Υποκλοπές, μετατροπή της υποτίθεται ανεξάρτητης Δικαιοσύνης σε παραδουλεύτρα της κυβέρνησης, κραυγαλέα συγκάλυψη στην υπόθεση των Τεμπών, σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ…

Ο τύπος δεν παίζεται, δεν έχει θεό! Όσο στριμώχνεται από τις δικές του πράξεις, τόσο περισσότερο βουλιάζει στα σκ@τ@…

Έφτασε στο ακραίο σημείο ανηθικότητας να εργαλειοποιήσει την περιπέτεια της υγείας του Μυλωνάκη, να ‘ναι καλά ο άνθρωπος! Ούτε λίγο ούτε πολύ, κατηγόρησε την… αντιπολίτευση σαν υπεύθυνη!

Ρε Κυριάκο, αν η αντιπολίτευση είχε τη μαγική ικανότητα να προκαλεί εγκεφαλικά, το φουκαρά το Μυλωνάκη θα στόχευε; Για σκέψου λίγο…

Αλλά τι να κάνουμε, τον ψηφίσατε (εμείς οι κόμπρες δεν έχουμε δικαίωμα ψήφου!) και θα τον φάμε όλοι στη μάπα μέχρι τις εκλογές!

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντιμίτρι Πεσκόφ είπε ότι «δεν θα συγχαρούμε για την εκλογή του τον Πέτρ Μαγυάρ, διότι υιοθετεί ως νέα κυβέρνηση τις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας και άρα δεν είναι πλέον φιλική χώρα, αλλά βεβαίως αναγνωρίζουμε το εκλογικό αποτέλεσμα και σεβόμαστε την επιλογή του ουγγρικού λαού». Ο Μαγυάρ είπε ότι πρέπει να ξανασυζητηθεί το ενεργειακό ζήτημα της Ουγγαρίας και ότι δεν θέλει να αποκοπεί άμεσα η χώρα του από την τροφοδοσία με ρωσικά καύσιμα. Επίσης είπε ότι δεν θα συμμετάσχει η Ουγγαρία στο δάνειο 90 δισ. ευρώ προς την Ουκρανία, αλλά έμμεσα είναι σαφές ότι θα άρει το βέτο για το δάνειο, ειδικά αν ξαναρχίσει η ροή από τον αγωγή “Φιλία” (Ντρούσμπα) που φέρεται να ειναι υπό επισκευή και υπάρχει η υπόσχεση προς αυτόν ότι η Ουκρανία θα επιτρέψει κανονικά τη ροή μέχρι τα τέλη Απριλίου.

Ο Τραμπ πρόσθεσε ότι έδωσε οδηγίες στον αντιπρόεδρο Τζ. Ντ. Βανς να συνεργαστεί με τις δύο αυτές χώρες για την επίτευξη διαρκούς ειρήνης. Σύμφωνα με έναν δημοσιογράφο του ενημερωτικού ιστοτόπου Axios, το υπουργικό συμβούλιο ασφαλείας του Ισραήλ συνεδριάζει για να συζητήσει την κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο.

Οι απευθείας διαπραγματεύσεις του Λιβάνου με το Ισραήλ συνιστούν “σοβαρό λάθος”, δήλωσε σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο ο βουλευτής της Χεζμπολάχ Χουσεΐν Χατζ Χασάν, καλώντας τη Βηρυτό να σταματήσει τις “δωρεάν παραχωρήσεις” στις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

“Οι απευθείας διαπραγματεύσεις είναι ένα σοβαρό λάθος και δεν παρουσιάζουν κανένα όφελος για τον Λίβανο”, δήλωσε ο βουλευτής σε συνέντευξη που παραχώρησε από το γραφείο του στο κοινοβούλιο.

“Τι μπορούμε να πούμε λοιπόν εάν υπάρξει επαφή στο επίπεδο που αναφέρει ο Τραμπ;”, διερωτήθηκε.

Ο βουλευτής κάλεσε τους Λιβανέζους αξιωματούχους να “βάλουν τέλος στη σειρά των δωρεάν παραχωρήσεων και χωρίς αντάλλαγμα” στους Ισραηλινούς και τους Αμερικανούς.

Ο Χατζ Χασάν δήλωσε ότι ο Λίβανος είχε αρνηθεί να περιληφθεί στην περιφερειακή εκεχειρία που έχει τεθεί σε ισχύ από την 8η Απριλίου, λόγω του “μίσους για το Ιράν” που τρέφει.

“Ο επίσημος Λίβανος επιμένει στην επίτευξη κατάπαυσης του πυρός μέσω των Ισραηλινών και των Αμερικανών, δεν θέλει να το πετύχει αυτό μέσω του Ιράν”, δηλώνει επίσης.

Οι δηλώσεις αυτές έγιναν πριν ανακοινωθεί από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ότι συμφωνήθηκε κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Συναγερμός για τα καύσιμα

Η Ευρώπη έχει στη διάθεσή της «ίσως 6 εβδομάδες αποθεμάτων καυσίμων για τζετ», προειδοποίησε την Πέμπτη ο επικεφαλής της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας (IEA), σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο Associated Press. Ο Φατίχ Μπιρόλ έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για επικείμενες ακυρώσεις πτήσεων «σύντομα», εφόσον οι προμήθειες πετρελαίου παραμείνουν αποκλεισμένες λόγω του πολέμου στο Ιράν.

Ο Εκτελεστικός Διευθυντής του IEA περιέγραψε με μελανά χρώματα τις παγκόσμιες επιπτώσεις αυτού που χαρακτήρισε ως τη «μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση που έχουμε αντιμετωπίσει ποτέ». Η κρίση πηγάζει από τη διακοπή της ροής πετρελαίου, φυσικού αερίου και άλλων ζωτικών προμηθειών, μέσω των Στενών του Ορμούζ.

«Στο παρελθόν υπήρχε ένα συγκρότημα που ονομαζόταν “Dire Straits” (Σε δεινή θέση). Τώρα, τα Στενά είναι όντως σε δεινή θέση και αυτό θα έχει σημαντικές επιπτώσεις για την παγκόσμια οικονομία. Όσο περισσότερο διαρκέσει, τόσο χειρότερα θα είναι τα πράγματα για την οικονομική ανάπτυξη και τον πληθωρισμό παγκοσμίως», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ο αντίκτυπος θα μεταφραστεί σε «υψηλότερες τιμές στη βενζίνη, στο φυσικό αέριο και στο ηλεκτρικό ρεύμα», τόνισε ο Μπιρόλ, επισημαίνοντας ότι ορισμένες περιοχές του πλανήτη θα πληγούν περισσότερο από άλλες. «Στην πρώτη γραμμή βρίσκονται οι ασιατικές χώρες, που βασίζονται στην ενέργεια από τη Μέση Ανατολή», είπε, κατονομάζοντας την Ιαπωνία, την Κορέα, την Ινδία, την Κίνα, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές.

Στη συνέχεια, το κύμα της κρίσης θα χτυπήσει την Ευρώπη και την Αμερική, πρόσθεσε ο Μπιρόλ από το γραφείο του στο Παρίσι. Εάν τα Στενά του Ορμούζ δεν ανοίξουν ξανά, προέβλεψε ότι για τη γηραιά ήπειρο τα νέα δε θα είναι ευχάριστα: «Μπορώ να σας πω ότι σύντομα θα ακούσουμε ειδήσεις πως ορισμένες πτήσεις από την πόλη Α στην πόλη Β ενδέχεται να ακυρωθούν, ως αποτέλεσμα της έλλειψης καυσίμων για αεροσκάφη».

ΗΠΑ: Ελέγχουμε το Ορμούζ

Ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε χθες Τετάρτη ότι εμπόδισε δέκα πλοία να φύγουν από ιρανικά λιμάνια κατά τη διάρκεια των πρώτων 48 ωρών του ναυτικού αποκλεισμού των ΗΠΑ στο Ιράν.

«Δέκα πλοία αναγκάστηκαν να κάνουν αναστροφή ως τώρα και κανένα δεν έχει καταφέρει να σπάσει τον αποκλεισμό αφότου τέθηκε σε εφαρμογή», ανέφερε μέσω X το μεικτό διοικητήριο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων το οποίο είναι αρμόδιο για την περιοχή της Μέσης Ανατολής (CENTCOM, «κεντρική διοίκηση»). Η CENTCOM είχε αρχικά ανακοινώσει πως ανάγκασε εννιά πλοία να γυρίσουν πίσω, προτού προσθέσει στον απολογισμό της ότι δέκατο σκάφος, υπό σημαία Ιράν, «ανακατευθύνθηκε» προς ιρανικό λιμάνι από αμερικανικό αντιτορπιλικό, το USS Spruance.

Δεδομένα για την κίνηση στη θάλασσα την Τρίτη έδειχναν ότι τουλάχιστον τρία πλοία που αναχώρησαν από ιρανικά λιμάνια πέρασαν το στενό του Χορμούζ, αφού τέθηκε σε εφαρμογή ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, αν και κάποια έκαναν κατόπιν αναστροφή, σύμφωνα με τον πάροχο στοιχείων για τις θαλάσσιες μεταφορές Kpler.

Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, ξεκίνησε την ενημέρωση στο Πεντάγωνο το μεσημέρι της Πέμπτης, 16.04.2026, με μια έντονη προειδοποίηση προς το Ιράν, λέγοντας πως «σας παρακολουθούμε». Ακόμη τόνισε ότι ο στρατός του Ιράν πρέπει «να επιλέξει σοφά» και τους θύμισε ότι «οι δυνατότητές μας δεν είναι ίδιες». «Να θυμάστε, αυτό δεν είναι μια δίκαιη μάχη και ξέρουμε ποια στρατιωτικά μέσα μετακινείτε και πού τα πηγαίνετε», είπε.

Συνέχισε λέγοντας ότι οι ΗΠΑ γίνονται όλο και πιο ισχυρές, ενώ το Ιράν «προσπαθεί να βγάλει» ό,τι του έχει απομείνει από εκτοξευτές και πυραύλους, χωρίς να μπορεί να τα αντικαταστήσει. Χαρακτήρισε τον ναυτικό αποκλεισμό «την πιο ήπια επιλογή» που διαθέτουν οι ΗΠΑ, επισημαίνοντας ότι οι υποδομές ενέργειας του Ιράν δεν έχουν ακόμη πληγεί.

Ο Χέγκσεθ συνέχισε με προειδοποιήσεις προς το Ιράν και τόνισε τη δύναμη του αμερικανικού στρατού. Είπε ακόμη ότι ενώ το Ιράν ισχυρίζεται δημόσια πως ελέγχει τα Στενά του Ορμούζ, «στην πραγματικότητα δεν ελέγχει τίποτα» και πρόσθεσε ότι το να «απειλείς να πυροβολήσεις» εμπορικά πλοία «δεν είναι έλεγχος, είναι πειρατεία». Τέλος, είπε ότι οι ΗΠΑ κάνουν όλα αυτά χρησιμοποιώντας «λιγότερο από το 10% της ναυτικής τους δύναμης».

Όπως ανέφερε: «Το αμερικανικό ναυτικό ελέγχει την κίνηση μέσα και έξω από τα στενά, γιατί έχουμε πραγματικά μέσα και δυνατότητες. Κάνουμε αυτόν τον αποκλεισμό με λιγότερο από το 10% του ναυτικού μας. Τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους: χρησιμοποιούμε το 10% του πιο ισχυρού ναυτικού στον κόσμο, ενώ εσείς έχετε 0% από το δικό σας. Αυτό είναι πραγματικός έλεγχος.»

Το στενό του Χορμούζ, στρατηγικής σημασίας για τις θαλάσσιες μεταφορές -ειδικά υδρογονανθράκων, αλλά όχι μόνο- σε παγκόσμια κλίμακα, παραμένει ουσιαστικά κλειστό αφότου ξέσπασε ο πόλεμος. Ελλείψει συμφωνίας Ουάσιγκτον-Τεχεράνης για τον τερματισμό του πολέμου, ο αμερικανικός στρατός έκανε γνωστό την Κυριακή ότι θα επιβαλλόταν δικός του αποκλεισμός «στα πλοία όλων των εθνικοτήτων που εισέρχονται ή εξέρχονται από λιμάνια και παράκτιες περιοχές του Ιράν» από τη Δευτέρα στις 17:00 (ώρα Ελλάδας).

Λίβανος και Ισραήλ

Ο Τραμπ, είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον ομόλογό του από τον Λίβανο, όπου “κλείδωσε” η εκεχειρία με το Ισραήλ. Ο πρόεδρος του Λιβάνου, Ζοζέφ Αούν, ευχαρίστησε τον Τραμπ, για τις προσπάθειές του να «εξασφαλίσει διαρκή ειρήνη και σταθερότητα», όπως ανέφερε το γραφείο του σε ανάρτηση στο X, μετά από τηλεφωνική επικοινωνία των δύο ηγετών.

«Εξέφρασε την επιθυμία να συνεχιστούν αυτές οι προσπάθειες ώστε να σταματήσουν οι εχθροπραξίες το συντομότερο δυνατό», αναφέρεται στην ανακοίνωση. «Ο Τραμπ απάντησε εκφράζοντας τη στήριξή του προς τον πρόεδρο Αούν και τον Λίβανο, τονίζοντας τη δέσμευσή του να ανταποκριθεί στο αίτημα της χώρας για κατάπαυση του πυρός το συντομότερο δυνατό». Σύμφωνα με ρεπορτάζ του καταριανού δικτύου Al-Araby, ο Τραμπ φέρεται να ενημέρωσε τον Ζοζέφ Αούν ότι επίκειται ανακοίνωση για κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο μέσα στις επόμενες ώρες, όπως και έγινε.

Η πληροφορία αυτή ουσιαστικά επιβεβαίωσε δημοσίευμα της Haaretz, σύμφωνα με το οποίο ο στρατός του Ισραήλ έχει ήδη λάβει εντολή να προετοιμαστεί για εκεχειρία, η οποία αναμένεται να τεθεί σε ισχύ από τις 7 το απόγευμα της Πέμπτης. «Παρακολουθώ στενά την κατάσταση στον Λίβανο και την επίτευξη μιας κατάπαυσης του πυρός σε αυτήν τη χώρα, ένα ζήτημα ύψιστης σημασίας για εμάς», δήλωσε νωρίτερα ο Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ.

Οι απευθείας διαπραγματεύσεις του Λιβάνου με το Ισραήλ συνιστούν “σοβαρό λάθος”, δήλωσε σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο ο βουλευτής της Χεζμπολάχ Χουσεΐν Χατζ Χασάν, καλώντας τη Βηρυτό να σταματήσει τις “δωρεάν παραχωρήσεις” στις ΗΠΑ και το Ισραήλ. “Οι απευθείας διαπραγματεύσεις είναι ένα σοβαρό λάθος και δεν παρουσιάζουν κανένα όφελος για τον Λίβανο”, δήλωσε ο βουλευτής του φιλοϊρανικού κόμματος σε συνέντευξη που παραχώρησε από το γραφείο του στο κοινοβούλιο.

Το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων του Λιβάνου μετέδωσε πως το Ισραήλ εξαπέλυσε σήμερα δύο πλήγματα σε στρατηγική γέφυρα στο νότιο τμήμα της χώρας η οποία καταστράφηκε. «Η Πολεμική Αεροπορία του εχθρού εξαπέλυσε δύο διαδοχικά πλήγματα στη γέφυρα Κασμίγια, τελευταία γέφυρα ανάμεσα στην περιοχή της Τύρου και αυτήν της Σαΐντα, καταστρέφοντάς την ολοσχερώς», ανέφερε το ANI.

Ο ισραηλινός στρατός είχε καλέσει για άλλη μια φορά σήμερα τους κατοίκους να εκκενώσουν ολόκληρη τη ζώνη του νοτίου Λιβάνου μέχρι τον ποταμό Ζαχράνι, σε απόσταση 40 χιλιομέτρων βόρεια των συνόρων. Ανώτερος αξιωματούχος ασφαλείας του Λιβάνου δήλωσε στο Reuters πως ισραηλινό πλήγμα κατέστρεψε την τελευταία γέφυρα που ενώνει τον νότιο Λίβανο με την υπόλοιπη χώρα, προσθέτοντας πως το πλήγμα «κομμάτιασε τη γέφυρα» χωρίς δυνατότητα επισκευής.

Σήμερα το πρωί, ο ισραηλινός στρατός εξέδωσε άλλη μία διαταγή, καλώντας τους κατοίκους στον νότιο Λίβανο να εγκαταλείψουν την περιοχή εξαιτίας των «συνεχιζόμενων» αεροπορικών επιδρομών εναντίον στόχων που περιέγραψε ως θέσεις της Χεζμπολάχ, στη δεύτερη σχετική προειδοποίηση μέσα σε 24 ώρες.

Ο Αβιχάι Αντρέι, αραβόφωνος εκπρόσωπος των Αμυντικών Δυνάμεων του Ισραήλ (IDF), ζήτησε από τους πολίτες νότια του ποταμού Ζαχρανί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, αναφέροντας: «Οι αεροπορικές επιδρομές συνεχίζονται καθώς οι IDF επιχειρούν με μεγάλη δύναμη στην περιοχή».

Συλλήψεις στο Ιράν

Την ίδια ώρα οι Φρουροί της Επανάστασης συνέλαβαν τέσσερις «πράκτορες συνδεόμενους με τη Μοσάντ», την υπηρεσία κατασκοπείας του Ισραήλ, μετέδωσε σήμερα το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων IRNA. Οι ύποπτοι φέρονται να «παρείχαν σε πράκτορες της Μοσάντ, μέσω διαδικτύου, εικόνες και συντεταγμένες στρατηγικής σημασίας εγκαταστάσεων του στρατού και των υπηρεσιών ασφαλείας» κατά τη διάρκεια του πολέμου που εξαπέλυσαν εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, σύμφωνα με την πηγή αυτή.

Οι τέσσερις ύποπτοι συνελήφθησαν στην επαρχία Γκιλάν, που έχει ακτές στην Κασπία, διευκρίνισε ακόμη το IRNA, χωρίς να διευκρινίσει την ημερομηνία. Οι αρχές του Ιράν ανακοινώνουν συχνά συλλήψεις και εκτελέσεις δι’ απαγχονισμού ανθρώπων που κατηγορούνται για κατασκοπεία επ’ ωφελεία εχθρικών χωρών.

Η Τεχεράνη και η Ουάσιγκτον συμφώνησαν την 8η Απριλίου να εφαρμοστεί κατάπαυση του πυρός για δύο εβδομάδες. Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο νέων συνομιλιών μεταξύ των κυβερνήσεων των δυο εμπόλεμων κρατών εντός της εβδομάδας στο Πακιστάν, έπειτα από τον πρώτο γύρο διαπραγματεύσεων το σαββατοκύριακο στο Ισλαμαμπάντ, που ήταν άκαρπος.

Εναλλακτικά, οι υποψήφιοι μπορούν να αποδείξουν τις γνώσεις τους για την κοινωνία και την πολιτική περνώντας εξετάσεις εισαγωγής στο πανεπιστήμιο ή αποκτώντας πανεπιστημιακό πτυχίο στα φινλανδικά ή στα σουηδικά.

Σύμφωνα με την υπουργό Εσωτερικών Μάρι Ραντάνεν, η ιθαγένεια «δεν χορηγείται αυτομάτως». «Αυτές οι μεταρρυθμίσεις ενθαρρύνουν την ένταξη, την απασχόληση και τον σεβασμό των κανόνων της φινλανδικής κοινωνίας», δήλωσε η Ραντάνεν, μέλος του αντιμεταναστευτικού Κόμματος των Φινλανδών.

Από τότε που ανέλαβε την εξουσία το 2023, η δεξιά κυβέρνηση συνασπισμού της σκανδιναβικής χώρας έχει λάβει μέτρα για την αυστηροποίηση των νόμων περί μετανάστευσης. Το τεστ πολιτικής αγωγής αντιπροσωπεύει «το τελευταίο βήμα σε μια ευρύτερη μεταρρύθμιση της νομοθεσίας περί ιθαγένειας που αυστηροποιεί τις προϋποθέσεις για την απόκτηση φινλανδικής ιθαγένειας», υπογραμμίζει η ανακοίνωση του υπουργείου.

Οι απαιτήσεις σχετικά με τη διάρκεια διαμονής του αιτούντος, το ποινικό μητρώο και τους οικονομικούς πόρους έχουν ήδη αυστηροποιηθεί. Αν το σχέδιο της κυβέρνησης εγκριθεί από τη Βουλή, το τεστ θα εφαρμοστεί τον επόμενο χρόνο. Θα περιλαμβάνει ερωτήσεις σχετικά με βασικούς νόμους της Φινλανδίας, τα θεμελιώδη και ανθρώπινα δικαιώματα, την ισότητα εν γένει, την ισότητα των φύλων, την ιστορία και τον πολιτισμό.

Η κυβέρνηση πρότεινε επίσης σήμερα να επιταχυνθεί περαιτέρω η εκτέλεση των εντολών απέλασης και να επιτραπεί η έκδοση προκαταρκτικών απαγορεύσεων εισόδου κατά ατόμων «που αποτελούν σοβαρή απειλή για τη δημόσια τάξη, τη δημόσια ασφάλεια ή την εθνική ασφάλεια».

Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχουν εφαρμόσει αυστηρότερες πολιτικές μετανάστευσης. Η γειτονική Σουηδία εισήγαγε ένα παρόμοιο τεστ γνώσεων τον Φεβρουάριο στο πλαίσιο της αυστηροποίησης των απαιτήσεων χορήγησης ιθαγένειας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παράλληλα, η κυβέρνηση επιτέθηκε στην ελευθερία της έκφρασης: πανεπιστήμια τέθηκαν υπό άμεση ή έμμεση πολιτική επιρροή, και διεθνή ερευνητικά ιδρύματα που κρίθηκαν “πολιτικά ύποπτα” εκδιώχθηκαν εκτός χώρας. Ταυτόχρονα, οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών βρέθηκαν στο στόχαστρο μέσω νομικών περιορισμών και ρητορικών περί “ξένων συμφερόντων”, συχνά πλαισιωμένων από θεωρίες συνωμοσίας, με κεντρική μορφή τον George Soros. Στο οικονομικό πεδίο, διαμορφώθηκε ένα δίκτυο “εθνικών εργολάβων”, στενά συνδεδεμένων με την πολιτική εξουσία, με αποτέλεσμα κρατικοί πόροι και περιουσιακά στοιχεία να ανακατανεμηθούν στον φιλικό κύκλο του Όρμπαν

Ο Όρμπαν αποτελεί εμβληματικό παράδειγμα της δημοκρατικής διολίσθησης, καθώς η αυταρχική στροφή, που εγκαινίασε το 2010, και η συνεπακόλουθη κανονικοποίηση του ακροδεξιού λόγου συνιστούν πλέον κυρίαρχα στοιχεία της σύγχρονης πολιτικής πραγματικότητας, πέρα από τα στενά όρια της χώρας του. Υπήρξε κεντρική φιγούρα ενός ευρύτερου, άτυπου διεθνούς ρεύματος της νέας αυταρχικής (ακρο)δεξιάς, δίπλα σε ηγέτες όπως ο Donald Trump, ο Vladimir Putin, η Giorgia Meloni κ.α. Η στενή του σχέση με τον Benjamin Netanyahu και η πρόσκλησή του να επισκεφθεί τη Βουδαπέστη, παρά το ένταλμα σύλληψης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για εγκλήματα πολέμου, ανέδειξαν την αυξανόμενη ταύτιση τμημάτων της ακροδεξιάς με το Ισραήλ.

Παράλληλα, το παράδειγμα Όρμπαν λειτούργησε ως σημείο αναφοράς, προσφέροντας ένα χειροπιαστό πρότυπο εφαρμογής αντιδραστικών πολιτικών και εμπνέοντας εγχειρήματα όπως το “Trump 2.0” και το Project 2025, με επιθέσεις στην ανώτατη εκπαίδευση και αποδυνάμωση της κριτικής και κοινωνικής έρευνας. Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Όρμπαν υπήρξε επανειλημμένα παράγοντας αποσταθεροποίησης, ιδίως λόγω της φιλορωσικής του στάσης, της χρήσης βέτο σε κρίσιμες αποφάσεις και της συγκρουσιακής του σχέσης με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Η ανάδυση του Magyar

Η εκλογική ήττα του Όρμπαν εκλήφθηκε εύλογα ως ένα σημαντικό πλήγμα για το ρεύμα του αυταρχισμού. Η ανάδυση του Magyar ξεκίνησε το 2024, μετά από ένα πολιτικό σκάνδαλο, που αποτέλεσε ρωγμή στο καθεστώς Όρμπαν. Αξιοποιώντας τη συγκυρία, το νέο κόμμα του, Tisza, ανέδειξε κοινωνικοοικονομικά ζητήματα, έφερε στο προσκήνιο την υποβάθμιση των συστημάτων υγείας και εκπαίδευσης και εστίασε στη διαφθορά και την επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης, καταγράφοντας σταδιακή άνοδο στις δημοσκοπήσεις.

Επωφελούμενος από τη γνώση του παλαιού κομματικού μηχανισμού του Fidesz, ο Magyar μπόρεσε να δικτυωθεί στην επαρχία με τρόπο, που ούτε το ίδιο το Fidesz, το οποίο επικρατεί εκεί παραδοσιακά από το 1998, είχε καταφέρει. Έτσι, κατόρθωσε να ανατρέψει το λαϊκιστικό και αντισυστημικό αφήγημα του Όρμπαν: μια κυβέρνηση, που για χρόνια παρουσιαζόταν ως αντι-ελίτ, βρέθηκε πλέον να ενσαρκώνει το ίδιο το κατεστημένο, ακριβώς λόγω της αδυναμίας της να αντιμετωπίσει τα παραπάνω ζητήματα.

Ο θρίαμβος του εκλεχτού των Βρυξελλών όμως δεν σηματοδοτεί, αυτομάτως, και το τέλος της αυταρχικής στροφής:

• O Magyar δεν αποτελεί ακριβώς μια φιλελεύθερη αντίσταση στον αυταρχικό Orbán, καθώς πρόκειται για έναν συστημικό πολιτικό παράγοντα, που αναδύθηκε εντός του ίδιου του κόμματος του Orbán (Fidesz). Αν και η εκλογική του νίκη στηρίχθηκε σε σημαντικό βαθμό σε φιλελεύθερους και προοδευτικούς ψηφοφόρους, δεν αποτέλεσε έκφραση μιας συμπαγούς αντι-αυταρχικής συμμαχίας. Αντιθέτως, λειτούργησε ως μια συγκυριακή ευκαιρία για την απομάκρυνση του Orbán, ο οποίος στην ουσία είχε θέσει το ουγγρικό κράτος και τη δημοκρατία υπό τον έλεγχό του. Ο Magyar, ωστόσο, παραμένει ένας συντηρητικός πολιτικός. Σε ζητήματα, όπως η μετανάστευση και η έμφαση στην εθνική κυριαρχία, οι διαφοροποιήσεις του από τον Orbán είναι περιορισμένες, παρά τη σαφώς πιο μετριοπαθή στάση του απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το κράτος δικαίου.
• H κληρονομιά που αφήνει πίσω του ο Orbán θέτει ουσιαστικά όρια στον Magyar. Οι θεσμοί του κράτους και οι πολιτικές ισορροπίες θα συνεχίσουν να λειτουργούν με τους όρους των προηγούμενων δεκαέξι ετών. Πιθανές προσπάθειες ριζικού ξηλώματος του καθεστώτος είναι πιθανό να προκαλέσουν αντιδράσεις, όχι μόνο από υποστηρικτές του Fidesz, αλλά και από θεσμικούς και νομικούς παράγοντες (όπως στην περίπτωση του “φιλελεύθερου” Donald Tusk στην Πολωνία το 2023, ο οποίος κλήθηκε να παίξει τον ίδιο ρόλο με τον Magyar σήμερα).

Σε επίπεδο δημόσιας συζήτησης, η μετατόπιση της κοινής γνώμης προς πιο ανελεύθερες θέσεις δεν ανατρέπεται εύκολα. Aντίθετα, η διάχυσή της παρατηρείται σε παγκόσμιο επίπεδο (βλ. Ινδία, ΗΠΑ, Κύπρος, με χαρακτηριστική την εξάπλωση λόγων γύρω από “πολιτισμικούς πόλεμους”, αλλά και την ενσωμάτωση ρατσιστικών ρεπερτορίων σε “αριστερούς” λόγους). Η κανονικοποίηση της ακροδεξιάς πολιτικής – ιδίως στο πεδίο της μετανάστευσης και της εθνικής ταυτότητας – έχει ήδη διαμορφώσει το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθεί και η επόμενη κυβέρνηση. Μια εκλογική νίκη δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκην ουσιαστική μεταβολή της πολιτικής συμπεριφοράς ή της κυρίαρχης ιδεολογίας.

Τι σηματοδοτεί η ήττα Όρμπαν

Η νέα σύνθεση του ουγγρικού κοινοβουλίου – του πιο δεξιού κοινοβουλίου εντός ΕΕ – επιβεβαιώνει την συνεχιζόμενη δεξιά, συντηρητική και αυταρχική ηγεμονία εντός του πολιτικού συστήματος της χώρας, το οποίο αποτελείται μονάχα από τρία κόμματα: το Tisza (138 έδρες), το Fidesz (55 έδρες) και το υπερεθνικιστικό Mi Hazánk (5 έδρες). Κεντρώα και κεντροαριστερά κόμματα παρέμειναν εκτός διαδικασίας, ώστε να μην υπονομεύσουν την εκλογική δυναμική του Tisza.

Υπό αυτό το πρίσμα, η νίκη του Péter Magyar είναι ταυτόχρονα σημαντική και περιορισμένη. Σημαντική, διότι τερματίζει μια μακρά περίοδο συγκέντρωσης εξουσίας και ανοίγει τον δρόμο για θεσμικές διορθώσεις. Περιορισμένη, διότι δεν εγγυάται από μόνη της μια βαθιά ιδεολογική μεταστροφή, ούτε την πλήρη αποκατάσταση του φιλελεύθερου συνταγματισμού. Σε επίπεδο εξωτερικής Ευρωπαϊκής πολιτικής πιθανότατα να αλλάξουν πράγματα, στο εσωτερικό όμως όχι τόσο.

Το κρίσιμο στρατηγικό διακύβευμα για τον ευρωπαϊκό φιλελευθερισμό και τη δημοκρατία γενικότερα είναι κατά πόσο η στήριξη ενός συντηρητικού πόλου ως αντίβαρο στον αυταρχισμό αναπαράγει τελικά την αυταρχική μετατόπιση, που υποτίθεται ότι επιχειρεί να αναχαιτίσει. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ευρωπαϊκές ελίτ παρεμβαίνουν επιλεκτικά στο πολιτικό πεδίο: πριν από μια δεκαετία, η εχθρική τους στάση απέναντι σε δυνάμεις που αμφισβήτησαν τη λιτότητα περιόρισε τον χώρο δημοκρατικής αντιπαράθεσης και ενίσχυσε, έμμεσα, αυταρχικές φωνές. Σήμερα, η αντίστροφη επιλογή δεν επαναφέρει τη δημοκρατία· απλώς σταθεροποιεί μια νέα κανονικότητα, όπου ο αυταρχισμός δεν ανατρέπεται, αλλά ενσωματώνεται στον αντιδραστικό, πλέον, φιλελευθερισμό.

* Ο Γιώργος Βενιζέλος Λέκτορας Πολιτικής Επικοινωνίας, Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου

Επικαλούμενος την αρχαία ελληνική γραμματεία, ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ ανέφερε τη ρήση «εν αμίλλαις πονηραίς αθλιότερος ο νικήσας», σημειώνοντας ότι όταν ο ανταγωνισμός διεξάγεται πάνω σε στρεβλές βάσεις, ο «νικητής» δεν αποτελεί πρότυπο αλλά ένδειξη βαθύτερης παρακμής. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε και στα ευρήματα ερευνών κοινής γνώμης για την εμπιστοσύνη στους θεσμούς, επισημαίνοντας ότι κυβέρνηση, κόμματα και δικαιοσύνη καταγράφουν τα χαμηλότερα ποσοστά αποδοχής, κάτι που, όπως είπε, «δεν αποτελεί ευθύνη του λαού αλλά αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών».

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη λειτουργία του κράτους δικαίου, τονίζοντας ότι δεν αποτελεί «μια θεωρητική έννοια ή έναν αριθμό σε έναν πίνακα», αλλά την καθημερινή εμπειρία του πολίτη απέναντι στη δικαιοσύνη και τους θεσμούς. Όπως ανέφερε, όταν ενισχύεται η πεποίθηση ότι υπάρχουν «δύο μέτρα και δύο σταθμά», τότε υπονομεύεται ο πυρήνας της δημοκρατικής λειτουργίας. Παράλληλα, σημείωσε ότι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης δεν μπορεί να επιτευχθεί με εκθέσεις και διακηρύξεις, αλλά απαιτεί συγκεκριμένες θεσμικές παρεμβάσεις.

Ο κ. Νατσιός άσκησε κριτική και στον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση διαχειρίζεται τη δημόσια συζήτηση, υποστηρίζοντας ότι σε κρίσιμα ζητήματα επιλέγει να μεταφέρει την ατζέντα σε εξωτερικά θέματα. «Είναι σαν να λέτε στους πολίτες να μη βλέπουν τι συμβαίνει εδώ, αλλά να κοιτάζουν αλλού», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι τα προβλήματα της καθημερινότητας παραμένουν άλυτα.

Αναφερόμενος στην οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα, στάθηκε στο αυξημένο κόστος μετακίνησης, αλλά και στο ευρύτερο ζήτημα της επιβάρυνσης των πολιτών. Την ίδια στιγμή, επανέφερε στο προσκήνιο το δημογραφικό πρόβλημα, σημειώνοντας ότι σε μεγάλο ποσοστό δήμων της χώρας δεν καταγράφονται γεννήσεις, γεγονός που, όπως είπε, απειλεί άμεσα τη βιωσιμότητα της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. «Δεν μπορούμε να μιλάμε για μέλλον όταν η περιφέρεια ερημώνει και τα χωριά μετατρέπονται σε γηροκομεία», υπογράμμισε.

Σημαντικό μέρος της τοποθέτησής του αφιέρωσε στο ζήτημα της αξιοκρατίας, κάνοντας λόγο για ένα σύστημα που ευνοεί, όπως υποστήριξε, την κομματοκρατία και όχι την αξιολόγηση με αντικειμενικά κριτήρια. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε σε περιπτώσεις προσώπων που, όπως είπε, κατέλαβαν θέσεις ευθύνης χωρίς να πληρούν τις προϋποθέσεις, επισημαίνοντας ότι η ανάληψη πολιτικής ευθύνης δεν μπορεί να εξαντλείται σε επιμέρους κινήσεις, αλλά απαιτεί ουσιαστικές αποφάσεις.

Παράλληλα, άσκησε κριτική στην πρακτική διορισμού της ηγεσίας της δικαιοσύνης και των ενόπλων δυνάμεων από την εκάστοτε κυβέρνηση, σημειώνοντας ότι με τον τρόπο αυτό ενισχύεται η εξάρτηση των θεσμών από την εκτελεστική εξουσία. Όπως ανέφερε, η διάκριση των εξουσιών αποτελεί βασική αρχή του Συντάγματος και θα πρέπει να εφαρμόζεται στην πράξη, προκειμένου να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών.

Αναφορά έκανε και στο τεκμήριο αθωότητας, τονίζοντας ότι πρόκειται για αδιαπραγμάτευτη αρχή, η οποία όμως δεν πρέπει να χρησιμοποιείται επιλεκτικά ή να προδικάζει πολιτικά συμπεράσματα πριν αποφανθεί η δικαιοσύνη. «Άλλο είναι να σέβεσαι τη δικαιοσύνη και άλλο να την υποκαθιστάς», σημείωσε.

Κλείνοντας την ομιλία του, ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ έκανε λόγο για μια πολιτική πραγματικότητα στην οποία, όπως είπε, κυριαρχούν «η αδικία και η αδιαντροπιά», παραπέμποντας στη διδασκαλία του Πλάτωνα για την ανάγκη ύπαρξης «αιδούς και δίκης» ως θεμελίων της πολιτείας. Όπως τόνισε, όταν το βασικό κριτήριο μετατρέπεται από το «τι είναι σωστό» στο «αν θα υπάρξουν συνέπειες», τότε η πολιτική ζωή οδηγείται σε επικίνδυνα μονοπάτια.

Ο Δημήτρης Νατσιός υπογράμμισε ότι η ΝΙΚΗ επιδιώκει να αποτελέσει μια διαφορετική πολιτική πρόταση, βασισμένη, όπως είπε, στην εντιμότητα, τη συνέπεια και την ευθύνη. Κάλεσε τους πολίτες να μην αποδέχονται την αντίληψη ότι «όλοι είναι ίδιοι» και να στηρίξουν δυνάμεις που, κατά τον ίδιο, επιδιώκουν την ανασυγκρότηση των θεσμών και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στη δημόσια ζωή.

«Μαύρη κηλίδα»

Ο Δημήτρης Νατσιός εξαπέλυσε από το βήμα της Βουλής μια από τις πιο σφοδρές επιθέσεις των τελευταίων μηνών κατά της κυβέρνησης, περιγράφοντας με ωμούς όρους μια χώρα που, όπως είπε, έχει μετατραπεί σε «κράτος ατιμίας, συγκάλυψης και δυσωδίας». Η παρέμβασή του, στο πλαίσιο της συζήτησης για το κράτος δικαίου, κινήθηκε σε υψηλούς τόνους, με συνεχείς αιχμές προσωπικά προς τον Πρωθυπουργό και ευθείες καταγγελίες για κατάρρευση θεσμών, διάλυση της αξιοκρατίας και πλήρη αποσύνδεση της εξουσίας από την κοινωνία.

Από τα πρώτα κιόλας λεπτά, ο κ. Νατσιός επιτέθηκε στην κυβερνητική αφήγηση, χαρακτηρίζοντας την ομιλία του Πρωθυπουργού «αξιοθρήνητη» και κατηγορώντας τον για ακραίο αυτοθαυμασμό και πολιτική αυτάρκεια. «Είκοσι λεπτά αυτολιβανισμού, χωρίς όραμα, χωρίς απαντήσεις», σημείωσε, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση έχει ως μοναδικό της αφήγημα την αυτοπροβολή και όχι την επίλυση των πραγματικών προβλημάτων των πολιτών.

Στο επίκεντρο της κριτικής του βρέθηκε η κατάσταση στη Λέσβο, την οποία παρουσίασε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα εγκατάλειψης της περιφέρειας. Ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ κατηγόρησε ευθέως την κυβέρνηση ότι οδηγεί σε αφανισμό την κτηνοτροφία του νησιού, επιμένοντας στη θανάτωση των ζώων αντί του εμβολιασμού για τον αφθώδη πυρετό. Μίλησε για πολιτική επιλογή με βαριές συνέπειες και έθεσε ευθέως το ερώτημα «τι θέλετε να κρύψετε», καταγγέλλοντας ταυτόχρονα πλήρη απουσία σχεδίου για τη διαχείριση του μολυσμένου γάλακτος, που –όπως είπε– μετατρέπεται σε «υγειονομική βόμβα» για το νησί.

Η επίθεση επεκτάθηκε στο σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής, με τον κ. Νατσιό να αμφισβητεί ευθέως την ύπαρξη κράτους δικαίου στη χώρα. «Αυτό που παρουσιάζετε δεν είναι ούτε κράτος ούτε δίκαιο», ανέφερε, κάνοντας λόγο για μια συνολική εικόνα θεσμικής αποσύνθεσης. Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι παρεμβαίνει στη Δικαιοσύνη, απαξιώνει το Κοινοβούλιο και λειτουργεί με όρους κομματικής επιβίωσης, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου –όπως είπε– «η ατιμία γίνεται κανόνας».

Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν για την υπόθεση των υποκλοπών, την οποία χαρακτήρισε «πληγή που εκθέτει διεθνώς τη χώρα». Υποστήριξε ότι οι αποκαλύψεις για παρακολουθήσεις πολιτικών, στρατιωτικών και άλλων προσώπων έχουν πλήξει την αξιοπιστία της Ελλάδας και έθεσε ευθέως το ερώτημα ποιος μπορεί πλέον να εμπιστευτεί μια κυβέρνηση που –όπως υπονόησε– λειτουργεί ως «μηχανισμός παρακολούθησης». Οι αναφορές του σε διεθνείς επιπτώσεις ήταν ιδιαίτερα έντονες, τονίζοντας ότι η εικόνα αυτή επηρεάζει τόσο τις διπλωματικές σχέσεις όσο και την επενδυτική εμπιστοσύνη.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η αναφορά του στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου μίλησε για «δομημένη κρατική απάτη» και για ένα σύστημα που λειτούργησε προς όφελος «ημετέρων», αφήνοντας εκτός τους πραγματικούς δικαιούχους. Επικαλέστηκε τα στοιχεία για τις καθυστερήσεις πληρωμών και τα μεγάλα ποσά που παραμένουν οφειλόμενα, τονίζοντας ότι την ώρα που οι παραγωγοί ασφυκτιούν, το κράτος εμφανίζεται ανίκανο ή απρόθυμο να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του.

Η υπόθεση των Τεμπών αποτέλεσε ένα ακόμη σημείο έντονης αντιπαράθεσης, με τον κ. Νατσιό να κάνει λόγο για «συστηματική συγκάλυψη» και για μια Δικαιοσύνη που «βραδυπορεί επικίνδυνα». Αναφέρθηκε σε χαμένα ή αλλοιωμένα στοιχεία, αλλά και σε επιθέσεις κατά συγγενών θυμάτων, σκιαγραφώντας μια εικόνα που –όπως είπε– «προσβάλλει τη μνήμη των νεκρών και τη συνείδηση της κοινωνίας».

Στο πεδίο της αξιοκρατίας, η κριτική του ήταν εξίσου σκληρή. Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι προωθεί πρόσωπα χωρίς επάρκεια, ενώ την ίδια στιγμή νέοι επιστήμονες εγκαταλείπουν τη χώρα. «Η Ελλάδα διώχνει τα παιδιά της και ανταμείβει τους πρόθυμους», σημείωσε, περιγράφοντας ένα σύστημα που –κατά την άποψή του– ευνοεί την κομματική πίστη αντί της αξιοσύνης.

Δεν έλειψαν και οι προσωπικές αιχμές, με τον πρόεδρο της ΝΙΚΗΣ να χρησιμοποιεί ιδιαίτερα βαριές εκφράσεις, μιλώντας για «κυβέρνηση ρουσφετιού και συγκάλυψης» και για «μαύρη κηλίδα στην ιστορία της χώρας». Υποστήριξε ότι η κοινωνία έχει πλέον αποσύρει την εμπιστοσύνη της και ότι αυτό αποτυπώνεται, όπως είπε, ακόμη και στην καθημερινότητα των πολιτών.

Κορύφωση της παρέμβασής του αποτέλεσε το αίτημα για άμεση προσφυγή στις κάλπες. «Όταν χάνεται η εμπιστοσύνη του λαού, υπάρχει μία λύση: εκλογές τώρα», δήλωσε, καλώντας την κυβέρνηση να ζητήσει εκ νέου τη λαϊκή εντολή. Παράλληλα, παρουσίασε προτάσεις για θεσμικές αλλαγές, με έμφαση στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και την άρση της ασυλίας, επιχειρώντας να δώσει και ένα πολιτικό πλαίσιο διεξόδου.

Η ομιλία έκλεισε με έντονο συμβολισμό, με αναφορά στον Νικόλαο Πλαστήρα και την ανάγκη –όπως είπε– «να σωθεί η πατρίδα, θέλει δεν θέλει», σε μια προσπάθεια να μεταφέρει το μήνυμα ότι η πολιτική αλλαγή αποτελεί, κατά την άποψή του, αναγκαιότητα και όχι επιλογή. Με αυτόν τον τρόπο, ο Δημήτρης Νατσιός επιχείρησε να αποτυπώσει μια συνολική εικόνα κρίσης και να τοποθετήσει τη ΝΙΚΗ ως δύναμη «αλήθειας, ευθύνης και συνέπειας» απέναντι στο υφιστάμενο πολιτικό σκηνικό.

Στο ίδιο πνεύμα, τις προβλέψεις του για την οικονομική ανάπτυξη της Γερμανίας «διόρθωσε» προχθές και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, στο 0,8% για το 2026 και στο 1,2% για το 2027. Η μείωση από την αρχική πρόβλεψη ανέρχεται και για τα δύο έτη σε 0,3 μονάδες.