Η γυναίκα μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ διασωληνωμένη στο νοσοκομείο «Παπαγεωργίου» της Θεσσαλονίκης. όπου λίγη ώρα αργότερα κατέληξε, ενώ ο σύζυγός είναι ελαφρά τραυματισμένος. Ο άντρας φέρει τραύμα στο άνω άκρο, ωστόσο θα παραμείνει στο νοσοκομείο για νοσηλεία.

Ο Νόλαν έχει δεχθεί ευρύτατη κριτική, μεταξύ άλλων από τον μεγιστάνα  Ίλον Μασκ, για την απόφαση του να επιλέξει την Κενυάτισσα ηθοποιό, Λουπίτα Νιόνγκο, για τον ρόλο της Ελένης – και της Κλυταιμνήστρας (sic!) – καθώς και την φημολογούμενη επιλογή του τρανς ηθοποιού, Έλιοτ Πέιτζ, για τον ρόλο του Αχιλλέα, εξαιτίας της πρόδηλης ιστορικής ανακρίβειας και του αφόρητου “γουοκισμού”, που μοιάζει να υπαγορεύει τις αποφάσεις αυτές.

Μολονότι οι ηθοποιοί και ο σκηνοθέτης έχουν υπερασπιστεί την υπερβολική ελευθεριότητα που έχουν επιδείξει, ισχυριζόμενοι ότι η ταινία αποτελεί μυθοπλασία που ανήκει στην σφαίρα της μυθολογικής φαντασίας, η απόφαση να γυριστεί η ταινία στην πραγματική ιστορική τοποθεσία και να διατηρηθούν τα ιστορικά στοιχεία των πρωταγωνιστών (ονόματα, κτλ.) αναιρούν την ουσία της επιχειρηματολογίας τους. 

Ο θόρυβος που δημιουργήθηκε θυμίζει την μαζική αντίδραση που προκάλεσε η παραγωγή “Κλεοπάτρα” του Νέτφλιξ, με την διαφορά όμως ότι στην δεύτερη περίπτωση, η αιγυπτιακή κυβέρνηση αντέδρασε έντονα, καταδικάζοντας την παραγωγή και αποκαλώντας την “εσκεμμένο ιστορικό ψεύδος”. Παράλληλα, προχώρησε στην δημιουργία δικής της επαρκώς χρηματοδοτούμενης παραγωγής για να μεταδώσει την “πραγματική ιστορία” της Ελληνίδας βασίλισσας.

Φυσικά, ως παραγωγός και σκηνοθέτης, είναι στην διακριτική ευχέρεια του Νόλαν να επιλέξει όποιους ηθοποιούς θέλει, αφήνοντας την τελική κρίση για τις επιλογές του στο κοινό και τους κριτικούς. Ωστόσο, η απόφαση να δοθεί κρατική χορηγία στην ξεκάθαρη αυτή προσπάθεια πολιτιστικής ιδιοποίησης υπήρξε ατυχής και ακατανόητη. Σίγουρα θα υπάρχει κάποιος καλύτερος τρόπος να αξιοποιηθούν τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων από το να γίνει η Ελλάδα συνένοχη στην “καλλιτεχνική” νύξη ότι η Ελένη δεν ήταν στην πραγματικότητα Σπαρτιάτισσα και ότι η μήνι του Αχιλλέα οφειλόταν περισσότερο στο γεγονός ότι ο Αγαμέμνων επέλεξε ως σύνευνο την Βρισηίδα… αντί για εκείνον.

Δικαιολογημένος ο θόρυβος… 

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι παραγωγοί χολιγουντιανών ταινιών παρουσιάζουν σημαντικά ιστορικά πρόσωπα του Ελληνισμού σύμφωνα με την δική τους ιδιότυπη εκδοχή (π.χ., η προσωπογραφία του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τον Όλιβερ Στόουν). Άραγε από πού παίρνουν αυτό το θάρρος; Ίσως από την απουσία φόβου για τις ελληνικές αντιδράσεις. Στην περίπτωση του Νόλαν, βγαίνει εκτεθειμένο το ελληνικό κράτος, διότι οι υπεύθυνοι είτε δεν προέβησαν στον απαραίτητο έλεγχο του σεναρίου πριν αποφασίσουν να καταβάλλουν την οικονομική στήριξη ή, ακόμη χειρότερα, επικροτούν την πολιτιστική ιδιοποίηση που επιχειρεί ο Νόλαν. 

Δεν φτάνει η ιδεολογική αγκύλωση ή η φανερή προκατάληψη εναντίον αξιέπαινων προσπαθειών όπως αυτή του Σμαραγδή να προβάλλει το έργο και την κληρονομιά του Ιωάννη Καποδίστρια (τιμώντας την μνήμη του πρώτου κυβερνήτη του νεοελληνικού κράτους στην 250η επέτειο από την γέννησή του και χύνοντας φως στους λόγους που οδήγησαν στην δολοφονία του, μερικοί εκ των οποίων εξακολουθούν να ταλανίζουν την Ελλάδα μέχρι σήμερα). Το πλέον επικίνδυνο είναι ότι η απροθυμία να καταπολεμηθεί η πολιτιστική ιδιοποίηση σταδιακά εξαπλώνεται και σε άλλους τομείς, φτάνοντας να απειλεί ακόμη και την εδαφική κυριαρχία του κράτους. 

Ενός κακού μύρια έπονται…

Για παράδειγμα, το μόνο που κατόρθωσε η υπογραφή της κατάπτυστης Συμφωνίας των Πρεσπών από τον πρώην πρωθυπουργό κ. Τσίπρα, παραχωρώντας δικαιώματα της χρήσης του ιστορικά ελληνικού ονόματος της Μακεδονίας και των παραγωγών του στα Σκόπια, ήταν να ανοίξει την όρεξη και άλλων κρατών που τρέφουν βλέψεις εις βάρος της Ελλάδας. Η Τουρκία έχει ήδη μετονομάσει το Αιγαίο Πέλαγος στα σχολικά βιβλία της, θέτοντας το ιδεολογικό πλαίσιο για το επικίνδυνο δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας”.

Σαν να μην έφτανε η επανέναρξη των τουρκικών παραβιάσεων εντός του εθνικού εναερίου και θαλασσίου χώρου της Ελλάδας (αποδεικνύοντας ότι η Διακήρυξη των Αθηνών δεν είναι παρά ένα κουρελόχαρτο), η Άγκυρα ετοιμάζεται να περάσει νόμο, που θα κηρύττει όλα τα ύδατα έξω από την ακτίνα έξι ναυτικών μιλίων των ελληνικών νησιών (τουλάχιστον εκείνων που δεν αμφισβητεί) ως τουρκικά. Η κατάφωρη αυτή καταπάτηση του διεθνούς δικαίου της θάλασσας προσβλέπει όχι μόνο στην παρεμπόδιση της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, όπως δικαιούται, αλλά και να υφαρπάξει την ελληνική ΑΟΖ, η οποία επεκτείνεται αρκετά πέρα από τα 12 ναυτικά μίλια. 

Και σε περίπτωση που επιχειρήσει κάποιος να υποβαθμίσει την συμπεριφορά αυτή ως απόρροια του τουρκικού παραλογισμού, ας σταθούμε στην ανακάλυψη τουλάχιστον ενός μη επανδρωμένου θαλασσίου οχήματος φορτωμένου με ισχυρά εκρηκτικά από την Ουκρανία, υποτιθέμενη “σύμμαχο” της Αθήνας, χάριν της οποίας χάλασε τις παραδοσιακά αγαστές σχέσεις με την Μόσχα, στην Λευκάδα (και ίσως ενός δεύτερου στην Κρήτη).

Χρειάστηκε να περάσουν εβδομάδες και να καταθέσει η Ελλάδα διάβημα, ώσπου να δοθούν επίσημες εξηγήσεις και να απολογηθεί το Κίεβο για την κατάφωρη παραβίαση της ελληνικής εδαφικής κυριαρχίας. Κάποιοι θα έλεγαν ότι το επικίνδυνο αυτό μοτίβο συνιστά έναν ολισθηρό δρόμο που ξεκινά από την προφανή έλλειψη αυτοσεβασμού και την απροθυμία του κρατικού μηχανισμού να υπερασπιστεί τα δίκαια της Ελλάδος. Είτε πρόκειται για παραγωγούς ταινιών είτε για αντίπαλα κράτη, φαίνεται ότι κάποιοι αντιλαμβάνονται την Ελλάδα ως “δεδομένη”, πιστεύοντας ότι όχι μόνο θα αφήσει το θράσος τους αναπάντητο, αλλά ενδεχομένως ακόμη και να τους βοηθήσει στην επίτευξη των στόχων τους. 

Για όσους δεν θέλουν να ξεχάσουν όσα ξέρουν, ας προτιμήσουν, αντί να δουν την αναθεωρητική Οδύσσεια του Νόλαν, να αφιερώσουν λίγο χρόνο να μάθουν περισσότερο για τον Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος αφιέρωσε την σκληρότερη κριτική του, μεταξύ άλλων, στους συμπατριώτες του, που είναι “φιλήκοοι των ξένων”. Αξίζει, επίσης, να θυμηθούμε την τιμωρία που επιφύλαξε ο Οδυσσέας στους επίδοξους γαμπρούς που πολιορκούσαν την Πηνελόπη, προσβάλλοντας με την συμπεριφορά τους το σπιτικό του, τα ελληνικά ήθη και την κοινότητα της Ιθάκης. Εάν ο Όμηρος προβλέπει τέτοια τιμωρία για εκείνους που πρόσβαλαν το βασίλειο του Οδυσσέα, ας αναρωτηθούμε τι τιμωρία θα πρότεινε για αυτούς που πολιορκούν τον κρατικό κορβανά, προσβάλλοντας το σύνολο του Ελληνισμού με τις πράξεις (ή μάλλον την απραξία) τους.

Ένδειξη της επανόδου της ηρεμίας ήταν ότι το κυριότερο διεθνές αεροδρόμιο της Τεχεράνης ανακοίνωσε νωρίς το πρωί την αποκατάσταση της «ομαλότητας» της λειτουργείας του, την επομένη του ανοίγματος του εναέριου χώρου, που είχε κλείσει την Κυριακή και τη Δευτέρα.

Έπειτα από 100 ημέρες πολέμου και δυο μήνες αφότου ανακοινώθηκε κατάπαυση του πυρός την 8η Απριλίου, εκρήξεις και σειρήνες ήχησαν ξανά στην Τεχεράνη και στο Τελ Αβίβ προχθές Κυριακή και χθες Δευτέρα. Οι ισραηλινές επιδρομές τραυμάτισαν 15 ανθρώπους στο Ιράν, σύμφωνα με τον επικεφαλής της εθνικής υπηρεσίας αντιμετώπισης εκτάκτων καταστάσεων στην Ισλαμική Δημοκρατία.

Από το βράδυ της Κυριακής οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις εκτόξευσαν κάπου τριάντα βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον της ισραηλινής επικράτειας, σύμφωνα με αξιωματικό του στρατού του Ισραήλ, σε αντίποινα για το ισραηλινό πλήγμα σε νότια συνοικία της Βηρυτού, προπύργιο του κινήματος Χεζμπολά, που πρόσκειται στην Τεχεράνη, με απολογισμό δυο νεκρούς και είκοσι τραυματίες.

Χθες το μεσημέρι, η διοίκηση των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων ανακοίνωσε τη «λήξη της επιχείρησης» που χαρακτήρισε «σκληρή ανταπόδοση» στο Ισραήλ. Διεμήνυσε ωστόσο ότι «σε περίπτωση συνέχισης της επίθεσης και των εχθροπραξιών, συμπεριλαμβανομένου του νοτίου Λιβάνου», θα ακολουθήσουν «πολύ πιο σκληρές ενέργειες».

Ο Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ, πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, βασικός διαπραγματευτής της Τεχεράνης –και απόστρατος αξιωματικός των Φρουρών της Επανάστασης–, τόνισε πως το Ιράν «έσπασε την εξίσωση που ήταν η κατάπαυση του πυρός στα χαρτιά και η συστηματική παραβίασή της επί του πεδίου».

Τουλάχιστον 14 νεκροί στον Λίβανο

Σε παρόμοιο τόνο, ο ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου διαβεβαίωσε πως ο στρατός του θα ανταποδώσει «δυνατά» οποιαδήποτε νέα ιρανική επίθεση. Ο κ. Νετανιάχου, που διέταξε βομβαρδισμούς στο Ιράν παρά την ένσταση που πρόβαλε ο αμερικανός πρόεδρος, πρόσθεσε, «με σεβασμό», ότι το Ισραήλ θα ασκήσει το δικαίωμά του να «αμύνεται», «κάθε φορά που είναι απαραίτητο». Ο ισραηλινός υπουργός Ισραέλ Κατς συμπλήρωσε ότι η χώρα του «θα συνεχίσει να δρα» εναντίον της Χεζμπολά.

Η Τεχεράνη επιμένει ότι το ζήτημα της σύγκρουσης του Ισραήλ και της Χεζμπολά πρέπει να συμπεριληφθεί στην όποια διευθέτηση του ευρύτερου πολέμου στη Μέση Ανατολή, που ξέσπασε με την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας την 28η Φεβρουαρίου. Η Ουάσιγκτον θέλει το ζήτημα του Λιβάνου να διαχωριστεί, να επιλυθεί σε δεύτερο χρόνο.

Οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί συνεχίστηκαν χθες στον νότιο Λίβανο, με τη στοχοποίηση δεκαπέντε κοινοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της Τύρου, με αποτέλεσμα 14 άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους και άλλοι είκοσι και πλέον να τραυματιστούν, σύμφωνα με τις αρχές στη Βηρυτό και τον Ερυθρό Σταυρό.

Η Χεζμπολάχ από την άλλη ανέλαβε την ευθύνη για νέες επιθέσεις εναντίον των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων στον νότιο Λίβανο, αλλά όχι εναντίον του βόρειου Ισραήλ.

Ο ισραηλινός στρατός ανέφερε πως τρία βλήματα εξαπολύθηκαν «προς την κατεύθυνση ισραηλινών στρατιωτών που επιχειρούσαν στον νότιο Λίβανο» και ότι ένα βλήμα «έπεσε κοντά σε στρατεύματα», χωρίς να κάνει λόγο για τραυματισμούς.

Οι Χούθι

Ο Ντόναλντ Τραμπ, που τις τελευταίες εκφράζει δυσαρέσκεια και διαφωνίες με τον κ. Νετανιάχου, του τηλεφώνησε τη Δευτέρα, σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο, κι απαίτησε οι εχθροπραξίες να σταματήσουν, πριν από την ιρανική ανακοίνωση.

«Και οι δυο πλευρές, το Ισραήλ και το Ιράν, πρέπει να παύσουν πυρ αμέσως», τόνισε ο αμερικανός πρόεδρος, που φέρεται να θέλει να γυρίσει τη σελίδα του εξαιρετικά αντιδημοφιλούς στις ΗΠΑ πολέμου αυτού, καθώς πλησιάζουν οι εκλογές του μέσου της δεύτερης θητείας του στην προεδρία.

Η έστω προσωρινή νέα ανάφλεξη θα «πλήξει» τις συνομιλίες με τις ΗΠΑ, παρότι οι διαβουλεύσεις με το Πακιστάν, που μεσολαβεί, συνεχίζονται, ανέφερε η ιρανική διπλωματία, κάτι που επιβεβαίωσε ο κ. Τραμπ, εκφράζοντας δυσαρέσκεια που η διαδικασία επιβραδύνεται από την «άγνοια ή την ηλιθιότητα».

Τροφοδοτώντας τις ανησυχίες πως ο πόλεμος θα εξαπλωθεί ξανά, ο στρατός του Ισραήλ ανακοίνωσε νωρίς το πρωί ότι κατέρριψε «εναέριο ύποπτο στόχο από την Υεμένη» –drone–, προτού συμπληρωθούν 24 ώρες από την ανακοίνωση των σιιτών ανταρτών Χούθι, που ελέγχουν μεγάλο μέρος της χώρας αυτής, πως επιτέθηκαν εναντίον του Ισραήλ και ότι κηρύσσουν απαγόρευση της ναυσιπλοΐας για σκάφη συνδεόμενα με αυτό στην Ερυθρά Θάλασσα, άλλη θαλάσσια αρτηρία στρατηγικής σημασίας.

Με αυτό το φόντο, οι τιμές του πετρελαίου κατέγραφαν άνοδο τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, αν και όχι μεγάλη, παρά την αναστολή των εχθροπραξιών, καθώς το στενό του Ορμούζ παραμένει ουσιαστικά κλειστό. Η τιμή του βαρελιού του Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας, ποικιλίας αναφοράς στις διεθνείς αγορές, αυξήθηκε κατά 1,25% στα 94,25 δολάρια, αυτή του βαρελιού του West Texas Intermediate (WTI), αντίστοιχης αμερικανικής ποικιλίας, κατά 0,84%, στα 91,30 δολάρια.

Επιδρομές της Ρωσίας προκαλούν σχεδόν καθημερινά θανάτους και τραυματισμούς σε κατοικημένες περιοχές της Ουκρανίας. Οι δυνάμεις του Κιέβου τις ανταποδίδουν πλήττοντας τομείς ελεγχόμενους από τις αντίπαλες στην ουκρανική επικράτεια και στόχους στο ρωσικό έδαφος.

Αφότου ο ρωσικός στρατός εισέβαλε στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2024 έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 15.850 άμαχοι και έχουν τραυματιστεί άλλοι 44.800 στη χώρα, σύμφωνα με την πιο πρόσφατη καταμέτρηση του ΟΗΕ, που είχε δημοσιοποιηθεί τον Απρίλιο.

Μια απόφαση στήριξης στο Κοινοβούλιο ενός κόμματος σε άλλο, δεν είναι ασφαλώς κάτι το πρωτόγνωρο. Αυτό, μερικές φορές, επιβάλλεται να γίνεται, για να μην υπάρχουν αδιέξοδα. Εάν η “Άμεση Προσαρμογή” (ή Δημοκρατία ή Ενσωμάτωση) ψήφιζε την κυρία Αννίτα Δημητρίου, εξηγούσε πολιτικά την απόφαση μέσα από ένα βιντεάκι, πάλι θα καταγράφονταν αντιδράσεις. Ωστόσο, ο τρόπος που έγινε, το τι ειπώθηκε, ήταν αναμενόμενο ότι θα προκαλούσε αντιδράσεις και συζητήσεις. 

To αμφιλεγόμενο βίντεο Φειδία-Δημητρίου

Θεωρείται δεδομένο και αναμφισβήτητο ότι η Πρόεδρος της Βουλής γνωρίζει τι προβλέπει το Σύνταγμα. Το Άρθρο 80 αναφέρει ότι «το δικαίωμα της υποβολής προτάσεων νόμων ανήκει εις τους βουλευτάς και νομοσχεδίων εις τους υπουργούς. Ουδεμία πρότασις νόμου συνεπαγομένη αύξησιν των υπό του προϋπολογισμού προβλεπομένων εξόδων δύναται να υποβληθεί υπό βουλευτού». Είναι ξεκάθαρη, συνεπώς, η αναφορά στο Σύνταγμα, τι μπορεί να αποφασίζει η Βουλή και τι όχι. Τι αποτελεί αρμοδιότητα της εκτελεστικής εξουσίας.

Αλλά και ο Φειδίας Παναγιώτου το γνωρίζει. Ή αν δεν το γνωρίζει το υποψιαζόταν, καθώς όταν συνάντησε τον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ, Νικόλα Παπαδόπουλο, του είχε ζητήσει να κάνει βιντεάκι με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους υπουργούς, στο χαρτοφυλάκιο των οποίων εμπίπτουν τα όσα, διά των εξαγγελιών, επιδιώκει το κόμμα  του.

Αυτά, δηλαδή, που παρακολουθήσαμε στο βίντεο, με πρωταγωνιστές Δημητρίου και Παναγιώτου. Βεβαίως η προσπάθεια να πρωταγωνιστήσουν ο Πρόεδρος και το υπουργικό του στα βίντεο του προέδρου της “Άμεσης Προσαρμογής” απέτυχε. Υπήρξε απόρριψη από τον Νικόλα, που σωστά ενήργησε. Ούτε προφανώς ο Πρόεδρος θα δεχόταν κάτι τέτοιο.  

Στην εποχή των βίντεο…

Για να είμαστε σωστοί, τα βιντεάκια δεν είναι στο στόχαστρο, καθώς αυτά αποτελούν τη νέα μέθοδο επικοινωνίας. Το τικ τοκ είναι σήμερα ο βασιλιάς των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Είναι η πλατφόρμα της εποχής που ενημερώνει, μεταδίδει σύντομα μηνύματα, διασκεδάζει… Είναι ένα σημαντικό, χρήσιμο εργαλείο επικοινωνίας, το οποίο δεν μπορεί, βέβαια, να αντικαταστήσει την πολιτική. Την διαδίδει, την προβάλλει, την καθιστά από απρόσωπη, ξύλινη, σε άμεση, ζωντανή.

Τούτο διευκρινίζεται καθώς στην περίπτωση του γνωστού και πολυδιαφημιζόμενου βίντεο, εκείνα που κρίνονται είναι τα όσα αναφέρονται σε αυτό. Είναι το περιεχόμενό του. Και είναι και οι νοοτροπίες και η λογική πως το “απολιτίκ” φοριέται για κάθε περίσταση και πως είναι πολιτική! 

Υ.Γ.: Θα μπορούσε να φανταστεί κανείς τι θα έλεγαν και έγραφαν όλοι αυτοί που σήμερα προσπαθούν να δικαιολογήσουν το γνωστό βίντεο, εάν σε αυτό συμμετείχε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας; 

Υ.Γ.1: Προ μηνός παρακολούθησα το έργο “υπάρχει και φιλότιμο” που ανέβασε η Δημ. Θεατρική ομάδα Ενηλίκων Λιμεναρίων Θάσου, με μικρές προσαρμογές για εναρμονισμό και με τα πρόσφατα (ΟΠΕΚΕΠΕ). Έντονη είναι η αίσθηση ότι κάποιες συμπεριφορές δεν αλλάζουν! Και ισχύουν παντού. 

Η υπουργική τροπολογία έχει διατάξεις που αφορούν: Την παράταση λειτουργίας και καθορισμού αντιτίμου για την εκμετάλλευση του Αγωγού Τροφοδοσίας Αεροπορικού Καυσίμου του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» υπέρ του ελληνικού δημοσίου και την κάλυψη κενών οργανικών θέσεων λιμενοφυλάκων με το σύστημα της μοριοδότησης.

Η βουλευτική τροπολογία έχει κατατεθεί από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ και αφορά τη μονιμοποίηση των Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου εργαζομένων στις υπηρεσίες του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, με την παραίτηση του δημοσίου από ένδικα μέσα κατά δικαστικών αποφάσεων που τους δικαιώνουν.

Οι διαδηλωτές, όπως έχει αναφερθεί, δεν έχουν κοινή αφετηρία. Όμως, συγκλίνουν στους λόγους που τους οδηγούν καθημερινά έναντι της έδρας του πρωθυπουργού και στους δρόμους των Τιράνων. Διαψεύδεται δε ο ισχυρισμός του Ράμα – που δείχνει απολύτως αιφνιδιασμένος και χωρίς ορθή προσέγγιση της κατάστασης – ότι διαδηλώσεις γίνονται μόνο στην πρωτεύουσα, την στιγμή που πραγματοποιούνται ανάλογες διαδηλώσεις σε άλλες αλβανικές πόλεις, για να μην αναφερθούμε σε αυτές που πραγματοποιούνται στο εξωτερικό. 

Δεν τους ενώνει μόνο η ευαισθησία για τα όσα τεκταίνονται στον Κόλπο της Άρτας. Στην πραγματικότητα αυτό λειτουργεί σαν την σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και ως εκ τούτου ανοίγει το απόστημα, που συσσωρεύεται εδώ και πολλά χρόνια. Και που έχει άλλες εκφάνσεις και διαστάσεις. Πάντως, για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι η συνέργεια της πολιτείας με ένα φάσμα παράνομων ή (στην καλύτερη) αμφιλεγόμενων οικονομικών συμφερόντων, προκαλεί κινδύνους συνολικού κοινωνικοπολιτικού εκτροχιασμού.

Πόσο μάλλον όταν ο Αλβανός πρωθυπουργός μοιάζει ως συνειδητά να επιδιώκει την εξαγρίωση των διαμαρτυρόμενων πολιτών, με προσβλητικές αναφορές περί “ψηφιακής υστερίας”, οι όποιοι έχουν φτάσει ένα βήμα πριν την συνολική εξέγερση. Η κατάσταση ενέχει πολλά κοινά στοιχεία με τις μαζικές διαμαρτυρίες στην Ελλάδα για την τραγωδία των Τεμπών, αν και υπάρχει μία απόκλιση ως προς το κύριο αίτημα των διαδηλωτών: Οι διαμαρτυρόμενοι Αλβανοί πολίτες – ως επί το πλείστον νέοι και χωρίς κομματικές αγκυλώσεις – αξιώνουν την παραίτηση του Έντι Ράμα.

Το έναυσμα ήταν η βία των παρακρατικών εις βάρος κατοίκου του Σβερνέτς – υπό το βλέμμα της Αστυνομίας – που διαμαρτύρονταν μαζί με συγχωριανούς του για την καταπάτηση περιουσίας του από έναν “στρατηγικό επενδυτή”, εγγεγραμμένο στην Ολλανδία. Το επεισόδιο αυτό λειτούργησε ως η θρυαλλίδα ανάφλεξης μιας συσσωρευμένης κοινωνικής αγανάκτησης… 

Πολιτικές αντιδράσεις

Έχει σημασία να αναφερθεί ότι η αξιωματική αντιπολίτευση του Δημοκρατικού Κόμματος υπέβαλε τη Δευτέρα στη Βουλή νομοθετική πρωτοβουλία για την ακύρωση τεσσάρων νόμων, κάτι που αποτελεί και κύριο αίτημα των πολιτών που διαδηλώνουν. Πρόκειται για τους Νόμους “Περί Στρατηγικών Επενδυτών”, “Πακέτο των Ορέων”, “Περί Προστατευόμενων Περιοχών” και “Περί Προστασίας Πολιτιστικής Κληρονομιάς”. Παραλλήλως με την παρουσίαση της νομοθετικής πρωτοβουλίας, το Δημοκρατικό Κόμμα επανέλαβε την αξίωσή του για παραίτηση της κυβέρνησης Ράμα. 

Την ίδια στιγμή, πολιτικοί αναλυτές στην Αλβανία εκτιμούν ότι οι μαζικές κινητοποιήσεις με αφορμή τις αυθαιρεσίες στο Σβερνέτς και την Άρτα θα οδηγήσουν σε έναν νέο πολιτικό σχηματισμό, που θα αμφισβητήσει συνολικά την ισχύουσα πολιτική δομή. Δεν αποκλείουν δε και πιο ριζικές εξελίξεις. 

Bullying από τον Ράμα

Ο πρόεδρος του Σβερνέτς Κώστας Κονόμης στάθηκε ακέραιος, ανένδοτος και συνεπής έναντι της κοινότητας των γηγενών Ελλήνων, που εκφράζει την ιστορική αλήθεια και το δίκαιο. Το απόγευμα της περασμένης Πέμπτης, ο Ράμα πέταξε με ελικόπτερο από το Τιβάτ του Μαυροβουνίου (όπου είχε συμμετάσχει στη Σύνοδο Κορυφής ΕΕ-Δυτικών Βαλκανίων) στο, κατά τα άλλα, άσημο χωριό, Σβερνέτς. Προφανής η ανάγκη της εσπευσμένης μετάβασης του. Όσο για την συμπεριφορά του…

Ο ίδιος κατέφυγε σε πιέσεις και εκβιασμούς – στην αίθουσα είχε συγκεντρωθεί μικρός αριθμός κατοίκων, καθώς δεν υπήρξε επαρκής ενημέρωση – προσπαθώντας να προβάλει τα “οφέλη” που θα προκύψουν στην περίπτωση που δεχτούν να απωλέσουν ιστορικά τους δικαιώματα και κεκτημένα, επιτρέποντας στους σφετεριστές παραβάτες και πλαστογράφους να αναπτύξουν τους επενδυτικούς τους σχεδιασμούς. Είναι προφανές ότι στην περίπτωση που πετύχαινε να κάμψει τους κατοίκους του Σβερνέτς, θα διασπούσε το κίνημα διαμαρτυρίας. 

Ως εκ τούτου, η νηφαλιότητα του προέδρου της Κοινότητας και άλλων κατοίκων που έλαβαν τον λόγο, προσλαμβάνει προστιθέμενη αξία και ιστορικό βάρος. Απάντησε στον υπερφίαλο και αλαζονικό πρωθυπουργό ότι δεν πρόκειται να παραιτηθούν στην προσπάθεια τους να λάμψει η αλήθεια και να αποδοθεί δικαιοσύνη, σε ό,τι αφορά στις περιουσίες τους – που μέσα από κρατικές κωλυσιεργίες και μεθοδεύσεις δεν αναγνωρίζονται δια των κρατικών διαδικασιών και τίθενται στη διάθεση παράνομων ιδιοκτητών.

Απομονωμένος ο Αλβανός πρωθυπουργός

Ωστόσο, ο Ράμα δείχνει αμήχανος να ερμηνεύσει και να αντιμετωπίσει την αντίδραση των πολιτών. Αδυνατεί να κατανοήσει την αφετηρία και την δυναμική των μαζικών διαδηλώσεων. Αρχικά προσπάθησε στερεοτυπικά να εντοπίσει “ελληνικό δάκτυλο” στις κινητοποιήσεις. Στην συνέχεια “ρωσική ανάμειξη”, “Ιρανούς ακτιβιστές” που “υπονομεύουν την Αλβανία”, “ακραίους μουσουλμάνους” που θέλουν να αναβάλουν την στρατηγικής σημασίας σχέση του με τον Νετανιάχου και τον Τζάρεντ Κούσνερ…

Όμως, τίποτα δεν του βγαίνει. Παρεκτράπηκε δε – αν και όχι για πρώτη φορά – σε επιθετικές λεκτικές ακρότητες προς μεγάλα διεθνή ΜΜΕ και δημοσιογράφους, αποδεδειγμένου κύρους και ακεραιότητας.

Τούτα επικαλούνται διαμορφωτές της κοινής γνώμης και έγκυροι-ανεξάρτητοι πολιτικοί αναλυτές – στον βαθμό που δύναται να ισχύει η ανεξαρτησία στα σημερινά δεδομένα στην Αλβανίας – οι οποίοι εκτιμούν, ότι το καθεστώς Ράμα πνέει τα λοίσθια…