Αποδεχόμενες οι ευρωπαϊκές ελίτ ως δόγμα ότι η Ρωσία είναι επιθετική και απειλή, κατά συνέπεια θεωρούν την Ουκρανία πρώτη γραμμή της ευρωπαϊκής άμυνας. Άρα, οφείλουν για το δικό τους συμφέρον να χαρίσουν στο Κίεβο ό,τι χρειάζεται σε χρήμα, όπλα, πληροφορίες κλπ για να καθηλώσει τους Ρώσους, εμποδίζοντάς τους να επιτεθούν δυτικότερα. Αυτό το δόγμα εξηγεί την πολυποίκιλη και κλιμακούμενη εμπλοκή της Ευρώπης στον πόλεμο.

Αν και η Ουκρανία δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, είναι αμυντικά ενσωματωμένη στη Δύση, περισσότερο από πολλές χώρες-μέλη. Οι δεσμοί αυτοί δεν πρόκειται να ανατραπούν με το τέλος του πολέμου, εκτός κι αν το Κίεβο συνθηκολογήσει ως αποτέλεσμα στρατιωτικής κατάρρευσης. Γι’ αυτό και οι Ευρωπαίοι κάνουν ό,τι μπορούν για να αποτρέψουν την κατάρρευση. Αυτή, ωστόσο, είναι η δυτική και κυρίως η ευρωπαϊκή οπτική.

Οι Ρώσοι βλέπουν διαφορετικά τα πράγματα. Είδαν την επέκταση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς ως ευθεία απειλή για την εθνική τους ασφάλεια. Υποχρεώθηκαν να “καταπιούν” την ένταξη των Βαλτικών Χωρών, αλλά η ένταξη της Ουκρανίας ήταν γι’ αυτούς “η πιο κόκκινη από τις κόκκινες γραμμές”, όπως είχε προειδοποιήσει την Ουάσινγκτον από τη δεκαετία του 2000 ο τότε Αμερικανός πρεσβευτής στη Μόσχα και επί κυβέρνησης Μπάιντεν, επικεφαλής της CIA, Ουίλιαμ Μπερνς.

Στις διεθνείς σχέσεις δεν έχει σημασία μόνο τι θεωρεί η μία πλευρά. Έχει εξίσου σημασία τι πιστεύει η άλλη. Εδώ, λοιπόν, εμφανίζεται αυτό που στη θεωρία ονομάζεται “δίλημμα ασφαλείας”. Ένα κράτος λαμβάνει μέτρα τα οποία θεωρεί αμυντικά. Ο αντίπαλός του τα εκλαμβάνει ως επιθετικές κινήσεις και αντιδρά. Η πρώτη πλευρά εκλαμβάνει την αντίδραση σαν απόδειξη ότι είχε εξαρχής δίκιο να φοβάται. Έτσι προκύπτει φαύλος κύκλος: Οι Ρώσοι εισέβαλαν στην Ουκρανία για να αποτρέψουν την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, όπως είχε αποφασιστεί το 2008 στη σύνοδο στο Βουκουρέστι. Οι Δυτικοί δίνουν τα πάντα στο Κίεβο για να εμποδίσει την υποτιθέμενη ρωσική επίθεση δυτικότερα κλπ. Η Ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα διολίσθησης σε πόλεμο που κανείς δεν ήθελε.

“Ρωσικός δάκτυλος”

Ευρωπαίοι αξιωματούχοι καταγγέλλουν όλο και περισσότερο ρωσικές υβριδικές επιθέσεις (κυβερνοεπιθέσεις, σαμποτάζ, παρεμβολές, επιχειρήσεις επιρροής, drones κλπ). Αν και πολλές από τις αρχικές καταγγελίες αποδείχθηκαν στη συνέχεια πως δεν είχαν σχέση με τη Μόσχα, είναι λογικό να θεωρήσουμε πως οι ρωσικές υπηρεσίες πραγματοποιούν μυστικές επιχειρήσεις ως αντίποινα για την ευρωπαϊκή εμπλοκή στο πλευρό του Κιέβου, έστω κι αν δεν έχουν προσκομιστεί αποδείξεις.

Άλλο αυτό, όμως, και άλλο κάθε περιστατικό να εντάσσεται αυτομάτως στο υποτιθέμενο σχέδιο της Μόσχας να επιτεθεί στην Ευρώπη. Όταν μία ευρωπαϊκή κυβέρνηση καταγγέλλει “ρωσικό δάκτυλο”, η απόδειξη δεν αποτελεί λεπτομέρεια. Η ρητορική περί πολέμου, παρότι δεν υπάρχουν άμεσες εχθροπραξίες, δεν είναι αθώα. Διευκολύνει π.χ. τη δραστική αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, αλλάζει τις προτεραιότητες του προϋπολογισμού, αποτρέπει κοινωνικές διεκδικήσεις και ενοχοποιεί όσους ζητούν διαπραγματεύσεις. Η διπλωματία με έναν αντίπαλο είναι αυτονόητη, ενώ τη διαπραγμάτευση με έναν “εχθρό που ήδη μας επιτίθεται” την χαρακτηρίζουν κατευνασμό, αν όχι προδοσία!

Η αντιπαράθεση με τη Ρωσία λειτουργεί ως παράγοντας συνοχής για την Ευρώπη που αντιμετωπίζει σοβαρές εσωτερικές αντιφάσεις. Η οικονομική στασιμότητα, η ενεργειακή κρίση, η αποβιομηχάνιση, το μεταναστευτικό, η δημογραφική πίεση και η άνοδος αντισυστημικών πολιτικών δυνάμεων έχουν διαβρώσει τη (νεο)φιλελεύθερη συναίνεση. Η υπόσχεση αυξανόμενης ευημερίας διαψεύδεται. Σ’ αυτό το περιβάλλον η ασφάλεια αντικαθιστά εν μέρει την ευημερία ως πηγή πολιτικής νομιμοποίησης. Όταν μία κυβέρνηση δεν μπορεί να υποσχεθεί αξιόπιστα στους πολίτες ότι θα ζήσουν καλύτερα, τους υπόσχεται ότι θα τους προστατεύσει από τη ρωσική απειλή.

Η επανάπαυση των Ευρωπαίων 

Οι Ευρωπαίοι είχαν για δεκαετίες επαναπαυθεί από την ύπαρξη της αμερικανικής ομπρέλας. Λόγω και της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η αμυντική γύμνια της Ευρώπης (μερική εξαίρεση η Γαλλία) κατέστη εξόφθαλμη. Εξ ου και η απόφαση για πυρετώδη επανεξοπλισμό. Επειδή, όμως, ο επανεξοπλισμός απαιτεί μεγάλα κονδύλια σε περίοδο οικονομικής στασιμότητας, οι άρχουσες ελίτ είχαν ζωτική ανάγκη το ρωσικό φόβητρο. Με άλλα λόγια, δίπλα στην παραδοσιακή ρωσοφοβία, υπάρχει και η εσωτερική πολιτική σκοπιμότητα.

Ο επανεξοπλισμός, λοιπόν, έχει πρόσθετο σκοπό να λειτουργήσει σαν συγκολλητική ουσία σε μία Ευρώπη, η οποία αντιμετωπίζει σοβαρά κοινωνικά και πολιτικά εσωτερικά ρήγματα. Επιπλέον, οι άρχουσες ελίτ θεωρούν πως ο επανεξοπλισμός θα λειτουργήσει και σαν ατμομηχανή οικονομικής ανάπτυξης και εργαστήρι τεχνολογικής εξέλιξης. Γι’ αυτό και η παροχή οπλικών συστημάτων στο Κίεβο δικαιολογείται, όχι μόνο ως αλληλεγγύη, αλλά και ως επένδυση στην ευρωπαϊκή άμυνα.

Οι ΗΠΑ επιδιώκουν να μεταφέρουν το βάρος της ευρωπαϊκής άμυνας στους Ευρωπαίους, αλλά δεν εγκαταλείπουν το στρατηγικό έλεγχο του δυτικού συστήματος. Δεν επιθυμούν και θα αποτρέψουν τη στρατηγική αυτονόμηση της Ευρώπης και πολύ περισσότερο την ανάπτυξη ανεξάρτητης σχέσης με Πεκίνο και Μόσχα. Αναφορικά με τη δεύτερη σχέση, ο πόλεμος στην Ουκρανία την έχει τινάξει στον αέρα, άρα δεν υφίσταται τέτοια ανησυχία για την Ουάσινγκτον. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, λοιπόν, συνδέεται με αναδιάταξη του διεθνούς συστήματος.

Το κόστος των κυρώσεων

Οι κυρώσεις αναμφίβολα έχουν προκαλέσει κόστος στη ρωσική οικονομία, αλλά ούτε κατά προσέγγιση αυτό που προσδοκούσε η Δύση. Και βεβαίως ούτε περιόρισαν την ικανότητα των Ρώσων να συνεχίσουν τον πόλεμο, ούτε αποσταθεροποίησαν το καθεστώς Πούτιν. Η Μόσχα κατάφερε να αναπροσανατολίσει το εξωτερικό της εμπόριο και να αναπτύξει εναλλακτικούς χρηματοπιστωτικούς και εμπορικούς διαύλους, ενισχύοντας τις σχέσεις της με Κίνα, Ινδία και Παγκόσμιο Νότο.

Βαρύ τίμημα πληρώνει και η ίδια η Ευρώπη για τις κυρώσεις. Έχασε τη φθηνή ρωσική ενέργεια και τη ρωσική αγορά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Γερμανία, το βιομηχανικό-εξαγωγικό μοντέλο της οποίας κλυδωνίζεται, οδηγώντας την άλλοτε ατμομηχανή της ευρωπαϊκής οικονομίας στη στασιμότητα. Οι κυρώσεις πρέπει να κρίνονται με βάση το εάν υπηρετούν τον καθορισμένο πολιτικό στόχο. Διαφορετικά το μέσο μετατρέπεται σε αυτοσκοπό.

Το ίδιο ισχύει για τον πόλεμο φθοράς. Η δυτική στρατηγική βασίζεται εν μέρει στην υπόθεση ότι ο χρόνος θα λειτουργούσε εναντίον της Ρωσίας. Αυτό διαψεύσθηκε. Η Ρωσία διαθέτει μεγαλύτερο πληθυσμό, σημαντικούς φυσικούς πόρους, ενεργειακή αυτάρκεια και μεγαλύτερο στρατηγικό βάθος. Επίσης, η ρωσική κοινωνία έχει ιστορικά επιδείξει αντοχή σε στερήσεις, ιδιαίτερα όταν απειλείται η εθνική ασφάλεια. Αντιθέτως, η Ουκρανία υφίσταται τεράστιες καταστροφές: Ανθρώπινες απώλειες, ενεργειακές εγκαταστάσεις, παραγωγικές υποδομές και πρωτοφανής δημογραφική κρίση, λόγω μαζικής μετανάστευσης. Ακόμη και εάν μετά τον πόλεμο διοχετευθούν εκατοντάδες δισ. για ανοικοδόμηση, οι απώλειες νέων ανδρών και η δημογραφική κατάρρευση δεν αποκαθίστανται.

Το στρατηγικό ερώτημα, λοιπόν, θα έπρεπε να είναι: Η συνέχιση του πολέμου καταστρέφει περισσότερο την Ουκρανία, ή τη Ρωσία; Η συνέχιση του πολέμου υπηρετεί, ή όχι τον διακηρυγμένο σκοπό της σωτηρίας της Ουκρανίας; Η Δύση, όμως, επιδιώκει τη μεγαλύτερη δυνατή φθορά της Ρωσίας, αδιαφορώντας για την καταστροφή της Ουκρανίας. Ως εκ τούτου αυτό το ερώτημα έχει ήδη απαντηθεί: Πόλεμος μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό!

Χωρίς στρατηγική

Η Ευρώπη αδυνατεί να περιγράψει που θέλει να βρίσκονται σε 5-10 χρόνια οι σχέσεις της με τη Μόσχα. Θέλει μόνιμη αντιπαράθεση μαζί της; Θέλει τη Ρωσία αποκομμένη από την ευρωπαϊκή οικονομία; Θέλει την Ουκρανία, έστω και ακρωτηριασμένη, “αστακό” σαν προκεχωρημένο δυτικό οχυρό; Για πόσες δεκαετίες μπορεί να διατηρηθεί μία τέτοια κατάσταση χωρίς να διολισθήσει σε πόλεμο με μία μεγάλη πυρηνική δύναμη; Περισσότερα όπλα, περισσότερες κυρώσεις, περισσότερες αμυντικές δαπάνες, μεγαλύτερη στρατιωτική ετοιμότητα δεν συνθέτουν στρατηγική.

Κάποια στιγμή, λοιπόν, πρέπει να δοθεί απάντηση σε ερωτήματα που δεν απαντώνται με όπλα. Έχει η Ευρώπη στρατηγική να πάει σε πόλεμο με τη Ρωσία, με σκοπό να την κατανικήσει και να επιβάλει αλλαγή καθεστώτος; Ορισμένοι το λένε, αλλά μία τέτοια στρατηγική οδηγεί πρωτίστως σε καταστροφή της ίδιας της Ευρώπης. Ακόμα κι αν επανέφεραν τους Αμερικανούς στο ίδιο χαράκωμα, μία γενικευμένη σύγκρουση Δύσης-Ρωσίας θα οδηγούσε σε αμοιβαία καταστροφή.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία κάποια στιγμή θα λήξει κι από ό,τι φαίνεται με νοκάουτ κι όχι με νίκη στα σημεία. Η έκβασή του θα καθορίσει τις παγκόσμιες ισορροπίες. Όλα δείχνουν πως το Κίεβο δεν μπορεί να νικήσει. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως όσο συνεχίζεται ο πόλεμος, τόσο μεγαλύτερο θα είναι το κόστος της ειρήνης για τους Ουκρανούς. Ένας τρόπος για να αποτραπεί μία συντριπτική ρωσική νίκη, είναι η άμεση εμπλοκή του ΝΑΤΟ στον πόλεμο, αλλά αυτό θα οδηγούσε πυρηνικό πόλεμο. Ο άλλος τρόπος είναι οι διαπραγματεύσεις, όχι μόνο για την ειρήνη στην Ουκρανία, αλλά και για μία ευρύτερη αρχιτεκτονική ασφαλείας, που θα εγγυηθεί και την εθνική ασφάλεια της Ρωσίας και θα βάλει τις σχέσεις της με τη Δύση σ’ ένα νέο λειτουργικό πλαίσιο.

Στην Ευρώπη έχουν ξεχάσει τα βασικά: Η διπλωματία δεν είναι δώρο στη Μόσχα. Είναι μηχανισμός διαχείρισης της αντιπαράθεσης μαζί της. Αποτροπή χωρίς διπλωματία καταλήγει σε αλλεπάλληλες κλιμακώσεις, όπως και διπλωματία χωρίς αποτροπή καταλήγει σε καταναγκασμό. Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι εάν η Ευρώπη πρέπει να είναι “σκληρή” ή “ήπια” απέναντι στη Ρωσία. Αυτοί οι όροι συσκοτίζουν το πρόβλημα. Είναι εάν η Ευρώπη διαθέτει στρατηγική που να οδηγεί κάπου.

Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι ότι δημιουργούνται δομές και καλλιεργείται ένα κλίμα που χρειάζονται τη μόνιμη αντιπαράθεση για να αναπαράγονται. Πρόκειται για αυτοπαγίδευση. Δεν πρόκειται κάποια στιγμή οι Ευρωπαίοι να στρέψουν τα όπλα τους κατά της Ρωσίας. Ούτε ότι το Κρεμλίνο θα επιτεθεί στο ΝΑΤΟ. Ο κίνδυνος είναι ένα επεισόδιο να πυροδοτήσει ένα φαύλο κύκλο κλιμάκωσης, που θα οδηγήσει αθέλητα σε γενικευμένο πόλεμο, ο οποίος αναπόφευκτα θα εξελιχθεί σε πυρηνικό.

Και οι δύο δημοσκοπήσεις δείχνουν το αναμενόμενο ότι οι πολίτες με συντριπτικά ποσοστά θεωρούν ως βασικό πρόβλημα την ακρίβεια –  78% της Prorata. Η δημοσκόπηση της GPO όμως βγάζει ότι το 24% των πολιτών θεωρούν ότι η ΝΔ μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα την ακρίβεια από ότι η ΕΛΑΣ (17%) στην οποία δείχνουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη για την αντιμετώπιση της διαφθοράς και την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους.

Είναι παράδοξο ότι υπάρχουν πολίτες που θεωρούν ότι η κυβέρνηση που χρεώνεται την συνεχή διόγκωση του προβλήματος (είτε από πρόθεση για να αντλεί φορολογικά έσοδα είτε από ανικανότητα) μπορεί να το αντιμετωπίσει. Μάλλον δεν τους αγγίζει η ακρίβεια. Αλλά και η Prorata ενώ δείχνει ότι οι πολίτες θεωρούν ότι το πρόγραμμα της ΕΛΑΣ θα αντιμετωπίσει καλύτερα τα προβλήματα τους, εντούτοις εκτιμούν ότι είναι πιο πιθανό να εφαρμόσει τις υποσχέσεις του ο Μητσοτάκης παρά ο Τσίπρας. Είναι εμφανές ότι ο Αλέξης Τσίπρας εξακολουθεί να έχει ζήτημα αξιοπιστίας καθώς τον κυνηγά η αρνητική προπαγάνδα των αντιπάλων του για την κυβερνητική του περίοδο.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Σκάνδαλα και διαφθορά

Η δημοσκόπηση της Prorata δείχνει ένα καινούργιο ενδιαφέρον στοιχείο: Ότι η πλειονότητα των πολιτών ανάγει σε βασικό κριτήριο της ψήφου τα σκάνδαλα και την διαφθορά. Στο ερώτημα για το ποιο σκεπτικό θα επηρεάσει την ψήφο σας, το 33% απαντά τα θέματα διαφθοράς και να αναδειχθούν πιο έντιμες δυνάμεις. Το 26% προκρίνει ριζικές αλλαγές στην οικονομία και να αλλάξουν δραστικά τα πράγματα. Το 25% επιλέγει να διασφαλιστεί η σταθερότητα και η συνέπεια και να αποφευχθούν οι περιπέτειες. Το 58% των ψηφοφόρων της ΝΔ επιλέγει αυτή την απάντηση και ακολουθούν οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ με 24% και μόνο 1% των ψηφοφόρων της ΕΛΑΣ.

Εν ολίγοις ένα σημαντικό ποσοστό τείνει να συνδέσει την διαφθορά με την ακρίβεια και την κακή οικονομική κατάσταση και αρχίζει έστω και υποσυνείδητα να βλέπει απάντηση στο κοινωνικό ζήτημα μέσω ριζικών αλλαγών στην οικονομία και δραστικών αλλαγών στο πολιτικό σύστημα.

Είναι σαφές ότι κανένα από τα υπάρχοντα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν συμπυκνώνει τις προσδοκίες των πολιτών. Η ΕΛΑΣ και το ΠΑΣΟΚ περισσότερο εμφανίζονται ως οι εγγυητές ότι η κρίση της κυβέρνησης δεν θα εξελιχθεί σε συστημική κρίση, παρά σαν οι φορείς μίας συνολικής ανασυγκρότησης της οικονομίας και της κοινωνίας που να υπερβαίνει το νεοφιλελεύθερο μοντέλο τοy Μητσοτάκη. Εν συντομία είναι οι διάδοχες συστημικές λύσεις.

Είναι ενδεικτικό ότι ΝΔ, ΕΛΑΣ, και ΠΑΣΟΚ την εβδομάδα που πέρασε επιδόθηκαν σε αλληλοκατηγορίες για το ποιος “έκλεψε” στοιχεία του προγράμματος του άλλου. Βεβαίως, ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ υπόσχονται μία διακυβέρνηση δίχως την θηριώδη διαφθορά του συστήματος Μητσοτάκη, χωρίς την θεσμική παρακμή και με περισσότερη κοινωνική ευαισθησία. Ωστόσο τα τρία κόμματα ΝΔ, ΕΛΑΣ, ΠΑΣΟΚ κινούνται στο ίδιο ευρύτερο συστημικό πλαίσιο.

Μόνο που κινδυνεύουν η κοινωνία να τους ξεπεράσει. Ειδικά εάν συνδυαστεί η τάση αυτή με ένα άλλο στοιχείο της Prorata. Στο ερώτημα για το ποια αισθήματα νιώθουν κυρίαρχα οι πολίτες απαντούν: Απογοήτευση 49%, θυμό 35%, απελπισία 27%, αποστροφή 19% και φόβο 13%, αλλά μόνο 12% αισιοδοξία και 10% ελπίδα.

Διαπιστώνεται σαφώς το κενό στο πολιτικό σύστημα και η αναμονή για έναν νέο φορέα που θα κινηθεί πέρα από την λογική της διαχείρισης, την κοστολόγηση των προγραμμάτων, σαν να είναι η οικονομική πολιτική της χώρας υπόθεση των λογιστών (τρεις το λάδι τρεις το ξύδι) και να προβάλλει το όραμα μία εθνικής και κοινωνικής αναγέννησης και της συνολικής βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης.

Τα ποσοστά υποστήριξης που συγκεντρώνει η κυβέρνηση σε μία σειρά επιμέρους θέματα κινούνται επίσης γύρω στο 25%. Φαίνεται ότι υπάρχει ένας σκληρός πυρήνας ευνοημένων ή προσηλωμένων στην κομματική ψήφο που επιμένουν στην ΝΔ. Και ένα 70% που θέλει απαλλαγή από το καθεστώς Μητσοτάκη και πολιτική αλλαγή.

Αποσύνθεση

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση δείχνει σημάδια αποσύνθεσης. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δηλώνει ότι πρέπει να περιοριστεί το επίδομα ανεργίας στους δύο μήνες και υπόσχεται ότι στην επόμενη τετραετία θα δώσει μάχη για να το πετύχει. Η αρμόδια υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως τον αδειάζει. Ο Μακάριος Λαζαρίδης στρέφεται με ανάρτηση κατά των συνεργατών του Νίκου Δένδια και η κυβέρνησης τον απαλλάσσει από εισηγητή των νομοσχεδίων για τον τομέα Άμυνας.

Ο Άδωνης Γεωργιάδης επιτίθεται δημοσίως κατά των δημοσιογράφων. Κατά τη διάρκεια της πρωινής εκπομπής στο Action 24 την εβδομάδα που μας πέρασε είπε: «Δεν ντρέπεστε κι εσείς που έχετε μικρόφωνα όλη μέρα, μίρλα και μιζέρια; Σας έδωσε ο Κυριάκος και γκρινιάζετε; Ντροπή! Να μην ασκείτε μίρλα. Για να ψωνίζουμε, σημαίνει πως έχουμε. Η κριτική πρέπει να είναι λελογισμένη και προσγειωμένη στον πλανήτη Γη. Να μην ασκηθεί καθόλου (κριτική)».

Ο δε γραμματέας την ΝΔ Κώστας Κυρανάκης επιτέθηκε στην δημοσιογράφο που είπε ότι υπάρχει κόσμος που δεν βάζει τον μήνα. «Ο μισθός σας αυξήθηκε από το 2019 μέχρι σήμερα, ναι ή όχι;», ζήτησε επιτακτικά να μάθει ο γραμματέας. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Δημήτρης Καιρίδης είπε ότι η τωρινή τιμή της βενζίνης δεν συνιστά κρίση, κρίση θα είναι εάν περάσει τα 2,5 ευρώ.

Θα αντέξει ο Κυριάκος;

Είναι αμφίβολο εάν τους προσεχείς μήνες με τις αρνητικές εξελίξεις στο πεδίο της ακρίβειας, με την αναθέρμανση των παλιών σκανδάλων και την εμφάνιση νέων, η ΝΔ θα διατηρήσει ακόμη και αυτό το 25% που της δίνουν στην πρόθεση ψήφου, με περισσή γαλαντομία οι δημοσκοπικές εταιρείες.

Καθώς πλησιάζει η ώρα της κάλπης εκ των πραγμάτων προβάλλει το ερώτημα του σχηματισμού κυβέρνησης. Ο εκβιασμός του Μητσοτάκη για τον κίνδυνο ακυβερνησίας, μπορεί να φέρει ένα περιορισμένο κοινό, ωστόσο δύσκολα θα του δώσει ακόμη και το ποσοστό των ευρωεκλογών.

Με την ανακοίνωση του κόμματος Σαμαρά που απευθύνεται στην ίδια δεξαμενή δεξιών ψηφοφόρων, η ΝΔ θα έχει περαιτέρω απώλειες. Ο κατακερματισμός του πολιτικού συστήματος που προς το παρόν εντοπίζεται κυρίως στο κεντροαριστερό φάσμα θα επεκταθεί και στον χώρο της Δεξιάς.

Την επόμενη ημέρα των εκλογών κανένα κόμμα δεν θα κάνει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Ίσως χρειαστούν περισσότερα από δύο κόμματα. Το πιθανότερο είναι ότι θα υπάρξει δεύτερη εκλογική αναμέτρηση που θα ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο, καθώς θα βγάλει ενισχυμένα τρία ή τέσσερα κόμματα που στην συνέχεια θα κληθούν να συνεννοηθούν.

Στον πυρήνα του προβλήματος είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ακόμη και οι δυνάμεις που βλέπουν μία πιθανή συνεργασία με τη ΝΔ βγάζουν από την εξίσωση τον πρωθυπουργό. Για αυτό και ο Κυριάκος , παραγνωρίζοντας τις προβλέψεις του Συντάγματος, πρόβαλε ότι πρωθυπουργό εκλέγει ο λαός. Πρόκειται για λαϊκίστικο σύνθημα που υιοθέτησε και ο Τσίπρας δείχνοντας τις φιλοδοξίες του.

Παράλληλα, κινείται ο Νίκος Δένδιας ο οποίος έκανε επίδειξη ισχύος στην Θεσσαλονίκη με μία εφ’ όλης της ύλης πολιτική ομιλία την οποία χειροκρότησαν 66 βουλευτές. Άλλωστε ήδη από την επομένη του Συνεδρίου της ΝΔ το περιβάλλον του διεμήνυσε ότι με τη ΝΔ κάτω από το 25% τίθεται αυτομάτως θέμα ηγεσίας. Δεν είναι όμως καθόλου βέβαιο τι θα επιλέξει ο Κυριάκος. Εάν θα αποχωρήσει ή θα επιμείνει να κρατήσει την ηγεσία ακόμη και με μία ΝΔ κάτω από 20%. Δύσκολο. Ειδικά όταν θα προκύψει το ενδεχόμενο συνεργασίας του κόμματος Σαμαρά με μία ΝΔ δίχως τον Μητσοτάκη.

Ο βασικότερος λόγος που η Ρωσία δεν κατονομάζεται στα δικόγραφα εκτιμάται ότι είναι οι συνέπειες που θα είχε η αναφορά της. Ούτε η Ευρώπη θέλει αυτή τη στιγμή να ξεκινήσει πόλεμο, ούτε η Ρωσία να τον προκαλέσει. Η Ευρώπη προτιμά τουλάχιστον προς το παρόν (ίσως και μέχρι να εκλεγεί ο επόμενος Μπάιντεν στις ΗΠΑ) τον συνεχή πόλεμο φθοράς που διεκπεραιώνει με τους άτυχους Ουκρανούς στρατιώτες.

Παράλληλα, η Ρωσία δεν θέλει να προκαλέσει εκείνη τον πόλεμο, όσο κι αν πυκνώνουν τα σύννεφα κι αυτός φαίνεται να μοιάζει πλέον σχεδόν αναπόφευκτος. Και οι δύο πλευρές γνωρίζουν ότι άπαξ και επισημοποιηθεί ανάμιξη κρατικής ρωσικής υπηρεσίας σε σαμποτάζ ή υβριδικές επιθέσεις σε χώρα του ΝΑΤΟ ή και, αντιστρόφως, π.χ. βρετανική ανάμιξη στα σαμποτάζ στη Ρωσία, πλέον ο κόσμος μας θα βρεθεί αντιμέτωπος με ένα τρομακτικό causa belli.

“Ξένη δύναμη” αορίστως

Οι περισσότεροι Δυτικοί συνδέουν τα περιστατικά με δολιοφθορές επικαλούμενοι ότι η Ρωσία έχει δηλώσει και επισήμως ότι φέρουν ευθύνες όσοι εφοδιάζουν με όπλα ή πυρομαχικά την Ουκρανία και ως εκ τούτου δεν είναι κανείς δυτικός στο απυρόβλητο. Εντούτοις, η Ρωσία (αν όντως οργανώνει τις επιθέσεις) φροντίζει να σχεδιάζονται με τρόπο που να αποκλείει να αποδοθούν σε αυτήν τεκμηριωμένα ευθύνες.

Οπότε και οι Δυτικοί έχουν μια δικαιολογία νομική να διστάζουν να αποδώσουν τις επιθέσεις άμεσα στη Ρωσία ως κράτος. Και οι δύο πλευρές θεωρείται ότι δεν θέλουν να κλιμακωθεί (σε αυτή τη φάση) η κατάσταση και να θεωρηθεί κάποια ενέργεια αιτία πολέμου. Οπότε κινούνται επισήμως σε γενικολογίες για υβριδικές επιθέσεις οι μεν και σε διαψεύσεις οι δε.

Στα δε κατηγορητήρια για όσους έχουν συλληφθεί, αναφέρεται ως κατηγορία η τρομοκρατία, αλλά πουθενά δεν υπάρχει σε αυτά η φράση “ρωσικό κράτος” ή “ρωσικές μυστικές υπηρεσίες”. Οι Ευρωπαίοι νομικοί, ακόμα και όταν αναφέρουν ότι οι δράστες υποστηρίζουν την Ρωσία, δεν γράφουν ότι υπάρχει κρατική ρωσική χρηματοδότηση ή στρατολόγηση. Το αποφεύγουν στο κύριο σώμα των κατηγορητηρίων για καθαρά νομικούς αλλά και σαφώς πολιτικούς λόγους.

Ο νομικός λόγος είναι ότι δεν προσκομίσθηκαν πουθενά – επισήμως τουλάχιστον – τεκμήρια ότι οι σαμποτέρ ενεργούσαν κατ’ εντολήν κρατικών ρωσικών υπηρεσιών και, κατά συνέπεια, οι συλληφθέντες φθάνουν στο εδώλιο κατηγορούμενοι ως κοινοί τρομοκράτες ή πράκτορες ξένων δυνάμεων γενικώς και αορίστως.

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας έχει εν τω μεταξύ αναρτήσει λίστα με τις εταιρείες που εξοπλίζουν την Ουκρανία, οπότε οι ενέργειες εναντίον των εταιρειών αυτών μπορούν να ερμηνευθούν ως προσωπικές πρωτοβουλίες ατόμων που είναι π.χ. Ρώσοι (οπότε ενεργούν υπέρ της πατρίδας τους) ή φιλορώσοι ή, σε ήπια περιστατικά, “ακτιβιστές” και όχι “επιστρατευμένοι” από πράκτορες από το επίσημο ρωσικό κράτος.

Ακόμα και όταν στο κατηγορητήριο αναφέρεται ότι ενήργησαν ως σαμποτέρ, η φράση που προτιμάται είναι «ενεργούντες για ξένες δυνάμεις» και όχι «ενεργούντες καθ’ υπόδειξη των ρωσικών υπηρεσιών». Ο πολιτικός λόγος για τη συγκρατημένη διατύπωση είναι ότι η επίσημη κατηγορία εναντίον ενός κράτους για τρομοκρατική επίθεση εντός του ΝΑΤΟ δημιουργεί τεράστιο διπλωματικό και νομικό ζήτημα (casus belli).

Ενας άλλος λόγος είναι ότι γερμανική έκθεση “για υβριδικές απειλές” αναφέρεται σε 150 τέτοιες απόπειρες ή τετελεσμένες δολιοφθορές ή “σχεδιασμούς επιθέσεων”. Η επίσημη απαγγελία κατηγοριών με κατονομαζόμενη την Ρωσία, αφ΄ ενός θα έδειχνε ότι η ευρωπαϊκή “ασφάλεια” είναι διάτρητη, αφ΄ ετέρου θα αποκάλυπτε το μεγάλο εύρος ευρωπαϊκών εταιρειών που τροφοδοτούν την Ουκρανία με όπλα, εξαρτήματα και πυρομαχικά, κάτι που συχνά κάνουν κάτω από το ραντάρ.

Πάνω από 60 προσαγωγές για “υβριδικές απειλές”

Στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πάνω από 100 προαγωγές υπόπτων που φέρονται να σχεδίασαν ή και να ολοκλήρωσαν υβριδικές επιθέσεις που η Δύση θεωρεί ότι έγιναν κατ’ εντολή ρωσικών υπηρεσιών. Θα αναφερθούμε κυρίως σε ολοκληρωμένους εμπρησμούς σε εργοστάσια. Στην Τσεχία πυρκαγιά κατέστρεψε τον περασμένο Απρίλιο ολοσχερώς τσεχικό εργοστάσιο που παρήγαγε drones και συστήματα θερμικής απεικόνισης για τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις. Κρατούνται με κατηγορίες για τρομοκρατία πέντε άτομα και αναζητούνται άλλοι δύο (Τσέχος, δύο Πολωνοί, μία υπήκοος ΗΠΑ, ένας Αιγύπτιος, δύο Βούλγαροι).

Σε ανάλογο περιστατικό στην Ιταλία, το οποίο σημειώθηκε στις 13 Αυγούστου 2026 κοντά στη Ρώμη, στο εργοστάσιο πυρομαχικών της KNDS Ammo Italy που προμηθεύει πυρομαχικά στην Ουκρανία (βλήματα πυροβολικού των 155mm), η ιταλική κυβέρνηση τήρησε εξαιρετικά χαμηλούς τόνους και ο υπουργός Άμυνας, Γκουίντο Κροσέτο δήλωσε ότι «δεν υπάρχει καμία ένδειξη ή απόδειξη που να συνδέει τη Ρωσίαm, ή κάποια εξωτερική υβριδική επίθεση (σαμποτάζ) με την έκρηξη και ότι όλα δείχνουν πως επρόκειτο για ατύχημα στο τμήμα συμπίεσης πυρίτιδας».

Τον Αύγουστο κάηκαν και οι εγκαταστάσεις της WB Electronics στην Πολωνία -μιας από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές αμυντικές βιομηχανίες της χώρας. Και αυτή εφοδιάζει την Ουκρανία. Τον ίδιο μήνα κάηκε το κτίριο της Milrem Robotics στο Ταλίν της Λετονίας -αναπτύσσει drones και ρομποτικά αμυντικά συστήματα. Για την υπόθεση συνελήφθησαν τρεις Λετονοί υπήκοοι.

Εκρήξεις έχουν σημειωθεί και σε εργοστάσιο παραγωγής drones (της εταιρείας Tropozond/Skyeton) στην πόλη Πρέσοβ της Σλοβακίας, καθώς και σε εργοστάσιο πυρομαχικών της Rheinmetall στη νοτιοανατολική Ισπανία, όπου οι αρχές ανακοινωσαν ότι επρόκειτο για ατύχημα και όχι σαμποτάζ, Προ διετίας κάηκε στη Γερμανία εργοστάσιο της Diehl Metal Applications, θυγατρικής της εταιρείας που κατασκευάζει τα υπερσύγχρονα αντιαεροπορικά συστήματα IRIS-T για την Ουκρανία.

Βουλγαρία: “Υβριδικές” ή ατυχήματα

Μια σειρά εκρήξεων συγκλόνισε την περασμένη  νύχτα τις αποθήκες του εργοστασίου EMCO, κοντά στο χωριό Γκόρνι Μπάρμπιτσα της κεντρικής Βουλγαρίας, βορειοανατολικά της Σόφιας. Φέρονται να ανεφλέγησαν πυρομαχικά σε μια από τις 11 αποθήκες, με αποτέλεσμα να μεταδοθεί η φωτιά και να σημειωθούν εκρήξεις και στις διπλανές αποθήκες.

Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν δεν τραυματίσθηκε κανείς, οι εργαζόμενοι απομακρύνθηκαν και η περιοχή αποκλείστηκε. Το περιστατικό αυτό σημειώθηκε λίγες εβδομάδες μετά από προηγούμενη καταστροφή εγκαταστάσεων της ίδιας εταιρείας. Ειδικότερα, στις 10 Αυγούστου πυρκαγιά και διαδοχικές εκρήξεις κατέστρεψαν ολοσχερώς αποθήκη πυρομαχικών σε εργοστάσιο της EMCO κοντά στο χωριό Μπελίτσα.

Το υπουργείο Εσωτερικών είχε ανακοινώσει για το συμβάν του Αυγούστου ότι η φωτιά ξεκίνησε από φορτηγό που μετέφερε καύσιμα και εν συνεχεία οι φλόγες μεταδόθηκαν σε αποθήκες πυρομαχικών. Πραγματοποιήθηκε προληπτική εκκένωση κατοίκων από γειτονικούς οικισμούς και απομακρύνθηκαν περίπου 250 εργάτες. Ο ιδιοκτήτης απέκλεισε το ανθρώπινο λάθος αρχικά, ενώ η κυβέρνηση δήλωσε πως δεν υπάρχουν άμεσες αποδείξεις ξένης ανάμειξης.

Προ διετίας, τον Ιούλιο του 2024 σημειώθηκαν καταστροφικές εκρήξεις σε αποθήκες πυρομαχικών στην περιοχή Έλιν Πέλιν, κοντά στη Σόφια. Η περιοχή κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω των συνεχιζόμενων εκρήξεων από πυρομαχικά που προκάλεσαν τεράστιες υλικές ζημιές. Εκείνο το εργοστάσιο δεν ήταν του ίδιου, του Εμιλιάν Γκέμπρεφ.

Όμως τον Αύγουστο του 2022 εκδηλώθηκε πάλι πυρκαγιά σε αποθήκη όπλων και πυρομαχικών της EMCO κοντά στην πόλη Καρνομπάτ στην ανατολική Βουλγαρία. Ο ιδιοκτήτης Εμιλιάν Γκέμπρεφ δήλωσε ότι αποκλείει το ανθρώπινο λάθος και είπε τότε ότι η φωτιά ήταν αποτέλεσμα  εμπρησμού, αναφέροντας τις υποθέσεις που θεωρούνται σαμποτάζ, όπως τις εκρήξεις στο Βρμπετίτσε της Τσεχίας το 2014 για τις οποίες οι τσεχικές αρχές έχουν κατηγορήσει Ρώσους πράκτορες. Εργοστάσιό του είχε ξανακαεί το 2020 και το συμβάν συνδέθηκε με το γεγονός  ότι ο Γκέμπρεφ εφοδίαζε Ουκρανούς και Γεωργιανούς – τους Γεωργιανούς παλαιότερα, κατά την σύγκρουση με την Ρωσία.

Ποιος είναι ο Γκέμπρεφ

Ο ίδιος ο Εμιλιάν Γκέμπρεφ, ζάπλουτος πλέον, βιομήχανος στα 72 του χρόνια, που κάνει συχνά δωρεές σε ιδρύματα της ορθόδοξης εκκλησίας της πατρίδας του, έχει δηλώσει ότι «οι βουλγαρικές αρχές ξέρουν πολύ καλά ότι αυτά τα κάνουν οι Ρώσοι, αλλά δεν πιάνουν κανέναν, γιατί καμία κυβέρνηση της χώρας μου δεν θέλει να συγκρουσθεί με τη Μόσχα». Ο Γκέμπρεφ ήταν γιος στελέχους του κομμουνιστικού κόμματος που εργαζόταν στο υπουργείο Άμυνας και προώθησε τον γιό του ανάλογα.

Σπούδασε διεθνές εμπόριο, μεταφορές και οικονομικά. Διορίσθηκε στην κρατική πολεμική βιομηχανία Kintex μόλις πήρε πτυχίο. Το 1981 ανέλαβε το Τμήμα Διεθνών Μεταφορών και Ασφαλίσεων, του οποίου αργότερα έγινε και διευθυντής, αποκτώντας την πολύτιμη τεχνογνωσία για το πώς διακινούνται τα όπλα παγκοσμίως. Η Kintex είχε το μονοπώλιο στις εξαγωγές όπλων και πυρομαχικών, και σύμφωνα με δυτικές έρευνες είχε συστήσει κάποιες offshore για να μπορεί με διορισμένους αχυράνθρωπους να πουλάει ό,τι ήθελε και όπου ήθελε, χωρίς να φαίνεται το κράτος ως πωλητής.

Τo 1988 τον τοποθέτησαν επικεφαλής κρατικής εταιρείας με έδρα στο Λίχτενσταϊν που έλαβε άτοκο δάνειο με την έγκριση του υπουργείου Εξωτερικού Εμπορίου και πολλά κρατικά προνόμια. Επίσης η εταιρεία μπορεί να είχε έδρα στο Λίχτενσταϊν, αλλά της δόθηκε δική της αποθήκη στο Μπουργκάς (Πύργος) και εμπορευόταν όπλα με κράτη υπό αμερικανικό εμπάργκο.

Όταν ο σοσιαλισμός κατέρρευσε και η αγορά ιδιωτικοποιήθηκε, όλες αυτές οι offshore πέρασαν σχεδόν αυτομάτως στα χέρια των ατόμων που τις διοικούσαν ή πάντως που φαίνονταν στα χαρτιά να τις διοικούν. Ο Γκέμπρεφ, επιπλέον, είχε ήδη στα χέρια του πιο πολύτιμο κεφάλαιο: Tο τεράστιο δίκτυο διεθνών επαφών και διασυνδέσεων με αγοραστές όπλων σε όλο τον κόσμο. Εκμεταλλευόμενος αυτές τις γνωριμίες, το 1992 ίδρυσε τη δική του ιδιωτική εταιρεία εμπορίας όπλων, την EMCO που αρχικά λειτουργούσε ως μεσάζοντας (trader). Το 1996 η EMCO μπήκε “δυναμικά” και στην αφρικανική αγορά και παρουσίαζε ισολογισμό 25 εκατομμυρίων δολαρίων που την εποχή εκείνη ήταν πάρα πολλά λεφτά. Το 1998 άρχισε να πουλάει όπλα και σε αντιμαχόμενους στην υπό διάλυση Γιουγκοσλαβία.

Οταν άρχισε να πουλάει όπλα στην Γεωργία την στιγμή που η χώρα αυτή ήταν σε πόλεμο με τη Ρωσία (2008), θεωρείται ότι μπήκε πλέον οριστικά στη μαύρη λίστα της ρωσικής κυβέρνησης. Ο ίδιος και δυτικοί υποστηρίζουν ότι έγινε απόπειρα δολοφονίας του με Νόβιτσοκ το 2015.

Οι επιθέσεις των Χούθι δεν περιορίζονται στην Υεμένη. Από το 2015 έχουν πραγματοποιήσει περισσότερες από 1.800 επιθέσεις με πυραύλους και drones, ενώ το 2023 έγιναν η πρώτη δύναμη στον κόσμο που χρησιμοποίησε βαλλιστικούς πυραύλους κατά πλοίων, σε πραγματικές πολεμικές επιχειρήσεις.

Για το Ριάντ, η απειλή είναι άμεση. Με τις δυνατότητες μεταφοράς πετρελαίου μέσω του Ορμούζ περιορισμένες, η Σαουδική Αραβία βασίζεται στον αγωγό East-West για τη διοχέτευση των εξαγωγών της προς την Ερυθρά Θάλασσα. Οι διελεύσεις σαουδαραβικού αργού από το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ μειώθηκαν κατά το ήμισυ, μετά τις επιθέσεις των Χούθι σε δύο δεξαμενόπλοια τον Ιούλιο.

“Όχι” από Τραμπ σε Σαλμάν

Και ενώ οι σαουδαραβικές πόλεις δέχονται πυραυλικές και drone επιθέσεις, ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν στράφηκε τελικά στην Ουάσιγκτον. Σύμφωνα με το Axios, ο Σαουδάραβας διάδοχος τηλεφώνησε δύο φορές στον Ντόναλντ Τραμπ ζητώντας αμερικανικά πλήγματα εναντίον των Χούθι. Ο Αμερικανός πρόεδρος, ωστόσο, αρνήθηκε.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το γεγονός ότι ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, όπως είναι ευρέως γνωστός ο de facto ηγέτης της Σαουδικής Αραβίας, επέλεξε να τηλεφωνήσει στην Ουάσιγκτον και όχι στην Άγκυρα, ή στο Ισλαμαμπάντ. Μόλις πέντε εβδομάδες νωρίτερα, σε μια τελετή με μεγάλη δημοσιότητα, ο διάδοχος είχε υπογράψει το “Σύμφωνο της Μέκκας”, μια συμφωνία κοινής άμυνας με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον πρωθυπουργό του Πακιστάν Σεχμπάζ Σαρίφ.

Σύμφωνα με τους όρους της, μια ένοπλη επίθεση εναντίον οποιασδήποτε από τις τρεις χώρες θεωρείται επίθεση εναντίον και των τριών. Την ημέρα της υπογραφής, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν την παρομοίασε με το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ.

Η στιγμή της αλήθειας.. στην πράξη

Εάν η Τουρκία και το Πακιστάν δεν προσφέρουν ουσιαστική στρατιωτική βοήθεια στη Σαουδική Αραβία, την ώρα που οι Χούθι κλιμακώνουν τις επιθέσεις τους, το ερώτημα για την πραγματική αξία του Συμφώνου της Μέκκας θα γίνει αναπόφευκτο. Οι ενδείξεις μέχρι στιγμής δεν είναι ενθαρρυντικές για το Ριάντ. Το Πακιστάν έχει ήδη περίπου 8.000 στρατιώτες και μία μοίρα μαχητικών JF-17 στη Σαουδική Αραβία, χωρίς ωστόσο να έχει αναφερθεί εμπλοκή τους στις επιχειρήσεις κατά των Χούθι. Ο Σαρίφ περιορίστηκε να χαρακτηρίσει τις επιθέσεις «δειλές».

Για την Άγκυρα και το Ισλαμαμπάντ, η στρατιωτική εμπλοκή στην Υεμένη θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολη επιλογή. Και οι δύο γνωρίζουν το κόστος ενός πολέμου στην Υεμένη, ενώ παράλληλα δεν επιθυμούν μια ευθεία σύγκρουση με το Ιράν, το οποίο αποτελεί τον βασικό υποστηρικτή των Χούθι.

Το Πακιστάν, μάλιστα, μοιράζεται σύνορα περίπου 900 χιλιομέτρων με το Ιράν και διαδραμάτισε πρόσφατα ρόλο μεσολαβητή στις αμερικανοϊρανικές εχθροπραξίες. Η Τουρκία, από την πλευρά της, είχε ξεκαθαρίσει κατά την υπογραφή του συμφώνου ότι αυτό δεν στρέφεται εναντίον του Ιράν. Έτσι, παρά τις μεγάλες διακηρύξεις περί κοινής άμυνας, ο MBS φαίνεται σήμερα να επιστρέφει εκεί απ’ όπου υποτίθεται ότι το Σύμφωνο της Μέκκας θα τον βοηθούσε να απομακρυνθεί: στην αμερικανική προστασία.

Η Ουάσιγκτον προσφέρει προς το παρόν πληροφορίες και δεδομένα στοχοποίησης, ενώ ο επικεφαλής της Central Command, ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, πήγε στη Σαουδική Αραβία για συνομιλίες. Ο Τραμπ έχει ήδη επιτεθεί στους Χούθι στο παρελθόν, χωρίς όμως να καταφέρει να τους αναχαιτίσει.

Το μεγάλο χαρτί του MBS παραμένει η τιμή του πετρελαίου. Με το Brent πάνω από τα 108 δολάρια το βαρέλι και τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου να πλησιάζουν, η πίεση στις τιμές των καυσίμων μπορεί να επηρεάσει τους υπολογισμούς του Τραμπ. Η πραγματική δοκιμασία, επομένως, δεν είναι μόνο για τη Σαουδική Αραβία. Είναι και για την Τουρκία και το Πακιστάν.

Το Σύμφωνο της Μέκκας υποσχέθηκε ότι μια επίθεση εναντίον του ενός θα είναι επίθεση εναντίον όλων. Οι Χούθι τώρα δοκιμάζουν αν αυτή η υπόσχεση ισχύει και στην πράξη.

Η Ουκρανία που συχνά αντιμετωπίζει ρωσικές επιθέσεις κατά των δικών της ενεργειακών υποδομών, υποστηρίζει ότι τα διυλιστήρια αποτελούν νόμιμους στρατιωτικούς στόχους. Η μέση εθνική τιμή πετρελαίου στις ΗΠΑ για τα καύσιμα των φορτηγών, των τραίνων, των πλοίων, αλλά για τον αγροτικό εξοπλισμό αυξήθηκε πάνω από τα 6 δολάρια το γαλόνι για πρώτη φορά στις 10 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με την πλατφόρμα παρακολούθησης των τιμών GasBuddy.

Εκκενώθηκε τρένο με τον Τζόνσον!

Συναγερμός σήμανε σε ειδική αμαξοστοιχία που μετέφερε τον πρώην πρωθυπουργό της Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον και Ευρωπαίους αξιωματούχους, όταν ρωσικό drone έπληξε τρένο που κινούνταν λίγα λεπτά πίσω τους, κοντά στα σύνορα της Ουκρανίας με την Πολωνία. Ο Τζόνσον επέστρεφε προς την Πολωνία μετά τη συμμετοχή του σε σημαντική διάσκεψη ασφαλείας στο Κίεβο, όταν περίπου στις 5 τα ξημερώματα οι επιβάτες της αμαξοστοιχίας ενημερώθηκαν για πιθανή εκκένωση λόγω συναγερμού για drones. Λίγο αργότερα δόθηκε το σήμα λήξης του συναγερμού και το τρένο συνέχισε την πορεία του προς το πολωνικό έδαφος.

Ο πρώην πρωθυπουργός της Σουηδίας Καρλ Μπιλντ, ο οποίος βρισκόταν επίσης στην αμαξοστοιχία, επιβεβαίωσε ότι οι επιβάτες έλαβαν προειδοποίηση εκκένωσης. Όπως ανέφερε, το τρένο που δέχθηκε το πλήγμα ήταν αυτό που ακολουθούσε τη δική τους αμαξοστοιχία και βρισκόταν μόλις λίγα λεπτά πίσω τους. Η συγκεκριμένη αμαξοστοιχία εκκενώθηκε εγκαίρως και δεν υπήρξαν τραυματισμοί.

Στο τρένο επέβαιναν, μεταξύ άλλων, ο Γερμανός αξιωματούχος Γκίντερ Ζάουτερ, σύμβουλοι ασφαλείας από τη Βρετανία, τη Γαλλία και την Ιταλία, Γερμανοί βουλευτές, διπλωμάτες και ακαδημαϊκοί. Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι είχαν βρεθεί στο Κίεβο για τη διάσκεψη Yalta European Strategy, όπου συζητήθηκαν με την ουκρανική ηγεσία οι εξελίξεις στον πόλεμο και οι προοπτικές ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία.

Την ίδια ώρα, ρωσικό drone έπληξε και την περιοχή της συνοριακής διάβασης Γιαχόντιν–Ντοροχούσκ, έναν από τους σημαντικότερους οδικούς και σιδηροδρομικούς συνδέσμους της Ουκρανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με τις ουκρανικές Αρχές, η επίθεση σημειώθηκε μόλις δύο χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Πολωνία. Δεν αναφέρθηκαν θύματα.

Οι νέες επιθέσεις προκαλούν ανησυχία στη Βαρσοβία, καθώς οι ρωσικές επιδρομές πλησιάζουν ολοένα περισσότερο τα σύνορα χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ. Παράλληλα, οι ουκρανικοί σιδηρόδρομοι κάνουν λόγο για συστηματική στοχοποίηση των υποδομών του σιδηροδρομικού δικτύου, προειδοποιώντας για πιθανές εκκενώσεις, καθυστερήσεις και αλλαγές δρομολογίων. Ο Γερμανός βουλευτής Ρόμπιν Βάγκερ χαρακτήρισε τις επιθέσεις «επικίνδυνη κλιμάκωση» του πολέμου, υποστηρίζοντας ότι η Ρωσία στέλνει μήνυμα όχι μόνο στους Ουκρανούς αλλά και στις ευρωπαϊκές χώρες που στηρίζουν το Κίεβο.

Η Ρωσία από την πλευρά της παραδέχτηκε ότι έπληξε «σιδηροδρομικές υποδομές» στη δυτική Ουκρανία, υποστηρίζοντας ότι χρησιμοποιούνταν «για τη μεταφορά στρατιωτικών φορτίων» από την Ευρώπη. Νωρίτερα, Βαρσοβία και Κίεβο κατήγγειλαν πλήγμα σε ένα επιβατικό τρένο που συνδέει αυτές τις δύο πρωτεύουσες. «Τα πλήγματα συνεχίστηκαν στις σιδηροδρομικές υποδομές της Ουκρανίας που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά στρατιωτικών φορτίων από τις ευρωπαϊκές χώρες, ανέφερε το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας στην ανακοίνωσή του.

“Βόμβες” Τραμπ για Ιρλανδία

Την ίδια στιγμή, ο Τραμπ επανέλαβε σήμερα την υποστήριξή του για την αποχώρηση της Βόρειας Ιρλανδίας από το Ηνωμένο Βασίλειο και την ένωσή της με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, ενώ είπε ότι δεν θα μιλήσει για την ανεξαρτησία της Σκωτίας «ακόμα».

«Έχεις τη Βόρεια Ιρλανδία και έχεις την Ιρλανδία και όπως φαίνεται σε εμένα ένα από τα πιο φυσικά πράγματα είναι να τις βάλεις μαζί», δήλωσε ο Τραμπ στους δημοσιογράφους στη διάρκεια μιας επίσκεψης του στο ανοιχτό πρωτάθλημα γκολφ της Ιρλανδίας, εμμένοντας σε σχόλια του που έγιναν χθες στο Δουβλίνο. «Ρωτήσατε για τη Σκωτία. Γι’ αυτό δεν θα μιλήσω ακόμα. Θα το κρατήσω για μία άλλη ημέρα», πρόσθεσε ο ίδιος.

Ο πρόεδρος Τραμπ είπε επίσης, ότι οι ΗΠΑ μπορούν εύκολα να καλύψουν την υπόσχεσή του για την αποστολή ενός «μερίσματος» 5.000 δολαρίων στους Αμερικανούς ενήλικες πολίτες, αν το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα διατηρήσει τον έλεγχο του Κογκρέσου μετά από τις ενδιάμεσες εκλογές, τονίζοντας ότι πάντα κρατάει τις υποσχέσεις του.

Σύνοδος αποσχιστών στο Ηνωμένω Βασίλειο

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με δημοσίευμα της The Telegraph, οι ηγέτες της Σκωτίας, της Ουαλίας και της Βόρειας Ιρλανδίας πρόκειται να συναντηθούν αύριο Δευτέρα, 14/9/2026, στο Κάρντιφ. Στόχος της συνάντησης είναι η υπογραφή συμφωνίας για την έναρξη συνεργασίας με σκοπό τη διάλυση του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς τα εθνικιστικά – αποσχιστικά κόμματα κατέχουν πλέον την εξουσία και στις τρεις περιοχές ταυτόχρονα, έπειτα από την επικράτηση του Plaid Cymru (Κόμμα της Ουαλίας) έναντι των Εργατικών στις πρόσφατες ουαλικές εκλογές.

Οι τρεις πρωθυπουργοί αναμένεται να θέσουν αίτημα για διεξαγωγή δημοψηφισμάτων ανεξαρτησίας, ενώ για τη Βόρεια Ιρλανδία το ζήτημα αφορά το δικαίωμα ένταξης στην Ιρλανδία. Στο Κάρντιφ θα παρευρεθεί επίσης η Μαίρη Λουΐζ Μακντόναλντ, πρόεδρος του Σιν Φέιν και ηγέτιδα της αντιπολίτευσης στην Ιρλανδία.

Η νέα κινητικότητα ακολουθεί τις δηλώσεις του Βρετανού πρωθυπουργού Άντι Μπέρναμ σχετικά με τις προϋποθέσεις για δημοψήφισμα στη Σκωτία, συγκρίνοντας τη διαδικασία με τον μηχανισμό της Συμφωνίας της Μεγάλης Παρασκευής, ο οποίος προβλέπει εξέταση δημοψηφίσματος στη Βόρεια Ιρλανδία σε περίπτωση σαφούς μεταβολής της κοινής γνώμης. Αντιθέτως, προκάτοχοί του απέκλειαν το ενδεχόμενο για τη Σκωτία, υποστηρίζοντας πως το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος το 2014 είχε οριστικοποιήσει το θέμα.

Γεωπολιτικές και οικονομικές επιπτώσεις

Σε περίπτωση αποχώρησης των τριών εθνών, το εναπομείναν Ηνωμένο Βασίλειο θα υποστεί μείωση του πληθυσμού κατά 15,5% και του ΑΕΠ κατά 13,5%. Παράλληλα, ανακύπτουν κρίσιμα διλήμματα: Πυρηνική αποτροπή: Ο στόλος των πυρηνικών υποβρυχίων εδρεύει στη βάση Κλάιντ στη Σκωτία, χωρίς να υφίστανται εναλλακτικές υποδομές σε αγγλικό έδαφος για τη φιλοξενία τους.

GIUK Gap: Η Σκωτία παρέχει τη δυνατότητα επιτήρησης του σημείου μεταξύ Γροιλανδίας – Ισλανδίας – Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας για τον εντοπισμό ρωσικών υποβρυχίων. Εκπαίδευση Ενόπλων Δυνάμεων: Το Υπουργείο Άμυνας βασίζεται σε εκτάσεις στη Σκωτία, την Ουαλία και τη Βόρεια Ιρλανδία για ασκήσεις με πραγματικά πυρά, καθώς η Αγγλία είναι υπερβολικά πυκνοκατοικημένη.

Ενεργειακοί πόροι: Η Αγγλία θα απωλέσει τον έλεγχο των αποθεμάτων πετρελαίου και αερίου του Βόρειου Ατλαντικού, καθώς και μεγάλων εγκαταστάσεων αιολικής ενέργειας. Κενό ασφαλείας: Η πιθανή επιλογή ουδετερότητας από τα νέα κράτη, αντί της ένταξης στο ΝΑΤΟ, θα δημιουργούσε ένα «Δυτικό Πλευρό» που θα ανάγκαζε το Λονδίνο σε πλήρη ανασχεδιασμό της στρατιωτικής του άμυνας.

Σύμφωνα με το δελτίο ειδήσεων του Mega, το Γενικό Κρατικό στη Νίκαια, θα βρίσκεται σε επιφυλακή. Η οικογένειά επέλεξε αυτόν τον συγκεκριμένο ναό, καθώς ήταν η αγαπημένη του Γιώργου Μαζωνάκη, στη γειτονιά που μεγάλωσε. Η αγρυπνία θα συνεχιστεί μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, δίνοντας την ευκαιρία σε χιλιάδες ανθρώπους κάθε ηλικίας, να πουν το τελευταίο αντίο στον τραγουδιστή.

Η Νίκαια ήταν ο τόπος που μεγάλωσε ο Γιώργος Μαζωνάκης και διαμόρφωσε την προσωπικότητά του. Μια πόλη που ποτέ δεν ξέχασε. Έβρισκε χρόνο να επισκέπτεται το πατρικό του σπίτι και τα μέρη που συνήθιζε να κάνει βόλτες, όσο ακόμα ήταν παιδί. Η επιτυχία δεν είχε αλλοιώσει ούτε στο ελάχιστο τον χαρακτήρα του. Στόχος της οικογένειας, είναι να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος στον απλό κόσμο να τον αποχαιρετήσει, καθώς η κηδεία του θα γίνει τη Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί στη 13:00 το μεσημέρι της Δευτέρας, στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στη Νίκαια. Αμέσως μετά, η ταφή θα γίνει στο Γ’ Νεκροταφείο Αθηνών, στη Νίκαια.

Νέες αποκαλύψεις για τους γιατρούς

Την ίδια στιγμή, οι αποκαλύψεις για τους δύο κατηγορούμενους γιατρούς δεν έχουν τέλος, από τα συνεχόμενα λάθη και τις αντιφάσεις στις καταθέσεις τους μέχρι τις καταγγελίες άλλων πελατών για εξαπάτηση. Αύριο Δευτέρα (13.09.2026) ο γιατρός Ηλίας Θεοδωρόπουλος και η σύζυγός του Ιωάννα Γάκα – η οποία είχε αναλάβει την διαδικασία πλασμαφαίρεσης στον Γιώργο Μαζωνάκη – αναμένεται να οδηγηθούν στον ανακριτή για να απολογηθούν.

Οι δύο γιατροί επιμένουν στις αρχικές καταθέσεις που έδωσαν προανακριτικά. Ο 58χρονος γιατρός θα ξεκαθαρίσει ότι δεν βρισκόταν στην κλινική την ώρα που κατέρρεε ο Γιώργος Μαζωνάκης και πως κλήθηκε από τη σύζυγό του για να συνδράμει στο περιστατικό. Η 56χρονη από την πλευρά της θα τα «ρίξει» στον πανικό για τις αντιφάσεις, και θα πει ότι μπέρδεψε τις ώρες αρχικά. παράλληλα, η ΕΛΑΣ κάνει φύλλο και φτερό το ιατρείο στην οδό Καρνεάδου με τα στοιχεία τα συγκλονίζουν.

«Κλειδί» είναι τα ευρήματα της άρσης του τηλεφωνικού απορρήτου και όσα ανέκτησαν οι αρχές από τον φορητό υπολογιστή που βρέθηκε στην κλινική. Σύμφωνα με πληροφορίες, αρχικά διεγράφη όλη η καταχωρημένη λίστα με τα ραντεβού και τις λεπτομέρειες για τα ραντεβού που αφορούν μόνο το  Μαζωνάκη.

Επίσης, οι αρχές κατάφεραν να επαναφέρουν μια διαγραμμένη φωτογραφία που είχε τραβήξει η Ιωάννα Γάκα, με τον τραγουδιστή λίγο πριν ξεψυχήσει. Στην φωτογραφία ήταν ο Γιώργος Μαζωνάκης, χωρίς αισθήσεις στο ιατρικό κρεβάτι, κατά τα πρώτα λεπτά αφού διαπιστώνει η κατηγορουμένη ότι ο τραγουδιστής δεν έχει αισθήσεις και σφυγμό. Μεγάλη σημασία έχει το πότε τραβήχτηκε η φωτογραφία και το πότε διαγράφηκε.

Όπως έχει αποδειχτεί από την κατάθεση της υπαλλήλου της κλινικής, καθώς και από πλάνα καμερών ασφαλείας, ο Γιώργος Μαζωνάκης έφτασε στο συγκεκριμένο ιατρείο στο Κολωνάκι γύρω στις 14:00 το μεσημέρι της Τετάρτης, 9 Σεπτεμβρίου. Είχε προγραμματισμένο ραντεβού για τις 13:00, αλλά καθυστέρησε περίπου μία ώρα. Στην συνέχεια το μηχάνημα πλασμαφαίρεσης ξεκίνησε να λειτουργεί στις 14:14 το μεσημέρι, ένα τέταρτο μετά την άφιξη του τραγουδιστή στην κλινική.

Σύμφωνα με το newsit το λογισμικό του μηχανήματος έδειξε ότι βρισκόταν σε λειτουργεία 42 λεπτά. Πράγμα που σημαίνει ότι από τις 14:15 είχαν μπει οι φλεβοκαθετήρες στο Γιώργο Μαζωνάκη και είχε ξεκινήσει η διαδικασία άντλησης του αίματος. Ο Ηλίας Θεοδωρόπουλος έφυγε από το εστιατόριο όπου γευμάτιζε στις 14:43. Στη συνέχεια και στις 14:56 το μηχάνημα αποσυνδέθηκε. Μετά την έρευνα των αρχών, αποκαλύφθηκε ότι η φωτογραφία που έβγαλε η Ιωάννα Γάκα με το κινητό της τηλέφωνο, τραβήχτηκε στις 15:45, δείχνοντας τον αναίσθητο Γιώργο Μαζωνάκη.

Ωστόσο, το ΕΚΑΒ εκλήθη 16:29, δηλαδή μία ώρα και εικοσιπέντε λεπτά αργότερα. Το ερώτημα, λοιπόν που προέκυψε, ήταν το τι συνέβαινε στην κλινική επί μία ώρα και τα εικοσιπέντε λεπτά. Πρόκειται για ένα διάστημα, στο οποίο ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν είχε τις αισθήσεις του.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης αργότερα, μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο νοσοκομείο «Ελπίς» στις 16:45. Οι δύο γιατροί δεν τον συνόδευσαν με το ασθενοφόρο, ενώ ο θάνατός του διαπιστώθηκε επίσημα στις 17:40, καθώς δεν κατέστη δυνατή η επαναφορά του. Σύμφωνα με τις πληροφορίες των αρχών, η φωτογραφία διεγράφη από το κινητό τηλέφωνο της γιατρού στις 19:30 και 15 λεπτά αργότερα το ζευγάρι των γιατρών κλήθηκε στο αστυνομικό τμήμα της Κυψέλης για να καταθέσουν.

Αναβάθμιση του κατηγορητηρίου;

Οι δύο γιατροί που έχουν συλληφθεί, κατηγορούνται για θανατηφόρα έκθεση. Ωστόσο, ο δικηγόρος του Γιώργου Μαζωνάκη, Χαράλαμπος Λυκούδης, δεδομένης και της δικογραφίας που έχει σε γνώση του, έχει ζητήσει αναβάθμιση του κατηγορητηρίου σε βάρος τους. Στις δύο κατηγορίες, υπάρχουν σημαντικές διαφορές οι οποίες επιβαρύνουν την θέση των δύο κατηγορύμενων.

Η θανατηφόρα έκθεση είναι κακούργημα, αλλά δεν είναι πλημμέλημα, είναι κακουργηματικού χαρακτήρα και αυτή η δίωξη. Ωστόσο, επισύρει ποινή κάθειρξης από 6 έως και 10 χρόνια. Πρόκειται για ένα πλαίσιο ποινής, με βάση τον Ποινικό Κώδικα. Όμως, αν ενδεχομένως γίνει η αναβάθμιση του κατηγορητηρίου σε ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο, επίσης πρόκειται για κακούργημα, είναι το μεγαλύτερο κακούργημα που υπάρχει.

Θα μπορούσε να επισύρει ακόμη και ποινή ισόβιας κάθειρξης, ανάλογα με τα όσα θα πουν οι δύο γιατροί και στην ανάκριση μπορεί να καταλήξει στην ακροαματική διαδικασία και σε ισόβια κάθειρξη. Υπάρχουν, μάλιστα σοβαρές πιθανότητες να αναβαθμιστεί το κατηγορητήριο από θανατηφόρα έκθεση σε ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο, όμως είναι κάτι που θα κρίνει ο ανακριτής κατόπιν των απολογιών του ζευγαριού.

Η ανακοίνωση των Ελλήνων Φυσικών

Σε δελτίο τύπου της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών, λίγο πριν το τελευταίο «αντίο» στον Γιώργο Μαζωνάκη, τονίζεται μεταξύ άλλων ότι οι όροι κβαντική ιατρική και κβαντική θεραπεία είναι «ανυπόστατοι όροι» ενώ για το πανεπιστήμιο της Χαβάης από όπου η γιατρός του Μαζωνάκη διαφημίζει ότι απέκτησε μεταπτυχιακό, οι Έλληνες Φυσικοί τονίζουν μεταξύ άλλων:

Τα «πτυχία» που απονέμει το λεγόμενο «Κβαντικό Πανεπιστήμιο» στην Χαβάη δεν αναγνωρίζονται, όπως επισημαίνει το γνωστό Πανεπιστήμιο McGill του Καναδά καθότι« γίνεται κατάχρηση της φυσικής με σκοπό την εκπαίδευση ψευτογιατρών».

Όλα ταύτα θα αρκούσαν για μία επίθεση συντριβής των Χούθι από τις τρεις δυνάμεις της Μέκκας, αν όχι από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, που κινδυνεύει εντεύθεν να χάσει, στις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, τον έλεγχο της Γερουσίας και την δυνατότητα να νομοθετεί στο Κογκρέσο τα “παλαβά μέτρα”,  όπως το προεκλογικό δώρο των 5.000 δολαρίων σε κάθε ψηφοφόρο του, εν συγκρίσει με τα πενιχρά  400 ευρώ από τον  Κυριάκο Μητσοτάκη.

Αντί όμως της αναμενομένης επεμβάσεως της Αμερικής και στο νέον πόλεμο του πετρελαίου, η άρνηση του Τραμπ ήλθε κατηγορηματική – του αρκεί η εμπλοκή  στα στενά του Ορμούζ με τους Πέρσες να εξαντλούν τα Αμερικανικά πολεμοφόδια.

Η “συμμαχία” της Μέκκας στη πράξη

Η επομένη επιλογή θα ήταν της «συμμαχίας της Μέκκας»  με την ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής εις περίπτωσιν ξένης επιθέσεως. Κι ενώ θα περίμενε κανείς, το Πακιστάν να απειλήσει τους καμηλιέρηδες Χούθι με τα πυρηνικά του και την Τουρκία να στείλει την “ένδοξη” ορδή της “Γαλάζιας πατρίδας”, που πυρπόλησε το 1922 την «Ιζμίρ γκιαούρ» (την Ελληνική Σμύρνη), έχουμε τώρα εκκωφαντική του τάφου σιγή. Το Πακιστάν αδιαφορεί, ενώ ο Ερντογάν πάει για εκλογές, με την αντιπολίτευση στις φυλακές.

Έτσι, το διαφημισθέν δήθεν «πανίσχυρο Ισλαμικό ΝΑΤΟ της Μέκκας»(!) κατά δήλωσιν του λαλίστατου ανταποκριτή εκ Κωνσταντινουπόλεως, απεδείχθη αέρας κοπανιστός. Είχε όμως ένα αφανές αποτέλεσμα : την ενίσχυση της εγκαρδίου συνεννοήσεως  (Αντάντ) της Ελλάδος με το Ισραήλ που έφθασε ν’ αγγίξει ακόμη και την έναρξη του σχολικού έτους των «δύο αρχαιοτέρων λαών της Μεσογείου» , κατά δήλωσιν της νέας Ισραηλίτιδος  πρέσβειρας εις Αθήνας.

Ο Κούνδουρος κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην γεωγραφία και την ταυτότητα του νησιού. Δεν είναι απλώς μια στάση για μπάνιο, είναι ο τόπος στον οποίο επιστρέφεις. Στη νοτιοδυτική πλευρά της Κέας, προστατευμένος από τους ισχυρούς βόρειους ανέμους και με τον πιο αναγνωρίσιμο όρμο του νησιού, έχει εξελιχθεί εδώ και δεκαετίες σε σημείο αναφοράς για την παραθεριστική ζωή της Τζιας.

Η καρδιά του χτυπά στην πιο δημοφιλή παραλία του νησιού, μικρότερες δαντελωτές αμμουδιές διαγράφουν την ακτογραμμή, παλιοί ανεμόμυλοι συνυπάρχουν με εντυπωσιακές πέτρινες κατοικίες. Το αποτέλεσμα είναι ένας προορισμός που δύσκολα συγχέεται με κάποιο άλλο σημείο του Αιγαίου. Ένας τόπος όπου τα καταγάλανα νερά, τα δραματικά ηλιοβασιλέματα, τα αρμυρίκια και οι ξερολιθιές συναντώνται αρμονικά και ήσυχα στο φυσικό περιβάλλον.

Παρά το γεγονός ότι βρίσκεται τόσο κοντά στην Αθήνα, δίνει στον επισκέπτη την αίσθηση ότι βρίσκεται πολύ μακριά από την καθημερινότητα. Ο Κούνδουρος βασίζεται σε πράγματα απλά και διαχρονικά. Η αίσθηση ότι ο χρόνος κυλά πιο αργά, η ζωή που περιστρέφεται γύρω από την παραλία, χαλαρή ατμόσφαιρα, ένα πλήρες σκηνικό διακοπών με επίκεντρο τη θάλασσα.

Η περιοχή προσφέρει επιλογές για διαμονή, οργανωμένη παραλία, φαγητό, ποτό & wellness, επιτρέποντας στον επισκέπτη να περάσει μεγάλο μέρος της ημέρας χωρίς να μετακινηθεί. Καθώς το τελευταίο φως πέφτει πάνω στις πλαγιές, η παραλία σιγά σιγά αδειάζει, γίνεται εύκολα αντιληπτό γιατί τόσοι άνθρωποι εξακολουθούν να επιστρέφουν…

Το βίντεο έχει δημοσιευθεί στο κανάλι του Θεόφιλου Μπάμπουλη Point Of View GR στο Youtube. Σκοπός του καναλιού είναι να αναδείξει το φυσικό κάλλος και τα αξιοθέατα του τόπου μας και του κόσμου.

Είναι σαφές πως η Άγκυρα, η οποία χρησιμοποιεί τα κατεχόμενα ως βάση για την υλοποίηση των επιδιώξεων της στην περιοχή, ενισχύει το καθεστώς της αποσχιστικής οντότητας. Προσπαθεί συστηματικά την αναβάθμιση του κατοχικού καθεστώτος. Είναι δε προφανές από τις διάφορες κινήσεις και του εγκάθετου της, πως στόχος είναι η εξίσωση με την Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτή την προσέγγιση υιοθετεί στην εν εξελίξει διαδικασία στο Κυπριακό ο Τουφάν Έρχιουρμαν, ακολουθώντας εν πολλοίς το δρόμο προκατόχων του.

Οι αντιδράσεις του τις τελευταίες ημέρες επιβεβαιώνουν πως ο στόχος του είναι η αναβάθμιση του κατοχικού καθεστώτος, ζητώντας και τη συναίνεση της Κυπριακής Δημοκρατίας! Το θέτει και το απαιτεί. Διαφορετικά δεν συνεργάζεται. Γι’ αυτό και ο Έρχιουρμαν αντιδρά, ενοχλείται, θυμώνει όταν η Κυπριακή Δημοκρατία παρεμβαίνει και ακυρώνει κινήσεις της τουρκικής πλευράς. Θέλει να προχωρεί απρόσκοπτα στις επιδιώξεις του, με την ανοχή της Λευκωσίας!

Τι έθεσε στη συνάντηση

Ο εγκάθετος της Άγκυρας κατά τη τελευταία συνάντηση με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, σύμφωνα με τον Χασάν Χαστουρέρ στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα “Κίπρις”, ήταν ενοχλημένος και προκύπτει πως δεν ήταν καθόλου συνεργάσιμος. Ο κατοχικός ηγέτης έκανε λόγο για επιθέσεις «εναντίον του τουρκοκυπριακού λαού, υπό την αιγίδα του Χριστοδουλίδη». Αναφέρθηκε και σε παραδείγματα:

• Το γεγονός ότι, «τα όσα έζησαν οι Τουρκοκύπριοι, παραλείπονται από τις συζητήσεις για τους αγνοουμένους και τα εγκλήματα πολέμου (!) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο».
• Η ακύρωση μουσικών εκδηλώσεων υπό πιέσεις.
  – Η παρεμπόδιση διεξαγωγής του ποδοσφαιρικού προγράμματος της Barcelona για παιδιά στο βορρά.
• Οι προσπάθειες να καταστεί η επιτροπή ακίνητης περιουσίας (TMK) αναποτελεσματική.
• Η στάση παρεμπόδισης των επαφών του διαπραγματευτή, Mehmet Dana με ξένους διπλωματικούς εκπροσώπους.

Ο Έρχιουρμαν φέρεται να ρώτησε: «Ποιο από αυτά δημιουργεί εμπιστοσύνη; Ποιο φέρνει τις δύο κοινότητες πιο κοντά;» και διερωτήθηκε, «πώς μπορούμε να οικοδομήσουμε ένα κοινό μέλλον, όταν μετατρέπουμε ακόμη και τη συμμετοχή των παιδιών στον αθλητισμό, σε πολιτικό πεδίο μάχης;». Η απάντηση του Χριστοδουλίδη σε αυτά τα ερωτήματα ήταν η αναμενόμενη. Υπενθύμισε τις ευκαιρίες που προσφέρει η «κρατική υπόσταση», δηλαδή η Κυπριακή Δημοκρατία.

Όλα αυτά, βέβαια, τα οποία αναφέρει ο εγκάθετος της Άγκυρας έχουν προπαγανδιστικό χαρακτήρα. Ο  Έρχιουρμαν, ο οποίος κάνει λόγο για «διάβρωση της εμπιστοσύνης», δεν απαντά ούτε καν σε μηνύματα του Προέδρου, ο οποίος έσπευσε, μετά το πολύνεκρο ναυάγιο, να δηλώσει πως θα βοηθήσει στις προσπάθειες διάσωσης των ανθρώπων, που βρέθηκαν στο σκάφος. Ο Έρχιουρμαν, χωρίς να απαντά απευθείας, απέρριψε τη βοήθεια.

Πρέπει να σημειωθεί ότι ο εγκάθετος της Άγκυρας αποφεύγει να ανταποκριθεί σε επικοινωνίες και με άλλους πολιτικούς κομματικούς ηγέτες των ελευθέρων περιοχών. Αυτό καθορίζει εν πολλοίς και τη στάση του έναντι της ελληνοκυπριακής πλευράς και των Ελληνοκυπρίων.

Ροκανίζοντας τον χρόνο

Την ίδια ώρα είναι σαφές πως ο κατοχικός ηγέτης υιοθετεί σε τακτικό επίπεδο μια λογική ροκανίσματος του χρόνου, προτάσσοντας διάφορες δικαιολογίες και θέτοντας ζητήματα, που δεν αφορούν την ουσία. Είναι σαφές πως δεν έχει λάβει το πράσινο φως από την Άγκυρα για να ξεκινήσει συζητήσεις. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτά που υποστηρίζει δεν τα πιστεύει. Είναι σαφές πως η απόφαση της κατοχικής πλευράς είναι πως δεν θέλει να προχωρήσει η νέα – τελευταία για τον απερχόμενο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών – προσπάθεια στο Κυπριακό.

Η Τουρκία κράτα αποστάσεις από τις διεργασίες του Κυπριακού, καθώς όπως είναι πρόδηλο δεν ευνοεί εξελίξεις. Είναι σαφές πως δεν θεωρεί ότι έχει “κίνητρο” να προβεί σε κινήσεις, ή έστω να μπει σε συζητήσεις. Η Άγκυρα εντάσσοντας πάντα στο Κυπριακό στις γεωπολιτικές της επιδιώξεις και σχεδιασμούς, φαίνεται πως κρίνει ότι δεν επηρεάζεται από τη μη λύση. Αυτό το γεγονός, του άλυτου δηλαδή Κυπριακού ζητήματος, φαίνεται πως δεν επηρεάζονται σχεδιασμοί κι άλλων μεγάλων παικτών, που δρουν στην περιοχή μας. Αυτό το σκηνικό λειτουργεί σε βάρος του Κυπριακού και της Κύπρου.

Αυτή η στάση, λοιπόν, εκ των πραγμάτων επηρεάζει και τις διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη στο Κυπριακό και φαίνεται κατά τις συναντήσεις του Προέδρου Χριστοδουλίδη με τον Τουφάν Έρχιουρμαν. Ο τελευταίος λειτουργεί έχοντας υπόψη του ένα δεδομένο: Ότι η Άγκυρα δεν του έκανε σινιάλο για να κάνει έστω και ένα βήμα στο Κυπριακό. Ως αποτέλεσμα τούτο ακολουθεί τακτική ροκανίσματος του χρόνου.

Και όχι μόνο ροκανίζει το χρόνο, αλλά με την τακτική του θέτει σε κίνδυνο το επόμενο βήμα στο Κυπριακό, που είναι η σύγκληση άτυπης Πενταμερούς Διάσκεψης, η πραγματοποίηση της οποίας δεν είναι δεδομένη. Ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, στη διάρκεια της επίσκεψής του στην Κύπρο, στο τέλος περασμένου Ιουλίου, είχε επισημάνει ότι εάν δεν υπάρξουν προϋποθέσεις για επιτυχία δεν θα τη συγκαλέσει.

Συνεπώς η στάση της κατοχικής πλευράς περιορίζει τις προοπτικές για την πραγματοποίηση της σύναξης αυτής. Δεν θεωρείται δεδομένη ούτε η συνάντηση του Γενικού Γραμματέα με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη με τον κατοχικό ηγέτη, Τουφάν Έρχιουρμαν, στη Νέα Υόρκη, προς το τέλος αυτού του μήνα. Αν και είναι στις προθέσεις του Γενικού Γραμματέα να τους καλέσει.

Η Άγκυρα ενισχύει την ψευδοκυβέρνηση 

Η Άγκυρα, ως προς το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό στα κατεχόμενα, είναι σαφές και δεν το αποκρύβει, στηρίζει τη ψευδοκυβέρνηση του Ουνάλ Ουστέλ απέναντι στο αντιπολιτευόμενο Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα. Εξ’ ου και κατά την πρόσφατη επίσκεψη του λεγόμενου πρωθυπουργού της αποσχιστικής οντότητας, Ουνάλ Ουστέλ, στην Άγκυρα, συζητήθηκαν και τα εσωτερικά πολιτικά ζητήματα και οι επόμενες λεγόμενες εκλογές.

Πέραν από το ναυάγιο, που ήταν και ο λόγος μετάβασής του, ο Ουστέλ φαίνεται να συζήτησε και τα θέματα αυτά και υπήρξε συντονισμός ενεργειών. Οι κινήσεις ενίσχυσης της ψευδοκυβέρνησης ανησυχούν τον Έρχιουρμαν, ο οποίος και επιχειρεί να ενισχύσει τα δικά του κανάλια επικοινωνίας με την Άγκυρα.

Στο πλαίσιο της επιχείρησης, που πραγματοποιήθηκε σε 15 επαρχίες υπό τον συντονισμό των εισαγγελιών Κωνσταντινούπολης, Άγκυρας, Σμύρνης, Αϊδινίου και Μερσίνης, ξεκίνησαν δικαστικές διαδικασίες σε βάρος 162 ατόμων, εννέα οργανώσεων και 13 επιχειρήσεων. Ο υπουργός Δικαιοσύνης Ακίν Γκιουρλέκ έχει δηλώσει ότι στις έρευνες εξετάζονται, μεταξύ άλλων, καταγγελίες για «διαμεσολάβηση στην πορνεία», «παραγωγή άσεμνου περιεχομένου» και έκθεση παιδιών σε τέτοιο περιεχόμενο. Η επιχείρηση προκάλεσε, ωστόσο, έντονη πολιτική και κοινωνική αντίδραση, με επικριτές της να υποστηρίζουν ότι οι αρχές ποινικοποιούν την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+ και περιορίζουν την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι.

Ο εισηγητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Τουρκία, Νάτσο Σάντσεθ Αμόρ, χαρακτήρισε τις συλλήψεις και τις εφόδους ένδειξη περαιτέρω επιδείνωσης της καταστολής στην Τουρκία. «Η επιβολή μιας αντίληψης περί ηθικής στην κοινωνία συνιστά σαφή παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των διεθνών υποχρεώσεων της Τουρκίας. Αυτή η προσέγγιση οδηγεί τη χώρα σε έναν εξαιρετικά σκοτεινό δρόμο», δήλωσε.

Σε κοινή ανακοίνωσή τους, ΛΟΑΤΚΙ+ οργανώσεις υπογράμμισαν ότι «το να είσαι ΛΟΑΤΚΙ+, να ιδρύεις σωματείο και να υπερασπίζεσαι δικαιώματα δεν αποτελεί έγκλημα». Οι οργανώσεις υποστηρίζουν ότι η δραστηριότητά τους αφορά την καταγραφή των διακρίσεων, την κριτική στις δημόσιες πολιτικές, τη διατύπωση αιτημάτων και την οργάνωση της κοινότητας. Παράλληλα, εκτιμούν ότι η συζήτηση περί «κανονικοποίησης» της ύπαρξής τους υπερβαίνει τις συγκεκριμένες ποινικές κατηγορίες και έχει πολιτική διάσταση.

Αντιδράσεις από την αντιπολίτευση

Βουλευτές της αντιπολίτευσης καταγγέλλουν ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την έννοια της «οικογένειας» για να περιορίσει δικαιώματα και ελευθερίες. Η βουλευτής του EMEP (Labour Party, κόμμα της Αριστεράς) Σεβντά Καράτζα δήλωσε ότι η στοχοποίηση των ΛΟΑΤΚΙ+ δεν μπορεί να καλύψει τα προβλήματα φτώχειας, βίας και κοινωνικής κρίσης, ζητώντας την άμεση απελευθέρωση των κρατουμένων.

Η βουλευτής Κωνσταντινούπολης του DEM Parti (κουρδικό κόμμα) Οζγκιούλ Σακί υποστήριξε ότι «το ποιος θα ζει πώς, ποιος θα στέκεται δίπλα σε ποιον και ποιος θα οργανώνεται δεν θα το αποφασίσει η εχθρική αντίληψή σας περί ηθικής». Από την πλευρά της, η βουλευτής Μερσίνης του DEM Parti Περιχάν Κοτζά χαρακτήρισε την επιχείρηση «νέο κατώφλι» στην αυταρχική πολιτική της κυβέρνησης, ενώ το Συμβούλιο Γυναικών του κόμματος κατήγγειλε ότι οι επιχειρήσεις, οι έρευνες, οι κατασχέσεις και οι αποκλεισμοί πρόσβασης στοχεύουν την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι.

Η βουλευτής της Σμύρνης Γκιοκτσέ Γκιοκτσέν, από το Yeni Parti (το Νέο Κόμμα, από την διάσπαση της κεμαλικής αξιωματικής αντιπολίτευσης-CHP) δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «ο νόμος περί “πρακτόρων επιρροής” δεν πέρασε, ο νόμος περί “ενθάρρυνσης της ομοφυλοφιλίας” δεν πέρασε. Όμως τώρα εφαρμόζεται ένας νόμος που δεν υπάρχει».

Στο στόχαστρο οργανώσεις και ακτιβιστές

Στο πλαίσιο της επιχείρησης πραγματοποιήθηκαν έρευνες σε οργανώσεις όπως οι Kaos GL, LİSTAG, SPoD, Lambdaistanbul, HEVİ LGBTİ+, Pozitif Yaşam και Pozitif İz. Περίπου 50 άτομα τέθηκαν υπό κράτηση ή κινήθηκε δικαστική διαδικασία σε βάρος τους, μεταξύ των οποίων μέλη των διοικητικών και εποπτικών συμβουλίων της Kaos GL, η πρόεδρος της Pembe Hayat LGBTİ+ Dayanışma Derneği Μπελγκίν Τσελίκ και ο Αρίφ Σατσλί, γνωστός ως “Zenne Arif”.

Στην περίπτωση της Kaos GL, ορισμένο περιεχόμενο της ιστοσελίδας και των λογαριασμών της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χρησιμοποιήθηκε ως βάση για κατηγορίες περί «αισχρολογίας». Ωστόσο, σύμφωνα με το δημοσίευμα, τα έγγραφα της έρευνας δεν διευκρινίζουν ποιες συγκεκριμένες αναρτήσεις αποτέλεσαν αντικείμενο των κατηγοριών. Παράλληλα, αποφασίστηκε ο έλεγχος των ψηφιακών συσκευών των υπόπτων και, εφόσον απαιτούνταν, η κατάσχεσή τους.

Έρευνα και για χρηματοδότηση από το εξωτερικό

Στο μικροσκόπιο των αρχών μπήκε επίσης η οικονομική στήριξη που έχουν λάβει ορισμένες οργανώσεις από το εξωτερικό.
Σύμφωνα με στοιχεία της MASAK που επικαλείται το Oksijen, σε έξι οργανώσεις είχαν μεταφερθεί, σε διαφορετικές ημερομηνίες, συνολικά περισσότερα από 3,359 εκατομμύρια δολάρια.

Το δημοσίευμα επισημαίνει, ωστόσο, ότι η λήψη χρηματικής ή υλικής βοήθειας από το εξωτερικό δεν είναι από μόνη της παράνομη. Σύμφωνα με τον τουρκικό Νόμο περί Ενώσεων, οι οργανώσεις μπορούν να λαμβάνουν τέτοια βοήθεια, υπό την προϋπόθεση ότι πραγματοποιούν τις προβλεπόμενες δηλώσεις.

Σύμφωνα με την τουρκική νομοθεσία, οι ενώσεις μπορούν να λαμβάνουν χρηματική ή σε είδος βοήθεια από πρόσωπα, ιδρύματα και οργανισμούς του εξωτερικού, υπό την προϋπόθεση ότι ενημερώνουν την αρμόδια διοικητική αρχή. Για τις χρηματικές ενισχύσεις προβλέπεται η χρήση του τραπεζικού συστήματος και η υποβολή σχετικής δήλωσης μέσω του συστήματος DERBİS.

Παράλληλα με τις συλλήψεις και τις έρευνες, επιβλήθηκαν περιορισμοί στην πρόσβαση σε μεγάλο αριθμό ιστοσελίδων και λογαριασμών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μεταξύ των ιστοσελίδων που αποκλείστηκαν περιλαμβάνονται αυτές των Kaos GL, 17 Mayıs Derneği, ÜniKuir, Pembe Hayat, SPoD, Genç LGBTİ+, Lambdaistanbul και Muamma LGBTİ+, καθώς και η velvele.net. Στο στόχαστρο βρέθηκε επίσης η ιστοσελίδα του τουρκικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το X εφάρμοσε τις σχετικές αποφάσεις, καθιστώντας τους συγκεκριμένους λογαριασμούς μη προσβάσιμους από την Τουρκία, ενώ το Instagram δεν είχε εφαρμόσει μέχρι τη δημοσίευση των σχετικών δημοσιευμάτων τις αποφάσεις. Συνολικά αναφέρονται 73 λογαριασμοί υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ακτιβιστών και οργανώσεων που τέθηκαν υπό περιορισμό.

Αποκλεισμοί ιστοσελίδων και λογαριασμών

Την ίδια περίοδο εκδόθηκαν αποφάσεις αποκλεισμού πρόσβασης σε ιστοσελίδες και λογαριασμούς κοινωνικής δικτύωσης ΛΟΑΤΚΙ+ οργανώσεων, υπερασπιστών δικαιωμάτων, φοιτητικών ομάδων και μέσων ενημέρωσης. Το X απέκλεισε ορισμένους λογαριασμούς από την πρόσβαση στην Τουρκία, ενώ οι σχετικές αποφάσεις για το Instagram δεν είχαν ακόμη εφαρμοστεί.

Η Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (İHD) ζήτησε την απελευθέρωση των κρατουμένων, τον τερματισμό των εφόδων και την άρση των περιορισμών πρόσβασης. Η Επιτροπή ΛΟΑΤΚΙ+ της οργάνωσης ζήτησε επίσης να διασφαλιστούν τα ευαίσθητα δεδομένα των ανθρώπων που ζουν με HIV και των ΛΟΑΤΚΙ+.

Παράλληλα με τις έρευνες στις οργανώσεις, πραγματοποιήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη ταυτόχρονες έφοδοι, κυρίως στις περιοχές Μπέγιογλου και Σισλί, σε νυχτερινά κέντρα, χώρους μασάζ και άλλες επιχειρήσεις. Σύμφωνα με το Oksijen, δεν έχουν ακόμη αποσαφηνιστεί πλήρως η νομική σύνδεση μεταξύ των διαφορετικών φακέλων των ερευνών ούτε οι συγκεκριμένες κατηγορίες που αποδίδονται σε κάθε πρόσωπο ή οργάνωση.

«Τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ είναι ανθρώπινα δικαιώματα»

Στην επιχείρηση αντέδρασαν επίσης ο Δικηγορικός Σύλλογος Κωνσταντινούπολης, η Ένωση Σύγχρονων Νομικών (ÇHD), η Ένωση Νομικών για την Ελευθερία (ÖHD), η DİSK Basın-İş, η Kaos GL και σειρά άλλων οργανώσεων και συλλογικοτήτων. Η δικηγόρος και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Κωνσταντινούπολης Γέλντα Κοτσάκ δήλωσε: «Ούτε η ύπαρξη ούτε η υπεράσπιση των δικαιωμάτων που απορρέουν από την ύπαρξη αποτελεί έγκλημα. Είμαι υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ είναι ανθρώπινα δικαιώματα».

Η δικηγόρος και υπερασπίστρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ερέν Κεσκίν συνέδεσε την επιχείρηση με την επέτειο του πραξικοπήματος της 12ης Σεπτεμβρίου, δηλώνοντας ότι «επιχειρείται ένα πλήγμα στην ίδια την ύπαρξη» και ότι η Τουρκία ενεργεί κατά τρόπο που παραβιάζει διεθνείς συμβάσεις τις οποίες έχει υπογράψει.

Οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οι ΛΟΑΤΚΙ+ φορείς ζητούν την άμεση απελευθέρωση των κρατουμένων, τον τερματισμό των ερευνών και των εφόδων και την αποκατάσταση της πρόσβασης στις ιστοσελίδες και στους λογαριασμούς που αποκλείστηκαν.
Από την πλευρά των τουρκικών αρχών, οι έρευνες συνεχίζονται με επίκεντρο τις καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί στο πλαίσιο των σχετικών ποινικών φακέλων.

“Ailem Güvende”

Η επιχείρηση “Ailem Güvende” ξεκίνησε αργά το βράδυ της 12ης Σεπτεμβρίου και πραγματοποιήθηκε υπό τον συντονισμό εισαγγελικών αρχών σε Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα, Σμύρνη, Αϊδίνι και Μερσίνα. Στο πλαίσιο της επιχείρησης πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονες συλλήψεις, έρευνες και κατασχέσεις.

Η έρευνα κατά της οργάνωσης διεξάγεται από το Γραφείο Κυβερνοεγκλημάτων της Εισαγγελίας της Άγκυρας και αφορά περιεχόμενο που είχε δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα της και στους λογαριασμούς της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σύμφωνα με δικαστική απόφαση, η εισαγγελία υποστηρίζει ότι στην ιστοσελίδα και στους λογαριασμούς της Kaos GL είχαν δημοσιευθεί «αναρτήσεις που περιείχαν άσεμνο περιεχόμενο» και ότι αυτές μπορούσαν να είναι ορατές σε παιδιά. Με βάση αυτή την αιτιολογία ξεκίνησε έρευνα βάσει του άρθρου 226 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα, που αφορά το αδίκημα της «ασεμνολογίας».

Ωστόσο, σύμφωνα με το δημοσίευμα, στα έγγραφα της έρευνας δεν προσδιορίζεται ποιο ακριβώς περιεχόμενο θεωρείται επίμαχο. Οι αρχές εξετάζουν παράλληλα εάν η χρήση των επίσημων ιστοσελίδων και λογαριασμών της οργάνωσης συνιστά παραβίαση της νομοθεσίας περί ενώσεων.

Την ίδια ώρα, στην Κωνσταντινούπολη πραγματοποιήθηκαν έφοδοι σε μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων από την αστυνομία και τη χωροφυλακή. Η επιχείρηση, υπό τον συντονισμό της Εισαγγελίας Κωνσταντινούπολης, επικεντρώθηκε στις περιοχές Μπέγιογλου και Σισλί, με έρευνες σε διευθύνσεις στις περιοχές Ταξίμ, Τζιχανγκίρ και Ιστικλάλ, μεταξύ άλλων σε νυχτερινά κέντρα και χώρους μασάζ.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Kısa Dalga, οι επιχειρήσεις στην Κωνσταντινούπολη αναφέρονται και στο έγγραφο της έρευνας κατά της Kaos GL. Ωστόσο, το συγκεκριμένο έγγραφο δεν διευκρινίζει ποια ακριβώς νομική σύνδεση υπάρχει μεταξύ της επιχείρησης στην Κωνσταντινούπολη και της έρευνας που διεξάγεται στην Άγκυρα σε βάρος μελών της διοίκησης της Kaos GL.

Αντιδράσεις για την έφοδο στους ΛΟΑΤΚΙ+

Οι επιχειρήσεις προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις και από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Διεθνής Αμνηστία χαρακτήρισε την επιχείρηση επίθεση κατά των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η υπόθεση έχει προκαλέσει παράλληλα συζήτηση σχετικά με την ελευθερία της έκφρασης και τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ στην Τουρκία, καθώς η χώρα δεσμεύεται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και άλλες διεθνείς συμβάσεις προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη, με τις τουρκικές αρχές να εξετάζουν τόσο τις καταγγελίες περί «ασεμνολογίας» και άλλων αδικημάτων όσο και τις δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση των οργανώσεων που έχουν βρεθεί στο στόχαστρο.