Αντιθέτως, αρνητικά είχαν προαναγγείλει ότι θα ψηφίσουν οι βουλευτές του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD), των Πρασίνων και της Αριστεράς, ενώ οι 14 βουλευτές του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) επρόκειτο να επιλέξουν την αποχή. Ο Ράους ωστόσο έλαβε τελικά 48 ψήφους υπέρ, έναντι 29 κατά και πέντε αποχών, ψηφίστηκε δηλαδή και από άλλους βουλευτές.

Στην πρώτη ομιλία του, ο νέος πρόεδρος του κρατιδιακού κοινοβουλίου περιέγραψε ως «το τέλος του τείχους προστασίας» το γεγονός ότι ψηφίστηκε και από βουλευτές εκτός του κόμματός του και της BSW, ενώ ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας της AfD και υποψήφιος πρωθυπουργός του κρατιδίου Ούλριχ Ζίγκμουντ δήλωσε ότι «το λεγόμενο τείχος προστασίας έπεσε επιτέλους σήμερα στο Μαγδεμβούργο» και προεξόφλησε ότι τον Δεκέμβριο ο ίδιος θα εκλεγεί πρωθυπουργός του κρατιδίου από την πρώτη ψηφοφορία. Εκατοντάδες διαδηλωτές είχαν συγκεντρωθεί έξω από το κτίριο της βουλής και υποδέχθηκαν με σφυρίγματα αποδοκιμασίας την εκλογή του κ. Ράους.

Η επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Πρασίνων Κάτγια Πέλε έδωσε στον νέο πρόεδρο ένα αντίγραφο του Συντάγματος, ενώ αναφέρθηκε και στο άρθρο 37α του κρατιδιακού συντάγματος της Σαξονίας-‘Ανχαλτ, στο οποίο περιγράφεται ότι «είναι καθήκον κάθε κρατικής εξουσίας και ευθύνη κάθε ατόμου να αποτρέπει την αναβίωση ή τη διάδοση της εθνικοσοσιαλιστικής ιδεολογίας, την εξύμνηση του εθνικοσοσιαλιστικού συστήματος διακυβέρνησης και τις ρατσιστικές και αντισημιτικές δράσεις».

Στο έδρανο του Ράους άφησε επίσης ένα λευκό τριαντάφυλλο, το οποίο θεωρείται σύμβολο κατά του εθνικοσοσιαλισμού. Η κοινοβουλευτική της ομάδα σε ανακοίνωσή της καταδίκασε επίσης το γεγονός ότι υπέρ του υποψηφίου της AfD ψήφισαν και άλλοι βουλευτές και έκανε λόγο για «πολιτική τομή»: «Δεν εκλέξαμε εμείς τον Τομπίας Ράους. Δεν είναι ο πρόεδρός μας», αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους οι Πράσινοι και προαναγγέλλουν ότι σκοπεύουν να εξετάσουν με μεγάλη προσοχή εάν ο νέος πρόεδρος κατά την άσκηση των καθηκόντων του προστατεύει όπως οφείλει τα δικαιώματα όλων των μελών του κοινοβουλίου.

Σύλληψη πρώην επικεφαλής της BND

Tην ίδια στιγμή, ο πρώην επικεφαλής της γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών BND, Άουγκουστ Χάνινγκ, συνελήφθη το πρωί της Τρίτης, καθώς ερευνάται για κατασκοπεία και απόπειρα εσχάτης προδοσίας. Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Εισαγγελία, ο 80χρονος φέρεται να είχε λάβει σχεδόν 2.000 έγγραφα της BND, πολλά από τα οποία ήταν διαβαθμισμένα.

Τα έγγραφα φέρεται να του παρέδιδε ο Μάνφρεντ Ντ., πρώην στενός συνεργάτης του στην υπηρεσία, ο οποίος επίσης συνελήφθη την Τρίτη. Οι εισαγγελείς υποστηρίζουν ότι οι δύο άνδρες είχαν συμφωνήσει από το 2010 να προμηθεύει ο Μάνφρεντ Ντ. τον Χάνινγκ με πληροφορίες της BND έναντι αμοιβής.

Ο Χάνινγκ φέρεται να αξιοποίησε το υλικό στην ιδιωτική συμβουλευτική δραστηριότητα που ανέπτυξε μετά την αποχώρησή του από την υπηρεσία. Σε μία περίπτωση, χρησιμοποίησε απόρρητες πληροφορίες για να συντάξει ανάλυση για στέλεχος ξένης υπηρεσίας πληροφοριών, σύμφωνα με τους εισαγγελείς. Δεν έχει γίνει γνωστό σε ποια χώρα ανήκε η συγκεκριμένη υπηρεσία, ούτε εάν η ανάλυση έφτασε τελικά στον αποδέκτη της.

Ο Μάνφρεντ Ντ. είχε διατελέσει προσωπάρχης του Χάνινγκ και παρέμεινε στην BND επί σειρά ετών, έχοντας πρόσβαση σε εμπιστευτικές πληροφορίες. Οι Αρχές πραγματοποίησαν την Τρίτη έρευνες σε χώρους που συνδέονται με τους δύο συλληφθέντες. Ο Χάνινγκ ήταν επικεφαλής της BND από το 1998 έως το 2005. Στοιχεία που οδήγησαν στη σημερινή έρευνα προέκυψαν στο πλαίσιο άλλης υπόθεσης, η οποία αφορά τη Γερμανίδα επιχειρηματία Κριστίνα Μπλοκ.

Η σύλληψή του έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς εξετάζει την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της BND απέναντι στη Ρωσία, μεταξύ άλλων στις κυβερνοεπιχειρήσεις και σε άλλες μυστικές επιχειρήσεις. Η γερμανική υπηρεσία έχει βρεθεί ξανά αντιμέτωπη με υπόθεση κατασκοπείας στις τάξεις της. Το 2022 συνελήφθη ο Κάρστεν Λ., τότε υψηλόβαθμο στέλεχος της BND, κατηγορούμενος ότι παρέδιδε απόρρητες πληροφορίες στη Ρωσία. Ο ίδιος αρνείται τις κατηγορίες. Να σημειωθεί πως το AfD, υποστηρίζει την εξομάλυνση των σχέσεων Γερμανίας-Ρωσίας.

Νέο κύμα διαδηλώσεων στην Γαλλία

Σχεδόν 450.000 διαδηλωτές στη Γαλλία, συμπεριλαμβανομένων 100.000 στο Παρίσι, σύμφωνα με τους διοργανωτές, κατέκλυσαν τους δρόμους και ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των μαθητών για πανεθνικές διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, υπέρ των αιτημάτων τους για την παιδεία. Στο απόηχο του τεράστιου κύματος των μαθητικών διαδηλώσεων σε όλη τη χώρα, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν αναμένεται να έχει συναντήσεις με υπουργούς το απόγευμα της Τρίτης. Ανάμεσά τους οι υπουργοί Παιδείας και Εσωτερικών.

Νωρίτερα, όπως αναφέρει η Le Figaro, μια ομάδα περίπου 300 ατόμων συγκρούστηκε με αστυνομικούς, σύμφωνα με το αρχηγείο της αστυνομίας του Παρισιού. Οι αρχές προσπάθησαν να τους απωθήσουν και να τους διαλύσουν. Η αστυνομία έριξε κρότου λάμψης, ενώ κάποιοι από τους διαδηλωτές απάντησαν με ρίψεις αντικειμένων προς τις αστυνομικές δυνάμεις. Στις διαδηλώσεις, σε αρκετές πόλεις, συμμετείχαν και γονείς, που μπήκαν ανάμεσα στα παιδιά τους και τις αστυνομικές δυνάμεις.

«Αυτά είναι τα παιδιά μας, καθηγητές, γονείς, ομοσπονδίες, έχουμε όλοι έναν κοινό στόχο: να προστατεύσουμε τα δικαιώματα των παιδιών μας, και είναι νόμιμο δικαίωμα να διαδηλώνουν και να υποβάλλουν τα αιτήματά τους», είπε η Emilia Sichili Suriam, μέλος συλλόγου γονέων και κηδεμόνων.

Αρχικά, η Γενική Εργατική Συνομοσπονδία έκανε λόγω για περίπου 260.000 διαδηλωτές, εκτός Παρισιού, ωστόσο νεότερες επίσημες αναφορές μιλούν για 90.000, σύμφωνα με τη Le Figaro. Μέχρι στιγμής υπάρχουν κάποιες αναφορές για συγκρούσεις με την αστυνομία στη Λυών και τη Ρεν, ενώ δύο μαθήτριες φέρεται να τραυματίστηκαν στο Blanc-Mesnil, μετέδωσε το BFMTV.

Η ένωση δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, που είναι από τους βασικούς διοργανωτές των μαθητικών διαδηλώσεων, ανακοίνωσε πως 2.000 λύκεια είναι κλειστά σε όλη τη χώρα. Η Ένωση Μαθητών Λυκείου (USL) δήλωσε επίσης ότι έχει κινητοποιήσει όλα τα πανεπιστήμια στη χώρα. Ο αριθμός που δίνει η USL διαφέρει από εκείνον του υπουργείου Παιδείας, που νωρίτερα ανακοίνωσε πως τα μαθήματα έχουν ανασταλεί σε 891 σχολεία.

Οι αριθμοί, ωστόσο, δεν είναι ακριβείς. Στη Μασσαλία, για παράδειγμα, η Le Figaro μετέδωσε ότι η αστυνομία υπολογίζει περίπου 4.800 διαδηλωτές, ενώ οι διοργανωτές κάνουν λόγο για σχεδόν 30.000. Στη Λυών, η κατάσταση έχει ηρεμήσει μετά από εντάσεις που προηγήθηκαν μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας. Οι αρχές ανέφεραν 11 τραυματισμούς, συμπεριλαμβανομένων εννέα αστυνομικών. Σύμφωνα με την αστυνομία, στη διαδήλωση συμμετέχουν 20.000 άτομα, ενώ τα συνδικάτα κάνουν λόγο για 25.000.

Λεκορνού: Καμία ανοχή στη βία

Ο Γάλλος πρωθυπουργός, Σεμπαστιάν Λεκορνού, είπε στην Εθνοσυνέλευση πως «δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να δοθεί καθόλου χώρος για ανοχή στη βία», επικρίνοντας τα βίαια περιστατικά που έχουν σημειωθεί στο περιθώριο της βασικής διαδήλωσης. «Το να καις ένα σχολείο δεν βελτιώνει την κατάσταση των σχολικών κτιρίων και το να λιντσάρεις έναν καθηγητή δεν βοηθά στην αντικατάσταση και αναπλήρωση των θέσεων των καθηγητών», σημείωσε ο Λεκορνού.

Σε μια ένθερμη ομιλία του με τους βουλευτές σημείωσε πως 85 μέλη του διδακτικού προσωπικού και 215 μαθητές έχουν τραυματιστεί μέχρι στιγμής, όπως επίσης και 715 αστυνομικοί. Ο Σεμπαστιάν Λεκορνού κατηγόρησε την Ανυπότακτη Γαλλία (LFI) την Τρίτη ότι έχει «πολιτικό σχέδιο» για τη «δημιουργία χάους στη χώρα» πριν από τις προεδρικές εκλογές και ότι «σπέρνει χάος» από την αρχή του κινήματος των μαθητών. «Η πραγματικότητα είναι ότι είστε ασαφείς σχετικά με τη βία, επειδή η βία είναι μέρος του πολιτικού σας σχεδίου για να δημιουργήσετε χάος στη χώρα από τώρα μέχρι τις προεδρικές εκλογές», είπε ο Λεκορνού.

«Το να λέτε ψέματα για τις προθέσεις της κυβέρνησης δεν θα σας σώσει εκλογικά. Το να σπέρνετε χάος, όπως κάνετε από την αρχή του κινήματος των μαθητών, είναι σκάνδαλο. Δεν θα σας αφήσουμε να το κάνετε», απάντησε ο πρωθυπουργός, ο οποίος επικρίθηκε έντονα από την επικεφαλής της ομάδας LFI, Ματίλντ Πανό. Πρέπει να σημειωθεί πως δεκάδες εκπαιδευτικοί έχουν τραυματιστεί σε επιθέσεις, ενώ πυρπολήθηκαν και σχολεία.

Αναστολή των μαθημάτων

Ο Γάλλος πρωθυπουργός ανακοίνωσε επίσης την αναστολή των μαθημάτων στο λύκειο αυτό το σαββατοκύριακο, προκειμένου να οργανώσει μια «περίοδο εσωτερικής δημοκρατίας» με τους μαθητές που συνεχίζουν τις διαδηλώσεις τους απαιτώντας πρόσθετους πόρους για τα σχολεία τους.

Ο υπουργός Εθνικής Παιδείας, Εντουάρ Ζεφρέ, «αποφάσισε να ελευθερώσει χρόνο. Από αύριο το πρωί, από Πέμπτη, από Παρασκευή, θα υπάρξει πλήρης αναστολή των μαθημάτων για να επιτραπεί σε κάθε ομάδα διοίκησης, σε κάθε διευθυντή, να έχει χρόνο για εσωτερική δημοκρατία εντός του λυκείου», δήλωσε ο Γάλλος πρωθυπουργός ενώπιον της Εθνοσυνέλευσης.

Σε πολλές μεγάλες πόλεις, μαθητές λυκείου διαδήλωσαν όλο το πρωί, απαιτώντας περισσότερους πόρους για τα σχολεία τους, υπό αυστηρή αστυνομική επιτήρηση, για την τρίτη φάση του κινήματος που ξεκίνησε στις 17 Σεπτεμβρίου.

Πολιτική αντιπαράθεση

Ο υποψήφιος της ακροαριστεράς για την προεδρία Ζαν Λικ Μελανσόν, επικεφαλής του LFI, συμμετείχε στις μαθητικές διαδηλώσεις στη Γαλλία. Έτυχε θερμής υποδοχής από τους διαδηλωτές, οι οποίοι σε κάποιο σημείο ξέσπασαν σε μια αυθόρμητη ερμηνεία της «Μασσαλιώτιδας», του γαλλικού εθνικού ύμνου.  «Είναι τρομερό πράγμα αυτό που κάνετε και δεν το συνειδητοποιείτε, είναι το πιο δυναμικό νεανικό κίνημα που έχω δει τα τελευταία 50 χρόνια, και κανείς δεν μπορεί να σας πει ότι είστε λάθος, γιατί έχετε δίκιο», είπε απευθυνόμενος στο πλήθος.

Την ίδια στιγμή, η Μαρίν Λεπέν και στελέχη της Εθνικής Συσπείρωσης (RN) καταγγέλλουν τις μαθητικές διαδηλώσεις ως ένα «οργανωμένο σχέδιο» αναρχίας και καταστροφών, επιρρίπτοντας ευθύνες στην αριστερά και κυρίως στον Μελανσόν. Ενώ η γαλλική αριστερά στηρίζει τις μαθητικές κινητοποιήσεις, η Λεπέν επιχειρεί να εμφανίσει το κόμμα της ως τη μοναδική «δύναμη σταθερότητας και τάξης» απέναντι στο χάος.

Το στοίχημα για τον Ισπανό πρωθυπουργό 

Στην Ισπανία ο πρωθυπουργός της χώρας Πέδρο Σάντσεθ προκήρυξε χθες, Δευτέρα, πρόωρες βουλευτικές εκλογές για τις 29 Νοεμβρίου βάζοντας ένα υπολογισμένο πολιτικό στοίχημα. Έχοντας υποστεί μια σοβαρή ήττα στο κοινοβούλιο με την απόρριψη από τους βουλευτές των μέτρων, που πρότεινε με στόχο να βάλει ένα τέλος στη στεγαστική κρίση που μαστίζει τη χώρα, και ηγούμενος ενός εξαιρετικά κατακερματισμένου κυβερνητικού συνασπισμού μειοψηφίας, ο Σάντσεθ αποπειράται να επαναφέρει τη συζήτηση γύρω από τις προοδευτικές κοινωνικές αξίες, έναντι ενός εντεινόμενου κύματος επιστροφής της δεξιάς στην εξουσία.

Η κοινοβουλευτική ήττα του συνέπεσε με τις μεγάλες πανεθνικές διαμαρτυρίες μετά την πολύκροτη έξωση της 87χρονης Μαρικάρμεν Αμπασκάλ στη Μαδρίτη. Έτσι κι αυτός κινήθηκε γρήγορα ώστε το στεγαστικό ζήτημα να του επιτρέψει να πλαισιώσει τις εκλογές με το θέμα αυτό, που φέρεται να ευνοεί την αριστερά, και να εμφανίσει το κόμμα του ως το μόνο υποστηρικτή της εργατικής τάξης έναντι των ελίτ, αντί να χρειαστεί να υπερασπισθεί τα πεπραγμένα του σε περισσότερο πολωτικά θέματα και εσωκομματικές κρίσεις που έχουν φθείρει σημαντικά την κυβέρνησή του.

Όμως, υπάρχουν και σκάνδαλα διαφθοράς που πλήττουν το στενό περιβάλλον του. Η σύζυγός του, η Μπεγκόνια Γκόμεθ, πρόκειται να δικασθεί προσεχώς, όπως και δύο πρώην στενοί συνεργάτες του στην ηγεσία του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος, του PSOE. Σ’ αυτό προστίθεται η απαγγελία κατηγοριών σε βάρος του πρώην πρωθυπουργού Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεθ Θαπατέρο, μιας από τις προσωπικότητες με μεγάλη επιρροή στο κόμμα και πολιτικού συμμάχου του Σάντσεθ. Όμως η σοβαρότερη απειλή για τον Σάντσεθ, την οποία φαίνεται πως πρόλαβε με την προκήρυξη των πρόωρων εκλογών, θα ήταν να ληφθεί προεκλογικά απόφαση για διεξαγωγή έρευνας σε βάρος του ίδιου του PSOE ως νομικού προσώπου.

Αυτό το τελευταίο σενάριο δεν θα εμπόδιζε αυτομάτως τη συμμετοχή του κόμματος στις εκλογές, όμως θα αύξανε πολύ το πολιτικό κόστος αυτών των υποθέσεων διαφθοράς και θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο, σε περίπτωση καταδίκης, για κυρώσεις σε βάρος του κόμματος. Η μεταναστευτική κρίση είναι άλλο ένα φλέγον ζήτημα για την κυβέρνηση, η οποία βρέθηκε αντιμέτωπη με δημόσιο έλεγχο και πτώση στις δημοσκοπήσεις μετά τη συρροή μεταναστών που σημειώθηκε νωρίτερα φέτος στη Θέουτα, τον ισπανικό θύλακα στη βόρεια Αφρική.

Οι κομματικοί συσχετισμοί

Ο εύθραυστος χαρακτήρας του κυβερνητικού συνασπισμού του θεωρείται επίσης ένας παράγοντας που ώθησε τον ισπανό πρωθυπουργό να προκηρύξει πρόωρες εκλογές. Αφότου ανέλαβε την εξουσία, βασίσθηκε σ’ ένα παζλ από ακροαριστερούς συμμάχους (Sumar) και περιφερειακά αποσχιστικά κόμματα (το καταλανικό Junts).

Πολιτικοί σχολιαστές υπογραμμίζουν ότι η κυβέρνηση έχει ουσιαστικά παραλύσει, καθώς δεν είναι σε θέση να περάσει έναν εθνικό προϋπολογισμό εξαιτίας του ακραίου κατακερματισμού των εταίρων της. Με τις πρόωρες εκλογές, ο Σάντσεθ απευθύνεται στους ψηφοφόρους για να πετύχει μια «ευρύτερη προοδευτική πλειοψηφία» ώστε να μην χρειάζεται πλέον να κυβερνά όντας στο έλεος μικρών περιφερειακών κομμάτων.

Ωστόσο τα δεδομένα των δημοσκοπήσεων δείχνουν πως η μάχη θα είναι δύσκολη για την αριστερά. Σύμφωνα με δημοσκόπηση του οργανισμού Sigma Dops που δημοσιεύθηκε από την El Mundo, το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα του Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχόο, μαζί με το ακροδεξιό κόμμα Vox, αναμένεται να συγκεντρώσουν μαζί μια άνετη πλειοψηφία (έως 203 από τις 350 έδρες).

Παρατηρητές υπογραμμίζουν πάντως ότι, παρά το γεγονός ότι υπολείπεται στις δημοσκοπήσεις, ο Πέδρο Σάντσεθ έχει επιδείξει εξαιρετική πολιτική αντοχή. Το 2023, όταν οι δημοσκόποι τον είχαν ξεγράψει, κατάφερε να κινητοποιήσει τους αριστερούς ψηφοφόρους επισείοντας τους φόβους για είσοδο του ακροδεξιού Vox στην κυβέρνηση. Τώρα κάνει ακριβώς το ίδιο, προειδοποιώντας ότι η Ισπανία πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στον προοδευτισμό ή σ’ ένα παγκόσμιο οπισθοδρομικό «ακροδεξιό κύμα».

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΙΙ (1)

Όταν δεν υπήρχε πουθενά στην Ευρώπη κάποια σπίθα αντίστασης στις ναζιστικές ορδές και στους συμμάχους τους, ένας μικρός σχετικά αριθμός του πληθυσμού της Δράμας και καμιά διακοσαριά συνολικά αντάρτες από τα λημέρια του Τσαλ-Νταγ και του Παγγαίου, κυρίως κομμουνιστές, ξεσηκώθηκαν, ανατινάζοντας πρώτα το εργοστάσιο ηλεκτροφωτισμού και καταλαμβάνοντας αστυνομικά τμήματα και Δημαρχείο κατά των κατακτητών, που από την πρώτη ώρα επιδίωξαν με απίστευτη σκληρότητα τον βίαιο εκβουλγαρισμό της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης.

Οι αγριότητες των Βουλγάρων

Η απάντηση των Βουλγάρων ήταν άμεση και τα αντίποινα υπερέβησαν σε σκληρότητα κάθε φαντασία. Ακολούθησε ένα ολοκαύτωμα σε όλο το νομό Δράμας, αλλά και σε γειτονικούς νομούς, με συνολικά 67 χωριά καταστραμμένα και ένα μακελειό με πολλές χιλιάδες νεκρούς.

Μια πρόωρη, μεμονωμένη και όχι καλά οργανωμένη εξέγερση, θα πουν οι επικριτές της. Αλλά συνάμα και ηρωική πράξη αντίστασης σε “πέτρινα χρόνια”, που ακόμα μοιάζει σαν πεταμένη στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, σκεπασμένη από ένα “όργιο φημών”, άλλοτε περί προβοκάτσιας και άλλοτε ως υποκινούμενη από τις βουλγαρικές αρχές. Κι αυτό αποτελεί εντελώς αβάσιμα κυρίαρχη άποψη και στο ΚΚΕ, που είχε καταδικάσει από τότε το εγχείρημα αυτό.

Ενοχλεί η αλήθεια

Ίσως γι’ αυτό και για πολλά χρόνια ήταν ξεχασμένο απ΄ όλους, μέχρι που οι εκτεταμένες νεότερες ιστορικές έρευνες (Τ. Χατζηαναστασίου, Σπ. Κουζινόπουλος κ.α.) απέδειξαν ότι η αποτυχημένη πράξη αντίστασης της Δράμας συνδύαζε «την επαναστατική παράδοση του κομμουνιστικού κινήματος και ταυτόχρονα την παράδοση των εθνικών επαναστάσεων του υπόδουλου Ελληνισμού». Και αυτό ίσως να ενοχλεί, πολλούς, ένθεν και ένθεν του πολιτικού φάσματος, ιδιαίτερα στην Αθήνα.

Αν μη τι άλλο όμως, η αντίσταση αυτή έβαλε τέλος στα όποια επιχειρήματα των Βουλγάρων “περί εθνικών και πληθυσμιακών δικαιωμάτων στην περιοχή”. Έδειξε με εκατόμβες πως είναι ακραιφνώς ελληνική, κάτι που πρέπει να γνωρίζουν κάποιοι άλλοι ανιστόρητοι γείτονες και σήμερα.

Όσο για τα χιλιάδες θύματα της εξέγερσης, που εκτιμήσεις τα ανεβάζουν στις 10.000, πριν ακριβώς 85 χρόνια, μόνο λίγα λόγια από τον Γιώργο Σεφέρη. «Και πόσο παράξενα αντρειεύεσαι όταν μιλάς με τους πεθαμένους, όταν δεν φτάνουν πια οι ζωντανοί που σου απόμειναν».

Δε μιλάμε για κάποιο ιατρείο σε κάποια παραμεθόριο που λειτουργεί κατά συνθήκη αναγκαστικά λόγω έλλειψης πόρων και προσωπικού. Μιλάμε για ιατρείο στο κέντρο της πρωτεύουσας, όπως φαίνεται πολυδιαφημισμένο και αρκετά καλά συνδεδεμένο με τον επίσημο ιατρικό χώρο. Και για ιατρείο όπου μέρος της αθηναϊκής ελίτ συνωστίζεται για τις μάλλον εκ του περισσού ανάγκες της.

Αναρωτιέται κανείς, αν δεν ελέγχεται ένα ιατρείο με αυτό το προφίλ, ποιο ιατρείο ελέγχεται στη χώρα; Ταυτόχρονα, προκαλεί τουλάχιστον θυμηδία η τηλεοπτική παρέλαση διαφόρων “αρμόδιων” του αρμόδιου υπουργείου και του ιατρικού χώρου που αλληλοκατηγορούνται για έλλειψη υπευθυνότητας και απεκδύονται κάθε ευθύνης.

Δεν υπάρχει έλεγχος…

Αυτό το τραγικό περιστατικό δεν είναι το μόνο που δείχνει ότι υπάρχει ουσιαστικά απουσία ελέγχων. Αλλεπάλληλα είναι τα κρούσματα τα τελευταία χρόνια. Ενδεικτικά, εδώ και δεκαετίες προκύπτει ότι δεν υπάρχει έλεγχος για το πού διοχετεύονται ευρωπαϊκά και κρατικά κονδύλια. Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι εμβληματική. Χρειάστηκε ένα τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα με 57 νεκρούς, εντυπωμένο πια στο συλλογικό υποσυνείδητο ως τραύμα, για να συνειδητοποιήσουμε ότι από τις προσλήψεις μέχρι τις εκτελέσεις συμβάσεων τίποτα δε λειτουργούσε σωστά.

Ενώ ένα ακόμα βιομηχανικό-εργατικό ατύχημα στη Λάρισα με πέντε θύματα προκλήθηκε, όπως φαίνεται, πέραν του παράγοντα τύχη, και από κακουργηματικές πράξεις και παραλείψεις.

Μια χακαρισμένη, προϊόν ρωσικής φάρσας, συνέντευξη του συμβούλου εθνικής ασφάλειας του Πρωθυπουργού με αποκαλύψεις εκ μέρους του πτυχών της εθνικής πολιτικής – με ό,τι συμβολισμούς γεννά αυτό δεδομένων των ελληνορωσικών σχέσεων – κατέδειξε την έλλειψη στοιχειωδών πρωτοκόλλων ασφάλειας πληροφοριών στο ανώτατο επίπεδο. Και, τέλος, μια προ διετίας αποστολή ελληνικών δυνάμεων στη Λιβύη, που έληξε άδοξα και τραγικά με την εξαΰλωσή τους, έδειξε την ελλιπή προπαρασκευή σε σημαντικές αποστολές.

Συνολικά, αν δει κανείς αυτά τα φαινομενικά ασύνδετα μεταξύ τους περιστατικά, διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει αυτό που κάποιοι αναλυτές θα ονόμαζαν “κουλτούρα ασφάλειας” στη χώρα. Η ασφάλεια δεν εξαντλείται ούτε θα έπρεπε να εξαντλείται στην αναγκαία προστασία των εθνικών συνόρων. Πρέπει να αφορά την προστασία των πολιτών, των δραστηριοτήτων τους, της παραγωγής, των μετακινήσεων, της υγείας τους πάνω από όλα. Και για να γίνει αυτό, απαιτούνται έλεγχοι. 

Οι έλεγχοι με τη σειρά τους απαιτούν συνείδηση καθήκοντος. Δυστυχώς, όμως, οι έννοιες του ελέγχου και του καθήκοντος είχαν σχεδόν συκοφαντηθεί επί δεκαετίες, η δε ασυδοσία είχε σχεδόν ιδεολογικοποιηθεί. Είναι φανερό ότι αν αυτό δεν αλλάξει συθέμελα, αλλαγές σοβαρές στη χώρα δεν πρόκειται να δούμε, ακόμα κι αν βλέπουμε πρόοδο σε επιμέρους τομείς. Διότι, είναι προφανές ότι αν μια χώρα αδιαφορεί ή είναι ανίκανη για την ασφάλειά της και των πολιτών της, τότε δεν είναι ικανή για τίποτα άλλο. Αλλά για να αλλάξει αυτό, χρειάζονται πολιτικές αλλαγές.

Στο μεταξύ ο Ρούμεν Νικολόφ, διευθυντής του Κέντρου Συντονισμού Θαλάσσιων Διασώσεων της Βάρνα, δήλωσε ότι ένα από τα πλοία βυθίστηκε και το πλήρωμά του αγνοείται, όπως μετέδωσε ο κρατικός ραδιοφωνικός σταθμός BNR, ενώ το πλήρωμα του δεύτερου πλοίου έχει διασωθεί.

Τι έχει γίνει γνωστό για την επίθεση

Επιχείρηση διάσωσης βρίσκεται σε εξέλιξη περίπου 80 ναυτικά μίλια (150 χιλιόμετρα) ανατολικά της παράκτιας πόλης Μπιάλα, πρόσθεσε το BNR. Σύμφωνα με τον εξειδικευμένο ιστότοπο Maritime.bg, ένα πλοίο με σημαία Τόγκο υπέστη σοβαρές ζημιές και στη συνέχεια βυθίστηκε. Εξάλλου πυρκαγιά ξέσπασε στο άλλο πλοίο, με σημαία Παλάου, τα 18 μέλη του πληρώματος του οποίου απομακρύνθηκαν με βουλγάρικο φέρι.

Το περιστατικό σημειώθηκε μία ημέρα μετά την επίθεση εναντίον του τουρκικού φορτηγού πλοίου Royad Mammadov στην αποκλειστική οικονομική ζώνη της Ρουμανίας, από την οποία σκοτώθηκαν δύο μέλη του πληρώματος, ενώ τα υπόλοιπα 11 διασώθηκαν.

Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι ανακοίνωσε ότι δύο ρωσικά drones χτύπησαν το πλοίο αυτό το οποίο στη συνέχεια βυθίστηκε.

«Απορώ με ορισμένους συναδέλφους μου που επέλεξαν να λείπουν από τη χθεσινή μας εορτή, επειδή λέει είχαν άλλες υπουργικές υποχρεώσεις… Και εγώ είχα αλλά γύρισα, διότι το καθήκον της ενότητας δεν λέγεται σε ομιλίες αλλά σφυρηλατείται στους κοινούς αγώνες και στην κοινή μας παρέα…», έγραψε χαρακτηριστικά ο Άδωνις Γεωργιάδης, εννοώντας προφανώς τον υπουργό Άμυνας, Νίκο Δένδια, αν και δεν τον κατονόμασε.

Ο Δένδιας βρίσκονταν στην Βενετία σε συνεδρίαση υπουργών Αμύνης της Αδριατικής. Να σημειωθεί ότι η πρόσφατη εκδήλωση του στο “Acanthus” στην Γλυφάδα, εκλήφθηκε ως μία επίδειξη εσωκομματικής δύναμης, καθώς μάζεψε πλήθος κόσμου. Εκεί ο Δένδιας πραγματοποίησε μία παραταξιακή ομιλία, εξαίροντας και τους πρώην πρωθυπουργούς και αρχηγούς του κόμματος, Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, οι σχέσεις των οποίων με την σημερινή ηγεσία της ΝΔ είναι επιεικώς ψυχρές για τον πρώτο και ανοιχτά πολεμικές για τον δεύτερο.

O δε πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, βρίσκονταν στο αμφιθέατρο του Παλαιού Πανεπιστημίου στην Πλάκα, ως κεντρικός ομιλητής στο Ελληνοκινεζικό Φόρουμ Νεολαίας, μία εμφάνιση-μήνυμα και για τις αγαστές ελληνοκινεζικές σχέσεις, που δεν είναι μυστικό ότι έχουν μπει “στο μάτι των ΗΠΑ” (μία μέρα μάλιστα πριν την επίσκεψη Ρούμπιο η εκδήλωση). Ο δε Καραμανλής, εκτός από την απουσία του από την εκδήλωση για τα γενέθλια της ΝΔ, δεν είχε παρευρεθεί ούτε στην ομιλία-συνέντευξη Μητσοτάκη στην ΔΕΘ, προτιμώντας να παρουσιάσει ένα βιβλίο για τον Μίμη Δομάζο!

Το Μαξίμου, αν και δεν έχουν λείψει οι ανοιχτές επικρίσεις και τα “καρφιά” κατά του Καραμανλή, τον διαχωρίζει από τον Σαμαρά, η πολεμική του οποίου είναι οξύτατη. Είναι γνωστό πως επιδιώκει να εξασφαλίσει ένα είδος “ουδετερότητας” του ανιψιού του ιδρυτή της ΝΔ, έναντι του νέου κόμματος που αναμένεται από τον Σαμαρά.

Γενέθλια ΝΔ: Ηχηρές απουσίες

Μεταξύ αυτών που απουσίαζαν ήταν και ο (ευρωβουλευτής) Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ο οποίος ήταν στο Στρασβούργο. Ο Μεϊμαράκης ήταν ο αντίπαλος του Κυριάκου στις εσωκομματικές της ΝΔ και από φαβορί για τη νίκη ως “ακραιφνής καραμανλικός”, κατέληξε να ηττηθεί από τον Μητσοτάκη, μεταξύ άλλων γιατί ο νυν πρωθυπουργός είχε εκφράσει καλύτερα τα “αντιΣΥΡΙΖΑ” αισθήματα που επικρατούσαν σε ένα πλατύ κοινό (όχι μόνο εντός ΝΔ).

Προφανώς και απουσίαζε και ο διαγραφείς από τη ΝΔ, πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος μια μέρα πριν είχε εξαπολύσει σφοδρότατη επίθεση κατά της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού συνολικά. Ο κ. Σαμαράς έχει βάλει πλώρη για νέο κόμμα, στα δεξιά της σημερινής ΝΔ, ενώ ήδη έχουν αρχίζει να κυκλοφορούν τα πρώτα ονόματα με υποψηφιότητες. Ο δε στόχος του Μητσοτάκη για ποσοστό άνω του 40% (!) θεωρείται από φιλόδοξος, έως υπερφίαλος, με βάση τα δημοσκοπικά δεδομένα, καθώς με ένα κόμμα υπό τον Σαμαρά θα υπάρξει ζήτημα αν τελικώς η ΝΔ πιάσει το 25% (ποσοστό κομβικό για να έχει bonus εδρών το κυβερνών κόμμα).

Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, Γιώργος Πατούλης, έδειξε και με το παραπάνω την παρουσία του στην εκδήλωση, χαιρετώντας τα κορυφαία γαλάζια στελέχη, παρά την πρόσφατη παραπομπή των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του (παροχές υγείας και ευεξίας) στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας, που ήρθαν στο προσκήνιο επικριτικών δημοσιευμάτων, μετά τον τραγικό θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη.

ΝΔ: Η κόντρα Άδωνι-Δένδια

Πάντως “κρατά χρόνια αυτή κολόνια” της αντιπαράθεσης Άδωνι-Δένδια, καθώς ο υπουργός Υγείας έχει πολλάκις βάλει κατά του Άμυνας, στην λογική ότι δεν “βγαίνει μπροστά στα δύσκολα” και προτιμά να “διαφυλάσει το πολιτικό του προφίλ”, έχοντας πάντα γνώμονα την επόμενη μέρα στη ΝΔ, για την οποία ο Δένδιας δεν έχει κρύψει ότι τρέφει αρχηγικές φιλοδοξίες.

Από την άλλη, από το περιβάλλον του υπουργού Άμυνας επισημαίνεται ότι το χαρτοφυλάκιο του δεν επιτρέπει στον υπουργό να μπαίνει σε ένα πεδίο σκληρών εσωτερικών αντιπαραθέσεων. Η δε κόντρα Άδωνι-Δένδια είναι διαχρονική και για πληθώρα ζητημάτων με δηλώσεις και διαρροές για ζητήματα από την τροπολογία για τον Άγνωστη Στρατιώτη, το αίτημα εκταφής του Πάνο Ρούτσι, το ποιος είχε αιφνιδιαστεί για το τουρκολυβικό μνημόνιο, ως και τα “ήρεμα νερά” με την Τουρκία, για τα οποία ο Δένδιας έχει δηλώσει πως ουδέποτε τα “πίστεψε”.

Ο δε Δένδιας έχει πολύ καλές σχέσεις και με τον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά, και προβάλει ως πρόσωπο που θα ενώσει το το “σύνολο της ΝΔ”, στον αντίποδα της ηγεσίας του Κυριάκου, που βασίζεται σε μία ΝΔ “με πολύ ΠΑΣΟΚ με ολίγον ΛΑΟΣ”, όπως έχει πει χαρακτηριστικά κορυφαίος σύμβουλος του Σαμαρά!  Ο Δένδιας προβάλλει και ένα υπερκομματικό-δια-παραταξιακό προφίλ, στον αντίποδα του σκληρού “κυριακικού” του Άδωνι, που έχει φτάσει σε σκληρές on air αντιπαραθέσεις με δημοσιογράφους.

Βεβαίως, σε μία ΝΔ που απέχει κατά πολύ από το πλειοψηφικό ρεύμα του 41% (στην καλύτερη, με το 30% που της δίνει η εκτίμηση ψήφου) η πολωτική γραμμή του Άδωνι, εκφράζει ένα μεγάλο μέρος της βάσης που θεωρεί ότι η παράταξη και ο Μητσοτάκης λοιδορούνται από τους “λαϊκιστές” και τα “ψέκια”, όπως λένε οι στρατιές τρολ και οι ομάδες των γαλάζιων στα social, για τους οποίους ο Άδωνις είναι “η ψυχή του κόμματος”.

Είναι χαρακτηριστικό πως ο υπουργός Υγείας είναι ο μπροστάρης των οξύτατων επιθέσεων κατά της Μαρίας Καρυστιανού, με μία ρητορική άκρως αδιανόητη όταν η τραγωδία ήταν στο επίκεντρο της δημοσιότητας… Και όλα αυτά, ακόμα και μετά την παραπομπή Τριαντόπουλου για το μπάζωμα!

Σύμφωνα δε με πληροφορίες και δημοσιεύματα, υπάρχει δυσφορία του Μαξίμου για την παρουσία κορυφαίων γαλάζιων σε εκδήλωση εφημερίδας που επικρίνει με σφοδρότητα τον Μητσοτάκη, αν και διαρρέεται ότι η δυσφορία αυτή δεν αφορά τον Δένδια, ο οποίος επίσης παρέστη στην εκδήλωση.

Νέα πυρά από Σαμαρά

Σκληρές αιχμές προς την κυβέρνηση και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, άφησε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς μιλώντας στο συνέδριο του Βήματος με τίτλο “διάλογοι για την Αθήνα”, συνεχίζοντας τον χορό επιθέσεων κατά της κυβέρνησης, αν και στην ομιλία του στο συνέδριο δεν κατονόμασε ευθέως τον Μητσοτάκη, αν και τον φωτογράφισε ξεκάθαρα.  Ο Σαμαράς διέκρινε κατ’ αρχήν δύο μορφές ηγεσίας: Την διαχειριστική όπου διακρίνεται ματαιόδοξοι και εγωπαθείς ηγέτες που ενδιαφέρονται για την καρέκλα τους και την ηγεσία που επιχειρεί να αλλάξει τον ρου της ιστορίας με αίσθηση ευθύνης.

Μιλώντας για την παρούσα κατάσταση σημείωσε: «Διαπιστώνω σημάδια παρακμής. Αλλά και πολιτικής ευθύνης. Γιατί δεν μπορεί να μην υπάρχει ριζική αλλαγή του μοντέλου της Παιδείας. Δεν μπορεί να κυριαρχεί η ιδιοτέλεια, η υλιστική αντίληψη και η αποπνευματικοποίηση. Δε μπορεί να υποσκάπτεται η εθνική συνείδηση από τον πλουτισμό και την ιδιοτέλεια. Να τροφοδοτείται η εγκατάλειψη της υπαίθρου και να επικρατεί μία διαχειριστική και υλιστική αντίληψη».

Έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου εξηγώντας: «Η απογοήτευση του λαού είναι έμπρακτη και ορατή. Η έμπρακτη φαίνεται από την αποχή στις εκλογές και η ορατή από το“κανένας” που προηγείται στις δημοσκοπικές έρευνες. Ο λαός είναι κουρασμένος, δεν βλέπεις χαμόγελο, βλέπεις άγχος και απόγνωση. Βλέπεις το κενό βλέμμα. Πρέπει να τελειώνουμε με την ματαιόδοξη νεοφιλελεύθερη διαχείριση και να υπάρξει επιστροφή των ιδεών και των οραμάτων. Για την εθνική μας επιβίωση και την κοινωνική μας συνοχή».

Υπογράμμισε ακόμη: «κρούω τον κώδωνα για τον επικίνδυνο εφησυχασμό και λέω μόνο μια σκέψη: Θράκη. Δεν τα έκανα όλα σωστά, αλλά προσπάθησα έντιμα με πυξίδα τις ιδέες μου». Υπαινικτικά για τις μελλοντικές του κινήσεις είπε: Θέλω να συνεισφέρω στην πατρίδα, γιατί η πολιτική δεν είναι επάγγελμα, είναι καθήκον. Προτιμώ το κόστος της συνείδησης, από το όφελος του όποιου χειροκροτήματος».

Αναφέρθηκε στα δύσκολα μνημονιακά χρόνια λέγοντας ότι το Ζάππειο 1 γεννήθηκε από το λάθος πού είχε ανακαλύψει μαζί με το επιτελείο του στο πρώτο μνημόνιο και στους πολλαπλασιαστές, κάτι που αναγνώρισε στην συνέχεια ο Μπλανσάρ. Τότε είπε είχε απέναντι του ένα μέρος του πολιτικού συστήματος, του επιχειρηματικού κόσμου και των δημοσιογράφων.

Οι διαπραγματεύσεις με τους Ευρωπαίους

Σημείωσε ακόμη: «Διαχειρίστηκα το δεύτερο μνημόνιο και βγάλαμε την χώρα στο ξέφωτο. Το 2013 πετύχαμε πρωτογενές πλεόνασμα. Είχε αποφασιστεί από το Eurogroup ότι σε τέτοια περίπτωση θα προχωρούσε σε μείωση του χρέους. Η Μέρκελ όμως το αρνήθηκε. Όπως μου είπε, ενόψει των ευρωεκλογών στην Γερμανία η συγκυρία δεν της επέτρεπε να βοηθήσει τους Έλληνες που τους θεωρούσαν τεμπέληδες. Το 2012 η Μέρκελ μου πρότεινε να σκεφτώ την έξοδο από το ευρώ. Κάναμε την συμφωνία και υλοποιήσαμε 72 προαπαιτούμενα. Κανείς δεν πίστευε ότι θα τα καταφέρουμε. Αν δεν τα καταφέρναμε η χώρα θα έχανε το δάνειο των 52 δις και θα πτώχευε».

Αφού περιέγραψε πώς τον πρόσεξε σαν νέο βουλευτή το 1977 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στην ομιλία του για τον προ όλογισμό επειδή ο αρμόδιος πρωθυπουργός Θανάσης Κανελλόπουλος είχε πάθει ζημιά με το αυτοκίνητο στον δρόμο: «Χρειάζεται και τύχη. Και είχα την τύχη να ζήσω και εντός και εκτός χώρας έναν Καραμανλή, Ανδρέα, μεγάλες προσωπικότητες, έμπειρους και έμπυρους ανθρώπους, Μπους, Ομπάμα, Θάτσερ, Κολ, Μιτεράν, Πούτιν, Σι Τζι Πινγ».

Ο Σαμαράς περιέγραψε τις τελευταίες ώρες πριν από την εκπνοή της προθεσμίας για την ολοκλήρωση των 72 προαπαιτούμενων. Τότε, ξημερώματα διαπιστώθηκε ότι έλειπε μία υπηρεσιακή υπογραφή από ένα υπουργείο. Ψάχνοντας τον αρμόδιο δημόσιο υπάλληλο, τον εντόπισε τηλεφωνικά περίπου στη 1:30 τα ξημερώματα και του συστήθηκε. «Καλησπέρα, είμαι ο Αντώνης Σαμαράς», του είπε, με τον υπάλληλο να του απαντάει: «Ναι, κι εγώ είμαι ο Πούτιν», πριν ο υπάλληλος κλείσει το τηλέφωνο!

Διηγήθηκε ότι τον ξανακάλεσε, ακολούθησε η ίδια απάντηση με τον… Πούτιν και τελικά, επιστρατεύτηκε η ασφάλεια και μια ομάδα με μοτοσικλέτες που πήγε και έφερε τον υπάλληλο στο Μέγαρο Μαξίμου, σχεδόν «με τις πιτζάμες του»! «Σου είπα, Βλαδίμηρε, ο Αντώνης Σαμαράς είμαι», είπε χαρακτηριστικά ο πρώην πρωθυπουργός, προκαλώντας γέλιο.

Έκλεισε απευθυνόμενος προς τους νέους: «Να μην πιστέψετε ποτέ ότι ο κόσμος θα αλλάξει από αυτούς που φωνάζουν πιο δυνατά Και να μην διαπραγματευτείτε την αξιοπρέπεια σας».

Η παρεμβολή του λεγόμενου, παλιά, “Τρίτου Κόσμου” είναι πλέον υπολογίσιμη αλλά όχι ακόμα άμεσα αποφασιστική, με την εξαίρεση του “ματς” στο Ιράν όπου συμπυκνώνεται η αναμέτρηση της Δύσης με τους άλλους. Άμεσος παίκτης είναι και η Κίνα και η Ρωσία, απέναντι στις ΗΠΑ-Δύση και όποιος διαβάσει σε ξένους ιστότοπους τις οικονομικές συναλλαγές των ΗΠΑ με τη Ρωσία θα καταλάβει πολλά για τις διεθνείς εξελίξεις. Οι πληροφορίες για συναλλαγές με την Κίνα είναι ακόμα περιορισμένες…

Η Μέση Ανατολή διαδέχθηκε τα Βαλκάνια ως “κρίσιμος κρίκος”. Αυτή η ευρύτερη περιοχή παραμένει κλειδί για την έκβαση των πραγμάτων στο Παγκόσμιο πεδίο. Η μάχη είναι σκληρή, αλλά αν ΗΠΑ-Ισραήλ αποτύχουν να κυριαρχήσουν στη Μ. Ανατολή, τότε η ήττα τους θα είναι καθοριστική. Τα πυρηνικά αποτρέπουν, ως τώρα, την άμεση σύγκρουση των τριών πρωταγωνιστών (ΗΠΑ-Κίνας-Ρωσίας) επειδή ο Πόλεμος, δεν είναι τυφλή καταστροφή αλλά, θυμίζω, έχει στόχο το Κέρδος, σε Χρήμα και Επιρροή στο Παγκόσμιο Πεδίο. Ο πόλεμος είναι συνέχιση της Πολιτικής με άλλα Μέσα.

Η Ευρώπη υπό “κατοχή” των ΗΠΑ

Η χώρα μας δεν πορεύεται σε Συμπληγάδες όπως ίσως φαντάζονται ονειροπαρμένοι αισιόδοξοι. Πορεύεται κατ’ ευθείαν στα βράχια και τη γλιτώνει ή επιπλέει ανάλογα με τα κέφια (συμφέροντα) του ξένου (Αμερικανού) κυβερνήτη. Με αποχρώσεις και διαβαθμίσεις, έτσι βαδίζουν και οι άλλοι Ευρωπαίοι κι ας παριστάνουν τους ανεξάρτητους παλληκαράδες.

Η μοίρα της Ευρώπης σφραγίστηκε μέσα στον παγκόσμιο Πόλεμο όταν οι “πατέρες» της Ευρώπης” (Σουμάν κ.λπ.) έτρεχαν και κάρφωναν τον Ντε Γκωλ στον Ρούσβελτ για τάσεις ανεξαρτησίας ώσπου τον τελείωσαν τον Μάη του 68. Τώρα ξανα-ξεσηκώνονται οι Γάλλοι αλλά με μια ελεγχόμενη Γερμανία δίπλα τους το αποτέλεσμα είναι μάλλον προδιαγεγραμμένο.

Είναι απίθανο και πάντως πολύ δύσκολο η Γαλλία να βρει βοήθεια: Ούτε στα δεξιά η Λε Πέν ούτε στα αριστερά ο Μελανσόν θα βρουν Συμμάχους αν διεκδικήσουν μια στοιχειωδώς ανεξάρτητη πορεία. Η Ευρώπη είναι “κατεχόμενο” έδαφος από τις ΗΠΑ, κατά τον Μπρεζίνσκι. Η Ρωσία πήρε την μερίδα της (στη Γιάλτα) και την έχασε. Τελεία. Η Ρωσία παρατείνοντας τον πόλεμο στην Ουκρανία κρατάει, εξ αντικειμένου, ανοιχτό παράθυρο ευκαιρίας στους λαούς της Ευρώπης να αναρωτηθούν για τα δεινά τους και να αντιδράσουν. Όμως οι λαοί χωρίς ηγέτες σώζουν ακόμα γριούλες αλλά όχι τον εαυτό τους…

Το ερώτημα που είχε τεθεί ήδη επί Λένιν και μετά επί Μάο είναι σαφές: Τι οδηγεί “φυσιολογικά” από τις αστικές Δημοκρατίες στα Δεξιά, σε φασισμούς, ενώ οι αριστερές επιλογές, κομμουνιστικές και άλλες, δεν ευδοκιμούν ακόμα και όταν επικρατούν ένοπλα στους αντιπάλους; Απλά, ίσως απλοϊκά, το ερώτημα είναι γιατί χρειάστηκαν περιπέτειες, αλλά τελικά στέριωσε η αστική επανάσταση, αρχικά στη Γαλλία και μετά σε όλη την Δύση, ενώ οι αριστερές, σοσιαλιστικές ή άλλες εκδοχές δεν αντέχουν; Σκέψεις μια άλλη φορά.

Άγραφοι νόμοι στη διεθνή πολιτική ενίοτε και στην τοπική δεν ισχύουν. Υπάρχει μια γενική συνεννόηση για γεωγραφική εκ περιτροπής εκπροσώπηση, αλλά τούτη δεν είναι δεσμευτική. Σημειώνεται πως όταν είχε, προ δεκαετίας, εκλεγεί ο κ. Γκουτέρες ήταν η σειρά της Ανατολικής Ευρώπης και τούτο δεν ίσχυσε.

Η εμφάνιση, πάντως, στο προσκήνιο του Σινιρίογλου άνοιξε εκ νέου τη συζήτηση για την επιλογή της «προχωρημένης» ελληνικής κυβέρνησης να κατέλθει με κοινό ψηφοδέλτιο με την κατοχική Τουρκία. Με τον Τούρκο Φεριντούν Σινιρίογλου, για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΑΣΕ (Οργανισμού για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη) και της Ελληνίδας Μαρίας Τελαλιάν ως επικεφαλής του Γραφείου Δημοκρατικών Θεσμών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (7 Δεκεμβρίου 2024).

Και η συζήτηση, σήμερα, επικεντρώνεται στη στάση της Λευκωσίας, που ειρήσθω εν παρόδω, δεν ήταν μέρος της συνεννόησης. Σημειώνεται δε πως η Κύπρος επιδιώκει την Προεδρία του ΟΑΣΕ το 2027 και τούτο ήταν γνωστό όταν γινόντουσαν τα ελλαδοτουρκικά μαγειρέματα, πλην όμως, δεν λήφθηκε υπόψη. Η κυπριακή υποψηφιότητα υποβλήθηκε και η κατοχική Τουρκία έσπασε τη σιωπηρή διαδικασία εμποδίζοντας την απευθείας εκλογή της Κύπρου.

Σινιρίογλου: Ο αδιανόητος “εκλεκτός” της Αθήνας!

Θα μπορούσε η Κυπριακή Δημοκρατία να έσπαζε τη σιωπηρή ομοφωνία στον ΟΑΣΕ και το δίδυμο Σινιρίογλου-Τελαλιάν  δεν θα εκλεγόταν. Η Αθήνα άσκησε πιέσεις στην Λευκωσία. Χρησιμοποίησε και εργαλεία πέραν της πίεσης. Κι αυτό δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβη. Στην ιστορία θα βρεθούν πολλές περιπτώσεις και σημάδεψαν τις σχέσεις Ελλάδος και Κύπρου. Τι θα έπρεπε να κάνει η Λευκωσία;

Εάν έσπαζε την ομοφωνία θα ερχόταν σε ρήξη με την Αθήνα. Κατά την γνώμη μου έπρεπε να το πράξει και να αφήσει εκτεθειμένη την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Επέλεξε να διασφαλίσει τη συνεργασία, που είναι πέραν από μια απλή διακρατική σχέση. Υπενθυμίζεται πως το 2023 η Αθήνα αποφάσισε  να στηρίξει Τούρκο υποψήφιο για τη θέση του Γενικού Γραμματέα στο Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό. Μητσοτάκης και Δένδιας είχαν, τότε, δεσμευθεί έναντι των Ερντογάν και Τσαβούσογλου.

Μετά από τις έντονες και πιεστικές παρεμβάσεις της Αθήνας προς τη Λευκωσία, η τελευταία δεν υπέβαλε δική της υποψηφιότητα, αν και είχε τέτοια πρόθεση. Λάθος. Το τι θα γινόταν εάν υπέβαλε υποψηφιότητα η Λευκωσία, θα ήταν πρόβλημα  της ελληνικής κυβέρνησης και όχι της κυπριακής. Αλλά θα επηρεάζονταν οι σχέσεις. Και τούτο προφανώς μέτρησε περισσότερο για την κυπριακή πλευρά και ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί το γιατί.

Προφανώς για την εκλογή Σινιρίογλου στον ΟΑΣΕ ευθύνη έχει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία αντιμετωπίζει τις σχέσεις της με την κατοχική δύναμη με φόβο και από θέση αδυναμίας, αν και δεν θα έπρεπε. Όταν έδειξε σθεναρή θέση, έφερε σε δύσκολή θέση την Άγκυρα. Υπάρχουν προσφάτως δικά της παραδείγματα, που δείχνουν το δρόμο.

Το πλασάρισμα της υποψηφιότητας παρασκηνιακά του Σινιρίογλου είναι πραγματικότητα. Ό,τι και να λένε οι διάφοροι φεϊσμπούκιδες, πολιτικοί και μη, προωθείται η υποψηφιότητα από την κατοχική δύναμη, που «ψήνει» διάφορους να δουν τον κύριο Φεριντούν ως διέξοδο. Ελπίζουμε ότι δεν θα τα καταφέρει καθώς έγιναν και γίνονται κινήσεις από Αθήνα και Λευκωσία ενώ κι άλλες χώρες δεν επιθυμούν μια τέτοια εξέλιξη.

Είχα και εργασιακό τίτλο ειδίκευσης – “λιμαδόρος-φρεζαδόρος”. Αισθανόμουν πολύ υπερήφανος. Το μέταλλο το χρησιμοποιούσαν οι εργάτες στοιχειοθέτησης στα καλούπια προκειμένου να κάνουν τη στοιχειοθέτηση των γραμμάτων, να τη σταθεροποιήσουν για να τυπωθεί μετά το περιοδικό ή η εφημερίδα με την πρέσα της λινοτυπικής μηχανής.

Αλλά η φωτοσύνθεση έβγαλε εκτός αγοράς τις λινοτυπικές μηχανές και, μαζί, την ανάγκη παραγωγής μετάλλων αλουμινίου. Οι παραγγελίες για μέταλλο στο μηχανουργείο που δούλευα όλο και λιγόστευαν. Έτσι, μετά από σχεδόν ενάμιση χρόνο δουλειάς, με φωνάζει το αφεντικό – που ψήφιζε ΚΚΕ – και μου λέει ότι δεν μπορεί πια να με πληρώνει. Ήμουν ο μόνος εργάτης που είχε. Η κρίση του κλάδου ήταν πράγματι πολύ μεγάλη, αλλά μεγάλη ήταν και η εμπειρία μου. Πάνω απ’ όλα, βίωσα μία εργατογειτονιά. Είχε τα πάντα. Εστιατόριο με καταπληκτικό σπανακόρυζο. Κουρέα κι έναν γρήγορο καφετζή με τον παλιό τριγωνικό δίσκο – πανταχού παρών ήταν.

Είχε και τον μπάρμπα-Μήτσο με την τρίκυκλη μηχανή και την τέντα “Soulis”, ο οποίος έπαιρνε ό,τι φορτίο μπορούσε να φανταστεί κανείς για να το πάει στα Πρακτορεία για διανομές στην επαρχία – κάπου μεταξύ των οδών Αθηνάς και Θηβών – για να πάει μετά στο σπίτι του στην Πετρούπολη και στην αγαπημένη του κυρα-Κλεονίκη. Μου είχε πει ότι είχε ξεκινήσει ως “χαμάλης” στη Γερανίου μετά τον εμφύλιο, κουβαλούσε όλα τα φορτία με τον ώμο του. Μετά πήρε το τρίκυκλο και, λίγο πριν βγει στη σύνταξη τα μισά της δεκαετίας του 1980, μπόρεσε να πάρει ένα κλειστό βαν, επιτέλους.

Αυτά τα λέει ο λαός μας, και κάθε λαός, “εργασία, προκοπή και πρόοδο”, και σωστά τα λέει έτσι. Αλλά, υπήρχε και πολύ χιούμορ. Σε προεκλογικές περιόδους εμφανιζόταν ο Μπάμπης. Ο Μπάμπης ήταν ένας αλαφροΐσκιωτος, δραστήριος και άκακος άνθρωπος, ο οποίος ήθελε να γίνει βουλευτής. Σε κάθε προεκλογική εκστρατεία, πούλαγε μερικά χωράφια που είχε κληρονομήσει από τους γονείς του και έκανε εκλογικές περιοδείες. Τις ομιλίες του, συνήθως, τις έβγαζε πάνω σ’ έναν τενεκέ οικοδομής που του έδιναν οι εργάτες της Γερανίου. Μέγα σχολείο αυτός ο δρόμος για μένα. Ίσως μου άνοιξε τα μάτια περισσότερο απ’ ό,τι το πανεπιστήμιο. 

Η εφημερίδα μέσα μου

Αλλά ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου είναι πολύ περισσότερο ταυτισμένος με την παραπάνω ιστορία γιατί για πάνω από σαράντα χρόνια υπήρξε βασικός συντελεστής του επαγγέλματος της Διανομής των εφημερίδων ημερησίου Τύπου στην Ελλάδα. Από τον Μάη του 1975 έως τον Ιούλιο του 2016 εργάστηκε σε όλο το φάσμα της Διανομής εφημερίδων και περιοδικών. Γνώρισε, μέσα από την εμπειρία του, τη διαδρομή των εφημερίδων που διακινούνταν μέσω των υφιστάμενων πρακτορείων. Βίωσε τον μεγάλο αγώνα των εφημεριδοπωλών στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών που ξεπερνούσαν κάθε αντιξοότητα λόγω διαφόρων αδυναμιών ώστε η κάθε εφημερίδα, ανεξάρτητα από την ιδεολογική-πολιτική της κατεύθυνση, να φτάσει έγκαιρα στον αναγνώστη της.

Πολυγραφότατος και δραστήριος ήδη όταν ακόμη ήταν πλήρους απασχόλησης, δημιούργησε ιστοσελίδες, δημοσίευσε βιβλία και συνεργάστηκε με Έλληνες πανεπιστημιακούς, ενώ πιο πρόσφατα έγραψε διηγήματα και ποιητικές συλλογές. Αλλά το παρόν βιβλίο είναι η ίδια του η ιστορία στον στίβο της βιοπάλης. Δεν θα είναι υπερβολή να λέγαμε ότι πρόκειται για την ταύτισή του με την ιστορία του Τύπου και των αγώνων των υπηρετών του από τη Μεταπολίτευση μέχρι πολύ πρόσφατα.

Την «ημέρα που ξυπνήσαμε και είδαμε η μισή Κύπρος να λείπει», λέει παραστατικά ο Αναστασόπουλος, από τότε ξεκινά ένας νέος αγώνας για τη λαϊκή ενημέρωση. Όταν κυκλοφόρησε η πρώτη ελληνική εφημερίδα στη Βιέννη επί Τουρκοκρατίας, ο Χαμίτ Πασάς διαμαρτυρήθηκε στην κυβέρνηση της Αυστρίας διότι, όπως θα μας ενημερώσει ο Αναστασόπουλος, τα υποκείμενα της Αυτοκρατορίας του έπρεπε να είναι σε άγνοια για το τι συμβαίνει.

Πολύ πριν γίνει υλική, κινηματική δύναμη και εθνικο-απελευθερωτική εξέγερση, η ριζοσπαστικότητα που προέκυπτε απ’ τη γνώση των ιδεών του Διαφωτισμού ήταν ο μέγας εχθρός της εξουσίας του Οθωμανού αυτοκράτορα. Ο συγγραφέας δημιουργεί μία πρωτότυπη αφήγηση η οποία, πέρα απ’ την προσωπική του εμπειρία και τις αναλυτικές του ικανότητες, βασίζεται σε πολύχρονη αρχειακή έρευνα, ένα μεγάλο μέρος της οποίας εκτίθεται με λεπτομέρεια από την εποχή των Τρικούπη-Δεληγιάννη και Βενιζέλου-Μεταξά, έως τις μέρες μας. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το σχετικό κεφάλαιο της μελέτης για το πορτραίτο-ανάλυση του κεντρικού ήρωα της αφήγησης, του εφημεριδοπώλη, και της εξέλιξής του. Ο πρώτος συνδικαλιστικός φορέας του κλάδου των εφημεριδοπωλών δημιουργήθηκε το 1914.

Από τη φύση της, η εφημερίδα υπήρξε ένα από τα πιο ευπαθή εμπορεύματα της αγοράς διότι η είδηση έχει ελάχιστες ώρες φρεσκάδας και ζωής. Εδώ στηρίζεται και η παλαιότερη διάκριση μεταξύ “πρωινών” και “απογευματινών” εφημερίδων, διάκριση που καταργήθηκε. Αλλά ο εφημεριδοπώλης είναι αυτός που κινούσε τα νήματα. Όσο πιο γρήγορος, τόσο πιο φρέσκια η είδηση, το “συμβάν”. Στην αρχή, ο εφημεριδοπώλης διακινούσε μία μόνο εφημερίδα.

Δεν είχε πάγκο, και η Διανομή γινόταν από σπίτι σε σπίτι και από μαγαζί σε μαγαζί. “Μια χεριά”, μας λέει ο Αναστασόπουλος, ισούται με “πενήντα εφημερίδες”. Η οικονομική και τεχνική εξέλιξη άλλαξε το κοινωνικό περιβάλλον και, μαζί, τον εφημεριδοπώλη. Δημιουργήθηκαν πρακτορεία, σωματεία, δίκτυα Διανομής, πάγκοι και περίπτερα. Η Διανομή στο χέρι σταματάει ουσιαστικά μετά το 1974. Η οδός Σωκράτους και η πλατεία Καρύτση ήταν η καρδιά του Τύπου στην Ελλάδα, οι δε έκτακτες ειδήσεις άρχισαν να κυκλοφορούν σε “Παραρτήματα”, όπως είχε επικρατήσει να λέγονται.

Η δική μου Γερανίου δεν υπάρχει

Τελικά, τα πρώτα ηλεκτρονικά προγράμματα καταφθάνουν το 1992 με τον Αντώνη Βασιλόπουλο και τον Γιώργο Δαμόπουλο οι οποίοι είχαν τον τομέα Διανομής στη Νέα Σμύρνη και στο Παλαιό Φάληρο, στην Αθήνα. Σ’ αυτό το πλαίσιο, ο Αναστασόπουλος δίνει μία εξαιρετική αφήγηση για τον Χρήστο Μητρόπουλο, από το Ράφτη Αρκαδίας. Ο Μητρόπουλος υπήρξε η καρδιά της λειτουργίας του Τύπου στην Ελλάδα το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα.

Συμμετείχε στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και συχνά-πυκνά θα τον άκουγες να τραγουδά το ποίημα του τάγματός του: «Σε πικράναμε πατρίδα, πίστεψέ το άθελά μας, γιατί κάποιοι πουλημένοι μας πήραν τα μυαλά μας». Αλλά ο Αναστασόπουλος, στο σχετικό κεφάλαιο όπου εξετάζει τις μακροβιότερες εφημερίδες της χώρας, δεν θα ξεχάσει τη Θεσσαλονίκη. Η “Αλήθεια” ιδρύθηκε το 1903 και η “Μακεδονία” το 1911. Ένας “Κύπριος”, θα έρθει στην Αθήνα για να δημιουργήσει την “Εστία” το 1894 (προϋπήρξε ως περιοδικό από το 1876), ενώ ο “Ριζοσπάστης”, πριν γίνει όργανο του ΚΚΕ, ήταν μία αντι-βασιλική εφημερίδα που ιδρύθηκε το 1908. 

Στο βιβλίο αυτό, ο/η αναγνώστης/ρια θα ανακαλύψει έναν τεράστιο πλούτο γνώσης γύρω από ένα επάγγελμα που δεν υπάρχει πια. Η ψηφιοποίηση και η ανάπτυξη των ηλεκτρονικών μέσων αντικατέστησαν τον Τύπο, όπως παλιά στα φοιτητικά μου χρόνια η φωτοσύνθεση είχε αρχίσει ν’ αντικαθιστά τη λινοτυπική μηχανή. Η αφήγηση για την ιστορία του Τύπου συμπεριλαμβάνει και το συνολικό κοινωνικο-πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λαμβάνουν χώρα οι εξελίξεις στον κλάδο.

Ένα καλοκαίρι, πριν μερικά χρόνια που βρέθηκα στην Αθήνα, είχα την επιθυμία να περάσω να δω την οδό Γερανίου. Απογοητεύτηκα και πικράθηκα από το θέαμα. Βέβαια, δεν περίμενα να δω τον καφετζή με τον δίσκο, τον κουρέα, τον μπαρμπα-Μήτσο, τους τυπογράφους ή τον “Μπάμπη” να βγάζει προεκλογικούς λόγους: “Είμαι εγώ αυτός που θα βάλει χόρτο στο γήπεδο του Αιγάλεω!” (το Αιγάλεω έπαιζε ακόμα σε ξερό γήπεδο ποδοσφαίρου).

“Ναι, ναι!”, του φώναζαν οι εργάτες, “και θάλασσα στα Τρίκαλα!”, του λέει ένας από αυτούς. Φοβερό καλαμπούρι, καταπληκτικό σκηνικό, μου θύμιζαν όλα αυτά τις ιστορίες απ’ το βιβλίο του Νίκου Τσιφόρου, “Τα παλιόπαιδα τ’ ατίθασα”. Δεν περίμενα να δω τίποτα απ’ όλα αυτά, διότι όπως λέει ο Αναστασόπουλος στον Επίλογο αυτού του εξαιρετικού πονήματος, «ο νόμος της ζωής είναι ό,τι γεννιέται είναι καταδικασμένο σε θάνατο».

Όμως, η Γερανίου και όλοι οι γύρω δρόμοι ήταν γεμάτοι άστεγους ανθρώπους, εξαθλιωμένους, εκλιπαρούντες για φαγητό και χρήματα, προφανώς για να αποκτήσουν την αναγκαία τους “δόση”, ένα βήμα πριν από τον θάνατο. Το φαινόμενο ήταν τραγικό και η τραγικότητά του οφείλεται στη μαζικότητά του. Δεν επρόκειτο για δυο-τρία μεμονωμένα περιστατικά για τα οποία θα μπορούσε να υπάρξει κοινωνική πρόνοια. Επρόκειτο για άμορφες μάζες ψυχών, κινούμενες προς τον θάνατο – το αντίθετο ακριβώς που συνέβαινε όταν εργαζόμουν εκεί αρχές της δεκαετίας του 1980, όπου όλα έσφυζαν από ζωή και χαρά.

Ωσάν η Γερανίου να έσβησε με ένα υπόκωφο κροτάλισμα, εντελώς αντίθετο με το ηχηρό εκείνο κροτάλισμα που έκανε ο τενεκές που έδεναν κρυφά οι εργάτες πίσω απ’ το Fiat του Μπάμπη του πολιτευτή, όταν οδηγούσε βγαίνοντας από τη Γερανίου να στρίψει στην Πειραιώς, αφού είχε τελειώσει την πανηγυρική ομιλία του. “Εργασία, προκοπή και πρόοδος”, μπαρμπα-Μήτσος και κυρα-Κλεονίκη, τέλος. Ως εδώ ήταν. 

Ζημιά στον ΕΦΚΑ τουλάχιστον πέντε εκατομμυρίων ευρώ προκάλεσε το κύκλωμα. Το ζευγάρι συνελήφθη σήμερα (6/10) στον Άλιμο και από την έρευνα των αστυνομικών προέκυψε πως έκοβαν εικονικά τιμολόγια και στο κόμμα ΛΑΟΣ, του οποίου αρχηγός είναι ο παρουσιαστής. Ο κ. Καμπούρης υπήρξε παλαιότερα υποψήφιος και με την Ελληνική Λύση.

Όπως προέκυψε από την εκτεταμένη έρευνα των στελεχών Δίωξης Οικονομικών Εγκλημάτων, οι κατηγορούμενοι είχαν ανοίξει τουλάχιστον 25 εταιρείες σε ονόματα «αχυρανθρώπων» χωρίς να αποδίδουν ασφαλιστικές εισφορές και, όταν τα χρέη συσσωρεύονταν, τις έκλειναν προκαλώντας στον ΕΦΚΑ ζημιά εκατομμυρίων ευρώ. Ακολούθως, άνοιγαν νέες εταιρείες επαναλαμβάνοντας τη διαδικασία.

Οι αστυνομικοί έχουν προχωρήσει σε 10 συλλήψεις, μεταξύ αυτών και του παρουσιαστή και της συζύγου του. Στους συλληφθέντες περιλαμβάνονται λογιστές, επιχειρηματίες και «αχυράνθρωποι», σύμφωνα με πληροφορίες άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης.

Ο Φίλιππος Καμπούρης και η σύζυγός του βρίσκονται στο μικροσκόπιο της αρχής για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Αφορμή για να ξεκινήσει η Αρχή τους ελέγχους ήταν οι ύποπτες συναλλαγές που είχαν με ελληνική τράπεζα. Η έρευνα της Αρχής οδήγησε τους ελεγκτές της σε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έτσι ερευνώνται οι τραπεζικές συναλλαγές του ζεύγους.

Η σύλληψη του παρουσιαστή έγινε σε τετραώροφη πολυκατοικία επί της οδού Κανάρη στον Άλιμο, ακριβώς πάνω στην παραλία Σύμφωνα με πληροφορίες, το διαμέρισμα μισθωνόταν στο όνομα της συζύγου του. Ένοικοι αναφέρουν στο Orange Press ότι η επιχείρηση έγινε με «χειρουργική» έφοδο των αστυνομικών νωρίς το πρωί.

Ποιοι έχουν συλληφθεί

Μέχρι στιγμής έχουν συλληφθεί οκτώ άτομα, μεταξύ των οποίων, λογιστές, επιχειρηματίες και πρόσωπα που εμφανίζονταν τυπικά ως ιδιοκτήτες ή διαχειριστές εταιρειών. Όπως προαναφέρθηκε, η πρακτική που φέρεται να ακολουθούσαν ήταν η δημιουργία εταιρειών στις οποίες ως διαχειριστές εμφανίζονταν τρίτα πρόσωπα, τα οποία στην πραγματικότητα δεν είχαν τον ουσιαστικό έλεγχο των επιχειρήσεων. Νεότερες πληροφορίες αναφέρουν πως ο φερόμενος ως «εγκέφαλος» της απάτης είχε ανοίξει στους αχυράνθρωπους εταιρείες διαφήμισης, εστιατόρια, νυχτερινά κέντρα, μαγαζιά με ρούχα κ.α.

Οι εταιρείες λειτουργούσαν κανονικά και ανέπτυσσαν επιχειρηματική δραστηριότητα, όμως όταν έφτανε η στιγμή της καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών προς τον e-ΕΦΚΑ, αυτές παρέμεναν απλήρωτες. Στη συνέχεια, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, οι εταιρείες είτε οδηγούνταν σε κλείσιμο είτε εγκαταλείπονταν τυπικά, με αποτέλεσμα οι οφειλές να παραμένουν προς το Δημόσιο.

Με αυτόν τον τρόπο, οι πραγματικοί διαχειριστές φέρονται να επιχειρούσαν να απομακρύνουν τα ίχνη τους και να μεταφέρουν την ευθύνη στα πρόσωπα που εμφανίζονταν επισήμως στα εταιρικά έγγραφα. Το γεγονός πως στην υπόθεση φέρεται να εμπλέκεται και ο Καμπούρης, πρόεδρος του ΛΑΟΣ, οδηγεί τις αρχές στη επέκταση των ερευνών και εντός του κόμματος.

Ποιος είναι ο Φ. Καμπούρης

Ο Φίλιππος Καμπούρης γεννήθηκε στον Πειραιά στις 26 Ιουνίου 1981 και δραστηριοποιήθηκε από νεαρή ηλικία στη δημοσιογραφία και στα Μέσα Ενημέρωσης. Συγκεκριμένα, το 2005 βρέθηκε στο ALTER, συμμετέχοντας στην παρουσίαση του «TV Hello» μαζί με τη Στέλλα Καπεζάνου, την Τάνια Ιακωβίδου και τη Βάσια Λόη. Επρόκειτο για καθημερινό μεσημεριανό μαγκαζίνο με ειδήσεις από την κοσμική Αθήνα, αρκετά πιο κοντά στην τυπική lifestyle τηλεόραση της εποχής.

Η τηλεοπτική ταυτότητα με την οποία τελικά συνδέθηκε το όνομά του, διαμορφώθηκε κυρίως στο EXTRA 3. Εκεί παρουσίασε εκπομπές όπως το «Made in Greece» και το «Δεν ήξερες, δεν ρώταγες», με ένα μείγμα lifestyle θεμάτων, καταγγελιών, εκκεντρικών καλεσμένων, τηλεφωνικών παρεμβάσεων και καβγάδων που μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να εκτροχιάσουν το πρόγραμμα, με τις εκπομπές του παρουσιαστή να έχουν δεχτεί πρόστιμα από το ΕΣΡ.

Influencers και παράνομος τζόγος

Δεν είναι όμως μόνο ο Φίλιππος Καμπούρης που απασχολεί την επικαιρότητα. Σε μία άλλη πολύκροτη υπόθεση,  γνωστοί τραγουδιστές της τραπ σκηνής, TikTokers, μοντέλα και πρώην παίκτες ριάλιτι περιλαμβάνονται στα 18 πρόσωπα σε βάρος των οποίων έχουν κατατεθεί μηνύσεις για την προώθηση παράνομου διαδικτυακού τζόγου. Ο λόγος για πρόσωπα με μεγάλη απήχηση στα κοινωνικά δίκτυα, κυρίως στις νεότερες ηλικίες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι 10 από τους 18 λογαριασμούς ξεπερνούν τους 100.000 ακολούθους, ενώ ο μεγαλύτερος, που ανήκει σε τράπερ, αριθμεί περισσότερους από 620.000 ακολούθους στο Instagram. Μάλιστα, οι αμοιβές για την προώθηση των παράνομων ιστοτόπων φέρονται, σε ορισμένες περιπτώσεις, να έφταναν σε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.

Όπως ανέφερε ο Κυριάκος Πιερρακάκης, οι υποθέσεις να βρίσκονται σε προανακριτική διαδικασία. «Το μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση πρέπει να είναι ένα: Το διαδίκτυο δεν είναι ζούγκλα. Η ανωνυμία δεν προσφέρει ασυλία και η επιρροή συνεπάγεται ευθύνη», υπογράμμισε ο υπουργός. Ο κ. Πιερρακάκης ανέφερε ότι περίπου 15.000 ιστότοποι είχαν ενταχθεί στη μαύρη λίστα, αποτυπώνοντας το μέγεθος της πρόκλησης για την αντιμετώπιση του παράνομου τζόγου.

Εξήγησε ότι ο παράνομος τζόγος αλλάζει συνεχώς μορφή, αξιοποιώντας το διαδίκτυο, τα κινητά τηλέφωνα, τις πλατφόρμες και τα κοινωνικά δίκτυα. Ένας παράνομος ιστότοπος μπορεί να αλλάξει διεύθυνση και να επανεμφανιστεί πολύ γρήγορα, ενώ ένα παράνομο παιχνίδι μπορεί να φτάσει σε μεγάλο κοινό μέσω ενός link, ενός βίντεο, ενός influencer ή ενός streamer.

«Η παρανομία εξελίσσεται, η απάντηση του κράτους πρέπει να την προλαβαίνει», υπογράμμισε, συνδέοντας την ανάγκη αυτή με τις αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο τον περασμένο Ιούνιο. Όπως σημείωσε, ενισχύθηκε το Σώμα Ελεγκτών Παιγνίων με ειδικές ανακριτικές αρμοδιότητες και η Επιτροπή με 110 οργανικές θέσεις, εκ των οποίων οι 40 ειδικού επιστημονικού προσωπικού. Παράλληλα, θεσπίστηκε η δυνατότητα άμεσων διοικητικών κυρώσεων για την παράνομη διαδικτυακή προώθηση, με πρόστιμα έως 5.000 ευρώ ανά παράβαση.

Τι άλλο είπε ο υπουργός

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην αξιοποίηση ψηφιακών εργαλείων και της τεχνητής νοημοσύνης για τη χαρτογράφηση παράνομων δικτύων, τον ταχύτερο εντοπισμό ιστοτόπων και των καναλιών προώθησής τους, καθώς και τον αποκλεισμό τους σε συνεργασία με την ΕΕΤΤ και τους παρόχους πρόσβασης. «Η τεχνολογία δεν μπορεί και δεν πρέπει να λειτουργεί ως ασπίδα της παρανομίας, πρέπει να γίνει εργαλείο για την αντιμετώπισή της», τόνισε.

Ο υπουργός ξεκαθάρισε ότι η παράνομη δραστηριότητα στο διαδίκτυο δεν δημιουργεί καμία «γκρίζα ζώνη», ενώ η έδρα ενός ιστοτόπου εκτός Ελλάδας δεν συνεπάγεται ανοχή. Η προώθηση μέσω κοινωνικών δικτύων, πρόσθεσε, δεν απαλλάσσει κανέναν από την ευθύνη του. «Οι κανόνες ισχύουν παντού, οι κανόνες ισχύουν για όλους», υπογράμμισε.

Κλείνοντας, ο υπουργός υπογράμμισε ότι η καταστολή από μόνη της δεν αρκεί, καθώς ο πυρήνας του προβλήματος παραμένει κοινωνικός. Τόνισε την ανάγκη πρόληψης, ενημέρωσης και συνεργασίας με τους αρμόδιους φορείς για την αντιμετώπιση του εθισμού, με προτεραιότητα την προστασία των ανηλίκων και των νέων. «Δεν μπορούμε να θεωρήσουμε κανονικότητα μια νέα γενιά που συναντά τον τζόγο όλο και νωρίτερα στην ψηφιακή της ζωή», σημείωσε.