Ο Ιβάν Μορδίσκο είναι ο επικεφαλής του Κεντρικού Γενικού Επιτελείου (EMC), της κυριότερης παράταξης διαφωνούντων της πρώην οργάνωσης FARC, που απορρίπτει τη συμφωνία ειρήνης του 2016.

Ο Μάρλον φέρεται να ήταν επικεφαλής του EMC στον νομό Κάουκα (νοτιοδυτικά) και υπεύθυνος για τη βομβιστική επίθεση στις αρχές Απριλίου η οποία είχε στοιχίσει τη ζωή σε κάπου είκοσι ανθρώπους.

«Αυτό είναι το πιο σκληρό πλήγμα που έχουμε καταφέρει ποτέ στις ένοπλες μαφιόζικες δομές στη δυτική Κολομβία», όπου το EMC «έχει νικηθεί», κατά τον πρόεδρο Πέτρο.

Στρατιωτικοί και αστυνομικοί «σκότωσαν σε μάχη (…) τον επιλεγόμενο Μάρλον, τον πιο επικίνδυνο δολοφόνο, τρομοκράτη και στρατολόγο παιδιών στο νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας», πρόσθεσε ο υπουργός Άμυνας Πέδρο Σάντσες.

Ο «Μάρλον» ήταν «ανάμεσα τους πλέον καταζητούμενος κακοποιούς σε διεθνές επίπεδο και είχε επικηρυχτεί από τις ΗΠΑ για διακίνηση ναρκωτικών και τον ρόλο του διακίνηση ναρκωτικών και όπλων» σε συνεργασία με «μεξικανικά καρτέλ», πάντα σύμφωνα με τον υπουργό.

Ο θάνατος του στελέχους του EMC ανακοινώθηκε παραμονή του δεύτερου γύρου των προεδρικών εκλογών, στις οποίες αντίπαλοι είναι πολιτικός κληρονόμος του προέδρου Πέτρο, ο γερουσιαστής Ιβάν Σεπέδα, κι ο εκατομμυριούχος ποινικολόγος, υποψήφιος της λεγόμενης σκληρής δεξιάς, Αμπελάρδο δε λα Εσπριέγια.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Σπάνια στην ιστορία της όπερας ο σκηνογράφος και ενδυματολόγος έχει τέτοια ισοδύναμη συμμετοχή στο αισθητικό αποτέλεσμα μιας παράστασης, όπως συνέβη τότε με την “Μήδεια” και τον Τσαρούχη. Ανέκδοτο: Ο απαίδευτος Ωνάσης πέρασε τον Τσαρούχη για… couturier με την Μαρία να τον διορθώνει λέγοντας: Μα Αρίστο μου, ο κ. Τσαρούχης είναι πιτόρος (ζωγράφος)!

Μια ελληνική συνεργασία που ξεκίνησε το 1958 στη νεοσύστατη όπερα του Ντάλας – και με τις αντιρρήσεις του Μινωτή τον οποίο έπεισε η Παξινού – και ολοκληρώθηκε το 1961 με τον θρίαμβο της Επιδαύρου. Και την Μαρία να λάμπει όπως όμως λάμπει ο ήλιος στη δύση του, αφού το πρόωρο, καλλιτεχνικό, αλλά και βιολογικό της τέλος πλησίασε δραματικά. Θα έλεγες πως όλα τα ιδεολογήματα, αλλά και τα υψηλά, πνευματικά επιτεύγματα της περίφημης γενιάς του ’30, συνοψίζονταν, αλλά και ολοκληρώνονταν ως το μη περαιτέρω, στην παράσταση αυτή.

Με τους υφασμένους στον αργαλειό της Εύας Σικελιανού χιτώνες των κομπάρσων, τους τρεις ναΐσκους να δεσπόζουν στη σκηνή – αναφορά στον αθηναϊκό νεοκλασικισμό – και την διδασκαλία του Μινωτή να παντρεύει τον Ευριπίδη με το μπελκάντο. Όπως το ονειρεύτηκε ο Νίτσε. Όμως οι μύθοι ζουν μόνο μία φορά. Και χτες το διαπίστωσα εκ νέου. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της πρωταγωνίστριας Άννας Πιρότσι, την πανάκριβη παραγωγή και την μάλλον άμαθη, στις τόσο δύσκολες συνθήκες της Επιδαύρου, ορχήστρα του Λακόμπ. Έκλεινα λοιπόν τα μάτια και έβλεπα την υπεροπτική σκιά της Κάλλας πάνω από το κοίλον να… σφάζει τους πάντες με το βαμβάκι. (Αφού τα δύο της παιδιά τα είχε σφάξει εδώ με το μαχαίρι 65 χρόνια πριν).

Κοιτώντας αμήχανα την Κάλλας

Κατά την άποψη μου διασώθηκε ο Κρέων του Τάση Χριστογιαννόπουλου και η Γλαύκη της Δανάης Κοντόρα. Και βέβαια η πολύτιμη Λιλή Πεζανού, η μαθήτρια και συνεργάτις του Διονύση Φωτόπουλου, η οποία προσπάθησε από το διασωζόμενο υλικό να αναστήσει την διάσημη όψιν εκείνης της Μήδειας. Όλα τα άλλα ήταν, δυστυχώς, déjà vu. Τη σύγχυση μέσων και σκοπών του όλου εγχειρήματος επέτεινε και η αγχολυτική παρουσία της τέως ΠτΔ, που σήμερα είναι και πρόεδρος του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση. Αν με αντιλαμβάνεστε.

Φεύγοντας, μας αποχαιρέτησαν συμβολικά τα ασπρόμαυρα βίντεο πορτραίτα και η φωνή της Μαρίας, όπως τα είχαν στήσει ο Διονύσης και ο vidéo arist, Παντελής Μάκκας, στον ευρύτερο χώρο του άλσους. Το κοινό κοιτούσε αμήχανα την Κάλλας – κατά βάθος δεν την κατάλαβε ποτέ – ενώ εκείνη, η τίγρης, το παρατηρούσε με το σύνηθες, αγέρωχο βλέμμα της. Ελπίζει πάντως – στην Μαρία αναφέρομαι πάντα – ότι όταν καταφθάσουν όλες οι ποικιλόχρωμες αρχές και εξουσίες με τα ταρατατζούμ τους, να διασκεδάσει περισσότερο…

ΥΓ. 1 Διερωτώμαι γιατί η πανάκριβη βίντεο – εγκατάσταση των Φωτόπουλου – Μάκκα να διαρκέσει μόνο τρεις ημέρες, δηλαδή ως την προσεχή Κυριακή. Δεν είναι άδικο;

ΥΓ. 2 Επισκέφθηκα πάλι το παλιό και τόσο παλιωμένο, εγκαταλειμμένο Μουσείο της Επιδαύρου, το οποίο όμως στεγάζει τα ευρήματα του Ασκληπιείου – έστω και με χειρόγραφες (!) βρώμικες ετικέτες. Τί κρίμα για την μνήμη του Παναγή Καββαδία, του οραματιστή αρχαιολόγου, που ανέστησε αυτόν τον χώρο κυριολεκτικά από το μηδέν. Μήπως θα έπρεπε η νέα, πρώην, πρόεδρος να επισκεφθεί το Μουσείο; Ή, έστω, η νυν και αεί υπουργός Πολιτισμού;

Το τηλεοπτικό δίκτυο του Κατάρ ανακοίνωσε τον θάνατό του σε πλήγμα με μη επανδρωμένο εναέριο σύστημα κατά τις πληροφορίες του, που χαρακτήρισε «εσκεμμένη δολοφονία». Τόνισε ο Άχμεντ Ουίσα ήταν ο 12ος εργαζόμενος του Αλ Τζαζίρα που έχασε τη ζωή του στη Λωρίδα της Γάζας από το ξέσπασμα του πολέμου, την 7η Οκτωβρίου 2023.

Ο ισραηλινός στρατός επιβεβαίωσε ότι «διεξήγαγε πλήγμα ακριβείας» και «εξάλειψε» τον Άχμεντ Ουίσα, τον οποίο περιέγραψε ως «τρομοκράτη της Χαμάς». Εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού επανέλαβε στο Γαλλικό Πρακτορείο τον ίδιο ισχυρισμό, χωρίς να παρουσιάσει κάποια απόδειξη. Ο Άχμεντ Ουίσα ήταν αδελφός του Μοχάμεντ Ουίσα, ανταποκριτή του ίδιου δικτύου, που σκοτώθηκε επίσης τον Απρίλιο σε πλήγμα ισραηλινού drone.

Σύμφωνα με αριθμούς της ΜΚΟ Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα (Reporters sans frontières, RSF) ως τα τέλη του 2025, πάνω από 220 δημοσιογράφοι είχαν σκοτωθεί μέχρι τότε από πυρά του ισραηλινού στρατού στη λωρίδα της Γάζας, ανάμεσά τους τουλάχιστον 70 κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, αφότου ξέσπασε ο πόλεμος τον Οκτώβριο του 2023.

Νωρίτερα, τη νύχτα της Παρασκευής προς Σάββατο, πλήγμα εναντίον ακινήτου στη συνοικία Σάμπρα, στην πόλη της Γάζας, σκότωσε τέσσερα μέλη της οικογένειας Σαφάντι, τους γονείς και τις δυο κόρες τους, σύμφωνα με την πολιτική προστασία. Άλλοι 12 άνθρωποι τραυματίστηκαν στο συγκεκριμένο πλήγμα, διευκρίνισε η ίδια πηγή.

Το νοσοκομείο ας Σίφα της Γάζας επιβεβαίωσε πως παρέλαβε τα τέσσερα πτώματα της οικογένειας Σαφάντι, συμπεριλαμβανομένων δυο παιδιών. «Περί τις 02:00, τα ξαδέλφια μου κοιμούνταν όταν τα χτύπησε πύραυλος. Δεν είχαν καμιά σχέση με τη Χαμάς και δεν εμπλέκονταν σε τίποτα. Ήταν αθώα παιδιά», είπε ο Νάελ ας Σαφάντι, συγγενής. «Δεν θα το φανταζόμουν ποτέ πως θα τους συνέβαινε αυτό», είπε άλλος συγγενής, ο Μοχάμαντ ας Σαφάντι, που επέζησε όταν έγινε ο βομβαρδισμός.

Το νοσοκομείο Σίφα ανέφερε επίσης ότι παρέλαβε πέμπτο πτώμα, έπειτα από διακριτό πλήγμα μη επανδρωμένου εναέριου συστήματος στο βόρειο τμήμα της πόλης της Γάζας. Αργότερα χθες ακόμη τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν σε χωριστές ισραηλινές επιδρομές, κατά την πολιτική προστασία. Ο ισραηλινός στρατός δεν απάντησε αμέσως όταν του ζητήθηκε σχόλιο για τα πλήγματα αυτά.

Το Ισραήλ και η Χαμάς αλληλοκατηγορούνται καθημερινά για παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός που κηρύχτηκε τον περασμένο Οκτώβριο· η βία στη Λωρίδα της Γάζας συνεχίζεται, με φόντο την έλλειψης οποιασδήποτε ουσιαστικής προόδου στις προσπάθειες με σκοπό την επίτευξη συμφωνίας για το οριστικό τέλος αυτού του πολέμου.

Τουλάχιστον 1.012 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί αφότου τέθηκε σε ισχύ η εκεχειρία, κατά το υπουργείο Υγείας της κυβέρνησης της Χαμάς, οι αριθμοί του οποίου χαρακτηρίζονται αξιόπιστοι από τον ΟΗΕ. Το ίδιο διάστημα, ο ισραηλινός στρατός λέει πως υπέστη πέντε απώλειες.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Το καθεστώς αυτό, διάρκειας 90 ημερών, επιτρέπει την ανάπτυξη του στρατού για να υποστηρίξει την αστυνομία κι απαγορεύει τους αποκλεισμούς δρόμων στους οποίους είχε προχωρήσει ευρεία συμμαχία συνδικάτων, οργανώσεων αυτοχθόνων και καλλιεργητών κόκας, που εναντιώνονται στην κυβέρνηση.

Η εξέλιξη ακολούθησε την υπογραφή, την Παρασκευή, συμφωνία με τη μεγαλύτερη συνομοσπονδία εργατικών συνδικάτων της χώρας, που ανακοίνωσε κατόπιν πως βάζει τέλος στις πρωτοβουλίες με σκοπό την άσκηση πίεσης. Άλλες οργανώσεις όμως κατέστησαν σαφές πως θα συνέχιζαν τις κινητοποιήσεις τους.

Λίγη ώρα μετά την υπογραφή ο κ. Πας έκανε γνωστό με διάγγελμά του προς τους πολίτες ότι κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αφού «εξάντλησα όλες τις οδούς διαλόγου, έκλεισα συμφωνίες με αυτούς οι διεκδικήσεις των οποίων ήταν θεμιτές και εξακρίβωσα ποιοι είναι αυτοί που χρησιμοποιούν βία για να αποσταθεροποιήσουν τη Βολιβία».

Στις αρχές Μαΐου, η κεντρική συνομοσπονδία εργατικών συνδικάτων (COB) ανακοίνωσε πως ξεκινά μαζικές κινητοποιήσεις εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, της χειρότερης που έχει ζήσει η χώρα τα τελευταία 40 και πλέον χρόνια.

Αγρότες, εργάτες σε εργοστάσια και μεταλλεία, εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι στις μεταφορές και άλλοι προοδευτικά εντάχτηκαν στις κινητοποιήσεις, απορρίπτοντας τις μεταρρυθμίσεις που προωθεί ο πρόεδρος της κεντροδεξιάς, ο οποίος ανέλαβε την εξουσία τον Νοέμβριο, βάζοντας τέλος σε 20 χρόνια σοσιαλιστικών κυβερνήσεων.

Μπλόκα «φαντάσματα»

Στην Ελ Άλτο, κοντά στη διοικητική πρωτεύουσα Λα Πας (δυτικά), οχηματοπομπή της αστυνομίας, συνοδευόμενη από τεθωρακισμένα του στρατού, άνοιγε δρόμους με τη βοήθεια μηχανημάτων έργου. Ο υπουργός Άμυνας Ερνέστο Χουστινιάνο αναφέρθηκε σε εκκαθάριση «μπλόκων φαντασμάτων», φτιαγμένων από βουναλάκια χώματος και πέτρες. Οι δυνάμεις ασφαλείας δεν συνάντησαν «κανενός τύπου αντίσταση», διαβεβαίωσε.

Κάποιοι κάτοικοι επευφημούσαν τις δυνάμεις επιβολής της τάξης που πέρναγαν. Η Κάρλα Μπουτρόν, 39 ετών, είπε πως αισθάνεται «πολλή ευτυχία, πολλή ηρεμία», εξηγώντας πως δεν έχει μπορέσει να εργαστεί αφότου άρχισαν οι αποκλεισμοί δρόμων. Αποκλεισμένος για πάνω από πενήντα ημέρες, ο επαγγελματίας οδηγός Έρλανς Ρίτσαρντ Σεγκόβια, 49 χρονών, είπε πως περιμένει να μπορέσει να ξαναφύγει. «Μας είχαν αφήσει στον δρόμο, αναγκαστήκαμε να περιμένουμε. Τώρα βλέπουμε ότι η κυκλοφορία αρχίζει να εξομαλύνεται».

Άλλοι κάτοικοι όμως δεν έκρυβαν την οργή τους. «Θέλω να παραιτηθεί μια και καλή, ο Ροδρίγο (Πας) να σηκωθεί να φύγει. Δεν θα μείνουμε σιωπηλοί (…) θα κατέβουμε στον δρόμο», έλεγε η Εουχένια Φλόρες, μέλος της φυλής αυτοχθόνων Αϊμάρα, 40 χρονιών, με δάκρυα στα μάτια καθώς έβλεπε να διαλύεται μπλόκο.

Αν και η κατάσταση έκτακτης ανάγκης τίθεται σε ισχύ άμεσα, τύποις ο πρόεδρος πρέπει να ενημερώσει το κοινοβούλιο εντός 24 ωρών και το Κογκρέσο πρέπει να εγκρίνει ή να απορρίψει το μέτρο εντός 72 ωρών. Δεν πιστεύεται πάντως ότι επίκειται ακύρωση, καθώς κόμματα της δεξιάς πλειοψηφούν πλέον στη βολιβιανή εθνική αντιπροσωπεία, έπειτα από τη διάσπαση και την εκλογική συντριβή του Κινήματος προς τον Σοσιαλισμό (MAS) πέρυσι.

Ο Ροδρίγο Πας, επιδιώκει η Βολιβία να ευθυγραμμιστεί με τις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ και υποστηρίχθηκε χθες από την Ουάσιγκτον. Οι ΗΠΑ «υποστηρίζουν σθεναρά» την απόφασή του, τόνισε αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Ωστόσο ορισμένοι αναλυτές και πολιτικοί της αντιπολίτευσης προειδοποιούν πως η κατάσταση έκτακτης ανάγκης θα μπορούσε να κλιμακώσει τις εντάσεις και να επιδεινώσουν την αναταραχή αν δεν αντιμετωπιστούν τα αιτήματα των συμμετεχόντων στις κινητοποιήσεις.

Στην κρίση στη Βολιβία είχαν χάσει τη ζωή τους ως χθες 14 άνθρωποι, σύμφωνα με αριθμούς του συνηγόρου του πολίτη, συμπεριλαμβανομένων ανθρώπων που δεν κατέστη δυνατό να μεταφερθούν σε νοσοκομεία εξαιτίας των μπλόκων. Ο στρατός και η αστυνομία αναπτύχθηκαν και στην Κοτσαμπάμπα (κεντρικά), διαπίστωσε το Γαλλικό Πρακτορείο.

Οι αποκλεισμοί δρόμων προκάλεσαν ελλείψεις τροφίμων, φαρμάκων και καυσίμων, κυρίως στη Λα Πας, την έδρα της κυβέρνησης. Ο αριθμός τους ανερχόταν σε 34 χθες βράδυ, ενώ ξεπερνούσαν τα 100 στο απόγειο της κρίσης. Δεν εντάσσονται όλοι οι τομείς στη συμφωνία που υπέγραψε η COB, κάτι που ισχύει ιδίως για τους αγρότες και τους καλλιεργητές κόκας στην Τσαπάρε, πολιτικό οχυρό του πρώην προέδρου Έβο Μοράλες (2006-2019), στο κεντρικό τμήμα της χώρας.

«Οι αυτόχθονες αδελφοί αισθάνονται προδομένοι» από την COB, είπε στο τηλεοπτικό δίκτυο Unitel ο ηγέτης ενός από τους κυριότερους φορείς εκπροσώπησης των αγροτών, ο Αντόνιο Μάλκου.

Ο πρώην πρόεδρος Μοράλες στο στόχαστρο

Ο πρόεδρος Πας προειδοποίησε πως όσοι συνεχίσουν τους αποκλεισμούς δρόμων ή χρησιμοποιούν βία θα αντιμετωπίσουν «όλη την αυστηρότητα του νόμου». Αξιοσημείωτα, δικαιολόγησε την κήρυξη της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης επικαλούμενος «απόπειρα πραξικοπήματος» που απέδωσε στη «ναρκωτρομοκρατία».

Η κυβέρνηση κατηγορεί τον πρώην πρόεδρο Μοράλες, σε βάρος του οποίου εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης για υπόθεση φερόμενης εμπορίας ανήλικης –κατηγορία που αρνείται– και βρίσκεται στην Τσαπάρε, φρουρούμενος από αυτόχθονες υποστηρικτές του, πως υποκινεί τις μαζικές κινητοποιήσεις. Ο πρώτος αυτόχθονας που εξελέγη ποτέ πρόεδρος, άλλοτε κοκαλέρο –καλλιεργητής κόκας– κι ο ίδιος, ζει στην Τσαπάρε τα τελευταία δυο και πλέον χρόνια.

Ερωτηθείς για ενδεχόμενη επιχείρηση των δυνάμεων ασφαλείας στην Τσαπάρε, ο υπουργός Εσωτερικών Μάρκο Αντόνιο Οβιέδο στο τηλεοπτικό δίκτυο Unitel πως «αν πρέπει να μπούμε, θα μπούμε». Στην περίπτωση του πρώην προέδρου Μοράλες, θα εφαρμοστεί «ο νόμος», όπως και έναντι των «ναρκωτρομοκρατών», πρόσθεσε.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Στις επαφές θα συμμετάσχει και το Πακιστάν, το οποίο έχει αναλάβει σημαντικό διαμεσολαβητικό ρόλο από την πρώτη ανακοίνωση της εκεχειρίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. Εφόσον πραγματοποιηθούν απευθείας συναντήσεις, θα πρόκειται για τις πρώτες πρόσωπο με πρόσωπο συνομιλίες μεταξύ των δύο χωρών μετά την υπογραφή του 14 σημείων μνημονίου κατανόησης που συμφωνήθηκε την περασμένη εβδομάδα και άνοιξε τον δρόμο για μια ευρύτερη διπλωματική διαδικασία διάρκειας 60 ημερών.

Ο Βανς δήλωσε ότι ελπίζει να υπάρξει πρόοδος «στο πυρηνικό ζήτημα» καθώς και «στο θέμα της εκεχειρίας στον Λίβανο». Μιλώντας σε δημοσιογράφους πριν επιβιβαστεί στην πτήση του, ερωτήθηκε για τις συγκρούσεις μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ, καθώς και για τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στον νότιο Λίβανο, και απάντησε: «Τα πράγματα βελτιώνονται εκεί και η κατάσταση αποκλιμακώνεται κάπως», είπε και πρόσθεσε: «Πρόκειται για κάτι που θα πρέπει να διαχειριζόμαστε διαρκώς, ώστε να διασφαλίσουμε ότι τόσο το Ισραήλ όσο και ο Λίβανος θα είναι ασφαλείς. Αυτός είναι ουσιαστικά ο στόχος μας, να καταστεί ολόκληρη η περιοχή ασφαλής και σταθερή».

Ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγκαεΐ δήλωσε ότι η χώρα του θα επιδιώξει «να διασφαλίσει ότι η άλλη πλευρά θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της».

Ελβετία: Το κεφάλαιο Λίβανος

Παρότι η ατζέντα περιλαμβάνει ζητήματα στρατηγικής σημασίας, όπως το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και η ασφάλεια στα Στενά του Ορμούζ, το θέμα που κυριαρχεί είναι ο Λίβανος. Σύμφωνα με πληροφορίες από την ιρανική πλευρά, ο τερματισμός των εχθροπραξιών στον Λίβανο αποτελεί την απόλυτη προτεραιότητα της αντιπροσωπείας της Τεχεράνης. Ιρανός αξιωματούχος ξεκαθάρισε ότι η χώρα του δεν θεωρεί πως η επόμενη φάση των διαπραγματεύσεων έχει ουσιαστικά ξεκινήσει όσο συνεχίζονται οι ισραηλινές επιθέσεις και οι συγκρούσεις με τη Χεζμπολάχ.

Η σημασία του ζητήματος είναι τέτοια ώστε, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, προστέθηκε έκτακτη συνεδρίαση για τον Λίβανο στο πρόγραμμα των συνομιλιών και μάλιστα θα αποτελέσει το πρώτο θέμα που θα συζητηθεί. Από αμερικανικής πλευράς, ο Τζέι Ντι Βανς παραδέχθηκε πριν αναχωρήσει για την Ελβετία ότι η επίτευξη εκεχειρίας στον Λίβανο αποτελεί έναν από τους δύο βασικούς στόχους της αποστολής του.

«Θα πρέπει να διαχειριζόμαστε συνεχώς αυτή την κατάσταση», δήλωσε χαρακτηριστικά, αναφερόμενος στις νέες πυραυλικές επιθέσεις και την αναζωπύρωση των συγκρούσεων.

Νέα ένταση στα Στενά του Ορμούζ

Παράλληλα, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η νέα κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαδρόμους του πλανήτη. Το Σάββατο, η στρατιωτική ηγεσία του Ιράν ανακοίνωσε ότι προτίθεται να κλείσει το στρατηγικό πέρασμα, επικαλούμενη την κατάσταση στον Λίβανο. Η εξέλιξη αυτή ήρθε τη στιγμή που η ναυσιπλοΐα είχε αρχίσει να επανέρχεται σταδιακά μετά τη συμφωνία των προηγούμενων ημερών.

Οι ΗΠΑ απέρριψαν τους ισχυρισμούς της Τεχεράνης περί ελέγχου του διαύλου, ενώ ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προειδοποίησε ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να επιβάλουν δικά τους τέλη διέλευσης, εάν τελικά δεν υπάρξει συνολική συμφωνία με το Ιράν. Οι διαμεσολαβητές θεωρούν πως η αποκλιμάκωση της έντασης στο Ορμούζ είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη διατήρηση της ομαλής ροής πετρελαίου και φυσικού αερίου προς τις διεθνείς αγορές.

Στο τραπέζι ξανά το πυρηνικό πρόγραμμα

Αν οι δύο πλευρές καταφέρουν να ξεπεράσουν τα άμεσα γεωπολιτικά εμπόδια, το βάρος των συνομιλιών αναμένεται να μεταφερθεί στο πιο δύσκολο και αμφιλεγόμενο κεφάλαιο: το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Στο πλαίσιο της αρχικής συμφωνίας, η Τεχεράνη δεσμεύτηκε ότι δεν θα αποκτήσει ούτε θα αναπτύξει πυρηνικά όπλα. Ωστόσο, παρέμεινε ανοιχτό το κρίσιμο ζήτημα των αποθεμάτων εμπλουτισμένου πυρηνικού υλικού που διαθέτει η χώρα.

Η περίοδος των 60 ημερών που είχε συμφωνηθεί για την επίτευξη οριστικής λύσης έχει πλέον ξεκινήσει και το μέλλον αυτών των αποθεμάτων θεωρείται από διπλωμάτες ένα από τα μεγαλύτερα αγκάθια της διαπραγμάτευσης. Ο Βανς δήλωσε ότι βασικός στόχος της αμερικανικής αποστολής είναι να διαμορφωθεί η δομή των επόμενων συνομιλιών και να σημειωθεί ουσιαστική πρόοδος στο πυρηνικό ζήτημα.

«Θα υπάρχει πολιτική ηγεσία στην κορυφή της διαδικασίας, ενώ οι τεχνικές ομάδες θα παραμείνουν στο έδαφος για να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις», ανέφερε. Στην Ελβετία μεταβαίνουν επίσης ο πρωθυπουργός του Πακιστάν Σεχμπάζ Σαρίφ και ο αρχηγός του στρατού Σαγίντ Ασίμ Μουνίρ, επιβεβαιώνοντας τον αυξανόμενο ρόλο του Ισλαμαμπάντ ως βασικού διαμεσολαβητή ανάμεσα στις δύο πλευρές. Το πακιστανικό υπουργείο Εξωτερικών ξεκαθάρισε ότι θα συνεχίσει να στηρίζει την εφαρμογή των συμφωνηθέντων μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, επιδιώκοντας να διατηρηθεί ζωντανή η διπλωματική διαδικασία.

Με το μέτωπο του Λιβάνου να φλέγεται, την ένταση στα Στενά του Ορμούζ να επιστρέφει και το πυρηνικό πρόγραμμα να παραμένει άλυτος γρίφος, οι συνομιλίες της Ελβετίας θεωρούνται η σημαντικότερη διπλωματική δοκιμασία από την υπογραφή της ιστορικής συμφωνίας της περασμένης εβδομάδας. Οι επόμενες ώρες αναμένεται να δείξουν αν το παράθυρο συνεννόησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν θα παραμείνει ανοιχτό ή αν η νέα κρίση στη Μέση Ανατολή θα το κλείσει πρόωρα.

Πολεμική ένταση στον Λίβανο

Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε τα μεσάνυχτα τους θανάτους δυο υπαξιωματικών, αξιωματικού και τέταρτου στρατιωτικού σε μάχες στον νότιο Λίβανο. Ως χθες οι απώλειές του μετά την αμερικανοϊσραηλινή συμφωνία είχαν φτάσει τις τουλάχιστον πέντε αφότου υπογράφτηκε η συμφωνία ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη.

Το Ισραήλ, που κατέχει μέρος του νοτίου Λιβάνου, ανέφερε ότι στοχοποίησε θέσεις της Χεζμπολάχ σε αντίποινα για τις επιθέσεις εναντίον των δυνάμεών του. Ωστόσο, αξιωματικός του ισραηλινού στρατού δήλωσε χθες ότι ελήφθη διαταγή από την πολιτική ηγεσία να σταματήσουν οι μάχες με τη Χεζμπολάχ στον νότιο Λίβανο αλλά να συνεχιστεί η «αμυντική» δράση. Από την πλευρά της η Χεζμπολάχ τόνισε πως καθιστά το Ισραήλ «απόλυτα υπεύθυνο» για τις παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός.

Ο Λίβανος σύρθηκε στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή τη 2η Μαρτίου, όταν το σιιτικό κίνημα εκτόξευσε ρουκέτες εναντίον του Ισραήλ για να εκδικηθεί τον θάνατο του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, του Αλί Χαμενεΐ, την πρώτη ημέρα του πολέμου, την 28η Φεβρουαρίου. Ο στρατός του Ισραήλ ανταπέδωσε εξαπολύοντας μαζικής κλίμακας βομβαρδισμούς και επιχειρήσεις με πάνω από 4.050 νεκρούς μέχρι χθες, σύμφωνα με αριθμούς του υπουργείου Υγείας στη Βηρυτό.

Η απειλή για τη θέση του Στάρμερ, η οποία κλιμακώνεται για μήνες, αυξήθηκε απότομα την Παρασκευή όταν ο αντίπαλός του Άντι Μπέρναμ κέρδισε μια έδρα στο κοινοβούλιο, πράγμα που θα του επιτρέψει να κινήσει επίσημα μια διαδικασία για τη διεκδίκηση της ηγεσίας των Εργατικών και της πρωθυπουργίας.

Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα, η οποία δεν κατονόμασε τις πηγές της, ο Στάρμερ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η θέση του δεν είναι πλέον βιώσιμη αφού μίλησε με μέλη του υπουργικού του συμβουλίου, συμβούλους, δωρητές και επικεφαλής συνδικάτων.

Η εφημερίδα αναφέρει επίσης ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός συζητεί το ζήτημα αυτό με τη σύζυγό του στο Τσέκερς, την επίσημη πρωθυπουργική εξοχική κατοικία, προτού λάβει μια τελική απόφαση, και προσθέτει ότι εξέχοντα στελέχη των Εργατικών αναμένουν μια σαφή δήλωση για το μέλλον του ήδη από τη Δευτέρα.

Ωστόσο κυβερνητική πηγή δήλωσε ότι ο Στάρμερ εξακολουθεί να εστιάζει την προσοχή του στο κυβερνητικό του έργο και παρέπεμψε στις προηγούμενες δηλώσεις που έχει κάνει προς αυτήν την κατεύθυνση.

Ο Βρετανός ηγέτης δήλωσε την Παρασκευή ότι θα είναι υποψήφιος σε οποιαδήποτε αναμέτρηση για την ηγεσία και κάλεσε το κόμμα του να μην σπαράσσεται από εσωτερικές έριδες.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Ο εκατομμυριούχος Αμπελάρδο δε λα Εσπριέγια, νέος στην πολιτική, 47 ετών, που υποστηρίχτηκε δημόσια από τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, παρουσιάζει τον εαυτό του ως «outsider» και «πατριώτη». Αύξησε με ραγδαίο ρυθμό τη δημοτικότητά του με τις συνεχείς φραστικές επιθέσεις του εναντίον των ανταρτών της άκρας αριστεράς, καθώς και της κυβέρνησης του απερχόμενου σοσιαλδημοκράτη προέδρου Γουστάβο Πέτρο.

Αντίπαλός του είναι ο γερουσιαστής Ιβάν Σεπέδα, 63 ετών, που ωφελείται από τη δημοτικότητα του συμμάχου του προέδρου Πέτρο, ειδικά μεταξύ των λαϊκών τάξεων, που του πιστώνουν τη μείωση της φτώχειας, τις αυξήσεις των μισθών, τη συρρίκνωση της ανεργίας σε αυτή που χαρακτηρίζεται μια από τις πιο άνισες χώρες στον πλανήτη. Ο φιλόσοφος και υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ως πρότινος φαβορί των εκλογών, υπέστη μολαταύτα ήττα από τον δεξιό αντίπαλό του στον πρώτο γύρο.

Οι περίπου 41 εκατομμύρια πολίτες της Κολομβίας που έχουν δικαίωμα ψήφου καλούνται στις κάλπες από τις 08:00 ως τις 16:00 (τοπικές ώρες· από τις 16:00 ως τα μεσάνυχτα ώρες Ελλάδας).

Δέκα χρόνια μετά την υπογραφή της συμφωνίας ειρήνης με την πρώην οργάνωση ανταρτών FARC, το κράτος της Λατινικής Αμερικής έχει βρεθεί αντιμέτωπο με νέα ανάφλεξη της βίας. Οι φόνοι ηγετών κοινοτήτων, γερουσιαστή της δεξιάς, δυνητικού υποψηφίου για την προεδρία, όπως και αμάχων, έχουν θορυβήσει πολλούς.

Ο Ερμές Ορτέγα, αγρότης και τουριστικός οδηγός στη ζούγκλα στην Πουτουμάγιο (νοτιοδυτικά), λέει πως ανησυχεί για την επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας. «Κανένας (από τους δυο υποψήφιους) δεν είναι ικανός να λύσει το πρόβλημα της βίας», κρίνει.

«Απόλυτη ειρήνη» ή ολομέτωπη επίθεση;

Ο Αμπελάρδο δε λα Εσπριέγια, γνωστός με το προσωνύμιο «Τίγρης», ενσαρκώνει την απόρριψη της μορφής του Γουστάβο Πέτρο, ο οποίος δυνάμει του Συντάγματος της Κολομβίας δεν μπορεί να διεκδικήσει δεύτερη θητεία, και της πολύ σκληρής γραμμής έναντι του οργανωμένου εγκλήματος, στη χώρα που κατατάσσεται πρώτη σε παγκόσμια κλίμακα ως προς την παραγωγή κοκαΐνης.

Ο εκατομμυριούχος επαναλαμβάνει πως θα «υπερασπιστεί» την Κολομβία «με τη λογική ή με τη βία», κι εναντιώνεται στην πολιτική του απερχόμενου προέδρου Πέτρο –που δεν είχε παρά περιορισμένη επιτυχία– για την εξασφάλιση της ειρήνης μέσω διαπραγματεύσεων με τις ένοπλες παρατάξεις.

Ο Ιβάν Σεπέδα, γιος κομμουνιστή πολιτικού τον οποίο είχαν δολοφονήσει αστυνομικοί με τη βοήθεια παραστρατιωτικών, είναι φλογερός υποστηρικτής των θυμάτων του εμφυλίου πολέμου στην Κολομβία, που διαρκεί πάνω από έξι δεκαετίες.

Ήταν από τους αρχιτέκτονες της πολιτικής της «απόλυτης ειρήνης» του προέδρου Πέτρο, αλλά διαβεβαίωσε, κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε στο Γαλλικό Πρακτορείο, πως είναι διατεθειμένος να προχωρήσει σε αλλαγές.

Η Λεονόρα Ιμπάρα, 62χρονη αγρότισσα που ζει στη Γουαβιάρε (νοτιοανατολικά), περιοχή που ζει με τον τρόμο των ένοπλων οργανώσεων, εκμυστηρεύεται πως «φοβάται» την ανελέητη στρατιωτική επίθεση που υπόσχεται ο κ. δε λα Εσπριέγια.

Πόλωση

Δηλωμένος θαυμαστής των προέδρων του Ελ Σαλβαδόρ Ναγίμπ Μπουκέλε, της Αργεντινής Χαβιέρ Μιλέι και των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο υποψήφιος της σκληρής δεξιάς, που επικρίνεται για μισογυνικές και ομοφοβικές δηλώσεις του, έγινε γνωστός διότι υπήρξε συνήγορος παραστρατιωτικών της άκρας δεξιάς και διακινητών ναρκωτικών.

Ο Αμπελάρδο δε λα Εσπριέγια υπόσχεται να οικοδομήσει πελώριες φυλακές, όπου οι κρατούμενοι θα τρέφονται «με ψωμί και νερό», να βομβαρδίσει στρατόπεδα διακινητών ναρκωτικών με τη βοήθεια των ΗΠΑ και του Ισραήλ, καθώς και να καταργήσει το ειδικό δικαστήριο που δημιουργήθηκε έπειτα από την υπογραφή της συμφωνίας ειρήνης με την πρώην οργάνωση ανταρτών FARC.

Θέλει επίσης να μειώσει το μέγεθος του κράτους κατά 40%, υποσχόμενος ιδίως καταργήσεις θέσεων δημοσίων υπαλλήλων, μείωση των φόρων και ανάπτυξη της εξόρυξης πετρελαίου με τη μέθοδο της υδραυλικής ρωγμάτωσης.

Ο εκκεντρικός επιχειρηματίας «αγγίζει μέρος του εκλογικού σώματος που κατατρύχει η ανασφάλεια» και θεωρεί πως «χρειάζονται» λύσεις «σοκ», σημειώνει η Λουΐσα Λοσάνο, ειδικός στο πανεπιστήμιο Λα Σαβάνα.

Οι δυο αντίπαλοι βρίσκονται στους αντίποδες, όχι μόνο στη ρητορική, αλλά και στην κοσμοθεωρία, κάτι που αντανακλά την πόλωση της κοινής γνώμης στη χώρα.

Ο Ιβάν Σεπέδα, ο οποίος προτιμά τόνο πολύ πιο νηφάλιο, υπόσχεται να βαθύνει τις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις που προώθησε η απερχόμενη κυβέρνηση. «Για το καλό της Κολομβίας, πρώτα οι φτωχοί», επαναλάμβανε στις ομιλίες του.

Η σχέση με την Ουάσιγκτον, παραδοσιακό σύμμαχο της χώρας, υπήρξε ακόμη ένα από τα ζητήματα που απασχόλησαν έντονα την προεκλογική εκστρατεία.

Καθώς πολλές άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν κάνει ήδη δεξιά στροφή, ο Ιβάν Σεπέδα επιμένει πως η Κολομβία δεν πρέπει να μεταμορφωθεί σε «αποικία» των ΗΠΑ.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Η θέση της αποκαλούμενης και “Ε3”, δηλαδή των τριών ισχυρότερων χωρών της ΕΕ (Γαλλίας, Γερμανίας και Ηνωμένου Βασιλείου) είναι πως ο Αντόνιο Κόστα εκπροσωπεί το σύνολο της Ευρώπης και με αυτόν τον ρόλο δεν μπορεί να αναλαμβάνει τέτοιες πρωτοβουλίες, καθώς υπάρχουν χώρες στην Ευρώπη που δεν επιθυμούν διάλογο με τη Μόσχα.

Αντίθετα, ο “άξονας” Γαλλίας, Γερμανίας και Ηνωμένου Βασιλείου, που επίσης πραγματοποιεί διεργασίες για πιθανές συνομιλίες με τον Πούτιν, υποστηρίζει πως θα πρέπει να είναι αυτές οι τρεις χώρες που θα αναλάβουν τα ηνία των διαπραγματεύσεων με τον Ρώσο Πρόεδρο. Κατά τα άλλα η ΕΕ προχωρά ….όλο και περισσότερο στην …ενοποίηση.

Αμφισβητούνται Κόστα και Κάλλας… 

Ένας θεσμός που επίσης είναι άνευ σημασίας και ουσιαστικών αρμοδιοτήτων είναι αυτό του/της “Ύπατη Εκπρόσωπος της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας”, αξίωμα που κατέχει η γνωστή και μη εξαιρετέα Κάγια Κάλλας… Τελευταία, Γαλλία και Γερμανία ηγούνται μιας προσπάθειας για ριζική αναδιάρθρωση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) της ΕΕ, κίνηση που ουσιαστικά αποσκοπεί στο να περιορίσει τις αρμοδιότητες της επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής, Κάγια Κάλλας.

Η συζήτηση αφορά το διπλωματικό “υπουργείο” της ΕΕ με προϋπολογισμό περίπου 1 δισ. ευρώ. Τα βασικά σημεία έχουν ως εξής:

• Αφαίρεση εξουσιών: Εξετάζεται το ενδεχόμενο να αφαιρεθούν διπλωματικές και διαπραγματευτικές αρμοδιότητες από το γραφείο της Κάγια Κάλλας.
• Επιστροφή ελέγχου: Ο στόχος είναι να επιστρέψουν περισσότερες αρμοδιότητες και έλεγχος απευθείας στις πρωτεύουσες των κρατών-μελών.
• Κριτική: Ο γαλλογερμανικός άξονας θεωρεί ότι η ευρωπαϊκή διπλωματία υπολείπεται σε ταχύτητα και αποτελεσματικότητα στη διαχείριση κρίσεων, ενώ γίνεται λόγος και για συγκεντρωτισμό από την πλευρά της Κομισιόν.

Ωραίες εξελίξεις στην ΕΕ μετά και από τις γνωστές ρητορείες περί κοινής αμυντικής πολιτικής, οι οποίες δεν μπορούν να κρύψουν πια ότι η κάθε χώρα επενδύει για την πάρτη της.

Η ζημιά που προκαλούν οι δύο πρώην πρωθυπουργοί δεν μετριέται ποσοτικά, καθώς η κριτική τους αποδομεί συνολικά και πολιτικά την ηγεσία και την διακυβέρνηση Μητσοτάκη, αποτρέποντας την ανάκαμψη και τον επαναπατρισμό ψηφοφόρων. Επιπλέον, ένα κόμμα Σαμαρά αντλεί απευθείας έστω και μικρό ποσοστό από την ΝΔ. Οι δημοσκοπικές με εκτιμήσεις προβλέπουν ότι το κόμμα Σαμαρά θα μπει στην Βουλή και ότι θα κινηθεί στο 5% με 6%. 

Η ΝΔ όμως που ήδη καταγράφει χαμηλές πτήσεις μεταξύ 21% -23% δεν έχει περιθώριο απωλειών. Πόσω μάλλον εάν το κόμμα Σαμαρά διαψεύσει τις εκτιμήσεις και κινηθεί κατά τι υψηλότερα. 

Οι κραδασμοί από ένα κόμμα Σαμαρά

Ο πόλεμος φθοράς ευνοεί τον Αντώνη Σαμαρά, η μετωπική αντιπαράθεση θα τον φέρει αντιμέτωπο με τον ισχυρό κυβερνητικό μηχανισμό. Το Μέγαρο Μαξίμου με διαρροές περί πρόωρων εκλογών επιχειρεί να τον βγάλει στο ξέφωτο, όπως έκανε με τους Τσίπρα και Καρυστιανού.

Ήδη προετοιμάζει το έδαφος με δηλώσεις του είδους “θα βλάψει για δεύτερη φορά την παράταξη που τον τίμησε και τον έκανε πρωθυπουργό;” και λαδώνει τον μηχανισμό των ενσωματωμένων δημοσιογράφων στα συστημικά ΜΜΕ και των τρολ στο διαδίκτυο. Πρόβλημα θα έχουν και οι βουλευτές που σκέπτονται να μετακινηθούν αφού θα καλούνται στα τηλεοπτικά παράθυρα και στις τοπικές κοινωνίες να πάρουν θέση. 

Το Μαξίμου επιχειρεί να εμφανίσει ότι δεν υπάρχει άξονας με τον Κώστα Καραμανλή, τον οποίο αντιμετωπίζει διαφορετικά, διαρρέοντας ξανά και ξανά φήμες περί προσέγγισης, τις οποίες αναπαράγουν ασμένως δημοσιογραφικά παπαγαλάκια. Μέχρι που την προηγούμενη Τετάρτη ο πρώην πρωθυπουργός είπε απευθυνόμενος σε μαθητές «να φυλάγεστε από εκείνους που είναι ερωτευμένοι με τον εαυτό τους, το χρήμα και την εξουσία». Μόνο φωτογραφία δεν έβαλε αλλά όλοι κατάλαβαν ποιον εννοούσε. 

Εάν η ΝΔ κινηθεί κάτω από το 25% στις εκλογές, τότε ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα έχει τον καθοριστικό ρόλο που επιθυμεί στις πολιτικές εξελίξεις της επόμενης ημέρας. Το θέμα της αποχώρησης του θα τεθεί αυτομάτως παρότι το ξορκίζουν από το Μέγαρο Μαξίμου. 

Το ερώτημα της διακυβέρνησης και το κεφάλαιο Σαμαρά 

Σε συνάφεια με αυτά προκύπτει το ευρύτερο ερώτημα εάν το κυβερνητικό κενό μετά την υποχώρηση της ΝΔ θα καλυφθεί από το δεξί ή το αριστερό φάσμα του πολιτικού συστήματος. Για την δεξιά πτέρυγα, το παιχνίδι είναι ανοικτό και έχει ακόμη πολύ δρόμο. Η ΝΔ έχει αντοχές, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι στριμωγμένος, τελεί υπό την απειλή διώξεων για τα πεπραγμένα του και θα δώσει σκληρή μάχη.

Το παιχνίδι όμως θα τεθεί σε νέα βάση για την Δεξιά παράταξη εάν την εξουσία δεν θα την διασφαλίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά η αποχώρησή του. Ενδεχόμενο το οποίο ενισχύει και για το οποίο προετοιμάζεται με σταθερή και διαρκή διαφοροποίηση ο Νίκος Δένδιας.  Μία κυβέρνηση συνεργασίας με τη ΝΔ δίχως τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με το κόμμα Σαμαρά και το ΠΑΣΟΚ ή το κόμμα Καρυστιανού, είναι ήδη ένα σενάριο που συζητείται στα πολιτικά και δημοσιογραφικά παρασκήνια. 

Ο πόλεμος στην Κεντροαριστερά 

Η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα διαμορφώνεται ως ο άλλος πόλος του υπό διαμόρφωση νέου πολιτικού συστήματος. Για να αποτελέσει όμως κυβερνητική λύση από μόνη της δεν αρκεί και η μόνη πιθανή συμμαχία είναι με το ΠΑΣΟΚ, εντός του οποίου όμως ενεργοποιήθηκαν ξανά  οι αποκλίνουσες τάσεις μετά τις δηλώσεις Διαμαντοπούλου. Ο Αλέξης Τσίπρας παρά τις διακηρύξεις του (ότι στόχος είναι η εξουσία στις επόμενες εκλογές) θα μπορούσε να διαμορφώσει τον νέο πόλο και να περιμένει μέχρι τις επόμενες εκλογές. Ωστόσο “οι καιροί ου μενετοί”. Βλέποντας όμως και εκείνος τις εξελίξεις στα άλλα κόμματα, επιτίθεται στην Άννα Διαμαντοπούλου στο ΠΑΣΟΚ, και στον Κυριάκο Πιερρακάκη στη ΝΔ. Αμφότεροι είναι ευθυγραμμισμένοι με την κυβερνητική αντίληψη του Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Η δήλωση της Άννας Διαμαντοπούλου «ναι, είναι καλά τα δημοσιονομικά μας και στο εξωτερικό είναι πολύ καλή η αποδοχή της χώρας», σε πρώτη ανάγνωση βγάζει τον Κυριάκο Μητσοτάκη από την πολιτική απομόνωση. Στο σύνολο της όμως απευθύνεται στους κεντρώους ψηφοφόρους της ΝΔ. Κυρίως όμως επιχειρεί να αποκλείσει την συνεργασία της ΕΛΑΣ με το ΠΑΣΟΚ (χαρακτηρίζοντας γελοία την σχετική προσέγγιση του Χάρη Δούκα) και να ξανανοίξει την ενδεχόμενη συνεργασία με τη ΝΔ (βάζοντας το θέμα της διακυβέρνησης της χώρας όπως είπε).

Ο Χάρης Δούκας και η Άννα Διαμαντοπούλου εκφράζουν τις δύο αποκλίνουσες τάσεις του κόμματος που εμφανίζονται με ένταση στο προσκήνιο μετά την ίδρυση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα που επανέφερε το υπαρξιακό ερώτημα του ΠΑΣΟΚ. Το σενάριο των μετεκλογικών συνεργασιών προβλέπει στην ακραία του εκδοχή μέχρι και διάσπαση του ΠΑΣΟΚ λόγω της πίεσης από τους δύο βασικούς πόλους του υπό διαμόρφωση νέου πολιτικού συστήματος εάν αρνηθεί να συμβάλλει σε κυβερνητική λύση. 

Τον χαβά τους στην Αριστερά 

Σε μακρά περιδίνηση όμως βρίσκεται και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά μετά τις τεκτονικές αλλαγές που επέφερε η ΕΛΑΣ. Παρά τα λάθη στο ξεκίνημα και τις αστείες υποσχέσεις (πχ δωρεάν συγκοινωνίες για όλους και κατάργηση των εξετάσεων), προσελκύει παράγοντες του χώρου αλλά και, κυρίως, τους αριστερούς ψηφοφόρους που αναζητούν ελπίδα πέρα από τον κατακερματισμό.

Το εάν θα διαμορφωθεί και κάποιος μικρότερος φορέας με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση από τις διάσπαρτες δυνάμεις και παράγοντες είναι ακόμη ανοικτό, αν και δεν φαίνεται πιθανό λόγω των προσωπικών διαφορών των προβεβλημένων στελεχών. Οι εξελίξεις θα επηρεάσουν το τελικό ποσοστό που θα πάρει ο Αλέξης Τσίπρας στην κάλπη και το εάν θα βγει από την εξίσωση για την κυβέρνηση της επόμενης ημέρας. 

Η Halkbank φέρεται να βοήθησε στη μετατροπή αυτών των κεφαλαίων σε χρυσό, μετρητά και άλλες συναλλαγές – μέσω δικτύων εταιρειών-βιτρίνας στην Τουρκία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και αλλού – επιτρέποντας στην Τεχεράνη να έχει πρόσβαση σε δισεκατομμύρια δολάρια (που θα έπρεπε να είχαν παραμείνει περιορισμένα). Οι εισαγγελείς ισχυρίστηκαν ότι περίπου 20 δισεκατομμύρια δολάρια σε ιρανικά κεφάλαια μεταφέρθηκαν μέσω αυτού του σχεδίου.

Η υπόθεση προέκυψε από την έρευνα του Τουρκο-Ιρανού εμπόρου χρυσού Ρεζά Ζαράμπ, ο οποίος δήλωσε ένοχος στις ΗΠΑ και έγινε συνεργαζόμενος μάρτυρας. Η κατάθεσή του ενέπλεκε ανώτερα στελέχη της Halkbank και περιέγραφε τον τρόπο με τον οποίο φέρεται να λειτουργούσε το δίκτυο αποφυγής κυρώσεων. Ένα πρώην στέλεχος της Halkbank, ο Μεχμέτ Χακάν Άτιλα, καταδικάστηκε το 2018 στη Νέα Υόρκη.

Το 2019, οι ΗΠΑ απήγγειλαν επίσημα κατηγορίες κατά της Halkbank για κατηγορίες όπως: Τραπεζική απάτη, συνωμοσία, ξέπλυμα χρήματος και παραβιάσεις κυρώσεων. Η τράπεζα δήλωσε αθώα και αρνήθηκε επανειλημμένα ότι διέπραξε κάποιο αδίκημα.

Halkbank: Η σημασία της υπόθεσης

Η Ουάσινγκτον χαρακτήρισε το φερόμενο σχέδιο ως μία από τις μεγαλύτερες προσπάθειες που αποκαλύφθηκαν ποτέ για την υπονόμευση των κυρώσεων των ΗΠΑ κατά του Ιράν. Οι εισαγγελείς υποστήριξαν ότι η τράπεζα παρείχε μία οικονομική σανίδα σωτηρίας στην Τεχεράνη, σε μια εποχή που οι κυρώσεις ήταν κεντρικό εργαλείο της αμερικανικής πολιτικής.

Η υπόθεση έγινε επίμονος παράγοντας τριβής μεταξύ Ουάσινγκτον και Άγκυρας. Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν επέκρινε επανειλημμένα την εισαγγελία ως πολιτικά υποκινούμενη και φέρεται να το έθεσε σε συναντήσεις του με τον πρόεδρο Τραμπ. Η νομική μάχη περιλάμβανε και το ερώτημα για το εάν μια ξένη κρατική εταιρεία μπορούσε να διωχθεί ποινικά στα αμερικανικά δικαστήρια.

Η Halkbank υποστήριξε ότι ως όργανο του τουρκικού κράτους, απολάμβανε κυριαρχική ασυλία. Το αμερικανικό Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε το επιχείρημα ότι ο “Νόμος περί Ξένων Κυρίαρχων Ασυλιών” προστάτευε αυτόματα την τράπεζα από την ποινική δίωξη. Οι μεταγενέστερες αποφάσεις ήταν κατά της Halkbank.

Πολλοί εκτιμούσαν ότι μια πολιτική διευθέτηση ήταν δυνατή, για μία σειρά από λόγους. Η Τουρκία παραμένει ένα από τα πιο σημαντικά μέλη του ΝΑΤΟ, καθώς ελέγχει την πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα, μέσω των Στενών. Διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ, παίζει δε σημαντικό ρόλο στη Συρία, τον Καύκασο, τη Μαύρη Θάλασσα και την Ανατολική Μεσόγειο. Επιπλέον, έχει αποκτήσει μία ειδική αξία στα μάτια της Ουάσινγκτον, ένεκα του Ιράν και άλλων περιφερειακών κρίσεων, αν και οι απολογητές της τουρκικής πολιτικής, παραβλέπουν το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας με το Ιράν και άλλες αντιδυτικές δυνάμεις.

Πάντως, ήταν βάσιμες οι εκτιμήσεις πως μία μελλοντική αμερικανική κυβέρνηση θα μπορούσε να αποφασίσει ότι η διατήρηση των σχέσεων με την Άγκυρα ήταν πιο πολύτιμη από την επιδίωξη μιας μακράς ποινικής δίωξης εναντίον μιας κρατικής τράπεζας. Αυτό ήταν ιδιαίτερα πιθανό υπό τον Τραμπ, ο οποίος γενικά ευνοεί τη συναλλακτική διπλωματία.

Ακόμα κι αν η κυβέρνηση κέρδιζε στη δίκη, η είσπραξη ενός τεράστιου προστίμου από μια ξένη κρατική τράπεζα θα ήταν περίπλοκη. Η δίωξη είχε ήδη καταναλώσει χρόνια δικαστικών διαφορών, πολλαπλών εφέσεων, διαδικασιών στο Ανώτατο Δικαστήριο και διπλωματικών τριβών. Ένας συμβιβασμός θα μπορούσε να προσφέρει παραχωρήσεις συμμόρφωσης, αποφεύγοντας παράλληλα μια άλλη παρατεταμένη νομική μάχη.

Η αμφιλεγόμενη απόφαση

Τα δημοσιεύματα  του 2025-26 έδειχναν ότι οι συζητήσεις για τον τερματισμό της υπόθεσης συνδέονταν όλο και περισσότερο με τις ευρύτερες διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Τουρκίας. Το Reuters ανέφερε ότι η κυβέρνηση Τραμπ θεωρούσε την συνεργασία της Τουρκίας σε περιφερειακά ζητήματα – συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών διαμεσολάβησης και της ευρύτερης στρατηγικής συνεργασίας – ως έναν παράγοντα που θα διαδραματίσει ρόλο στην εξέλιξη της υπόθεσης.

Από τον Ιούνιο του 2026, δεν μιλάμε πια για υποθέσεις. Το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης κατέληξε σε συμφωνία αναβολής δίωξης (DPA) με την Halkbank. Σύμφωνα με τη συμφωνία αυτή η Halkbank δεν παραδέχτηκε καμία ποινική παράβαση, ενώ δεν κατέβαλε πρόστιμο. Διεξήχθη δε “ανεξάρτητη αξιολόγηση” της συμμόρφωσής της με τις κυρώσεις και την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, η οποία δεν ανέφερε ελλείψεις συμμόρφωσης της τράπεζας με αυτές!

Στη συνέχεια, το υπουργείο Δικαιοσύνης προχώρησε στην απόρριψη του κατηγορητηρίου. Ένας ομοσπονδιακός δικαστής ενέκρινε επίσημα την απόρριψη. Το υπουργείο Δικαιοσύνης υποστήριξε ότι η συμφωνία εξυπηρετούσε καλύτερα τους τρέχοντες στόχους των ΗΠΑ, σχετικά με την επιβολή κυρώσεων και τον περιορισμό της ιρανικής οικονομικής δραστηριότητας.

Οι επικριτές της απόφασης υποστηρίζουν ότι η τράπεζα κατηγορήθηκε ότι διευκόλυνε ένα από τα μεγαλύτερα σχέδια αποφυγής κυρώσεων στην ιστορία και η υπόθεση έληξε, χωρίς να ζητηθεί από την τράπεζα να πληρώσει ούτε ένα πρόστιμο! Η απόρριψη ήρθε μετά από χρόνια δικαστικών διαφορών, στις οποίες η κυβέρνηση επανειλημμένα υποστήριζε ότι η υπόθεση ήταν αρκετά σημαντική για να φτάσει μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο.

Ο παράγοντας Τουρκία 

Βεβαίως, ορισμένοι Αμερικανοί γερουσιαστές αμφισβήτησαν κατά πόσον η σχέση του Τραμπ με τον Ερντογάν επηρέασε το αποτέλεσμα. Πιο απλά θα μπορούσαμε να πούμε πως η υπόθεση κατέληξε εκεί που κατέληξε για να γεφυρωθεί ένα ρήγμα που επισκίαζε τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Στο μεταξύ, η αμερικανική κυβέρνηση είχε το πάνω χέρι. Τα δικαστήρια είχαν επανειλημμένα απορρίψει τα επιχειρήματα περί ασυλίας της Halkbank. Όμως, στο τέλος το υπουργείο Δικαιοσύνης επέλεξε να συμβιβαστεί, χωρίς κάποιος να το υποχρεώσει επ’ αυτού.

Για μία σειρά λόγους, όπως το Ιράν, η ασφάλεια στην Μαύρη Θάλασσα, η κατανομή βαρών στο ΝΑΤΟ και η αμυντική συνεργασία, η Τουρκία μοιάζει πιο “πολύτιμη” για την Ουάσινγκτον. Αυτό δεν αποτελεί απόδειξη ότι η υπόθεση απορρίφθηκε αποκλειστικά για γεωπολιτικούς λόγους. Όμως, μας εξηγεί γιατί ένας διακανονισμός – που θα φαινόταν απίθανος λίγα χρόνια νωρίτερα – έγινε πολιτικά εφικτός.

Εν ολίγοις, η υπόθεση Halkbank ξεκίνησε ως μια σημαντική δίωξη για την επιβολή κυρώσεων, αλλά κατέληξε σε διπλωματικό συμβιβασμό. Νομικά, η κυβέρνηση βρισκόταν σε ισχυρή θέση. Πολιτικά, τελικά αποφάσισε ότι το κλείσιμο της υπόθεσης εξυπηρετούσε ευρύτερα στρατηγικά συμφέροντα ΗΠΑ-Τουρκίας, καλύτερα από τη συνέχιση της διαμάχης.