«Πριν λίγο μου έστειλαν ένα απαράδεκτο βίντεο, το οποίο αναρτήθηκε στα social media, από μία ασθενή που κατέγραψε έναν αναισθησιολόγο την ώρα που αυτός της ζητά 100-150 ευρώ για να πράξει όσα είναι υποχρεωμένος να παρέχει δωρεάν σε κάθε ασθενή. Από την έρευνα που αμέσως διέταξα, ταυτοποιήθηκε και το Νοσοκομείο και το πρόσωπο. Διέταξα επίσης την Διοίκηση του Νοσοκομείου να προχωρήσει άμεσα σε όλες τις νόμιμες ενέργειες, ώστε το πρόσωπο αυτό να απομακρυνθεί από το ΕΣΥ. Σιχαίνομαι το φακελάκι, πράξη που εκμεταλλεύεται τον ανθρώπινο πόνο και δεν έχει καμμία σχέση με τις Αξίες που υπηρετούμε στο ΕΣΥ. Λυπούμαι πολύ και ζητώ συγγνώμη από την ασθενή».

Η πραγματική απειλή για τους Αμερικανούς είναι από παλιά ορατή στους πραγματικούς ρεαλιστές αναλυτές του σύγχρονου διεθνούς περιβάλλοντος. Όσο περισσότερο διαρκεί η αναταραχή και απορρύθμιση της διεθνούς ασφάλειας που συντηρεί τη στενότερη σχέση ανάμεσα σε Ρωσία και Κίνα, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα στις δυο χώρες να γίνει συνείδηση ότι αυτή η κατάσταση τις ισχυροποιεί.

Αποτέλεσμα θα είναι να αρχίσουν να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της διμερούς σχέσης με περισσότερο συνεργατική διάθεση. Και όσο παρατείνεται χρονικά αυτή η κατάσταση, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να ανακύψει τελικά ένας «στρατηγικός άξονας» Μόσχας – Πεκίνου, που θα γίνει ορατό και σε όσους τόνιζαν ότι ο χαρακτηρισμός στο παρελθόν ήταν πρόωρος και παραπλανητικός.

Οι δυο χώρες τάχθηκαν ξεκάθαρα εναντίον του πολέμου στο Ιράν. Μπορεί να μην προέκυψε, προς το παρόν τουλάχιστον, ολοκλήρωση της συμφωνίας για τον επιθυμητό από τη Μόσχα δεύτερο αγωγό φυσικού αερίου που θα τροφοδοτεί τις υπανάπτυκτες βορειοδυτικές περιοχές της Κίνας και θα αντικαταστήσει για τους Ρώσους την απώλεια της ευρωπαϊκής αγοράς, όμως οι ενεργειακές εξελίξεις δεν αποκλείεται να λειτουργήσουν με τον ίδιον ακριβώς τρόπο σταδιακής σύγκλησης.

Το τρίγωνο Τραμπ-Ρωσία και Κίνα

Σε αντίθεση με το σύνολο σχεδόν των -μη παραγωγών υδρογονανθράκων- χωρών της υφηλίου, η Κίνα διατηρεί πολύ υψηλά στρατηγικά αποθέματα τα οποία δεν έχει ακόμα αποδεσμεύσει συνεπεία του κλεισίματος του Στενού του Ορμούζ και των προβλημάτων τροφοδοσίας στα οποία έχει οδηγήσει. Παρότι έχει συμφωνήσει με τη Ρωσία για την κατασκευή του αγωγού, δεν έχει υπάρξει συμφωνία και για τις τιμές προμήθειας. Τα στρατηγικά αποθέματα βοηθούν το Πεκίνο να περιμένει στις διαπραγματεύσεις, έως ότου πετύχει τις επιθυμητές τιμές.

Παράλληλα, το Πεκίνο στέλνει μήνυμα και στην Ουάσινγκτον, ότι δεν έχει επηρεαστεί από την απόπειρας αποκοπής από παραδοσιακούς ενεργειακούς του προμηθευτές. Μια έμμεση χειρονομία Τραμπ προς τον Πούτιν, για τη συνδρομή στην προσπάθεια της Ρωσίας να ρυθμίσει τη σκληρή στα οικονομικά ζητήματα στάση της Κίνας! Είναι ένα παιχνίδι αντοχής και έμμεσης αλληλεπίδρασης μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας και Ρωσίας που θα συνεχίσει να διεξάγεται, τουλάχιστον έως ότου επιτευχθεί μια νέα πλανητική ισορροπία.

Κι ενώ η υφήλιος ασχολείται με το πότε θα δώσει ο Τραμπ την εντολή επανέναρξης των επιχειρήσεων κατά του Ιράν, το πραγματικό πρόβλημα των συνεπειών δεν έχει απασχολήσει επαρκώς το δημόσιο διάλογο στη Δύση. Ο Τραμπ που έδωσε την άδεια αγορών υδρογονανθράκων από τη Ρωσία για να καλύψει το μεγάλο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί, δείχνει να αντιλαμβάνεται περισσότερο τι μπορεί να συμβεί εάν ο πόλεμος στο Ιράν δε λήξει το συντομότερο.

Η ασθενής Ευρώπη και η Κίνα

Κατά τα φαινόμενα όμως, δε συμβαίνει το ίδιο για την Ευρώπη, της οποίας τα στρατηγικά αποθέματα ήδη καταναλώνονται με γοργούς ρυθμούς. Οι ειδικοί ήδη δίνουν κάποια αρκούντως ανησυχητικά χρονοδιαγράμματα εξάντλησής τους. Εάν μάλιστα ο πόλεμος δεν ολοκληρωθεί και η αύξηση των τιμών στις ΗΠΑ κριθεί ότι απειλεί τον Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές λόγω της πολύ μεγάλης αύξησης της τιμής των καυσίμων, η κατάσταση θα περιπλακεί επικίνδυνα.

Ίσως το μοναδικό χαρτί που θα έχει για να παίξει για να τη μειώσει θα είναι η αύξηση της προσφοράς στο εσωτερικό. Εάν αυτό όμως οδηγήσει σε περιστολή των εξαγωγών, το πρόβλημα για την Ευρώπη θα γίνει τεράστιο, με τον Τραμπ προφανώς να καλύπτει την απόφαση πίσω από τις στρατηγικού περιεχομένου διαφωνίες με του Ευρωπαίους…

Αναφέρεται πως οι Βρετανοί κάνουν ήδη χρήση του… δικαιώματος να αγοράσουν υδρογονάνθρακες από τους Ρώσους. Η Ευρώπη μοιάζει για μια ακόμη φορά, στρατηγικά αμήχανη. Παρότι οι Βρετανοί πρωταγωνιστούν σε προσκήνιο και παρασκήνιο στο πλευρό της εμπόλεμης Ουκρανίας, οι Βρυξέλλες αφενός φοβούνται μη φανούν ανακόλουθες και αφετέρου, εμφανέστατα εξακολουθούν να πιστεύουν στο «πράσινο θαύμα».

Όπου φυσάει ο άνεμος…

Αρκεί κανείς να μελετήσει προσεκτικά τις κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης για να διατηρήσει το φόβο ότι σε περίπτωση που εκλείψει ο Τραμπ από την εξίσωση, η νέα κωλοτούμπα θα είναι πιο εντυπωσιακή από την προηγούμενη. Και η ζημιά στο ελληνικό εθνικό συμφέρον θα έχει οριστικοποιηθεί. Πρώτο σαρωτικό πλήγμα ήταν το «κατενάτσιο» με τη βραχυκύκλωση των προσπαθειών της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου που καταδίκασε την Ελλάδα να μείνει με την πλευρά των πελατών. Ποιος να εμπιστευτεί με βεβαιότητα το ότι οι σημερινές διακηρύξεις θα διατηρηθούν αν εκλείψει ο Τραμπ;

Όλες αυτές τις ανερμάτιστες στρατηγικά εξελίξεις, τις παρακολουθούν με ενδιαφέρον και διάθεση αξιοποίησης σε πολλαπλά επίπεδα, τόσο στη Μόσχα όσο και στο Πεκίνο. Η αμήχανη και ανύπαρκτη για την «Α’ Κατηγορία» του πλανήτη Γηραιά Ήπειρος, είναι ένα «πιάτο στο μενού» του τραπεζιού της διαπραγμάτευσης με την Ουάσινγκτον. Ολοένα και περισσότερο μοιάζει να αδυνατεί να αρθρώσει συνεκτικό λόγο, κάτι εν πολλοίς κατανοητό, καθώς απουσιάζει κοινό ευρωπαϊκό συμφέρον. Κι όταν υπάρχουν σχετικές αναφορές, αυτές είναι τόσο «ιδεολογικά» φορτισμένες, με αποτέλεσμα στο τέλος να καταλήγουν γραφικές.

Η Ευρώπη έχει κατορθώσει να χάσει και τη Ρωσία και την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι έρμαιο των αποφάσεων που λαμβάνονται εν τη απουσία της και καταδικασμένη να είναι το θύμα στις καραμπόλες των σχέσεων μεταξύ των πραγματικά ισχυρών. Οι επιμέρους κοινωνίες δείχνουν να οδεύουν ολοταχώς προς κρίση, με την ανάδειξη ηγεσιών που θα προκύψουν από αυτή την άκριτα ιδεολογική προσέγγιση, καθώς εμφανέστατα πλέον, οι κοινωνίες δεν ακολουθούν τις ελίτ. Με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες προβλέψεις…

Ο Σι και ο Πούτιν δεν… αγαπήθηκαν ξαφνικά. Τα γλυκύτατα παιδάκια που κουνούν σημαίες πάντα υπήρχαν στις τελετές υποδοχής, σε μια προσπάθεια αποστολής επικοινωνιακού μηνύματος και γενικά στο διεθνές περιβάλλον και ειδικά στην κοινωνία του προσκεκλημένου. Πίσω από όλα αυτά όμως δεν υπάρχει συναίσθημα και ιδεολογίες, αλλά μόνο συμφέροντα και γεωπολιτικές ισορροπίες.

Μήπως σε Βρυξέλλες και Αθήνα η απάντηση των περισσοτέρων είναι το γνωστό «it’s all Chinese to me»; Μήπως δεν αφορά μόνο την πολυπλοκότητα της ελληνικής γλώσσας το ότι στην εναλλακτική διατύπωση της γνωστής αυτής έκφρασης, το «Chinese» ενίοτε αντικαθίσταται με το «Greek»;

Σε συνεργασία με το defence-point.gr

Ο κ. Δένδιας τόνισε ότι η ημέρα «αποτελεί μία ξεχωριστή ευκαιρία τιμής προς τη βαθιά ιστορική και πνευματική παρακαταθήκη του βουλγαρικού λαού».

«Οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος φώτισαν την Ευρώπη, θεμελίωσαν την πνευματική και πολιτιστική ενότητα των σλαβικών λαών και έγιναν σύμβολα παιδείας, γνώσης και πολιτισμού» σημείωσε.

«Η Ελλάδα αναγνωρίζει διαχρονικά τη σημασία της πολιτιστικής αυτής κληρονομιάς και αποδίδει ιδιαίτερη αξία στους δεσμούς που συνδέουν τους λαούς μας μέσα από την κοινή ιστορική εμπειρία, την Ορθόδοξη πνευματική παράδοση και τη διαρκή παρουσία του πολιτισμού ως γέφυρας συνεργασίας και αμοιβαίου σεβασμού στα Βαλκάνια, την Ευρώπη, τον κόσμο» επισήμανε.

«Σε μία εποχή γεωπολιτικών προκλήσεων και μεταβαλλόμενων διεθνών ισορροπιών, η διατήρηση και ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, ως παράγοντας σταθερότητας, συνοχής και ειρηνικής συνύπαρξης σε αυτόν τον δυστοπικό κόσμο. Παράλληλα, η σημερινή ημέρα έχει ιδιαίτερη σημασία και για τις Βουλγαρικές Ένοπλες Δυνάμεις, καθώς τιμάται ο προστάτης τους Άγιος Γεώργιος» πρόσθεσε.

Εξέφρασε τον σεβασμό και την εκτίμηση της Ελλάδας προς τα στελέχη των Βουλγαρικών Ενόπλων Δυνάμεων ενώ συμπλήρωσε: «Η Ελλάδα και η Βουλγαρία είναι δύο γειτονικές χώρες, σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ και εταίροι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που μοιράζονται κοινά στρατηγικά συμφέροντα και κοινό όραμα για μία περιοχή ειρήνης, σταθερότητας και ευημερίας. Η συνεργασία μας στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας έχει ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια και αποτελεί υπόδειγμα εποικοδομητικού διαλόγου, αμοιβαίας εμπιστοσύνης και πρακτικής και ειλικρινούς συνεργασίας».

«Η Ελλάδα, στο πλαίσιο της Συμμαχικής αλληλεγγύης και των υποχρεώσεων του ΝΑΤΟ, συμβάλλει ενεργά στην προάσπιση του εναερίου χώρου της Βουλγαρίας, επιβεβαιώνοντας στην πράξη το υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης και στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών και των δύο κοινωνιών.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα ανταποκρίθηκε άμεσα, και θα συνεχίσει να το κάνει, στο αίτημα της Βουλγαρίας για βοήθεια για την αντιμετώπιση των απειλών που η Βουλγαρία αντιμετωπίζει εξαιτίας του πολέμου στο Ιράν. Θέλω να καταστήσω σαφές ότι εάν παραστεί και πάλι ανάγκη στο μέλλον, η Ελλάδα θα προστρέξει σε βοήθεια της Βουλγαρίας. Και είμαι βέβαιος ότι και η Βουλγαρία θα πράξει το ίδιο αν χρειαστεί» κατέληξε ο κ. Δένδιας.

Ο Τούρκος πρόεδρος επιχείρησε να παρουσιάσει το κυβερών κόμμα ως τη βασική πολιτική δύναμη που διατηρεί δεσμούς με τη νέα γενιά. Αναφέρθηκε στους εορτασμούς της 19ης Μαΐου και στις εκδηλώσεις με φοιτητές και νέους αθλητές, τονίζοντας ότι το AKP υπήρξε από την ίδρυσή του «το κίνημα που αγκάλιασε περισσότερο τους νέους».
«Ένα πολιτικό κίνημα που γυρίζει την πλάτη στη νεολαία δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας», είπε χαρακτηριστικά, κατηγορώντας παράλληλα την αντιπολίτευση ότι χρησιμοποιεί τους νέους «ως εργαλείο συγκάλυψης της διαφθοράς της».

Σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους, ο Ερντογάν δήλωσε ακόμη πως το AKP δεν είναι απλώς ένα πολιτικό κόμμα αλλά «μια υπόθεση έθνους, πατρίδας και Μεγάλης Τουρκίας», προσθέτοντας: «Αυτό το κίνημα είναι υπόθεση της Ούμμα».
Ο πρόεδρος της Τουρκίας έκανε εκτενή αναφορά και στις πολιτικές μάχες που, όπως είπε, έδωσε το κόμμα του τα τελευταία 25 χρόνια — από το κλείσιμο κομμάτων και τις απόπειρες πραξικοπήματος έως τις τρομοκρατικές επιθέσεις και την απόπειρα ανατροπής της κυβέρνησης το 2016.

«Ένας Ταγίπ Ερντογάν φεύγει, χίλιοι Ταγίπ Ερντογάν έρχονται», δήλωσε, σε μια αποστροφή που προκάλεσε συζητήσεις για πιθανές πολιτικές εξελίξεις ή για τον τόνο «παρακαταθήκης» της ομιλίας του.

Όταν δημοσιογράφος σχολίασε αργότερα ότι η ομιλία του «έμοιαζε με αποχαιρετιστήριο λόγο και προετοιμασία για εκλογές», ο Ερντογάν απέφυγε να απαντήσει ευθέως. Άλλος δημοσιογράφος παρενέβη λέγοντας ότι επρόκειτο περισσότερο για «ομιλία νέας αρχής», με τον Τούρκο πρόεδρο να χαμογελά χωρίς περαιτέρω σχόλιο.

Στην ομιλία του ο Ερντογάν αναφέρθηκε επίσης στη διαδικασία για μια «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία», υπογραμμίζοντας ότι η κυβέρνησή του επιθυμεί να κλείσει οριστικά το ζήτημα της τρομοκρατίας «με κοινή λογική, ψυχραιμία και ειλικρίνεια».

Ο Μπεν-Γκβιρ εμφανίζεται να υψώνει μια μεγάλη σημαία του Ισραήλ και να φωνάζει στα εβραϊκά: «Καλώς ήρθατε στο Ισραήλ, εμείς είμαστε οι ιδιοκτήτες εδώ». Με τη γνωστή συμπεριφορά τραμπούκου, ο  υπουργός απευθύνθηκε  στον πολιτικό του προϊστάμενο, τον Μπενιαμίν Νετανιάχου λέγοντας: «Λέω στον Πρωθυπουργό – δώστε τους σε εμάς για μεγάλο διάστημα, ας τους βάλουμε στις φυλακές των τρομοκρατών».

Αυτό είναι το Ισραήλ. Το κράτος, που προβαίνει σε μαζικές δολοφονίες, γενοκτονία, εθνικό ξεκαθάρισμα και όλα αυτά τα χαρακτηρίζει «αυτοάμυνα». Στο βωμό της… αυτοάμυνας, της επιβίωσης του, σκοτώνει ανθρώπους, φυλακίζει και ισοπεδώνει περιοχές. Και  δεν τα χαρακτηρίζει μόνο το Ισραήλ τα εγκλήματα του «αυτοάμυνα», αλλά και τρίτες χώρες. Οι σύμμαχοι  του Ισραήλ με την ανοχή  τους προσφέρουν κάλυψη στα εγκλήματα που προβαίνει το καθεστώς του Τελ Αβίβ.

Να τελειώνουμε με την ασυδοσία του Ισραήλ

Τι γίνεται στη Γάζα; Τι γίνεται στο βόρειο Λίβανο; Ποια χώρα προκαλεί αποσταθεροποίηση στην περιοχή; Αυτά τα ερωτήματα μπορούν να απαντηθούν όταν στην εξίσωση βρίσκεται το Ισραήλ. Γιατί για πολλούς, το Ισραήλ έχει πάντα δίκαιο! Και επειδή έχει δίκαιο, όπως ισχυρίζονται, μπορεί να λειτουργεί πειρατικά.

Είναι, όμως, σαφές και θα πρέπει όλοι να το αντιληφθούν πως το κόστος της επεκτατικής πολιτικής του Τελ Αβίβ το φορτώνονται οι λαοί της περιοχής και ευρύτερα οι χώρες, που πληρώνουν τους πολέμους που ξεκινά ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός, Βενιαμίν Νετανιάχου, με την κάλυψη και τη βοήθεια του Ντόναλντ Τραμπ. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνεται ανεκτό.

Όπως είναι γνωστό, η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν αναπτύξει σχέσεις και διατηρούν συνεργασία με το Τελ Αβίβ,  με βάση, όπως αναφέρεται τα δικά τους συμφέροντα. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως δεν θα πρέπει να αντιδρούν στις ισραηλινές ακρότητες. Την ίδια ώρα, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αποφασίσει και να επιβάλλει κυρώσεις στην κατοχική δύναμη, το Ισραήλ.

Όπως ανακοινώθηκε από το ΥΠΕΝ:

Ο κ. Παπασταύρου επεσήμανε τη σημασία της πρόσφατης επίσκεψης του Γάλλου Προέδρου, κ. Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα και τη νέα ενισχυμένη εταιρική σχέση, που υπέγραψαν Ελλάδα-Γαλλία, με έμφαση στην προστασία της θάλασσας, της βιοποικιλότητας και του φυσικού περιβάλλοντος.

Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας τόνισε τη σημασία της προστασίας των θαλασσών, αλλά και τη συνεργασία των δύο χωρών στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας του Παρατηρητηρίου των Ωκεανών (Ocean Eye), τονίζοντας πως «θα έχουμε τη δυνατότητα να γνωρίζουμε σε πραγματικό χρόνο χρήσιμα επιστημονικά δεδομένα, κρίσιμες πληροφορίες για την ποιότητα του θαλάσσιου οικοσυστήματος, τη θέση σκαφών, αλιευτικών και μη, καθώς και πιθανά συμβάντα θαλάσσιας ρύπανσης. Έτσι, η τεχνολογία και τα ψηφιακά εργαλεία ενδυναμώνουν το πλαίσιο προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, ενισχύοντας την κατανόησή μας για τις θάλασσές μας, που αποτελούν συστατικό στοιχείο της ταυτότητάς μας».

Ελλάδα και Γαλλία συμφώνησαν να ενισχύσουν τη συνεργασία τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο και να προχωρήσουν στη σύσταση ομάδας για την προστασία των θαλασσών, στο πλαίσιο των Συμβουλίων Υπουργών της ΕΕ, ένα βήμα, το οποίο ο κ. Παπασταύρου χαρακτήρισε ως «ελληνο-γαλλικό άξονα ανάδειξης και προστασίας της Μεσογείου και του οικοσυστήματός της».

Επίσης, συζητήθηκαν το πλαίσιο αναθεώρησης του ETS και η συνεργασία στους τομείς κλιματικής πολιτικής, ζήτημα για το οποίο ο κ. Παπασταύρου υπογράμμισε προς τη Γαλλίδα ομόλογό του τη σημασία της διατήρησης μιας φιλόδοξης, αλλά ρεαλιστικής κλιματικής πολιτικής, ενισχύοντας την ανταγωνιστικότητα και διασφαλίζοντας τη στήριξη των πολιτών. Ειδικότερα, υπήρξε σύγκλιση απόψεων μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας στην ανάγκη εμπροσθοβαρούς χρηματοδότησης από το ETS και μέσω της ΕΤΕπ της ενεργοβόρου βιομηχανίας, για την υποστήριξη καινοτόμων λύσεων για την απανθρακοποίησή τους, καθώς και λήψη πρωτοβουλιών για τον εξηλεκτρισμό της οικονομίας.

«Η Ελλάδα υποστηρίζει τη συνέχιση των δωρεάν δικαιωμάτων εκπομπών για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη ναυτιλία, όπου είναι απαραίτητη η δημιουργία ξεχωριστής κλείδας κατανομής στο ETS, που αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει, όπως υπάρχει για βιομηχανία και αεροπορία» ανέφερε ο Υπουργός, επισημαίνοντας ότι, «η αναθεώρηση του ETS αποτελεί ευκαιρία διόρθωσης της ανισότητας αυτής».

Η κα Monique Barbut παρουσίασε τον πρόσφατο ενεργειακό νόμο που πέρασε από τη Γαλλική Εθνοσυνέλευση, καθώς και καινοτόμα προγράμματα εξηλεκτρισμού, που τίθενται σε εφαρμογή στη Γαλλία. Ακόμα, ενημέρωσε τον Έλληνα ομόλογό της για τις συμφωνίες που υπεγράφησαν στο πλαίσιο της G7 στο Παρίσι, και ειδικότερα αυτές που αφορούν στην παράνομη αλιεία και την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, συμφωνίες που ο κ. Παπασταύρου χαρακτήρισε ως αυξημένου ενδιαφέροντος για την Ελλάδα.

Οι δύο Υπουργοί συμφώνησαν στην περαιτέρω ενίσχυση της στενής συνεργασίας και ανταλλαγής τεχνογνωσίας στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Τέλος, ο κ. Παπασταύρου προσκάλεσε τη Γαλλίδα Υπουργό να επισκεφθεί σύντομα τη χώρα μας.

Οι έρευνες της ΕΛ.ΑΣ. βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.

Ολόκληρο το μήνυμα της Μαρίας Καρυστιανού

«Σας ευχαριστώ θερμά για τα μηνύματα στήριξης και αγάπης προς το κίνημά μας.

Καθημερινά γινόμαστε όλο και περισσότεροι και αυτό τους τρομάζει πολύ. Έτσι μηχανεύονται διάφορα και θα κάνουν ακόμα περισσότερα αλλά ούτε να μας αναχαιτίσουν ούτε να σταματήσουν τον αγώνα μας για δικαιοσύνη μπορούν.

Γνωρίζουμε ότι δίπλα μας θα βρεθούν άνθρωποι φυτευτοί και κακοπροαίρετοι με σκοπό να αμαυρώσουν την καθαρή και ενωτική εικόνα του κινήματος. Αλλά δεν θα τα καταφέρουν.

Ετσι, λοιπόν, με ιδιαίτερη χαρά και τιμή σας προσκαλώ αύριο (σ.σ. σήμερα), Πέμπτη, 18:30 στον κινηματογράφο Ολύμπιον στην πλατεία Αριστοτέλους, στην αγαπημένη μας Θεσσαλονίκη, να γίνουμε όλοι μια αγκαλιά και να δώσουμε το πιο δυνατό μήνυμα πραγματικής ελπίδας για μια νέα αρχή».

Επανέλαβε αξιώσεις τις Ισλαμικής Δημοκρατίας, ιδίως την «αποδέσμευση ιρανικών πόρων που έχουν παγώσει» στο εξωτερικό και τον τερματισμό του αμερικανικού αποκλεισμού ιρανικών λιμανιών.

Οι δηλώσεις αυτές καταγράφτηκαν μετά τη δεύτερη επίσκεψη μέσα σε μερικές ημέρες στην Τεχεράνη του πακιστανού υπουργού Εσωτερικών Μόχσεν Νάκβι.

Στην άλλη πλευρά, ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ άφησε ανοικτή την πόρτα της διπλωματίας, διαβεβαιώνοντας πως δεν «βιάζεται».

«Θα δούμε τι θα γίνει. Είτε θα καταλήξουμε σε συμφωνία, ή θα λάβουμε λίγο πιο σκληρά μέτρα. Αλλά ελπίζω πως δεν θα φτάσουμε εκεί», είπε ο αμερικανός πρόεδρος σε δημοσιογράφους στην αεροπορική βάση Άντριους, κοντά στην Ουάσιγκτον.

«Βρισκόμαστε πάνω στο όριο, πιστέψτε με. Αν εξασφαλίσουμε καλές απαντήσεις, αυτό μπορεί να εξελιχτεί πολύ γρήγορα. Είμαστε όλοι έτοιμοι να δράσουμε. Πρέπει να λάβουμε καλές απαντήσεις. Πρέπει να είναι απόλυτα, 100% ικανοποιητικές», επέμεινε.

Ο Ρεπουμπλικάνος μεγιστάνας πρόσθεσε ότι η σύναψη συμφωνίας θα επιτρέψει στο Ιράν να εξοικονομήσει «πολύ χρόνο, ενέργεια και ζωές», κι ότι θα μπορούσε να κλειστεί «πολύ γρήγορα, μέσα σε μερικές ημέρες».

Η ελπίδα πως θα υπάρξει πρόοδος στις διαπραγματεύσεις μείωσε τις τιμές του πετρελαίου. Το Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας, ποικιλία αναφοράς στις διεθνείς αγορές, υποχώρησε κατά 5,63%, στα 105,02 δολάρια. Ευρωπαϊκά και το αμερικανικό χρηματιστήριο έκλεισαν καταγράφοντας καθαρές ανόδους.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ και ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου είχαν τεταμένη συνδιάλεξη προχθές Τρίτη για το Ιράν, ανέφεραν ο Axios και η Wall Street Journal χθες Τετάρτη. Αντιπαρατέθηκαν για την πρόταση να τερματιστεί ο πόλεμος· ο κ. Νετανιάχου ήταν έξαλλος μετά τη συζήτηση, σημείωσαν τα δυο μέσα ενημέρωσης.

«Πέραν της περιοχής»

Προχθές Τρίτη, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωνε πως δίνει «δυο ή τρεις ημέρες» διορία στην Τεχεράνη για να κλείσει συμφωνία. Το τελεσίγραφο απορρίφθηκε από την ιρανική πλευρά.

«Το Ιράν δεν θα υποχωρήσει ποτέ εξαιτίας εκφοβισμών» και «ενισχύει τις προετοιμασίες (του) για να δώσει δυναμική απάντηση σε οποιαδήποτε νέα επίθεση», τόνισε ο ιρανός επικεφαλής διαπραγματευτής Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ. Προειδοποίησε πως ο εχθρός «δεν έχει εγκαταλείψει τους στρατιωτικούς στόχους του» και «επιδιώκει νέο πόλεμο».

Οι Φρουροί της Επανάστασης–ο ιδεολογικός στρατός του Ιράν–διεμήνυσαν από την πλευρά τους ότι αν ο πόλεμος ξαναρχίσει, «θα επεκταθεί αυτήν την φορά πολύ πέραν της περιοχής και τα καταστροφικά μας πλήγματα θα σας συντρίψουν».

Αφότου ανακοινώθηκε εύθραυστη εκεχειρία την 8η Απριλίου, έπειτα από έναν και πλέον μήνα πολέμου, οι συνομιλίες οι συνομιλίες ανάμεσα στα δυο μέρη κάνουν σημειωτόν και η ανταλλαγή απειλών και ύβρεων εντείνεται.

Η μόνη μέχρι σήμερα συνάντηση αντιπροσωπειών των δυο πλευρών, την 11η Απριλίου στην Ισλαμαμπάντ, ήταν άκαρπη. Έκτοτε γίνονται ζυμώσεις στους διαδρόμους.

Ο πόλεμος, που ξέσπασε με την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον της Τεχεράνης την 28η Φεβρουαρίου, έχει στοιχίσει τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, στη μεγάλη πλειονότητά τους στο Ιράν και στον Λίβανο, όπου δρα το σιιτικό κίνημα Χεζμπολά, που πρόσκειται στην Τεχεράνη.

Έχει ταυτόχρονα προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στην παγκόσμια οικονομία, πυροδοτώντας αλματώδη αύξηση των τιμών του πετρελαίου και μεγάλες ελλείψεις πρώτων υλών, λόγω του αποκλεισμού του στενού του Ορμούζ από την Τεχεράνη.

«Ευκαιρία»

Στον Κόλπο, που δοκιμάζεται σκληρά από τον πόλεμο, το Ριάντ εντείνει την πίεση στο Ιράν. Εκφράζοντας ικανοποίηση επειδή ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ «έδωσε μια ευκαιρία στη διπλωματία», ο υπουργός Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας, ο πρίγκιπας Φάισαλ μπιν Φαρχάν, υπέδειξε στην Τεχεράνη να αδράξει την ευκαιρία να αποφύγει νέα «κλιμάκωση».

Σε αντίποινα για τα πλήγματα εναντίον του το Ιράν εξαπέλυσε αντεπίθεση σε όλη την περιοχή, βάζοντας ειδικά στο στόχαστρο τις πλούσιες πετρελαιοπαραγωγικές μοναρχίες του Κόλπου, συμμάχους της Ουάσιγκτον.

Στο Ισραήλ, ο στρατός αύξησε το επίπεδο επαγρύπνησής του στο μέγιστο επίπεδο, δηλώνοντας «προετοιμασμένος για οποιαδήποτε εξέλιξη».

Μείζον διακύβευμα του πολέμου, το στενό του Ορμούζ, από το οποίο διερχόταν προπολεμικά το ένα πέμπτο του αργού πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου που εξάγεται από τη Μέση Ανατολή στον υπόλοιπο κόσμο, παραμένει υπό τον έλεγχο της Τεχεράνης, που επισημοποίησε στις αρχές της εβδομάδας την ίδρυση οργανισμού αρμόδιου για την επίβλεψη της θαλάσσιας αρτηρίας και την καταβολή διοδίων.

Κάπου 26 πλοία το διέσχισαν σε 24 ώρες, ανέφερε το ναυτικό των Φρουρών της Επανάστασης, ανάμεσά τους νοτιοκορεατικό δεξαμενόπλοιο «σε συντονισμό με το Ιράν», για πρώτη φορά από το ξέσπασμα της ένοπλης σύρραξης, σύμφωνα με τη Σεούλ.

Από την πλευρά του ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε πως έστειλε δυνάμεις να επιβιβαστούν σε δεξαμενόπλοιο με αργό υπό ιρανική σημαία διότι υπήρχαν «υποψίες» πως προσπαθούσε να παραβιάσει τον αποκλεισμό των λιμανιών της Ισλαμικής Δημοκρατίας.