Μέλη της οικογένειας έπεσαν στα χέρια της ΕΛΑΣ πριν από λίγους μήνες μετά από μεγάλη επιχείρηση του ελληνικού FBI, ενώ με εντολή εισαγγελέα είχαν δοθεί στη δημοσιότητα οι φωτογραφίες τους, προκειμένου θύματά τους να τους αναγνωρίσουν και να επικοινωνήσουν με τις Αρχές.

Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, η δημοσιοποίηση των στοιχείων έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο να ανοίξουν στόματα και πολίτες που είχαν πέσει θύματα της οικογένειας να μιλήσουν.

Μέχρι στιγμής έχει συλληφθεί ένα άτομο, ο οποίος πιάστηκε να φέρει μαζί του όπλο, ενώ η επιχείρηση είναι σε πλήρη εξέλιξη.

Υπενθυμίζεται πως τα μέλη της οικογένειας σύμφωνα με τη δικογραφία που έχει σχηματιστεί εις βάρος τους ήταν λάτρεις της χλιδάτης ζωής, καθώς ζούσαν σε βίλες και οδηγούσαν ακριβά αυτοκίνητα, την ώρα που δήλωναν μηδενικά εισοδήματα και εμφανίζονταν ως σκηνίτες.

Αυτονομία και δέσμευση μαζί δεν νοούνται, παρά μόνον στις μεταβατικές εποχές, όταν και όπου ο Πολιτισμός περνάει ένα μεταίχμιο προς την επόμενη επίσημη φάση του, όπου ο καινούργιος Κανόνας θα επιβάλλει μία τουλάχιστον καινοπαγή πολιτικοκοινωνική ορθότητα… Η λογοκρισία (ως αυτολογοκρισία κυρίως, κατίσχυση του Υπερεγώ έναντι των εγώ) υπήρξε, υπάρχει και θα υπάρχει ενδεχομένως πάντα, δεδομένου ότι ο αρχετυπικός φόβος και τρόμος του αποσυνάγωγου “αποδιοπομπαίου φαρμάκου” καλά κρατεί…

Άνιση ταινία, με λελογισμένες ή ανυπολόγιστες σιωπές και παύσεις, μάλλον βαρετή, επιχειρώντας να φανεί αληθοφανής, παραπέμποντας ευθέως στον Μπέργκμαν και στον δικό μας τον Αγγελόπουλο. Άρρυθμη, άνευρη, παραμυθική, όμως η αφήγηση είχε το πολυπόθητο εκείνο στοιχείο τού μαγικού ρεαλισμού, που λείπει από τις τηλεοπτικές εκτονώσεις μας, αλλά και από τις ζωές μας τις ίδιες. Δείτε τη λοιπόν με… υπομονή οπλισμένοι/οπλισμένες/οπλισμένα… Όλα καλά και φωτεινά. Υγεία, αφθονία και χαρά. Ζήτωσαν οι νέοι ελπιδοφόροι ακομπλεξάριστοι άνθρωποι του απελευθερωμένου μέλλοντός μας!!!

“Η Αρκουδότρυπα”: Σύνοψη της ταινίας

Στα όρια ανάμεσα στον έρωτα, την ελευθερία και τη φυγή, το Bearcave αφηγείται μια σύγχρονη ιστορία ενηλικίωσης, που δοκιμάζει μια βαθιά σχέση σε έναν κόσμο που αλλάζει. Η Χρυσιάννα Παπαδάκη και ο Στέργιος Ντινόπουλος υπογράφουν μια λυρική ρομαντική περιπέτεια, που εξερευνά την ταυτότητα, τη φιλία και την επιθυμία. Σε ένα απομονωμένο ορεινό χωριό της Ελλάδας, η Αργυρώ και η Αννέτα μεγαλώνουν μαζί, δεμένες με μια βαθιά, αλλά ανομολόγητη σχέση, που κινείται ανάμεσα στη φιλία και τον έρωτα. Η καθημερινότητά τους κυλά μέσα σε ένα περιβάλλον περιορισμών, όπου οι κοινωνικές προσδοκίες αφήνουν ελάχιστο χώρο για προσωπικές επιλογές.

Όταν η Αννέτα αποκαλύπτει πως είναι έγκυος και ετοιμάζεται να φύγει για την πόλη, η ισορροπία τους διαταράσσεται οριστικά. Αντιμέτωπες με την επικείμενη απομάκρυνση και όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ, αποφασίζουν να ξεκινήσουν ένα τελευταίο ταξίδι προς μια μυθική σπηλιά της περιοχής, την “Αρκουδότρυπα”. Καθώς διασχίζουν το άγριο τοπίο, η φύση λειτουργεί σαν καθρέφτης των συναισθημάτων τους: ένταση, επιθυμία, φόβος και ανάγκη για ελευθερία συγκρούονται διαρκώς. Οι σιωπές βαραίνουν, οι αποκαλύψεις πληθαίνουν και η σχέση τους δοκιμάζεται στα όριά της.

Ανάμεσα στο πραγματικό και το σχεδόν ονειρικό, οι δύο γυναίκες καλούνται να αντιμετωπίσουν όχι μόνο το μέλλον που τις χωρίζει, αλλά και την αλήθεια για αυτό που υπήρξαν – και αυτό που ίσως δεν θα μπορέσουν ποτέ να είναι. Οι δημιουργοί προσεγγίζουν την ιστορία ως μια σύγχρονη queer οδύσσεια, συνδυάζοντας ρεαλισμό και μαγικό στοιχείο, φωτίζοντας μια διαφορετική πλευρά της ελληνικής επαρχίας.

Europa Cinemas Award Venice Film Festival

Σκηνοθεσία: Χρυσιάννα Παπαδάκη, Στέργιος Ντινόπουλος

Hθοποιοί: Χαρά Κυριαζή, Πάμελα Οικονομάκη, Σώζος Χρήστου, Βάσω Γκουγκάρα, Λήδα Κατσανούλη

Ο Κυρίτσης απογοητευμένος δημοσιοποιεί το θέμα πρώτος, τηλεφωνεί στην αστυνομία, περικυκλώνουν το σπίτι του, το οποίο και έχει παγιδεύσει με σταθερό σύρμα στο λαιμό του απαχθέντα και την καραμπίνα κατά πρόσωπο, ώστε να αποτρέψει μία επιχείρηση εναντίον του. Ο Κυρίτσης γίνεται πρωτοσέλιδο.

Ο Κυρίτσης θα κάνει και κάτι ακόμα, πιο έξυπνο, αν και στην ταινία παρουσιάζεται περισσότερο ως καπρίτσιο ή αλαζονεία, καταφέρνει να έρθει σε επαφή με τον ραδιοφωνικό παραγωγό Φρεντ Τεμπλ (Colman Domingo), σταρ των ραδιοσυχνοτήτων της εποχής στην Ινδιανάπολη – η εποχή να μην ξεχνάμε, δεν έχει σόσιαλ μίντια, δεν έχει διαδίκτυο, έχει μόνο ραδιόφωνο και καλωδιακή τηλεόραση. Ό,τι προβάλλουν τα κανάλια της εποχής φτάνει στα σπίτια του κόσμου, οπότε η πληροφορία θα μπορούσε να είναι πολύ περισσότερο ελεγχόμενη.

Όμως, ο Φρεντ θα βγάλει στον αέρα τον Κυρίτση και με κάποιο τρόπο η προσωπική του τραγωδία θα φέρει τον κόσμο πιο κοντά στη δική του εκδοχή, ενός αδικημένου μεροκαματιάρη που βρέθηκε στο μάτι ενός μεγιστάνα, που του πήρε για ένα ξεροκόμματο το βιος του, το οποίο είχε με πολύ κόπο μαζέψει. Σήμερα δεν βλέπουμε παρόμοιες καταστάσεις;

Η ταινία αυτό το υπονοεί με έναν διακριτικό τρόπο, αλλά δε στέκεται (κακώς) τόσο σε αυτή τη διάσταση, την κοινωνική, όσο την εσωτερική, τον ψυχισμό και τον χαρακτήρα του απαγωγέα και του απαχθέντα. Ο Κυρίτσης παρουσιάζεται ως ο άσημος Δαυίδ, που τα έχει βάλει με τον σπουδαίο γίγαντα Γολιάθ.

Αλλά αμετροεπής με την προσωρινή επιτυχία του, κομπάζει και αφελώς θεωρεί ότι κέρδισε, καθώς καταφέρνει να βγει σε ζωντανή μετάδοση σε εθνικό επίπεδο (πολύ δύσκολο εγχείρημα), ενώ ταυτόχρονα κρατάει το δάχτυλο στη σκανδάλη της καραμπίνας, την καραμπίνα δεμένη με ένα σύρμα στο λαιμό του απαχθέντα, έτοιμος ακόμα και να πυροβολήσει on-air. Κάπως σουρεαλιστική η σκηνή, αν και αληθινή.

Η παρουσία του Πατσίνο στο καστ, μία μικρή συμμετοχή, μας υπενθυμίζει ότι ο σπουδαίος ηθοποιός έχει μεγαλώσει, αλλά δεν έχει χάσει καθόλου από τη μαεστρία να ερμηνεύει εύκολα τον κυνισμό του πατέρα, του ανθρώπου που αδίστακτα ποντάρει ότι ο Κυρίτσης εν τέλει δε θα πατήσει την σκανδάλη και ο γιος του θα βγει από εκεί ζωντανός. Και πράγματι ο γιος του θα βγει ζωντανός, ο Κυρίτσης θα συλληφθεί, αφού τον παγιδέψουν με μία προσποιητή συμφωνία. Ο Πατσίνο φαίνεται ότι αυτοσκηνοθετείται και η παρουσία του θα μπορούσε να είναι πιο καθοριστική, λειτουργεί περισσότερο ως γκεστ σταρ της ταινίας.

Οι ερμηνείες και η σκηνοθεσία

Ο τρόπος ερμηνείας του πρωταγωνιστή (Bill Skarsgård) είναι αρκετά βατός, αν και παρουσιάζεται αρκετά ξεροκέφαλος και αφελής ως προσωπικότητα – μπορεί και να ήταν. Αυτός που έχει μεγάλο ενδιαφέρον στον τρόπο που ερμηνεύει την ομηρία του είναι ο γιος Ρίτσαρντ Χολ (Dacre Montgomery), ο οποίος καταφέρνει να περάσει από όλα τα στάδια της απογοήτευσης για τον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης από τον πατέρα του, την αδιαφορία του, καθώς και τη σχέση που αναπτύσσει με τον απαγωγέα Κυρίτσης, που μάλλον συναισθάνεται ότι έχει αδικηθεί. Παραμένει αρκετά ψύχραιμος, ταυτόχρονα συντετριμμένος με την κατάστασή του. Και εδώ ο σκηνοθέτης αφήνει στη μέση ό,τι πάει να κτίσει μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών.

Γενικότερα η αφήγηση θίγει ζητήματα που μένουν θολά ή στη μέση. Εν τέλει, κανείς δεν καταφέρνει τίποτα το σπουδαίο. Εκτός από τον Κυρίτση, που ενώ συλλαμβάνεται καταφέρνει να αθωωθεί και με την κοινή γνώμη υπέρ του. Η εταιρία θα δηλώσει πτώχευση λίγο καιρό μετά, και η περίεργη αυτοδικία, που επιχειρεί ο ελληνοαμερικάνος μένει μισοδικαιωμένη. Η προσπάθεια του απελπισμένου μεροκαματιάρη μοιάζει να δικαιώνεται, αλλά με έναν αλλόκοτο τρόπο. Η δικαιοσύνη ουσιαστικά κλείνει το μάτι σε περιπτώσεις που νομικά δεν μπορεί να επέμβει.

Οι τρόποι που οι μεγάλες εταιρίες μπορούν να επέμβουν και κυνικά να απορροφήσουν περιουσίες συχνά νομικά καλύπτονται, αλλά όχι ηθικά, έτσι, ο σκηνοθέτης κλείνει το μάτι στην ηθική διάσταση του ζητήματος και όχι στην νομική, ποινική. Και το κάνει με ένα υπόκωφο μαύρο χιούμορ.

Η ταινία αναδύει και ένα σαρκασμό, μία ποιότητα στον τρόπο που απεικονίζει άψογα τη δεκαετία του 1970, η μουσική (του Φρεντ) είναι εξαίσια, η σκηνοθεσία γενικότερα είναι στρωτή, έχει έναν υποδειγματικό ρυθμό, ενώ ο Μπιλ Σκάσγκαρντ καταφέρνει να βγάλει ένα δικό του προσωπικό ρυθμό, μία νευρικότητα και ταυτόχρονα τη ματαίωση, μία ματαίωση όλου του προσωπικού του κύρους, μία μάχη άνιση, πρώτα με τον εαυτό του και μετά με ό,τι νιώθει κοινωνικά άδικο, ένας ήρωας προσωρινός μίας εργατικής τάξης μονίμως καταπιεσμένης.

Ο Βαν Σαντ, υπό αυτή την έννοια ξεθάβει μία εντυπωσιακή αληθινή ιστορία, πρωτοποριακή όπως εξελίχθηκε στην εποχή της – οι αστυνομικοί σε όλη τη διάρκεια της ταινίας μοιάζουν καρικατούρες παρά σαν προστάτες της δημόσιας τάξης, ενώ είναι βέβαιο πως στις μέρες μας μια τέτοια περίπτωση θα είχε τραγική εξέλιξη, με σίγουρα θύματα. Το σχόλιο του σκηνοθέτη στρέφεται περισσότερο στη διαχείριση της κρίσης από τα κανάλια, την αστυνομία, τον μεγιστάνα, σε μία, κατά τα άλλα, παράτολμη και παράλογη ενέργεια ενός αδικημένου.

Χρειάστηκε να περάσουν 14 χρόνια από το τελευταίο περιστατικό για να αποφασίσει να μιλήσει και να απευθυνθεί στην Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Ηρακλείου, περιγράφοντας αναλυτικά όσα, όπως υποστήριξε, είχε υποστεί. Οι καταγγελίες οδήγησαν στην προφυλάκιση του 49χρονου, ο οποίος βρέθηκε αντιμέτωπος με βαριές κατηγορίες.

Έναν χρόνο μετά, η υπόθεση εκδικάστηκε και το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο, επιβάλλοντάς του συνολική ποινή κάθειρξης 12 ετών. Μετά την ανακοίνωση της απόφασης, ο 32χρονος (σήμερα) άνδρας φέρεται να εξέφρασε την ανακούφιση και τη δικαίωσή του. Όπως είχε αναφέρει, οι εμπειρίες αυτές τον επηρέαζαν επί χρόνια, αφήνοντας βαθύ αποτύπωμα στην ψυχική και σωματική του υγεία.

Σύμφωνα με τον υπουργό, το OceanEye φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως ένα ολοκληρωμένο δίκτυο συλλογής και ανάλυσης θαλάσσιων δεδομένων σε παγκόσμια κλίμακα, ενσωματώνοντας υφιστάμενες ευρωπαϊκές υπηρεσίες, όπως η Copernicus Marine Service, το EMODnet, το WISE Marine και το WISE Freshwater.

Όπως σημείωσε, τα δεδομένα θα συλλέγονται και θα αναλύονται σε πραγματικό χρόνο μέσω ισχυρών υπολογιστικών συστημάτων, συμβάλλοντας στην καλύτερη κατανόηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και στη βελτίωση της πρόβλεψης ακραίων φαινομένων.

Ο κ. Παπασταύρου τόνισε επίσης ότι η Ελλάδα βρίσκεται «στην πρώτη γραμμή της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος», αναφέροντας τις πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί για την επίτευξη του στόχου του ΟΗΕ για την προστασία του 30% των θαλάσσιων περιοχών έως το 2030. Στο πλαίσιο αυτό, έκανε ειδική αναφορά στη δημιουργία των Εθνικών Θαλάσσιων Πάρκων στο Ιόνιο και στο Νότιο Αιγαίο – Νότιες Κυκλάδες, καθώς και σε δράσεις όπως το Αμοργόραμα.

Παράλληλα, υπενθύμισε ότι τον περασμένο μήνα Ελλάδα και Γαλλία ανέλαβαν κοινή πρωτοβουλία για τη δημιουργία ομάδας φίλων για την προστασία των θαλασσών στο πλαίσιο του Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επισημαίνοντας ότι η θαλάσσια πολιτική αποτελεί πλέον στρατηγική προτεραιότητα για την Ευρώπη.

Οι 38 αλλοδαποί μεταφέρονται στο λιμάνι της Παλαιόχωρας Χανίων, όπου θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες από τις αρμόδιες αρχές.

Χθες βράδυ, η κυπριακή προεδρία της ΕΕ ανακοίνωσε μέσω X ότι άρχισε προετοιμασία για την επίσημη έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, με αντικείμενο την πρώτη ομάδα κεφαλαίων (κράτος δικαίου, δημοκρατικά πρότυπα) με τα δυο κράτη. Πρόκειται για «σημαντικό ορόσημο στην πορεία τους προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση» και «στέλνει ισχυρό μήνυμα για την ενότητα και την αποφασιστικότητα της ΕΕ».

Κατά την ανακοίνωσή της, η Κύπρος εργάζεται για την «οριστικοποίηση των συνομιλιών» και την επίσημη έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Νωρίτερα χθες, ο Oύγγρος πρωθυπουργός Πέτερ Μάγκιαρ ανακοίνωσε ότι η Βουδαπέστη και το Κίεβο κατέληξαν σε συμφωνία για τα δικαιώματα των περίπου 100.000 ούγγρων μειονοτικών που ζουν στην ουκρανική επικράτεια.

Ο κ. Μάγκιαρ θύμισε πως η σύναψη συμφωνίας για την πολυετή διένεξη ήταν αναγκαία προϋπόθεση προκειμένου η κυβέρνηση της Ουγγαρίας να συναινέσει στην ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ. Ως τώρα, την πρόοδο εμπόδιζε ο προκάτοχός του Βίκτορ Όρμπαν προβάλλοντας βέτο.Η ουκρανική και η μολδαβική κυβέρνηση πιέζουν να επιταχυνθεί η διαδικασία διεύρυνσης της ΕΕ, με φόντο τον πόλεμο της Ρωσίας με την Ουκρανία, που μαίνεται για πάνω από τέσσερα χρόνια.

Οποιαδήποτε επίθεση εναντίον της λιβανικής πρωτεύουσας θα οδηγούσε στην «επανέναρξη του πολέμου σε μεγάλη κλίμακα», προειδοποίησε ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας μιλώντας στο λιβανικό τηλεοπτικό δίκτυο Αλ Μαγιαντίν, σύμφωνα με αποσπάσματα της συνέντευξής του όπως μεταδόθηκαν από το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim.

Χθες βράδυ στην Ουάσιγκτον, οι κυβερνήσεις του Ισραήλ και του Λιβάνου συμφώνησαν να «εφαρμοστεί κατάπαυση του πυρός» και να δημιουργηθούν «πιλοτικές ζώνες» υπό τον αποκλειστικό έλεγχο του λιβανικού στρατού, ανέφερε τριμερής ανακοίνωση που δόθηκε στη δημοσιότητα έπειτα από δυο ημέρες συνομιλιών υπό την αιγίδα της κυβέρνησης του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Οι δηλώσεις του Αμπάς Αραγτσί έρχονται σε πλήρη αντίθεση με εκείνες του Ντόναλντ Τραμπ αργότερα στο Οβάλ Γραφείο. «Μου λένε ότι οι διαπραγματεύσεις πάνε πολύ καλά (…) Ποιος ξέρει (…) (σ.σ. η σύναψη συμφωνίας) μπορεί να γίνει το σαββατοκύριακο», είπε ο αμερικανός πρόεδρος. Ανέφερε ακόμη πως εννοεί να «διαχωρίσει» τις συνομιλίες για τον Λίβανο από αυτές για το Ιράν. Η Τεχεράνη απορρίπτει την ιδέα, τονίζει πως ο πόλεμος είναι ένας.

Την ίδια ώρα ψήφισμα για τον περιορισμό των πολεμικών εξουσιών του Ντόναλντ Τραμπ στη στρατιωτική σύγκρουση των ΗΠΑ με το Ιράν ενέκρινε τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης (04.06.2026) η αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων.

Το ψήφισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων αποτελεί μία συμβολική επίπληξη προς τον Αμερικανό Πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ και τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται τον πόλεμο με το Ιράν.Οι Δημοκρατικοί έχουν επανειλημμένα επιβάλει ψηφοφορίες για τον περιορισμό των πολεμικών εξουσιών του Τραμπ τόσο στη Βουλή όσο και στη Γερουσία.

Το ψήφισμα πρέπει να εγκριθεί και από τα δύο σώματα, αλλά δεν θα σταλεί στον Πρόεδρο για υπογραφή. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν 215 έναντι 208, με τους Ρεπουμπλικάνους βουλευτές Τόμας Μάσσι, Μπράιαν Φιτζπάτρικ, Τομ Μπάρετ και Γουόρεν Ντέιβιντσον να υπερβαίνουν τα κομματικά όρια για να υποστηρίξουν το ψήφισμα.

Πλήγματα στο Κουβέιτ

Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Μάρκο Ρούμπιο υποστήριξε τοποθετούμενος ενώπιον επιτροπής του κοινοβουλίου χθες ότι το ζήτημα του ιρανικού ουρανίου που έχει εμπλουτιστεί κατά υψηλό ποσοστό έχει «τεθεί με σαφήνεια» στην Τεχεράνη, εννοώντας μάλλον την απαίτηση της Ουάσιγκτον να της παραδοθεί, προσθέτοντας πάντως πως η άλλη πλευρά «δεν έχει δώσει πράσινο φως» για τίποτα τέτοιο.

Η τύχη του ιρανικού ουρανίου που έχει εμπλουτιστεί σε υψηλό βαθμό αποτελεί ένα από τα κυριότερα εμπόδια για την επίτευξη συμφωνίας. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ κατηγορούν το Ιράν πως επιδιώκει την απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου, κάτι που η Τεχεράνη αρνείται εδώ και δεκαετίες.

Η αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε χθες κείμενο το οποίο διατάσσει την απόσυρση των στρατευμάτων των ΗΠΑ που έχουν αναπτυχθεί στη Μέση Ανατολή στο πλαίσιο του πολέμου εναντίον του Ιράν, πρακτικά με μόνο συμβολική σημασία, εξέλιξη πάντως στην οποία παρατηρητές είδαν ράπισμα για τον πρόεδρο Τραμπ. Πάντως δεν υπάρχει περίπτωση να έχει συνέχεια, ακόμη κι αν το εγκρίνει και η Γερουσία, με δεδομένο το δικαίωμα βέτο του αρχηγού του αμερικανικού κράτους.

Νωρίτερα χθες, οι αρχές του Κουβέιτ κατηγόρησαν την Τεχεράνη ότι έπληξε το αεροδρόμιο του μικρού εμιράτου του Κόλπου, στην πρώτη γνωστή φονική επίθεση αφότου άρχισε να εφαρμόζεται την 8η Μαΐου κατάπαυση του πυρός, ολοένα περισσότερο αμφισβητούμενη εν μέσω ανταλλαγών πυρών των ΗΠΑ και του Ιράν.

Σύμφωνα με τις αρχές, σκοτώθηκε ένας άνθρωπος –υπήκοος Ινδίας– και τραυματίστηκαν άλλοι 63 στο αεροδρόμιο. Οι Φρουροί της Επανάστασης, ο ιδεολογικός στρατός της Ισλαμικής Δημοκρατίας, διέψευσαν ότι επιτέθηκαν στο αεροδρόμιο και υποστήριξαν πως η υποδομή χτυπήθηκε κατά λάθος από σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας Patriot.

Οι εχθροπραξίες πυκνώνουν τις τελευταίες ημέρες, ιδίως γύρω από το στενό του Ορμούζ, θαλάσσια αρτηρία στρατηγικής σημασίας για το διεθνές εμπόριο υδρογονανθράκων, που έκλεισε de facto το Ιράν όταν άρχισε ο πόλεμος. Το Κουβέιτ ανέφερε πως χθες μπήκε στο στόχαστρο 13 βαλλιστικών πυραύλων και 17 με επανδρωμένων εναέριων οχημάτων εφόρμησης που εξαπολύθηκαν από το Ιράν.

«Οι εκρήξεις διαδέχονταν η μια την άλλη πολύ κοντά σε κατοικημένες ζώνες. Για πρώτη φορά, τα παιδιά αισθάνθηκαν πόσο σοβαρή είναι η κατάσταση», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Χασάν Σέιχ, πακιστανός υπήκοος, 40 ετών, που διαμένει κοντά στο αεροδρόμιο.

Οι τιμές του πετρελαίου ξανά περί τα 100 δολάρια

Οι νέες εχθροπραξίες ώθησαν εκ νέου τις τιμές του πετρελαίου περί τα 100 δολάρια το βαρέλι, έπειτα από την ύφεσή τους την περασμένη εβδομάδα, λόγω των προσδοκιών στις αγορές για τη σύναψη συμφωνίας που θα βάλει τέλος στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με το μεικτό διοικητήριο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που είναι αρμόδιο για τη Μέση Ανατολή (CENTCOM, «κεντρική διοίκηση»), το Ιράν στοχοποίησε ακόμη με πυραύλους το Μπαχρέιν, και ανταποδίδοντας, σε «νόμιμη άμυνα», αμερικανικές δυνάμεις διεξήγαγαν «πλήγματα» στο ιρανικό νησί Κεσμ., όπου χτυπήθηκε τηλεπικοινωνιακή υποδοχή κατά την Τεχεράνη.

Στην άλλη πλευρά, οι Φρουροί της Επανάστασης ανέφεραν ότι έβαλαν στο στόχαστρο βάση του αμερικανικού στρατού στο Κουβέιτ και το αρχηγείο του αμερικανικού 5ου στόλου, που έχει έδρα το Μπαχρέιν, με πυραύλους και μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα εφόρμησης. Έκαναν λόγο περί αντιποίνων για τα αμερικανικά πλήγματα στο Κεσμ και εναντίον ιρανικού δεξαμενόπλοιου.

Ανέφεραν ακόμη πως στοχοποίησαν πλοίο συνδεόμενο με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Η ιρανική διπλωματία κατηγόρησε το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν ότι επιτρέπουν στην Ουάσιγκτον να χρησιμοποιεί τα εδάφη τους για να διεξάγει επιθέσεις εναντίον του Ιράν, κάτι που διέψευσε το μικρό εμιράτο, ανακοινώνοντας παράλληλα την απέλαση δυο διπλωματών που υπηρετούσαν στην ιρανική πρεσβεία.

Επιθέσεις εναντίον του βόρειου Ισραήλ

Γραπτή δήλωση του Μοτζταμπά Χαμενεΐ αναμένεται να δοθεί στη δημοσιότητα σήμερα, την ημέρα της επετείου από τον θάνατο του ιδρυτή της Ισλαμικής Δημοκρατίας Ρουχολά Χομεϊνί, κατά την οποία τελείται κατά κανόνα μεγάλη εκδήλωση γύρω από το μαυσωλείο του. Η επέτειος συμπίπτει φέτος με μια από τις σημαντικότερες σιιτικές εορτές, που βγάζει τους Ιρανούς μαζικά στους δρόμους.

Προτού ανακοινωθεί η παράταση της υποτιθέμενης κατάπαυσης του πυρός ανάμεσα στο Ισραήλ και στον Λίβανο, ισραηλινοί βομβαρδισμοί σκότωσαν εννιά ανθρώπους στη λιβανική επικράτεια, ανάμεσά τους στρατιώτη και διασώστες. Και, τις πρώτες πρωινές ώρες, το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων ANI μετέδωσε πως σκοτώθηκε ακόμη ένας διασώστης, όταν μπήκε στο στόχαστρο των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων ασθενοφόρο.

Ο στρατός του Ισραήλ από την πλευρά του ανακοίνωσε πως αναχαίτισε «εχθρικό αεροσκάφος» και δυο βλήματα από την κατεύθυνση του Λιβάνου. Η Χεζμπολά ανέλαβε την ευθύνη για επίθεση εναντίον της ισραηλινής επικράτειας.