Ρελέ και ηλεκτροπληξία

Ο δήμαρχος κατέθεσε ήδη και είπε πως το 2024 υπήρχε ρελέ όταν ήλεγξε την εγκατάσταση, αλλά η μητέρα κατέθεσε πως πλέον δεν υπήρχε ρελέ ασφαλείας. Δεν γνωρίζουμε αν το ήξερε ή αν το συμπέρανε εκ του αποτελέσματος. Το ρελέ είναι υποχρεωτικό από το 2006 και τότε είχε δοθεί παράταση τριών ετών για παλαιότερα σπίτια. Με το ρελέ σε κάθε τυχόν διαρροή πέφτει αμέσως η ασφάλεια και διακόπτεται η παροχή ρεύματος σε όλο το σπίτι. Μερικές φορές, επειδή στα παλιά σπίτια η ασφάλεια πέφτει συχνά, κάποιοι προτιμούν να βγάζουν το ρελέ. Ο δήμαρχος αφήνει να εννοηθεί ότι αφού υπήρχε (κατά δήλωσή του) ρελέ το 2024, ίσως αφαιρέθηκε εν συνεχεία από άλλο ηλεκτρολόγο.

Το σπίτι όπου συνέβη το περιστατικό έχει σφραγιστεί από την Αστυνομία και στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται πλέον η ηλεκτρολογική εγκατάσταση και ειδικότερα ο θερμοσίφωνας, αν και ελέγχονται όλες οι συσκευές του σπιτιού.

Η σορός του 17χρονου μεταφέρεται από την Κίμωλο στον Πειραιά, όπου αναμενόταν να γίνει σήμερα η νεκροψία-νεκροτομή. Τα ευρήματα του ιατροδικαστή ίσως ρίξουν περισσότερο φως στην αιτία θανάτου και στην πορεία που ακολούθησε το ρεύμα μέσα στο σώμα του άτυχου παιδιού κατά την ηλεκτροπληξία.

Ο δήμαρχος Κιμώλου, Κωνσταντίνος Βεντούρης, που με την ιδιότητα του ηλεκτρολόγου υπέγραψε το πιστοποιητικό καταλληλότητας (ΥΔΕ) για την ηλεκτρολογική εγκατάσταση του συγκεκριμένου σπιτιού το 2024, δηλώνει συντετριμμένος, αλλά και αθώος. Επιβεβαίωσε ότι είχε ελέγξει ο ίδιος το οίκημα και είχε υπογράψει το σχετικό πιστοποιητικό ασφαλείας όταν προ διετίας ειχε ξανά πρόβλημα ι θερμοσίφωνας του σπιτιού. Ισχυρίζεται σθεναρά ότι κατά τη στιγμή που ο ίδιος πραγματοποίησε τον τεχνικό έλεγχο, το ρελέ διαφυγής υπήρχε κανονικά στον πίνακα και η εγκατάσταση πληρούσε τις απαραίτητες προδιαγραφές ασφαλείας.

Αφήνει να εννοηθεί ότι αν διαπιστωθεί η απουσία του ρελέ τώρα, αυτό μπορεί να οφείλεται σε μεταγενέστερη αφαίρεση, παράκαμψη (γέφυρα) ή βλάβη του μηχανισμού, για την οποία ο ίδιος δεν είχε γνώση ούτε ευθύνη μετά την παράδοση του πιστοποιητικού. Εάν η πραγματογνωμοσύνη δείξει ότι το πιστοποιητικό εκδόθηκε χωρίς να πληρούνται οι νόμιμες προδιαγραφές ασφαλείας ή ότι το ρελέ αφαιρέθηκε εν συνεχεία, η υπόθεση θα πάρει τον δρόμο της δικαιοσύνης για την απόδοση ποινικών ευθυνών.

Για την απόφαση πρόωρων εκλογών, καθώς και για την συνταγματική τροποποίηση, απαιτούνται τα τρία πέμπτα των 600 εδρών της Βουλής, δηλαδή 360 ψήφοι.

Για να τροποποιηθεί το Σύνταγμα από την ίδια τη Βουλή χωρίς να χρειαστεί δημοψήφισμα, απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων, δηλαδή 400 ψήφοι.
Μέχρι πρόσφατα, η Συμμαχία του Λαού, που αποτελείται από το AKP και το MHP, δεν μπορούσε να συγκεντρώσει ούτε τις 360 ψήφους. Το AKP διαθέτει, μετά τις τελευταίες προσχωρήσεις από το CHP και το İYİ Parti, 277 βουλευτές. Μαζί με τους 46 βουλευτές του MHP, ο αριθμός φτάνει τους 323. Ακόμη και με την προσθήκη της κοινοβουλευτικής ομάδας Yeni Yol και μικρότερων κομμάτων που στηρίζουν τη Συμμαχία του Λαού, οι 360 ψήφοι δεν ήταν εξασφαλισμένες.

«Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» και η απόλυτη ακυρότητα

Η κατάσταση αυτή, προς το παρόν, δεν έχει αλλάξει. Ωστόσο, δύο σημαντικές εξελίξεις δημιούργησαν νέες πιθανότητες και νέα σενάρια.

– Η διαδικασία «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» μείωσε την απόσταση ανάμεσα στο DEM Parti και τη Συμμαχία του Λαού. Παράλληλα, λόγω των πολιτικών προτεραιοτήτων του κόμματος DEM αποδυναμώθηκε η προοπτική μιας συνεργασίας αντίστοιχης με εκείνη που είχε υπάρξει με το CHP στις εκλογές του 2024.

– Η υπόθεση της «mutlak butlan» (της απόλυτης ακυρότητας) αποδιοργάνωσε το CHP, το οποίο ήδη αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα εξαιτίας των δικαστικών υποθέσεων που αφορούν τους δήμους και, κυρίως, τον Εκρέμ Ιμάμογλου. Παράλληλα, εμφανίστηκε το Yeni Parti του Οζγκιούρ Οζέλ.

Με άλλα λόγια, η δυναμική του αντιπολιτευτικού μπλοκ απέναντι στην κυβέρνηση έχει αποδυναμωθεί σε δύο επίπεδα: από τη μία πλευρά, περιορίστηκε η προηγούμενη δυνατότητα συνεργασίας μεταξύ CHP και DEM και, από την άλλη, η διάσπαση μεταξύ CHP και Yeni Parti αποδυνάμωσε τη δυναμική του χώρου της Κεντροαριστεράς.

Το σχέδιο «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» δηλαδή η αναζήτηση πολιτικής λύσης στο κουρδικό ζήτημα μέσω της εξάλειψης του PKK ως ένοπλης απειλής, ανέδειξε ακόμη περισσότερο αυτές τις δύο διαχωριστικές γραμμές.

Γι’ αυτό και η ψηφοφορία που πραγματοποιήθηκε στη Βουλή στις 10 Αυγούστου δεν σηματοδοτεί μόνο μια συγκεκριμένη προοπτική για την επίλυση του ιστορικού στρατηγικού ζητήματος της Τουρκίας.Ταυτόχρονα, επαναφέρει τη συζήτηση τόσο για την προεδρική εκλογή όσο και για ένα νέο Σύνταγμα.

Η κοινοβουλευτική αριθμητική και τα σενάρια για Ερντογάν

Οι συσχετισμοί που διαμορφώθηκαν μετά την τελευταία ψηφοφορία και οι αριθμητικοί υπολογισμοί δείχνουν τις εξής δυνατότητες:

1. AKP + MHP + DEM: 277 + 46 + 56 = 379
Οι 379 ψήφοι ξεπερνούν το όριο των 360. Επομένως, επαρκούν είτε για την απόφαση πρόωρων εκλογών είτε για την παραπομπή μιας συνταγματικής τροποποίησης σε δημοψήφισμα.

2. AKP+ MHP + CHP: 277 + 46 + 45 = 368
Και οι 368 ψήφοι ξεπερνούν το όριο των 360. Επομένως, επαρκούν επίσης είτε για την απόφαση πρόωρων εκλογών είτε για την παραπομπή μιας συνταγματικής τροποποίησης σε δημοψήφισμα.

3. AKP + MHP + DEM + CHP: 277 + 46 + 56 + 45 = 424
Οι 424 ψήφοι ξεπερνούν το όριο των 400. Αυτό σημαίνει ότι θα ήταν αρκετές για την τροποποίηση του Συντάγματος με ψηφοφορία στη Βουλή, χωρίς να απαιτείται ούτε πρόωρη εκλογή ούτε δημοψήφισμα.

4. AKP + MHP + Yeni Parti: 277 + 46 + 91 = 414
Και οι 414 ψήφοι ξεπερνούν το όριο των 400 και, θεωρητικά, θα αρκούσαν για την τροποποίηση του Συντάγματος από τη Βουλή, χωρίς να χρειαστεί δημοψήφισμα.

Είναι προφανές ότι το 4ο ενδεχόμενο είναι, δεδομένης της σημερινής πολιτικής πόλωσης, εξαιρετικά αδύναμο. Ωστόσο, στην κοινοβουλευτική πολιτική δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κάθε αριθμητικός συσχετισμός που μπορεί να σταθεί στα χαρτιά έχει τη δική του πολιτική σημασία.

Αυτοί οι υπολογισμοί δεν σημαίνουν πως βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη τέτοιες πρωτοβουλίες. Δείχνουν, όμως, τις νέες δυνατότητες που έχουν πλέον διαμορφωθεί.

Δύο σημαντικές υπενθυμίσεις

Ένα σημαντικό στοιχείο είναι η θέση του Μεχμέτ Ουτσούμ, επικεφαλής νομικού συμβούλου του προέδρου Ερντογάν, σχετικά με τον χρόνο διεξαγωγής πρόωρων εκλογών. Ο Ουτσούμ έχει αναφέρει ως πιθανή ημερομηνία την 16η Απριλίου 2028, δηλαδή μόλις λίγες εβδομάδες πριν από τον Μάιο του 2028, οπότε κανονικά θα πρέπει να διεξαχθούν οι εκλογές. Η ημερομηνία αυτή συμπίπτει επίσης με την επέτειο του δημοψηφίσματος του 2017 για την εγκαθίδρυση του προεδρικού συστήματος.

Το δεύτερο στοιχείο αφορά το κόμμα DEM

Στους πολιτικούς κύκλους συζητείται ότι, σε περίπτωση συνταγματικής αλλαγής, το DEM θα ζητούσε από το AKP αλλαγές τουλάχιστον σε τρία άρθρα του Συντάγματος: τα άρθρα 42, 66 και 127. Ωστόσο, το ζήτημα αυτό δεν τέθηκε κατά τις συζητήσεις της Επιτροπής «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία».
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι το DEM έχει βγάλει από την ατζέντα του το ενδεχόμενο συνταγματικής αλλαγής. Το ίδιο ισχύει για το AKP και το MHP.

Εάν το ζήτημα ενός νέου Συντάγματος επανέλθει στην πολιτική ατζέντα, δεν θα πρέπει να προκαλέσει έκπληξη εάν η πρόταση των 100 άρθρων που είχε παρουσιάσει ο ηγέτης του MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, το 2021, αποτελέσει τη βάση της συζήτησης.

Στην πρόταση του Μπαχτσελί προβλεπόταν, μεταξύ άλλων, η διατήρηση ως αμετάβλητων των πρώτων τεσσάρων άρθρων του Συντάγματος, καθώς και η προστασία αρχών όπως η τουρκική ως επίσημη γλώσσα και η κοσμικότητα του κράτους.

Προβλεπόταν επίσης η δυνατότητα απομάκρυνσης των υπουργών μέσω ψήφου δυσπιστίας από τη Βουλή, ενώ ο αριθμός των αντιπροέδρων θα περιοριζόταν σε δύο και δεν θα διορίζονταν, αλλά θα αναδεικνύονταν μέσω εκλογής.

Την διακομματική πρωτοβουλία ανέλαβαν ο Δημοκρατικός βουλευτής Μπραντ Σνάιντερ και ο Ρεπουμπλικάνος συνάδελφος του Γκας Μπιλιράκης, οι οποίοι απευθύνονται στον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και στον επικεφαλής της Αναπτυξιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (DFC), Μπεν Μπλακ. Την επιστολή συνυπογράφουν οι βουλευτές Τζέικ Όκινκλος, Νταν Γκόλντμαν, Κρεγκ Γκόλντμαν και Χέιλι Στίβενς.

«Η Ανατολική Μεσόγειος θα διαδραματίσει ζωτικής σημασίας ρόλο ως πύλη προς τον IMEC και ο Great Sea Interconnector αποτελεί βασικό στρατηγικό έργο υποδομής, κεντρικό για την ανάπτυξη του διαδρόμου», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι Αμερικανοί νομοθέτες στην επιστολή τους.

Όπως υποστηρίζουν, η Ουάσιγκτον έχει σαφές συμφέρον από την ανάπτυξη υποδομών που θα ενισχύουν τους εταίρους της, θα διαφοροποιούν τις ενεργειακές οδούς και θα εμβαθύνουν την περιφερειακή συνεργασία. Παράλληλα, παρουσιάζουν τέτοιου είδους έργα ως εναλλακτική απέναντι σε υποδομές που ελέγχονται από στρατηγικούς ανταγωνιστές των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η διασύνδεση με Κύπρο

Σύμφωνα με την επιστολή, η διασύνδεση των δικτύων της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ θα δημιουργήσει έναν ενεργειακό άξονα μεταξύ βασικών εταίρων των ΗΠΑ. Οι βουλευτές επισημαίνουν ιδιαίτερα ότι το έργο θα συμβάλει στην άρση της ενεργειακής απομόνωσης της Κύπρου, θα ενισχύσει την ασφάλεια εφοδιασμού του Ισραήλ και θα επιτρέψει αμφίδρομες ροές ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ της Ευρώπης και της Ανατολικής Μεσογείου.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η αναφορά των νομοθετών στις γεωπολιτικές δυσκολίες που συνοδεύουν την ολοκλήρωση του έργου. Στο τέλος της επιστολής ζητούν από την κυβέρνηση Τραμπ διαβαθμισμένη ενημέρωση προκειμένου να συζητήσουν τις «γεωπολιτικές προκλήσεις» που αφορούν την ολοκλήρωσή του.

Οι συντάκτες της επιστολής εντάσσουν παράλληλα τον GSI στο ευρύτερο πλαίσιο του Eastern Mediterranean Gateway Act, της διακομματικής νομοθετικής πρωτοβουλίας που εισήγαγαν οι Σνάιντερ και Μπιλιράκης τον Μάιο του 2025. Το νομοσχέδιο αναγνωρίζει την Ανατολική Μεσόγειο ως βασική πύλη του IMEC και περιλαμβάνει ρητή αναφορά στον Great Sea Interconnector μεταξύ των ενεργειακών υποδομών που μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για τη σύνδεση της Ινδίας και του Κόλπου με την Ευρώπη.

Η πρωτοβουλία έχει ήδη εγκριθεί σε επίπεδο Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, ενώ αντίστοιχη πρόοδος έχει σημειωθεί και στη Γερουσία, ενισχύοντας τη διακομματική διάσταση της προσπάθειας για μεγαλύτερη αμερικανική εμπλοκή στην Ανατολική Μεσόγειο.

Υπό αυτό το πρίσμα, οι νομοθέτες παρουσιάζουν το έργο ως τμήμα μιας ευρύτερης αρχιτεκτονικής που συνδέει την ενεργειακή ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου, τον IMEC και τον γεωοικονομικό ανταγωνισμό των Ηνωμένων Πολιτειών με άλλες μεγάλες δυνάμεις.

Ο Ερντογάν δήλωσε ότι η ύπαρξη ενός κυρίαρχου παλαιστινιακού κράτους υπονομεύεται από το Ισραήλ και ότι η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί να αγνοεί ούτε να παραμένει αδιάφορη απέναντι στην κατάσταση.

Ο Τούρκος πρόεδρος κατηγόρησε την ισραηλινή κυβέρνηση Νετανιάχου ότι επιδιώκει να «αφαιρέσει την Παλαιστίνη από την ατζέντα» της διεθνούς κοινότητας.

«Η κυβέρνηση Νετανιάχου επιδιώκει να απομακρύνει την Παλαιστίνη από την κοινή ατζέντα της ανθρωπότητας, εκμεταλλευόμενη το χάος και τις νέες συγκρούσεις στην περιοχή», δήλωσε ο Ερντογάν, προσθέτοντας: «Δεν θα τα καταφέρουν».

Ο Ερντογάν δήλωσε ότι η Τουρκία αντιτίθεται σθεναρά σε αυτό που χαρακτήρισε προκλήσεις με στόχο την αλλαγή του υφιστάμενου καθεστώτος στο τέμενος Αλ-Άκσα, καθώς και στους άλλους ισλαμικούς και χριστιανικούς ιερούς τόπους στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Παράλληλα, καταδίκασε τη συνέχιση, από την πλευρά του Ισραήλ, παράνομων ενεργειών στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

«Η υποστήριξη προς την Παλαιστίνη αποτελεί κοινή ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας, και ιδιαίτερα του μουσουλμανικού κόσμου», δήλωσε ο Ερντογάν, σύμφωνα με δηλώσεις μετά τη συνάντηση.

Η Παλαιστίνη χαιρετίζει τη Συμφωνία της Μέκκας

Ο Ερντογάν υπογράμμισε επίσης την ανάγκη να δημιουργηθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την ανοικοδόμηση της Γάζας και να διασφαλιστεί η ασφάλεια στον παλαιστινιακό θύλακα.

Τόνισε ότι η Τουρκία θα συνεχίσει τις προσπάθειές της για τη στήριξη του παλαιστινιακού λαού και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του, επισημαίνοντας ότι μια βιώσιμη διευθέτηση θα πρέπει να διατηρεί ζωντανή την προοπτική δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους.

Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς βρέθηκε στην Άγκυρα για επίσημη επίσκεψη, καθώς η Τουρκία συνεχίζει τις διπλωματικές της για το Παλαιστινιακό, αλλά και για το μέλλον της Γάζας.

Ο Αμπάς χαρακτήρισε τη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας «πολύ σημαντική», εκφράζοντας την ελπίδα ότι θα αποτελέσει αφετηρία για τη διασφάλιση της σταθερότητας και της ασφάλειας στην περιοχή.

Παράλληλα, ευχαρίστησε τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν και την «αδελφική Τουρκία» για τη στήριξή τους στο παλαιστινιακό.

Από την ίδρυση της, η οργανωμένη ελληνική παροικία στην Αμερική περιστρεφόταν γύρω από την Εκκλησία, που υπήρξε ο πυρήνας της, χωρίς όμως να έχουν ιδρυθεί και άλλοι μεγάλοι θεσμοί, όπως αυτόνομες κοινότητες, που θα ενίσχυαν τον πλουραλισμό και θα λειτουργούσαν ως θεσμικό αντίβαρο, όπως συνέβη και σε άλλες ελληνικές παροικίες ανά την υφήλιο.

Στο παρελθόν, η τοπική Εκκλησία ανέδειξε χαρισματικούς ηγέτες, όπως οι Αρχιεπίσκοποι Αθηναγόρας και Ιάκωβος, οι οποίοι, χάρη στην δυναμική προσωπικότητά και τα έκτακτα χαρίσματά τους, έγιναν μπροστάρηδες και φυσικοί ηγέτες της ομογένειας. Υπό την καθοδήγησή τους, θεραπεύτηκε ο διχασμός μεταξύ βασιλικών και βενιζελικών που διαιρούσε την Ομογένεια, οργανώθηκε μεγαλειώδης αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στην Ελλάδα την περίοδο της γερμανικής κατοχής και διαδραματίστηκαν δυναμικές παρεμβάσεις για εθνικά θέματα, όπως το Κυπριακό, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, το Σκοπιανό, κτλ.

Οι καιροί αλλάζουν, όμως, όπως και η στόφα των ποιμεναρχών… Με το Φανάρι να καθίσταται ολοένα και πιο ευάλωτο απέναντι στο αυταρχικό τουρκικό κράτος λόγω εμφανούς λειψανδρίας και μεγάλης έλλειψης γηγενούς ποιμνίου στην Τουρκία και κάποιοι επισπεύδοντες ιεράρχες να επιδιώκουν να κερδίσουν την εύνοια των τουρκικών αρχών με το μάτι τους στραμμένο στην επόμενη μέρα, εν τοις πράγμασι, η ελευθερία έκφρασης των ιεραρχών του Οικουμενικού Θρόνου είναι, ως ένα βαθμό, περιορισμένος (χωρίς ωστόσο η θεωρία αυτή να εξηγεί την παρρησία με την οποία εκφραζόταν ο μακαριστός Ιάκωβος).

ΗΠΑ: Γιατί η ελληνική ομογένεια έχει αδύναμο λόμπι

Ο προβεβλημένος ρόλος της Εκκλησίας είναι απόλυτα δικαιολογημένος μέσα στο ελληνικό κοσμοσύστημα και είναι δύσκολο να τον αμφισβητήσει κανείς. Η ίδρυση μιας τοπικής ενορίας συγκαταλεγόταν ανάμεσα στις πρώτες προτεραιότητες των νεηλύδων Ελλήνων, όπου και αν μετανάστευαν (μαζί, φυσικά, με την ίδρυση ελληνικών σχολείων, την κρίσιμη σημασία των οποίων η Αρχιεπισκοπή Αμερικής δεν δείχνει να κατανοεί πλήρως ή να στηρίζει με όλες τις δυνάμεις της).

Αλλά ακόμα και σε παλαιότερες εποχές, είτε σε περιοχές υπό Οθωμανική κυριαρχία είτε σε ελεύθερες κοινωνίες της Ευρώπης, η Εκκλησία πλαισιωνόταν θεσμικά από αυτοδιαχειριζόμενες κοινότητες, όπου δρούσαν ως παράγοντες εθνικοί ευεργέτες, βιομήχανοι, έμποροι, διανοούμενοι μαζί με ανθρώπους του καθημερινού μόχθου.

Ανάμεσα στα παραδείγματα συμπεριλαμβάνονται οι δυναμικές ελληνικές κοινότητες της Αλεξάνδρειας και άλλων πόλεων της Αιγύπτου, της Βενετίας και πολλών Ευρωπαϊκών αστικών κέντρων. Ενδεικτικά, οι Έλληνες της Οδησσού διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην προετοιμασία της Επανάστασης του 1821 μέσα από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας.

Aυτός ο ποικιλόμορφος και πολλαπλός διοργανωτικός πλουραλισμός δεν αναπτύχθηκε ποτέ στις ΗΠΑ, εν πολλοίς εξαιτίας του οργανωτικού μοντέλου που ακολουθήθηκε. Τα συγκριτικά λίγα ημερήσια ελληνικά σχολεία που λειτουργούν στις ΗΠΑ διοικούνται σχεδόν αποκλειστικά από ενορίες, με μη εκκλησιαστικούς οργανισμούς να αποποιούνται σχεδόν κάθε ευθύνη που θα αναλογούσε σε κάποιον ενδιαφερόμενο παράγοντα. Το ίδιο ισχύει και για άλλες συλλογικές πρωτοβουλίες, όπως κοινωφελή ιδρύματα (γηροκομεία, πανεπιστήμια, βιβλιοθήκες, κτλ). Συνεπώς, γιατί να είναι διαφορετικά τα πράγματα στο λεγόμενο “ελληνικό λόμπι”;

Έχει δίκιο ο κ. Παπαχελάς όταν τονίζει την συγκριτικά αδύναμη αντίδραση των δυνάμεων της ομογένειας τον περασμένο μήνα, όταν οι αμερικανοεβραϊκές οργανώσεις ανέλαβαν το κυριότερο βάρος στην μάχη που δόθηκε για να παραμείνει σε ισχύ ο αποκλεισμός της Τουρκίας από την απόκτηση αεροσκαφών F-35.

Κάποιοι ομογενείς πολιτικοί, όπως η ομοσπονδιακή βουλευτής Ντίνα Τάιτους, κατέβαλαν γενναίες προσπάθειες να αντιταχθούν στην ύψους $700 εκατομμυρίων πώληση κινητήρων στην Τουρκία για το νέας γενιάς πολεμικό αεροσκάφος KAAN που σχεδιάζει, αλλά η πρότασή της τελμάτωσε στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Βουλής, ενώ απουσίαζε παρόμοια νομοθετική πρωτοβουλία στην Γερουσία, γεγονός που επέτρεψε την κυβέρνηση Τραμπ να ολοκληρώσει την συμφωνία με την Τουρκία εκμεταλλευόμενη το βραχύ παράθυρο 15 ημερών που είχε στην διάθεσή της η νομοθετική εξουσία για να εμποδίσει την πώληση.

Η Ελλάδα χρειάζεται αυτόφωτο λόμπι στην Ουάσινγκτον

Προς το παρόν, η υποβόσκουσα αντιπαλότητα μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ βαίνει προς το συμφέρον της Ελλάδας, καθώς το αμερικανοεβραϊκό λόμπι χρησιμοποιεί όλες τις δυνάμεις που έχει στην διάθεσή του να εμποδίσει τον περαιτέρω εξοπλισμό της Άγκυρας με αμερικανικά όπλα για να αποτρέψει την ανατροπή του ισοζυγίου ισχύος στην περιοχή. Διαφορετικά, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των οργανώσεων που αναφέρει ο κ. Παπαχελάς (π.χ. HALC, National Hellenic Society), η πίεση που ακούν θα ήταν απίθανη να επηρέαζε την διαμόρφωση της αμερικανικής πολιτικής από μόνη της.

Η συνεργασία με άλλους οργανισμούς, όπως αυτές των Εβραίων και Αρμενίων της Αμερικής είναι επιθυμητή και επικεδρής υπό την προϋπόθεση ότι όλες οι πλευρές μοιράζονται κοινά συμφέροντα, όμως τόσο η Αθήνα όσο και η Ομογένεια των ΗΠΑ δεν μπορούν να βασίζονται αποκλειστικά σε ξένες εξωκοινοτικές οργανώσεις για να προωθήσουν την ατζέντα τους. Θα πρέπει να γίνουν και οι ομογενειακοί οργανισμοί αυτόφωτοι και αυτό αποτελεί ωρίμανση, σοβαρότητα και μεθοδική, επιτελική σκέψη από όλες τις πλευρές. Άλλωστε, στο τέλος του άρθρου του, ο κ. Παπαχελάς επισημαίνει ότι δεν αξιοποιήθηκε η κατά γενική ομολογία επιτυχημένη ομιλία του Έλληνα πρωθυπουργού στο Κογκρέσο κατά την τελευταία επίσημη επίσκεψή του στις ΗΠΑ εξαιτίας ανεπαρκούς στρατηγικού σχεδιασμού.

Μάλιστα, επικαλούμενος παρατηρήσεις ξένων, αναφέρει ότι αρκετοί ομογενείς παράγοντες «ξοδεύουν περισσότερο χρόνο να κάνουν λόμπι ο ένας εναντίον του άλλου, παρά για τα ζητήματα που ενδιαφέρουν την Ελλάδα». Για τους παροικούντες εν Ουασινγκτόνι και Νέα Υόρκη, είναι κοινό μυστικό ότι η κούφια αυτοπροβολή και η εμμονική ενασχόληση με ανούσιες κοσμικές εκδηλώσεις αποτελεί συστημικό πρόβλημα, τόσο εντός, όσο και εκτός των κόλπων της Εκκλησίας.

Η Αθήνα θα πρέπει να αναδείξει και συνεργαστεί με μια νέα γενιά προσοντούχων ομογενών για να μεταρρυθμίσουν από κοινού ένα οργανωτικό μοντέλο που έχει αλλάξει ελάχιστα εδώ και έναν αιώνα και αδυνατεί να παραγάγει τα αποτελέσματα που αξίζουν στην Ελλάδα και στην ελληνική διασπορά.

Τι σημαίνει ο όρος ενυδάτωση;

Στην ενυδάτωση συμπεριλαμβάνονται εκτός από το νερό, οι χυμοί, το γάλα και ροφήματα όπως ο καφές και το τσάι (ή άλλα αφεψήματα) ενώ περίπου 20% της ποσότητας νερού λαμβάνεται και από τα υδαρή τρόφιμα π.χ. ζελέ, σούπα, φρούτα, λαχανικά. Επιπλέον, το ποσοστό νερού που περιέχεται στα φρούτα και τα λαχανικά κυμαίνεται από 80 έως 95%.

Ποιες είναι οι γενικές συστάσεις για το καλοκαίρι;

Οι γενικές συστάσεις αναφέρουν την κατανάλωση 1,5 λίτρου υγρών την ημέρα, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι κάθε άτομο έχει διαφορετικές ανάγκες για ενυδάτωση ανάλογα με την ηλικία, το φύλο, τη σωματική δραστηριότητα και τις περιβαλλοντικές συνθήκες. Για παράδειγμα, τα παιδιά έχουν μεγαλύτερες ανάγκες κάλυψης της ενυδάτωσης λόγω της διαφορετικής σύστασης τους σώματός τους, αλλά και του αυξημένου επιπέδου σωματικής τους δραστηριότητας που σχετίζονται με αντίστοιχες απώλειες νερού μέσω του ιδρώτα. Τέλος, στα παιδιά δεν έχει τελειοποιηθεί ο μηχανισμός δίψας με αποτέλεσμα να είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στην αφυδάτωση.

Ρύθμιση σωματικού βάρους κατά το καλοκαίρι

Στο δεύτερο κομμάτι της συνομιλίας αναφερθήκαμε στην ευκολότερη ρύθμιση του σωματικού βάρους κατά τη διάρκεια των θερινών μηνών εξαιτίας κυρίως του μειωμένου αισθήματος της όρεξης και του αυξημένου αισθήματος του κορεσμού που παρατηρείται. Η γενική συμβουλή για μικρά, συχνά και ολιγοθερμιδικά γεύματα συνεχίζει να ισχύει ενώ το μεγάλο γεύμα της ημέρας προτείνεται να καταναλώνεται αργά το μεσημέρι (που πέφτει η θερμοκρασία περιβάλλοντος) για να διευκολυνθεί η διαδικασία της πέψης από τον οργανισμό.

Φρούτα και λαχανικά

Τα φρούτα και τα λαχανικά εποχής, από τη φύση τους δεν περιέχουν πολλές θερμίδες και λίπος, ενώ περιέχουν μεγάλο ποσοστό νερού και πολλές φυτικές ίνες οι οποίες αυξάνουν τον κορεσμό και αν χρησιμοποιηθούν κατάλληλα μπορεί να βοηθήσουν στην αποτελεσματική ρύθμιση του σωματικού βάρους.

Άλλωστε τα καλοκαιρινά τοπικά και εποχικά φρούτα και λαχανικά είναι πιο νόστιμα σε σχέση με άλλες εποχές και σε συνδυασμό με την μεγάλη ποικιλία που υπάρχει μπορούμε να τα εκμεταλλευτούμε ως μια θρεπτική και νόστιμη ολιγοθερμιδική διατροφική επιλογή.

Φρούτα αντί για λιπαρά τρόφιμα

Η τακτική της αποφυγής λιπαρών και θερμιδογόνων τροφίμων όπως για παράδειγμα επεξεργασμένα τρόφιμα, ζωικά προϊόντα ή γλυκά και η αντικατάσταση τους με τα αντίστοιχα χαμηλών λιπαρών ή ζάχαρης, ή με ποικιλία λαχανικών ή με δροσερές σαλάτες συνοδευμένες με άλιπη πρωτεΐνη δημιουργεί το επιθυμητό θερμιδικό έλλειμμα που επιδιώκουμε ώστε να ρυθμιστεί αναλόγως και το σωματικό βάρος.

Εν κατακλείδι

Τέλος, κατά τη διάρκεια των διακοπών η κατανάλωση ενός πλήρους πρωινού, η ύπαρξη σνακ στα ενδιάμεσα (όπως φρούτα), η κατανάλωση του μεγάλου γεύματος αργά το μεσημέρι και το ελαφρύ βραδινό, το οποίο ενίοτε συνοδεύεται από κάποιο ποτό, βοηθά σημαντικά (αν δεν υπάρχουν άλλες διατροφικές παρεκκλίσεις) στην διατήρηση σταθερού τουλάχιστον του σωματικού βάρους. Εννοείται ότι η αυξημένη σωματική δραστηριότητα στο συγκεκριμένο διάστημα ενισχύει τις πιθανότητες επίτευξης ενός αρνητικού ισοζυγίου ενέργειας η οποία οδηγεί σε μείωση του σωματικού βάρους.

Ο Παναγιώτης Βαραγιάννης είναι κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος

Σε συνεργασία με το medNutrition

Προφανώς για να μπορέσει κάποιος να μιμηθεί πειστικά ένα αριστούργημα δεν φτάνει να είναι μάστορας. Απαιτεί συνδημιουργική παραγωγικότητα, επιμονή στη λεπτομέρεια, σπουδή, μελέτη, εμμονή σε συγκεκριμένα αισθητικά πλαίσια… απαιτεί πολύπλοκους πολυσύνθετους δυσ-αποκρυπτογράφητους αλγόριθμους που προϋποθέτουν υψηλό δείκτη ευφυίας αλλά και ενσυναίσθησης για να μπεις στον ιδεατό κόσμου τού άλλου και να τον κατανοήσεις τόσο ώστε να τον μιμηθείς! Αυτή είναι δουλειά ηθοποιού!!!

Ακριβώς όπως ο μεταφραστής-μεταπλάστης ο αντιγραφέας-πλαστογράφος θα μπορούσε να είχε μεγαλουργήσει αυτοτελώς χωρίς να αντιγράψει κανέναν, όμως… «δεν υπάρχει παρθενογένεση στην Τέχνη». Τα μεγάλα έπη τελειοποιήθηκαν μέσω τής προφορικής παράδοσης πριν καταγραφούν οριστικά. Το ίδιο συνέβη με τα δημοτικά τραγούδια, με τις παραλογές, με κλασικά κείμενα πολλών πολιτισμών. Κάθε έργο Τέχνης είναι μια σύνθεση κωδίκων που ακολουθεί την εκάστοτε «πολιτισμική συνταγή» τού συρμού ή παρεκκλίνει (συνειδητά ή τυχαία) από αυτήν, όμως, η ιδιαιτερότητα τού ύφους, εφ’ όσον είναι αναγνωρίσιμο, έγκειται ακριβώς σε αυτό το ανακάτεμα, στο «μαγείρεμα». Οι μεγάλοι καλλιτέχνες «υπογράφουν» ενδοκειμενικώς το έργο τους. Οι μεταφραστές προσθέτουν επίτηδες ένα λάθος για να καρφώσουν τους λογοκλόπους τους. Οι σημαντικοί παγκόσμιοι Ποιητές (όπως ο Κ.Π. Καβάφης) αλλάζουν ή και παραβαίνουν τους γνωστούς ή υπό-ρ-ρητους κανόνες τής Γραμματικής και τού Συντακτικού!

Έτσι και ο παραχαράκτης μεγάλων χαρτονομισμάτων στην ταινία προσθέτει μια αδιόρατη ατέλεια ή βελτιώνει τη ζωντάνια τού βλέμματος των απεικονιζομένων προσώπων…

Αυτό το πράττει από μια κρυφή ή φανερή ματαιοδοξία να αναγνωριστεί το έργο τους, ακόμα κι αν πιαστούν κι εγκλειστούν σε σωφρονιστικό ίδρυμα. Δεν το κάνουν ποτέ για τα λεφτά, αλλά για τη δόξα. Κανείς καλλιτέχνης, ουδείς λογοτέχνης που έμεινε στην Ιστορία τής Ανθρωπότητας δεν είχε πρωταρχικό κι αποκλειστικό του κίνητρο την επιβίωση. Και οι περισσότεροι/ες, τα περισσότερα λεπταίσθητα δημιουργικά όντα πλήρωσαν πολύ ακριβά την ιδιαιτερότητα τού ταλέντου τους.

Πολύ ενδιαφέρουσα ταινία. Ίσως η σημαντικότερη αυτής τής θερινής περιόδου.

Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας

https://konstantinosbouras.gr

info Ταινίας: 

https://www.athinorama.gr/cinema/movie/o_paraxaraktis-10090800/

L’Affaire Bojarski / The Money Maker

2025

Έγχρωμη Ταινία 

Διάρκεια Ταινίας: 113′

 3

Δραματική Ταινία 

Γαλλική Ταινία 

Ο Πολωνός μηχανικός Γιάν Μποζάρσκι εγκαθίσταται στη μεταπολεμική Γαλλία και εξελίσσεται σε θρυλικό παραχαράκτη, τον «Σεζάν της πλαστογραφίας». Ασύλληπτος για χρόνια, γίνεται ο εμμονικός στόχος τού ικανότατου και πεισματάρη αστυνομικού επιθεωρητή Ματεΐ.

Σκηνοθεσία:

Ζαν Πολ Σαλομέ

Με τους:

Σαρά Ζιροντό

Ρεντά Καντέμπ

Πιέρ Λοτέν

Μπαστιέν Μπουιγιόν

Άριστα ενημερωμένες πηγές αναφέρουν ότι, λίγες ημέρες πριν από την επίμαχη Συμφωνία της 7ης Αυγούστου, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών διέθετε κάποιες πληροφορίες περί επικείμενης υπογραφής της. Δεν ανησύχησε ιδιαίτερα και βασίστηκε σε ένα μήνυμα της σαουδαραβικής πλευράς που αποκοίμισε περαιτέρω την κυβέρνηση.

Το μήνυμα ήταν του τύπου «μην ανησυχείτε, η Συμφωνία αφορά μόνον θέματα αμυντικής βιομηχανίας και συμπαραγωγών», ενώ αποδείχθηκε ότι περιέχεται ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής σε περίπτωση εξωτερικής επίθεσης.

Νωρίτερα, στις 21 Ιουνίου 2026, η Αθήνα είχε πάλι αιφνιδιαστεί από τη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών των τριών χωρών της Συμφωνίας και της Αιγύπτου, στο Κάϊρο, υπό συντονισμό των ΗΠΑ σε υψηλό επίπεδο. Τότε, κρίθηκε επαρκής η αντιμετώπιση των εξελίξεων με τηλεφωνικές συνδιαλέξεις του κ. Γεραπετρίτη με τον Αιγύπτιο ομόλογό του.

Μάλιστα, το επιτελείο του υπουργού Εξωτερικών φέρεται ακόμα και να αναθάρρησε, όταν ακυρώθηκε, την τελευταία στιγμή, η συμμετοχή του Σαουδάραβα υπουργού Εξωτερικών, ως παρατηρητή, σε παράλληλη συνεδρίαση κατά τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, στην Άγκυρα, στις 7 Ιουλίου. Η ακύρωση της συμμετοχής αξιολογήθηκε, λανθασμένα, σαν δείγμα διαφωνιών Άγκυρας-Ριάντ, ενώ την ίδια ώρα οι παρασκηνιακές εξελίξεις ήταν εντελώς διαφορετικές.

Δυστυχώς, πρόκειται για άλλη μια αποτυχία -ακριβώς αυτής- της ιδιότυπης προσωπικής διπλωματίας που ασκεί ο Πρωθυπουργός μαζί με τα συνήθη επικοινωνιακά πυροτεχνήματα εσωτερικής εκμετάλλευσης. Για παράδειγμα, τον Ιούλιο του 2022, μετά τις συνομιλίες, στην Αθήνα, μεταξύ του κ. Μητσοτάκη και του “MBS”, οι διαρροές από το Μέγαρο Μαξίμου έκαναν λόγο για επικείμενες συμφωνίες άμεσων επενδύσεων 4 δισεκατομμυρίων ευρώ! Ασφαλώς, ένα τέτοιο σενάριο επιστημονικής φαντασίας δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να υλοποιηθεί.

Οι Patriot και τα ανεκπλήρωτα ανταλλάγματα από την Σαουδική Αραβία

Τελικά, οι «καθαρές» άμεσες επενδύσεις από τη Σαουδική Αραβία ήταν € 9 εκατομμύρια το 2022, αρνητικές κατά € 20 εκατ. το 2023, € 12 εκατ. το 2024 και περίπου στο ίδιο επίπεδο (ανεπίσημη ακόμα εκτίμηση) το 2025. Το δε συνολικό σαουδαραβικό «απόθεμα» άμεσων επενδύσεων στην Ελλάδα εκτιμάτο σε μόλις € 64 εκατ. στα μέσα του 2025. Τουλάχιστον, το τρέχον έτος, σημειώθηκε κάποια πρόοδος στο σχέδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης των δύο χωρών, αν και εκκρεμεί ακόμα η λήψη της τελικής επενδυτικής απόφασης.

Παράλληλα, με την ίδια μέθοδο των σκόπιμων υπερβολών, έχει καλλιεργηθεί η λανθασμένη εικόνα πως η αεράμυνα της Σαουδικής Αραβίας εξαρτάται, σχεδόν αποκλειστικά, από την ελληνική πυροβολαρχία Patriot (με περίπου 100 στελέχη της Πολεμικής Αεροπορίας) στην πόλη Γιανμπού, στην ακτή της Ερυθράς Θάλασσας.

Ο ρόλος της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ), από τα τέλη του 2021, είναι όντως σημαντικός και η δράση της πολύ επιτυχημένη (κατάρριψη πυραύλων και drones και απόκτηση επιχειρησιακής πείρας), αλλά αποτελεί μόνον ένα μέρος του πολυεθνικού σχεδίου «Ολοκληρωμένης Πυραυλικής Άμυνας» της Σαουδικής Αραβίας (IAMD).

Στην IAMD συμμετέχουν, εκτός της Ελλάδας και της ίδιας της φιλοξενούσας χώρας, η Βρετανία, τα ΗΑΕ, οι ΗΠΑ, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν και το Πακιστάν. Η όποια σαουδαραβική «ευγνωμοσύνη» μοιράζεται μεταξύ αυτών των χωρών και, ατυχώς, ουδέποτε εξελίχθηκε σε σημαντικό διπλωματικό πλεονέκτημα της Ελλάδας. Υπό τα νέα δεδομένα της «Συμφωνίας της Μέκκας», το δίλημμα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση είναι η ανάκληση ή μη της πυροβολαρχίας Patriot.

Από τη μία πλευρά, είναι στρατηγικά λανθασμένο, αντιφατικό ή και παγκόσμια πρωτοτυπία η Ελλάδα να συμμετέχει στην άμυνα μίας χώρας που, ανά πάσα στιγμή, μπορεί να στραφεί εναντίον της (διπλωματικά ή και στρατιωτικά), αν η Τουρκία ζητήσει τη συνδρομή της λόγω δήθεν εξωτερικής επίθεσης. Από την άλλη πλευρά, η απόφαση εσπευσμένης επιστροφής της ΕΛΔΥΣΑ θα επιδείνωνε τις διμερείς διπλωματικές σχέσεις και θα αποτελούσε αφορμή για την καθυστέρηση υλοποίησης ή και αθέτηση των υποσχέσεων του Ριάντ προς την Αθήνα.

Σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο, η κυβέρνηση παραμένει αναποφάσιστη. «Αγοράζοντας χρόνο», ισχυρίζεται -ανεπίσημα- ότι η ανανέωση της συμφωνίας παραμονής των Patriot στη Σαουδική Αραβία δεν γίνεται πλέον σε ετήσια, αλλά σε μηνιαία βάση. Αυτό δεν είναι απόλυτα ακριβές και η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Συγκεκριμένα, πέρυσι το Σεπτέμβριο, το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε την ανανέωση της παραμονής της ΕΛΔΥΣΑ κατά ένα ακόμα χρόνο, από το Νοέμβριο του 2025 ως το Νοέμβριο του 2026.

Επιπλέον -για πρώτη φορά από το 2021- εγκρίθηκε η πρόβλεψη («οψιόν») αυτόματης παράτασης της Συμφωνίας για ακόμα ένα χρόνο υπό τους ίδιους όρους και με τον ίδιο εξοπλισμό. Μέχρι, δηλαδή, το Νοέμβριο του 2027. Η εναλλακτική εκδοχή, περί επαναξιολόγησης σε μηνιαία βάση, λέγεται ότι προέκυψε από τον περασμένο Μάρτιο λόγω των αυξημένων εθνικών αναγκών μετά την περιφερειακή αστάθεια που προκαλεί η κρίση στο Ιράν.

Η αυτοπαγίδευση της Ελλάδας με τους Patriot

Ωστόσο, η μηνιαία επαναξιολόγηση παραμένει σε θεωρητική βάση, χωρίς σχετική ενημέρωση προς τη Σαουδική Αραβία και τις συμμαχικές Αρχές της IAMD. Και, ουσιαστικά, δεν τίθεται θέμα ετήσιας, εξάμηνης ή μηνιαίας περιοδικότητας, γιατί -ούτως ή άλλως- ανάκληση των Patriot μπορούσε και μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή.

Η Πολεμική Αεροπορία διατηρούσε και διατηρεί την πλήρη κυριότητα και απόλυτη εξουσία επί των Patriot με μοναδική εξαίρεση, όπως συμβαίνει σε όλες τις παρόμοιες πολυεθνικές αποστολές, τη λήψη τακτικών αποφάσεων κατά τη διάρκεια αναχαιτίσεων από την IAMD. Εξάλλου, όπως επίσης προβλέπεται σε όλες τις ανάλογες διακρατικές συμφωνίες, υπάρχει και πρόβλεψη καταγγελίας της ισχύος της Συμφωνίας Αθήνας-Ριάντ με συγκεκριμένες διαδικασίες και χρονικά στάδια.

Επομένως, η δυνατότητα μηνιαίας επαναξιολόγησης υπήρχε από την αρχή και δεν αποτελεί κάποια φαεινή ιδέα του Μεγάρου Μαξίμου μετά τον αιφνιδιασμό της σύμπραξης Ριάντ-Άγκυρας-Ισλαμαμπάντ. Στο εξής, το μείζον ζήτημα θα είναι η ορθή αξιολόγηση, η ενδεχόμενη απόφαση και ο χρόνος πιθανής καταγγελίας της Συμφωνίας Ελλάδας-Σαουδικής Αραβίας, απαιτώντας λεπτούς ελληνικούς χειρισμούς κατά τη μεταβατική περίοδο απόσυρσης του συστήματος.

Προοδευτικά, η όλη κατάσταση εξελίσσεται σε αυτοπαγίδευση της Ελλάδας. Με προσωπική ευθύνη του Πρωθυπουργού, καθώς ούτε τον Οκτώβριο του 2023 (τρομοκρατικές επιθέσεις κατά του Ισραήλ και πυραυλικές απειλές των Χούθι) ούτε το Μάρτιο του 2023 (Ιράν και Χούθι) αποδέχθηκε τις εισηγήσεις επαναπατρισμού της ΕΛΔΥΣΑ και των Patriot με το λογικό επιχείρημα των αυξημένων εθνικών αναγκών. Προτίμησε τη σύσφιγξη των προσωπικών σχέσεων και τα προσδοκώμενα διπλωματικά και επενδυτικά ανταλλάγματα που ποτέ δεν ήρθαν.

Και φυσικά, υπό τα σημερινά δεδομένα, παραμένει μακρινό όνειρο το μέχρι πρότινος φημολογούμενο αντάλλαγμα του -μερικού ή συνολικού- εκσυγχρονισμού των ελληνικών Patriot με δαπάνες της Σαουδικής Αραβίας (κατά μετριοπαθείς υπολογισμούς, ο προϋπολογισμός ξεπερνά τα € 350 εκατομμύρια, χωρίς να συνυπολογίζεται το μεγάλο κόστος επαναπιστοποίησης-συντήρησης των βλημάτων).

Όχι για πολιτική ισότητα Κούρδων και Τούρκων και για περισσότερη δημοκρατία στην Τουρκία που πάντοτε υστερεί εν σχέσει με τις βασικές της αρχές , την  ανεξάρτητη δικαιοσύνη, τήρηση του Νόμου κι ελευθέρα  πληροφόρηση της κοινής γνώμης. 

Ελάχιστα έχουν γίνει προς την κατεύθυνση αυτή ακόμη και για  Τούρκους ενώ προετοιμάζεται το έδαφος για ισοβιότητα του προέδρου της χώρας. Ένα άλλο αντιδημοκρατικό μέσο.

Η αλήθεια είναι ότι η Κουρδική αντίσταση τα τελευταία 42 χρόνια, κόστισε 40.000 φόνους  ανθρώπων στην Τουρκία, την επιβολή του στρατιωτικού νόμου στις νοτιοανατολικές περιοχές της Τουρκίας, που ισχύει ακόμη σήμερα και την κήρυξη του μαχητικού Κουρδικού βραχίονα, του ΡΚΚ ως «τρομοκρατικού» απ’ τις ΗΠΑ και την ΕΕ. ΄Επρόκειτο για  απελευθερωτικό αγώνα που διεξάγετο απ’ της εποχής του Ξενοφώντος τον 5ον αιώνα π.Χ. όταν το Κουρδιστάν των αρχαίων «Καρδούχων» ανήκε στην Περσική αυτοκρατορία (Κύρου ανάβαση).

Η εύθραυστη ειρήνη της Τουρκίας και η δύσκολη ενσωμάτωση των Κούρδων

Τον Οκτώβριο του 2024, το ΡΚΚ απεφάσισε να καταθέσει τα όπλα, με σύμφωνη γνώμη του εγκλείστου ηγέτη Οτσαλάν στις αυστηρές φυλακές στα Πριγκιπονήσια του Βοσπόρου και  πρόταση  του κυβερνητικού συνεταίρου Μπαχτσελί στην Άγκυρα.

Ο Κουρδικός λαός, εντός της Τουρκίας αλλά και στο βόρειο Ιράκ, Περσία – ακόμη και στην Συρία που έχει καταφύγει, αναμένει την εφαρμογή των μέτρων επιεικείας του Ερντογάν προτού πεισθεί ότι είναι ειλικρινή. Έως τότε η ειρήνη στην Τουρκία θα είναι εύθραυστη όσο και επιθυμητή στην ασταθή γείτονα χώρα . 

Στην χώρα μας, περάσαν από το 1947 περί τα 28 χρόνια έως ότου νομιμοποιηθεί το ΚΚΕ το 1975 και βραδέως ενσωματώθηκαν οι κομμουνιστές στην Ελληνική κοινωνία, χάρις τα «μέτρα επιεικείας» του στρατηγού Νικολάου Πλαστήρα που ήταν αντικομμουνιστής και του συντάγματος 1974 του Κων/νου Καραμανλή, νομιμότητα που ακόμη και σήμερα δεν έχει αποδεχθεί το ΚΚΕ.

Εξ ίσου χρονοβόρος θα είναι η ένταξη των Κούρδων στην πολυφυλετική κοινωνία της γειτονικής χώρας όπου επικρατεί το βαθύ Τουρκικό κράτος.

Το πακέτο περιλαμβάνει 70 βαλλιστικούς πυραύλους M39 ATACMS, 12 συστήματα πολλαπλής εκτόξευσης M270 MLRS, 2.524 ρουκέτες M26 με κεφαλές DPICM και 47.000 βλήματα πυροβολικού M509A1 των 203 χιλιοστών. Η σχετική διαδικασία έχει ήδη γνωστοποιηθεί στο αμερικανικό Κογκρέσο, καθώς για την επανεξαγωγή αμερικανικού στρατιωτικού υλικού από τρίτη χώρα απαιτείται η έγκριση της Ουάσιγκτον.

Η Human Rights Watch, η οποία δημοσιοποίησε τις λεπτομέρειες της υπόθεσης, αναφέρει ότι τα συγκεκριμένα όπλα περιέχουν συνολικά περισσότερα από 10 εκατομμύρια μικρά εκρηκτικά. Πρόκειται για οπλικά συστήματα που είχαν παραχθεί, εν μέρει, στην Τουρκία βάσει αμερικανικών αδειών από το 1987 και βρίσκονται εδώ και δεκαετίες στα τουρκικά αποθέματα.

Τα εκατομμύρια μικρά εκρηκτικά

Σύμφωνα με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην ενημέρωση του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών προς το Κογκρέσο, η συμφωνία αφορά:

• 70 πυραύλους M39 ATACMS, καθένας από τους οποίους φέρει 950 μικρά εκρηκτικά M74, δηλαδή συνολικά 66.500.
• 2.524 ρουκέτες M26, καθεμία με 644 μικρά εκρηκτικά M77 DPICM, δηλαδή συνολικά 1.625.456.
• 47.000 βλήματα M509A1 των 203 χιλιοστών, καθένα από τα οποία περιέχει 180 μικρά εκρηκτικά M42 DPICM, δηλαδή συνολικά 8.460.000.

Συνολικά, τα τρία αυτά συστήματα περιλαμβάνουν 10.151.956 μικρά εκρηκτικά. Τα M39 ATACMS είναι η παλαιότερη έκδοση του γνωστού αμερικανικού βαλλιστικού πυραύλου και έχουν εμβέλεια περίπου 165 χιλιομέτρων. Τα συγκεκριμένα πυρομαχικά χρησιμοποιούν κεφαλή διασποράς, η οποία απελευθερώνει μεγάλο αριθμό εκρηκτικών στην περιοχή του στόχου.

Η αμερικανική έγκριση στην Τουρκία

Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών ενημέρωσε το Κογκρέσο στις 6 Αυγούστου 2026 για την προτεινόμενη μεταφορά αμερικανικής προέλευσης οπλικών συστημάτων από την Τουρκία στην Ουκρανία. Τα σχετικά έγγραφα δημοσιεύθηκαν στο Congressional Record. Σύμφωνα με την αμερικανική ενημέρωση, η Τουρκία επιδιώκει να μειώσει τα αποθέματά της από παλαιότερα αμυντικά συστήματα, ώστε να επενδύσει τους οικονομικούς της πόρους στον εκσυγχρονισμό και στη συντήρηση των οπλικών της συστημάτων.

Από την πλευρά της, η Ουκρανία επιδιώκει να αποκτήσει τα συγκεκριμένα όπλα για να ενισχύσει τις επιθετικές και αμυντικές δυνατότητές της, καθώς συνεχίζει τον πόλεμο απέναντι στη Ρωσία. Η Ουκρανία διαθέτει ήδη πυρομαχικά ίδιου ή ουσιαστικά παρόμοιου τύπου. Η διαδικασία προβλέπει 15ήμερη περίοδο κοινοβουλευτικού ελέγχου. Εφόσον το Κογκρέσο δεν υιοθετήσει μέτρο που να μπλοκάρει την επανεξαγωγή εντός αυτής της περιόδου, η διαδικασία μπορεί να προχωρήσει. Η μεταφορά αναμένεται να ξεκινήσει μετά την ολοκλήρωση της προβλεπόμενης διαδικασίας.

Γιατί τα πυρομαχικά διασποράς προκαλούν αντιδράσεις

Το πιο ευαίσθητο στοιχείο της συμφωνίας είναι η παρουσία των πυρομαχικών διασποράς. Η Human Rights Watch προειδοποιεί ότι τα πυρομαχικά διασποράς είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα για τους αμάχους, καθώς διασκορπίζουν μεγάλο αριθμό μικρών εκρηκτικών σε μεγάλη έκταση. Ορισμένα από αυτά δεν εκρήγνυνται κατά την επίθεση και μπορεί να παραμείνουν στο έδαφος για χρόνια, αποτελώντας διαρκή κίνδυνο για τους αμάχους και λειτουργώντας ουσιαστικά σαν νάρκες.

Η Σύμβαση για τα Πυρομαχικά Διασποράς απαγορεύει τη χρήση, την παραγωγή, τη μεταφορά και την αποθήκευση τέτοιων όπλων για τα κράτη που έχουν προσχωρήσει σε αυτήν. Η HRW σημειώνει ότι 112 χώρες έχουν ενταχθεί στη σχετική σύμβαση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ωστόσο, δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος.

Παράλληλα, στις ΗΠΑ ισχύει από το 2009 περιορισμός στις εξαγωγές πυρομαχικών διασποράς μέσω του ετήσιου αμυντικού προϋπολογισμού. Η HRW επισημαίνει ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν είχε παρακάμψει τον περιορισμό για προηγούμενες αποστολές προς την Ουκρανία.

Η Τουρκία ως ενδιάμεσος κρίκος

Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία επειδή η Τουρκία βρίσκεται ταυτόχρονα στη θέση του κατόχου αμερικανικού οπλικού υλικού, του μεταβιβαστή του προς την Ουκρανία και μέλους του ΝΑΤΟ. Η Άγκυρα διατηρεί παράλληλα στενές σχέσεις με τη Μόσχα και έχει παίξει ρόλο μεσολαβητή στον πόλεμο Ρωσίας–Ουκρανίας, ενώ ταυτόχρονα συνεχίζει να παρέχει στρατιωτική υποστήριξη στο Κίεβο.

Η συγκεκριμένη συμφωνία, επομένως, δεν αφορά μόνο την αξιοποίηση παλαιών τουρκικών αποθεμάτων. Συνδέεται και με την προσπάθεια της Άγκυρας να αποσύρει παλαιότερα αμερικανικής προέλευσης συστήματα και να απελευθερώσει πόρους για τον εκσυγχρονισμό των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Για την Ουκρανία, από την άλλη πλευρά, η απόκτηση 70 ATACMS και 12 M270 έχει ιδιαίτερη επιχειρησιακή σημασία, καθώς ενισχύει τις δυνατότητές της για πλήγματα μεγάλης εμβέλειας.

Το Κογκρέσο έχει τον τελευταίο λόγο

Η Human Rights Watch καλεί το αμερικανικό Κογκρέσο να εμποδίσει τη μεταφορά, υποστηρίζοντας ότι τα συγκεκριμένα πυρομαχικά είναι παρωχημένα, ανακριβή και ενέχουν προβλέψιμους κινδύνους για τους αμάχους.

Μέχρι να ολοκληρωθεί η προβλεπόμενη διαδικασία στις ΗΠΑ, είναι επομένως ακριβέστερο να γίνεται λόγος για προτεινόμενη μεταφορά και όχι για ολοκληρωμένη παράδοση.

Η υπόθεση έχει ιδιαίτερο βάρος, καθώς συνδέει σε μία συμφωνία την Τουρκία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ουκρανία, ενώ παράλληλα φέρνει ξανά στο προσκήνιο το εξαιρετικά αμφιλεγόμενο ζήτημα της χρήσης πυρομαχικών διασποράς στον πόλεμο.

Άλλες πηγές

Congressional Record / αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών – η κοινοποίηση της προτεινόμενης μεταφοράς αμερικανικής προέλευσης οπλικών συστημάτων από την Τουρκία στην Ουκρανία, η οποία δημοσιεύθηκε στο Congressional Record στις 6 Αυγούστου 2026.