Με τον νόμο για ένα κράτος πιο φιλικό στον πολίτη, που με πρωτοβουλία μου ψηφίστηκε στη Βουλή, είχαμε προβλέψει ότι σε υποθέσεις ιδιαίτερης κοινωνικής σημασίας, μετά από πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, το Δημόσιο δεν θα ασκεί ένδικα μέσα. Τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία υπερψήφισαν στη Βουλή όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα. Παλαιότερα, είχαν προηγηθεί διαφορετικές νομοθετικές ρυθμίσεις για τη Μάνδρα και το Μάτι.

Χθες, στο Υπουργικό Συμβούλιο, οι κατά νόμο αρμόδιοι Υπουργοί, Κ. Πιερρακάκης και Κ. Κυρανάκης εισηγήθηκαν την εφαρμογή της ρύθμισης αυτής για το δυστύχημα των Τεμπών. Και έτσι το κράτος θα απέχει από την άσκηση ενδίκων μέσων κατά αποφάσεων που επιδικάζουν αποζημιώσεις λόγω ψυχικής οδύνης σε συγγενείς θυμάτων ή ηθικής βλάβης σε τραυματίες. Ενώ σε περιπτώσεις που έχουν ασκηθεί, θα παραιτηθεί. Προφανώς δεν πανηγυρίζουμε για αυτή μας την πρωτοβουλία».

«Παράλληλα, συνεχίζουμε να δουλεύουμε εντατικά, για να εφαρμοστούν γρήγορα και οι υπόλοιπες σημαντικές ρυθμίσεις του ίδιου νόμου. Για παράδειγμα, η δυνατότητα αντικατάστασης δικαιολογητικών με υπεύθυνες δηλώσεις, η αποχή του Δημοσίου, υπό προϋποθέσεις, από τη διεκδίκηση ακινήτων πολιτών, και η ψηφιακή ενημέρωση για την πορεία των αιτήσεων των πολιτών στο Δημόσιο» καταλήγει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Το πλαίσιο είναι ακόμη ευρύτερο. Κατά το δίμηνο Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2026, η Κυπριακή Δημοκρατία κατέγραψε 338 παραβιάσεις εναερίου χώρου και χωρικών υδάτων από τουρκικές δυνάμεις, εκ των οποίων 81 πραγματοποιήθηκαν από τουρκικά UAV. Η νεκρή ζώνη δεν είναι “γκρίζα περιοχή”, ούτε αμφισβητούμενη έκταση. Καλύπτει το 2,7% της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας και έχει παραχωρηθεί από αυτήν στην ΟΥΝΦΙΚΥΠ ως ζώνη ασφαλείας και δεν αποτελεί έδαφος που κατελήφθη το 1974. 

Κάθε παραβίασή της συνιστά ευθεία προσβολή ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και, de facto, επέκταση της κατοχής. Η τουρκική στρατηγική είναι σαφής: αμφισβήτηση του καθεστώτος της νεκρής ζώνης, σταδιακή δημιουργία τετελεσμένων επί του εδάφους και παράλληλη προώθηση χωριστής συμφωνίας της αποσχιστικής οντότητας με την ΟΥΝΦΙΚΥΠ, κίνηση που θα υπονόμευε εκ των έσω τη νομιμότητα της ειρηνευτικής δύναμης. Σύμφωνα με αναλυτές, η τουρκική πλευρά έχει ήδη προελάσει κατά 1,5 χιλιόμετρο σε ένα συνολικό βάθος 3,5 χιλιομέτρων. Το μοντέλο είναι γνωστό από τα Στροβίλια.

Η απουσία αντίδρασης παγιώνει το παράνομο. Απέναντι σε αυτή την εξέλιξη, η Αθήνα οφείλει να αναλάβει ενεργό διπλωματικό ρόλο: με πρωτοβουλίες, συμμαχίες και σαφή στρατηγική αποτροπής. Οι χαμηλών τόνων αντιδράσεις δεν επαρκούν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση φέρει ιδιαίτερη ευθύνη. Η νεκρή ζώνη δεν γειτνιάζει απλώς με ευρωπαϊκό έδαφος, αλλά είναι ευρωπαϊκό έδαφος! Ως εκ τούτου, απαιτείται άμεση σύγκληση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κατηγορηματική καταδίκη των τουρκικών ενεργειών, ενεργοποίηση όλων των διαθέσιμων διπλωματικών εργαλείων και εξέταση στοχευμένων κυρώσεων.

Ο ίδιος ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επισήμανε ότι οι παραβιάσεις υπονομεύουν ενεργά τις προσπάθειες επανέναρξης των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό. Την Παρασκευή μεταβαίνω στην Κύπρο και θα επισκεφθώ τις πληγείσες περιοχές. Να είμαστε παρόντες εκεί που αμφισβητείται η νομιμότητα. Η ανοχή απέναντι στην παρανομία δεν αποτελεί ουδετερότητα. Αποτελεί συνενοχή.

​​​​​​​​​​​​​​​​

Ο Μιχάλης Χουρδάκης είναι ανεξάρτητος βουλευτής, καθηγητής στο Τμήμα Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Ο 18χρονος συνελήφθη από αστυνομικούς της Διεύθυνσης Τροχαίας Θεσσαλονίκης και σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για επικίνδυνη οδήγηση. Θα οδηγηθεί στον αρμόδιο εισαγγελέα.

«Σε αυτή την αναγκαιότητα και το προσκλητήριο δεν πρέπει να λείψει κάποιος», σημείωσε. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του «Το ΠΑΣΟΚ είναι ο μοναδικός συγκροτημένος πόλος, που μπορεί να εγγυηθεί την πολιτική δυναμική, με κυβερνητικό πρόγραμμα, συγκρότηση, όργανα, δομή και στρατηγικό στόχο στο δρόμο προς την κάλπη».

ο ευρωβουλευτής έκανε λόγο για αποκαρδιωτική κατάσταση, η οποία επικρατεί στη χώρα. Γίνονται, όπως ανέφερε, προσπάθειες για εξτρά βοήθεια, τονίζοντας ότι οι υποκλοπές κλπ. επηρεάζουν το κλίμα, καθώς υπάρχει η «σκιά της αδιαφάνειας» και η προσπάθεια απαξίωσης των ευρωπαϊκών θεσμών. «Κάποιοι έχουμε προτεραιότητα να βοηθήσουμε την πατρίδα, ωστόσο όλα φτάνουν και εδώ. Οι “ύβρεις” για ζητήματα που αφορούν θεσμούς, έχουν φτάσει εδώ. Η μάχη συνεχίζεται».

Στη συνέχεια επιβεβαίωσε ότι δε παραμείνει για πολύ είναι ανεξάρτητος, καθώς όπως είπε: «Ενώνω τη φωνή μου για διαφάνεια και πολιτική αλλαγή». Σε επισήμανση των δημοσιογράφων, επιβεβαίωσε ότι υιοθετεί το σύνθημα του Νίκου Ανδρουλάκη, αφού όπως ανέφερε: «Σε αυτή την αναγκαιότητα και το προσκλητήριο δεν πρέπει να λείψει κάποιος».

“Δε θα μείνω εσαεί ανεξάρτητος”

Συνέχισε επεξηγώντας ότι: «Το ΠΑΣΟΚ είναι ο μοναδικός συγκροτημένος πόλος, που μπορεί να εγγυηθεί την πολιτική δυναμική, με κυβερνητικό πρόγραμμα, συγκρότηση, όργανα, δομή και στρατηγικό στόχο στο δρόμο προς την κάλπη».

Επιπλέον, τόνισε ότι: «Υπό τις παρούσες συνθήκες και καθώς οι κάλπες κοντοζυγώνουν, η χώρα έχει μπει για τα καλά σε μια προεκλογική περίοδο». Ξεκαθάρισε ότι: «Δε θα συμμετάσχω στις επόμενες εκλογές», αφού όπως είπε: «ως φρέσκος ευρωβουλευτής έχω ζητήματα να ολοκληρώσω. Θα συνεχίσω τη θητεία μου. Δε θα μείνω εσαεί ανεξάρτητος. Σύντομα θα υπάρξουν αποφάσεις».

Και πρόσθεσε λέγοντας: «Στις τελευταίες μεγάλες κρίσεις έπαιξε τεράστιο ρόλο η Τουρκία. Στη Ρωσία-Ουκρανία, στη Συρία. Βλέπουμε να υπογράφει συμφωνία με τη Λιβύη που παλιά ήταν μια χώρα με την οποία συνομιλούσαμε».

Ερωτηθείς για τα πεπραγμένα της Ελλάδας σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής, ο κ. Γερουλάνος σημείωσε: «Εγώ πιστεύω ότι αμυντικά έχει αναβαθμιστεί, διπλωματικά έχει υποβαθμιστεί. Και το λέω αυτό διότι η Ελλάδα έπαιζε έναν ρόλο να μιλάει με όλους και γι’ αυτό ήμασταν χρήσιμοι στις συμμαχίες μας. Από την ώρα που πάψαμε να μιλάμε με όλους, η δύναμή μας μέσα στις συμμαχίες μας μικραίνει. Και εκεί, ειδικά σε μια συμμαχία σαν το ΝΑΤΟ, η Τουρκία παίζει πια έναν διαφορετικό ρόλο».

Όπως φαίνεται να είπε στους αστυνομικούς, αυτό που ήθελε να πετύχει ήταν να δημιουργήσει “ντόρο”, ώστε να λυθεί το θέμα της διεκδίκησής του για αύξηση της σύνταξης που λάμβανε στην Ελλάδα ως συνταξιούχος εξωτερικού, το οποίο είχε κριθεί μη νόμιμο.

Τρία κακουργήματα και σειρά πλημμελημάτων περιλαμβάνονται στην δίωξη κατά του δράστη

Σωρεία κατηγοριών σε βαθμό κακουργήματος και πλημμελήματος απήγγειλε ο Εισαγγελέας σε βάρος του ηλικιωμένου δράστη της ένοπλης επίθεσης στον ΕΦΚΑ και στο Πρωτοδικείο χθες το πρωί.

Η δίωξη που ασκήθηκε σε βάρος του ηλικιωμένου που περιλαμβάνει τρία κακουργήματα και σειρά πλημμελημάτων αφορά:

-Απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά συρροή

-Διακεκριμένη περίπτωση παράνομης οπλοφορίας εντός δικαστικού καταστήματος

-Διακεκριμένη περίπτωση παράνομης οπλοφορίας με πυροβόλο όπλο

-Οπλοχρησία κατ’ εξακολούθηση

-Παράνομη οπλοφορία όπλου για θήρα κατ’ εξακολούθηση

-Παράνομη κατοχή πυρομαχικών και φυσιγγίων

-Παράνομη κατοχή όπλων, (μαχαίρια και ρέπλικα)

-Διατάραξη της λειτουργίας της υπηρεσίας κατά εξακολούθηση και

-Απειλή διάπραξης εγκλημάτων.

Ο 89χρονος προχθες το πρωί, με μια καραμπίνα, τραυμάτισε έναν υπάλληλο του ΕΦΚΑ,ο οποίος παραμένει για νοσηλεία και στην συνέχεια άλλες τέσσερις υπαλλήλους του Πρωτοδικείου.

Παγωμένη από την κατάπαυση του πυρός που ανακοινώθηκε από τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ την 8η Απριλίου, έπειτα από 40 ημέρες εχθροπραξιών, η ένοπλη σύρραξη ενδέχεται να διαιωνιστεί, με την Ουάσιγκτον να μοιάζει να προετοιμάζεται για τουλάχιστον πολύμηνο αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών εν είδει αντιποίνων για τον αποκλεισμό από το Ιράν του στενού του Χορμούζ, μέσω του οποίου περνά υπό κανονικές συνθήκες το ένα πέμπτο των υδρογονανθράκων που καταναλώνονται σε διεθνή κλίμακα.

Κατά τη διάρκεια συνάντησης προχθές Τρίτη στον Λευκό Οίκο με ηγετικά στελέχη εταιρειών του τομέα του πετρελαίου, οι συμμετέχοντες συζήτησαν «τα μέτρα που πήρε ο πρόεδρος Τραμπ για να ανακουφίσει τις διεθνείς αγορές και τα μέτρα που θα μπορούσαμε να λάβουμε για να συνεχίσουμε τον εφαρμοζόμενο αποκλεισμό για μήνες αν είναι απαραίτητο και να ελαχιστοποιήσουμε τον αντίκτυπό του στους αμερικανούς καταναλωτές», είπε χθες κυβερνητικός αξιωματούχος.

«Ο αποκλεισμός είναι λιγάκι πιο αποτελεσματικός από τους βομβαρδισμούς», σχολίασε ο Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε στον ειδησεογραφικό ιστότοπο Axios.

«Παρατεινόμενο αδιέξοδο»

Καθώς η προοπτική λύσης μέσω διαπραγματεύσεων Ουάσιγκτον-Τεχεράνης μοιάζει να απομακρύνεται, οι τιμές του πετρελαίου πιστοποιούν την εντεινόμενη νευρικότητα των αγορών. Η τιμή του βαρελιού της ποικιλίας αναφοράς Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας ξεπέρασε τα 119 δολάρια, φθάνοντας στο υψηλότερο επίπεδο από το 2022, όταν ο στρατός της Ρωσίας προχώρησε στην εισβολή στην Ουκρανία.

Αναλυτές φοβούνται πως ότι το στενό θα παραμείνει κλειδωμένο από την Τεχεράνη. Για «παρατεινόμενο αδιέξοδο», καθώς ναι μεν «οι μάχες έχουν ουσιαστικά σταματήσει» αλλά «δεν προκύπτει καμιά διαρκής λύση» έκαναν λόγο ειδικοί της εταιρείας DNB. Η Τεχεράνη κατηγορεί την Ουάσιγκτον πως επιδιώκει την κατάρρευση της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Οι ΗΠΑ θέλουν να ασκήσουν «οικονομική πίεση» και να υποδαυλίσουν «εσωτερικούς διχασμούς» προκειμένου «να μας αποδυναμώσουν» με την προσδοκία πως «θα καταρρεύσουμε από μέσα», συνόψισε ο ισχυρός πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ, καλώντας σε «ενότητα».

Κατά τη διάρκεια μακράς συνδιάλεξής τους, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν προειδοποίησε τον Ντόναλντ Τραμπ εναντίον των «επιζήμιων συνεπειών» που θα είχε νέα στρατιωτική δράση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, «όχι μόνο» για τη χώρα αυτή «και τους γείτονές της», αλλά και «για το σύνολο της διεθνούς κοινότητας».

«Τέλμα»

Καθώς δεν διαφαίνεται καμιά επίλυση της σύγκρουσης, ο Αμερικανός υπουργός Πολέμου δέχτηκε σειρά σφοδρών επικρίσεων από δημοκρατικούς κατά την πρώτη του ακρόαση στη Βουλή των Αντιπροσώπων από το ξέσπασμα του πολέμου.

«Γεωπολιτική καταστροφή», «στρατηγική καταστροφή», «ανικανότητα», «αυτοτραυματισμός», «τέλμα»: οι κοινοβουλευτικοί δεν φείσθηκαν σκληρών εκφράσεων.

Ο επικεφαλής του αμερικανικού Πενταγώνου από την πλευρά του ανέφερε ότι ο πόλεμος εναντίον του Ιράν έχει κοστίσει κάπου 25 δισεκατομμύρια δολάρια και τον δικαιολόγησε με την ερώτηση «ποια είναι η τιμή για να εξασφαλιστεί ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο;»

Οι οικονομικές συνέπειες αυτής της σύρραξης γίνονται πολύ αισθητές στο Ιράν, όπου το νόμισμα, το ριάλ, έχει φτάσει στη χαμηλότερη ισοτιμία έναντι του αμερικανικού δολαρίου από ιδρύσεως της Ισλαμικής Δημοκρατίας το 1979, σύμφωνα με ιστότοπους που καταγράφουν δεδομένα για τις ισοτιμίες νομισμάτων.

Στην πρωτεύουσα, την Τεχεράνη, ορισμένοι εκφράζονταν χωρίς να κρύβουν τη μοιρολατρία τους. «Η ιδέα πως θα ξαναζήσουμε τον πόλεμο είναι τρομακτική, αλλά δεν έχουμε ελπίδα πως θα βρεθεί λύση μέσω διαπραγματεύσεων», είπε ο Αλί, αρχιτέκτονας 52 ετών, που μίλησε τηλεφωνικά στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Η ραγδαία αύξηση των τιμών της ενέργειας απειλεί να βυθίσει στη φτώχεια πάνω από 30 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, προειδοποίησε σε συνέντευξη που παραχώρησε στο AFP ο Αλεξάντερ ντε Κρο, ο βέλγος επικεφαλής του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη (PNUD στα γαλλικά, UNDP στα αγγλικά).

Μολονότι η εκεχειρία παρατάθηκε επ’ αόριστον, οι δυο πλευρές δεν έχουν ακόμη συνεννοηθεί για την επανέναρξη των συνομιλιών ανάμεσά τους, με τον πρώτο–άκαρπο–γύρο την 11η Απριλίου στο Πακιστάν, χώρα που μεσολαβεί. Οι Ιρανοί «καλά θα κάνουν να βάλουν μυαλό, και γρήγορα!», πέταξε ο Ντόναλντ Τραμπ μέσω Truth Social.

Άλλοι δυο νεκροί στον Λίβανο

Στο άλλο κύριο θέατρο αυτού του πολέμου, στον Λίβανο, όπου το Ισραήλ πολεμά το σιιτικό κίνημα Χεζμπολά, που πρόσκειται στο Ιράν, δυο άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου στρατιωτικού, σκοτώθηκαν χθες σε νέο ισραηλινό βομβαρδισμό στον νότο, σύμφωνα με ανακοίνωση του επιτελείου στη Βηρυτό. Την προηγουμένη, οι βομβαρδισμοί του Ισραήλ σκότωσαν 19 ανθρώπους, ανάμεσά τους τρεις διασώστες στο καθήκον.

Ο πρόεδρος Ζοζέφ Αούν κάλεσε το Ισραήλ να «εφαρμόσει πλήρως» την κατάπαυση του πυρός που ανακοινώθηκε–από τον αμερικανό πρόεδρο Τραμπ–τη 17η Απριλίου, προτού γίνει οποιαδήποτε απευθείας διαπραγμάτευση των κυβερνήσεων των δυο χωρών, για την οποία σημείωσε ότι αναμένει από την Ουάσιγκτον να ορίσει ημερομηνία.

Καθώς ο Λίβανος είναι βυθισμένος εδώ και χρόνια σε σοβαρή οικονομική κρίση, το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (ΠΕΠ) προειδοποιεί ότι 1,2 εκατ. πολίτες–με άλλα λόγια, πάνω από το ένα πέμπτο από τους 4 ως 5 εκατ. κατοίκους–απειλούνται από οξεία διατροφική ανασφάλεια.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ διαβεβαίωσε τον ιστότοπο Axios χθες πως υπέδειξε στον ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να διατάσσει μόνο «χειρουργικά» πλήγματα στον Λίβανο, να αποφύγει την πλήρη επανέναρξη του πολέμου με τη Χεζμπολά.

«Είπα στον Νετανιάχου πως πρέπει να το κάνει πιο χειρουργικά. Να μην κατεδαφίζει κτίρια. Δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Είναι πολύ φρικτό», «βλάπτει την εικόνα του Ισραήλ», δήλωσε ο ρεπουμπλικάνος. Πρόσθεσε πως του «αρέσει» ο Λίβανος και η ηγεσία του και θεωρεί πως η χώρα μπορεί να «επιστρέψει». «Το Ιράν κατέστρεψε τον Λίβανο» μέσω της Χεζμπολά, υποστήριξε–αλλά καθώς «εξουδετερώνεται το Ιράν, αυτομάτως εξουδετερώνεται η Χεζμπολά».

Ο εγκάθετος της Άγκυρας στα κατεχόμενα, Τουφάν Έρχιουρμαν, που θεωρείται «προοδευτικός» και υπέρμαχος της… λύσης, απευθυνόμενος στον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη με αφορμή με τη συμφωνία με τη Γαλλία είπε: «Αναφέρεστε σε περιφερειακή ειρήνη, αλλά προβαίνετε σε στρατιωτικές συμφωνίες αγνοώντας μας», ισχυρίστηκε και υποστήριξε ότι αυτή η προσέγγιση δεν συνάδει με τη ρητορική ειρήνης».

Αλλά και ο ένθερμος υποστηρικτής του Έρχιουρμαν, Σερντάρ Ντενκτάς, παρουσιάσθηκε και ενοχλημένος και απειλητικός. Επέκρινε τις ενέργειες για εγκατάσταση γαλλικών στρατευμάτων στην Κύπρο και τη συμφωνία αμυντικής συνεργασίας που προγραμματίζεται να υπογραφεί μεταξύ της Γαλλίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας, τον ερχόμενο Ιούνιο.

Τουρκική ανησυχία για την Γαλλία

Ο Σερντάρ Ντενκτάς ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων και τα εξής: «Ο ουσιαστικός τους σκοπός είναι να αφανίσουν στην πράξη τις συνθήκες εγγυήσεως και συμμαχίας. Να αποκλείσουν την Τουρκία από τη Μεσόγειο. Το μόνο πράγμα που βρίσκεται υπό κατοχή στην Κύπρο είναι η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τίποτε άλλο δεν είναι». Ο Ντενκτάς ανέφερε ότι η Τουρκία δεν είναι χώρα με την οποία θα μπορούσε να τα βγάλει πέρα η «ελληνοκυπριακή διοίκηση»(σ.σ. εννοεί την Κυπριακή Δημοκρατία), κατά την έκφρασή του, και επομένως είναι αναγκασμένοι να περνούν καλά με την Τουρκία.

Στην Άγκυρα, η τουρκική εφημερίδα “Μιλιέτ”, σε δημοσίευμα της αναφέρει πως ειδικοί, τους οποίους επικαλείται, υποστηρίζουν ότι, λόγω του συστήματος εγγυήσεων του 1960, ένα τέτοιο βήμα δεν μπορεί, κατά την άποψή τους, να εφαρμοστεί χωρίς συνεννόηση με την τουρκοκυπριακή πλευρά. Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, ο πρώην πρέσβης, Ουλούτς Οζουλκέρ, υποστηρίζει επίσης ότι η γαλλική παρουσία στην Κύπρο δεν θα μπορούσε ρεαλιστικά να μετατραπεί σε άμεση στρατιωτική κίνηση κατά της Τουρκίας, ωστόσο προειδοποιεί ότι τέτοιες κινήσεις έχουν δυναμική δημιουργίας έντασης, καθώς εκλαμβάνονται από την Άγκυρα ως έμμεσο μήνυμα.

Από την πλευρά του, ο απόστρατος υποστράτηγος, Γκιουράι Αλπάρ, αναφέρει ότι η παρουσία δυνάμεων τρίτων χωρών, πέραν των εγγυητριών, μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια του νησιού. Κατά την εκτίμησή του, η Γαλλία επιδιώκει να ενισχύσει την πολιτική της επιρροή, να στηρίξει τις πωλήσεις όπλων και να κατοχυρώσει τα συμφέροντά της στην ανατολική Μεσόγειο και στο θέμα των υδρογονανθράκων.

To νοητικό πείραμα “Schrödinger’s cat” περιγράφει μια γάτα κλεισμένη σε κουτί, της οποίας η τύχη εξαρτάται από ένα τυχαίο κβαντικό γεγονός. Η γάτα δεν είναι απλώς ζωντανή ή νεκρή: Η κατάστασή της παραμένει απροσδιόριστη έως τη στιγμή που θα ανοιχτεί το κουτί και θα επιβληθεί ένα αποτέλεσμα.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και εδώ. Ο πόλεμος δεν βρίσκεται σε μια φάση όπου το αποτέλεσμα είναι απλώς άγνωστο, αλλά σε μια κατάσταση όπου δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί. Μόνο εκ των υστέρων, όταν τα γεγονότα “κλείσουν”, θα μπορέσει να περιγραφεί με σαφήνεια ως επιτυχία, ή αποτυχία.

Ο πόλεμος αυτός είναι ταυτόχρονα πόλεμος και μη-πόλεμος, καθώς υπάρχει χρήση ισχύος χωρίς πλήρη κλιμάκωση, και δεν διαφαίνεται κάποια τελική φάση. Δεν είναι ειρήνη, αλλά ούτε ολοκληρωτικός πόλεμος. Και εκεί έγκειται το ζήτημα, όχι η “αβεβαιότητα” ως ιδέα, αλλά το ότι υπάρχουν τόσοι ανεξάρτητοι και αλληλοεξαρτώμενοι παράγοντες που δεν επιτρέπουν στο σύστημα να “κλείσει”. Οι παράγοντες αυτοί περιλαμβάνουν την στρατιωτική ισχύ με τα αντίστοιχα πλήγματα και απώλειες, το θέμα της εφοδιαστικής υδρογονανθράκων και κρίσιμων υλών (η οποία συναρτάται με την ναυτιλία και το ζήτημα του Ορμούζ) η εκατέρωθεν πολιτική βούληση, η αντοχή στο χρόνο, αλλά και η άμεση ή έμμεση διεθνής εμπλοκή.

Και οι δύο δηλώνουν νικητές 

Στρατιωτικά και οι δύο πλευρές ισχυρίζονται ότι είναι “νικητές”: ΗΠΑ και Ισραήλ έχουν καρατομήσει την ηγεσία του καθεστώτος, έχουν καταστρέψει τα αεροπορικά, αντιαεροπορικά και ναυτικά μέσα του Ιράν και έχουν καταστρέψει μεγάλο μέρος των πυραυλικών αποθεμάτων του (σε τι βαθμό, είναι ένα από τα “ανοιχτά” ζητήματα).

Το Ιράν, από την πλευρά του, ισχυρίζεται ότι δεν τον αγγίζουν ούτε οι απώλειες στην ηγεσία του, ούτε η φερόμενη εξάντληση αποθεμάτων και έχει επεκτείνει τους στόχους του, περιλαμβάνοντας αμερικανικές βάσεις και ενεργειακές υποδομές σε ολόκληρο τον Κόλπο (και πέραν αυτού). Ο αποκλεισμός των Στενών είναι από τα όπλα τα οποία διατείνεται ότι θα του δώσουν την πολυπόθητη νίκη κατά του “Μεγάλου” και “Μικρού Σατανά”.

Αλλά, η σύγκρουση στα Στενά του Ορμούζ επίσης δεν εξελίσσεται ως ένας κλασικός πόλεμος με σαφή αρχή και τέλος, αλλά ως ένα σύστημα που δεν έχει ακόμη παρουσιάσει αποτέλεσμα. Η ναυσιπλοΐα δεν έχει διακοπεί πλήρως, αλλά ούτε και λειτουργεί κανονικά. Το πέρασμα παραμένει τυπικά ανοικτό, αλλά επιχειρησιακά επικίνδυνο, καθώς η παρουσία ναρκών – έστω και περιορισμένη – αρκεί για να παραλύσει την εμπορική κίνηση και να αποτρέψει τις ασφαλιστικές εταιρείες από το να καλύψουν τα πλοία.

Οι ναυτικές νάρκες, ακριβώς λόγω της απλότητάς τους, μετατρέπουν το Ορμούζ σε ένα περιβάλλον άρνησης πρόσβασης. Δεν χρειάζεται να βυθίσουν στόλους· αρκεί η πιθανότητα ύπαρξής τους. Η εκκαθάρισή τους είναι αργή, επικίνδυνη και μπορεί να διαρκέσει μήνες, ακόμη και με ανεπτυγμένες δυνάμεις ναρκοπολέμου. Ταυτόχρονα, η ασύμμετρη φύση του ιρανικού ναυτικού – μικρά σκάφη, drones και διασπαρμένα μέσα ναρκοθέτησης – σημαίνει ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να εξαλειφθεί πλήρως, μόνο να περιοριστεί.

Σαν το πείραμα του Schrödinger…

Σε αυτό το περιβάλλον, η πρώτη φάση του πολέμου – τα πλήγματα, η καταστροφή στόχων, η επίδειξη ισχύος – χάνει τη σημασία της. Το κρίσιμο σημείο μετατοπίζεται στη διατήρηση της παρουσίας: Εκεί εμφανίζεται η πραγματική χρησιμότητα πλοίων, όπως το USS Comstock, όπως έχουμε πει στο παρελθόν. Δεν είναι πλατφόρμες εντυπωσιασμού, αλλά μηχανισμοί συνέχειας: Η ικανότητα να μεταφέρεις εφόδια, να υποστηρίζεις δυνάμεις και να διατηρείς επιχειρήσεις, σε ένα περιβάλλον όπου τίποτα δεν λειτουργεί ομαλά.

Το πρόβλημα δεν είναι πλέον αν μπορείς να εισέλθεις στο θέατρο επιχειρήσεων. Είναι αν μπορείς να παραμείνεις. Από την “δέκατη ημέρα” μιας επιχείρησης, τα αποθέματα μειώνονται, οι απώλειες αυξάνονται και οι γραμμές ανεφοδιασμού γίνονται ο κύριος στόχος. Σε ένα ναρκοθετημένο περιβάλλον, κάθε μεταφορά μετατρέπεται σε επιχείρηση υψηλού ρίσκου. Η φυσική της ναρκοθέτησης – η απειλή που δεν χρειάζεται να ενεργοποιηθεί για να είναι αποτελεσματική – επιβάλλει περιορισμούς, που καμία τεχνολογική υπεροχή δεν μπορεί να παρακάμψει πλήρως.

Η ασάφεια συνεχίζεται

Σε αυτή την έννοια, η κατάσταση θυμίζει το νοητικό πείραμα του Schrödinger: Δεν έχουμε σαφή κατάληξη. Το Ορμούζ είναι ταυτόχρονα ανοικτό και κλειστό. Ο πόλεμος είναι ταυτόχρονα σε εξέλιξη και σε αναμονή. Το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς άγνωστο – δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί.

Αλλά και η πολιτική βούληση των αντιπάλων βρίσκεται επίσης μέσα σε ένα μαύρο κουτί, από το οποίο πότε τα Στενά κλείνουν και πότε ανοίγουν, πότε ακούμε για επικείμενη συμφωνία και πότε για κατάρρευση κάθε προσπάθειας – ενίοτε με εναλλαγές μέσα σε λίγες ώρες, ή την επομένη.

Αλλά και η διεθνής σκηνή παρουσιάζεται εξίσου ευμετάβλητη και απρόβλεπτη, ιδίως όσον αφορά τους φόβους, αλλά και τις επιθυμίες των χωρών του Κόλπου που επηρεάζονται άμεσα – αλλά και χωρών που απέχουν χιλιάδες χιλιόμετρα, καθώς η αναστάτωση που έχει προκληθεί σε όλες τις άλλες εκφάνσεις του παγκόσμιου εμπορίου πλήττει όλο τον πλανήτη.

Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο: Οι πόλεμοι δεν χάνονται όταν καταστρέφονται πλατφόρμες, αλλά όταν καταρρέει η εφοδιαστική τους βάση. Οι ναυτικές νάρκες δεν νικούν στόλους. Νικούν το σύστημα που τους υποστηρίζει. Και σε ένα περιβάλλον όπου η πρόσβαση δεν μπορεί να εξασφαλιστεί και η παραμονή δεν μπορεί να είναι εγγυημένη, ακόμη και η ισχυρότερη ναυτική δύναμη μετατρέπεται από επιτιθέμενη δύναμη, σε δύναμη διαχείρισης ρίσκου.

Σε αυτό το πλαίσιο, πλοία που στηρίζουν τις προσπάθειες, τα ναρκοπέδια στο Ορμούζ και η ίδια η ενεργειακή υποδομή του Ιράν, δεν είναι ξεχωριστά ζητήματα. Είναι μέρη του ίδιου μηχανισμού: Ενός πολέμου που δεν επιδιώκει απαραίτητα να καταστρέψει τον αντίπαλο, αλλά να τον κρατήσει σε μια κατάσταση, όπου δεν μπορεί να σταθεροποιηθεί.

Και ίσως εκεί βρίσκεται η πιο ουσιαστική διαφορά: Η “γάτα” δεν είναι απλώς κλεισμένη στο κουτί, μέχρι να το ανοίξει κάποιος. Το ίδιο το κουτί μετακινείται, αλλάζει και αναδιαμορφώνεται συνεχώς. Κάθε προσπάθεια να επιβληθεί ένα αποτέλεσμα δημιουργεί νέες αβεβαιότητες, αντί να τις επιλύει. Σε έναν τέτοιο πόλεμο, η νίκη δεν είναι ένα γεγονός. Είναι μια κατάσταση που πρέπει να συντηρείται – και ακριβώς γι’ αυτό, είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί.