Ο κ. Τσουκαλάς σχολιάζει επιπλέον για την τοποθέτηση του πρωθυπουργού σχετικά με το κράτος δικαίου, ότι «τα excel με αριθμούς δεν αναιρούν το βίωμα».

«Ας μην κρύβεται πίσω από το δάχτυλο του ο Πρωθυπουργός που έχει συστηματικά εργαλειοποιήσει την κοινοβουλευτική του πλειοψηφία για να εμποδίσει τη δικαιοσύνη να ερευνήσει τους υπουργούς του, που έστησε στο Μέγαρο Μαξίμου έναν παρακρατικό μηχανισμό παρακολούθησης των υπουργών του, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, δημοσιογράφων και πολιτικών αντιπάλων», αναφέρει.

Ακόμη ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ σημειώνει ότι «ο κ. Μητσοτάκης διατείνεται επιπλέον ότι ‘στηρίζει την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία’, αλλά δεν λέει κουβέντα για την ανοχή του στις συνεχείς επιθέσεις του κ. Γεωργιάδη σε αυτήν». Προσθέτει ότι «οι τοποθετήσεις του υπουργού Υγείας και αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας παραβιάζουν τις αρχές του κράτους δικαίου και της διάκρισης των εξουσιών, συνιστούν ευθεία παρέμβαση στο έργο της δικαιοσύνης και δημιουργούν κλίμα πίεσης και εκφοβισμού εις βάρος των λειτουργών της. Ο Πρωθυπουργός υπονομεύει ο ίδιος με ‘λαγό’ τον κ. Γεωργιάδη, την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και το κύρος των θεσμών», υποστηρίζει καταληκτικά.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Τουρκία θεωρεί πως σε μια περίοδο αστάθειας, κατά τη διάρκεια της οποίας βρίσκεται σε εξέλιξη ανακατανομή ισχύος, θα πρέπει να αναδείξει το ρόλο της, να έχει λόγο στα τεκταινόμενα, αλλά πρωτίστως γεωπολιτικά κέρδη. Παράλληλα, αναπτύσσει διάφορες θεωρίες συνωμοσίας για να στηρίξει την επιθετική της τακτική. Προτάσσει τη γνωστή θεωρία ότι γίνονται κινήσεις από ελληνικής πλευράς, Ελλάδα και Κύπρο, σε συνεργασία με τρίτους για  την “περικύκλωση” της Τουρκίας και εξουδετέρωση των σχεδιασμών της. Προτάσσει το αφήγημα ότι απειλείται, κινδυνεύει και γι’ αυτό αντιδρά. Δηλαδή, την ώρα που προτάσσει τη δύναμη ισχύος, παράλληλα φαίνεται να κατατρέχεται από το σύνδρομο του… κυνηγημένου.

Είναι σαφές πως η τακτική αυτή που διαμορφώθηκε και συντονίζεται από το προεδρικό της Άγκυρας, εκδηλώνεται από φορείς έκφρασης της τουρκικής πολιτικής σε διάφορα επίπεδα. Αυτό που διαπιστώνεται, πάντως, είναι ότι την τελευταία περίοδο, οι Τούρκοι έχουν κλιμακώσει τις απειλές με δημόσιες τοποθετήσεις αλλά και προκλητικές ενέργειες επιβολής. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, καταγράφονται διάφορες κινήσεις. Και επί του εδάφους, αλλά και με δημόσιες τοποθετήσεις.

Πρόβα κατάληψης νεκρής ζώνης

Πρώτον, τα πρόσφατα επεισόδια στην Πύλα, δεν μπορούν παρά να ενταχθούν στον σχεδιασμό της κατοχικής πλευράς που αφορά τη νεκρή ζώνη και τις επιδιώξεις της για κατάληψή της και άσκηση στην περιοχή “κυριαρχίας”. Υπενθυμίζεται ότι επεισόδια σημειώθηκαν μεταξύ κατοχικού στρατού και ΟΥΝΦΙΚΥΠ και τον Αύγουστο του 2023. Η κρίση και του 2023, όπως και η τωρινή, προκλήθηκε ως δοκιμή για τις αντοχές της Λευκωσίας και της διεθνούς κοινότητας, πρωτίστως για την επιβολή νέων τετελεσμένων.

Με βάση και τα όσα αναφέρονται από το κατοχικό καθεστώς, η συγκεκριμένη περιοχή θεωρείται κατά τον ισχυρισμό του “έδαφος της ΤΔΒΚ”. Σημειώνεται πως σε ό,τι αφορά την Πύλα, η επέκταση της κατοχής, προσφέρει στρατιωτικό πλεονέκτημα καθώς, εκτός των άλλων, οι δυνάμεις της Τουρκίας θα βρίσκονται πολύ κοντά στον αυτοκινητόδρομο Λάρνακας- Αμμοχώστου και στη θάλασσα. Παλαιότερα γινόταν λόγος ότι οι κατοχικές δυνάμεις στόχευαν να αποκόψουν τις δυο επαρχίες. Τούτα, όμως, είναι σχεδιασμοί επί χάρτου, η υλοποίηση των οποίων δεν είναι καθόλου εύκολο εγχείρημα.

Η παρουσία στην περιοχή της Πύλας τεθωρακισμένων και ενισχυμένων δυνάμεων του κατοχικού στρατού ήταν μια επιλογή που αποσκοπεί να στείλει μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση. Την ώρα κατά την οποία προς τα Ηνωμένα Έθνη είχε αναφερθεί, σε κάποια φάση, ότι επρόκειτο για άσκηση. Το σημαντικό είναι και η τοποθέτηση σημαίας.

Θα πρέπει να αναφερθεί πως η κατοχική πλευρά δεν εστιάζει μόνο στην Πύλα. Κινήσεις καταγράφονται και σε άλλες περιοχές της νεκρής ζώνης, κατά μήκος της γραμμής καταπαύσεως του πυρός. Τέτοιες καταγράφονται στο νεκροταφείο Wayne’s Keep, που βρίσκεται στη νεκρή ζώνη στον Άγιο Δομέτιο και είναι αγγλικό. Υπήρξαν κινήσεις από τον κατοχικό στρατό για να υποστηριχθεί ο ισχυρισμός ότι βρίσκεται στην κατεχόμενη περιοχή. Περαιτέρω, κινήσεις γίνονται  στην περιοχή Δένειας και Αυλώνας των Στροβιλιών. Επίσης, στην περιοχή της οδού Λήδρας, στο Λήδρα Πάλας, στο γνωστό “σπίτι της Μαρίας”, στον Άγιο Δομέτιο. Συνεπώς, η αμφισβήτηση αφορά όλη τη γραμμή, τη νεκρή ζώνη.

Νέες απειλές από την Τουρκία

Δεύτερον, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu Agency, ανέδειξε τον “κίνδυνο” που διατρέχει η χώρα από τη συνεργασία Ελλάδος, Κύπρου και Ισραήλ. Υποστήριξε πως «η συνεργασία μεταξύ Ελλάδας, “Ελληνοκυπριακής Διοίκησης” και Ισραήλ δεν φέρνει περισσότερη εμπιστοσύνη, φέρνει περισσότερη δυσπιστία. Φέρνει περισσότερα προβλήματα και πόλεμο». Ο Χακάν Φιντάν υποστήριξε ακόμη ότι «το Ισραήλ ενδέχεται να επιδιώξει να χαρακτηρίσει την Τουρκία ως νέο αντίπαλο μετά το Ιράν, καθώς δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς εχθρό».

Γιατί αναφέρεται σε αυτή τη συνεργασία; Η αναφορά στο Ισραήλ, ιδιαίτερα σε αυτήν τη φάση, φαίνεται να έχει σχέση και με το γεγονός ότι ο Νετανιάχου με τις ενέργειες του προκαλεί την αντίδραση αραβικών κρατών αλλά και ευρωπαϊκών. Επιχειρεί, σκοπίμως, η Τουρκία να ταυτίσει Ελλάδα και Κύπρο με τις ενέργειες και τους σχεδιασμούς του Τελ Αβίβ, που αυτό προφανώς και δεν ισχύει.

Τρίτον, ο  Χουλουσί Ακάρ, πρώην Υπουργός Άμυνας της Τουρκίας και νυν Πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, σε ανάρτησή του  για την Κύπρο, εξαπέλυσε απειλές πολέμου. Το πάλαι ποτέ πρωτοπαλίκαρο του Ερντογάν ανέφερε πως «στην πατρίδα των Τουρκοκυπρίων, όσοι κάνουν όνειρα για Πάσχα… θα ζήσουν το τελευταίο τους Πάσχα».

Την ίδια ώρα, ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ, εκτόξευσε απειλές αναφέροντας πως η χώρα του είναι αποφασισμένη να προστατεύσει την ασφάλεια του ψευδοκράτους και τα δικαιώματα του τουρκοκυπριακού “λαού”. Ο Γκιουλέρ σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα Il Messaggero αναφέρθηκε στη στήριξη Ευρωπαίων εταίρων προς την Κυπριακή Δημοκρατία, λέγοντας ότι «πιστεύουμε ότι η ανάπτυξη αμυντικών συστημάτων γύρω από την Κύπρο από την ΕΕ αποτελεί μια προσπάθεια της ελληνοκυπριακής διοίκησης (σ.σ. εννοεί την Κυπριακή Δημοκρατία) και της Ελλάδας να αυξήσουν τη στρατιωτική τους παρουσία στο νησί και να κλιμακώσουν την ένταση». Τα ίδια τοποθέτηση, σε σχέση με τις δυνάμεις τρίτων χωρών που βρίσκονται στην περιοχή μετά από αίτημα της Λευκωσίας  έκανε και ο Ερντογάν όταν συνάντησε τον κατοχικό ηγέτη Τουφάν Έρχιουρμαν στην Κωνσταντινούπολη.

Τέταρτο, στο παιχνίδι της δημιουργίας κλίματος έντασης έχει μπει και το κατοχικό καθεστώς, επιδιώκοντας να προκαλέσει με τη ρητορική του και τις… καταγγελίες του, αντιπαράθεση με την Κυπριακή Δημοκρατία. Ο κατοχικός ηγέτης, Τουφάν Έρχιουρμαν, επέλεξε να αναδείξει την τελευταία περίοδο δυο ήσσονος σημασίας ζητήματα, μεμονωμένα συμβάντα, για να τροφοδοτήσει τη λογική της έντασης. Η πρώτη περίπτωση αφορά ομάδα ατόμων από τις ελεύθερες περιοχές, η οποία «πέταξε πέτρες και εκρηκτικά ( σ.σ. εννοεί κροτίδες)  σε πολίτες, που βρίσκονταν στον Προμαχώνα Ρόκκας».

Η δεύτερη αφορά το κάψιμο σημαιών της Τουρκίας και της αποσχιστικής οντότητας, τις ημέρες του Πάσχα. Και τα δυο θέματα αναδείχθηκαν με στόχο να  προκαλέσουν κρίση και να συντηρήσουν ένα κλίμα έντασης. Την ώρα κατά την οποία καταβάλλονται προσπάθειες για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό. Ο κατοχικός ηγέτης, από την αρχή που βρέθηκε να ηγείται της αποσχιστικής οντότητας, επέλεξε να είναι επιθετικός έναντι της ελληνικής πλευράς. Πρόκειται για μια στάση η οποία συνδέεται και με την προσπάθεια Έρχιουρμαν να δίνει συνεχώς διαπιστευτήρια πίστης και προσαρμογής προς την κατοχική πλευρά.

Πρωτοβουλίες Λευκωσίας

Στην αντίπερα όχθη, η Λευκωσία παρακολουθεί τις τουρκικές κινήσεις, την τακτική της κατοχικής δύναμης, ενώ παράλληλα υλοποιεί ένα σχεδιασμό σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο, για να βρίσκεται μονίμως στην εξίσωση των διεργασιών. Και τώρα που προεδρεύει της ΕΕ αλλά και μετά (όπως και πριν), θέλοντας να αξιοποιήσει τις σχέσεις της με κράτη της περιοχής, αλλά και να επανεκκινήσει άλλες, στη βάση των σημερινών δεδομένων. Το παράδειγμα του Κατάρ είναι ενδεικτικό. Έχουν κτισθεί γέφυρες με τις πρωτοβουλίες του Προέδρου και του υπουργού Εξωτερικών, όταν οι σχέσεις, στο παρελθόν, ήταν τυπικές.

Στην εκδήλωση, που ήταν αφιερωμένη στην 1η επέτειο της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας, συμμετείχαν Έλληνες ακαδημαϊκοί και συγγραφείς, Κινέζοι ελληνιστές, εκπρόσωποι όλων σχεδόν των Τμημάτων Ελληνικών Σπουδών Πανεπιστημίων της Κίνας, σπουδαστές ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού και πλήθος κόσμου.

Στην εναρκτήρια ομιλία του, ο πρέσβης της Ελλάδας στην Κίνα, Δρ. Ευγένιος Καλπύρης, ανέτρεξε στην ιστορία σαράντα αιώνων της ελληνικής γλώσσας, αναδεικνύοντας «τη σημασία της ελληνικής γλώσσας ως παγκόσμιου δημόσιου αγαθού και τον αναμφισβήτητο δυναμισμό του ελληνικού γλωσσικού φαινομένου».

«Όταν, πριν από 3000 έτη, αναπτύχθηκε το ελληνικό Αλφάβητο, διατηρήθηκε μία βαθιά εσωτερική σχέση λέξης και εικόνας με την προηγηθείσα ελληνική ιδεογραφική γραφή. Δεν δύναμαι να εξεύρω άλλη διεθνή γλώσσα που επικράτησε για σχεδόν 2000 έτη και συνεχίζει και σήμερα μέσω της επιρροής της στις δυτικές γλώσσες και στις ιδέες που μεταλαμπαδεύει σε κάθε γωνιά του κόσμου», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Έλληνας πρέσβης και κατέληξε:

«Δεν θα ήταν υπερβολή να ειπωθεί ότι η Ελληνική είναι βαθιά χαραγμένη στο DNA της σκέψης της Δύσης. Ως τέτοια, αποτελεί ένα υπέροχο όχημα για την κατανόηση της Δύσης, της κουλτούρας και του κώδικα σκέψης της».

Από το βήμα του ΚΕΛΠΙΚ Κίνας, ομιλίες εκφώνησαν επίσης η πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου, καθηγήτρια Χριστίνα Κουλούρη, ο καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας στο ΕΚΠΑ, Βασίλειος Π. Βερτουδάκης και ο γνωστός συγγραφέας και μεταφραστής κινεζικής λογοτεχνίας, Δημήτρης Σωτάκης. Από την κινεζική πλευρά απηύθυναν ομιλίες ο διευθυντής του ΚΕΛΚΙΠ Κίνας, Cui Yanqiang και η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Τμήματος Ελληνικής Γλώσσας του Πανεπιστημίου Διεθνών Σπουδών της Σαγκάης, Hu Jingjing.

Ιδιαίτερη στιγμή της εκδήλωσης ήταν η τελετή απονομής από τον Έλληνα Πρέσβη επαίνων σε εκπροσώπους εννέα κινεζικών πανεπιστημίων, ως αναγνώριση της συμβολής τους στην προώθηση των ελληνικών σπουδών στην Κίνα. Αυτά τα πανεπιστήμια, προσφέρουν πτυχίο ελληνικών σπουδών ή μαθήματα ελληνικής γλώσσας, διατηρώντας ζωντανό το ενδιαφέρον για τα νέα και τα αρχαία ελληνικά, την ελληνική φιλοσοφία και τον ελληνικό πολιτισμό.

Ακολούθησε απαγγελία ελληνικής ποίησης και μουσικό δρώμενο από Κινέζους φοιτητές τμημάτων ελληνικής γλώσσας κινεζικών πανεπιστημίων. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν επίσης η παρουσίαση που έκαναν στα ελληνικά μαθητές κινεζικού λυκείου. Την εκδήλωση συνδιοργάνωσαν η Πρεσβεία της Ελλάδας στην Κίνα και το Κέντρο Αρχαίου Ελληνικού και Κινεζικού Πολιτισμού, παράρτημα Κίνας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η ΑΥΓΗ της Κυριακής: Παρέμβαση για να φάνε την Ευρωπαία εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Το νέο παζλ Ελλάδας – Τουρκίας – Ισραήλ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ της Κυριακής: Νέο πακέτο μέτρων στήριξης και στο βάθος ΔΕΘ

ΕΣΤΙΑ: Στο τραπέζι πράξη νομοθετικού περιεχομένου για τις υποκλοπές

Κυριακάτικη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: «Εγκληματική Οργάνωση»

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: Ιδού ο νέος εκλογικός νόμος

ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής: Πόλεμος και Ειρήνη

ΤΟ ΠΑΡΟΝ της Κυριακής: Στην απομόνωση ο Μητσοτάκης

Documento: Μακάριος ο Γκρούεζας της κυβέρνησης

ΚONTRA: Αποκλείει ο Τσίπρας προεκλογική συνεργασία με άλλα κόμματα

Real news: Ποια έκτακτα και ποια μόνιμα μέτρα είναι στο τραπέζι

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

• Η πρώτη ήταν η απόφαση για την ίδρυση, για πρώτη φορά στην Τουρκία, ενός πολυεθνικού σώματος του ΝΑΤΟ.
• Η δεύτερη, αν και όχι τυπικά συνδεδεμένη με το ΝΑΤΟ, ήταν η δημιουργία Διοίκησης Ναυτικού Τομέα στην Κωνσταντινούπολη, στο πλαίσιο της Διεθνούς Δύναμης Κρούσης που συνδέεται με τα ευρωπαϊκά σχέδια για την Ουκρανία.

Γιατί, λοιπόν, η Άγκυρα αποφεύγει να ενοχλήσει τον Τραμπ, ενώ ταυτόχρονα προχωρά σε βήματα που σηματοδοτούν βαθύτερη ενσωμάτωση με τη Δύση; Τι σημαίνουν αυτές οι κινήσεις; Οι σημαντικότερες επιπτώσεις του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν εντοπίζονται στην οικονομία, υπερβαίνοντας τα γεωγραφικά όρια της περιοχής. Η αξιοποίηση από το Ιράν του “χαρτιού” του Ορμούζ για την αναχαίτιση της επιθετικότητας, στόχευσε στην αναταραχή της παγκόσμιας οικονομίας, μέσω της ενέργειας. Και λειτούργησε.

Όταν προστέθηκαν και οι επιθέσεις σε ενεργειακές εγκαταστάσεις στον Περσικό Κόλπο, οι τιμές φυσικού αερίου και πετρελαίου αυξήθηκαν ραγδαία, προκαλώντας πληθωριστικές πιέσεις και διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες. Σύμφωνα με ειδικούς, οι επιπτώσεις του πολέμου στην παγκόσμια οικονομία θα είναι μεγαλύτερες από την κρίση πετρελαίου του 1973. Χώρες όπως η Τουρκία, που εξαρτώνται από εισαγωγές ενέργειας και διαθέτουν εύθραυστες οικονομίες, πλήττονται ακόμη περισσότερο.

Η μείωση των αποθεμάτων της τουρκικής Κεντρικής Τράπεζας κατά τη διάρκεια του πολέμου το κατέδειξε ξεκάθαρα. Τις τελευταίες εβδομάδες, τα τουρκικά μέσα συζητούν έντονα την ανησυχητική πτώση των αποθεμάτων. Με την έναρξη του πολέμου, σημειώθηκε ταχεία εκροή ζεστού χρήματος από την Τουρκία. Για να αποφευχθεί νομισματική κρίση λόγω αυξημένης ζήτησης ξένου συναλλάγματος, η Κεντρική Τράπεζα πούλησε μέρος των αποθεμάτων χρυσού, αγόρασε συνάλλαγμα και το διοχέτευσε στην αγορά. Οικονομολόγοι στην Τουρκία ανέφεραν ότι η Κεντρική Τράπεζα πούλησε σχεδόν 50 τόνους χρυσού, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη πτώση αποθεμάτων από τις 17 Αυγούστου του 2018.

Στροφή προς τη Δύση

Ο Αμερικανός πάστορας Άντριου Μπράνσον είχε συλληφθεί στην Τουρκία για την εμπλοκή του στην απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016. Κατά την πρώτη προεκλογική του εκστρατεία, ο Τραμπ είχε υποσχεθεί ότι ο Μπράνσον θα απελευθερωθεί. Ενώ η δίκη του συνεχιζόταν, ο Τραμπ έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι, αν δεν απελευθερωνόταν, θα κατέστρεφε την τουρκική οικονομία με μεγάλες κυρώσεις. Την ίδια ημέρα, η τουρκική λίρα κατέρρευσε έναντι του δολαρίου και η χώρα βίωσε μία από τις μεγαλύτερες νομισματικές κρίσεις των τελευταίων ετών.

Σχεδόν οκτώ χρόνια αργότερα, η Κεντρική Τράπεζα αναγκάστηκε να λάβει έκτακτα μέτρα και να πουλήσει τόνους χρυσού για να αποτρέψει νέα κρίση. Τα μέτρα δεν σταμάτησαν εκεί. Ο Ερντογάν εμφανίστηκε ικανοποιημένος από την αποχώρηση του Μπάιντεν και την επιστροφή του Τραμπ.

Αυτή τη φορά, σε αντίθεση με την πρώτη θητεία του, δεν θα έκανε τίποτα που θα μπορούσε να τον ενοχλήσει. Όποιος παρακολουθεί στενά την τουρκική πολιτική το βλέπει. Από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν, η Άγκυρα δεν αναφέρεται στον ρόλο των ΗΠΑ και του Τραμπ. Αντίθετα, αποδίδει την ευθύνη κυρίως στο Ισραήλ.

Στην τελευταία του ομιλία στη Βουλή, ο πρόεδρος της Τουρκίας, επανέλαβε ότι «έχει γίνει σαφές ποιος επωφελείται από αυτόν τον πόλεμο». Σύμφωνα με αυτή την οπτική, τόσο η έναρξη του πολέμου, όσο και η εμπλοκή του Τραμπ αποδίδονται στην κυβέρνηση Νετανιάχου. Υπό αυτό το πρίσμα, η Άγκυρα υποστηρίζει ότι η μόνη λύση είναι ο περιορισμός και η αναχαίτιση του Ισραήλ. Ωστόσο, τόσο η Τουρκία, όσο και το Ισραήλ ανήκουν – με τον τρόπο της η κάθε χώρα – στη Δύση.

Στο πλαίσιο αυτό, η προοπτική ενός πολεμικού μετώπου μεταξύ τους παραμένει εξαιρετικά απίθανη, αν όχι εντελώς φαντασιακή. Η οξεία ρητορική τόσο του Νετανιάχου, όσο και του Ερντογάν εξυπηρετεί κυρίως εσωτερικές πολιτικές ανάγκες και την ενίσχυση της εκλογικής τους βάσης. Η σιωπή της Άγκυρας απέναντι στον Τραμπ είναι επίσης ενδεικτική των νέων ισορροπιών. Μετά τις εκλογές του 2023, ο Ερντογάν τοποθέτησε τον Μεχμέτ Σιμσέκ στο υπουργείο Οικονομικών, ο οποίος ξεκίνησε πρόγραμμα σταθεροποίησης για τη μείωση του πληθωρισμού. Βασική προϋπόθεση για την επιτυχία του είναι η διατήρηση καλών σχέσεων με ΗΠΑ και Ευρώπη και η συνέχιση της ροής δυτικών κεφαλαίων.

Κραδασμοί στο εσωτερικό

Το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Καθώς το κυβερνών κόμμα χάνει μέρος της υποστήριξής του στο εσωτερικό, αναζητά ολοένα και περισσότερο στήριξη από τη Δύση και ιδιαίτερα από τον Τραμπ. Οι ρωσικοί πύραυλοι S-400 ουσιαστικά παραμερίστηκαν, ενώ η Τουρκία επιχειρεί επανένταξη στο πρόγραμμα F-35. Μετά την πτώση του Άσαντ, εμφανίστηκε ως προστάτιδα δύναμη της νέας Συρίας του Σαράα, ενώ ο Τραμπ έδωσε στην Άγκυρα ευρύ περιθώριο κινήσεων.

Ο πρέσβης των ΗΠΑ, Τομ Μπάρακ, δήλωσε: «Ο πρόεδρος Τραμπ λέει… ας τους δώσουμε ό,τι χρειάζονται… νομιμοποίηση». Ο ίδιος ο Τραμπ έχει επανειλημμένα επαινέσει τον Ερντογάν και έχει δείξει πρόθεση διατήρησης στενών σχέσεων. Ταυτόχρονα, η Άγκυρα επιδιώκει να ενταχθεί στη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης. Ο υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, έχει δηλώσει ότι «αν αναδιαμορφωθεί η ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας, είναι αδύνατο να γίνει χωρίς την Τουρκία».

Στο πλαίσιο αυτό, η Τουρκία επιχειρεί να ενισχύσει τη θέση της στο ΝΑΤΟ και να συμμετάσχει σε ευρωπαϊκές δομές ασφαλείας με μειωμένο αμερικανικό ρόλο. Βρετανία, Γερμανία και Γαλλία έχουν ήδη αναγνωρίσει τη σημασία της. Οι πρόσφατες αναφορές για πυραύλους, που φέρονται να στόχευαν την Τουρκία κατά τα αντίποινα του Ιράν, ενισχύουν επιπλέον τη συζήτηση. Σύντομα ακολούθησε συμφωνία για κοινή επιτροπή με το Ιράν.

Το βαθύτερο διακύβευμα

Λίγο μετά, όμως, ανακοινώθηκαν εξελίξεις που ενισχύουν τον άξονα Τουρκίας-Δύσης: Η δημιουργία πολυεθνικού σώματος του ΝΑΤΟ στα Άδανα και Ναυτικής Διοίκησης στην Κωνσταντινούπολη. Το πολυεθνικό σώμα που σχεδιάζεται να δημιουργηθεί στα Άδανα φαίνεται να αποσκοπεί στην περαιτέρω εμβάθυνση αυτής της ενσωμάτωσης. Δεδομένου ότι τέτοια σώματα αριθμούν συνήθως από 20.000 έως 80.000 στρατιώτες, πρόκειται για την πρώτη φορά στην ιστορία της Τουρκίας που χιλιάδες ξένοι στρατιώτες θα σταθμεύουν σε τουρκικό έδαφος.

Ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι ο βασικός στόχος αυτού του σώματος φαίνεται να είναι η Ρωσία. Η Διοίκηση Ναυτικού Τομέα στην Κωνσταντινούπολη δεν αποτελεί τυπικά πρωτοβουλία του ΝΑΤΟ, ωστόσο είναι δύσκολο να αποσυνδεθεί από αυτό. Η φετινή Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ θα πραγματοποιηθεί στην Τουρκία τον Ιούλιο και οι αποφάσεις που θα ληφθούν εκεί αναμένεται να παίξουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της θέσης και της σημασίας της Τουρκίας εντός της Συμμαχίας.

Η τουρκική άρχουσα τάξη επιχειρεί να διαμορφώσει ένα νέο πλαίσιο διαπραγμάτευσης με τις ΗΠΑ και την Ευρώπη μέσω στρατιωτικών συμμαχιών, προσδοκώντας πολιτική και οικονομική στήριξη. Η τουρκική οικονομία παραμένει εξαρτημένη από το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, το εμπόριο και τις ροές κεφαλαίων, μετατρέποντας την Τουρκία σε οικονομία φθηνής και επισφαλούς εργασίας για το διεθνές κεφάλαιο.

Στο εσωτερικό, η κοινωνική δυσαρέσκεια αυξάνεται λόγω της οικονομίας- και κυρίως της ακρίβειας, ενώ η αντιπολίτευση ζητά πρόωρες εκλογές χωρίς όμως να έχει διαμορφώσει πειστική εναλλακτική πρόταση. Η κυβέρνηση αυξάνει την πίεση στην αντιπολίτευση, επιχειρώντας να υπερβεί την κρίση εξουσίας με τη “σιωπηρή” στήριξη ΗΠΑ και Ευρώπης, προβάλλοντας την εικόνα ότι εξυπηρετεί τα δυτικά συμφέροντα.

Η Τροχαία που αξιοποίησε βιντεοληπτικό υλικό από καταστήματα που βρίσκονται στο σημείο και εντόπισε τον αριθμό κυκλοφορίας της μηχανής έχει συλλάβει τον ιδιοκτήτη της μοτοσικλέτας και τον συνεπιβάτη ενώ αναζητείται ο οδηγός αυτής.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ ο συνεπιβάτης της μηχανής παραδόθηκε αυτοβούλως καθώς και μια γυναίκα η οποία φέρεται να είναι η ιδιοκτήτριά της.

«Είμαστε ακόμη μακριά» από την επίτευξη οριστικής συμφωνίας, τόνισε σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ιρανική τηλεόραση.

Την ίδια ώρα, η Τεχεράνη περιμένει με το δάχτυλο στη σκανδάλη για όποιο πλοίο επιδιώξει να διασχίσει τα Στενά χωρίς την άδειά της. Μέχρι στιγμής, δύο πλοία έχουν δεχθεί πλήγμα. Οι ΗΠΑ από την πλευρά τους, σύμφωνα με το Axios ετοιμάζουν «ρεσάλτο» στα ιρανικά σκάφη.

«Δεν μπορούν να μας εκβιάσουν»

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ διαβεβαίωσε μιλώντας στους δημοσιογράφους ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να συμμετέχουν σε «πολύ καλές συνομιλίες» με το Ιράν και πρόσθεσε ότι η Τεχεράνη «ήθελε να κλείσει ξανά τα Στενά».

«Δεν μπορούν να μας εκβιάσουν» σχολίασε ο ίδιος, συμπληρώνοντας ότι θα έχει περισσότερες πληροφορίες για τις συνομιλίες με την Τεχεράνη «μέχρι το τέλος της ημέρας».

Από την πλευρά του, ο Γκαλιμπάφ δήλωσε ότι κατά τη διάρκεια των συναντήσεων στο Πακιστάν, «καταστήσαμε σαφές ότι δεν έχουμε καμία απολύτως εμπιστοσύνη στις Ηνωμένες Πολιτείες». Οι ΗΠΑ «πρέπει να εγκαταλείψουν τις μονομερείς ενέργειες και την τάση επιβολής που χαρακτηρίζει την προσέγγισή τους», συμπλήρωσε.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ιρανικού κοινοβουλίου, η Τεχεράνη συμφώνησε σε εκεχειρία δύο εβδομάδων, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 8 Απριλίου, αποδεχόμενη την πρόταση της Ουάσινγκτον. «Ήμασταν νικητές στο πεδίο της μάχης, ο εχθρός δεν είχε επιτύχει κανέναν από τους στόχους του, και το Ιράν διατηρούσε επίσης τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ», υποστήριξε. «Αποδεχτήκαμε την κατάπαυση του πυρός επειδή οι ΗΠΑ έκαναν δεκτά τα αιτήματά μας», δήλωσε.

Ένταση στον Λίβανο

Στον Λίβανο, το άλλο μέτωπο του πολέμου, χθες, ένας Γάλλος στρατιώτης σκοτώθηκε και τρεις άλλοι τραυματίστηκαν, δύο σοβαρά, σε ενέδρα εναντίον ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ στο νότιο τμήμα της χώρας.

Η επίθεση, η οποία σημειώθηκε την επόμενη μέρα από την έναρξη ισχύος δεκαήμερης εκεχειρίας στον Λίβανο, αποδόθηκε στη φιλοϊρανική Χεζμπολάχ, η οποία αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή.

Το Σάββατο, ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι εγκαθίδρυσε μια «κίτρινη γραμμή» οριοθέτησης στον νότιο Λίβανο, όπως στη Λωρίδα της Γάζας και πραγματοποιεί πλήγματα από χθες εναντίον υπόπτων που προσεγγίζουν τα στρατεύματά του. Ανακοίνωσε επίσης ότι ένας από τους στρατιώτες του σκοτώθηκε την Παρασκευή, την πρώτη ημέρα της εκεχειρίας, σε ένα περιστατικό στην ίδια περιοχή.

Σήμερα Κυριακή πρωί, ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι ένας ακόμη Ισραηλινός στρατιώτης σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια μαχών στο νότιο Λίβανο, προσθέτοντας ότι ακόμη εννέα στρατιώτες τραυματίστηκαν, συμπεριλαμβανομένου ένας σοβαρά.

«Μια εκεχειρία σημαίνει πλήρη παύση όλων των εχθροπραξιών. Δεδομένου ότι δεν εμπιστευόμαστε αυτόν τον εχθρό, οι μαχητές της αντίστασης θα παραμείνουν στο πεδίο, με το δάχτυλο στη σκανδάλη, και θα απαντήσουν σε τυχόν παραβιάσεις», δήλωσε ο ηγέτης της Χεζμπολάχ, Ναΐμ Κάσεμ, υποστηρίζοντας ότι μια εκεχειρία δεν μπορεί να είναι «μονομερής».

Στα νότια προάστια της Βηρυτού, προπύργιο της Χεζμπολάχ, πολλοί κάτοικοι άδραξαν την ευκαιρία της εκεχειρίας, γυρώντας για να δουν την κατάσταση στα σπίτια τους πριν επιστρέψουν στο να ζουν σε σκηνές, υπό το φόβο ότι μια επανάληψη των ισραηλινών αεροπορικών επιδρομών μπορεί να έρθει ανά πάσα στιγμή.

Ο πόλεμος στον Λίβανο ξεκίνησε στις 2 Μαρτίου όταν η Χεζμπολάχ εξαπέλυσε επιθέσεις κατά του Ισραήλ σε αντίποινα για τον ισραηλινο-αμερικανικό πόλεμο κατά του Ιράν. Οι ισραηλινές επιθέσεις σκότωσαν τουλάχιστον 2.300 ανθρώπους και εκτόπισαν περισσότερους από ένα εκατομμύριο, σύμφωνα με τις αρχές.

Επί τόπου στο σημείο έφθασαν ισχυρές πυροσβεστικές δυνάμεις για να ελέγξουν την πυρκαγιά που εκδηλώθηκε κάτω από άγνωστες συνθήκες, ενώ μετά το τέλος της κατάσβεσης οι πυροσβέστες εντόπισαν σε χώρο του σπιτιού τον άνδρα χωρίς τις αισθήσεις του.

Σύμφωνα με το tempo24.news, εντύπωση προκαλεί το γεγονός πώς ακριβώς δίπλα του βρέθηκε όπλο, που σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες είναι κυνηγετική καραμπίνα.

Άλλες πληροφορίες αναφέρουν οτι ο άνδρας είχε πρόσφατα χάσει συγγενικό του πρόσωπο.

Όλα τα παραπάνω οδηγούν τις ανακριτικές Αρχές σε εκτίμηση οτι το συμβάν ενδέχεται να οφείλεται και σε αυτοχειρία, χωρίς ωστόσο να αποκλείεται και το ατύχημα.

Έχει διαταχθεί νεκροτομή, προκειμένου να διαπιστωθούν τα ακριβή αίτια του θανάτου του.

Μόνο τον Απρίλιο, αναφέρθηκαν αρκετά βίαια περιστατικά. Ανάμεσα σε αυτά ήταν και το μαχαίρωμα δύο αξιωματικών στη Βίνιτσα (κεντροδυτική πόλη) κατά τη διάρκεια ελέγχου εγγράφων. Επίσης σε άλλη επίθεση, στην κεντροδυτική Λβιβ, μαχαίρωσαν και σκότωσαν έναν αξιωματικό στρατολόγησης – η εφημερίδα δεν αναφέρει τοποθεσία για τη θανατηφόρα επίθεση, ούτε στοιχεία για τη σοβαρότητα του τραυματισμού των άλλων δύο στρατονόμων.

Οι επιθέσεις εναντίον αξιωματικών στρατολόγησης και κέντρων στρατολόγησης έχουν ενταθεί τους τελευταίους μήνες, επειδή έχει αυξηθεί και η προσπάθεια βίαιης στρατολόγησης – η νέα “γραμμή” είναι πολύ αυστηρότερη απ’ ό,τι δυο χρόνια πριν, επειδή τα κενά στο μέτωπο δεν αναπληρούνται.

«Η τάση σε αυτά τα περιστατικά γίνεται ολοένα και πιο ανησυχητική», ανέφερε η ανακοίνωση του στρατολογικού γραφείου της πρωτεύουσας, σύμφωνα με την ουκρανική εφημερίδα. Ο μεγαλύτερος αριθμός περιστατικών καταγράφηκε στην περιφέρεια του Χαρκόβου, καθώς βρίσκεται ουσιαστικά στο μέτωπο, με 69 σοβαρά επεισόδια. Εκεί ο πληθυσμός ήταν εξαρχής αμφίθυμος για την αναγκαιότητα του πολέμου – τον παράγοντα της αμφιθυμίας δεν τον αναφέρει η ουκρανική εφημερίδα.

Τί εξηγεί τις επιθέσεις 

Ένας άλλος λόγος είναι ότι οι ντόπιοι ζουν από κοντά τι εστί πόλεμος, γιατί είναι “δίπλα” στο μέτωπο, και ως περιοχή έχει, παράλληλα, συγκεντρώσει και πολλούς Ουκρανούς που μεταφέρονται εκεί από περιοχές που εκκενώνει ο ουκρανικός στρατός, επειδή περιέρχονται στις ρωσικές δυνάμεις.

Ακολουθεί σε αριθμό βίαιων επεισοδίων το Κίεβο με 53 επιθέσεις, αριθμός λογικός με δεδομένο τον μεγάλο αριθμό κατοίκων. Έπεται η άλλοτε κεντρική περιφέρεια του Ντνιεπροπετρόφσκ με 45 επεισόδια, καθώς τα ανατολικά της βρίσκονται στην πρώτη γραμμή και πολλοί οικισμοί της έχουν περάσει στον ρωσικό έλεγχο. Άλλες περιοχές με σημαντικό αριθμό αναφερομένων επιθέσεων περιλαμβάνουν την βορειοδυτική περιφέρεια Βολίν (39), κοντά στα σύνορα με την Πολωνία και την Λευκορωσία, και την γειτονική Λβιβ (37).

Η Λβίβ, επίσης κοντά στα σύνορα με την Πολωνία, έχει αλλάξει πολλά χέρια και ονομασίες και επίσημη γλώσσα, έχει λεηλατηθεί ακόμα και από Σουηδούς, που ηττήθηκαν από τους Ρώσους, εν συνεχεία την πήραν οι Πολωνοί, η Αυστροουγγαρία, μετά τον Α Παγκόσμιο την ξαναπήραν οι Ρώσοι, την διεκδίκησαν οι Πολωνοί ξανά, και το 1920 την πήραν από τους Ρώσους, ώσπου με τον Β΄ Παγκόσμιο πέρασε στην ΕΣΣΔ.

Επεισόδια με ένταση έχουν καταγραφεί και στην Οδησσό (36) και άλλα 34 στο Τσερνιχόφ – στην βόρεια Ουκρανία, στα σύνορα με την Λευκορωσία. Η περιφέρεια Χμελνίτσκι (δυτικά) κατέγραψε 30 περιστατικά, ενώ το Μικολάιβ ή Νικολάεφ (δυτικά της Χερσώνας) και το Ρίβνε (δυτική Ουκρανία) ανέφεραν 29 επεισόδια, το Τσερκάσι (νοτιοανατολικά του Κιέβου, κοντά στο μέτωπο) και η Πολτάβα ανέφεραν από 26 επεισόδια – η Πολτάβα, νοτιοδυτικά του Κιέβου, είναι περιοχή που άλλαξε επίσης πολλά χέρια στην ιστορία της.

Περιστατικά αναφέρθηκαν στην περιφέρεια Ιβάν-Φρανκίβσκ (22), που βρίσκεται στη Ρουθηνία (σ.σ. η οποία πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο ανήκε στην Ουγγαρία και μετά δόθηκε στην ΕΣΣΔ). Επίσης 20 περιστατικά καταγράφηκαν στην Ζαπορίζια και, ακολουθεί με 17 επεισόδια το Τερνόπιλ (σ.σ. η Γαλικία που μοιράστηκε μεταξύ Ουκρανίας και Πολωνίας). Επίσης 16 επεισόδια σημειώθηκαν στη Βίνιτσα και άλλα τόσα στην Ζακαρπάτια (σ.σ. η Ζακαρπάτια, στα νοτιοδυτικά, είναι η Υπερκαρπαθία όπου υπάρχει μεγάλη ουγγρική μειονότητα).

Το Τσερνίβτσι (κοντά στα σύνορα με τη Ρουμανία) κατέγραψε 15 περιστατικά, το Ζιτόμιρ (σ.σ. στο δρόμο που συνδέει το Κίεβο με τη Λβιβ στα δυτικά) 14 σοβαρά επεισόδια. Στο Σούμι (στο μέτωπο ουσιαστικά) καταγράφηκαν 11 βίαια περιστατικά και άλλα τόσα στο Κιροβοχράντ (κοντά στην Πολτάβα) από 11. Μόνον ένα περιστατικό καταγράφηκε στην Χερσώνα, επίσης στο μέτωπο επί της ουσίας – στην περιοχή που δεν είναι υπό τον έλεγχο των ρωσικών δυνάμεων, δηλαδή στο 28% περίπου της περιφέρειας της Χερσώνας, καθώς το 72%, ίσως και το 76% είναι υπό ρωσικό έλεγχο. Οι Ρώσοι ελέγχουν την περιοχή στα ανατολικά του Δνείπερου.