Σε βάρος τους ασκήθηκε ποινική δίωξη που αφορά κατά περίπτωση αδικήματα για:

1. Ανθρωποκτονία με δόλο

2. Συμπλοκή στην οποία συμμετείχαν πρόσωπα που έκαναν χρήση όπλου που προκλήθηκε θάνατος και επικίνδυνη σωματική βλάβη.

3. Επικίνδυνη σωματική βλάβη κατά συναυτουργία και κατά συρροή

4. Παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία.

Η δικογραφία ανατέθηκε σε ανακριτή, ενώπιον του οποίου θα βρεθούν οι κατηγορούμενοι.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αναφερόμενη στο επίμαχο επεισόδιο, η κατηγορούμενη είπε ότι ξέσπασε καβγάς για ζητήματα που άπτονται της καθημερινής συμβίωσής τους. Πληροφορίες αναφέρουν πως η 29χρονη ανέφερε ότι επιχείρησε να διαφύγει από το μπαλκόνι, όμως ο νεαρός την εμπόδισε και την εγκλώβισε στο σπίτι, χτυπώντας την. Ούτε επ΄ αυτού έχουμε την άποψη του παθόντα, καθώς η νεαρή ίσως κινδύνευε να πέσει στο κενό. Η ίδια είπε ότι τότε κατευθύνθηκε στην κουζίνα, όπου βρήκε δύο μαχαίρια με τα οποία επιτέθηκε στον σύντροφό της. «Αντέδρασα υπό καθεστώς ακραίου φόβου, δεν είχα πρόθεση να αφαιρέσω ζωή. Κάλεσα το ΕΚΑΒ μετά το συμβάν», είπε στον ανακριτή.

Εισαγγελέας και ανακριτής αποφάσισαν να την αφήσουν ελεύθερη με περιοριστικούς όρους και συγκεκριμένα με απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, εμφάνιση δύο φορές τον μήνα στο αστυνομικό τμήμα του τόπου κατοικίας της και απαγόρευση επικοινωνίας ή προσέγγισης με τον 24χρονο.

Από την επίθεση, ο 24χρονος υπέστη τραύματα στον πνεύμονα, στην κάτω κοιλιακή χώρα και στο χέρι, ενώ διακομίστηκε στο Νοσοκομείο Παπανικολάου, όπου υποβλήθηκε σε επέμβαση για την αντιμετώπιση των τραυμάτων του. Σε βάρος της 29χρονης είχε απαγγελθεί δίωξη για απόπειρα ανθρωποκτονίας και παράβαση του νόμου περί όπλων.

Πηγή: Με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

Όπως ανέφερε, οι διαστημικές εφαρμογές μπορούν να προσφέρουν άμεσα οφέλη στην καθημερινότητα των πολιτών, συμβάλλοντας στην έγκαιρη ανίχνευση και παρακολούθηση δασικών πυρκαγιών και φυσικών καταστροφών, ενώ δημιουργούν και σημαντικές εξαγωγικές δυνατότητες για ελληνικές εταιρείες που αναπτύσσουν σχετικές τεχνολογίες.

Παράλληλα, σημείωσε ότι η δορυφορική παρακολούθηση των καλλιεργειών, σε συνδυασμό με το Κτηματολόγιο, θα επιτρέψει την ακριβή καταγραφή της αγροτικής παραγωγής και τη διαφανή καταβολή των αγροτικών επιδοτήσεων, ώστε να είναι γνωστό ποιος καλλιεργεί τι και ποιες ενισχύσεις δικαιούται.

Ο κ. Μητσοτάκης υπογράμμισε ακόμη τη σημασία των εφαρμογών θαλάσσιας επιτήρησης για μια νησιωτική χώρα όπως η Ελλάδα, καθώς και τη στρατηγική αξία των διαστημικών τεχνολογιών για την εθνική άμυνα, χωρίς να επεκταθεί, όπως είπε, στις εφαρμογές διπλής χρήσης για λόγους εμπιστευτικότητας.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ανάγκη να εμπνευστούν οι νέοι να ασχοληθούν με τις επιστήμες και την τεχνολογία, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι τα διαστημικά προγράμματα που θα αναπτυχθούν στα σχολεία θα δημιουργήσουν τη νέα γενιά μηχανικών, ερευνητών και αστροναυτών, ενώ παράλληλα θα συμβάλουν στον επαναπατρισμό Ελλήνων επιστημόνων που διακρίνονται στο εξωτερικό.

Αναφερόμενος στην πρώτη ελληνική επανδρωμένη αποστολή, ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι μέσα στην επόμενη διετία η χώρα θα αποκτήσει τον πρώτο της αστροναύτη, σημειώνοντας ότι ο Αδριανός Γολέμης θα μεταβεί στο Διάστημα στο πλαίσιο της συνεργασίας της Ελλάδας με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος.

Όπως είπε, η αποστολή αυτή έχει ισχυρό συμβολισμό, καθώς μπορεί να εμπνεύσει τη νέα γενιά, αλλά και ουσιαστική αξία, αφού κατά την παραμονή του στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό θα πραγματοποιηθούν πειράματα που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες της ελληνικής ερευνητικής κοινότητας και της ελληνικής βιομηχανίας. Για τον σκοπό αυτό, όπως ανακοίνωσε, θα εκδοθεί σύντομα σχετική πρόσκληση για την υποβολή ερευνητικών προτάσεων.

«Είναι μια επένδυση που αξίζει τα χρήματά της», ανέφερε χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας ότι τα οφέλη της ξεπερνούν την προβολή της χώρας και αφορούν την παραγωγή νέας γνώσης και τεχνολογίας, ενώ σημείωσε ότι η πρόοδος της Ελλάδας στον τομέα του Διαστήματος αναγνωρίζεται ήδη από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος.

Από την πλευρά του, ο Αδριανός Γολέμης επισήμανε ότι οι επενδύσεις στην έρευνα και την εξερεύνηση του Διαστήματος επιστρέφουν πολλαπλά οφέλη στην οικονομία και στην κοινωνία. Ανέφερε ότι ελληνικές εταιρείες ήδη κατασκευάζουν υποσυστήματα για ερευνητικά οχήματα της NASA και αναπτύσσουν αισθητήρες υγείας που χρησιμοποιούνται τόσο σε αστροναύτες όσο και στην τηλεϊατρική για απομακρυσμένες περιοχές.

Επικαλούμενος διεθνείς μελέτες, σημείωσε ότι κάθε ευρώ που επενδύεται στην έρευνα και εξερεύνηση του Διαστήματος επιστρέφει περίπου τετραπλάσιο στην οικονομία μέσω της καινοτομίας, της παραγωγής και της δημιουργίας θέσεων εργασίας υψηλής εξειδίκευσης.

Κλείνοντας, απηύθυνε μήνυμα προς τους νέους, τονίζοντας ότι η επίτευξη μεγάλων στόχων απαιτεί σχέδιο, επιμονή, εμπιστοσύνη στις δυνατότητες και ομαδικότητα. Όπως ανέφερε, το Διάστημα αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα του τι μπορεί να επιτευχθεί μέσα από τη συνεργασία, υπογραμμίζοντας ότι η ευρωπαϊκή συνεργασία επιτρέπει την υλοποίηση στόχων που καμία χώρα δεν θα μπορούσε να πετύχει μόνη της.

Ανεξάρτητα από το αν το Ιρανικό θεοκρατικό καθεστώς δεν αρέσει, η αποτυχία των ΗΠΑ και του συμμαχικού τους σιωνιστικού καθεστώτος να καθυποτάξουν το Ιράν και να το διαμελίσουν όπως έκαναν στη Συρία, επιτείνουν την μετάβαση σ’ ένα πολύ-πολικό κόσμο  μετά την εικοσιπενταετή μονοκρατορία των ΗΠΑ (1989 – 2015) και τις ολοένα πιο σπασμωδικές αντιδράσεις του πρώην «αυτοκράτορα»! Σκοπός εδώ δεν είναι ν΄ αναλύσουμε την μετάβαση αυτή, αλλά να κατανοήσουμε καλύτερα τη θέση που έχουν η Ελλάδα και η Κύπρος στο ιστορικό αυτό πλαίσιο.

Η στρατηγική ασφάλειας και των δύο κρατών (Ελλάδα, Κυπριακή Δημοκρατία) στηρίζεται στην δημιουργία πλέγματος συμμαχιών με παραχώρηση διευκολύνσεων (βάσεις) που να διασφαλίζουν την ασφάλεια τους (ΝΑΤΟ, Ισραήλ, ΗΠΑ, Γαλλία) καθώς και τριγωνικών ενεργειακών σχημάτων.

Η επιδίωξη αυτή δεν είναι λάθος αφ’ εαυτής, εφόσον τηρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις της πρόταξης των εθνικών έναντι των όποιων «συμμαχικών» συμφερόντων, και η διατήρηση του αναγκαίου βαθμού πολιτικής αυτονομίας που να επιτρέπει  τη διαφοροποίηση εάν και όταν χρειαστεί – η ύπαρξη δηλαδή πολιτικής βούλησης για δημιουργία και εκμετάλλευση του όποιου περιθωρίου κινήσεων υπάρχει (στρατηγική των ορίων).

Αντ΄ αυτού τα δύο κράτη έχουν σχεδόν ολοκληρωτικά εναποθέσει τις ελπίδες τους για αποτροπή στον ξένο παράγοντα, παίζοντας πρόθυμα τον ρόλο του «καλού παιδιού» υπάκουου στην ανάγκη εξυπηρέτησης «συμμαχικών» συμφερόντων και στην απόλυτη ταύτιση των πολιτικών τους (βλέπε «σωστή πλευρά της Ιστορίας») με αυτά των επικυρίαρχων συμμάχων.

Η Ελλάδα ποντάρει σε ΗΠΑ και Ισραήλ

Η μεν Ελλάδα ελπίζει ότι ο «αυτοκράτορας» (ΗΠΑ) θα αποθαρρύνει την Τουρκική βουλιμία, πράγμα καθόλου σίγουρο όπως αποδείχθηκε το 1974, αφού στη γεωπολιτική ζυγαριά, το ειδικό βάρος της Τουρκίας είναι μεγαλύτερο από αυτό της Ελλάδας και της Κύπρου. Η Κυπριακή Δημοκρατία  από την άλλη ελπίζει ότι ο γείτονας «σκαντζόχοιρος» (Ισραήλ και μέσω αυτού οι ΗΠΑ) αποτελεί ανάχωμα στον τουρκικό επεκτατισμό.

Παρά την όλο και περισσότερο εμφανή διπλωματική απομόνωση του Ισραήλ λόγω της γενοκτονίας στη Γάζα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που οπτασιάζονται ότι μετά το Ιράν, το Ισραήλ θα εμπλακεί σε πόλεμο με την Τουρκία και η Κυπριακή Δημοκρατία και η Ελλάδα θα βγουν ωφελημένες… η κολοσσιαία προϋπόθεση για κάτι τέτοιο φυσικά είναι το Ισραήλ με τις ΗΠΑ να καθυποτάξουν το Ιράν, πλην όμως έχουν και οι δύο σπάσει τα μούτρα τους στα  στενά του Ορμούζ οπόταν η φαντασίωση της «διάλυσης» της Τουρκίας από το Ισραήλ μάλλον αναβάλλεται επ’ αόριστο.

Αν κάτι πρέπει να παραδειγματίσει και τα δύο κράτη, είναι το πόσο λανθασμένη αποδείχτηκε η ολοκληρωτική υποταγή των μοναρχιών του Περσικού Κόλπου στα αμερικανικά συμφέροντα, που με την παραχώρηση πληθώρας αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στην περιοχή, την επένδυση δισεκατομμυρίων πετροδολάριων στην αμερικανική οικονομία, την κανονικοποίηση των σχέσεων με το Ισραήλ (συμφωνίες του Αβραάμ) επιχείρησαν να εξαγοράσουν την αμερικανική ασφάλεια τους έναντι του Ιράν.

Το μόνο που κατάφεραν είναι να γίνουν τα ίδια αυτά κράτη στόχοι των Ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων, που εκτός από τις στρατιωτικές βάσεις είδαν να καταστρέφονται και πολιτικές υποδομές (κυρίως διυλιστήρια). Παρόλη λοιπόν την ολοκληρωτική ευθυγράμμιση των μοναρχιών του Κόλπου, η αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας αποδείχτηκε «σουρωτήρι» μπροστά σ΄ένα Ιράν αποφασισμένο να παλέψει ενάντια στην αμερικανική υπερδύναμη και τον περιφερειακό ισραηλινό γενοκτονικό «σκαντζόχοιρο».

Η καταστροφή είναι τεράστια για κράτη όπως τα Εμιράτα (κυρίως το Ντουμπάϊ) που προπολεμικά έφτασαν στο επίπεδο Ύβρεως (δημιουργία ενός “Brand” με βάση την επίδειξη πλούτου και αλαζονείας) με την φυγή κεφαλαίων και Δυτικών εργαζομένων να είναι πλέον γεγονός. Το Ομάν από την άλλη, φρόνιμα ποιώντας τήρησε ισορροπίες με το Ιράν, συγκεκριμένα σχετικά με τη διαχείριση της ναυσιπλοΐας στα στενά του Ορμούζ, και απέφυγε τις Ιρανικές αντεπιθέσεις.

Αν λοιπόν κάτι μας διδάσκει ο πρόσφατος πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ ενάντια στο Ιράν, είναι ότι κανένας «προστάτης» όσο στρατιωτικά πανίσχυρος και αν είναι, δεν θα μπορέσει να μας προστατέψει αν δεν δείξουμε εμείς οι ίδιοι ότι στην γεωπολιτική ζυγαριά παραχωρούμε μεν στρατιωτικές διευκολύνσεις  στους ισχυρούς, και δημιουργούμε ενεργειακές συνεργασίες αλλά πάνω απ΄ όλα μετρούμε το δικό μας εθνικό συμφέρον.

Κανένας δεν παίρνει στα σοβαρά ένα τρομαλέο και απόλυτα πειθήνιο και δεδομένο κρατικό υποκείμενο, που μάλιστα δείχνει, στην περίπτωση της Ελλάδας, ότι θα μπορούσε να συζητήσει την εκχώρηση κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Τουρκία. Οι «λαγοί» των ελληνικών ελίτ είναι προς τούτο αρκούντως αποκαλυπτικοί, προτάσσοντας ένα είδος συμβιβασμού («Πρέσπες του Αιγαίου») για να κορεστεί η τουρκική βουλιμία (που δεν θα κορεστεί, ίσα-ίσα θ’ ανοίξει περισσότερο η όρεξη της).

Καταστροφική η μονομέρεια

Δεν χρειάζεται ούτε συμμαχίες και περιφερειακά σχήματα να χαλάσουμε (Γαλλία, ΗΠΑ, Ισραήλ), ούτε έξοδο από πολιτικούς θεσμούς (ΕΕ) να κάνουμε. Οι ευρωλάγνοι που ενθουσιάζονται με την ενεργοποίηση του άρθρου 42.7 της ΕΕ (συλλογική αλληλεγγύη έναντι απειλής) θα πρέπει να απαντήσουν στο ερώτημα αν θα έσπευδαν στην Κύπρο, ολλανδικές, ιταλικές, ισπανικές φρεγάτες αν το ντροουν που χτύπησε τους Εγγλέζους στο Ακρωτήρι είχε εκτοξευθεί από την Τουρκία και όχι από τη Χεζμπολλά!

Καλό και χρήσιμο το 42.7 χρειάζεται όμως και μια πιο ισορροπημένη θεώρηση των παγκόσμιων και περιφερειακών δυναμικών στο πλαίσιο της εξυπηρέτησης πρωτίστως των Ελλαδο-Κυπριακών συμφερόντων, και όχι η μονολιθική  έως φανατική στοίχιση τού στυλ της Μητσοτακικής ρητορικής «βρισκόμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία»!  Εν ολίγοις, όπως και ο σοφός λαός διακηρύττει, δεν χρειάζεται να βάλουμε όλα τ΄ αυγά μας στο ίδιο καλάθι! Με άλλα λόγια, χρειάζεται προληπτική πολιτική διασποράς κινδύνου!

Η διάνοιξη εκ νέου διαύλων επικοινωνίας και συνεννόησης με τη Ρωσία, χωρίς κατ΄ ανάγκη να διαρρηγνύουμε τις σχέσεις μας με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει εν μέρει τη διάσωση της κρατικής της υπόστασης στη στήριξη της τότε ΕΣΣΔ και μετέπειτα της Ρωσίας. Αυτό φυσικά έγινε όχι για λόγους ιδεολογικής ανιδιοτέλειας, αλλά επειδή μέσω της υπεράσπισης της ΚΔ, εξυπηρετούνταν και τα σοβιετικά-ρωσικά συμφέροντα.

Η συζήτηση για δήθεν ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ πέραν του ανέφικτου λόγω τουρκικού βέτο, διατρανώνει (υποτίθεται) τη βούληση της ΚΔ και την αξιοπιστία μας στη Δυτική Συμμαχία, ξεχνώντας ότι η διχοτόμηση της Κύπρου εκπορεύθηκε από τη δεκαετία του 1950 στα πλαίσια του ΝΑΤΟ! Το μόνο που καταφέρνουμε όμως έτσι είναι να «τσιτώνουμε» ακόμα περισσότερο τη Ρωσία που δεν έχει λόγο να μην προσεταιριστεί την έξυπνα ελισσόμενη Τουρκία. Πέραν αυτών το ΝΑΤΟ στον αστερισμό του Τράμπ 2.0 βρίσκεται σε υπαρξιακή κρίση πανικού τη στιγμή που αναβιώνει ο γερμανικός μιλιταρισμός μέσω κολοσσιαίου επανεξοπλιστικού προγράμματος!

Η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. στην ηπειρωτική Ελλάδα και στην Κρήτη σε πρώτη φάση, αγνοώντας τη μπλόφα του ούτως ή άλλως παράνομου τουρκικού casus belli, θα αποτελέσει ένα αρκούντως σαφές μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν αστειεύεται στην άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.

Η πίεση θα μεταφερθεί τότε στη Τουρκία για να μην ρίξει κι άλλο λάδι στη φωτιά με την ψήφιση της εσωτερικής εθνικής νομοθεσίας για κατοχύρωση της «γαλάζιας πατρίδας», η οποία εάν παρ’ ελπίδα υπερψηφισθεί, θα προκαλέσει την αυτόματη επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. και στην υπόλοιπη ελληνική επικράτεια. Ταυτόχρονα, η οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας – Κυπριακή Δημοκρατίας κατατάσσεται στο ίδιο πλαίσιο κατοχύρωσης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Η αναβίωση του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΔΕΑΧ) σαν απάντηση στον τουρκικό επεκτατισμό από τον Έβρο μέχρι την Κύπρο, απαντά με πρακτικό τρόπο στην ενιαία επιθετική διάταξη της τουρκικής βουλιμίας που αντιμετωπίζει τον ελληνισμό σαν ενιαίο μέτωπο. Σ΄ αυτό το πλαίσιο, η μόνιμη και όχι περιστασιακή αεροναυτική ελληνική παρουσία στην Κύπρο μέχρις ότου αποχωρήσουν τα κατοχικά στρατεύματα, θα υπογραμμίσει την αποφασιστικότητα αντιμετώπισης της Τουρκίας επι του πεδίου.

Οι σύμμαχοι αξίζουν για σένα, όσο αξίζεις εσύ γι΄ αυτούς

Στην πρόταξη της κατευναστικής λογικής των «ήρεμων νερών» έναντι παντός κόστους, θα πρέπει ν΄ αντιταχθεί η λογική της προετοιμασίας για θύελλες όταν διακυβεύονται εθνικά συμφέροντα. Όπως αποδείχτηκε το 1974, η ελληνική στρατιωτική εμπλοκή δεν είναι μόνο θέμα στρατιωτικών μέσων αφού τότε η Ελλάδα είχε και αεροπορικό και ναυτικό ποιοτικό πλεονέκτημα με τα ανυπέρβλητα τότε «φάντομ» και τα νεότευκτα τότε γερμανικά υποβρύχια αντίστοιχα.

Το κύριο θέμα ήταν και είναι η πολιτική βούληση να εμπλακεί η Ελλάδα σε ελληνοτουρκικό πόλεμο για την προάσπιση του ελληνισμού ή αντίθετα να ακολουθήσει την συμμαχική επιταγή για «μη πόλεμο» μεταξύ νατοϊκών συμμάχων που επιλέχθηκε τελικά τόσο από τη Χούντα όσο και από τη Μεταπολίτευση του «η Κύπρος κείται μακράν».

Η εγκατάλειψη της Κύπρου το 1974 έχει δημιουργήσει ένα βαθύ τραύμα στους ελληνοκύπριους που για να επουλωθεί χρειάζονται απτά έργα και όχι μεγαλόστομες πλην κούφιες διακηρύξεις, ιδιαίτερα όταν όλα δείχνουν ότι δεν έχουν ουσιαστικά αλλάξει πολλά πράγματα από το 1974 σχετικά με την πρόταξη των συμμαχικών έναντι των εθνικών συμφερόντων.

Θα πρέπει τέλος, ν΄ ανοίξει επιτέλους το κεφάλαιο του καθεστώτος των «κυρίαρχων» εγγλέζικων στρατιωτικών βάσεων, όπως εξάλλου ο ίδιος ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης εξήγγειλε μετά τη στοχοποίηση των εγγλέζικων βάσεων από ντροουν της Χεζμπολλά. Η Κύπρος έχυσε αίμα για ν΄ απαλλαγεί από την αγγλική αποικιοκρατία, και η ύπαρξη αποικιακών καταλοίπων δεν νοείται για ένα ανεξάρτητο – κυρίαρχο κράτος!

Για να κλείσουμε με ένα συμπέρασμα του Παναγιώτη Κονδύλη: «Οι σύμμαχοι αξίζουν για σένα , όσο αξίζεις εσύ γι΄ αυτούς. Καμμιά συμμαχία και καμμιά προστασία δεν κατασφαλίζει όποιον βρίσκεται μαζί της σε σχέση μονομερούς εξάρτησης. Τα «δίκαια» της Ελλάδας δεν εντυπωσιάζουν κανένα, όσο πίσω τους βρίσκεται ένας παρίας με διαρκώς απλωμένο χέρι, κάποιος που ζει από δάνεια, επιδοτήσεις, και προγράμματα στήριξης»

«Από την ημέρα που επιβλήθηκε αυτό το μέτρο, 2.000 κωδικοί προϊόντων είχαν μείωση τιμής, με μέση μείωση 5%», είπε, εξηγώντας ότι οι μειώσεις έγιναν επειδή αν οι επιχειρήσεις διατηρούσαν τις τιμές στα ίδια επίπεδα, θα υπερέβαιναν το ποσοστό κέρδους της προηγούμενης χρονιάς και θα αντιμετώπιζαν πρόστιμα από την Ανεξάρτητη Αρχή. «’Αρα, το μέτρο που πήραμε έχει αποδώσει», πρόσθεσε.

Επισήμανε ότι η κυβέρνηση δεν θέλει να έχει μόνιμο χαρακτήρα το μέτρο, καθώς πιστεύει «σε μια ελεύθερη, πιο δίκαιη και υγιώς ανταγωνιστική αγορά». Πρόσθεσε, όμως, ότι η υγιής επιχειρηματικότητα πρέπει να συμβάλει στη συλλογική προσπάθεια: «Πρέπει να βάλει πλάτη και να μειώσει το μεσοσταθμικό της κέρδος αυτή τη στιγμή, διότι πρέπει να συναισθανθούν όλοι ότι υπάρχει ένα σοβαρό τμήμα της κοινωνίας που δυσκολεύεται πάρα πολύ».

Για τη σύσκεψη της Δευτέρας υπό τον Πρωθυπουργό, με τη συμμετοχή εκπροσώπων της βιομηχανίας και του λιανεμπορίου, ο Υπουργός Ανάπτυξης σημείωσε ότι η συζήτηση γίνεται «στο ανώτατο επίπεδο», με στόχο να υπάρξουν μειώσεις σε βασικά προϊόντα ευρείας κατανάλωσης. «Το κρίσιμο που ζητάμε τώρα ως κυβέρνηση είναι να μειωθούν τιμές σε βασικά προϊόντα και να επιτευχθεί μια συμφωνία μείωσης αυτών των τιμών, ώστε να την αισθανθεί όσο είναι δυνατόν ο πολίτης, η μέση ελληνική οικογένεια, όταν πηγαίνει να ψωνίσει στο σούπερ μάρκετ», είπε.

Για το πλαφόν στα καύσιμα, ο κ. Θεοδωρικάκος είπε πως «η διεθνής τιμή του πετρελαίου πλησιάζει περίπου εκεί που ήταν πριν αρχίσει ο πόλεμος. Πηγαίνουμε σε μια οριστική αποκλιμάκωση της πολεμικής αναμέτρησης. Tο μέτρο του Υπουργείου Ανάπτυξης που έβαζε πλαφόν στο περιθώριο κέρδους στα καύσιμα λήγει στις 30 Ιουνίου και δεν σκοπεύουμε να το ανανεώσουμε», επισημαίνοντας πως έχει συζητήσει το θέμα με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά και τον υπουργό Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στους ελέγχους της Ανεξάρτητης Αρχής Εποπτείας Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή, σημειώνοντας ότι είναι συνεχείς και δεν περιορίζονται στο ράφι, αλλά καλύπτουν όλη την αλυσίδα της αγοράς. «Ελέγχονται όλα και όλοι. Η Ανεξάρτητη Αρχή έχει ήδη υπό έλεγχο μεγάλες εταιρείες χονδρεμπορίου», τόνισε, επισημαίνοντας ότι πρόσφατα η Αρχή επέβαλε πρόστιμο ύψους 3 εκατομμυρίων ευρώ σε μεγάλη πολυεθνική επιχείρηση και προσθέτοντας πως, εκτός από τα πρόστιμα, έχει μεγάλη σημασία και η δυσφήμιση που προκαλείται για μία εταιρεία, όταν παραβιάζει τον νόμο.

Απαντώντας σε ερώτηση για τον Αλέξη Τσίπρα και τις προτάσεις του για τη φορολογική πολιτική, ο Υπουργός Ανάπτυξης έθεσε ζήτημα πολιτικής αξιοπιστίας και τόνισε πως «θα περίμενα καταρχήν μια ξεκάθαρη τοποθέτηση για τα τέσσερα χρόνια που κυβέρνησε την Ελλάδα, όταν η μεσαία τάξη στέναξε από την άγρια υπερφορολόγηση». Πρόσθεσε ότι «η εμπιστοσύνη στην πολιτική δύσκολα κερδίζεται και εύκολα χάνεται» και υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση ακολουθεί μια πολιτική που μειώνει τη φοροδιαφυγή, έχει οδηγήσει σε 83 μειώσεις φόρων και επιτρέπει τη μείωση του χρέους, αλλά και τη στήριξη της μεσαίας τάξης, των οικογενειών με παιδιά, των νέων και των συνταξιούχων.

Αναφερόμενος, τέλος, στο πολιτικό δίλημμα των επόμενων εκλογών, σημείωσε ότι αυτό θα είναι «αν θα συνεχίσουμε με τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με ακόμη καλύτερα αποτελέσματα, για μια ακόμη πιο παραγωγική οικονομία και μια Ελλάδα που θα συνεχίσει να είναι ασφαλής, ή αν θα επιστρέψουμε στο πείραμα που περιέγραψε ο κ. Τσίπρας με την πολιτική παρουσία του στην κυβέρνηση από το 2015 έως το 2019»

Η ακινητοποίηση του δίκυκλου συνοδεύτηκε από αντίσταση του 37χρονου (υπηκόου Αλγερίας), κατά τη σύλληψή του, ενώ σε έρευνα που ακολούθησε βρέθηκε στην κατοχή του μικροποσότητα κάνναβης.

Από την περαιτέρω προανάκριση του Τμήματος Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Δέλτα προέκυψε ότι η μοτοσικλέτα είχε αφαιρεθεί λίγα 24ωρα νωρίτερα από το κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Σε βάρος του 37χρονου σχηματίστηκε δικογραφία, ενώ συνελήφθησαν και οι δύο ανήλικες- μία 17χρονη από την Αλβανία και μία 16χρονη ημεδαπή.

Για λόγους ασφαλείας, αποφασίστηκε προσωρινός περιορισμός στον ρυθμό αφίξεων στο αεροδρόμιο, προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή και ασφαλής διαχείριση των πτήσεων. Το μέτρο αυτό είχε ως συνέπεια να δημιουργηθούν καθυστερήσεις τόσο στις αναχωρήσεις όσο και στις αφίξεις από και προς την Αθήνα.

Η Ουάσιγκτον γνωρίζει ότι δεν μπορεί να εξαφανίσει το Ιράν από τον χάρτη. Μπορεί να περιορίσει τις δυνατότητές του, να δυσκολέψει την οικονομία του ή να αναχαιτίσει επιμέρους κινήσεις του, αλλά δεν μπορεί να το μετατρέψει σε έναν ασήμαντο περιφερειακό παίκτη. Αυτό σημαίνει ότι οφείλει να αναζητήσει νέους μηχανισμούς ισορροπίας.

Εδώ ακριβώς επανέρχεται στο προσκήνιο η Τουρκία. Η γεωγραφία της είναι μοναδική. Ελέγχει τα Στενά, συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με τη Μεσόγειο, γειτνιάζει με τον Καύκασο, τη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν, ενώ παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ. Καμία άλλη χώρα δεν συγκεντρώνει ταυτόχρονα όλα αυτά τα χαρακτηριστικά. Τα τελευταία χρόνια η Άγκυρα ακολούθησε μια πολιτική στρατηγικής αυτονομίας. Συνεργάστηκε με τη Ρωσία χωρίς να αποχωρήσει από τη Συμμαχία.

Διατήρησε ανοικτούς διαύλους με το Ιράν χωρίς να διακόψει τις σχέσεις της με την Ουάσιγκτον. Ανέπτυξε σχέσεις με την Κίνα, τον τουρκογενή κόσμο και τις αραβικές μοναρχίες, χωρίς να εγκαταλείψει τη συμμετοχή της στους δυτικούς θεσμούς. Αυτή η επιλογή είχε προκαλέσει έντονη δυσφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι κυρώσεις για τους S-400, ο αποκλεισμός από το πρόγραμμα των F-35 και οι επανειλημμένες πολιτικές συγκρούσεις έδειχναν ότι οι σχέσεις είχαν εισέλθει σε μια περίοδο βαθιάς κρίσης.

Αν δεν μπορεί να ρίξεις το Ιράν…

Σήμερα, όμως, η εικόνα αλλάζει. Όχι επειδή η Τουρκία εγκατέλειψε την πολιτική της. Ούτε επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες ξέχασαν τις διαφωνίες τους. Αλλά επειδή η ίδια η πραγματικότητα αναβαθμίζει τη σημασία της Τουρκίας. Όσο ισχυρότερο αποδεικνύεται το Ιράν, τόσο μεγαλύτερη αξία αποκτά για την Ουάσιγκτον ένας περιφερειακός παίκτης που μπορεί να συνομιλεί ταυτόχρονα με όλες τις πλευρές. Με άλλα λόγια, η αμερικανική επαναπροσέγγιση δεν αποτελεί επιβράβευση της Τουρκίας. Αποτελεί προσαρμογή σε μια νέα πραγματικότητα.

Η Άγκυρα το αντιλαμβάνεται ίσως καλύτερα από οποιονδήποτε. Για αυτό δεν εγκαταλείπει την πολυδιάστατη εξωτερική της πολιτική. Αντίθετα, την ενισχύει. Προσπαθεί να εμφανιστεί ως η μόνη δύναμη που μπορεί να συνομιλεί με τη Δύση, τη Ρωσία, το Ιράν, τις αραβικές χώρες και τον τουρκικό κόσμο ταυτόχρονα. Αυτό της προσδίδει μια ιδιότητα που σπανίζει στη σημερινή διεθνή πολιτική. Δεν είναι απλώς σύμμαχος. Είναι αναγκαίος διαμεσολαβητής.

Από αμερικανικής πλευράς, η λογική είναι προφανής. Αν δεν μπορείς να απομονώσεις το Ιράν, πρέπει τουλάχιστον να αποτρέψεις τη δημιουργία μιας ευρύτερης ευρασιατικής γεωπολιτικής σύγκλισης. Ένας σταθερός άξονας Ρωσίας, Ιράν, Κίνας και Τουρκίας θα άλλαζε δραματικά τις ισορροπίες από τη Μαύρη Θάλασσα έως τον Περσικό Κόλπο. Η διατήρηση της Τουρκίας μέσα στη δυτική αρχιτεκτονική ασφαλείας αποκτά, συνεπώς, ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία και για την Ελλάδα.

Η Τουρκία παραμένει δύναμη κλειδί

Για χρόνια η Αθήνα θεωρούσε ότι η επιδείνωση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων δημιουργούσε ένα διαρκώς ευνοϊκότερο περιβάλλον για τις ελληνικές θέσεις. Η πραγματικότητα αποδεικνύεται πιο περίπλοκη. Όταν αλλάζουν οι παγκόσμιοι συσχετισμοί, αλλάζουν και οι προτεραιότητες των μεγάλων δυνάμεων. Σήμερα η Τουρκία δεν αξιολογείται πρωτίστως μέσα από το πρίσμα του Αιγαίου ή της Ανατολικής Μεσογείου. Αξιολογείται μέσα από τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει στη νέα ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Δύσης, Ρωσίας, Ιράν και ευρύτερης Μέσης Ανατολής.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες υιοθετούν τις τουρκικές θέσεις ή ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις υποβαθμίζονται. Σημαίνει, όμως, ότι η γεωπολιτική χρησιμότητα της Τουρκίας αυξάνεται. Και όταν αυξάνεται η χρησιμότητα ενός κράτους, αυξάνεται αναπόφευκτα και η διάθεση των μεγάλων δυνάμεων να διαχειριστούν τις διαφορές τους μαζί του αντί να τις οξύνουν.
Ίσως, λοιπόν, η σημαντικότερη συνέπεια της πρόσφατης κρίσης να μην είναι μόνο η ανθεκτικότητα του Ιράν.

Ίσως να είναι ότι η κρίση αυτή υπενθύμισε στην Ουάσιγκτον κάτι που είχε αρχίσει να υποτιμά. Ότι η Τουρκία, παρά τις αντιφάσεις και τις συγκρούσεις της με τη Δύση, παραμένει ένας γεωπολιτικός κόμβος τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες δύσκολα μπορούν να παρακάμψουν.
Και αυτό είναι πιθανότατα το πρώτο μεγάλο γεωπολιτικό αποτέλεσμα της νέας εποχής που διαμορφώνεται μετά την ιρανική κρίση.

• Εξοικονομώ 2021

• Εξοικονομώ 2023

• Εξοικονομώ – Ανακαινίζω για Νέους

• Εξοικονομώ 2025

• Εξοικονομώ – Επιχειρώ & Αλλάζω Συσκευή στις Επιχειρήσεις

«Τα προγράμματα «Εξοικονομώ» αποτελούν βασικό εργαλείο για τη μείωση του ενεργειακού κόστους των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, την αναβάθμιση του κτιριακού αποθέματος και την ενίσχυση της ενεργειακής αποδοτικότητας», σημειώνει το ΥΠΕΝ.

Με δεδομένη την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, η νέα προθεσμία είναι οριστική και δεν προβλέπεται περαιτέρω παράταση της. Το Υπουργείο καλεί τους ωφελούμενους να προχωρήσουν άμεσα στις απαιτούμενες ενέργειες για την ολοκλήρωση των παρεμβάσεών τους εντός του προβλεπόμενου χρόνου”.

Σύμφωνα με τον δήμαρχο της ρωσικής πρωτεύουσας, τον Σεργκέι Σαμπιάνιν, καταρρίφθηκαν τουλάχιστον 47 ουκρανικά μη επανδρωμένα εναέρια συστήματα που κατευθύνονταν στη Μόσχα από τις 02:29 και μετά. «Ειδικοί των υπηρεσιών αντιμετώπισης εκτάκτων καταστάσεων εργάζονται εκεί όπου κατέπεσαν συντρίμμια», ανέφερε ο κ. Σαμπιάνιν σε σειρά πανομοιότυπων ανακοινώσεών του μέσω Telegram, χωρίς να αναφερθεί σε θύματα, ούτε ζημιές.

«Μαζική» επιδρομή drones έβαλε εξάλλου στο στόχαστρο την περιφέρεια Τούλα, κάπου 180 χιλιόμετρα νότια της Μόσχας, σύμφωνα με τον περιφερειάρχη Ντμίτρι Μιλάεφ. «Γυναίκα τραυματίστηκε» όταν χτυπήθηκε σπίτι το οποίο «υπέστη ζημιές» στην περιοχή Στσέκινο, ανέφερε ο κ. Μιλάεφ μέσω Telegram.

Τους τελευταίους μήνες, οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν κλιμακώσει την εκστρατεία πληγμάτων με drones μεγάλης εμβέλειας την οποία διεξάγουν εναντίον της Ρωσίας, βάζοντας στο στόχαστρο κυρίως ενεργειακές υποδομές, με σκοπό να στερηθεί το Κρεμλίνο τη βασική πηγή εσόδων με τα οποία χρηματοδοτεί την πολεμική του προσπάθεια. Την περασμένη εβδομάδα, ουκρανική επίθεση προκάλεσε πυρκαγιά σε διυλιστήριο στη νοτιοανατολική Μόσχα.