Ο Μιχάλης Κατρίνης κάλεσε την πολιτική ηγεσία του υπουργείου να αναφέρει πόσες από τις αποφάσεις που προβλέπει ο νόμος έχουν εκδοθεί και να δώσει χρονοδιάγραμμα για τις υπόλοιπες. Έθεσε ειδικά το ζήτημα της έγκρισης του δεκαετούς σχεδίου στεγαστικών δράσεων και του γενικού κανονισμού διαχείρισης των στρατιωτικών οικημάτων.

Από τον Παναγιώτη Κισκήρα ζήτησε μετρήσιμο απολογισμό της θητείας του στη διεύθυνση της Υπηρεσίας Αξιοποίησης Ακίνητης Περιουσίας Ενόπλων Δυνάμεων από τον Απρίλιο του 2024. Τον ρώτησε τι έχει προετοιμάσει για τον ΦΑΑΕΔ και πότε ο φορέας θα μπορεί να λειτουργήσει με διοικητικό συμβούλιο και στελεχωμένες υπηρεσίες. Ζήτησε ακόμη στοιχεία για τα ακίνητα που θα αναλάβει και την αξία τους, καθώς και συγκεκριμένο σχέδιο αξιοποίησης, χωρίς να λάβει κάποια απάντηση στα ερωτήματά του.

Υπενθύμισε ότι το ΠΑΣΟΚ είχε ζητήσει ο ΦΑΑΕΔ να λειτουργεί ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, με ουσιαστικό κοινοβουλευτικό και ανεξάρτητο οικονομικό έλεγχο και δέσμευση τουλάχιστον του 60% των ετήσιων εσόδων για τη στέγαση των στρατιωτικών.

Από το 2019, επισήμανε ο Κατρίνης, η κυβέρνηση εξαγγέλλει παραχωρήσεις στρατοπέδων, επενδύσεις και χιλιάδες στρατιωτικές κατοικίες. Ακόμη δεν έχει παρουσιάσει ολοκληρωμένο σχέδιο με στόχους και χρονοδιαγράμματα. Ο Νίκος Δένδιας είχε δεσμευτεί για πλήρη ενημέρωση της Βουλής σχετικά με τα ακίνητα, τις αποτιμήσεις και το στρατηγικό σχέδιο αξιοποίησης. Ο Κατρίνης ζήτησε από τον υπουργό να πει πότε θα παρουσιάσει το πενταετές σχέδιο στη Βουλή και έθεσε το ερώτημα: «Πού βρίσκεται σήμερα ο μετρήσιμος απολογισμός αυτών των δεσμεύσεων;».

Αυτός είναι ο λόγος που όταν η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας κυρώθηκε από τον αναγκαίο αριθμό χωρών και κατέστη εθιμικό δίκαιο, οι Τούρκοι έσπευσαν να αποτρέψουν την Αθήνα από το να ασκήσει το νόμιμο δικαίωμά της. Τον Ιούνιο 1995, με απόφασή της, η τουρκική Εθνοσυνέλευση χαρακτήρισε αιτία πολέμου (casus belli) την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, εξουσιοδοτώντας την κυβέρνηση να λάβει ακόμα και στρατιωτικά μέτρα για να την εμποδίσει. Είχαν επίγνωση ότι, εάν γινόταν επέκταση, θα ακυρωνόταν το επεκτατικό τους παιχνίδι στο Αιγαίο. Ταυτοχρόνως, όπως προανέφερα, θα ενισχυόταν σημαντικά η ελληνική θέση και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Από τότε, η Αθήνα δηλώνει ότι διατηρεί ακέραιο το δικαίωμά της για επέκταση και θα το ασκήσει όποτε κρίνει. Τριάντα ένα χρόνια μετά δεν το έχει πράξει! Όταν ένα δικαίωμα δεν ασκείται για πολλά χρόνια –όπως στην περίπτωσή μας– αποδυναμώνεται. Η άσκησή του γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη. Στην πραγματικότητα, οι ελληνικές κυβερνήσεις, υπό το κράτος του φοβικού συνδρόμου, προτιμούν να πετάνε το μπαλάκι στο μέλλον.

Από την εποχή που η Άγκυρα κήρυξε το casus belli, είχα ξεκάθαρα ταχθεί υπέρ της επέκτασης των χωρικών υδάτων, με την καθιέρωση διόδων ελεύθερης διέλευσης, έτσι ώστε να μην υπάρξουν αντιδράσεις από τρίτες χώρες. Θεωρούσα πως η Τουρκία δεν θα κήρυττε τον πόλεμο, αλλά θα πραγματοποιούσε κάποια ναυτική άσκηση στη ζώνη μεταξύ έξι και 12 μιλίων για να καταδείξει ότι δεν αναγνώριζε την επέκταση.

Ενδεχομένως, να έστελνε συνοδεία πολεμικών ένα σκάφος για σεισμικές έρευνες στα 7-8 μίλια από τις ακτές εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων. Με άλλα λόγια, θα προκαλούσε την Ελλάδα να προστατεύσει αυτή τη φορά τα χωρικά της ύδατα κι όχι ΑΟΖ, την οποία, ως γνωστό, δεν προστάτευσε στην Κάσο και στην Κρήτη για την περίπτωση του καλωδίου.

Υποστήριζα τότε πως η Ελλάδα δεν είχε κανένα λόγο να αντιδράσει σ’ αυτή την ενέργεια, στέλνοντας τον στόλο για να διώξει τα τουρκικά πλοία και προκαλώντας έτσι κρίση. Θα έπρεπε να περιοριστεί σε διπλωματικές αντιδράσεις, οι οποίες θα κατοχύρωναν διεθνώς τα 12 μίλια, έστω κι αν δεν τα αναγνώριζε η Άγκυρα. Από το να μην έχει τίποτα, τουλάχιστον η Ελλάδα θα είχε τα 12 μίλια, έστω και με τις τουρκικές παραβιάσεις. Μην ξεχνάμε ότι έχουν ανεχθεί συστηματικές παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου.

Χωρικά ύδατα πολλαπλού εύρους

Ας σημειωθεί ότι η κυβέρνηση Σημίτη, με υπουργό Εξωτερικών τον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά και αργότερα η κυβέρνηση Τσίπρα, είχαν διαπραγματευθεί με την Άγκυρα –στο πλαίσιο διερευνητικών επαφών– το εύρος των ελληνικών χωρικών υδάτων. Κι αυτό παρότι –όπως προανέφερα– σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο πρόκειται για δικαίωμα, που κάθε παράκτιο κράτος ασκεί μονομερώς. Δηλαδή, δεν έχει υποχρέωση να το διαπραγματευθεί με τα γειτονικά κράτη.

Μετά από αυτό, στη δεκαετία του 2000, είχα γράψει: «Από τη στιγμή που η Αθήνα έχει κακώς επιλέξει να διαπραγματευθεί με την Άγκυρα το εύρος των ελληνικών χωρικών υδάτων, τουλάχιστον ας το διαπραγματευθεί σωστά. Η Αθήνα έπρεπε εξαρχής να έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια σ’ όλες τις περιοχές που δεν γειτνιάζουν με την Τουρκία και στη συνέχεια να διαπραγματευθεί με την Άγκυρα ένα συμβιβασμό για το εύρος των ελληνικών χωρικών υδάτων στις περιοχές που γειτνιάζουν.

»Εάν το είχε κάνει, οι μη γειτνιάζουσες με την Τουρκία θαλάσσιες περιοχές θα είχαν βγει εκτός διαπραγμάτευσης, ενώ τώρα η Άγκυρα ζητάει να μην υπάρξει καμία επέκταση στο ανατολικό Αιγαίο, προσφέροντας(;) σαν αντάλλαγμα την αποδοχή της επέκτασης στο Ιόνιο και στο Λιβυκό! Προσφέρει, δηλαδή, αυτό που η Ελλάδα μπορεί να κάνει μόνη της, χωρίς η Τουρκία να έχει το παραμικρό πρόσχημα αντίδρασης, αφού δεν γειτνιάζει με τις θαλάσσιες αυτές περιοχές». Τη θέση αυτή είχα επανειλημμένως διατυπώσει σε άρθρα και την συμπεριέλαβα στην ενότητα “Δώδεκα μίλια και casus belli” στο βιβλίο μου για την Τουρκία του Ερντογάν (Πατάκης 2013).

Κανόνας και εξαίρεση

Για χρόνια κυριαρχούσε η άποψη πως εάν γινόταν επέκταση των χωρικών υδάτων μόνο σε θαλάσσιες περιοχές εκτός Αιγαίου, θα ήταν σαν η Ελλάδα να παραδεχόταν ότι το Αιγαίο είναι ειδική θάλασσα. Ως εκ τούτου, θα έδινε υπόσταση στον τουρκικό ισχυρισμό ότι πρέπει να ισχύσουν ειδικές διευθετήσεις. Το επιχείρημα θα ήταν άξιο συζήτησης εάν η Αθήνα δεν είχε ήδη αποδεχθεί τη φόρμουλα των χωρικών υδάτων διαφορετικού εύρους κατά περιοχή. Οι ελληνικές κυβερνήσεις το διαπραγματεύθηκαν όχι επειδή θεωρούν το Αιγαίο ειδική θάλασσα, αλλά επειδή υπέκυψαν –χωρίς να το ομολογούν– στον εκβιασμό του τουρκικού casus belli.

Η θέση μου, λοιπόν, δεν ήταν να εξαιρεθεί από την επέκταση όλο το Αιγαίο, αλλά η θάλασσα που γειτνιάζει με την Τουρκία, δηλαδή η θαλάσσια περιοχή των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, όπου θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε σε χωρικά ύδατα 8-10 μιλίων. Στις ακτές της Θράκης, Μακεδονίας και ηπειρωτικής Ελλάδας, καθώς και της Κρήτης η επέκταση θα γινόταν στα 12 μίλια. Η επέκταση εκεί προφανώς δεν “πνίγει” την Τουρκία, όπως η ίδια ισχυρίζεται. Και βεβαίως η όποια τουρκική ανησυχία θα μπορούσε να αμβλυνθεί –όπως προανέφερα– με την καθιέρωση γενναιόδωρων διαύλων ελεύθερης διέλευσης.

Στο σημείο αυτό θέλω να υπενθυμίσω παλαιότερη συνέντευξη του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Φιντάν: «Δεν δέχομαι 12 μίλια, εσείς δεν δέχεστε έξι μίλια. Στεκόμαστε, λοιπόν, σε ορισμένα σημεία, έχουν γίνει διερευνητικές συνομιλίες στο παρελθόν, έχουν καλυφθεί ορισμένες αποστάσεις. Το ζήτημα του Αιγαίου δεν είναι ένα άλυτο πρόβλημα». Αν μη τι άλλο, η δήλωση αυτή δείχνει ότι η Άγκυρα είναι ανοικτή για διαπραγμάτευση, την οποία η Αθήνα, αφού κακώς την άρχισε, θα έπρεπε να την συνεχίσει, περιορίζοντάς την, όμως, αποκλειστικά στο ανατολικό Αιγαίο, αφού θα είχε κηρύξει τα 12 μίλια στις άλλες ελληνικές θάλασσες.

Η Ελλάδα ολιγωρεί… 

Δυστυχώς, δεν έγινε τίποτα. Έχουμε ακόμα και στην Κρήτη παραμείνει με χωρικά ύδατα έξι μιλίων. Κι αυτή η πραγματικότητα δεν αλλάζει από την επίσημη ρητορική της Ελλάδας ότι θα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα όποτε το κρίνει. Όταν φοβάται να ασκήσει το δικαίωμά της και όταν έχει ήδη διαπραγματευθεί χωρικά ύδατα διαφορετικού εύρους, το προαναφερθέν επιχείρημα είναι προσχηματικό. Όπως προανέφερα, η πραγματική αιτία είναι το φοβικό σύνδρομο της ελληνικής πολιτικής ελίτ, η απροθυμία της να κάνει οτιδήποτε θα ενοχλούσε την Άγκυρα και δυνητικά θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση.

Ας σημειωθεί ότι η Τουρκία στη Μαύρη Θάλασσα και στις νότιες ακτές της (Ανατολική Μεσόγειο) έχει χωρικά ύδατα 12 μιλίων. Δεν τα έχει, βεβαίως, επεκτείνει στο Αιγαίο, επειδή δεν θα είχε αξιόλογο όφελος και κυρίως γιατί εάν τα επέκτεινε δεν θα μπορούσε να εάν η Ελλάδα έπραττε το ίδιο.

Όσο η Ελλάδα δεν επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια σε όλες τις θάλασσες εκτός από το ανατολικό Αιγαίο, θα υποκύπτει στον εκβιασμό του casus belli, αποδεχόμενη εμμέσως πλην σαφώς ότι η Άγκυρα έχει και για τις υπόλοιπες θάλασσες λόγο! Αντιθέτως, εάν κατοχυρωθούν χωρικά ύδατα 12 μιλίων παντού, με εξαίρεση τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, η όποια άτυπη διαπραγμάτευση με την Άγκυρα θα αφορούσε ένα συμβιβασμό εκεί, δηλαδή χωρικά ύδατα 8-10 μιλίων.

Οι κινήσεις που πρέπει να γίνουν

Η ολιγωρία του παρελθόντος έχει μετατρέψει ένα τότε διαχειρίσιμο διπλωματικά πρόβλημα, σε ένα δύσκολο εγχείρημα. Τότε, η “Γαλάζια Πατρίδα” δεν ήταν κρατικό δόγμα και ο Ερντογάν στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 2000 ήταν πολύ πιο συγκρατημένος, επειδή ήταν αντιμέτωπος με εσωτερικούς πολέμους, αρχικά με το μετακεμαλικό καθεστώς και αργότερα με το κίνημα Γκιουλέν. Τώρα, ο Ερντογάν είναι παντοδύναμος στο εσωτερικό και νοιώθει ισχυρός και στο εξωτερικό. Το μόνο θετικό για την Ελλάδα σήμερα είναι η ανοικτή αντιπαράθεση της Τουρκίας με το Ισραήλ.

Η επέκταση των χωρικών υδάτων, όμως, δεν μπορεί να καθυστερήσει πολύ. Και βεβαίως η πρώτη άμεση κίνηση πρέπει να είναι το κλείσιμο των κόλπων με γραμμές βάσης παντού, έτσι ώστε η επέκταση να αρχίσει από τις γραμμές βάσης. Πριν οποιαδήποτε κίνηση είναι σκόπιμο να προηγηθούν διπλωματικές επαφές με τις ΗΠΑ, την ΕΕ και ειδικά με τη Γαλλία, αλλά και με χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, όπως το Ισραήλ και η Αίγυπτος. Πρέπει να δημιουργηθεί ένα διπλωματικό κλίμα, το οποίο κατά το δυνατόν να αποτρέπει τουρκικό τυχοδιωκτισμό. Η εξαίρεση, άλλωστε, του ανατολικού Αιγαίου από την μονομερή επέκταση θα ήταν ισχυρό όπλο της Αθήνας στα μάτια της διεθνούς κοινότητας.

Υπάρχουν πιθανότητες η κυβέρνηση Μητσοτάκη να προσανατολισθεί προς αυτή την κατεύθυνση; Αν κρίνουμε από το γεγονός ότι το “έβαλε στα πόδια” στην Κάσο και στην Κρήτη, η απάντηση είναι αρνητική. Το δόγμα της, άλλωστε, είναι να αποφύγει πάση θυσία μία κρίση στις σχέσεις με την Τουρκία. Κι αυτό το επιτυγχάνει επειδή υποχωρεί με πιο πρόσφατο περιστατικό τη μεθόδευση μέσω Γαλλίας για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο.

Η αστυνομία δήλωσε ότι πιστεύει πως το διαμέρισμα του ανήκε ενώ όπως έγινε γνωστό είχε εμπλακεί σε «κάποιου είδους διένεξη με τη διαχείριση της πολυκατοικίας». Το περιστατικό σημειώθηκε σε μια γειτονιά γνωστή ως Λόγκαν Σάικλ 1,6 χλμ βορειοανατολικά του Λευκού Οίκου.

Η Μπρουκ Πίντο, μέλος του δημοτικού συμβουλίου της Ουάσινγκτον, δήλωσε σε ανάρτησή της στο X ότι οι πυροβολισμοί έγιναν στο γυμναστήριο VIDA και ότι πολλοί άνθρωποι δέχθηκαν πυρά.

Βάσει της συμφωνίας, οι δύο χώρες επιδιώκουν επίσης να αναπτύξουν νέα συστήματα αποθήκευσης ενέργειας και να δημιουργήσουν υποδομές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 4.000 MW. Ο Μπαϊρακτάρ δήλωσε ότι η συνεργασία θα διευκολύνει τη μεταφορά τεχνολογίας και θα ενισχύσει την εγχώρια παραγωγή εξοπλισμού ανεμογεννητριών, δίνοντας ενδεχομένως στους Τούρκους κατασκευαστές μεγαλύτερο ρόλο στην αναπτυσσόμενη βιομηχανία ανανεώσιμων πηγών ενέργειας της χώρας.

«Η συνεργασία αυτή θα αυξήσει την παραγωγική μας ικανότητα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και θα επιτρέψει τη μεταφορά τεχνολογίας, υποστηρίζοντας την παραγωγή εξοπλισμού ανεμογεννητριών στην Τουρκία και συμβάλλοντας σημαντικά στην ανάπτυξη της εγχώριας βιομηχανίας μας», δήλωσε ο υπουργός.

Η συμφωνία αποτελεί συνέχεια των προηγούμενων προσπαθειών της Άγκυρας και του Πεκίνου να διευρύνουν τη συνεργασία τους στον ενεργειακό τομέα, συμπεριλαμβανομένων των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, της μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, των τεχνολογιών μπαταριών και της βιομηχανικής παραγωγής.

Κατά την επίσκεψή του στην Κίνα τον Σεπτέμβριο του 2025, ο Μπαϊρακτάρ είχε συνομιλίες με Κινέζους αξιωματούχους και εταιρείες σχετικά με πιθανά ενεργειακά έργα. Τότε είχαν προσδιοριστεί ως τομείς στενότερης συνεργασίας η υπεράκτια αιολική ενέργεια, η αποθήκευση ενέργειας και η κατασκευή μπαταριών.

Παράλληλα, ο Τούρκος υπουργός είχε επισημάνει τις δυνατότητες εγκατάστασης μονάδων παραγωγής από κινεζικές εταιρείες στην Τουρκία, κυρίως στον τομέα των φωτοβολταϊκών πάνελ και των ανεμογεννητριών. Οι δύο χώρες έχουν επίσης διερευνήσει τη συνεργασία τους στις υποδομές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων έργων που αποσκοπούν στη μεταφορά ενέργειας προς τις ευρωπαϊκές αγορές.

Η συμφωνία και το τουρκικό ενεργειακό όραμα

Ο Μπαϊρακτάρ παρουσίασε τη συμφωνία ως μέρος της μακροπρόθεσμης ενεργειακής στρατηγικής της Τουρκίας, η οποία αποσκοπεί στην ενίσχυση της ασφάλειας του εγχώριου ενεργειακού εφοδιασμού και στην επιτάχυνση της μετάβασης σε καθαρότερες πηγές ενέργειας. «Σε ευθυγράμμιση με το Εθνικό μας Όραμα Ενέργειας 2040, αυτή η ιστορική συμφωνία θα ενισχύσει την ενεργειακή μας ασφάλεια και θα επιταχύνει την πράσινη μετάβαση», δήλωσε.

Στο πλαίσιο του Εθνικού Οράματος Ενέργειας 2040, η Άγκυρα επιδιώκει να αυξήσει τη συνολική εγκατεστημένη ισχύ παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από περίπου 128 γιγαβάτ (GW) που είναι σήμερα σε 281 GW έως το 2040. Από αυτή την ισχύ, τα 175 GW προβλέπεται να προέρχονται συνδυαστικά από την ηλιακή και την αιολική ενέργεια.

Ο υπουργός εξέφρασε επίσης την ελπίδα ότι η συνεργασία θα αποφέρει οφέλη και στις δύο χώρες, καθώς διευρύνουν τη σύμπραξή τους στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

COP31: Οι υπόλοιπες ενεργειακές συμφωνίες της Τουρκίας

Η συμφωνία με την Κίνα έρχεται μετά από σειρά σημαντικών συμφωνιών που υπογράφηκαν στο περιθώριο της συνόδου. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται μνημόνιο συνεργασίας με τη Σαουδική Αραβία για την ανάπτυξη πρόσθετης ισχύος 3.000 MW από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στο πλαίσιο ευρύτερου σχεδίου 5.000 MW στο οποίο συμμετέχει η εταιρεία ACWA Power.

Παράλληλα, η Τουρκία υπέγραψε δέκα συμφωνίες συνολικής αξίας 5,1 δισ. δολαρίων με την Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης (ADB), την Ασιατική Τράπεζα Επενδύσεων σε Υποδομές (AIIB), την Παγκόσμια Τράπεζα και την Ισλαμική Τράπεζα Ανάπτυξης (IsDB). Οι συμφωνίες αυτές αποσκοπούν στην υποστήριξη της πράσινης μετάβασης της χώρας, στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας των υποδομών και στη χρηματοδότηση επιχειρήσεων.

Επιπλέον, η Άγκυρα υπέγραψε περιφερειακή συμφωνία συνεργασίας στον τομέα της καθαρής ενέργειας με το Αζερμπαϊτζάν, τη Γεωργία και τη Βουλγαρία. Στόχος είναι η ανάπτυξη διασυνοριακών υποδομών μεταφοράς και εμπορίας ηλεκτρικής ενέργειας, γεγονός που θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν νέο διάδρομο για τη μεταφορά καθαρής ενέργειας από την περιοχή της Κασπίας προς τις ευρωπαϊκές αγορές.

Εξάλλου, οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό πρόβλημα θα επαναληφθούν (Σ.Σ. δι’ όση αξία έχουν), αλλιώς η τελωνειακή ένωση Ε.Ε. και Τουρκίας δεν θα προχωρήσει.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου δικαίωσε τον Φρέντι Μπελέρη για την πολύμηνη φυλάκισή του, άνευ στοιχείων ενοχής αλλά για πολιτικούς λόγους, στην Αλβανία — προφανώς κατ’ εντολή του Αλβανού πρωθυπουργού [ή: προέδρου].

Η Αίγυπτος ξανάνοιξε την πρεσβεία της στην Τρίπολη της Δυτικής Λιβύης και αρχίζει συζητήσεις με τον πρωθυπουργό της διχασμένης χώρας για το τουρκολιβυκό μνημόνιο [ή: συμβόλαιο], που παραβιάζει την αιγυπτιακή ΑΟΖ, μεταξύ άλλων παρανομιών.

Τέλος, ο περιοδεύων Αμερικανός απεσταλμένος στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή, με καταγωγή από τον Λίβανο, συντόμως θα κληθεί στο Κογκρέσο να εξηγήσει τον ρόλο του, όπως κι ο έτερος «φίλος» του προέδρου που απώλεσε τον έλεγχο των δύο νομοθετικών σωμάτων των ΗΠΑ, ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Άγκυρα,κατόπιν καταγγελιών του ισραηλινού «λόμπι» στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Η Δημοκρατική Γερουσία, την προσεχή διετία [ή: 6ετία], προτίθεται να αναλάβει τον συνταγματικό της ρόλο στον διορισμό πρεσβευτών των ΗΠΑ στο εξωτερικό, χωρίς το εφόδιο της προεδρικής «φιλίας».

Παραφράζοντας τον Κινέζο στρατηγό Σουν Τσου, θα λέγαμε ότι «καλύτερα να κερδίζεις μάχες χωρίς πόλεμο».

Σήμερα ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός του Ισραήλ και ο πρόεδρος του κόμματος “Γιασάρ” Γκάντι Άιζενκοτ συναντώνται για πρώτη φορά μετά τις εκλογές και το θέμα είναι αυτό ακριβώς -της πολεμικής εμπλοκής-, διότι ναι μεν ο Αϊζενκοτ έχει λάβει την εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης, αλλά ο Νετανιάχου προσπαθεί να γραπωθεί στην εξουσία οξύνοντας πολεμικές καταστάσεις, όπως μεταδίδουν Ισραηλινά ΜΜΕ.

Αντικείμενο της συνάντησης θα είναι η ενημέρωση για θέματα διπλωματίας και ασφάλειας, σύμφωνα με κοινή δήλωση των δύο πολιτικών αντιπάλων. Στη συνάντηση θα παραστεί ο στρατιωτικός γραμματέας του Νετανιάχου, Γκάι Μαρκιζένο, και θα πραγματοποιηθεί στο γραφείο του πρωθυπουργού στην Ιερουσαλήμ το απόγευμα, αναφέρει η κοινή δήλωση, χωρίς να παρέχει περαιτέρω λεπτομέρειες.

Πάντως ούτε φίλα προσκείμενα ούτε εχθρικά διακείμενα προς τον Νετανιάχου μέσα αναφέρουν πληροφορίες για υπαρκτές απειλές από το Ιράν αυτή την περίοδο. Τα δε μη φίλα προσκείμενα θεωρούν την όλη υπόθεση “ξεκάθαρα πολιτικό ελιγμό” του Νετανιάχου “που ενεργεί χωρίς να ενημερώνει κανέναν”.

Καβγάς και εν συνεχεία “ενημέρωση”

Χθες ο Άιζενκοτ έκανε έκκληση προς τη Γενική Εισαγγελία να παρέμβει και να διασφαλίσει ότι θα λαμβάνει ο ίδιος τακτικές ενημερώσεις από τις μυστικές υπηρεσίες, ως βουλευτής και επικεφαλής κόμματος στον οποίο έχει ανατεθεί ο σχηματισμός κυβέρνησης «και ελλείψει επίσημου αρχηγού της αντιπολίτευσης», όπως μεταδίδουν οι “Times of Israel“.

Η παρέμβασή του με επιστολή έχει ως αιτία ανεπίσημες αναφορές ότι ο Νετανιάχου επιδιώκει στρατιωτική δράση κατά του Ιράν παρά τις αντιρρήσεις των αρχηγών των υπηρεσιών ασφαλείας. Ο Αϊζενκοτ προειδοποίησε και με επιστολή του ότι «τυχόν μη επείγουσες στρατιωτικές κινήσεις θα μπορούσαν να έχουν καταστροφικές συνέπειες για την ισραηλινή δημοκρατία» και ότι ο Νετανιάχου πρέπει να δείξει μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση και προσοχή, ο δε Νετανιάχου τον χαρακτήρισε ανεύθυνο.

Αρχικά ο Νετανιάχου απέρριψε την συνάντηση, μετά διέρρευσε οτι θα ενημέρωνε τον Άϊζενκοτ «για τις εξελίξεις ο επί των στρατιωτικών γραμματέας του πρωθυπουργού, υποστράτηγος Γκάι Μαρκιζένο», και τελικά αποφάσισε να είναι παρών και ο ίδιος στην ενημέρωση.

Ο Άιζενκοτ είχε ήδη καλέσει επίσης τη γενική εισαγγελία να διασφαλίσει ότι κάθε στρατιωτική ή επιχειρησιακή ενέργεια θα συζητείται και θα εγκρίνεται δεόντως από το υπουργικό συμβούλιο και την κυβέρνηση, όπως προβλέπει ο νόμος. Όπως ανέφερε, αυτό είναι απαραίτητο για την «αποτελεσματική εποπτεία, την ορθή λήψη εθνικών αποφάσεων και την προστασία της άμυνάς μας».

Μπορεί να κηρύξει πόλεμο ο Νετανιάχου;

Ο πρόεδρος του Ισραήλ, Ισαάκ Χέρτζογκ, ανέθεσε στον Γκάντι Άιζενκοτ την εντολή σχηματισμού της επόμενης ισραηλινής κυβέρνησης. Ωστόσο, ο Νετανιάχου παραμένει πρωθυπουργός, διατηρώντας τις εξουσίες του αξιώματός του, την εποπτεία του αμυντικού μηχανισμού και την ευθύνη καθορισμού της ισραηλινής πολιτικής απέναντι στο Ιράν. Η ισραηλινή νομοθεσία δεν απαγορεύει στις υπηρεσιακές κυβερνήσεις να προβαίνουν σε πολεμικές ενέργειες.

Εντούτοις όπως το θέτουν και ισραηλινά μέσα, το ζήτημα είναι υπό ποιες συνθήκες δικαιολογείται μια πολεμική ενέργεια και κατά πόσο μπορεί αντικειμενικά να εκτιμηθεί αν μια απειλή προκαλεί επείγουσες αντιδράσεις.

Οι ελιγμοί για σχηματισμό κυβέρνησης

Ο Αϊζενκοτ μπορεί να έχει λάβει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι θα αναλάβει το πρωθυπουργικό αξίωμα. Τα κόμματα που τον στήριξαν πριν και κατά τις εκλογές αθροίζουν 48 έδρες ενώ εκείνα τα οποία στηρίζουν “παραδοσιακά” τον Νετανιάχου, αθροίζουν 53.

Εντούτοις, το υπερορθόδοξο κόμμα «United Torah Judaism» που πάντα στήριζε τον Νετανιάχου, αυτή τη φορά στις συσκέψεις με τον πρόεδρο της χώρας δεν τον πρότεινε ως πρωθυπουργό. Κατά συνέπεια ο Νετανιάχου έμεινε στην ουσία με 48 βουλευτές. Στις ίδιες διαβουλεύσεις πρότειναν τον Αϊζενκοτ 67 βουλευτές, περιλαμβανομένων σε αυτούς και εκείνων των αραβικών κομμάτων. Οπότε έλαβε την εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης.

Τα αραβικά κόμματα πήραν έδρες “ρεκόρ”: 19. Όμως για πολλούς ισραηλινούς αποτελούν “κόκκινη γραμμή”. Εντούτοις, αν και η συμμετοχή τους στην κυβέρνηση δεν γίνεται δεκτή από σχεδόν κανένα κόμμα, κάποια θα συζητούσαν το να σχηματισθεί κυβέρνηση μειοψηφίας και τα αραβικά όμματα να δώσουν μόνον ψήφο ανοχής.

Το θέμα είναι ότι κόμματα από τον “συνασπισμό” του Άιζενκοτ δεν δέχονται σχεδόν επ΄ουδενί έμμεση συμμετοχή των αραβικών κομμάτων και ο Λίμπερμαν (που έχει επτά έδρες) δήλωσε ότι δεν δέχεται ούτε καν στήριξη με ψήφο ανοχής σε κυβέρνηση μειοψηφίας από τα αραβικά κόμματα.

Αν “βγει” από την εξίσωση ο Λίμπερμαν, τότε δεν μπορεί να σταθεί κυβέρνηση μειοψηφίας με την ψήφο ανοχής των αραβικών κομμάτων, γιατί θα αθροίζονται 60 και όχι 61 βουλευτές. Εξάλλου αντιρρήσεις εγείρει και άλλος σύμμαχος του Αϊζενκοτ, ο Ναφταλι Μπένετ που έχει βγάλει 12 έδρες. Αν δηλαδή ο Λίμπερμαν ήταν ο μόνος αντιρρησίας, αυτή η έδρα που έλειπε θα μπορουσε να βρεθεί με διάφορους τρόπους, αλλά αφού συμπράττει και ο Μπένετ, χάνεται η λύση των αραβικών κομμάτων.

Άλλες ακροβασίες

Ο Άϊζενκοτ εξετάζει και άλλα “μαγειρέματα”, όπως να συνεργασθεί με το σχετικά πιο συζητήσιμο αραβικό μπλοκ (οκτώ έδρες) και όχι με το πιο ριζοσπαστικό (που έχει ένδεκα έδρες). Ο Ναφταλι Μπένετ δεν θα είχε αντίρρηση στο ήπιο αραβικό κόμμα. Στη χειρότερη περίπτωση ο Άιζενκοτ εξετάζει τη συνεργασία με βουλευτές του κυβερνητικού Λικούντ, αλλά υπό την αυστηρή προϋπόθεση ο Νετανιάχου να τεθεί εκτός εξουσίας.

Μια άλλη λύση που απομένει (για να μην λάβει την εντολή ο Νετανιάχου) είναι ο Άιζενκοτ να προσεταιρισθεί τους υπερορθόδοξους (14 έδρες). Όμως αυτή η συμμαχία, ακόμα κι αν ο Άιζενκοτ, έκανε το χατήρι στους υπερορθόδοξους να μη στρατεύονται (διότι αυτό είναι το βασικό αίτημά τους), θα σκόνταφτε στον Λίμπερμαν και άλλους που είναι κάθετα υπέρ της στράτευσης όλων ανεξαιρέτως.

Εν τω μεταξύ πάντως ο Αϊζενκοτ προσπαθεί να “ξεδοντιάσει” τον Νετανιάχου όσο μπορεί: Όπως αναφέρει η “Haaretz”, το μπλοκ του Άιζενκοτ αξιοποίησε την ευκαιριακή πλειοψηφία 63-50 στη βουλή για να αναλάβει την προεδρία των κρισιμότερων κοινοβουλευτικών επιτροπών (Οικονομικών, Εξωτερικών & Άμυνας, Κανονισμού), ενώ δρομολογεί την αντικατάσταση του Προέδρου της Βουλής (που ανήκει στο Λικούντ). Με αυτόν τον τρόπο αποδυναμώνεται θεσμικά τον Νετανιάχου, ελέγχεται ο προϋπολογισμός και μπορουν να περάσουν ορισμένα νομοσχέδια (όπως τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την 7η Οκτωβρίου), δημιουργώντας τετελεσμένα πριν καν ορκιστεί κυβέρνηση.

«Τώρα που ο διευθύνων σύμβουλος της Nvidia Τζένσεν Χουάνγκ, ο οποίος έχει κάνει φανταστική δουλειά, παραιτήθηκε, υπάρχει μόνο ένας άνθρωπος που μπορεί να πάρει τη θέση του: ο Τιμ Κουκ της Apple», ανέφερε ο Τραμπ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Ένας θρύλος αντικαθιστά έναν θρύλο!» πρόσθεσε ο Ντόναλντ Τραμπ. Προ ημερών ο Τραμπ είχε εγγυηθεί για την καλή πίστη του πρώην πλέον διευθύνοντα συμβούλου της Nvidia, λέγοντας ότι Χουάνγκ «δεν είχε ιδέα» πως η ερωμένη του ενδεχομένως να τον κατασκόπευε για λογαριασμό της Κίνας.

Μετά την ανακοίνωση της παραίτησης, η μετοχή της Nvidia κατέγραψε πτώση 10% στις συναλλαγές εκτός του κανονικού ωραρίου. Η μετοχή της εταιρείας είχε ήδη υποχωρήσει σχεδόν κατά 14% μετά την παραδοχή της πρώτης σχέσης, το περασμένο Σαββατοκύριακο, με αποτέλεσμα να χαθούν περισσότερα από 600 δισεκατομμύρια δολάρια από τη χρηματιστηριακή της αξία. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του διοικητικού συμβουλίου, καθήκοντα προσωρινής διευθύνουσας συμβούλου αναλαμβάνει η Κολέτ Κρες, η οποία είναι σήμερα εκτελεστική αντιπρόεδρος και οικονομική διευθύντρια της Nvidia.

Η Κρες θα συνεχίσει να ασκεί παράλληλα τα καθήκοντά της ως οικονομική διευθύντρια έως ότου οριστεί μόνιμος διάδοχος του Χουάνγκ. Το διοικητικό συμβούλιο ξεκινά διαδικασία αναζήτησης νέου CEO, εξετάζοντας υποψηφίους τόσο από το εσωτερικό όσο και από το εξωτερικό της εταιρείας.

Μόλις την Κυριακή, το διοικητικό συμβούλιο της Nvidia είχε εκφράσει την εμπιστοσύνη του στον Χουάνγκ και στην ηγετική ομάδα της εταιρείας. Ωστόσο, σύμφωνα με το καταστατικό της Nvidia, ο διευθύνων σύμβουλος μπορεί να απομακρυνθεί «με ή χωρίς αιτία», εφόσον υπάρξει σχετική απόφαση της πλειοψηφίας των μελών του διοικητικού συμβουλίου.

Η αποχώρηση του Χουάνγκ δημιουργεί ένα τεράστιο κενό στην ηγεσία της Nvidia, μιας εταιρείας με χρηματιστηριακή αξία περίπου 4 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, την οποία ο ίδιος συνίδρυσε και ανέπτυξε επί περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Η αναταραχή που πλήττει τον αμερικανικό τεχνολογικό κολοσσό εκδηλώνεται μόλις λίγες ημέρες πριν από την προγραμματισμένη ανακοίνωση των τριμηνιαίων οικονομικών αποτελεσμάτων του, στις 17 Νοεμβρίου, όταν οι επενδυτές αναμένεται να ενημερωθούν για τις επιδόσεις και τις προοπτικές της εταιρείας.

Ποια είναι η Κολέτ Κρες

Η προσωρινή αντικαταστάτης του Χουάνγκ, Κολέτ Κρες εντάχθηκε στη Nvidia τον Σεπτέμβριο του 2013, αναλαμβάνοντας τις θέσεις της εκτελεστικής αντιπροέδρου και της οικονομικής διευθύντριας, τις οποίες διατηρεί μέχρι σήμερα. Κατά τη διάρκεια της θητείας της, ηγήθηκε των οικονομικών υπηρεσιών της εταιρείας και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και στον μετασχηματισμό της.

Πριν από την ένταξή της στη Nvidia, είχε εργαστεί για σχεδόν 25 χρόνια σε οικονομικές θέσεις μεγάλων τεχνολογικών επιχειρήσεων, μεταξύ των οποίων η Cisco και η Microsoft. Παράλληλα, το διοικητικό συμβούλιο όρισε τον Χάρβεϊ Τζόουνς ως τον πρώτο πρόεδρο του ΔΣ στην ιστορία της εταιρείας.

Ο Τζόουνς διαθέτει εμπειρία άνω των 30 ετών ως επιχειρηματίας, στέλεχος τεχνολογικών εταιρειών και ενεργός επενδυτής επιχειρηματικών κεφαλαίων. Μεταξύ άλλων, έχει διατελέσει διευθύνων σύμβουλος και εκτελεστικός πρόεδρος της Synopsys.

Το μήνυμα του διοικητικού συμβουλίου

Σε δήλωσή του, ο Χάρβεϊ Τζόουνς εξέφρασε την πλήρη εμπιστοσύνη του διοικητικού συμβουλίου στην Κρες και στην υπόλοιπη διοικητική ομάδα. «Η Κολέτ έχει συμβάλει στην καθοδήγηση της Nvidia κατά τη διάρκεια μιας περιόδου εξαιρετικής ανάπτυξης και διαθέτει βαθιά γνώση της επιχείρησής μας, των πελατών μας, των δραστηριοτήτων μας και της οικονομικής μας κατάστασης», ανέφερε.

«Στο πλευρό της βρίσκεται μια έμπειρη διοικητική ομάδα, η οποία έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην υλοποίηση της στρατηγικής της Nvidia και στην προώθηση του τεχνολογικού της σχεδιασμού. Το διοικητικό συμβούλιο έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στην Κολέτ και στη διοικητική ομάδα και αναμένουμε ότι οι επιχειρηματικές δραστηριότητες της εταιρείας, οι δεσμεύσεις προς τους πελάτες και ο σχεδιασμός των προϊόντων θα συνεχιστούν χωρίς διακοπή», πρόσθεσε.

Από την πλευρά της, η νέα προσωρινή διευθύνουσα σύμβουλος υπογράμμισε ότι η Nvidia θα συνεχίσει την αναπτυξιακή της πορεία, αξιοποιώντας την παρακαταθήκη του Τζένσεν Χουάνγκ. «Η δύναμη της Nvidia προερχόταν πάντοτε από τους ανθρώπους της και, μαζί με τη διοικητική μας ομάδα, δεσμεύομαι να συνεχίσουμε να χτίζουμε πάνω στα εξαιρετικά θεμέλια που δημιούργησε ο Τζένσεν τα τελευταία 33 χρόνια», δήλωσε.

«Θα συνεχίσουμε να προωθούμε το έργο που ανέδειξε τη Nvidia σε ηγέτιδα δύναμη στον τομέα της επιταχυνόμενης υπολογιστικής και της τεχνητής νοημοσύνης και να αξιοποιούμε τις ευκαιρίες που βρίσκονται μπροστά μας. Προτεραιότητά μας παραμένει η εξυπηρέτηση των πελατών, των συνεργατών, των προγραμματιστών και των μετόχων μας», συμπλήρωσε.

Στο Πεκίνο η “πέτρα του σκανδάλου”

Στην πατρίδα της, την Κίνα, φέρεται να έχει επιστρέψει η Άλις Χουάνγκ, η γυναίκα που να βρίσκεται στο επίκεντρο του σκανδάλου κατασκοπείας το οποίο καθαίρεσε Χουάνγκ, σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν την υπόθεση και τις οποίες επικαλείται το Bloomberg. Η ιδρύτρια της Megaspeed International κατοικεί πλέον στο Πεκίνο, εν γνώσει των αξιωματούχων των υπηρεσιών ασφαλείας, ανέφερε μία από τις πηγές, η οποία ζήτησε να διατηρήσει την ανωνυμία της λόγω της ευαισθησίας της υπόθεσης. Δεν έχει διευκρινιστεί πότε ή γιατί ταξίδεψε στην κινεζική πρωτεύουσα, ούτε με ποιες δραστηριότητες ενδέχεται να ασχολείται εκεί, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.

Η τοποθεσία στην οποία βρίσκεται η Άλις Χουάνγκ αποτελεί αντικείμενο έντονης φημολογίας από τότε που ο ιδρυτής της Nvidia παραδέχθηκε ότι διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση και το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας ξεκίνησε έρευνα σχετικά με τους ισχυρισμούς ότι η γυναίκα είναι κατάσκοπος της Κίνας.

Γνωστή και ως Χουάνγκ Λε, η πρώην δημοσιογράφος, η οποία εξελίχθηκε σε πρόσωπο με ισχυρή επιρροή στον τομέα της ενοικίασης προηγμένων μικροτσίπ στις μεγαλύτερες κινεζικές επιχειρήσεις, βρέθηκε στο επίκεντρο μιας υπόθεσης που προκάλεσε αναταράξεις στις αγορές και ενδέχεται πλέον να οδηγήσει στην απομάκρυνση του Τζένσεν Χουάνγκ

Το Πεκίνο έχει αρνηθεί ότι η γυναίκα ήταν κατάσκοπος. «Η ιστορία για μια δήθεν Κινέζα κατάσκοπο δεν είναι τίποτα άλλο παρά αβάσιμη δυσφήμιση και συκοφαντία», ανέφερε ο εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών Γκούο Τζιακούν.

Όπως ανέφερε, «εδώ υπάρχει μια περιοχή οριοθετημένη από την Ελλάδα και την Αίγυπτο και μια περιοχή πολύ μεγάλη Ανατολικά της Ρόδου, μέχρι την Κύπρο, όπου θα γίνουν έρευνες, που δεν έχει οροθετηθεί. Και για την οποία ερίζουν η Ελλάδα, η Κύπρος, η Αίγυπτος και η Τουρκία. Η δε Αίγυπτος όταν προσκλήθηκε και ξαναπροσκαλείται να προχωρήσει σε οριοθέτηση με εμάς, λέει “όχι πρέπει να έρθει και η Τουρκία”, διότι υπάρχουν συγκεκριμένες τουρκικές αιτιάσεις εκεί» (το απόσπασμα από το 14:45):

Ένταση με το πλοίο 

Σε διεθνή ύδατα, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, ανατολικά της Καρπάθου στο νότιο Αιγαίο, βρίσκεται σήμερα (12.11.2026) το «Abeille Marengo» για την ηλεκτρική διασύνδεση της Ελλάδας με την Κύπρο. Σύμφωνα με πληροφορίες, τουρκική φρεγάτα έστειλε μήνυμα δια ασυρμάτου χωρίς αναφορά σε αδειοδότηση. Οι Ένοπλες Δυνάμεις επιτηρούν με κάθε επιφυλακή την τουρκική παρουσία μετά τις αντιδράσεις της Άγκυρας για την νομιμότητα των ερευνών του γαλλικού πλοίου.

Το γαλλικό ερευνητικό πλοίο πλέει σε διεθνή ύδατα, σε περιοχή που έχει δεσμευθεί από ελληνική NAVTEX για εργασίες αναφορικά με το καλώδιο για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου στο πλαίσιο του προγράμματος Great Sea Interconnector (GSI). Όπως αναμενόταν, μόλις το γαλλικό ερευνητικό πλοίο εισήλθε στα διεθνή ύδατα εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, τουρκική φρεγάτα που πλέει σε απόσταση από το «Abeille Marengo», ανέγνωσε δια ασυρμάτου κείμενο με το οποίο δήλωνε ότι το πλοίο «πλέει σε περιοχή της τουρκικής υφαλοκρηπίδας και έχει τη συγκατάθεση να συνεχίσει τον πλου του».

Από την πλευρά της, η ελληνική φρεγάτα «Λήμνος» απάντησε με δικό της μήνυμα μέσω ασυρμάτου πως το «Abeille Marengo» κινείται σε ελληνική υφαλοκρηπίδα και πως ενεργεί με βάση την ελληνική ναυτική οδηγία. Το γαλλικό ερευνητικό συνεχίζει κανονικά τις εργασίες του και σύμφωνα με πληροφορίες του onalert.gr η κατάσταση παραμένει ήρεμη χωρίς εντάσεις. Δυνάμεις του Πολεμικού Ναυτικού έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή και επιτηρούν την τουρκική παρουσία, τηρώντας την αρχή της αναλογικότητας.

Σημειώνεται πως κοντά στην περιοχή έχει αναπτυχθεί ένα ελληνικό αλλά και ένα τουρκικό πολεμικό πλοίο, δίχως όμως να υπάρχουν ενδείξεις κλιμάκωσης των εντάσεων. Σκοπός είναι η διασφάλιση των συνθηκών που προβλέπονται στην ισχύουσα ελληνική ναυτική οδηγία για την ασφαλή διεξαγωγή των ερευνών και την τήρηση της προβλεπόμενης απόστασης ασφαλείας από το ερευνητικό σκάφος.

Παρέμβαση ΠΑΣΟΚ

Σαφείς απαντήσεις για τους διπλωματικούς χειρισμούς αναφορικά με τις εξελίξεις γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση (καλώδιο) και την ενημέρωση της Τουρκίας από το γαλλικό ΥΠΕΞ ζήτησε από την κυβέρνηση ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και υπεύθυνος Κ.Τ.Ε. Εξωτερικών του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Δημήτρης Μάντζος, σε συνέντευξή του στον Αθήνα 9.84 και στους Νίκο Καρούτζο και Γιάννη Λαυράνο.

Σχολιάζοντας την κυβερνητική θέση ότι η ενημέρωση προς την Τουρκία από το γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών είχε καθαρά τεχνικό χαρακτήρα, ο κ. Μάντζος έκανε λόγο για επικοινωνιακή διαχείριση και αποφυγή ουσιαστικών απαντήσεων:

«Τα πράγματα είναι περίεργα και η κυβέρνηση τα κάνει ακόμα πιο περίεργα με τη στάση της. Είναι ούτως ή άλλως μια περίπλοκη υπόθεση, διότι περιέχονται τεχνικά και νομικά χαρακτηριστικά τα οποία χρειάζονται σοβαρότητα, νηφαλιότητα και τεκμηρίωση για να αναλυθούν. Απέναντι σε μια αντιπολίτευση λοιπόν που θέτει σοβαρά ερωτήματα, έχουμε μια κυβέρνηση η οποία τις ημέρες που μεσολάβησαν από τη ρηματική διακοίνωση έως και σήμερα έχει επιδοθεί σε μια επικοινωνιακού χαρακτήρα εκστρατεία παραπλάνησης, αποπροσανατολισμού και εν τέλει αποφυγής των απαντήσεων». Παράλληλα έθεσε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο πέντε ερωτημάτων, καλώντας την ελληνική κυβέρνηση να διευκρινίσει:

«Πρώτον, εάν και κατά πόσον γνώριζε ότι η Γαλλία προγραμμάτιζε ή προτίθετο να προβεί στη συγκεκριμένη ρηματική διακοίνωση και αν είχε συμφωνήσει σε αυτό εκ των προτέρων. Δεύτερον, εάν γνώριζε το ακριβές περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης και αν το είχε εγκρίνει. Τρίτον, τι είδους δεσμεύσεις, δηλώσεις ή παραδοχές εμπεριέχει το κείμενο, και συγκεκριμένα αν γίνεται αναφορά σε θαλάσσιες ζώνες ή κυριαρχικά δικαιώματα. Τέταρτον, εάν η ρηματική διακοίνωση εκδόθηκε και επιδόθηκε και στο όνομα της Ελλάδας, πέραν της Γαλλίας. Και πέμπτον, πώς επιδρά η κίνηση αυτή όχι μόνο στην υλοποίηση ενός κρίσιμου ενεργειακά και γεωπολιτικά ευρωπαϊκού έργου, αλλά και στο ευρύτερο πλαίσιο των ελληνοτουρκικών σχέσεων».

Στο πλαίσιο αυτό, εξέφρασε τον προβληματισμό του για το «αν δημιουργείται πολιτικό προηγούμενο, βάσει του οποίου οποιοδήποτε έργο επιχειρεί να υλοποιήσει η χώρα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο –είτε μόνη της είτε μέσω αναδόχων τρίτων κρατών– θα πρέπει προηγουμένως να γνωστοποιείται στην Τουρκική Δημοκρατία μέσω ρηματικής διακοίνωσης».

Ο κ. Μάντζος εξαπέλυσε δριμεία επίθεση κατά κυβερνητικών στελεχών για την κριτική που ασκούν στα κόμματα της αντιπολίτευσης, υπογραμμίζοντας τις εσωτερικές αντιφάσεις της κυβέρνησης

«Αυτά τα θέματα δεν είναι θέματα μιας κυβέρνησης σε αποδρομή, όπως η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Δεν δικαιούται να βάλει την εξωτερική μας πολιτική στην προκρούστεια κλίνη της προεκλογικής περιόδου και των δικών της στοχεύσεων, ούτε να τα εργαλειοποιήσει. Δεν ανέχομαι να ακούω στελέχη της κυβέρνησης να επιτίθενται στην αντιπολίτευση λέγοντας, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι παίζουμε το παιχνίδι της Τουρκίας. Εδώ η κυβέρνηση δεν μπορεί να συμφωνήσει ούτε για το αν έχει τη ρηματική διακοίνωση και αν θα τη δώσει στην αντιπολίτευση, ούτε για το τι είναι τελικά αυτή. Αυτά είναι πράγματα όχι απλώς ασόβαρα, αλλά και επικίνδυνα».

Δ. Νατσιός

Για το ζήτημα της πόντισης του καλωδίου, ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ, Δημήτρης Νατσιός, έκανε λόγο για «ένοχη απόκρυψη» και μυστικές συμφωνίες συνολικά στην εξωτερική πολιτική (μνημόνιο με Βουλγαρία για ιστορικά κειμήλια, Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά, επαφές με Γαλλία).

«Η κυβέρνηση έχει κατακουρελιάσει την εθνική αξιοπρέπεια, έχει παραχωρήσει εθνική κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα στην Τουρκία κατά τρόπο ύπουλο και ανέντιμο», είπε χαρακτηριστικά και συμπλήρωσε: «Η αξία των συμμάχων σου για σένα ισούται με τη δική σου αξία για τους συμμάχους σου» (παράθεση Παναγιώτη Κονδύλη).

Κλείνοντας, αναφέρθηκε στις πρόσφατες εκδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη έξω από το προξενείο, κάνοντας λόγο για εικόνες που προσβάλλουν τη μνήμη του ελληνισμού.

«Σήμερα στείλαμε μια επιστολή και στον υπουργό και στον πρωθυπουργό, γιατί θεωρώ ότι το θέμα αφορά όλους τους Έλληνες πια. Θεωρώ, λοιπόν, ότι αν είναι αδιάβλητες οι εκλογές θα είμαι υποψήφιος, αλλά ενώ θα γίνουν διά ζώσης εκλογές, όπως κατά κόρον ζητούσα και τις προηγούμενες φορές αλλά δεν έγιναν —τότε έγιναν ηλεκτρονικά με όλα τα ευτράπελα— αλλά και πάλι, ενώ υπάρχει το σύστημα “Κούρος” που εξασφαλίζει ότι όλα τα σωματεία έχουν δικαίωμα ψήφου, εφόσον οι αντιπρόσωποι των σωματείων μπορεί να μη γνωρίζονται μέχρι την Κυριακή το πρωί, με ποιον τρόπο θα γίνεται η διαπίστευση ότι αυτός που ψηφίζει είναι εκπρόσωπος σωματείου;» διερωτάται ο Παναγιώτης Φασούλας, συμπληρώνοντας:

«Πρέπει να γνωστοποιηθεί η λίστα των εκπροσώπων του κάθε σωματείου τουλάχιστον 5-6 μέρες πριν. Τι θα κάνουνε δηλαδή την Κυριακή το πρωί; Θα τηλεφωνούμε στα σωματεία για να μάθουμε αν κάποιος είναι εκπρόσωπος ή όχι; Επίσης ενώ η τωρινή διοίκηση είναι προσωρινή, δεν λειτουργεί ως προσωρινή, παρά κάνει πληρωμές που χρόνιζαν καιρό και τηλεφωνεί στα σωματεία και λέει “εκείνες τις οφειλές που είχαμε τις καταθέσαμε”. Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά».

Στην επιστολή, όπως είπε, τονίζεται ότι πρέπει όλοι να γνωρίζουν τους εκπροσώπους πριν τις εκλογές.

«Το μπάσκετ δεν έχει περιθώρια για κωμικοτραγικές διαδικασίες. Έχει την ανάγκη άμεσα να μπει στη φάση της διαφάνειας και να ανακτήσει τη χαμένη του αξιοπρέπεια, η οποία ταλαιπωρείται εδώ και μερικές ημέρες. Δεν είμαστε στον σωστό δρόμο. Νομίζω πως περνάνε πολλές μέρες και έχει χτυπηθεί βάναυσα η αξιοκρατία και η αξιοπιστία του αθλήματος στο μυαλό των Ελλήνων φιλάθλων», είπε ο κ. Φασούλας και πρόσθεσε:

«Εγώ θα πάω την Παρασκευή το μεσημέρι στα γραφεία της ΕΟΚ. Εφόσον υπάρχουν καλές προθέσεις, μπορούμε όλοι να τα βρούμε μεταξύ μας και να καταθέσουμε τις προτάσεις μας για το μπάσκετ. Με τον Παναγιώτη Γιαννάκη συμπίπτουν οι ιδέες μας. Έχω καλέσει κι άλλους που ασχολούνται με το μπάσκετ, αλλά όποιος άνθρωπος με θεσμική θέση θέλει να πει τη γνώμη του, μπορεί να έρθει να συζητήσουμε», είπε για την συνάντηση στην ΕΟΚ.

Ο Παναγιώτης Γιαννάκης έχει δηλώσει ότι δεν θα είναι υποψήφιος, αλλά και ο Φασούλας από πλευράς του έχει δηλώσει πως θα αποσύρει την υποψηφιότητά του αν κατέλθει ο Γιαννάκης.

Για τη συνάντηση με τον Γιάννη Βρούτση, ανέφερε τα εξής: «Απλώς επιβεβαιώσαμε τη θέλησή μας να μπει το μπάσκετ γρήγορα στην επόμενη μέρα. Η διοίκηση που υπάρχει θα έπρεπε να εκτελεί χρέη προσωρινής διοίκησης και όχι να κάνει πληρωμές που χρόνιζαν. Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα να γίνονται στη δική μας ομοσπονδία. Προσπαθούν να χειραγωγήσουν τον κόσμο και να τον φοβίσουν, δείχνοντας ότι “έχουμε τη στήριξη και προχωράμε κανονικά”. Τα σωματεία λειτουργούν υπό τον φόβο ότι η κατάσταση αυτή θα συνεχιστεί. Ταυτόχρονα, μιλήσαμε για τον τρόπο διεξαγωγής των εκλογών και θεωρώ ότι υπάρχει στήριξη του Υπουργείου. Η ομοσπονδία δεν εκτελεί χρέη προσωρινής διοίκησης, κάνει πολύ περισσότερα από διαχειριστικές πράξεις».

Για το αν έχει μιλήσει με εκπροσώπους σωματείων, ο Φασούλας είπε: «Βεβαίως έχω μιλήσει και δεν μιλάω μόνο με δική μου πρωτοβουλία, πολλοί άνθρωποι του χώρου με παίρνουν τηλέφωνο. Είναι δεδομένο πλέον πώς έγιναν οι προηγούμενες εκλογές. Στην πρώτη εκλογική διαδικασία είχαμε 40% και στη δεύτερη 24%. Τα αποτελέσματα είναι αστεία αν τα δει κανείς. Ο Φάνης Χριστοδούλου, που ήταν υποψήφιος μαζί μου την πρώτη φορά, πήρε λιγότερες ψήφους από υπάλληλο δημοτικού γυμναστηρίου σε μια επαρχιακή πόλη της Ελλάδας, και μόνο από αυτό καταλαβαίνετε τι είχε γίνει σε αυτές τις διαδικασίες.

»Αυτά τελείωσαν και είναι παρελθόν. Η επόμενη μέρα για το μπάσκετ ξεκινάει και από την επόμενη ημέρα θα υπάρχει απόλυτη διαφάνεια στον τρόπο λειτουργίας της διαιτησίας, με τον τρόπο που έχω καταθέσει, με απόλυτη διαφάνεια στα οικονομικά της ομοσπονδίας, αλλά και στη λύση των οικονομικών προβλημάτων των σωματείων. Αυτό που μας απασχολεί περισσότερο είναι πώς θα πάνε περισσότεροι Έλληνες τα παιδιά τους στον αθλητισμό, χωρίς να σκέφτονται ότι δεν υπάρχει αξιοκρατία».

Ποιοί ψηφίζουν

Στις εκλογές της ΕΟΚ δεν ψηφίζουν μεμονωμένοι φίλαθλοι, αλλά περίπου 750 έως 800 ερασιτεχνικά αθλητικά σωματεία από όλη την Ελλάδα. Ο οριστικός αριθμός για τις εκλογές της 20ής Δεκεμβρίου 2026 δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη, καθώς το μητρώο κλείνει λίγες εβδομάδες πριν από την κάλπη

Ψηφίζει ένας εκπρόσωπος από κάθε σωματείο. Κάθε ερασιτεχνικό σωματείο μπάσκετ που πληροί τις προϋποθέσεις ορίζει έναν εκπρόσωπο (μέλος του διοικητικού του συμβουλίου). Οι ανώνυμες εταιρείες (όπως ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ κ.λπ.) δεν έχουν δικαίωμα ψήφου. Ψηφίζουν μόνο τα ερασιτεχνικά τους τμήματα, εφόσον διαθέτουν ενεργό τμήμα μπάσκετ και πληρούν τα κριτήρια του νόμου.

Για να ψηφίσει ένα σωματείο, πρέπει να είναι γραμμένο στην ΕΟΚ για τουλάχιστον ένα έτος, να έχει αγωνιστική δραστηριότητα, ειδική αθλητική αναγνώριση και να είναι εγγεγραμμένο στο ηλεκτρονικό μητρώο της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού (ΓΓΑ).

Οι προηγούμενες εκλογές

Στις εκλογές Σεπτεμβρίου 2024, ψήφισαν συνολικά 775 σωματεία (η ψηφοφορία έγινε ηλεκτρονικά με το σύστημα “Ζευς”). Στις εκλογές Σεπτεμβρίου του 2021 είχαν ψηφίσει 611 σωματεία από τα 628 που είχαν δικαίωμα ψήφου. Τι αλλάζει τον Δεκέμβριο του 2026: Θα γίνει ψηφοφορία “δια ζώσης”. Στις 20 Δεκεμβρίου 2026 οι εκπρόσωποι των σωματείων θα πρέπει να ταξιδέψουν και να ψηφίσουν με φυσική παρουσία στην κάλπη.

Σύμφωνα με το καταστατικό της ΕΟΚ, το Διοικητικό Συμβούλιο καταρτίζει τον κατάλογο των σωματείων που έχουν δικαίωμα ψήφου τουλάχιστον 20 ημέρες πριν από την έκτακτη Γενική Συνέλευση και τον στέλνει στη ΓΓΑ για επικύρωση. Συνεπώς, ο ακριβής αριθμός των ψηφοφόρων θα γίνει γνωστός στα τέλη Νοεμβρίου.

Στις εκλογές του 2024 είχαμε τα εξής αποτελέσματα:

Αποτελέσματα Προέδρου

• Βαγγέλης Λιόλιος (Ευάγγελος). Έλαβε 567 ψήφους και επανεξελέγη στον προεδρικό θώκο.
• Παναγιώτης Φασούλας. Έλαβε 195 ψήφους.

Εκλεγέντες Σύμβουλοι Διοικητικού Συμβουλίου

• Δήμος Ντικούδης (578 ψήφοι)
• Γιάννης Ηλιόπουλος (560 ψήφοι)
• Τάσος Δελημπαλταδάκης (558 ψήφοι)
• Βασίλης Ντάκουρης (557 ψήφοι)
• Λάμπρος Τάκης (556 ψήφοι)
• Άγγελος Παπανικολάου (556 ψήφοι)
• Κωστής Ζομπανάκης (551 ψήφοι)
• Γιάννης Τσουμής (546 ψήφοι)
• Δημήτρης Ευαγγέλου (546 ψήφοι)
• Μπάμπης Μαρκάκης (545 ψήφοι)
• Χρήστος Βασιλειάδης (545 ψήφοι)
• Γιάννης Μπουρούσης (543 ψήφοι)
• Άννυ Κωνσταντινίδου (566 ψήφοι)
• Τριανταφυλλιά Δασκαλάκη (552 ψήφοι)
• Ελισάβετ Φάσουρα – Χατζηαγγελή (546 ψήφοι)
• Αθηνά Μπούρκα (544 ψήφοι)
• Νικολίτσα Κωστοπούλου (541 ψήφοι)

Η σύνθεση παραμένει ίδια, με τις εξής δύο αλλαγές: Μετά την παραίτηση του Λιόλιου την θέση του στο συμβούλιο κατέλαβε ο Περικλής Δορκοφίκης που ζήτησε την παραίτηση όλων και εκλογές. Το άλλο όνομα που άλλαξε είναι του Λάζαρου Σαββίδη που αντικατέστησε παλαιότερα τον Γιάννη Μπουρούση, ο οποίος είχε αποχωρήσει σε προηγούμενο χρόνο.

Υπενθυμίζεται ότι για να προσκληθεί ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης στη Σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα, που φιλοξενείται στην τουρκική πόλη Αττάλεια, υπήρξαν έντονες παρεμβάσεις προς την Άγκυρα, τόσο από το Διεθνή Οργανισμό και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και η πρόσκληση στάλθηκε. Και παράλληλα, το καθεστώς Ερντογάν, για να «εξισορροπήσει» προσκάλεσε και τον εγκάθετο της στα κατεχόμενα, Τουφάν Έρχιουρμαν. Όχι για να συμμετάσχει στις εργασίες, καθώς τούτο δεν είναι εφικτό καθώς εκπροσωπεί αποσχιστική οντότητα. Αλλά για να είναι εκεί, για τους…συμβολισμούς!

Κρύφτηκε σαν κυνηγημένος ο Ερντογάν!

Η Τουρκία θεωρεί την Κυπριακή Δημοκρατία «εκλιπούσα» και θέλει να το δείχνει τούτο συνεχώς. Αλλά προφανώς υποστηρίζοντας αυτό δεν σημαίνει ότι το καταφέρνει. Μπορεί να θεωρεί η κατοχική πλευρά ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι… αόρατη, αλλά δεν μπορεί να την εξαφανίσει. Θα είναι, πάντα, εκεί. Και απέναντι στην Τουρκία. Και στο τραπέζι των ευρωτουρκικών εκεί βρίσκεται το κράτος της Κύπρου.

Ο Ερντογάν δεν κέρδισε φεύγοντας από την αίθουσα για να αποφύγει να υποδεχθεί τον Πρόεδρο της Κύπρου. Έχασε. Έδειξε μικροπρέπεια. Έδειξε ότι δεν είναι ηγέτης μιας μεγάλης χώρας. Άλλωστε δεν απέτρεψε τη συμμετοχή του Νίκου Χριστοδουλίδη στη Σύνοδο, καθώς αυτό δεν περνούσε από το χέρι της. Δεν απέτρεψε ούτε και τη συμμετοχή του Προέδρου Χριστοδουλίδη στην «οικογενειακή» φωτογραφία.

Αυτή η συμπεριφορά της κατοχική πλευράς, του ηγέτη της, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δείχνει τις τουρκικές προθέσεις σε σχέση με το Κυπριακό. Μπορεί ο καθένας να βγάλει συμπεράσματα όταν ούτε μια χειραψία δεν θέλει ο Ερντογάν να κάνει.