Ένα πρώτο βασικό ερώτημα λοιπόν που εγείρεται, είναι εάν τελικά η εμπλοκή των ΗΠΑ στο πόλεμο κατά του Ιράν, έφερε πιο κοντά ως αδήριτη πραγματικότητα, την αναγνώριση της πολυπολικής φύσης του σημερινού κόσμου. Εάν δηλαδή ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ αντιλήφθηκε στην πράξη, ότι η στρατιωτική ισχύς ως εργαλείο επιβολής της θέλησης των ΗΠΑ, υπάρχουν όρια. Ιδιαίτερα αν τη χρησιμοποιεί σε μερικό βαθμό. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, χωρίς την εμπλοκή χερσαίων δυνάμεων, προφανώς για την αποφυγή απωλειών. Η περιορισμένη χρήση της, στην πράξη οδήγησε ταχύτερα στην προσαρμογή όλων στη νέα πραγματικότητα. Χωρίς να σημαίνει ότι η εμπλοκή στρατευμάτων στο έδαφος και η αποδοχή απωλειών θα διασφάλιζε άλλο αποτέλεσμα.

Ταυτόχρονα, θα αποτελέσει και επιβεβαίωση του ότι η αλληλεξάρτηση (interdependence) στον σύγχρονο κόσμο εξακολουθεί να αποτελεί εγγενές χαρακτηριστικό. Η διαφορά ισχύος, στο στρατιωτικό πεδίο, δεν επαρκεί από μόνη της για να εξουδετερώσει πλεονεκτήματα που διαθέτει κάθε χώρα ξεχωριστά, τα οποία και θα χρησιμοποιήσει στην προσπάθεια “ρύθμισης” της συμπεριφοράς του αντιπάλου, ώστε να κινείται σε αποδεκτά επίπεδα.

Ουκρανία, Ρωσία και Κίνα

Ας δούμε όμως τα δυο μέτωπα ξεχωριστά, προτού επιχειρήσουμε να συνδέσουμε τις εξελίξεις. Μετά από τον “μεγαλοϊδεατικό” χειρισμό του πολέμου από την πλευρά της Μόσχας στην πρώτη φάση της εισβολής στην Ουκρανία και την απόδειξη επί του πεδίου ότι μόνο “περίπατος” δεν θα είναι, ακολούθησε η προσαρμογή. Αυτό πρόκειται για ένα υπόδειγμα που έχει εμφανιστεί πολλές φορές στη ρωσική Ιστορία.

Όσο όμως ισχύει η επιπόλαια είσοδος της Ρωσίας στον πόλεμο, άλλο τόσο ισχύει και η σταδιακή προσαρμογή στις συνθήκες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την τελική έκβαση της σύγκρουσης. Αυτό έγινε και στην Ουκρανία. Οι στόχοι προσαρμόστηκαν και το επίκεντρο της προσπάθειας εστιάστηκε στη στη συνοριακή περιοχή και νοτιότερα στην περιοχή που ιστορικά αποτελούσε τη “Νοβορωσία” (Novorossiya), στις περιφέρειες Ντονιέτσκ, Λουχάνσκ, Ζαπορίζια και Χερσώνα, μεγάλο μέρος των οποίων έχει καταληφθεί από τις ρωσικές δυνάμεις.

Πολλοί αναλυτές διαπιστώνουν αδιέξοδο (stalemate) στη σύγκρουση. Η στρατιωτική ενίσχυση από την πλευρά της Δύσης στο Κίεβο, ιδίως όμως με την επαναστατική τακτική χρήση μη επανδρωμένων χερσαίων, εναέριων και ναυτικών πλατφορμών, σε συνδυασμό με την αξιοποίηση της ρωσικής απροθυμίας να αναβαθμίσει τη σύγκρουση προχωρώντας σε μαζική επιστράτευση, έχει οδηγήσει σε στασιμότητα.

Σε συνδυασμό δε με το κόστος που διαρκώς συσσωρεύεται, δίδεται η εντύπωση ότι βρισκόμαστε κοντά σε ένα σημείο ισορροπίας όπου οι εμπόλεμοι κρίνουν ως συμφέρουσα την αναζήτηση όρων απεμπλοκής. Αυτό βέβαια δεν ισοδυναμεί με ειρήνευση, καθώς η εξεύρεση των κατάλληλων όρων που θα επιτρέψουν και στις δυο πλευρές να “πουλήσουν” επιτυχώς μια συμφωνία στο εσωτερικό, μόνο εύκολη δουλειά δεν θα αποδειχθεί.

Το μόνο βέβαιο είναι, ότι για να υπάρξει σταδιακή απεμπλοκή, κάθε πλευρά θα κληθεί να περιορίσει τους στόχους της και να η συμφωνία να δημιουργεί ελπίδα για την επόμενη ημέρα. Με απλά λόγια, σε αυτό το στάδιο, συνήθως οι μαξιμαλισμοί… πάνε περίπατο. Και όσοι επιμένουν να μη βλέπουν την πραγματικότητα και να προσεγγίζουν το στρατηγικό πρόβλημα με ιδεολογικούς όρους, όχι μόνο θα ξεπεραστούν από τις εξελίξεις, αλλά και θα καταλήξουν γραφικοί και ανυπόληπτοι. Η προειδοποίηση αυτή αφορά κυρίως την Ευρώπη.

Ρωσία, Κίνα και Ιράν

Μία από τα ίδια ισχύει και για το μέτωπο του Ιράν. Οι ΗΠΑ βρέθηκαν στο πλευρό του Ισραήλ και ξεκίνησαν επιθέσεις, κυρίως στην πυρηνική υποδομή της Τεχεράνης. Ο ανομολόγητος στόχος για καθεστωτική ανατροπή δεν επιτυγχάνεται, σύμφωνα με όλες τις μέχρι στιγμής ενδείξεις. Προβληματική είναι και η αποτίμηση των αποτελεσμάτων στον τομέα της εξουδετέρωσης του βαλλιστικού οπλοστασίου των Ιρανών, των εκτοξευτών συμπεριλαμβανομένων.

Συνολικότερα, η ανθεκτικότητα (resilience) της Τεχεράνης αποδεικνύεται κομβικής σημασίας. Ταυτόχρονα, η αύξηση της πίεσης που αισθάνεται ο Λευκός Οίκος στο εσωτερικό των ΗΠΑ, εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών, η ζωηρή αμφισβήτηση της υποστήριξης του εβραϊκού κράτους ακόμα και στο ρεπουμπλικανικό στρατόπεδο, το μεγάλο κόστος της σύγκρουσης και το ενεργειακό-οικονομικό αδιέξοδο από τον επί της ουσίας έλεγχο των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν που πλήττει σκληρά τον μέσο Αμερικανό, περιγράφει το κίνητρο απεμπλοκής για τον Τραμπ.

Αυτά όμως τα δεδομένα έχουν ανιχνευθεί από την ιρανική πλευρά που έχει υιοθετήσει σκληρή στάση. Δεν δείχνει να επείγεται για τερματισμό του πολέμου. Δεν προβάλλει εικόνα αδυναμίας, προσπαθώντας να ακυρώσει το επικοινωνιακό μήνυμα των μεγάλων καταστροφών που προκάλεσαν οι βομβαρδισμοί από ΗΠΑ-Ισραήλ. Εξάλλου, αυτές οι καταστροφές είναι πλέον δεδομένες.

Όμως, αφενός δεν κατάφεραν να πετύχουν τον διακηρυγμένο και τον αθέατο αντικειμενικό σκοπό. Την ακύρωση των φιλοδοξιών της Τεχεράνης στο πυρηνικό πεδίο και την ανατροπή του καθεστώτος. Η Τεχεράνη δεν αρνείται να διαπραγματευθεί, το κάνει όμως με όρους ισοτιμίας με την υπερδύναμη και επιτυγχάνει να περάσει το μήνυμα ότι δεν υποκύπτει, έχοντας εκθέσει πολλές φορές στην πράξη τον Τραμπ, που σπεύδει να δημοσιοποιεί αισιόδοξες προβλέψεις.

Πώς διαπλέκονται τα μέτωπα…

Αυτή είναι η παρούσα κατάσταση στα μέτωπα Ουκρανίας και Ιράν. Η πραγματικότητα έχει ενταφιάσει τις προσεγγίσεις που βασίζονταν σε δυτικής προέλευσης ιδεολογικά σχήματα. Η Ουάσινγκτον δείχνει να αντιλαμβάνεται, ότι η συνεργασία με το Πεκίνο και τη Μόσχα συνιστά προϋπόθεση για να ισορροπήσει στοιχειωδώς ο σημερινός κόσμος.

Η εμπλοκή των ΗΠΑ στο Ιράν έπληττε την Κίνα, κλείνοντας το μάτι στη Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν. Ο ανεφοδιασμός της Ουκρανίας με κρίσιμα οπλικά συστήματα και βλήματα ήταν εξ αντικειμένου προβληματικός, ενώ αποκαθιστούσε το ειδικό βάρος της Μόσχας στη διαπραγμάτευση με το Πεκίνο. Ωστόσο, αφενός η Κίνα επιδεικνύει μεγάλη ψυχραιμία και εμφανίζεται ανεπηρέαστη από τις εξελίξεις. Αφετέρου, η σχέση Κίνας-Ρωσίας δε μοιάζει να έχει πληγεί. Αντιθέτως, εάν κριθεί από τις επισκέψεις Τραμπ και Πούτιν στο Πεκίνο, είναι σαφώς θερμότερη…

Πλέον, η Ουάσινγκτον μοιάζει να χρειάζεται τη σινορωσική συνδρομή για να πετύχει το ταχύτερο απεμπλοκή από τα πολεμικά μέτωπα. Το αντίτιμο όμως θα είναι η ακύρωση της αμερικανικής στρατηγικής για τον αποκλεισμό του Πεκίνου και της Μόσχας από τη Μέση Ανατολή! Όσες φορές και να επιχείρησε η Ουάσινγκτον το περίφημο “Pivot in Asia“, η κινούμενη – όπως αποδεικνύεται – άμμος της περιοχής την έχει παγιδεύσει. Και επιβάλει συνεννόηση…

Μήπως λοιπόν Ρωσία και Κίνα θα αποτελέσουν εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για “απόδραση” από έναν πόλεμο που η Ουάσινγκτον πίστευε ότι θα είναι σύντομος και τροπαιοφόρος; Ποια ανταλλάγματα θα ζητήσουν για να συνδράμουν, ενδεχομένως ως εγγυητές (η Μόσχα απέναντι στο Ισραήλ και το Πεκίνο απέναντι στο Ιράν) στο ευαίσθητο πυρηνικό σκέλος; Και πόσος χρόνος θα απαιτηθεί δεδομένου του ότι η παγίδευση των ΗΠΑ στην περιοχή εξυπηρετεί τα των ανταγωνιστών τους;

Κατά συνέπεια, πόσο εύκολα θα καταλήξει μια τέτοια διαπραγμάτευση; Το μίνιμουμ που θα ζητήσουν οι Ιρανοί για να συναινέσουν δεν θα είναι η άρση των οικονομικών κυρώσεων; Οπότε ποιος θα έχει κερδίσει τον “πολιτικό πόλεμο”, ασχέτως της έκβασης του στρατιωτικού; Στην Ουάσινγκτον ίσως πρέπει να φρεσκάρουν τις ιστορικές τους γνώσεις και να προσαρμόσουν τα διδάγματα στο σήμερα.

Διότι στις ΗΠΑ μοιάζουν να ξέχασαν ότι δίπλα στο Ισραήλ δε βρέθηκαν από την πρώτη μέρα της ίδρυσής του. Βρέθηκαν, αφότου η Μέση Ανατολή αποτέλεσε το επίκεντρο της προσοχής της ΕΣΣΔ στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου. Και αν σήμερα κάποιοι θεωρούν ότι η λήξη του δικαιολογεί απαγκίστρωση, να θυμηθούν ότι η ιστορία απεχθάνεται τα κενά. Κάποιος θα τα καλύψει, προκαλώντας βίαιο ανακάτεμα της περιφερειακής γεωπολιτικής τράπουλας. Θα είναι θέμα χρόνου προτού οι ΗΠΑ αντιληφθούν την ανάγκη ολικής επαναφοράς.

Ιστορία…

Πόσο μεγάλη θα είναι όμως η ζημιά που θα έχει συντελεστεί; Η γεωγραφία είναι αναπόδραστη. Το μικρό μέγεθος του Ισραήλ και η αναζήτηση στρατηγικού βάθους εξηγεί τη σημασία των δυο χωρών του Ελληνισμού για το εβραϊκό κράτος. Πέραν του ιστορικού τραύματος του Ολοκαυτώματος που επηρεάζει καθοριστικά τη διεθνή στάση και συμπεριφορά (σ.σ. πολλοί το διαβάζουν ως ένα είδος “συνδρόμου καταδίωξης”), αυτό το μικρό μέγεθος δεν αφήνει ιδιαίτερα περιθώρια ευελιξίας. Εάν χάσει χάνεται. Τουλάχιστον αυτό πιστεύει η ελίτ απ’ άκρου εις άκρον του ισραηλινού πολιτικού φάσματος.

Πραγματική ειρήνη θα υπάρξει μόνο εάν αντιμετωπιστούν εθνικοί, θρησκευτικοί και άλλοι οραματισμοί, σε συνδυασμό με τις ανασφάλειες. Σε όλα υπάρχει και ψυχολογικό υπόβαθρο, πέραν από το πρόβλημα αυτό καθαυτό. Υπάρχουν και συμφέροντα ενίοτε που τα υποδαυλίζουν. Σίγουρα όμως, αυτό που δεν υπάρχει είναι περιθώριο για χαλάρωση. Οποιουδήποτε. Μια σπίθα αρκεί για να φέρει την καταστροφή. Ξανά. Πλέον, μένει να αποδειχθεί εάν θα σταματήσει η αιματοχυσία και στα δυο μέτωπα.

Σε συνεργασία με το defencepoint

Η κατάπαυση του πυρός, την οποία τα μέρη προσπαθούσαν να διαπραγματευτούν από τα τέλη Μαρτίου, τέθηκε σε ισχύ στις 6:00 π.μ. ώρα Ελλάδας και θεωρητικά θα διαρκέσει έως τις 23 Ιουνίου.

Ανέλαβε υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Τζαννετάκη το 1989. Στην περίοδο 1990-1993 διετέλεσε διαδοχικά υπουργός Οικονομικών, Εθνικής Οικονομίας και Παιδείας. Το 1997 διεκδίκησε ανεπιτυχώς την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας στο τέταρτο συνέδριο του κόμματος. Διαγράφηκε από τη Νέα Δημοκρατία το 1998 και επανεντάχθηκε σε αυτήν το 2001. Διετέλεσε επίσης υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων τόσο στην πρώτη, όσο και στη δεύτερη κυβέρνηση Καραμανλή.

Στις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 εξελέγη βουλευτής επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου, την επόμενη των εκλογών όμως ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την πολιτική. Οι λόγοι ήταν ότι εκτοξεύθηκαν εναντίον του κατηγορίες για την βαριά ήττα της Νέας Δημοκρατίας στις πρόωρες εκλογές, τις οποίες είχε εισηγηθεί ο ίδιος στον πρωθυπουργό, αν και ο Σουφλιάς είχε δηλώσει πως θεώρησε σωστή την απόφαση αυτή και πως οι πραγματικοί λόγοι της ήττας ήταν διαφορετικοί.

«Η Νίκη ενημερώνει τον κ. Σπανάκη πως η πολιτική εξαπάτηση είναι αυτή που βρίσκεται στο DNA της κυβέρνησής του. Αρκεί μια ματιά στις διατάξεις του νέου νομοσχεδίου για να διαπιστώσει κανείς ότι επιβάλλεται ένας νέος, διπλός “αυτοδιοικητικός ΕΝΦΙΑ” υπέρ Δήμων και Περιφερειών, ο οποίος θα ισχύει παράλληλα με τον κρατικό και θα επιβάλλεται με συνολικό συντελεστή έως και 1,05 τοις χιλίοις επί της αντικειμενικής αξίας κάθε ακινήτου. Οι αριθμοί κύριε υφυπουργέ δε λένε ποτέ ψέματα, σε αντίθεση με εσάς. Μάθετε λοιπόν πως οι φόροι της κυβέρνησης Μητσοτάκη από το 2019-2025 έχουν αυξηθεί σε ποσοστό 40,9% ενώ σε απόλυτους αριθμούς κατά 20,9 δις ευρώ! Και όλα αυτά, με την Κομισιόν να προτείνει στον κ. Μητσοτάκη την “επανεξέταση 1.236 φοροαπαλλαγών” προς επιχειρήσεις και νοικοκυριά που αφορούν ακίνητα, ΙΧ και το πετρέλαιο κίνησης (diesel).

»Αντί να ρίξουν στο τραπέζι λύσεις για την καθημερινότητα των πολιτών που είναι ήδη ένας στίβος επιβίωσης, προτιμούν να εστιάζουν με λογιστική ψυχρότητα στα 23 δισεκατομμύρια ευρώ που δήθεν “χάνονται” ετησίως. Η ΝΙΚΗ προειδοποιεί ότι το “κοκτέιλ” των υψηλών έμμεσων φόρων με τις οριζόντιες ρυθμίσεις δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα στην κοινωνία που παρακολουθεί ανήμπορη να αντιδράσει.»

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η δίωξη που ασκήθηκε αφορά, κατά περίπτωση αδικήματα που αφορούν διεύθυνση, συγκρότηση, ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, απάτη σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της ευρωπαϊκής Ένωσης άνω των 120 χιλιάδων ευρώ και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Οι κατηγορούμενοι οδηγήθηκαν στα δικαστήρια της Ευελπίδων ενώπιον του Ανακριτή από τον οποίο θα λάβουν προθεσμία για τις απολογίες τους.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Η χρήση του δολαρίου, του ευρώ και του δυτικού χρηματοπιστωτικού συστήματος ως μοχλού πίεσης είναι “απλώς αθέμιτος ανταγωνισμός”» διαμήνυσε ο Βλαντίμιρ Πούτιν. «Είμαστε πάντα ανοιχτοί σε όσους ενδιαφέρονται να συνεργαστούν με άλλες χώρες… σε όσους είναι έτοιμοι να συμμετάσχουν σε αμοιβαία επωφελή συνεργασία και σε ισότιμη βάση» ανέφερε σε άλλο σημείο ο Ρώσος πρόεδρος.

«Οι ενεργειακές αγορές βιώνουν αναταράξεις» τόνισε ο Πούτιν και πρόσθεσε: «Βλέπουμε εντάσεις που προκαλούνται σε ορισμένες περιοχές, πρώτα απ’ όλα στη Μέση Ανατολή — και τις κοντόφθαλμες πολιτικές της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας». «Η πίεση κατά της χώρας μας παραμένει, κι όμως το περιθώριο ελιγμών αυξάνεται» υποστήριξε.

«Η Ρωσία πιστεύει ότι οι παγκόσμιες αλλαγές δεν αποτελούν απλώς απειλή, αλλά συνεπάγονται και τεράστιες ευκαιρίες» ανέφερε και πρόσθεσε: «Και για να τις αξιοποιήσουμε, προσπαθούμε να δράσουμε γρήγορα και με πραγματισμό». Ο Πούτιν προειδοποιεί ότι «οι ευρωπαϊκές ελίτ προσπαθούν να βυθίσουν περισσότερες χώρες στο χάος».

Στη διευθέτηση του ζητήματος του Κοσόβου, το δικαστήριο του ΟΗΕ έχει λάβει μια απόφαση σύμφωνα με την οποία μέχρι στιγμής αυτή η περιοχή αυτοανακηρύσσεται ανεξάρτητη τόνισε ο Ρώσος πρόεδρος. «Το ίδιο θα πρέπει να ισχύει και για τις Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ», ξεκαθάρισε.

Τί είπε χτες ο Πούτιν

Ο Πούτιν είπε χτες ότι η Ρωσία διαθέτει όλους τους πόρους για να επιτύχει τους στρατιωτικούς σκοπούς της και οι δυνάμεις της προωθούνται στην Ουκρανία αλλά είναι έτοιμη να κάνει μια συμφωνία με το Κίεβο. «Θα υπογράψουμε τη συμφωνία με τους νόμιμους εκπροσώπους (της Ουκρανίας), ίσως ακόμη και με τον Ζελένσκι», πρόσθεσε, αν και νωρίτερα είπε ότι «οι νομικοί θα αποφασίσουν αν ο Ζελένσκι είναι νόμιμος πρόεδρος». Ο Τραμπ χτες ανέφερε πως «θα ήταν υπέροχο να γίνει η συνάντηση».

«Ποιος άλλος, αν όχι ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας» Γκέρχαρντ Σρέντερ θα μπορούσε να είναι ο μεσολαβητής για τις συνομιλίες μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρώπης;» διερωτήθηκε ο Πούτιν. Ο Σρέντερ, τον οποίο χαρακτήρισε αξιόπιστο, «έχει τις δικές του απόψεις και είναι έτοιμος να τις υποστηρίξει», πρόσθεσε, τονίζοντας: «Δεν είναι φίλος μου, είναι Γερμανός αξιωματούχος». Παρ’ όλ’ αυτά, η Μόσχα δεν προσπαθεί να υπαγορεύσει στην Ευρώπη ποιον θα επιλέξει για να συνομιλεί με τη Ρωσία, είπε.

Κλείνοντας, ο πρόεδρος Πούτιν επανέλαβε τη βούλησή του για ειρηνική διευθέτηση, επικαλούμενος τα θεμέλια που συζητήθηκαν στη συνάντησή του με τον πρόεδρο Τραμπ στο Άνκορατζ το 2025. «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είμαστε έτοιμοι», σημείωσε, εκτιμώντας ότι αν η Ουκρανία αποδεχθεί τον εν λόγω συμβιβασμό, η σύγκρουση θα τερματιστεί «φυσικά και πολύ γρήγορα».

Νέο σκάνδαλο στην Ουκρανία

Την ίδια στιγμή, ένα νέο τεράστιο σκάνδαλο διαφθοράς αποκαλύπτεται στην Ουκρανία, ενισχύοντας τις φωνές που εκφράζουν ενστάσεις και επιφυλάξεις σχετικά με τη διαχείριση των κεφαλαίων που προσφέρονται από τους δυτικούς συμμάχους στο Κίεβο. Όπως αποκαλύφθηκε από τις φορολογικές αρχές, το δίκτυο απάτης έβγαλε στο εξωτερικό περίπου πέντε δισ. δολάρια χρησιμοποιώντας πάνω από 2.000 εταιρείες-βιτρίνες, αξιοποιώντας εικονικές εμπορικές συναλλαγές.

Συγκεκριμένα, σε ανακοίνωσή της, η Φορολογική Υπηρεσία της Ουκρανίας γνωστοποίησε ότι εντόπισε δίκτυο με περισσότερες από 2.300 εταιρείες-βιτρίνες, οι οποίες φέρονται να απέσυραν από τη χώρα πάνω από 198 δισ. γρίβνια (περίπου 4,7 δισ. δολάρια) κατά την περίοδο από το 2024 έως και το πρώτο τρίμηνο του 2026. Η συντριπτική πλειονότητα των ύποπτων συναλλαγών αφορούσε εξαγωγές. Συγκεκριμένα, 1.243 εταιρείες πραγματοποίησαν αποστολές εμπορευμάτων αξίας άνω των 176 δισ. γρίβνια, ενώ άλλες 555 εταιρείες διαχειρίστηκαν εισαγωγές συνολικής αξίας άνω των 18 δισ. γρίβνια.

«Εντοπίσαμε επτά άτομα, καθένα από τα οποία εμφανίζεται ταυτόχρονα ως διαχειριστής ή ιδρυτής περισσότερων από 500 εταιρειών. Συνολικά, περισσότερες από 7.000 επιχειρηματικές οντότητες βρίσκονται υπό τον έλεγχό τους», ανέφερε η αναπληρώτρια επικεφαλής της Φορολογικής Υπηρεσίας, Λέσια Καρνάουχ. Η Φορολογική Υπηρεσία ανακοίνωσε ότι έχει συντάξει αναλυτικά πορίσματα για 557 επιχειρηματικές οντότητες, στα οποία καταγράφονται παραβάσεις και ενδείξεις νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Το σχετικό υλικό έχει ήδη διαβιβαστεί στη Γενική Εισαγγελία για περαιτέρω διερεύνηση.

Παρότι οι αρχές δεν διευκρίνισαν με ποιες κατηγορίες προϊόντων γίνονταν οι “μαύρες” συναλλαγές, οι εκτιμήσεις είναι πως βάσει των εξαγωγών της χώρας πιθανότατα πρόκειται για προϊόντα που αφορούν τον αγροτικό τομέα. Η Ουκρανία, παρά τον πόλεμο, παραμένει μία από τις μεγαλύτερες αγροτικές δυνάμεις παγκοσμίως. Οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 60% του συνόλου των εξαγωγών με τα έσοδα να ξεπερνούν 24 δισ. δολάρια.

Ο αγροτικός τομέας της Ουκρανίας έχει επανειλημμένα συνδεθεί με το λεγόμενο σύστημα των “μαύρων σιτηρών”, στο πλαίσιο του οποίου οι εμπλεκόμενοι αγοράζουν αγροτικά προϊόντα με μετρητά και τα διοχετεύουν μέσω αλυσίδων εικονικών εταιρειών, αποκρύπτοντας την προέλευσή τους και αποφεύγοντας τη φορολόγηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα σιτηρά δηλώνονται ακόμη και ως γεωργικά απόβλητα, γεγονός που οδηγεί σε σημαντικά χαμηλότερη φορολογική επιβάρυνση. Τα παράνομα κέρδη, σύμφωνα με τις καταγγελίες, συχνά παραμένουν σε τράπεζες του εξωτερικού και δεν επιστρέφουν ποτέ στην ουκρανική οικονομία.

Ζαχάροβα κατά Ευρώπης

Η Κριμαία αύξησε χτες τα περιοριστικά μέτρα στη διανομή καυσίμων, αναστέλλοντας όλες τις πωλήσεις βενζίνης με μετρητά, καθώς και την έκδοση νέων κουπονιών για την αγορά της, καθώς η χερσόνησος αντιμετωπίζει έλλειψη καυσίμων, που συνδέεται με τις επιθέσεις ουκρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Οι οδηγοί στην περιοχή αντιμετωπίζουν μεγάλες ουρές στα πρατήρια καυσίμων τις τελευταίες ημέρες, αφού οι επιθέσεις του Κιέβου περιόρισαν τις προμήθειες που προέρχονται από το γειτονικό έδαφος που ελέγχεται από τη Ρωσία στη νοτιοανατολική Ουκρανία.

Η Ουκρανία επιτίθεται εδώ και μήνες σε υποδομές καυσίμων κοντά στην Κριμαία και αλλού, σε μια προσπάθεια να περιορίσει την ικανότητα της Μόσχας να χρηματοδοτήσει τον πόλεμο που διεξάγει εδώ και περισσότερα από τέσσερα χρόνια στην Ουκρανία, σε μια περίοδο υψηλών τιμών του πετρελαίου παγκοσμίως. Ουκρανικά drones έπληξαν σήμερα την ίδια τη χερσόνησο της Μαύρης Θάλασσας, σκοτώνοντας σύμφωνα με τοπικές αρχές τέσσερα άτομα και προκαλώντας ζημιές σε κτίρια.

Η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ Μαρία Ζαχάροβα κατηγόρησε την Ευρώπη ότι εξοπλίζεται και υποδαυλίζει τη σύγκρουση στην ήπειρο, ενώ τόνισε τη δέσμευση της Ρωσίας για διάλογο με την Αρμενία, εκφράζοντας ωστόσο ανησυχίες για τα σχέδια της χώρας. Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών κατηγόρησε σήμερα την Ευρώπη ότι «εξοπλίζεται μέχρι τα δόντια» και προωθεί την σύγκρουση στην ήπειρο, σε δηλώσεις που αναδεικνύουν την αυξανόμενη ένταση στις σχέσεις Ρωσίας-Δύσης.

Ο Σωκράτης Φάμελλος στην εισήγησή του ανέφερε ότι σε καμία περίπτωση ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κινηθεί ανταγωνιστικά και αντιπαραθετικά στην ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα, προϊδεάζοντας για μη αυτόνομη κάθοδο του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές.

Συνεχίζοντας για το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα ο Σωκράτης Φάμελλος τόνισε πως «είναι μια πρωτοβουλία που κινητοποιεί τους προοδευτικούς πολίτες, συμβάλλει θετικά στην ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου. Στην προσπάθεια να φύγει αυτή η διεφθαρμένη και επικίνδυνη κυβέρνηση και να έχουμε προοδευτική κυβέρνηση, δεν περισσεύει κανείς. Θα ήταν στρατηγικό λάθος η αντιπαράθεση με την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Στεκόμαστε δίπλα σε αυτή την πρωτοβουλία, τη στηρίζουμε, δεν την βλέπουμε ανταγωνιστικά, αλλά συντροφικά».

Ο ίδιος τόνισε ότι «σε αυτό το νέο πλαίσιο, εργαζόμαστε ώστε να συμβάλλουμε και να συμμετέχουμε σε μία ευρεία ενωτική σύγκλιση και έκφραση των προοδευτικών και δημοκρατικών δυνάμεων, συλλογικοτήτων, προσωπικοτήτων, που είναι απαραίτητη για μία νικηφόρα εκλογική σύγκρουση με το καθεστώς Μητσοτάκη. Στόχος και δέσμευσή μας είναι η ιστορική πολιτική συνέχεια των ιδεών και της παρακαταθήκης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, της Ανανεωτικής Αριστεράς, της Προοδευτικής Συμμαχίας, σε μία ευρύτερη ανασύσταση και συμπαράταξη του προοδευτικού χώρου, αξιοποιώντας και την ιστορική εμπειρία των μετεξελίξεων του αριστερού-προοδευτικού χώρου».

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε σύμφωνα με πληροφορίες η Όλγα Γεροβασίλη και ο εκπρόσωπος του κόμματος Κώστας Ζαχαριάδης, ο οποίος, σύμφωνα με πληροφορίες ανέφερε ότι «είναι αδιανόητο να κατέβει αντιπαραθετικά ψηφοδέλτιο στις εκλογές», σημειώνοντας: «Πρέπει να παρακολουθήσουμε με θετικό τρόπο τις ανασυνθετικές διαδικασίες που συντελούνται δίπλα μας. Και να συμβάλουμε θετικά σ’ αυτές. Και που παλέψαμε πολύ γι’ αυτές».

Η τοποθέτηση για μη αυτόνομη κάθοδο στις εκλογές προκάλεσε τις αντιδράσεις στελεχών που θέλουν σε κάθε περίπτωση ο ΣΥΡΙΖΑ να δώσει την εκλογική μάχη ακόμη και εάν δεν ευοδωθούν οι προσπάθειες προσέγγισης και κοινής καθόδου.

Σύμφωνα με πληροφορίες στη δική του τοποθέτηση ο Παύλος Πολάκης έκανε μια αναδρομή από το 2012 μέχρι σήμερα, αναδεικνύοντας τα σημεία ευθύνης της ηγεσίας, όπως για παράδειγμα την απουσία ουσιαστικής αντιπολίτευσης το 2019-23, αλλά και για το διάστημα από το 2024 μέχρι σήμερα που -όπως είπε- η ηγεσία Φάμελλου οδήγησε το κόμμα (δια της αδράνειας) στο δημοσκοπικό 1-1,5% .

Πηγή: newsit

Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, «στόχος μας ένα ενωτικό ψηφοδέλτιο των προοδευτικών δυνάμεων, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα συμμετέχει ως κόμμα και όχι «δανείζοντας» στελέχη μετά από ατομικές συμφωνίες. Αν οι προσπάθειες μας για ενωτικό σχήμα δεν ευοδωθούν, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα συμμετέχει στις εκλογές με τις προοδευτικές δυνάμεις και τα πρόσωπα που συνεκτιμούν την αναγκαιότητα και το επιθυμούν».

Παράλληλα, κάλεσε να ετοιμαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ για την εκλογική μάχη με επιτροπές ψηφοδελτίων, προγράμματος, εκλογικής οργανωτικής επιτροπής.

Στην τοποθέτησή του ο Παύλος Πολάκης υπερασπίστηκε το έργο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ το διάστημα 2015-19 με ιδιαίτερες αναφορές στα επιτεύγματα στην Υγεία το ίδιο διάστημα.

Έκανε μια αναδρομή από το 2012 μέχρι σήμερα, αναδεικνύοντας τα σημεία ευθύνης της ηγεσίας, όπως για παράδειγμα την απουσία ουσιαστικής αντιπολίτευσης το 2019-23 , αλλά και για το διάστημα 2024 μέχρι σήμερα που η ηγεσία Φάμελλου οδήγησε το κόμμα (διά της αδράνειας) στο δημοσκοπικό 1-1,5% .

Πρώτο μέτωπο, δημοσιονομικά ζητήματα και οικονομία.

Δεύτερο, η ανάγκη μεταρρύθμισης του κράτους.

Τρίτο, η ανάγκη απλοποίησης της γραφειοκρατίας και του επιχειρηματικού περιβάλλοντος.

Τέταρτο, οι συρεβλώσεις στην αγορά ενέργειας και το ενεργειακό κόστος.

Πέμπτο, τα μεγάλα κοινωνικά ζητήματα – απασχόληση, παιδεία, υγεία και στέγαση.

«Και στα πέντε αυτά πεδία, διαπιστώνει μαύρες τρύπες και ανισότητες, όπως:
▪️︎ Καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης.
▪️︎ Γραφειοκρατικές στρεβλώσεις στη δημόσια διοίκηση.
▪️︎ Απουσία χωροταξικού σχεδιασμού.
▪️︎ Υψηλές τιμές ενέργειας, στρεβλώσεις και ενεργειακή φτώχεια.
▪️︎ Μη ποιοτικές και χαμηλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας.
▪️︎ Χαμηλό επίπεδο δημόσιας υγείας και εκπαίδευσης. Για παράδειγμα, έλλειψη υγειονομικής κάλυψης στην περιφέρεια και τα νησιά. Ή επίσης ότι το 70% των παιδιών είναι εκτός παιδικών σταθμών.
▪️︎ Υψηλά ενοίκια και έλλειψη κατοικιών», σημειώνει ο Νικόλας Φαραντούρης.

Το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ

Όπως τονίζει στις δηλώσεις του ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς, «το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ απαντά άμεσα και συγκεκριμένα σε όλα αυτά. Προτείνει ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση του κράτους με το σχέδιο «Αναστάσης Πεπονής», ενίσχυση του ΕΣΥ με οκτώ στοχευμένες παρεμβάσεις. Προβλέπει δώδεκα προτάσεις για την παιδεία, την κοινωνική στέγαση και μέτρα για την αύξηση της απασχόλησης γυναικών και νέων.

Ταυτόχρονα, έχει λύσεις για φθηνότερο ρεύμα, για τα κόκκινα δάνεια και για την επιτάχυνση και ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης».

Και καταλήγει:

«Το ΠΑΣΟΚ δεν μένει σε γενικότητες. Έχει έτοιμες, κοστολογημένες λύσεις στα προβλήματα που θέτει ακόμη και η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και είναι έτοιμο να τις εφαρμόσει με το κυβερνητικό του πρόγραμμα».

Δείτε τις δηλώσεις Φαραντούρη για την Έκθεση της Επιτροπής: