«Το κολέγιο αυτό είχε πάρα πολλά buildings, πάρα πολλά κτήρια και πήγα χθες με τις κόρες μου, να το φωτογραφίσω, στη Λεωφόρο Αμαλίας, εκεί είναι ένα από τα κτήρια που είχε έδρα το κολέγιο, ένα άλλο, που σήμερα είναι νηπιαγωγείο, ένα άλλο είναι ναυτιλιακή εταιρεία», ανέφερε ακόμη δείχνοντας, μάλιστα, φωτογραφίες.

Ο κ. Λαζαρίδης τόνισε πως ήταν ένα πολύ δύσκολο πρόγραμμα σπουδών, πολύ αυστηρό και πως δεν θα απολογηθεί για επιλογές ζωής που έκανε πριν από 40 χρόνια.

Στο σημείο έχουν σπεύσει ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας, μονάδες ειδικών επιχειρήσεων, καθώς επίσης και ασθενοφόρα. Οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν καταφέρει, σύμφωνα με τις πληροφορίες, να απομακρύνουν με ασφάλεια τη μεγάλη πλειονότητα των μαθητών, που βρίσκονταν μέσα στο σχολείο. Οι τραυματίες μαθητές μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία, αφού έλαβαν πρώτες βοήθειες στον τόπο του συμβάντος. Την ίδια ώρα, στιγμές τρόμου από το περιστατικό καταγράφηκαν σε βίντεο από κινητά τηλέφωνα.

Οι αρχές παραμένουν στη περιοχή και η επιχείρηση βρίσκεται σε εξέλιξη, υπό αυξημένα μέτρα ασφαλείας. Άγνωστα παραμένουν προς το παρόν τα κίνητρα του δράστη.

Ο κυβερνήτης της Σανλιούρφα, Χασάν Σιλντάκ, δήλωσε για το συμβάν: «Έχουμε 16 τραυματίες. Ο δράστης είναι πρώην μαθητής του σχολείου μας, γεννημένος το 2007. Ο δράστης αυτοκτόνησε. Εκκενώσαμε το σχολείο. Το περιστατικό διερευνάται από όλες τις πλευρές».

Εντωμεταξύ σοκάρει η μαρτυρία αυτόπτη μάρτυρας, ο οποίος είπε για τον δράστη: «Ήταν ένα αγόρι περίπου 17-18 ετών. Μόλις μπήκε από την μπροστινή πόρτα, άρχισε να πυροβολεί με το μακρύκαννο όπλο που κουβαλούσε. Πρώτα πυροβόλησε αριστερά και δεξιά, μετά μέσα στο σχολείο. Στη συνέχεια έτρεξε μέσα στο σχολείο. Μέσα, πυροβόλησε απευθείας όποιον συναντούσε. Τότε οι μαθητές ούρλιαξαν και όλοι έτρεξαν να ξεφύγουν».

Το βιβλίο επιχειρεί να απαντήσει σε ένα κρίσιμο ερώτημα της εποχής μας: Πώς μπορεί η AI να μετατραπεί από τεχνολογικό εργαλείο σε ουσιαστικό δημιουργικό συνεργάτη; Μέσα από αναλυτική τεκμηρίωση, πρακτικά παραδείγματα και εφαρμοσμένες μεθοδολογίες, το “AI Assisted Filmmaking” χαρτογραφεί όλες τις φάσεις της κινηματογραφικής διαδικασίας (Ανάπτυξη, Προπαραγωγή, Παραγωγή, Μεταπαραγωγή και Διανομή), αναδεικνύοντας τις δυνατότητες που προσφέρει η τεχνητή νοημοσύνη σε κάθε στάδιο.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη μείωση του κόστους παραγωγής, στοιχείο καθοριστικής σημασίας για τον ανεξάρτητο κινηματογράφο. Το βιβλίο προτείνει συγκεκριμένες στρατηγικές αξιοποίησης ψηφιακών εργαλείων, αυτοματοποιημένων διαδικασιών και δημιουργικών εφαρμογών AI, που επιτρέπουν σε φοιτητές, νέους δημιουργούς αλλά και επαγγελματίες να υλοποιήσουν κινηματογραφικά πρότζεκτ με μεγαλύτερη ευελιξία και αυτονομία.

Ωστόσο, το έργο δεν περιορίζεται σε μια θεωρητική προσέγγιση. Αποτελεί ταυτόχρονα την καταγραφή μιας διετούς βιωματικής έρευνας που οδήγησε στην παραγωγή δύο ταινιών μικρού μήκους, των “Flickerlight“ και “Hatred“. Οι ταινίες αυτές, που αξιοποίησαν εκτενώς εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης στη δημιουργική τους διαδικασία, βρίσκονται ήδη στα μισά της φεστιβαλικής τους διαδρομής, με σημαντικές συμμετοχές και διακρίσεις. Η πρακτική εμπειρία της παραγωγής τους λειτουργεί ως ζωντανό εργαστήριο μέσα στο βιβλίο, προσφέροντας χειροπιαστά παραδείγματα εφαρμογής των θεωρητικών αρχών.

Τι μας δείχνει το “AI Assisted Filmmaking”

Το “AI Assisted Filmmaking” φιλοδοξεί να αποτελέσει βασικό εγχειρίδιο για πανεπιστημιακά τμήματα κινηματογράφου και οπτικοακουστικών τεχνών, αλλά και πολύτιμο οδηγό για επαγγελματίες του χώρου που επιθυμούν να κατανοήσουν σε βάθος τις αλλαγές που επιφέρει η AI στη γλώσσα, την αισθητική και την παραγωγική δομή του κινηματογράφου.

Τον πρόλογο του βιβλίου υπογράφει ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρης Παπαστεργίου, η συμβολή του οποίου υπογραμμίζει τη σημασία της διασταύρωσης τεχνολογίας και πολιτισμού στη σύγχρονη δημιουργική βιομηχανία.

Σε μια εποχή όπου η τεχνητή νοημοσύνη επαναπροσδιορίζει τα όρια της ανθρώπινης δημιουργικότητας, το “AI Assisted Filmmaking” έρχεται να προσφέρει όχι απλώς θεωρητικές απαντήσεις, αλλά ένα σαφές, εφαρμόσιμο και δημιουργικά αισιόδοξο πλαίσιο δράσης. Πρόκειται για μια έκδοση που καταγράφει το παρόν και ταυτόχρονα προδιαγράφει το μέλλον της κινηματογραφικής τέχνης.

Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες και με βάση όσα ανέφεραν οι γιατροί του νοσοκομείου, η σορός της 19χρονης δεν έφερε εμφανείς κακώσεις, που θα μπορούσαν να παραπέμπουν σε βίαιο θάνατο. Επισημαίνεται πως για τα ακριβή αίτια θανάτου παραγγέλθηκε η διενέργεια νεκροψίας-νεκροτομής, καθώς και τοξικολογικών εξετάσεων, ώστε να ξεκαθαρίσει το τοπίο γύρω από τον θάνατο της νεαρής.

Στο πλαίσιο της προανάκρισης μάλιστα, αστυνομικοί πραγματοποίησαν έρευνα στην κοινή οικία του 50χρονου και του 17χρονου, κατά την διάρκεια της οποίας εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν ένα πιστόλι(απομίμηση), γεμιστήρας, φυσίγγια και κάλυκας. Οι Αρχές συνεχίζουν την προανάκριση.

Αντί γι’ αυτό, εμείς επαναφέρουμε τα λόγια, όχι το νόημά τους. Γιατί στη σημερινή Ελλάδα, η δημοκρατία δεν απειλείται από κάποια θεαματική εκτροπή, αλλά αποδομείται αργά, μεθοδικά και το χειρότερο με χαμόγελο. Και μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ήρθε η δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας με βαριές κατηγορίες όπως: σύσταση συμμορίας, νόθευση εγγράφων,  οικονομική απάτη σε βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε μια κανονική χώρα, αυτά θα προκαλούσαν πολιτικό και θεσμικό σεισμό, εδώ, είναι απλώς άλλη μία είδηση που πρέπει να “διαχειριστεί”.

Πώς; Με τον γνωστό τρόπο, όλα στο ίδιο μπλέντερ. Η εγκληματική πράξη εξισώνεται με τη “χρόνια παθογένεια”, η απάτη με το ρουσφέτι, η παρανομία με τη δυσλειτουργία. Και κάπως έτσι, η βαρύτητα εξαφανίζεται και όλα γίνονται επίπεδα. Όλα σχετικοποιούνται, όλα συγχωρούνται πριν καν κριθούν.

Και τότε εμφανίζεται το νέο αφήγημα, όχι ως δήλωση, αλλά ως προϊόν επιμελούς κατασκευής από το επικοινωνιακό επιτελείο του Κυριάκου Μητσοτάκη: «Ό,τι δεν έγινε στις δύο τετραετίες θα γίνει στην τρίτη τετραετία». Ένα σλόγκαν κομμένο και ραμμένο για να αντιστρέψει τη λογική, να μετατρέψει την αποτυχία σε υπόσχεση, να χτίσει ένα παραμύθι αρκετά πειστικό ώστε να απομακρύνει το βλέμμα από την πραγματικότητα που πληγώνει την κυβέρνηση της ΝΔ.

Δεν πρόκειται για αφέλεια, πρόκειται για τεχνική. Και εδώ ακριβώς συναντάται με τη διαχρονική παρατήρηση του ο Τζορτζ Όργουελ: «Η πολιτική γλώσσα… έχει σχεδιαστεί για να κάνει τα ψέματα να ακούγονται αληθινά και τον φόνο αξιοσέβαστο, έτσι ώστε να δίνει μια εμφάνιση σταθερότητας στον καθαρό άνεμο». Αν κάτι περιγράφει με χειρουργική ακρίβεια τη σημερινή συνθήκη, είναι αυτή ακριβώς η φράση. Γιατί τι άλλο είναι η εξίσωση των κακουργηματικών πράξεων με τις “παθογένειες”; Τι άλλο είναι η μετατροπή μιας δικογραφίας με βαριές κατηγορίες σε “επικοινωνιακή διαχείριση”; Τι άλλο είναι ένα σλόγκαν που αναγνωρίζει την αποτυχία, αλλά την παρουσιάζει ως υπόσχεση για το μέλλον; Είναι ακριβώς αυτό που περιγράφει ο Όργουελ: η γλώσσα ως εργαλείο συγκάλυψης και όχι αποκάλυψης.

Η δημοκρατία απειλείται από τη… γλώσσα!

Η πολιτική γλώσσα δεν χρησιμοποιείται πλέον για να εξηγήσει την πραγματικότητα, χρησιμοποιείται για να την αντικαταστήσει. Να ντύσει το κενό με λέξεις να δώσει “εμφάνιση σταθερότητας στον καθαρό άνεμο”, να πείσει ότι υπάρχει σχέδιο εκεί όπου υπάρχει αδυναμία, ότι υπάρχει έλεγχος εκεί όπου υπάρχει εκτροπή. Κι έτσι, το αφήγημα της “τρίτης τετραετίας” δεν είναι απλώς μια φράση, είναι σύμπτωμα. Είναι η απόδειξη ότι η πολιτική έχει περάσει από τη διαχείριση της πραγματικότητας στη διαχείριση των εντυπώσεων. Ότι το ζητούμενο δεν είναι να απαντηθούν τα ερωτήματα, αλλά να τεθούν άλλα, πιο βολικά.

Η δημοκρατία, όμως, δεν μπορεί να επιβιώσει μέσα σε αυτή τη γλωσσική παραμόρφωση. Δεν αντέχει όταν οι λέξεις χάνουν το νόημά τους, όταν το “έγκλημα” γίνεται “αστοχία”, το “σκάνδαλο” “ζήτημα” και η “ευθύνη” “αφήγημα”.  Αν υπάρχει  άραγε, ακόμη κάποιο περιθώριο επιστροφής, είναι εκεί που το είχε θέσει ο Μακιαβέλι, δηλαδή να αναζητήσουμε στις αρχές της Δημοκρατίας. Και αν υπάρχει τρόπος να καταλάβουμε πόσο έχουμε απομακρυνθεί, από την πολιτική αυτός ο τρόπος που έρχεται μέσα από  τον Όργουελ, όταν εκείνος μας μίλησε για  τη γλώσσα.

Γιατί στο τέλος, όλα κρίνονται εκεί, στο αν θα συνεχίσουμε να αποδεχόμαστε μια γλώσσα που κάνει το ψέμα να μοιάζει με αλήθεια  ή αν θα απαιτήσουμε να ξαναβρούμε το αυτονόητο, πριν η αντιστροφή γίνει οριστική και η πραγματικότητα απλώς μια ενοχλητική λεπτομέρεια.

Σημειώνει ότι «η κυβέρνηση καλείται επισήμως δια του Κυβερνητικού Εκπροσώπου να πάρει θέση αν ο κ. Λαζαρίδης θα παραμείνει μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου μετά την ομολογία του ότι κατείχε θέση Ειδικού Επιστήμονα Υπουργού το 2007 χωρίς να πληροί τις προϋποθέσεις ως απόφοιτος απλής ιδιωτικής σχολής και όχι ΑΕΙ». «Με άλλα λόγια, πληρωνόταν από το δημόσιο χωρίς να το δικαιούται, όπως ο ίδιος δήλωσε δημόσια», προσθέτει.

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θέτει το ερώτημα αν «ο πρωθυπουργός της “αριστείας” θα δώσει συγχωροχάρτι για τις “υπηρεσίες” του κ. Λαζαρίδη που πρωταγωνιστεί στην τοξικότητα για να αποπροσανατολίσει από τα σκάνδαλα» και ρωτά επιπλέον: «Τι γραμμάτια ξεπληρώνει στον κ. Λαζαρίδη και τον καλύπτει παρά την εκ μέρους του παραδοχή των αποκαλύψεων;».

«Ανέχεται ο κ. Μητσοτάκης ένα μέλος της κυβέρνησής του να έχει καθ’ ομολογία του εξαπατήσει το δημόσιο;», ρωτά το ΠΑΣΟΚ.

Από την πλευρά του ο ΣΥΡΙΖΑ μέσω του προέδρου του Σωκράτη Φάμελλου ζητάει την παραίτηση του υφυπουργού Ανάπτυξης. «Φτάνει πια! Εδώ και μία βδομάδα όλη η Ελλάδα ξέρει ότι ο Μακάριος Λαζαρίδης εξαπάτησε το ελληνικό Δημόσιο για να προσληφθεί παράνομα το 2007 σε υπουργείο ως επιστημονικός σύμβουλος, ενώ δεν έχει πτυχίο Ανώτατης Εκπαίδευσης, για να εισπράττει τόσα χρόνια παράνομα μισθό με προσόν την κομματική ταυτότητα της ΝΔ.
Και έχει προσβάλει και εξαπατήσει τους Έλληνες πολίτες με αναρτήσεις ότι δήθεν έχει σπουδάσει σε δημόσιο πανεπιστήμιο» τονίζει ο κ. Φάμελλος.

«Όμως ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον έκανε υφυπουργό για να τον ανταμείψει που προστάτευσε το «δικαίωμα της σιωπής» για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Και τον κρατάει υφυπουργό, παρότι αποκαλύφθηκε ότι είναι απατεώνας. Κάθε μέρα που περνά με αυτή την κυβέρνηση, ευτελίζεται κάθε έννοια Δικαίου και Αξιοκρατίας. Γιατί η κυβέρνηση της ΝΔ βάζει πλάτη σε όλες αυτές τις απατεωνιές. Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι προσωπικά υπόλογος» επισημαίνει.

«Δεν μπορεί να παριστάνει τον ανήξερο, όταν η αξιοπιστία της κυβέρνησης καταρρέει και η χώρα ευτελίζεται στο εξωτερικό. Ήταν δική του επιλογή να στήσει αυτό το καθεστώς, με δήθεν «άριστους» όπως ο Λαζαρίδης, ο Κοντολέων, ο Διαματάρης, κ.α. Με όλα όσα αποκαλύπτονται κάθε μέρα και με τόσα σκάνδαλα διαφθοράς, αυτή η κυβέρνηση και ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα έπρεπε να είχαν ήδη παραιτηθεί. Αυτό θα συνέβαινε σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα. Αλλά στην Ελλάδα του Μητσοτάκη δεν διώχνουν ούτε τον Λαζαρίδη μετά από τόσες αποκαλύψεις. Σταθερότητα για τους απατεώνες, κατάντια για την Ελλάδα» καταλήγει ο κ. Φάμελλος.

Η Ρωσία και η Ουκρανία ξανάρχισαν να ανταλλάσσουν πλήγματα από τα μεσάνυχτα της Κυριακής προς Δευτέρα, αφού έληξε η κατάπαυση του πυρός 32 ωρών για το Πάσχα των ορθοδόξων, που δεν τηρήθηκε παρά εν μέρει, με τις δυο πλευρές να αλληλοκατηγορούνται για χιλιάδες παραβιάσεις της.

Το εργοστάσιο παράγει εκατοντάδες χιλιάδες τόνους αμμωνίας, νιτρικού αμμωνίου και νιτρικού οξέος σε ετήσια βάση. Εν μέρει, τα υλικά αυτά προορίζονται για την κατασκευή εκρηκτικών, συμπλήρωσε.

Στη ρωσική πλευρά, ο δήμαρχος της Τσερεπόβετς, ο Αντρέι Νακρασάγεφ, επιβεβαίωσε ότι βιομηχανική μονάδα υπέστη επίθεση, πάντως διαβεβαίωσε πως δεν υπάρχει κίνδυνος για την πόλη, μετέδωσε το ρωσικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων TASS. Η πόλη απέχει περίπου 900 χιλιόμετρα από τα σύνορα Ρωσίας-Ουκρανίας.