Όσον αφορά στο τρέχον σκάνδαλο, μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί συνολικά περισσότερες από 25 περιπτώσεις δωροληψίας, κατάχρησης αρμοδιοτήτων και παραβίασης υπηρεσιακών υποχρεώσεων, ενώ εξετάζεται η εμπλοκή ακόμα 30 προσώπων στην υπόθεση.

Παράλληλα,  νέους διαλόγους δημοσίευσε απόψε το ΣΚΑΪ, φαίνεται η κυνικότητα με την οποία δρούσαν οι απατεώνες. Στην εμπλοκή του κυκλώματος στο «νησί των ανέμων», περιγράφεται πως τον Δεκέμβριο του 2025, ένας 59χρονος δικηγόρος και μέτοχος σε αρχιτεκτονική εταιρεία απευθύνεται στην 50χρονη αρχηγό, προκειμένου να τον βοηθήσει στην διευθέτηση ενός αυθαίρετου κτίσματος στη Μύκονο.

59χρονος: Ρε συ, αυτός κάτι με την Μύκονο δεν ξέρω, αντιμετωπίζει θέμα. Δεν υπογράφει ο προϊστάμενος της πολεοδομίας Μυκόνου. Αυτό μου λέει όλη την ώρα.

50χρονη:Αυτό για το ίδιο θέμα ακόμα. Δεν το έχουμε λύσει.

59χρονος: Ρε μ… τι να σου πω, δεν μου λέει όλη την αλήθεια. Δεν ξέρω τι να πω.

50χρονη: Αφού νομίζω πως δεν πληρώθηκε κιόλας. Πληρώθηκε;

59χρονος: Ρε, πήρε και 15 μαύρα, ακριβώς γι’ αυτό το λόγο.

50χρονη: Δεν ξέρω τι πήρε και τι δεν πήρε, αλλά θυμάμαι ότι μου είχε πει ότι πληρώθηκε.

Ο δικηγόρος φαίνεται να παρέδωσε 15.000 ευρώ σε αρχιτέκτονα που λειτούργησε ως μεσολαβητής, προκειμένου να δώσει τα χρήματα σε αρμόδιους υπαλλήλους της υπηρεσίας δόμησης Μυκόνου. Η 50χρονη αρχηγός μεσολάβησε για τη διευθέτηση της υπόθεσης, χρησιμοποιώντας ως άλλο μεσολαβητή έναν επιχειρηματία και διευθύνοντα σύμβουλο εταιρειών.

Τον Ιανουάριο του 2026, ο έτερος αρχηγός, 59 ετών, φαίνεται να μεσολάβησε μέσω ενός υπαλλήλου της υπηρεσίας δόμησης Αγίας Παρασκευής, και της 69χρονης μέλους του συμβουλίου νεότερων μνημείων, ώστε να εκδώσει θετική γνωμοδότηση για τριώροφο κτίριο με πισίνα στη Νέα Πεντέλη.

50χρονη: Να σου πω, τα υπόλοιπα δεν ξέρω. Το σκέφτηκες; Που μου είπες ότι σε ρώτησε ο μηχανικός τι και πώς, τι θέλω;

59χρονος: Ναι, βεβαίως. Ναι, του είπα.

Ο αρχηγός απαίτησε τουλάχιστον 5.000 ευρώ από τον μηχανικό, τα οποία δόθηκαν στον υπάλληλο αλλά και στο μέλος του συμβουλίου, ενώ για τον εαυτό του απαίτησε να επανατοποθετηθεί πρόεδρος του συμβουλίου αρχιτεκτονικής βορίου του ΟΜΕΑ. Ο μηχανικός από την άλλη, φαίνεται να είχε δώσει τουλάχιστον 10.000 ευρώ με αποδέκτες στους δύο υπαλλήλους.

Θέλουμε την διαρκή ανασφάλεια που μας παρέχουν οι συνεχείς υποχωρήσεις, η κατάληψη της Κύπρου, η αδυναμία να ρίξουμε ένα καλώδιο στη θάλασσά μας; Επιμένοντας στην ατομική ασφάλεια έχουμε βάλει σε κίνδυνο κάτι πολύ πιο πολύτιμο, την συλλογική μας επιβίωση. Αυτή η θρυμματισμένη, ανίκανη αντιπολίτευση διευκολύνει την κυβέρνηση να ανοίγει κερκόπορτες από όπου περνάει με άνεση η Τουρκία.

Το χρήμα κάνει όπως πάντα την δουλειά του. Τότε ο χρυσός των Περσών έκανε τους περήφανους Σπαρτιάτες επαίτες. Τώρα, φουσκωμένα πορτοφόλια εξαγοράζουν μια κατ’ όνομα δήθεν “αριστερά” υπό την ηγεσία ενός δοκιμασμένου και πλήρως αποτυχημένου πολιτικού. Με την γοητεία της Κίρκης μαζεύει ναυαγούς, ικανούς να κάνουν τα πάντα για την επιβίωσή τους.

Εξασφαλίζοντας την υποταγή… 

Είμαστε προτεκτοράτο, όχι ελεύθερη και ανεξάρτητη χώρα. Βεβαίως όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες αναγνωρίζουν την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ, ακόμα και όταν, δυσαρεστημένες, αντιδρούν όπως τώρα στον Τραμπ. Αλλά διατηρούν, όπως βλέπουμε, με αφορμή το Μεσανατολικό αλλά και το Ουκρανικό, ψήγματα ανεξάρτητης θέλησης.

Στο ερώτημα πως εξασφαλίζεται η υποταγή, θα υπενθυμίσω μια παλαιότερη περίπτωση: Νεαρός βουλευτής της ΝΔ επιστρέφοντας από τις ΗΠΑ με ομάδα συναδέλφων του, μου έλεγε, σοκαρισμένος, ότι φθάνοντας τους “μοίρασαν” σε “Γραφεία” όπου ο αρμόδιος χωρίς καν μια καλημέρα τον ρώτησε: «Από που σε κρατάνε;». Όταν απάντησε “από πουθενά”. Ο “αρμόδιος” τον έδιωξε με την αποστροφή: «Φύγε δεν έχεις κανένα ενδιαφέρον»! Έτσι κατάλαβε το μέλλον του και δεν ξανάκουσα γι’ αυτόν.

Οι κεντρικές αποφάσεις για την χώρα (και επί πρωθυπουργίας Κυριάκου Μητσοτάκη και πριν) λαμβάνονται από άλλες, ξένες Ηγεσίες, παλιότερα στο Λονδίνο, μετά στην Ουάσινγκτον. Ο εμφύλιος είχε συνέπεια το ρουσφέτι, την εύνοια των ημετέρων, για τον έλεγχο της Εξουσίας. Ακόμα και σήμερα ορισμένα Υπουργεία είναι άβατα, σύμφωνα με όσα ψιθυρίζονται στους διαδρόμους.

Οι επιλογές του Κυριάκου

Η λειτουργία του Κράτους εξαρτήθηκε από την ατελή κυριαρχία της αστικής Τάξης, όπως συνεχίζεται έως σήμερα με χαρακτηριστικό την απληστία και το περίσσευμα θράσους της κυβερνητικής φράξιας, της σημερινής, της χθεσινής και της αυριανής. Αυτός είναι ο τρόπος επικράτησης και επιβίωσης της Εξουσίας, αλλά και των υποκείμενων τάξεων. Με τον ίδιο κυνισμό, εσχάτως, οι “αρμόδιοι” αναιρούν τα περί “σωστής πλευράς της Ιστορίας” και οφείλουμε να αποκαταστήσουμε ομαλές σχέσεις με την Μόσχα!

Εξήγηση δεν δόθηκε. Και κανείς, φυσικά, δεν ασχολήθηκε, κανείς απολύτως. Αποδεχόμενοι οι πάντες, από τους ακροδεξιούς έως και το ΚΚΕ, ότι ακολουθούμε δουλικά τις διακυμάνσεις πολιτικής των ΗΠΑ, τώρα του Τραμπ, αύριο του επόμενου εκλεγμένου αφεντικού των ΗΠΑ για να μην στάξει η ουρά του γαϊδάρου από τυχόν παράβλεψη των δημοκρατικών κανόνων. Α! όλα κι όλα: Οι κανόνες της Δημοκρατίας πρέπει να τηρούνται ευλαβικά.

ΥΓ 1: Όταν ακούσουμε ότι πχ κατασκευάζουμε μαζικά ντρονς ολίγων χιλιάδων δολαρίων περιορίζοντας τις πολυδάπανες αγορές αεροσκαφών, τότε θα έχουμε κάνει τα πρώτα διστακτικά βήματα για την ανεξαρτησία της χώρας. Υπό την προϋπόθεση ότι η κυβέρνηση θα παραμένει στη θέση της.

ΥΓ 2. Όταν ανεβαίνει ο πυρετός στα ελληνοτουρκικά, ο κόσμος, για Ασφάλεια, συσπειρώνεται στην κυβέρνησή του. Συμβαίνει ακόμα και στο Ιράν. Πόσο μάλλον στην Ελλάδα…

Σύμφωνα με τις γαλλικές ανακοινώσεις, η ισραηλινή εταιρεία τεχνολογίας BlackCore χρησιμοποίησε πολλαπλούς λογαριασμούς στα social media για να στοχοποιήσει τον πρωθυπουργό της Σκωτίας Τζον Σουίνι, το Εθνικό Κόμμα της Σκωτίας (SNP) και την κυβέρνηση της Σκωτίας σε τέσσερις περιπτώσεις. Επίσης η BlackCore φέρεται να είχε “ασχοληθεί” και με τις δημοτικές εκλογές στη Γαλλία, αλλά και με τις δημοτικές εκλογές στη Νέα Υόρκη, τις οποίες κέρδισε ο Ζόραν Μαμντάνι. Επισης φέρεται αναμεμιγμένη και στις εκλογές στο Τόγκο και στην Αγκόλα.

Στην κοινή συνέντευξη Τύπου, ο Λεκορνί και ο Μαρκ-Αντουάν Μπριγιάν, δήλωσαν:

«Αυτός ο τρόπος λειτουργίας δεν περιοριζόταν στις δημοτικές εκλογές στη Γαλλία. Φαίνεται επίσης ότι χρησιμοποιήθηκε για την εκτέλεση ξένων επιχειρήσεων ψηφιακής παρέμβασης σε άλλες χώρες ή περιοχές, όπως η Αγκόλα, το Τόγκο, οι εκλογές στη Σκωτία και οι δημοτικές εκλογές του 2025 στη Νέα Υόρκη. Οι έρευνές μας δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν τον ηθικό αυτουργό ή χορηγό, εάν όντως υπάρχει».

Η ισραηλινή εταιρεία τεχνολογίας στόχευσαν στην Σκωτία τον Σουίνι, το SNP και την αποκεντρωμένη κυβέρνηση στο Εδιμβούργο, μεταξύ 6ης Ιανουαρίου και 8ης Μαΐου. Η στοχευμένη εκστρατεία πραγματοποιήθηκε πριν και κατά τη διάρκεια των εκλογών για το σκωτσέζικο κοινοβούλιο.

Η γαλλική υπηρεσία κυβερνοασφάλειας αναφέρει ότι η BlackCore είχε εμπλακεί στη «συντονισμένη δημοσίευση και ενεργοποίηση τουλάχιστον 256 λογαριασμών στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης X. Και μέσω αυτής έγινε διανομή περίπου 1.400 σχολίων. Ο λογαριασμός του Τζον Σουίνι έγινε στόχος 652 φορές, ο λογαριασμός του SNP 338 φορές και της σκωτσέζικης κυβέρνησης, 112 φορές.

Σημειωτέον ότι ο πρωθυπουργός της Σκωτίας και οι υπουργοί του έχουν ασκήσει έντονη κριτική στην ισραηλινή κυβέρνηση όσον αφορά στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη. Επίσης, έχουν επιβάλει κυρώσεις στις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις, παρακρατώντας κρατικές επιχορηγήσεις σε εταιρείες όπλων που πουλούν όπλα στο Ισραήλ και παγώνοντας την υποστήριξη για εξαγωγές προς το Ισραήλ.

Το πρακτορείο ειδήσεων Reuters, που επίσης έχει αναφερθεί στην BlackCore, δήλωσε ότι η εταιρεία είχε «καθαρίσει» τον ιστότοπό της πλέον. Σύμφωνα με το Reuters, η εταιρεία είχε στοχεύσει υποψηφίους της Ανυπότακτης Γαλλίας, διακινώντας πληροφορίες για «εγκληματική συμπεριφορά».

Η ισραηλινή εταιρεία τεχνολογίας BlackCore αυτοχαρακτηρίζεται «ελίτ κυβερνο-εταιρεία με αποστολή να αντιμετωπίσει τον πόλεμο πληροφοριών». Έχει επίσης δηλώσει ότι παρέχει σε κυβερνήσεις και πολιτικές εκστρατείες «στρατηγικές αιχμής, προηγμένα εργαλεία και ισχυρή ασφάλεια για τη διαμόρφωση αφηγημάτων», δηλαδή υπηρεσίες προπαγάνδας.

Η ισραηλινή κυβέρνηση απέφυγε να σχολιάσει τις γαλλικές καταγγελίες. Δήλωσε ότι περίμενε να λάβει τη γαλλική έκθεση πριν αποφασίσει εάν θα προχωρήσει σε δική της έρευνα και ισχυρίσθηκε ότι δεν είχε κανένα συμφέρον να παρέμβει στις εκλογές άλλων χωρών.

Ο πρωθυπουργός Σουίνι δήλωσε ότι η διαδικτυακή παραπληροφόρηση αποτελεί «πραγματική και παρούσα απειλή» για τη δημοκρατία. Και προέτρεψε την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου να θέσει την εχθρική κρατική παρέμβαση σε πολύ υψηλότερη προτεραιότητα.

«Είναι σαφές ότι οι ενορχηστρωμένες εκστρατείες παραπληροφόρησης και οι ξένες παρεμβάσεις σε εκλογές είναι ζητήματα που πρέπει να λαμβάνονται πολύ σοβαρά υπόψη», δήλωσε ο Σουίνι, χωρίς να αναφερθεί στην ισραηλινή εταιρεία τεχνολογίας. «Πρέπει να ληφθούν επειγόντως μέτρα για την αντιμετώπιση της απειλής των ξένων διαδικτυακών πολιτικών παρεμβάσεων και για να διασφαλιστεί ότι οι δημοκρατικές μας διαδικασίες δεν υπονομεύονται με αυτόν τον τρόπο».

Πηγή: The Guardian, Reuters

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της υπηρεσίας της, «η Κοινότητα Πληροφοριών είχε προειδοποιήσει προηγουμένως ότι ένα βιολογικό εργαστήριο στην Ουκρανία, χρηματοδοτούμενο από τις ΗΠΑ, πιθανότατα φιλοξενούσε επικίνδυνα παθογόνα και παρέμενε ευάλωτο σε απειλές ρωσικής επίθεσης, κατάσχεσης ή ζημιάς. Τα πρόσφατα αποχαρακτηρισμένα στοιχεία βρίσκονται ΕΔΩ. Μέχρι τώρα, στοιχεία σχετικά με την  ύπαρξη και χρηματοδότηση αυτών των εργαστηρίων είχαν επίτηδες μείνει μυστικά και είχαν αποκρυβεί από τον αμερικανικό λαό. Οι πληροφορίες σχετικά με την ύπαρξη, την ιστορία, τις τοποθεσίες και τη χρηματοδότηση αυτών των βιολογικών εργαστηρίων που χρηματοδοτούνται από τις ΗΠΑ έχουν σκόπιμα συγκαλυφθεί με ψεύδη από ισχυρούς παράγοντες, που ισχυρίζονταν ότι δεν υπάρχουν και οι οποίοι κατηγορούσαν όποιον ισχυριζόταν το αντίθετο ως πράκτορα ξένων δυνάμεων και προδότη της Αμερικής.

Η αλήθεια για τα εργαστήρια

»Πολλά από αυτά τα βιολογικά εργαστήρια που χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ ασχολούνται επί του παρόντος ή έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν με έρευνα χρησιμοποιώντας επικίνδυνα και εξαιρετικά μεταδοτικά παθογόνα, σε ορισμένες περιπτώσεις συμπεριλαμβανομένης ενός ειδικού τύπου επικίνδυνης έρευνας, της Gain-of-Function, που προϋποθέτει πολύ μικρή προβολή ή εποπτεία». (σ.σ. οι έρευνες Gain-of-Function (GoF) τροποποιούν γενετικά έναν οργανισμό ή έναν ιό για να του δώσουν  νέα ιδιότητα ή ικανότητα, για να γίνει πιο μεταδοτικός, πιο θανατηφόρος ή ικανός να προσβάλλει νέα είδη, π.χ. να μεταπηδήσει από τα ζώα στον άνθρωπο, και θεωρητικά γίνονται για να προβλεφθούν τυχόν νέες επιδημίες ή να βρεθούν εμβόλια, όμως οι ειδικοί που ασχιλουνται με αυτές κατηγορούνται ότι ουσιαστικά δοκιμάζουν βιολογικά όπλα).

Η Γκάμπαρντ συνεχίζει γράφοντας: «Ο Πρόεδρος Τραμπ κατανοεί τη σοβαρή απειλή που θέτει η επικίνδυνη έρευνα Gain-of-Function για τον αμερικανικό λαό, γι’ αυτό και έλαβε αποφασιστικά μέτρα στις 25 Μαΐου του 2025, υπογράφοντας την EO 14292 για να δοθεί τέλος στην ομοσπονδιακή χρηματοδότηση της έρευνας Gain-of-Function σε όλο τον κόσμο. Παρά την προφανή πιθανότητα καταστροφικών παγκόσμιων επιπτώσεων που μπορεί να έχει η έρευνα για επικίνδυνα παθογόνα σε βιολογικά εργαστήρια, οι πολιτικοί, και οι λεγόμενοι επαγγελματίες υγείας όπως ο Δρ. Φάουτσι, και οντότητες εντός της ομάδας εθνικής ασφάλειας της κυβέρνησης Μπάιντεν, είπαν ψέματα στον αμερικανικό λαό για την ύπαρξη βιολογικών εργαστηρίων που χρηματοδοτούνται και υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ και απείλησαν όσους προσπάθησαν να αποκαλύψουν την αλήθεια.

»Η Διεύθυνση των Υπηρεσιών μας θα συνεχίσει να συνεργάζεται στενά με εταίρους σε όλη την κυβέρνηση για να εντοπίσει πού βρίσκονται αυτά τα εργαστήρια και ποια παθογόνα τους έχουν δοθεί, ώστε να δοθεί τέλος στην επικίνδυνη έρευνα Gain-of-Function που απειλεί την υγεία και την ευημερία του αμερικανικού λαού και των ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη», δήλωσε η Γκάμπαρντ.

Έδωσε παράλληλα νέες οδηγίες προς την Κοινότητα Πληροφοριών, για να συγκεντρώσουν με εντατικό ρυθμό δεδομένα για όλα αυτά τα εργαστήρια και εγκαταστάσεις στο εξωτερικό. «Αυτή η οδηγία παρέχει λεπτομέρειες σχετικά με τις κλινικές δοκιμές που βρίσκονται σε εξέλιξη σε αυτές τις εγκαταστάσεις, εγείροντας σημαντικές ηθικές, οικονομικές και ανησυχίες ασφαλείας σχετικά με αυτές τις υποτιθέμενες πρωτοβουλίες δημόσιας υγείας και την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ», αναφέρει η ανακοίνωση της υπηρεσίας.

Στα επίσημα έγγραφα και τις λίστες των υπό εξέταση εργαστηρίων στην Ουκρανία αναφέρονται πολλά «Ιδιαιτέρως  Επικίνδυνα Παθογόνα» (Especially Dangerous Pathogens), όπως  ο άνθρακας (αυτό ήταν αποθηκευμένο από τη σοβιετική εποχή ως ενδημικό στην Ανατολική Ευρώπη), η πανώλη (Plague / Yersinia pestis), το βαξτήριο της τουλαραιμίας (Tularemia / Francisella tularensis), ο ιός που προκαλεί τον Αιμορραγικό Πυρετό Κριμαίας-Κονγκό (CCHF), το βακτήριο της Λεπτοσπείρωσης,  Ιοί της Γρίπης και Κορονοϊοί, αλλά και τα βακτήρια της χολέρας και της διφθερίτιδας.

Οι ΗΠΑ έχουν επενδύσει από το 2005 πάνω από 200 εκατ. δολάρια σε αυτά τα εργαστήρια, με το ημιεπίσημο σκεφτικό ότι λόγω της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης και της οικονομικής δυσπραγίας της Ουκρανίας, θα έπρεπε όλα αυτά τα εργαστήρια να θωρακισθούν. Η κυβέρνηση Μπάιντεν δεν φέρεται να αύξησε αυτά τα κονδύλια και μάλλον απομάκρυνε κάποια από αυτά τα παθογόνα «για να μην πέσουν στα χέρια των Ρώσων», όπως είχε πει τότε ανεπισήμως το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ, όμως το πρόβλημα είναι ότι απέκρυπτε την συνέχιση της χρηματοδότησης των επικίνδυνων εργαστηρίων που τροποποιούν γενετικά τα παθογόνα -δηλαδή το κεντρικό θέμα είναι οι έρευνας GaneofFunction και η απόκρυψη ειδικά αυτών από το υπουργεί Άμυνας των ΗΠΑ και όχι εν γένει οι έρευνες.

»Το ανωτέρω σκάφος, το οποίο έφερε δύο εξωλέμβιους κινητήρες μεγάλης ιπποδύναμης, εντοπίστηκε αρχικά στη θαλάσσια περιοχή νοτιοανατολικά της Χίου. Άμεσα υπό τον συντονισμό του Κέντρου Επιχειρήσεων (Κ.Ε.ΠΙΧ.) του Αρχηγείου Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ., κινητοποιήθηκαν οι τοπικές Λιμενικές Αρχές, ενώ παράλληλα απογειώθηκε και Ελικόπτερο του Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ.

»Ακολούθησε ευρεία επιχείρηση καταδίωξης, κατά την οποία ο κυβερνήτης του Τ/Χ σκάφους δεν συμμορφώθηκε επανειλημμένα στις φωτεινές και ηχητικές ενδείξεις των ΠΛΣ προκειμένου να σταματήσει την πορεία του. Αντιθέτως, στην προσπάθειά του να διαφύγει τη σύλληψη, ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα περίπου πενήντα (50) κόμβων.

»Συνολικά στην επιχείρηση συμμετείχαν επτά πλωτά του ΛΣ και ένα ελικόπτερο Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. Το ταχύπλοο σκάφος ακινητοποιήθηκε τελικά μετά από την πολύωρη καταδίωξη στο νοτιοανατολικό άκρο της νήσου Κέρου, νοτιοανατολικά της Νάξου.

»Επί του σκάφους διαπιστώθηκε ότι επέβαιναν ένας Έλληνας και ένας Κύπριος υπήκοος καθώς και δεκαπέντε (15) αλλοδαποί συριακής υπηκοότητας (τρεις άνδρες, τέσσερις γυναίκες και οκτώ ανήλικοι). Οι επιβαίνοντες μετεπιβιβάστηκαν σε ΠΛΣ και μεταφέρθηκαν με ασφάλεια στον λιμένα της Νάξου, μαζί με το κατασχεθέν Τ/Χ σκάφος. Προανάκριση διενεργείται από το Λιμεναρχείο Νάξου. Τυχόν εξελίξεις επί της υπόθεσης θα γνωστοποιηθούν με νεότερο Δελτίο Τύπου.»

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έκανε ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός. Όλα τα κράτη μέλη συμφώνησαν να ανοίξουν το πρώτο διαπραγματευτικό κεφάλαιο (cluster) των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ουκρανία και τη Μολδαβία. Κατά την πρώτη Διακυβερνητική Διάσκεψη τη Δευτέρα, θα ανοίξουμε το κεφάλαιο των θεμελιωδών αρχών, τη ραχοκοκαλιά της ενταξιακής διαδικασίας. Αυτό καλύπτει τις βασικές αξίες και αρχές πάνω στις οποίες έχει οικοδομηθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, από το κράτος δικαίου έως τους ισχυρούς δημοκρατικούς θεσμούς. Πρόκειται για αναγνώριση της αποφασιστικότητας, του θάρρους και της σκληρής δουλειάς που έχουν επιδείξει και οι δύο χώρες στην προώθηση μεταρρυθμίσεων, ακόμη και απέναντι σε τεράστιες προκλήσεις. Παράλληλα, αποτελεί ένα μήνυμα ότι η προσφορά της ΕΕ για ειρήνη, σταθερότητα και ευκαιρίες είναι απαράμιλλη. Η διεύρυνση αποτελεί στρατηγική επιλογή. Φέρνοντας τα έθνη μας πιο κοντά, ενισχύουμε την ειρήνη, την ασφάλεια και την ευημερία σε ολόκληρη την ήπειρό μας. Σε έναν κόσμο που χαρακτηρίζεται από αυξανόμενη αβεβαιότητα, μια μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή Ένωση είναι προς το κοινό μας συμφέρον. Η διεύρυνση παραμένει μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της ΕΕ και η καλύτερη επένδυσή μας για το κοινό μας μέλλον», καταλήγει η σχετική ανακοίνωση.

pic.twitter.com/H3jwsgInvf

— Elon Musk (@elonmusk) June 12, 2026

«Η SpaceX θέλει να μπορέσει να σας μεταφέρει στη Σελήνη, στον Άρη και τελικά ακόμα πιο μακριά και είμαι πεπεισμένος πως μαζί με την απίστευτη ομάδα που διαθέτουμε εδώ στη SpaceX, θα το καταφέρουμε για εσάς» δήλωσε ο Μασκ, από την έδρα της εταιρείας, στο Στάρμπεϊς (Τέξας), στιγμές πριν από την έναρξη της συνεδρίασης στη Wall Street.

Ο Έλον Μασκ, μιλώντας από το Starbase στο Τέξας πριν από το άνοιγμα της αγοράς, χαρακτήρισε δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι «μια μικρή εταιρεία» φτάνει πλέον να εισάγεται στο χρηματιστήριο μέσω του μεγαλύτερου IPO στην ιστορία. Με το γνωστό του ύφος, πρόσθεσε ότι αν κάποιος του έλεγε πως θα συνέβαινε αυτό, θα θεωρούσε ότι «πρέπει να καπνίζει πολύ καλό κρακ», καθώς πίστευε πως η εταιρεία θα αποτύχει.

Εκρηκτικό ντεμπούτο

Οι μετοχές της SpaceX άνοιξαν στα 150 δολάρια, έναντι τιμής εισαγωγής 135 δολαρίων το βράδυ της Πέμπτης, ενώ στα πρώτα λεπτά της διαπραγμάτευσης κινήθηκαν ακόμη υψηλότερα, φτάνοντας έως τα 168,75 δολάρια. Η δημόσια εγγραφή της εταιρείας θεωρείται η μεγαλύτερη αρχική δημόσια προσφορά που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ, καθώς η SpaceX άντλησε 75 δισ. δολάρια από την πώληση περίπου 555 εκατ. μετοχών.

Η συνολική άντληση κεφαλαίων μπορεί να αυξηθεί ακόμη περισσότερο, έως τα 86 δισ. δολάρια, εφόσον οι ανάδοχοι ασκήσουν το λεγόμενο greenshoe option, δηλαδή το δικαίωμα διάθεσης επιπλέον μετοχών. Η τιμή εισαγωγής των 135 δολαρίων αποτιμούσε την εταιρεία περίπου στα 1,77 τρισ. δολάρια, ενώ το άνοιγμα στα 150 δολάρια έφερε τη χρηματιστηριακή της αξία κοντά στο όριο των 2 τρισ. δολαρίων.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους, μεταξύ άλλων, ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Παναγιώτης Πικραμμένος, ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Ιωάννης Σαρμάς, ο Αιδεσιμολογιότατος εκπρόσωπος του Αρχιεπισκοπού Αθηνών κ. Ιερώνυμου πατέρας Ιωάννης Πανόπουλος, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής κ. Νίκος Ανδρουλάκης, ο πρώην Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Καθηγητής Ευάγγελος Βενιζέλος, οι πρώην Υπουργοί Τάσος Γιαννίτσης, Άννα Διαμαντοπουύλου, Γιώργος Πεταλωτής, ο Ευρωβουλευτής Φρ. Μπελέρης, οι Βουλευτές Βαγγέλης Γιαννακούρας, Νάγια Γρηγοράκου, Ευαγγελία Λιακούλη, Δημήτρης Μάντζος, Ανδρέας Πουλάς, Χριστίνα Σταρακά, ο Πρύτανης του ΕΜΠ Καθηγητής Ιωάννης Κ. Χατζηγεωργίου, ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πειραιώς Καθηγητής Μιχαήλ Σφακιανάκης, η Κοσμήτορας της Σχολής Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών – Μηχανικών Γεωπληροφορικής Καθηγήτρια Μαρία Τσακίρη, εκπρόσωποι της ακαδημαϊκής και πολιτικής ζωής της χώρας, καθώς και πλήθος συναδέλφων, φίλων και συνεργατών του.

Η ομιλία του Γ. Μανιάτη

Στην ομιλία του, με αντικείμενο τις μεγάλες γεωπολιτικές, ενεργειακές και τεχνολογικές προκλήσεις της Ευρώπης, ο Γ. Μανιάτης σημείωσε ότι «για τη γενιά μου, το Πολυτεχνείο υπήρξε εργαστήρι δημοκρατίας, επιστήμης κι εθνικής αυτογνωσίας», συνδέοντας την προσωπική του διαδρομή με τον ευρύτερο ρόλο του Πολυτεχνείου στη δημόσια ζωή της χώρας.

Αναλύοντας τη μετατόπιση οικονομικής και γεωπολιτικής ισχύος από τη Δύση προς την Ανατολή, τις επιπτώσεις των πολεμικών συγκρούσεων στις αλυσίδες εφοδιασμού και την ταχεία αποστασιοποίηση των ΗΠΑ από την Ευρώπη, υποστήριξε ότι η Στρατηγική Αυτονομία της Ευρώπης «πρέπει πλέον να μετατραπεί από σύνθημα σε πραγματικότητα», με ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή απάντηση στο αλληλεξαρτώμενο τρίγωνο ενέργειας, άμυνας και ψηφιακής κυριαρχίας.

Για την Ελλάδα, ο Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ αναφέρθηκε στην ανάγκη για «ένα φιλόδοξο, προοδευτικό σχέδιο για την επόμενη δεκαετία». Στόχος, η χώρα να καταστεί κόμβος όχι μόνο διαμετακόμισης, αλλά κι επιπλέον παραγωγής ενέργειας. Ως άμεσες προτεραιότητες προς αυτή την κατεύθυνση ανέδειξε την αποθήκευση ενέργειας, τις επενδύσεις σε δίκτυα και νέες ηλεκτρικές διασυνδέσεις, καθώς και την εξοικονόμηση ενέργειας στα κτίρια. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην αξιοποίηση των εγχώριων ενεργειακών πόρων, όπως οι υδρογονάνθρακες, η γεωθερμία και οι κρίσιμες ορυκτές πρώτες ύλες, ενώ παράλληλα ζήτησε και την ενεργό συμμετοχή της χώρας στο νέο Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Αμυντικής Βιομηχανίας (EDIP), στο οποίο διετέλεσε Εισηγητής των Σοσιαλιστών. Προειδοποίησε ακόμα ότι η Ευρώπη «κινδυνεύει να εξελιχθεί σε ψηφιακή αποικία», εάν δεν επενδύσει αποφασιστικά σε δικές της ψηφιακές και διαστημικές υποδομές.

Κλείνοντας, ο Γ. Μανιάτης τόνισε ότι «Στη γεωπολιτική κοσμογονία, το όραμά μας πρέπει να είναι διαυγές: Χρειαζόμαστε έναν νέο, Προοδευτικό, Εθνικό κι Ευρωπαϊκό Πατριωτισμό, που διασφαλίζει την ενότητα, την κυριαρχία και τη Δημοκρατία. Χρειαζόμαστε ένα νέο εθνικό αφήγημα προοδευτικού παραγωγικού μετασχηματισμού, εξωστρέφειας, συνεχούς δημιουργίας, καινοτομίας και ισχυρής κοινωνικής αλληλεγγύης. Η γνώση είναι η σύγχρονη δύναμη σε κοινωνίες που δεν περιμένουν, αλλά σχεδιάζουν και ηγούνται με αποφασιστικότητα».

Χ. Πότσιου: «Η πολιτική έχει ανάγκη την επιστήμη για να είναι πραγματικά ωφέλιμη»

Την παρουσίαση του έργου και της προσωπικότητας του τιμώμενου πραγματοποίησε η Καθηγήτρια του ΕΜΠ Χρυσή Πότσιου, η οποία μέσα από την ομιλία της ανέδειξε «τη σπάνια διαδρομή ενός επιστήμονα που μετέφερε την ορθολογική σκέψη του γεωμέτρη και τις αξίες του μόχθου στα ανώτατα θεσμικά κλιμάκια». Αναφέρθηκε στο πλούσιο ακαδημαϊκό κι ερευνητικό του έργο, καθώς και στην πολυετή κυβερνητική και διοικητική του διαδρομή, με κορυφαία στιγμή της, τη θητεία του ως Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Ιδιαίτερη αναφορά πραγματοποίησε στο εμβληματικό νομοθετικό αποτύπωμα κατά τη διάρκεια της θητείας του ξεχωρίζοντας τον γνωστό πλέον ως «νόμο Μανιάτη» (ν. 4001/2011) για την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας με βάση τη μέση γραμμή, τα μεγάλα ενεργειακά έργα διεθνούς εμβέλειας (TAP, IGB, FSRU Αλεξανδρούπολης, Great Sea Interconnector κ.α), την Εθνική Μεταλλευτική Πολιτική, το «Εξοικονομώ κατ’ Οίκον», το Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο, καθώς και το Ταμείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών.

Η κα. Πότσιου υπογράμμισε επίσης τη διεθνή καταξίωση του τιμώμενου, ο οποίος, ως Ευρωβουλευτής και Αντιπρόεδρος της Ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών (S&D), κατατάχθηκε πρώτος μεταξύ των Ελλήνων Ευρωβουλευτών σε θέματα Κοινοβουλευτικής Επιρροής, σύμφωνα με την αξιολόγηση της διεθνούς εταιρείας Burson. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά καταλήγοντας, η αναγόρευση του Γ. Μανιάτη σε Επίτιμο Διδάκτορα του ΕΜΠ στέλνει ένα ξεκάθαρο, οικουμενικό μήνυμα: «Η πολιτική έχει ανάγκη την επιστήμη για να είναι πραγματικά ωφέλιμη, και η επιστήμη έχει ανάγκη το ήθος για να παραμείνει ανθρώπινη».

Δείτε σύντομο videο ΕΔΩ

Δείτε φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ

Κι όμως, παρά το βάθος αυτών των προβλημάτων, η δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα συνεχίζει να κινείται σαν να πρόκειται για προσωρινές δυσκολίες που θα λυθούν από μόνες τους. Συζητούμε για επιδόματα, επιτόκια, ευρωπαϊκά κονδύλια, ανάπτυξη ποσοστών και χρηματιστηριακές αξιολογήσεις, αλλά αποφεύγουμε να δούμε την μεγάλη εικόνα. Γιατί το ερώτημα δεν είναι απλώς αν η οικονομία “πηγαίνει καλά”. Το ερώτημα είναι αν η Ελλάδα ως κοινωνία, ως κράτος και ως έθνος διατηρεί ακόμη τους όρους της μακροπρόθεσμης αντοχής της.

Ιστορικά, κοινωνίες που συνδυάζουν υψηλό χρέος, χαμηλή παραγωγική δυναμική και εξάρτηση από υπηρεσίες, τουρισμό και ακίνητα αρχίζουν σταδιακά να πολώνονται. Η εργασία χάνει την δύναμη που είχε κάποτε να εξασφαλίζει κοινωνική άνοδο. Η περιουσία αρχίζει να μετρά περισσότερο από την προσπάθεια. Όσοι διαθέτουν ήδη κάποιο περιουσιακό υπόβαθρο προστατεύονται σχετικά, ενώ όσοι ζουν αποκλειστικά από τον μισθό πιέζονται όλο και περισσότερο. Η μεσαία τάξη δεν εξαφανίζεται αμέσως, αλλά στενεύει. Οι νέοι αργούν να κάνουν οικογένεια, δυσκολεύονται να αποκτήσουν κατοικία, μεταναστεύουν ή χαμηλώνουν προσδοκίες.

Αυτό από μόνο του θα ήταν ήδη σοβαρό πρόβλημα. Όμως η Ελλάδα δεν είναι μια συνηθισμένη δυτικοευρωπαϊκή χώρα που βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον. Δεν είναι μια Πορτογαλία στο άκρο της Ευρώπης ούτε μια χώρα χωρίς στρατηγικές πιέσεις. Απέναντί της βρίσκεται μια Τουρκία πολύ μεγαλύτερη πληθυσμιακά, με ισχυρότερη βιομηχανική βάση, σημαντική αμυντική παραγωγή και αναθεωρητικές φιλοδοξίες στην περιοχή. Ιστορικά, κράτη που πιέζονται οικονομικά, δημογραφικά και κοινωνικά δυσκολεύονται μακροπρόθεσμα να διατηρήσουν υψηλή αποτρεπτική ισχύ. Γιατί η εθνική αντοχή δεν εξαρτάται μόνο από τα όπλα, αλλά από την παραγωγή, την κοινωνική συνοχή, την αυτοπεποίθηση και την πίστη των πολιτών ότι υπάρχει μέλλον άξιο να υπερασπιστούν.

Η Ελλάδα μπροστά στο μεγάλο δίλημμα

Κι εδώ εμφανίζεται το μεγάλο ελληνικό δίλημμα, που κανείς σχεδόν δεν τολμά να θέσει καθαρά. Η μία επιλογή είναι η συνέχιση της σημερινής πορείας. Ένα μοντέλο σχετικής σταθερότητας μέσω δανεισμού, εξάρτησης και προσαρμογής. Ένα είδος ήπιου κατευνασμού και οικονομικής φινλανδοποίησης, όπου η χώρα διατηρεί ένα ανεκτό επίπεδο ζωής, αλλά με περιορισμένα περιθώρια εθνικής αυτονομίας και με σταδιακή κοινωνική φθορά.

Η οικονομία παραμένει κυρίως προσανατολισμένη στον τουρισμό, στην κατανάλωση, στις υπηρεσίες και στην αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων. Το κράτος συνεχίζει να λειτουργεί, οι πολίτες επιβιώνουν, αλλά η χώρα χάνει σταδιακά στρατηγικό βάρος, παραγωγική δύναμη και κοινωνική αντοχή. Το κόστος αυτής της επιλογής δεν είναι θεαματικό. Είναι αργό, σχεδόν ανεπαίσθητο. Είναι η μακρά φθορά.

Η δεύτερη επιλογή είναι πολύ πιο επώδυνη και γι’ αυτό δύσκολη ακόμη και να συζητηθεί. Μια συνειδητή πορεία βαθιάς παραγωγικής ανασυγκρότησης, πιθανόν ακόμη και με βαρύ βραχυπρόθεσμο κόστος στο βιοτικό επίπεδο. Ένας “οικονομικός ακρωτηριασμός” όχι εδαφικός αλλά καταναλωτικός, με στόχο την ανάκτηση μεγαλύτερης αυτονομίας και εθνικής αντοχής. Μια τέτοια πορεία θα μπορούσε να σημαίνει χρόνια δυσκολιών, μειωμένη κατανάλωση, σκληρή προσαρμογή, επενδύσεις στην παραγωγή και αλλαγή ολόκληρου οικονομικού μοντέλου. Δεν θα ήταν περίπατος, ούτε ρομαντική έξοδος προς μια εύκολη ελευθερία. Θα απαιτούσε κοινωνική πειθαρχία, πολιτική ειλικρίνεια, ισχυρό κράτος, σχέδιο δεκαετιών και προθυμία για θυσίες. Χωρίς αυτά, κάθε ρήξη θα μπορούσε να αποδειχθεί όχι λύση αλλά χάος.

Το πιο παράδοξο όμως είναι ότι σχεδόν κανείς στην Ελλάδα δεν θέλει ακόμη ούτε καν να συζητήσει σοβαρά αυτό το δίλημμα. Το πολιτικό σύστημα αποφεύγει την κουβέντα, οι πολίτες εύλογα φοβούνται το κόστος και η δημόσια σφαίρα περιορίζεται στη διαχείριση της καθημερινότητας. Σαν να υπάρχει μια σιωπηλή συμφωνία ότι το σημερινό μοντέλο, παρότι παράγει ολοένα μεγαλύτερη πίεση, δεν πρέπει να τεθεί υπό θεμελιώδη αμφισβήτηση.

Κρύβοντας το κεφάλι μας στην άμμο…

Κι όμως, οι λαοί δεν κρίνονται όταν αντιμετωπίζουν δύσκολα διλήμματα. Κρίνονται όταν αρνούνται να παραδεχθούν ότι βρίσκονται ήδη μέσα σε αυτά. Γιατί κόστος υπάρχει και στις δύο πορείες. Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν θα υπάρξουν θυσίες. Το ερώτημα είναι ποιο κόστος θεωρεί μια κοινωνία ιστορικά πιο ανεκτό: την αργή φθορά μέσα στην εξάρτηση ή μια βαθιά αλλά συνειδητή περίοδο θυσιών με στόχο μια πιο αυτόνομη πορεία. Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα για την Ελλάδα των προηγούμενων αλλά και των επόμενων δεκαετιών. Το ανησυχητικό είναι ότι ακόμη δεν έχουμε αποφασίσει ούτε καν να το συζητήσουμε.