Μετά από κινητοποίηση των Αρχών, ο 33χρονος συνελήφθη, ενώ -σύμφωνα με την Αστυνομία. Εις βάρος του υπήρχε παλαιότερη δικαστική απόφαση που του απαγόρευε να πλησιάζει την 46χρονη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Συνολικά, οι τέσσερις μεγαλύτερες εταιρείες ορυκτών καυσίμων της Ευρώπης (Shell, TotalEnergies, BP και Equinor), ανέφεραν περισσότερα από 18 δισεκατομμύρια δολάρια προσαρμοσμένα κέρδη μετά από φόρους για το πρώτο τρίμηνο του 2026, σημειώνοντας αύξηση 80% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο. Φυσικά, προχώρησαν αμέσως στην ανταμοιβή των μετόχων: η TotalEnergies αύξησε το μέρισμά της κατά 5,9% και διπλασίασε τις επαναγορές μετοχών, ενώ η Shell ανακοίνωσε αύξηση μερίσματος 5% παράλληλα με επαναγορά μετοχών ύψους τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η επικεφαλής της Greenpeace Ρεβέκκα Νιούσομ δήλωσε: “Κάθε φορά που ξεσπά μια κρίση, το κόστος για την ενέργεια, τα τρόφιμα, τις μεταφορές και τα ενοίκια επιβαρύνει τους απλούς πολίτες και τις οικογένειες. Εντωμεταξύ, οι ίδιες εταιρείες που δημιούργησαν την εξάρτησή μας από τα ορυκτά καύσιμα αναφέρουν υψηλότερα κέρδη και ανταμείβουν τους μετόχους και τους διευθύνοντες συμβούλους τους. Το σύστημα είναι προβληματικό, αλλά έτσι έχει σχεδιαστεί και έτσι θα συνεχίσει να λειτουργεί, μέχρι οι κυβερνήσεις να αποφασίσουν ότι η προστασία των ανθρώπων έχει μεγαλύτερη σημασία από την προστασία των κερδών των πετρελαϊκών εταιρειών”.

“Περισσότερες από 50 χώρες μόλις επανέλαβαν τη δέσμευσή τους να δώσουν τέλος στην εξάρτησή τους από τον άνθρακα, το πετρέλαιο και το αέριο κατά τη διάρκεια της πρώτης Διεθνούς Διάσκεψης για τη Μετάβαση από τα Ορυκτά Καύσιμα, που πραγματοποιήθηκε στη Σάντα Μάρτα της Κολομβίας. Τα ρεκόρ στην παραγωγή ηλιακής και αιολικής ενέργειας συνέβαλαν στη διατήρηση της ηλεκτροδότησης, ενώ προμήθειες αερίου είχαν διακοπεί. Οι λύσεις υπάρχουν. Αυτό που χρειαζόμαστε τώρα είναι οι κυβερνήσεις να σταματήσουν να αφήνουν τις εταιρείες ορυκτών καυσίμων να τη γλιτώνουν και να αρχίσουν να αυξάνουν μόνιμα τους φόρους επί των κερδών τους, ώστε να μπορέσουμε να χτίσουμε συστήματα ανανεώσιμης ενέργειας που προστατεύουν τους ανθρώπους και μειώνουν τους λογαριασμούς”, πρόσθεσε η ίδια.

“Μετά την εισβολή της Ρωσιας στην Ουκρανία, τα κέρδη των μεγάλων εταιρειών ορυκτών καυσίμων αυξήθηκαν κατά 125% το 2023. Οι κυβερνήσεις επέβαλαν προσωρινούς φόρους έκτακτων κερδών που απέφεραν μόνον ένα κλάσμα αυτού που είχαν υποσχεθεί, επειδή η βιομηχανία μετέφερε τα κέρδη της, κρύβοντάς τα από τις φορολογικές αρχές. Τρία χρόνια αργότερα έχουμε και πάλι κρίση ορυκτών καυσίμων και οι ίδιες εταιρείες χαμογελούν ικανοποιημένες πηγαίνοντας να “εισπράξουν” τα κέρδη τους. Αρκετά πια: οι κυβερνήσεις πρέπει να εισαγάγουν μόνιμους επιπλέον φόρους στα κέρδη των εταιρειών πετρελαίου και αερίου άμεσα, για να μειώσουν εντελώς την εξάρτησή μας από αυτόν τον επιβλαβή κλάδο και να συγκεντρώσουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια για ένα ασφαλές μέλλον που θα τροφοδοτείται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας”, δήλωσε η Newsom.

Η Greenpeace Ελλάδας καλεί τις κυβερνήσεις να θεσπίσουν νέους μόνιμους φόρους επί των κερδών από το πετρέλαιο και το αέριο – οι οποίοι θα εφαρμόζονται σε όλα τα κέρδη, όχι μόνο στα έκτακτα – και να υποστηρίξουν την επιβολή ενός παγκόσμιου φόρου επί των κερδών σε όλες τις ρυπογόνες επιχειρήσεις στο πλαίσιο της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τη φορολογία, με δεσμευτικούς κανόνες που δεν θα επιτρέπουν την μεταφορά των κερδών σε φορολογικούς παραδείσους. Τα έσοδα πρέπει να στηρίξουν τα νοικοκυριά που αντιμετωπίζουν αυξανόμενα έξοδα, να χρηματοδοτήσουν έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και να στηρίξουν τις κοινότητες που πλήττονται περισσότερο από την κλιματική αλλαγή σε όλο τον κόσμο. Καλούμε επίσης την ελληνική κυβέρνηση για άλλη μία φορά να βάλει τέλος στα σχέδια επέκτασης έργων και υποδομών ορυκτού αερίου στη χώρα, είτε αυτά αφορούν εξορύξεις στα ελληνικά ύδατα είτε εγκαταστάσεις υγροποιημένου αερίου είτε αγωγούς, και να στραφεί στη βιώσιμη και δίκαιη παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ, την αποθήκευση ενέργειας και την εξοικονόμηση»

Ο Πούτιν και ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ έχουν συναντηθεί περισσότερες από 40 φορές στη διάρκεια των ετών, πιο πρόσφατα στο Πεκίνο τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Οι δύο άνδρες υπέγραψαν συμφωνία στρατηγικής σχέσης «χωρίς όρια» τον Φεβρουάριο του 2022, λιγότερο από τρεις εβδομάδες προτού η Μόσχα ξεκινήσει τη στρατιωτική της επιχείρηση στην Ουκρανία.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επισκέπτεται την Κίνα αυτή την εβδομάδα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ας πάρουμε για παράδειγμα την ετήσια παρέλαση για την ελληνική ανεξαρτησία, που πραγματοποιείται στην Πέμπτη Λεωφόρο της Νέας Υόρκης, εξαιτίας του βεληνεκούς της εκδήλωσης και του γεγονότος ότι είναι σχετικά πρόσφατη (26 Απρ.) ως γεγονός. Η φετινή απόκλιση στην ημερομηνία διεξαγωγής –  που αποκόπτει την εκδήλωση από το ιστορικό γεγονός που θέλει να τιμήσει – ήταν αναπόφευκτη, διότι η Κυριακή αμέσως μετά την 25η Μαρτίου(που θα ήταν η λογική ημερομηνία διεξαγωγής) συνέπιπτε με την Κυριακή των Βαΐων των Δυτικών, δυσχεραίνοντας την εξασφάλιση σχετικών αδειών.

Γενικά, όμως, η Παρέλαση θα πρέπει να διοργανώνεται όσο πιο κοντά γίνεται στην 25η Μαρτίου, εφόσον ο στόχος είναι να τιμάται η επέτειος της εθνικής παλιγγενεσίας με μια κάποια ιστορική συνέπεια. Άλλωστε, η καθυστέρηση δεν βοηθάει ιδιαίτερα όσον αφορά στον καιρό, αφού η άνοιξη στις βόρειες πολιτείες των ΗΠΑ είναι άστατη και ενίοτε μοιάζει θερμοκρασιακά περισσότερο με Μάρτιο παρά Μάιο. Παρά τις αξιέπαινες προσπάθειες των διοργανωτών, η φετινή προσέλευση ήταν εμφανώς χαμηλότερη και ενδεχομένως να ευθύνονται τα δύο ανωτέρω αίτια γι’ αυτό.  

Η παρέλαση και τα σχολεία

Ένα καλό από την φετινή Παρέλαση ήταν ότι τα περισσότερα κοινοτικά ημερήσια σχολεία παρέλασαν ανάμεσα στις πρώτες σειρές. Μπορεί να ήταν σύμπτωση, αλλά είναι πλέον καιρός η σύμπτωση αυτή να καθιερωθεί ως πάγια πρακτική. Δεδομένων των μεγάλων προκλήσεων που αντιμετωπίζουν τα ελληνοαμερικανικά σχολεία και της αδιαφορίας που επιδεικνύουν αρκετοί ομογενειακοί σύλλογοι για το μέλλον τους, ας αξιοποιηθεί η ευκαιρία, έστω συμβολικά, να αναβαθμιστεί η ελληνική παιδεία και να τοποθετηθούν τα σχολεία μας τιμητικά στην πρώτη σειρά, αμέσως μετά τους Εύζωνες και τους επίσημους προσκεκλημένους.

Με όλο τον σεβασμό, είναι πασίδηλο ότι η αναστολή της λειτουργίας ενός κοινοτικού σχολείου αποτελεί πολύ μεγαλύτερο πλήγμα για την Ομογένεια, κυρίως την νεολαία, παρά το κλείσιμο μιας ομογενειακής επιχείρησης, ενός τοπικού συλλόγου ή μίας λέσχης φιλάθλων (που συμμετέχουν όλοι στην παρέλαση και ενίοτε προπορεύονται). Αναμφίβολα, όλοι έχουν την θέση τους στην οργανωμένη Ομογένεια και κάθε οργανισμός την εμπλουτίζει, αλλά δεν υπάρχει λογική εξήγηση γιατί να δίδεται προτεραιότητα στους δε και τα ελληνικά σχολεία να παραγκωνίζονται, τόσο για συμβολικούς, όσο και πρακτικούς λόγους, που θα έπρεπε να είναι προφανέστατοι. 

Η ίδια λογική ισχύει και από γεωγραφικής απόψεως σχετικά με την συλλογική συνεργασία. Προς το παρόν, κάποιες ελληνικές κοινότητες ξοδεύουν (ή επί το ακριβέστερον, κατασπαταλούν) απίστευτα ποσά για φαγοπότια και αχρείαστες νεοπλουτίστικες φιοριτούρες για να γιορτάσουν επετείους κτλ, την στιγμή που όμορες κοινότητες, που συντηρούν μάλιστα και ημερήσια σχολεία, γονατίζουν κάτω από το βάρος της οικονομικής πίεσης, στην οποία πρέπει να αντεπεξέλθουν. Εάν επρόκειτο για μεμονωμένες ατομικές περιπτώσεις, σίγουρα θα γινόταν λόγος για αναισθησία.

Κάποιοι τολμηρότεροι ίσως να έκαναν παραλληλισμό με την ευαγγελική περικοπή του άφρονος πλουσίου και του πτωχού Λαζάρου. Τι γίνεται όμως όταν η έλλειψη αυτογνωσίας και η (όχι και τόσο Χριστιανική) νοοτροπία αυτή γίνεται χαρακτηριστικό γνώρισμα της διοίκησης κάποιων ενοριακών κοινοτήτων; Μήπως ήρθε η ώρα για την ηγεσία της Αρχιεπισκοπής Αμερικής να επιδείξει τον ίδιο ζήλο για την καλλιέργεια του κραυγαλέως απουσιάζοντος στις ενορίες αυτές φιλότιμου, που επιδεικνύει στην συλλογή των ετησίων λογιών των ενοριών της; 

Η Ομογένεια έχει ανάγκη δράσης

Η παθητική αυτή στάση απέναντι στην προοπτική ενίσχυσης ομογενειακών θεσμών, όπως τα ελληνικά σχολεία, σε συνδυασμό με την επεμβατική “φορομπηχτική” πολιτική, που εφαρμόζει η Αρχιεπισκοπή για να συγκεντρώσει τα χρήματα να καλύψει τον φουσκωμένο προϋπολογισμό της, αντιβαίνει του κοινού ομογενειακού συμφέροντος. Αποτελεί σωστό βραχνά για τις περισσότερες ενοριακές κοινότητες, ειδικά αυτές που διαθέτουν ακόμη το τσαγανό να συντηρούν ημερήσια σχολεία κτλ. και δεν έχουν εκμισθώσει τις εγκαταστάσεις τους για αλλότριους σκοπούς εις άγραν ανίδρωτου χρυσού. 

Αντί να ζητούνται απλά τα έξοδα της εκάστοτε ενορίας, ώστε να υπολογισθεί η λογία της, μήπως θα έπρεπε η Αρχιεπισκοπή να δείξει μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τους βραχυ-μεσοπρόθεσμούς στόχους των κοινοτήτων της; Οι ενορίες που συμβάλλουν σε κοινωφελή έργα ή στηρίζουν συλλογικούς σκοπούς, όπως η εκπαίδευση, θα πρέπει να βραβεύονται με “φορολογικές εκπτώσεις” ή να εξαιρούνται εντελώς από την καταβολή λογίας. Επιπλέον, η αυτογνωσία και επιτελική σκέψη θα πρέπει να γίνει συλλογικό ζητούμενο. Ομογενειακές οργανώσεις θα πρέπει να πιέζουν προς την ανωτέρω κατεύθυνση, ενώ παράλληλα να δίνουν το καλό παράδειγμα επιδεικνύοντας παρόμοια αλληλεγγύη. 

Χωρίς την συνεχή επικαιροποίηση και επαναξιολόγηση των συλλογικών στόχων, υπεισέρχεται η αδιαφορία, αυταρέσκεια και ο κυνισμός μέσα στους κόλπους της οργανωμένης Ομογένειας. Μπορεί η καλοπροαίρετη θεσμική άσκηση ελέγχου να μην είναι πάντα αρεστή στους κατά τόπους ηγέτες, όμως είναι ακριβώς αυτό που θα τους βοηθήσει να βελτιώσουν τις ηγετικές τους ικανότητες. Μολονότι κάποιοι ηγέτες μας μπορεί να κωφεύουν (ή ακόμη χειρότερα να αποτραβιόνται), όταν αντιμετωπίζουν κριτική, η Εκκλησία (και η παράδοσή μας) θυμίζει τακτικά στους πιστούς τους στίχους του σοφού Σολομώντα ότι “έλεγχε σοφόν και αγαπήσει σε, δίδου σοφώ αφορμήν και σοφώτερος έσται”. Προϊούσης της θεσμικής ακηδίας που καταβάλλει την Ομογένεια, ας ευχηθούμε ότι η σοφία που ανέκαθεν επεδίωκε ο Ελληνισμός θα οδηγήσει στην αναγκαία αλλαγή νοοτροπίας. 

Οι Τραμπ και Σι συζήτησαν επίσης πώς θα συνεχισθεί η πρόοδος που έχει επιτευχθεί όσον αφορά τον τερματισμό της ροής των πρόδρομων χημικών ουσιών της φαιντανύλης προς τις ΗΠΑ καθώς και την αύξηση των κινεζικών αγορών αμερικανικών αγροτικών προϊόντων, αναφέρεται στη δήλωση.

Η Ταϊβάν δεν αναφέρεται στη σύνοψη του Λευκού Οίκου για τη συνάντηση, η οποία περιγράφεται ως «καλή».

«Ο πρόεδρος Τραμπ είχε μια καλή συνάντηση με τον κινέζο πρόεδρο Σι. Τα δύο μέρη συζήτησαν μέσα για την ενίσχυση της οικονομικής συνεργασίας ανάμεσα στις δύο χώρες», ανακοίνωσε η αμερικανική προεδρία.

«Σήμερα γιορτάζουμε και τιμούμε την Απελευθέρωση της Αλεξανδρούπολης και την ενσωμάτωσή της στον εθνικό κορμό πριν 106 χρόνια. Την ίδια ημέρα απελευθερώνεται και η Κομοτηνή. Η απελευθέρωση της Αλεξανδρούπολης από τον Ελληνικό Στρατό, από τη Μεραρχία Ξάνθης, που κατέπλευσε στις 14 Μαϊου 1920 στο λιμάνι της είχε και συνέχεια. Μέχρι τις 20 Μαϊου είχε απελευθερωθεί όλη η Δυτική Θράκη. Η διεθνής νομιμοποίηση της ελληνικής στρατιωτικής και πολιτικής παρουσίας στη Δυτική Θράκη έγινε οριστική με τη συνθήκη της Λωζάνης. Το 1920 ο Ελληνικός Στρατός απελευθέρωσε ένα μικρό παραθαλάσσιο οικισμό, που λίγο αργότερα ονομάσθηκε Αλεξανδρούπολη. Σήμερα μία πρωτεύουσα νομού γιορτάζει αυτή την επέτειο», δήλωσε ο κ. Τασούλας, αμέσως μετά την κατάθεση στεφάνου στο Ηρώο της Δόμνας Βισβίκη.

Η Δόμνα Βισβίκη, Κυρά του Θρακιώτικου Ναυτικού, ήταν ηρωίδα του 1821 από τη Θράκη, που συμμετείχε ενεργά στον Αγώνα μετά τον θάνατο του συζύγου της, συμβάλλοντας με θάρρος και προσφορά στην ελευθερία της Ελλάδας και της πατρίδας της.

Νωρίτερα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέστη στην επίσημη δοξολογία για τα «Ελευθέρια» της Αλεξανδρούπολης, η οποία τελέστηκε στον μητροπολιτικό ναό Αγίου Νικολάου, προεξάρχοντος του μητροπολίτη Άνθιμου. Στη δοξολογία τον Πανηγυρικό της Ημέρας εκφώνησε ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης, Ιωάννης Ζαμπούκης, και παραβρέθηκε αντιπροσωπεία της αδελφοποιημένης Αγίας Νάπας, από την Κύπρο, με επικεφαλής τον δήμαρχο Χρίστο Ζαννέτου.

Έξω από τον μητροπολιτικό ναό και στο Ηρώο της Δόμνας Βισβίκη στρατιωτικά αγήματα απέδωσαν τιμές.

Τη διαδρομή απο τον μητροπολιτικό ναό μέχρι το Ηρώο ο κ. Τασούλας την έκανε με τα πόδια.

Στη συνέχεια ο κ. Τασούλας περπάτησε στην παραλιακή λεωφόρο και μετέβη στο Μνημείο Προσκόπων. Οι πρόσκοποι συμμετείχαν στην έπαρση της ελληνικής σημαίας στην Αλεξανδρούπολη το 1920, όταν η πόλη ενσωματώθηκε στον ελληνικό κορμό.

Θα ακολουθήσει η παρέλαση στρατιωτικών τμημάτων, μαθητών και τοπικών φορέων ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Στις εκδηλώσεις παρέστησαν ο υφυπουργός Εθνικής Αμυνας, Θανάσης Δαβάκης, ο υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Χρήστος Δερμεντζόπουλος, οι βουλευτές Σταύρος Κελέτσης, Τάσος Δημοσχάκης, ο περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Χριστόδουλος Τοψίδης, ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης, Ιωάννης Ζαμπούκης, ο μητροπολίτης Αλεξανδρούπολης Ανθιμος, ο διοικητής της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης Θράκης, αντιστράτηγος Παναγιώτης Καβιδόπουλος, ο Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης ταξίαρχος Λάμπρος Τσιάρας, ο Μουφτής Διδυμοτείχου Εμίν Σερίφ και εκπρόσωποι των τοπικών αρχών.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με αλματώδη εξέλιξη τα τελευταία δέκα χρόνια και ως προς τα εκφραστικά του μέσα και ως προς την ανανεωμένη θεματογραφία, ο Αντωνάκος παρουσιάζει σήμερα στην γκαλερί Καπόπουλος δύο ενότητες εντυπωσιακών πινάκων μεγάλων διαστάσεων. Πινάκων συχνά φτιαγμένων με fluorescent χρώματα τα οποία ιριδίζουν ακόμη και στο σκοτάδι και που με την χρήση blacklight αποκτούν καινούργια πρόσωπα, άλλες χρωματικές εκδοχές. Ένα “θαύμα” δηλαδή του συνδυασμού τέχνης και τεχνολογίας.

Η πρώτη ενότητα περιλαμβάνει τα επιθετικά μεγα-πορτρέτα μοιραίων κοριτσιών εμπνευσμένων από την διαφήμιση, το σήμα κατατεθέν του Αντωνάκου, τα οποία “αιμορραγούν” στον καμβά κοιτώντας τον θεατή κατ’ ευθείαν στα μάτια σαν ηρωίδες του φίλμ νουάρ. Ένα ελληνικό ανάλογο της διεθνούς Γαλλίδας ζωγράφου Françoise Nielly. Η δεύτερη, τέλος, αποτελείται από συνθέσεις με παραμορφωμένους ήρωες της Μάρβελ και των κόμικς, για παράδειγμα τον Deadpool, την Daisy, ή τον Spiderman όπου το γκροτέσκο και το θηριώδες, το παράλογο και το γελοίο, δημιουργούν συμπλέγματα άγριας ομορφιάς.

Ο Αντωνάκος και ο ονειρικός κόσμος του

Μιας ομορφιάς που απηχεί πολύ έντονα την ακραία, εκρηκτική αισθητική του σήμερα και τα οπτικά πρότυπα των παγκοσμιοποιημένων μεγαλουπόλεων. Από το Τόκιο στο Δελχί και από το Χονγκ Κονγκ στο Λος Άντζελες. Ο ζωγράφος-illustrator παρουσιάζει εδώ έναν δυστοπικό κόσμο τεράτων σαν αυτά που κινηματογράφησε ο Γιώργος Λάνθιμος στην ταινία Poor Things ή ο Κουέντιν Ταραντίνο στη σάτιρα των b movies απορρίπτοντας τα κλισέ που συναντάει κανείς στην φιλοτέχνηση των παραδοσιακών πορτραίτων. Επιλέγοντας μια φόρμα που παραπέμπει στο μετά Pop, την street art, την gothic μπραβούρα αλλά και την τόσο επιδραστική στις εικόνες της εποχής μας μυθολογία του Joker (ιδιαίτερα μετά την απογείωσή της από την υπνωτιστική ερμηνεία του μοναδικού Hoakin Fenix, του απόλυτου σταρ του dark).

Ο Βασίλης Αντωνάκος έγινε αρχικά γνωστός από τον επιθετικό – εκρηκτικό τρόπο που επιλέγει να παρουσιάσει το γυναικείο πρόσωπο σαν την δραματική έκρηξη ενός υπερμεγεθυμένου καθρέφτη που περιέχει συγχρόνως και το κάλλος που χάνεται αλλά και την πληγή που επιμένει να αιμορραγεί. Μία λαμπερή σάρκα, ένα μαγνητικό βλέμμα που βυθίζεται στο κόκκινο, το χρυσαφί και το μαύρο. Στην συνέχεια η θεματική του εμπλουτίζεται με τους πρωταγωνιστές μιας αξιοθρήνητης – αξιολάτρευτης όπερας ηρώων του σκότους που γοητεύουν και εντυπωσιάσουν…

Σαρκασμός οπτικός, χρωματική παραφορά, επιθετική χρήση των ηρώων – συμβόλων που αγαπούν τα παιδιά για την αθωότητα τους και που ανελέητα διαστρέφουν οι ενήλικες, ένα σύμπαν upside down δηλαδή, και επιλογή συχνά όχι του πινέλου αλλά του μαχαιριού για να φιλοτεχνηθεί τελικά η φόρμα. Κι αυτό κάτι σημαίνει.

Ο Βασίλης Αντωνάκος δεν εμπνέεται, ούτε ανοίγει διάλογο με την εντόπια, εικαστική σκηνή αλλά μάλλον, όπως εξάλλου και ο συνομήλικος του Γιάννης Βαρελάς με την διεθνή. Και πολύ καλά κάνει. Δηλαδή με τον Philip Guston, τον George Condo αλλά και με άλλους Αμερικανούς καλλιτέχνες που δουλεύουν με την γεωγραφία του ενστίκτου και το υποσυνείδητο, όπως το δίδυμο Paul McCarthy και Mike Kelley. Μόνο που στην περίπτωση του Αντωνάκου το ανθρώπινο πρόσωπο αντιμετωπίζεται σαν ένας ολόκληρος πλανήτης αντικρουόμενων πληροφοριών ενώ πάλι το σώμα αποδίδεται σαν την καρικατούρα εκείνης της έμφοβης ψυχής που δεν αντέχει το βάρος της.

Δηλαδή το γελοίο συμφύρεται με το τρομακτικό. Κατά βάθος δηλαδή, στα έργα του δεν υπάρχει μόνο η ένταση της κραυγής αλλά και ο ψίθυρος μιας υπόκωφης μελαγχολίας. Αυτό δηλαδή που συνέβαινε και στους μεγάλους ρομαντικούς δασκάλους του 19ου αιώνα. Δηλαδή, η επίκληση του θανάτου σαν ένα είδος εξορκισμού για εκείνην τη ζωή που δεν ποτέ δεν είναι αρκετή…

ΥΓ. Γιατί κάνουμε τέχνη; Για να αντέξουμε μια καθημερινότητα που συχνά ισοπεδώνει την ούτως ή άλλως περιορισμένη ζωή μας και δεν επιτρέπει διεξόδους. Για να ζήσουμε αλλιώς, εκτός της προαποφασισμένης νόρμας. Εκτός της πεπατημένης. Τα φτερά που δεν έχουμε, αυτό καλύπτει η τέχνη. Για όποιον αισθάνεται την έλλειψη…

«Δεν έχω αυτά τα χρήματα και ο δικηγόρος μου θα προσπαθήσει μαζί με φίλους και γνωστούς (να συγκεντρώσουν τα χρήματα για την εγγύηση)», δήλωσε ο Γερμάκ σε δημοσιογράφους μετά την απόφαση του δικαστηρίου. «Η νομική μου ομάδα θα καταθέσει έφεση. Θα χρησιμοποιήσουμε κάθε νομική δυνατότητα προκειμένου να αναζητήσουμε τη δικαιοσύνη και την αλήθεια».

Τη Δευτέρα οι ουκρανικές αρχές κατονόμασαν τον Γερμάκ ως ύποπτο σε μεγάλη υπόθεση διαφθοράς. Πρόκειται για τη σύλληψη του πιο κοντινού προσώπου στο στενό κύκλο του προέδρου στην οποία έχουν προχωρήσει οι αξιωματούχοι κατά της διαφθοράς.

Σε ανακοίνωση, οι ουκρανικές υπηρεσίες κατά της διαφθοράς δήλωσαν ότι ο Γερμάκ είναι ύποπτος για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση που νομιμοποίησε έσοδα από παράνομες δραστηριότητες, ύψους περίπου 10,5 εκατ. δολαρίων, μέσω ενός έργου οικιστικής ανάπτυξης έξω από το Κίεβο. Ο Γερμάκ θεωρείτο ευρέως ως το δεύτερο ισχυρότερο πρόσωπο στην Ουκρανία μετά τον Ζελένσκι, ασκώντας επιρροή στα ουκρανικά πολιτικά πράγματα παρά το γεγονός ότι δεν ήταν εκλεγμένος.

Ο πρώην παραγωγός ταινιών και δικηγόρος εμφανιζόταν συχνά στο πλάι του προέδρου σε δημόσιες εκδηλώσεις και ήταν επίσης ο βασικός διαπραγματευτής στις υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ ειρηνευτικές συνομιλίες με τη Ρωσία. Η παραίτησή του πέρυσι ήλθε εν μέσω ευρύτερου κυβερνητικού ανασχηματισμού με στόχο την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο γραφείο του προέδρου, που έχει επισκιαστεί από κατηγορίες περί συγκέντρωσης της εξουσίας.

Οι κατηγορίες σε βάρος του Γερμάκ δεν αναμένεται να αποτελέσουν άμεση απειλή για τον Ζελένσκι αλλά μπορεί να οδηγήσουν σε πιο μακροπρόθεσμη ζημιά στη φήμη του εάν επιδιώξει να επανεκλεγεί μετά τον πόλεμο, σύμφωνα με κάποιους αναλυτές.

Κατά τον έλεγχο διαπιστώθηκε ότι είχε καταναλώσει αλκοόλ πέραν του επιτρεπόμενου ορίου, καθώς οι διαδοχικές μετρήσεις (αλκοτέστ) με τη μέθοδο του εκπνεόμενου αέρα φαίνεται να έδειξαν τιμές 0,73 και 0,66 mg/l.

Σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για επικίνδυνη οδήγηση και οδήγηση υπό την επήρεια μέθης, ενώ του επιβλήθηκε και διοικητικό πρόστιμο από την Τροχαία.