Η ιδέα για μια σχολή δημόσιας υγείας στην Ελλάδα διαμορφώθηκε μεταξύ του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Όταν οι πόρτες της άνοιξαν, τελικά, το 1929, για να γίνει κανείς δεκτός για σπουδές, για παράδειγμα, στη ιατρική, χρειαζόταν πτυχίο. Το 1949, τα μέλη μιας διεθνούς επιτροπής εισηγήθηκαν ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να είχε ένα εθνικό σύστημα υγείας, κατάλληλο για τις ανάγκες της, αν είχαν εισακουστεί οι συμβουλές της Κοινωνίας των Εθνών, την εποχή που δημιουργήθηκε η Υγειονομική Σχολή Αθηνών (1929).

Αφορούσε τη δημιουργία ενός δικτύου υγειονομικών υπηρεσιών, σχετικά με την περιστολή της ενδημικής ελονοσίας, τον έλεγχο των λοιμωδών νόσων, ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα. Τότε παρατηρήθηκε αδιαφορία για την πρόοδο της δημόσιας υγείας και την υγειονομική οργάνωση της χώρας, ενώ, σήμερα, παρατηρείται άγνοια. Ούτε οι συμβουλές των ξένων, ούτε των Ελλήνων εμπειρογνωμόνων εφαρμόστηκαν, όπως πρέπει, για κομματικούς, ακαδημαϊκούς και πολιτικούς λόγους. Το 1985, ο Γιώργος Γεννηματάς οραματίσθηκε την Υγειονομική Σχολή Αθηνών, ως “το πιο μεγάλο όπλο της ανάπτυξης και εφαρμογής του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ)”.

Το 2017, το Υπουργείο Υγείας γιόρτασε τα 100 του χρόνια. Δύο χρόνια μετά και “με το έτσι θέλω”, ο Υπουργός Παιδείας, με τη συναίνεση του Υπουργού Υγείας, αφαίρεσαν την Υγειονομική Σχολή Αθηνών από τον υγειονομικό χάρτη της πατρίδας μας, μια Σχολή που είχε γράψει ιστορία. H ΥΣΑ, που ήταν το “στολίδι” του Υπουργού Υγείας, “πουλήθηκε εκ των ένδω”, σε μια κίνηση που βλάπτει και την ασφάλεια των ανθρώπων, εσωτερικά και εξωτερικά.

Η καταστροφή της ΥΣΑ

Η αλόγιστη καταστροφή της ΥΣΑ μπορεί ακόμα να χρησιμεύσει ως μελέτη περίπτωσης για τους βουλευτές. Η ιστορία της ΥΣΑ δεν πρέπει να θεωρείται ως ένα “και τι έγινε” γεγονός, αλλά ως ένα εμπόδιο στην πρόοδο, μέσα σε ένα σύμπλεγμα παράλληλων και εξελισσόμενων κρίσεων, που οδηγούν σε επερχόμενη εθνική κατάρρευση. Δεν ξέρω τί ακριβώς συμβαίνει, αλλά η κατάργηση της ΥΣΑ προοιωνίζει κάτι πολύ επιζήμιο για την πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας.

Ο θρίαμβος του 1821 έλαβε χώρα ενώπιον πληθώρας λοιμωδών νόσων (τύφος, πανούκλα, χολέρα, ανεμοβλογιά, ελονοσία, φυματίωση), δηλαδή, σε αξιοθρήνητες συνθήκες υγείας. Εκατό χρόνια αργότερα, οι υγειονομικές συνθήκες του πληθυσμου ήταν όμοιες. Τότε η Ελλάδα υπέφερε από μεγάλο ποσοστό θνησιμότητας, λόγω διαφόρων ασθενειών, αλλά υπήρξε και μια βραχύβια, ένδοξη στιγμή της ελληνικής δημόσιας υγείας, με τη δημιουργία της Υγειονομικής Σχολής (1929).

Τότε, ελήφθησαν και ειδικές πρωτοβουλίες για την βελτίωση της υγείας του παιδιού. Το 1914, η Κυβέρνηση ανέθεσε την Υγεία των Ελλήνων στο Κράτος. Το 1928, σχετικά με την άθλια κατάσταση της υγείας των Ελλήνων, ο Ελευθέριος Βενιζέλος με τον Αλέξανδρο Παππά, απευθύνθηκαν στην Κοινωνία των Εθνών, για βοήθεια. Ως αποτέλεσμα, δημιουργήθηκε μια επιτροπή ξένων εμπειρογνωμόνων, που επισκέφθηκε τη χώρα και πρότεινε την ίδρυση αυτοτελούς Υπουργείου Υγείας, Υγειονομικού Κέντρου στους Αμπελόκηπους, Υγειονομικών Κέντρων σε κάθε περιφέρεια της χώρας, όπως και την ίδρυση της Υγειονομικής Σχολής Αθηνών.

Υγειονομική Σχολή Αθηνών

Η Υγειονομική Σχολή Αθηνών (ΥΣΑ) έχει μια πλούσια και ενδιαφέρουσα ιστορία, που δεν έχει αποκαλυφθεί ή καταγραφεί πλήρως. Με μια πρώτη και μόνο ματιά φαίνεται ότι η ιστορία της αντικατοπτρίζει καλά την πορεία της σύγχρονης Ελλάδας. Καθώς ο κόσμος είχε καταρρεύσει, το 1929, λόγω του μεγάλου κραχ, η Υγειονομική Σχολή αναδύθηκε από το κοινωνικοπολιτικό συγκείμενο της εποχής. Συνέχισε να γράφει ιστορία, ως ένα προληπτικά προσανατολισμένο, διεπιστημονικό και κοινωνικό εργαλείο που επιβίωσε από πολέμους, πολιτικές κρίσεις, δικτατορίες και διάφορες προσπάθειες καταστροφής της.

Το 1931, ο διορισμένος από την Κοινωνία Των Εθνών, Άγγλος σύμβουλος της Τράπεζας της Ελλάδος, Η. C. Finlayson, προειδοποίησε εγγράφως τον Βενιζέλο ότι «… αν εξακολουθεί να υφίσταται στην Ελλάδα σοβαρή έλλειψις οικονομικής ισσοροπίας και αν δεν ληφθούν διορθωτικά μέτρα, είναι δυνατόν να δημιουργηθεί μια σοβαρή κατάστασις …».

Δυο χρόνια μετά από το ξεκίνημα της ΥΣΑ (1929), εγκαινιάστηκε η Παγκόσμια Ημέρα Κουνουπιού, που, από το 1931, γιορτάζεται κάθε 20 Αυγούστου. Ο εορτασμός αυτός έλκει την αφετηρία του από μια τελετή (five o’ clock tea) που έλαβε χώρα στο Λονδίνο, στους κόλπους της αναπτυσσόμενης Υγειονομικής Σχολής της αγγλικής πρωτεύουσας, προς τιμήν του Ronald Ross που, το 1897 στην Ινδία, ανακάλυψε ότι η ελονοσία προέρχεται από τα κουνούπια.

Τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ, το 1902. Λίγο αργότερα, ο Ross υπήρξε ο επικεφαλής μιας εκστρατείας ελέγχου της ελονοσίας στην Ελλάδα για να βοηθήσει στην εφαρμογή προληπτικών μέτρων κατά της νόσου, που ήταν ενδημική. Στα ελληνικά ιστορικά κείμενα αναφέρονται μόνο κάποιοι μυστηριώδεις, επαναλαμβανόμενοι πυρετοί. Η ελονοσία, ο δάγκειος πυρετός και ο ιός του Δυτικού Νείλου είναι διαφορετικές ασθένειες που μεταδίδονται από μολυσμένα κουνούπια και δεν μεταδίδονται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Οι άνθρωποι, δηλαδή, δεν μπορούν να τις μεταδώσουν σε άλλους, μέσω απλής επαφής, όπως συμβαίνει με το κρυολόγημα ή τη γρίπη.

Αυτή την εποχή (καλοκαίρι 2026), μέχρι στιγμής, έχουν καταγραφεί 150 κρούσματα και 13 θάνατοι από τον ιό του Δυτικού Νείλου. Παλαιότερα δε, ο δάγκειος πυρετός, φθάνοντας από τη Συρία, μέσω του Λιβάνου, είχε ποσοστό νοσηρότητας 80%, ποσοστό θνησιμότητας 6% και αφανίστηκαν εξαιτίας του 3.000 ζωές μεταξύ του 1927 και του 1930. Φέτος όμως, προς το τέλος ενός πολύ ζεστού καλοκαιριού, χειρότερου από πέρυσι, ο πληθυσμός των κουνουπιών έχει αυξηθεί και, αν υπάρχουν περισσότερα μολυσμένα κουνούπια, τότε αυξάνεται και η πιθανότητα να νοσήσουν περισσότεροι άνθρωποι.

Σιωπή από όλους για την κατάργηση της Υγειονομικής Σχολής

Το 2019, η Κυβέρνηση της Ελλάδας κατέστρεψε έναν εννενηντάχρονο πολιτισμό, που είχε αναπτυχθεί υπό πίεση, μέσω ενός μοναδικού και ιστορικού διαπανεπιστημιακού, μεταπτυχιακού ιδρύματος για διδασκαλία και έρευνα, της Υγειονομικής Σχολής Αθηνών (ΥΣΑ), που σκοπό είχε την εξυπηρέτηση της πατρίδας, με κατεύθυνση, όχι μόνο την ex post αντιμετώπιση, αλλά κυρίως, την πρόληψη λοιμωδών νοσημάτων. Η ΥΣΑ έχει μια ελκυστική ιστορία, ενώ ήταν ένα ζηλευτό, θα έλεγα, κέντρο πρόληψης ασθενειών του πληθυσμού, γνωστό ανά τον κόσμο.

Αυτή η καταστροφή, σίγουρα έβλαψε τον ελληνικό πολιτισμό, τον πληθυσμό και την κοινωνία της χώρας. Ούτε μια εφημερίδα τότε ή μετά, ούτε ένας δημοσιογράφος, ούτε ένας ακαδημαϊκός ή Καθηγητής, ούτε ένας γιατρός ή δικηγόρος, ούτε ένας πολιτικός ή Έλληνας Επίτροπος ή Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διαμαρτυρήθηκε. Όταν η Σχολή έκλεισε, με μια πολιτικά ανήθικη κίνηση εύνοιας, όλοι παρέμειναν σιωπηλοί και παραμένουν σιωπηλοί μέχρι σήμερα. Αυτό δεν είναι περίεργο; Το πιο ανησυχητικό και θα έλεγα, απογοητευτικό, είναι ότι κανένας από εκείνους που ωφέλησε πολιτικά, ούτε κανείς από τους χαρισματικούς φοιτητές της, δεν φαίνεται να έχει διαμαρτυρηθεί.

Ενώ η Κυβέρνηση της Ελλάδας δεν έδειξε ποτέ μεταμέλεια, ούτε ανέλαβε ευθύνες, ανέθεσε σε ξένους Καθηγητές να συντάξουν μια καλά αμειβόμενη αναφορά για το Μάτι, χωρίς ποτέ να ενημερώσει τον “ξένο” καλό Καθηγητή για την ελληνική ιστορία της δημόσιας υγείας. Επίσης δε, η εν λόγω αναφορά δεν διανεμήθηκε ποτέ. Ωστόσο, και τώρα, το καλοκαίρι του 2026, ξεκίνησε πάλι η συζήτηση, σχετικά με την αναζήτηση έξυπνων τρόπων πρόληψης ασθενειών και αναγκαίων επενδύσεων σε αυτήν, χωρίς καμία αναφορά στην ΥΣΑ.

Ούτε ο Καποδίστριας, ούτε ο Βενιζέλος, ούτε και ο πολεοδόμος Δοξιάδης δεν θα πίστευαν ποτέ ότι οι μελλοντικές τους γενιές, μπορούν να μένουν σιωπηλές για οτιδήποτε, πόσω μάλλον για τη δημόσια υγεία, για την οποία ο Βενιζέλος εγκαινίασε δύο σχολές (στη Σμύρνη και στην Αθήνα). Είναι εντελώς ασυνήθιστη η σημερινή σιωπή για αυτά τα γεγονότα, εκτιμώ δε ότι για να σπάσει, θα χρειαστεί ένας Ηρακλής.

Ο θάνατος της Υγειονομικής Σχολής Αθηνών, το 2019, υποβάθμισε την ελληνική ικανότητα στη δημόσια υγεία και οδήγησε το Σύστημα Υγείας μακριά από την πρόληψη, ενθαρρύνοντας ιδιαίτερα την ανάπτυξη της ιδιωτικής ιατρικής και βάζοντας έτσι σε κίνδυνο το μέλλον της υγείας και της ευημερίας των Ελλήνων.

Η Σχολή ήταν μια από τις πρώτες στην Ευρώπη και ιδρυτικό μέλος της ASPHER, το 1966. Το προσωπικό της έχει παράσχει βοήθεια και στήριξη σε παρόμοιους οργανισμούς, όπως και για να αναπτύξει νέους στα Βαλκάνια, στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και στην Ανατολική Μεσόγειο. Έχει συνεργαστεί στενά με την διεθνή κοινότητα στη διαχείριση υγειονομικών καταστροφών και στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, στην Ιαπωνία, στα Βαλκάνια, στην Αίγυπτο και στην Τουρκία.

Η εγκατάλειψη της δημόσιας υγείας

Θα τελειώσω προσθέτοντας ότι χρειάστηκαν σχεδόν τρεις δεκαετίες για να ευδοκιμήσει η Σχολή, το 1929, έχοντας αρχικά σχεδιαστεί σχετικά με την αντιμετώπιση της ελονοσίας και των τότε ενδημικών της μορφών, όπως και σχετικά με την εμφάνιση κρουσμάτων πανώλης και χολέρας. Τελικά, η εκκίνησή της έγινε, λόγω της μεγάλης επιδημίας του δάγκειου πυρετού που “μαστίγωνε” την Ελλάδα, με 16 θανάτους ανά 24ωρο, για περίπου 6 μήνες.

Η καθυστερημένη γέννηση της Σχολής υποστηρίχτηκε από τον Λούντβιχ Ράιχμαν, της Κοινωνίας των Εθνών, ο οποίος δυσφημίστηκε ως Δρ Ντάρλινγκ, αλλά και από τον προσωπικό γιατρό του Μουσολίνι, όταν ο Βενιζέλος, μετά τη νοσηλεία του ως δαγκειόπληκτος, πήγε τελικά στη Ρώμη. Σε μια νύχτα όμως, του 2019, η Ελληνική Βουλή εγκατέλειψε παντελώς την Εθνική Υγειονομική Σχολή. Η Σχολή βυθίστηκε χωρίς σωσίβιο, χωρίς διασωθέντες. Επομένως, ποιος είναι ο λόγος που γίνεται τόση συζήτηση για την πρόληψη;

Απίστευτο αλλά αληθινό: Κανένας από τους διάφορους οργανισμούς, που σχετίζονται με την υγεία (για την προστασία της, την πρόληψη, την πρωτοβάθμια φροντίδα, την κοινοτική ιατρική, την αποκατάσταση μετά τη νοσηλεία ή για την ολιστική ιατρική) δεν αντέδρασε για τον “θάνατο” της ΥΣΑ, ούτε εξέφρασε καμμία διαμαρτυρία, ούτε έκανε οποιαδήποτε ανακοίνωση. Και τούτο, παρά το γεγονός ότι στην Ελλάδα, γίνονται πολλές καταγγελίες, ακόμη και για ασήμαντα γεγονότα.

Υ.Γ. για την υγεία

Στο τελευταίο έργο του, ο Ιωάννης Καρδαμάτης (ο “μύγας” και Δρ. Ντάρλινγκ της πατρίδας) ανέλυσε τη “μάστιγα της ελονοσίας” και μίλησε για τα ελαττώματα των Ελλήνων. Αναφέρεται στους πολιτικούς καυγάδες και στην εξαφάνιση των δασών από τη φωτιά και τον άνθρωπο. Σε υπόμνημα προς τη Βουλή (1907) και στην αλληλογραφία του με τον Βενιζέλο (1917) έθεσε το πρόβλημα της δημόσιας υγείας στην Ελλάδα.

Ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον τότε Υπουργό Υγιεινής Αλέξανδρο Παππά: «Καλά, μα ήταν ανάγκη να γίνει η Υγειονομική Σχολή Αθηνών, αφού υπάρχει η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου;» «Δεν είναι το ίδιο!», απάντησε ο Παππάς, «διότι οι αρχές των Ιατρικών Σχολών, σε όλα τα μέρη του κόσμου, είναι διαφορετικές από τις αρχές των Υγειονομικών Σχολών». Μερικά χρόνια αργότερα στο ΕΘΝΟΣ το 1931 ειπωθηκε «H ανέργεσις της Υγειονομικής Σχολής Αθηνών οφείλεται εις την μεταπολεμικές επιβληθείσαν επιδίωξιν της πρακτικής εφαρμογής της αντιλήψεως, καθ’ήν πάσης άλλης πρωτεύει δι’ένα λαόν η ανάγκη όπως αναπτύσσεται και ζή υπό υγιεινάς συνθήκας. Και την αντίληψιν αυτήν ενεστερνίσθη η παρούσα Κυβέρνησις, η οποία αφιέρωσε αρκετόν μέρος του δημόσιου προϋπολογισμού δια την υγείαν του λαού».

Ο πρώτος και Βρετανός Διευθυντής της Υγειονομικής Σχολής Αθηνών Norman White και άνθρωπος της Κοινωνίας των Εθνών (1929-1934), έφυγε ξαφνικά από την Ελλάδα, χωρίς ποτέ να ξαναμιλήσει για την ελληνική του εμπειρία. Εγώ ήμουν ο δεύτερος Βρετανός Διευθυντής (Κοσμήτορας) της Υγειονομικής Σχολής: ήρθα, έμεινα και τελικά, “εμφάνισα όμοια συμπτώματα” με εκείνα του Καρδαμάτη.

Στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, λαμβάνοντας υπόψη την ελληνική πραγματικότητα, εκείνη την εποχή, η ΣΧΟΛΗ (ΥΣΑ) είχε πιστοποιηθεί επίσημα, ενώ τα μεταπτυχιακά της προγράμματα είχαν λάβει πλήρη διεθνή αναγνώριση, μέσω αυτού που ονομάζεται αξιολόγηση, από υψηλού μορφωτικού επιπέδου επιστήμονες (1984-85-1992). Ως αποτέλεσμα, η αρχική αποστολή της (1929) για την πρόληψη ενισχύθηκε, έγιναν καινοτόμες προσεγγίσεις στη διαχείριση της δημόσιας υγείας και ενισχύθηκε η διεπιστημονική και διατομεακή συνεργασία.

Στο μέγιστο των δυνατοτήτων της, η Σχολή, μαζί με τα προγράμματά της, πιστοποιήθηκε επίσημα και ανεπίσημα, μέσω διεθνών κριτικών αξιολογήσεων, ως ένα γνήσιο μεταπτυχιακό εκπαιδευτικό ίδρυμα, με προϋπόθεση εισόδου σε αυτήν, την κατοχή πανεπιστημιακού πτυχίου. Σημαντικά αποτελέσματα ήταν η ενίσχυση της αποστολής της για πρόληψη, η ανάπτυξη της διαχείρισης δημόσιας υγείας και η δημιουργία ενός ισχυρού κινήτρου για διεπιστημονικότητα.

Πηγές

^{Levett Jeffrey, Το Μέλλον της Υγειονομικής Σχολής Αθηνών, Ιατρικό Βήμα, Νο 17, Μάρτιος 1991
Levett Jeffrey, Υγειονομική Σχολή Αθηνών: Μια Σύντομη Ιστορική Ανασκόπηση, Πληροφορική, Νέες Τεχνολογίες και Υγεία, 5:57-60, 1991
Levett Jeffrey, Days of Dengue, Nights of Sorrow, Athens 1928. I-JPHE 6 (2004), E 31-34}

Η Κομισιόν των Βρυξελλών σπεύδει να ζητήσει απ’ την γαλλική κυβέρνηση «μέτρα λιτότητας», απ’ αυτά που ξέρουμε καλά στον τόπο μας, που όμως στη Γαλλία προσκρούουν στις διαδηλώσεις της σπουδάζουσας νεολαίας, που ζητεί κι άλλα λεφτά για την Παιδεία. Η αντήχηση θα ακουστεί κι εδώ, με σύνθημα “λεφτά για εξοπλισμούς υπάρχουν, για τα νοίκια των φοιτητών όχι”…

Η κοινωνική δυσανεξία μεταφράζεται σε πολιτική αβεβαιότητα κι εδώ και στην Γαλλία αλλά γι’ άλλους λόγους – όχι για την άνοδο των επιτοκίων που απαιτούν οι villigantes των ομολόγων, ωθούμενοι από τον υψηλό πληθωρισμό (3,5%) του πετρελαίου, αλλά εκεί για τις εντάσεις που προξενεί το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, προσαρμοσμένο στις ανάγκες των Γερμανών βιομηχάνων – ενώ εδώ από την έλλειψη στέγης.

Η βασική αιτία της καθελκύσεως του ευρώ στην δεκαετία το 1980 ήταν η δυσφορία των Γερμανών εξαγωγέων, από τις υποτιμήσεις του γαλλικού φράγκου και της ιταλικής λιρέτας. Με την τελωνειακή ένωση και ελευθερία κυκλοφορίας των αγαθών, δεν μπορούσαν ν’ ανταγωνισθούν τα γαλλικά τυριά και ιταλικά κρασιά.

Έτσι, γεννήθηκε το εξάμβλωμα του ευρώ, με τα πολλαπλά, χωρικά επιτόκια (έναντι ενός του δολαρίου) κι αφέθηκε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), η εξομάλυνση του πολυμερούς ευρώ, για το οποίο ο διάσημος διοικητής της ΕΚΤ, ο “μάγος” Μάριο Ντράγκι είχε πει, ότι «θα κάνει μπορεί για να περισώσει το ευρώ».

Η οργή από την Γαλλία, στην Ευρώπη… 

Πράγματι, κατά την πιστωτική κρίση 2010-15, ο “μάγος” φούσκωσε τον ισολογισμό της ΕΚΤ με ομόλογα των κρατών του ευρώ, παραβαίνοντας το καταστατικό της. Σήμερα όμως ούτε η διακοπή της πιστωτικής σύσφιξης, μήτε το πάγωμα των επιτοκίων με ανερχόμενο τον πληθωρισμό του πετρελαίου, μπορεί να συγκρατήσει τις ρευστοποιήσεις ομολόγων, που στον ισολογισμό της ΕΚΤ έχουν φθάσει τα 6,6 τρισ. ευρώ.

Στην Γερμανία, επίσης, το ανερχόμενο κόμμα της πατριωτικής Εναλλακτικής επιθυμεί επαναφορά του γερμανικού μάρκου και παρόμοιες φωνές ακούγονται και σ’ άλλες χώρες που είναι στα πρόθυρα της ζώνης του “οθνείου νομίσματος”, όπως η Δανία, Ισλανδία, Σουηδία, οι οποίες σοφά διατηρούν ακόμη την νομισματική ανεξαρτησία τους.

Το όντι, εάν η Γαλλία είχε σήμερα το φράγκο θα έκανε μια υποτίμηση 34%, θ’ αύξανε τα δημόσια έσοδα ισοσκελίζοντας τον προϋπολογισμό της, τυπώνοντας φράγκα και θα ενίσχυε την ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή. Τον εντεύθεν πληθωρισμό θα τον φόρτωνε στους μουλάδες του Ιράν, όπως κάνει ο “θείος” Τράμπ.

Ο πρόεδρος του Eurogroup ημέτερος κ. Πιερρακάκης ας αφουγκρασθεί τους φοιτητές στο Σύνταγμα, την Τρίτη 14 του μηνός, γιατί το κύμα της κοινωνικής διαμαρτυρίας φουσκώνει…

Στο δεύτερο μέρος της Ημερίδας θα διεξαχθεί συζήτηση στρογγυλής τράπεζας με την συμμετοχή εκπροσώπων της Ελληνικής Βιομηχανίας. Η παρούσα Μελέτη του ΙΕΝΕ, πάει πέρα από τα υφιστάμενα όρια που θέτει ο δημόσιος διάλογος στην Ελλάδα για την πυρηνική ενέργεια και ο οποίος περιστρέφεται σχεδόν αποκλειστικά γύρω από τα – απόλυτα δικαιολογημένα – ζητήματα αρχών πολιτικής, όπως το κατά πόσον η πυρηνική ενέργεια μπορεί να αποτελέσει μέρος του ενεργειακού μείγματος της χώρας. ποιοι είναι οι κίνδυνοι, ποιο ενδέχεται να είναι το κόστος και αν η κοινή γνώμη θα την αποδεχόταν.

Αντίθετα, το ερώτημα που θέτει η Μελέτη του ΙΕΝΕ, και κατ’ επέκταση η Ημερίδα, είναι πιο περιορισμένο, πιο συγκεκριμένο και με πιο άμεση σημασία: για πρώτη φορά διερευνάται συστηματικά τι μπορεί να προσφέρει η υφιστάμενη βιομηχανική βάση της Ελλάδας στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα των SMR και τι θα έπρεπε να συμβεί ώστε αυτή η συνεισφορά να μετουσιωθεί σε συμβασιοποιημένη βιομηχανική συμμετοχή.

Οι μικροί αρθρωτοί αντιδραστήρες (SMR) εισέρχονται στον εγχώριο δημόσιο διάλογο κυρίως ως ζήτημα ενεργειακής ασφάλειας. Η Μελέτη του ΙΕΝΕ υποστηρίζει ότι αυτή η προσέγγιση, αν και κατανοητή, παραβλέπει την πιο άμεση και εμπορικά σημαντική
διάσταση αυτού που αντιπροσωπεύει η παγκόσμια βιομηχανία των SMR. Η Ελλάδα έχει μια ρεαλιστική ευκαιρία, στο άμεσο μέλλον, να καταστεί μέρος της παγκόσμιας υποδομής μέσω της οποίας κατασκευάζονται οι SMRs, και όχι απλώς ένας δυνητικός καταναλωτής της ενέργειας που αυτοί παράγουν.

Η εν λόγω Μελέτη του ΙΕΝΕ, η πρώτη ολοκληρωμένη στρατηγική ανάλυση σχετικά με το θέμα, συντάχθηκε σε μια στιγμή ουσιαστικής θεσμικής σύγκλισης: στις 10 Μαρτίου 2026, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε τη Στρατηγική της για τους SMR (COM/2026/117), θεσπίζοντας το σημαντικότερο πλαίσιο πολιτικής της ΕΕ για την πυρηνική ενέργεια εδώ και μια γενιά. Την ίδια ημέρα ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης προέβη σε μία ιστορική σημασίας δήλωση για την πυρηνική ενέργεια κατά την
διάρκεια της 2ης Συνόδου Κορυφής για την Πυρηνική Ενέργεια στο Παρίσι.

Αυτό ενισχύθηκε από την διμερή δήλωση συνεργασίας στο τομέα της πυρηνικής τεχνολογίας, που υπεγράφη μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας κατά την επίσημη επίσκεψη του Προέδρου Μακρόν τον Απρίλιο του 2026.

Η Μελέτη του ΙΕΝΕ βασίζεται σε έρευνα πολλαπλών μεθόδων, η οποία συνδυάζει τη συστηματική βιβλιογραφική έρευνα, τη γεωχωρική χαρτογράφηση με τη χρήση συστημάτων GIS, την αξιολόγηση των βιομηχανικών δυνατοτήτων ανά κλάδο και την απευθείας διαβούλευση με τους εμπλεκόμενους φορείς.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τo πρόγραμμα της εκδήλωσης, τους ομιλητές και την εγγραφή, καθώς και για τη μελέτη του ΙΕΝΕ “Greece in the Global SMR Supply Chain”, μπορείτε να βρείτε εδώ.

Σχετικά με το ΙΕΝΕ

Το Ινστιτούτο Ενέργειας ΝΑ Ευρώπης (ΙΕΝΕ) είναι ανεξάρτητος οργανισμός, ο οποίος δραστηριοποιείται σε περιφερειακή βάση στην ΝΑ Ευρώπη και καλύπτει όλο το φάσμα του ενεργειακού τομέα, με στρατηγική που είναι προσανατολισμένη στην ενεργειακή
μετάβαση και την βιώσιμη ανάπτυξη. Το ΙΕΝΕ παρέχει τακτική ενημέρωση στα μέλη του για τις εξελίξεις στην Ελλάδα και την περιοχή, εκπονεί μελέτες και έρευνες, οργανώνει εκδηλώσεις (συνέδρια, workshops, webinars) και εκπαιδευτικά σεμινάρια. Για περισσότερες πληροφορίες βλέπε www.iene.gr και www.iene.eu

Το κύμα μαθητικών κινητοποιήσεων που ξεκίνησε στη Γαλλία εξαπλώνεται πλέον σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, με την Ελλάδα να συμμετέχει στις διαμαρτυρίες Οι κινητοποιήσεις στη Γαλλία άρχισαν στα μέσα Σεπτεμβρίου στο Παρίσι ως τοπική διαμαρτυρία μαθητών λυκείου, αλλά εξελίχθηκαν σε μαζικό πανεθνικό κίνημα. Μαθητές, γονείς και συνδικάτα εκπαιδευτικών ζητούν αυξημένη χρηματοδότηση για την εκπαίδευση. Από τις διαδηλώσεις δεν έχουν λείψει και σοβαρά επεισόδια, που περιλαμβάνουν εμπρησμούς σχολείων, ακόμα και επιθέσεις σε εκπαιδευτικούς!

Υπάρχουν όμως και περιστατικά αστυνομικής βίας.  Τις τελευταίες ημέρες σημειώθηκαν συγκρούσεις μεταξύ της γαλλικής αστυνομίας και διαδηλωτών, με αποκορύφωμα τον σοβαρό τραυματισμό ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης που φέρεται να εκτόξευσε η αστυνομία. Πάνω από 6.500 άτομα –στην πλειονότητά τους ανήλικοι– έχουν συλληφθεί από την έναρξη των διαδηλώσεων στη Γαλλία.

Γονείς παίρνουν τα παιδιά από τις διαδηλώσεις!

Την ώρα που οι ταραχές και οι συγκρούσεις έξω από τα σχολεία κλιμακώνονται, στο διαδίκτυο κυκλοφορούν βίντεο, που δείχνουν νεαρούς διαδηλωτές να σύρονται κυριολεκτικά από τους γονείς τους, μακριά από τον χώρο «κινδύνου»! Σε ένα βίντεο, μια έξαλλη μητέρα φαίνεται να βγαίνει από το αυτοκίνητό της και να τρέχει προς τον γιο της, ενώ στο παρασκήνιο υψώνονται στήλες καπνού. Η μητέρα αρπάζει το παιδί της με το αριστερό της χέρι, αφήνοντας το δεξί της ελεύθερο για να τον χτυπήσει στην πλάτη, ενώ τον σπρώχνει προς το αυτοκίνητο. Στη συνέχεια, η μητέρα σπρώχνει μέσα στο αυτοκίνητο τον γιο της, ο οποίος την ξεπερνά σε ύψος.

Σε ένα άλλο βίντεο, μια μητέρα αρπάζει τα ρούχα της φανερά ενοχλημένης κόρης της και την τραβάει μέσα από το πλήθος των μαθητών σε ένα σχολικό οδόφραγμα. Η εξοργισμένη κόρη αντιστέκεται και μένει ακίνητη, αλλά τελικά υποχωρεί αφού ανταλλάσσει βλέμματα με την εξαγριωμένη μητέρα της.

Αλλού, ένας πατέρας καταγράφηκε να απομακρύνει ήρεμα τον γιο του από τους διαδηλωτές φοιτητές, κρατώντας τον από το πίσω μέρος του λαιμού. Στο βάθος του βίντεο ακούγονται φωνές, ενώ αστυνομικοί αποκλείουν τον δρόμο μπροστά.

Σε αναβρασμό η Ευρώπη

Αστυνομία και διαδηλωτές συγκρούστηκαν στη Λιέγη του Βελγίου, καθώς η οργή των μαθητών για το κόστος της εκπαίδευσης και τις συνθήκες στα σχολεία εντείνεται, θυμίζοντας τις μαζικές κινητοποιήσεις στη Γαλλία. Οι αρχές στη Λιέγη απαγόρευσαν τις συγκεντρώσεις περισσότερων των τριών ατόμων στους δρόμους, σύμφωνα με τον βελγικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα VRT. Η απαγόρευση, που επέβαλε ο δήμαρχος της Λιέγης, Βίλι Ντεμέγιερ, θα παραμείνει σε ισχύ έως τις 23:00 της 16ης Οκτωβρίου.

Άγρια επεισόδια, όμως, σημειώθηκαν στο κέντρο των Βρυξελλών, κατά τη διάρκεια της μεγάλης πορείας των εργαζομένων ενάντια στα μέτρα λιτότητας.» Στη διαδήλωση που οργάνωσαν τα δύο μεγάλα συνδικάτα της χώρας, CSC-ACV και FGTB-ABVV, οι εργαζόμενοι διαμαρτυρήθηκαν για τα νέα μέτρα της κυβέρνησης, τονίζοντας πως το βάρος πέφτει ξανά στους πολίτες. Η ειρηνική πορεία όμως χάλασε, όταν εκατοντάδες κουκουλοφόροι μπήκαν ανάμεσα στους διαδηλωτές και άρχισαν επεισόδια με την αστυνομία.

Οι κουκουλοφόροι επιτέθηκαν στην αστυνομία πετώντας μπουκάλια, κροτίδες, κάδους σκουπιδιών και ξύλα, ενώ έστησαν οδοφράγματα στους δρόμους χρησιμοποιώντας ηλεκτρικά πατίνια και ποδήλατα. Η αστυνομία απάντησε με χρήση δακρυγόνων και αύρες νερού για να διαλύσει τις ομάδες των ταραχοποιών, ενώ σύμφωνα με τα βελγικά μέσα ενημέρωσης έγιναν και αρκετές συλλήψεις.

Παρά τις συγκρούσεις στους γύρω δρόμους, η κεντρική πορεία συνεχίστηκε κανονικά, με τις ηγεσίες των συνδικάτων να ζητούν ψυχραιμία από τους διαδηλωτές. Την ίδια ώρα, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων έστειλαν ξεκάθαρο μήνυμα στην κυβέρνηση, τονίζοντας ότι δεν θα δεχτούν καμία νέα οικονομική επιβάρυνση στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Καταλήψεις λυκείων ξεκίνησαν επίσης στο Τορίνο και τη Ρώμη. Οι μαθητές διαμαρτύρονται για την υποχρηματοδότηση, την κακή κατάσταση των σχολικών κτιρίων και το αυξημένο κόστος ζωής. Αντιπροσωπεία τους ταξίδεψε στο Παρίσι σε ένδειξη αλληλεγγύης.

Φοιτητικοί σύλλογοι από την Αθήνα καλούν σε συγκέντρωση την επόμενη εβδομάδα στις 18:00 στο Υπουργείο Οικονομικών, κάτω από την πλατεία Συντάγματος. Όπως τονίζουν «Τρίτη 13 Οκτώβρη κατασκηνώνουμε στο Σύνταγμα για να καταλάβουν ότι δεν πάει άλλο!», ενώ εκτός της συγκέντρωσης προγραμματίζουν συμβολική κατασκήνωση στην πλατεία Συντάγματος, με συναυλίες και δράσεις.

Στην κορυφή των προβλημάτων βρίσκονται οι τιμές ρεύματος, καυσίμων, η ακρίβεια στα σούπερ-μάρκετ, αλλά και οι χαμηλοί μισθοί, σε συνδυασμό με την ακρίβεια στα ενοίκια και την ανύπαρκτη φοιτητική στέγη. Οι φοιτητικοί σύλλογοι στην ανακοίνωσή τους υπογραμμίζουν πως όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα επιτυχόντες των πανελλαδικών να μην εγγράφονται στις σχολές τους, ενώ άλλοι αναγκάζονται να αφήσουν ανολοκλήρωτες τις σπουδές τους.

Γενική απεργία στην Ισπανία 

Δυόμισι εβδομάδες πριν από τις βουλευτικές εκλογές της 29ης Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί στην Ισπανία γενική απεργία για το στεγαστικό ζήτημα. Είναι η πρώτη έπειτα από 14 χρόνια. Η ημερομηνία, 11 Νοεμβρίου, συμφωνήθηκε από τα μεγάλα εργατικά συνδικάτα που στηρίζουν το κάλεσμα και τους εκπροσώπους των κατασκηνώσεων διαμαρτυρίας. Σύμφωνα με την εφημερίδα EL PAÍS, την κινητοποίηση στηρίζουν επίσης σημαντικά περιφερειακά συνδικάτα, όπως το CIG της Γαλικίας και τα βασκικά συνδικάτα ELA και LAB.

Ο χρόνος στον οποίο αποφασίστηκε η γενική απεργία στην Ισπανία για το στεγαστικό έχει επικριθεί από κάποια κλαδικά συνδικάτα, αλλά κυρίως από τις επιχειρηματικές ενώσεις CEOE και Cepyme. Υποστηρίζουν ότι «τα αιτήματα που οδήγησαν σε αυτή την ανακοίνωση δεν αφορούν, στην ουσία, εργασιακά ζητήματα» και θεωρούν «απαράδεκτο» να «μετακυλίεται το κόστος μιας τακτικής πίεσης που στρέφεται κατά της κυβέρνησης και των χειρισμών της, στις επιχειρήσεις, στους εργαζομένους τους και στην οικονομία συνολικά». Επίσης, αμφισβητούν τη νομιμότητά της.

Το Λαϊκό Κόμμα (PP) και το Vox, που μαζί με το καταλανικό Junts καταψήφισαν τη νομοθεσία, έχουν επίσης εξαπολύσει σφοδρές επιθέσεις κατά των συνδικάτων. Οι εκπρόσωποι του PP και του Vox, Σεμπαστιά Σαγκρέρας και Μανουέλα Κανιάδας αντίστοιχα, υποστηρίζουν η γενική απεργία «στρέφεται κατά των κομμάτων της αντιπολίτευσης».

Ακραία ρητορική από το VOΧ

Την ίδια στιγμή, ο θάνατος της 87χρονης Μαρικάρμεν Αμπασκάλ, μετά την έξωσή της από το διαμέρισμα όπου ζούσε στη Μαδρίτη από το 1956, έχει εξελιχθεί σε νέο πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης στην Ισπανία. Το ακροδεξιό Vox επιχειρεί να αξιοποιήσει στο έπακρο την υπόθεση, κατηγορώντας την κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ ότι φέρει ευθύνη για την κρίση στέγασης και ότι εκμεταλλεύτηκε πολιτικά την τραγωδία.

Η Μαρικάρμεν Αμπασκάλ πέθανε σε νοσοκομείο την Τετάρτη, λίγες εβδομάδες μετά την έξωσή της από το διαμέρισμα της Μαδρίτης που νοίκιαζε επί δεκαετίες. Η υπόθεσή της είχε προκαλέσει αντιδράσεις σε ολόκληρη την χώρα και είχε μετατραπεί σε σύμβολο της στεγαστικής κρίσης στην Ισπανία. Μετά από έντονες πιέσεις της κοινής γνώμης, η εταιρεία ακινήτων που είχε προχωρήσει στην έξωση συμφώνησε να της επιτρέψει να επιστρέψει στο σπίτι της. Ωστόσο, η Ένωση Ενοικιαστών της Μαδρίτης υποστήριξε ότι η συμφωνία ήρθε πολύ αργά.

Μετά τον θάνατό της, το Vox εξαπέλυσε επίθεση κατά της σοσιαλιστικής κυβέρνησης. «Σκότωσαν τη Μαρικάρμεν», έγραψε το κόμμα στο X, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι χρησιμοποίησε τον πόνο μιας ηλικιωμένης γυναίκας για μια εκστρατεία που, κατά την άποψή του, αποκρύπτει την κυβερνητική ευθύνη για τη στεγαστική κρίση. Ο Σάντσεθ, από την πλευρά του, εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια και στους ανθρώπους που αισθάνονται την απώλεια ως δική τους.

Σε ακόμη υψηλότερους τόνους κινήθηκε η επικεφαλής του Podemos, Ιόνε Μπελαρά, χρησιμοποίησε πολύ σκληρότερη γλώσσα, σε άλλη λογική βεβαίως από το VOX, υποστηρίζοντας ότι η 87χρονη δεν «πέθανε», αλλά «δολοφονήθηκε» από όσους ήθελαν να της πάρουν το σπίτι, καθώς και από το δικαστικό σύστημα και τις διοικήσεις που το επέτρεψαν. Ο ηγέτης του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος, Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχό, κάλεσε, αντίθετα, να μην υπάρξει «εκστρατεία, πάρτι ή ιδιοτελής εκμετάλλευση» του θανάτου της.

Η υπόθεση της Μαρικάρμεν έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή για την ισπανική πολιτική σκηνή. Ο Πέδρο Σάντσεθ προκήρυξε πρόωρες εκλογές για τις 29 Νοεμβρίου, αφού οι συντηρητικοί αντίπαλοί του μπλόκαραν δύο προτεινόμενα διατάγματα για τη στέγαση. Για το Vox, όμως, η εκλογική αναμέτρηση δεν είναι απλώς μια μάχη για την αύξηση των εδρών του. Είναι η ευκαιρία να συμμετάσχει ουσιαστικά στη διαμόρφωση της επόμενης κυβέρνησης και να μετατρέψει τις πολιτικές του θέσεις σε κυβερνητική ατζέντα. Οι δημοσκοπήσεις το φέρνουν στην τρίτη θέση, με περίπου 18%, ενώ το Λαϊκό Κόμμα αναμένεται να έρθει πρώτο με περίπου 33%. Εφόσον οι προβλέψεις επιβεβαιωθούν, το PP θα χρειαστεί σχεδόν σίγουρα το Vox για να σχηματίσει σταθερή κυβερνητική πλειοψηφία.

Και αυτό δίνει στον Σαντιάγο Αμπασκάλ σημαντική διαπραγματευτική δύναμη. Το 2023 το Vox είχε εξασφαλίσει 33 από τις 350 έδρες του Κογκρέσου. Τώρα εκτιμάται ότι μπορεί να διπλασιάσει τη δύναμή του. Ο ίδιος ο Αμπασκάλ χαρακτήρισε την προκήρυξη των εκλογών «εξαιρετική είδηση», ενώ εκπρόσωπος του κόμματος υποστήριξε ότι αυτή τη φορά το Vox είναι «πολύ ισχυρότερο». Η πολιτική αξιοποίηση της υπόθεσης της Μαρικάρμεν εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική του Vox: να συνδέσει τις κοινωνικές και οικονομικές ανησυχίες των Ισπανών με μια συνολική επίθεση στην πολιτική του Σάντσεθ.

«Ξεκίνησαν να μου λένε είμαστε οι τάδε φασίστες και εδώ κάνουμε κουμάντο εμείς και κάτι τέτοια», ανέφερε, προσθέτοντας ότι αρχικά δεν πίστεψε πως είχαν σκοπό να του επιτεθούν, αλλά θεώρησε ότι ήθελαν απλώς να τον προκαλέσουν και να κάνουν επίδειξη δύναμης. Είπε ότι  ο ένας από τους δύο φορούσε κράνος, ενώ ο δεύτερος όχι. Σύμφωνα με την καταγγελία του, όταν ο ένας του επιτέθηκε, ο ίδιος προσπάθησε να αμυνθεί και έριξε τον επιτιθέμενο στο έδαφος. Τότε, όπως ανέφερε ο παθών, ο ένας δράστης φώναξε στον συνεργό του: «Δώσ’ τον, σφάξ’ τον».

«Δεν είχα καν στο μυαλό μου εκείνη τη στιγμή ότι θα προσπαθούσαν να με σκοτώσουν», σημείωσε ξανά. «Δεν το είχα υποψιαστεί ότι 16:10 θα έρχονταν να με σκοτώσουν κάτω από το σπίτι μου. Ωστόσο είχαν σκοπό, είχαν τα μαχαίρια στα χέρια. Τους ρώτησα: “Γιατί εμένα;” και ο ένας μου είπε: “Εσύ είσαι πολλά χρόνια αριστερός και αντιρατσιστής. Εσένα ξέρουμε, σε σένα ήρθαμε. Αν ξέραμε κάποιον άλλον, θα πηγαίναμε σε άλλον”».

Ο τραυματίας ανέφερε πως «είναι γνωστό μοτίβο των φασιστών να επιτίθενται με τέτοιο θρασύδειλο τρόπο. Αν θυμάστε και στον Παύλο Φύσσα είχαν πάει 20 άτομα, δεν είχαν πάει δύο. Τους είχε πλακώσει στις μπουνιές και χρειαζόταν να έρθει ο Ρουπακιάς να τον μαχαιρώσει στην κάρδια. Αυτό είναι το μοτίβο των νεοναζί, των θρασύδειλων που λύνουν τις διαφορές τους προσπαθώντας να σκοτώσουν», είπε ο τραυματίας.

Το θύμα μαχαιρώθηκε δύο φορές στο μηρό και προσπάθησαν να τον μαχαιρώσουν και στο θώρακα, αλλά εκεί το τραύμα δεν ήταν βαθύ. Πήγε αρχικά μόνος του στο Κέντρο Υγείας Ελευσίνας με δικά του μέσα, ωστόσο επειδή ήταν πολύ βαθιά τα τραύματα που έφερε στα πόδια, χρειάστηκε να γίνει η διακομιδή του με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Τζάνειο Νοσοκομείο του Πειραιά, όπου και νοσηλεύεται εκτός κινδύνου

Ανακοινώσεις κομμάτων

«Η δημοκρατία δεν εκφοβίζεται .Μηδενική ανοχή στον φασισμό.Αυτή είναι η απάντηση στη φασιστική αιματηρή επίθεση σε βάρος 32χρονου στην Ελευσίνα, που ανήκει στον αντιφασιστικό χώρο και οι θρασύδειλοι φασίστες μαχαίρωσαν στήνοντας του καρτέρι έξω από το σπίτι του», δήλώσε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Κώστας Τσουκαλάς. Ο Τσουκαλάς τόνισε πώς «το ΠΑΣΟΚ πρωτοστάτησε στον αγώνα κατά της Χρυσής Αυγής και έδωσε τη μάχη για τον πολιτικό αποκλεισμό των ναζιστικών μορφωμάτων που ακολούθησαν» και ήταν κατηγορηματικός ότι θα είναι ξανά στην πρώτη γραμμή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασε την έντονη ανησυχία του, τονίζοντας πως η επίθεση «ξυπνά μνήμες από παλαιότερες υποθέσεις ρατσιστικής και φασιστικής βίας» και σε ανακοινωσή του αναφέρει «την ανάγκη να μην επιστρέψουν τα τάγματα εφόδου». Επισημαίνεται ότι οι δράστες αυτοπροσδιορίστηκαν ως φασίστες και στοχοποίησαν το θύμα γνωρίζοντας την πολιτική του ταυτότητα. Η πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε χαρακτηριστικά: «Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Η ανοχή “οπλίζει” τον νεοναζισμό. Να ξεριζώσουμε το μίσος σε κάθε γειτονιά, πριν θρηνήσουμε τον επόμενο Φύσσα!»

Το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του αναφέρεται σε «δολοφονική επίθεση φασιστοειδών σε βάρος του 32χρόνου αθλητή, για την αντιφασιστική του δράση, που ξυπνά μνήμες από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, χτυπά συναγερμό για το εργατικό κίνημα που τώρα πρέπει να μπει μπροστά για να στείλει ξανά αυτά τα φασιστικά θρασίμια πίσω στα λαγούμια τους.

»Αυτές τις ώρες που με την ανοχή και τη στήριξη των επιτελείων του συστήματος διάφορα φασιστοειδή επανεμφανίζονται, ύστερα και από την αποφυλάκιση του ναζί-εγκληματία Κασιδιάρη, κάθε προσπάθεια να αποσιωπηθεί ο πραγματικός χαρακτήρας της επίθεσης αυτής ρίχνει νερό στο μύλο τους. Αντίστοιχα και η όποια ανοχή του κρατικού μηχανισμού απέναντι σε φασιστικές ομάδες δίνει αέρα στα πανιά τους.»

Ο επικεφαλής της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, κατέκρινε τις πρώτες διαρροές της Αστυνομίας που έκαναν λόγο για «ληστεία», παραβάλλοντάς τες με τις αρχικές διαρροές περί «οπαδικού καυγά» στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Ανέφερε ότι οι φασίστες αποθρασύνονται λόγω της «κανονικοποίησης της Ακροδεξιάς στη χώρα μας». Συμπλήρωσε πως «οι εγκληματικές μέθοδοι της Χρυσής Αυγής, οι τραμπουκισμοί και τα μαχαιρώματα είναι αυτό που ξέρουν να κάνουν», και κάλεσε σε πολιτική επαγρύπνηση.

Παράλληλα, έντονη ήταν η αντίδραση και από τον Σύλλογο Πολιτισμού «Παύλος Killah P Φύσσας», ο οποίος χαρακτήρισε την επίθεση κομβικής σημασίας και ζήτησε άμεση κινητοποίηση των κοινωνικών φορέων

Σε δολοφονική φασιστική επίθεση αναφέρεται και το ΜέΡΑ25: «Η επιχείρηση ξεπλύματος των ναζιστικών συμμοριών που εκτυλίχθηκε στα συστημικά ΜΜΕ της χώρας με αφορμή την αποφυλάκιση του καταδικασμένου εγκληματία Κασιδιάρη είχε κιόλας τα πρώτα αποτελέσματα. Το απόγευμα της Πέμπτης 8 Οκτωβρίου, ναζί, μέλη πιθανότατα της οργάνωσης Propatria, μαχαίρωσαν αντιφασίστα στην Ελευσίνα, με προφανή στόχο να τον δολοφονήσουν.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, οι δύο ναζιστές της Propatria, στήσανε καρτέρι θανάτου έξω από το σπίτι του αντιφασίστα αγωνιστή και του επιτέθηκαν με μαχαίρι, τραυματίζοντάς τον. Πρόκειται για μια προσχεδιασμένη, πολιτικά υποκινούμενη πράξη που θυμίζει τις πιο σκοτεινές πρακτικές των νεοναζί, μια επίθεση βγαλμένη από τα εγχειρίδια της Χρυσής Αυγής και του Κασιδιάρη. Δεν θα αφήσουμε να επιστρέψουν τα τάγματα εφόδου στους δρόμους και τις γειτονιές μας».

Αρχικά, οι δύο σοβαρά τραυματίες μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο Κορίνθου. Στο ίδιο νοσοκομείο προσήλθε και τρίτος εργαζόμενος, ο οποίος παρουσίασε ήπια αναπνευστικά προβλήματα. Στη συνέχεια, οι δύο βαρύτερα τραυματίες διακομίστηκαν στο Θριάσιο Νοσοκομείο, όπου ο ένας κατέληξε παρά τις προσπάθειες των γιατρών.

Οι αστυνομικές Αρχές προσήγαγαν τον εργολάβο, 59 ετών, ο οποίος νωρίτερα βρέθηκε και στο νοσοκομείο για να ενημερωθεί για την κατάσταση των δύο εργατών. Ο εισαγγελέας ενημερώθηκε για το εργατικό ατύχημα ωστόσο θα πρέπει πρώτα να πραγματοποιηθεί αυτοψία από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, να γίνουν καταθέσεις και εν συνεχεία να ληφθούν αποφάσεις για τυχόν συλλήψεις.

Η ανακοίνωση της Motor Oil

Σε επίσημη ενημέρωσή της, η Motor Oil ανέφερε ότι το περιστατικό σημειώθηκε στις 11:00 το πρωί, κατά τη διάρκεια εκτεταμένων εργασιών προληπτικής συντήρησης στο διυλιστήριο.«Σήμερα, στις 11 π.μ., κατά τη διάρκεια εκτεταμένης προληπτικής συντήρησης στο διυλιστήριό μας, δύο εργαζόμενοι τραυματίστηκαν σοβαρά.

Οι εργαζόμενοι έλαβαν άμεσα τις προβλεπόμενες πρώτες βοήθειες και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Η κατάστασή τους είναι σοβαρή και λαμβάνουν τη δέουσα φροντίδα. Από την πρώτη στιγμή ενεργοποιήθηκαν όλα τα προβλεπόμενα πρωτόκολλα ασφάλειας και αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών», αναφέρεται στην ανακοίνωση της εταιρείας.

Σύμφωνα με πληροφορίες τραυματίσθηκαν άλλοι τρεις εργαζόμενοι, αλλά ελαφρύτερα και είχαν κυρίως αναπνευστικά προβλήματα. Δεν γνωρίζουμε άλλα στοιχεία για τους πέντε τραυματίες. Μια πληροφορία που δεν διασταυρώσαμε αναφέρει ότι ίσως η έκρηξη προκλήθηκε από συγκέντρωση αερίων.

Υπενθυμίζεται ότι στις 17 Σεπτεμβρίου του 2024 είχε ξεσπάσει στα ίδια διυλιστήρια πυρκαγιά (φωτογραφία) με τρεις (ελαφρά) τραυματίες, που αντιμετωπίσθηκε απ΄την Πυροσβεστική, επικουρούμενα από τα πυροσβεστικά οχήματα των διυλιστηρίων. Τότε είχε αποσταλεί μήνυμα 112 μήνυμα στους κατοίκους της περιοχής με την οδηγία να απομακρυνθούν λόγω της πυρκαγιάς. Είχε διακοπεί και η κυκλοφορία στην παλιά εθνική οδό Αθηνών-Κορίνθου. Οι τραυματίες ανήκαν και πάλι σε εξωτερικό συνεργείο εργολάβων.

Σέρρες: Εργάτης νεκρός

Εν τω μεταξύ σε άλλο σοβαρό εργατικό ατύχημα σήμερα το πρωί 49χρονος εργάτης υπέστη βαρύτατες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις στην Κάτω Καμήλα Σερρών όταν έπεσε από σκαλωσιά κατά τη διάρκεια οικοδομικών εργασιών.

Δυστυχώς ο εργάτης τελικά απεβίωσε. Ήταν πατέρας δύο παιδιών. Το περιστατικό συνέβη κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες και διενεργείται προανάκριση.

Με την ερώτησή του, ο Μιχάλης Κατρίνης καλεί τον υπουργό να διευκρινίσει ποιος έλεγξε τα προσόντα του νέου προέδρου και του διευθύνοντος συμβούλου και από ποιες συγκεκριμένες επαγγελματικές ή διοικητικές θέσεις προκύπτει η απαιτούμενη πενταετής εμπειρία σε θέση ευθύνης.

Παράλληλα, θέτει ερωτήματα για τη σύγκληση της Γενικής Συνέλευσης, τον ρόλο του Ελληνικού Δημοσίου και της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας στην αξιολόγηση και έγκριση των υποψηφιοτήτων, καθώς και για τους λόγους που οδήγησαν στην αντικατάσταση της προηγούμενης διοίκησης.

Με την αίτηση κατάθεσης εγγράφων ζητά να προσκομιστούν στη Βουλή τα πρακτικά της Γενικής Συνέλευσης, οι εισηγήσεις επιλογής, οι εκθέσεις αξιολόγησης και ελέγχου των προσόντων, τα στοιχεία τεκμηρίωσης της απαιτούμενης εμπειρίας και οι σχετικές αποφάσεις των μετόχων.

Όπως υπογραμμίζει, η επιλογή προσώπων για τη διοίκηση ενός φορέα τέτοιας στρατηγικής σημασίας απαιτεί πλήρη τεκμηρίωση της καταλληλότητάς τους και σαφή προσδιορισμό των οργάνων που εισηγήθηκαν, έλεγξαν και ενέκριναν την επιλογή τους.

Επισυνάπτεται το κείμενο της Ερώτησης και ΑΚΕ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΡΙΝΗΣ
ΠΑΣΟΚ- Κίνημα Αλλαγής
Βουλευτής Ηλείας
ΕΡΩΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ
Προς: Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Ν. Δένδια

Θέμα: Διαδικασία επιλογής, έλεγχος νόμιμων προσόντων και τεκμηρίωση καταλληλότητας της νέας διοίκησης του ΕΛΚΑΚ Α.Ε.

Με την από 7 Οκτωβρίου 2026 ανακοίνωση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας γνωστοποιήθηκε ο ορισμός νέου Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ Α.Ε.), κατόπιν απόφασης της Γενικής Συνέλευσης των μετόχων.
Το ΕΛΚΑΚ αποτελεί φορέα στρατηγικής σημασίας για την εθνική άμυνα, την αμυντική έρευνα και καινοτομία και την ανάπτυξη της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, με μετόχους το Ελληνικό Δημόσιο (67%) και την Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε. (33%).

Το ειδικό θεσμικό πλαίσιο του ν. 5110/2024 και ιδίως το άρθρο δέκατο πέμπτο του καταστατικού της εταιρείας προβλέπουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις ως προς τα προσόντα, την επαγγελματική εμπειρία και την καταλληλότητα των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου.

Ωστόσο, από τη σχετική ανακοίνωση δεν προκύπτουν η ημερομηνία πραγματοποίησης της Γενικής Συνέλευσης, η διαδικασία υποβολής και αξιολόγησης των υποψηφιοτήτων, τα πρόσωπα ή όργανα που εισηγήθηκαν την επιλογή, ούτε ο τρόπος με τον οποίο διαπιστώθηκε η πλήρωση των προβλεπόμενων νόμιμων προϋποθέσεων.

Η επιλογή προσώπων για τη διοίκηση ενός φορέα τέτοιας στρατηγικής σημασίας απαιτεί πλήρη τεκμηρίωση της καταλληλότητάς τους και σαφή προσδιορισμό των οργάνων που εισηγήθηκαν, έλεγξαν και ενέκριναν την επιλογή τους. Κατόπιν των ανωτέρω, ΕΡΩΤΑΤΑΙ Ο κ. ΥΠΟΥΡΓΟΣ:

1. Πότε πραγματοποιήθηκε η Γενική Συνέλευση κατά την οποία αποφασίστηκε η εκλογή του νέου Διοικητικού Συμβουλίου, με ποια διαδικασία συγκλήθηκε και ποιοι εκπροσώπησαν τους δύο μετόχους;
2. Ποιος ή ποιο αρμόδιο όργανο πρότεινε και εισηγήθηκε στους μετόχους την επιλογή του Προέδρου και του Διευθύνοντος Συμβούλου; Με ποια κριτήρια και βάσει ποιας διαδικασίας διαμορφώθηκε η σχετική εισήγηση;
3. Ποιος ή ποιο όργανο διενήργησε, πριν από την επιλογή, τον έλεγχο της πλήρωσης των υποχρεωτικών νόμιμων προσόντων του Προέδρου και του Διευθύνοντος Συμβούλου; Ποια συγκεκριμένα δικαιολογητικά εξετάστηκαν, ποιο ήταν το αποτέλεσμα του ελέγχου και με ποια έγγραφη πράξη ή εισήγηση αποτυπώθηκε το σχετικό συμπέρασμα;
4. Από ποιες συγκεκριμένες επαγγελματικές ή διοικητικές θέσεις προκύπτει, για καθένα από τα δύο επιλεγέντα Πρόσωπα, η απαιτούμενη πενταετής εμπειρία σε θέση ευθύνης; Ποια ήταν η χρονική διάρκεια, οι αρμοδιότητες και το επίπεδο ευθύνης κάθε θέσης και με ποια έγγραφα τεκμηριώθηκαν;
5. Ποιος ήταν ο ρόλος του Ελληνικού Δημοσίου και της ΕΕΣΥΠ Α.Ε. κατά την αξιολόγηση και έγκριση των συγκεκριμένων υποψηφιοτήτων και με ποια στοιχεία διασφαλίστηκε ότι οι μέτοχοι είχαν λάβει γνώση της τεκμηρίωσης των νόμιμων προσόντων πριν από τη λήψη της απόφασης;
6. ποιοι λόγοι ώθησαν την πολιτική ηγεσία στην αντικατάσταση της απελθούσης διοικήσεως ;

ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΣΘΕ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΤΕ

1. Την πρόσκληση σύγκλησης και το πλήρες πρακτικό της Γενικής Συνέλευσης κατά την οποία αποφασίστηκε η εκλογή του νέου Διοικητικού Συμβουλίου ή τα αντίστοιχα έγγραφα νόμιμης σύγκλησης και συνεδρίασης.
2. Τις εισηγήσεις ή προτάσεις προς τους μετόχους για την επιλογή του Προέδρου και του Διευθύνοντος Συμβούλου, καθώς και τυχόν εκθέσεις αξιολόγησης των υποψηφιοτήτων.
3. Την έγγραφη έκθεση, εισήγηση ή άλλη πράξη ελέγχου των νόμιμων προσόντων, από την οποία προκύπτουν το αρμόδιο όργανο που διενήργησε τον έλεγχο, τα στοιχεία που εξετάστηκαν και τα συμπεράσματα που διατυπώθηκαν.
4. Τα έγγραφα τεκμηρίωσης της απαιτούμενης πενταετούς εμπειρίας σε θέση ευθύνης του Προέδρου και του Διευθύνοντος Συμβούλου, με την αναγκαία προστασία προσωπικών δεδομένων.
5. Τυχόν αποφάσεις, εξουσιοδοτήσεις ή έγγραφες τοποθετήσεις των δύο μετόχων σχετικά με την επιλογή των ανωτέρω προσώπων.

Ο ερωτών και αιτών Βουλευτής

Μιχάλης Κατρίνης

Όλα αυτά επιβεβαιώνουν ότι δεν υπήρχε κανένα στιβαρό πολιτικό σχέδιο αποτροπής, ούτε καν σωστή επικοινωνιακή στρατηγική. Η κυβέρνηση λειτούργησε φοβικά και αμήχανα, και το μόνο που διέσωσε την αξιοπρέπεια της χώρας ήταν η αυτενέργεια και η ψυχραιμία του Έλληνα κυβερνήτη πάνω στη γέφυρα της “Λήμνου”. 

Αυτή η φοβική διαχείριση των διαρροών του 2020 αποτέλεσε το “προσχέδιο” για τον τρόπο που η κυβέρνηση χειρίζεται σήμερα επικοινωνιακά τις τουρκικές προκλήσεις, όπως στο περιστατικό της Κάσου, όπου πρόσφατα ο κ. Άγγελος Συρίγος προκάλεσε πολιτικό σεισμό, ομολογώντας δημόσια ότι η Ελλάδα “υποχώρησε δύο φορές” απέναντι στην Τουρκία κατά τη διάρκεια των κρίσεων του 2024. 

Η κομματική αντιπαράθεση που ξέσπασε ποσώς ενδιαφέρει το Έθνος, διότι εξυπηρετεί μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Οι πολιτικοί υπολογίζουν το “πολιτικό κόστος” της συγκυρίας. Το γεγονός όμως παραμένει και βασίζεται σε μια θεμελιώδη αλήθεια των διεθνών σχέσεων: ο αναθεωρητικός αντίπαλος σταματά μόνον εκεί που συναντά τοίχο. 

Ο Σαλιάρης και η αυταπάτη των “ήρεμων νερών”

Όταν ο Σαλιάρης κράτησε σταθερό το τιμόνι, οι Τούρκοι μέτρησαν τις πληγές τους και σιώπησαν. Η θεωρία των “ήρεμων νερών” και των ανοιχτών διαύλων δεν απέτρεψε την Τουρκία από το να κλιμακώσει συλλήβδην έκτοτε. Η συστηματική ταυτόχρονη διεξαγωγή πολέμου κοινής γνώμης, ψυχολογικού πολέμου και νομικού πολέμου με σκοπό τη συστηματική διαμόρφωση της κοινής γνώμης, την κάμψη του ηθικού μας και την αυθαίρετη αμφισβήτηση της διεθνούς νομιμότητας, είναι γεγονός. Στη διεθνή πολιτική, η αδράνεια θεωρείται αδυναμία.

Όταν ο Σαλιάρης το 2020 “απάντησε” στον τουρκικό τραμπουκισμό τσαλακώνοντας το “Kemal Reis”, έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα ισχύος που ανάγκασε την Άγκυρα να αναδιπλωθεί προσωρινά. Η κατευναστική τακτική απέτρεψε ίσως μια θερμή αναμέτρηση μέχρι σήμερα, αλλά δεν έλυσε το πρόβλημα· απλώς μετέθεσε τον χρόνο της τελικής αναμέτρησης. Όμως, όπως ομολογείται πλέον και δημόσια, η Τουρκία δεν λαμβάνει υπόψη το διεθνές δίκαιο. Πώς μπορείς, λοιπόν, να κουβεντιάζεις με έναν “πειρατή” όταν σε κρατά με το μαχαίρι στο λαιμό; Η αδράνεια απλώς του επιτρέπει να επεκτείνει τις διεκδικήσεις του. 

Ναυτοσύνη και φρόνημα ως πολλαπλασιαστής ισχύος

Ο ένστολος στόλος του Αιγαίου στο σύνολό του, έχει το προσωπικό, την ψυχή και την ιστορική μνήμη να αναχαιτίσει τις επιδιώξεις των αναθεωρητών, αρκεί η πολιτική ηγεσία να έχει τη στιβαρότητα να τον εμπιστευτεί και να μην λειτουργεί φοβικά. 

Γιατί εδώ που φτάσαμε, η πατρίδα δεν αντέχει “Κάσο Νο 3”, πόσο μάλλον δεύτερα “Ίμια”. Η αποφασιστικότητα και η επίδειξη ισχύος δεν σημαίνουν τυφλή κλιμάκωση ή πολεμοχαρή διάθεση, αλλά τη μόνη εγγύηση για πραγματική και διαρκή ειρήνη. 

Ο Στόλος είναι σε θέση να κάνει πράξη το “Εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης”. Διότι πέρα από τους εξοπλισμούς και τους αριθμούς, υπάρχει ο διαχρονικός παράγοντας που κάνει τη διαφορά στις ελληνικές θάλασσες: η ναυτοσύνη και το φρόνημα.

Οι προσωρινά κρατούμενοι υπέρ των οποίων υπάρχει το τεκμήριο αθωότητας κανονικά πρέπει να κρατούνται χωριστά εκτός αν δεν το επιτρέπουν οι συνθήκες της φυλακής. Δεν προβλέπεται χωριστή κράτηση σε μοναχικά κελιά για τους επωνύμους κρατουμένους, αλλά κατ΄ εξαίρεση προβλέπεται η χωριστή κράτηση κατά τη ανέλεγκτη κρίση της διοίκησης της φυλακής, για λόγους ασφαλείας του κρατουμένου ή για την εύρυθμο λειτουργία του σωφρονιστικού καταστήματος, αλλά πολλές φορές δίνουν την εντύπωση ότι, οι λόγοι εξαίρεσης προβάλλονται προσχηματικά για να δικαιολογήσουν τη χωριστή κράτηση επωνύμου κρατουμένου με ισχυρές διασυνδέσεις.

Λέγεται ότι το μεγαλύτερο ρουσφέτι που ζητάνε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης πολιτικοί και άλλοι  παράγοντες είναι να παραμείνει ένας κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού, φήμη που επαληθεύεται εκ του ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν στις φυλακές Κορυδαλλού 603 υπεράριθμοι κρατούμενοι χωρίς όμως να έχει δημοσιοποιηθεί πόσοι και ποιοι κρατούνται σε μοναχικά κελιά.

Η κατάσταση στις φυλακές είναι ασφυκτική λόγω του υπερπληθυσμού των κρατουμένων με αποτέλεσμα κυρίως επικίνδυνοι εγκληματίες αλλοδαποί (Αλβανοί-Αφγανοί) κρατούμενοι να συμπλέκονται μεταξύ τους με τραυματισμούς και φωτιές στα κελιά, όπως συνέβη πρόσφατα στις φυλακές Δομοκού. Παρόμοια εικόνα παρουσιάζουν και τα σωφρονιστικά καταστήματα Δράμας, Αλικαρνασσού, Αυλώνας και άλλες, όπου κρατούνται περισσότεροι αλλοδαποί, που δημιουργούν και τα περισσότερα προβλήματα από τις μεταξύ τους εσωτερικές έριδες ιδίως μεταξύ των Αλβανών.

Στις φυλακές, μεταξύ των κρατουμένων λειτουργεί ένα ιδιότυπο  αρχηγικό σύστημα με την ανοχή της διεύθυνσης των φυλακών και ενδεχόμενα με συναλλαγές με κάποιους  σωφρονιστικούς υπαλλήλους και με συμπτώματα διαφθοράς, που παρά τις έρευνες δεν είναι δυνατόν να εξαλειφθούν. Γενικά οι συνθήκες κράτησης στις φυλακές της χώρας μας δεν είναι ιδανικές, όπως προκύπτει από τις επανειλημμένες ακόμα και πρόσφατα καταδίκες της χώρας μας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (ΕΔΔΑ) για υπερπληθυσμό κρατουμένων και για κακές συνθήκες κράτησης. 

Φυλακές: Απραξία και φόβος

Για την επίλυση των προβλημάτων των φυλακών γίνονται συνεχώς συσκέψεις των αρμοδίων και σε επίπεδο υπουργών, αλλά τα προβλήματα χωρίς ισχυρή πολιτική παρέμβαση κατά παράκαμψη των αντιδράσεων από ισχυρές κοινωνικές ομάδες δεν θα επιλυθούν μόνο με νομοθετικές πρωτοβουλίες, αλλά απαιτείται η αξιολογική επιλογή των καταλλήλων υπαλλήλων. Η σχεδιαζόμενη μεταφορά των φυλακών στον Ασπρόπυργο, που θα ανακουφίσει κάπως το σύστημα, θα καθυστερήσει πολύ να υλοποιηθεί.

Υπάρχουν όμως κάποιες απλές λύσεις, που οι κυβερνήσεις δεν εφαρμόζουν από το φόβο πολιτικών αντιδράσεων. Ένας μεγάλος αριθμός κρατούμενων είναι αλλοδαποί που έχουν καταδικαστεί για παράνομη είσοδο στη χώρα, οι οποίοι για την ανακούφιση του σωφρονιστικού συστήματος θα μπορούσαν να κρατηθούν σε ένα απομονωμένο νησί και στη συνέχεια να απελαθούν. Με το νέο Ποινικό Κώδικα (ν. 4619/2019) εισήχθη ο θεσμός της εκτίσεως σε βαθμό πλημμελήματος ποινής με τη παροχή κοινωφελούς εργασίας, που η εφαρμογή του ανεστάλη λόγω έλλειψης της κατάλληλης υποδομής.

Στις φυλακές κρατούνται πάνω από 2000 για καταδίκες σε βαθμό πλημμελήματος, που οι ποινές θα μπορούσαν να εκτιθούν με τη παροχή κοινωφελούς εργασίας. Δεν γνωρίζω το συνολικό κόστος για το Δημόσιο του σωφρονιστικού συστήματος της χώρας, μέρος του οποίου θα μπορούσε να καλυφθεί από την αύξηση του κατωτάτου ορίου εξαγοράς των ποινών, που το κατώτερο κα συνήθως επιβαλλόμενο είναι τώρα δέκα ευρώ για κάθε ημέρα φυλάκισης.

Στα “ψιλά” η απόδραση Ριτζάι

Εξαιτίας της μεγάλης συνεχούς δημοσιότητας για το θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, της δικαστικής εξέλιξης και της αναφοράς στις εναλλακτικές θεραπείες, πέρασε σχεδόν απαρατήρητη η είδηση, ότι ο επικίνδυνος Αλβανός κακοποιός Άλτεκ Ριτζάι καταδικασμένος δις σε ισόβια κάθειρξη για δύο ανθρωποκτονίες, δύο φορές δραπέτης από τις φυλακές με ελικόπτερο μαζί με τον Παληοκώστα με εγκληματική δραστηριότητα.

Γνωστός “κάπο” των φυλακών, κατά τη διάρκεια της αδείας (16ης) από τις φυλακές ενεπλάκη σε επεισόδιο στην Ανάβυσσο, όπου έκανε χρήση πυροβόλου όπλου, που κατείχε, πυροβολώντας στον αέρα, στη συνέχεια δεν επέστρεψε στις φυλακές Δομοκού, κηρύχθηκε δραπέτης και αναζητείται με μεγάλη κινητοποίηση της Αστυνομίας για τη σύλληψη του, που η απασχόληση στη καταδίωξη προκαλεί έλλειμμα παροχής δημόσιας ασφαλείας  στους πολίτες.  

Η κοινή γνώμη απαιτεί από τη Πολιτεία απαντήσεις πως είναι δυνατόν ένας επικίνδυνος αλλοδαπός κακοποιός δισ. δραπέτης να παίρνει τόσο πολλές άδειες εξόδου από τις φυλακές με απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου των φυλακών και στη συνέχεια να δραπετεύει και γιατί δεν αναζητούνται ευθύνες από τα μέλη του συμβουλίου για την απόφαση τους, που προκάλεσε δημόσιο κίνδυνο και τεράστιες δαπάνες στο δημόσιο για την αναζήτηση του δραπέτη.

Φυσικά δεν υπάρχουν απαντήσεις στα ερωτήματα παρά μόνο ότι η χώρα μας είναι failed state  ή κατά Σημίτη “εδώ είναι Ελλάδα” και ότι τα θύματα δεν έχουν δικαιώματα. Η πράξη απόδειξε ότι ο αμφιλεγόμενος θεσμός χορηγίας αδειών εξόδου στους φυλακισμένους μπορεί να έχει ευεργετικά  αποτελέσματα στους περιστασιακούς παραβατικούς, ενώ στους πορωμένους εγκληματίες δίνει μόνο την ευκαιρία να δραπετεύσουν.

Στη χώρα μας δίνονται περίπου 10.000 άδειες εξόδου από τις φυλακές το χρόνο, από τους οποίους  το 3%, συνήθως σκληροί εγκληματίες δεν επιστρέφει, συνεχίζει την εγκληματική δράση και συλλαμβάνονται τυχαία, αλλά μετά πάροδο τριών ετών δικαιούνται νέας αδείας εξόδου! Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να μεταρρυθμιστεί το άρθρο 54 του Σωφρονιστικού Κώδικα με αυστηρότερες ουσιαστικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση άδειας εξόδου και να μη δίνονται άδειες εξόδου σε αλλοδαπούς σκληρούς εγκληματίες καταδίκους με βαριές ποινές, ούτε στους δραπέτες των φυλακών και να επανέλθει το veto για τη χορήγηση αδείας εξόδου στον εισαγγελέα, που μετέχει στο πειθαρχικό συμβούλιο των φυλακών.