαζύγιο το 2014. Η κόρη, Νταρίνα, που γεννήθηκε το 2001, ασχολείται με τα καλλιτεχνικά και ο γιος Γκεόργκι, που γεννήθηκε το 2003, δεν ξέρουμε με τι ασχολείται. Πάντως, σπούδασαν και τα δυο παιδιά στη Βουλγαρία και διατηρούν χαμηλό προφίλ. Αργότερα παντρεύτηκε την Ντεσίσλαβα Γκέντσεβα, η οποία ήταν προηγουμένως παντρεμένη με τον βουλευτή του Σοσιαλιστικού Κόμματος Γκεόργκι Σβιλένσκι.

Εκτός από τα βουλγαρικά, ο Ράντεφ μιλάει επίσης άπταιστα ρωσικά (που διαφέρουν πολύ λίγο από τα βουλγαρικά), γερμανικά και αγγλικά. Ο Ράντεφ είναι μέλος της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έχει δηλώσει την υποστήριξή του στις προσπάθειες της βουλγαρικής εκκλησίας να εισαγάγει τη θρησκευτική εκπαίδευση στα βουλγαρικά σχολεία και δήλωσε ότι «η υποστήριξη της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και η πνευματική ευημερία των πιστών, παραμένει η πρώτη προτεραιότητα για το Κράτος».

Η πανδημία

Με τον Μπόικο Μπορίσοφ διαφωνούσε τακτικά, αλλά στην περίοδο της πανδημίας είχε συμφωνηθεί ανακωχή, ώσπου ο ο Ράντεφ διαφώνησε με τα πρόστιμα σε άτομα που διαφωνούσαν με τον εμβολιασμό και που κατηγορούνταν για διασπορά ψευδών ειδήσεων. Ο Ράντεφ ασκούσε κριτική για τη διαχείριση της πανδημίας, με τον Μπορίσοφ να τον κατηγορεί λέγοντας «δεν μας φτάνει η πανδημία, έχουμε και τον πρόεδρο να δυσκολεύει τα πράγματα ακόμα πιο πολύ”.

O Ράντεφ επεσήμαινε ότι δεν υπάρχει επαρκής διαφάνεια, ότι βλάπτεται καίρια η οικονομία από τα μέτρα που λαμβάνονταν και αμφισβητούσε ανοιχτά την συνταγματικότητα των περιοριστικών μέτρων. Δήλωσε ότι παραβιάζονται βασικά δικαιώματα και ότι η κυβέρνηση δεν παρείχε επαρκή στοιχεία που να αιτιολογούν με διαφάνεια την κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Είχε συνταχθεί με διαδηλωτές και κατήγγειλε ότι τα μέτρα δεν λαμβάνονται για υγειονομικούς λόγους, αλλά για να ενισχύσει την εξουσία του το κυβερνών κόμμα – το GERB του Μπορίσοφ τότε.

Τα F-16

Ο Ράντεφ διαφώνησε ανοιχτά και με την αγορά των αμερικανικών F-16, δηλώνοντας ότι είχε βαθύτατη γνώση του αντικειμένου και ότι τα αεροσκάφη αυτά “δεν άξιζαν τα λεφτά τους” και πως ήταν πολύ ακριβά για το επίπεδό τους. «Ως πρώην πιλότος εκτιμώ ότι η αγορά αυτή δεν είναι προς το συμφέρον της χώρας», είπε δηλώσει το 2019.

Ο Ράντεφ υποστήριξε ότι η διαδικασία της αγοράς των οκτώ μαχητικών είχε παρατύπως επισπευσθεί και δεν υπήρχε εθνική συναίνεση, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση «εξαιρετικά ανησυχητική». Είχε εκφράσει έντονες αμφιβολίες και για το κόστος (περίπου 1,26 δισ.)
τις παρεχόμενες εγγυήσεις, τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης και τις ρήτρες της συμφωνίας.

Δήλωσε, ασκώντας βέτο, ότι «η κυβέρνηση είχε συμφωνήσει σε υποβαθμισμένα αεροσκάφη (όσον αφορά τα ηλεκτρονικά/οπλικά συστήματα) και ότι δεχόταν κατώτερα συστήματα, επειδή παζάρεψε για κάπως χαμηλότερη τιμή, όμως αυτή παρέμενε πολύ υψηλή για την πραγματική αξία τους». Το βέτο του Ράντεφ παρακάμφθηκε λίγες μέρες αργότερα (26 Ιουλίου 2019) από το βουλγαρικό Κοινοβούλιο, το οποίο επικύρωσε ξανά τη συμφωνία, και ο Ράντεφ τελικά την υπέγραψε.

Σχέσεις με Τουρκία-Ρωσία-Σκόπια

Ο Ράντεφ είχε σαφείς απόψεις για τη σχέση της Βουλγαρίας με τη Ρωσία και τη σύγκρουση στην Ουκρανία. Το 2017, ζήτησε να δοθεί τέλος στις κυρώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της Ρωσίας. Ωστόσο, δήλωσε επίσης ότι οι ενέργειες της Ρωσίας στην Κριμαία ήταν αντίθετες προς το διεθνές δίκαιο. Ο Ράντεφ εξέφρασε επίσης ανησυχίες για την πολύ γρήγορη ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, που τότε πολλοί συζητούσαν. Πίστευε ότι τέτοιες αποφάσεις χρειάζονταν προσεκτική σκέψη και συμφωνία από όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ.

Συναντήθηκε με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι τον Ιούλιο του 2023. Κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης, ο Ράντεφ εξέφρασε τη συμπάθειά του προς την Ουκρανία, αλλά ζήτησε να γίνουν διαπραγματεύσεις για την αποκλιμάκωση της κατάστασης.

Ο Ράντεφ θεωρούσε και ίσως θεωρεί ακόμη την Τουρκία σημαντικό γείτονα και εταίρο της Βουλγαρίας. Ωστόσο, τόνισε επίσης ότι η Τουρκία πρέπει να σέβεται τις εσωτερικές πολιτικές διαδικασίες της Βουλγαρίας. Το 2017, εξέφρασε ανησυχίες για αυτό που θεωρούσε εξωτερική εμπλοκή στις βουλευτικές εκλογές της Βουλγαρίας. Αργότερα συναντήθηκε με τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν για να συζητήσουν τις διμερείς σχέσεις (2024).

Είχε πάντως χαρακτηρίσει την τουρκική στάση κατά την προεκλογική περίοδο των βουλευτικών εκλογών του Μαρτίου 2017 ως «απαράδεκτη ανάμειξη» στα εσωτερικά της χώρας και κατηγόρησε την Τουρκία για προσπάθεια επηρεασμού του εκλογικού αποτελέσματος, δηλώνοντας ότι η Βουλγαρία δεν θα δεχτεί υποδείξεις από το εξωτερικό για το πώς θα ψηφίσουν οι πολίτες της. Στο πλαίσιο των εντάσεων εκείνης της περιόδου, η Βουλγαρία ανακάλεσε τον πρέσβη της από την Άγκυρα για διαβουλεύσεις.

Η ένταση είχε κορυφωθεί λόγω της υποστήριξης που παρείχε η Τουρκία στο νεοσύστατο κόμμα DOST (των Λουτφί Μεστάν), το οποίο απευθυνόταν στη μουσουλμανική μειονότητα της Βουλγαρίας. Ο Ράντεφ είχε καταστήσει σαφές ότι η χώρα του επιθυμεί καλές σχέσεις γειτονίας, αλλά στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού και της μη ανάμειξης στις εσωτερικές υποθέσεις. Ο Μπορίσοφ είχε πιο καλές σχέσεις με τον Ερντογάν και καλούσε την ΕΕ να χαμηλώσει κάπως τους τόνους και την κριτική εναντίον του Τούρκου προέδρου.

Όσον αφορά τις σχέσεις με τα Σκόπια, ο Ράντεφ σε συνάντησή του με τον τότε (2021) πρωθυπουργό Ζόραν Ζάεφ στις Βρυξέλλες, εξέφρασε την επιφυλακτικότητά του για την ένταξη της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θεωρώντας ότι πρέπει να προστατευθούν τα δικαιώματα των Βουλγάρων που ζουν εκεί. Ζήτησε επίσης «να ληφθούν περισσότερα μέτρα για την αποτροπή της ρητορικής μίσους εναντίον των Βουλγάρων στη Βόρεια Μακεδονία»…

Ο Αλεχάντρο Γκαρσία δελ Τόρο, ο οποίος χειρίζεται τις υποθέσεις των ΗΠΑ στο υπουργείο Εξωτερικών της Κούβας, δήλωσε ότι καμία από τις δύο πλευρές δεν έθεσε προθεσμίες ούτε προέβη σε απειλητικές δηλώσεις κατά τη συνάντηση, η οποία χαρακτηρίστηκε από «σεβασμό», όπως είπε.

Καμία από τις δύο πλευρές δεν έκανε απειλητικές δηλώσεις, ούτε έθεσε κάποιο τελεσίγραφο. Για την κουβανική αντιπροσωπεία, προτεραιότητα ήταν ο τερματισμός του ενεργειακού αποκλεισμού του νησιού, πρόσθεσε.

Το Axios μετέδωσε την Παρασκευή ότι μια αντιπροσωπεία υψηλόβαθμων Αμερικανών αξιωματούχων επισκέφθηκε το νησί την προηγούμενη εβδομάδα. Ανέφερε επίσης ότι δόθηκε στους Κουβανούς μικρό χρονικό περιθώριο προκειμένου να υιοθετήσουν τις μεταρρυθμίσεις που ζητούν οι ΗΠΑ.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Και όσο σπουδαία κι αν είναι η εικόνα, στο μπάσκετ είναι εξίσου σημαντικός και ο ήχος. Το σύστημα Virtual 11.1.2 καναλιών με Dolby Atmos της C5 τοποθετεί τον ήχο παντού γύρω σου. Μέσα από AI 3 βελτιστοποίηση που προσαρμόζεται αυτόματα στο περιεχόμενο, κάθε ήχος, από την ένταση της εξέδρας μέχρι την τρίπλα της μπάλας στο παρκέ, αποδίδεται με εντυπωσιακό ρεαλισμό. Έτσι, ο αγώνας δεν ακούγεται απλώς, αλλά γίνεται μια πλήρης εμπειρία θέασης και ακρόασης.

Παράλληλα, για όσους θέλουν να αξιοποιήσουν την τηλεόραση και πέρα από τις αθλητικές μεταδόσεις, η LG OLED evo C5 έρχεται με ανανεωμένη πλατφόρμα webOS 25 4 που κάνει την πλοήγηση γρήγορη και διαισθητική, ενώ το Filmmaker Mode 5 εξασφαλίζει ότι κάθε ταινία προβάλλεται όπως την οραματίστηκε ο δημιουργός της, προσφέροντας αυθεντική κινηματογραφική εμπειρία. Έτσι, η C5 γίνεται μια ολοκληρωμένη πρόταση ψυχαγωγίας για ταινίες, σειρές, gaming και φυσικά για τις μεγάλες στιγμές του αθλητισμού.

Οι μεγάλες βραδιές ευρωπαϊκού μπάσκετ δεν επιστρέφουν συχνά και κάθε αγώνας γράφει την δική του ιστορία. Με την LG OLED evo C5, δεν παρακολουθείς απλώς αυτούς τους αγώνες, τους βιώνεις στην πληρέστερη δυνατή εκδοχή τους με την ακρίβεια και την ποιότητα εικόνας που τους αξίζει.

1 Σε σύγκριση με το βασικό μοντέλο του ίδιου έτους Smart TV alpha 7 AI Processor Gen8 με βάση εσωτερική σύγκριση προδιαγραφών.
2 Η LG OLED Display έχει πιστοποίηση UL και για Απόλυτο μαύρο, μετρημένη με IDMS 11.5 Ring-light Reflection, βάσει ενός τυπικού περιβάλλοντος εσωτερικού φωτισμού (200 lux έως 500 lux). Η πραγματική απόδοση ενδέχεται να διαφέρει ανάλογα με τον φωτισμό περιβάλλοντος και το περιβάλλον προβολής. Η οθόνη LG OLED επαληθεύτηκε από την UL για τέλειο χρώμα κατόπιν μέτρησης σύμφωνα με τα πρότυπα αντανάκλασης δακτυλίων φωτισμού IDMS 11.5. Το μοντέλο LG 2025 65 ιντσών M5/G5/C5/B5 έχει λάβει πιστοποίηση TUV για Πραγματική οπτική εμπειρία με εσωτερικό φωτισμό. Η πιστοποίηση πραγματικής οπτικής εμπειρίας από την TUV σημαίνει ότι το προϊόν πέτυχε τον υψηλότερο βαθμό «Τέλεια» και στις πέντε μετρήσεις για την ποιότητα της εικόνας του περιβάλλοντος (μαύρο, ζωηρότητα, αντιληπτό μήκος αντίθεσης, ακρίβεια διαβάθμισης και διαμόρφωση αντίθεσης περιβάλλοντος) όταν δοκιμάστηκε σύμφωνα με τα πρότυπα IDMS 11.5 Ring-light Reflection έως 500lux.
*Οι οθόνες LG OLED TV έχουν πιστοποιηθεί με Circadian Performance Factor από την eyesafe®

3 Πρέπει να ενεργοποιηθεί μέσω του μενού λειτουργίας ήχου. Ο ήχος μπορεί να διαφέρει ανάλογα με το περιβάλλον ακρόασης
4 Το webOS Re:New Program ισχύει για τηλεοράσεις 2025 OLED/QNED/anoCell/UHD TV. Το webOS Re:New Program υποστηρίζει συνολικά τέσσερις αναβαθμίσεις σε διάστημα πέντε ετών. Το κατώφλι είναι η προεγκατεστημένη έκδοση του webOS και το χρονοδιάγραμμα κυμαίνεται από μήνα-λήξη έως έτος-έναρξη. Οι ενημερώσεις και το χρονοδιάγραμμα ορισμένων χαρακτηριστικών, εφαρμογών και υπηρεσιών ενδέχεται να διαφέρει ανάλογα με το μοντέλο και την περιοχή.
Οι διαθέσιμες αναβαθμίσεις περιλαμβάνουν τα μοντέλα 2022 OLED και 2023 UHD, και μεταγενέστερα.

5 Το Ambient FILMMAKER MODE είναι εμπορικό σήμα της UHD Alliance, Inc. Υποστηρίζεται το Ambient FILMMAKER MODE με Dolby Vision. Το Ambient FILMMAKER MODE ξεκινά αυτόματα στην εφαρμογή βίντεο AppleTV+ και Amazon Prime.

Σχετικά με την LG Electronics Media Entertainment Solution Company (MS)
Η LG Media Entertainment Solution Company (MS) αποτελεί μία αναγνωρισμένη καινοτόμα εταιρεία που παράγει τηλεοράσεις, au-dio, οθόνες και πλατφόρμα έξυπνων τηλεοράσεων. Η εταιρεία MS ενισχύει την εμπειρία της ψυχαγωγίας πολυμέσων με τις τηλεοράσεις OLED, που φημίζονται για το τέλειο μαύρο και το τέλειο χρώμα, και τις κορυφαίες τηλεοράσεις LCD QNED, οι οποίες διαθέτουν την εξατομικευμένη πλατφόρμα έξυπνης τηλεόρασης webOS. Η ΘMS Company έχει επεκτείνει τις υπηρεσίες της, συμπεριλαμβάνοντας λύσεις Πληροφορικής της LG, όπως οθόνες παιχνιδιών, επαγγελματικές οθόνες, φορητούς υπολογιστές, βιντεοπροβολείς, συσκευές cloud και ιατρικές οθόνες, όλες σχεδιασμένες για να μεγιστοποιούν την αποδοτικότητα της εργασίας και να προσφέρουν υψηλή αξία στους πελάτες. Για περισσότερες ειδήσεις σχετικά με την LG, επισκεφθείτε το www.LGnewsroom.com.

Παράλληλα, το ΑΙ Hub θα ενισχύσει τις μακροπρόθεσμες δυνατότητες τεχνητής νοημοσύνης της Πειραιώς, προσελκύοντας, αναπτύσσοντας και αναβαθμίζοντας εξειδικευμένο στελεχιακό δυναμικό. Αυτό θα καταστεί εφικτό μέσω στοχευμένων προσλήψεων και δομημένων προγραμμάτων εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένης της Udacity, της AI-native πλατφόρμας εκπαίδευσης και κατάρτισης της Accenture. Η προσέγγιση αυτή υποστηρίζει τη φιλοδοξία της Τράπεζας να ενσωματώσει δεξιότητες τεχνητής νοημοσύνης και νέους τρόπους εργασίας σε ολόκληρο τον οργανισμό.

Κεντρικό άξονα της συνεργασίας αποτελεί η ανάπτυξη ασφαλών, υπεύθυνων και ανθρωποκεντρικών λύσεων τεχνητής νοημοσύνης, οι οποίες θα υποστηρίζουν την αυτόνομη λήψη αποφάσεων, θα απλοποιούν σύνθετες διαδικασίες και θα αναβαθμίζουν την εμπειρία τόσο των πελατών όσο και των εργαζομένων. Η Πειραιώς και η Accenture, μέσω του νεοσύστατου Accenture Anthropic Business Group, θα αξιοποιήσουν τα μοντέλα και τις πλατφόρμες τεχνητής νοημοσύνης της Anthropic, καθώς και τη δέσμευση αυτής στις αρχές της ηθικής τεχνητής νοημοσύνης. Με τον τρόπο αυτό θα προωθήσουν την καινοτομία με υπεύθυνο τρόπο, διασφαλίζοντας ότι οι προηγμένες λύσεις που αναπτύσσονται ευθυγραμμίζονται με τις αξίες της Τράπεζας και τις κανονιστικές απαιτήσεις.

«Το AI Hub αποτελεί ένα στρατηγικό ορόσημο για την Πειραιώς», δήλωσε ο Χάρης Μαργαρίτης, Group Chief Operating Officer της Πειραιώς. «Μεταβαίνουμε από μεμονωμένες εφαρμογές σε έναν ενιαίο μηχανισμό τεχνητής νοημοσύνης σε όλο το εύρος του οργανισμού, πλήρως ενσωματωμένου στον τρόπο λειτουργίας της Τράπεζας. Η συνεργασία μας με την Accenture, σε συνδυασμό με την ενσωμάτωση της τεχνολογίας τεχνητής νοημοσύνης της Anthropic, μας επιτρέπει να αξιοποιούμε σε μεγάλη κλίμακα προηγμένες λύσεις τεχνητής νοημοσύνης με υπευθυνότητα, στηριζόμενοι σε ισχυρή διακυβέρνηση, διαφάνεια και ανθρώπινο έλεγχο. Η πρωτοβουλία αυτή ενδυναμώνει τους ανθρώπους μας, ενισχύει την εμπιστοσύνη των πελατών και των ρυθμιστικών αρχών και δημιουργεί μια ισχυρή βάση για την τραπεζική στην Ελλάδα με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον».

«Η συνεργασία αυτή αντικατοπτρίζει τη βαθιά και μακροχρόνια σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ της Πειραιώς και της Accenture, βασισμένη στο κοινό μας όραμα και τη δημιουργία αξίας», δήλωσε ο Γιώργος Παλλιούδης, Financial Services Lead της Accenture. «Αυτή η πρωτοβουλία επιβεβαιώνει στην πράξη τη δέσμευση της Διοίκησης της Πειραιώς στην υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης καθώς και τον ηγετικό ρόλο της Accenture στην επανεφεύρεση του τρόπου λειτουργίας των επιχειρήσεων στη νέα ψηφιακή εποχή».

Ο Thomas Remy, Head of Southern Europe, Middle East & Africa της Anthropic, δήλωσε: «Η τεχνητή νοημοσύνη μετασχηματίζει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι τράπεζες και είναι κρίσιμο τα σύγχρονα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης να πληρούν υψηλές απαιτήσεις διακυβέρνησης και κανονιστικής συμμόρφωσης. Το Claude έχει σχεδιαστεί με γνώμονα την ασφάλεια, την αξιοπιστία και τη διαφάνεια που απαιτούν ιδιαίτερα ρυθμιζόμενοι κλάδοι, όπως ο τραπεζικός. Μέσα από τη συνεργασία με την Anthropic για την ανάπτυξη ενός νέου AI Hub για τον ελληνικό τραπεζικό κλάδο, η Πειραιώς και η Accenture επιβεβαιώνουν την κοινή μας δέσμευση για την ασφαλή και υπεύθυνη αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης».

Το AI Hub βασίζεται στην επιτυχημένη συνεργασία της Πειραιώς με την Accenture για την υιοθέτηση ενός cloud-first λειτουργικού μοντέλου, το οποίο έχει ήδη επιταχύνει την παροχή ψηφιακών υπηρεσιών, ενισχύσει την ασφάλεια και τη συμμόρφωση, βελτιώσει τη λειτουργική αποδοτικότητα και υποστηρίξει τους ευρύτερους στόχους βιωσιμότητας και εκσυγχρονισμού της Τράπεζας.

«Θεωρώ ότι επειδή η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, η πηδαλιούχηση της χώρας πρέπει να έχει μια σταθερότητα και μια ασφάλεια σε καθολικό επίπεδο. Βεβαίως με πράξεις και παραλείψεις. Δεν είμαι ούτε αιθεροβάμων ούτε ηθικολόγος. Θέλω να πω ότι με γνώμονα το μη χείρον βέλτιστον, αυτή τη στιγμή – και δεν το λέω το μη χείρον βέλτιστον σε σχέση με τα υπόλοιπα κόμματα ως προς τη Νέα Δημοκρατία – αλλά με κράτιστο γνώμονα τις διεθνείς εξελίξεις και εν συναρτήσει με όλα τα πολιτικά τεκταινόμενα, δεν μπορούμε να έχουμε μια ιδεαλιστική και μια άρτια-τέλεια διαχείριση του πολιτικού γίγνεσθαι και του πολιτικού μέσου μιας κυβερνήσεως. Όμως στο μέτρο του δυνατού θεωρώ ότι η κυβέρνηση από το 2019 και εντεύθεν κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί. Άρα, θεωρώ ότι είναι χρέος μου να συντάσσομαι με τα νομοσχέδια της παρούσας κυβερνήσεως».

Ερωτηθείς αν θα επιθυμούσε την προσχώρησή του στην ΚΟ της ΝΔ, ο ανεξάρτητος βουλευτής απάντησε: «Αυτό εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του κυρίου Πρωθυπουργού. Εγώ ούτως ή άλλως είμαι ένας απλός στρατιώτης της παράταξης και πρεσβεύω ό,τι πρεσβεύω χωρίς να προσδοκώ επιμόνως τα επίχειρα, εννοώ το να ενταχθώ στην ΚΟ της Νέας Δημοκρατίας. Βεβαίως, από την άλλη πλευρά, ευχής έργον θα ήταν. Όμως, ανεξαρτήτως τούτου ή μη, εγώ ως μαχόμενος δικηγόρος και ανεξάρτητος βουλευτής θεωρώ ότι η ΝΔ, οι αρχές και οι αξίες που πρεσβεύει, με λάθη, με παραλείψεις, με διορθωτικές κινήσεις, είναι αυτό το οποίο έχει ανάγκη ο τόπος».

Αναγνωρίζοντας τη νέα αυτή πραγματικότητα, ο ΟΠΙ και η Νομική Σχολή του UNIC Athens διοργανώνουν ένα συνέδριο υψηλού επιπέδου που φιλοδοξεί να θέσει τις βάσεις για έναν τεκμηριωμένο εθνικό και ευρωπαϊκό διάλογο σχετικά με τις πιο επίκαιρες προκλήσεις της ΤΝ στον τομέα της πνευματικής ιδιοκτησίας και ειδικότερα της συλλογικής διαχείρισης.

Κορυφαίοι ομιλητές από Ευρωπαϊκή Επιτροπή, AI Office και διεθνείς οργανισμούς

Η εκδήλωση συγκεντρώνει εξέχουσες προσωπικότητες από τον χώρο της νομικής επιστήμης, της ευρωπαϊκής πολιτικής και της τεχνολογίας. Στους ομιλητές συγκαταλέγονται:

• Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, DG CONNECT (Copyright Unit), με θέμα την προσέγγιση της ΕΕ στην πνευματική ιδιοκτησία την εποχή της παραγωγικής ΤΝ
• Εκπρόσωπος του AI Office της ΕΕ, με θέμα τη σχέση της AI Act με το δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας
• Καθηγητής του Πανεπιστημίου Vanderbilt (ΗΠΑ), Daniel J. Gervais, με θέμα την προστασία έργων ΤΝ και τη συλλογική διαχείριση
• Στελέχη των ΟΣΔ SACEM (Γαλλία) και Buma/Stemra (Ολλανδία) σε σχέση με πρακτικές εφαρμογές ΤΝ
• Εκπρόσωπος της IFRRO και του ISAN International Agency

• Έλληνες ακαδημαϊκοί και νομικοί εμπειρογνώμονες από UNIC, ΕΚΠΑ, Πανεπιστήμιο Πειραιώς και ΟΠΙ

Ερωτήματα που θα συζητηθούν κατά τη διάρκεια του συνεδρίου:

• Ποιος πληρώνει τους δημιουργούς την εποχή της ΤΝ; Όταν συστήματα παραγωγικής ΤΝ εκπαιδεύονται με εκατομμύρια έργα, υπάρχει ρεαλιστικός δρόμος προς αδειοδότηση και αποζημίωση;
• Μπορεί η ΤΝ να γίνει σύμμαχος των δημιουργών αντί για εχθρός τους; Πώς χρησιμοποιούν ήδη μεγάλοι ευρωπαϊκοί οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης την ΤΝ για να εντοπίζουν παράνομες χρήσεις, να διανέμουν δικαιώματα ταχύτερα και δικαιότερα, και να διαχειρίζονται ρεπερτόριο;
• Πώς μπορεί να διασφαλιστεί διαφάνεια και αξιοπιστία στη χρήση εργαλείων ΤΝ για τον εντοπισμό χρήσεων και τη διανομή αμοιβών;

• Πώς επηρεάζουν τα deepfakes, το voice cloning, και οι νέες μορφές AI-generated δημιουργίας τη συλλογική διαχείριση;
• Χρειάζονται νέα δικαιώματα ή μηχανισμοί προστασίας για τη διαχείριση ζητημάτων ΤΝ;
• Η Ευρώπη βρίσκεται σε ρυθμιστικό πλεονέκτημα ή μειονέκτημα; Τι σηματοδοτεί η σύγκλιση EU AI Act και πνευματικής ιδιοκτησίας για τις ευρωπαϊκές δημιουργικές βιομηχανίες;

Το συνέδριο επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα που απασχολούν δημιουργούς, δικαιούχους συγγενικών δικαιωμάτων, ακαδημαϊκούς, δικηγόρους, δικαστές, φοιτητές, δημοσιογράφους και εκδότες, στελέχη επιχειρήσεων και φορέων, εταιρείες τεχνολογίας και φορείς χάραξης πολιτικής.

Ημερομηνία: Πέμπτη, 7 Μαΐου 2026

Τόπος: Αμφιθέατρο Α1 Πανεπιστημίου Λευκωσίας στο Ελληνικό (UNIC Athens)

Προσέλευση: 9:30 π.μ. – 10:00 π.μ. Έναρξη: 10:00 π.μ.

Πληροφορίες: Μαρία Άννα Ιωσηφίδου | T: 2114447221 | E: iosifidou.ma@unic.ac.cy

Ώρες επικοινωνίας: 8 π.μ. –  8 μ.μ.

Η είσοδος είναι ελεύθερη αλλά απαιτείται προεγγραφή.

Όσοι επιθυμούν βεβαίωση παρακολούθησης παρακαλούνται να το δηλώσουν στο email: iosifidou.ma@unic.ac.cy Η βεβαίωση θα αποσταλεί μετά το πέρας του συνεδρίου μέσω email.

Οι ομιλίες θα είναι στα ελληνικά και στα αγγλικά. Δεν θα υπάρχει διερμηνεία.

Δείτε το πρόγραμμα του συνεδρίου εδώ (PDF).

«Μια ισχυρή βιομηχανική βάση», ανέφερε, «αποτελεί απόλυτη προϋπόθεση για την υπεράσπιση της δημοκρατίας και της ασφάλειας». Πρόσθεσε ότι από τη ρωσική επίθεση στην Ουκρανία το 2022 η ασφάλεια έχει πάψει να αποτελεί για τη Γερμανία περιφερειακό ζήτημα.

«Ο επιχειρηματικός τομέας αισθάνεται άμεσα τις γεωπολιτικές απειλές και τους κινδύνους. Το καθιστούν αυτό πολύ ξεκάθαρο ο πόλεμος στο Ιράν και η τρέχουσα σύγκρουση στα Στενά του Ορμούζ. Ιδιαίτερα στον αμυντικό τομέα – δεδομένης της ταχύτητας με την οποία αλλάζουν τα πράγματα – απλώς δεν μπορούμε να αφήνουμε να περνάνε χρόνια μεταξύ της ανάπτυξης ενός λειτουργικού, υψηλής ποιότητας πρωτοτύπου και της έναρξης της παραγωγής. Σε έναν κόσμο όπου οι απειλές εξελίσσονται σε μέρες και όχι σε χρόνια, η ταχύτητα δεν είναι απλώς κάτι ευχάριστο, αλλά απόλυτη προϋπόθεση για την ασφάλειά μας», είπε αναφερόμενος ειδικά στα drones.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ