Όπως έγινε γνωστό από την Αστυνομία, όταν έγινε αντιληπτός, επιχείρησε να καταστρέψει τη συσκευή του κινητού τηλεφώνου, πετώντας την αρχικά μέσα στην τουαλέτα και στη συνέχεια στο έδαφος, σε μία προσπάθεια να εξαφανίσει τα ίχνη της πράξης του.

Ακολούθησε έρευνα στο σπίτι του, παρουσία δικαστικού λειτουργού, κατά την οποία κατασχέθηκαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές και φορητές συσκευές αποθήκευσης ψηφιακών δεδομένων. Από την έως τώρα ανάλυση των αρχείων προκύπτει ότι σε αυτά υπήρχε μεγάλος αριθμός φωτογραφιών και βίντεο που απεικονίζουν γυναίκες ή μέρη του σώματός τους, με εσώρουχα, μαγιό αλλά και γυμνές, σε χώρους όπως παραλίες, τουαλέτες και μέσα μαζικής μεταφοράς- υλικό το οποίο φαίνεται να τραβήχτηκε είτε με κινητό τηλέφωνο είτε με κρυφή κάμερα, χωρίς οι γυναίκες να το γνωρίζουν.

Το σύνολο των κατασχεθέντων αντικειμένων, συμπεριλαμβανομένου του κινητού τηλεφώνου, πρόκειται να αποσταλεί στην αρμόδια εγκληματολογική υπηρεσία για περαιτέρω εργαστηριακή εξέταση,

Εις βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία από το Τμήμα Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Καλαμαριάς για παραβίαση του απορρήτου της τηλεφωνικής επικοινωνίας και της προφορικής συνομιλίας κατ’ εξακολούθηση, με την οποία αναμένεται να οδηγηθεί στην αρμόδια εισαγγελέα ποινικής δίωξης.

Ο κ. Γαλιμπάφ, απόστρατος υποστράτηγος των Φρουρών της Επανάστασης, σήμερα πρόεδρος του κοινοβουλίου, έκρινε ακόμη, αναφερόμενος στους αμερικανούς διαπραγματευτές, πως «όσο περισσότερο σέρνουν τα πόδια τους, τόσο μεγαλύτερο τίμημα θα πληρώνουν οι αμερικανοί φορολογούμενοι», καθώς οι τιμές του πετρελαίου παραμένουν στα ύψη.

Η τοποθέτησή του μοιάζει με ανταπάντηση στον Ντόναλντ Τραμπ, που απέρριψε την ιρανική αντιπρόταση και παρομοίασε την κατάπαυση του πυρός από την 8η Απριλίου με ασθενή σε «μηχανική υποστήριξη της αναπνοής». Το περιεχόμενο της αρχικής πρότασης της Ουάσιγκτον στην Τεχεράνη δεν έχει δημοσιοποιηθεί.

Η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, ως θεμελιώδης αρχή του πολιτεύματος, αποτελεί πηγή και προσδιορίζει όλες τις Εξουσίες που υπάρχουν υπέρ του Λαού και του έθνους, επιβεβαιώνει δε, το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του Λαού, και τις προστατεύει κατά μοναδικό και ξεχωριστό τρόπο, τόσο Συνταγματικά, όσο και Ποινικά με την πρόβλεψη ειδικών ποινικών διατάξεων, όπως είναι και αυτές περί εσχάτης προδοσίας.

Κραυγαλέες περιπτώσεις θεσμικής διαπλοκής

Σήμερα, με την διακυβέρνηση όλων των κομμάτων εξουσίας μετά την μεταπολίτευση και ιδίως με την τελευταία της ΝΔ, βιώνουμε απόλυτα μια άνευ ετέρου Θεσμική Διαπλοκή, η οποία αναδεικνύεται εμφανώς με τη σύγχυση αντί της διάκρισης των εξουσιών-Λειτουργιών: Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική. Αντί δηλαδή την εμφανή διάκριση των εξουσιών, υφίσταται μια σύγχυση αυτών, καθιστώντας απόλυτα εμφανή την θεσμική διαπλοκή, (βλ. Μνημόνια, Δημοψήφισμα του 2015, Υποκλοπές-ΟΠΕΚΕΠΕ-Τέμπη).

Την ανωτέρω θέση ενισχύουν μερικές κραυγαλέες θεσμικές περιπτώσεις τουλάχιστον μετά τα μνημόνια:

• Παραίτηση του Νικόλαου Καρόλου Σακελλαρίου, Πρόεδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, Αθήνα, 16 Μαΐου 2018, λόγω ευθιξίας λίγο πριν τη λήξη της θητείας του, με την επισήμανση, όπως τόνισε: «[…] της μη συμβατότητα των ρυθμίσεων του μνημονίου με το Σύνταγμα και είχαμε, εγκαίρως, προειδοποιήσει, χωρίς δυστυχώς να εισακουστούμε, για την επερχόμενη πλήρη επικυριαρχία του οικονομικού επί του θεσμικού, που επηρέασε, καίρια, το σύνολο σχεδόν της κρατικής δράσεως και σηματοδότησε την συνακόλουθη υποχώρηση του Κράτους Δικαίου και του Κοινωνικού Κράτους» (βλ. Δημήτρης Π. Παναγιωτόπουλος (2023) Σύγχρονη Ελληνική Πολιτεία, Νόηση – Αθήνα, σελ. 76-80).
• Θυμηθείτε την περίπτωση της Προέδρου του Αρείου Πάγου, κ. Θάνου, όπου μετά το πέρας της Θητείας της τοποθετήθηκε σύμβουλος στον τότε Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα!.
• Την Σύμβουλο του ΣτΕ, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, που με υπογραφή της με την απόφαση ΣτΕ 2499/2012 κρίθηκαν Συνταγματικές οι διατάξεις για τη δημιουργία αιολικών πάρκων σε αναδασωτέες εκτάσεις και ο Πρωθυπουργός μετά το 2015 την επέλεξε ως Πρόεδρο του ΣτΕ και το 2019 ο άλλος Πρωθυπουργός, κ. Μητσοτάκης, την επέλεξε Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
• Την παραίτησή του Αρεοπαγίτη κ. Μουζάκη, ο οποίος αρνήθηκε να “συμμορφωθεί” με τις υποδείξεις της ηγεσίας για την υπόθεση των Τεμπών και ο οποίος είχε υποβάλει εγγράφως, ήδη από τις 2 Απριλίου, παρά τη διάψευση του Αρείου Πάγου στις 16 Απριλίου 2026 για το αντίθετο. Όμως το Φύλλο Εφημερίδας της Κυβέρνησης (ΦΕΚ 2225, 4ης Μαΐου 2026) ανέδειξε τα ψεύδος. Επισημαίνεται εδώ, ότι η παραίτηση του κ. Μουζάκη δεν ήταν μια απλή διοικητική πράξη, αλλά συνδέεται άμεσα με χειρισμούς στην υπόθεση του εγκλήματος των Τεμπών και με αιχμές σε βάρος της ηγεσίας του Αρείου Πάγου.
• Τελευταίως, στην υπόθεση των Υποκλοπών, όπου ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλας, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω, όταν είχε την εποπτεία της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, είχε υπογράψει 11 παρακολουθήσεις της ΕΥΠ, που συνέπεσαν χρονικά με τις υποκλοπές μέσω του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator. Αναδειχθέντος δε, πρωτοδίκως του εγκλήματος των υποκλοπών μέσω του λογισμικού αυτού, κατά την πρωτόδικη ποινική απόφαση από ξένους ιδιώτες, τίθεται ευθέως το μείζον ζήτημα κατασκοπίας σε βάρος ελληνικού κράτους.

Η υπόθεση των υποκλοπών

Τούτο σημαίνει πως, αν δεν υποκρύπτεται κάτι άλλο, η υπόθεση έπρεπε να ερευνηθεί περαιτέρω αμέσως και σε βάθος για το έγκλημα της κατασκοπίας σε βάρος της χώρας. Εν τούτοις, ο συγκεκριμένος δικαστικός λειτουργός, αν και κατά τα ανωτέρω όφειλε να απόσχει από την εξέταση του φακέλου, της πρωτοδίκως εκδικασθείσης υποθέσεως, της οποίας διαβιβάστηκε στον Άρειο Πάγο ο φάκελος από τους δικαστές, με το σκοπό την περαιτέρω έρευνα, εκείνος επιδεικνύοντας υπερβάλλοντα ζήλο την έθεσε άνευ ετέρου στο αρχείο. Τούτο φανερώνει απόλυτα την τάση συγκάλυψης του σκανδάλου των υποκλοπών.

Δηλαδή παρότι έχουμε παράνομες παρακολουθήσεις προσώπων, όπως είναι η ηγεσία της Κυβέρνησης και του Στρατού, τον συγκεκριμένο δικαστικό λειτουργό, Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, δεν τον απασχόλησε διόλου το ζήτημα διερεύνησης περαιτέρω της υπόθεσης, αν και είναι εμφανές το έγκλημα κατασκοπίας. Αν δεν ισχύει αυτό, δεν υπάρχει δηλαδή κατασκοπία, τότε πρόκειται για απόλυτα υπαρκτό και μείζον το έγκλημα των υποκλοπών, τουλάχιστον για εκείνον που παρήγγειλε, χρησιμοποίησε το κατασκοπευτικού Predator και που αυτός δεν είναι άλλος από εκείνον που είχε την ευθύνη της λειτουργίας της αρχής παρακολούθησης.

Μετά τα ανωτέρω, ο Κωνσταντίνος Τζαβέλας όφειλε να έχει παραιτηθεί από τη θέση του, γιατί φανέρωσε με την πράξη του ότι του είναι αδύνατο να ερευνήσει ίσως και τον Πρωθυπουργό, που είναι το πρόσωπο που τον διόρισε στη θέση αυτή. Όμως, ποτέ δεν είναι αργά!!!. Μετά τα ανωτέρω, ο Υπουργός Δικαιοσύνης έχει υποχρέωση να ζητήσει εκείνος από τον Άρειο Πάγο την περαιτέρω διερεύνηση κάθε πτυχή του εγκλήματος κατασκοπίας κατά της χώρας και των υποκλοπών. Πέραν τούτων δε, επίσης να ζητήσει την ποινική και πειθαρχική δίωξη του συγκεκριμένου λειτουργού με το ερώτημα της απόταξης από το σώμα για τουλάχιστον παράβαση του άρθρου 259 του ΠΚ!. Οψόμεθα!

Η θεσμική όμως διαπλοκή, όπως αυτή ξεδιπλώνεται μετά το 2010 στη χώρα μας , μόνο με έναν τρόπο μπορεί να εξαφανιστεί, με την ανάδειξη ενός άλλου νέου πολιτικού φορέα εξουσίας, που θα φέρει τοις πράγμασι Εθνική Θεσμική Ανασυγκρότηση, Κάθαρση και Δικαιοσύνη.

Το πλήρωμα προσπάθησε να… συγκρατήσει την κατάσταση μέχρι την προσγείωση του αεροσκάφους στο «Νίκος Καζαντζάκης», οπότε και αστυνομικοί του Α.Τ. αερολιμένα συνέλαβαν τον άνδρα.

Λίγα χιλιόμετρα μακρύτερα, στην πόλη Ζιμπτσίτ, σκοτώθηκαν τέσσερις άνθρωποι, ανάμεσά τους στρατιώτης και σύρος υπήκοος. Τέσσερις άμαχοι (μεταξύ των οποίων γυναίκα και παιδί) σκοτώθηκαν και άλλοι 12 τραυματίστηκαν εξαιτίας ισραηλινού πλήγματος στο Μπιντ Τζμπέιλ.

Σύμφωνα με τον πιο πρόσφατο απολογισμό του υπουργείου Υγείας του Λιβάνου, πριν από τα τελευταία πλήγματα, τουλάχιστον 380 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και 1.122 έχουν τραυματιστεί εξαιτίας των ισραηλινών πληγμάτων στη χώρα από τις 17 Απριλίου, όταν ανακοινώθηκε κατάπαυση του πυρός. Από την πλευρά του, το Ισραήλ έχει ανακοινώσει πως πέντε στρατιώτες του έχουν σκοτωθεί σε μάχες στον νότιο Λίβανο.

Η τραγωδία εκτυλίχτηκε χτες στην Ηλιούπολη. Τα δύο κορίτσια πήγαν στην ταράτσα 6όροφης πολυκατοικίας, κλείδωσαν την πόρτα και έπεσαν μαζί στο κενό. Το ένα κορίτσι είχε αφήσει και ένα συγκλονιστικό σημείωμα αυτοκτονίας προς τους γονείς της.

Σύμφωνα με μαρτυρία γειτόνισσας, τα δύο κορίτσια ζήτησαν από τη διαχειρίστρια τα κλειδιά της ταράτσας. «Η φίλη μου της λέει ‘εκεί που είναι τα κλειδιά, εκεί που τα βάζουμε’. Δεν πρόλαβε να κάνει πέντε βήματα και ακούει το μπαμ, πέσανε τα παιδιά από την ταράτσα. Πού να φανταστεί εκείνη τώρα γιατί και για ποιο λόγο ήθελαν τα κλειδιά. […] Δεν μπορούσε να φανταστεί αυτό το τραγικό γεγονός».

Τις στιγμές που ακολούθησαν μετά τη σοκαριστική πτώση των δύο κοριτσιών στην Ηλιούπολη πειέγραψε και κάτοικος της περιοχής. «Γύρω στις 12 ακούστηκε ένα μακρόσυρτο επιφώνημα, ένα ‘ααα’ και ένας πολύ δυνατός κρότος. Και γυρνώντας το κεφάλι βλέπω δύο κορίτσια», λέει ο κ. Στέφανος, που έχει το γραφείο του ακριβώς δίπλα, δείχνοντας το σημείο όπου έπεσαν.

Ο ίδιος πήρε το ΕΚΑΒ και την Άμεση δράση και όπως είπε το πλήρωμα του ΕΚΑΒ ήρθε γρήγορα. «Κατέβηκε και μια κυρία από τον πρώτο η οποία πλησίασε τη μία κοπέλα και είδε ότι ανέπνεε. Και μετά κατέβηκε και ο αδελφός της κοπέλας, που ευτυχώς ήταν η κοπέλα που ανέπνεε» σημείωσε.

Όπως περιγράφει, οι άνθρωποι που ήταν στο σημείο προσπαθούσαν να τους μιλούν μέχρι να έρθει το ΕΚΑΒ, «για να κρατήσει τα μάτια ανοιχτά». Παρά τα βαριά της τραύματα, η μια κοπέλα επικοινωνούσε.

Η Άγκυρα βλέπει ότι το διεθνές σύστημα μεταβάλλεται. Η μεταψυχροπολεμική κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών αμφισβητείται, η Κίνα ανεβαίνει, η Ρωσία επανέρχεται δυναμικά και η Μέση Ανατολή εισέρχεται ξανά σε περίοδο βαθιάς αναδιάταξης. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Τουρκία θεωρεί ότι μπορεί να εκμεταλλευθεί την αστάθεια για να αποκτήσει αναβαθμισμένο ρόλο.

Γι’ αυτό προσπαθεί να βρίσκεται παντού. Στον πόλεμο της Ουκρανίας πούλησε μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο Κίεβο, αλλά ταυτόχρονα δεν διέκοψε τις σχέσεις της με τη Μόσχα. Συμμετέχει στη Βορειοατλαντική Συμμαχία, αλλά αγόρασε ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα. Συγκρούεται πλέον ανοιχτά με το Ισραήλ μετά τη Γάζα, αλλά ταυτόχρονα αποφεύγει μία πλήρη και μη αναστρέψιμη ρήξη με το συνολικό δυτικό στρατηγικό πλαίσιο. Θέλει να εμφανιστεί ως ηγετική δύναμη του σουνιτικού κόσμου, αλλά ταυτόχρονα φοβάται μία γενικευμένη αποσταθεροποίηση του ισλαμικού χώρου που θα μπορούσε να τροφοδοτήσει ακραία δίκτυα, περιφερειακές διαλύσεις και τελικά να στραφεί και εναντίον της ίδιας.

Κι όταν η Τουρκία χρειαστεί να διαλέξει;

Στην ουσία, η Τουρκία προσπαθεί να γίνει ο αναγκαίος μεσολαβητής. Ένα κράτος που καμία μεγάλη δύναμη δεν μπορεί να αγνοήσει. Υπάρχει όμως ένα τεράστιο πρόβλημα. Τέτοιου τύπου στρατηγικές λειτουργούν κυρίως όταν οι συγκρούσεις παραμένουν περιορισμένες. Όσο υπάρχει ρευστότητα, ένας ενδιάμεσος παίκτης μπορεί να κερδίζει από όλες τις πλευρές. Όταν όμως το διεθνές σύστημα πολώνεται σκληρά, τότε οι ενδιάμεσες θέσεις στενεύουν επικίνδυνα.

Και αυτό ακριβώς είναι το μεγάλο ρίσκο της Τουρκίας σήμερα. Εάν η κρίση στη Μέση Ανατολή μετατραπεί σε γενικευμένη σύγκρουση, τότε όλοι θα ζητήσουν καθαρές τοποθετήσεις. Η Βορειοατλαντική Συμμαχία θα απαιτήσει μεγαλύτερη στρατηγική στοίχιση. Το Ισραήλ θα πιέσει τη Δύση απέναντι στην Άγκυρα. Η Ρωσία θα θελήσει να γνωρίζει εάν η Τουρκία λειτουργεί τελικά ως δυτικό πέρασμα. Και οι ίδιες οι εσωτερικές αντιφάσεις της τουρκικής κοινωνίας μπορεί να ενταθούν.

Διότι η Τουρκία δεν είναι μία ήρεμη και σταθερή υπερδύναμη. Έχει πληθωρισμό, νομισματική ευαλωτότητα, ενεργειακή εξάρτηση, κουρδικό ζήτημα, κοινωνικές πιέσεις και ανοιχτά γεωπολιτικά μέτωπα σχεδόν παντού. Με άλλα λόγια, προσπαθεί να παίξει ρόλο μεγάλης δύναμης χωρίς να διαθέτει ακόμη το πλήρες βάθος μίας πραγματικής μεγάλης δύναμης. Και αυτό ιστορικά είναι επικίνδυνο.

Στο βάθος, η σημερινή τουρκική στρατηγική θυμίζει συχνά την τελευταία φάση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τον 19ο αιώνα, η Οθωμανική Αυτοκρατορία προσπαθούσε συνεχώς να ισορροπεί ανάμεσα στη Βρετανική Αυτοκρατορία, τη Γαλλία, τη Ρωσική Αυτοκρατορία και αργότερα τη Γερμανία. Έκανε διαρκώς ελιγμούς, αλλάζοντας συμμαχίες και εκμεταλλευόμενη τις αντιθέσεις των μεγάλων δυνάμεων για να παρατείνει την επιβίωσή της.

Για ένα διάστημα αυτό λειτούργησε. Της έδωσε χρόνο. Όμως στο τέλος, όταν το διεθνές σύστημα πολώθηκε και ξέσπασε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η αυτοκρατορία αναγκάστηκε να διαλέξει στρατόπεδο. Και τότε σχεδόν κατέρρευσε. Αυτό δεν σημαίνει ότι η σημερινή Τουρκία θα έχει την ίδια μοίρα. Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται μηχανικά. Υπάρχουν όμως δομικές ομοιότητες που προκαλούν εντύπωση.

Η σημερινή τουρκική πολιτική βασίζεται στην ιδέα ότι η γεωγραφία μπορεί να μετατραπεί σε μόνιμη γεωπολιτική αξία. Ότι επειδή η Τουρκία βρίσκεται ανάμεσα στην Ευρώπη, τη Ρωσία, τον Καύκασο, τη Μέση Ανατολή και τη Μεσόγειο, μπορεί διαρκώς να διαπραγματεύεται με όλους και να αποσπά οφέλη από όλες τις πλευρές.

Ο κίνδυνος ανώμαλης προσγείωσης

Μόνο που υπάρχει μία παγίδα. Όταν ένα κράτος προσπαθεί διαρκώς να ισορροπεί ανάμεσα σε αντίπαλα στρατόπεδα, να εκμεταλλεύεται όλες τις συγκρούσεις και να αντλεί δύναμη από τη γεωπολιτική του χρησιμότητα, τότε σταδιακά αρχίζει να εξαρτά την ίδια του την ισχύ από τη διατήρηση της αστάθειας.

Και εκεί ακριβώς βρίσκεται ο μεγάλος κίνδυνος για την Τουρκία. Διότι τέτοιες στρατηγικές συχνά λειτουργούν εντυπωσιακά στην αρχή. Δίνουν την αίσθηση ευελιξίας, ανεξαρτησίας και γεωπολιτικής ανόδου. Το κράτος εμφανίζεται να συνομιλεί με όλους, να αποσπά ανταλλάγματα από παντού και να μετατρέπεται σε αναγκαίο παίκτη.

Όμως ιστορικά, όταν οι μεγάλες συγκρούσεις βαθαίνουν, ο χώρος των ελιγμών αρχίζει να στενεύει. Οι μεγάλες δυνάμεις παύουν να ανέχονται τις διπλές ισορροπίες και απαιτούν καθαρές επιλογές. Και τότε ο ενδιάμεσος παίκτης κινδυνεύει να βρεθεί απομονωμένος από όλες τις πλευρές ταυτόχρονα. Διότι στην ιστορία, τα κράτη που επιχειρούν να παίζουν συνεχώς σε όλα τα ταμπλό, πολύ συχνά στο τέλος δεν ελέγχουν τη σκακιέρα αλλά συνθλίβονται από αυτήν.

Κεντρικό ρόλο στην υλοποίηση του προγράμματος είχαν το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, με τους υπουργούς Δημήτρη Παπαστεργίου και Κυριάκο Πιερρακάκη να συντονίζουν την εφαρμογή του μέτρου, δίνοντας έμφαση στην ταχύτητα, στη διαφάνεια και στην αξιοποίηση ψηφιακών εργαλείων για την εξυπηρέτηση των δικαιούχων.

Ο βασικός στόχος του μέτρου ήταν διπλός: αφενός να στηριχθεί το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών σε μια περίοδο αυξημένου ενεργειακού κόστους και αφετέρου να αποφευχθεί ένα νέο πληθωριστικό σοκ που θα επηρέαζε συνολικά την οικονομία και θα δημιουργούσε πιέσεις στις προβλέψεις του κρατικού προϋπολογισμού.

Το Fuel Pass III λειτούργησε έτσι ως εργαλείο άμεσης παρέμβασης σε μια περίοδο διεθνούς αβεβαιότητας, αξιοποιώντας την εμπειρία που είχε αποκτηθεί από τα αντίστοιχα μέτρα της ενεργειακής κρίσης του 2022, όταν ο πόλεμος στην Ουκρανία είχε προκαλέσει εκρηκτικές αυξήσεις στις τιμές ενέργειας.

Το πρόγραμμα διατήρησε στοχευμένα εισοδηματικά κριτήρια, με στόχο η ενίσχυση να κατευθυνθεί κυρίως σε νοικοκυριά που επηρεάζονταν περισσότερο από τις αυξήσεις στο κόστος μετακίνησης. Το εισοδηματικό όριο είχε οριστεί στις 25.000 ευρώ για άγαμους και στις 35.000 ευρώ για έγγαμους ή μέρη συμφώνου συμβίωσης, με προσαύξηση 5.000 ευρώ για κάθε εξαρτώμενο τέκνο. Για τις μονογονεϊκές οικογένειες, το όριο διαμορφώθηκε στις 39.000 ευρώ, με αντίστοιχες προσαυξήσεις ανά παιδί.

Η ενίσχυση διαφοροποιήθηκε ανάλογα με το όχημα και την περιοχή κατοικίας. Για αυτοκίνητα στην ηπειρωτική Ελλάδα, η επιδότηση ανήλθε σε 50 ευρώ μέσω ψηφιακής κάρτας και 40 ευρώ μέσω τραπεζικού λογαριασμού, ενώ για τις νησιωτικές περιοχές τα ποσά αυξήθηκαν στα 60 και 50 ευρώ αντίστοιχα. Για μοτοσικλέτες και μοτοποδήλατα, τα ποσά κυμάνθηκαν από 25 έως 35 ευρώ.

Το στοιχείο που ξεχώρισε στο Fuel Pass III ήταν η διευρυμένη χρήση της ψηφιακής κάρτας. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα προγράμματα, η κάρτα δεν περιορίστηκε αποκλειστικά στην αγορά καυσίμων, αλλά μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για μετακινήσεις με μέσα μαζικής μεταφοράς ή ταξί, ενισχύοντας την ευελιξία των δικαιούχων και προσαρμόζοντας το μέτρο στις πραγματικές ανάγκες μετακίνησης. Το υπόλοιπο της κάρτας θα παραμείνει διαθέσιμο έως τις 31 Ιουλίου 2026, χωρίς δυνατότητα ανάληψης μετρητών.

Οι μηχανικοί του Optimus καταλήγουν σε μία κατασκευή ιδιαίτερα χαμηλού βάρους, αξιοποιώντας καινοτόμα κράματα και σύνθετα υλικά, με αισθητήρες για τον χειρισμό του, εξελιγμένους ηλεκτροκινητήρες της TESLA, όπως και συσσωρευτές. Όμως όσοι εμφανίζονται υπεραισιόδοξοι με το δίποδο ρομπότ, αδιαφορούν για το γεγονός ότι χωρίς τις περίεργες πρώτες ύλες που επιλέγονται, το ρομπότ δεν πρόκειται να υπάρξει. Πρόκειται για το ευάλωτο σημείο των επενδυτών, από την στιγμή που όλοι επιθυμούν να κατέχουν μετοχές της TESLA, αλλά δεν γνωρίζουν το παραμικρό για τις εταιρείες που παράγουν τις πρώτες ύλες για την κατασκευή του Optimus.

Στο συγκεκριμένο σημείο αναδύεται, όμως, ο χειρότερος σκόπελος για το πρόγραμμα του Elon, από την στιγμή που οι ΗΠΑ παράγουν ελάχιστα ή κανένα από τα απαιτούμενα μέταλλα, ώστε να ικανοποιηθούν οι ανάγκες της μαζικής παραγωγής. Η δομή του ρομπότ απαιτεί αλουμίνιο, μαγνήσιο και χάλυβα, ενώ οι ηλεκτροκινητήρες και οι καλωδιώσεις χαλκό, νεοδύμιον, πρασεοδύμιον, δυσπρόσιον και τέρβιον. Το σύστημα των συσσωρευτών λειτουργεί με λίθιον, νικέλιο, κοβάλτιο, μαγγάνιο, γραφίτη και πυρίτιο, με τα ηλεκτρονικά να απαιτούν πυρίτιο, ταντάλιο, ψευδάργυρο, άργυρο, χρυσό και ειδικούς ημιαγωγούς.

Ο συγκεκριμένος κατάλογος προκαλεί πονοκεφάλους από την στιγμή που ελάχιστες από τις πρώτες ύλες παράγονται στις ΗΠΑ, με τον ψευδάργυρο να προέρχεται μόνον από ανακύκλωση λόγω ανυπαρξίας ορυκτού αποθέματος. Το αλουμίνιο υπάρχει σε ποσοστό μόλις της τάξης του 1% της διεθνούς προσφοράς, ενώ το νεοδύμιον και το πρασεοδύμιον παραλαμβάνονται μόνον από το ορυχείο του Mountain Pass (εταιρεία MP MATERIALS).

Το δυσπρόσιον και το τέρβιον δεν υπάρχουν σε απόθεμα με τις ENERGY FUELS και USA RARE EARTH να αναπτύσσουν διαδικασίες παραγωγής, ενώ το νικέλιο προέρχεται μόνον από το ορυχείο Eagle στην πολιτεία του Michigan. Το κοβάλτιο παραλαμβάνεται μόνον με την μορφή παραπροϊόντος των εξορύξεων νικελίου και χαλκού, ενώ δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια μαγγάνιο, γραφίτης και ταντάλιο.

Χωρίς τις συγκεκριμένες πρώτες ύλες το Optimus δεν πρόκειται να υπάρξει και το μέλλον της νέας τεχνολογίας απλούστατα πρακτικά κρίνεται ανέφικτο για τις ΗΠΑ. Πρόκειται για μία κατάσταση που αφορά όλες τις αναπτυγμένες οικονομίες, από την στιγμή που η Κίνα εξορύσσει και επεξεργάζεται όλα τα συγκεκριμένα ορυκτά, ασκώντας ασφυκτικό έλεγχο, με συνέπεια μετά από μία δεκαετία οργανωμένων προσπαθειών να κρατά την κυρίαρχη θέση στην εμπορία τους. Αντίθετα μετά το 1950 και εντονότερα μετά το 1960, οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν τις εξορύξεις, με το τελευταίο σημαντικό ορυχείο στην επικράτειά τους να εγκαταλείπεται το 1959.

Το Optimus και το ταντάλιο

Στην περίοδο που ακολουθεί, η ζήτηση κυριολεκτικά εκρήγνυται και ένα εξαιρετικό παράδειγμα αποτελεί το ταντάλιο, που περιγράφεται αναλυτικά από την αμερικανική γεωλογική επιθεώρηση (U.S. Geological Survey). Σύμφωνα με την σχετική έκθεση, το Ταντάλιο (Ta) αποδεικνύεται εύκαμπτο, παράγεται με ευχέρεια, ανθίσταται ισχυρά στην διάβρωση των οξέων και αποτελεί καλό αγωγό της θερμότητας, όπως και του ηλεκτρισμού, έχοντας υψηλό σημείο τήξης.

Οι βασικές του χρήσεις σε μορφή μεταλλικού κονιάματος εστιάζονται στις ειδικές ηλεκτρονικές συσκευές και ειδικά στους πυκνωτές, που χρησιμοποιούνται στα φορητά τηλέφωνα, στους υπολογιστές, στα ηλεκτρονικά αυτοκινήτων ή στις συσκευές απεικόνισης. Σε κράματα με άλλα μέταλλα αξιοποιείται για καρβίδια εργαλείων, για μεταλλουργικό εξοπλισμό και για την παραγωγή υπερκραμάτων στους αεροπορικούς κινητήρες.

Οι ΗΠΑ εξαρτώνται κατά 100% από τις εισαγωγές του συγκεκριμένου μετάλλου, που κρίνεται από τα πλέον σημαντικά για την κατασκευή εξελιγμένων αεριοστροβίλων και ηλεκτρονικών, με την ζήτηση να αυξάνεται συνεχώς. Στην περίοδο 2023-2024, η ζήτηση στις ΗΠΑ αυξάνεται κατά 75%, με συνέπεια η χώρα να αναγκασθεί να αποκτήσει σχεδόν το 50% της διεθνούς παραγωγής τανταλίου. Η κατάσταση εξελίσσεται απελπιστικά και η Δύση οφείλει να αντιδράσει άμεσα, αλλά στις εξορύξεις τα πάντα απαιτούν τον χρόνο τους.

Όταν η ζήτηση απογειώνεται χωρίς ανάλογη αύξηση της προσφοράς, οι τιμές εκτινάσσονται, με την τιμή του τανταλίου ανά λίβρα να φθάνει το 2025 τα $100 και η τιμή του εισαγόμενου τανταλίτη, του ανεπεξέργαστου ορυκτού να φθάνει τα $836.000 ανά τόνο. Ο κύριος όγκος του ορυκτού εντοπίζεται στο Κονγκό και στην Ρουάντα και, όπως το αργό πετρέλαιο μετά το 1900, ένα μεγάλο μέρος της αμερικανικής διπλωματικής προσπάθειας εστιάζεται στην διασφάλιση των προμηθειών των πολύτιμων μετάλλων.

Οι ανάγκες ερμηνεύουν και τις κινήσεις του Αμερικανού προέδρου, που κατά τα άλλα κομπορρημονεί για το γεγονός ότι επιτυγχάνει την ειρηνική διευθέτηση των διαφορών μεταξύ των δύο χωρών. Η επίσης επιτυχημένη εμπλοκή του στην Βενεζουέλα με την απαγωγή του προέδρου της, πραγματοποιείται σύμφωνα με τα ΜΜΕ για τον έλεγχο του βαρέος αργού πετρελαίου της χώρας. Όμως, το ζωτικό κίνητρο εστιάζεται στο κολτάν της χώρας, ένα ορυκτό νιοβίου και τανταλίου, με την Βενεζουέλα να διαθέτει μερικά από τα μεγαλύτερα αποθέματα.

Οι αναλυτές εστιάζονται στα συγκεκριμένα μέταλλα, αντιλαμβανόμενοι πως αποτελούν πηγές προβολής ισχύος και, εάν κάποια χώρα επιθυμεί να επικρατήσει στον αγώνα για την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ), οφείλει να διασφαλίσει απρόσκοπτες προσβάσεις. Όμως ήδη η Κίνα ελέγχει τους μεγαλύτερους όγκους παραγωγής, οπότε οι υπόλοιποι αγωνίζονται να αποκτήσουν οποιουσδήποτε έχουν μείνει αδιάθετοι.