«Η επίσκεψη αυτή είναι εξαιρετικά σημαντική, όπως και οι προηγούμενες, διότι αποτελεί πράξη αλληλεγγύης και υποστήριξης της Συμμαχίας προς την χώρα μας. Η σιδηροδρομική διπλωματία κατά παράδοση πάντα στην ώρα της», έγραψε στα κοινωνικά δίκτυα η Ukrzaliznytsia.

Μην κλείνετε τα μάτια και μην υποτιμάται οποιαδήποτε μορφή βίας, καθώς το παραμικρό μπορεί να σημαδέψει ανεπανόρθωτα την ψυχή και το σώμα μιας γυναίκας. Δυστυχώς, είναι ένα φαινόμενο που διαπερνά τις κοινωνικές, μορφωτικές και οικονομικές τάξεις οριζόντια και είναι εκτεταμένο στην κοινωνία. Αποτελεί μάλιστα, θέμα της Δημόσιας Υγείας καθώς έχει τόσο σωματικές όσο και ψυχολογικές σοβαρές επιπτώσεις.

Πώς συμβαίνει η κακοποίηση;

Όπως είπαμε, η κακοποίηση της γυναίκας συνήθως ξεκινάει σταδιακά. Μπορεί δηλαδή, να αρχίσει με μερικές προσβολές και στη συνέχεια με την απαγόρευση από τον σύντροφο της να βλέπει τους φίλους ή την οικογένειά της. Οι τσακωμοί μπορεί να οδηγήσουν σε εξευτελισμό και ακόμα και σωματική βία. Η κακοποίηση φτάνει κάποιες φορές στο σημείο να θεωρείται τόσο δεδομένη που το ζευγάρι την βλέπει ως τρόπο επικοινωνίας.

Μετά από τέτοια περιστατικά συνήθως ο θύτης δείχνει μετανοημένος και ζητάει συγχώρεση, κάνοντας ό,τι μπορεί για να φανεί καλός και δοτικός για να διορθώσει τα πράγματα. Το χειρότερο από όλα όμως είναι ότι συχνά οι γυναίκες ως θύματα δικαιολογούν τη βίαιη συμπεριφορά του συντρόφου τους. Αυτό το φαινόμενο είναι γνωστό και ως το “Σύνδρομο της Στοκχόλμης”.

Τι συμβαίνει σε μια κακοποιημένη γυναίκα;

Όταν κάποια γυναίκα κακοποιείται, βιώνει διάφορα συμπτώματα όπως:

• Άγχος
• Χρόνια συμπτώματα, όπως κατάθλιψη και μετατραυματικό στρες
• Μειωμένη αυτοεκτίμηση
• Σκέψεις ότι αξίζει την τιμωρία
• Αίσθημα ανικανότητας ότι μπορεί να φροντίζει τον εαυτό της ή τα παιδιά της
• Κοινωνική απομόνωση
• Ενοχές

Η κακοποίηση μπορεί να περιλαμβάνει σωματική ή ψυχολογική βία:

• Σωματικές επιθέσεις, όπως χτυπήματα, κλωτσιές κ.λπ.
• Εξαναγκαστικές σεξουαλικές πράξεις
• Λεκτικές επιθέσεις, προσβολές, φωνές, απειλές
• Απομόνωση και περιορισμούς
• Έλεγχο κινήσεων, ειδικά όταν το θύμα προσπαθεί να ζητήσει βοήθεια.

Πώς βοηθά η ψυχολογική υποστήριξη

Ευτυχώς η ψυχολογία έχει αναπτύξει διάφορες μεθόδους που βοηθάνε μια κακοποιημένη γυναίκα να προχωρήσει στη ζωή της. Μία από αυτές λέγεται “γνωστική συμπεριφοριστική ψυχοθεραπεία”. Όταν ένα κακοποιημένο άτομο ζητάει βοήθεια από κάποιον ειδικό, συνήθως μαθαίνει να αναπτύσσει και διάφορες στρατηγικές, ώστε να ελέγξει τα αγχωτικά επεισόδια που ενδεχομένως βιώνει.

Με αυτές τις στρατηγικές το θύμα μπορεί να δουλέψει στη σταδιακή χαλάρωση των μυών ή βαθιές ανάσες. Επίσης, η κακοποιημένη γυναίκα μπορεί να μάθει τις γνωστικές θεραπείες που θα τη βοηθήσουν να εντοπίσει συγκεκριμένες σκέψεις για τις οποίες ίσως νιώθει άσχημα ή που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Για αυτόν τον λόγο στη γνωσιακή ψυχοθεραπεία είναι σημαντικό να αναπτύξει κανείς κοινωνικές δεξιότητες. Αυτή η διαδικασία γίνεται είτε ομαδικά είτε ατομικά.

Εξίσου σημαντικό για μια κακοποιημένη γυναίκα είναι να κάνει ψυχοθεραπεία, ώστε να μπορεί να βγάλει από μέσα της όλες τις σκέψεις και τα συναισθήματά της. Αυτό συνεπάγεται την ικανότητα του ψυχολόγου να μπορεί να δημιουργεί ελπίδα, να βοηθάει τη γυναίκα να πάρει αποφάσεις καθώς και να αναγνωρίζει πιθανούς κινδύνους.

Ανάλυση της σχέσης

Είναι σημαντικό το θύμα να πάρει τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας, ειδικά αν ζει με τον θύτη. Ένας ψυχολόγος μπορεί να βοηθήσει την κακοποιημένη γυναίκα να απευθυνθεί στον κατάλληλο άνθρωπο για βοήθεια και να της υποδείξει πώς μπορεί να προστατεύσει τον εαυτό της, αν κινδυνεύει. Όπως, επίσης, επισημαίνει η καθηγήτρια Ψυχολογίας, Fina Sanz: «Δυστυχώς τα ιδεώδη του ρομαντισμού περιστρέφονται γύρω από ψυχολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες».

Και το πρόβλημα μεγαλώνει όταν εμπλέκεται το αίσθημα του έρωτα με στοιχεία, όπως έρωτας με την πρώτη ματιά, θυσίες, δοκιμασίες, υπερβολικές απαιτήσεις ή ακόμα και το να μένει κανείς πίσω με την υπόλοιπη ζωή του. Αυτό απαιτεί μια ακόμα πιο αναλυτική εξήγηση του τι πραγματικά σημαίνει αγάπη, όπως επίσης απαιτεί το να βάζει κανείς πιο ρεαλιστικούς στόχους και να κατανοεί ότι κάθε σχέση διαφέρει. Επιπλέον, πρέπει να καταλαβαίνει κανείς ότι η αγάπη δεν βασίζεται στις θυσίες και δεν απαιτεί από ένα ζευγάρι να αφήσει πίσω τους προσωπικούς του στόχους.

Όλοι χρειαζόμαστε χώρο και χρόνο για τον εαυτό μας ώστε να χτίσουμε την αυτοεκτίμησή μας, πόσο μάλλον μια κακοποιημένη γυναίκα: Σημαντικό για μια κακοποιημένη γυναίκα είναι να κάνει ψυχοθεραπεία ώστε να μπορεί να βγάλει από μέσα της όλες τις σκέψεις και τα συναισθήματά της. Όταν κάποια γυναίκα κακοποιείται, βιώνει διάφορα συμπτώματα όπως άγχος, κατάθλιψη και μετατραυματικό στρες, χαμηλή αυτοεκτίμηση, αίσθηση ότι αξίζει την τιμωρία, κοινωνική απομόνωση και τύψεις.

Σε συνεργασία με το womanidol

Όπως ανέφερε, πρόκειται για μια υπόθεση που τον ταλαιπώρησε επί έναν χρόνο, υπενθυμίζοντας ότι από την πρώτη στιγμή που η σχετική δικογραφία διαβιβάστηκε στη Βουλή ζήτησε ο ίδιος την άρση της ασυλίας του, παρά το γεγονός ότι – όπως είπε – δεν υπήρχε στοιχείο που να θεμελιώνει αδίκημα σε βάρος του.

Ο βουλευτής της ΝΔ επισήμανε ότι η ίδια η δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ανέφερε πως δεν είχε καν αποπειραθεί να προβεί σε οποιαδήποτε παράνομη ενέργεια εις βάρος ευρωπαϊκών ή άλλων συμφερόντων. Παρά ταύτα, όπως σημείωσε, προσήλθε αυτοβούλως στην Εισαγγελία Αθηνών, όπου κατέθεσε τόσο προφορικά όσο και γραπτά τις εξηγήσεις του.

«Αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι όλα παίρνουν τον δρόμο τους», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η διαδικασία εξελίχθηκε γρήγορα.

«Προτεραιότητά μου να ολοκληρωθεί η δικαστική διαδικασία»

Ο κ. Χατζηβασιλείου άφησε παράλληλα ανοιχτό το ενδεχόμενο να κινηθεί νομικά για την αποκατάσταση της φήμης του, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι προτεραιότητά του παραμένει η επίσημη ολοκλήρωση της δικαστικής διαδικασίας.

Αναφερόμενος στην κριτική που έχει δεχθεί η κυβέρνηση για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, υποστήριξε ότι εάν η αρμόδια Εισαγγελία καθυστερούσε να αποφανθεί, υπήρχε κίνδυνος παραγραφής της υπόθεσης, γεγονός που, όπως είπε, θα άφηνε ένα άδικο στίγμα σε βάρος των εμπλεκομένων.

«Όταν κάποιος είναι αθώος, είναι αθώος», δήλωσε, επαναλαμβάνοντας ότι η δικογραφία δεν του απέδιδε καμία απόπειρα παράνομης πράξης.

Κλείνοντας, σχολίασε τις αναφορές περί «κυβερνητικής πλειοψηφίας υποδίκων» που είχαν διατυπωθεί το προηγούμενο διάστημα από πολιτικούς αντιπάλους, σημειώνοντας πως «μια συγγνώμη θα ήταν χρήσιμη».

2026-06-03_ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΝΤΖΟΥΡΑΝΗ

Με απλά λόγια: Ο σωστός σχεδιασμός και η σωστή εκτέλεση της συγκόλλησης (μέθοδος, παράμετροι, ακολουθία, προθέρμανση/θερμικές καταπόνηση, έλεγχοι) επηρεάζουν το πως λειτουργεί και συμπεριφέρεται το πλοίο στη θάλασσα για δεκαετίες». Αυτά μας τα λέει ο δρ Σταύρος Χιονόπουλος, που ξέρει στην πράξη τι εστί «τσιμπίδα»! Σήμερα είναι επίκουρος καθηγητής στον τομέα Μηχανικών και Μεταλλουργικών Δοκιμών και Ελέγχων του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής. Μας μιλά, στο πλαίσιο του αφιερώματος του SLpress.gr: «Τεχνολογίες αιχμής στη ναυτιλία και ο ρόλος των Πανεπιστημιακών Σχολών Ναυπηγών».

-Πως επιλέξατε τον τομέα των συγκολήσεων;

Η προσωπική μου σχέση στις συγκολλήσεις ξεκίνησε στο τέλος των σπουδών μου στη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ. Τότε, ο επιβλέπων καθηγητής της διπλωματικής μου εργασίας, ο οποίος πλέον δεν βρίσκεται στη ζωή, με παρότρυνε να τον ακολουθήσω στη Σχολή Ναυπηγών Μηχανικών του ΕΜΠ, όπου ο ίδιος μεταπηδούσε και να εκπονήσω μαζί του διδακτορική διατριβή πάνω στις συγκολλήσεις.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ήξερα τις συγκολλήσεις μόνο μέσα από κάποιες αναφορές σε σχετικά με υλικά και κατεργασίες προπτυχιακά μαθήματα. Όταν όμως μου πρότεινε έρευνα στις συγκολλήσεις ναυπηγικού αλουμινίου, τόσο πειραματικά όσο και υπολογιστικά, θα έλεγα πως ενεργοποιήθηκε μέσα μου η δημιουργικότητα και η επιστημονική μου περιέργεια. Από εκεί και πέρα, τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Οι συγκολλήσεις δεν έγιναν απλώς το επαγγελματικό μου αντικείμενο, έγιναν τρόπος ζωής. Πέρα από τη διδακτορική μου διατριβή, εργάστηκα για περισσότερα από 15 χρόνια ως επικεφαλής σε θέματα ποιότητας συγκολλητής κατασκευής στα Ναυπηγεία Ελευσίνας. Παράλληλα, μέχρι σήμερα δραστηριοποιούμαι ως ελεύθερος επαγγελματίας με συμβουλευτική και τεχνική υποστήριξη σε συγκολλητές κατασκευές. Και ως μέλος ΔΕΠ στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, στο Τμήμα Ναυπηγών Μηχανικών, υπηρετώ ένα γνωστικό αντικείμενο που, όπως ορίζεται θεσμικά, αφορά καθαρά την παραγωγή πλοίου και τις ναυπηγικές συγκολλήσεις.

-Οι τρόποι συγκόλλησης α) είναι διαφορετικοί στα πλοία και β) πόσο σημαντικό είναι για την κατασκευή, την στεγανότητα του σκάφους γ) πόσο προσθέτει στο βάρος του και δ) αν πιστοποιείται η διαδικασία;

-α) Στον πυρήνα τους, οι μέθοδοι είναι οι ίδιες με αυτές που συναντάμε και σε βαριές μεταλλικές κατασκευές: κυριαρχούν οι συμβατικές συγκολλήσεις ηλεκτρικού τόξου (με διάφορες παραλλαγές), ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται και συγκολλήσεις φλόγας.

Η διαφορά στη ναυπηγική δεν είναι μόνο “ποιά μέθοδος”, αλλά σε ποια κλίμακα, σε ποια θέση, με ποιες ανοχές, με ποια απαίτηση αξιοπιστίας και με ποιο παραγωγικό ρυθμό γίνεται η συγκόλληση. Σε μεγάλες ναυπηγικές μονάδες του εξωτερικού (Ευρώπη και κυρίως Ασία), όπου ο όγκος παραγωγής είναι τεράστιος, η αυτοματοποίηση είναι πολύ πιο έντονη και εφαρμόζονται σε μεγαλύτερη έκταση αυτοματοποιημένες διαδικασίες και συχνά μη συμβατικές τεχνικές.

β) Η συγκόλληση είναι το κύριο μέσο σύνδεσης των μεταλλικών στοιχείων ενός πλοίου. Δεν εξασφαλίζει απλώς ότι “δεν θα μπαίνει νερό”. Καθορίζει: τη στεγανότητα (δεξαμενές, διαμερίσματα, κύτος), αλλά και την αντοχή, τη δυσκαμψία, την κόπωση και τη μακροζωία της κατασκευής. Με απλά λόγια: ο σωστός σχεδιασμός και η σωστή εκτέλεση της συγκόλλησης (μέθοδος, παράμετροι, ακολουθία, προθέρμανση/θερμικές καταπόνηση, έλεγχοι) επηρεάζουν το πως λειτουργεί και συμπεριφέρεται το πλοίο στη θάλασσα για δεκαετίες.

(γ) Το βάρος των συγκολλήσεων σε μια σύγχρονη ναυπηγική κατασκευή αντιστοιχεί περίπου στο 2% έως 4% του συνολικού βάρους της μεταλλικής κατασκευής του πλοίου, δηλαδή του κύτους και όλων των μεταλλικών στοιχείων του. Πρόκειται για το υλικό προσθήκης που εισάγεται μέσω των ραφών συγκόλλησης και το οποίο, αν και σε κάθε επιμέρους σημείο φαίνεται μικρό, στο σύνολο της κατασκευής γίνεται ιδιαίτερα σημαντικό.

Για παράδειγμα, ένα επιβατηγό πλοίο μήκους περίπου 120 μέτρων, σαν αυτά που δραστηριοποιούνται στο Αιγαίο, έχει βάρος συγκολλήσεων της τάξης των 150-200 τόνων. Αν αυτό το βάρος το «μεταφράσουμε» σε συγκολλήσεις μίας στρώσης, μονοκόρδονες όπως λέμε, τότε το συνολικό μήκος των ραφών μπορεί να ξεπεράσει τα 200 χιλιόμετρα.

Αντίστοιχα, σε ένα δεξαμενόπλοιο μήκους περίπου 250 μέτρων, το βάρος των συγκολλήσεων φτάνει τις αρκετές εκατοντάδες τόνων, ενώ το συνολικό μήκος των ραφών μπορεί να ξεπεράσει τα 500 χιλιόμετρα. Για φανταστείτε: Απόσταση Αθήνας- Θεσσαλονίκης. Αν μιλήσουμε δε για την περίπτωση των σύγχρονων πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, τα οποία πλέον ξεπερνούν τα 400 μέτρα σε μήκος, τα μεγέθη είναι ακόμη πιο εντυπωσιακά: το βάρος των συγκολλήσεων υπερβαίνει τους 1.000 ή και τους 2.000 τόνους, ενώ το συνολικό μήκος συγκολλήσεων ξεπερνά τα 2.000 χιλιόμετρα.

Τα μεγέθη αυτά δείχνουν ότι η συγκόλληση δεν είναι μια «δευτερεύουσα» λεπτομέρεια της ναυπηγικής κατασκευής. Επηρεάζει το συνολικό βάρος, κυρίαρχα το κόστος παραγωγής και τη συμπεριφορά του πλοίου σε όλη τη διάρκεια ζωής του. Για τον λόγο αυτό, ο σωστός σχεδιασμός των συγκολλήσεων δεν αφορά μόνο την αντοχή και τη στεγανότητα, αλλά και τη συνολική βελτιστοποίηση της κατασκευής.

-Πείτε μας για την τεχνολογία 3D, τι νέο φέρνει για την επισκευή πάνω στο πλοίο;

Η τρισδιάστατη τεχνολογία στα μεταλλικά στοιχεία δεν περιορίζεται πλέον σε εργαστηριακές εφαρμογές. Στη ναυπηγική εξελίσσεται μια μορφή προσθετικής κατασκευής (Additive Manufacturing – A.M.) με χρήση ηλεκτρικού τόξου και σύρματος (Wire-Arc A.M – WAAM), όπου το μεταλλικό κράμα «χτίζεται» στρώση-στρώση με απόλυτα ελεγχόμενο τρόπο. Αξιοποιούνται οι συμβατικές μέθοδοι συγκόλλησης που συναντάμε στη ναυπηγική όχι για την ένωση δύο στοιχείων, αλλά για δημιουργία νέου υλικού με συγκεκριμένη γεωμετρία.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι αντί να αντικαθίσταται ένα ολόκληρο εξάρτημα, μπορεί να ανακατασκευάζεται μόνο το φθαρμένο τμήμα του, με ελεγχόμενη προσθήκη μετάλλου. Έτσι, μειώνεται ο χρόνος ακινησίας του πλοίου, περιορίζεται το κόστος και επιτυγχάνονται πιο στοχευμένες και τεχνικά ορθές επισκευές.

Μακροπρόθεσμα, η τεχνολογία αυτή μπορεί να επιτρέψει την παραγωγή ή ανακατασκευή εξαρτημάτων απευθείας επάνω στο πλοίο, με ψηφιακές οδηγίες από το τεχνικό γραφείο και κατάλληλο εγκατεστημένο εξοπλισμό. Μια τέτοια εξέλιξη θα μεταβάλλει ριζικά τη φιλοσοφία της εφοδιαστικής αλυσίδας: λιγότερα αποθέματα ανταλλακτικών, λιγότερες μεταφορές, περισσότερη ψηφιακή διαχείριση τεχνικών δεδομένων.

Αυτό φυσικά απαιτεί αυστηρό έλεγχο, κανονιστικό πλαίσιο από τους νηογνώμονες, το οποίο ωστόσο ήδη διαμορφώνεται και υψηλό επίπεδο τεχνικής υποστήριξης. Όμως ως κατεύθυνση, πρόκειται για μια αλλαγή φιλοσοφίας: από την παραδοσιακή εφοδιαστική διαχείριση ανταλλακτικών, σε μια ψηφιακά υποστηριζόμενη, επιτόπια παραγωγή υψηλής τεχνολογίας.

-Πότε ιδρύθηκε το εργαστήριο συγκολήσεων, τι μαθαίνει στους φοιτητές και γιατί να γίνεται αυτό σε πανεπιστημιακό επίπεδο και όχι σε μια τεχνική σχολή;

Το Εργαστήριο Ναυπηγικών Συγκολλήσεων υπάρχει ουσιαστικά από την περίοδο λειτουργίας του Τμήματος στο πλαίσιο του πρώην Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος. Με τη μετεξέλιξη του Τμήματος και την ένταξή του στην Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, το εργαστήριο αναβαθμίστηκε και επαναπροσδιορίστηκε, ώστε να ανταποκρίνεται στο επίπεδο σπουδών ενός διπλωματούχου Ναυπηγού Μηχανικού.

Σήμερα το εργαστήριο έχει πολλαπλή αποστολή. Πρώτον, εκπαιδευτική. Οι φοιτητές δεν μαθαίνουν απλώς πώς εκτελείται μια συγκόλληση, αλλά κατανοούν σε βάθος τη φυσική της διεργασίας, τη μεταλλουργία, τις θερμικές παραμορφώσεις, την αντοχή και την κόπωση των κατασκευών, καθώς και τα πρότυπα και τις απαιτήσεις ποιότητας.

Εκπαιδεύονται επίσης στις μη καταστρεπτικές μεθόδους ελέγχου και λαμβάνουν ουσιαστικά στοιχεία που σχετίζονται με τον ρόλο του επιβλέποντος μηχανικού συγκολλήσεων και, κυρίως, του επιθεωρητή συγκολλήσεων, ρόλοι ιδιαίτερα σημαντικοί για την επαγγελματική τους πορεία και για την ασφάλεια των κατασκευών.

Δεύτερον, το εργαστήριο έχει ερευνητικό χαρακτήρα. Λειτουργεί ως χώρος ανάπτυξης και δοκιμής νέων τεχνολογιών, υλικών και μεθόδων, συνδέοντας τη θεωρία με τη βιομηχανική πράξη και μεταφέροντας σύγχρονη τεχνογνωσία στη ναυπηγική παραγωγή. Τρίτον, επιτελεί ρόλο διασύνδεσης με την αγορά. Μέσω συνεργασιών με ναυπηγεία, τεχνικές εταιρείες και θεσμικούς φορείς, συμβάλλει στη μεταφορά τεχνογνωσίας και στην τεχνική υποστήριξη της βιομηχανίας.

Γιατί όμως αυτό να γίνεται σε πανεπιστημιακό επίπεδο και όχι σε μια τεχνική σχολή; Η τεχνική σχολή εκπαιδεύει τον τεχνίτη που εκτελεί τη συγκόλληση. Το πανεπιστήμιο εκπαιδεύει τον μηχανικό που τη σχεδιάζει, τη βελτιστοποιεί, την πιστοποιεί και αναλαμβάνει την ευθύνη της συνολικής κατασκευής. Πρόκειται για διαφορετικό επίπεδο γνώσης και ευθύνης. Ο ναυπηγός μηχανικός οφείλει να γνωρίζει όχι μόνο «πώς γίνεται», αλλά «γιατί γίνεται έτσι» και «ποιες συνέπειες έχει» σε επίπεδο αντοχής, ασφάλειας και διάρκειας ζωής του πλοίου.
Με αυτή τη φιλοσοφία λειτουργεί το εργαστήριο: ως χώρος εκπαίδευσης, έρευνας και ουσιαστικής σύνδεσης με την παραγωγή, στο επίπεδο που απαιτεί η σύγχρονη ναυπηγική βιομηχανία.

-Πόσο επικίνδυνη είναι αυτή η εργασία, έχει μέλλον;

Η συγκόλληση είναι μια εργασία που μπορεί να γίνει επικίνδυνη όταν δεν τηρούνται οι κανόνες. Υπάρχουν κίνδυνοι από αναθυμιάσεις και καπνούς, από την ακτινοβολία του τόξου, από τη θερμότητα και τα εγκαύματα, από ηλεκτρικούς κινδύνους, από κακές εργονομικές στάσεις, αλλά και από την εργασία σε κλειστούς χώρους ή σε ύψος, κάτι ιδιαίτερα συνηθισμένο στη ναυπηγική. Ωστόσο, σήμερα υπάρχουν σαφείς κανονισμοί, μέσα ατομικής προστασίας και οργανωμένες διαδικασίες που, όταν εφαρμόζονται σωστά, καθιστούν τη συγκόλληση μια απολύτως ελεγχόμενη και επαγγελματική δραστηριότητα.

Όσο για το μέλλον της, είναι ισχυρό. Οι μεταλλικές κατασκευές δεν πρόκειται να εκλείψουν. Αντίθετα, η ενεργειακή μετάβαση, τα νέα καύσιμα, οι αυξημένες απαιτήσεις αξιοπιστίας, οι επισκευές και οι μετασκευές πλοίων δημιουργούν ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη για εξειδικευμένους επαγγελματίες. Όχι μόνο για ικανούς συγκολλητές, αλλά και για μηχανικούς συγκολλήσεων και επιθεωρητές που μπορούν να λαμβάνουν σωστές τεχνικές αποφάσεις.

Αυτός ακριβώς είναι και ο ρόλος της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης: να διαμορφώνει σύγχρονους μηχανικούς, με γνώση των κινδύνων, των κανονισμών και της τεχνολογίας, ώστε να δίνουν τεκμηριωμένες οδηγίες, να οργανώνουν την ασφάλεια και να διασφαλίζουν την ποιότητα σε κάθε στάδιο της κατασκευής.

-Η ψηφιακή τεχνολογία, η ρομποτική, καταργούν τις θέσεις εργασίας στον τομέα αυτό;

Η ψηφιακή τεχνολογία και η ρομποτική δεν καταργούν συνολικά τις θέσεις εργασίας· τις μετασχηματίζουν. Η αυτοματοποίηση αναλαμβάνει το πιο επαναλαμβανόμενο, βαρύ και συχνά πιο επικίνδυνο μέρος της εργασίας, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί νέους ρόλους: προγραμματισμό, επίβλεψη, ποιοτικό έλεγχο, συντήρηση εξοπλισμού, διαχείριση δεδομένων και πιστοποίηση διαδικασιών. Με άλλα λόγια, μειώνεται η απλή χειρωνακτική επανάληψη και αυξάνεται η ανάγκη για τεχνική εξειδίκευση και υψηλότερο επίπεδο γνώσης.

Στη ναυπηγική, λόγω της μεγάλης κλίμακας των κατασκευών και της πολυπλοκότητας της γεωμετρίας σε πολλά σημεία, θα υπάρχει πάντα ανάγκη για ανθρώπινο δυναμικό. Η ρομποτική και τα ψηφιακά συστήματα αυξάνουν την παραγωγικότητα και την ακρίβεια, αλλά δεν υποκαθιστούν τον μηχανικό και τον εξειδικευμένο τεχνικό. Αντίθετα, ενισχύουν τον ρόλο τους και, σε πολλές περιπτώσεις, διευρύνουν την ανάγκη για καλά εκπαιδευμένους επαγγελματίες που μπορούν να διαχειριστούν, να ελέγξουν και να βελτιστοποιήσουν τις νέες τεχνολογίες.

-Μπορεί να συνδεθεί το εργαστήριο με την αγορά – υπάρχουν προγράμματα που υλοποιούνται μέσω του εργαστηρίου;

Η σύνδεση του εργαστηρίου με την αγορά δεν είναι απλώς επιθυμητή· είναι απαραίτητη. Ένα πανεπιστημιακό εργαστήριο οφείλει να έχει διπλή αποστολή: αφενός την εκπαίδευση και την έρευνα, αφετέρου την ουσιαστική διασύνδεση με την παραγωγή και τις πραγματικές ανάγκες της βιομηχανίας.

Η σύνδεση αυτή επιτυγχάνεται μέσα από συνεργασίες με ναυπηγεία, βιομηχανικές μονάδες και θεσμικούς φορείς. Το εργαστήριο μπορεί να παρέχει τεχνικές υπηρεσίες και μελέτες, να αναπτύσσει και να επικυρώνει διαδικασίες συγκόλλησης, να υποστηρίζει την πιστοποίηση τεχνικού προσωπικού, να διενεργεί δοκιμές και επιθεωρήσεις, να παρέχει τεκμηρίωση και εξειδικευμένες εκπαιδεύσεις ή σεμινάρια.

Παράλληλα, προχωρούμε σταδιακά στη διαμόρφωση προτάσεων για συμμετοχή και υλοποίηση ερευνητικών έργων, ώστε η γνώση που παράγεται στο πανεπιστήμιο να επιστρέφει στην πράξη και να ενισχύει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής ναυπηγικής και βιομηχανικής δραστηριότητας. Στόχος μας είναι το εργαστήριο να λειτουργεί ως γέφυρα: ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη, στην εκπαίδευση και την παραγωγή, στην γνώση και την εφαρμογή.

-Όλα αυτά μαζί, όπως η συγκόλληση ως διαδικασία

Θέλω να τονίσω κάτι που ίσως δεν φαίνεται εύκολα προς τα έξω: η συγκόλληση δεν είναι απλώς μια τεχνική διαδικασία. Είναι ένας ολόκληρος κόσμος. Απασχολεί ανθρώπους από τεχνικό προσωπικό βασικής εκπαίδευσης έως ερευνητές και ακαδημαϊκούς υψηλής εξειδίκευσης. Αφορά τον πυρήνα της μεταλλικής κατασκευής ενός πλοίου.

Έχει τεχνικό, επιστημονικό και παραγωγικό ρόλο ταυτόχρονα. Δεν είναι μόνο τέχνη, ούτε μόνο επιστήμη, ούτε απλώς μια παραγωγική διαδικασία που πρέπει να έχει ποιότητα, αντοχή, υψηλή παραγωγικότητα και χαμηλό κόστος. Είναι πεδίο κρίσιμων αποφάσεων: από το στάδιο του σχεδιασμού, στην επιλογή υλικών και διαδικασιών, στην υλοποίηση, στον έλεγχο, μέχρι και το κλείσιμο του κύκλου ζωής ενός ναυπηγήματος.

Αυτό προσπαθούμε να μεταδώσουμε στους φοιτητές μας: ότι η συγκόλληση είναι στρατηγικό εργαλείο. Ότι κάθε απόφαση γύρω από αυτή επηρεάζει την ασφάλεια, τη διάρκεια ζωής, το περιβαλλοντικό αποτύπωμα και την οικονομική βιωσιμότητα της κατασκευής.
Παράλληλα, θεωρούμε χρέος μας να το αναδείξουμε και στην αγορά. Η σωστή κατανόηση της σημασίας των συγκολλήσεων μπορεί να οδηγήσει σε κατασκευές υψηλής προστιθέμενης αξίας, σε βελτιωμένη ενεργειακή απόδοση, σε μειωμένες εκπομπές και σε ουσιαστική συμβολή στην πράσινη μετάβαση της ναυτιλίας και της βιομηχανίας γενικότερα.

Η συγκόλληση δεν είναι μια διεκπεραιωτική ή αναγκαστική διαδικασία στη μεταλλική κατασκευή. Είναι ο πρωταγωνιστής και ο καθοριστικός της παράγοντας. Δεν ακολουθεί απλώς την κατασκευή, τη διαμορφώνει. Σε μεγάλο βαθμό, κα θορίζει το μέλλον της σύγχρονης ναυπηγικής.

Ειδικότερα, προβλέπει ότι το ΑΕΠ θα αυξηθεί 1,9% το 2026 και 2% το 2027, πολύ κοντά δηλαδή στο 2,1% που διαμορφώθηκε το 2025.

Οι εκταμιεύσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, που εκτιμάται ότι θα αυξηθούν από 2,6 % του ΑΕΠ το 2025 σε 4,4 % του ΑΕΠ το 2026, θα στηρίξουν τις επενδύσεις, ενώ η αύξηση της απασχόλησης, οι μειώσεις στη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων και τα μέτρα για την ενεργειακή κρίση θα στηρίξουν την κατανάλωση, παρά τις υψηλές τιμές της ενέργειας, σύμφωνα με τον Οργανισμό. Οι εξαγωγές αναμένεται να αυξηθούν σταδιακά το β ́ εξάμηνο του 2026 καθώς θα βελτιώνεται η διεθνής ζήτηση.

Ο ΟΟΣΑ εκτιμά ότι οι κίνδυνοι για την ανάπτυξη είναι ισορροπημένοι, υπό την προϋπόθεση ότι η παραγωγή ενέργειας και οι εξαγωγές από τη Μέση Ανατολή θα ανακάμψουν, όπως αναμένεται, από το γ’ τρίμηνο. Μια καλύτερη από την αναμενόμενη πορεία του τουρισμού θα μπορούσε να τονώσει την ανάπτυξη, ενώ τυχόν καθυστερήσεις στην απορρόφηση των πόρων της ΕΕ ή παρατεταμένες διαταραχές στις αγορές ενέργειας θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά τις προοπτικές.

Για τον πληθωρισμό (με βάση τον εναρμονισμένο δείκτη καταναλωτή), ο ΟΟΣΑ προβλέπει ότι θα αυξηθεί από 2,9% το 2025 στο 4,2% εφέτος, λόγω των υψηλότερων τιμών ενέργειας, για να υποχωρήσει στο 2,6% το 2027.

Όσον αφορά τα δημόσια οικονομικά, προβλέπει υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα – στο 2,6 % του ΑΕΠ το 2026 και 2,7 % του ΑΕΠ το 2027 – μετά από το ιστορικά υψηλό πλεόνασμα 4,4 % του ΑΕΠ το 2025. Για το δημόσιο χρέος προβλέπει ότι θα μειωθεί στο 129,8% του ΑΕΠ το 2027 από 135,8% το 2026 και 146,1% το 2025.

«Η συνετή δημοσιονομική πολιτική και η ταχεία μείωση του χρέους θα πρέπει να εξακολουθήσουν να αποτελούν προτεραιότητα, καθώς οι προκλήσεις που απορρέουν από τη γήρανση του πληθυσμού και τις επενδυτικές ανάγκες θα παραμείνουν υψηλές», σημειώνει η έκθεση. «Ο περιορισμός των φορολογικών δαπανών και η συνέχιση των προσπαθειών για τη μείωση της φοροδιαφυγής θα δημιουργούσε πρόσθετα δημοσιονομικά περιθώρια για την ενίσχυση των δαπανών για την εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη», προσθέτει.

Για τα πρόσφατα μέτρα στήριξης έναντι της ενεργειακής κρίσης που έλαβε η κυβέρνηση, ο ΟΟΣΑ σημειώνει ότι θα πρέπει να καταργηθούν ταχέως καθώς θα μειώνεται η πίεση στις τιμές.

Ο Οργανισμός συνιστά περαιτέρω απλούστευση των διαδικασιών αδειοδότησης για επενδύσεις σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας καθώς θα συμβάλει στη μείωση της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα. «Οι καθαρές εισαγωγές ενέργειας, ιδίως πετρελαίου και φυσικού αερίου, αντιστοιχούσαν στο 93 % της συνολικής προσφοράς ενέργειας, καθιστώντας την εξωτερική θέση της Ελλάδας ιδιαίτερα ευάλωτη σε διαταραχές στις διεθνείς αγορές ενέργειας», αναφέρει η έκθεση.

Ο ΟΟΣΑ αναφέρει ότι θα χρειαστεί ισχυρή και βιώσιμη ανάπτυξη για να αυξηθεί το βιοτικό επίπεδο με παράλληλη μείωση του χρέους.

Η συνέχιση των προσπαθειών, προσθέτει, για τη βελτίωση του ρυθμιστικού πλαισίου για τις επιχειρήσεις, η άρση των περιορισμών στην παροχή υπηρεσιών από ελεύθερους επαγγελματίες και η επαναπροσαρμογή των πολιτικών της αγοράς εργασίας προς την υψηλής ποιότητας εκπαίδευση και συμβουλευτικές υπηρεσίες θα ενίσχυαν τον ανταγωνισμό και τις επενδύσεις και θα βελτίωναν την παραγωγικότητα της εργασίας.

«Η Ελλάδα έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στην αύξηση της παραγωγής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές, αλλά η εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα παραμένει υψηλή, ιδιαίτερα στον τομέα των μεταφορών και της στέγασης.

Η διευκόλυνση των επενδύσεων στην παραγωγική ρεύματος από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας με την περαιτέρω απλοποίηση και εξορθολογισμό των διαδικασιών αδειοδότησης θα βοηθούσε στην ταχύτερη μείωση των εκπομπών αερίων και στην ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας.

Επιπλέον, η στοχευμένη χρηματοδοτική στήριξη για ενεργειακές ανακαινίσεις κτιρίων και για ηλεκτρικά οχήματα θα στήριζε επίσης τις επενδύσεις για τη σταδιακή εξάλειψη των ορυκτών καυσίμων στους τομείς των μεταφορών και της στέγασης», καταλήγει η έκθεση.

Δύο σενάρια για την παγκόσμια οικονομία

Η εξέλιξη της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή παραμένει αβέβαιη, αλλά οι οικονομικές της συνέπειες είναι πιθανό να γίνουν αισθητές για κάποιο χρονικό διάστημα ακόμη και μετά τη λύση της, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ.

Για τον λόγο αυτό, ο Οργανισμός κατάρτισε δύο σενάρια για τις προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας: ένα όπου οι διαταραχές παραμένουν σχετικά σύντομες και ένα σενάριο παρατεταμένων διαταραχών, με ευρύτερες και πολύ πιο μακροχρόνιες αρνητικές συνέπειες.

Στο πρώτο σενάριο – όπου λαμβάνεται ως βάση ότι οι τιμές της ενέργειας θα μειώνονται σταδιακά από τα μέσα του 2026 και μετά, σύμφωνα με τις τρέχουσες προσδοκίες της αγοράς προθεσμιακών συμβολαίων – ο ΟΟΣΑ προβλέπει ότι η παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη θα επιβραδυνθεί από 3,4% το 2025 σε 2,8% το 2026 για να ανακάμψει στο 3,1% το 2027. Ο ετήσιος πληθωρισμός στις χώρες της G20 αναμένεται να αυξηθεί στο 4% το 2026 από 3,4% το 2025, για να μειωθεί στο 3,1% το 2027 καθώς οι πιέσεις στις τιμές ενέργειας και τροφίμων θα υποχωρούν σταδιακά.

Στο δεύτερο σενάριο, εάν οι διαταραχές διαρκέσουν μέχρι και το 2027, η παγκόσμια ανάπτυξη αναμένεται να επιβραδυνθεί σημαντικά, σε μόλις 2,1% το 2026 και 1,8% το 202, ενδεχομένως ωθώντας ορισμένες οικονομίες στην ύφεση ή κοντά σε αυτή. Η ανεργία θα αυξηθεί και οι επενδύσεις – συμπεριλαμβανομένων των επενδύσεων εντάσεως εργασίας στην Τεχνητή Νοημοσύνη – θα αποδυναμωθούν σημαντικά, ενώ θα αυξηθούν οι κίνδυνοι επανατιμολόγησης στις χρηματοπιστωτικές αγορές.

Η ρωσική Κρατική Ανακριτική Επιτροπή άρχισε ποινική έρευνα για «τρομοκρατική επίθεση», μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων TASS, επικαλούμενο την εκπρόσωπο της εν λόγω Επιτροπής Σβετλάνα Πετρένκο.

Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, 354 ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη καταρρίφθηκαν στη διάρκεια της περασμένης νύκτας πάνω από τη Ρωσία. Ο κυβερνήτης της ρωσικής περιφέρειας του Λένινγκραντ Αλεξάντρ Ντροζντένκο έκανε λόγο για κατάρριψη 50 μη επανδρωμένων αεροσκαφών μόνο στην περιφέρεια αυτή.

Στην Ουκρανία, στην πόλη της Χερσώνας (νότια), μια 86χρονη γυναίκα σκοτώθηκε σε επίθεση ρωσικού μη επανδρωμένου αεροσκάφους, σύμφωνα με τον επικεφαλής της τοπικής στρατιωτικής διοίκησης Γιάροσλαβ Σάνκο.

Αν και το σχετικό νομοσχέδιο θα παραμένει υπό διαβούλευση έως 15 Ιουνίου -και συνεπώς δεν αποκλείονται αλλαγές ή βελτιώσεις προ της κατάθεσης και ψήφισης- οι ενδιαφερόμενοι να ενταχθούν σε αυτήν θα πρέπει να προετοιμάζονται ήδη από τώρα πλέον, καθώς δεν θα αρκεί μια απλή αίτηση, αλλά θα πρέπει να προνοήσουν να έχουν άμεσα διαθέσιμο, τουλάχιστον το ποσό της α΄δόσης που θα κληθούν να καταβάλουν, με βάση τη διάρκεια της ρύθμισης που θα επιλέξουν.

Πρακτικά , πάντως, η αίτηση θα υποβάλλεται ηλεκτρονικά προς την ΑΑΔΕ και το ΚΕΑΟ. Η διαδικασία θα μείνει «ανοικτή» για αιτήσεις σχεδόν για έξι μήνες, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2026.

Ποιοι κερδίζουν

Η νέα ρύθμιση θα προσφέρει τριπλάσιο χρόνο αποπληρωμής -έως και έξι χρόνια αντί για δύο- αλλά και πολύ χαμηλότερες δόσεις από την «πάγια» ρύθμιση των 24 δόσεων.

Ωστόσο για μικρά χρέη (κάτω των 2.200 ευρώ) οι 72 δόσεις περιορίζονται, καθώς προβλέπονται ως ελάχιστο ποσό δόσης τα 30 ευρώ. Για παράδειγμα, για βασική οφειλή 1.800 ευρώ προκύπτουν έως 60 δόσεις. Ενώ η υπαγωγή δεν θα είναι αυτόματη, αλλά θα απαιτείται αίτηση και τήρηση των προβλεπόμενων προϋποθέσεων.

Τα οφέλη πάντως για όσους ενταχθούν και παραμείνουν συνεπείς είναι σημαντικά. Με την υπαγωγή στη ρύθμιση και εφόσον τηρούνται οι όροι, χορηγείται αποδεικτικό φορολογικής ή ασφαλιστικής ενημερότητας (αναλόγως πού χρωστά ο οφειλέτης), αναστέλλεται η ποινική δίωξη για μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών (ή η εκτέλεση ποινής όπου τυχόν έχει ήδη επιβληθεί) και «παγώνουν» τα μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της περιουσίας του οφειλέτη.

Παράλληλα, όμως, αναστέλλεται ο χρόνος παραγραφής των οφειλών για όσο διαρκεί η ρύθμιση, σε περίπτωση που δεν την εγκαταλείψει πρόωρα ο οφειλέτης. Ενώ, ακόμη και μετά την υπαγωγή, το Δημόσιο και οι ασφαλιστικοί φορείς διατηρούν ορισμένα δικαιώματα, όπως: εγγραφή υποθήκης, μη χορήγηση ενημερότητας για μεταβίβαση ακινήτου όταν η οφειλή δεν είναι διασφαλισμένη, ή και συμψηφισμό τυχόν απαιτήσεων του οφειλέτη με τις υποχρεώσεις του.

Τι απαιτείται

Βασικές προϋποθέσεις για να υπαχθεί στη ρύθμιση ο οφειλέτης για τα χρέη του, είναι οι εξής:

1. να εντάξει υποχρεωτικά το σύνολο των προ του 2024 οφειλών του -και όχι επιλέγοντας ένα μέρος αυτών μόνον- εφόσον δεν τελούν σε αναστολή πληρωμής. Αν το επιθυμεί ο ίδιος, πάντως, μπορεί να εντάξει και οφειλές που τελούν σε αναστολή, εφόσον εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της ρύθμισης (δηλαδή κατέστησαν ληξιπρόθεσμες έως 31.12.2023)

2. οι συγκεκριμένες οφειλές (προ του 2024) να μην τελούσαν κατά την κρίσιμη ημερομηνία της 21ης Απριλίου 2026, σε καμία ενεργή ρύθμιση. Δεν επιτρέπεται δηλαδή «μεταπήδηση» στις 72 δόσεις, από άλλη ρύθμιση. Όποια ρύθμιση τυχόν ήταν ενεργή, πρέπει να συνεχίσει να εξυπηρετείται.

3. ο οφειλέτης θα πρέπει να μην δημιουργήσει άλλες εκκρεμείς ληξιπρόθεσμες οφειλές μετά το 2024. Αν τυχόν έχει και νέες οφειλές πρέπει, πριν την αίτηση υπαγωγής, είτε να τις εξοφλήσει άμεσα , είτε να τις τακτοποιήσει νόμιμα με την πάγια ρύθμιση (24 ή 48 δόσεων, ανάλογα με το είδος των οφειλών αυτών).

4. πριν την αίτηση υπαγωγής στις 72 δόσεις, θα πρέπει να έχει υποβάλει και όλες τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος των τελευταίων πέντε ετών, για τις οποίες η προθεσμία έχει λήξει έως 31 Δεκεμβρίου 2025. Αν τις υποβάλει εκπρόθεσμα πριν την αίτηση προκειμένου να ενταχθεί στη ρύθμιση, θα πρέπει να τακτοποιήσει ή ρυθμίσει και τις τυχόν οφειλές που θα προκύψουν από τις δηλώσεις αυτές.

5. η υπαγωγή δεν ολοκληρώνεται απλά με την υποβολή της αίτησης, αλλά μόνο εφόσον ολοκληρωθεί και η πληρωμή της πρώτης δόσης η οποία, στην περίπτωση της εφορίας, πρέπει να καταβληθεί άμεσα -εντός τριών εργάσιμων ημερών από την αίτηση.

6. ο οφειλέτης πρέπει να μην έχει αμετάκλητη καταδίκη για φοροδιαφυγή ή λαθρεμπορία.

Από την ημερομηνία υπαγωγής η βασική οφειλή κεφαλαιοποιείται και διαγράφονται τυχόν πρόσθετα τέλη και προσαυξήσεις. Ωστόσο επιβαρύνεται με τόκο (5,84% για φορολογικές οφειλές).

Σε περίπτωση καθυστέρησης δόσης, ενεργοποιείται πρόσθετη επιβάρυνση. Η ρύθμιση χάνεται και αναβιώνουν μέτρα είσπραξης και προσαυξήσεις, αν δεν καταβληθούν δύο συνεχόμενες μηνιαίες δόσεις, ή αν υπάρξει καθυστέρηση άνω των δύο μηνών στις δύο τελευταίες δόσεις. Χάνεται επίσης αν δεν εξοφλούνται -ή δεν τακτοποιηθούν- και οι τυχόν άλλες τρέχουσες οφειλές προς εφορία και φορείς κοινωνικής ασφάλισης, μέσα στις προβλεπόμενες προθεσμίες.

Αντίστοιχη ρύθμιση προβλέπεται και για τα χρέη προς τον e-ΕΦΚΑ και το ΚΕΑΟ. Και στην περίπτωση αυτή, η ρύθμιση αφορά οφειλές που σχετίζονται με χρονικές περιόδους έως 31 Δεκεμβρίου 2023, με ελάχιστη δόση 30 ευρώ. Η αίτηση για τις ασφαλιστικές οφειλές θα υποβάλλεται ηλεκτρονικά έως 31 Δεκεμβρίου 2026 στο ΚΕΑΟ για τις βεβαιωμένες οφειλές και για όσες υπάγονται στην αρμοδιότητά του. Ενώ για οφειλές του πρώην ΝΑΤ ή άλλων φορέων, όπου η είσπραξη δεν ανήκει αποκλειστικά στο ΚΕΑΟ, η διαδικασία θα γίνεται στον αρμόδιο φορέα. Για τις ασφαλιστικές εισφορές, η πρώτη δόση θα καταβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μήνα υποβολής της αίτησης.

Η πιο σοβαρή κλιμάκωση ήρθε μετά την αμερικανική επίθεση σε ιρανικό στρατιωτικό σταθμό ελέγχου στο νησί Κεσμ, κοντά στα Στενά του Ορμούζ, με αποτέλεσμα το Ιράν να απαντήσει με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) κατά των χωρών του Κόλπου, Κουβέιτ και Μπαχρέιν.

Το Ιράν δήλωσε ότι στόχευσε «αμερικανική βάση αεροπορίας και ελικοπτέρων» στην περιοχή, καθώς και την έδρα της Πέμπτης Στόλου των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν. Οι ΗΠΑ, όμως, απάντησαν ότι «όλες οι ιρανικές επιθέσεις κατά των αμερικανικών δυνάμεων απέτυχαν», προσθέτοντας ότι οι πύραυλοι και τα drones είτε αναχαιτίστηκαν είτε «δεν έφτασαν στους στόχους τους».

Νεκρός στο Κουβέιτ

Ένας άνθρωπος σκοτώθηκε, πολλοί τραυματίστηκαν και μεγάλες ζημιές καταγράφηκαν στο αεροδρόμιο του Κουβέιτ, μετά την ιρανική επίθεση με drones που προηγήθηκε, όπως ενημέρωσε με νεότερη ανακοίνωσή του το υπουργείο Εξωτερικών της αραβικής χώρας. Ζημιές υπέστησαν και εγκαταστάσεις διπλωματικών αποστολών που στεγάζονται στο αεροδρόμιο, ενώ οι πτήσεις παραμένουν καθηλωμένες.

«Το Υπουργείο Εξωτερικών εκφράζει την καταδίκη και την έντονη αντίδραση του Κράτους του Κουβέιτ, με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, έναντι των βίαιων και συνεχιζόμενων ιρανικών επιθέσεων με τη χρήση βαλλιστικών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών, η τελευταία εκ των οποίων σημειώθηκε σήμερα τα ξημερώματα, με στόχο για άλλη μια φορά πολιτικές και ζωτικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του Διεθνούς Αεροδρομίου του Κουβέιτ, με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός ατόμου, τον τραυματισμό άλλων και τη πρόκληση ζημιών σε ζωτικές εγκαταστάσεις, μεταξύ των οποίων και διπλωματικές αποστολές», ανέφερε το υπουργείο στο X.

Η χώρα διατηρεί το «πλήρες και εγγενές δικαίωμά» της να λάβει τα κατάλληλα μέτρα ως απάντηση στις «αμαρτωλές και επαναλαμβανόμενες ιρανικές επιθέσεις», πρόσθεσε. Στο μεταξύ, το Ιράν καταδίκασε τις αμερικανικές επιθέσεις σε τάνκερ και εγκαταστάσεις του, χαρακτηρίζοντάς τες παραβίαση της συμφωνίας εκεχειρίας και του διεθνούς δικαίου, επιρρίπτοντας «άμεση και σαφή ευθύνη» στο Κουβέιτ και το Μπαχρέιν για την υποστήριξη στρατιωτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ κατά της χώρας.

Το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν ανέφερε ότι οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν χρησιμοποιώντας έδαφος και εγκαταστάσεις του Κουβέιτ και του Μπαχρέιν για την υποστήριξη αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων. Η Τεχεράνη δήλωσε ότι διατηρεί το δικαίωμα αυτοάμυνας και ότι θα χρησιμοποιήσει όλα τα διαθέσιμα μέσα για να απαντήσει, περιλαμβανομένης της στόχευσης της πηγής τυχόν μελλοντικών επιθέσεων.

Παράλληλα, η Κίνα κάλεσε Ιράν και ΗΠΑ να τηρήσουν την εκεχειρία και εξέφρασε ανησυχία για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή μετά τα σημερινά πυρά από το Ιράν και τις ΗΠΑ. Σε καθημερινή ενημέρωση Τύπου, εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών κάλεσε όλα τα μέρη να τηρήσουν την εκεχειρία και προέτρεψε Τεχεράνη και Ουάσινγκτον να διατηρήσουν τη δυναμική των διαπραγματεύσεών τους.

Το Κουβέιτ αναστέλλει τις πτήσεις 

Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Άμυνας του Κουβέιτ, ταξίαρχος Σάουντ Αμπντουλάζιζ Αλ-Όταιμπι, δήλωσε το πρωί της Τετάρτης ότι «αρκετά εχθρικά drones» στόχευσαν το κτίριο επιβατών του Διεθνούς Αεροδρομίου της χώρας, προκαλώντας σοβαρές ζημιές και τραυματισμούς «αριθμού ατόμων».

Την ίδια στιγμή, οι αεράμυνες του Μπαχρέιν αναχαίτισαν και κατέστρεψαν τρεις πυραύλους και «αριθμό» drones την Τετάρτη, σύμφωνα με το στρατιωτικό επιτελείο της χώρας, το οποίο καταδίκασε τις επιθέσεις του Ιράν στην περιοχή. Το Ιρανικό Στρατιωτικό Γενικό Επιτελείο ανέφερε ότι «το Ιράν συνεχίζει τη συστηματική εχθρική του προσέγγιση μέσω των απεχθών επιθέσεων με πυραύλους και drones, στοχεύοντας πολιτικά αντικείμενα στο Βασίλειο του Μπαχρέιν».

Ακόμη, σημείωσε ότι «όλα τα όπλα και οι μονάδες του βρίσκονται στα υψηλότερα επίπεδα ετοιμότητας και αμυντικής ετοιμότητας», προειδοποιώντας τους πολίτες να μην αγγίξουν ή πλησιάσουν οποιοδήποτε «ξένο ή ύποπτο αντικείμενο».

Μπαράζ επικοινωνιών Αραγτσί 

Ο Υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Άμπας Αραγτσί, είχε τηλεφωνικές συνομιλίες με έξι ομολόγους του, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Εξωτερικών μέσω ανάρτησης στο X. Οι συνομιλίες έγιναν με τους Υπουργούς Εξωτερικών της Γαλλίας, της Τουρκίας, του Κατάρ, της Αιγύπτου, του Πακιστάν και της Σαουδικής Αραβίας.

Στην τηλεφωνική επικοινωνία με το Πακιστάν συμμετείχε επίσης ο Αρχιστράτηγος Άσιμ Μουνίρ, επικεφαλής των στρατιωτικών δυνάμεων της χώρας. Οι συνομιλίες πραγματοποιήθηκαν μετά από σειρά επιθέσεων με drones και πυραύλους από το Ιράν που στόχευσαν το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν. Η Τεχεράνη δήλωσε ότι οι επιθέσεις αυτές ήταν «σε απάντηση στην αμερικανική επιθετικότητα».

Τα Εμιράτα ζητούν ενιαία αντίδραση

Στο μεταξύ, ο σύμβουλος του Προέδρου των ΗΑΕ, Ανουάρ Γκαργκάς, ζήτησε «σταθερή και ενιαία αντίδραση» μεταξύ των αραβικών κρατών του Κόλπου απέναντι στις συνεχιζόμενες ιρανικές επιθέσεις με πυραύλους και drones, μετά τις τελευταίες επιθέσεις στο Κουβέιτ και το Μπαχρέιν κατά τη διάρκεια της νύχτας.

«Κανένα κράτος του Κόλπου δεν πρέπει να αντιμετωπίσει μόνο του τις επιθέσεις, καθώς η ασφάλεια των αραβικών κρατών του Κόλπου είναι αλληλένδετη, τα συμφέροντά τους κοινά και η μοίρα τους ενιαία. Αυτή η επιθετικότητα δεν στοχεύει ένα συγκεκριμένο κράτος, αλλά όλους μας», δήλωσε ο Γκαργκάς.

Σε αδιέξοδο οι διαπραγματεύσεις

Ενώ οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν παραμένουν σε αδιέξοδο, το ABC News ανέφερε την Τετάρτη, επικαλούμενο Αμερικανούς αξιωματούχους, ότι ο Τραμπ απαιτεί από την Τεχεράνη συγκεκριμένες πυρηνικές υποχωρήσεις γραπτώς ως μέρος μιας προκαταρκτικής συμφωνίας.

Οι αξιωματούχοι τόνισαν ότι οι Ιρανοί διαπραγματευτές είχαν προηγουμένως δώσει προφορικές διαβεβαιώσεις πως το καθεστώς θα συμφωνούσε τελικά σε ορισμένες προϋποθέσεις που σχετίζονται με το πυρηνικό πρόγραμμα. Επεσήμαναν ότι ο Τραμπ αποφάσισε κατά την τελευταία συνάντηση με τους συνεργάτες του στον Λευκό Οίκο ότι οι δεσμεύσεις των Ιρανών δεν ήταν αρκετά ισχυρές.

Κατά τη διάρκεια ακροάσεων στη Βουλή των Αντιπροσώπων και στη Γερουσία την Τρίτη, ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο επιβεβαίωσε ότι η Ουάσινγκτον δεν θα άρει τις κυρώσεις κατά του Ιράν ακόμη και αν ανοίξει τα Στενά του Ορμούζ. Ο Ρούμπιο τόνισε ότι αυτές οι κυρώσεις σχετίζονται με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και όχι με το Ορμούζ. Επιβεβαίωσε επίσης ότι οι Ιρανοί συμφώνησαν να διαπραγματευτούν την εγκατάλειψη του πυρηνικού τους προγράμματος.

«Πρέπει να δεσμευτούν για πολύ συγκεκριμένες διαπραγματεύσεις σχετικά με τη διάθεση του ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού που εξακολουθεί να βρίσκεται θαμμένο βαθιά μέσα σε κάποιο βουνό», τόνισε ο κορυφαίος Αμερικανός διπλωμάτης για να προσθέσει πως «πρέπει να συμφωνήσουν να διαπραγματευτούν αυστηρούς και μακροπρόθεσμους περιορισμούς ή/και την κατάργηση των δραστηριοτήτων εμπλουτισμού στη χώρα τους».

Ο Ρούμπιο σημείωσε ότι οι λεπτομέρειες σχετικά με αυτά τα θέματα θα πρέπει να διευθετηθούν σε μελλοντικές συνομιλίες, αλλά για να εισέλθει σε αυτή τη φάση το Ιράν «θα πρέπει να δεσμευτεί ότι είναι πρόθυμο να το πράξει. Για παράδειγμα, πρέπει να δεσμευτούν και να πουν «θα διαθέσουμε το εμπλουτισμένο ουράνιο». Και το ερώτημα τώρα είναι ποιοι είναι οι μηχανισμοί με τους οποίους θα το πράξουμε; Αυτό μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης».