Το Ιράν είναι το πρόσχημα. Πριν εξαχθούν συμπεράσματα από την πρωτοφανή δήλωση του Χριστοδουλίδη, μια δήλωση με την οποία το ΑΚΕΛ θα συμφωνούσε ασφαλώς, είναι  προφανές ότι έκανε αυτή τη δήλωση για να κατευνάσει τους Κύπριους ψηφοφόρους. Ας δούμε λίγη  ιστορία, πριν καταλήξουμε. 

Αναχρονισμός και Κύπρος 

Ήδη από το 1964, μετά το ξέσπασμα διακοινοτικής βίας ως αποτέλεσμα ενός βρετανικά υποκινούμενου πακέτου 13 συνταγματικών τροποποιήσεων (*), το Foreign Office έγραφε: «Μακροπρόθεσμα, τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στις Κυρίαρχες Περιοχές Βάσεων θα θεωρούνται  ολοένα και πιο ενοχλητικά από τους Ελληνοκυπρίους και θα εκλαμβάνονται όλο και περισσότερο ως  αναχρονιστικά από την παγκόσμια κοινή γνώμη».

Στη συνέχεια, μετά το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου το 1974 και την αδυναμία της Βρετανίας να σταματήσει την τουρκική εισβολή, η Βρετανία προσπάθησε έντονα να εγκαταλείψει τις βάσεις της, αλλά ο Κίσινγκερ δεν το επέτρεψε. Τα ακόλουθα  αποσπάσματα τα λένε όλα: «Η κυβέρνηση των ΗΠΑ είναι πλέον σταθερά προσκολλημένη στην άποψη ότι η αποχώρηση από τις βάσεις μας στην Κύπρο θα είχε αποσταθεροποιητική επίδραση στην  Ανατολική Μεσόγειο, με συνέπειες για τη Μέση Ανατολή.

Δεν πιστεύουμε ότι αυτό θα είχε κάποια  σημαντική επίδραση στις αραβοϊσραηλινές σχέσεις· η επίδρασή του στις σχέσεις μεταξύ Τουρκίας,  Ελλάδας και της Συμμαχίας θα εξαρτιόταν από τις συνθήκες υπό τις οποίες θα συνέβαινε. Ο Δρ  Κίσινγκερ ειδικότερα ανησυχεί να “συνεχίσουμε να κατέχουμε αυτό το τετράγωνο της παγκόσμιας  σκακιέρας”· εμείς δεν επιδιώκουμε πλέον έναν τέτοιο παγκόσμιο ρόλο. Αν και η προτιμώμενη  πολιτική μας είναι η πλήρης βρετανική στρατιωτική αποχώρηση από την Κύπρο, αναγνωρίζουμε ότι  δεν μπορούμε να το κάνουμε επί του παρόντος, δεδομένης της παγκόσμιας σημασίας τού να  συνεργαζόμαστε στενά με τους Αμερικανούς».

«Δεδομένης της απόφασής μας να μη  χρησιμοποιήσουμε στρατιωτική δύναμη στην Κύπρο και του σχετικά μικρού βαθμού πίεσης που  μπορούμε να ασκήσουμε στην Κύπρο, στην Ελλάδα και στην Τουρκία, αυτό μας φέρνει στη  δυσάρεστη θέση να έχουμε ευθύνη χωρίς δύναμη. Αυτό δεν μας έχει αποφέρει απολύτως κανένα  πλεονέκτημα και πρέπει να είναι προς το βρετανικό συμφέρον να εργαστούμε για μια λύση που δεν θα  περιλαμβάνει για τη Βρετανία καμία εγγυητική υποχρέωση ή άλλες διαρκείς δεσμεύσεις ως προς την Κύπρο. Μια τέτοια λύση είναι όμως μακρινή και θα είναι ιδιαίτερα δύσκολο να επιτευχθεί όσο  διατηρούμε φυσική παρουσία στις Βάσεις». 

Το 1977, έγγραφο του βρετανικού Υπουργείου Άμυνας ανέφερε: «Εφόσον είναι απίθανο η Κυβέρνηση της Αυτού Μεγαλειότητος να εξετάσει στρατιωτική  αποχώρηση από την Κύπρο διατηρώντας παράλληλα την κυριαρχία επί των Κυρίαρχων Περιοχών  Βάσεων, κάθε σχέδιο στρατιωτικής αποχώρησης πρέπει να λάβει υπόψη την ανάγκη μεταβίβασης της κυριαρχίας των Κυρίαρχων Περιοχών Βάσεων στην κυβέρνηση της Κύπρου». Τα βρετανικά  στρατηγικά συμφέροντα στην Κύπρο είναι πλέον ελάχιστα. Η Κύπρος δεν υπήρξε ποτέ μέρος της στρατηγικής του ΝΑΤΟ και οι βάσεις μας εκεί δεν έχουν άμεσο ρόλο στο ΝΑΤΟ. Η στρατηγική αξία  της Κύπρου για εμάς έχει μειωθεί απότομα από την εποχή της σχεδόν πλήρους αποχώρησής μας  ανατολικά του Σουέζ. Αυτό θα παραμείνει έτσι και όταν ξανανοίξει η Διώρυγα του Σουέζ. 

Τελικά, όμως, με μια μεταστροφή και αντιφατικά, η Βρετανία υπέκυψε στην Αμερική, όπως είχε  πράξει και στην περίπτωση της τουρκικής εισβολής, όπως καθίσταται σαφές από το εξής: «Τα οφέλη  που αντλούμε από τις Κυρίαρχες Περιοχές Βάσεων είναι μείζονος σημασίας και ουσιαστικά  αναντικατάστατα. Αποτελούν ουσιώδη συμβολή στην αγγλοαμερικανική σχέση. Τα Τμήματα έχουν  εξετάσει τακτικά, με όσους εμπλέκονται, ποιες συνθήκες στην Κύπρο είναι οι πλέον ευνοϊκές για να  διατηρήσουμε απρόσκοπτη χρήση των εγκαταστάσεών μας στις Κυρίαρχες Περιοχές Βάσεων.

Συνολικά, το συμπέρασμα είναι ότι μια πρόωρη “λύση” ίσως να μη βοηθούσε (αφού τότε θα  μπορούσαν να ενταθούν οι πιέσεις κατά των Κυρίαρχων Περιοχών Βάσεων), όπως επίσης δεν θα  βοηθούσε και μια κατάρρευση και επιστροφή στη σύγκρουση, και ότι τα συμφέροντά μας  εξυπηρετούνται καλύτερα από τη συνεχιζόμενη πορεία προς μια λύση — χωρίς την άμεση προοπτική  άφιξης σε αυτήν».

Η τρέχουσα κατάσταση 

Το 1975, το Foreign and Commonwealth Office έγραφε: «Πρέπει επίσης να αναγνωρίσουμε ότι, σε  τελική ανάλυση, η Τουρκία πρέπει να θεωρείται σημαντικότερη για τα δυτικά στρατηγικά συμφέροντα από την Ελλάδα και ότι, αν πρέπει να αναληφθούν κίνδυνοι, αυτοί θα πρέπει να είναι κίνδυνοι  περαιτέρω επιδείνωσης των σχέσεων της Ελλάδας με τη Δύση και όχι της Τουρκίας».

Πέραν από νέα ονόματα και σημασιολογικές ακροβασίες, η κατάσταση είναι η ίδια και σήμερα, και ακόμη περισσότερο μετά την απερίσκεπτη αμερικανοϊσραηλινή επίθεση κατά του Ιράν. Επομένως, οι “βρετανικές” βάσεις στην Κύπρο είναι ζωτικής σημασίας, όπως είναι και η Σούδα στην Κρήτη, η  Αλεξανδρούπολη και άλλες βάσεις στην Ελλάδα.

Αυτό έχει δημιουργήσει την ψευδαίσθηση στη αφελή ελληνική κυβέρνηση ότι η σημασία της Τουρκίας για την Αμερική και το Ισραήλ έχει μειωθεί υπέρ της Ελλάδας. Οι μνήμες γίνονται ολοένα και πιο βραχείες: όχι μόνο ο Κίσινγκερ της Αμερικής κατέστησε δυνατή την τουρκική εισβολή, αλλά είχε ήδη γράψει από το 1957: «Για το προβλέψιμο μέλλον θα  πρέπει να μπορούμε να υπολογίζουμε […] στην Κύπρο ή στη Λιβύη ως ενδιάμεσες βάσεις για τη  Μέση Ανατολή, και στη Μεγάλη Βρετανία ως ενδιάμεση βάση για την Ευρώπη».

Το ίδιο συμβαίνει  και σήμερα, με την Αμερική να αποπλανά την ελληνική κυβέρνηση ώστε να μετατραπεί σε ενεργειακό κόμβο για την Ουκρανία και σε εφαλτήριο για επίθεση στο Ιράν. Όσο για την Τουρκία, η Άγκυρα  γνωρίζει ότι κρατά το ατού με τη βάση του ΝΑΤΟ στο Ιντσιρλίκ. Περιττό να ειπωθεί ότι η τουρκική κυβέρνηση τονίζει πως η βάση του Ιντσιρλίκ βρίσκεται υπό τουρκικό έλεγχο και ότι η Τουρκία επιθυμεί να παραμείνει ουδέτερη στον πόλεμο. Η υποτακτική ελληνική κυβέρνηση δεν θα τολμούσε να πράξει κάτι τέτοιο. Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι ο Μητσοτάκης έχει πλέον καταστήσει την Ελλάδα νόμιμο στόχο για ιρανικούς πυραύλους. 

Το πιο επικίνδυνο απ’ όλα είναι ότι η Ελλάδα έχει συμμετάσχει στη μαζική μεταφορά στρατιωτικών και ναυτικών μέσων του ΝΑΤΟ στην Κύπρο. Ο πρώην Έλληνας υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης δήλωσε πρόσφατα ότι η κυβέρνηση της χώρας του έστειλε φρεγάτες και μαχητικά  αεροσκάφη στην Κύπρο μόνο και μόνο για να προστατεύσει τις βρετανικές βάσεις στο νησί και όχι για να προστατεύσει τον κυπριακό λαό: «Είναι μια αξιοθρήνητη κατάσταση. Ο πρωθυπουργός μας υποτίθεται ότι έστειλε τέσσερα F-16 και μια φρεγάτα για να προστατεύσει την Κύπρο. Στην  πραγματικότητα, προστατεύει τη βρετανική βάση εκεί», δήλωσε στην τουρκική εφημερίδα Hürriyet.  Πρόσθεσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «χρησιμοποιούν αυτή τη γη για να σκοτώνουν ανθρώπους στη  Γάζα και στο Ιράν».

Κύπρος: Ένα ερώτημα και μια πιθανή απάντηση 

Υπό κανονικές συνθήκες, οι δηλώσεις του Χριστοδουλίδη έρχονται σε αντίθεση με την πολιτική της Αθήνας, ιδιαίτερα δεδομένων των φιλοαμερικανικών συμφωνιών Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Συνεπώς, τίθεται το ερώτημα αν υπάρχει μια άλλη ατζέντα, ήδη συμφωνημένη από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο  Βασίλειο, την Ελλάδα και την Κύπρο.

Είναι γνωστό ότι οι ΗΠΑ θα προτιμούσαν μια λύση δύο κρατών στην Κύπρο, με δύο διεθνώς αναγνωρισμένα κράτη, ανεξαρτήτως της λεκτικής προσήλωσης στο διεθνές δίκαιο και της αποτυχημένης πολιτικής της διζωνικής ομοσπονδίας. Η Τουρκία επιμένει σε μια χωριστή, διεθνώς αναγνωρισμένη Βόρεια Κύπρο, γνωρίζοντας ότι η Αμερική χρειάζεται περισσότερο την Άγκυρα παρά την Αθήνα (βλ. 1974), ανεξαρτήτως της αμερικανο-ελληνικής ερωτοτροπίας. 

Από αυτό συνάγεται ότι το ΝΑΤΟ θα ενισχυόταν από δύο νέα κράτη στην Κύπρο, δημιουργημένα εκτός πλαισίου ΟΗΕ, έστω και προς οργήν της Μόσχας. Εξ ου και οι “αντι-αποικιακές” δηλώσεις του Χριστοδουλίδη για τις βρετανικές βάσεις. Σε μια τέτοια διευθέτηση, η Βρετανία θα εγκατέλειπε τις βάσεις της, παραδίδοντας το Ακρωτήρι στο ελληνοκυπριακό κράτος και τη Δεκέλεια στο τουρκικό. Με αυτήν τη ρύθμιση, τα δύο νέα κράτη θα εντάσσονταν στο ΝΑΤΟ. Η διπλή ένωση δεν θα ήταν στην ημερήσια διάταξη, καθώς η Τουρκία δεν θα δεχόταν να επεκταθεί το σύνορό της με την Ελλάδα προς τα νοτιοδυτικά. 

Το εβραϊκό κράτος 

Όσο για το Ισραήλ, ένας τεράστιος αριθμός Ισραηλινών έχει φύγει για την Ελλάδα και την Κύπρο. Αυτό είναι λογικό, πρώτον λόγω της συμμαχίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, μιας ολοένα βαθύτερης στρατηγικής συνεργασίας επικεντρωμένης στην άμυνα, την ενέργεια και την ασφάλεια· και δεύτερον, επειδή η Ελλάδα, σε αντίθεση με άλλες χώρες, ήταν η πρώτη μετά τον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο  που δημιούργησε έναν οργανισμό για να διαθέτει στους Εβραίους περιουσίες Εβραίων που είχαν πεθάνει χωρίς κληρονόμους. Η “Οργάνωση Αποκαταστάσεως Ισραηλιτών Ελλάδος” ιδρύθηκε για να  διαχειρίζεται τις περιουσίες αυτές. Κατανέμει χρήματα στο Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος. Ποιος ξέρει ποιες οικονομικές διευθετήσεις γίνονται τώρα για να δημιουργηθούν εβραϊκά “κράτη εν  κράτει” στην Ελλάδα και την Κύπρο;

Όσον αφορά την Κύπρο, αξίζει να θυμόμαστε ότι ακραίοι  σιωνιστές θεωρούν την Κύπρο μέρος του Ισραήλ. Σύμφωνα με την ΤΝ, μια μεγάλη σφαγή  Ελληνοκυπρίων φέρεται να διαπράχθηκε από Εβραίους εξεγερμένους κατά τον Πόλεμο του Κίτου το 117 μ.Χ., κυρίως στην πόλη της Σαλαμίνας. Αρχαίες πηγές, όπως ο Κάσσιος Δίων, εκτιμούσαν ότι 240.000 Έλληνες και Ρωμαίοι σκοτώθηκαν, γεγονός που οδήγησε σε νόμους που απαγόρευαν στους  Εβραίους να ζουν στο νησί, αν και ορισμένοι σύγχρονοι μελετητές υποστηρίζουν ότι αυτοί οι αριθμοί  μπορεί να είναι υπερβολικοί. Εκείνο που είναι βέβαιο είναι ότι το εβραϊκό κράτος χρειάζεται την Κύπρο για την ασφάλειά του, όπως το κατέστησε τόσο ξεκάθαρο ο Κίσινγκερ. 

Συμπερασματικά: Στο παρασκήνιο, είναι σαφές ότι οι βρετανικές βάσεις, που οδήγησαν στη φαινομενική έκρηξη του Χριστοδουλίδη, ελέγχονται πλέον de facto από τις Ηνωμένες Πολιτείες του Ισραήλ, οι οποίες αποσκοπούν στον έλεγχο της Κύπρου και της Ελλάδας, ενδεχομένως στο πλαίσιο μιας συμφωνίας που θα νομιμοποιήσει το κατεχόμενο μέρος της Κύπρου. Το διεθνές δίκαιο πετιέται στον κάλαθο των  αχρήστων. Η Αθήνα δεν έχει το θάρρος της Άγκυρας να παίξει ένα έξυπνο παιχνίδι ισορροπιών. 

*Αν και ο Μακάριος αποδέχθηκε την ευθύνη για την εισαγωγή των τροποποιήσεων, ήταν το Foreign Office που τις  πρότεινε, βοηθώντας μάλιστα τον Μακάριο και στη διατύπωσή τους. Βλ. BNA/FCO 9/1353-WSC 1/1, στο Mallinson,  William, Cyprus: A Modern History, Bloomsbury, σ. 35. 

«Το πρασίνισμα», όπως εξηγεί ο κ. Τσιάρας, είναι «ένα οικολογικό μέτρο που δεν υφίσταται πλέον αλλά υφίστατο εκείνη την περίοδο, μέσω του οποίου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδινε πόρους στους καλλιεργητές, των οποίων τα χωράφια εφάπτονταν των αρδευτικών καναλιών ή εφάπτονταν δενδροστοιχιών».

Και συνέχισε: «Ενώ δεν υπήρχε καμία φορτικότητα και ενώ αποδεικνύεται και από τους διαλόγους που ακολούθησαν μεταξύ του προϊσταμένου και των ελεγκτών γεωπόνων ότι αυτό ήταν πραγματικά ένα φαινόμενο γενικευμένο στην περιοχή, ότι δεν αφορούσε μόνο τον συγκεκριμένο άνθρωπο, τελικά ο συγκεκριμένος άνθρωπος αναγκάστηκε να άρει μόνος του τις επιχωματώσεις, δηλαδή να αδειάσει τα αρδευτικά δίκτυα. Όντως, αίρει τις επιχωματώσεις, υπάρχει ο έλεγχος από τον ΟΠΕΚΕΠΕ που λέει ότι όλα γίνανε σωστά και ο άνθρωπος παίρνει αυτά που δικαιούται.

» Εδώ συμβαίνουν διάφορα άλλα περίεργα πράγματα. Η δικογραφία εγκαλεί εμένα για ηθική αυτουργία για ποσό που φτάνει τις 22.900 ευρώ. Είναι όμως έτσι; Η απάντηση είναι η εξής: όλα αυτά είναι τα χρήματα που ο συγκεκριμένος γεωργός έπαιρνε από όλες τις καλλιέργειες, για όλα τα είδη των επιδοτήσεων και για όλα τα αγροτεμάχια τα οποία διέθετε. Όχι για την περίπτωση αυτή. Η περίπτωση αυτή αναφέρεται σε κάτι συγκεκριμένο που με βάση τον κανονισμό είναι μια αυτοτελής επιδότηση. Η επιδότηση που πήρε συνολικά για το πρασίνισμα ο συγκεκριμένος παραγωγός είναι 2.970 ευρώ. Τα χρήματα που θα του αφαιρούνταν στην περίπτωση που το συγκεκριμένο αγροτεμάχιο ήταν προβληματικό είναι 190 ευρώ για το ένα και 429 αν ήταν και για τα τρία».

«Δεν έχει διαβάσει κανείς τον ευρωπαϊκό κανονισμό. Είναι απλά τα πράγματα. Είναι θέμα που πρέπει να το εξετάσουν οι δικαστικοί λειτουργοί που φτιάξανε τη συγκεκριμένη δικογραφία», ανέφερε επίσης, ενώ για το περιεχόμενο της δικογραφίας ξεκαθάρισε πως «ένα τηλεφώνημα μόνο υπάρχει».

«Δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά», είπε για την παραίτησή του ο κ. Τσιάρας

Σε ερώτηση γιατί παραιτήθηκε, ο κ. Τσιάρας απάντησε: «Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Είναι ζητήματα που έχουν να κάνουν με την αξιοπρέπεια του καθενός μας και με τον τρόπο που βλέπει τη συμμετοχή του στην πολιτική. Αν και εδώ τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα για τον ρόλο, την παρουσία και την ευθύνη του βουλευτή. Θέλω να ξεκαθαρίσω πως ο βουλευτής δεν είναι τίτλος. Είναι ευθύνη να μεταφέρει τα δίκαια, τα νόμιμα, τα πραγματικά προβλήματα των συμπολιτών του προς το κέντρο. Αλλά ένα δίκαιο, νόμιμο αίτημα ενός ανθρώπου, την αγωνία του, αν δεν την μεταφέρει ο βουλευτής τότε μιλάμε ενδεχομένως για τη μη ύπαρξη ανάγκης να υπάρχει κοινοβουλευτισμός στη χώρα. Ο κοινοβουλευτισμός δεν είναι για να προστατεύει τους βουλευτές, είναι για να τους δίνει το δικαίωμα και τη δυνατότητα να μεταφέρουν τη φωνή του αδύναμου πολίτη στο κέντρο. Με οποιονδήποτε τρόπο».

Ο κ. Τσιάρας τόνισε: «Ποιος δεν γνώριζε πώς λειτουργεί ο ΟΠΕΚΕΠΕ τα προηγούμενα χρόνια; Δεν υπήρχε κάποιος να πληροφορήσει τον ΟΠΕΚΕΠΕ για αυτά τα θέματα, δεν ήταν ψηφιοποιημένος, δεν ήταν όλα αυτονόητα. Υπήρχαν ζητήματα που προέκυπταν από μια έκτακτη ανάγκη».

«Αν δεν ήταν αυτή η κυβέρνηση για να σταθεί δίπλα στους πολίτες της Καρδίτσας για τον Ιανό και μετέπειτα και με τον Ντάνιελ, ειδικά στη Θεσσαλία, με ένα τόσο γενναίο, παρεμβατικό και ανθρώπινο τρόπο, σας διαβεβαιώνω πως όλες αυτές οι περιοχές θα είχαν βυθιστεί αυτή τη στιγμή», ανέφερε επίσης.

Σε ερώτηση πώς κρίνει την παρέμβαση του πρωθυπουργού για το ασυμβίβαστο μεταξύ βουλευτή και υπουργού, ο κ. Τσιάρας σχολίασε πως «ο πρωθυπουργός έστειλε κάποια ξεκάθαρα μηνύματα λέγοντας πως είναι όντως ένα σοβαρό ζήτημα η εμπλοκή τόσων πολιτικών προσώπων με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, βλέποντας και καταγράφοντας πως όλες οι περιπτώσεις δεν είναι ίδιες και ζητώντας όλη αυτή η διαδικασία να διεκπεραιωθεί το συντομότερο δυνατόν, προκειμένου να μην υπάρχουν σκιές. Η δική μου περίπτωση είναι εκτός λογικής από τη διαδικασία. (…)

«Για το ασυμβίβαστο θεωρώ πως θέλει συζήτηση, έχει ξεκινήσει από παλιά και είναι μια δύσκολη συζήτηση. Εγώ πιστεύω ότι ο βουλευτής είναι αυτός που μεταφέρει τα πραγματικά προβλήματα, έχει ώσμωση και γνώση για το τι συμβαίνει στην κοινωνία, γνωρίζει ακριβώς σε ποιο βαθμό πρέπει να γίνονται οι παρεμβάσεις και με ποιον τρόπο πρέπει ο ίδιος, με τον ενεργό ρόλο που μπορεί να έχει, να προχωρά σε μεταρρυθμίσεις, να αντιμετωπίζει παθογένειες, να κάνει τις απαραίτητες αλλαγές. Με όλα αυτά που γίνονται με τον ΟΠΕΚΕΠΕ μπαίνει μια τεράστια συζήτηση σε σχέση με τον ρόλο και την παρουσία του βουλευτή. Εάν θέλουμε βουλευτές που είναι φιμωμένοι, που δεν μιλάνε και απλά είναι διακοσμητικοί ή διεκπεραιώνουν έναν ρόλο επειδή τυχαίνει να τους ψηφίζουν οι συμπολίτες τους, τότε μιλάμε για μια τελείως διαφορετική δημοκρατία».

Τέλος, ο κ. Τσιάρας ανακοίνωσε πως θα είναι ξανά υποψήφιος στις επόμενες εκλογές.

«Το κοριτσάκι νοσηλεύεται με εγκαύματα. Δεν βρίσκεται σε κίνδυνο», πρόσθεσε ο κυβερνήτης. Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, το οποίο επικαλείται το πρακτορείο TASS, η ρωσική αντιαεροπορική άμυνα κατέρριψε την περασμένη νύκτα πάνω από τη χώρα 45 ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Στην Ουκρανική πλευρά, ένα παιδί σκοτώθηκε και πέντε άλλοι άνθρωποι τραυματίσθηκαν από ρωσικά πλήγματα, ανακοίνωσε σήμερα ο επικεφαλής της περιφερειακής διοίκησης του Ντνιπροπετρόφσκ Ολεκσάντρ Γκάνζα. «Ένα παιδί 11 χρόνων σκοτώθηκε. Γυναίκες ηλικίας 31 και 61 ετών και ένας άνδρας 33 ετών νοσηλεύονται» στην Ποκρόφσκα, διευκρίνισε προσθέτοντας ότι άλλοι δύο άνδρες τραυματίσθηκαν στο Πάβλογκραντ.

Η εισήγηση αυτή δεν είναι δεσμευτική και την τελική απόφαση θα λάβει με ονομαστική ψηφοφορία η Ολομέλεια, σε ειδική συνεδρίαση που θα πραγματοποιηθεί πιθανότατα μετά την Κυριακή του Θωμά.

Σημειώνεται ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζήτησε από τη Βουλή των Ελλήνων άδεια άσκησης ποινικής δίωξης για τις τιμωρούμενες σε βαθμό κακουργήματος πράξεις:

της ηθικής αυτουργίας σε απιστία εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ε.Ε., τελεσθείσας από κοινού και μη, κατ’ εξακολούθηση και μη (άρθρ. 26 εδ. α’, 27, 45, 46 παρ. 1, 98 και 390 παρ. 2-1 ΠΚ, σε συνδ. με άρθρ. 21 παρ. 2, 24 παρ. 4 και 26 παρ. 1 και 3 Ν. 4689/2020) εις βάρος των εν ενεργεία βουλευτών Αικατερίνης Παπακώστα του Δημητρίου και Κωνσταντίνου Καραμανλή του Αχιλλέα, της ηθικής αυτουργίας σε απάτη με υπολογιστή (άρθρο 26 εδ. α, 27, 46 παρ. 1 και 386Α παρ. 1 και 3 ΠΚ, σε συνδ. με άρθρ. 26 παρ. 1 και 3 Ν. 4689/2020), εις βάρος της Αικατερίνης Παπακώστα του Δημητρίου και της ηθικής αυτουργίας σε ψευδή βεβαίωση (άρθρ. 26 εδ. α, 27, 46 παρ. 1 και 252 παρ. 1, 3 και 5 ΠΚ, σε συνδ. με άρθρ. 26 παρ. 3 Ν.4689/2020) εις βάρος της Αικατερίνης Παπακώστα του Δημητρίου.

Kαθώς και για τις τιμωρούμενες σε βαθμό πλημμελήματος πράξεις:

της ηθικής αυτουργίας σε απιστία εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ε.Ε., τελεσθείσας από κοινού και μη, κατ’ εξακολούθηση και μη (άρθρ. 26 εδ. α, 27, 45, 46 παρ. 1, 98 και 390 παρ. 1 α ΠΚ, σε συνδ. με άρθρ. 21 παρ. 2, 24 παρ. 4 και 26 παρ. 1 Ν. 4689/2020) εις βάρος των εν ενεργεία βουλευτών Παναγιώτη Μηταράκη του Αντωνίου, Κωνσταντίνου Τσιάρα του Αλεξάνδρου, Κωνσταντίνου Σκρέκα του Θεοδώρου, Ιωάννη Κεφαλογιάννη του Αχιλλέα, Δημητρίου Βαρτζόπουλου του Χρυσοστόμου, Βασιλείου Βασιλειάδη του Νικολάου, Μαξίμου Σενετάκη του Γεωργίου, Χρήστου Μπουκώρου του Γεωργίου και Θεόφιλου Λεονταρίδη του Χρήστου, ώστε να ενεργήσει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, εκτός των άλλων και ανακριτικές πράξεις που θίγουν τα πρόσωπα των ανωτέρω βουλευτών (π.χ. κλήτευση για παροχή εξηγήσεων).

Οι ένοπλες δυνάμεις του Ιράν, κάνοντας λόγο για «αλαζονική ρητορική» του αμερικανού προέδρου Τραμπ, τόνισαν πως οι δηλώσεις του δεν έχουν την παραμικρή «επίπτωση» στις επιχειρήσεις τους. Εν αναμονή, η πρωτεύουσα του Ιράν και η περιφέρειά της συνταράχτηκαν από εκρήξεις τη νύχτα, σύμφωνα με πρακτορεία ειδήσεων της χώρας.

Ο ισραηλινός στρατός γνωστοποίησε πως εξαπέλυσε τις πρώτες πρωινές ώρες ακόμη ένα «κύμα αεροπορικών επιδρομών με σκοπό να προκληθούν ζημιές σε υποδομές του ιρανικού τρομοκρατικού καθεστώτος στην Τεχεράνη και σε άλλες περιοχές σε όλο το Ιράν», με ανακοινωθέν που δημοσιοποίησε.

Ο πόλεμος, που ξέσπασε την 28η Φεβρουαρίου με τους βομβαρδισμούς που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν, έχει στοιχίσει τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, στη μεγάλη πλειονότητά τους στην Ισλαμική Δημοκρατία και στον Λίβανο, όπου το Ισραήλ ενεπλάκη σε νέο πόλεμο με το σιιτικό κίνημα Χεζμπολά, που πρόσκειται στην Τεχεράνη.

Ο Ντόναλντ Τραμπ υποστήριξε χθες ότι κάποιοι ιρανοί πολίτες «υποστηρίζουν» τη «συνέχιση των βομβαρδισμών» κι είναι «έτοιμοι να υποφέρουν» για να πέσει η κυβέρνησή τους. Μερικές ώρες νωρίτερα δήλωνε πως «δεν ανησυχεί» για τον κίνδυνο διάπραξης εγκλημάτων πολέμου με την καταστροφή υποδομών κρίσιμων για κάθε άμαχο στο Ιράν. Για τον ρεπουμπλικάνο μεγιστάνα, «έγκλημα πολέμου» θα ήταν να αφεθεί το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα — κάτι που η Τεχεράνη διαψεύδει επί δεκαετίες πως ήταν επιδίωξή της ποτέ.

Κείμενο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ

Νωρίτερα χθες, τόσο οι Ιρανοί, όσο και οι Αμερικανοί απέρριψαν, σχεδόν ταυτόχρονα, την ιδέα να εφαρμόσουν ανακωχή που είχαν κάνει χώρες οι οποίες αποπειρώνται μεσολάβηση. Σύμφωνα με ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στον ειδησεογραφικό ιστότοπο Axios, μεσολαβητές, ιδίως το Πακιστάν, είχαν εισηγηθεί να κηρυχθεί κατάπαυση του πυρός για 45 ημέρες, που θα επέτρεπε να διεξαχθούν διαπραγματεύσεις ώστε να τερματιστεί οριστικά η ένοπλη σύρραξη.

Πάντα στο διπλωματικό μέτωπο, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ αναμένεται να αποφανθεί σήμερα (σ.σ. η συνεδρίαση προγραμματίζεται να αρχίσει στις 18:00 ώρα Ελλάδας) επί σχεδίου απόφασης για τη ναυσιπλοΐα στο στενό του Χορμούζ. Η χώρα που το υπέβαλε, το Μπαχρέιν, με υποστήριξη άλλων μοναρχιών του Κόλπου, έχει αμβλύνει το κείμενο σε σχέση με την αρχική εκδοχή του, που σκοπό είχε να δοθεί σαφής εντολή του ΟΗΕ σε οποιοδήποτε κράτος ήθελε να κάνει χρήση βίας για να εγγυηθεί την ασφαλή διέλευση πλοίων από την αρτηρία αυτή καίριας σημασίας που έχει παραλύσει η Τεχεράνη.

Οι Φρουροί της Επανάστασης, ο ιδεολογικός στρατός της Ισλαμικής Δημοκρατίας, ανήγγειλαν πως θα θέσουν όρους για τη ναυσιπλοΐα στο στενό του Χορμούζ και ότι η απαγόρευση της διέλευσης θα συνεχίσει να εφαρμόζεται για τα πλοία που συνδέονται «με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ». Δεν έδωσαν περισσότερες λεπτομέρειες. Τις τελευταίες εβδομάδες, μέλη του ιρανικού κοινοβουλίου εισηγήθηκαν να επιβληθεί τέλος διέλευσης των πλοίων από το στενό.

Συνεχίζουν να χάνονται ζωές αμάχων

Επί του πεδίου, τα πλήγματα συνεχίζονται κι από τη μια κι από την άλλη πλευρά. Το Ισραήλ βομβάρδισε χθες πετροχημικό συγκρότημα, από τα μεγαλύτερα στο Ιράν, στο νότιο τμήμα της χώρας, και συνέχισε παράλληλα τις επιχειρήσεις με σκοπό τον «αποκεφαλισμό» των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων.

Οι Φρουροί της Επανάστασης επιβεβαίωσαν ότι ο επικεφαλής της υπηρεσίας κατασκοπείας τους Ματζίντ Χαντεμί σκοτώθηκε σε βομβαρδισμό κι ορκίστηκαν να πάρουν εκδίκηση για τον θάνατό του. Ο ανώτατος ηγέτης της Ισλαμικής Δημοκρατίας Μοτζταμπά Χαμενεΐ, ο οποίος συνεχίζει να μην έχει κάνει καμιά δημόσια εμφάνιση, του απέτισε φόρο τιμής με γραπτό μήνυμά του. Οι χώρες του Κόλπου συνεχίζουν να υφίστανται πλήγματα καθημερινά, με drones και πυραύλους, καθώς το Ιράν τις κατηγορεί πως παρέχουν υποστήριξη στις ΗΠΑ.

Στο ιρακινό Κουρδιστάν, οι αρχές ανακοίνωσαν τις πρώτες πρωινές ώρες τον θάνατο δυο αμάχων -«άνδρα και γυναίκας»-, που έχασαν τη ζωή τους όταν «drone φορτωμένο εκρηκτικά ερχόμενο από το Ιράν» έπεσε πάνω στο σπίτι τους. Στον Λίβανο, το άλλο μέτωπο του πολέμου, ο απολογισμός των θυμάτων πλησιάζει τους 1.500 νεκρούς, σύμφωνα με τις αρχές στη Βηρυτό.

Τα νότια προάστια της Βηρυτού, που θεωρούνται οχυρό της Χεζμπολά, έχουν αδειάσει από σχεδόν όλους τους κατοίκους τους αφότου ξανάρχισε ο πόλεμος τη 2η Μαρτίου. Μόνο λιγοστά καταστήματα έχουν απομείνει ανοικτά, διαπίστωσε ανταποκρίτρια του AFP. Κατά μήκος δρόμου που οδηγεί σε αυτά, κάτοικοι έχουν στήσει σκηνές όπου κοιμούνται και πάνε να δουν αν τα σπίτια τους στέκουν ακόμη όρθια έπειτα από ισραηλινούς βομβαρδισμούς.

Ο κ. Λοβέρδος τόνισε ότι το Άγιο Φως είναι η ψυχή των Ελλήνων την περίοδο του Πάσχα. Υπογράμμισε ότι «συμβολίζει την Ανάσταση του Ιησού Χριστού και για αυτόν τον λόγο είναι πολύ σημαντικό ηθικά και συναισθηματικά, αλλά και ψυχολογικά». «Η Ανάσταση του Ιησού Χριστού είναι η Ανάσταση της φύσης, αλλά και της πατρίδας μας», συμπλήρωσε.

Με τους στόχους να αποτυγχάνουν, προσπαθεί τώρα να βρει διέξοδο από μια αντιδημοφιλή σύγκρουση, ανακοινώνοντας αντικρουόμενα αφηγήματα, κάτι που σύμφωνα με επικριτές του, έχει περιπλέξει ακόμη περισσότερο μια ήδη δύσκολη κατάσταση, με το Ιράν να παραμένει ανυποχώρητο, παρά τους καταστροφικούς αμερικανο-ϊσραηλινούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς. Οι εξελίξεις από τον πόλεμο δείχνουν ότι οι ΗΠΑ έπεσαν σε μια θανάσιμη παγίδα, από την οποία είναι αδύνατον να δραπετεύσουν με τους δικούς τους όρους. Η Ουάσινγκτον μοιάζει πλέον εγκλωβισμένη σε έναν πόλεμο που δεν μπορεί πια να ελέγξει.

Οι αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις, παρά την αποφασιστικότητα τους, απέτυχαν στον πολιτικό στόχο της σύγκρουσης, την κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος. Αρχικά, αρκετοί αναλυτές στο Ισραήλ θεωρούσαν πιθανόν ότι, η ένταση των στρατιωτικών χτυπημάτων θα μπορούσε να προκαλέσει εσωτερική αποσταθεροποίηση στο Ιράν και να οδηγήσει σε αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη. Οι τελευταίες εκτιμήσεις όμως δείχνουν ότι το πολιτικό σύστημα του Ιράν εμφανίζεται πιο ανθεκτικό από ό,τι είχε προβλεφθεί.

Ο καταλυτικός ρόλος του Νετανιάχου

Το κύριο ερώτημα που βασανίζει το κατεστημένο της Ουάσινγκτον είναι: Πώς να ξεφύγει κανείς από την παγίδα στην οποία, σύμφωνα με πολλούς, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει σύρει τη χώρα; Αυτό που ξεκίνησε ως “επιχείρηση αντιποίνων” εξελίχθηκε γρήγορα σε έναν πόλεμο πλήρους κλίμακας, μεταξύ του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών από τη μία πλευρά και του Ιράν από την άλλη, με την Μέση Ανατολή να φλέγεται στη σημαντικότερη σύγκρουση από τους αραβοϊσραηλινούς πολέμους. Για τον Τραμπ, ο οποίος επέστρεψε στον Λευκό Οίκο με την υπόσχεση να τερματίσει τους ατελείωτους πολέμους και να θέσει “την Αμερική πρώτα”, αυτή η σύγκρουση έχει γίνει μια ιστορική ειρωνεία.

Ο Τραμπ ανέκαθεν τοποθετούνταν ως επικριτής της αποτυχημένης πολιτικής “αλλαγής καθεστώτος” που εφάρμοσαν οι προκάτοχοί του στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. «Η εισβολή στη Μέση Ανατολή είναι η χειρότερη απόφαση στην ιστορία», έγραψε το 2019 και αυτά τα συνθήματα έγιναν ο ακρογωνιαίος λίθος της προεδρικής του εκστρατείας το 2024. Το σύνθημά του “Τραμπ= Ειρήνη” ήταν ένα επαναλαμβανόμενο ρεφρέν σε κάθε συγκέντρωση.

Στην πραγματικότητα, η δεύτερη θητεία του αποδείχθηκε πιο περίπλοκη από τις προεκλογικές υποσχέσεις. Καταλυτικό ρόλο έπαιξε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου, ο οποίος διεξήγαγε μια μεθοδική και επιτυχημένη εκστρατεία για να πείσει τον Αμερικανό ηγέτη. Το αποκορύφωμα ήταν η επίσκεψη του Νετανιάχου στο Mar-a-Lago τον Δεκέμβριο του 2025 και το μοιραίο τηλεφώνημα στις 23 Φεβρουαρίου 2026, όταν ο Νετανιάχου μοιράστηκε πληροφορίες με τον Τραμπ, σχετικά με την τοποθεσία των ηγετών του Ιράν.

Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, προσπαθώντας να εξηγήσει τη λογική της επέμβασης, έκανε μια δήλωση, την οποία στη συνέχεια προσπάθησε γρήγορα να την αποκηρύξει. Αρχικά, παραδέχτηκε ότι “η απειλή για τις ΗΠΑ δεν προερχόταν από άμεσες ιρανικές ενέργειες, αλλά από το γεγονός ότι το Ισραήλ επρόκειτο να χτυπήσει πρώτο και οι ΗΠΑ επέλεξαν να εξαπολύσουν ένα προληπτικό χτύπημα, για να ελέγξουν την κλιμάκωση και να αποφύγουν μεγαλύτερες απώλειες”. Αργότερα, ο Ρούμπιο και ο ίδιος ο Τραμπ απέρριψαν αυτή την εκδοχή, επιμένοντας ότι οι διαπραγματεύσεις είχαν φτάσει σε αδιέξοδο. Παρ’ όλα αυτά, το στίγμα παρέμεινε: Το Ιράν αποκαλεί αυτόν τον πόλεμο “πόλεμο επιλογής”, που διεξάγεται προς το συμφέρον του Ισραήλ.

Κλιμάκωση χωρίς στόχους – Αντιφάσεις

Η σύγκρουση είχε ξεπεράσει κατά πολύ τα αρχικά σχέδια. Αυτό που ξεκίνησε ως ακριβείς επιθέσεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις μετατράπηκε σε πόλεμο φθοράς, με στοιχεία απρόβλεπτου χαρακτήρα. Η στρατηγική του Ιράν είναι να διαφοροποιήσει τις επιθέσεις του και να ανοίξει πολλαπλά μέτωπα εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. Ο στόχος είναι να εξαντληθεί σταδιακά ο αντίπαλος και να επιτύχει πιο αποτελεσματικά πλήγματα κατά των αμερικανικών και ισραηλινών συμφερόντων, προκειμένου να δημιουργηθούν οι απαραίτητες συνθήκες για μια συνολική και διαρκή κατάπαυση του πυρός.

Η κατάσταση περιπλέχθηκε ακόμη περισσότερο, από την παρέμβαση της Χεζμπολάχ, η οποία άνοιξε ένα δεύτερο μέτωπο εναντίον του Ισραήλ από τον Λίβανο, προκαλώντας αμέσως μια επιχείρηση απάντησης των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων στη Βηρυτό. Στη θάλασσα: Για πρώτη φορά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα αμερικανικό πυρηνικό υποβρύχιο βύθισε ένα πολεμικό πλοίο, την ιρανική φρεγάτα Dena, στον Ινδικό Ωκεανό, μακριά από την ενεργό ζώνη μάχης. Το γεγονός αυτό προκάλεσε γεωπολιτική ένταση, ακόμη και στις σχέσεις των ΗΠΑ με την Ινδία, καθώς το πλοίο δέχθηκε επίθεση στη ζώνη ινδικής επιρροής, αμέσως μετά από επίσκεψη σε ινδικό λιμάνι.

Οι επίσημοι στόχοι του πολέμου μεταξύ Ουάσινγκτον και Τελ Αβίβ άρχισαν ξαφνικά να διχάζονται. Ο Νετανιάχου, για τον οποίο αυτός ο πόλεμος αποτελεί μια ευκαιρία να μείνει στην ιστορία ως αυτός που εξάλειψε την κύρια απειλή για το Ισραήλ και ταυτόχρονα έναν τρόπο να ξεφύγει από σκάνδαλα διαφθοράς και τα προβλήματα του προϋπολογισμού, χρειάζεται μια παρατεταμένη εκστρατεία που θα του επιτρέψει να εδραιώσει την εξουσία του, πριν από τις εκλογές και να αναβάλει την ψήφο εμπιστοσύνης στην Κνεσέτ. Αντίθετα, η κυβέρνηση Τραμπ, αντιμέτωπη με την πτώση των ποσοστών δημοτικότητας (μόνο το 25% των Αμερικανών υποστηρίζει τις επιθέσεις στο Ιράν) και την αύξηση των τιμών της βενζίνης στο εσωτερικό της χώρας, αναζητά μια “πρόωρη αποκλιμάκωση”.

Απομόνωση των ΗΠΑ

Επιπρόσθετα η διεθνής απομόνωση των ΗΠΑ σε αυτήν τη σύγκρουση γίνεται ιδιαίτερα αισθητή. Ο Τραμπ, συνηθισμένος σε μονομερείς ενέργειες, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια κατάσταση, όπου ακόμη και οι στενότεροι σύμμαχοί του έχουν λάβει στάση αναμονής, ή έχουν κρατήσει αποστασιοποίηση, με αποτέλεσμα την αμερικανική απομόνωση. Σε αντίθεση με τον επιτυχημένο σχεδιασμό του Πολέμου στον Περσικό Κόλπο το 1991, όπου η κυβέρνηση Τζορτζ Μπους δημιούργησε μια 35-μελή διεθνή συμμαχία πριν την έναρξη των εχθροπραξιών, η σημερινή αμερικανική ηγεσία επιχειρεί να μοιραστεί τη στρατηγική ευθύνη με άλλες δυνάμεις, αφού η κρίση έχει ήδη ξεκινήσει, έχοντας βρεθεί σε αδιέξοδο…

Η καθυστέρηση αυτή όχι μόνο μειώνει την επιρροή των ΗΠΑ, αλλά παρέχει στους αντιπάλους, όπως το Ιράν, την ευκαιρία να υπερισχύσουν στρατηγικά και διπλωματικά. Το Ιράν με ανεπανάληπτη στρατηγική βάζει βόμβα στην υποτιθέμενη ενότητα του δυτικού μπλοκ. Στις 3 Απριλίου 2026, το γαλλικό CMA CGM Kribi έγινε το πρώτο πλοίο Δυτικής Ευρώπης που διέσχισε τα Στενά του Ορμούζ από την αρχή της πολεμικής κρίσης στην περιοχή, ακολουθώντας πιστά τη διαδρομή, κατά μήκος της ιρανικής ακτογραμμής.

Η διέλευση αυτή δεν ήταν τυχαία· αποτελεί σαφή ένδειξη στήριξης της Τεχεράνης προς τη Γαλλία, μετά την απόφαση του Παρισιού να μπλοκάρει μαζί με την Ρωσία και την Κίνα την προσπάθεια του Μπαχρέιν να εξασφαλίσει έγκριση από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για στρατιωτική δράση στην περιοχή.

Τι ακολουθεί;

Ο Τραμπ, ο οποίος επέκρινε τον Ομπάμα για την υποτιθέμενη προθυμία του να ξεκινήσει πόλεμο με το Ιράν, ξεκίνησε ο ίδιος αυτόν τον πόλεμο. Το κύριο ερώτημα είναι αν ο Τραμπ θα καταφέρει να ανατρέψει την κατάσταση και να αποσπάσει την πρωτοβουλία από τον Νετανιάχου. Μέχρι στιγμής, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός γιορτάζει μια “πύρειο” νίκη: Ο κύριος εχθρός του έχει αποδυναμωθεί και οι ΗΠΑ πιάσθηκαν για μία ακόμη φορά στο αγκίστρι της πολιτικής του στη Μέση Ανατολή.

Η μόνη πραγματική ευκαιρία για τον Τραμπ είναι, να αναδιαμορφώσει γρήγορα τους στόχους του πολέμου και να προσπαθήσει να συνάψει μια νέα πυρηνική συμφωνία. Από την άλλη πλευρά, μια πρόωρη κήρυξη “νίκης” και απόσυρση των δυνάμεων θα άφηνε τους συμμάχους του Κόλπου εκτεθειμένους σε ένα αποδυναμωμένο, αλλά εκδικητικό Ιράν, ικανό να παραλύσει τις θαλάσσιες μεταφορές, ή να επιταχύνει το πυρηνικό του πρόγραμμα.

Το αδιέξοδο αυτό αρχίζει να δοκιμάζει ακόμη και τη συνοχή της βάσης του κινήματος MAGA. Αν και προς το παρόν οι υποστηρικτές του Τραμπ παραμένουν στο πλευρό του, η αυξανόμενη ένταση και το απρόβλεπτο κόστος του πολέμου δημιουργούν ερωτηματικά για το πόσο ακόμη θα συνεχιστεί αυτή η στήριξη. Χωρίς σαφή ένδειξη για την επόμενη κίνησή του, ο Αμερικανός πρόεδρος καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη για μια οριστική στρατιωτική επικράτηση και τον κίνδυνο μιας οικονομικής και πολιτικής αυτοχειρίας.

Αλλά είναι το Ιράν, το οποίο έχει υποστεί τέτοιες απώλειες, έτοιμο να μιλήσει με αυτόν που έδωσε την εντολή να βομβαρδιστούν τα σχολεία του και να σκοτωθούν οι ηγέτες του; Οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν ποιος θα ξεπεράσει ποιον σε αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι: Ο Ισραηλινός “μαέστρος του σκακιού” ή ο Αμερικανός “παίκτης του πόκερ”, ο οποίος φαίνεται να έχει εξαπατηθεί σε αυτό το στάδιο…

Ο Μητσοτάκης θέλησε να εμφανίσει τα ρουσφέτια και το πελατειακό κράτος που αναζωογονήθηκε και γνωρίζει μεγάλες δόξες επί των ημερών του (μετά την υποχώρηση, αναγκαστική, ή μη, της μνημονιακής περιόδου επί ΣΥΡΙΖΑ) ως διαχρονική παθογένεια της χώρας και αλλαγή σκυτάλης από το ένα κόμμα στο άλλο.

Ωσάν να μην είναι προσωπικά υπεύθυνος για το σκάνδαλο των υποκλοπών, για την χειραγώγηση της δικαιοσύνης, για την συγκάλυψη των Τεμπών με σωρεία παρανομιών (για τις οποίες παραπέμφθηκαν δύο υπουργοί του) για την παραβίαση του Συντάγματος, ο  Μητσοτάκης επιχειρεί να εμφανιστεί σαν σταυροφόρος κατά του βαθέος κράτους και φορέας του εκσυγχρονισμού. Φυσικά όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί από δεξιά και αριστερά του πολιτικού συστήματος του απάντησαν ότι “εσύ κ. Μητσοτάκη είσαι το βαθύ κράτος”. 

Μητσοτάκης κατά ευρωπαϊκής εισαγγελίας

Κατ’ αρχήν δήλωσε πρόεδρος της “μεγάλης παράταξης” που στέκεται δίπλα στους βουλευτές, προφανώς απαντώντας στις αιτιάσεις του Αντώνη Σαμαρά την περασμένη Πέμπτη στην Βουλή, που μίλησε για «μεταλλαγμένο και ασπόνδυλο κόμμα επί προεδρίας Μητσοτάκη που έχει απωλέσει τις αρχές και τις αξίες της και που κινδυνεύει να γίνει αποσυνάγωγο». 

Επιθετική ήταν η τοποθέτηση του Μητσοτάκη προς την ευρωπαϊκή εισαγγελία: «Ζητώ μετά την άρση της ασυλίας των Βουλευτών μας, να προχωρήσει ταχύτατα σε όλες τις ανακριτικές ενέργειες και να αποφανθεί αν, σε πόσους και σε ποιους προτίθεται να ασκήσει διώξεις. Και όταν λέω ταχύτατα, το εννοώ. Γιατί μιλάμε για Βουλευτές μας οι οποίοι έχουν ήδη υποστεί προσωπικό αλλά και πολιτικό πλήγμα. Έχουν, συνεπώς, το ελάχιστο δικαίωμα να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους». Δεν έφθασε στο σημείο του Άδωνι Γεωργιάδη, ωστόσο κινήθηκε στην γραμμή του επικοινωνιακού μηχανισμού που δημιουργεί εντυπώσεις ότι “η ευρωπαϊκή εισαγγελία θέλει να ρίξει τον Μητσοτάκη”. 

Συνολικότερα, εμφάνισε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και την παρέμβαση της ευρωπαϊκής εισαγγελίας ως διώξεις, γιατί οι βουλευτές κάνουν αθώα ρουσφέτια, δίχως οικονομικό αντικείμενο. Ωστόσο, όπως του επισήμαναν στις απαντήσεις τους τα κόμματα της αντιπολίτευσης, στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ η ευρωπαϊκή εισαγγελία δεν ασκεί διώξεις για το παραδοσιακό ελληνικό ρουσφέτι, αλλά κάνει λόγο στις δικογραφίες της «για Εγκληματική Οργάνωση, για συντονισμένη εγκληματική λειτουργία, με κομματική διακλάδωση και δικτύωση, με ρόλους, με ιεραρχία» και, βεβαίως (προσθέτουν), όλα αυτά συντελούνταν, διαπράττονταν υπό την καθοδήγηση, εποπτεία και σαφή έγκριση του ίδιου του Μητσοτάκη.

Επικοινωνιακή πομφόλυγα

Το ότι ο πρωθυπουργός προσπάθησε να εμφανιστεί ως σταυροφόρος κατά του βαθέος κράτους ξεπερνά κάθε κριτική. Όπως σχολιάζει ο πολιτικός και δημοσιογραφικός κόσμος “μόνο ο Μητσοτάκης θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο”. Εξήγγειλε ότι «θα εισηγηθώ προς συζήτηση στον δημόσιο διάλογο μια νέα δέσμη θεσμικών τομών, πέραν των προτάσεών μας για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Ανάμεσά τους, το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή, με αντικατάσταση του υπουργού στη βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα για όσο συμμετέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο, και με ταυτόχρονη αναβάθμιση του ρόλου του βουλευτή».

Πρόκειται για επικοινωνιακή πομφόλυγα, που φυσικά δεν απαντά στις πελατειακές σχέσεις. Αντίθετα, όπως επισήμανε η αντιπολίτευση ενδεχομένως και να τις ενισχύει μέσα από έναν ανταγωνισμό του υπουργοποιηθέντος βουλευτή με τον αντικαταστάτη του. Ο δε Αλέξης Τσίπρας του θύμισε παλαιότερη συνέντευξή του στον ΣΚΑΙ, όταν καθαρά διαφωνούσε με το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή. 

Στην εύστοχη παρέμβαση του Τσίπρα, το Μαξίμου απάντησε ότι τότε εννοούσε το πλήρες ασυμβίβαστο, ενώ αυτό που πρότεινε τώρα είναι άλλου τύπου ασυμβίβαστο. 

Προφανώς με το “διάγγελμα” απευθύνεται στους αδαείς και σε όσους θέλουν να τον πιστέψουν, γιατί έχουν λόγους προσωπικού συμφέροντος. Συμπερασματικά, αφού ο Μητσοτάκης έκανε την διαφθορά δομικό στοιχείο της διακυβέρνησής του, διαβρώνοντας τον πυρήνα του πολιτεύματος, τώρα κάνει το ψέμα και την διαστρέβλωση πυρήνα της πολιτικής του επικοινωνίας. 

Ο Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας του Ιράν (AEOI) δήλωσε ότι η αμερικανο-ισραηλινή επίθεση είχε ως στόχο ένα εργοστάσιο παραγωγής κοντά στο Αρντακάν, στην επαρχία Γιαζντ του Ιράν, το οποίο μετατρέπει το ουράνιο σε «yellowcake», ένα βασικό υλικό που χρησιμοποιείται στη διαδικασία παραγωγής πυρηνικού καυσίμου.

Σε δήλωση που μεταδόθηκε από τον ιρανικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα IRIB, η AEOI καταδίκασε την επίθεση ως «σαφή παραβίαση της ασυλίας των ειρηνικών πυρηνικών εγκαταστάσεων και άμεση επίθεση στην αλυσίδα εφοδιασμού καυσίμων για αντιδραστήρες και στην ανάπτυξη της πυρηνικής ιατρικής».

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί δήλωσε ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ προβαίνουν σε «τυφλές δολοφονίες» για να αντισταθμίσουν την «αποτυχία» τους να επιτύχουν τους πολεμικούς τους στόχους. Αυτές οι δολοφονίες, πρόσθεσε ο Ιρανός ηγέτης, «όχι μόνο δεν αποδυναμώνουν τη βούληση του ιρανικού έθνους, αλλά ενισχύουν την αποφασιστικότητά του να συνεχίσει τον δρόμο της αντίστασης».

Η συνέντευξη Τραμπ

Η συνέντευξη Τύπου αφορά εκτενώς τον πόλεμο στο Ιράν και τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ως σήμερα. Ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε την ομιλία του, αναφερόμενος στην τεράστια επιχείρηση εντοπισμού και διάσωσης των Αμερικανών πιλότων του μαχητικού αεροσκάφους F-15E, το οποίο καταρρίφθηκε στο Ιράν την περασμένη Παρασκευή.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ χαιρέτισε την επιχείρηση διάσωσης Αμερικανών αεροπόρων στο Ιράν ως «ιστορική». «Διέταξα τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις να κάνουν ό,τι ήταν απαραίτητο για να φέρουν τους γενναίους πολεμιστές μας πίσω στην πατρίδα τους», δήλωσε ο Τραμπ στους δημοσιογράφους. Είκοσι ένα αμερικανικά στρατιωτικά αεροσκάφη αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο της αποστολής, είπε.

Μάλιστα, ανέφερε ότι ήταν μια δύσκολη «απόφαση» για τη διάσωση των στρατιωτικών, αλλά «δεν αφήνουμε κανέναν Αμερικανό πίσω». «Είναι μια επικίνδυνη απόφαση, επειδή θα μπορούσαμε να είχαμε καταλήξει με 100 νεκρούς αντί για έναν ή δύο», πρόσθεσε ο Τραμπ. Επιβεβαίωσε επίσης ότι οι ομάδες διάσωσης δέχτηκαν «πολύ σφοδρά εχθρικά πυρά» και ένα ελικόπτερο έχει τώρα «σφαίρες μέσα». Ο Τραμπ ανέφερε επίσης ότι στη δεύτερη επιχείρηση διάσωσης συμμετείχαν 155 αμερικανικά αεροσκάφη. Αυτό περιλαμβάνει:

• 4 βομβαρδιστικά
• 64 μαχητικά αεροσκάφη
• 48 βυτιοφόρα ανεφοδιασμού
• 13 αεροσκάφη διάσωσης

Στη συνέχεια, ισχυρίστηκε ότι ο πόλεμος των ΗΠΑ στο Ιράν πηγαίνει καλά και ότι οι αμερικανικές δυνάμεις θα μπορούσαν να «εξολοθρεύσουν» ολόκληρη τη χώρα σε μια μόνο νύχτα. «Ολόκληρη η χώρα μπορεί να εξοντωθεί σε μια νύχτα», είπε ο Τραμπ. «Και αυτή η νύχτα μπορεί να είναι αύριο το βράδυ», τόνισε.

Ο Τραμπ δήλωσε προηγουμένως πως «δεν ανησυχεί» για το ενδεχόμενο διάπραξης εγκλημάτων πολέμου στο Ιράν, σε περίπτωση που υλοποιήσει την απειλή του να βομβαρδίσει πολιτικές υποδομές. «Αυτό δεν με ανησυχεί» απάντησε  σε δημοσιογράφο που τον ρώτησε συγκεκριμένα για την απειλή του να καταστρέψει μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και εάν αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει ένα έγκλημα πολέμου -η ερώτηση έγινε κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για τη γιορτή του Πάσχα στον Λευκό Οίκο. Ο ίδιος υπογράμμισε πως «έγκλημα πολέμου» θα ήταν να επιτραπεί στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, ενώ για την καταστολή των διαδηλώσεων από τις ιρανικές αρχές είπε: «Σκοτώνουν διαδηλωτές. Είναι κτήνη».

Το Ιράν θέλει μόνιμη λήξη του πολέμου

Το Ιράν απέρριψε την προσωρινή κατάπαυση πυρός που πρότειναν οι ΗΠΑ και, αντ’ αυτής, υπέβαλε μια πρόταση 10 σημείων στην Ουάσιγκτον μέσω του Πακιστάν στις 6 Απριλίου, περιγράφοντας τους όρους του για τον τερματισμό του πολέμου, σύμφωνα με το IRNA. Το σχέδιο ζητά μια μόνιμη και συνολική παύση όλων των εχθροπραξιών στην περιοχή, απορρίπτοντας οποιαδήποτε περιορισμένης διάρκειας ή προσωρινού χαρακτήρα εκεχειρία, και παρουσιάζει τη θέση της Τεχεράνης ως πλήρη εναλλακτική στην πρόταση που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με το IRNA, η πρόταση περιλαμβάνει την άμεση και άνευ όρων άρση όλων των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στο Ιράν υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, μια δεσμευτική συμφωνία για τον τερματισμό όλων των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην ευρύτερη περιοχή, καθώς και τη δημιουργία ενός επίσημου διεθνούς πλαισίου που θα εγγυάται την ασφαλή ναυσιπλοΐα μέσω των Στενών του Ορμούζ.

Παράλληλα, ζητεί οικονομικές αποζημιώσεις και δεσμεύσεις για την ανοικοδόμηση των ζημιών που προκάλεσε ο πόλεμος, καθώς και ρητές διεθνείς εγγυήσεις για την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα του Ιράν, όπως και για την προστασία του από οποιαδήποτε μελλοντική στρατιωτική επιθετικότητα

Πλήγμα στο South Pars

Όπως δήλωσε ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, τα πλήγματα σε δύο πετροχημικές εγκαταστάσεις του Ιράν, οι οποίες ευθύνονται για το 85% των πετροχημικών εξαγωγών της χώρας, τις έχουν «θέσει εκτός χρήσης», υπογραμμίζοντας το μέγεθος της ζημιάς στον κρίσιμο αυτό τομέα της ιρανικής οικονομίας.

The Israeli Air Force struck Iran’s largest petrochemical facility, the South Pars gas field in Asaluyeh. It has been completely destroyed. pic.twitter.com/Jh3KPDwgh2

— Israel News Pulse (@israelnewspulse) April 6, 2026

Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim έδωσε μια ενημέρωση σχετικά με την επίθεση σε εγκαταστάσεις που συνδέονται με το South Pars: Στόχος ήταν τα πετροχημικά εργοστάσια στο Ασαλούγιε, συμπεριλαμβανομένων των Jam και Damavand και οι εταιρείες Mobin και Damavand, οι οποίες παρείχαν ηλεκτρικό ρεύμα, νερό και οξυγόνο στα πετροχημικά εργοστάσια του Ασαλούγιε. Η Pars Petrochemical είναι ασφαλής και δεν έχει υποστεί ζημιές, ανακοίνωσε.

Ο ισραηλινός στρατός δήλωσε ότι κατέστρεψε δεκάδες ιρανικά αεροσκάφη κατά τη διάρκεια επιθέσεων σε τρία αεροδρόμια στην περιοχή της Τεχεράνης κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Οι σοροί τεσσάρων ανθρώπων ανασύρθηκαν κάτω από τα ερείπια στο σημείο της πρόσκρουσης ιρανικού βαλλιστικού πυραύλου στη Χάιφα χθες Κυριακή, αναφέρουν οι υπηρεσίες διάσωσης. Οι αρχές του Ισραήλ ανακοίνωσαν ότι μετά από ώρες προσπαθειών οι δυνάμεις «διέσωσαν παγιδευμένα άτομα που βρέθηκαν κάτω από τα ερείπια χωρίς σημάδια ζωής». «Οι επιχειρήσεις και οι προσπάθειες διάσωσης συνεχίζονται αυτή τη στιγμή σε μια προσπάθεια να βρεθούν δύο επιπλέον παγιδευμένα/αγνοούμενα άτομα», αναφέρει η υπηρεσία, μέχρι που τελικά βρέθηκαν και αυτοί νεκροί.

Τουλάχιστον δύο άνθρωποι τραυματίστηκαν, συμπεριλαμβανομένου ενός σοβαρά, μετά την τελευταία επίθεση βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν στο κεντρικό Ισραήλ. Η υπηρεσία Magen David Adom ανέφερε ότι περιέθαλψε μια 34χρονη γυναίκα που χτυπήθηκε από «θραύσματα» στο Petah Tikva και τη μεταφέρει σε νοσοκομείο σε σοβαρή κατάσταση.

Στο Τελ Αβίβ, ένας άνδρας περίπου 30 ετών τραυματίστηκε ελαφρά από θραύσματα γυαλιού, αναφέρει το MDA. Ο ιρανικός πύραυλος έφερε κεφαλή βόμβας διασποράς, εξαπλώνοντας τα βομβίδια σε μια ευρεία περιοχή. Επτά παιδιά σκοτώθηκαν σε αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ σήμερα το πρωί, ανακοίνωσε το ιρανικό υπουργείο Υγείας.

«Οποιαδήποτε επίθεση εναντίον πολιτικών υποδομών, και συγκεκριμένα ενεργειακών εγκαταστάσεων, είναι παράνομη και απαράδεκτη», δήλωσε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα σε ανακοίνωσή του. «Αυτό ισχύει για τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία, και ισχύει παντού».

Προσπάθειες για κατάπαυση

Εντωμεταξύ διπλωμάτες των ΗΠΑ, του Ιράν και χωρών της περιοχής συζητούν πιθανή κατάπαυση του πυρός για 45 ημέρες, που θα μπορούσε να οδηγήσει στο οριστικό τέλος του πολέμου στη Μέση Ανατολή, ανέφερε χθες Κυριακή ο ειδησεογραφικός ιστότοπος Axios, επικαλούμενος πηγές του στην αμερικανική και στην ισραηλινή κυβέρνηση καθώς και σε χώρες της περιοχής, ενήμερες για τις επαφές.

Το πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς επισημαίνει ότι δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει την πληροφορία αυτή με ανεξάρτητο τρόπο. Ούτε ο Λευκός Οίκος, ούτε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απάντησαν αμέσως όταν τους ζήτησε σχόλιο για το δημοσίευμα το πρακτορείο.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, τα μέρη συζητούν συμφωνία δυο φάσεων, η πρώτη από τις οποίες προβλέπει κατάπαυση του πυρός για 45 ημέρες, κατά τη διάρκεια των οποίων θα γίνει διαπραγμάτευση για το οριστικό τέλος του πολέμου. Η διάρκεια της κατάπαυσης του πυρός ίσως παραταθεί, αν κριθεί ότι απαιτείται για να καρποφορήσουν οι διαπραγματεύσεις, κατά το δημοσίευμα του Axios.

Ταυτόχρονα, ο Τραμπ διεμήνυσε κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε χθες τηλεφωνικά στη Wall Street Journal ότι παρατείνει την προθεσμία στην Τεχεράνη ως αύριο Τρίτη το βράδυ για να ανοίξει το στενό του Ορμούζ, απειλώντας σε διαφορετική περίπτωση να διατάξει να καταστραφούν κρίσιμες υποδομές του Ιράν.

Ένας υψηλόβαθμος αξιωματούχος του Λευκού Οίκου επιβεβαίωσε το πρωί της Δευτέρας ότι το σχέδιο για κατάπαυση του πυρός 45 ημερών μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν είναι «μία από τις πολλές ιδέες» που συζητούνται αυτή τη στιγμή. «Ο Πρόεδρος δεν το έχει εγκρίνει ακόμη. Η επιχείρηση Epic Fury συνεχίζεται. Ο Τραμπ θα μιλήσει αργότερα, στις 13:00», δήλωσε ο υψηλόβαθμος αξιωματούχος του Λευκού Οίκου.

Κατάρριψη drone από ελληνικά Patriot

Νέα αναχαίτιση εναέριας απειλής στη Σαουδική Αραβία, με τη συμμετοχή ελληνικών συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας τύπου Patriot, τα οποία ενεργοποιήθηκαν τη νύχτα. Πρόκειται για τη δεύτερη φορά που ελληνικοί Patriot προχωρούν σε κατάρριψη πυραύλου στην περιοχή, ενώ είναι η τρίτη επιτυχής αναχαίτιση, καθώς σε προηγούμενο περιστατικό είχαν εξουδετερωθεί δύο βλήματα στον ίδιο επιχειρησιακό τομέα.

Το νέο συμβάν σημειώθηκε αργά τη νύχτα, όταν σήμανε συναγερμός για επερχόμενη απειλή. Άμεσα τέθηκε σε λειτουργία η Πυροβολαρχία Κατευθυνόμενων Βλημάτων Patriot της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας, η οποία προχώρησε στην εκτόξευση και επιτυχή αναχαίτιση του εχθρικού πυραύλου, αποτρέποντας πιθανές συνέπειες για κρίσιμες υποδομές ή κατοικημένες περιοχές.