Τον Απρίλιο, ο Τραμπ είχε δηλώσει ότι εξετάζει σοβαρά την πιθανότητα αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ, εκφράζοντας δυσαρέσκεια για τη λειτουργία της συμμαχίας.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας με τον Τούρκο πρόεδρο στις 20 Μαΐου, ο Αμερικανός πρόεδρος υιοθέτησε διαφορετικό τόνο, αναφέροντας ότι θα ταξιδέψει στην Άγκυρα για να συμμετάσχει στη σύνοδο.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δήλωσε το Σαββατοκύριακο ότι ο Ερντογάν έχει μιλήσει με τον Τραμπ πολλές φορές τον τελευταίο μήνα και ότι σε καμία από αυτές τις συνομιλίες ο Τραμπ δεν άφησε να εννοηθεί ότι δεν θα παραστεί.

Ορισμένες αναφορές έχουν επίσης υποστηρίξει ότι ο Ερντογάν επιθυμεί να συναντήσει τον Τραμπ στο Λος Άντζελες, στο περιθώριο του αγώνα ΗΠΑ–Τουρκίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο στις 25 Ιουνίου.

Αυτό τόνισε ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Βασίλης Κικίλιας, κατά την εναρκτήρια ομιλία του στο 10th Capital Link Maritime Leaders Summit, στο πλαίσιο των Ποσειδωνίων, υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα, ως ηγέτιδα δύναμη της παγκόσμιας ναυτιλίας, οφείλει να συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση των διεθνών αποφάσεων για το μέλλον του κλάδου και όχι απλώς να ακολουθεί τις εξελίξεις.

Ο κ. Κικίλιας ανέδειξε το μέγεθος και τη διεθνή επιρροή της ελληνικής ναυτιλίας, σημειώνοντας: «Η χώρα μας αποτελεί περίπου το 2% του ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και παρ’ όλα αυτά, έχουμε 5.800 ελληνόκτητα πλοία, που σημαίνει το 19%-20% του παγκόσμιου στόλου και 61% του ευρωπαϊκού στόλου, με δραστηριότητα σε περισσότερα από 171.000 λιμάνια/λιμενικές προσεγγίσεις. Αυτό αποτελεί ένα success story, για το οποίο είμαστε περήφανοι, και πηγαίνει πολλά – πολλά χρόνια πίσω, στην παράδοσή μας, στη σχέση μας με τη θάλασσα. Από τότε, στα χρόνια της φτώχειας στην Ελλάδα, ήμασταν πρωτοπόροι στη θάλασσα. Καπετάνιοι, μηχανικοί – νησιώτες αλλά και από την ηπειρωτική Ελλάδα – αποφάσισαν να υπερβούν τη μοίρα τους, να μπουν σε ένα πλοίο και να ταξιδέψουν σε όλον τον πλανήτη. Τα ταξίδια δεν ήταν όπως σήμερα, 4-5 μήνες, με εξαιρετικές τεχνολογικές συνθήκες, Wi-Fi, τηλέφωνα, μεγάλες εγκαταστάσεις μέσα στα πλοία και με δυνατότητα να παίρνει ο ναυτικός ένα αεροπλάνο και να γυρίζει γρήγορα στην οικογένειά του. Δεν ήταν έτσι. Ήταν δύσκολα ταξίδια. Αλλά το έκαναν. Το πίστεψαν. Το έκαναν πραγματικό success story. Και η Ελλάδα άνοιξε τα φτερά της στον Βορρά, στον Νότο, στην Ανατολή και στη Δύση. Και είμαστε πάρα πολύ περήφανοι γι’ αυτό».

Στη συνέχεια, ο υπουργός υπογράμμισε ότι η ισχύς της ελληνικής ναυτιλίας συνεπάγεται και αυξημένη ευθύνη στη διεθνή διαδικασία λήψης αποφάσεων, επισημαίνοντας: «’Αρα είμαστε πολύ χαρούμενοι, αλλά και υποχρεωμένοι να αρχίσουμε να συζητάμε ως χώρα, μέσα στην ευρωπαϊκή οικογένεια, μέσα στον IMO και παγκοσμίως, ως εταίροι σε αυτή την προσπάθεια και όχι απλώς να ακολουθούμε. Σεβόμαστε κάθε άποψη. Τηρούμε κάθε νόμο. Πιστεύουμε στον IMO. Θέλουμε πραγματικά ένα παγκόσμιο πλαίσιο. Θέλουμε πραγματικά να συνεργαστούμε και να δουλέψουμε με όλους. Αλλά είμαστε παρόντες με τις δικές μας πολιτικές».

Αναφερόμενος στις γεωπολιτικές εξελίξεις και στις επιπτώσεις τους στη ναυτιλία και στο παγκόσμιο εμπόριο, ο κ. Κικίλιας επισήμανε: «Δυστυχώς, εξακολουθούμε να ζούμε υπό καθεστώς κρίσης. Μετά την πανδημία, μετά από έναν πόλεμο στην καρδιά της Ευρώπης, μετά από μια ενεργειακή κρίση, έχουμε πόλεμο στη Μέση Ανατολή, με ανυπολόγιστες συνέπειες. Με δεδομένο ότι το 80%-90% του παγκόσμιου εμπορίου γίνεται δια θαλάσσης, η διατήρηση της ασφάλειας, της ανθεκτικότητας και της ελεύθερης λειτουργίας των διεθνών θαλάσσιων μεταφορών δεν είναι απλώς μια ναυτιλιακή προτεραιότητα. Είναι στρατηγική αναγκαιότητα για την παγκόσμια οικονομία και τη διεθνή σταθερότητα».

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ανάγκη, οι πολιτικές αποφάσεις να λαμβάνονται σε συνεργασία με τη ναυτιλιακή κοινότητα και με πλήρη επίγνωση των πραγματικών συνθηκών της αγοράς. «Το πρώτο μάθημα που πήραμε τους τελευταίους μήνες, είναι ότι δεν μπορείς να θεωρείς δεδομένο το industry. Πρέπει να ρωτάς το industry, να συζητάς με το industry. Δυστυχώς, σε ό,τι έχει να κάνει με τη θάλασσα, μπορεί σε εμάς τους πολιτικούς να αρέσει ή να μην αρέσει, αλλά αυτοί ξέρουν καλύτερα. ‘Αρα, είναι σοφό να συζητάς με ανθρώπους που έχουν την τεχνογνωσία. Τι συνέβη λοιπόν; Συζητούσαμε, φυσικά υπό τον IMO, για πολλά πολλά χρόνια, προσπαθώντας να δημιουργήσουμε ένα νέο πλαίσιο για τη ναυτιλία σε ό,τι έχει να κάνει με τα καύσιμα. Και μετά, ένα γεωστρατηγικό πρόβλημα ξέσπασε στα Στενά του Ορμούζ και άλλαξε πλήρως την εικόνα. Γιατί τώρα δεν μιλάμε απλώς για μετάβαση από ένα μεταβατικό καύσιμο σε ένα άλλο πιθανό καύσιμο. Τώρα μιλάμε για την επιβίωση της κοινωνίας. ‘Αρα, καλούμε όλους να αφήσουν την παγκόσμια ναυτιλία, το παγκόσμιο εμπόριο, έξω από την εξίσωση οποιασδήποτε σύγκρουσης και οποιουδήποτε πολέμου. Πρωτίστως λόγω των ναυτικών μας, της ασφάλειάς τους, που είναι το σημαντικότερο για εμάς σήμερα. Και δεύτερον, επίσης πάρα πολύ σημαντικό, για να μπορούμε να συνεχίσουμε να δουλεύουμε μαζί ως πλανήτης και να προσφέρουμε σε αυτούς που μας έχουν ανάγκη».

Για τη συζήτηση που γίνεται για την ενεργειακή μετάβαση της ναυτιλίας, ζήτησε ρεαλιστικές αποφάσεις που δεν θα θέσουν σε κίνδυνο την ανταγωνιστικότητα του κλάδου, την οικονομία και την κοινωνική συνοχή. «Για ακόμη μία φορά, για να δηλώσω καθαρά και ειλικρινά πού στεκόμαστε, θέλουμε σίγουρα να προχωρήσουμε σε ό,τι έχει να κάνει με τις τεχνολογίες στον κλάδο, την ψηφιοποίηση, να παραδώσουμε έναν καλύτερο πλανήτη στα παιδιά μας, να δουλέψουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Αλλά με ρεαλιστικά βήματα, που δεν θα αφήσουν την κοινωνία πίσω και δεν θα μας υποχρεώσουν να πάρουμε αποφάσεις τις οποίες ο κλάδος δεν μπορεί να εφαρμόσει. ‘Αρα, ας λογικευτούμε, ας καταλάβουμε τι διακυβεύεται και ας δουλέψουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτό θα δώσει τη δυνατότητα να κερδίσουμε χρόνο, να συζητήσουμε, και σταδιακά να έχουμε μια πραγματική απόφαση στον IMO για τα σημαντικά και σοβαρά πράγματα. Πρώτα απ’ όλα, ασφάλεια. Πρώτα απ’ όλα, ασφάλεια στον ναυτιλιακό κόσμο».

Όπως πρόσθεσε, «ήμουν πολύ ειλικρινής και ευθύς με τον γενικό γραμματέα από την προηγούμενη σύνοδο του IMO, λέγοντας ότι για εμάς σήμερα, το LNG είναι το καύσιμο του παρόντος και θα δούμε ποιο θα είναι το καύσιμο του μέλλοντος. Γιατί σε ό,τι αφορά τα εναλλακτικά καύσιμα, αυτά σήμερα παράγονται στο 0,5% της παγκόσμιας ανάγκης».

Κλείνοντας, ο κ. Κικίλιας υπογράμμισε ότι η ναυτιλία παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας των διεθνών οικονομικών και γεωπολιτικών εξελίξεων και ότι οι χώρες που θα διατηρήσουν ισχυρή παρουσία στη θάλασσα θα έχουν καθοριστικό ρόλο στις παγκόσμιες εξελίξεις των επόμενων δεκαετιών. «Σας καλώ, αυτή την εβδομάδα, να μιλήσετε ειλικρινά μεταξύ σας και να δείτε πόσο σημαντικός είναι πραγματικά αυτός ο κλάδος. Λιμενικές υποδομές, FSRUs, γεωτρήσεις, νέες τεχνολογίες, χαμηλότερες εκπομπές άνθρακα, τουρισμός σε σχέση με τις υποδομές, μεγαλύτερα πλοία. Πού θα ταξιδεύουν; Πώς θα μπορούν να ταξιδεύουν σε όλο τον πλανήτη χωρίς προβλήματα; Πού είναι τα προβλήματά μας; Ας τα εντοπίσουμε. Ας προσπαθήσουμε να τα λύσουμε. Να είμαστε οραματιστές σε σχέση με το μέλλον. Γιατί στο τέλος της ημέρας, τα Στενά απέδειξαν ότι είναι αδύνατον να προσπεράσεις τη ναυτιλία, τα πλοία και τη θάλασσα. Και αυτοί που θα κυριαρχήσουν στη θάλασσα τα επόμενα 25 χρόνια, είναι αυτοί που γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά θα κινούν τον πλανήτη».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επιπλέον, ζητά από την Επιτροπή να αξιολογήσει τη συγκεκριμένη επένδυση και ως προς το περιβαλλοντικό της αντίκτυπο, καθώς κάτοικοι και τοπικοί φορείς έχουν εγείρει πολλές αμφιβολίες για τη συμβατότητά της με το καθεστώς προστασίας της συγκεκριμένης ζώνης.

Σημειώνεται ότι η προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, όπως είναι η Ελληνική Μειονότητα στην Αλβανία και η προστασία του περιβάλλοντος, αποτελούν μέρος του Ευρωπαϊκού κεκτημένου, το οποίο η Αλβανία οφείλει να σέβεται ως υποψήφια προς ένταξη χώρα.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

«Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που αντιμετωπίζει η Ελληνική Μειονότητα στην Αλβανία είναι η προστασία των περιουσιακών της δικαιωμάτων. Η Αλβανική κυβέρνηση, εκτός του ότι καθυστερεί τις επιστροφές των περιουσιών που είχαν καταπατηθεί στο παρελθόν, με αφορμή διάφορες «Στρατηγικές επενδύσεις», ιδιαίτερα στις τουριστικές περιοχές, προχωράει στην απαλλοτρίωση μειονοτικών περιουσιών με συνοπτικές διαδικασίες.

Το Σάββατο 30 Μαΐου 2026 πραγματοποιήθηκαν σοβαρά επεισόδια στην περιοχή της Λιμνοθάλασσας του Αυλώνα, όπου βρίσκονται τα χωριά Νάρτα και Σβερνέτς, δύο από τα βορειότερα και ιστορικότερα σημεία παρουσίας του ελληνικού στοιχείου στην Αλβανία, κατά τη διάρκεια των οποίων τραυματίστηκε και ένας Έλληνας ομογενής. Κάτοικοι και τοπικοί φορείς αντιδρούν στην ανέγερση μεγάλου τουριστικού συγκροτήματος στην περιοχή Νταλάνι, καθώς απειλείται μία από τις σημαντικότερες προστατευόμενες οικολογικές ζώνες της αλβανικής ακτογραμμής και εγείρονται σοβαρά ζητήματα ιδιοκτησίας γης.

Έχοντας υπόψη ότι η Αλβανία ως υποψήφια προς ένταξη χώρα οφείλει να σέβεται το ευρωπαϊκό κεκτημένο τόσο ως προς την προστασία των δικαιωμάτων της Ελληνικής μειονότητας όσο και της προστασίας του περιβάλλοντος, ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:

Είναι ενήμερη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τα σοβαρά επεισόδια του περασμένου Σαββάτου;

Πώς διασφαλίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της ενταξιακής διαδικασίας την προστασία των δικαιωμάτων της Ελληνικής μειονότητας, ιδιαίτερα ως προς το περιουσιακό;

Η συγκεκριμένη επένδυση εντός προστατευμένης οικολογικής ζώνης είναι συμβατή με την ευρωπαϊκή νομοθεσία και το ευρωπαϊκό κεκτημένο;»

Ρωσικά στρατεύματα ανέλαβαν τον έλεγχο της Τιχόνοβκα στη ΛΔΔ, ανέφερε το Υπουργείο Άμυνας. «Ως αποτέλεσμα των ενεργών και αποφασιστικών ενεργειών μονάδων της Νότιας Ομάδας Δυνάμεων, το χωριό Τιχόνοβκα απελευθερώθηκε», ανέφερε η έκθεση. Οι μαχητές της ομάδας έπληξαν επίσης δέκα ταξιαρχίες των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων στις περιοχές Σλαβιάνσκ, Κραματόρσκ, Νικολάεφκα, Ράι-Αλεξαντρόβκα, Ροσκόσνογιε και Κονσταντίνοφκα. 

Ο Ρώσος επικεφαλής της περιφέρειας Ντονιέτσκ δήλωσδε ότι «συνεχίζονται στον αστικό ιστό οι μάχες  στην Κωνσταντίνοφκα. Οι μονάδες μας προχωρούν ήδη προς το κέντρο από τρεις κατευθύνσεις». Η Κωνσταντίνοφκα βρίσκεται 55 χιλιόμετρα βορείως της πόλης του Ντονιέτσκ. Εκεί βρίσκεται ένας σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος και η πόλη παίζει βασικό ρόλο στον ανεφοδιασμό των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων στο συγκρότημα Κραματόρσκ-Σλαβιάνσκ. Το Κίεβο διαψεύδει και αντιθέτως υποστηρίζει ότι έχει ανακαταλάβει πολλούς οικισμούς, όμως το ρωσικό υπουργεί Άμυνας δημοσιεύει πλέον κάθε μέρα την κατάληψη ενός οικισμού.

Η σημερινή του τοποθέτηση εκλαμβάνεται παράλληλα ως θετικό μήνυμα προς τον Αλέξη Τσίπρα και όσους υποστηρίζουν την ανάγκη ενός ανοιχτού διαλόγου μεταξύ των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς. Ο κ. Δούκας εμφανίζεται να δίνει προτεραιότητα στην οικοδόμηση ενός κοινού πολιτικού και προγραμματικού πλαισίου, το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για μια πιθανή συνεργασία μετά τις κάλπες, εφόσον οι πολιτικοί συσχετισμοί το επιτρέψουν.

Ενοχλημένοι στο ΠΑΣΟΚ

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με πληροφορίες και το σχετικό παρασκήνιο που αναπτύσσεται στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, οι παρεμβάσεις του Χάρη Δούκα δεν περνούν απαρατήρητες από κορυφαία στελέχη του κόμματος, αρκετά από τα οποία αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη τη συζήτηση που ανοίγει για μια πιθανή συνεργασία με τον Αλέξη Τσίπρα.

Όπως σημειώνουν κομματικές πηγές, η ενόχληση δεν αφορά μόνο το πολιτικό timing των δηλώσεων του δημάρχου Αθηναίων, αλλά και το μήνυμα που εκπέμπουν προς την κοινωνία. Στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη εκτιμούν ότι ο κ. Δούκας, έστω και έμμεσα, αφήνει να εννοηθεί πως το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να αναζητήσει κοινό βηματισμό με τον Αλέξη Τσίπρα και τον νέο πολιτικό φορέα που επιχειρεί να συγκροτήσει, μια προοπτική που δεν βρίσκει σύμφωνο σημαντικό τμήμα του κομματικού μηχανισμού.

Οι αντιδράσεις εδράζονται σε δύο βασικούς λόγους. Ο πρώτος αφορά το βαρύ πολιτικό παρελθόν που συνδέει το ΠΑΣΟΚ με τον πρώην πρωθυπουργό. Πολλά στελέχη δεν ξεχνούν την περίοδο της έντονης αντιπαράθεσης μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, θεωρώντας ότι οι επιθέσεις που δέχθηκε το κόμμα τα προηγούμενα χρόνια άφησαν βαθιά τραύματα τα οποία δεν μπορούν να παραγραφούν εύκολα στο όνομα μιας μελλοντικής συνεργασίας.

Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με τη σημερινή πολιτική πραγματικότητα. Όπως επισημαίνουν οι ίδιοι κύκλοι, ο νέος πολιτικός σχηματισμός που συνδέεται με τον Αλέξη Τσίπρα επιχειρεί ήδη, από τα πρώτα του βήματα, να απευθυνθεί στο ίδιο εκλογικό ακροατήριο με το ΠΑΣΟΚ, ασκώντας κριτική στη Χαριλάου Τρικούπη και διεκδικώντας χώρο στο κέντρο και την ευρύτερη κεντροαριστερά. Κατά συνέπεια, θεωρούν αντιφατικό να ανοίγει δημόσια συζήτηση για μελλοντικές συνεργασίες τη στιγμή που βρίσκεται σε εξέλιξη μια ευθεία πολιτική και εκλογική διεκδίκηση του ίδιου χώρου.

«Δεν μπορείς να μιλάς για συνεργασίες με κάποιον που ταυτόχρονα επιχειρεί να αποδυναμώσει το ΠΑΣΟΚ και να αποσπάσει στελέχη, ψηφοφόρους και πολιτική επιρροή», σχολιάζουν χαρακτηριστικά κομματικά στελέχη, εκφράζοντας την ανησυχία ότι μια τέτοια συζήτηση ενδέχεται να δημιουργήσει σύγχυση ως προς τη στρατηγική αυτονομίας που έχει χαράξει η ηγεσία του κόμματος.

Για τον λόγο αυτό, αρκετοί εντός του ΠΑΣΟΚ θεωρούν ότι η συζήτηση για πιθανές μετεκλογικές συνεργασίες είναι πρόωρη και πως η προτεραιότητα θα πρέπει να παραμείνει η ενίσχυση της αυτόνομης πορείας του κόμματος, χωρίς μηνύματα που θα μπορούσαν να εκληφθούν ως προαναγγελία πολιτικών συγκλίσεων με τον Αλέξη Τσίπρα.

Απάντηση από Διαμαντοπούλου

Αιχμηρή απάντηση στον Χάρη Δούκα έστειλε μέσω ανάρτησής της η Άννα Διαμαντοπούλου, υπογραμμίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ δεν αναζητά συνεργασίες «πόσω μάλλον όσους μας προσβάλλουν, μας απορρίπτουν και δεν έχουν καν πολιτικό σύνορο μαζί μας»».

Η κ. Διαμαντοπούλου χαρακτήρισε το ΠΑΣΟΚ κόμμα με βαθιές ρίζες στην κοινωνία και παρουσία σε κάθε γωνιά της χώρας, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για έναν πολιτικό φορέα που «άλλαξε την Ελλάδα», έκανε αυτοκριτική για τα λάθη του και, όταν χρειάστηκε, έβαλε την πατρίδα πάνω από το κομματικό συμφέρον.

Παράλληλα, υποστήριξε ότι σήμερα το ΠΑΣΟΚ αποτελεί τη μοναδική δύναμη της αντιπολίτευσης με πρόγραμμα, στελέχη, εμπειρία, ανανέωση και παρουσία στην κοινωνία. Όπως ανέφερε, αντίπαλος του κόμματος είναι η Νέα Δημοκρατία «πολιτικά, προγραμματικά, θεσμικά και πλέον ηθικά», ενώ πρόσθεσε ότι αντίπαλοι είναι επίσης ο λαϊκισμός, το ψέμα και η πολιτική χωρίς ευθύνη.

Η Άννα Διαμαντοπούλου ξεκαθάρισε ότι το ΠΑΣΟΚ «δεν παρακαλεί κανέναν για συνεργασίες, πόσω μάλλον όσους μας προσβάλλουν, μας απορρίπτουν και δεν έχουν καν πολιτικό σύνορο μαζί μας», τονίζοντας ότι έχει επιλέξει τον δρόμο της αυτονομίας, της διεύρυνσης, της τεκμηριωμένης αντιπολίτευσης και της αξιόπιστης πρότασης διακυβέρνησης.

Απορρίπτει η ΕΛΑΣ τη πρόταση Δούκα

Την ίδια ώρα, σαφές μήνυμα προς το ΠΑΣΟΚ και προσωπικά προς τον δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα έστειλε η ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη), απορρίπτοντας, σε αυτή τη φάση, κάθε συζήτηση περί εκλογικής συνεργασίας. Ο αναπληρωτής εκπρόσωπος του νέου κόμματος, Νίκος Νυφούδης, κατέστησε σαφές ότι το κόμμα που συγκροτεί ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δεν ενδιαφέρεται να ανοίξει διάλογο κορυφής με άλλες δυνάμεις, αλλά να απευθυνθεί απευθείας στην κοινωνία.

Απαντώντας στην πρόταση που διατύπωσε ο Χάρης Δούκας για διάλογο και συνεργασία μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη) στις εκλογές, ο αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, Νίκος Νυφούδης, επιχείρησε να υποβαθμίσει πολιτικά την παρέμβαση του δημάρχου Αθηναίων. Όπως είπε, οι απόψεις αυτές εκφράζουν την προσωπική γνώμη του δημάρχου Αθηναίων Χάρη Δούκα, ο οποίος, «γνωρίζοντας και παρακολουθώντας τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, δεν αποτελεί και πυρήνα της ηγετικής ομάδας».

«Εμάς οποιαδήποτε τέτοια κουβέντα δεν μας απασχολεί και δεν μας αφορά αυτό το διάστημα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο αναπληρωτής εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ, μιλώντας το πρωί της Δευτέρας (01.06.2026) στο OPEN. Ακόμη πιο καθαρή ήταν η επόμενη αποστροφή του: «Οποιαδήποτε συζήτηση παρόμοιας πρότασης δεν πέφτει καν στο τραπέζι».

Ο Νίκος Νυφούδης επέμεινε ότι ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να συγκροτήσει «ένα κόμμα από την κοινωνία για την κοινωνία», θέλοντας να απομακρύνει τη συζήτηση από τα σενάρια κορυφής και τις μετεκλογικές αριθμητικές. «Αυτή τη στιγμή οι μόνοι με τους οποίους μιλάμε είναι οι πολίτες σε όλη την Ελλάδα», σημείωσε, περιγράφοντας ως βασικό πεδίο δράσης την προσπάθεια αυτοοργάνωσης του νέου φορέα. Στο ίδιο πλαίσιο, έθεσε ως μοναδικό στόχο «τη νίκη στις πρώτες εκλογές, όποτε και αν έρθουν αυτές», ενώ εκτίμησε ότι δεν βλέπει άμεση προσφυγή στις κάλπες.

Που μπαίνει εν τέλει ο πήχης;

Σίγουρα αυτό που περιγράφει ο Χάρης Δούκας μόνο εύκολο δεν είναι. Ζητά, επί της ουσίας, από το ΠΑΣΟΚ να εξετάσει το ενδεχόμενο μιας κυβερνητικής σύμπραξης με ένα πρόσωπο που για περισσότερο από μία δεκαετία βρέθηκε απέναντί του. Για πολλούς στη Χαριλάου Τρικούπη, ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι απλώς ένας δυνητικός συνομιλητής της επόμενης ημέρας, αλλά ο πολιτικός που οικοδόμησε την άνοδό του πάνω στην αποδόμηση του ΠΑΣΟΚ, υιοθετώντας συχνά μια ιδιαίτερα επιθετική ρητορική απέναντι στην ιστορία, τα στελέχη και την πολιτική του παρακαταθήκη.

Συμπερασματικά, αν το ΠΑΣΟΚ αποκλείει τη συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, όπως έχει αποφασίσει το Συνέδριό του, και ταυτόχρονα απορρίπτει εκ προοιμίου κάθε προοπτική συνεννόησης με τον Αλέξη Τσίπρα ή με άλλες δυνάμεις του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, τότε ποιος ακριβώς είναι ο δρόμος που απομένει; Ποιο είναι το πολιτικό σχέδιο που μπορεί να οδηγήσει στην αλλαγή κυβέρνησης;

Ο Νίκος Ανδρουλάκης διακηρύσσει σε κάθε ευκαιρία ότι επιδιώκει την πολιτική ήττα του Κυριάκου Μητσοτάκη και την απομάκρυνση της Νέας Δημοκρατίας από την εξουσία. Πρόκειται για έναν απολύτως θεμιτό και κατανοητό στόχο. Ωστόσο, κάθε πολιτικός στόχος πρέπει να συνοδεύεται και από έναν ρεαλιστικό δρόμο υλοποίησης.

Επί του παρόντος το ΠΑΣΟΚ με δυσκολία πλέον φτάνει το 10% στις δημοσκοπήσεις στην πρόθεση ψήφου, επομένως ο ευσεβής πόθος για αυτόνομη πορεία που θα φέρει τη Χαριλάου Τρικούπη στην εξουσία δίχως “συμπαίχτες”, μοιάζει ανέφικτος.

Η αξιωματική αντιπολίτευση δείχνει να “πνίγεται” μέσα στο αδιέξοδο που προκαλεί η αποτυχία Ανδρουλάκη να μετατρέψει το ΠΑΣΟΚ σε αντίπαλο δέος της ΝΔ. Όχι τώρα, αλλά από το 2021 που ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος. Ακόμα και όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κατέρρευσε, το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε ουδέποτε να σκαρφαλώσει στη δεύτερη θέση. Ακόμα και στις Ευρωεκλογές του 2024 όταν αντίπαλο είχε την… επιθεώρηση του Στέφανου Κασσελάκη.

«Παραβίαση της εκεχειρίας σε ένα μέτωπο αποτελεί παραβίαση της εκεχειρίας σε όλα τα μέτωπα. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ είναι υπεύθυνες για τις συνέπειες αυτής της παραβίασης», προειδοποιεί ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας.

Προειδοποίηση προς τις ΗΠΑ είχε απευθύνει νωρίτερα σήμερα μέσω του του Χ ο Μοχάμαντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ, επικεφαλής της ιρανικής διαπραγματευτικής ομάδας στις συνομιλίες με την Ουάσινγκτον και επανεκλεγείς πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, κατηγορώντας ευθέως την Ουάσινγκτον για υπονόμευση της διαδικασίας εξόδου από την κρίση: «Ο ναυτικός αποκλεισμός από τις ΗΠΑ και η κλιμάκωση των εγκλημάτων πολέμου στον Λίβανο από το Ισραήλ αποτελούν ξεκάθαρη απόδειξη για την μη τήρηση της εκεχειρίας εκ μέρους των ΗΠΑ».

«Κάθε επιλογή έχει το τίμημά της και ο λογαριασμός έρχεται στο τέλος. Ολα θα τακτοποιηθούν», έγραψε σε απειλητικό τόνο ο ιρανός αξιωματούχος.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Μέρος της σερβικής πολιτικής ελίτ πράγματι επικεντρώνεται στην προσέγγιση με τη Δύση, αλλά συνολικά, η χώρα ακολουθεί μια ισορροπημένη, πολυδιάστατη πορεία στη διεθνή σκηνή. Θεωρούμε αυτή τη συνεπή θέση ως επιβεβαίωση της ανεξάρτητης, ισορροπημένης εξωτερικής πολιτικής της Σερβίας», δήλωσε ο Ρώσος διπλωμάτης. Πριν από επτά μήνες ο επικεφαλής της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της ΕΕ στο Βελιγράδι, Αντρέας φον Μπέκερατ, σε έκθεσή του ανέφερε σχετικά με την πρόοδο της Σερβίας προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, ότι η Σερβία πρέπει να ευθυγραμμιστεί με την εξωτερικών πολιτική των Βρυξελλών.

Ο πρόεδρος της χώρας πρόσφατα δήλωσε ότι «η τυχόν συμμετοχή του Βελιγραδίου στις κυρώσεις κατά της Μόσχας θα πρόδιδε την ψυχή του σερβικού λαού. Αν είχαμε επιβάλει κυρώσεις κατά της Ρωσίας όπως οι άλλοι, κανείς δεν θα διαδήλωνε εναντίον μου και θα με θεωρούσαν τον πιο δημοκράτη πρόεδρο. Αλλά θα είχα προδώσει την ψυχή του λαού μας», δήλωσε ο Βούτσιτς προσθέτοντας: «Για τη στάση μας αυτή, χάσαμε πολλά χρήματα, πολλές ευκαιρίες».

Η ΕΕ προ μηνός απαίτησε και πάλι από τις σερβικές αρχές να μειώσουν σημαντικά τον αριθμό των προσωρινών και μόνιμων αδειών παραμονής των Ρώσων πολιτών. Οι Βρυξέλλες θέλουν να μειωθεί κατά 50% η δυνατότητα έκδοσης διπλής υπηκοότητας (ρωσικής και σερβικής). Ο Ντράγκαν Στανόγιεβιτς, επικεφαλής της Επιτροπής της Βουλής για την σερβική  Διασπορά, είπε σχετικά με τις πιέσεις αλλά και με τις προθέσεις της σερβικής κυβέρνησης:

«Έχω έγκυρες πληροφορίες, χωρίς να υπάρχει ντοκουμέντο με αυτό το αίτημα για μείωση κατά 50%, ότι αυτό ζητεί η ΕΕ.  Υπήρξε προφορική κριτική προς την κυβέρνηση για τον αριθμό των Ρώσων που ζουν στο Βελιγράδι. Εχει αρχίσει να μειώνεται ο αριθμός των αδειών αυτών με διάφορες δικαιολογίες, ένδειξη ότι η κυβέρνηση υποχωρεί».

Ο αριθμός των Ρώσων πολιτών που διαμένουν στη Σερβία το 2025-2026 ήταν περίπου 150.000. Τον Φεβρουάριο του 2024, έγιναν τροποποιήσεις στον νόμο περί αλλοδαπών στη Σερβία, οι οποίες παρέχουν στους ξένους πολίτες το δικαίωμα να αποκτήσουν άδεια εργασίας και διαμονής στη Σερβία για τρία χρόνια και εν συνεχεία να υποβάλουν αίτημα για μόνιμη διαμονή. Τα τελευταία δημοσιευμένα στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών της Σερβίας δείχνουν ότι οι Ρώσοι υπέβαλαν τότε  73.200 αιτήσεις για μόνιμες άδειες διαμονής και εγκρίθηκε το 90%. Δεν υπάρχουν όμως στοιχεία για το 2025 ή για φέτος.

Το Κρεμλίνο κατήγγειλε ενέργεια «στα όρια της πειρατείας».

«Δεν είναι αποδεκτό πλοία να παρακάμπτουν τις διεθνείς κυρώσεις, να παραβιάζουν το δίκαιο της θάλασσας και να χρηματοδοτούν τον πόλεμο που διεξάγει η Ρωσία κατά της Ουκρανίας εδώ και περισσότερο από τέσσερα χρόνια», σχολίασε ο Εμανουέλ Μακρόν. «Η αποφασιστικότητα της Γαλλίας να αγωνισθεί κατά του ρωσικού σκιώδους στόλου είναι διαρκής και καθολική», σχολίασε.

«Θεωρούμε αυτές τις ενέργειες παράνομες, στο όριο της διεθνούς πειρατείας», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ προσθέτοντας ότι «η Ρωσία λαμβάνει μέτρα για να εγγυηθεί της ασφάλεια των πλοίων της».

Είναι το τέταρτο τάνκερ του ρωσικού σκιώδους στόλου που χρησιμοποιείται από την Μόσχα για την παράκαμψη των διεθνών κυρώσεων που αναχαιτίζεται εν πλω από την Γαλλία από τον Σεπτέμβριο 2025.

Η σύλληψη του τάνκερ με την ονομασία Tagor έγινε σε απόσταση «άνω των 400 ναυτικών μιλίων» ανοικτά της Βρετάνης, πολύ μακριά από τις ευρωπαϊκές ακτές, διευκρίνισε η γαλλική περιφέρεια του Ατλαντικού σε ανακοίνωση.

Το Tagor είχε αποπλεύσει από το Μουρμάνσκ και κατευθυνόταν προς την πόλη Λιμπέ του Καμερούν, χώρα της οποίας την σημαία έφερε.

Το γαλλικό ναυτικό θεωρεί ότι πιθανότατα πρόκειται για πλαστή σημαία και αποφάσισε να επιβιβασθεί στο πλοίο, σύμφωνα με τις ρυθμίσεις της σύμβασης του Μοντέγκο Μπέι (Montego Bay) για το δίκαιο της θάλασσας.

Ο πλοίαρχος αρνήθηκε επανειλημμένως να συμμορφωθεί με τις υποδείξεις του Πολεμικού Ναυτικού της Γαλλίας, σύμφωνα με την εισαγγελία.

Ο πλοίαρχος δήλωσε ότι είναι «ρωσικής υπηκοότητας», διευκρίνισε η εισαγγελία ανακοινώνοντας ποινική έρευνα για μη πιστοποίηση εθνικότητας πλοίου, έλλειψη νόμιμης σημαίας και άρνηση συμμόρφωσης.

Το πλοίο και το πλήρωμά του οδηγούνται προς λιμάνι για την συνέχιση των ελέγχων.

Το τάνκερ Tagor, αντικείμενο κυρώσεων των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του Ηνωμένου Βασιλείου, έχει αλλάξει επανειλημμένως σημαία, παίρνοντας διαδοχικά τις σημαίες της Μαδαγασκάρης, των Νήσων Μάρσαλ και του Παναμά.

Θεωρείται ύποπτο για μεταφορά ρωσικού και ιρανικού πετρελαίου και συνδέεται με τον ιρανό μεγιστάνα του πετρελαίου Μοχάμαντ Χοσεΐν Σαμχάνι, σύμφωνα με τον ιστότοπο Opensanctions.org.

Ο Μοχάμαντ Χοσεΐν Σαμχάνι είναι ο γιος του Αλί Σαμχάνι, στενού συνεργάτη του αγιατολά Αλί Χαμενεΐ. Και οι δύο σκοτώθηκαν κατά την πρώτη ημέρα της αμερικανοϊσραηλινής επίθεσης κατά του Ιράν, στις 28 Φεβρουαρίου.

Σύμφωνα με το Λιμενικό Σώμα – Ελληνική Ακτοφυλακή, ο αλιέας περισυνελέγη άμεσα από περιπολικό σκάφος του Λιμενικού που βρισκόταν στην περιοχή και μεταφέρθηκε καλά στην υγεία του στη Μαρίνα Ζέας. Το επιβατηγό-τουριστικό σκάφος κατέπλευσε αυτοδύναμα στη μαρίνα, ενώ το αλιευτικό σκάφος καταστράφηκε ολοσχερώς.

Από το περιστατικό δεν παρατηρήθηκε θαλάσσια ρύπανση στην περιοχή.

Για τη διερεύνηση των συνθηκών κάτω από τις οποίες σημειώθηκε το συμβάν, οι αρμόδιες λιμενικές αρχές λαμβάνουν καταθέσεις από τους εμπλεκόμενους και διενεργούν προανάκριση.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κανένα άλλο έθνος δεν διέπραξε τόσα ανοσιουργήματα διαχρονικά στον 20ον αιώνα. Όταν ρώτησαν τον Αδόλφο Χίτλερ, το 1943, κατά την εκπόνηση της “οριστικής λύσεως” (εξοντώσεως) των Ευρωπαίων Ιουδαίων, στην λίμνη Βανζέε, απήντησε: «Θυμάται κανείς τους Αρμενίους;». Τους εξόντωσε ο “νεότουρκος” Ταλάτ πασάς (1910-14) και ο Μουσταφά Κεμάλ (ονομασθείς αργότερα, πατήρ των Τούρκων ή “Ατατούρκ”).

Το κίνητρο δεν είναι πάντα ο τυφλός εθνικισμός που ελαύνεται από σύμπλεγμα… ανωτερότητος (εμφανές στην ρητορική του Ερντογάν), αλλά η διαρπαγή της ιδιοκτησίας και των κινητών αγαθών των κατακτημένων υπό των εισβολέων. Η ζηλοφθονία έχει αναχθεί σε πολιτική αρετή του Τουρκικού στρατού στην Κύπρο, Συρία και Μπακού κα. Η βαθύτερη αιτία είναι οι “δημοκρατικές” δήθεν, τουρκικές ελίτ, που διοικούν και εξερεθίζουν τον χύδην λαόν, με συνθήματα ότι για τα προβλήματά του πταίουν πάντοτε οι ξένοι (Ευρωπαίοι διομολογείς, Έλληνες δραγουμάνοι, Αρμένιοι έμποροι, Εβραίοι Τραπεζίτες).

Ουδέποτε οι ίδιοι. Το πρόβλημα εκπολιτισμού των Τούρκων είναι υπαρκτό, όσο κι αν αποκρύπτεται με διάφορα μέσα, κυρίως χρηματικά. Η μόνη ελπίδα εκπολιτισμού της Τουρκίας είναι η απόκτηση αληθούς δημοκρατικού συστήματος επί τρεις γενιές τουλάχιστον και η αυστηρή εφαρμογή προγράμματος εκδημοκρατισμού της χώρας (αποφυγής Μεσσιών, λαϊκής οικ. αναπτύξεως-χαμηλού πληθωρισμού, δυτικής παιδείας, σεβασμού των γυναικών κλπ.).