Μπήκαμε, λοιπόν, στη φάση “αποχαιρέτα-την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις”, όπως θα ‘λεγε ο Καβάφης. Η πιο σοβαρή δημόσια ένδειξη ότι ανατέλλει νέα Εποχή, είναι η λυσσώδης προσπάθεια να επιβληθεί η επάνοδος του πρώην κ. Τσίπρα στην πολιτική σκηνή. Και ταυτόχρονα η περιορισμένη αντίδραση σε αυτή την επάνοδο. Όχι επειδή κανείς δεν τον υπολογίζει ως αντίπαλο. Αλλά, αντιθέτως, επειδή όλοι αντιλαμβάνονται ότι εδώ έχουμε το θαύμα: Μια δεύτερη ανάσταση. Βέβαια η δουλειά θέλει χρόνο για να ωριμάσει και να δώσει καρπούς. Επειδή “ο Βίος και Πολιτεία” του ανδρός είναι πολύ πρόσφατη και δεν άφησε τόσο αγαθές μνήμες.

Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες ασήμαντες μπροστά στο μεγαλείο των Σκοπών – μεγαλείο που προσδιορίζεται σαφώς από το Μεγαλείο των παικτών, οι οποίοι και προσδιορίζουν τους στόχους. Μια πρώτη, βασική, συζήτηση είναι ποιοι είναι οι στόχοι και ποιος ακριβώς τους καθορίζει. Ιδίως τους στόχους στην εξωτερική πολιτική. Ήδη επ’ αυτού υπάρχει η “υπόθεση Μαραντζίδη”, σεβαστού καθηγητή περί τα εξωτερικά, όπως εξ ίσου σεβαστή είναι και η υπάλληλος του ΥΠΕΞ, κ. Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, που αναβαθμίστηκε σε μόνιμη Υφ/γο Εξωτερικών – λίγοι είναι οι άξιοι εμπιστοσύνης.

Τον πρώτο, τον κ. Μαραντζίδη, τον κατατάσσουν στην κατηγορία “κατάσκοπος των Άγγλων” και την δεύτερη στους “φίλα διακείμενη της Τουρκίας”, προφανώς αδικούμενοι και οι δυο, όχι ασφαλώς ως υποκινούμενοι από κάποιο “κομμουνιστικό δάχτυλο” (αυτωνών τους κόπηκαν ολόκληρα τα χέρια μαζί και η πίστη), αλλά από χρυσοχέρηδες φίλους – ήδη από αρχαιοτάτων χρόνων ο χρυσός είχε μετατρέψει τους γενναίους Σπαρτιάτες σε δουλάκια των Περσών. 

Η επάνοδος Τσίπρα και ο Δένδιας

Στον κ. Τσίπρα χρειάζεται κάποιος χρόνος για να (ξανά) χτίσει εμπιστοσύνη με τον κοσμάκη, τον “πάντα γελαστό και γελασμένο”. Οι Συριζαίοι που έσπευσαν να τον ακολουθήσουν δεν είναι αρκετοί και κυρίως είναι οι πιο λιγούρηδες, κακό παράδειγμα για όσους έχουν ακόμα μνήμη. Με χρόνο και λεφτά, όμως όλα γίνονται. Άλλωστε εμείς οι Έλληνες είμαστε ξεχασιάρηδες, λένε. Βέβαια είναι πιο εύκολο να ξεχαστούν οι Πρέσπες του παρελθόντος από το να καταπιούμε, ας πούμε, την Θράκη του μέλλοντος ή την Κρήτη, αν μας βαρεθεί ο Πολάκης και αυτονομηθεί, όπως πχ η Ταϊβάν – νησί της Κίνας, όπως η Κρήτη με την Ελλάδα. Το πιο κουφό θα είναι να περάσουμε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο στην κ. Παπαδοπούλου (!), αλλά στο Ελλάντα όλα γίνονται.

Τον κ. Μητσοτάκη… δεν τον θέλουν άλλο, αλλά χρειάζονται την παρακαταθήκη του και τους παρακαθήμενους για να τους μνημονεύουμε, ιδίως τον κ. Δένδια, επειδή ξέρει και κάνει αντιπολίτευση, προϋπόθεση για να γίνει κυβέρνηση. Μαζί με τον κ. Τσίπρα θα είναι το τέλειο δίδυμο. Η φαντασία τέλος. Από τώρα μπαίνουμε στην ωμή πραγματικότητα. Με τους ήρωες που της ταιριάζουν.

Δυστυχώς, αυτός ο πόλεμος δεν είναι της Ουκρανίας. Απλά ο Ζελένσκι με την διεφθαρμένη ομάδα του, δέχτηκε κατ’ εντολή του διευθυντηρίου της Δύσης να τον προκαλέσει και να τον αναλάβει. Στην πρόσφατη σύνοδο του G7 στο Εβιάν της Γαλλίας, παρουσία του Ζελένσκι, το μήνυμα ήταν η ενίσχυση της Ουκρανίας μέχρι να νικήσει τη Ρωσία! Αυτό τόνισε ο οικοδεσπότης Εμανουέλ Μακρόν που είπε:  «Η Ουκρανία προελαύνει, αντιστέκεται και η Ρωσία οπισθοχωρεί, η επανακινητοποίηση του G7 για την αύξηση της πίεσης στη Ρωσία είναι εξαιρετικά σημαντική».

Η τριάδα Μακρόν, Μερτς, Στάρμερ

Όχι δεν είναι τόσο αφελείς να πιστεύουν πως αυτό που δήλωσε ο Μακρόν μπορεί να συμβεί. Απλώς η τριάδα Μακρόν Μέρτς και Στάρμερ αποφασίζει ως εντολοδότες του διευθυντηρίου, να επιβάλει τα σχέδιά της στους Ευρωπαίους, γιατί χρειάζονται λόγο για να πείσουν τους πολίτες της Ένωσης πως πρέπει να κάνουν θυσίες για τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης, μετατρέποντας την οικονομία της σε πολεμική, κάτι που βολεύει πρωτίστως τη Γερμανία, για να σπάσει τους περιορισμούς της ήττας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Πλην όμως αυτό θα το κάνουν χωρίς την υποστήριξη των ΗΠΑ, αφού ο Τραμπ πρέπει να μαζέψει το απειλητικό δημόσιο χρέος που πλησίασε το 140% του ΑΕΠ. Επίσης δεν είναι τυχαία η επίθεση εναντίον των συμμάχων των ΗΠΑ  από τον Αμερικανό υπουργό άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, που χαρακτήρισε την απροθυμία των νατοϊκών χωρών να συμβάλουν στην κρίση στον πόλεμο στον Περσικό κόλπο, ως “επαίσχυντη”. Μάλιστα, άφησε να εννοηθεί ότι το Πεντάγωνο θα μειώσει τον αριθμό των αμερικανικών στρατευμάτων που διατηρεί στην Ευρώπη, ως συνέπεια αυτής της στάσης. 

Μπορούν χωρίς τον Τραμπ;

Στο παρασκήνιο, Ευρωπαίοι αξιωματούχοι φοβούνται (!) ότι ο Αμερικανός πρόεδρος – απαλλαγμένος πλέον από την καθημερινή διαχείριση της κρίσης με το Ιράν – ενδέχεται να επιχειρήσει να αναλάβει εκ νέου τον έλεγχο των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων για την Ουκρανία. Γιατί όμως φοβούνται ένα σχέδιο ειρήνευσης; Διότι θέλουν να συνεχιστεί ο πόλεμος, που έχει γίνει εργαλείο προπαγάνδας για τη ευρωπαϊκή ελίτ. Για να κόψουν δαπάνες σε υγεία, παιδεία, συντάξεις χρειάζονται την Ρωσία ως φόβητρο πως μετά την Ουκρανία, μπορεί να τους επιτεθεί!

Χρειάζεται η Ρωσία, η μεγαλύτερη σε έκταση χώρα στο κόσμο, κατέχοντας το 1/8 της γης του πλανήτη μας τα εδάφη στη Δυτική Ευρώπη; Τι να τα κάνει; Ο φυσικός πλούτος της είναι ακόμα ανεξερεύνητος. Υδρογονάνθρακες, μέταλλα, ξυλεία, σιτηρά, νερό, καθώς μόνο η λίμνη Βαϊκάλη περιέχει το 20% του παγκόσμιου πόσιμου νερού, συνθέτουν τον πλούτο της χώρας.

Υπάρχει τρόπος να εμπλακεί και πάλι ο Τραμπ στον πόλεμο στην Ουκρανία; Πολύ φοβάμαι πως αυτό μπορεί να γίνει με προβοκάτσιες των Ευρωπαίων. Ήδη η Βρετανία ανακοινώνει πως θα αιχμαλωτίζει πλοία (το έκανε μια φορά) του σκιώδους ρωσικού στόλου και μάλιστα σε διεθνή ύδατα. Δεν είναι δύσκολο το μπέρδεμα να προκαλέσει αντιδράσεις και το ευρωΝΑΤΟ να εμπλακεί σε άμεσες πολεμικές ενέργειες. Ας μην ξεχνάμε πως η συγκεκριμένη τριάδα Μακρόν, Μέρτς και Στάρμερ βρίσκεται στο ναδίρ της δημοτικότητας και η αντισυστημική Δεξιά καλπάζει προς την εξουσία.

Στην πρόσφατη δημοσκόπηση της YouGov στη Γερμανία έδειξε το AfD στο 29% στην πρόθεση ψήφου, σημειώνοντας νέο ρεκόρ, ενώ τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας καταγράφουν ιστορικά χαμηλές επιδόσεις. Οι Χριστιανοδημοκράτες έχουν πέσει στο 20%, ενώ οι Σοσιαλδημοκράτες έχουν κατρακυλήσει στην τέταρτη θέση με 12%. Παρόμοια είναι η κατάσταση τόσο στη Γαλλία, όσο και στη Βρετανία. Φαίνεται πως η πολεμική κλιμάκωση είναι επιθυμητή εξέλιξη. Σχεδόν μονόδρομος.

Οι ιδεοληπτικές αναγνώσεις των διεθνών εξελίξεων και συστηματική αστοχία προβλέψεων από “ειδήμονες”, το πολύ-πολύ καταλήγει στην απαξίωσή τους, επειδή συσκοτίζουν αντί να φωτίζουν τις εξελίξεις, αγνοώντας πραγματικότητες που μπορεί να διακρίνει και ένας απλός, μη ειδικός παρατηρητής.

Η ιδεοληψία δεν οφείλεται σε έλλειψη δεδομένων ή έλλειψη ευφυίας, αλλά σε ευνόητες και γνωστές ξένες εξαρτήσεις. Το πρόβλημα είναι ότι τέτοιες εξαρτήσεις και ιδεοληψίες καθορίζουν και την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, με το περίβλημα μιας δήθεν “εθνικής υπευθυνότητας”. Οι αστοχίες σε αυτό το πεδίο, το πεδίο της ασφάλειας της χώρας, θα κοστίσουν πολύ ακριβότερα από την όποια προσωπική διάψευση κάποιου ειδικού. Μετά την αναγκαία αυτή προειδοποίηση πάμε στο θέμα μας.

Το βασικό ερώτημα δεν είναι τι θα κάνει το Ισραήλ

Δύο είναι τα βασικά ερωτήματα μετά το Μνημόνιο Κατανόησης. Πρώτον, πώς θα διαχειριστεί η Τεχεράνη την κατοχή του νοτίου Λιβάνου με δεδομένο ότι στο σημείο (1) του Μνημονίου αναφέρεται ρητά ότι ΗΠΑ και Ιράν συμφωνούν στη “διασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας του Λιβάνου”, στο προτελευταίο σημείο (13) ότι οι διαπραγματεύσεις θα ξεκινήσουν μόνο εφόσον ξεκινήσουν να εφαρμόζονται τα σημεία 1, 4, 5, 10 και 11, και με δεδομένο επίσης ότι η Χεσμπολάχ δεν πρόκειται να αποδεχτεί “ειρηνική” ισραηλινή κατοχή (και καλά θα κάνει).

Το δεύτερο και  πιο σημαντικό ερώτημα είναι αν οι ΗΠΑ θα επιλέξουν πράγματι την επίτευξη μιας “τελικής συμφωνίας”, που περιγράφεται στο Μνημόνιο. Αυτό είναι το πιο βασικό ερώτημα, από το οποίο θα εξαρτηθούν και τα υπόλοιπα, αλλά για κάποιους λόγους δεν αξιολογείται από τους περισσότερους αναλυτές.

Όταν συνάφθηκε η συμφωνία εκεχειρίας στις 8 Απριλίου, οι ΗΠΑ είχαν αποδεχτεί τις ιρανικές απαιτήσεις ως “βάση διαπραγμάτευσης”, καθώς και τον τερματισμό του πολέμου στο Λίβανο. Όπως αποδείχτηκε αυτό που κυρίως ενδιέφερε τότε την Ουάσινγκτον ήταν να πάρουν από τους Ιρανούς τουλάχιστον το πάγωμα της σύγκρουσης, αφού δεν μπορούσαν να ανοίξουν τα Στενά. Δεν είχαν ακόμη αποφασίσει για διαπραγματεύσεις, ούτε είχαν αποφασίσει να συγκρατήσουν το Ισραήλ στο Λίβανο. Προκειμένου να πάρουν το πάγωμα υποχρεώθηκαν να αποδεχτούν τις απαιτήσεις της Τεχεράνης για εκεχειρία, που παραβίασαν στη συνέχεια.

Αυτό που παίρνουν τώρα με το Μνημόνιο είναι το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ. Προκειμένου να το πάρουν υποχρεώθηκαν να αποδεχτούν τις απαιτήσεις της Τεχεράνης για τη λήξη του πολέμου. Αν τελικά η εκεχειρία θα καταλήξει σε συμφωνία ειρήνευσης, είναι για τις ΗΠΑ ένα τελείως διαφορετικό ζήτημα. Αυτό το γνωρίζει και η Τεχεράνη και η περίπλοκη αρχιτεκτονική του Μνημονίου αποτυπώνει αυτό το ενδεχόμενο και το τι θα έχει χάσει και κερδίσει η κάθε πλευρά, στην περίπτωση που τελική συμφωνία δεν υπάρξει, ή καθυστερήσει για μεγάλο διάστημα. Άλλωστε το Μνημόνιο ρητά αναφέρει ότι το διάστημα των 60 ημερών είναι “επεκτάσιμο” (extendable). Μέχρι το άπειρο…

Η αρχιτεκτονική του MoU

Άμα τη υπογραφή της συμφωνίας, οι ΗΠΑ υποχρεούνται εκτός της άρσης του ναυτικού αποκλεισμού

• να αποδεσμεύσουν μέρος από τα παγωμένα ιρανικά κεφάλαια.
• να άρουν τις κυρώσεις στο ιρανικό πετρέλαιο.
• να μην προβούν σε νέες κυρώσεις και
• να μην αναπτύξουν άλλες στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή.

Επίσης, οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν τα “κυριαρχικά δικαιώματα των παράκτιων κρατών στα  Στενά του Ορμούζ”, και αποδέχονται ότι το «Ιράν θα διεξάγει διάλογο με το Σουλτανάτο του Ομάν για τον καθορισμό των μελλοντικών διαχειριστικών και ναυτιλιακών υπηρεσιών σε συνεννόηση με άλλα παράκτια κράτη του Περσικού Κόλπου». Τέλος, το Ιράν δεσμεύεται για την ελεύθερη και “ασφαλή διέλευση των εμπορικών πλοίων χωρίς τέλη μόνον για 60 ημέρες”, που σημαίνει ότι εμμέσως οι ΗΠΑ αποδέχονται την προοπτική το Ιράν να επιβάλλει τέλη “για υπηρεσίες” μετά τις 60 ημέρες.

Αν και μόνο το (1) είναι μη αντιστρέψιμο στην περίπτωση που οι ΗΠΑ αλλάξουν γνώμη, οποιαδήποτε παραβίαση των υπολοίπων δίνει τυπικά στο Ιράν το δικαίωμα να παραβιάσει τη δική του δέσμευση στο Μνημόνιο και να ξανακλείσει τα Στενά. Συνεπώς, μέχρις εδώ οι ΗΠΑ είναι αναγκασμένες να τηρήσουν το Μνημόνιο, ανεξάρτητα αν θα επέλθει τελική συμφωνία. Ας πάμε τώρα στις υπόλοιπες δεσμεύσεις των ΗΠΑ εφόσον επέλθει τελική συμφωνία. Σε αυτή την περίπτωση οι ΗΠΑ πρέπει:

• να άρουν όλες τις κυρώσεις, πρωτογενείς και δευτερογενείς, (άρα κάθε πυρηνική συμφωνία θα είναι καλύτερη για το Ιράν συγκριτικά με τη JCPOA στο σκέλος των κυρώσεων, όπως είχαμε προβλέψει)
• να απομακρύνουν τις δυνάμεις τους που βρίσκονται “πλησίον του Ιράν”, εντός 30 ημερών.

Δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά του Μνημονίου σε βαλλιστικό οπλοστάσιο και συμμάχους του Ιράν ως ζήτημα διαπραγμάτευσης, εξέλιξη που είχαμε επίσης προβλέψει, πριν ακόμη ξεκινήσει ο πόλεμος και κατά τη διάρκεια. Τέλος, η ανάληψη ευθύνης για ανάπτυξη σχεδίου για 300 δισ. ανοικοδόμηση δεν αξιολογείται εδώ, γιατί είναι διατυπωμένο με τρόπο που πρακτικά δεν συνιστά υποχρέωση. Καλύπτει επικοινωνιακά και ηθικά το Ιράν εν είδει “πολεμικών αποζημιώσεων”, χωρίς να συνιστά τυπικά δέσμευση για τις ΗΠΑ.

Το πιο βασικό ερώτημα λοιπόν είναι αν οι ΗΠΑ έχουν συμφέρον να φτάσουν σε μια “τελική συμφωνία”. Για να κερδίσουν τι; Από το Μνημόνιο οι ΗΠΑ αποδέχονται το σημερινό πυρηνικό στάτους του Ιράν μέχρι να υπάρξει, αν υπάρξει, τελική συμφωνία. Αν υπάρξει συμφωνία η αναγνώριση του δικαιώματος εμπλουτισμού είναι ήδη δεδομένη.

Να θυμίσουμε ότι η εξωφρενική απαίτηση Τραμπ-Νετανιάχου για μηδενικό εμπλουτισμό ήταν υποτίθεται ο βασικός  λόγος που ο Τραμπ δεν ήταν ικανοποιημένος από τις διαπραγματεύσεις στη Γενεύη και ξεκίνησε τον πόλεμο. Το δε εμπλουτισμένο ουράνιο δεν θα φύγει από τη χώρα. Δεν είναι μόνο λόγοι εθνικής αξιοπρέπειας, είναι κυρίως το γεγονός ότι η “αραίωση” σε ιρανικό έδαφος αποτελεί ένα κάποιο εχέγγυο εφαρμογής των συμφωνηθέντων από την άλλη πλευρά (πχ να μην επαναφέρουν κυρώσεις την επομένη που το Ιράν θα παραδώσει το απόθεμα).

Τι σημαίνει για ΗΠΑ μια τελική συμφωνία

Αν υπάρξει λοιπόν συμφωνία, με τα δεδομένα του Μνημονίου και με τα δεδομένα στην περιοχή που έχουν διαμορφωθεί μετά τον πόλεμο, το Ιράν θα βρεθεί σε πολύ καλύτερη και ισχυρότερη θέση από αυτή που βρισκόταν την επομένη της JCPOA, το Ισραήλ σε χειρότερη, ενώ αν οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν το νέο στάτους του Ιράν, ωθούνται και έχουν περισσότερους λόγους να το αναγνωρίσουν άλλοι γείτονες στο Κόλπο, ανατολικά (Πακιστάν, Ινδία) και βόρεια. 

Η λογική λέει ότι οι ΗΠΑ θα κάνουν κάτι τέτοιο μόνο αν έχουν αποφασίσει να προσεγγίσουν πραγματικά το Ιράν, περισσότερο και από όσο ήταν διατεθειμένος να το προσεγγίσει ο Ομπάμα, και να τροποποιήσουν τη θέση τόσο του Ιράν, όσο και του Ισραήλ στην εξίσωση της αμερικανικής αρχιτεκτονικής στην περιοχή. Πόσο πιθανή ή απίθανη είναι μια τέτοια στροφή; Όχι μόνο λόγω του εβραϊκού λόμπι, αλλά και λόγω αντικρουόμενων επιδιώξεων των ίδιων των ΗΠΑ με το Ιράν. Επίσης, μια τέτοια στροφή θα προϋπέθετε νέα αλλαγή πολιτικής μετά το περσινό φιάσκο με τον δασμολογικό πόλεμο και το φετινό φιάσκο στο Ιράν, μετά την επιθετική εκκίνηση του 2026 με Βενεζουέλα, Γροιλανδία, Κούβα κλπ. Το βέβαιο είναι ότι δεν έχουν ακόμη παρθεί τέτοιες “ακραίες” αποφάσεις στροφής πολιτικής στην Ουάσιγκτον. 

…και μη-συμφωνία

Αντίθετα, αν οι ΗΠΑ επιλέξουν την μη-συμφωνία, πρώτον, έχουν πολλούς τρόπους να το μεθοδεύσουν. Με στήριξη της υπονόμευσης του Ισραήλ σε Λίβανο και αλλού, με υπαναχώρηση της άρσης κάποιων κυρώσεων, με νέες υπερβολικές απαιτήσεις για τα πυρηνικά. Δεύτερον, το να μην υπάρξει συμφωνία για τα πυρηνικά δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι το Ιράν θα αναπτύξει πυρηνικό όπλο. Το πιθανότερο, θα επανέλθει στην πολιτική του ενός βήματος πριν την ανάπτυξη, όπως πριν τον πόλεμο (Λανθάνουσα Ικανότητα). Οι υπόλοιπες ειρηνικές πυρηνικές δραστηριότητες είναι άνευ σημασίας για τις ΗΠΑ, που μόνο ως πρόφαση τις χρησιμοποιούσαν, όπως έχουμε επανειλημμένα εξηγήσει. 

Τρίτον, η μη-συμφωνία, και εφόσον βέβαια οι ΗΠΑ δεν υπαναχωρήσουν και από τις δεσμεύσεις τους άμα τη υπογραφή του Μνημονίου, τόσο ώστε να δώσουν στο Ιράν το πάτημα να ξανακλείσει τα Στενά, δίνει τη δυνατότητα στην Ουάσινγκτον να επανέλθει στην περιοχή με πολιτικές ανάσχεσης του Ιράν, διαχείρισης ζημίας από τον πόλεμο, και περιορισμού της αναβαθμισμένης επιρροής του στην αραβική Χερσόνησο και ευρύτερα. Ειδικότερα, μετά τη προσπάθεια της Τεχεράνης να μεταβάλει την εξίσωση της περιοχής χτυπώντας για πρώτη φορά το Ισραήλ – όχι σε απάντηση ισραηλινής επίθεσης στο Ιράν, αλλά σε τρίτο μέρος (Λίβανο) – το αν οι ΗΠΑ θα αποδεχτούν τη νέα αυτή εξίσωση ή όχι , θα είναι δείκτης των προθέσεών τους στην περιοχή.

Τι θα έχουν χάσει οι ΗΠΑ σε περίπτωση μη-συμφωνίας; Πέραν των περιφερειακών και παγκόσμιων επιπτώσεων της ήττας τους στον πόλεμο, που έτσι κι αλλιώς δεν αναιρούνται ούτε με συμφωνία, θα έχουν τυπικά ή άτυπα ανεχτεί το νέο στάτους στα Στενά, θα έχουν αποδεσμεύσει κάποια ιρανικά κεφάλαια, και θα έχουν πρακτικά εγκαταλείψει τον πυρηνικό περιορισμό του Ιράν ως μέσο εκβιασμού και επιβολής περιφερειακής πολιτικής, ενώ είναι αμφίβολο αν πλέον θα συνεχίσουν άλλες χώρες (πχ κάποιες ευρωπαϊκές) να ευθυγραμμίζονται με την Ουάσινγκτον στο ζήτημα Ιράν.  

Συνεπώς, το πώς θα αντιμετωπιστεί η “αντιμνημονιακή” διάθεση και δραστηριότητα του Ισραήλ εξαρτάται από πολύ ευρύτερες σταθμίσεις, που αναγκαστικά θα κάνουν οι ΗΠΑ, εκκινώντας από ένα σημείο που είναι σίγουρα χειρότερο για τις ίδιες απ’ ό,τι πριν τον πόλεμο. Αντίθετα, για το Ιράν η επίτευξη τελικής συμφωνίας είναι ο μόνος τρόπος να κεφαλαιοποιήσουν το μέγιστο των κερδών από τον πόλεμο και λογικά θα φτάσουν μακριά για να ο καταφέρουν. Αλλά αν οι ΗΠΑ επιλέξουν την μη-συμφωνία, κάθε υποχώρησή του θα είναι μάταια. 

«Κάνουμε πολλά ταξίδια. Θα πάμε στην Τουρκία. Θα επιστρέψουμε, κάποια στιγμή εντός της χρονιάς, στην Κίνα» είπε ο Ντόναλντ Τραμπ από την Κοινή Βάση Άντριους του Μέριλαντ, ενώ παρουσίαζε το νέο προεδρικό αεροσκάφος Boeing 747 που του δώρισε το Κατάρ.

«Ο πρόεδρος (της Κίνας) Σι (Τζινπίνγκ) θα έρθει εδώ τον Σεπτέμβριο αλλά εμείς θα επιστρέψουμε για μια μεγάλη σύνοδο στην Κίνα», πρόσθεσε.

Το νέο αεροσκάφος, η αξία του οποίου υπολογίζεται σε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια, είναι λευκό, με μια μεγάλη, οριζόντια κόκκινη λωρίδα και σκούρο μπλε κάτω μέρος. Στην άτρακτο είναι γραμμένη η ονομασία της χώρας «Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής».

Το αεροσκάφος «πρόκειται να ξεκινήσει τις αρχικές του πτήσεις ένταξης σε υπηρεσία», διευκρίνισε η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, με σκοπό τη σταδιακή ενσωμάτωσή του στον προεδρικό στόλο. Οι πτήσεις αυτές έχουν ως στόχο την επαλήθευση του συνόλου των δυνατοτήτων που απαιτούνται για την ασφαλή μεταφορά του προέδρου.

Το συγκεκριμένο αεροσκάφος, το οποίο αποτελεί δώρο από το Κατάρ, ήγειρε σημαντικά ηθικά και συνταγματικά ερωτήματα, ιδίως όσον αφορά τα όρια που διέπουν τα δώρα που δέχεται ένας πρόεδρος από ξένες δυνάμεις.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Όταν κατέβηκε ξανά λίγα λεπτά αργότερα, το καροτσάκι ήταν άδειο και το βρέφος είχε εξαφανιστεί. Η δήλωση της μητέρας σήμανε συναγερμό στις Αρχές, οι οποίες ξεκίνησαν εκτεταμένες έρευνες στην περιοχή αναζητώντας το παιδί και οποιοδήποτε στοιχείο θα μπορούσε να οδηγήσει στον εντοπισμό του.

Οι έρευνες, ωστόσο, είχαν τραγική κατάληξη. Κατά τη διάρκεια των αναζητήσεων εντοπίστηκε η σορός ενός βρέφους σε περιοχή ανάμεσα στο Ρένινγκεν και το Μάλμσχαϊμ, κοντά στη Στουτγάρδη. Οι Αρχές ανακοίνωσαν ότι όλα δείχνουν πως πρόκειται για το αγνοούμενο αγοράκι, αν και η επίσημη διαδικασία ταυτοποίησης βρίσκεται σε εξέλιξη.

Μέχρι στιγμής η αστυνομία δεν έχει αποκαλύψει πώς ακριβώς εντοπίστηκε το βρέφος ούτε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έχασε τη ζωή του. Οι ερευνητές εξετάζουν όλα τα πιθανά σενάρια, ενώ παραμένει άγνωστο εάν πρόκειται για εγκληματική ενέργεια και ποιος μπορεί να βρίσκεται πίσω από την εξαφάνιση του παιδιού.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονη αναστάτωση στη γερμανική κοινή γνώμη, καθώς οι ελπίδες να βρεθεί το βρέφος ζωντανό διατηρούνταν μέχρι την τελευταία στιγμή.

Πλέον, οι αστυνομικές αρχές επικεντρώνονται στην πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης και στην απάντηση των κρίσιμων ερωτημάτων που παραμένουν ανοιχτά γύρω από τον θάνατο του μόλις 3 μηνών αγοριού.

Πηγή: newsit

Τουλάχιστον πέντε ελικόπτερα αεροδιακομιδής και περισσότερα από 30 οχήματα των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης έσπευσαν στο σημείο. Τα δρομολόγια διακόπηκαν για το υπόλοιπο της ημέρας.

Η Πολωνία στήριζε θερμά την Ουκρανία, σε στρατιωτικό και ανθρωπιστικό επίπεδο, από την έναρξη της ρωσικής εισβολής, τον Φεβρουάριο του 2022, αλλά η σφαγή της Βολυνίας είναι μια ανοιχτή πληγή στις σχέσεις των δύο χωρών. Ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας Αντριι Σιμπίχα αντέδρασε αμέσως αναφέροντας ότι η αφαίρεση της διάκρισης από τον Ζελένσκι συνιστά «στρατηγικό λάθος» εκ μέρους της Βαρσοβίας και έκανε λόγο για μια απόφαση που «δείχνει περιφρόνηση στο Κίεβο».

Ο Τραμπ είπε σε τηλεφωνική συνέντευξη που παραχώρησε στο τηλεοπτικό δίκτυο NBC News ότι μίλησε σήμερα «με το Ισραήλ» και του ζήτησε να συμφωνήσει σε κατάπαυση του πυρός με την υποστηριζόμενη από το Ιράν σιιτική οργάνωση Χεζμπολάχ. «Μερικές φορές πρέπει να ηρεμείς και να χρησιμοποιείς το κεφάλι σου» φέρεται να είπε ο Τραμπ. Ο Αμερικανός πρόεδρος απέφυγε να διευκρινίσει αν μίλησε με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ.

Πάντως ακολούθησε ένας ισραηλινός βομβαρδισμός έπληξε την περιοχή Σεζούντ στο νότιο Λίβανο σήμερα το απόγευμα, μετά την συμφωνία κατάπαυσης του πυρός. Το πρακτορείο ανέφερε επίσης πτήσεις drones πάνω από χωριά κοντά στην μεγάλη νότια πόλη Τύρο, ενώ ένας ανταποκριτής του Γαλλικού Πρακτορείου τόνισε ότι άκουσε συνεχή πυρά πυροβολικού στην πόλη Ναμπατίγια.

Το χρονικό 

Οι ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στον Λίβανο σήμερα άφησαν τουλάχιστον 47 νεκρούς, συμπεριλαμβανομένων δύο παιδιών, και 97 τραυματίες, σύμφωνα με τον νεότερο απολογισμό του υπουργείου Υγείας του Λιβάνου. Ένας προηγούμενος απολογισμός του υπουργείου ανέφερε 21 νεκρούς και 39 τραυματίες από τα ισραηλινά πλήγματα.

Το λιβανικό υπουργείο Υγείας διευκρίνισε ότι ο νεότερος απολογισμός αφορά «εντατικές ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές που πραγματοποιήθηκαν από τα μεσάνυχτα μέχρι σήμερα το απόγευμα». Τέσσερις δε Ισραηλινοί στρατιώτες σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις με την σιιτική παραστρατιωτική οργάνωση, σύμφωνα με το Ισραήλ, κάτι που προκάλεσε οργή στο Τελ Αβίβ.

Η νέα αυτή ανάφλεξη του πολεμικού μετώπου του Λιβάνου ήρθε παρά την υπογραφή ενός πρωτοκόλλου συμφωνίας μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου, το οποίο προβλέπει την παύση των εχθροπραξιών και στον Λίβανο. Αυτές είναι οι πρώτες απώλειες που καταγράφονται στις τάξεις του ισραηλινού στρατού μετά την υπογραφή του μνημονίου.

Υψηλόβαθμος Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε στο Reuters πως το Ισραήλ και η υποστηριζόμενη από το Ιράν Χεζμπολάχ συμφώνησαν σε εκεχειρία που ξεκίνησε στις 16:00 σήμερα το απόγευμα. «Η Χεζμπολάχ και το Ισραήλ συμφώνησαν σε εκεχειρία», δήλωσε ο αξιωματούχος, προσθέτοντας ότι οι διαπραγματευτές των ΗΠΑ και του Κατάρ κατέληξαν στη συμφωνία με τη βοήθεια του Ιράν. Ισραηλινός ανώτερος αξιωματούχος τόνισε επίσης στο Reuters ότι τα εμπόλεμα μέρη βρίσκονται σε εκεχειρία, εφόσον η Χεζμπολάχ δεν επιτεθεί στο Ισραήλ. «Σε αυτή την περίπτωση είμαστε σε πόλεμο», είπε ο Ισραηλινός αξιωματούχος.

Πρόσθεσε ότι το Ισραήλ θα διατηρήσει τις δυνάμεις του στο νότιο Λίβανο, όπου έχει καταλάβει μια περιοχή κατά μήκος των βόρειων συνόρων του Ισραήλ. Ένας διπλωμάτης χώρας του Κόλπου επιβεβαίωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι Ισραήλ και η φιλοϊρανική οργάνωση συμφώνησαν σε κατάπαυση του πυρός.

«Η Χεζμπολάχ και το Ισραήλ συμφώνησαν να τερματίσουν τις εχθροπραξίες στο πλαίσιο μιας συμφωνίας που επιτεύχθηκε με τη μεσολάβηση του Κατάρ, των ΗΠΑ και του Ιράν», δήλωσε η πηγή αυτή, που μίλησε υπό τον όρο να μην κατονομαστεί. Δύο πηγές της Χεζμπολάχ τόνισαν στο Reuters ότι η οργάνωση εφαρμόζει την εκεχειρία.

Τι φοβούνται οι ΗΠΑ

Αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών προειδοποιούν την κυβέρνηση των ΗΠΑ ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου ενδέχεται να προχωρήσει σε ενέργειες, που θα υπονομεύσουν τις προσπάθειες της Ουάσινγκτον για την επίτευξη μακροπρόθεσμης ειρηνευτικής συμφωνίας με το Ιράν, σύμφωνα με ρεπορτάζ της Washington Post, το οποίο επικαλείται νυν και πρώην αξιωματούχους των ΗΠΑ.

Βάσει εκθέσεων των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, οι αξιωματούχοι εκτιμούν ότι το Ισραήλ εμφανίζεται αποφασισμένο να συνεχίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του κατά της Χεζμπολάχ στον Λίβανο – παρά την εκεχειρία που ανακοινώθηκε νωρίτερα σήμερα από τις δύο πλευρές. Μια τέτοια εξέλιξη, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, θα μπορούσε να επιβαρύνει σημαντικά τις ήδη εύθραυστες σχέσεις ΗΠΑ και Ιράν, καθώς η Τεχεράνη επιμένει στον πλήρη τερματισμό των εχθροπραξιών στο λιβανικό έδαφος ως βασική προϋπόθεση για οποιαδήποτε διπλωματική πρόοδο.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ενδεχόμενη περαιτέρω κλιμάκωση της ισραηλινής στρατιωτικής εκστρατείας στον Λίβανο δεν θα απειλούσε μόνο το πλαίσιο της συμφωνίας που υπεγράφη μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν προχθές, Τετάρτη, αλλά θα μπορούσε να προκαλέσει και σοβαρή ρήξη στις σχέσεις Νετανιάχου-Τραμπ, οι οποίες έχουν υπάρξει καθοριστικές για την πολιτική πορεία του Ισραηλινού πρωθυπουργού.

Ο ίδιος ο Τραμπ, σε δηλώσεις του από τη Γαλλία, όπου βρέθηκε για τη σύνοδο της G7, είχε αναφέρει ότι υπάρχει «μικρή διαφωνία για τον Λίβανο» με τον Νετανιάχου, σημειώνοντας πως έχει ζητήσει από τον Ισραηλινό ηγέτη να μην «γκρεμίζει ένα κτίριο, κάθε φορά που μπαίνει κάποιος από τη Χεζμπολάχ».

Η νέα έκθεση των αμερικανικών υπηρεσιών εκτιμά επίσης ότι, εν όψει των εκλογών του φθινοπώρου στο Ισραήλ, η πολιτική επιβίωση του Νετανιάχου συνδέεται άμεσα με την ανάγκη να διατηρήσει στρατιωτική παρουσία στον Λίβανο και να κλιμακώσει τις επιχειρήσεις κατά της Χεζμπολάχ. Όπως σημειώνεται, οποιαδήποτε απόσυρση δυνάμεων ή παύση επιχειρήσεων θα μπορούσε να εκληφθεί ως πολιτική ή προσωπική ήττα στο εσωτερικό.

Παράλληλα, η έκθεση εστιάζει στη δυσαρέσκεια του Ισραήλ για τους όρους του μνημονίου κατανόησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, καθώς Ισραηλινοί αξιωματούχοι θεωρούν ότι αποδυναμώνουν την πολιτική «μέγιστης πίεσης» προς την Τεχεράνη. Από την πλευρά της Ουάσινγκτον, κυβερνητικοί αξιωματούχοι επιμένουν ότι οι όροι της συμφωνίας δεν περιορίζουν το δικαίωμα του Ισραήλ να απαντά σε επιθέσεις της Χεζμπολάχ, τονίζοντας ωστόσο ότι η προτεραιότητα είναι η ολοκλήρωση της συμφωνίας και η αποτροπή παγκόσμιας οικονομικής κρίσης μέσω της επαναλειτουργίας των Στενών του Ορμούζ.

Στο εσωτερικό του Ισραήλ, η κοινή γνώμη εμφανίζεται σε μεγάλο βαθμό υπέρ της κλιμάκωσης των επιχειρήσεων κατά της Χεζμπολάχ. Παράλληλα, αναλυτές εκτιμούν ότι οποιαδήποτε στρατιωτική υπαναχώρηση, θα μπορούσε να ερμηνευθεί από τους ψηφοφόρους ως ήττα, ενισχύοντας τις πολιτικές πιέσεις προς την κυβέρνηση Νετανιάχου.

Τέλος, η έκθεση προειδοποιεί ότι ακόμη και χωρίς περαιτέρω κλιμάκωση, η άρνηση του Ισραήλ να αποσύρει τις δυνάμεις του από τον νότιο Λίβανο θα μπορούσε να υπονομεύσει τη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν. Όπως σημείωσε Αμερικανός αξιωματούχος, η παραμονή στρατευμάτων συνιστά «συνταγή αποσταθεροποίησης», καθώς αυξάνει τον κίνδυνο νέας ανάφλεξης μεταξύ ισραηλινού στρατού και Χεζμπολάχ.

Οργισμένη δήλωση Τραμπ

Ο Ντόναλντ Τραμπ επέστρεψε στη γνωστή απειλητική ρητορική του προς το Ιράν, απαντώντας επί της ουσίας, σε μήνυμα που αποδίδεται στον Μοτζταμπά Χαμενεΐ και ο οποίος φέρεται να δήλωσε πως σε ό,τι αφορά στο μνημόνιο συνεργασίας ο Τραμπ ενήργησε με απελπισία.

Η οργισμένη αντίδραση Τραμπ, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν άργησε να έρθει. Έτσι, κατά τον προσφιλή του τρόπο απάντησε χωρίς ωστόσο να κατονομάζει ή να εξηγεί πού απευθύνονται οι απειλές του. «Δεν συναντηθήκαμε από απελπισία, το Ιράν το έκανε αυτό. Τελείωσαν! Θα συνεχίσουμε με τις 60 Μέρες. Δεν θα πάρουν χρήματα ούτε 10 σεντς!». Ο Τραμπ αναφέρεται στις 60 μέρες της εκεχειρίας που ορίζει το μνημόνιο κατανόησης που υπέγραψε ο ίδιος στις Βερσαλίες αλά και ο Πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν και ο πρωθυπουργός του Πακιστάν, ως διαμεσολαβητής.

Ο Χαμενεΐ σημείωσε ακόμα ότι έδωσε την έγκρισή του αφού ο πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, με την ιδιότητά του ως επικεφαλής του Ανώτατου Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, δήλωσε πίστη για λογαριασμό του και άλλων μελών του συμβουλίου ότι θα διασφαλίσει τα εθνικά δικαιώματα του Ιράν και τα συμφέροντα του Μετώπου Αντίστασης. Το μήνυμα φαίνεται να στοχεύει στην αντιμετώπιση της κριτικής από τους σκληροπυρηνικούς που αντιτίθενται στη συμφωνία, με τον Χαμενεΐ να λέει ότι το ιρανικό έθνος και ο ίδιος θα περιμένουν τώρα την εκπλήρωση των όρων.

Μητσοτάκης: Έτοιμοι να εμπλακούμε στο Ορμούζ

Η συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν εξασφαλίζει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, οδηγώντας ήδη σε αποκλιμάκωση των τιμών του πετρελαίου, γεγονός που αποτελεί προτεραιότητα για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τόνισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Στόχος είναι η επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς, όπου η διέλευση ήταν απολύτως ελεύθερη, χωρίς τέλη ή ανάγκη στρατιωτικής παρουσίας.

Η Ελλάδα, έχοντας την ελευθερία της ναυσιπλοΐας ως κεντρικό πυλώνα της εξωτερικής της πολιτικής και συμμετέχοντας ήδη στην επιχείρηση «Aspides», δηλώνει πρόθυμη να συνεισφέρει σε μια μελλοντική διεθνή αποστολή στην περιοχή. Ωστόσο, ο Πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο τραπέζι και ότι απαράβατη προϋπόθεση για οποιαδήποτε ελληνική συμμετοχή αποτελεί η ρητή διεθνής νομιμοποίηση από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Η παραπάνω τοποθέτηση του Πρωθυπουργού προκάλεσε αίσθηση, με το ΚΚΕ να εξαπολύει σφοδρή επίθεση προς την κυβέρνηση αναφορικά με την πιθανή αποστολή ελληνικών φρεγατών στα Στενά του Ορμούζ, αλλά και τη συνεργασία με την Ουκρανία για την παραγωγή πλωτών drones.

Το Ιράν για τις διαπραγματεύσεις

Μια προγραμματισμένη συνάντηση Ιρανών και Αμερικανών αξιωματούχων στην Ελβετία για σήμερα Παρασκευή αναβλήθηκε, με προετοιμασίες να βρίσκονται σε εξέλιξη για συνομιλίες μεταξύ των δύο πλευρών μέσα τις επόμενες ημέρες, ανακοίνωσε σήμερα το απόγευμα το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών.

Το υπουργείο δήλωσε ότι η συνάντηση δεν έφερε πλέον τον χαρακτήρα του κατεπείγοντος, καθώς ένα μνημόνιο κατανόησης για τον τερματισμό του πολέμου είχε ήδη υπογραφεί ψηφιακά από ΗΠΑ και Ιράν. Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εσμαΐλ Μπαγαΐ πρόσθεσε ότι οι διαπραγματεύσεις για μια τελική συμφωνία θα εξαρτηθούν από την έναρξη και τη συνέχιση της εφαρμογής συγκεκριμένων όρων που περιγράφονται στο μνημόνιο.

Οργή στο Ισραήλ

Στο μεταξύ, Ισραήλ και Χεζμπολάχ συνέχισαν να ανταλλάσσουν πυρά στον Νότιο Λίβανο, παρά την υπογραφή του μνημονίου από τους προέδρους των ΗΠΑ και του Ιράν. Το Ιράν διαμηνύει ότι έχει σχέδιο για αντίποινα εάν οι ΗΠΑ παραβιάσουν τη συμφωνία, ή την εθνική του ασφάλεια.

Τον θάνατο τεσσάρων στρατιωτών του στον Λίβανο, ανάμεσά τους ένας υψηλόβαθμος αξιωματικός, ανακοίνωσε το Ισραήλ, με τον ακροδεξιό υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ να στέλνει το μήνυμα ότι θα καεί όλος ο Λίβανος. Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με τον ισραηλινό στρατό, τη ζωή τους σε επίθεση της Χεζμπολάχ στο νότιο Λίβανο έχασαν έναςδιοικητής τάγματος αρμάτων μάχης και τρεις στρατιώτες των ισραηλινών δυνάμεων.

Κατά τη διάρκεια του περιστατικού, ένα ύποπτο drone ή αντιαρματικός πύραυλος έπληξε το άρμα μάχης του διοικητή του τάγματος στο χωριό Κφαρ Τεμπνίτ του νότιου Λιβάνου, ανέφερε ο ισραηλινός στρατός σημειώνοντας ότι βρίσκεται υπό περαιτέρω διερεύνηση η ακριβής αιτία της έκρηξης.

Μετά την ανακοίνωση του θανάτου των τεσσάρων στρατιωτών σε επίθεση της Χεζμπολάχ, ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, προσωπικότητα της ακροδεξιάς και πολιτικός σύμμαχος του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, αντέδρασε άμεσα διαμηνύοντας ότι «όλος ο Λίβανος πρέπει να καεί».

«Με όλον τον σεβασμό προς τους Αμερικάνους, το Ισραήλ πρέπει να δηλώσει ξεκάθαρα σε όλο τον κόσμο ότι το αίμα των γιων μας και η ασφάλεια των πολιτών μας δεν ξεπουλιούνται. Όλος ο Λίβανος πρέπει να καεί», υπογράμμισε σε ανακοίνωσή του. Νωρίτερα, το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι διεξάγει νέα πλήγματα εναντίον στόχων της Χεζμπολάχ, αφού η σιιτική οργάνωση δήλωσε ότι κατέστρεψε με κατευθυνόμενους πυραύλους τρία ισραηλινά άρματα μάχης Merkava στη διάρκεια συγκρούσεων μεταξύ μαχητών της και μιας μονάδας του ισραηλινού στρατού στον νότιο Λίβανο.

Κι όλα αυτά παρά τη συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν που προβλέπει, μεταξύ άλλων, τον τερματισμό των επιθέσεων στη χώρα. Μάλιστα, αξιοσημείωτα οι συνεχιζόμενες ισραηλινές επιχειρήσεις στον νότιο Λίβανο φέρεται να είναι η αιτία της ακύρωσης της προγραμματισμένης για σήμερα συνάντησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν στην Ελβετία– που συνοδεύτηκε από την απόφαση του αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς να μην ταξιδέψει τελικά στην Ελβετία. Παράλληλα, η κλιμάκωση σημειώνεται μία ημέρα αφού το Ισραήλ έδωσε στη δημοσιότητα χάρτη που δείχνει μια ευρύτερη ζώνη ελέγχου στον νότιο Λίβανο και πρόσθεσε ότι δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να εξαπολύσει πλήγματα και πέραν αυτής.

Οι τελευταίες επιθέσεις του Ισραήλ άφησαν τουλάχιστον 18 νεκρούς και 33 τραυματίες, σύμφωνα με προσωρινό απολογισμό του υπουργείου Υγείας. «Τα εντατικά αεροπορικά ισραηλινά πλήγματα που διεξήχθησαν από τα μεσάνυκτα ως σήμερα το πρωί εμπόδισαν την απομάκρυνση των μαρτύρων και των τραυματιών και προκάλεσαν τον θάνατο 18 ανθρώπων και τον τραυματισμό 33, σύμφωνα με προκαταρκτικό απολογισμό», επεσήμανε το λιβανικό υπουργείο.

Ιράν: Ο Τραμπ υπεραμύνεται της συμφωνίας

Ο Τραμπ παραδέχτηκε στον Μαρκ Καπούτο ότι διαπραγματεύτηκε αυτή τη συμφωνία για να αποτρέψει τη μετατροπή του πολέμου σε μια παγκόσμια οικονομική ύφεση. Παρόλα αυτά, αρνήθηκε ότι η εμπειρία αυτή τον προσγείωσε με οποιονδήποτε τρόπο. Όταν ρωτήθηκε τι έμαθε από τον πόλεμο σχετικά με τα όρια της δύναμής του, δήλωσε: «Δεν υπάρχουν όρια». «Δεν το έχω μάθει ακόμα αυτό το μάθημα. Ξέρω ότι υπάρχουν, αλλά για εμένα δεν υπάρχουν όρια», πρόσθεσε.

Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι «τους νικήσαμε ολοκληρωτικά στρατιωτικά» και μάλιστα ότι το μνημόνιο συνεργασίας «είναι, πιθανότατα, μια παράδοση άνευ όρων». Υποστήριξε ότι ο πόλεμος στην πραγματικότητα επέδειξε τη στρατιωτική ισχύ της Αμερικής, καθώς «ποιος άλλος θα μπορούσε να είχε κάνει έναν τέτοιο αποκλεισμό;» «Έκανα έναν ναυτικό αποκλεισμό, τον οποίο κανένα πλοίο δεν κατάφερε να “σπάσει”. Κάποια προσπάθησαν. Δεν κράτησε για πολύ».

Ο Τραμπ παραδέχτηκε, παρ’ όλα αυτά, ότι οι εναλλακτικές λύσεις αντί της επίτευξης συμφωνίας θα μπορούσαν να είναι ολέθριες, αλλά εκνευρίστηκε με την ιδέα ότι οι σκληροπυρηνικοί επικριτές του αναρωτιούνταν γιατί δεν ήταν πιο αυστηρός με το Ιράν. «Ο μόνος τρόπος για να γίνω πιο σκληρός είναι να πάω εκεί για άλλες δύο ή τρεις εβδομάδες και να συνεχίσω να τους βομβαρδίζω ανελέητα. Σωστά; Αλλά τι θα κερδίσουμε με αυτό; Τα Στενά του Ορμούζ δεν θα ανοίξουν». «Δεν θα είχαμε πετρέλαιο για μήνες. Όσο ρίχνεις βόμβες, αυτό το πράγμα κλείνει αυτόματα», είπε, προσθέτοντας αργότερα: «Κάπως έτσι θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε σε παγκόσμια ύφεση».

Σύμφωνα πάντα με το Axios, o Αμερικανός πρόεδρος έχει εκφράσει κατ’ ιδίαν ανησυχίες ότι τα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου άρχιζαν να εξαντλούνται και ότι θα μπορούσε να προκληθεί ένα παγκόσμιο πετρελαϊκό σοκ εάν τα στενά παρέμεναν κλειστά.Αυτό βοηθά να εξηγηθεί γιατί ο Τραμπ δέχτηκε τη συμφωνία που μπορούσε να πάρει, αντί για τη μαξιμαλιστική που είχε υποσχεθεί πριν από τον πόλεμο. Ωστόσο, ο ίδιος επέμεινε ότι ο πόλεμος απέδειξε το εύρος της δύναμής του και όχι τα όριά της.

Διπλωματικό θρίλερ με φόντο την Γενεύη

Ένα διπλωματικό θρίλερ ήταν σε εξέλιξη σχετικά με τη συμφωνία του Ισλαμαμπάντ. Όπως έγινε γνωστό, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς βρισκόταν στο αεροδρόμιο για τη Γενεύη, όπου θα διεξάγονταν συζητήσεις για την ενδιάμεση συμφωνία, όταν ανέστειλε το προγραμματισμένο ταξίδι του.

Ο Λευκός Οίκος ανέφερε ότι ο πρώτος γύρος τεχνικών συνομιλιών με το Ιράν βάσει του μνημονίου κατανόησης που υπεγράφη αυτή την εβδομάδα δεν θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, όπως είχε αρχικά δηλώσει η Ουάσινγκτον. Το πρωί η Ελβετία επίσης επιβεβαίωσε πως οι συνομιλίες ΗΠΑ-Ιράν στο Μπούργκενστοκ, δεν θα πραγματοποιηθούν.

«Όπως δήλωσε ο αντιπρόεδρος στη συνέντευξη Τύπου του, τα σχέδια για τις επερχόμενες τεχνικές συνομιλίες με το Ιράν δεν έχουν οριστικοποιηθεί, και η αμερικανική αντιπροσωπεία είναι έτοιμη να αναχωρήσει με την πρώτη δυνατή ευκαιρία», αναφέρει σε ανακοίνωσή του εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου.

«Ωστόσο, η επιμελητεία αυτών των διαπραγματεύσεων δεν ήταν ποτέ απλή ή προβλέψιμη. Προς το παρόν, ο αντιπρόεδρος δεν αναχωρεί απόψε. Θα σας ενημερώσουμε μόλις έχουμε μια συγκεκριμένη ενημέρωση σχετικά με τα επόμενα βήματα. Προσβλέπουμε στην έναρξη τεχνικών συνομιλιών το συντομότερο δυνατό», προσθέτει η δήλωση.

Αφότου Αμερικανοί αξιωματούχοι αρχικά δήλωσαν στους δημοσιογράφους ότι θα συναντηθούν με Ιρανούς διαπραγματευτές στην Ελβετία την Παρασκευή, ο Βανς δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου της Παρασκευής ότι η συνάντηση δεν είχε ακόμη οριστικοποιηθεί, καθώς είναι δύσκολο για τους Ιρανούς αξιωματούχους να φύγουν από το Ιράν. Ο Βανς είπε ότι πίστευε ότι θα ταξιδέψει στην Ελβετία κάποια στιγμή αυτό το Σαββατοκύριακο.

Νομοθέτες των Ρεπουμπλικάνων δεν κρύβουν την οργή τους —κάτι εξαιρετικά σπάνιο— για την υπογραφή της ενδιάμεσης συμφωνίας καθώς τη θεωρούν υπερβολικά ευνοϊκή για την Τεχεράνη και βρίσκουν ότι απέχει παρασάγγας από τη συντριπτική νίκη που υποσχόταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

Η Ρωσία δεν αναφέρει μεγάλες ζημίες και προσθέτει ότι αναχαιτίσθηκαν 550 drones ε όλη την επικράτεια και 194 στην Μόσχα, αλλά κάποια προκάλεσαν ζημία στο διυλιστήριο αλλά και σε κατοικίες. Εντούτοις φαίνεται πως το πλήγμα είναι υπολογίσιμο καθώς το ένα αφορά και την πρωτεύουσα, εξ ου και ο Λαβρόφ έκανε τη δήλωση ότι «η Ρωσία θα συνεχίσει να διεξάγει τακτικά, μεγάλης κλίμακας πλήγματα κατά της Ουκρανίας, κατόπιν άμεσης εντολής του Βλαντίμιρ Πούτιν.». Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου δήλωσε ότι «αυτές οι επιθέσεις στο εσωτερικό της Ρωσίας περιπλέκουν δραματικά οποιαδήποτε προοπτική για ειρηνευτικές συνομιλίες», ενώ υποσχέθηκε «μαζικά ομαδικά πλήγματα» ως απάντηση.

Και άλλες χρονιές οι ανώτατοι δικαστές επέλεξαν να μην δώσουν το “παρών” στη συγκεκριμένη διαδικασία, καθώς οι περισσότερι εκτιμούν ότι αφ΄ενός οι αποφάσεις της κυβέρνησης και οι υπουργικές εισηγήσεις διαφέρουν από την γνωμοδότηση των Προέδρων της Βουλής, αφ΄ετέρου γιατί θεωρούν ότι η παρουσία τους επί δεκαετίες στο χώρο της δικαιοσύνης είναι υπέρτερη από τη διαδικασία της ακρόασης.

Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας από τη Διάσκεψη των προέδρων της Βουλής δεν δεσμεύει την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για τον διορισμό. Έχουν διοριστεί σε κορυφαίες θέσεις στη Δικαιοσύνη ανώτατοι δικαστές που δεν ήρθαν πρώτοι στην ψηφοφορία των  πορέδρων της Βουλής. Ο πρόεδρος θα επιλεγεί στο υπουργικό συμβούλιο της 29ης Ιουνίου 2026.

Στην Βουλή είχαν κληθεί προς ακρόαση 9 αντιπρόεδροι του Αρείου Πάγου και άλλοι 17 αρεοπαγίτες δικαστές. Η συντριπτική πλειοψηφία των δικαστικών δεν προσήλθε πάντως στη Βουλή για να “εξετασθεί” από τους προέδρους.