Το έργο αποκατάστασης υλοποιήθηκε από την οργάνωση Emfasis Non Profit, με τη χρηματοδότηση του Ιδρύματος Reale και της Υδρογείου Ασφαλιστικής. Η πρωτοβουλία έχει ιδιαίτερη σημασία για την τοπική κοινωνία, καθώς αποκαθιστά έναν χώρο που αποτελεί σημείο αναφοράς για τους κατοίκους της περιοχής. Η ριζική ανακαίνιση περιλάμβανε εκτεταμένες εργασίες επιδιόρθωσης των φθορών και αναβάθμιση των υποδομών του κτιρίου, παραδίδοντας στους κατοίκους κάθε ηλικίας ένα πλήρως λειτουργικό σημείο συνάντησης, πολιτιστικών δραστηριοτήτων και κοινωνικής ζωής για τα επόμενα χρόνια.

Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν σε θερμό κλίμα, παρουσία εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εθελοντών και κατοίκων του χωριού. Τον χώρο εγκαινίασαν ο Δήμαρχος Τρικκαίων, κ. Νίκος Σακκάς, η Γενική Διευθύντρια του Ιδρύματος Reale, κα Virginia Antonini, η Chief Communications Officer της Υδρογείου Ασφαλιστικής, κα Μαίρη Βογιατζή, ο συνιδρυτής της Emfasis Non Profit, κ. Απόστολος Βαφέας, και ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Γλίνους, κ. Κώστας Πέτρου.

Στον χαιρετισμό του, ο Δήμαρχος Τρικκαίων, κ. Νίκος Σακκάς, υπογράμμισε ότι η συνεργασία αποτελεί αναγκαία συνθήκη για να προχωρήσει μπροστά η κοινωνία, ευχαριστώντας τους φορείς υλοποίησης και υποστήριξης: «Η προσφορά σας πιάνει ήδη τόπο. Το είδα στον ενθουσιασμό του προέδρου. Το βλέπω στην τοπική κοινωνία που το συζητά. Τα παιδιά, το μέλλον μας, έχουν πλέον μια ακόμη διέξοδο». Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Γλίνους, κ. Κώστας Πέτρου, επεσήμανε πως οι σύγχρονες εγκαταστάσεις θα δώσουν ένα ισχυρό κίνητρο στους κατοίκους να συναντιούνται και να παραμείνουν στο χωριό τους, αναβαθμίζοντας την ποιότητα ζωής.

Η κα Virginia Antonini, Γενική Διευθύντρια του Reale Foundation, ανέφερε σχετικά: «Το Ίδρυμα Reale πιστεύει ακράδαντα ότι είναι σημαντικό να στηρίζει τις κοινότητες στις περιοχές όπου δραστηριοποιείται ο Όμιλος. Εκφράζουμε τη βαθιά μας ικανοποίηση και χαρά για τη συμβολή μας στην αποκατάσταση του κοινοτικού χώρου του χωριού».

Η κα Μαίρη Βογιατζή, Chief Communications Officer της Υδρογείου Ασφαλιστικής, τόνισε: «Στην Υδρόγειο Ασφαλιστική και τον Όμιλο Reale θέλουμε να είμαστε δίπλα στις κοινότητες και στους ανθρώπους, εκεί που βρίσκονται και δημιουργούν. Όχι μόνο μέσα από το ασφαλιστικό μας έργο, αλλά κυρίως μέσα από πρωτοβουλίες που αφήνουν ουσιαστικό αποτύπωμα. Και το σημερινό έργο αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα».

Ο συνιδρυτής της Emfasis Non Profit, κ. Απόστολος Βαφέας, δήλωσε: «Είμαστε ιδιαίτερα συγκινημένοι και χαρούμενοι γιατί σήμερα, μετά από σκληρή προσπάθεια, υπομονή και επιμονή, και με την αγκαλιά του Reale Foundation και της Υδρογείου Ασφαλιστικής, εγκαινιάζουμε αυτόν τον χώρο και τον παραδίδουμε στο χωριό. Ευχόμαστε να γίνει τόπος συνάντησης ζωντανών ανθρώπων που κοιτούν μπροστά το μέλλον και αφήνουν πίσω τους τις καταστροφές».

Αμέσως μετά την τελετή των εγκαινίων, ο χώρος παραδόθηκε στους κατοίκους και γέμισε με παιδικές φωνές, καθώς τα παιδιά της κοινότητας τον αξιοποίησαν δημιουργικά μέσα από ζωγραφιές και χειροτεχνίες, δίνοντας το πιο αισιόδοξο μήνυμα για την επόμενη μέρα.

Η Υδρόγειος Ασφαλιστική και το Ίδρυμα Reale δεσμεύονται να συνεχίσουν την υλοποίηση αντίστοιχων έργων υποστήριξης, παραμένοντας σταθερά στο πλευρό των τοπικών κοινωνιών και συμβάλλοντας έμπρακτα στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων.

^{Σχετικά με την Υδρόγειο Ασφαλιστική
Με πάνω από 50 χρόνια συνεχούς παρουσίας στην ελληνική αγορά και με παραγωγή που το 2025 ανήλθε στα €106,4 εκατ., η Υδρόγειος Ασφαλιστική συγκαταλέγεται μεταξύ των μεγαλύτερων εταιρειών γενικών ασφαλειών στην Ελλάδα. Από το 2024 αποτελεί μέλος του Ομίλου Reale.
Η Υδρόγειος Ασφαλιστική διαθέτει ένα σύνολο προϊόντων για την ασφάλιση του αυτοκινήτου, της κατοικίας, της επιχείρησης, της αστικής ευθύνης, της υγείας, του προσωπικού ατυχήματος, κ.α. Προσφέρει τις υπηρεσίες της σε πάνω από 400.000 ασφαλισμένους, συνεργάζεται με πάνω από 2.000 ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές και διαθέτει υποκαταστήματα και γραφεία στις μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εταιρεία: www.ydrogios.gr
Σχετικά με τον Όμιλο Reale
Ο Όμιλος Reale είναι ένας διεθνής όμιλος που δραστηριοποιείται στην Ιταλία, την Ισπανία, τη Χιλή και την Ελλάδα μέσω της μητρικής του εταιρείας, Società Reale Mutua di Assicurazioni—της μεγαλύτερης ιταλικής εταιρείας αμοιβαίας ασφάλισης—και των θυγατρικών του. Παρέχει λύσεις και προστασία σε περισσότερους από 4,8 εκατομμύρια πελάτες στους τομείς της ασφάλισης, της τραπεζικής, των ακινήτων και των υπηρεσιών. Με περισσότερους από 4.400 εργαζομένους σε Ιταλία, Ισπανία, Χιλή και Ελλάδα, ο Όμιλος Reale διαθέτει μία από τις υψηλότερες χρηματοοικονομικές θέσεις στην αγορά, όπως αποδεικνύεται από τον δείκτη φερεγγυότητας Solvency II 337,8% (τέλος 2025), που υπολογίζεται με το Μερικό Εσωτερικό Υπόδειγμα του Ομίλου.}

Μετά την επιβολή της χούντας των Συνταγματαρχών τον Απρίλιο του 1967, το δικτατορικό καθεστώς (και ιδιαίτερα ο Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού Κωνσταντίνος Ασλανίδης) στοχοποίησε τον Μπούκοβι λόγω της ουγγρικής (κομμουνιστικής) καταγωγής του. Εξαναγκασμένος σε παραίτηση και διωγμένος, ο Μπούκοβι φεύγει κρυφά νύχτα από το ξενοδοχείο “Καστρί” που διέμενε προς το Ελληνικό (αεροδρόμιο), και εκεί πλήθος κόσμου και αγανακτισμένοι Πειραιώτες μαζεύονται για να τον αποχαιρετήσουν μέσα σε βαρύ κλίμα συγκίνησης, λύπης και οργής.

Ο Διονύσης Χαριτόπουλος, με τη χαρακτηριστική, λιτή, βιωματική και δωρική γραφή του, δεν γράφει απλώς μια αθλητική ιστορία. Καταγράφει την ατμόσφαιρα του Πειραιά της δεκαετίας του ’60 και αποτυπώνει τη συλλογική μνήμη, το λαϊκό συναίσθημα και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων της συνοικίας. Ποιοι ήσαν αυτοί οι άνθρωποι και από που ήρθαν για να αποχαιρετήσουν τον “Πατέρα Μπούκοβι”.

Ήταν ο “Στρατός των Ατάκτων” του Πειραιά. Επρόκειτο για ανθρώπους που δεν υπήρχαν σε κανένα δημόσιο έγγραφο με το πλήρες ονοματεπώνυμό τους, παρά μόνο με τα μικρά τους ονόματα και τα παρατσούκλια που τους έδωσε ο δρόμος. Ήταν η κερκίδα του Ολυμπιακού, που γι’ αυτούς το Στάδιο Καραϊσκάκη δεν ήταν απλώς ψυχαγωγία, αλλά ο μοναδικός χώρος ελευθερίας, αξιοπρέπειας και ταυτότητας απέναντι στη φτώχεια και τον αυταρχισμό της εξουσίας που σήμερα έδιωχνε τον Πατέρα τους, τον Προπονητή τους!

«Ήτανε όλοι εκεί. Οι αγαπημένοι από τα παλιά. Από την Αγία Σοφία και τα Μανιάτικα, τον Άγιο Δημήτρη, τα Ταμπούρια και την Υπαπαντή.
Αδειάσανε τα καφενεία και τα σφαιριστήρια…». «Απ’ των “Κυνηγών” το Στέκι (Αιτωλικού) ήρθε ο Τσοτσός που ταξιδεύει, ο Μαγουλάς, ο Μηνάς κι ο γαμπρός του ο Σπίγγος, ο Ψεύτης, ο Στελάκης, ο Μηνάς ο νταβατζής, οι Γεωργακαράκοι, ο Θοδωρής το Φάντασμα…» και από τα καφενεία του Τσέχα, του Μπαθρέλου, του Τσαπατσάρη,…

Ήρθανε οι παλιοί, οι “σειρές” από την 7, την 8 και τη 9… και ήσαν οι δύο χασάπηδες (που κάνανε φαντάροι στην Κορέα), ο Βαρίτης, οι Μελάδες, ο Πέτρος ο Κεφάλας, ο Μιχάλης (που τον κλάψανε όλα τα Μανιάτικα), οι δυο αδερφοί, οι Τσιριγώτες (που ‘χανε το μεγάλο μίσος με τους Κοκκινιώτες), Ο Τάκης ο Στραβός, ο Στέλιος ο Μπάσταρδος, ο Νίκος ο Τρελός, ο Γιώργης ο Κουφός, ο Γιάννης ο Πεθαμένος, ο Τάσος ο Μπόμπος, ο Μήτσος ο Φονιάς (που δεν είχε πειράξει ούτε μυρμήγκι στη ζωή του αλλά τον βγάλανε έτσι γιατί έκανε αγριεμένη φασαρία στην εξέδρα), ο Αντώνης ο Σουγιάς, ο Λευτέρης ο Κινέζος (με τα σχιστά μάτια), ο Μανώλης ο Κατσαρίδας, Τα “δεκαράκια” (τα πιτσιρίκια που τρέχανε ξωπίσω)».

“Πινακοθήκη” δεν παίζουμε!

Όλα αυτά τα ονόματα μαζί συνθέτουν τον “στρατό των ατάκτων” του Πειραιά. Η παράθεσή τους από τον Χαριτόπουλο λειτουργεί σαν ένας λαϊκός μνημονιακός κανόνας: Μνημονεύει έναν προς έναν τους ανθρώπους της βιοπάλης που δεν πέρασαν στα βιβλία της επίσημης Ιστορίας, αλλά εκείνη τη νύχτα του Δεκεμβρίου του 1967 στάθηκαν μαζί, παραμερίζοντας τις διαφορές τους, για να αποχαιρετήσουν τον Μπούκοβι.

Με λιτή, δωρική, κοφτή και βιωματική γραφή, ο Χαριτόπουλος αποφεύγει τον μελοδραματισμό. Μετατρέπει μια ποδοσφαιρική ιστορία σε ένα μνημόσυνο της λαϊκής τάξης του Πειραιά, αναδεικνύοντας το φιλότιμο, τη σιωπηλή αλληλεγγύη και την ανυπότακτη φύση των “ατάκτων” της πόλης που έγραψαν στα παλιά τους παπούτσια τότε την αυταρχικότητα της χούντας. Στο καλό Διονύση, σου Χρωστάμε!

Σε πολλούς οπαδούς του Ολυμπιακού έχω αναφέρει αυτό το βιβλίο, μνημείο στην Ιστορία του Ολυμπιακού. Μα κανείς δεν το γνώριζε! Τι να γνωρίζουν οι Γαύροι, είναι σαν να ζητάς από της μυλωνούς τον κώλο Ορθογραφία!

Η παρατήρηση αυτή δεν αφορά μόνο τις μεγάλες δυνάμεις. Αφορά και το εσωτερικό των πολιτικών συστημάτων. Είτε πρόκειται για αριστερές, είτε για δεξιές εκδοχές εξουσίας, το κοινό χαρακτηριστικό παραμένει η προσπάθεια κατάκτησης και διατήρησης της πολιτικής ισχύος. Οι ιδεολογικές διαφορές είναι υπαρκτές, όμως συχνά υποχωρούν μπροστά στην ανάγκη ελέγχου των μηχανισμών λήψης αποφάσεων στην πολιτική.

Γι’ αυτό και η επίμονη αναφορά στη λαϊκή κυριαρχία προκαλεί συχνά γέλωτα. Σε όλα τα υπάρχοντα πολιτεύματα οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε προδιαμορφωμένες κομματικές επιλογές, χωρίς ουσιαστική δυνατότητα συμμετοχής στη διαμόρφωση των αποφάσεων. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία μιας πολιτικής πραγματικότητας που απέχει σημαντικά από αυτή της λαϊκής κυριαρχίας.

Πολιτική αγορά

Η λαϊκή κυριαρχία δεν πρέπει να συγχέεται με την εθνική κυριαρχία. Η δεύτερη αφορά πρωτίστως τη θέση και την αυτονομία του κράτους στο διεθνές περιβάλλον, ενώ η πρώτη αφορά το ποιος ασκεί πραγματικά την εξουσία στο εσωτερικό του πολιτεύματος. Η πολιτική αγορά λειτουργεί κατά τρόπο ανάλογο με την οικονομική αγορά και υπόκειται σε παρόμοιες δυναμικές συγκέντρωσης ισχύος. Θα μπορούσε μάλιστα να υποστηριχθεί ότι η σύγχρονη πολιτική λειτουργεί ως μια ιδιαίτερη αγορά εξουσίας, μέσα στην οποία τα κόμματα προσφέρουν πολιτικά “προϊόντα” και οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν ανάμεσά τους.

Η πολιτική αγορά, όπως και η οικονομική, δεν παύει να υφίσταται ακόμη και όταν η ελευθερία της περιορίζεται από ανισότητες ισχύος, πρόσβασης και επιρροής. Η δημόσια συζήτηση μετατρέπεται συχνά σε ανταγωνισμό πολιτικής εμπορικότητας. Όπως στην οικονομία, έτσι και στην πολιτική, εκείνος που διαθέτει μεγαλύτερους πόρους, ισχυρότερη παρουσία και αποτελεσματικότερους μηχανισμούς προώθησης αποκτά σημαντικό πλεονέκτημα, καθώς μπορεί να επηρεάζει τόσο την προσφορά όσο και τη ζήτηση πολιτικών επιλογών.

Έτσι δημιουργείται μια πολιτική υπεραξία, αντίστοιχη με εκείνη που συναντάμε στην οικονομική αγορά, η οποία απορρέει από την άνιση κατανομή πόρων, επιρροής και πρόσβασης στην εξουσία. Τα πολιτικά προϊόντα δεν προσφέρονται ποτέ σε συνθήκες πραγματικής ισότητας, αλλά ενσωματώνουν σχέσεις εξάρτησης που επηρεάζουν καθοριστικά τη διαμόρφωση της πολιτικής βούλησης.

Στο πλαίσιο αυτό, το χρήμα αποκτά καθοριστικό ρόλο. Δεν επηρεάζει μόνο την οικονομία αλλά και τη διαμόρφωση της πολιτικής ισχύος. Η πολιτική εξάρτηση, οι σχέσεις επιρροής και η διαπλοκή συμφερόντων δεν αποτελούν παρεκκλίσεις του συστήματος αλλά δομικά χαρακτηριστικά του.

Συμμετοχική δημοκρατία

Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και στο επίπεδο των διεθνών συμμαχιών. Κάθε χώρα διαπραγματεύεται με βάση τις δικές της προτεραιότητες. Η αρχή αυτή δεν είναι κατ’ ανάγκη κατακριτέα. Αντιθέτως, σε ζητήματα εθνικής σημασίας είναι λογικό το συμφέρον της χώρας να αποτελεί βασικό κριτήριο αξιολόγησης. Το ζητούμενο είναι κατά πόσο οι πολιτικές ηγεσίες έχουν την ικανότητα να υπερασπιστούν αποτελεσματικά τα συμφέροντα των πολιτών τους και όχι απλώς τα συμφέροντα των εκάστοτε ελίτ.

Εδώ ακριβώς ανακύπτει και το ζήτημα του πολιτισμού. Πολιτισμός δεν είναι μόνο η τέχνη, τα γράμματα ή η τεχνολογία. Είναι και η ποιότητα των σχέσεων μεταξύ ανθρώπων και κοινωνιών. Όταν κυριαρχεί αποκλειστικά η λογική της ισχύος και του συμφέροντος, το αποτέλεσμα δεν είναι η πρόοδος αλλά η υποχώρηση της ανθρώπινης διάστασης της πολιτικής. Η βαρβαρότητα δεν εμφανίζεται μόνο στους πολέμους. Εμφανίζεται και στην καθημερινή υποβάθμιση της δημοκρατικής συμμετοχής και της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Δεν είναι λοιπόν παράδοξο που πολλοί πολίτες αισθάνονται σύγχυση και απογοήτευση. Βλέπουν να τους αποδίδονται ευθύνες για τις πολιτικές επιλογές τους, ενώ οι ίδιες οι επιλογές προσφέρονται μέσα σε ένα περιορισμένο πλαίσιο, ελεγχόμενο σε μεγάλο βαθμό από κομματικούς μηχανισμούς, οικονομικά συμφέροντα και επικοινωνιακές στρατηγικές.

Αν υπάρχει διέξοδος από αυτή την κατάσταση, αυτή δεν μπορεί να προέλθει απλώς από την εναλλαγή προσώπων ή κομμάτων στην εξουσία. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι αν μπορούν να δημιουργηθούν θεσμοί πραγματικής συμμετοχής των πολιτών, που να περιορίζουν την κυριαρχία των ολιγαρχικών μηχανισμών και να επαναφέρουν τη δημοκρατία στο πραγματικό της περιεχόμενο.

Με βάση τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα, οι εκλογές από μόνες τους δεν αρκούν. Απαιτείται και μια πραγματικά ελεύθερη πολιτική αγορά, στην οποία οι πολίτες δεν θα είναι απλώς καταναλωτές πολιτικών προϊόντων αλλά συνδιαμορφωτές των ίδιων των πολιτικών επιλογών. Η προσέγγιση αυτή αναπτύσσεται αναλυτικότερα στο έργο “Δούρειος Ίππος της Δημοκρατίας” (εκδόσεις Άμμων), το οποίο τιμήθηκε με βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών.

Υπό αυτή την έννοια, η συζήτηση δεν αφορά μόνο μια επίσκεψη ξένου αξιωματούχου ούτε μόνο τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Αφορά το ίδιο το μέλλον της δημοκρατίας. Και εκεί είναι που κάθε νέα πολιτική πρωτοβουλία, κάθε προσπάθεια ανανέωσης και συμμετοχής των πολιτών, θα κριθεί τελικά: στο κατά πόσο μπορεί να μετατρέψει τον πολίτη από απλό καταναλωτή πολιτικών προϊόντων σε πραγματικό συμμέτοχο της εξουσίας.

Παρακαλώ επιβεβαιώστε τη συμμετοχή σας μέσω της παρακάτω φόρμας, για την καλύτερη οργάνωση της εκδήλωσης.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Λιβύη απέστειλε στις 24 Αυγούστου 2026 ρηματική διακοίνωση προς την Αθήνα, με την οποία διαμαρτύρεται για τις σχεδιαζόμενες ελληνικές έρευνες σε θαλάσσιες περιοχές που δεν έχουν οριοθετηθεί μεταξύ των δύο χωρών. Στο ίδιο πλαίσιο, εκφράζει την αντίθεσή της στην πρόσκληση για την υποβολή προσφορών για τη διενέργεια σεισμικών ερευνών, η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 17 Αυγούστου 2026.

Η Τρίπολη υποστηρίζει ότι οι συγκεκριμένες ενέργειες αφορούν περιοχές που θεωρεί ότι εμπίπτουν στη λιβυκή υφαλοκρηπίδα. Μάλιστα, επικαλείται τις μονομερείς θαλάσσιες διεκδικήσεις της, όπως αυτές αποτυπώθηκαν σε χάρτη που κατατέθηκε στα Ηνωμένα Έθνη στις 27 Μαΐου 2025.

Στη διακοίνωση διατυπώνεται, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η προειδοποίηση ότι η συνέχιση των ελληνικών ενεργειών ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά την πορεία των διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο χωρών, οι οποίες βρίσκονται σε εξέλιξη παρά τις δυσκολίες και τους αργούς ρυθμούς τους.

Η ελληνική πρόσκληση αφορά τη χορήγηση αδειών για τη συλλογή σεισμικών δεδομένων μη αποκλειστικής χρήσης σε θαλάσσιες περιοχές της Δυτικής και Νότιας Ελλάδας. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει οκτώ περιοχές, μεταξύ των οποίων τις ζώνες “Νότια της Κρήτης 1”, “Νότια της Κρήτης 2” και “Νοτιοδυτικά της Κρήτης”, με προβλεπόμενες σεισμικές έρευνες δύο και τριών διαστάσεων (2D και 3D).

Η ελληνική πλευρά στηρίζει τον σχεδιασμό της στον νόμο 4001/2011, ο οποίος προβλέπει τη χρήση της μέσης γραμμής ως σημείου αναφοράς για τον καθορισμό των εξωτερικών ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με τα γειτονικά κράτη.

Από την πλευρά της, η Λιβύη προβάλλει αξιώσεις που σε ορισμένα σημεία επικαλύπτονται με τις περιοχές τις οποίες εντάσσει η Ελλάδα στον ενεργειακό σχεδιασμό της. Οι διαφωνίες συνδέονται, μεταξύ άλλων, με την προσέγγιση που υιοθετεί η Τρίπολη για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών και με τη θέση της απέναντι στην επήρεια των ελληνικών νησιών.

Αντίδραση από Αθήνα

«Δεν πρόκειται για νέα Ρηματική Διακοίνωση της Λιβύης, αλλά για έγγραφο του περασμένου Αυγούστου, το οποίο επαναφέρει πάγιες θέσεις της λιβυκής πλευράς», διευκρινίζουν διπλωματικές πηγές με αφορμή σχετικά δημοσιεύματα.

Όπως αναφέρουν, «το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών έχει ήδη προχωρήσει στις δέουσες ενέργειες και έχει απαντήσει μέσω της διπλωματικής οδού, απορρίπτοντας ως ανυπόστατους τους ισχυρισμούς που προβάλλονται από τη λιβυκή πλευρά». Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι, «ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης, η Αθήνα εφαρμόζει τη μέση γραμμή, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο». Επισημαίνουν, μάλιστα, ότι «και η ίδια η Λιβύη έχει προκηρύξει θαλάσσια οικόπεδα με βάση τη συγκεκριμένη γραμμή».

Παράλληλα, Ελλάδα και Λιβύη συνεχίζουν τις συζητήσεις που έχουν ξεκινήσει για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ των δύο χωρών. Οι διπλωματικές πηγές καθιστούν σαφές ότι η διεξαγωγή του διμερούς διαλόγου δεν συνεπάγεται ούτε αναστολή της άσκησης των νόμιμων κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας ούτε αποδοχή μονομερών διεκδικήσεων.

Το παράτυπο μνημόνιο Άγκυρας και Τρίπολης 

Το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019 βρίσκεται στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης, καθώς αποτελεί τη βάση σημαντικού μέρους των θαλάσσιων αξιώσεων που προβάλλουν η Τουρκία και η Λιβύη. Η Αθήνα απορρίπτει τις συγκεκριμένες διεκδικήσεις, υποστηρίζοντας ότι παραβλέπουν τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών στις θαλάσσιες ζώνες.

Η αντιπαράθεση δεν περιορίζεται, επομένως, στο ζήτημα των ερευνών υδρογονανθράκων, αλλά συνδέεται άμεσα με τις ευρύτερες διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση θαλάσσιων περιοχών στην Ανατολική Μεσόγειο. Η ενεργειακή διάσταση προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο στις διπλωματικές ισορροπίες, καθώς η προοπτική αξιοποίησης κοιτασμάτων αυξάνει τη σημασία των περιοχών που διεκδικούνται από τις δύο πλευρές.

Νέα δεδομένα στην Ανατολική Λιβύη

Την ίδια ώρα, ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πολιτικές εξελίξεις στην Ανατολική Λιβύη. Η ανακοίνωση της αποχώρησης του Αγκίλα Σάλεχ από την προεδρία της Βουλής, έπειτα από περίπου 12 χρόνια, και η αντικατάστασή του από πολιτικό που συνδέεται με το περιβάλλον του Σαντάμ Χαφτάρ δημιουργούν νέα δεδομένα.

Ο Σάλεχ είχε αντιταχθεί στο παρελθόν στην υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου και διατηρούσε διαύλους επικοινωνίας με την ελληνική πλευρά. Η αποχώρησή του επαναφέρει στο προσκήνιο το ερώτημα εάν θα υπάρξει αλλαγή στάσης στη λιβυκή Βουλή ως προς την πιθανή επικύρωση του μνημονίου.

Μια τέτοια εξέλιξη δεν θα άλλαζε αυτομάτως τα δεδομένα στις θαλάσσιες διεκδικήσεις, θα μπορούσε ωστόσο να προσδώσει διαφορετικό πολιτικό βάρος στη συμφωνία και να επηρεάσει τις μελλοντικές διαπραγματεύσεις. Σε αυτό το σύνθετο περιβάλλον, η πορεία των ερευνών νότια της Κρήτης, οι αντιδράσεις της Τρίπολης και οι εσωτερικές ισορροπίες στη Λιβύη αποτελούν παράγοντες που αναμένεται να επηρεάσουν το επόμενο διάστημα τις ελληνολιβυκές σχέσεις.

Παρέμβαση Μανιάτη

Την εξέταση επιβολής στοχευμένων ευρωπαϊκών κυρώσεων κατά των υπευθύνων για τις νέες προκλήσεις της Λιβύης ζητά από την Ύπατη Εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Κάγια Κάλας, με γραπτή ερώτησή του, ο Αντιπρόεδρος της Ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών και ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Γιάννης Μανιάτης.

Ο Γ. Μανιάτης ζητά από την Κάγια Κάλας να εξετάσει την εισήγηση στοχευμένων κυρώσεων σε βάρος φυσικών ή νομικών προσώπων που ευθύνονται για ενέργειες αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, καθώς και να θέσει το ζήτημα στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων, προκειμένου η Ευρωπαϊκή Ένωση να περάσει από τις διακηρύξεις σε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες.

«Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει επανειλημμένα διακηρύξει ότι το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο παραβιάζει κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών, αντιβαίνει στο Δίκαιο της Θάλασσας και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα για τρίτα κράτη. Η συνεχιζόμενη αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων εγείρει ζήτημα έμπρακτης εφαρμογής της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής», αναφέρει.

Ελληνική Λύση για την πρόκληση της Τρίπολης

“Η Ελληνική Λύση από το 2020 καλούσε την κυβέρνηση να καταγγείλει την παράνομη, πραξικοπηματική «κυβέρνηση» της Λιβύης ή οποία υποστηρίζεται από Τούρκους και μισθοφόρους ισλαμιστές τρομοκράτες. Αντ’ αυτού, η ΝΔ (με την ανοχή Ανδρουλάκη και Τσίπρα) τη «νομιμοποίησε» με επίσημες επισκέψεις παρά τις αντιδράσεις μας και σήμερα αυτοί οι λαθραίοι ισλαμιστές αμφισβητούν την ελληνική εθνική κυριαρχία”, αναφέρει το κόμμα του Κυριάκου Βελόπουλου.

Η Αίγυπτος για την Τριμερή της Μέκκας

Την ίδια στιγμή, σε μία άλλη ανησυχητική εξέλιξη, το ενδεχόμενο προσχώρησης στη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας, την οποία υπέγραψαν η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν, εξετάζει σοβαρά η Αίγυπτος, σύμφωνα με τον υπουργό Εξωτερικών της χώρας, Μπαντρ Αμπντελάτι.

Σε δηλώσεις του στο Bloomberg, στην Μπανγκόκ, όπου βρίσκεται για τις ετήσιες συνεδριάσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), ο Αμπντελάτι αναφέρθηκε και στο ενδεχόμενο παροχής στρατιωτικής υποστήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, μετά τις επιθέσεις των Χούθι της Υεμένης, οι οποίοι υποστηρίζονται από το Ιράν. «Ό,τι κι αν ζητήσουν οι Σαουδάραβες, φυσικά και θα ανταποκριθούμε. Παρέχουμε κάθε είδους υποστήριξη, χωρίς κανέναν απολύτως ενδοιασμό», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ο Αιγύπτιος υπουργός Εξωτερικών υπογράμμισε, παράλληλα, ότι το Κάιρο διατηρεί στενές σχέσεις και με τις τρεις χώρες που συμμετέχουν στη συμφωνία, επιβεβαιώνοντας ότι εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο προσχώρησης.

Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, η Σαουδική Αραβία είχε αντιταχθεί στην ένταξη της Αιγύπτου στην αμυντική συμφωνία που υπέγραψε με την Τουρκία και το Πακιστάν, παρά την πίεση της Άγκυρας για τη συμμετοχή και του Καΐρου. Το δε Σύμφωνο επικρίνεται, καθώς δεν αποτέλεσε “ασπίδα προστασίας” στο βασίλειο έναντι των επιθέσεων των ανταρτών Χούθι της Υεμένης.

Εμείς όμως –για να μην φεύγω και από το θέμα μου– απόψε τρώμε στης Εκάτης, στην Εκάλη βέβαια, όπου θα είναι επίσημη προσκεκλημένη και η Κίμπερλι. Μία από εμάς θα έλεγα, που έφτασαν λίγες μόνο ημέρες παραμονής στη χώρα μας για να γίνει σαν κι εμάς. Tale quale. Και βέβαια εννοώ όλους εμάς που αποτελούμε την ραχοκοκαλιά, την ελίτ και την μεγαλοαστική τάξη αυτής της χώρας. Την πολιτική, οικονομική και κοινωνική της ηγεσία.

Όλοι εμείς δηλαδή που δεν έχουμε ενδοιασμούς, δεν διαθέτουμε αξιοπρέπεια και που είμαστε έτοιμοι να προσκυνήσουμε, αν οσμιστούμε κομπίνα και κέρδος, κάθε κατουρημένη ποδιά, να συναστραφούμε κάθε αλήτη της πολιτικής και κάθε αγράμματο, πλην νεόπλουτο σκουπίδι, τον μελλοντικό χορηγό των μεγάλων, καλλιτεχνικών γεγονότων, χρησιμοποιώντας την τέχνη σαν αξιοθρήνητο άλλοθι. Σαν την γνωστή συναυλία για παράδειγμα. Αλλά και την κάθε Belle de jour που όμως σχετίζεται με “ισχυρούς” παράγοντες του χρηματιστηρίου και ενδιατρίβει στη Μύκονο.

Αρκεί μόνο να αισθανθούμε ότι είμαστε in και ότι μετέχουμε κάπως στο παιχνίδι. Κι ότι θα εξασφαλίσουμε την επόμενη, χαριστική ανάθεση η οποία, πού ξέρετε, μπορεί να κλειστεί απόψε, μεταξύ σαμπάνιας και ανάλαφρης διάθεσης, στης Εκάτης, της Θεάς της Νύχτας και του Σκότους βέβαια. Πού αλλού; Αφού έτσι παίζεται το παιχνίδι! Ένα παιχνίδι πάντα με σημαδεμένες τράπουλες που από πάρα πολύ παλιά, έχει να κάνει με προδοσίες, δωσιλογισμούς, ευτέλειες, ραγιαδισμούς, ξεπουλήματα και κάθε λογής χαμέρπεια.

Η νεότερη, πολιτική μας ιστορία δηλαδή σε συσκευασία τσέπης μαζί με σύμπαντες τους πρωταγωνιστές της, οι οποίοι από τότε μέχρι σήμερα έχουν μεταλλαχθεί ελάχιστα. Όμως αυτοί είναι οι κανόνες του παιχνιδιού, το είπαμε ήδη, και ποιοι είμαστε εμείς για να τους αμφισβητήσουμε. Την Κίμπερλι έχουμε, μ’ αυτή θα πορευτούμε. Κι αν της αρέσουν τα σκυλιά και τα σκυλάδικα, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα, ούτε και λόγο, για να αντιταχθούμε στην αισθητική της Υπερδύναμης. Θα της φτιάξουμε και το ανάλογο πορτρέτο. Άλλωστε και εμείς… σκυλάδες είμαστε!

Κίμπερλι και ελληνική ελίτ

Όθεν την νέα πρέσβειρα των ΗΠΑ την αγκάλιασε αμέσως και εγκάρδια η ανώτερη τάξη της χώρας γιατί είδε σ’ αυτήν κάτι από τον εαυτό της. Το ίδιο ψευτογκλάμουρ, την ίδια… γλυπτική προσώπου και σώματος, την ίδια κιτς ένδυση, την ίδια ακατάσχετη ροπή στα σκυλάδικα αλλά και την υψηλή τέχνη. Και αν o Biden αρεσκόταν να προσφωνείται Μπαϊντενόπουλος ή Μπαϊντενάκης, η Κίμπερλι άνετα μπορεί να ακούει στο Γκιλφόιγλου ή το Γκιλφοϊλάτου.

Όταν οι Έλληνες γλείφουν, γλείφουν με την ψυχή τους. Κανονικά βέβαια αν υπήρχε αστική τάξη, ή, έστω, σοβαρό πολιτικό σύστημα, ή, τέλος πάντων, στοιχειώδης εθνική αξιοπρέπεια, έπρεπε η κυρία αυτή να ήταν persona non grata μετά από τις απαράδεκτες, τηλεοπτικές της δηλώσεις περί τεμπελχανάδων Ελλήνων που λερώνουν το χαλί (sic) σαν κοπρόσκυλα κτλ.

Όμως η χώρα έχει βυθιστεί στον πιο βαθύ μιθριδατισμό και είναι έτοιμη να απορρίψει και το τελευταίο φύλλο συκής και εξηλιθίωσης. Αρκεί να έχει ένα νεύμα από το αφεντικό της Washington ή από τον προσωπικό του θίασο ώστε να εξασφαλίσει για λίγο ακόμα την ανοχή του Ερντογάν και την υπόσχεση ότι δεν θα υπάρξει άμεσα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο. Μόνο αυτό. Και για να επιτευχθεί αυτός, ο… “εθνικός” στόχος, δώσαμε εκτός της Πνύκας, και 3,5 δισ. στον κύριο Ρούμπιο.

Για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο και να μην χτυπήσει στις τρεις τα ξημερώματα το γνωστό τηλέφωνο! Επειδή περί αυτού πρόκειται. Όλοι αυτοί οι εθνοπατέρες το μόνο που κάνουν είναι να κερδίζουν πολιτικό χρόνο επιβίωσης. Έστω και αν έτσι υπογράφουν την μελλοντική καταδίκη της χώρας. Η Aimilia Voulvouli έγραψε τα εξής πικρά όσο και εύστοχα στα κοινωνικά δίκτυα:

«Το σκάνδαλο Guilfoyle δεν επιβεβαιώνει απλώς τις εντυπώσεις που εξαρχής δημιουργούσε η Πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, μια φιγούρα επιδεικτικής χλιδής, αμφίβολης αισθητικής που υποκαθιστά την ουσία και την καλλιέργεια με το θέαμα, αλλά επίσης αναδεικνύει την αισθητική, την κουλτούρα και το αξιακό σύμπαν της ελληνικής αστικής τάξης. Αυτής που χτίζει ουρανοξύστες πάνω στην ακτογραμμή, συνωστίζεται στα ιατρεία της Καρνεάδου, συγχέει τον πλούτο με την καλλιέργεια και την επίδειξη με την κοινωνική καταξίωση. Μιας αστικής τάξης που δεν αρκείται στο να κάνει τις “δουλίτσες” της, αλλά διεκδικεί και το πολιτισμικό κύρος που θεωρεί ότι της αναλογεί. Αυτό δίπλα σε κάθε ενσάρκωση της εξουσίας, όσο κενή, σάπια, διεφθαρμένη κι αν είναι αυτή. Είναι εκείνοι που αναγνωρίζουν στο πρόσωπό της το δικό τους ιδεώδες κοινωνικής καταξίωσης. Μια αστική τάξη που χαρακτηρίζεται από ένα τίποτα με μπόλικο καθόλου…»

Προσυπογράφω!

ΥΓ. Μόλις χτες ο Τραμπ δήλωσε ότι δεν είναι ικανοποιημένος από την πρώην νύφη του και ότι εξετάζει σοβαρά την αποπομπή της. Αν ήταν οποιοσδήποτε άλλος, πολιτικά υπεύθυνος, σε οποιαδήποτε μέρος της Γης, θα είχε ήδη υποβάλει την παραίτηση του. Από αξιοπρέπεια. Αλλά δεν βαριέστε… Ποιος πολιτικός παραιτείται στην Ελλάδα;

Ο βουλευτής τονίζει ότι η υποστελέχωση και η υποχρηματοδότηση οδηγούν απόστρατους και οικογένειες σε ιδιωτικές δομές υγείας, επιβαρύνοντάς τους οικονομικά. Θέτει, επίσης, το ζήτημα της συνεχούς διεύρυνσης των κατηγοριών που αποκτούν δικαίωμα περίθαλψης στα στρατιωτικά νοσοκομεία, χωρίς αντίστοιχη ενίσχυση των υποδομών τους, την ώρα που οι στρατιωτικοί καταβάλλουν ειδικές εισφορές για την υγειονομική τους κάλυψη.

Με την ερώτησή του ζητά συγκεκριμένα στοιχεία για τον αριθμό των δικαιούχων, τη διαθεσιμότητα και πληρότητα των κλινών, τη στελέχωση ανά νοσοκομείο και ειδικότητα, τη χρηματοδότηση και τις παραπομπές στο ΕΣΥ. Ειδικά για την τελευταία πενταετία, ζητά να γνωστοποιηθούν τα ποσοστά ραντεβού και νοσηλειών που αφορούν στρατιωτικούς και οικογένειές τους, ώστε να αποτυπωθεί η πραγματική δυνατότητα εξυπηρέτησής τους. Καλεί τον υπουργό να δεσμευτεί για άμεση ενίσχυση σε προσωπικό και εξοπλισμό, καθώς και για την προτεραιότητα των στρατιωτικών στην περίθαλψη.

Τέλος, ζητά να εξεταστεί η κατάργηση της εισφοράς 3% υπέρ ΝΙΜΤΣ από το μέρισμα αποστράτων Στρατού Ξηράς και Πολεμικής Αεροπορίας, οι οποίοι ήδη υφίστανται κράτηση 6% από τη σύνταξή τους.

Σύγχρονα Παραδείγματα Γεωπολιτικής Χρήσης Δογμάτων

Η Ρωσία και ο “Ρωσικός Κόσμος” (Russkiy Mir): Το Κρεμλίνο, σε στενή συνεργασία με το Πατριαρχείο Μόσχας, αξιοποιεί έντονα τους κοινούς ορθόδοξους δεσμούς για να διατηρήσει ή να επεκτείνει την επιρροή του στα Βαλκάνια, την Ανατολική Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Εμφανίζεται συστηματικά ως ο θεματοφύλακας των παραδοσιακών χριστιανικών αξιών απέναντι στην “εκφυλισμένη” Δύση.

Το Ιράν και ο “Σιιτικός Άξονας”: Με βάση την κρατική ιδεολογία του σιιτικού δόγματος (ιδιαίτερα τη θεολογία των “Δώδεκα Ιμάμηδων”), η Τεχεράνη έχει οικοδομήσει ένα ισχυρό δίκτυο επιρροής (Λίβανος-Χεζμπολάχ, Συρία, Ιράκ, Υεμένη-Χούθι), προβάλλοντας τον εαυτό της ως προστάτιδα των σιιτικών μειονοτήτων απέναντι στη σουνιτική και δυτική κυριαρχία.

Η Αγία Έδρα (Βατικανό) και ο Καθολικισμός: Λειτουργεί ως ένας παγκόσμιος διπλωματικός δρώντας με τεράστια ηθική επιρροή. Ο Καθολικισμός χρησιμοποιείται διαχρονικά για τη μεσολάβηση σε διεθνείς κρίσεις, την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην αμερικανική και αφρικανική ήπειρο, καθώς και ως δίαυλος επιρροής της Δύσης στον αναπτυσσόμενο κόσμο.

Ρωσία-Ορθοδοξία, Πάπας και Σουλεϊμάν

Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής (Σουνιτικό Ισλάμ): Ως Σουλτάνος και ταυτόχρονα Χαλίφης, χρησιμοποίησε το σουνιτικό δόγμα για να εδραιώσει την απόλυτη θρησκευτική ηγεμονία του. Κωδικοποίησε το οθωμανικό δίκαιο με βάση τη Σαρία, παρουσιάστηκε ως ο υπέρτατος προστάτης όλων των Μουσουλμάνων, νομιμοποίησε τις επεκτατικές του εκστρατείες στην Ευρώπη ως “ιερό πόλεμο” και αντιμετώπισε τη γεωπολιτική απειλή των Σιιτών της Περσίας.

Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ (Καθολικισμός): Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ο Πολωνός Πάπας επιστράτευσε το καθολικό δόγμα για να στηρίξει το ανεξάρτητο συνδικάτο “Αλληλεγγύη” στην Πολωνία. Η πνευματική και πολιτική του παρέμβαση αποδυνάμωσε τη σοβιετική επιρροή και συνέβαλε καθοριστικά στην πτώση του κομμουνισμού στην Ανατολική Ευρώπη.

Οι Τσάροι της Ρωσίας και ο Μέγας Πέτρος (Ορθοδοξία): Εργαλειοποίησαν το δόγμα μέσω της θεωρίας της “Τρίτης Ρώμης”, προβάλλοντας τη Μόσχα ως διάδοχο της Κωνσταντινούπολης. Ο Μέγας Πέτρος κατήργησε το Πατριαρχείο και έθεσε την Εκκλησία υπό τον άμεσο έλεγχο του κράτους μέσω της Ιεράς Συνόδου, μετατρέποντας τη θρησκεία σε επίσημο όργανο της εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής της αυτοκρατορίας.

Εντούτοις, το γνωστό τουρκικό «πρακτορείο» της Κομοτηνής ασκεί πιέσεις και επιβάλλει αποκλεισμούς στην πομακική κοινότητα, προκειμένου να δηλώσει τουρκική εθνική συνείδηση.

Προσφεύγοντας ως «καθ’ ου», ο εκπρόσωπος των Πομάκων, κ. Βενιαμίν Κόντε, στη διάσκεψη του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, έθεσε το ζήτημα της πομακικής ταυτότητας, της θρησκευτικής ελευθερίας, της γλώσσας και του αυτοπροσδιορισμού και καταδίκασε τις κοινωνικές πιέσεις που υφίστανται οι Πομάκοι όταν μιλούν τη γλώσσα τους (σλαβική, εμπλουτισμένη με πολλές ελληνικές λέξεις), διατηρούν τις παραδόσεις τους και αναδεικνύουν τις ρίζες τους, οι οποίες ανάγονται στην εποχή του Βυζαντίου.

Οι Πομάκοι της Θράκης και τουρκικές παρεμβάσεις

Κατήγγειλε επίσης τη διοργάνωση θρησκευτικών σεμιναρίων που υποκινούν τον εξτρεμισμό και εκφοβίζουν τους συμμετέχοντες. Απώτερος σκοπός είναι η ανάδειξη παράνομων μουφτήδων, ηλικίας ακόμη και 18 ετών, στη Θράκη.

«Τέτοιοι μουφτήδες δεν ανήκουν στη μουσουλμανική μειονότητα της Ελληνικής Θράκης», υποστήριξε ο κ. Κόντε. Το ζήτημα είναι άλλο και ευρύτερο. Είναι η ανοχή του Ελληνικού Κράτους στη δράση και την παρουσία του Τουρκικού Προξενείου στην Κομοτηνή και των 3.000 πρακτόρων της ΜΙΤ στην Ελλάδα.

Η μόνη λύση είναι το κλείσιμό του και η απέλαση του προξένου και των Τούρκων πρακτόρων ως ανεπιθύμητων. Οι Πομάκοι απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα του Έλληνα πολίτη. Γι’ αυτό, οι κάτοικοι της Βουλγαρικής Ροδόπης ζήτησαν μεταπολεμικά να ενταχθούν στην ελληνική επικράτεια, αλλά οι «φίλοι μας» αντιτάχθηκαν στην επαναχάραξη των ελληνοβουλγαρικών συνόρων. Όταν έχεις τέτοιους φίλους, περιττεύουν οι εχθροί (ελληνική παροιμία).

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ωστόσο ότι οι δυνάμεις του δεν έπληξαν κανένα ουκρανικό στόχο που να σχετίζεται με τον τομέα της ενέργειας στις νυχτερινές τους επιθέσεις. Δεν έχει γίνει γνωστό αν η Ρωσία είχε ενημερωθεί εκ των προτέρων για την ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ. Πάντως ο Ζελένσκι είχε δηλώσει έκπληξη με την συγκεκριμένη ανακοίνωση.

Το Κρεμλίνο δήλωσε σήμερα ότι δεν βλέπει άμεση σύνδεση μεταξύ της συμφωνίας για την εξαγωγή ρωσικού ντίζελ στις ΗΠΑ και της στάσης της ίδιας της Μόσχας για τις ειρηνευτικές συνομιλίες για την Ουκρανία. «Δεν βλέπω κάποια άμεση σύνδεση εδώ», δήλωσε ο Πεσκόφ στην ημερήσια τηλεδιάσκεψη με δημοσιογράφους. «Στην πραγματικότητα είναι ένα πεδίο ρωσοαμερικανικής συνεργασίας που είναι ιδιαιτέρως επωφελές και για τις δύο πλευρές. Εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ, τις παγκόσμιες ενεργειακές αγορές και τη Ρωσική Ομοσπονδία. Γι’ αυτό το λόγο συμβαίνει».

Το Reuters μεταδίδει πως απεσταλμένοι του Ντόναλντ Τραμπ δήλωσαν σε Ουκρανούς αξιωματούχους την Παρασκευή ότι η συμφωνία για να επιτραπούν οι εξαγωγές ρωσικού ντίζελ εντάσσονται σε μια προσπάθεια να επιστρέψει η Ρωσία στις διαπραγματεύσεις για μια πιθανή ειρηνευτική συμφωνία για την Ουκρανία. Ο Πεσκόφ απέρριψε επίσης ως «κυνική» την κριτική της Ευρώπης για τη συμφωνία για το ντίζελ, δεδομένου ότι η Ευρώπη συνεχίζει να αγοράζει κάποιες ποσότητες ρωσικού πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Τι προηγήθηκε

Η αιφνιδιαστική ανακοίνωση του Τραμπ, που είπε ότι «τίθεται άμεσα σε εφαρμογή», εξέπληξε την Ουκρανία, σύμφωνα με τον πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ενώ και η Ρωσία δεν έχει διευκρινίσει εάν είχε ενημερωθεί εκ των προτέρων για την ανακοίνωση του Αμερικανού προέδρου. Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε σήμερα ότι οι δυνάμεις του δεν έπληξαν κανένα ουκρανικό στόχο που να σχετίζεται με τον τομέα της ενέργειας στις νυχτερινές τους επιθέσεις.

Την Κυριακή κι αφού πρώτα είχε εκφράσει την επιθυμία η Ουκρανία να βρει νέο πρόεδρο και να αποχωρήσει ο Ζελένσκι, ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι η Ρωσία και η Ουκρανία συμφώνησαν να σταματήσουν τις επιθέσεις στις ενεργειακές υποδομές η μία της άλλης. «Λοιπόν, συμφώνησαν, επειδή εγώ είπα ότι συμφώνησαν. Αυτός ο πόλεμος πρέπει να τελειώσει», τόνισε ο Αμερικανός πρόεδρος με τον Ζελένσκι να τάσσεται υπέρ υπογραμμίζοντας, ωστόσο, ότι η συμφωνία θα πρέπει να τηρηθεί και από τις δύο πλευρές.

Μιλώντας τη Δευτέρα στην εκπομπή «America’s Newsroom» του Fox News, ο Ζελένσκι υποστήριξε ότι οι ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικά διυλιστήρια δεν αποτελούν τον βασικό λόγο για την αύξηση των τιμών των καυσίμων. «Όλοι καταλαβαίνουν ότι οι τιμές του πετρελαίου ντίζελ δεν εξαρτώνται από τις επιθέσεις μας στις εγκαταστάσεις ντίζελ στη Ρωσία. Όλοι καταλαβαίνουν ότι εξαρτώνται από τον αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ».

Βυθίστηκε πλοίο στην Μαύρη Θάλασσα

Την ίδια στιγμή, έντεκα ναυτικοί αγνοούνται στη θάλασσα σήμερα, Τρίτη (13/10), μετά τη βύθιση πλοίου από νέα επίθεση με drone στα ανοικτά των βουλγαρικών ακτών. Πρόκειται για τη δεύτερη πολύνεκρη βύθιση φορτηγού πλοίου στην περιοχή μέσα σε μία εβδομάδα, εξέλιξη που οδήγησε τη Βουλγαρία να καλέσει τον Ρώσο πρέσβη για εξηγήσεις.

Δύο φορτηγά πλοία δέχθηκαν επιθέσεις με drones κατά τη διάρκεια της νύχτας, με αποτέλεσμα το ένα να βυθιστεί, σύμφωνα με Βούλγαρους αξιωματούχους. Η Βουλγαρία απέφυγε να κατηγορήσει ρητά τη Ρωσία για τις επιθέσεις, ωστόσο ο πρωθυπουργός Ρούμεν Ράντεφ (ο οποίος να σημειωθεί ότι είχε επικριθεί από την Δύση ως «φιλορώσος») δήλωσε ότι το αποτέλεσμά τους «ωφελεί τη Ρωσική Ομοσπονδία». Η Μόσχα δεν είχε προβεί σε άμεσο σχόλιο για τα περιστατικά. «Είναι απολύτως απαράδεκτο – άλλη μία επίθεση σε άμεση γειτνίαση με τα βουλγαρικά χωρικά ύδατα», δήλωσε ο Ράντεφ σε τηλεοπτικό διάγγελμα.

Τις επιθέσεις καταδίκασαν, επίσης, η Ουκρανία και η Ευρωπαϊκή Ενωση. «Η Μαύρη Θάλασσα έχει μετατραπεί σε ένα ακόμη μέτωπο κλιμάκωσης του ρωσικού πολέμου στην Ουκρανία», δήλωσε μέσω της πλατφόρμας X η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. «Οι υπεύθυνοι πρέπει να λογοδοτήσουν».

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας, Αντρίι Σιμπίχα, ανέφερε σε ανάρτησή του στο X ότι το πλήγμα «αποδεικνύει για ακόμη μία φορά την εσκεμμένη αδιαφορία της Μόσχας για τις ζωές αμάχων». «Η Μαύρη Θάλασσα αποτελεί ζωτική αρτηρία για την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια. Η Ρωσία τής επιτίθεται για να χρησιμοποιήσει την πείνα ως όπλο και να κρατήσει τον κόσμο όμηρο», πρόσθεσε. Tο ΝΑΤΟ θα συνεχίσει να προσαρμόζει τη στρατιωτική του παρουσία στην ανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας «ανάλογα με τις ανάγκες», τόνισε από πλευράς του ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε.

«Εχουμε ήδη ενισχύσει την αμυντική μας διάταξη στην ανατολική πτέρυγα και θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε την κατάσταση ασφαλείας, προσαρμόζοντας, όπου χρειάζεται, τη στάση μας όσον αφορά την αποτροπή και την άμυνα», ανέφερε ο Ρούτε σε δήλωσή του, την οποία ανήρτησε στην πλατφόρμα X μετά την επικοινωνία του με τον πρωθυπουργό της Βουλγαρίας, Ρούμεν Ράντεφ. «Το ΝΑΤΟ θα συνεχίσει να συνεργάζεται με τους συμμάχους στη Μαύρη Θάλασσα μετά το νέο περιστατικό με drones», τόνισε ακόμη ο γενικός γραμματέας της συμμαχίας.

Λήξη συναγερμού στη Νυρεμβέργη

«Λήξη συναγερμού» σήμανε πριν από λίγη ώρα στο αεροδρόμιο της Νυρεμβέργης, το οποίο παρέμενε κλειστό λόγω «πιθανής κατάστασης έκτακτης ανάγκης εν πτήσει», η οποία αφορούσε αεροσκάφος προερχόμενο από την Κέρκυρα. Οι πτήσεις εκτελούνται πλέον κανονικά, ενώ έχει ολοκληρωθεί και η επιχείρηση της αστυνομίας.

Το αεροδρόμιο έκλεισε λίγο μετά το μεσημέρι (τοπική ώρα), αμέσως μετά την προσγείωση πτήσης της Corendon Airlines από την Κέρκυρα. Το αεροσκάφος είχε προηγουμένως εκπέμψει σήμα κινδύνου με τον κωδικό «7500» για πιθανή αεροπειρατεία και ο πιλότος δεν ήταν πλέον προσβάσιμος μέσω ασυρμάτου. Το αεροσκάφος έφθασε στο αεροδρόμιο συνοδεία δύο μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων και προσγειώθηκε με ασφάλεια.

Σύμφωνα με την αστυνομία, διεξάγεται έρευνα προκειμένου να διαπιστωθεί εάν επρόκειτο για τεχνικό πρόβλημα ή λάθος χειρισμού. Μετά την προσγείωση, ειδικές δυνάμεις SEK στο αεροδρόμιο, ενώ ανακρίθηκαν τόσο ο πιλότος και το πλήρωμα όσο και οι επιβάτες. Κατά τη διάρκεια της διακοπής λειτουργίας του αεροδρομίου πολλές πτήσεις εξετράπησαν στα αεροδρόμια της Φρανκφούρτης, του Μέμινγκεν, του Μονάχου και της Στουτγάρδης. Τη νύχτα στην περιοχή του αεροδρομίου της Νυρεμβέργης τρεις πιλότοι ανέφεραν ότι εντόπισαν drone, ωστόσο η έρευνα που ακολούθησε δεν επιβεβαίωσε τις μαρτυρίες.