Η Αθήνα εμφανίζεται ως ιστορικός φίλος του Λιβάνου και του αραβικού κόσμου, ενώ ταυτόχρονα εμβαθύνει μια στρατηγική στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ. Σχεδιάζει επίσης να θέσει στην ατζέντα μια εταιρική σχέση ΕΕ-Λιβάνου κατά τη διάρκεια της ελληνικής προεδρίας της ΕΕ το δεύτερο εξάμηνο του 2027, καθώς η αποχώρηση της UNIFIL (Προσωρινή Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών) φτάνει στο τελικό της στάδιο.

Ο ευρωπαϊκός δρόμος προς τη Βηρυτό περνά επομένως μέσα από μια πρωτεύουσα, την οποία ο Νετανιάχου έχει εντάξει στον προτεινόμενο αντι-άξονά του, με τον ισραηλινό στρατό να κατέχει πλέον μέρος της χώρας (περί του 6%). Πέραν των επιδιώξεων της Αθήνας, η συγκεκριμένη διευθέτηση ασκεί πίεση στην αναθεωρητική στρατηγική της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο, επειδή η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση περνά ήδη από την Κύπρο, τα θαλάσσια σύνορα και τον έλεγχο της θάλασσας.

Ένα κράτος που το χρειάζονται όλοι πλην Ισραήλ

Η αντίφαση ήταν ενσωματωμένη στη συνάντηση του Παρισιού, που συγκλήθηκε από τη Γαλλία και την Ιορδανία μέσω της Διαδικασίας της Άκαμπα, στο πλαίσιο της προετοιμασίας μιας διεθνούς διάσκεψης για τη στήριξη του λιβανικού στρατού και των δυνάμεων ασφαλείας.

Το Παρίσι συνέδεσε μεγάλης κλίμακας βοήθεια με ένα αξιόπιστο σχέδιο ανάπτυξης δυνάμεων, ενώ Λιβανέζοι αξιωματούχοι προειδοποίησαν ότι η βοήθεια εξακολουθούσε να τελεί υπό την ομηρία άλυτων πολιτικών προϋποθέσεων και ότι η ανάπτυξη δεν θα μπορούσε να επιτραπεί να προκαλέσει εσωτερική σύγκρουση. Το Ριάντ έχει επίσης συνεργαστεί κυρίως με το κράτος και τους συνταγματικούς του θεσμούς μετά την εκλογή του Αούν, συνδέοντας τη χρηματοδότηση με τις μεταρρυθμίσεις και τον περιορισμό των όπλων στην κρατική εξουσία.

Η Κοινή Αμυντική Συμφωνία της Μέκκας, που συνδέει τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και το Πακιστάν, έχει επίσης μειώσει την παλαιότερη λογική του σαουδαραβοτουρκικού ανταγωνισμού στη σουνιτική πολιτική σκηνή του Λιβάνου. Σε συνέντευξή του, ο πρόεδρος της Συρίας Αχμέντ αλ-Σαράα υποστήριξε ότι ο Λίβανος χρειάζεται μια τρίτη επιλογή, αντί να διχαστεί μεταξύ εμφυλίου πολέμου, ή πολέμου με το Ισραήλ.

Η Άγκυρα, η Αθήνα, το Ριάντ, το Παρίσι και η Δαμασκός χρειάζονται όλοι ένα ικανό λιβανικό κράτος, ακόμη κι όταν το θέλουν για αντίθετους σκοπούς. Ο μόνος μηχανισμός που ήδη λειτουργεί επί του εδάφους είναι δομημένος γύρω από την αδυναμία του Λιβάνου να γίνει ενιαίος.

Διαμελισμός μέσω… χρονοδιαγράμματος

Καμία εξωτερική δύναμη δεν διαθέτει σήμερα τα μέσα για να καταλάβει και να διοικήσει τον Λίβανο. Ο κατακερματισμός θα στερούσε επίσης από την Άγκυρα αυτό που επιδιώκει στη θαλάσσια στρατηγική της, καθώς ένας βόρειος θύλακας χωρίς διεθνή νομιμοποίηση δεν μπορεί να υπογράψει μία διεθνώς αναγνωρισμένη θαλάσσια συμφωνία.

Ωστόσο, ένας de facto διαχωρισμός αναδύεται ήδη, με κάθε τμήμα της χώρας να κινείται βάσει διαφορετικού χρονοδιαγράμματος. Η ανασυγκρότηση στον νότο αναβάλλεται έως ότου επαληθευτεί ο αφοπλισμός, μετά από έναν πόλεμο που κατέστρεψε δεκάδες χωριά και κατέστησε τον εκτοπισμό ολοένα και πιο μόνιμο.

Ο βορράς στρέφεται οικονομικά προς την Τουρκία μέσω του λιμανιού της Τρίπολης, της ναυτιλιακής γραμμής Μερσίνης και των προγραμματισμένων δρομολογίων του Qlayaat. Η Βηρυτός περιμένει χρηματοδότηση από χώρες του Κόλπου και την Ευρώπη, η οποία συνδέεται με μεταρρυθμίσεις. Όπως δήλωσε ο Λιβανέζος πρωθυπουργός Σαλάμ στο Κοινοβούλιο στις 15 Σεπτεμβρίου: «Δεν μπορεί να υπάρξει βιώσιμη ανασυγκρότηση χωρίς χρηματοδότηση, χρηματοδότηση χωρίς εμπιστοσύνη και εμπιστοσύνη χωρίς ένα ικανό κράτος».

Εάν το κράτος παραμείνει ακινητοποιημένο και η ανασυγκρότηση κατανέμεται άνισα ανά γεωγραφική περιοχή, η βόρεια ζώνη επιρροής της Άγκυρας θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα εναλλακτικό κέντρο εξουσίας. Τα στελέχη που ήλπιζε να προωθήσει προς τη Βηρυτό μπορεί, αντί γι’ αυτό, να βρεθούν να διοικούν τον βορρά εξ ορισμού. Η παρατεταμένη παράλυση θα παρήγαγε τότε τον διαμελισμό, που η Τουρκία επιδιώκει να αποφύγει…

Η Κύπρος και η μονιμοποίηση του προσωρινού

Ο Λίβανος και η Κύπρος υπέγραψαν συμφωνία για την αποκλειστική οικονομική ζώνη στις 26 Νοεμβρίου 2025, προκαλώντας την άμεση απόρριψη της από την Άγκυρα και το ψευδοκράτος. Η συμφωνία αναγνώριζε την Κυπριακή Δημοκρατία ως τον μοναδικό εκπρόσωπο του νησιού, ενώ η επικύρωσή της από τον Λίβανο παρέμεινε αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες δήλωσε τον Ιούλιο ότι μια ακόμη συνάντηση σε σχήμα 5+1 απαιτούσε περισσότερη προετοιμασία και, μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου, δεν είχε οριστεί ημερομηνία. Οποιαδήποτε μελλοντική φόρμουλα που θα παρέχει στους Τουρκοκύπριους ουσιαστικό λόγο στις αποφάσεις για την αποκλειστική οικονομική ζώνη, θα μπορούσε να επαναφέρει στο προσκήνιο τη πολιτική βάση της λιβανοκυπριακής συμφωνίας.

Το μερίδιο του Λιβάνου στο φυσικό αέριο της Μεσογείου μπορεί τελικά να καθοριστεί στη νεκρή ζώνη της Λευκωσίας, εξίσου όσο και στην Μπάαμπντα. Η εντολή της UNIFIL λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2026, αλλά η αποχώρησή της αναμένεται να συνεχιστεί έως τον Σεπτέμβριο του 2027. Η Βηρυτός και οι εταίροι της εξακολουθούν να συζητούν τι, εάν υπάρχει κάτι, θα την ακολουθήσει.

Ο Αούν έχει χαρακτηρίσει την αποτροπή ενός κενού ως προτεραιότητα και έχει δηλώσει ότι οποιαδήποτε δύναμη αντικατάστασης θα πρέπει να παραμείνει μόνο έως ότου ο στρατός μπορέσει να αναπτυχθεί. Λιβανέζοι αξιωματούχοι απορρίπτουν μια αποστολή επιτήρησης με εξουσία να υπαγορεύει τις επιχειρήσεις του στρατού, ενώ οι ισραηλινές εκλογές καθιστούν απίθανη, βραχυπρόθεσμα, τη συναίνεση του Τελ Αβίβ σε μια νέα διεθνή δύναμη. Για παράδειγμα, η δύναμη του ΟΗΕ, που στάλθηκε στην Κύπρο ως προσωρινό μέτρο το 1964, εξακολουθεί να βρίσκεται στο νησί, κάτι που ο Λίβανος δύσκολα μπορεί να αγνοήσει.

Η μάχη μετά την UNIFIL

Η “τρίτη επιλογή” που ανέφερε ο Σαράα υπάρχει θεωρητικά και εξαρτάται από το ικανό λιβανικό κράτος που οι περισσότερες περιφερειακές δυνάμεις υποστηρίζουν ότι επιθυμούν. Η Άγκυρα χρειάζεται μια ένα κυρίαρχο κράτος που μπορεί να υπογράφει θαλάσσιες συμφωνίες. Η Αθήνα επιδιώκει ένα ανάχωμα στην τουρκική επέκταση. Το Ριάντ θα χρηματοδοτήσει ευκολότερα θεσμούς παρά παρατάξεις, ενώ η Δαμασκός δεν έχει την πολυτέλεια ενός κατακερματισμένου γείτονα που θα αναπαράγει τη δική της κρίση. Ο πέντε, λοιπόν δοκιμασίες για τον Λίβανο είναι οι εξής:

• Οι συνομιλίες του Οκτωβρίου στη Ρώμη.
• Τα χρήματα που θα δεσμευθούν στη διεθνή διάσκεψη για τον στρατό.
• Η σύνθεση οποιασδήποτε δύναμης που θα αναλάβει μετά την UNIFIL και ο ρόλος της Τουρκίας σε αυτήν.
• Η γεωγραφική κατανομή των κονδυλίων για την ανασυγκρότηση.
• Η εμφάνιση οποιασδήποτε τοπικής αρχής στον βορρά που θα είναι σε θέση να αποφασίζει ποιος μπορεί να δραστηριοποιείται εκεί.

Ο επόμενος διαμελισμός του Λιβάνου μπορεί να μη χρειαστεί ούτε μια συμφωνία που θα μεσολαβηθεί από ξένες δυνάμεις, ούτε νέες γραμμές στον χάρτη. Θα προκύψει εάν οι σημερινές, υποτίθεται προσωρινές, διευθετήσεις επιτραπεί να παγιωθούν σε μια μόνιμη τάξη.

Όμως, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο διορισμένος, εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, έχουν αιφνιδιαστεί πλήρως από την πλέον πραγματική (και όχι απλά φημολογούμενη) τακτική της αμερικανικής πλευράς. Η συζήτηση περί εξοπλιστικών προγραμμάτων και, κυρίως, η δρομολόγηση συγκεκριμένων ελληνικών αποφάσεων θεωρείται πια από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ως το κυριότερο από τα λεγόμενα «παραδοτέα» των επαφών στην Αθήνα την προσεχή εβδομάδα.

Μέχρι πρότινος, το Μαξίμου ήλπιζε ότι η ενδεχόμενη επίσκεψη του Ρούμπιο θα είχε μόνον επικοινωνιακή διάσταση με τις φωτογραφίσεις χειραψιών και εναγκαλισμών (“photo opportunities”) για προεκλογική εκμετάλλευση.

Τελικά, ο  Μητσοτάκης βρίσκεται ενώπιον μιας πολύ δύσκολης απόφασης, επειδή η – όποια – επιλογή του θα έχει βαρύ πολιτικό κόστος σε μια κρίσιμη συγκυρία. Αφενός, η ξαφνική ανακοίνωση ανάθεσης συμβολαίων υψηλής αξίας στις ΗΠΑ (μόνον πέντε εβδομάδες μετά τα συμβόλαια € 3,1 δισ. με το Ισραήλ για το θόλο αεράμυνας) θα προκαλέσει σοκ, σε μια κοινωνία που ήδη ταλαιπωρείται από την ακρίβεια και την πτώση του βιοτικού επιπέδου της, ενόψει και ενός δύσκολου χειμώνα.

Αφετέρου, η απόρριψη του αμερικανικού αιτήματος θα επηρέαζε σοβαρότατα το κλίμα με την Ουάσιγκτον , σε μια περίοδο που εξελίσσονται οι σχεδιασμοί για το “ΝΑΤΟ 3.0”, αξιολογείται η στάση των συμμάχων στις πολέμους της Ουκρανίας και του Ιράν και επικρατεί ακραία αβεβαιότητα για τις ευαίσθητες σχέσεις Αθήνας-Άγκυρας.

Τι μας έχουν διαμηνύσει οι ΗΠΑ

Υπενθυμίζεται ότι, παρά τις εκκλήσεις της κυβέρνησης από τον Ιούνιο του 2024 ως την άνοιξη του 2025, η Ουάσιγκτον δεν κατάφερε να αποτρέψει την επιθετική στάση της Άγκυρας κατά των βυθομετρικών ερευνών για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ (“καλώδιο” GSI).

Επίσης, αν και η Άγκυρα απέχει ακόμα από την επανένταξή της στο πρόγραμμα των F-35, ο Ρούμπιο έχει αναφέρει ευθέως στον κ. Γεραπετρίτη, από τον Ιούνιο του 2025, πως ούτε ο ίδιος ούτε ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ συμμερίζονται το επιχείρημα περί διατάραξης της ισορροπίας ισχύος μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας και δεν δεσμεύονται από τις ανάλογες ελληνικές εκτιμήσεις για το Αιγαίο και τη Μεσόγειο.

Παράλληλα, ανεξάρτητα από τις αξιολογήσεις τους για τα πιεστικά προβλήματα που αντιμετωπίζει μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας (και τον αντίκτυπό τους στις προσεχείς εκλογές), οι αρμόδιοι αξιωματούχοι της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα δεν έχουν διάθεση κατανόησης των αντεπιχειρημάτων της κυβέρνησης.

Προτιμούν να βάζουν στο τραπέζι τις – κατά την άποψή τους – «μη τηρηθείσες» υποσχέσεις (προσωπικά και από τον κ. Μητσοτάκη) ότι η ελληνική συμμετοχή στα νέα αμυντικά και βιομηχανικά προγράμματα της ΕΕ δεν θα κατέληγε σε αποκλεισμό των συστημάτων αμερικανικής κατασκευής.

Επίσκεψη Ρούμπιο: Το εξοπλιστικό πακέτο 

Σε αυτό το πλαίσιο, το σκεπτικό του Στέιτ Ντιπάρτμεντ είναι ότι – με την ευκαιρία της επίσκεψης Ρούμπιο – τα συμβόλαια σε εταιρείες των ΗΠΑ θα είναι μεν αξίας πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, αλλά, πρώτον, θα προσφερθεί χρονοδιάγραμμα πληρωμής σε ετήσιες δόσεις. Και, δεύτερον, θα καλύψουν πραγματικές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων (σε προγράμματα υποστήριξης, καθώς και προμήθεια πυραύλων και άλλων όπλων) για τα επόμενα, πολλά χρόνια.

Η μεγάλη διαφορά, σε σύγκριση με το παρελθόν, είναι ότι η Ουάσιγκτον ζητεί τη δέσμευση του Μητσοτάκη “εδώ και τώρα”, αντί της μετακύλισης των αποφάσεων σε χρόνο μετά τη λήξη της θητείας του και αντί των μελλοντικών τμηματικών παραγγελιών από τις τότε κυβερνήσεις. Επίσης, παρά τα ωραία λόγια περί διεθνούς επιρροής του πρωθυπουργού, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αρνείται να χορηγήσει άδειες εξαγωγών για ορισμένα, πιο σύγχρονα συστήματα που ζητεί η Αθήνα.

Σε κάθε περίπτωση, έχει δημιουργηθεί μια τραγελαφική κατάσταση. Η αμερικανική πλευρά ακολουθεί λογική ανταλλαγμάτων ακόμα και για συνήθεις επαφές με μία συμμαχική χώρα, ενώ τα προηγούμενα χρόνια ήταν απολύτως θεμιτό και φυσιολογικό το αντίθετο: Η Ελλάδα ζητούσε και εξασφάλιζε υποστήριξη από τις ΗΠΑ, για τις αμυντικές ανάγκες της, με πολύ ευνοϊκούς όρους.

“Δεν ζητάμε τίποτα” το δόγμα Κυριάκου!

Ακόμα και αν δεν γίνει σύγκριση με το σχετικά μακρινό παρελθόν (π.χ. εξασφάλιση μεγάλων ανταλλαγμάτων από τους Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και Αντώνη Σαμαρά για την ανανέωση της Συμφωνίας MDCA για τις βάσεις το 1990), αποδεικνύονται κατεξοχήν λανθασμένες πολλές αποφάσεις του σημερινού πρωθυπουργού, μόλις στα λίγα προηγούμενα χρόνια.

Μεταξύ άλλων, το φθινόπωρο του 2019 (πρώτη θητεία Τραμπ), όταν ο Μητσοτάκης δεν ζήτησε τίποτα απολύτως για την τότε ανανέωση της MDCA. Και το Δεκέμβριο του 2023 (επί διοίκησης Μπάιντεν), όταν απέρριψε εξαιρετικά συμφέρον αμυντικό δάνειο $ 2,2 δισ. από τις ΗΠΑ. Ασφαλώς, έκθετος είναι ο Μητσοτάκης και με τη στάση του, τον Ιανουάριο του 2024, όταν χαρακτήρισε σαν «σημαντική ημέρα για την εθνική μας άμυνα και για την ελληνική διπλωματία», την επιστολή του τότε υπουργού Εξωτερικών, Άντονι Μπλίνκεν, για την προσφορά μεταχειρισμένου, πλεονάζοντος αμυντικού υλικού που αποδείχθηκε “σάπιο” και απορρίφθηκε.

Το λάθος (ή η ψηφοθηρική υπερβολή) του πρωθυπουργού ήταν τέτοιου μεγέθους, ώστε ο σημερινός υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, φέρεται να έχει σχολιάσει τη μηδενική αξία της επιστολής Μπλίνκεν (και, εμμέσως, την τότε αξιολόγηση του Μαξίμου) με μια φράση του τύπου «μα, πώς γράφτηκε κάτι τέτοιο»;

Επίσκεψη Ρούμπιο: Το καλό και το κακό σενάριο

Στο καλύτερο σενάριο για τα ελληνικά συμφέροντα, η απόρριψη, εκ μέρους του Μητσοτάκη, των προτάσεων Ρούμπιο για «εξοπλιστικό πακέτο», θα έχει ως συνέπεια την – ακόμα βαθύτερη – υποβάθμιση της χώρας στους σχεδιασμούς και προτεραιότητες της διοίκησης Τραμπ.

Στο δε χειρότερο σενάριο, είτε σκόπιμα είτε δια της απλής παράλειψης πολιτικών παρεμβάσεων στην αργή υπηρεσιακή γραφειοκρατία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, του Πενταγώνου και των αρμόδιων Επιτροπών του Κογκρέσου, ίσως καθυστερήσει η υλοποίηση των συμβολαίων του “Θόλου του Αχιλλέα”.

Γιατί βασικός όρος των συμβολαίων Ελλάδας-Ισραήλ είναι ότι πολλά τμήματα του συστήματος αεράμυνας David Sling, της Rafael, θα παραδίδονται μόνον κατόπιν εγκρίσεων από την αμερικανική κυβέρνηση, αφού τα δικαιώματα βιομηχανικής ιδιοκτησίας ανήκουν στη Raytheon και άλλες εταιρείες των ΗΠΑ. Άλλωστε, πέρα από τις σαφείς νομικές δεσμεύσεις, σε πολιτικό-διπλωματικό επίπεδο, υπάρχει το προηγούμενο του συμβολαίου του David Sling στη Φιλανδία, μόνον κατόπιν της εγκρίσεως της Ουάσιγκτον το 2023.

Στην περίπτωση αυτού του χειρότερου σεναρίου για την ελληνική παραγγελία, οι καθυστερήσεις θα επηρεάσουν, προσωρινά, και τις εγχώριες εταιρείες που προγραμματίζεται να εκτελέσουν υποκατασκευαστικό έργο πολλών εκατομμυρίων ευρώ.

Στις μετοχικές αγορές, η άνοδος των επιτοκίων και η αυξημένη αβεβαιότητα διατήρησαν τον S&P500 σε αρνητικό έδαφος, παρά τη στήριξη από τα ισχυρά εταιρικά αποτελέσματα και τον τεχνολογικό κλάδο. Στην αγορά ομολόγων, τα καλά οικονομικά στοιχεία και η πρώτη αύξηση επιτοκίων της Fed εδώ και τρία χρόνια -σε συνδυασμό με ανάλογες κινήσεις της ΕΚΤ και της Τράπεζας της Ιαπωνίας- οδήγησαν τις αποδόσεις σε πολυετή υψηλά διεθνώς. Στον ενεργειακό κλάδο, η κλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή αποτέλεσε τον βασικό ανοδικό καταλύτη της πετρελαϊκής τιμής.

Παρά τη μειωμένη διάθεση ανάληψης ρίσκου στις μετοχικές αγορές, ο δείκτης αγροτικών προϊόντων κατέγραψε άνοδο, ακολουθώντας την ευρύτερη θετική πορεία του δείκτη των εμπορευμάτων. Οι τιμές των αγροτικών προϊόντων, στην πλειονότητά τους, ενισχύθηκαν, με εξαίρεση το βαμβάκι, τον χυμό πορτοκαλιού και τα βοοειδή, των οποίων οι τιμές υποχώρησαν.

Η εικόνα στην αγορά αγροτικών εμπορευμάτων παραμένει μικτή. Από τη μία πλευρά, οι βελτιωμένες προοπτικές παραγωγής σε ορισμένες βασικές καλλιέργειες αμβλύνουν τις ανησυχίες για την επάρκεια της προσφοράς και από την άλλη, τα περιορισμένα αποθέματα σε ορισμένα προϊόντα, διατηρούν την αγορά αγροτικών προϊόντων ευάλωτη σε διαταραχές της προσφοράς.

Το επόμενο διάστημα, οι επενδυτές θα επικεντρωθούν στην πορεία της νέας σοδειάς και στις καιρικές εξελίξεις στις βασικές παραγωγικές περιοχές. Ιδιαίτερη σημασία θα έχει η εξέλιξη του φαινομένου El Niño, το οποίο σύμφωνα με το NOAA ενισχύεται, με πιθανότητα άνω του 90% να εξελιχθεί σε ένα πολύ ισχυρό επεισόδιο, κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου και του χειμώνα 2026-2027. Παράλληλα, τυχόν άνοδος του ενεργειακού κόστους λόγω των γεωπολιτικών εξελίξεων θα μπορούσε να αυξήσει περαιτέρω το κόστος παραγωγής και μεταφοράς.

Ως εκ τούτου, το ισοζύγιο κινδύνων για τα αγροτικά προϊόντα παραμένει προσανατολισμένο προς την ανοδική πλευρά, με τους κλιματικούς και γεωπολιτικούς παράγοντες να συνεχίζουν να παρέχουν στήριξη στις τιμές. Όσον αφορά τα επιμέρους προϊόντα, οι βελτιωμένες προοπτικές παραγωγής δύναται να περιορίσουν τις ανοδικές πιέσεις σε σιτάρι και καλαμπόκι. Στη σόγια, η ισχυρή ζήτηση από τη βιομηχανία επεξεργασίας και τα βιοκαύσιμα αναμένεται να λειτουργήσει υποστηρικτικά για τις τιμές και στη ζάχαρη, η μειωμένη προσφορά λόγω καιρικών συνθηκών παραμένουν υποστηρικτικοί παράγοντες για τις τιμές. Στο ρύζι, οι αβεβαιότητες γύρω από τις βροχοπτώσεις στην Ασία, λόγω του El Niño, εξακολουθούν να επηρεάζουν αρνητικά την προσφορά, έχοντας θετικό αντίκτυπο στις τιμές του.

Στον χυμό πορτοκαλιού, η βελτίωση των προοπτικών προσφοράς έχει οδηγήσει σε διόρθωση των τιμών του, ωστόσο οι κίνδυνοι για την τιμή εξακολουθούν να είναι ανοδικοί, όπως και στο βαμβάκι, όπου η σχετικά ανθεκτική ζήτηση αναμένεται να λειτουργήσει υποστηρικτικά της τιμής του. Τέλος, στα βοοειδή, η περιορισμένη προσφορά αποτελεί παράγοντα στήριξης της τιμής του, ωστόσο η ηπιότερη διεθνής ζήτηση δύναται να περιορίσει την άνοδο.

Όσον αφορά τον δείκτη αγροτικών προϊόντων, ενισχύθηκε κατά 3,98% σε μηνιαία βάση, με τον ευρύτερο δείκτη εμπορευμάτων να καταγράφει ακόμη ισχυρότερη άνοδο (+7,61%). Η άνοδος του δείκτη των αγροτικών προϊόντων αντανακλά κυρίως τις ανησυχίες για την παγκόσμια προσφορά, καθώς οι κλιματικοί κίνδυνοι στις βασικές παραγωγικές περιοχές, ως αποτέλεσμα της εξέλιξης του El Niño, διατήρησαν τις ανοδικές πιέσεις στις τιμές σε αρκετές αγορές αγροτικών προϊόντων, παρά την άνοδο του δολαρίου.

Αντίθετα, η περαιτέρω ενίσχυση του δολαρίου, ως αποτέλεσμα μιας πιο περιοριστικής νομισματικής πολιτικής εκ μέρους της Fed, ενδέχεται να μετριάσει τις ανοδικές πιέσεις στις τιμές. Από την άλλη, η ισχυρότερη επίδοση του ευρύτερου δείκτη εμπορευμάτων οφείλεται κυρίως στην άνοδο των ενεργειακών τιμών με τη γεωπολιτική ένταση να λειτουργεί ως βασικός μοχλός στη στήριξη των τιμών του δείκτη των εμπορευμάτων.

Το Δελτίο Τιμών Αγροτικών Προϊόντων, το οποίο υλοποιείται, για τον Αγροτικό Τομέα της Πειραιώς από τη Μονάδα Οικονομικής Ανάλυσης & Επενδυτικής Στρατηγικής, απευθύνεται σε εξαιρετικά ευρύ κοινό, που δραστηριοποιείται στον αγροδιατροφικό τομέα.
Επισυνάπτεται το 9ο Δελτίο Τιμών Αγροτικών Προϊόντων για το 2026, της Πειραιώς.

Δείτε το Δελτίο Τύπου Τιμών εδώ 

Επιπρόσθετα, οι ζημιές σε εγκαταστάσεις εξόρυξης, διύλισης και μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου στην περιοχή του Περσικού Κόλπου και δευτερευόντως στη Ρωσία λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, περιορίζουν τη διαθέσιμη προσφορά και απαιτούν χρόνο για την αποκατάστασή τους.

Ως αποτέλεσμα, εντείνεται ο ανταγωνισμός μεταξύ των χωρών για την εξασφάλιση επαρκών ποσοτήτων ενεργειακών αγαθών, έχουν διευρυνθεί ιδιαίτερα σημαντικά τα περιθώρια διύλισης και διατηρούνται υψηλά οι τιμές της ενέργειας. Στο περιβάλλον αυτό, οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες (Fed, ΕΚΤ και ΤτΙ) αύξησαν τον Σεπτέμβριο τα βασικά τους επιτόκια κατά 25 μ.β., επιδιώκοντας να περιορίσουν τις αναμενόμενες πληθωριστικές πιέσεις, ενώ διατήρησαν ανοικτό το ενδεχόμενο περαιτέρω αυξήσεων ανάλογα με την εξέλιξη των οικονομικών στοιχείων.

Στις ΗΠΑ, τα τελευταία στοιχεία και οι πρόδρομοι δείκτες καταδεικνύουν ότι η οικονομία συνεχίζει να αναπτύσσεται με ικανοποιητικό ρυθμό. Στην αγορά εργασίας οι συνθήκες παραμένουν αρκετά καλές, με τη ζήτηση και την προσφορά εργασίας να βρίσκονται γενικά σε ισορροπία. Από την άλλη, ο πληθωρισμός, αν και έχει επιστρέψει στο επίπεδο του Μαρτίου, παραμένει συγκριτικά υψηλός με πιθανή την περαιτέρω άνοδό του το επόμενο διάστημα καθώς η αυξημένη τιμή των ενεργειακών αγαθών θα επηρεάσει ευρύτερα την οικονομία. Στο πλαίσιο αυτό οι καταναλωτές εμφανίζονται περισσότερο απαισιόδοξοι, ένδειξη πιθανής συγκράτησης της ανόδου της καταναλωτικής ζήτησης το επόμενο διάστημα. Ταυτόχρονα, θετικά συνεχίζουν να επιδρούν οι αυξημένες εταιρικές επενδύσεις, ιδίως οι σχετιζόμενες με την τεχνητή νοημοσύνη.

Στην Ευρωζώνη, η αναθεώρηση του ρυθμού ανάπτυξης του Β΄ Τριμήνου στο 0,6% σε τριμηνιαία βάση εξέπληξε θετικά (Α΄ Τρίμ.: 0,0%). Ωστόσο, πρόκειται για βελτίωση που προέρχεται κυρίως από τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης της Ιρλανδίας. Γενικότερα, θετικά συνεχίζουν να επιδρούν οι ευνοϊκές συνθήκες στην αγορά εργασίας, η αύξηση των εξαγωγών, οι αυξημένες δαπάνες σε άμυνα και υποδομές, καθώς και οι επενδύσεις στην υψηλή τεχνολογία. Ταυτόχρονα, η αύξηση του πληθωρισμού λόγω των υψηλότερων τιμών της ενέργειας παραμένει χαμηλότερη συγκριτικά με ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν. Κατά το Γ΄ Τρίμηνο, ο ήπιος ρυθμός ανάπτυξης φαίνεται να συνεχίζεται, αν και χαμηλότερος αυτού του Β΄ Τριμήνου.

Στην Κίνα, συγκρατημένα ήταν γενικά τα τελευταία οικονομικά στοιχεία και οι πρόδρομοι δείκτες. Ενδεικτικά, οι λιανικές πωλήσεις αυξήθηκαν τον Αύγουστο σε ετήσια βάση 0,4% και η βιομηχανική παραγωγή 5,2%. Ωστόσο οι εξαγωγές, που συνιστούν τον ισχυρότερο παράγοντα της ανάπτυξης, διατήρησαν τον πολύ ισχυρό ρυθμό ανόδου τους (25%). Παράλληλα, ο συνολικός πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο 0,8% που σε συνδυασμό με την εξέλιξη των λιανικών πωλήσεων αποτυπώνει την περιορισμένη στήριξη της ανάπτυξης από την επέκταση της εσωτερικής αγοράς.

Αναλυτικά το Δελτίο εδώ 

Οι νέες ηλεκτρικές υποδομές προσφέρουν μεγαλύτερη ενεργειακή ασφάλεια και αξιόπιστη ηλεκτροδότηση στα νότια Ιόνια Νησιά -Ζάκυνθο, Κεφαλονιά, Ιθάκη και Λευκάδα- με σημαντικά οφέλη για την καθημερινότητα των μόνιμων κατοίκων καθώς και για το τουριστικό προϊόν των νησιών, που κατά τη θερινή περίοδο δέχονται μεγάλο αριθμό επισκεπτών.

Σε εξέλιξη βρίσκεται επίσης η κατασκευή της τρίτης διασύνδεσης της Κέρκυρας με το ηπειρωτικό σύστημα, μέσω Ηγουμενίτσας, με μήκος 21 χλμ. Η πόντιση του νέου καλωδίου 150 kV έχει ολοκληρωθεί ενώ θα ακολουθήσουν οι εργασίες προστασίας του υποθαλάσσιου τμήματος καθώς και της εγκατάστασης των υπογείων και εναέριων τμημάτων της γραμμής στην πλευρά της Κέρκυρας και της Θεσπρωτίας, αντίστοιχα. Στόχος είναι η ολοκλήρωση και λειτουργία του συνόλου του έργου εντός του 2027.

Από τα προηγούμενα χρόνια, ο ΑΔΜΗΕ έχει δρομολογήσει τη συστηματική αναβάθμιση των διασυνδέσεων στο Ιόνιο που βρίσκονταν κοντά στην ολοκλήρωση του κύκλου ζωής τους. Στο πλαίσιο αυτό, το 2023, ο Διαχειριστής έθεσε σε λειτουργία την αναβαθμισμένη υποβρύχια διασύνδεση υψηλής τάσης που συνδέει την Κυλλήνη (Ηλεία) με τη Ζάκυνθο. Η τεχνολογική ανανέωση των παραπάνω διασυνδέσεων αυξάνει συνολικά την ανθεκτικότητα σύνδεσης του βρόχου Κυλλήνη-Ζάκυνθος-Κεφαλονιά-Λευκάδα-Άκτιο, με το ηλεκτρικό σύστημα της ηπειρωτικής χώρας.

Η νέα παρέμβαση του Γ. Μανιάτη έρχεται λίγες μέρες μετά την απάντηση της ίδιας της Κάγια Κάλλας σε προηγούμενη ερώτησή του για τον συγκεκριμένο αγωγό. Τότε, η Ύπατη Εκπρόσωπος είχε τονίσει ότι η ΕΕ αναμένει από την Άγκυρα να σεβαστεί την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα όλων των κρατών μελών και είχε επισημάνει ότι το ζήτημα είχε τεθεί στις επαφές της Ένωσης με τις τουρκικές αρχές.

Πλέον, όμως, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Άγκυρα ετοιμάζεται να περάσει από τον σχεδιασμό στο πεδίο, με έκδοση NAVTEX στις αρχές Οκτωβρίου και έναρξη ερευνών από το ερευνητικό σκάφος «Ορούτς Ρέις». Ο Γ. Μανιάτης ζητά από την Κάγια Κάλλας άμεση ευρωπαϊκή αντίδραση πριν ξεκινήσουν οι τουρκικές έρευνες και θέτει τρία συγκεκριμένα αιτήματα:

1. Συγκεκριμένες ενέργειες για την προστασία της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας,

2. Άμεση πρόταση προς το Συμβούλιο για στοχευμένες κυρώσεις κατά φυσικών και νομικών προσώπων που θα συμμετάσχουν στις έρευνες και στην υλοποίηση του αγωγού,

3. Έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων, εφόσον εκδοθεί η NAVTEX ή ξεκινήσουν οι έρευνες.

Με αφορμή την κατεπείγουσα ερώτηση, ο Γ. Μανιάτης δήλωσε: «Πριν από λίγες ημέρες, η Ύπατη Εκπρόσωπος Κάγια Κάλλας δήλωνε ότι η Ε.Ε. αναμένει από την Τουρκία να σεβαστεί την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών μελών. Τώρα η Άγκυρα ετοιμάζεται να στείλει το «Ορούτς Ρέις», συνοδεία πολεμικών πλοίων.

Ζητώ από την Ύπατη Εκπρόσωπο να αξιοποιήσει τις αρμοδιότητές της, ούτως ώστε να εισηγηθεί άμεσα στοχευμένες κυρώσεις και, με την έκδοση της NAVTEX ή την έναρξη των ερευνών, να συγκαλέσει εκτάκτως τους Υπουργούς Εξωτερικών της ΕΕ. Η κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου απαιτούν έμπρακτη ευρωπαϊκή υπεράσπιση.»

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης

Θέμα: Επικείμενες έρευνες του «Ορούτς Ρέις» για τον αγωγό Τουρκίας–ψευδοκράτους

«Πρόσφατα απαντώντας σε σχετική ερώτησή μου, δηλώσατε ότι η ΕΕ αναμένει από την Τουρκία να σέβεται την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα όλων των κρατών μελών.

Σήμερα, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Άγκυρα ετοιμάζεται να περάσει από τις εξαγγελίες στην πράξη: στις αρχές Οκτωβρίου το τουρκικό ερευνητικό σκάφος «Ορούτς Ρέις» αναμένεται να ξεκινήσει έρευνες για την πόντιση του αγωγού Τουρκίας–Κατεχομένων, συνοδεία πολεμικών πλοίων.

Η ΕΕ καλείται πλέον να αποδείξει έμπρακτα ότι η υπεράσπιση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων ενός κράτους μέλους της δεν εξαντλείται σε δηλώσεις.

Ερωτάται η Ύπατη Εκπρόσωπος:

1. Ποιες συγκεκριμένες ενέργειες θα αναλάβετε πριν από την έναρξη των τουρκικών ερευνών για την προστασία της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας;

2. Θα υποβάλετε άμεσα στο Συμβούλιο πρόταση επιβολής στοχευμένων κυρώσεων κατά των φυσικών και νομικών προσώπων που θα συμμετάσχουν στις έρευνες και στην υλοποίηση του αγωγού;

3. Σε περίπτωση έκδοσης της NAVTEX ή έναρξης των ερευνών, θα συγκαλέσετε έκτακτο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων, όπως σας επιτρέπει το άρθρο 30 ΣΕΕ;»

Στο έργο του Freud, κυριαρχεί η “θέληση για ηδονή”. Στο έργο του Adler, κυριαρχεί η “θέληση για δύναμη”. Οι ψυχοθεραπευτικές θεωρίες τους είναι, σε τελική ανάλυση, τρόποι εύρεσης λειτουργικών συμβιβασμών μεταξύ της αντίστοιχης θέλησης και της αρχής της πραγματικότητας, με τους περιορισμούς της και τα προβλήματα που θέτει στο υποκείμενο. Στο έργο του Frankl, κυριαρχεί η “θέληση για νόημα”, καθώς ο Frankl δεν αναζητά έναν τρόπο να λειάνει την εμπειρία της ζωής μέσω ενός ψυχαναλυτικού συμβιβασμού, αλλά έναν τρόπο να μεγιστοποιήσει την ανθεκτικότητα του υποκειμένου μέσω της αναφοράς σε έναν σκοπό που υπερβαίνει το εγώ.

Ο Frankl δεν ρωτά πρώτα “Τι με ευχαριστεί;” ούτε “Τι θα με κάνει ισχυρό;”, αλλά “Τι ζητά από εμένα η ζωή;” Για τον Frankl, το νόημα δεν είναι μια αφηρημένη ιδέα που κατασκευάζουμε κατά βούληση. Είναι κάτι που ανακαλύπτεται μέσα στη συγκεκριμένη κατάσταση της ύπαρξης. Κάθε άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με συγκεκριμένες δυνατότητες, ευθύνες, σχέσεις, έργα και, αναπόφευκτα, περιορισμούς. Η ζωή θέτει ερωτήματα στον άνθρωπο, και η απάντηση δεν είναι πρωτίστως μια διανοητική διατύπωση αλλά ο τρόπος με τον οποίο ζει.

Viktor Frankl: Αναζητώντας νόημα

Γι’ αυτό και η λογοθεραπεία τού Frankl δεν αποτελεί απλώς τεχνική “θετικής σκέψης”. Είναι μια θεραπεία προσανατολισμένη στην ευθύνη, στον λόγο τού είναι. Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται να πείσει τον εαυτό του ότι όλα είναι καλά. Χρειάζεται να ανακαλύψει έναν λόγο για τον οποίο αξίζει να αναλάβει τη ζωή του ακόμα και όταν αυτή δεν είναι καλή. Εδώ βρίσκεται και η πιο ριζοσπαστική πλευρά της σκέψης τού Frankl.

Το νόημα δεν εξαρτάται από την απουσία του πόνου. Υπάρχουν περιστάσεις όπου ο πόνος δεν μπορεί να αποφευχθεί. Όταν όμως ο πόνος είναι αναπόφευκτος, ο άνθρωπος μπορεί να κληθεί να αποφασίσει ποια στάση θα κρατήσει απέναντί του. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε πόνος είναι “χρήσιμος” ή ότι πρέπει να εξιδανικεύουμε την οδύνη. Σημαίνει ότι, ακόμα και μέσα σε περιορισμένες συνθήκες, παραμένει ένας χώρος προσωπικής στάσης και ευθύνης.

Ζούμε σε έναν πολιτισμό που έχει αναπτύξει εκπληκτικά μέσα για να μας προσφέρει ερεθίσματα χωρίς σκοπό, επιλογές χωρίς προσανατολισμό, και κατανάλωση χωρίς πληρότητα. Η εμπορευματοποίηση δεν πωλεί μόνο αντικείμενα. Συχνά εμπορευματοποιεί την εικόνα του εαυτού μας, τον ελεύθερο χρόνο μας, την προσοχή μας, ακόμα και την αίσθηση της προσωπικής μας αξίας.

Το μήνυμα είναι διαρκές: αγόρασε, βελτιώσου, προώθησε τον εαυτό σου, γίνε πιο παραγωγικός, πιο ελκυστικός, πιο επιτυχημένος, πιο ορατός. Και όμως, ένας άνθρωπος μπορεί να αποκτήσει περισσότερα και να αισθάνεται λιγότερο ζωντανός. Εδώ η φράση “θέληση για νόημα” αποκτά θεραπευτική δύναμη. Το αντίδοτο στην υπερκατανάλωση δεν είναι απλώς η λιτότητα· είναι η ανακάλυψη κάποιου πράγματος που αξίζει περισσότερο από την κατανάλωση.

Το αντίδοτο στον καριερισμό δεν είναι η αδιαφορία για την εργασία· είναι η υπαγωγή της εργασίας σε έναν ευρύτερο σκοπό. Το αντίδοτο στην επιπόλαιη ζωή δεν είναι η διαρκής σοβαροφάνεια· είναι η ικανότητα να διακρίνουμε τι αξίζει πραγματικά την προσοχή μας. Το αντίδοτο στη “γουόκ” ατζέντα δεν είναι μια “αντι-γουόκ” ατζέντα, σαν αυτή που λανσάρει η λαϊκή Δεξιά· είναι μια υψηλότερη σύλληψη της ταυτότητας και της οικογένειας.

Τι αξίζει να γεμίσει τη ζωή μου;

Συχνά, στην εποχή μας, μια πλημμύρα λέξεων συνυπάρχει με μια φτώχεια νοήματος. Μιλάμε αδιάκοπα. Σχολιάζουμε, αντιδρούμε, αναρτούμε, διαφωνούμε, καταναλώνουμε απόψεις. Η πολυλογία δημιουργεί την ψευδαίσθηση συμμετοχής στη ζωή. Όμως η ποσότητα της έκφρασης δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη βάθους. Μπορεί κανείς να μιλά για τα πάντα και να μην έχει ακόμα ανακαλύψει για ποιο πράγμα αξίζει να ζήσει.

Ο Frankl μάς καλεί σε μια διαφορετική οικονομία της προσοχής: όχι “Πώς θα γεμίσω τη ζωή μου;”, αλλά “Τι αξίζει να γεμίσει τη ζωή μου;” Αυτό αλλάζει και τη σχέση μας με την επιτυχία. Η επιτυχία, όταν γίνεται αυτοσκοπός, μπορεί να μετατραπεί σε παγίδα. Ο άνθρωπος κυνηγά έναν στόχο, τον κατακτά, και αμέσως χρειάζεται έναν μεγαλύτερο. Η αξία του εαυτού εξαρτάται διαρκώς από εξωτερικούς δείκτες. Το νόημα, αντίθετα, δεν μετριέται κατ’ ανάγκην σε χρήματα, κύρος ή αναγνωρισιμότητα.

Μπορεί να βρίσκεται στη δημιουργία ενός έργου, στην αγάπη για έναν άνθρωπο, στην υπηρεσία μιας υπόθεσης, στην εμπειρία της ομορφιάς, ή στον τρόπο με τον οποίο στεκόμαστε απέναντι σε μια δύσκολη μοίρα. Εξού και η κεντρική ψυχοθεραπευτική πρόταση του Frankl είναι η αυθυπέρβαση: μια ψυχοθεραπεία του ύψους και όχι απλώς του βάθους.

Από την ικανοποίηση στην ευθύνη

Η μεγάλη συμβολή του Frankl είναι ότι μετακινεί το κέντρο της ύπαρξης από την ικανοποίηση στην ευθύνη. Δεν ρωτά μόνο τι θέλουμε από τη ζωή. Ρωτά τι ζητά η ζωή από εμάς. Η μιζέρια δεν προέρχεται πάντοτε από την έλλειψη. Μπορεί να προέρχεται και από την αφθονία χωρίς κατεύθυνση: από πάρα πολλά πράγματα και πολύ λίγους λόγους· από αμέτρητες επιλογές και ελάχιστους σκοπούς· από συνεχή επικοινωνία και ελάχιστη ουσιαστική συνάντηση.

Η θέληση για νόημα δεν υπόσχεται μια ζωή χωρίς πόνο, αποτυχία ή ματαίωση. Προσφέρει κάτι πιο απαιτητικό: τη δυνατότητα να μη μείνει η ζωή μας έρμαιο ούτε της ηδονής, ούτε της ανάγκης για επιβολή, ούτε της κατανάλωσης, ούτε της κοινωνικής επιδοκιμασίας.

Ο Frankl δεν μας ζητά να εγκαταλείψουμε την ευχαρίστηση, τη φιλοδοξία ή την επιτυχία. Μας ζητά να τις τοποθετήσουμε στη σωστή τους θέση. Δεν είναι το νόημα που πρέπει να υπηρετεί τη ζωή μας· είναι η ζωή μας που πρέπει να υπηρετεί την αξία τού νοήματος. Ίσως, τελικά, η θεραπεία από την επιπόλαιη ζωή να αρχίζει με μια πολύ απλή αλλά απαιτητική πράξη: να σιωπήσουμε για λίγο, να απομακρυνθούμε από τον θόρυβο των επιθυμιών που μας έχουν εμφυτεύσει, και να ακούσουμε την ερώτηση που έρχεται από βαθύτερα: “Για ποιο πράγμα αξίζει να διαθέσω τη ζωή μου;”

Στους ομιλητές της εκδήλωσης περιλαμβάνονται διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί ομιλητές, υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής, ειδικοί του ενεργειακού τομέα, καθώς και ανώτατα στελέχη της αγοράς σε Ελλάδα και Σερβία, προκειμένου να αναλύσουν τις πιο σημαντικές εξελίξεις που διαμορφώνουν σήμερα το ενεργειακό τοπίο της ευρύτερης περιοχής αλλά και ειδικότερα των Δυτικών Βαλκανίων, με τις ιδιαίτερες θεσμικές και πολιτικοοικονομικές συνθήκες που επικρατούν εκεί. Το συνέδριο θα ξεκινήσει με εισαγωγικές ομιλίες εκπροσώπων των διοργανωτών και συγκεκριμένα του κ. Mihailo Mihailovic, Συνεργάτη του IENE και Συντονιστή του συνεδρίου, και της κ. Ivana Vuletic, Διευθύντριας του Τομέα Βιομηχανικών Ενώσεων του CCIS.

Το κεντρικό θέμα της εκδήλωσης θα αποτελέσει η μελέτη «South East Europe Energy Outlook 2025/2026» του IENE, η οποία παρέχει μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση των ενεργειακών τάσεων, των εξελίξεων στην αγορά και των επενδυτικών προοπτικών σε ολόκληρη τη ΝΑ Ευρώπη. Τη μελέτη θα παρουσιάσουν ο κ. Κωστής Σταμπολής, Πρόεδρος και Εκτελεστικός Διευθυντής του Ινστιτούτου, καθώς και ο κ. Νίκος Σοφιανός, Γενικός Γραμματέας του IENE και Πρόεδρος της Επιτροπής ΑΠΕ του Ινστιτούτου.

Επιπλέον, η κοινή αυτή εκδήλωση του IENE και του CCIS θα αποτελέσει μια μοναδική πλατφόρμα διαλόγου για την περιφερειακή ενεργειακή ασφάλεια, την ενοποίηση των αγορών, την απανθρακοποίηση , αλλά και τις επενδυτικές ευκαιρίες στην περιοχή, και, μάλιστα, σε μια περίοδο βαθιών γεωπολιτικών και τεχνολογικών αλλαγών.

Τα θέματα αυτά θα παρουσιαστούν από σειρά διακεκριμένων ομιλητών, στους οποίους συγκαταλέγονται η Καθηγήτρια Dragana Mitrovic (PhD, Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου και Ιδρύτρια και Πρόεδρος του Ινστιτούτου Ασιατικών Σπουδών στο Βελιγράδι), ο κ. Dusan Zivkovic (Γενικός Διευθυντής της JSC Electric Power Industry of Serbia – EPS), ο κ. Milos Mladenovic (Διευθύνων Σύμβουλος του SEEPEX, Σερβία), ο κ. Martin Martinoski (Εμπειρογνώμονας σε θέματα ηλεκτρικής ενέργειας και στατιστικής, Energy Community Secretariat, Αυστρία) και ο κ. Milan Zdravkovic (Εκτελεστικός Διευθυντής DSO, JP Srbijagas, Σερβία).

Κύριος Χορηγός του συνεδρίου είναι ο Όμιλος MK Group, ενώ Υποστηρικτές της εκδήλωσης είναι το δικηγορικό γραφείο Zivkovic/Samardzic, το Χρηματιστήριο Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης (SEEPEX) με έδρα το Βελιγράδι, καθώς και η EKO Serbia A.D., μέλος του Ομίλου HELLENiQ ENERGY.

Η κοινή εκδήλωση  ΙΕΝΕ – CCIS, με τίτλο “South East Europe Energy Outlook 2025/2026: Study Presentation and Energy Markets Challenges”, θα διεξαχθεί στη σερβική και την αγγλική γλώσσα, με ταυτόχρονη διερμηνεία.

Για περισσότερες πληροφορίες και εγγραφές, παρακαλούμε επισκεφθείτε το ειδικό microsite του συνεδρίου.

Σχετικά με το ΙΕΝΕ

Το Ινστιτούτο Ενέργειας ΝΑ Ευρώπης (ΙΕΝΕ) είναι ανεξάρτητος οργανισμός, ο οποίος δραστηριοποιείται σε περιφερειακή βάση στην ΝΑ Ευρώπη και καλύπτει όλο το φάσμα του ενεργειακού τομέα, με στρατηγική που είναι προσανατολισμένη στην ενεργειακή μετάβαση και την βιώσιμη ανάπτυξη. Το ΙΕΝΕ παρέχει τακτική ενημέρωση στα μέλη του για τις εξελίξεις στην Ελλάδα και την περιοχή, εκπονεί μελέτες και έρευνες, οργανώνει εκδηλώσεις (συνέδρια, workshops, webinars) και εκπαιδευτικά σεμινάρια. Για περισσότερες πληροφορίες βλέπε www.iene.gr

και www.iene.eu

Επειδή η Ελληνική αντιπολίτευση εξανέστη – δικαίως – και η κυβέρνηση προσπάθησε να υποβαθμίσει το περιστατικό – κακώς, κάκιστα – δίδεται η ευκαιρία να αναφερθεί ένα άλλο επεισόδιο μιάς άλλης εποχής, οπόταν οι Αμερικανοί διαπιστευμένοι διπλωμάτες υπεστήριζαν μεν τα Αμερικανικά επιχειρηματικά συμφέροντα, αλλά μέχρις ενός ορίου.

Βρισκόμαστε στο έτος 1961, οπότε συνεφωνήθη η μεγαλυτέρα μέχρι τότε βιομηχανική επένδυσις στην Βόρειο Ελλάδα, της ΕΣΣΟ-Πάπας. Πρωθυπουργός ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και υπουργός Συντονισμού ο αείμνηστος Παναγής Παπαληγούρας Όπως αναφέρει ο τότε υφυπουργός Συν/μού Γιάννης Μπούτος στα απομνημονεύματά του, ο Παπαληγούρας του ζήτησε να παρίσταται στην συνάντηση με τον Αμερικανό πρεσβευτή Χένρυ Λαμπούις, που είχε ζητήσει να τον επισκεφθεί επειγόντως στο υπουργείο.

–Σε θέλω να είσαι παρών, μάρτυρας για τα όσα διαμειφθούν κατά την συνάντηση. Υποπτεύομαι ότι ο πρέσβης θα μας ζητήσει ευνοϊκοτέρους όρους για την σύμβαση της ΕΣΣΟ, είπεν ο Παπαληγούρας

Πράγματι, ο Λαμπούις αξίωσε πολιτική υποστήριξη από τον υπουργό Συντονισμού στην πρόταση που θα έκανε η ΕΣΣΟ στην κυβέρνηση. Αλλά προσέθεσε και τα εξής:

–Το εάν και υπό ποίους όρους καταλήξετε σε συμφωνία είναι καθαρά δική σας υπόθεση. Εσείς μόνον θα κρίνετε, εντελώς ανεπηρέαστοι από πολιτικές σκοπιμότητες, εάν η επένδυση αυτή είναι επωφελής για το Ελληνικό κράτος και τον Ελληνικό λαό. Θα είμαστε ευτυχείς ως Αμερικανοί εάν καταλήξετε σε συμφωνία, αλλά δεν θα αισθανθούμε πικρία αν διαφωνήσετε.

Ο Λαμπούις ήταν γόνος παλαιάς Αμερικανικής οικογενείας του Νότου, «ευγενής, καλοσυνάτος, θερμός», γράφει ο Γιάννης Μπούτος. Κι ευκατάστατος, με οικογενειακή σημαντική περιουσία που επέτρεπε να έχει την ανεξαρτησία και προσωπικές του αρχές υπεράνω πολιτικών σκοπιμοτήτων. Ήταν κι η εποχή του Αμερικανού προέδρου Ντουάϊτ Αϊζενχάουερ, που είχε προέλθει από τον στρατό και φρόντιζε να εκπροσωπείται η Αμερική στο εξωτερικό με εγνωσμένες προσωπικότητες, χωρίς ανάμιξη σε οικονομικές δωσοληψίες.

Οι ΗΠΑ σήμερα…

Σήμερα, διεθνώς αλλά και στις ΗΠΑ, λόγω της προεδρίας Τράμπ, η διπλωματική εκπροσώπησις της μεγάλης χώρας ανατίθεται σε πρόσωπα του αμέσου περιβάλλοντος και της αμέριστης εμπιστοσύνης της προεδρίας, ως φημολογείται και για την κα Γκιλφόϊλ. Δεν είναι πάντοτε βέβαιον εάν τα νέα πρόσωπα έχουν την αναγκαία κατάρτιση ή τις ευαισθησίες εκείνες που επιβάλλει η θέσις τους για να προστατεύσουν τα πραγματικά συμφέροντα του Αμερικανικού λαού.

Υπάρχουν όμως και χειρότερα, όπως ο «φίλος» του Ερντογάν, ως περιφερόμενος δραγουμάνος στην Μέση Ανατολή, όπου τα πράγματα πηγαίνουν από κακού εις χειρότερα διά την Αμερική και τον κόσμον όλον.

Αναλυτικότερα, ο Κώστας Αγοραστός «έδωσε εντολή στον διαχειριστή της επιχείρησης να προβεί, α) σε επίστρωση του δρόμου στον τόπο του ατυχήματος με χαλίκια – υλικά 3Α και Ε4 και β) σε επίστρωση τμήματος εδάφους στον τόπο του ατυχήματος με τριμμένη πίσσα, ο δε Χρήστος Τριαντόπουλος δεν προέβη σε καμία ενέργεια, προκειμένου να αποτρέψει την ενέργεια αυτή, μολονότι είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση προς τούτο, κατά τα ανωτέρω, παρεμβαίνοντας με τον τρόπο αυτό αυθαίρετα και αλλοιώνοντας τον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος και τον πέριξ αυτού χώρο».

Και υπογραμμίζεται στο βούλευμα ως προς τους εν λόγω δύο: «Είχαν δε ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προκύπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα».

Όπως είναι γνωστό, μαζί με τον Χρήστο Τριαντόπουλο παραπέμπονται στο εδώλιο του Ειδικού Δικαστηρίου, ως συμμέτοχοι στην παράβαση καθήκοντος, τέσσερα ακόμη πρόσωπα μεταξύ των οποίων είναι, ο τότε περιφερειάρχης Θεσσαλίας Κώστας Αγοραστός, ο πρώην γενικός γραμματέας Πολιτικής Προστασίας Βασίλης Παπαγεωργίου, ο τότε αστυνομικός διευθυντής Λάρισας, επικεφαλής και υπεύθυνος για τον τόπο του συμβάντος της Ελληνικής Αστυνομίας Αγάπιος Χαρακόπουλος και ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας του Πυροσβεστικού Σώματος, Ευάγγελος Φαλάρας.

Αναλυτικότερα, πάντα σύμφωνα με το βούλευμα, οι τέσσερεις συγκατηγορούμενοι του Χρήστου Τριαντόπουλου αυθαίρετα αλλοιώσαν τον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος και τον πέριξ αυτού χώρο και μάλιστα είχαν ως σκοπό, «να δυσχεραίνουν τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα».

Η συμπεριφορά αυτή ήταν αντικειμενικά πρόσφορη να προκαλέσει βλάβη στη λειτουργία της δικαιοσύνης, αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από αυτούς με τέτοιο τρόπο, δηλαδή «με την αυθαίρετη απομάκρυνση από το σημείο συντριμμιών των συγκρουσθεισών αμαξοστοιχιών και σωρών αδρανών υλικών που περιείχαν πειστήρια (προσωπικά αντικείμενα των επιβατών και συντρίμμια υπολείμματα των αμαξοστοιχιών και των συστημάτων τους), αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για την ταυτοποίηση κάποιων εκ των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, ώστε επέφερε πράγματι αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές, καθώς και τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος»

Μάλιστα, από τις ενέργειές τους αυτές προκλήθηκε και βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος.

Υπενθυμίζεται, ότι υπήρξαν 57 νεκροί 32 τραυματίες, από την τραγική αυτή σύγκρουση των δυο αμαξοστοιχιών στα Τέμπη.

Ειδικότερα, σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, «ο Ευάγγελος Φαλάρας του Αγγέλου, ως συντονιστής επιχειρήσεων των πυροσβεστικών δυνάμεων, έδωσε εντολή, στον Αθανάσιο Πανδρεμμένο, διαχειριστή της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΝΔΡΕΜΜΕΝΟΣ & ΣΙΑ Ο.Ε.», που είχε προσέλθει στον τόπο του δυστυχήματος με ειδικά μηχανήματα και φορτηγά του με ισάριθμους οδηγούς, κληθείς να συνδράμει σχετικά το έργο της πυροσβεστικής υπηρεσίας στον τόπο του δυστυχήματος, να απομακρύνει από τον τόπο του δυστυχήματος εγκλήματος τουλάχιστον 300 κυβικά χώματος και αδρανών υλικών καθώς και συντρίμμια των συγκρουσθεισών αμαξοστοιχιών, οι δε λοιποί παραπεμπόμενοι συγκατηγορούμενοί του, δεν προέβησαν σε καμία ενέργεια, προκειμένου να αποτρέψουν την ενέργεια αυτή, μολονότι είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση προς τούτο, κατά τα ανωτέρω, παρεμβαίνοντας με τον τρόπο αυτό αυθαίρετα και αλλοιώνοντας τον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος και τον πέριξ αυτού χώρο».

Συγκεκριμένα, το επίμαχο βούλευμα, αναφέρει:

«Α) όλοι οι κατηγορούμενοι ενεργώντας με πρόθεση από κοινού και κατόπιν συναπόφασής τους κατά το χρονικό διάστημα από 2-3-2023 έως και 7-3-2023, ενώ ήσαν υπάλληλοι κατά την έννοια του νόμου και ειδικότερα, ο Χρήστος Τριαντόπουλος ως Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, διορισθείς με το υπ’ αριθ. 56/2021 Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ Α’ 142/13.8.2021), ο Κωνσταντίνος Αγοραστός του Αναστασίου, ως Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, ο Βασίλειος Παπαγεωργίου του Παναγιώτη, ως Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας, ο Αγάπιος Χαρακόπουλος του Παντελή, ως Διευθυντής της Διεύθυνσης Αστυνομίας Λάρισας και ο Ευάγγελος Φαλάρας του Αγγέλου, ως συντονιστής επιχειρήσεων των πυροσβεστικών δυνάμεων Στερεάς Ελλάδας και Θεσσαλίας, δηλαδή ως υπάλληλοι κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 13 περ. α’ του Ποινικού Κώδικα (ΠΚ) σε συνδ. με άρθρο 2 παρ. 3 του Ν. 3126/2003, καθ’ ύλην αρμόδιοι, ο Χρήστος Τριαντόπουλος, ως αρμόδιος Υφυπουργός του συντονισμού δράσεων των συναρμοδίων Υπουργείων και Φορέων, σε θέματα κρατικής αρωγής και αποκατάστασης του φυσικού και του ανθρωπογενούς 138/13.12.2021 απόφασης του Πρωθυπουργού (ΦΕΚ Β’ 5823/13.12.2021), περιβάλλοντος από φυσικές καταστροφές, δυνάμει της υπ’ αριθμ. επιληφθείς και των ανατεθέντων σ’ αυτόν από τον Πρωθυπουργό, μέσω του επικεφαλής του Πρωθυπουργικού Γραφείου Ιωάννη Μπρατάκου, καθηκόντων της παρακολούθησης και του συντονισμού δράσεων των συναρμοδίων φορέων στον τόπο του πολύνεκρου δυστυχήματος, κατόπιν ενεργοποίησης εν τοις πράγμασι της 4ης επικαιροποιημένης έκδοσης του Ειδικού Σχεδίου Διαχείρισης Ανθρωπίνων Απωλειών της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας (Γ.Γ.Π.Π.), ο Κωνσταντίνος Αγοραστός του Αναστασίου και Βασίλειος Παπαγεωργίου του Παναγιώτη, ως αρμόδιοι να συντονίζουν τις δράσεις στον τόπο του πολύνεκρου δυστυχήματος κατόπιν ενεργοποίησης εν τοις πράγμασι της 4ης επικαιροποιημένης έκδοσης του Ειδικού Σχεδίου Διαχείρισης Ανθρωπίνων Απωλειών της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας (Γ.Γ.Π.Π.), ο Αγάπιος Χαρακόπουλος του Παντελή ως αρμόδιος λήψης αστυνομικών μέτρων για τη διατήρηση της τάξης, την παροχή οποιασδήποτε βοήθειας, την επιτήρηση και προστασία ζωτικών εγκαταστάσεων, την κυκλοφοριακή ευταξία και γενικότερα την ενίσχυση του αισθήματος της ασφάλειας των πολιτών, αλλά και στο πλαίσιο υλοποίησης του εν λόγω Ειδικού Σχεδίου Διαχείρισης Ανθρωπίνων Απωλειών, ως υπεύθυνος για την προστασία της σκηνής του συμβάντος, ώστε να είναι εφικτή η προανακριτική και ανακριτική αξιοποίηση των κάθε λογής ευρημάτων, στοιχείων, ιχνών και πειστηρίων και τέλος, ο Ευάγγελος Φαλάρας του Αγγέλου, ως αποκλειστικά αρμόδιος μόνον για τον απεγκλωβισμό των επιβατών της αμαξοστοιχίας και τη συγκέντρωση και μεταφορά των σορών, έχοντας άπαντες οι ανωτέρω ως υπηρεσιακό καθήκον να εξασφαλίσουν τη διάθεση των μηχανημάτων και των φορτηγών οχημάτων που διέθεσε η Τεχνική Υπηρεσία της Περιφέρειας Θεσσαλίας αποκλειστικά και μόνο για τον καθαρισμό και την ομαλοποίηση του εδάφους του χώρου πέριξ του ατυχήματος, απαγορευομένης της διάθεσης αυτών για οποιονδήποτε άλλο σκοπό πλην του προαναφερθέντος υπηρεσιακού καθήκοντος, το οποίο άλλωστε απορρέει και από τη φύση της υπηρεσίας τους στο μέτρο που τους δεσμεύει ως υπαλλήλους με συναφή υποχρέωση ενεργείας, εντός των προδιαγεγραμμένων ορίων, ή παραλείψεως, όταν απαγορεύεται πάσα περαιτέρω ενέργεια, η υλοποίηση της οποίας αντιστρατεύεται τα σαφώς προσδιορισμένα καθήκοντα και δεσμευόμενοι παράλληλα και από τη διάταξη του άρθρου 251 ΚΠοινΔ, στην οποία σκιαγραφείται το έργο του ανακριτή και των ανακριτικών υπαλλήλων ως αποκλειστικά αρμοδίων να ενεργούν τις αναγκαίες ανακριτικές πράξεις για τη συλλογή και διατήρηση των αποδείξεων, εντούτοις, ενεργώντας στο πλαίσιο κοινής τους δράσης και κατόπιν συναπόφασής τους, κατά παράβαση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, βάσει των προεκτεθέντων, και χωρίς να ζητήσουν τη συναίνεση των αρμοδίων κατ’ άρθρο 251 ΚΠοινΔ δικαστικών αρχών, ο μεν Ευάγγελος Φαλάρας του Αγγέλου, ως συντονιστής επιχειρήσεων των πυροσβεστικών δυνάμεων, έδωσε εντολή, στον Αθανάσιο Πανδρεμμένο, διαχειριστή της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΝΔΡΕΜΜΕΝΟΣ & ΣΙΑ Ο.Ε.», που είχε προσέλθει στον τόπο του δυστυχήματος με ειδικά μηχανήματα και φορτηγά του με ισάριθμους οδηγούς, κληθείς να συνδράμει σχετικά το έργο της πυροσβεστικής υπηρεσίας στον τόπο του δυστυχήματος, να απομακρύνει από τον τόπο του δυστυχήματος εγκλήματος τουλάχιστον 300 κυβικά χώματος και αδρανών υλικών καθώς και συντρίμμια των συγκρουσθεισών αμαξοστοιχιών, οι δε λοιποί παραπεμπόμενοι συγκατηγορούμενοί του, δεν προέβησαν σε καμία ενέργεια, προκειμένου να αποτρέψουν την ενέργεια αυτή, μολονότι είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση προς τούτο, κατά τα ανωτέρω, παρεμβαίνοντας με τον τρόπο αυτό αυθαίρετα και αλλοιώνοντας τον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος και τον πέριξ αυτού χώρο.

Είχαν δε ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα με αφορμή βιοτικό συμβάν του προαναφερθέντος σιδηροδρομικού δυστυχήματος – εγκλήματος, προς τον σκοπό, αφενός μεν βλάβης του κράτους και δη της λειτουργίας της δικαιοσύνης, αφετέρου δε προσπορισμού παράνομου ηθικού οφέλους στους υπαίτιους των διερευνώμενων αδικημάτων, που συνίσταται στη μη έγκαιρη και ουσιαστική αξιοποίηση του υπάρχοντος αποδεικτικού υλικού και των ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων που υπήρχαν στον τόπο τέλεσης του εγκλήματος, δοθέντος μάλιστα ότι βρισκόταν σε εξέλιξη η διεξαγωγή των αναγκαίων ερευνών, η αναζήτηση ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων, καθώς και η συλλογή και διατήρηση των αποδείξεων, ενώ ακόμη δεν είχαν εντοπιστεί όλες οι σοροί των θυμάτων, ανάμεσα στα οποία (θύματα) υπήρχαν και αγνοούμενοι και εν τέλει παρέμεινε αγνοούμενη η επιβάτιδα Εριέττα Μόλχο».

Η εκδηλωθείσα δε συμπεριφορά τους ήταν αντικειμενικά πρόσφορη να προκαλέσει βλάβη στη λειτουργία της δικαιοσύνης και να περιποιήσει το πιο πάνω όφελος, αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από αυτούς με τέτοιο τρόπο, δια της απομάκρυνσης αυθαίρετα από το σημείο συντριμμιών των συγκρουσθεισών αμαξοστοιχιών και σωρών αδρανών υλικών που περιείχαν πειστήρια (προσωπικά αντικείμενα των επιβατών και συντρίμμια υπολείμματα των αμαξοστοιχιών και των συστημάτων τους), αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για την ταυτοποίηση κάποιων εκ των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, ώστε επέφερε πράγματι αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές, καθώς και τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος.

Παράλληλα, με τις παραπάνω ενέργειές τους και παραλείψεις, προκλήθηκε ΙΚΕ βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, καθώς αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων, αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για την ταυτοποίηση κάποιων εκ των θυμάτων του δυστυχήματος».

Τριαντόπουλος και Αγοραστός

Ως προς τους Χρήστο Τριαντόπουλο και Κωνσταντίνο Αγοραστό το βούλευμα αναφέρει:

Β) Οι Χρήστος Τριαντόπουλος του Γεωργίου και 2) Κωνσταντίνος Αγοραστός του Αναστασίου, ενεργώντας με πρόθεση από κοινού και κατόπιν συναπόφασής τους, κατά το χρονικό διάστημα από τις 4-3-2023 έως και τις 8- 3-2023, αφού πρώτα πραγματοποιήθηκαν εργασίες διαμόρφωσης του χώρου επιχειρησιακής δράσης και συγκεκριμένα καθαρίστηκε ο χώρος πέριξ του- δυστυχήματος από χόρτα, θάμνους, λάσπες και διαμορφώθηκε σταθεροποιήθηκε το έδαφος, κάτω από το οποίο υπήρχε αγωγός φυσικού αερίου, ενέργεια που είχε ως αποτέλεσμα την επιχείρηση – επέμβαση των γερανών σε ασφαλές πεδίο και συνεπώς, κατά τον πιο πάνω χρόνο, είχε εκπληρωθεί ο σκοπός, για τον οποίο ζητήθηκε η συνδρομή της Περιφέρειας Θεσσαλίας δια της διάθεσης σκαπτικών μηχανημάτων, κατά τα ανωτέρω, παρόλο που είχαν ήδη επιληφθεί οι δικαστικές αρχές στο πλαίσιο διερεύνησης των αιτιών της σύγκρουσης των ανωτέρω αμαξοστοιχιών και του εντοπισμού των υπαιτίων (…) ενεργώντας στο πλαίσιο κοινής τους δράσης και κατόπιν συναπόφασής τους, κατά παράβαση των υπηρεσιακών καθηκόντων βάσει των προεκτεθέντων και χωρίς να ζητήσουν τη συναίνεση – έγκριση των αρμοδίων δικαστικών αρχών, ο μεν Κωνσταντίνος Αγοραστός του Αναστασίου, έδωσε εντολή στον διαχειριστή της ως άνω επιχείρησης να προβεί, α) σε επίστρωση του δρόμου στον τόπο του ατυχήματος με χαλίκια – υλικά 3Α και Ε4 και β) σε επίστρωση τμήματος εδάφους στον τόπο του ατυχήματος με τριμμένη πίσσα, ο δε Χρήστος Τριαντόπουλος δεν προέβη σε καμία ενέργεια, προκειμένου να αποτρέψει την ενέργεια αυτή, μολονότι είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση προς τούτο, κατά τα ανωτέρω, παρεμβαίνοντας με τον τρόπο αυτό αυθαίρετα και αλλοιώνοντας τον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος και τον πέριξ αυτού χώρο.

Είχαν δε ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προκύπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα με αφορμή το εν λόγω σιδηροδρομικό δυστύχημα – βιοτικό συμβάν, προς το σκοπό, αφενός μεν βλάβης του κράτους και δη της λειτουργίας της δικαιοσύνης, αφετέρου δε προσπορισμού παράνομου ηθικού οφέλους στους υπαίτιους των διερευνώμενων αδικημάτων, που και πάλι συνίστανται στη μη έγκαιρη και ουσιαστική αξιοποίηση του υπάρχοντος αποδεικτικού υλικού και των ευρημάτων που υπήρχαν στον τόπο τέλεσης του δυστυχήματος εγκλήματος, δοθέντος μάλιστα ότι βρισκόταν σε εξέλιξη η διεξαγωγή των αναγκαίων ερευνών, η αναζήτηση ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων, καθώς και η συλλογή και διατήρηση των αποδείξεων, ενώ ακόμη δεν είχαν εντοπιστεί όλες οι σοροί των θυμάτων, ανάμεσα στα οποία υπήρχαν και αγνοούμενοι.

Η εκδηλωθείσα δε συμπεριφορά τους ήταν αντικειμενικά πρόσφορη να προκαλέσει βλάβη στη λειτουργία της δικαιοσύνης και να περιποιήσει το πιο πάνω όφελος, αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από αυτούς με τέτοιο τρόπο (δια της επίστρωσης του εδάφους με χαλίκια και πίσσα), που επέφερε αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές, καθώς και να προκαλέσουν τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος, προκαλώντας παράλληλα βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, καθώς αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων».

Τέλος, το Δικαστικό Συμβούλιο του Ειδικού Δικαστηρίου, απέρριψε μεταξύ άλλων το αίτημα του Χρήστου Τριαντόπουλου περί διενέργειας περαιτέρω κύριας ανάκρισης, προκειμένου να κληθεί εκ νέου για ένορκη κατάθεση ο μάρτυρας και πολιτικός του προϊστάμενος Ιωάννης Μπρατάκος και διέταξε το χωρισμό της δικογραφίας κατά των υπολοίπων 4 κατηγορουμένων και τη διαβίβαση της στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Λάρισας για τις περαιτέρω ενέργειες, για τις πράξεις της παράβασης καθήκοντος, τις οποίες κατηγορούνται, ότι τέλεσαν στη Λάρισα και τα Τέμπη.

Φλωρίδης: Εμμένει στα «μπάζα»

Ευθεία επίθεση στην αντιπολίτευση και στον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα εξαπέλυσε ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Mega News 104.6 και τον Παύλο Τσίμα. Αφορμή στάθηκαν οι νέες αντιδράσεις και τα αιτήματα για παραίτησή του μετά τις εξελίξεις στη δικαστική διερεύνηση για το ατύχημα στα Τέμπη και την εμπλοκή πολιτικών προσώπων.

Ο κ. Φλωρίδης ξεκαθάρισε από την πρώτη στιγμή το πλαίσιο των δηλώσεων που είχε κάνει στο παρελθόν στη Βουλή, υποστηρίζοντας ότι οι πολιτικοί του αντίπαλοι απομονώνουν σκόπιμα λέξεις για να δημιουργήσουν εντυπώσεις. Απαντώντας στις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης για τη δήλωσή του περί «μπαζώματος», ο κ. Φλωρίδης υπογράμμισε τη διαγραφή μιας καίριας φράσης από τους επικριτές του:

«Η φράση που κατηγορήθηκα είναι: “Όσοι από τους πολιτικούς, επαναλαμβάνω, όσοι από τους πολιτικούς σε αυτό το θολό τοπίο μιλούν για μπάζωμα, είναι για τα μπάζα”. Αυτή είναι η φράση. Τι αποφεύγουν να πούνε; Τη λέξη “από τους πολιτικούς”. Οπότε σου λέει αυτή η φράση πάει και στους συγγενείς, πάει και σε όλο τον κόσμο. Όχι, ήταν πολύ συγκεκριμένη». Μάλιστα, συμπλήρωσε με νόημα πως ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος, είχε παραδεχθεί στη Βουλή ότι η αναφορά τον φωτογραφίζει, καθώς «δεν ήθελε να χάσει την πατρότητα όλης αυτής της συνωμοσίας που στήθηκε».

Στη δημοσιογραφική επισήμανση ότι το Δικαστικό Συμβούλιο κάνει λόγο για «ισχυρές ενδείξεις» αλλοίωσης του χώρου και πιθανή απώλεια στοιχείων, ο Υπουργός Δικαιοσύνης επέμεινε ότι τα σενάρια περί συγκάλυψης δεν επιβεβαιώθηκαν από την έρευνα:

«Η πολιτική αντιπαράθεση στήθηκε πάνω σε σενάρια για χαμένους επιβάτες, εξαφανισμένα βαγόνια και λαθρεμπόριο ξυλολίου. Η δικαστική έρευνα και το πόρισμα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας έδειξαν ότι δεν υπήρχε κανένα τέτοιο φορτίο. Άρα, δεν υπήρχε και κανένας λόγος συγκάλυψης», ανέφερε ο κ. Φλωρίδης.

Εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους έγιναν οι παρεμβάσεις στο σημείο της σύγκρουσης, ο Υπουργός Δικαιοσύνης συνέκρινε την εικόνα με το πρόσφατο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία, σημειώνοντας ότι ακολουθήθηκαν τα ίδια επιχειρησιακά πρωτόκολλα.

«Στα Τέμπη προσήλθε η Πυροσβεστική και έριξε τόνους νερού. Το χώμα εκεί έγινε λάσπη. Έπρεπε να βγει το χώμα για να πατήσουν σταθερά οι γερανοί, που ήταν τεράστιοι. Και κάτω ακριβώς από τους γερανούς περνάει ο κύριος αγωγός φυσικού αερίου της χώρας. Όλο αυτό έγινε για να μπορέσουν να ανασηκωθούν τα βαγόνια, μήπως σωζόταν κανένας άνθρωπος».

Αναφερόμενος στην παραπομπή του κ. Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο, ο κ. Φλωρίδης σημείωσε πως η κατηγορία αφορά το αν φρόντισε να μην προκληθεί κίνδυνος απώλειας στοιχείων, τονίζοντας παράλληλα ότι οι επίσημοι πραγματογνώμονες των Πολυτεχνείων, της Πυροσβεστικής και του Γενικού Χημείου του Κράτους έχουν συλλέξει όλα τα ευρήματα που βρίσκονται ήδη στη δικογραφία.

Σχολιάζοντας το αίτημα του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για παραίτησή του, ο Γιώργος Φλωρίδης εξαπέλυσε οξεία επίθεση, θυμίζοντας την τραγωδία στο Μάτι: «Όταν ένας πρώην πρωθυπουργός, ο οποίος τη βραδιά που κάηκαν 104 άνθρωποι ζωντανοί, συγκάλεσε μία σύσκεψη-θέατρο για να πει πότε θα πετάξουν την άλλη μέρα τα αεροπλάνα ενώ οι άνθρωποι είχαν καεί, και δεν παραιτήθηκε κανένας υπουργός του τότε… ε, να έρχεται τώρα να ζητάει την παραίτησή μου για μία φράση της πολιτικής αντιπαράθεσης η οποία δικαιώθηκε απολύτως, είναι παράδοξο».

Καταλήγοντας, ο υπουργός υποστήριξε ότι η κοινή γνώμη χειραγωγήθηκε από πολιτικούς κύκλους που εκμεταλλεύτηκαν τον πόνο του κόσμου: «Ο κόσμος βγήκε στους δρόμους γιατί ένα ολόκληρο σύστημα με τους πολιτικούς πρωταγωνιστές τον παραπλάνησε. Επειδή πονούσε και πονάει για αυτή την εθνική τραγωδία, βγήκε στον δρόμο πιστεύοντας ότι έγινε κάτι φοβερό από την πλευρά μιας “κυβέρνησης δολοφόνων”. Απέναντι σε αυτά απάντησα με στοιχεία που δικαιώθηκαν. Όλα όσα είπαν αποδείχτηκαν ψέματα. Ήταν μια τεράστια απάτη».