Σύμφωνα με τον ίδιο, από την επίθεση υπέστησαν ζημιές ένας σταθμός παραγωγής ενέργειας και μεριΚά σπίτια. Δεν υπ[άρχουν αναφορές για τραυματίες μέχρι στιγμής.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η κίνηση αυτή είχε αναμφισβήτητα διπλό στόχο, αφενός να υπονομεύσει και να αντιστρέψει την ενεργειακή αιμοδοσία του παραγωγικού γίγαντα (Κίνα), δεδομένου ότι το ιρανικό πετρέλαιο, που εισάγεται από αυτή ξεπερνά το 30% των ενεργειακών αναγκών της και αφετέρου να μεταβληθεί η κρισιμότητα της γεωγραφικής θέσης του Ιράν, ως ένα εκ των βασικών πυλώνων του υπό διαμόρφωση υπό την Κίνα, Ευρασιατικού πόλου με μακροπρόθεσμο στόχο την πλανητική της ηγεμονία, λόγω της προϊούσας δυτικής παρακμής.

Το σχέδιο “Ιράν” δεν πήγε όπως αναμενόταν

Αυτοί είναι οι βαθύτεροι στρατηγικοί στόχοι και οι αιτίες της εμπλοκής των ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του Ιράν. Είναι βέβαια άλλο το ζήτημα, εάν υλοποιηθούν οι στοχεύσεις και τα επιθυμητά αποτελέσματα, τα οποία στην προκειμένη περίπτωση έχουν αρχίσει να ξεστρατίζουν από κάθε αρχική εκτίμηση, όπως δηλαδή η πτώση του καθεστώτος του Ιράν μετά τον αποκεφαλισμό της θεοκρατικής ηγεσίας τους και η παράλληλη λαϊκή εξέγερση των καταπιεζόμενων κοινωνικών στρωμάτων.

Αντίθετα, η δομή και η αποτελεσματικότητα του Ιράν να αμύνεται και κυρίως να διαχύσει τον πόλεμο σε όλο τον κόλπο και η χρησιμοποίηση του «πυρηνικού του όπλου» που είναι τα στενά του Ορμούζ με στόχο την μεταλαμπάδευση των δραματικών οικονομικών επιπτώσεων εντός των δυτικών κοινωνιών, και όλου του πλανήτη, έχει μετατρέψει τον ορίζοντα αυτού του πολέμου σε μαύρο πίνακα.

Για αυτό τον λόγο παρατηρείται και η προσπάθεια αντιστροφής της πραγματικότητας στον δημόσιο λόγο πολλών παραγόντων και «συστημάτων» εντός των ΗΠΑ, για απόκρυψη των πραγματικών αιτιών, μέσω της απόδοσης αποκλειστικών ευθυνών, προς την ηγεσία του Ισραήλ, χρησιμοποιώντας προς αυτό και τα ευκολοχώνευτα συνωμοσιολογιακά σενάρια. Χαρακτηριστικότερη περίπτωση όλων ήταν η δημοσιοποίηση των “κατηγοριών” του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Βανς προς Νετανιάχου, ότι ο τελευταίος υπεσχέθη μία εύκολη νίκη προς τον Τραμπ και ότι ο τελευταίος έπεσε “θύμα” αυτής της υποσχέσεως.

Πέραν του ιδιόρρυθμου και κυκλοθυμικού χαρακτήρα Τραμπ, ο οποίος με κυνικό και μπρουτάλ λόγο έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στο δυτικό στρατόπεδο, η συμμετοχή των ΗΠΑ στον πόλεμο αυτό εντάσσεται στην ευρύτερη υψηλή στρατηγική του βαθέος κατεστημένου αυτών και στην προσπάθειά του, αφενός να ανακόψει την αργόσυρτη διαδικασία παρακμής τους, που από το 1945 έως το 2010 τουλάχιστον αποτελούσαν τον αδιαμφισβήτητο πλανητικό ηγεμόνα εντός του δυτικού στρατοπέδου κατά τον ψυχρό πόλεμο και σε όλο τον πλανήτη μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και αφετέρου να ψαλιδίσει στο μέτρο του δυνατού την άνοδο της Κίνας. Η τελευταία διεκδικεί πλέον, όχι μόνο την λειτουργική της αυτονομία ως ξεχωριστού παγκόσμιου πόλου, αλλά και την πλανητική ηγεμονία μελλοντικά, ως διάδοχός τους.

Η εμπλοκή συνεπώς των ΗΠΑ σε αυτόν τον μη νομιμοποιημένο πόλεμο δεν οφείλεται απλά στην υποκίνησή τους από το Ισραήλ, ανεξάρτητα αν αυτό έχει αυτοτελώς ως στρατηγικό στόχο την καταστροφής του λεγόμενου ιρανικού άξονα αντίστασης (Ιράν, Χεσμπολάχ, Χαμάς, Χούθι), αλλά πρωταρχικώς λόγω των δικών της προτεραιοτήτων και στρατηγικών, που συνέχονται με αυτές του Ισραήλ στη συγκεκριμένη περίπτωση. Πρόκειται για την υπηρέτηση της κεντρικής στρατηγικής τους, για την διατήρηση της απόλυτης πλανητικής ηγεμονίας τους και της αποτροπής δημιουργίας σφαιρών επιρροής των υπολοίπων πόλων του υπό διαμόρφωση πολυπολικού συστήματος, προεξαρχούσης της Κίνας, κάτι που θα ήταν ο προάγγελος της αποδρομής της πλανητικής τους ηγεμονίας.

Ανταγωνισμός μεγάλου βάθους

Βλέποντας κανείς τη μεγάλη εικόνα, οι ΗΠΑ εδώ και πολλά χρόνια εργάζονταν για την δημιουργία συνθηκών υλοποίησης αυτής της επίθεσης κατά του Ιράν. Έτσι επί διαφορετικών προέδρων υπήρχαν κινήσεις, που συμπληρώνουν το παζλ αυτής της στρατηγικής. Η λεγόμενη “αραβική άνοιξη”, που υποκινήθηκε από τις ΗΠΑ επί προεδρίας Ομπάμα και προκάλεσε διαφόρους πολέμους στη Μέση Ανατολή (Συρία, Υεμένη κλπ.) πρέπει να ιδωθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας απορρύθμισης του ευρύτερου δικτύου συμμάχων, που είχε δομήσει το Ιράν μετά την Ισλαμική επανάσταση του 1979 στην ευρύτερη περιοχή.

Ο Τραμπ, στην πρώτη του θητεία απέσυρε τις ΗΠΑ μονομερώς από την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν, που είχε επιτευχθεί τότε, προχώρησε στην εκτέλεση του στρατηγού Σουλεϊμάνι, κορυφαίας προσωπικότητας του καθεστώτος και προχώρησε σε σκληρές κυρώσεις και αποκλεισμούς κατά αυτού, με στόχο την ανατροπή του θεοκρατικού καθεστώτος.

Ακολούθως, η κυβέρνηση Μπάιντεν συστηματικά διέλυσε το δίκτυο της αντιαεροπορικής άμυνας της Συρίας, δημιουργώντας έτσι έναν καθαρό διάδρομο, που χρησιμοποιεί το Ισραήλ για να βομβαρδίζει ανενόχλητα το Ιράν. Στην τωρινή θητεία του ο Τραμπ αρχικά επέτρεψε την Ισραηλινή επίθεση των δώδεκα ημερών, βομβαρδίζοντας τα πυρηνικά εργοστάσια του Ιράν και τώρα θεώρησε ότι, λόγω και των προηγηθέντων μεγάλων συλλαλητηρίων της Ιρανικής κοινωνίας, εξαιτίας της ακρίβειας και της καταπίεσης από το δεσποτικό θεοκρατικό καθεστώς, έφτασε η ώρα για την οριστική λύση του προβλήματος, επιτιθέμενος μονομερώς μαζί με το Ισραήλ κατά της μεγάλης αυτής χώρας, διαλύοντας συστηματικά τις υποδομές της με απειλές, ότι θα την επιστρέψει στη “λίθινη εποχή”.

Πρόκειται αναμφισβήτητα για μία γραμμική συνέχεια της αμερικανικής ατζέντας στην εξωτερική πολιτική, ανεξαρτήτως προσώπων των προέδρων και ανεξαρτήτως του ύφος αυτών. Ακόμα και η προδήλως αντιφατική και κυκλοθυμική συμπεριφορά Τραμπ, πέραν της επικοινωνιακής σύγχυσης και θολούρας που εκπέμπει, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υπερκαλύψει την πραγματική διάσταση και τις πραγματικές στοχεύσεις του πολέμου αυτού.

Όπως προαναφέρθηκε, όμως, πολλές φορές στο διάβα της ιστορίας οι στοχεύσεις και οι στόχοι αυτών που προκαλούν τις πολεμικές συγκρούσεις δεν είναι ανάλογες και με τα επιθυμητά αποτελέσματα αυτών. Στην περίπτωση μάλιστα των ΗΠΑ, θα μπορούσε κάποιος, χωρίς να αφίσταται της αληθείας, να ισχυριστεί, ότι συνήθως ή έστω τις περισσότερες φορές οι πόλεμοι που επιχείρησαν είχαν τα αντίθετα αποτελέσματα. Ουσιαστικά, εάν κανείς μελετήσει τις επιπτώσεις που είχαν αυτοί, θα συμπεράνει ότι αποτέλεσαν την βασική αιτία της επιτάχυνσης της παρακμής τους, ως αποκλειστικού ηγεμονικού πλανητικού κέντρου και της μετάπτωσής τους στην κατάσταση του λεγομένου “φθινοπώρου” των ηγεμονιών. Είναι μάλιστα εντυπωσιακό, ότι ενώ σε επίπεδο στρατιωτικό κέρδιζαν τυπικά τους πολέμους, που επιχείρησαν, στη συνέχεια οι συνέπειες αυτών σε οικονομικό και γεωπολιτικό επίπεδο αποτέλεσαν την πηγή απώλειας της ισχύος και της αποδοχής τους, ως πλανητικού ηγεμόνα.

Πόλεμος φθοράς

Αρχής γενομένης από τον πόλεμο του Βιετνάμ, όπου τυπικά κέρδισαν τις μάχες έναντι των ηρωικών Βιετκόνγκ, αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από αυτό τον φθοροποιό πόλεμο, έχοντας καταγραφεί στη συνείδηση του πλανήτη η ήττα τους (αφού δεν μπόρεσαν να κερδίσουν τον πόλεμο), πέραν του ηθικού τεράστιου τραύματος, που επέφερε ο πόλεμος αυτός στην ίδια την αμερικανική κοινωνία. Αυτό, όμως, που φαίνεται ότι αποτελεί τον μεγάλο “εφιάλτη”, είναι ο “βούρκος” της Μέσης Ανατολής.

Οι προηγηθέντες ανεπιτυχείς, εν σχέσει με τον σκοπό τους, πόλεμοι στο Ιράκ (και στο Αφγανιστάν) δημιούργησαν γεωπολιτικό χάος και τεράστιο δημόσιο χρέος σε αυτές (κόστισαν 6 τρις δολάρια) και συνετέλεσαν στην επιτάχυνση της παρακμής τους. Μάλιστα πρέπει να σημειωθεί, ότι οι δύο εκστρατείες κατά του Ιράκ, ενώ τυπικά πέτυχαν στρατιωτικά, αφού διέλυσαν το Σουνιτικό καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν, στην ουσία γιγάντωσαν τον άλλο μεγάλο πόλο στην περιοχή, που είναι το Σιιτικό Ιράν. Η, δε, τωρινή στρατιωτική τους εμπλοκή έναντι αυτού, ολοένα και περισσότερο δείχνει, ότι θα έχει σοβαρές αρνητικές συνέπειες και για τις ίδιες σε όλα τα επίπεδα, εάν κανείς αναλογιστεί, ότι την ίδια περίοδο της δικής τους φθοράς, οι αντίπαλοι, εν δυνάμει πλανητικοί πόλοι, πρωτίστως η Κίνα, συνεχίζουν αλώβητοι την ενίσχυσή τους.

Ήδη ο επιτυχής πόλεμος φθοράς της Τεχεράνης προς όλες τις χώρες του Κόλπου, από τις οποίες η αμερικανική οικονομία ανέμενε τεράστιες επενδύσεις, το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ, που έχει δυναμιτίσει τις παγκόσμιες αγορές και έχει εκτινάξει την ακρίβεια στις χώρες της Δύσης, έχει δημιουργήσει, πέραν του “υστερικού στροβιλισμού” Τραμπ, που επιτίθεται καθημερινά ανεξέλεγκτα κατά των ευρωπαίων ηγετών, που δεν θέλουν να συμμετάσχουν σε αυτό τον πόλεμο και απειλεί να αποσύρει τις ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ, υπονομεύοντας περαιτέρω την δυτική συμμαχία, και την έντονη δυσπιστία των πραγματικών δυνατότητων αυτών σε ζητήματα διεθνούς ασφάλειας, αφού από λύση μετατρέπονται σε πρόβλημα. Τυχόν, δε, παράσυρσή τους σε χερσαίες επιχειρήσεις, πιθανότατα να προκαλέσει ένα “νέο Βιετνάμ”, που θα γιγαντώσει την πορεία αποδρομής της ηγεμονικής πρωτοκαθεδρίας τους.

Το εν λόγω διαμορφούμενο σκηνικό στον πλανήτη, που επιτείνεται από τον παρόντα πόλεμο στο Ιράν με κύρια χαρακτηριστικά την δυτική σταδιακή παρακμή σε οικονομικό, στρατιωτικό και παραγωγικό επίπεδο και την άνοδο του Ασιατικού κόσμου σε οικονομικό αλλά και στρατιωτικό επίπεδο, δεν αποτελεί συγκυριακό φαινόμενο, αλλά έχει δομικά χαρακτηριστικά, καθόσον αποτελεί το επακόλουθο του φαινομένου της μεταβατικής περιόδου, του λεγομένου “φθινοπώρου” των ηγεμονιών και εν προκειμένω των ΗΠΑ και του συνόλου του δυτικού κόσμου.

Οι συνθήκες αυτές στον πλανήτη επιτείνουν τη ρευστότητα και την ένταση μεταξύ των παγκόσμιων πόλων. Βρισκόμαστε στην εποχή που είναι η τελευταία μιας μακράς περιόδου αδιαμφισβήτητης δυτικής ηγεμονίας, που συνδέθηκε με την εμφάνιση του καπιταλισμού και αναμφισβήτητης πλέον ανόδου του παγκόσμιου Νότου.

Ο ανταγωνισμός για την πλανητική ηγεμονία, θα είναι περισσότερο οξύς και λυσσαλέος, όπως εύστοχα είχε προδιαγράψει ο Παναγιώτης Κονδύλης στο βιβλίο του “Από τον 20ό στον 21ό αιώνα: τομές στην πλανητική πολιτική περί το 2000″. Αυτός ο ανταγωνισμός είναι βέβαιο ότι, θα δημιουργήσει στο προσεχές μέλλον και για μεγάλο διάστημα μεγαλύτερη γενική αστάθεια στη διεθνή αρχιτεκτονική με απρόβλεπτες συνέπειες για την ανθρωπότητα και τον πλανήτη, που ήδη αντιμετωπίζει τις βαριές συνέπειες μίας εκ των πράξεων αυτού του δράματος, που έχει σχέση με τη σταδιακή αποδρομή της αμερικανικής πλανητικής ηγεμονίας και των ανεπιτυχών προσπαθειών της ηγεσίας του κατεστημένου των ΗΠΑ να ανακόψουν αυτήν την πορεία.

Η ανάρτηση του πρωθυπουργού

Ύστερα από επτά χρόνια διακυβέρνησης, το πιο εύκολο θα ήταν να μιλάμε μόνο για κατακτήσεις. Όμως, η αληθινή ευθύνη κρίνεται στις στιγμές που αναμετριόμαστε με τις διαχρονικές και διακομματικές παθογένειες του τόπου, όπως και με τις δικές μας αστοχίες. Δύο στοιχεία που συναντήθηκαν, δυστυχώς, στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μιλώ, μάλιστα, σε χρόνο αόριστο, καθώς όσα απασχολούν την επικαιρότητα, τώρα, έχουν, ήδη ξεπεραστεί μετά την απορρόφηση του άρρωστου αυτού οργανισμού από την ΑΑΔΕ. Σήμερα, για παράδειγμα, οι αποζημιώσεις καθορίζονται ψηφιακά χωρίς να μεσολαβεί ανθρώπινη παρέμβαση. Ενώ οι σχετικές μετρήσεις δεν γίνονται, πια, από παράγοντες επιρρεπείς σε πιέσεις. Αλλά από δορυφόρους οι οποίοι ελέγχουν τις καλλιέργειες και από σύγχρονα μέσα που καταμετρούν το ζωικό κεφάλαιο.

Τα διδάγματα, ωστόσο, από αυτήν την αρνητική εμπειρία παραμένουν. Όχι μόνο για την πιο αποτελεσματική και πιο δίκαιη στήριξη των αγροτών μας. Αλλά και ως νέα αφετηρία για μία δυναμικότερη αντιπαράθεση της Πολιτείας με το «Βαθύ Κράτος». Γι’ αυτά, όμως, θα τοποθετηθώ πολύ αναλυτικότερα αύριο.

Βάζω άνω τελεία στο θέμα αυτό και περνώ στα υπόλοιπα της εβδομάδας. Ξέρω καλά ότι η μεγάλη αγωνία κάθε σπιτιού, ειδικά τώρα πριν το Πάσχα, είναι η ακρίβεια, με τις επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης στη Μέση Ανατολή να πιέζουν ακόμα περισσότερο. Ήδη από την Τετάρτη το diesel επιδοτείται με 20 λεπτά το λίτρο, ενώ από αύριο ανοίγει και το fuel pass στη βενζίνη. Θέλουμε η στήριξη να φτάσει γρήγορα σε εσάς, γι’ αυτό και τα χρήματα θα πιστώνονται μόλις 48 ώρες μετά την αίτηση. Την ίδια στιγμή, οι έλεγχοι για την αισχροκέρδεια στα καύσιμα και στα σούπερ μάρκετ εντατικοποιούνται, με τη νέα Ανεξάρτητη Αρχή να ελέγχει ήδη πάνω από 100 μεγάλες εταιρείες τροφίμων για το περιθώριο κέρδους τους, ώστε να κρατηθούν οι τιμές σε λογικά επίπεδα, ενώ στηρίζουμε επίσης την παραγωγή με την αναδρομική επιδότηση στα λιπάσματα των αγροτών.

Τώρα, καθώς απέχουμε μία εβδομάδα από το Πάσχα, όσον αφορά το Άγιο Φως: ο πόλεμος στην περιοχή κάνει φέτος τη μεταφορά του πολύ πιο σύνθετη υπόθεση. Η Πολιτεία όμως θα φροντίσει να έρθει με ασφάλεια από τα Ιεροσόλυμα, γνωρίζοντας πόσο σημαντικό είναι αυτό για τους πιστούς.

Δύο πράγματα που έγιναν την πρωταπριλιά και δεν ήταν ψέμα: πρώτον, τέθηκε σε ισχύ ο νέος κατώτατος μισθός στα 920 ευρώ, αυξημένος κατά 4,55% με ωφελούμενους 1,5 εκατομμύριο εργαζόμενους. Δεύτερον, η ψηφιακή κάρτα εργασίας επεκτάθηκε σε άλλους 8 κλάδους, από την ιδιωτική υγεία και τις τηλεπικοινωνίες μέχρι τα κομμωτήρια και τις υπηρεσίες καθαρισμού, όπου απασχολούνται 200.000 εργαζόμενοι. Η εφαρμογή ξεκινά πιλοτικά για τρεις μήνες, ώστε οι μικρές επιχειρήσεις να προσαρμοστούν ομαλά, και θα γίνει υποχρεωτική από το φθινόπωρο. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κάρτα φέρνει αποτέλεσμα: το 2025 δηλώθηκαν και πληρώθηκαν 2,7 εκατομμύρια υπερωρίες παραπάνω σε σχέση με το 2024. Στόχος μας είναι μέσα στο 2026 η ψηφιακή κάρτα να καλύπτει όλο τον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα, βάζοντας οριστικό τέλος στην αδήλωτη εργασία.

Προχθές στη Βουλή ψηφίστηκαν 14 σημαντικές παρεμβάσεις που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της δημόσιας διοίκησης όσον αφορά την εξυπηρέτηση του πολίτη. Για παράδειγμα, σταματούν πλέον οι πολύχρονες διενέξεις για τα ακίνητα, καθώς το Δημόσιο αποσύρεται από διεκδικήσεις εις βάρος των πολιτών. Το πιο σημαντικό όμως, είναι ότι το Κράτος σταματά να ασκεί ένδικα μέσα σε υποθέσεις με μεγάλο κοινωνικό βάρος, όπως η Μάνδρα, το Μάτι και τα Τέμπη. Είναι μια αυτονόητη κίνηση σεβασμού απέναντι στην κοινωνία. Μια άλλη παρέμβαση προβλέπει απλοποίηση στις μεταβιβάσεις ακινήτων και την άρση κατασχέσεων από την ΑΑΔΕ, ενώ δίνουμε σε όλους ένα νέο ψηφιακό εργαλείο: θα μπορείτε να παρακολουθείτε online πού ακριβώς βρίσκεται η υπόθεσή σας στο δημόσιο και ποιος είναι ο υπάλληλος που τη χειρίζεται, ενώ όλες οι εγκύκλιοι υποχρεωτικά θα αναρτώνται στο διαδίκτυο, διαφορετικά δεν θα ισχύουν.
Κάτι άλλο που ψηφίστηκε στη Βουλή την προηγούμενη εβδομάδα είναι η ίδρυση της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών. Χαίρομαι μάλιστα που η μεταρρύθμιση αυτή στηρίχθηκε και από την αντιπολίτευση, από το ΠΑΣΟΚ και την Πλεύση Ελευθερίας. Με το πρώτο δημόσιο πανεπιστήμιο για το θέατρο, τον χορό και τη μουσική, κλείνει μια εκκρεμότητα δεκαετιών. Πλέον, οι καλλιτεχνικές σπουδές αποκτούν ξεκάθαρη διαβάθμιση και επαγγελματική προοπτική, με στόχο οι πρώτοι φοιτητές να εισαχθούν στη Σχολή το ακαδημαϊκό έτος 2027-2028.

Μια χρηστική υπενθύμιση για τους νεότερους που με διαβάζουν εδώ: άνοιξε η πλατφόρμα vouchers.gov.gr. Οι νέοι και οι νέες που έκλεισαν τα 18 ή τα 19 τους χρόνια έως το τέλος του 2025, μπορούν να κάνουν την αίτησή τους για το Youth Pass των 150 ευρώ. Πρόκειται για ένα ποσό που προορίζεται αποκλειστικά για αγορές στον πολιτισμό, τον τουρισμό και τις μεταφορές και με χαρά βλέπουμε ότι κάθε χρόνο όλο και περισσότεροι νέοι το αξιοποιούν.
Έρχομαι στον χώρο της δημόσιας υγείας και αρχικά στον Προσωπικό Παιδίατρο, μια δωρεάν υπηρεσία που καλύπτει όλα τα παιδιά έως 16 ετών, ασφαλισμένα και ανασφάλιστα. Παρότι ο θεσμός ισχύει από το καλοκαίρι του 2025, η αλήθεια είναι ότι ακόμα δεν τον χρησιμοποιούν όσες οικογένειες θα μπορούσαν, παρά το γεγονός ότι οι διαθέσιμοι παιδίατροι του ΕΣΥ και οι συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ μπορούν να καλύψουν πάνω από 880.000 παιδιά. Γι’ αυτό και το Υπουργείο Υγείας έστειλε ενημερωτικά SMS σε όσους γονείς έχουν άυλη συνταγογράφηση, θυμίζοντάς τους ότι έχουν αυτή τη δυνατότητα. Και η ανταπόκριση ήταν άμεση, με 24.000 νέες εγγραφές μέσα σε έναν μήνα. Να πω ότι η εγγραφή γίνεται πολύ εύκολα, είτε στο prosopikos.gov.gr είτε μέσω του ίδιου του παιδιάτρου, και εξασφαλίζει δωρεάν επισκέψεις και εμβολιασμούς. Καλώ τις οικογένειες να αξιοποιήσουν αυτήν τη δυνατότητα.

Άλλο ένα δημόσιο νοσοκομείο μας, το Κωνσταντοπούλειο «Η Αγία Όλγα», διαθέτει πλέον πλήρως ανακαινισμένα τμήματα Επειγόντων Περιστατικών με σύγχρονες υποδομές και ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό. Πρόκειται για μια πλήρη ανακαίνιση υποδομών και εξοπλισμού μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, σε ένα νοσοκομείο που εξυπηρετεί πάνω από 500 ασθενείς σε κάθε 24ωρη εφημερία. Γνωρίζουμε την πίεση που δέχεται το ΕΣΥ και γι’ αυτό η σωστή αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων πρέπει να καταλήγει σε τέτοια χειροπιαστά έργα. Είναι ένα ακόμα βήμα στην προσπάθεια για ένα σύστημα υγείας πιο λειτουργικό και πιο αξιόπιστο στην πράξη.

υνεχίζω με τις αστικές μεταφορές και το πρόγραμμα «Καθαρή Γραμμή» για τον Ηλεκτρικό. Με την επιβατική κίνηση να αυξάνεται σταθερά, φτάνοντας πέρυσι τις 70 εκατομμύρια επιβιβάσεις, η ανάγκη για αναβάθμιση των συρμών στη Γραμμή 1 είναι προτεραιότητα. Ήδη ξεκίνησε ο καθαρισμός και η τοποθέτηση αντι-γκράφιτι μεμβρανών -5 από τα 30 βαγόνια του ΗΣΑΠ είναι ήδη έτοιμα, αλλά η ουσία βρίσκεται στην ανακατασκευή 14 συρμών που θα αρχίσουν να μπαίνουν σταδιακά στην κυκλοφορία μέσα στο 2026. Στόχος μας είναι η χρονοαπόσταση των δρομολογίων να πέσει στα 5,2 λεπτά, ενώ δρομολογείται και η επαναφορά, μετά από την απαραίτητη συντήρηση, των παροπλισμένων βαγονιών.

Κάτι ακόμη που αφορά την ασφάλεια των μετακινήσεων. Πλήθος παραβάσεων -1.213 για την ακρίβεια- κατέγραψαν μέσα σε λίγες ημέρες οι 8 κάμερες Τεχνητής Νοημοσύνης που λειτουργούν πιλοτικά σε σημεία αυξημένης επικινδυνότητας στην Αττική, ενώ άλλες 19 παραβάσεις κατέγραψαν μέσα σε ένα διήμερο οι κάμερες που έχουν τοποθετηθεί σε 10 λεωφορεία του ΟΣΥ για τον έλεγχο των λεωφορειολωρίδων. Τα 130 διοικητικά πρόστιμα που επιβλήθηκαν απεστάλησαν ηλεκτρονικά στη Θυρίδα Πολίτη στο https://www.gov.gr/ και στο Gov.grWallet. Όπως έχω ξαναπεί, τα πρόστιμα δεν είναι αυτοσκοπός. Στόχος μας είναι η συμμόρφωση στους κανόνες και, πάνω απ’ όλα, η πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων και η ασφάλεια κάθε ανθρώπινης ζωής.

Αυτήν την εβδομάδα είχαμε επίσης την εκτόξευση ακόμη πέντε ελληνικών μικροδορυφόρων του Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων, οι οποίοι θα «δοκιμάσουν» νέες διαστημικές τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν στην Ελλάδα με στόχο την ενίσχυση της εγχώριας βιομηχανίας. Ανήκουν στην συστοιχία 11 πειραματικών κυβοδορυφόρων και τα δεδομένα που θα συλλέξουν είναι πολύ σημαντικά για κρίσιμους τομείς, όπως οι επικοινωνίες, η χαρτογράφηση, η ναυσιπλοΐα, η γεωργία ακριβείας, ο χωροταξικός σχεδιασμός και η αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών.

Κλείνω με σημαντικά νέα για τον ελληνικό αθλητισμό. Υπογράφηκε η δέσμευση 5,25 εκ. ευρώ για τη θεσμοθετημένη επιβράβευση των αθλητών/τριών και των προπονητών τους που κατέλαβαν τις τρεις πρώτες θέσεις το 2024 στους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες, καθώς και για τους Ολυμπιονίκες που κατέλαβαν την 4η, 5η και 6η θέση από το 2012 έως σήμερα. Σε σχέση με το παρελθόν μειώθηκε στο ελάχιστο δυνατό η χρονική απόσταση από τις επιτυχίες έως την επιβράβευση των αθλητών μας. Αυτό, άλλωστε, τους αξίζει.

Η επόμενη ανασκόπηση θα είναι αφού περάσουν οι μέρες του Πάσχα, πάντα με κυβερνητικές δράσεις που βελτιώνουν την καθημερινότητα των πολιτών. Σας εύχομαι καλή Κυριακή και Καλή Ανάσταση, όμως θα τα πούμε και μέσα στην εβδομάδα!

«Η Δικαιοσύνη θα αποφασίσει, από όσο διάβασα πολύ αμφιβάλλω ότι τέτοιες περιπτώσεις θα κριθούν αρνητικά», συνέχισε αναφερθείς και στον Δημήτρη Βαρζόπουλο, ο οποίος – όπως είπε – στέλνει ένα SMS και ρωτάει στο τέλος «γίνεται;»

«Έχουμε πάρει» – συνέχισε – «μια απόφαση που ενδεχομένως θα δυσαρεστήσει κάποιους βουλευτές επειδή θα δείξουμε τη μεγαλύτερη δυνατή ευαισθησία και αυστηρότητα, για να μην θεωρηθεί ότι η ΝΔ δείχνει ελαστικότητα σε τέτοια φαινόμενα».

Ποια σούπερ μάρκετ θα είναι ανοιχτά σήμερα, Κυριακή των Βαΐων

Την Κυριακή των Βαΐων, τα σούπερ μάρκετ δεν θα λειτουργήσουν στο σύνολό τους, αλλά με ειδικό καθεστώς λειτουργίας. Συγκεκριμένα, τα καταστήματα Σκλαβενίτης και ΑΒ Βασιλόπουλος θα παραμείνουν κλειστά.

Αντίθετα, τα Lidl θα είναι ανοιχτά και θα εξυπηρετούν το κοινό από τις 11:00 έως τις 20:00. Η αλυσίδα MyMarket θα λειτουργήσει με επιλεγμένα καταστήματα, τα οποία θα είναι ανοιχτά από τις 11:00 έως τις 17:00, ενώ και ο Μασούτης θα εξυπηρετεί το κοινό με επιλεγμένα σημεία πώλησης από τις 11:00 έως τις 16:00. Την Κυριακή των Βαΐων τα εμπορικά καταστήματα θα ανοίξουν από τις 11:00 το πρωί έως τις 16:00 το απόγευμα.

Το εορταστικό ωράριο της Μεγάλης Εβδομάδας

Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, από τη Μεγάλη Δευτέρα έως και τη Μεγάλη Πέμπτη, τα εμπορικά καταστήματα θα λειτουργούν από τις 09:00 το πρωί έως τις 21:00 το βράδυ. Τη Μεγάλη Παρασκευή, τα καταστήματα θα ανοίξουν από τις 13:00 το μεσημέρι έως τις 19:00 το απόγευμα, ενώ το Μεγάλο Σάββατο θα λειτουργήσουν από τις 09:00 το πρωί έως τις 15:00 το μεσημέρι. Την Κυριακή και τη Δευτέρα του Πάσχα τα εμπορικά καταστήματα θα παραμείνουν κλειστά. Σύμφωνα με τον Εμπορικό Σύλλογο Αθηνών το ωράριο λειτουργίας για τις επόμενες ημέρες διαμορφώνεται ως εξής:

Μεγάλη Δευτέρα: 09:00 – 21:00
Μεγάλη Τρίτη: 09:00 – 21:00
Μεγάλη Τετάρτη: 09:00 – 21:00
Μεγάλη Πέμπτη: 09:00 – 21:00

Μεγάλη Παρασκευή: 13:00 – 19:00
Μεγάλο Σάββατο: 09:00 – 15:00
Κυριακή και Δευτέρα του Πάσχα: Κλειστά

Ο Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε:

Την Κυριακή των Βαΐων, 5/4, θα είναι ανοιχτά από τις 11:00 έως τις 18:00.
Από τη Μεγάλη Δευτέρα 6/4 έως και τη Μεγάλη Πέμπτη 9/4, το ωράριο λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων θα είναι συνεχές, από τις 10:00 έως τις 21:00.
Τη Μεγάλη Παρασκευή 10/4, τα καταστήματα θα λειτουργήσουν από τις 13:00 έως τις 19:00, ενώ το Μεγάλο Σάββατο 1/4 από τις 10:00 έως τις 16:00.
Την Κυριακή του Πάσχα, 12 Απριλίου, καθώς και τη Δευτέρα 13/4, τα εμπορικά καταστήματα θα παραμείνουν κλειστά.

Σύμφωνα με τον Τραμπ, ο αμερικανικός στρατός έστειλε “δεκάδες αεροσκάφη εξοπλισμένα με τα πιο φονικά όπλα στον κόσμο” για να εντοπίσουν και να σώσουν τον πιλότο. Ο Αμερικανός πρόεδρος διευκρίνισε ότι ο διασωθείς φέρει τραύματα, αλλά “θα είναι μια χαρά”.

Ο αεροπόρος ήταν το δεύτερο μέλος του διμελούς πληρώματος ενός αμερικανικού μαχητικού F-15 το οποίο το Ιράν δήλωσε ότι καταρρίφθηκε την Παρασκευή από την αντιαεροπορική του άμυνα. Το Reuters είχε μεταδώσει την Παρασκευή ότι το πρώτο μέλος του πληρώματος είχε διασωθεί.

Ο πιλότος κρυβόταν από τις ιρανικές αρχές για δύο ημέρες μετά την κατάρριψη. Δεν υπάρχουν ακόμη πληροφορίες για το ποιες ήταν οι δυνάμεις των ΗΠΑ που τον διέσωσαν, αλλά εκτιμάται ότι πρόκειται για δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων.

Οι αποστολές έρευνας και διάσωσης (CSAR) συγκαταλέγονται στις πιο σύνθετες και κρίσιμες επιχειρήσεις για τις οποίες προετοιμάζονται οι ένοπλες δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους. Στις ΗΠΑ, οι επίλεκτες μονάδες της πολεμικής αεροπορίας εκπαιδεύονται ειδικά για τέτοιου είδους αποστολές (CSAR) και συχνά αναπτύσσονται προληπτικά κοντά σε περιοχές συγκρούσεων, όπου υπάρχει πιθανότητα απώλειας αεροσκαφών.

Oι αποστολές μάχης έρευνας και διάσωσης (CSAR) αποτελούν στρατιωτικές επιχειρήσεις που αποσκοπούν στον εντοπισμό, την υποστήριξη και ενδεχομένως τη διάσωση προσωπικού που βρίσκεται σε ανάγκη, όπως καταρριφθέντες πιλότοι ή απομονωμένοι στρατιώτες. Σε αντίθεση με τις συμβατικές επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, που μπορεί να διεξάγονται στο πλαίσιο ανθρωπιστικών αποστολών ή μετά από καταστροφές, οι CSAR πραγματοποιούνται σε εχθρικά ή αμφισβητούμενα περιβάλλοντα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως η αναφερόμενη επιχείρηση στο Ιράν, βαθιά μέσα σε εχθρικό έδαφος, μεταδίδει το BBC.

Οι επιχειρήσεις αυτές πραγματοποιούνται συχνά με τη χρήση ελικοπτέρων, με υποστήριξη από αεροσκάφη ανεφοδιασμού, ενώ άλλα στρατιωτικά αεροσκάφη βρίσκονται σε ετοιμότητα για επιθέσεις και περιπολίες στην περιοχή.

Πρώην διοικητής μοίρας των αλεξιπτωτιστών – διασωστών ανέφερε στο CBS News ότι μια επιχείρηση όπως αυτή που αναφέρεται στο Ιράν θα περιλάμβανε τουλάχιστον 24 αλεξιπτωτιστές – διασώστες που θα σάρωναν την περιοχή με ελικόπτερα Black Hawk. Όπως εξήγησε, η ομάδα θα ήταν έτοιμη να πραγματοποιήσει άλματα από αεροσκάφη εάν απαιτηθεί, ενώ μόλις βρεθεί στο έδαφος, η προτεραιότητα είναι η επικοινωνία με το αγνοούμενο μέλος του πληρώματος.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 3 έως 17 βαθμούς, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 5 έως 22, στην Ήπειρο από 5 έως 21 βαθμούς, στα κεντρικά ηπειρωτικά από 4 έως 21, στην Πελοπόννησο από 3 έως 21 βαθμούς, στην Κρήτη από 5 έως 18, στα Επτάνησα από 9 έως 20, στα νησιά του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου από 9 έως 20 βαθμούς και στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου από 9 έως 18 βαθμούς Κελσίου.

Κατά τις πρωινές ώρες, οι άνεμοι στο Νότιο Αιγαίο θα πνέουν από δυτικές-βορειοδυτικές διευθύνσεις με εντάσεις 3-4 μποφόρ, ενώ στο Βόρειο Αιγαίο θα πνέουν από βόρειες-βορειοανατολικές διευθύνσεις με εντάσεις 3-4 μποφόρ και τοπικά έως και 5 μποφόρ. Από τις μεσημβρινές ώρες, οι άνεμοι αναμένεται να στραφούν σε βόρειες-βορειοδυτικές διευθύνσεις, ασθενείς στο Νότιο Αιγαίο, και ασθενείς έως μέτριοι στο Βόρειο Αιγαίο. Στο Ιόνιο, οι άνεμοι θα πνέουν ασθενείς από δυτικές και βορειοδυτικές διευθύνσεις τις πρωινές ώρες, ενώ από τις μεσημβρινές ώρες αναμένεται να στραφούν σε βόρειες-βορειοδυτικές διευθύνσεις, ασθενείς, τοπικά έως 4 μποφόρ.

Στην Αττική αναμένονται νεφώσεις με τοπικές ασθενείς βροχές κυρίως στα βόρεια του νομού κατά τις μεσημβρινές ώρες. Οι άνεμοι θα πνέουν ασθενείς 2-3 μποφόρ και τοπικά έως 4 μποφόρ, κυρίως από βόρειες και βορειοδυτικές διευθύνσεις. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 9 έως 19 βαθμούς.

Στη Θεσσαλονίκη αναμένεται αίθριος καιρός με λίγες νεφώσεις τις απογευματινές-βραδινές ώρες. Οι άνεμοι θα πνέουν ασθενείς 2-3 μποφόρ από βόρειες διευθύνσεις τις πρωινές ώρες, ενώ στη συνέχεια θα εξασθενήσουν. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 8 έως 21 βαθμούς.

Ειδικότερα, στο εν λόγω άρθρο προστίθεται παράγραφος 3: «30.3 Οι γεωγραφικές συντεταγμένες των νότιων και πλευρικών ορίων της Συμβατικής Περιοχής μπορούν να αναθεωρηθούν από τον Εκμισθωτή, σε περίπτωση σύναψης συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και ενός ή περισσότερων γειτονικών κυρίαρχων κρατών, η οποία οριοθετεί την υφαλοκρηπίδα ή την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Ελληνικής Δημοκρατίας στη Συμβατική Περιοχή. Σε τέτοια…». Στην ίδια σελίδα και στην επόμενη σελίδα 19 αναλύονται λεπτομέρειες σχετικά με τις απορρέουσες από τη μεταβολή των συντεταγμένων συνέπειες και τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα μισθωτή και εκμισθωτή.

Για την ορθή κατανόηση της αναγκαίας αυτής προσθήκης, θεωρώ χρήσιμο να σημειώσω τα εξής: Η Ελλάδα και η Λιβύη δεν έχουν προβεί μέχρι σήμερα στην οριοθέτηση ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας στις υπαγόμενες στην θαλάσσια δικαιοδοσία τους περιοχές. Ο νόμος 4001/2011 αναγνωρίζει στην Ελλάδα, προκειμένου να αποφύγει την ομηρία της από την Λιβύη, το δικαίωμα να ορίσει τη μέση γραμμή ως όριο ΑΟΖ μεταξύ των δύο κρατών, προνοώντας το όριο να μετακινηθεί στην τελική θέση που θα προκύψει όταν επιτευχθεί η οριστική οριοθέτηση μεταξύ των δύο κρατών, βάσει των προβλέψεων της Σύμβασης του Montego Bay του 1982. Η διάταξη αυτή έδωσε στη χώρα μας την δυνατότητα να πραγματοποιήσει το 2012 ευρεία σεισμική έρευνα σε περιοχή 225.000 τετρ. χλμ. περίπου (σχ.1).

Οι διαγωνισμοί (Chevron, Exxon Mobil)

Μετά από σχετικούς διαγωνισμούς, η Ελλάδα παραχώρησε σε πετρελαϊκές εταιρίες θαλασσοτεμάχια με σκοπό την έρευνα υδρογονανθράκων. Εξ αυτών, αυτά που παραχωρήθηκαν στις εταιρίες EXXON MOBIL/HELLENIQ ENERGY και πρόσφατα στην CHEVRON/HELLENIQ ENERGY παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, για τον λόγο ότι η ανωτέρω χαραχθείσα μονομερώς μέση γραμμή αποτελεί το νότιο όριό τους, οπότε η πιθανή μετατόπισή της καθιστά αναγκαία την ανωτέρω προσθήκη (σχ.2) .

Οι εκ μέρους της Ελλάδας παραχωρήσεις θαλασσοτεμαχίων, όπως και η πρόσφατη στην CHEVRON, δεν ορίζονται ρητώς με συντεταγμένες υπό την μορφή: σημείο 1: Φ= 34⁰ 23’ 34” και λ= 23⁰ 23’ 44”, σημείο 2: Φ= κ.ο.κ, όπως γίνεται σε περιπτώσεις χωρών που έχουν οριοθετήσει πλήρως τις θαλάσσιες ζώνες τους (σχ.3,4)

αλλά υπό την μορφή ενός αριθμού στοιχειωδών γεωγραφικών τετραγωνιδίων, διαστάσεων 5’X5’ που ορίζουν την έκτασή τους. Η χώρα χωρίζεται αρχικά σε βασικά τετράγωνα διαστάσεων 1⁰Χ1⁰ (σχ. 5 με καφέ γραμμές) που ονοματίζονται σύμφωνα με τις γεωγραφικές συντεταγμένες του κάτω αριστερού άκρου.

Όπως φαίνεται στα σχήματα 5 και 6, το τετράγωνo 35/23 (σχ. 5 με κίτρινο και σχ. 6 με μωβ) είναι η περιοχή που περικλείεται μεταξύ των παραλλήλων 35⁰ και 36⁰ και των μεσημβρινών 23⁰ και 24⁰. Αν η περιοχή αυτή χωριστεί σε τμήματα των 5’Χ5’ (στοιχειώδη),τότε εντός της περιλαμβάνονται, 144 στοιχειώδη τετραγωνίδια, με την αρίθμησή τους να ξεκινά κάτω αριστερά και να συνεχίζεται, όπως φαίνεται στο σχήμα 6.

Με την ανωτέρω μέθοδο, σύμφωνα με την αρχική προκήρυξη, τα θαλασσοτεμάχια “Κρήτη 1” και “Κρήτη 2” ορίζονται συγκεκριμένα όπως φαίνεται στα κατωτέρω σχήματα 8 και 9 (παράδειγμα για το “Κρήτη 2”).

Τί προκύπτει από το ΦΕΚ

Παράλληλα, όπως προκύπτει από το σχετικό ΦΕΚ, ορισμένα στοιχειώδη τετραγωνίδια φέρουν μια χαρακτηριστική σήμανση (σχ. 8 ένα αστέρι επάνω δεξιά/τετράγωνα με γαλάζιο χρώμα), τα οποία, όταν εντοπιστούν στον σχετικό χάρτη (σχ. 10 τετραγωνίδια με μπλε περίγραμμα), οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η μέση γραμμή, όπως έχει υπολογιστεί και χαραχτεί, διέρχεται μέσα από αυτά (ή εναλλακτικά τα διατρέχει). Αναγνωρίζεται έτσι η δυνατότητα ευελιξίας στον καθορισμό της οριογραμμής εντός των ορίων των τετραγωνιδίων από τα οποία διέρχεται. Σε υποσημείωση γίνεται επεξηγηματική αναφορά στους μελλοντικούς μισθωτές και στη παρατηρούμενη ασάφεια.

Υπάρχει όμως η πιθανότητα μετατόπισης της με τον τρόπο αυτόν χαραχθείσας μέσης γραμμής, ώστε να υποχρεωθεί η χώρα να προβεί σε τέτοιες αλχημείες;

Είναι γεγονός ότι μεταξύ των δύο χωρών δεν έχει οριοθετηθεί ΑΟΖ και/ή υφαλοκρηπίδα σύμφωνα με τους κανόνες του δικαίου της θάλασσας ότι η οριοθέτηση χωρεί με συμφωνία των μερών. Αν αυτό δεν είναι εφικτό, τότε εφαρμόζονται οι προβλεπόμενες στο τμήμα XV της Σύμβασης διαδικασίες (άρθρα 74 και 83). Παλαιότερες προσπάθειες οριοθέτησης δεν είχαν ευοδωθεί, σύμφωνα όμως με πληροφορίες, έχουν ξεκινήσει νέες.

Η οφειλόμενη απάντηση είναι ότι, μετά την υπογραφή της Σύμβασης του Montego Bay, η μέση γραμμή δεν είναι η μόνη μέθοδος οριοθέτησης ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας. Μπορεί να τροποποιηθεί, όταν συντρέχουν ληπτέες υπόψη για τους σκοπούς της οριοθέτησης περιστάσεις (relevant circumstances), που επιβάλλουν την αλλαγή-τροποποίηση, ώστε να προκύψει ένα δίκαιο αποτέλεσμα και για τις δύο χώρες.

Στο σχήμα 10 εμφαίνεται η απώλεια της περιοχής εμβαδού 2.140 τετρ. χλμ., αν δεν αναγνωριστεί στην Γαύδο πλήρης επήρεια, κάτι το οποίο είναι πιθανολογούμενο.

Στις περιπτώσεις αυτές, περιοχές που είχαν παραχωρηθεί στην CHEVRON, θα πρέπει να ανακληθούν, οπότε θα επέλθουν οι προβλεπόμενες στην απόφαση του ελεγκτικού συνεδρίου συνέπειες (στις σελίδες 18 και 19). Με τον τρόπο αυτόν (μίας κυμαινόμενης μέσης γραμμής ανάμεσα στα στοιχειώδη τετραγωνίδια), ο μισθωτής είναι εκ των προτέρων ενήμερος για το διακύβευμα λόγω της μη οριστικής οριοθέτησης, ώστε να προστατεύονται τα συμφέροντα αμφοτέρων. Σύμφωνα με ένα δημοσίευμα, το οποίο σχολιάζει την επίδικη προσθήκη στο κείμενο του ελεγκτικού συνεδρίου, είναι πιθανή η απώλεια κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Είναι πράγματι έτσι;

Τα κυριαρχικά δικαιώματα στην θάλασσα δεν καθορίζονται από μια συμβατική σχέση μεταξύ ενός κράτους και μιας ιδιωτικής εταιρίας, αλλά μόνον με συμφωνία μεταξύ κρατών ή, σε περίπτωση διαφωνίας, με προσφυγή σε κάποιο δικαιοδοτικό όργανο με την υπογραφή συνυποσχετικού για τον σεβασμό της τελικής απόφασης βάσει των προβλέψεων του Δικαίου της Θάλασσας. Η σχετική ρήτρα δεν συνιστά αφ’ εαυτής λόγο αμφισβήτησης-απώλειας κυριαρχικών δικαιωμάτων. Αντιθέτως, προδιαγράφει και διασφαλίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις και των δύο συμβαλλομένων, σε περίπτωση μετακίνησης της μέσης γραμμής.

Όσον αφορά δε στα πλευρικά όρια, τα οποία αναφέρονται επίσης και ενδέχεται να τροποποιηθούν, αφορούν κυρίως στο θαλασσοτεμάχιο “Κρήτη 2”.

Στο σχήμα 11 φαίνεται ότι το ανατολικό όριο του θαλασσοτεμαχίου “Κρήτη 2” βρίσκεται μετά τον μεσημβρινό των 26 μοιρών, ενώ παράλληλα στο νοτιοανατολικό άκρο του δημιουργείται μια εσοχή (τραπέζιο με κίτρινο χρώμα).

Το 2019 η Ελλάδα προέβη στην οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο μεταξύ των μεσημβρινών των 26⁰ και 27⁰ 59’ 02” μοιρών (σχ. 11 με καφέ κάθετες γραμμές). Η οριογραμμή, είναι αυτή που αποτυπώνεται στον χάρτη με τα σημεία A,B,C,D,E (με καφέ χρώμα). Συνεπώς, η εσοχή αυτή ανήκει στην ΑΟΖ της Αιγύπτου και εξαιρείται προφανώς από την προς παραχώρηση περιοχή. Το θέμα του πλευρικού ορίου δεν θα υπήρχε, αν η οριοθέτηση αυτή ήταν ολική και τελική.

Και αυτό διότι, όπως προκύπτει από τη σχετική συμφωνία με την Αίγυπτο, η οριοθέτηση δεν έλαβε χώρα καθ’ όλο το μήκος της θαλάσσιας δικαιοδοσίας αμφοτέρων. Στη συμφωνία αναφέρεται ρητώς ότι η οριοθέτηση μπορεί να συνεχιστεί και δυτικά των 26 μοιρών (δυτικά του σημείου Ε) αλλά και ανατολικά των 27⁰ 59’ 02” (ανατολικά του σημείου Α). Οψέποτε λοιπόν ολοκληρωθεί, τα σημεία A και E ενδέχεται να μετακινηθούν ώστε να υπάρξει μια οριστική ενιαία γραμμή (σχήματα 12 και13).

Στην προκειμένη περίπτωση, το σημείο Α δεν μας αφορά και έχει σχέση με την πιθανή άποψη της Αιγύπτου για δικαιώματα της Τουρκίας στην περιοχή. Όσον όμως αφορά στο σημείο Ε, γίνεται αντιληπτό ότι, αν μετακινηθεί, θα διακυμανθεί εντός των στοιχειωδών τετραγωνιδίων που επισημαίνονται ομοίως με αστερίσκο. Με τον τρόπο αυτόν, η επίδικη ρήτρα προλαμβάνει και τις πιθανές πλάγιες μετατοπίσεις με ανάλογο τρόπο, όπως ακριβώς και με το νότιο σύνορο.

Στην παρούσα ανάλυση δεν αποδίδεται ιδιαίτερη σημασία στο κατά πόσον μπορεί το ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο να επηρεάσει την οριοθέτηση. Στο κατωτέρω σχήμα 14 διαπιστώνεται ότι:

Το τμήμα ΑΒ που αποτελεί το όριο της ανυπόστατης θαλάσσιας οριοθέτησης ΑΟΖ Τουρκίας-Λιβύης βρίσκεται ανατολικά του θαλασσοτεμαχίου “Κρήτη 2” και εκτός αυτού. Η υπόθεση ότι νοτιοδυτικά του κείται η λιβυκή ΑΟΖ που μπορεί να επηρεάσει το ανατολικό όριο του “Κρήτη 2” είναι απολύτως απορριπτέα, δεδομένου ότι η περιοχή αυτή αποτελεί ελληνική ΑΟΖ μετά τη νόμιμη συμφωνία οριοθέτησης με την Αίγυπτο.

Άλλωστε η αποδοχή από την CHEVRON της παραχώρησης αυτής, σημαίνει ότι αγνοούνται παντελώς οι συνέπειες του τουρκολιβυκού, ο διεμβολισμός του οποίου το ακυρώνει και στην πράξη.

Παρατηρήσεις

Όπως προκύπτει από το σχήμα 10, αν δεν δοθεί πλήρης επήρεια στη Γαύδο, όπως θα συνέβαινε μετά από μια δικαστική απόφαση ή από συμφωνία, η γραμμή ΑΟΖ θα μετακινηθεί βόρεια, επιφέρουσα απώλεια (maximum) της τάξης των 2.140 τετρ. χλμ περίπου. Προφανώς, μερική επήρεια θα προκαλέσει μικρότερες απώλειες.

Θα έπρεπε στη σχετική απόφαση του ελεγκτικού συνεδρίου, να αναφέρεται ρητώς η πιθανότητα μετακίνησης της μέσης γραμμής και προς τις δύο κατευθύνσεις, δηλαδή και προς βορρά και προς νότο. Με τον σημερινό τρόπο αναφοράς στην σύμβαση η χώρα μπορεί μόνο να υποχωρήσει και όχι να διεκδικήσει πιθανόν ένα τμήμα νοτιότερα, που θα προκύψει από την μετακίνησή της εκμεταλλευόμενη τυχόν ληπτέα υπόψη περίσταση, όπως κάποια γεωγραφική ιδιαιτερότητα, ή ένα ιστορικό αλιευτικό δικαίωμα ή πιθανόν το προϊόν κάποιας ιδιαίτερης συμφωνίας με την Λιβύη.

Βέβαια, η κατανομή των στοιχειωδών τετραγωνιδίων με αστερίσκους είναι ενδεικτική μίας αισιόδοξης προσέγγισης, ότι η αναμενομένη ή πιθανή μετακίνηση περιορίζεται εντός της ήδη καθορισμένης με τα τετραγωνίδια ζώνης, όμως δεν είναι βέβαιο λόγω των παλινδρομήσεων και απαιτήσεων της Λιβύης οι οποίες ετεροκαθορίζονται, με αποτέλεσμα να ελέγχεται η αποφασιστικότητα της Ελλάδας ή να προδικάζεται η υποχώρησή της από αυτές.

Σχετικά με την θέση του τριεθνούς σημείου οριοθέτησης μεταξύ Ελλάδας-Λιβύης-Αιγύπτου σημειώνονται τα εξής: Πως προκύπτει από σχετική μελέτη του Τοπογράφου Μηχανικού Δημήτρη Δαγρέ, το σημείο αυτό, αν τηρηθεί η μέθοδος της μέσης γραμμής σε όλες τις οριοθετήσεις, απέχει 99 ναυτικά μίλια περίπου από τις τρείς εγγύτερες ακτές των χωρών, όπως το Ελληνικό Κουφονήσι, και από τις εγγύτερες ακτές της Λιβύης και Αιγύπτου.

Στον χάρτη του σχ. 14, η θέση του σημειώνεται με κίτρινο κύκλο και εμπίπτει στην Αιγυπτιακή ΑΟΖ μετά την οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας- Αιγύπτου (καφέ γραμμές). Το σημείο αυτό βρίσκεται εκτός της παραχώρησης του θαλασσοτεμαχίου “Κρήτη 2 “ και προφανώς η θέση του, σε περίπτωση τελικής συμφωνίας μεταξύ των τριών αυτών κρατών, θα επανακαθοριστεί για τον λόγο ότι δεν τηρήθηκε η μέθοδος της μέσης γραμμής μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου.

Συμπέρασμα για την Chevron

Με τα μέχρι τώρα δεδομένα, δεν προκύπτει ότι αμφισβητούνται κυριαρχικά δικαιώματα, και πολύ περισσότερο η εδαφική κυριαρχία της Ελλάδας, η δε προσθήκη θεωρείται χρήσιμη υπό την έννοια ότι προλαμβάνει γεγονότα που θα προκύψουν ενδεχομένως από μια τελική συμφωνία οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ Ελλάδας-Λιβύης.

Μια τέτοια προσθήκη, θα έπρεπε να είχε συμπεριληφθεί και στο θαλασσοτεμάχιο της EXXON (για το οποίο δεν υπήρξε ανάλογη προσοχή), ιδιαίτερα στο σημείο εκείνο όπου αμφισβητείται η πλήρης επήρεια της Γαύδου. Η παράλειψη αυτή, δεν δημιουργεί ευτυχώς προς το παρόν, ιδιαίτερο πρόβλημα. Και αυτό διότι, βάσει διατάξεων της σύμβασης με την EXXON, η τελευταία όφειλε να επιστρέψει τμήμα της παραχωρηθείσης έκτασης που δεν της ήταν επιχειρησιακώς απαραίτητο και να περιοριστεί σε τμήμα στο οποίο εστιάζει το ενδιαφέρον της. Ήδη η EXXON MOBIL επέστρεψε μια περιοχή, τα στοιχειώδη τετραγωνίδια της οποίας εμφαίνονται και στον σχετικό χάρτη 9 (με μωβ).

Με τον τρόπο αυτό, δεν θα επηρεαστεί καθόλου η παραχώρηση της EXXON στο μέλλον, έστω και αν το τελικώς διαμορφούμενο όριο της ΑΟΖ με την Λιβύη αγνοήσει (στην χειρότερη) την επήρεια της Γαύδου, αφής στιγμής το νότιο άκρο αυτής της παραχώρησης έχει περιοριστεί ήδη βορειότερα. Τέλος, θα έπρεπε να ληφθεί επιπλέον μέριμνα για πιθανές μετακινήσεις της τελικής γραμμής οριοθέτησης Ελλάδας-Λιβύης νοτιότερα ή του τριεθνούς σημείου σε νέα οριστική θέση και σε θαλάσσιες περιοχές, οι οποίες πιθανόν να επιφέρουν αύξηση της περιοχής παραχώρησης, δημιουργώντας νέα δεδομένα.

Η απειλούμενη αυτή εξέλιξη μοιάζει μονόδρομος για την “διάσωση” του όποιου κύρους διαθέτει ο πρόεδρος Τραμπ και οι ΗΠΑ, μετά την αδυναμία να χαλιναγωγήσουν το Ιράν και να το υποτάξουν. Η αποπομπή από τον υπουργό Πολέμου, Πιτ Χέγκσεθ, του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ, Ράντι Τζορτζ, ώστε να αναλάβει κάποιος άλλος που θα υλοποιήσει το “όραμα του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ”, είναι ενδεικτικό του ψυχολογικού τραύματος που έχει υποστεί η αμερικάνικη πολιτική ηγεσία από τα αποτελέσματα στο πεδίο του πολέμου κατά του Ιράν. Άλλωστε έχουν υποχρεώσει σε παραίτηση άλλους δώδεκα ανώτατους αξιωματικούς, μεταξύ των οποίων τον πρόεδρο του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγό Σ.Κ. Μπράουν.

Ο Παναγιώτης Κονδύλης στη “Θεωρία του Πολέμου”, όπου αναλύει και σχολιάζει τον Κλαούζεβιτς, εξηγεί πως ο μεγάλος Γερμανός θεωρητικός επισημαίνει ότι στον πόλεμο των “πολιτισμένων λαών” ξεδιπλώνονται τρεις πνευματικές-ψυχικές δυνάμεις:

• Το μίσος και η εχθρότητα, που αφορά κυρίως στο λαό.
• Το θάρρος, που αφορά τον αρχιστράτηγο και τον στρατό του.
• Την διάνοια, που αφορά κυρίως την κυβέρνηση.

Ο Κλαούζεβιτς χαρακτηρίζει τις δυνάμεις αυτές ως “ιδιόρρυθμη τριάδα”, τα στοιχεία της οποίας συμμετέχουν εξ ίσου στον πόλεμο, αλλά «ο καθορισμός των εσωτερικών τους σχέσεων δεν είναι υπόθεση κανονιστικών αρχών, αλλά συγκεκριμένων σταθμίσεων, οι οποίες μπορούν να παραλλάσσουν πολύ από περίπτωση σε περίπτωση».

Η “ιδιόρρυθμη τριάδα” στην πράξη

Στην περίπτωση των ΗΠΑ, “το μίσος και η εχθρότητα” εκφράζεται από τα παραληρήματα Τραμπ και τις φωτογραφίες του Χέγκσεθ σε έξαλλη κατάσταση και μεταβιβάζεται από τις αντλίες της βενζίνης στο κοινό των Χριστιανών Σιωνιστών. Για τους Ισραηλινούς, “το μίσος και η εχθρότητα” προέρχεται από το πλέγμα έναντι των Ιρανών. Στους Ιρανούς “το μίσος και η εχθρότητα” αφορούσε κυρίως τους Ισραηλινούς, αλλά εξ αιτίας της αμερικανικής επίθεσης αφορά πλέον και τους Αμερικανούς.

Το “θάρρος του στρατηγού και του στρατού του” μπορούμε να πούμε ότι περισσεύει στους Ισραηλινούς, όχι όμως και στους Αμερικάνους, που χτυπούν από ψηλά στον ουρανό μια χώρα, που δεν έχει σύγχρονα αμυντικά συστήματα και αεροπορία. Δολοφόνησαν εξ ουρανού δεκάδες πρόσωπα της πολιτικής και της στρατιωτικής ηγεσίας. Τα αεροπλανοφόρα τους επιχειρούν από την άλλη πλευρά της αραβικής χερσονήσου, την Ερυθρά Θάλασσα και στον Ινδικό, μακριά από το Ορμούζ, που δεν τολμούν να πλησιάσουν.

Τους δε στρατιώτες των βάσεών τους στη Μέση Ανατολή τους κρύβουν σε ξενοδοχεία και σπίτια, οι δε βάσεις καταστράφηκαν. Επίσης, το “θάρρος” εκδηλώθηκε και με την βύθιση της ιρανικής φρεγάτας, που βρισκόταν ανοικτά της Σρι Λάνκα επιστρέφοντας από πολυεθνική ναυτική άσκηση MILAN 2026 από αμερικανικό υποβρύχιο, με αποτέλεσμα τουλάχιστον 80 νεκρούς και πολλούς αγνοούμενους από το 180μελές πλήρωμα. Το αμερικανικό “θάρρος του στρατηγού και του στρατού” θα αξιολογηθούν όμως καλύτερα σε πιθανές χερσαίες επιχειρήσεις…

Στην τρίτη “ψυχοπνευματική” παράμετρο του πολέμου, κατά Κλαούζεβιτς, την “διάνοια”, εκεί Ισραηλινοί και Αμερικανοί έχασαν. Όλες οι εκτιμήσεις της Μοσάντ και της CIA, όλες οι δορυφορικές πληροφορίες δεν στάθηκαν αρκετές για να δικαιώσουν την “διάνοια” των κυβερνήσεων του Ισραήλ και των ΗΠΑ. Όλοι οι σχεδιασμοί και τα σενάρια κατέρρευσαν, παρά την αποψίλωση της ηγεσίας της χώρας. Αντίθετα, η “διάνοια” των Ιρανών και το σύστημα τακτικής του “μωσαϊκού πολέμου” και του συστήματος άμεσης αντικατάστασης των δολοφονηθέντων αρχηγών, δικαιώθηκε στην πράξη.

Ιράν και παλλαϊκός πόλεμος

«Από την ανάλυση της διαλεκτικής μεταξύ άμυνας και επίθεσης προκύπτουν δύο συμπεράσματα που τέμνονται με τις κεντρικές θέσεις της γενικής θεωρίας του πολέμου» γράφει ο Κονδύλης που σημαίνει ότι από τη μια «η άμυνα οφείλει να είναι αγώνας εξ ίσου όσο και η επίθεση» και από την άλλη, οι παύσεις που σημειώνονται μέσα στον πόλεμο «βλέπονται ως συνέπεια της υπεροχής της άμυνας απέναντι στην επίθεση και επομένως της πλεονεκτικής θέσης του ασθενέστερου».

Η τακτική του “μωσαϊκού πολέμου” του Ιράν έχει και μια διάσταση “παλλαϊκού πολέμου” και αυτό θα φανεί στην περίπτωση των πιθανών χερσαίων επιχειρήσεων των Αμερικανών, καθώς εικάζεται ότι η Τεχεράνη μπορεί να παρατάξει ένα εκατομμύριο μαχητές. Η επίθεση Ισραήλ-ΗΠΑ έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην κοινωνική συσπείρωση και απέδειξε ότι τα επιτελεία των επιτιθέμενων είχαν πλήρη άγνοια της ανθρωπολογίας του πολέμου.

Αυτό που φαίνεται να απομένει, ειδικά για τους Αμερικανούς, είναι πλέον η καταφυγή στον “πόλεμο εκμηδένισης”, δηλαδή στην καταστροφή ηλεκτρικών σταθμών με συνέπεια να υπάρξει πρόβλημα με τη συντήρηση τροφίμων στα ψυγεία, στην υδροδότηση και στα νοσοκομεία, δηλαδή στην καταστροφή υποδομών την κάλυψη ζωτικών αναγκών, όπως έγινε στη Γάζα, τακτική που χαρακτηρίστηκε ως γενοκτονία.

Το συνταγματικό χρονοδιάγραμμα του Πολέμου

Εκτός από τα ασφυκτικά οικονομικά και πολιτικά περιθώρια, αρχίζουν να στενεύουν για τον πρόεδρο Τραμπ και τα συνταγματικά. Με βάση το Σύνταγμα και την Απόφαση για τις Πολεμικές Εξουσίες του 1973 (War Powers Resolution), ο Πρόεδρος ενημέρωσε το Κογκρέσο (Reporting) εντός της προβλεπόμενης 48ωρης προθεσμίας από τη στιγμή της έναρξης της “Operation Epic Fury” στο Ιράν, με γραπτή έκθεση στις 2 Μαρτίου 2026, με την οποία εξηγούσε ότι οι επιθέσεις είναι αμυντικές και καλύπτονται από το συνταγματικό του δικαίωμα να προστατεύει τις ΗΠΑ, αλλά και από υπάρχουσες αντιτρομοκρατικές εξουσιοδοτήσεις.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος μπορεί να αναλάβει μονομερή δράση, επικαλούμενος το Άρθρο II του Συντάγματος ως Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων για την υπεράσπιση της χώρας από επικείμενη απειλή. Ωστόσο, για παρατεταμένες επιχειρήσεις, απαιτείται είτε “Κήρυξη Πολέμου”, είτε μια “Εξουσιοδότηση για τη Χρήση Στρατιωτικής Βίας” (Authorization for Use of Military Force – AUMF).

Ήδη από τις αρχές Μαρτίου 2026, μέλη του Κογκρέσου εισήγαγαν ψηφίσματα (War Powers Resolutions), με τα οποία απαιτούσαν την απόσυρση των δυνάμεων εντός 30 ημερών, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει νόμιμη εξουσιοδότηση για γενικευμένο πόλεμο με το Ιράν. Όμως, παρά τις πιέσεις, μέχρι την πρώτη βδομάδα του Απριλίου δεν είχε περάσει ακόμα καμία ειδική εξουσιοδότηση AUMF για το Ιράν, που σημαίνει ότι μετά τις 60 ημέρες (27 Απριλίου 2026), η διοίκηση θα βρεθεί σε νομικά αχαρτογράφητα νερά, αν δεν εξασφαλίσει τη συγκατάθεση των νομοθετών.

Δηλαδή, εάν το Κογκρέσο δεν έχει εγκρίνει τη δράση ή δεν έχει κηρυχθεί πόλεμος, ο Πρόεδρος οφείλει να τερματίσει τη χρήση των στρατιωτικών δυνάμεων. Οι Αμερικάνοι αναλυτές θεωρούν ότι το Κογκρέσο θα εγκρίνει. Όμως αν το Κογκρέσο ψηφίσει επίσημα τον τερματισμό των επιχειρήσεων πριν το 60ήμερο, ο Πρόεδρος μπορεί να ασκήσει βέτο, το οποίο απαιτεί πλειοψηφία δύο τρίτων και στα δύο σώματα για να ανατραπεί. Το συνταγματικό χρονοδιάγραμμα του πολέμου (War Powers Clock) προβλέπει επιπλέον παράταση 30 ημερών, μόνο εάν ο Πρόεδρος πιστοποιήσει εγγράφως ότι η συνέχιση είναι απαραίτητη για την ασφαλή απόσυρση των στρατευμάτων. Αυτό σημαίνει 90 μέρες συνολικά.

Μέχρι πρότινος, το Σώμα αναφερόταν απευθείας στον Ανώτατο Ηγέτη, Αλί Χαμενεΐ. Όσο αυτός ζούσε, το μέγεθος και οι εξουσίες του επεκτάθηκαν. Οι Φρουροί, εκτός των πολλών σημαντικών στρατιωτικών καθηκόντων τους, χειρίζονται το τρομερό οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν και επιβλέπουν την Δύναμη Quds, που συνεργάζεται με τα διάφορα περιφερειακά, ιρανικά παρακλάδια, συμπεριλαμβανομένης της Χεζμπολάχ. Οι δυνάμεις του IRGC περιλαμβάνουν:

• Χερσαίες δυνάμεις που εδρεύουν στις 31 επαρχίες του Ιράν και στην Τεχεράνη, οι οποίες αριθμούν περισσότερους από 150.000 στρατιώτες και την παραστρατιωτική δύναμη Basij, η οποία ισχυρίζεται ότι μπορεί να κινητοποιήσει περίπου εξακόσιες χιλιάδες εθελοντές.

Οι σχηματισμοί περιλαμβάνουν σε κάθε από τις 31 επαρχίες, εκτός από ένα Σώμα Στρατού (βασική οργανωτική δομή) και 10-15 Μεραρχίες, στις οποίες προσκολλώνται 40-60 Ταξιαρχίες (κύριες μονάδες μάχης) με υψηλή διασπορά σε εθνικό επίπεδο – με έμφαση στα σύνορα, τα αστικά κέντρα και τις στρατηγικές υποδομές. Κάθε Σώμα είναι ταυτόχρονα στρατιωτική διοίκηση, αρχή εσωτερικής ασφάλειας και κέντρο κινητοποίησης και επιστράτευσης.

• Ναυτικές δυνάμεις, ξεχωριστές από το ναυτικό τμήμα του ιρανικού τακτικού στρατού, οι οποίες έχουν περίπου είκοσι χιλιάδες ναύτες και είναι επιφορτισμένες με την περιπολία των θαλάσσιων συνόρων του Ιράν, συμπεριλαμβανομένου των Στενών του Ορμούζ.
• Αεροπορία δεκαπέντε χιλιάδων ατόμων, επίσης ξεχωριστή από ένα παράλληλο τμήμα του τακτικού στρατού, το οποίο διαχειρίζεται το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν.
• Κυβερνοδιοίκηση, η οποία συνεργάζεται με επιχειρήσεις που συνδέονται με τους Φρουρούς για στρατιωτική και εμπορική κατασκοπεία, καθώς και για προπαγάνδα.

Η δύναμη Quds

Δεν μπορεί να λείπει η Δύναμη Quds: Είναι ο βραχίονας εξωτερικών επιχειρήσεων του IRGC (5.000 με 20.000 μέλη, σκόπιμα αδιαφανές νούμερο) υπεύθυνη για επιχειρήσεις πέρα από τα σύνορα του Ιράν. Είναι μικρότερη από τις Επίγειες Δυνάμεις των Φρουρών της Επανάστασης, αλλά έχει μεγάλη επιρροή, λειτουργώντας μέσω πληρεξουσίων, μυστικών δικτύων και στρατηγικών συνεργασιών.

Εκτιμάται ότι διαιρείται σε περιφερειακές Διευθύνσεις που χειρίζονται ένα γεωγραφικό θέατρο επιχειρήσεων (Συρία-Λίβανος, Ιράκ, Αραβική Χερσόνησος-Υεμένη, κράτη του Κόλπου, Αφγανιστάν-Πακιστάν και βέβαια Ισραήλ-Παλαιστίνη).

Η Δύναμη Quds εργάζεται κυρίως μέσω δυνάμεων πληρεξουσίων και όχι μέσω μεγάλων αναπτύξεων. Στα Στενά του Ορμούζ συντονίζει την παρενόχληση μέσω πληρεξουσίων (drones, πυραύλους, νάρκες) υποστηρίζοντας το Ναυτικό του IRGC που στοχεύει πλοία. Χρησιμοποιεί δε μυστικούς πυρήνες στην περιοχή του Κόλπου.

Η ισχύς μιας “παραστρατιωτικής” δύναμης

Αναλύσεις από ιδρύματα, όπως το Ατλαντικό Συμβούλιο, η RAND Corporation και το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, συγκλίνουν σε μια βασική διαπίστωση: Η αποτελεσματικότητα του IRGC δεν μπορεί να μετρηθεί μέσω συμβατικών στρατιωτικών κριτηρίων. Αντίθετα, έγκειται στην ικανότητά του να διαταράσσει, να διαμορφώνει και να εκμεταλλεύεται το στρατηγικό περιβάλλον, αποφεύγοντας παράλληλα την άμεση αντιπαράθεση με ισχυρότερους αντιπάλους. Αυτό αποτελεί προβληματικό παράγοντα, καθώς έχοντας υποκαταστήσει τον κανονικό στρατό, έχουν εισέλθει, με σκιώδη τρόπο, στις ρίζες της ιρανικής οικονομίας.

Στην καρδιά της προσέγγισης των Φρουρών της Επανάστασης βρίσκεται ένα δόγμα ασύμμετρου πολέμου. Αντί να επιδιώκει την κυριαρχία στο πεδίο της μάχης, στοχεύει σε πόλεμο φθοράς. Αυτό είναι πιο εμφανές στις θαλάσσιες επιχειρήσεις τους στον Περσικό Κόλπο. Μέσω τακτικών, όπως η ανάπτυξη ναρκών, η παρενόχληση δεξαμενόπλοιων με σκάφη ταχείας επίθεσης και η χρήση drones για επιτήρηση και εκφοβισμό, το IRGC έχει επανειλημμένα αποδείξει την ικανότητά του να αποσταθεροποιεί κρίσιμες θαλάσσιες οδούς.

Φύλακες των Στενών του Ορμούζ

Τα Στενά του Ορμούζ είναι κεντρικός άξονας σε αυτή τη στρατηγική. Ακόμη και περιορισμένες διαταραχές έχουν αυξήσει την παγκόσμια οικονομική αστάθεια. Αυτά τα επεισόδια καταδεικνύουν πώς το IRGC αξιοποιεί τη γεωγραφία για να δημιουργήσει δυσανάλογο αντίκτυπο. Η αποτελεσματικότητά του ενισχύεται περαιτέρω από το δίκτυο των περιφερειακών αντιπροσώπων του. Μέσω των σχέσεων του με ένοπλες ομάδες σε όλο το Ιράκ, τη Συρία, τον Λίβανο και την Υεμένη, το Ιράν επεκτείνει την εμβέλειά του, χωρίς να εκτίθεται άμεσα σε αντίποινα. Αυτό το δίκτυο δημιουργεί πολλαπλά σημεία πίεσης, περιπλέκοντας τους στρατηγικούς υπολογισμούς των αντιπάλων του Ιράν.

Για παράδειγμα, οι επιθέσεις σε πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα από ομάδες που συνδέονται με το Ιράν κλιμακώνουν την ένταση στον Κόλπο, καταδεικνύοντας πώς το IRGC μπορεί να επεκτείνει τις συγκρούσεις σε πολλαπλά θέατρα. Όπως υποστηρίζει το Ατλαντικό Συμβούλιο, αυτό ισοδυναμεί με μια μορφή “κατανεμημένης αποτροπής”, όπου τα αντίποινα μπορούν να συμβούν έμμεσα και απρόβλεπτα.

Ωστόσο, τα δυνατά σημεία των Φρουρών της Επανάστασης έχουν και σαφείς περιορισμούς. Το IRGC είναι μεν αποτελεσματικό σε τακτικό επίπεδο, όμως δεν διαθέτει τις συμβατικές δυνατότητες (αεροπορική ισχύ, υλικοτεχνική υποστήριξη και προβολή δύναμης) που απαιτούνται για να κερδίσει, ή να ελέγξει μια σύγκρουση υψηλής έντασης. Το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών επισημαίνει ομοίως αυτούς τους επιχειρησιακούς περιορισμούς, σημειώνοντας ότι οι ναυτικές και πυραυλικές δυνάμεις του IRGC είναι βελτιστοποιημένες για παρενόχληση, όχι όμως για κυριαρχία επί του πεδίου.

Αυτοί οι περιορισμοί εξηγούν την προσεκτική προσέγγιση του IRGC στην πολεμική κλιμάκωση. Οι επιχειρήσεις των Φρουρών συνήθως κλιμακώνονται, ώστε να παραμένουν κάτω από το όριο ενός πλήρους πολέμου, επιτρέποντας στο Ιράν να ασκήσει πίεση, αποφεύγοντας παράλληλα τα συντριπτικά αντίποινα. Ωστόσο, αυτή η στρατηγική ενέχει εγγενείς κινδύνους. Όπως προειδοποιεί η RAND, η εξάρτηση από διφορούμενες τακτικές γκρίζας ζώνης, αυξάνει την πιθανότητα λανθασμένου υπολογισμού. Ένα μόνο παρερμηνευμένο περιστατικό θα μπορούσε να κλιμακωθεί γρήγορα σε μια ευρύτερη σύγκρουση.

Υβριδική δύναμη

Στοχεύοντας σε σημεία συμφόρησης, αξιοποιώντας δίκτυα πληρεξουσίων και λειτουργώντας στη γκρίζα ζώνη μεταξύ πολέμου και ειρήνης, το Σώμα δημιουργεί μία στρατηγική επιρροή, δυσανάλογη με τη συμβατική του ισχύ. Ωστόσο, αυτό το μοντέλο εξαρτάται από το πλαίσιο. Λειτουργεί καλύτερα σε περιορισμένες συγκρούσεις που χαρακτηρίζονται από αβεβαιότητα και αυτοσυγκράτηση, αλλά θα αντιμετώπιζε σημαντικές προκλήσεις σε έναν διαρκή, υψηλής έντασης πόλεμο – αν ο παρών εξελιχθεί σε τέτοιον.

Συμπερασματικά, το IRGC δεν είναι ούτε συμβατική στρατιωτική δύναμη, ούτε περιθωριακός παράγοντας. Είναι μια υβριδική δύναμη, της οποίας η επιτυχία πηγάζει από την ικανότητά της να δημιουργεί τριβές – οικονομικές, στρατιωτικές και πολιτικές – στο διεθνές σύστημα. Όσο οι συγκρούσεις παραμένουν κατακερματισμένες και κάτω από το όριο του ολοκληρωτικού πολέμου, το IRGC πιθανότατα θα παραμείνει ένας αποτελεσματικός και ισχυρός παράγοντας στην περιφερειακή και παγκόσμια δυναμική ασφάλειας.

Ωστόσο, έχοντας υποσκελίσει τις “κανονικές” ένοπλες δυνάμεις, το Ιράν είναι εκτεθειμένο, πρώτιστα σε μια διαρχία μεταξύ της εκλεγμένης – εντός αυτού του καθεστώτος – αρχής και των Φρουρών της Επανάστασης. Με ακέφαλη ουσιαστικά την αρχή της θρησκευτικής εξουσίας, οι πόλοι εξουσίας, είναι πλέον ένας: Το IRGC, λόγω και της οικονομικής του θέσης. Η εκλεγμένη εκτελεστική εξουσία βρίσκεται “επί ξύλου κρεμάμενη” μεταξύ των ακραίων Φρουρών, της πανσπερμίας της αντιπολίτευσης και των ξένων δυνάμεων.

Οι Φρουροί της Επανάστασης είναι ένας πόλος ισχυρός στο εσωτερικό, αλλά και με πολλούς πολεμίους ταυτόχρονα. Το θέμα δεν είναι αν μπορούν να διεξάγουν πόλεμο, αλλά αν μπορούν να διαχειριστούν την πολιτική κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας, ειδικά αφού αυτός ο πόλεμος λήξει, με το καθεστώς να επιβιώνει…