Επιπλέον, η Μέντελ του καταλογίζει ότι ως δικηγόρος εκπροσωπούσε επιχείρηση με είδη πολυτελείας, υπαινισσόμενη διασυνδέσεις με πολιτικούς, αλλά και με υπόκοσμο. Ο Γερμάκ μπορεί πιθανόν να έκανε πολλά και μεμπτά, όμως σίγουρα δεν μπορεί κάποιος να τον χαρακτηρίσει για τους πελάτες που αναλάμβανε ως δικηγόρος.

Λέει επίσης ότι ο Ζελένσκι έκανε πολλά λεφτά συνεργαζόμενος με Ρώσους, ότι είναι υποκριτής και «τσιγκούνης που δεν κάνει τίποτα χωρίς κέρδος προσωπικό», και ότι ενώ παριστάνει τον πατριώτη, πήγαινε (σ.σ. πριν την εκλογή του) για διακοπές “στην κατεχόμενη Κριμαία” και κάπνιζε εκεί χασίς με τους φίλους του! Λέει «δεν τον έχω δει να παίρνει κοκαΐνη, αλλά οι φίλοι του έτσι μου είπαν, και συχνά η συμπεριφορά του ήταν σαν να ήταν φτιαγμένος, όμως δεν τον είδα να σνιφάρει ποτέ. Έφευγε πάντως από συσκέψεις και πήγανε στην τουαλέτα για δέκα λεπτά και έβγαινε ανανεωμένος και με αφύσικη ζωτικότητα».

Το πιο σοβαρό από αυτά που αναφέρει, είναι ότι ισχυρίζεται ότι το 2019 ήταν μπροστά όταν ο Ζελένσκι δεσμεύθηκε, μιλώντας στον Πούτιν, ότι δεν θα έθετε ζήτημα ΝΑΤΟ. «Ήταν Δεκέμβριος του 2019. Μια ιδιωτική συζήτηση, το περιεχόμενο της οποίας πολύ λίγοι γνώριζαν. Είπε ότι με το ΝΑΤΟ δεν θα γινόταν τίποτα, επειδή, ξέρετε, η Ουκρανία δεν ήταν ποτέ κοντά στο ΝΑΤΟ. Δεν είναι μόνο ότι ο Τραμπ δεν θέλει την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ, ούτε ο Μπάιντεν ήθελε την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ. Ωστόσο, ο Ζελένσκι ενώ ήξερε ότι αποκλειόταν να ενταχθεί, επέμενε πεισματικά στην ένταξη στο ΝΑΤΟ, παρότι ήταν αδύνατο. Το έθετε ως προϋπόθεση για την ειρήνη».

Προσωπικά ζητήματα

Υπάρχει στο εν γένει αφήγημά της μια διαφαινόμενη εμπάθεια που μοιραία βάζει ερωτηματικό στα κίνητρά της, συν την φήμη ότι σχετιζόταν ερωτικά με τον Ζελένσκι – κάτι που η ίδια διαψεύδει. Ερωτήματα εγείρονται και για τον φερόμενο τότε ως μνηστήρα της, τον 40χρονο Παβλό Κούχτα (Pavlo Kukhta). Ο άνδρας αυτός, τον οποίο παντρεύτηκε δύο χρόνια μετά, ήταν υποψήφιος το 2019 με το κόμμα ενός μουσικού (το κόμμα “Φωνή”) – τελικώς δεν εξελέγη. Ο Ζελένσκι όμως τον έκανε υφυπουργό Οικονομικής Ανάπτυξης – μέχρι το 2020. Όταν κηρύχθηκε ο πόλεμος κατατάχθηκε στον στρατό τον Μάρτιο του 2022, έβγαλε και φωτογραφίες ότι “πάει στην πρώτη γραμμή” αλλά… ζήτησε και πήρε απαλλαγή 24 μέρες μετά!

Σε τρεις μήνες, τον Ιούνιο του 2022, το ζευγάρι παντρεύτηκε. Στη συνέντευξή της στον Κάρλσον λέει γενικά «ο σύζυγός μου υπηρέτησε στην πρώτη γραμμή» και «μείναμε στην Ουκρανία και το 2023 και το 2024, αλλά βλέπαμε ότι ο πόλεμος δεν θα τελειώσει», αφήνοντας να εννοηθεί ότι  ο άνδρας της συνέχιζε να υπηρετεί. Όμως, ο άνδρας της από το 2022 εργαζόταν ήδη στη Σχολή Οικονομίας του Κιέβου και παράλληλα δήλωνε σύμβουλος της κυβέρνησης της Μολδαβίας. Αν και η Μέντελ δεν είπε ψέματα για τον τότε (και ίσως και τώρα) σύζυγό της, πάντως δεν είπε και την αλήθεια.

Παρά τα ερωτηματικά που τίθενται, αυτά αμφισβητούν μάλλον τις προθέσεις της και όχι απαραιτήτως όσα λέει, καθώς τα περισσότερα από αυτά που καταγγέλλει είναι ήδη γνωστά στους “διαδρόμους” ή και σε κανονικά μέσα ενημέρωσης.

“Τον θρέφει ο πόλεμος”

Στην συνέντευξη λέει ότι «ο Ζελένσκι είναι το κύριο εμπόδιο για την ειρήνη, γιατί αν γίνει ειρήνη και εκλογές, θα είναι αυτοκτονία για εκείνον». Λέει ότι ο κόσμος εξέλεξε τον Ζελένσκι επειδή έλεγε ότι θα φέρει ειρήνη και πως «όλοι μιλάμε ρωσικά και ο κόσμος τον πίστεψε, αλλά εκείνος τον πρόδωσε. Ο λαός πιστεύει ότι ίσως στηρίζοντας τον Ζελένσκι στηρίζει την Ουκρανία, αλλά ο Ζελένσκι είναι η καταστροφή της χώρας.

Οι δημοσκοπήσεις που παρουσιάζονται είναι ψευδείς, η δημοφιλία του πέφτει και οι Ουκρανοί δεν το ξέρουν, επειδή αμέτρητα τρολ πληρώνονται για να παρουσιάζουν την κατάσταση σχεδόν ρόδινη» λέει. «Ο πόλεμος τον θρέφει. Είναι συναισθηματικά ανεξέλεγκτος, επιρρεπής στην υστερία και θεωρεί τους ανθρώπους αναλώσιμους, δεν μετράει πόσοι σκοτώνονται», προσθέτει για τον πρόεδρο της Ουκρανίας.

Επίσης λέει ότι «η εικόνα που έχει ο κόσμος για τον Ζελένσκι δεν έχει καμία σχέση με τον πραγματικό Ζελένσκι, είναι πολύ καλός ηθοποιός, όμως κατ’ ιδίαν τον άκουσα πολλές φορές να λέει ότι η Ουκρανία δεν είναι έτοιμη για ειρήνη και “η δικτατορία είναι ευταξία”, όπως και στο γραφείο, μας έλεγε για τις ειδήσεις στα μέσα ενημέρωσης, ότι δεν προσπαθούσαμε αρκετά να πείσουμε τον κόσμο, πως όλα πάνε καλά (το 2020) και χτυπούσε το χέρι στο γραφείο και έλεγε “θέλω να γίνετε Γκαίμπελς”».

Προσθέτει ότι «όποιος κάνει κριτική στον Ζελένσκι αμέσως κατηγορείται ότι είναι φιλορώσος, ή πράκτορας των Ρώσων. Ο Πούτιν είναι κακός, αλλά και ο Ζελένσκι, επίσης, είναι κακός. Ποτέ δεν μίλησα υπέρ της Ρωσίας, αλλά επιμένω ότι η μόνη λύση είναι η ειρηνευτική συμφωνία. Όμως ο Ζελένσκι δεν την θέλει», λέει η Μέντελ.

«Δικτάτορας ο Ζελένσκι»

Αναφέρθηκε και στο οικονομικό αδιέξοδο της χώρας, λέγοντας ότι δεν υπάρχει πλέον εργατικό δυναμικό και ότι από τα 25 εκατομμύρια που έχουν απομείνει στην Ουκρανία, τα 11 είναι συνταξιούχοι που ζουν με 75-200 δολάρια το μήνα. «Όμως η Ουκρανία δεν είναι πια μΙα φτηνή χώρα για να ζήσεις με αυτά τα λεφτά και μου είπαν ότι ένας γείτονας φίλου μου πέθανε από το κρύο μέσα στο σπίτι του». Εκτιμά ότι έχουν σκοτωθεί περίπου 15.000 άμαχοι Ουκρανοί και εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες, αλλά δεν πιστεύει τους αριθμούς που δημοσιεύονται.

«Ο Ζελένσκι προβάλλει παντού την εικόνα που θέλει, και επιφυλάσσει κυρώσεις για όποιον του ασκεί κριτική για τα λάθη του. Ο λαός θέλει εν καιρώ πόλεμου να στηρίζει τον ηγέτη του, όμως ο Ζελένσκι το εκμεταλλεύεται και κάνει κατάχρηση αυτής της εμπιστοσύνης των απλών ανθρώπων. Τον έχουν κάνει σύμβολο της δημοκρατίας, ενώ είναι δικτάτορας».

Η Μέντελ είπε ότι «ο Αντρίι Γερμάκ και ο Ζελένσκι σχημάτισαν ένα κλειστό σύστημα, όπου ο ένας διατύπωνε επιθυμίες, ενώ ο άλλος έβρισκε τρόπο να τις υλοποιήσει, με ένα χαοτικό σύστημα διοίκησης, και με παρορμητισμό. Η σχέση τους ήταν πολύ παράξενη, πολύ διαφορετική, πολύ περίπλοκη, πολύ ασυνήθιστη. Ο Γερμάκ προτού αναλάβει το πολιτικό πόστο, είχε αναμιχθεί και με πολλές μαφιόζικες επιχειρήσεις ως δικηγόρος», λέει η ίδια.

Η Γιούλια Μέντελ μετά τη συνέντευξη προστέθηκε στη βάση δεδομένων του ουκρανικού εξτρεμιστικού ιστότοπου “Myrotvorets”(στοχοποιεί αντιφρονούντες και του έχουν αποδοθεί δολοφονίες). Η συνέντευξή της χαρακτηρίσθηκε “διάδοση ρωσικής προπαγάνδας”. Στο τέλος της συνέντευξης απευθύνεται στα ρωσικά στον Πούτιν και ζητάει να τελειώσει ο πόλεμος.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Iuliia Mendel (@iuliia_mendel)

Στο μικρό βίντεο που ανέβασε στο Instagran όπου λέει τα ίδια εν συντομία, τα σχόλια από κάτω είναι όλα υβριστικά και την χαρακτηρίζουν πράκτορα του Πούτιν, ζητούν την σύλληψή της κ.λπ. Να προσθέσουμε ότι τα υβριστικά σχόλια δεν μπορούμε να ξέρουμε πόσο αντιπροσωπευτικά είναι, γιατί όποιος έβαζε like, ή έκανε θετικό σχόλιο θα έμπαινε προφανώς στο στόχαστρο, όπως μπήκε και η Μέντελ – εν ριπή οφθαλμού δηλαδή, στη λίστα του Myrotvorets

Ποιοι είναι οι Μέντελ-Κάρλσον

Η Μέντελ, έχει γεννηθεί στη Χερσώνα, και οι γονείς της λέει ότι είναι γιατροί. Το επώνυμο δείχνει ή γερμανική η εβραϊκή καταγωγή. Εξάλλου περνάει πλέον πολύ καιρό στη Γερμανία.

Ο Τάκερ Κάρλσον είναι Αμερικανός Ρεπουμπλικάνος πολιτικός σχολιαστής, ο οποίος παρουσιάζει αυτήν τη στιγμή το “The Tucker Carlson Show” και το “Tucker on X”. Μετά από μια εξαιρετικά σημαντική θητεία στο Fox News, από το 2016 έως το 2023, όπου είχε κορυφαίες τηλεθεάσεις, απολύθηκε αιφνιδιαστικά με παρέμβαση της οικογένειας Μέρντοκ.

Στις αρχές του 2026, ο Κάρλσον απέσυρε δημοσίως την υποστήριξή του προς τον Ντόναλντ Τραμπ. Είναι σφοδρός επικριτής του πολέμου στο Ιράν και ισχυρίζεται ότι ο Αμερικανός πρόεδρος σύρεται υπό το Ισραήλ. Οι εκπομπές του Κάρλσον στο Dox, όπου αναφέρονταν στους «αποκλεισμένους από την διαφθορά των ελίτ Αμερικανούς», εξέφραζαν το ιδεολογικό ρεύμα που έγινε γνωστό ως τραμπισμός και ο Κάρλσον θεωρούνταν μία από τις επιδραστικές φωνές του MAGA.

Ο κ. Γαλιμπάφ, απόστρατος υποστράτηγος των Φρουρών της Επανάστασης, σήμερα πρόεδρος του κοινοβουλίου, έκρινε ακόμη, αναφερόμενος στους αμερικανούς διαπραγματευτές, πως «όσο περισσότερο σέρνουν τα πόδια τους, τόσο μεγαλύτερο τίμημα θα πληρώνουν οι αμερικανοί φορολογούμενοι», καθώς οι τιμές του πετρελαίου παραμένουν στα ύψη.

Η τοποθέτησή του μοιάζει με ανταπάντηση στον Ντόναλντ Τραμπ, που απέρριψε την ιρανική αντιπρόταση και παρομοίασε την κατάπαυση του πυρός από την 8η Απριλίου με ασθενή σε «μηχανική υποστήριξη της αναπνοής». Το περιεχόμενο της αρχικής πρότασης της Ουάσιγκτον στην Τεχεράνη δεν έχει δημοσιοποιηθεί.

Όπως έγινε γνωστό από την Αστυνομία, όταν έγινε αντιληπτός, επιχείρησε να καταστρέψει τη συσκευή του κινητού τηλεφώνου, πετώντας την αρχικά μέσα στην τουαλέτα και στη συνέχεια στο έδαφος, σε μία προσπάθεια να εξαφανίσει τα ίχνη της πράξης του.

Ακολούθησε έρευνα στο σπίτι του, παρουσία δικαστικού λειτουργού, κατά την οποία κατασχέθηκαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές και φορητές συσκευές αποθήκευσης ψηφιακών δεδομένων. Από την έως τώρα ανάλυση των αρχείων προκύπτει ότι σε αυτά υπήρχε μεγάλος αριθμός φωτογραφιών και βίντεο που απεικονίζουν γυναίκες ή μέρη του σώματός τους, με εσώρουχα, μαγιό αλλά και γυμνές, σε χώρους όπως παραλίες, τουαλέτες και μέσα μαζικής μεταφοράς- υλικό το οποίο φαίνεται να τραβήχτηκε είτε με κινητό τηλέφωνο είτε με κρυφή κάμερα, χωρίς οι γυναίκες να το γνωρίζουν.

Το σύνολο των κατασχεθέντων αντικειμένων, συμπεριλαμβανομένου του κινητού τηλεφώνου, πρόκειται να αποσταλεί στην αρμόδια εγκληματολογική υπηρεσία για περαιτέρω εργαστηριακή εξέταση,

Εις βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία από το Τμήμα Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Καλαμαριάς για παραβίαση του απορρήτου της τηλεφωνικής επικοινωνίας και της προφορικής συνομιλίας κατ’ εξακολούθηση, με την οποία αναμένεται να οδηγηθεί στην αρμόδια εισαγγελέα ποινικής δίωξης.

Η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, ως θεμελιώδης αρχή του πολιτεύματος, αποτελεί πηγή και προσδιορίζει όλες τις Εξουσίες που υπάρχουν υπέρ του Λαού και του έθνους, επιβεβαιώνει δε, το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του Λαού, και τις προστατεύει κατά μοναδικό και ξεχωριστό τρόπο, τόσο Συνταγματικά, όσο και Ποινικά με την πρόβλεψη ειδικών ποινικών διατάξεων, όπως είναι και αυτές περί εσχάτης προδοσίας.

Κραυγαλέες περιπτώσεις θεσμικής διαπλοκής

Σήμερα, με την διακυβέρνηση όλων των κομμάτων εξουσίας μετά την μεταπολίτευση και ιδίως με την τελευταία της ΝΔ, βιώνουμε απόλυτα μια άνευ ετέρου Θεσμική Διαπλοκή, η οποία αναδεικνύεται εμφανώς με τη σύγχυση αντί της διάκρισης των εξουσιών-Λειτουργιών: Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική. Αντί δηλαδή την εμφανή διάκριση των εξουσιών, υφίσταται μια σύγχυση αυτών, καθιστώντας απόλυτα εμφανή την θεσμική διαπλοκή, (βλ. Μνημόνια, Δημοψήφισμα του 2015, Υποκλοπές-ΟΠΕΚΕΠΕ-Τέμπη).

Την ανωτέρω θέση ενισχύουν μερικές κραυγαλέες θεσμικές περιπτώσεις τουλάχιστον μετά τα μνημόνια:

• Παραίτηση του Νικόλαου Καρόλου Σακελλαρίου, Πρόεδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, Αθήνα, 16 Μαΐου 2018, λόγω ευθιξίας λίγο πριν τη λήξη της θητείας του, με την επισήμανση, όπως τόνισε: «[…] της μη συμβατότητα των ρυθμίσεων του μνημονίου με το Σύνταγμα και είχαμε, εγκαίρως, προειδοποιήσει, χωρίς δυστυχώς να εισακουστούμε, για την επερχόμενη πλήρη επικυριαρχία του οικονομικού επί του θεσμικού, που επηρέασε, καίρια, το σύνολο σχεδόν της κρατικής δράσεως και σηματοδότησε την συνακόλουθη υποχώρηση του Κράτους Δικαίου και του Κοινωνικού Κράτους» (βλ. Δημήτρης Π. Παναγιωτόπουλος (2023) Σύγχρονη Ελληνική Πολιτεία, Νόηση – Αθήνα, σελ. 76-80).
• Θυμηθείτε την περίπτωση της Προέδρου του Αρείου Πάγου, κ. Θάνου, όπου μετά το πέρας της Θητείας της τοποθετήθηκε σύμβουλος στον τότε Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα!.
• Την Σύμβουλο του ΣτΕ, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, που με υπογραφή της με την απόφαση ΣτΕ 2499/2012 κρίθηκαν Συνταγματικές οι διατάξεις για τη δημιουργία αιολικών πάρκων σε αναδασωτέες εκτάσεις και ο Πρωθυπουργός μετά το 2015 την επέλεξε ως Πρόεδρο του ΣτΕ και το 2019 ο άλλος Πρωθυπουργός, κ. Μητσοτάκης, την επέλεξε Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
• Την παραίτησή του Αρεοπαγίτη κ. Μουζάκη, ο οποίος αρνήθηκε να “συμμορφωθεί” με τις υποδείξεις της ηγεσίας για την υπόθεση των Τεμπών και ο οποίος είχε υποβάλει εγγράφως, ήδη από τις 2 Απριλίου, παρά τη διάψευση του Αρείου Πάγου στις 16 Απριλίου 2026 για το αντίθετο. Όμως το Φύλλο Εφημερίδας της Κυβέρνησης (ΦΕΚ 2225, 4ης Μαΐου 2026) ανέδειξε τα ψεύδος. Επισημαίνεται εδώ, ότι η παραίτηση του κ. Μουζάκη δεν ήταν μια απλή διοικητική πράξη, αλλά συνδέεται άμεσα με χειρισμούς στην υπόθεση του εγκλήματος των Τεμπών και με αιχμές σε βάρος της ηγεσίας του Αρείου Πάγου.
• Τελευταίως, στην υπόθεση των Υποκλοπών, όπου ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλας, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω, όταν είχε την εποπτεία της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, είχε υπογράψει 11 παρακολουθήσεις της ΕΥΠ, που συνέπεσαν χρονικά με τις υποκλοπές μέσω του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator. Αναδειχθέντος δε, πρωτοδίκως του εγκλήματος των υποκλοπών μέσω του λογισμικού αυτού, κατά την πρωτόδικη ποινική απόφαση από ξένους ιδιώτες, τίθεται ευθέως το μείζον ζήτημα κατασκοπίας σε βάρος ελληνικού κράτους.

Η υπόθεση των υποκλοπών

Τούτο σημαίνει πως, αν δεν υποκρύπτεται κάτι άλλο, η υπόθεση έπρεπε να ερευνηθεί περαιτέρω αμέσως και σε βάθος για το έγκλημα της κατασκοπίας σε βάρος της χώρας. Εν τούτοις, ο συγκεκριμένος δικαστικός λειτουργός, αν και κατά τα ανωτέρω όφειλε να απόσχει από την εξέταση του φακέλου, της πρωτοδίκως εκδικασθείσης υποθέσεως, της οποίας διαβιβάστηκε στον Άρειο Πάγο ο φάκελος από τους δικαστές, με το σκοπό την περαιτέρω έρευνα, εκείνος επιδεικνύοντας υπερβάλλοντα ζήλο την έθεσε άνευ ετέρου στο αρχείο. Τούτο φανερώνει απόλυτα την τάση συγκάλυψης του σκανδάλου των υποκλοπών.

Δηλαδή παρότι έχουμε παράνομες παρακολουθήσεις προσώπων, όπως είναι η ηγεσία της Κυβέρνησης και του Στρατού, τον συγκεκριμένο δικαστικό λειτουργό, Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, δεν τον απασχόλησε διόλου το ζήτημα διερεύνησης περαιτέρω της υπόθεσης, αν και είναι εμφανές το έγκλημα κατασκοπίας. Αν δεν ισχύει αυτό, δεν υπάρχει δηλαδή κατασκοπία, τότε πρόκειται για απόλυτα υπαρκτό και μείζον το έγκλημα των υποκλοπών, τουλάχιστον για εκείνον που παρήγγειλε, χρησιμοποίησε το κατασκοπευτικού Predator και που αυτός δεν είναι άλλος από εκείνον που είχε την ευθύνη της λειτουργίας της αρχής παρακολούθησης.

Μετά τα ανωτέρω, ο Κωνσταντίνος Τζαβέλας όφειλε να έχει παραιτηθεί από τη θέση του, γιατί φανέρωσε με την πράξη του ότι του είναι αδύνατο να ερευνήσει ίσως και τον Πρωθυπουργό, που είναι το πρόσωπο που τον διόρισε στη θέση αυτή. Όμως, ποτέ δεν είναι αργά!!!. Μετά τα ανωτέρω, ο Υπουργός Δικαιοσύνης έχει υποχρέωση να ζητήσει εκείνος από τον Άρειο Πάγο την περαιτέρω διερεύνηση κάθε πτυχή του εγκλήματος κατασκοπίας κατά της χώρας και των υποκλοπών. Πέραν τούτων δε, επίσης να ζητήσει την ποινική και πειθαρχική δίωξη του συγκεκριμένου λειτουργού με το ερώτημα της απόταξης από το σώμα για τουλάχιστον παράβαση του άρθρου 259 του ΠΚ!. Οψόμεθα!

Η θεσμική όμως διαπλοκή, όπως αυτή ξεδιπλώνεται μετά το 2010 στη χώρα μας , μόνο με έναν τρόπο μπορεί να εξαφανιστεί, με την ανάδειξη ενός άλλου νέου πολιτικού φορέα εξουσίας, που θα φέρει τοις πράγμασι Εθνική Θεσμική Ανασυγκρότηση, Κάθαρση και Δικαιοσύνη.

Το πλήρωμα προσπάθησε να… συγκρατήσει την κατάσταση μέχρι την προσγείωση του αεροσκάφους στο «Νίκος Καζαντζάκης», οπότε και αστυνομικοί του Α.Τ. αερολιμένα συνέλαβαν τον άνδρα.

Λίγα χιλιόμετρα μακρύτερα, στην πόλη Ζιμπτσίτ, σκοτώθηκαν τέσσερις άνθρωποι, ανάμεσά τους στρατιώτης και σύρος υπήκοος. Τέσσερις άμαχοι (μεταξύ των οποίων γυναίκα και παιδί) σκοτώθηκαν και άλλοι 12 τραυματίστηκαν εξαιτίας ισραηλινού πλήγματος στο Μπιντ Τζμπέιλ.

Σύμφωνα με τον πιο πρόσφατο απολογισμό του υπουργείου Υγείας του Λιβάνου, πριν από τα τελευταία πλήγματα, τουλάχιστον 380 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και 1.122 έχουν τραυματιστεί εξαιτίας των ισραηλινών πληγμάτων στη χώρα από τις 17 Απριλίου, όταν ανακοινώθηκε κατάπαυση του πυρός. Από την πλευρά του, το Ισραήλ έχει ανακοινώσει πως πέντε στρατιώτες του έχουν σκοτωθεί σε μάχες στον νότιο Λίβανο.

Η τραγωδία εκτυλίχτηκε χτες στην Ηλιούπολη. Τα δύο κορίτσια πήγαν στην ταράτσα 6όροφης πολυκατοικίας, κλείδωσαν την πόρτα και έπεσαν μαζί στο κενό. Το ένα κορίτσι είχε αφήσει και ένα συγκλονιστικό σημείωμα αυτοκτονίας προς τους γονείς της.

Σύμφωνα με μαρτυρία γειτόνισσας, τα δύο κορίτσια ζήτησαν από τη διαχειρίστρια τα κλειδιά της ταράτσας. «Η φίλη μου της λέει ‘εκεί που είναι τα κλειδιά, εκεί που τα βάζουμε’. Δεν πρόλαβε να κάνει πέντε βήματα και ακούει το μπαμ, πέσανε τα παιδιά από την ταράτσα. Πού να φανταστεί εκείνη τώρα γιατί και για ποιο λόγο ήθελαν τα κλειδιά. […] Δεν μπορούσε να φανταστεί αυτό το τραγικό γεγονός».

Τις στιγμές που ακολούθησαν μετά τη σοκαριστική πτώση των δύο κοριτσιών στην Ηλιούπολη πειέγραψε και κάτοικος της περιοχής. «Γύρω στις 12 ακούστηκε ένα μακρόσυρτο επιφώνημα, ένα ‘ααα’ και ένας πολύ δυνατός κρότος. Και γυρνώντας το κεφάλι βλέπω δύο κορίτσια», λέει ο κ. Στέφανος, που έχει το γραφείο του ακριβώς δίπλα, δείχνοντας το σημείο όπου έπεσαν.

Ο ίδιος πήρε το ΕΚΑΒ και την Άμεση δράση και όπως είπε το πλήρωμα του ΕΚΑΒ ήρθε γρήγορα. «Κατέβηκε και μια κυρία από τον πρώτο η οποία πλησίασε τη μία κοπέλα και είδε ότι ανέπνεε. Και μετά κατέβηκε και ο αδελφός της κοπέλας, που ευτυχώς ήταν η κοπέλα που ανέπνεε» σημείωσε.

Όπως περιγράφει, οι άνθρωποι που ήταν στο σημείο προσπαθούσαν να τους μιλούν μέχρι να έρθει το ΕΚΑΒ, «για να κρατήσει τα μάτια ανοιχτά». Παρά τα βαριά της τραύματα, η μια κοπέλα επικοινωνούσε.

Η Άγκυρα βλέπει ότι το διεθνές σύστημα μεταβάλλεται. Η μεταψυχροπολεμική κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών αμφισβητείται, η Κίνα ανεβαίνει, η Ρωσία επανέρχεται δυναμικά και η Μέση Ανατολή εισέρχεται ξανά σε περίοδο βαθιάς αναδιάταξης. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Τουρκία θεωρεί ότι μπορεί να εκμεταλλευθεί την αστάθεια για να αποκτήσει αναβαθμισμένο ρόλο.

Γι’ αυτό προσπαθεί να βρίσκεται παντού. Στον πόλεμο της Ουκρανίας πούλησε μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο Κίεβο, αλλά ταυτόχρονα δεν διέκοψε τις σχέσεις της με τη Μόσχα. Συμμετέχει στη Βορειοατλαντική Συμμαχία, αλλά αγόρασε ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα. Συγκρούεται πλέον ανοιχτά με το Ισραήλ μετά τη Γάζα, αλλά ταυτόχρονα αποφεύγει μία πλήρη και μη αναστρέψιμη ρήξη με το συνολικό δυτικό στρατηγικό πλαίσιο. Θέλει να εμφανιστεί ως ηγετική δύναμη του σουνιτικού κόσμου, αλλά ταυτόχρονα φοβάται μία γενικευμένη αποσταθεροποίηση του ισλαμικού χώρου που θα μπορούσε να τροφοδοτήσει ακραία δίκτυα, περιφερειακές διαλύσεις και τελικά να στραφεί και εναντίον της ίδιας.

Κι όταν η Τουρκία χρειαστεί να διαλέξει;

Στην ουσία, η Τουρκία προσπαθεί να γίνει ο αναγκαίος μεσολαβητής. Ένα κράτος που καμία μεγάλη δύναμη δεν μπορεί να αγνοήσει. Υπάρχει όμως ένα τεράστιο πρόβλημα. Τέτοιου τύπου στρατηγικές λειτουργούν κυρίως όταν οι συγκρούσεις παραμένουν περιορισμένες. Όσο υπάρχει ρευστότητα, ένας ενδιάμεσος παίκτης μπορεί να κερδίζει από όλες τις πλευρές. Όταν όμως το διεθνές σύστημα πολώνεται σκληρά, τότε οι ενδιάμεσες θέσεις στενεύουν επικίνδυνα.

Και αυτό ακριβώς είναι το μεγάλο ρίσκο της Τουρκίας σήμερα. Εάν η κρίση στη Μέση Ανατολή μετατραπεί σε γενικευμένη σύγκρουση, τότε όλοι θα ζητήσουν καθαρές τοποθετήσεις. Η Βορειοατλαντική Συμμαχία θα απαιτήσει μεγαλύτερη στρατηγική στοίχιση. Το Ισραήλ θα πιέσει τη Δύση απέναντι στην Άγκυρα. Η Ρωσία θα θελήσει να γνωρίζει εάν η Τουρκία λειτουργεί τελικά ως δυτικό πέρασμα. Και οι ίδιες οι εσωτερικές αντιφάσεις της τουρκικής κοινωνίας μπορεί να ενταθούν.

Διότι η Τουρκία δεν είναι μία ήρεμη και σταθερή υπερδύναμη. Έχει πληθωρισμό, νομισματική ευαλωτότητα, ενεργειακή εξάρτηση, κουρδικό ζήτημα, κοινωνικές πιέσεις και ανοιχτά γεωπολιτικά μέτωπα σχεδόν παντού. Με άλλα λόγια, προσπαθεί να παίξει ρόλο μεγάλης δύναμης χωρίς να διαθέτει ακόμη το πλήρες βάθος μίας πραγματικής μεγάλης δύναμης. Και αυτό ιστορικά είναι επικίνδυνο.

Στο βάθος, η σημερινή τουρκική στρατηγική θυμίζει συχνά την τελευταία φάση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τον 19ο αιώνα, η Οθωμανική Αυτοκρατορία προσπαθούσε συνεχώς να ισορροπεί ανάμεσα στη Βρετανική Αυτοκρατορία, τη Γαλλία, τη Ρωσική Αυτοκρατορία και αργότερα τη Γερμανία. Έκανε διαρκώς ελιγμούς, αλλάζοντας συμμαχίες και εκμεταλλευόμενη τις αντιθέσεις των μεγάλων δυνάμεων για να παρατείνει την επιβίωσή της.

Για ένα διάστημα αυτό λειτούργησε. Της έδωσε χρόνο. Όμως στο τέλος, όταν το διεθνές σύστημα πολώθηκε και ξέσπασε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η αυτοκρατορία αναγκάστηκε να διαλέξει στρατόπεδο. Και τότε σχεδόν κατέρρευσε. Αυτό δεν σημαίνει ότι η σημερινή Τουρκία θα έχει την ίδια μοίρα. Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται μηχανικά. Υπάρχουν όμως δομικές ομοιότητες που προκαλούν εντύπωση.

Η σημερινή τουρκική πολιτική βασίζεται στην ιδέα ότι η γεωγραφία μπορεί να μετατραπεί σε μόνιμη γεωπολιτική αξία. Ότι επειδή η Τουρκία βρίσκεται ανάμεσα στην Ευρώπη, τη Ρωσία, τον Καύκασο, τη Μέση Ανατολή και τη Μεσόγειο, μπορεί διαρκώς να διαπραγματεύεται με όλους και να αποσπά οφέλη από όλες τις πλευρές.

Ο κίνδυνος ανώμαλης προσγείωσης

Μόνο που υπάρχει μία παγίδα. Όταν ένα κράτος προσπαθεί διαρκώς να ισορροπεί ανάμεσα σε αντίπαλα στρατόπεδα, να εκμεταλλεύεται όλες τις συγκρούσεις και να αντλεί δύναμη από τη γεωπολιτική του χρησιμότητα, τότε σταδιακά αρχίζει να εξαρτά την ίδια του την ισχύ από τη διατήρηση της αστάθειας.

Και εκεί ακριβώς βρίσκεται ο μεγάλος κίνδυνος για την Τουρκία. Διότι τέτοιες στρατηγικές συχνά λειτουργούν εντυπωσιακά στην αρχή. Δίνουν την αίσθηση ευελιξίας, ανεξαρτησίας και γεωπολιτικής ανόδου. Το κράτος εμφανίζεται να συνομιλεί με όλους, να αποσπά ανταλλάγματα από παντού και να μετατρέπεται σε αναγκαίο παίκτη.

Όμως ιστορικά, όταν οι μεγάλες συγκρούσεις βαθαίνουν, ο χώρος των ελιγμών αρχίζει να στενεύει. Οι μεγάλες δυνάμεις παύουν να ανέχονται τις διπλές ισορροπίες και απαιτούν καθαρές επιλογές. Και τότε ο ενδιάμεσος παίκτης κινδυνεύει να βρεθεί απομονωμένος από όλες τις πλευρές ταυτόχρονα. Διότι στην ιστορία, τα κράτη που επιχειρούν να παίζουν συνεχώς σε όλα τα ταμπλό, πολύ συχνά στο τέλος δεν ελέγχουν τη σκακιέρα αλλά συνθλίβονται από αυτήν.