Κατά την εισαγγελία, επιβαρυντική περίσταση για τα δύο αδικήματα είναι ότι «διαπράχθηκαν με σκοπό την εξυπηρέτηση ξένης δύναμης, στην προκειμένη περίπτωση του Ιράν, καθώς και από τη συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση με σκοπό την προετοιμασία εγκλήματος».

Η Shahid Kaveh είναι μονάδα κυβερνοεπιθέσεων που συνδέεται με τους Φρουρούς της Επανάστασης. Η δικαστική έρευνα είναι αποτέλεσμα έρευνας αρκετών εβδομάδων και διεξήχθη από την Υπηρεσία Καταπολέμησης του Κυβερνοεγκλήματος και τη Διεύθυνση Εσωτερικής Ασφάλειας, με τη στήριξη εξειδικευμένων κρατικών υπηρεσιών.

Ειδικότερα, η εισαγγελία αναφέρει ότι «η έρευνα αποκάλυψε τον χαρακτηριστικό τρόπο δράσης της ιρανικής ομάδας, δηλαδή τη χρήση της γλώσσας φαρσί και διευθύνσεων IP που παραπέμπουν σε υπολογιστές που βρίσκονται στο Ιράν».

Στο ίδιο κύκλωμα ειχαν αναμιχθεί και συγγενείς των πρωην αθλητών. Είναι συγκατηγορούμενοι στην  ογκώδη δικογραφία για την υπόθεση τεσσάρων διασυνδεδεμένων κυκλωμάτων στον χώρο της εστίασης, που ερευνά η Μονάδα Ειδικών Οικονομικών Ελέγχων (ΜΕΟΕΛ) Μακεδονίας της ΑΑΔΕ.

Η δικογραφία διαβιβάστηκε στις 7 Νοεμβρίου 2026 στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης. Ερευνώνται σχεδόν χίλιες εταιρείες και η ζημία σε φόρους και εισφορές στα ταμεία εκτιμάται στα 206,26 εκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες ο αδελφός ενός εκ των ποδοσφαιριστών φέρεται ως διαχειριστής. Εις βάρος του έχει καταγραφεί μηνυτήρια αναφορά για ασφαλιστικές εισφορές ύψους 42.836 ευρώ, ενώ για τον άλλο αδελφό του ποδοσφαιριστή η αναφορά ειναι ύψους 104.602 ευρώ.

Σε άλλο σημείο αναφέρεται άλλος παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο Σπύρος Βάλλας, ο οποίος είχε αγωνιστεί ως κεντρικός αμυντικός. Δεν είναι σαφές για τι ακριβώς κατηγορείται.

Στον ίδιο κατάλογο εμφανίζεται και ο Πέτρος Κανακούδης, πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού μπακ. Αναφέρεται και ο πρώην ποδοσφαιριστής Πέτρος Κανακούδης καθώς και ο παλαίμαχος διεθνής μπασκετμπολίστας Παναγιώτης Λιαδέλης. Ως κατηγορουμένη φέρεται και η μητέρα του Λιαδέλη.

Επισημαίνεται ότι η συμπερίληψη των συγκεκριμένων προσώπων στη δικογραφία δεν σημαίνει ότι τους αποδίδονται προσωπικά όλες οι παραπάνω πράξεις, ούτε προδικάζει την ποινική τους ευθύνη, γιατί οι διώξεις αφορούν τις πράξεις και όχι τα πρόσωπα ξεχωριστά. Οι τυχόν ευθύνες θα επιμεριστούν από τον ανακριτή.

Εν τω μεταξύ αναζητουνται άλλοι δύο επιχειρηματίες που φέρονται να έπαιζαν κεντρικό ρόλο. Πρόκειται για επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στον χώρο της νυχτερινής διασκέδασης και της εστίασης και ερευνώνται για ενδεχόμενη εμπλοκή σε υπόθεση μη καταβολής φόρων και ασφαλιστικών εισφορών.

Η ανακοίνωση της ΑΑΔΕ

Την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026, σε δύο διαδοχικά δημοσιεύματα συγκεκριμένης ιστοσελίδας, δημοσιοποιήθηκαν πληροφορίες που αφορούσαν την επιχείρηση «Αχυράνθρωποι», όσο αυτή ήταν σε εξέλιξη. Στα δημοσιεύματα αυτά περιλαμβάνονταν αναφορές σχετικά με τα υπό αναζήτηση πρόσωπα, τα οποία αναφέρονταν με τα αρχικά των ονομάτων τους.

«Στα ίδια δημοσιεύματα αναφέρθηκαν επίσης ονομαστικά στελέχη της ΑΑΔΕ που είχαν μεταβεί στη Θεσσαλονίκη για τον επιχειρησιακό συντονισμό των ερευνών, των προσαγωγών και των συλλήψεων. Η δημοσιοποίηση των στοιχείων αυτών ήταν δυνατόν να επηρεάσει την ομαλή διεξαγωγή της επιχείρησης και να δημιουργήσει κινδύνους για την ασφάλεια των υπηρεσιακών στελεχών που συμμετείχαν σε αυτήν», αναφέρει σε ανακοινωσή της η ΑΑΔΕ.

Αμέσως μετά τη δημοσίευση των σχετικών πληροφοριών, ο Διοικητής της ΑΑΔΕ, Γιώργος Πιτσιλής, επικοινώνησε με τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ζητώντας τη συνδρομή των αρμόδιων αστυνομικών αρχών για τον εντοπισμό και την προσαγωγή των υπό αναζήτηση προσώπων.

Παράλληλα, ενημέρωσε τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για τα ανωτέρω δημοσιεύματα και υπέβαλε μηνυτήρια αναφορά κατά παντός υπευθύνου στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, προκειμένου να διερευνηθεί η ενδεχόμενη τέλεση των αδικημάτων της παραβίασης υπηρεσιακού απορρήτου, της παραβίασης του απορρήτου της ποινικής προδικασίας και της υπόθαλψης εγκληματία.

Η δήλωση Πιτσιλή

«Εδώ και σχεδόν έντεκα χρόνια ως επικεφαλής της Φορολογικής και Τελωνειακής Διοίκησης της χώρας, ουδέποτε προσέφυγα στη Δικαιοσύνη κατά δημοσιογράφου ή μέσου ενημέρωσης, για οποιαδήποτε κακόβουλη ή προσβλητική κριτική, είτε στο πρόσωπό μου είτε στο έργο της Αρχής.

Η παρούσα υπόθεση, όμως, δεν αφορά την κακόβουλη κριτική. Αφορά τη δημοσιοποίηση πληροφοριών που συνδέονται με επιχείρηση σε εξέλιξη, σε χρονική στιγμή κατά την οποία διεξάγονταν ακόμη κρίσιμες έρευνες και αναζητούνταν συγκεκριμένα πρόσωπα. Αφορά στην αποτελεσματικότητα των ερευνών, τη διασφάλιση αποδεικτικών στοιχείων και την ασφάλεια στελεχών που επιχειρούν στο πεδίο.

Σε μια τέτοια υπόθεση, η Διοίκηση έχει καθήκον να μην παραμείνει αμέτοχη. Οφείλει να προστατεύει τη νομιμότητα και να διασφαλίζει ότι οι ελεγκτικές υπηρεσίες μπορούν να επιτελούν απρόσκοπτα και αποτελεσματικά την αποστολή τους, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ασφάλεια των στελεχών τους. Σε ένα κράτος δικαίου δεν μπορεί να θεωρείται αδιάφορο το ενδεχόμενο διαρροής πληροφοριών που σχετίζονται με εν εξελίξει έρευνες. Ούτε μπορεί να γίνεται αποδεκτή η αντίληψη ότι η αποτελεσματικότητα των ελεγκτικών και διωκτικών μηχανισμών είναι διαπραγματεύσιμο μέγεθος. Δεν υπάρχει σκοπός που να αγιάζει τέτοια μέσα.

Η διερεύνηση τέτοιων περιστατικών δεν αποτελεί επιλογή διοίκησης. Αποτελεί θεσμική υποχρέωση. Για τον λόγο αυτό υπέβαλα μηνυτήρια αναφορά προς τις αρμόδιες δικαστικές αρχές. Για να διασφαλίσω ότι περιστατικά τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη λειτουργία της Δικαιοσύνης, την αποτελεσματικότητα των ερευνών και την προστασία του δημοσίου συμφέροντος θα τεθούν ενώπιον των φυσικών τους κριτών και θα ερευνηθούν πλήρως και σε βάθος.»

Η πρώτη χαρακτηριστική υπόθεση ήταν η κατάσχεση της Can Holding, στις 11 Σεπτεμβρίου 2025. Ο όμιλος, στον οποίο ανήκαν μεταξύ άλλων τα Habertürk, Show TV, Bloomberg HT, Doğa Kolejleri και το Πανεπιστήμιο Bilgi , διέθετε συνολικά 121 εταιρείες. Η επιχείρηση ερμηνεύτηκε ως αναμέτρηση ισχύος στο εσωτερικό της κυβέρνησης.

Ιδιαίτερη σημασία είχε η κατάθεση του ιδιοκτήτη του ομίλου, Κεμάλ Τζαν, ο οποίος υποστήριξε ότι οι εξαγορές των τελευταίων ετών είχαν πραγματοποιηθεί, κατόπιν υποδείξεων «ανώτατων κρατικών αξιωματούχων». Δεν διευκρινίστηκε, ωστόσο, ποιοι ήταν αυτοί. Η αναφορά θεωρήθηκε από πολιτικούς κύκλους της Άγκυρας πιθανό μήνυμα προς συγκεκριμένα κέντρα εξουσίας: Η κυβέρνηση γνώριζε ποιοι επιχειρούσαν να αποκτήσουν επιρροή στα μέσα ενημέρωσης και στο επιχειρηματικό πεδίο.

Ακολούθησε, στις 9 Δεκεμβρίου 2025, η σύλληψη του πρώην διευθυντή ειδήσεων του Habertürk, Μεχμέτ Ακίφ Ερσόι, στο πλαίσιο έρευνας για ναρκωτικά. Ο Ερσόι παραμένει προφυλακισμένος. Σύμφωνα με τις συζητήσεις που έγιναν τότε στην Άγκυρα, η σύλληψή του ερμηνεύτηκε και ως μήνυμα προς εκείνους που είχαν συμβάλει στην τοποθέτησή του. Παρότι δεν αναφέρονταν συγκεκριμένα ονόματα, οι υπαινιγμοί κατευθύνονταν προς τον υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.

Το σκάνδαλο και οι συγκρούσεις στο ΑΚΡ

Το φθινόπωρο του 2026, στο επίκεντρο βρίσκεται πλέον το σκάνδαλο των επενδυτικών κεφαλαίων. Ορισμένοι πολιτικοί στην Άγκυρα, μεταξύ των οποίων και στελέχη του AKP, εκτιμούν ότι η κρίση μπορεί να αποτελεί εσωτερική απόπειρα πλήγματος κατά του ίδιου του Ερντογάν.

Στην υπόθεση επανήλθε και το όνομα του Φουρκάν Τορλάκ. Ο Τορλάκ είχε διατελέσει επί χρόνια σύμβουλος του εκπροσώπου Τύπου του AKP, Ομέρ Τσελίκ, και στη συνέχεια επικεφαλής του Κέντρου Καταπολέμησης της Παραπληροφόρησης της Διεύθυνσης Επικοινωνίας της Προεδρίας.

Παραιτήθηκε όταν το όνομά του αναφέρθηκε στην έρευνα για τα ναρκωτικά, αλλά αργότερα ανέλαβε καθήκοντα συντονιστή επικοινωνίας του υπουργού Δικαιοσύνης Ακίν Γκιουρλέκ. Κατά τη διάρκεια της κρίσης με τα επενδυτικά κεφάλαια απομακρύνθηκε από τη θέση του, αφού καταγγέλθηκε στον πρόεδρο ως υπεύθυνος για διαρροές που αφορούσαν στελέχη του AKP.

Η διαδοχή που κανείς δεν συζητά…

Η συζήτηση για την πολιτική διάρκεια του φαινομένου Ερντογάν παραμένει ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα στην Άγκυρα. Ο Τούρκος πρόεδρος δεν έχει κρύψει ότι επιθυμεί να παραμείνει στην εξουσία, όσο του το επιτρέπει η υγεία του, αντιμετωπίζοντας την πολιτική ως αποστολή που πρέπει να συνεχιστεί μέχρι την τελευταία στιγμή.

Τα στελέχη του AKP, ωστόσο, γνωρίζουν ότι κάποια στιγμή θα βρεθούν αντιμέτωπα με το ζήτημα της επόμενης ημέρας. Πρόκειται για ένα θέμα που αποφεύγεται στις δημόσιες συζητήσεις και περιορίζεται σε ιδιωτικούς πολιτικούς κύκλους. Ένα μεγάλο μέρος του κόμματος εξακολουθεί να θεωρεί απαραίτητη την παρουσία του Ερντογάν για ακόμη μία περίοδο και δεν είναι ούτε έτοιμο ούτε πρόθυμο να συζητήσει την απουσία του.

Στο παρελθόν, η ανάδειξη πολιτικών προσώπων όπως ο Σουλεϊμάν Σοϊλού, ο Χουλουσί Ακάρ και ο γαμπρός του προέδρου, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, είχε τροφοδοτήσει εκτιμήσεις ότι προετοιμάζονταν για το μέλλον. Ο Ερντογάν, όμως, φρόντισε στη συνέχεια να εξισώσει τους ισχυρούς υπουργούς, αναθέτοντάς τους κοινοβουλευτικές θέσεις και υπενθυμίζοντας ποιος διατηρεί τον τελικό έλεγχο. Ακόμη και ο Σοϊλού, του οποίου οι ηγετικές φιλοδοξίες έχουν κατά καιρούς συζητηθεί, έχει επανειλημμένα επιχειρήσει να απομακρύνει τέτοιες εντυπώσεις, δηλώνοντας πρόσφατα ότι διανύει την τελευταία του περίοδο.

Ο Μπιλάλ Ερντογάν και η οικογενειακή διαδοχή

Στα τέλη του 2025, ιδιαίτερα μετά την επιχείρηση στο Habertürk, ο γιος του προέδρου, Μπιλάλ Ερντογάν, έγινε περισσότερο ορατός στη δημόσια ζωή. Αυτό προκάλεσε εκτιμήσεις ότι ο πατέρας του τον προετοιμάζει ως διάδοχό του. Η προβολή του, ωστόσο, περιορίστηκε σταδιακά.

Για ορισμένα στελέχη του AKP, η ανάδειξή του αποτελούσε καθησυχαστική προοπτική: Μια μετάβαση από τον πατέρα στον γιο θα μπορούσε να διατηρήσει την πολιτική επιρροή του ονόματος Ερντογάν χωρίς εσωτερικές συγκρούσεις. Άλλοι εκτιμούν ότι ο πρόεδρος τον έφερε στο προσκήνιο για να περιορίσει τις φιλοδοξίες όσων σκέφτονται τη διαδοχή ή για να διαπιστώσει ποιοι θα τον υποστήριζαν. Προς το παρόν, πάντως, δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι έχει αποφασιστεί μια τέτοια εξέλιξη.

Τα τέσσερα στρατόπεδα στο AKP

Σύμφωνα με αναλυτές, στο κυβερνών κόμμα διαμορφώνονται τέσσερα πιθανά στρατόπεδα για την επόμενη ημέρα. Αρχικά, η σύγκρουση ενδέχεται να διεξαχθεί μεταξύ συμμαχιών και στη συνέχεια να μεταφερθεί στο εσωτερικό τους. Το AKP, άλλωστε, ιδρύθηκε ως συμμαχία διαφορετικών πολιτικών προσωπικοτήτων, όπως ο Ερντογάν, ο Αμπντουλάχ Γκιουλ, ο Μπουλέντ Αρίντς και ο Αμπντουλατίφ Σενέρ. Σήμερα, από εκείνη την αρχική ομάδα, έχει απομείνει μόνο ο Ερντογάν.

Πρώτο στρατόπεδο είναι η οικογένεια. Τρεις είναι οι βασικοί εκπρόσωποί του: O Μπιλάλ Ερντογάν, ο Μπεράτ Αλμπαϊράκ και ο Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ. Ο Αλμπαϊράκ θεωρούνταν για χρόνια πιθανός διάδοχος, έχοντας αναλάβει διαδοχικά τα υπουργεία Ενέργειας και Οικονομικών. Παρά την επιρροή που απέκτησε στη γραφειοκρατία και στο κόμμα, δεν κατάφερε να δημιουργήσει ευρύτερη πολιτική συμπάθεια. Μετά την αποχώρησή του από την κυβέρνηση παρέμεινε για χρόνια μακριά από τη δημόσια σκηνή.

Το όνομά του επανήλθε στην επικαιρότητα εξαιτίας των αναφορών ότι ορισμένοι από τους γραφειοκράτες που εμπλέκονται στο σκάνδαλο των επενδυτικών κεφαλαίων είχαν διοριστεί επί υπουργικής θητείας του. Ο ίδιος αντιμετώπισε την κρίση ως συνωμοσία με στόχο τον Ερντογάν και αντέδρασε δημόσια, μέσω ανακοίνωσης του δικηγόρου του.

Από την πλευρά του, ο Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ διαθέτει ισχυρό οικονομικό και τεχνολογικό υπόβαθρο μέσω της Baykar, την οποία ανέπτυξε μαζί με τον αδελφό του Χαλούκ. Έχει αποκτήσει δημοτικότητα, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων, και επιρροή στον χώρο της αμυντικής βιομηχανίας. Ωστόσο, η επιχειρηματική επιτυχία και η δημόσια αναγνωρισιμότητα δεν συνεπάγονται αυτομάτως πολιτική ηγετική ικανότητα. Δεν είναι επίσης σαφές πώς θα διαμορφωθούν οι σχέσεις μεταξύ των τριών μελών της οικογένειας.

Δεύτερο στρατόπεδο: Οι εκπρόσωποι της “Milli Görüş”

Σε αυτή την ομάδα εντάσσονται πρόσωπα όπως ο Νουμάν Κουρτουλμούς, ο Μουσταφά Σεντόπ, ο Αμπντουλχαμίτ Γκιουλ και ο Γιουσούφ Τεκίν. Παρότι ο Ερντογάν είχε δηλώσει ότι εγκατέλειψε την ισλαμική-πολιτική παράδοση της “Milli Görüş” (“Εθνική Άποψη”) τα συγκεκριμένα στελέχη αποτελούν τον σκληρό πυρήνα του κόμματος.

Έχουν κοινές πολιτικές και ιδεολογικές αναφορές, γνωρίζουν τους μηχανισμούς του κόμματος και μπορούν να αξιοποιήσουν εργαλεία όπως το δίκαιο, η στρατηγική και η διπλωματία. Στο στρατόπεδο αυτό θα μπορούσαν να βρουν θέση και άλλες πολιτικές τάσεις, μεταξύ των οποίων οι εθνικιστές.

Τρίτο στρατόπεδο: Οι “ελίτ του Φιντάν”

Ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δεν έχει εκφράσει δημόσια φιλοδοξίες για την επόμενη ημέρα, καθώς κάτι τέτοιο θα μπορούσε να τερματίσει πρόωρα την πολιτική του πορεία. Ωστόσο, στην Άγκυρα θεωρείται από πολλούς ισχυρός υποψήφιος για τη διαδοχή, λόγω των θέσεων που έχει αναλάβει στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Στον στενό κύκλο του αναφέρονται ο αντιπρόεδρος του AKP Εφκάν Αλά, ο Μουτζαχίτ Αρσλάν και ο εκπρόσωπος του κόμματος, Ομέρ Τσελίκ. Ορισμένοι προσθέτουν τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Τζεβντέτ Γιλμάζ και τον επικεφαλής της MİT Ιμπραήμ Καλίν. Η ομάδα αυτή έχει καταφέρει να αποκτήσει επιρροή σε κρίσιμες κρατικές θέσεις, από την ασφάλεια και τις υπηρεσίες πληροφοριών έως το υπουργείο Εξωτερικών και τις νομαρχίες.

Το βασικό της πλεονέκτημα έναντι των άλλων στρατοπέδων είναι η διεθνής αναγνωρισιμότητα. Ωστόσο, υπάρχει σημαντική απόσταση ανάμεσα σε αυτή την ομάδα και στα παραδοσιακά κομματικά στελέχη που έχουν διαμορφωθεί μέσα από την κομματική δράση και την παρουσία τους στη βάση.

Τέταρτο στρατόπεδο: Εκείνοι που θα επιλέξουν πλευρά

Πρόκειται για στελέχη που θα περιμένουν να δουν πώς θα εξελιχθεί η αναμέτρηση ανάμεσα στις τρεις βασικές ομάδες και τον ίδιο τον Ερντογάν, προτού αποφασίσουν πού θα σταθούν. Μπορεί να μην αποτελούν ενιαία και συγκροτημένη ομάδα, αλλά η υποστήριξή τους σε κρίσιμες στιγμές θα μπορούσε να επηρεάσει την έκβαση της μάχης.

Η μάχη δεν αφορά μόνο την προεδρία

Η συζήτηση για τη μετά Ερντογάν εποχή επικεντρώνεται κυρίως στην προεδρία της Δημοκρατίας, καθώς το σύστημα συγκεντρώνει εκτεταμένες εξουσίες στο πρόσωπο του προέδρου. Ωστόσο, η κατάκτηση της προεδρίας δεν αρκεί. Για να ασκήσει κάποιος αποτελεσματικά πολιτική και να διαθέτει ισχυρή παρουσία στην Εθνοσυνέλευση, χρειάζεται και τον έλεγχο ενός κόμματος.

Γι’ αυτό ιδιαίτερη σημασία θα έχει και η διεκδίκηση της ηγεσίας του AKP μέσω του κομματικού συνεδρίου. Μετά το σκάνδαλο των επενδυτικών κεφαλαίων, πολλά στελέχη θεωρούν ότι ο Ερντογάν πρέπει να προχωρήσει σε απομάκρυνση των υπεύθυνων γραφειοκρατών, κυβερνητικό ανασχηματισμό και σύγκληση συνεδρίου. Μέχρι στιγμής, έχει περιοριστεί σε ορισμένες αλλαγές στη γραφειοκρατία.

Η πρόσφατη δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης Ακίν Γκιουρλέκ, στις 3 Νοεμβρίου, περί εγκληματικής δομής που περιλαμβάνει ανώτατα στελέχη της χρηματοοικονομικής γραφειοκρατίας, ενίσχυσε τις ανησυχίες. Το ερώτημα είναι εάν η υπόθεση θα συνδεθεί τελικά και με καταγγελίες περί απόπειρας πλήγματος κατά του ίδιου του προέδρου. Ο χρόνος ενός ενδεχόμενου κυβερνητικού ανασχηματισμού παραμένει αβέβαιος, αλλά θα μπορούσε να δώσει σημαντικές ενδείξεις για τους μελλοντικούς συσχετισμούς. Ακόμη σημαντικότερο, ωστόσο, θεωρείται το κομματικό συνέδριο.

Οι ενδείξεις ότι η επόμενη ημέρα του Ερντογάν δεν θα σχεδιαστεί χωρίς συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο ξεκάθαρες. Και η κρίση των επενδυτικών κεφαλαίων έφερε αυτές τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις στην επιφάνεια.

Παρόλα αυτά, δεν προβλέπεται γενική παράλυση επί μακρόν. Οι ΗΠΑ έχουν παράδοση και κουλτούρα διαπραγμάτευσης ανάμεσα στα δύο σώματα και τις δύο παρατάξεις. Λύσεις τελικά θα βρεθούν. Όμως, σε μια διετία που οι παγκόσμιοι ανταγωνισμοί εντείνονται, αυτό δε θα βοηθήσει καθόλου στην επιρροή των ΗΠΑ διεθνώς. Ήδη, λάθος αποφάσεις έχουν οδηγήσει σε απομείωση της επιρροής και μερική αλλαγή συσχετισμών σε ευαίσθητες περιοχές, όπως ο Κόλπος.

Η ψήφος σε συνθήκες ανόδου της συμμετοχής Δημοκρατικών και ανεξάρτητων ψηφοφόρων ήταν πρώτιστα ψήφος διαμαρτυρίας και τιμωρίας. Οι οπαδοί του MAGA και όσοι ανεξάρτητοι συντάχθηκαν μαζί τους πλειοψηφικά το 2024 αισθάνθηκαν προδομένοι από τη διάψευση των προσδοκιών και υποσχέσεων για αποχή από πολέμους και βελτίωση της αγοραστικής δύναμης. Τα φαινόμενα διαφθοράς που αγγίζουν το στενό οικογενειακό πυρήνα του προέδρου και λάθος επιλογές υποψηφίων συνέδραμαν περαιτέρω.

Η αντίδραση της βάσης του MAGA στον πρόεδρό τους δείχνει και σημάδια υγείας ενός πραγματικού ιδεολογικού κινήματος, ανεξαρτήτως του αν κάποιος συμμερίζεται αυτές τις ιδέες. Όταν η βάση αντιδρά στην αθέτηση υποσχέσεων, τότε κάτι αληθινό υπάρχει εκεί. Το μεταναστευτικό επηρέασε πολύ λιγότερο, καθώς είναι το μόνο θέμα που η βάση του Τραμπ κρίνει ότι υλοποίησε αυτά που υποσχέθηκε και με μετρήσιμα αποτελέσματα.

Ήττα και του ισραηλινού λόμπι

Είναι η πρώτη φορά τα τελευταία πολλά χρόνια που τα εξωτερικά θέματα έπαιξαν τόσο σημαντικό ρόλο. Δεν είναι μόνο ότι η απόφαση για τον πόλεμο έφερε νέο κύμα ακρίβειας. Είναι και η διάχυτη εντύπωση ότι οι ΗΠΑ δεν εξυπηρέτησαν συμφέροντά τους με αυτή την απόφαση. Υπό αυτή την έννοια, το Ιράν συγκαταλέγεται στους νικητές των εκλογών, εφόσον επλήγη η πολιτική του πολέμου. Και το ισραηλινό λόμπι συγκαταλέγεται στους ηττημένους: Το αποτέλεσμα εκφράζει και την αντίθεση στην κυρίαρχη εντύπωση της εξάρτησης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής από αυτό.

Τα ενδεχόμενα, μακροπρόθεσμα αποτελέσματα αυτής της (μερικής;) αναδίπλωσης στο εσωτερικό των ΗΠΑ θα τα δούμε σε αρκετά χρόνια στη Μέση Ανατολή. Ήδη ο Τραμπ ανακοίνωσε τερματισμό (;) της ετήσιας βοήθειας ύψους τεσσάρων δισ. στο Ισραήλ. Σε κάθε περίπτωση, μέχρι τώρα οι εκλογές στις ΗΠΑ επηρέαζαν τα διεθνή. Τώρα τα διεθνή επηρεάζουν και την εσωτερική πολιτική.

Συνοπτικά, ο Τραμπ υποσχέθηκε στους πολλούς το 2024 και τελικά συνδιαλέχτηκε με τους λίγους. Οι πολλοί τον τιμώρησαν. Εξουσία που προτιμά να συνδιαλέγεται με τους λίγους, αγνοώντας τους πολλούς που τη στήριξαν, πληρώνει. Αυτή είναι – και καλώς – η (αντιπροσωπευτική) Δημοκρατία.

Τα νέα πρόσωπα

Από τα νέα πρόσωπα, τα φώτα έπεσαν πάνω στον Ελ Σαγιέντ, αιγυπτιακής καταγωγής, πρώτο μουσουλμάνο γερουσιαστή στην ιστορία των ΗΠΑ. Η νίκη του έχει συμβολισμούς, αλλά η πλατφόρμα του δεν κομίζει τίποτα νέο. Η, δε, φημολογούμενη σύνδεσή του με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα λειτουργεί περιοριστικά.

Πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι του Ταλαρίκο στο παραδοσιακά ρεπουμπλικανικό Τέξας. Ο ίδιος, θεολόγος πάστορας, αντιπροσωπεύει ένα νέο μίγμα που δίνει έμφαση στο χριστιανικό χαρακτήρα, είναι υπέρ της υποστήριξης στην Ουκρανία, έχει κοινωνική ατζέντα και είναι υπέρ των αυστηρών ελέγχων στη μετανάστευση, μακριά από την κυρίαρχη τάση του Δημοκρατικού Κόμματος. Η υποψηφιότητά του, έχει, πάντως και… παραδοξότητες, όπως η στήριξή του από κορυφαία Iσραηλινή χορηγό (Άντερσον), ενώ ο ίδιος δηλώνει εναντίον της ταύτισης με το Ισραήλ.

Πρόβα για τις προεδρικές;

Όποιοι κάνουν προβολές για τις προεδρικές εκλογές του 2028 καλό θα είναι να είναι πιο συγκρατημένοι. Τα δύο χρόνια συνιστούν “πολιτικό αιώνα”. Επίσης, είναι λάθος να εκληφθεί η ψήφος ως θετική ψήφος με χαρακτηριστικά πλειοψηφικού ρεύματος προς το Δημοκρατικό Κόμμα. Το κόμμα ούτε έλκει, ούτε ιονίζει πλατιά στρώματα. Είναι βαθιά διχασμένο ανάμεσα στην απαξιωμένη, καθεστωτική παραδοσιακή του γραφειοκρατία και την τάση της νέας Αριστεράς, των σοσιαλδημοκρατών του δικαιωματισμού. Κόμμα στην ουσία δεν υπάρχει ως ενιαίο ιδεολογικά σχήμα. Και ούτε φαίνεται και κάποια προσωπικότητα που θα μπορούσε να λειτουργήσει συγκολλητικά ή να έλξει.

Το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα είναι ότι καμμιά παράταξη δεν απαντά συγκροτημένα και συνολικά στο βασικό πρόβλημα της Αμερικής: Πώς θα διατηρηθεί η πρωτοκαθεδρία σε σχέση με την Κίνα χωρίς κοινωνικές εκρήξεις. Για να γίνει το πρώτο, απαιτείται αύξηση της παραγωγικότητας. Για να επιτευχθεί το δεύτερο, απαιτείται στοιχειώδης αναδιανομή και εσωτερική πολιτισμική και ιδεολογική ομοιογένεια.

Η πλευρά των Δημοκρατικών δίνει έμφαση στην αναδιανομή, αλλά στα υπόλοιπα δεν υπάρχει ουσιαστικά πρόταση. Η κεφαλαιακή επάρκεια υπάρχει λόγω δολαρίου. Όμως, τα κεφάλαια, χωρίς αφενός, ριζική μεταρρύθμιση σε παιδεία και τεχνική εκπαίδευση, αφετέρου δε αντιμετώπιση των ελλειμμάτων, δεν αρκούν για το διεθνή ανταγωνισμό. Επιπλέον, ισχύς χωρίς εσωτερική ενότητα δε νοείται.

Επίλογος για τις εκλογές

Ακόμα, δεν μπορεί να διαφύγει την προσοχή η εκτροπή των εκλογών σε εκλογικό χρηματιστήριο λόγω των ιλιγγιωδών χορηγιών. Μόνο ο Μασκ έδωσε σε οργανώσεις επιρροής ποσό ύψους 500 εκ. δολαρίων. Συνολικά ξοδεύτηκε το ποσό των 11,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Οι ολιγαρχικές επιρροές στις ΗΠΑ, μια χώρα έκτασης μεγαλύτερης της ΕΕ με μόνο δύο κόμματα, όπου παραδοσιακά αντιπροσωπεύεται μόνο μια άποψη στα πλείστα θέματα, έχουν εκτροχιαστεί, ειδικά μετά το 2010 και την “ιστορική” απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου (Citizens United vs FEC). Με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα της δημοκρατίας.

Καλό είναι να γίνει και μια πρώτη εκτίμηση του αποτελέσματος ως προς τα εθνικά μας θέματα. Η δύσκολη εσωτερική περίοδος που διανοίγεται για τις ΗΠΑ μειώνει κάπως τις πιθανότητες να παρέμβουν δυναμικά σε ενδεχόμενο ελληνοτουρκικής κρίσης. Από την άλλη, αποφάσεις που περνούν από το Κογκρέσο, όπως η πώληση οπλικών συστημάτων προς την Τουρκία, ίσως αντιμετωπίσει προσκόμματα με τη νέα πλειοψηφία.

Καταληκτικά, μια κουβέντα για τα καθ’ ημάς εσωτερικά σε σχέση με τις εκλογές αυτές: Είναι γνωστό ότι η ελληνική πολιτική, εν πολλοίς, ετεροπροσδιορίζεται τις τελευταίες δεκαετίες από τις ΗΠΑ, ένδειξη και πολιτικής υπανάπτυξης. Όμως, έχουμε φτάσει στο σημείο πολιτικοί και αναλυτές, χωρίς καμία δικαιολογία, να αλλάζουν άρδην στρατόπεδα και αντιδιαμετρικά αντίθετες ιδέες, απλά ανάλογα με το ποιος επικρατεί στις ΗΠΑ. Ουσιαστικά εκλιπαρούν για εύνοια και για ένα “νεύμα” από τον ισχυρό σύμμαχο. Πρόκειται για καταθλιπτικό και αξιολύπητο φαινόμενο αναξιοπρεπούς εξάρτησης…

«Υπάρχει κανείς που να πιστεύει πραγματικά ότι αυτές οι “εκλογές” ήταν τίμιες; Πώς είναι δυνατόν οι δημοσκοπήσεις να έπεσαν τόσο έξω;», έγραψε χαρακτηριστικά. Ο Τραμπ υποστήριξε ακόμη ότι ορισμένες μαζικές καταμετρήσεις ψήφων από την πρόωρη ψηφοφορία ήταν τόσο μεγάλες, ώστε, όπως ισχυρίστηκε, καθιστούσαν αδύνατη τη νίκη των Ρεπουμπλικάνων, ανεξάρτητα από το πόσοι ψηφοφόροι θα προσέρχονταν στις κάλπες.

Στο στόχαστρό του βρέθηκαν και οι μηχανές καταμέτρησης των ψήφων, στις οποίες απέδωσε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος. «Όλα έχουν να κάνουν με τις μηχανές, οι οποίες είναι πολύ πιο σημαντικές από τον ψηφοφόρο», ανέφερε στην ίδια ανάρτηση.

Αναλυτικά η ανάρτηση Τραμπ: «Υπάρχει κανείς που να πιστεύει πραγματικά ότι αυτές οι “εκλογές” ήταν τίμιες; Πώς είναι δυνατόν οι δημοσκοπήσεις να έπεσαν τόσο έξω; Κάποιες από τις μαζικές καταμετρήσεις ψήφων της πρόωρης ψηφοφορίας ήταν τόσο μεγάλες, που καθιστούσαν αδύνατη τη νίκη, ανεξάρτητα από το πόσοι άνθρωποι προσέρχονταν τελικά στις κάλπες. Όλα έχουν να κάνουν με τις μηχανές καταμέτρησης των ψήφων, οι οποίες αποδεικνύονται πολύ πιο σημαντικές από τον ίδιο τον ψηφοφόρο!».

Στο ίδιο μήκος κύματος, σύμβουλος του Τραμπ δήλωνε στο CNN ότι η νίκη των Δημοκρατικών ήταν τόσο μεγάλη που ήταν «πολύ μεγάλη για να είναι προϊόν νοθείας», επιβεβαιώνοντας τις εκτιμήσεις ότι θα προβεί σε αμφισβήτηση του αποτελέσματος.

Από την παραδοχή στις καταγγελίες

Πάντως, η νέα παρέμβαση του Τραμπ έρχεται λίγες ώρες μετά τη συνέντευξή του στην εκπομπή «60 Minutes» του CBS, όπου ο Αμερικανός πρόεδρος είχε επιχειρήσει να εξηγήσει τους λόγους της ιστορικής ήττας των Ρεπουμπλικάνων, χωρίς να αμφισβητήσει ευθέως το εκλογικό αποτέλεσμα.

Μάλιστα, είχε αναγνωρίσει ότι η μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησής του υπήρξε υπερβολικά σκληρή, παραδεχόμενος ότι οι μαζικές απελάσεις μεταναστών που ζούσαν και εργάζονταν επί χρόνια στις ΗΠΑ είχαν πολιτικό κόστος. «Ήταν υπερβολικά σκληρή. Νομίζω ότι ίσως ήταν υπερβολικά σκληρή», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά, αφήνοντας παράλληλα ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με τους Δημοκρατικούς για το μεταναστευτικό.

Ο Τραμπ είχε επίσης αποδώσει μέρος της εκλογικής ήττας στον πόλεμο με το Ιράν και στις αυξημένες τιμές των καυσίμων, επιμένοντας ωστόσο ότι η απόφασή του για τη στρατιωτική σύγκρουση ήταν σωστή. Παρά τις παραδοχές αυτές, ο Αμερικανός πρόεδρος απέφυγε να αναλάβει προσωπικά την ευθύνη για το αποτέλεσμα, στρέφοντας τα πυρά του στους υποψηφίους των Ρεπουμπλικάνων.

Επιπλέον, ανέφερε πως το κίνημα MAGA μπορεί να συνεχίζει, χωρίς αυτόν, δήλωση με ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο αντιπρόεδρος του προχώρησε σε “αρχηγική” εμφάνιση, μιλώντας για τα αίτια της ήττας, χωρίς να αμφισβητήσει το αποτέλεσμα. Πλέον, με τη νέα του ανάρτηση, μετατοπίζει τη συζήτηση από τα πολιτικά αίτια της ήττας στο ίδιο το αδιάβλητο της εκλογικής διαδικασίας.

Η επιλογή Μίλερ

Την ίδια στιγμή, η απόφαση Τραμπ να προωθήσει τον πιστό του σύμμαχο Στίβεν Μίλερ στη θέση του προσωπάρχη του Λευκού Οίκου (απομακρύνοντας κακήν-κακώς και με φωνές την προκάτοχο του, σύμφωνα με δημοσιεύματα) υποδηλώνει ότι σκοπεύει να εντείνει την αντιπαράθεση κατά τα δύο τελευταία χρόνια της θητείας του και να αποκρούσει τις εξωτερικές πολιτικές και οικονομικές πιέσεις. Αυτοί εκτιμούσαν αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ και άλλοι Ρεπουμπλικάνοι πριν ο Τραμπ προβεί στην ανάρτηση “βόμβα”.

Με τον Μίλερ στη θέση του προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, η κυβέρνηση Τραμπ αναμένεται να συνεχίσει την επιθετική καταστολή της παράτυπης μετανάστευσης, να οξύνει τις πολιτισμικές αντιπαραθέσεις και να μην κάνει καμία παραχώρηση σε ένα Κογκρέσο που θα ελέγχεται από τους Δημοκρατικούς, σύμφωνα με αξιωματούχους και ειδικούς που μίλησαν στο Reuters. Όπως επισημαίνουν, οι Ρεπουμπλικάνοι που αμφιταλαντεύονται θα δεχθούν αυξημένες πιέσεις προκειμένου να παραμείνουν πιστοί στην κομματική γραμμή, ενώ οι επιχειρήσεις ενδέχεται να δυσκολευτούν περισσότερο να προωθήσουν τις θέσεις τους στον Λευκό Οίκο.

«Αυτό σηματοδοτεί ότι η κυβέρνηση θα υιοθετήσει μια αμυντική στάση, σαν να πολεμά από ένα καταφύγιο, κατά τα δύο τελευταία χρόνια της θητείας της», δήλωσε ο Νταν Έμπερχαρτ, δωρητής του Τραμπ και στέλεχος του ενεργειακού κλάδου. Παρότι ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι μπορεί να συνεργαστεί με τους Δημοκρατικούς, από τη στιγμή που έγινε σαφές το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών έχει επιδείξει μαχητική στάση.

Το Σάββατο, έδωσε εντολή στο υπουργείο Δικαιοσύνης να «διερευνήσει» Δημοκρατικούς, τους οποίους κατηγόρησε ότι έστειλαν «απειλητικές επιστολές» σε Ρεπουμπλικανούς δωρητές και άλλους συμμάχους του Τραμπ. Ο πρόεδρος πρότεινε επίσης στον Ντέινα Γουάιτ, διοργανωτή αγώνων μαχητικών αθλημάτων, τη θέση του εκπροσώπου Τύπου του Λευκού Οίκου. Αργότερα ισχυρίστηκε ότι «αστειεύτηκε»! Τώρα αμφισβητεί το αποτέλεσμα.

«Αυτός ο άνθρωπος έσωσε την Αμερική»

Ο Μίλερ, 41 ετών, αποτελεί έντονη αντίθεση σε σχέση με την απερχόμενη προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, Σούζι Γουάιλς, πρώην λομπίστρια που διηύθυνε την προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ το 2024. Η Γουάιλς δεν διέθετε σημαντική εμπειρία στην Ουάσιγκτον, θεωρούνταν όμως ικανή διαχειρίστρια των αντικρουόμενων συμφερόντων. Αντίθετα, ο Μίλερ θεωρείται τόσο από τους συμμάχους όσο και από τους αντιπάλους του ένας συγκρουσιακός ιδεολόγος, με βαθιά γνώση των μηχανισμών άσκησης εξουσίας και ακλόνητη αφοσίωση στον Τραμπ.

«Αν δεν υπήρχε ο πρόεδρος Τραμπ, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν θα υπήρχαν σήμερα. Αυτός ο άνθρωπος έσωσε την Αμερική», δήλωσε ο Μίλερ σε εκδήλωση στην εξοχική κατοικία του Τραμπ στη Φλόριντα, την Παρασκευή. Ο Μίλερ εντάχθηκε στην πρώτη προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ το 2016 και υπηρέτησε καθ’ όλη τη διάρκεια των δύο θητειών του στον Λευκό Οίκο. Είναι περισσότερο γνωστός για τον σχεδιασμό και την προώθηση της επιθετικής πολιτικής καταστολής της παράτυπης μετανάστευσης από τον Τραμπ, η οποία έχει συσπειρώσει τους υποστηρικτές του, αλλά έχει αποξενώσει πολλούς ψηφοφόρους.

Μόλις το 37% των Αμερικανών εγκρίνει τον τρόπο με τον οποίο ο Τραμπ χειρίζεται το μεταναστευτικό, σύμφωνα με δημοσκόπηση των Reuters/Ipsos τον Οκτώβριο, έναντι 50% όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του. Ωστόσο, τέσσερις Αμερικανοί αξιωματούχοι αρμόδιοι για θέματα μετανάστευσης δήλωσαν στο Reuters ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις πως η κυβέρνηση πρόκειται να χαλαρώσει την πολιτική της. «Τίποτα δεν αλλάζει, οι ίδιες ποσοστώσεις», δήλωσε ένας από τους αξιωματούχους, ο οποίος μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας.

Ο βουλευτής Ντον Μπέικον από τη Νεμπράσκα, περιστασιακός επικριτής του Τραμπ, ο οποίος αποχωρεί από το Κογκρέσο, δήλωσε στο Reuters ότι ο Μίλερ «αρνούνταν να δει την πραγματικότητα», όταν ο ίδιος και άλλοι Ρεπουμπλικανοί βουλευτές προσπάθησαν να τον προειδοποιήσουν, πριν από τις εκλογές, ότι οι μεταναστευτικές και δασμολογικές πολιτικές του Τραμπ απομάκρυναν τους ψηφοφόρους. «Του είπαμε: “Θα μας οδηγήσετε σε ένα κακό αποτέλεσμα στις ενδιάμεσες εκλογές”, αλλά εκείνος απέρριψε την προειδοποίηση», δήλωσε ο Μπέικον.

Ο Λευκός Οίκος δήλωσε ότι ο Μίλερ θα συνεχίσει να επιτυγχάνει «ιστορικά επιτεύγματα» από τη νέα του θέση. Ωστόσο, ο Μπέικον ανέφερε ότι οι περισσότεροι συνάδελφοί του στη Βουλή των Αντιπροσώπων θεωρούν τον διορισμό του ως «επιμονή σε μια αποτυχημένη στρατηγική». «Στο μεγαλύτερο μέρος του Κογκρέσου, ο διορισμός του δεν γίνεται καθόλου καλά δεκτός», δήλωσε ο Μπέικον.

Ο Μίλερ έχει επίσης την εποπτεία των εκτελεστικών διαταγμάτων του Τραμπ, γεγονός που του προσφέρει εκτενή γνώση των διοικητικών εργαλείων που έχει στη διάθεσή του ο πρόεδρος. Αρκετά από τα πρόσωπα που παραχώρησαν συνεντεύξεις για το συγκεκριμένο ρεπορτάζ δήλωσαν ότι αναμένουν από τον Λευκό Οίκο να προσφύγει σε εκτελεστικά διατάγματα σε πολύ μεγαλύτερη έκταση, αντί να επιδιώκει τη συνεργασία με τους βουλευτές και τους γερουσιαστές.

Οι Ρεπουμπλικάνοι νομοθέτες θα δεχθούν πιέσεις να παραμείνουν στο πλευρό του Τραμπ ενόψει των ερευνών που αναμένεται να διεξαγάγουν οι Δημοκρατικοί, ακόμη και αν αυτές προκαλέσουν ζημιά στο κόμμα συνολικά. «Όσοι στο Καπιτώλιο επιδιώκουν να αποστασιοποιηθούν από την κυβέρνηση Τραμπ θα γνωρίζουν ότι ο Στίβεν Μίλερ δεν πρόκειται να μείνει άπραγος και να παρακολουθεί μια τέτοια εξέλιξη», δήλωσε ο Ρεπουμπλικάνος πολιτικός σύμβουλος Ρον Μπονζάν.

Το Ιράν

Πέρα από τα εσωτερικά ζητήματα, στα οποία έχει επικεντρωθεί το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής του σταδιοδρομίας, ο Μίλερ θα έχει πλέον μεγαλύτερο λόγο και στην εξωτερική πολιτική. Σύμφωνα με τρεις πηγές που γνωρίζουν τις απόψεις του και μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, ο Μίλερ αντιτίθεται στην παράταση του πολέμου με το Ιράν, αλλά στηρίζει σθεναρά το Ισραήλ. Η στάση αυτή ενδέχεται να τον φέρει σε αντίθεση με έναν πρόεδρο ο οποίος έχει απειλήσει να επαναλάβει τα πλήγματα κατά του Ιράν και έχει ανακοινώσει ότι θα διακόψει τη βοήθεια προς το Ισραήλ από το τέλος του έτους.

Η προαγωγή του Μίλερ έχει προκαλέσει επίσης ανησυχία σε ορισμένους εταιρικούς λομπίστες, οι οποίοι φοβούνται ότι δεν θα ανταποκρίνεται στα αιτήματά τους στον ίδιο βαθμό με τη Γουάιλς, η οποία είχε καλλιεργήσει σχέσεις με κορυφαία στελέχη επιχειρήσεων.

«Αυτό θα αποτελέσει μεγάλη αλλαγή», δήλωσε ανώτερος λομπίστας σε εταιρεία που πρόκειται στον Τραμπ, ο οποίος μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας. «Ο Μίλερ βρίσκεται εκεί για να επικεντρωθεί στις πολιτικές προτεραιότητες, όπως η μετανάστευση και οι δασμοί, δηλαδή σε ζητήματα που ενδιαφέρουν τον Τραμπ, και δεν θα ακολουθεί την ίδια προσέγγιση με τη Σούζι, η οποία κατανοούσε ότι οι πολιτικές μπορεί να έχουν και απρόβλεπτες συνέπειες».

Ο διορισμός του Μίλερ έγινε δεκτός με επαίνους από ανώτερους αξιωματούχους του υπουργικού συμβουλίου και πολιτικούς υποστηρικτές του Τραμπ, οι οποίοι τον περιέγραψαν ως τον μαχητή που θα χρειαστούν στην τελική ευθεία της προεδρίας του. «Νομίζω ότι ο Τραμπ βρήκε τον σύμβουλό του για την περίοδο του πολέμου», δήλωσε στο Reuters ο σύμμαχος του Τραμπ, Ρότζερ Στόουν.

Υπό πίεση ο Χέγκσεθ

Προηγουμένως, ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, Χακίμ Τζέφρις, δήλωσε ότι στηρίζει χωρίς επιφυλάξεις την πρόταση για την παραπομπή του υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, η οποία αναμένεται να συζητηθεί στο Κογκρέσο μέσα στην εβδομάδα. Πρόκειται για την πρώτη φορά που ο κορυφαίος εκπρόσωπος των Δημοκρατικών εκφράζει δημόσια τόσο ξεκάθαρη θέση υπέρ της απομάκρυνσής του.

Σε συνέντευξή του στο ABC, ο Τζέφρις κατηγόρησε τον Χέγκσεθ ότι καταχράστηκε την εξουσία του, υπονόμευσε την εθνική ασφάλεια και ευθύνεται για την απερίσκεπτη και δαπανηρή στρατιωτική εμπλοκή των ΗΠΑ στο Ιράν. «Ο Πιτ Χέγκσεθ πρέπει να φύγει», τόνισε. Η στάση του Τζέφρις εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχέδιο των Δημοκρατικών για εντατικό κοινοβουλευτικό έλεγχο της κυβέρνησης Τραμπ, μετά τις ισχυρές εκλογικές επιδόσεις τους στη Βουλή και τη Γερουσία. Ωστόσο, όπως επισημαίνουν οι New York Times, η αυξανόμενη πίεση προς τον υπουργό Άμυνας, στην οποία συμμετέχουν πλέον και στελέχη των Ρεπουμπλικανών, ενδέχεται να οδηγήσει σε πολιτική αντιπαράθεση πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του νέου Κογκρέσου.

Την πρωτοβουλία για την πρόταση έχει αναλάβει ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής Τόμας Μάσι, από το Κεντάκι, ο οποίος αποχωρεί από το Κογκρέσο στο τέλος της θητείας του, μετά την ήττα του στις εσωκομματικές εκλογές από υποψήφιο που είχε τη στήριξη του Τραμπ. Ο Μάσι είχε επιχειρήσει να φέρει την πρόταση προς ψηφοφορία πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές, αλλά ο πρόεδρος της Βουλής, Μάικ Τζόνσον, διέκοψε πρόωρα τις εργασίες της, αποφεύγοντας τότε την αναμέτρηση.

Οι προτάσεις παραπομπής σε διαδικασία καθαίρεσης αποτελούν προνομιακές κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες και, όταν κατατίθενται, πρέπει να εξεταστούν μέσα σε δύο ημέρες. Καθώς η προηγούμενη προσπάθεια έληξε, ο Μάσι θα πρέπει να επαναφέρει την ειδοποίηση για την πρόταση, ενεργοποιώντας εκ νέου τη σχετική προθεσμία.

Ακόμη και αν η Βουλή εγκρίνει την παραπομπή του Χέγκσεθ, η απομάκρυνσή του από το υπουργείο Άμυνας δεν θεωρείται πιθανή. Για την καταδίκη και την καθαίρεσή του απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων στη Γερουσία. Στην αμερικανική ιστορία έχουν παραπεμφθεί σε διαδικασία καθαίρεσης μόλις δύο μέλη του υπουργικού συμβουλίου, χωρίς κανένα από τα δύο να απομακρυνθεί τελικά από το αξίωμά του.

Ο Τζέφρις εκτίμησε ότι η πρόταση θα συγκεντρώσει «εξαιρετικά ισχυρή στήριξη» από τους Δημοκρατικούς, προσθέτοντας ότι το ζήτημα θα συζητηθεί στην Ουάσινγκτον κατά την επιστροφή των βουλευτών αυτή την εβδομάδα. Από την πλευρά της κυβέρνησης, ο γενικός εισαγγελέας Τοντ Μπλανς δήλωσε στο CNN ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης θα υπερασπιστεί κυβερνητικά στελέχη, όπως ο Χέγκσεθ, απέναντι σε έρευνες και προσπάθειες καθαίρεσης.

Ρωγμές και στους Ρεπουμπλικάνους

Ο ίδιος ο Τραμπ χαρακτήρισε το Σάββατο τις εκκλήσεις για καθαίρεση «εκβιασμό στο υψηλότερο επίπεδο» και έδωσε εντολή στο υπουργείο Δικαιοσύνης να διερευνήσει όσους προωθούν την πρωτοβουλία. Παράλληλα, ωστόσο, ορισμένοι Ρεπουμπλικανοί εμφανίζονται πρόθυμοι να εξετάσουν τις κατηγορίες κατά του υπουργού, χωρίς να έχουν δεσμευθεί ότι θα ψηφίσουν υπέρ της απομάκρυνσής του.

Ο βουλευτής Φρεντς Χιλ από το Αρκάνσας δήλωσε ότι θέλει να ακούσει τη συζήτηση για να κρίνει αν η υπόθεση δικαιολογεί καθαίρεση. Εξέφρασε δυσαρέσκεια για τους χειρισμούς της κυβέρνησης στο Ιράν, αλλά υπογράμμισε ότι η κακή διαχείριση των καθηκόντων δεν συνιστά αυτομάτως λόγο καθαίρεσης. Πρόσθεσε, πάντως, ότι εάν ο Χέγκσεθ δεν εκπληρώνει σωστά την αποστολή του, ο πρόεδρος θα πρέπει να εξετάσει την αντικατάστασή του.

Αμφιβολίες για την ηγεσία του υπουργού έχει εκφράσει και ο Ρεπουμπλικανός Τζέιμς Κόμερ, επίσης από το Κεντάκι, εκτιμώντας ότι είναι «πολύ πιθανό» να συγκεντρωθούν αρκετές ψήφοι υπέρ της παραπομπής. Απέφυγε, ωστόσο, να ζητήσει ευθέως την απομάκρυνσή του, σημειώνοντας ότι η τελική απόφαση ανήκει στον Τραμπ.

Η κριτική προς την κυβέρνηση δεν περιορίζεται στο Πεντάγωνο. Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής Μάρλιν Στούτσμαν χαρακτήρισε «σοβαρό λάθος» την επιλογή του Στίβεν Μίλερ για τη θέση του επόμενου προσωπάρχη του Λευκού Οίκου. Από την πλευρά του, ο ανεξάρτητος γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς δήλωσε ότι είναι ανοιχτός σε πρωτοβουλίες καθαίρεσης και κατά του υπουργού Υγείας Ρόμπερτ Φ. Κένεντι Τζούνιορ, καθώς αναμένεται να αναλάβει την ηγεσία της αρμόδιας επιτροπής της Γερουσίας τον Ιανουάριο.

Ο αγώνας ήταν συναρπαστικός και προσέφερε δυνατές συγκινήσεις σε αθλητές και θεατές. Εντυπωσιακή ήταν η συμμετοχή του κόσμου και στον Αγώνα Δρόμου 5χλμ Telekom, με πάνω από 28.000 δρομείς, ο οποίος μεταδόθηκε ζωντανά και αποκλειστικά από την MagentaTV. Αξιοποιώντας το δημοσιογραφικό και τεχνικό δυναμικό της, με 15 κάμερες, drone σε όλη τη διαδρομή, με ρεπορτάζ και δηλώσεις των πρωταγωνιστών, η MagentaTV μετέφερε τον παλμό της διοργάνωσης.

Στο πλαίσιο της διοργάνωσης πραγματοποιήθηκαν και ο Αγώνας Δρόμου Παιδιών 1.200μ Telekom και ο Αγώνας Special Olympics Hellas & ΑμεΑ 1.200μ Telekom, με χιλιάδες συμμετέχοντες, οι οποίοι έζησαν μια μοναδική δρομική εμπειρία.

«Πιστή στη δέσμευσή της να στηρίζει τον αθλητισμό και τα ιδεώδη που πρεσβεύει, η Telekom στήριξε και φέτος τον Μαραθώνιο της Αθήνας, τον Αυθεντικό. Ένα παγκόσμιο αθλητικό γεγονός, που αναδεικνύει την Ελλάδα διεθνώς και μας εμπνέει. Μια μεγάλη γιορτή, που ενώνει πολιτισμούς και ανθρώπους. Είναι μεγάλη μας χαρά και τιμή να συμβάλλουμε σε μία από τις σημαντικότερες αθλητικές διοργανώσεις της χώρας και να στεκόμαστε δίπλα σε κάθε δρομέα, στηρίζοντας κάθε του προσπάθεια», δήλωσε η κα Λιάνα Μόσχου, Διευθύντρια Marketing Communications Strategy Ομίλου ΟΤΕ.

«Είναι ιδιαίτερα συγκινητικό να βλέπουμε ανθρώπους κάθε ηλικίας να γίνονται μέρος αυτής της μεγάλης γιορτής, αποδεικνύοντας ότι ο Μαραθώνιος Αθήνας, ο Αυθεντικός είναι κάτι πολύ περισσότερο από έναν αγώνα δρόμου, είναι μια εμπειρία που ενώνει ανθρώπους, μεταδίδει αξίες και αναδεικνύει τη δύναμη της συμμετοχής και της προσπάθειας. Η διαρκής ανάπτυξη της διοργάνωσης και η υποστήριξη σημαντικών συνεργατών, όπως η Telekom, συμβάλλουν καθοριστικά στην περαιτέρω ανάδειξη του Αυθεντικού Μαραθωνίου σε παγκόσμιο επίπεδο. Θέλω να συγχαρώ όλους τους δρομείς, τους εθελοντές, τους εργαζομένους και τους συνεργάτες που συνέβαλαν στην επιτυχία του 43ου Μαραθωνίου Αθήνας, του Αυθεντικού», δήλωσε ο κ. Κώστας Κεντέρης, Αντιπρόεδρος και Chief of Marketing & Sponsorship του ΣΕΓΑΣ.

Κατά μήκος της διαδρομής η Telekom έδινε ρυθμό και ενέργεια στους δρομείς και τους θεατές μέσα από ένα σύνολο με κρουστά και πνευστά με την καλλιτεχνική ομάδα της Artventure Productions με 15 καλλιτέχνες, υπό τη διεύθυνση του κ. Πέτρου Κούρτη, εντυπωσιακά happenings και με DJ sets. H Cheering Team και οι εθελοντές της εταιρείας μαζί με χορευτές και rollers, με χαμόγελο και ενέργεια εμψύχωναν τους δρομείς και τους έδιναν δύναμη σε κάθε βήμα και το πιο δυνατό τους χειροκρότημα σε κάθε προσπάθεια για να φτάσουν στον τερματισμό, δημιουργώντας μία μοναδική ατμόσφαιρα και μια αξέχαστη εμπειρία για όλους.

Στο Sponsors Village, το Magenta περίπτερο της Telekom υποδέχτηκε χιλιάδες δρομείς και επισκέπτες με εκπλήξεις και δώρα, καθώς μπορούσαν, μεταξύ άλλων, να δημιουργήσουν το δικό τους προσωποποιημένο αναμνηστικό με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης.

Σχεδόν 2.000 εργαζόμενοι Telekom έτρεξαν για καλό σκοπό

Συνεχίζοντας μια παράδοση που ξεκίνησε το 2005, έτσι και φέτος περίπου 2.000 εργαζόμενοι της Telekom έτρεξαν για καλό σκοπό, έχοντας μάλιστα την μεγαλύτερη συμμετοχή από κάθε άλλη φορά. Οι Telekom Volunteers έτρεξαν για να στηρίξουν το Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος), συνδυάζοντας την ομαδικότητα με την κοινωνική προσφορά. Ακόμη, στην κλασική διαδρομή από τον Μαραθώνα έως το Καλλιμάρμαρο, αλλά και στην διαδρομή των 10 χλμ. allwyn, δρομείς της εταιρείας έτρεξαν μαζί με τους αθλητές με νευρομυϊκές παθήσεις της MDA Hellas, σπρώχνοντας τα αναπηρικά τους αμαξίδια, στέλνοντας έτσι ένα δυνατό μήνυμα αλληλεγγύης.

Η φετινή διάσκεψη πραγματοποιείται υπό ένα πρωτοφανές οργανωτικό σχήμα: Η Τουρκία αναλαμβάνει την προεδρία, ενώ η Αυστραλία έχει την ευθύνη της διεξαγωγής των διαπραγματεύσεων. Η Άγκυρα κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες για να εξασφαλίσει την προεδρία, καταλήγοντας τελικά σε αυτόν τον συμβιβασμό.

Η ενεργειακή στρατηγική της Τουρκίας

Η Τουρκία προσέρχεται στη COP31 προβάλλοντας τη φιλοδοξία να εξελιχθεί σε «πράσινο ενεργειακό διάδρομο» της Ευρώπης, δίνοντας έμφαση στην ηλεκτροκίνηση, την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και την πολιτική μηδενικών αποβλήτων.
Κεντρικός στόχος της Άγκυρας είναι η αύξηση του μεριδίου της ηλεκτρικής ενέργειας στην παγκόσμια ενεργειακή κατανάλωση στο 35% έως το 2035.

Στο πλαίσιο αυτό, ο υπουργός Ενέργειας Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ παρουσίασε την Πέμπτη, λίγο πριν από την έναρξη της διάσκεψης, το Εθνικό Πρόγραμμα Ενέργειας 2040, το οποίο προβλέπει επενδύσεις ύψους 500 δισ. δολαρίων έως το 2040. Μεταξύ των βασικών στόχων του προγράμματος περιλαμβάνονται:

• Ο τετραπλασιασμός της εγκατεστημένης ισχύος αιολικής και ηλιακής ενέργειας, ώστε να φτάσει τα 175 GW.
• Η ανάπτυξη πυρηνικής ενεργειακής ισχύος 10 GW.
• Η κάλυψη του 36% της ενεργειακής ζήτησης της χώρας από ηλεκτρική ενέργεια.

Παρά τις φιλόδοξες εξαγγελίες, ωστόσο, το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει συγκεκριμένο σχεδιασμό για την απεξάρτηση από τον άνθρακα. Το στοιχείο αυτό έχει ήδη προκαλέσει την προσοχή διεθνών μέσων ενημέρωσης. Ο άνθρακας εξακολουθεί να καλύπτει περίπου το ένα τρίτο της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Τουρκία, ενώ η χώρα συνεχίζει παράλληλα τις δραστηριότητες έρευνας και εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα κοιτάσματα φυσικού αερίου Σακάρια στη Μαύρη Θάλασσα.

Έτσι, ενώ η Άγκυρα επιχειρεί να εμφανιστεί ως πρωταγωνιστής της ενεργειακής μετάβασης, η συνέχιση της εξάρτησής της από τα ορυκτά καύσιμα αναδεικνύει τις αντιφάσεις της ενεργειακής της πολιτικής.

Χρηματοδότηση και προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή

Η COP31 πραγματοποιείται στον απόηχο της έκθεσης του ΟΗΕ για το κλίμα, που δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο και προειδοποιεί ότι η υπέρβαση του στόχου της Συμφωνίας των Παρισίων για τον περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη στον 1,5 βαθμό Κελσίου είναι πλέον «αναπόφευκτη».

Οι αντιπροσωπείες φτάνουν στην Αττάλεια έπειτα από μια χρονιά με αλλεπάλληλες φυσικές καταστροφές, ενώ οι τιμές της ενέργειας έχουν αυξηθεί σημαντικά, υπό την επίδραση του πολέμου στη Μέση Ανατολή και των ακραίων θερμοκρασιών που καταγράφηκαν το φετινό καλοκαίρι.

Παρά τις εξελίξεις αυτές, η σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων δεν αναμένεται να αποτελέσει βασικό αντικείμενο των διαπραγματεύσεων, καθώς δεν περιλαμβάνεται καν στην επίσημη ημερήσια διάταξη της συνόδου.
Η Βραζιλία παρουσίασε πρόσφατα έναν εθελοντικό οδικό χάρτη για την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα.

Ωστόσο, πρόκειται για μια πρωτοβουλία που αποσκοπεί στην κινητοποίηση των χωρών και όχι για μια συγκεκριμένη συμφωνία που βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Το βάρος των συζητήσεων αναμένεται, επομένως, να μετατοπιστεί κυρίως σε δύο ζητήματα: τη χρηματοδότηση των αναπτυσσόμενων χωρών και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή.

Χρηματοδότηση και ενέργεια

Οι αναπτυσσόμενες χώρες ζητούν τη δημιουργία ενός νέου προγράμματος εργασίας για τη χρηματοδότηση της κλιματικής δράσης, με στόχο να ασκηθούν μεγαλύτερες πιέσεις στις πλούσιες χώρες για την παροχή δημόσιων πόρων.

Η απαίτησή τους είναι να αντιμετωπιστεί η χρηματοδότηση για το κλίμα με αντίστοιχη πολιτική βαρύτητα με εκείνη που δίνεται στους προϋπολογισμούς αναπτυξιακής βοήθειας. Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκονται και οι Ηνωμένες Πολιτείες, ως ένας από τους βασικούς διεθνείς χρηματοδότες.

Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή

Σύμφωνα με τη νέα έκθεση του Προγράμματος Περιβάλλοντος του ΟΗΕ (UNEP) για το χρηματοδοτικό χάσμα στην προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, οι αναπτυσσόμενες χώρες θα χρειάζονται 305 δισ. δολάρια ετησίως έως το 2035. Ωστόσο, οι διεθνείς δημόσιες χρηματοδοτικές ροές ανήλθαν σε μόλις 30 δισ. δολάρια το 2024, γεγονός που καταδεικνύει το τεράστιο χρηματοδοτικό κενό που εξακολουθεί να υπάρχει.

Από την πλευρά της, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει την υιοθέτηση ενός «πακέτου μετριασμού», το οποίο θα μετατρέψει τις μέχρι σήμερα δεσμεύσεις των κρατών σε συγκεκριμένες και μετρήσιμες μειώσεις των εκπομπών.

Ο Ευρωπαίος Επίτροπος για το Κλίμα, Βόπκε Χούκστρα, έχει ζητήσει λιγότερες αντιπαραθέσεις και λιγότερο «δράμα» στις συνομιλίες. Σε κάθε περίπτωση, οι προσδοκίες για θεαματικές εξελίξεις στη φετινή διάσκεψη παραμένουν περιορισμένες. Η COP31 έχει χαρακτηριστεί ως «Διάσκεψη Εφαρμογής» (Implementation COP), με το ενδιαφέρον να επικεντρώνεται πλέον στο κατά πόσο οι μέχρι σήμερα δεσμεύσεις θα μετατραπούν σε συγκεκριμένες πολιτικές και αποτελέσματα.

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά η επισήμανση του επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEA), Φατίχ Μπιρόλ, ο οποίος δήλωσε στους Financial Times: «Σπάνια έχω δει τους στόχους της ενεργειακής ασφάλειας και τους στόχους της κλιματικής πολιτικής να ευθυγραμμίζονται τόσο στενά… Αυτή η COP θα είναι πολύ σημαντική, ιδίως επειδή πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία ο κόσμος αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη απειλή για την ενεργειακή ασφάλεια στην ιστορία του».

Παραμένουν ακόμη εγκλωβισμένα τέσσερα άτομα σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που δίνουν τα τουρκικά μέσα και ανασύρθηκαν νεκροί τέσσερις από τους αρχικά οκτώ εργάτες που καταπλακώθηκαν την ώρα της έκρηξης. Δεν ξέρουμε πόσοι από τους νεκρους είναι άνδρες ή γυναίκες, ή τις ηλικίες τους.

Οι ομάδες διάσωσης καταβάλλουν προσπάθειες για τον εντοπισμό όλων των εγκλωβισμένων. Τα αίτια της έκρηξης δεν έχουν επισήμως ανακοινωθεί, αλλά οι εργαζόμενοι είχαν καταγγείλει προ ημερών την επικινδυνότητα των εγκαταστάσεων και δεν είχαν εισακουσθεί.

İzmir’in Aliağa ilçesinde bulunan HABAŞ Demir Çelik Fabrikası’ndaki patlamada hayatını kaybedenlerin sayısı 6’ya yükseldi. -Olayla ilgili 4 Cumhuriyet savcısı görevlendirildi. https://t.co/fEgMe3p5rY

— eGündem (@egundemhaber) November 9, 2026

Η έκρηξη φέρεται να σημειώθηκε την ώρα της χύτευσης υγρού χάλυβα, όταν έσπασε η γερανογέφυρα και έπεσε μέσα στον ηλεκτρικό κλίβανο τόξου. Η εκπρόσωπος της εταιρείας HABAŞ ανακοίνωσε ότι το δυστύχημα σημειώθηκε κατά τη διάρκεια προγραμματισμένων εργασιών συντήρησης σε ηλεκτρικό κλίβανο.

Aliağa ilçesi Bozköy Mahallesi’nde faaliyet gösteren HABAŞ Demir Çelik Fabrikası’nda saat 12.00 sıralarında patlama meydana geldi. O anlar bir vatandaş tarafından kaydedildi. Aliağa #izmir #patlama https://t.co/jqtzJsWs58

— Narkoz Haber (@narkozhaber) November 9, 2026

Ανακοινώθηκε ότι θα γίνει έρευνα από τέσσερις εισαγγελείς για να διαπιστωθούν οι ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες σημειώθηκε η έκρηξη και να αποδοθούν ευθύνες.

Εντούτοις, οι πληγές της Ελλάδας από τη βουλγαρική συμπεριφορά κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου παραμένουν ανοιχτές. Το όργιο των βουλγαρικών δυνάμεων κατοχής, με την ανοχή της ναζιστικής “Βέρμαχτ”, εις βάρος των Ελλήνων κατοίκων της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης έχει αφήσει κακές αναμνήσεις και πολλές εκκρεμότητες.

Δεν είναι μόνο οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις που δεν καταβλήθηκαν. Είναι και οι βουλγαρικές για τις καταστροφές και διώξεις των Ελλήνων από τους Βούλγαρους συμμάχους του Τρίτου Ράιχ.

Απώτερος σκοπός των συμμάχων της Γερμανίας ήταν ο πλήρης εκβουλγαρισμός της Μακεδονίας, ιδιαίτερα αισθητός στο λιμάνι της Καβάλας. Με τη λήξη του πολέμου, η ενεργός τότε κινητοποίηση του βουλγαρικού στοιχείου στις Ηνωμένες Πολιτείες εμπόδισε την ευθυγράμμιση των ελληνοβουλγαρικών συνόρων και την αποκατάσταση των κατεστραμμένων σχολείων, εκκλησιών και παραγωγικών εγκαταστάσεων της Δράμας και στο Παρανέστι από τις βουλγαρικές δυνάμεις εθνοκάθαρσης της Μακεδονίας από το ελληνικό και ιουδαϊκό στοιχείο.

Ακόμη και από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο παραμένουν οι πικρές αναμνήσεις από τη γερμανοβουλγαρική κατάληψη του Ρούπελ και την αιχμαλωσία του 4ου Σώματος του ελληνικού στρατού το 1916 που εκτοπίστηκε στο Γκέρλιτς.

Η πάροδος 83 ετών από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου δεν έσβησε τα ίχνη της βουλγαρικής επιβουλής που συνεχίστηκε επί Εμφυλίου, με την ενίσχυση των αντάρτικων σωμάτων από την κομμουνιστική Βουλγαρία, ενώ το καθεστώς Ζίβκοφ επέδραμε στο Άγιον Όρος όπου έκλεψε ιστορικά τεκμήρια της Ι. Μονής Ζωγράφου. Ο πρόσφατος θόρυβος της επιστροφής κειμηλίων ιστορικής αξίας στη Σόφια δεν πέρασε απαρατήρητος.

Παρά ταύτα, και εν όψει της βουλγαρικής εισδοχής στην ΕΕ που βρίσκεται εν εξελίξει, δεν χρειάζεται η ανάμειξη της κυβέρνησης της γειτονικής χώρας· το ιδιωτικό ενδιαφέρον για συνεργασία στο λιμάνι της Νέας Καρβάλης χωρίς ιδιοκτησιακά δικαιώματα φαίνεται πιο αθώο.

Στο μέλλον, η συμπεριφορά του βουλγαρικού δημοσίου θα εκτιμηθεί δεόντως, αν “ο ανθελληνικός λύκος άλλαξε κεφαλή και όχι το μαλλί του”. Ας έχουμε τον νου μας και τα μάτια μας δεκατέσσερα ορθάνοιχτα στις γειτονικές “καλές προθέσεις”.

Όπως ανέφερε, η Τουρκία και άλλες χώρες της περιοχής που συμμετέχουν στις διαμεσολαβητικές προσπάθειες σημειώνουν πρόοδο στην επεξεργασία ενός σχεδίου συμφωνίας επτά σημείων, το οποίο χαρακτήρισε δίκαιο.
Βάσει της προτεινόμενης συμφωνίας, το Ιράν θα εξασφάλιζε ελάφρυνση των κυρώσεων και πρόσβαση στα δεσμευμένα κεφάλαιά του.

Σε αντάλλαγμα, θα δεσμευόταν να μην αποκτήσει πυρηνικά όπλα και να συνεργαστεί με τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ), προκειμένου να ξεκινήσουν ξεχωριστές διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό ζήτημα. Στη συνέχεια, η Τεχεράνη θα προχωρούσε στην άρση του αποκλεισμού του Ορμούζ.

«Αυτή τη στιγμή, το μόνο που απομένει είναι να καθοριστεί η σειρά των βημάτων και ποιος θα κάνει την πρώτη κίνηση», δήλωσε ο Καλίν.
Ο επικεφαλής των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών προειδοποίησε ότι ακόμη και ένα μικρό περιστατικό θα μπορούσε να βυθίσει την περιοχή σε ένα νέο κύμα συγκρούσεων.

«Εάν καταφέρουμε να επιτύχουμε αυτή τη συμφωνία μέσα στις επόμενες ημέρες, δεν θα υπάρξει επίθεση», ανέφερε, προσθέτοντας ότι, σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων, νέες αμερικανικές επιθέσεις κατά του Ιράν θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν μέσα στις επόμενες ημέρες. Παράλληλα, κάλεσε την Τεχεράνη να επιδείξει μεγαλύτερη ευελιξία, προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία.

Ο Ερντογάν αναμένεται να φιλοξενήσει περιφερειακούς ηγέτες στην Αττάλεια, στο περιθώριο της συνόδου COP31 για το κλίμα, γεγονός που θα μπορούσε να προσφέρει μια ακόμη ευκαιρία για την προώθηση της συμφωνίας. Ο Καλίν ανέφερε επίσης ότι το Κατάρ θα φιλοξενήσει την επόμενη εβδομάδα τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, και τον υψηλόβαθμο Ιρανό αξιωματούχο αρμόδιο για θέματα εθνικής ασφάλειας, Μοχσέν Ρεζαΐ. Χαρακτήρισε τη συνάντηση σημαντική ευκαιρία για την επίτευξη προόδου στις διαπραγματεύσεις.

Απαισιόδοξη η Τεχεράνη για την επίτευξη συμφωνίας

Παρά τις διπλωματικές προσπάθειες, Ιρανός αξιωματούχος που γνωρίζει την υπόθεση εμφανίστηκε απαισιόδοξος, εκτιμώντας ότι υπάρχουν ελάχιστες πιθανότητες η Ουάσιγκτον να προχωρήσει στην αποδοχή της συμφωνίας. Μιλώντας στο Middle East Eye, η ιρανική πηγή ανέφερε ότι η Τεχεράνη αναμένει ένα νέο κύμα κλιμάκωσης το προσεχές διάστημα, το οποίο θα προκαλέσει δυναμική απάντηση του Ιράν κατά αμερικανικών βάσεων στην περιοχή αλλά και πέραν αυτής. «Ο Τραμπ καταλαβαίνει μόνο το κόστος και πρέπει να του το κάνουμε πολύ μεγάλο», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ορισμένα ιρανικά μέσα ενημέρωσης δημοσίευσαν το Σαββατοκύριακο βίντεο που υποδηλώνουν ότι το Ιράν θα μπορούσε να επιτεθεί σε αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην Ευρώπη. Οι αναφορές αυτές προκάλεσαν συζήτηση στην Τουρκία σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα αντιδρούσε η Άγκυρα, ως μέλος του ΝΑΤΟ, σε περίπτωση που μια τέτοια επίθεση οδηγούσε σε αντίδραση της Συμμαχίας.

Η ιρανική πηγή κατηγόρησε τις ευρωπαϊκές χώρες ότι συμβάλλουν στην όξυνση της έντασης μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, αντί να βοηθούν στην αποκλιμάκωσή της. «Δεν θα στοχοποιήσουμε τις ευρωπαϊκές βάσεις, αλλά τις αμερικανικές βάσεις που έχουν χρησιμοποιηθεί από τις αμερικανικές δυνάμεις για να επιτεθούν στο Ιράν», δήλωσε.

Αναφερόμενη στο ενδεχόμενο αντίδρασης του ΝΑΤΟ, η ίδια πηγή υποστήριξε ότι οι ευρωπαϊκές στρατιωτικές δυνατότητες δεν υπερβαίνουν εκείνες των ΗΠΑ και ότι οι Ευρωπαίοι δεν θα πρέπει να ανησυχούν, καθώς στόχος θα είναι αποκλειστικά οι αμερικανικές βάσεις.