«Οι γνωστοί, ανόητοι και αμετανόητοι άνθρωποι που παίζουν με τις ανθρώπινες ζωές δεν έχουν διδαχθεί τίποτα απολύτως. Ούτε από αυτούς που είναι στη φυλακή 25 χρόνια, ούτε από το τι συνέβη στη χώρα μας όλα αυτά τα χρόνια και τι σημαίνει τρομοκρατική ενέργεια, ακόμα και όταν παίζεις με τα γκαζάκια κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές. Γι’ αυτό, λοιπόν, επειδή στη Θεσσαλονίκη, τα τελευταία χρόνια τελείωσαν οι καταλήψεις, όπως και εδώ στην Αθήνα, τελείωσαν στα πανεπιστήμια όλα αυτά τα οποία έκαναν, είχαν καταλάβει αίθουσες, χώρους στα πανεπιστήμια, οι οποίοι έγιναν βιβλιοθήκες, τελειώσανε οι συναυλίες μέσα στα πανεπιστήμια, τελείωσε κάθε ανομία μέσα στα πανεπιστήμια, και έχει περιοριστεί πλέον η δράση τους, τώρα επέλεξαν να κάνουν αυτές τις καταδρομικές επιθέσεις. Λοιπόν, τούς αξίζει μόνο ένα πράγμα: αυστηρή τιμωρία. Αυστηρή τιμωρία, σύλληψη, παράδοση στη δικαιοσύνη, και από εκεί και πέρα μια δίκαιη δίκη για να μάθουν να μην παίζουν ποτέ με τις ανθρώπινες ζωές».

Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης επιβεβαίωσε ότι έχει επιληφθεί η αντιτρομοκρατική υπηρεσία Θεσσαλονίκης, μαζί με την τοπική διεύθυνση.

«Γίνονται όλες οι ενέργειες, οι έρευνες, όπως και η προχθεσινή, πριν από λίγες μέρες, κάτι άλλοι οι οποίοι παραβίασαν το οικιακό άσυλο, ασχημονούσαν σε βάρος πολιτών, που υποκαθιστούν πολλές φορές τις αρχές και αυτοί θα συλληφθούν σε λίγες μέρες και θα παραδοθούν στη Θεσσαλονίκη και ελπίζω, ότι επειδή οι πρώτοι που έκαναν αυτές τις ενέργειες πριν από λίγες μέρες μέχρι τώρα μπόρεσαν και αθωώθηκαν, δεν κρίνω τις δικαστικές αποφάσεις, ελπίζω να γίνει μια καλή δικογραφία και να καταδικαστούν και να μην ξαναεμφανιστούν ποτέ με αυτές τις απαράδεκτες ενέργειες με τις οποίες εμφανίζονται».

Και ενόψει της Συνόδου, ο Τούρκος Πρόεδρος αναμένει δώρα από τους φιλοξενούμενους του. Θέλει, βασικά, να πληρώσουν… με χρυσάφι την φιλοξενία που θα τύχουν. Και θέτει αιτήματα και στις κατ’ ιδίαν επαφές του, αλλά και στις δημόσιες παρεμβάσεις του. Πρώτος το μήνυμα έλαβε ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος συχνά-πυκνά, εκφράζει την εκτίμησή του, προς τον φίλο του Ρετζέπ. Ο Τραμπ, ο οποίος στον Ιράν «πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος», κάνει εξαγγελίες για επιστροφή στους παλιούς καλούς καιρούς των σχέσεων ΗΠΑ και Τουρκίας, κυρίως, στον αμυντικό τομέα.

Ο Ερντογάν αναμένοντας τους ηγέτες της Συμμαχίας ανέφερε με νόημα ότι «η Τουρκία είναι μια ισχυρή χώρα που χάρη στην ιστορία της, στην κοινωνική δομή της και στη γεωστρατηγική θέση της διαθέτει την εμπειρία να επικοινωνεί ταυτόχρονα με μια ευρεία γεωγραφική περιοχή που εκτείνεται από την Ευρώπη έως την Ασία και από τα Βαλκάνια έως την Αφρική». Δηλαδή, δύναμη και επεκτατισμός. Επέκταση της Τουρκίας πολιτικά, διπλωματικά, οικονομικά, πολιτιστικά. Υπάρχει επί τούτου ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός, που βαθμηδόν υλοποιείται.

Ο Ερντογάν ζητά ό,τι υπάρχει!

Η Άγκυρα επιμένει πως θα πρέπει να είναι μέρος της νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και ενώ έχει βρει «παράθυρα» για λαθραία εισβολή στο σύστημα, στο SAFE, μέσω εξαγοράς ευρωπαϊκών εταιρειών, επιμένει ότι, «επιβάλλεται» (η κατοχική δύναμη) να εισέλθει από την μπροστινή είσοδο στο πρόγραμμα. Απευθυνόμενος, προχθές, στην κοινοβουλευτική σύνοδο του ΝΑΤΟ ανέφερε πως «αναμένουμε την υποστήριξή σας σχετικά με τη συμπερίληψη της Τουρκίας στις πρωτοβουλίες άμυνας που έχουν ανακοινωθεί από την ΕΕ.

Το να αποκλειστεί η Τουρκία λόγω στενών πολιτικών συμφερόντων δεν ωφελεί κανέναν». Κι όταν αναφέρεται σε «πολιτικά συμφέροντα» παραπέμπει στη στάση της Κυπριακής Δημοκρατίας, εδάφη της οποίας κατέχει διά της βίας, στρατιωτικά, από το 1974. Παραπέμπει και στην Ελλάδα, της οποίας όχι μόνο αμφισβητεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα, αλλά εκτοξεύει εναντίον της απειλές.

Ο Τούρκος Πρόεδρος ζητά συμμετοχή στο SAFE, αλλά ταυτόχρονα διαμηνύει πως «η Λευκωσία», πρωτεύουσα κράτους-μέλους της ΕΕ, είναι στην…καρδιά του τουρκικού κόσμου. Είναι κομμάτι της Τουρκίας. «Μην ξεχνάτε, η Λευκωσία κοιτάζει σε εσάς», είπε μιλώντας σε στελέχη του κόμματος του.

Αχόρταγος

Υπενθυμίζεται, πως ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σε εισαγωγικό του σημείωμα στο “Έγγραφο Στρατηγικής Δημόσιας Διπλωματίας 2024-2029”, εστιάζει στο όραμα για «μεγαλύτερη Τουρκία». Στη λογική του αναθεωρητισμού αναφέρει πως «έχουμε τονίσει με κάθε ευκαιρία ότι ‘η Τουρκία είναι μεγαλύτερη από την Τουρκία’ και ότι η γεωγραφία της καρδιάς μας φτάνει πολύ πέρα από την Τουρκία και ότι αυτό δεν είναι επιλογή, αλλά ιστορική αποστολή…»

Η Τουρκία θέλει τα F-35, αλλά δεν έχει κάνει οτιδήποτε σε σχέση με τους ρωσικούς S-400. Δείγμα επιβεβαίωσης ότι ζητά χωρίς να συμμορφώνεται. Ζητά να ξεπαγώσει την ενταξιακή πορεία της χώρας του, αλλά δεν το κουνάει από την Κύπρο. Είναι η νοοτροπία του αχόρταγου, του ζήτουλα, που διαφημίζει τα πλούτη και δυνάμεις του.

Ως βασικά αποτελέσματα αυτής της πολιτικής, ο κ. Γεραπετρίτης ανέδειξε τη σημαντική μείωση των μεταναστευτικών ροών, υπενθυμίζοντας την εικόνα που επικρατούσε πριν από λίγα χρόνια στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Όπως σημείωσε, τότε οι δομές φιλοξενίας ήταν υπερπλήρεις και οι συνθήκες διαβίωσης εξαιρετικά δύσκολες, ενώ σήμερα η κατάσταση έχει αλλάξει πλήρως.

«Σήμερα οι δομές αυτές είναι πρακτικά άδειες και αντ’ αυτού έχουμε ένα τεράστιο ρεύμα Τούρκων επισκεπτών, οι οποίοι ενισχύουν τις τοπικές οικονομίες», τόνισε, κάνοντας λόγο για σημαντική μείωση των παραβιάσεων του εθνικού εναέριου χώρου, αλλά και για βελτίωση των εμπορικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Ο υπουργός Εξωτερικών αναγνώρισε, ωστόσο, ότι η βελτίωση του κλίματος δεν έχει οδηγήσει σε ουσιαστική πρόοδο στα βασικά ζητήματα που χωρίζουν τις δύο πλευρές.

«Δεν έχει υπάρξει μια σημαντική βελτίωση σε ό,τι αφορά τα υποκείμενα μεγάλα ζητήματα μεταξύ των δύο χωρών, και κυρίως την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών», είπε. Ξεκαθάρισε ωστόσο ότι η ελληνική στρατηγική δεν εξαντλείται στη διατήρηση της ηρεμίας. «Τα ήρεμα νερά είναι χρήσιμα, αλλά δεν είναι αυτοσκοπός. Εκείνο το οποίο θέλουμε είναι την ενίσχυση των δικών μας εθνικών θέσεων», υπογράμμισε.

«Έχουμε φέρει στο τραπέζι ζητήματα που ουδέποτε υπήρχαν στη Μεταπολίτευση»

Απαντώντας στην κριτική που ασκείται για τον ελληνοτουρκικό διάλογο, ο κ. Γεραπετρίτης υποστήριξε ότι η σημερινή πολιτική έχει δημιουργήσει νέα δεδομένα υπέρ των ελληνικών θέσεων.

«Η στάση της ελληνικής κυβέρνησης, η στάση η οποία ταυτοχρόνως δημιουργεί διαύλους επικοινωνίας για αποσυμπίεση κρίσεων αλλά υπηρετεί και τα εθνικά συμφέροντα, έχει φέρει στο τραπέζι ζητήματα τα οποία ουδέποτε υπήρχαν στη Μεταπολίτευση», ανέφερε. Ο υπουργός Εξωτερικών απάντησε και σε όσους επικρίνουν τη συνέχιση του διαλόγου με την Άγκυρα, σημειώνοντας ότι όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά τη Μεταπολίτευση διατηρούσαν δίαυλο επικοινωνίας με την Τουρκία.

Μάλιστα, αναφέρθηκε ονομαστικά στον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. «Όλες οι κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης συζητούσαν με την Τουρκία. Δεν υπήρξε καμία κυβέρνηση η οποία να μη συζητεί με την Τουρκία», είπε, προσθέτοντας ότι ο κ. Σαμαράς συναντήθηκε δύο φορές με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργικής του θητείας, ενώ πραγματοποιήθηκαν και έξι γύροι διερευνητικών επαφών για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Και πολύ καλά έπραττε, όπως και όλες οι κυβερνήσεις. Το ζητούμενο, βεβαίως, είναι τι συμβαίνει όταν έχουμε μια κατάσταση συνομιλίας με την Τουρκία», σημείωσε.

Και πρόσθεσε λέγοντας: «Το 2014 καταγράφηκαν περίπου 2.500 παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου. Οι παραβιάσεις υπήρχαν πάντα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να συζητάς. Εκείνο που πρέπει να κάνεις είναι να υποστηρίζεις τα εθνικά συμφέροντα και να θέτεις τα δικά σου εθνικά επιχειρήματα με τρόπο ωφέλιμο».

«Καμία υποχώρηση στα εθνικά ζητήματα»

Παράλληλα, ο υπουργός διαβεβαίωσε ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν πρόκειται να μεταβάλει τις πάγιες εθνικές θέσεις. «Η Ελλάδα δεν πρόκειται ποτέ να υποχωρήσει σε οποιαδήποτε εθνική θέση. Δεν το έχει πράξει και δεν πρόκειται να το πράξει ποτέ», τόνισε.

Ο κ. Γεραπετρίτης ανέφερε ακόμη ότι η κυβέρνηση προχώρησε σε πρωτοβουλίες που, όπως είπε, δεν είχαν υλοποιηθεί στα 52 χρόνια της Μεταπολίτευσης, όπως ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός, η δημιουργία θαλάσσιων πάρκων και η συμφωνία με αμερικανικούς ενεργειακούς κολοσσούς για έρευνες υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης.

«Ο πιο ασφαλής τρόπος να μην υπάρχει αντίδραση είναι να μην υπάρχει δράση. Αυτό όμως είναι μακριά από τη δική μας φιλοσοφία», υπογράμμισε, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα δεν περίμενε πως οι συγκεκριμένες κινήσεις θα έμεναν αναπάντητες από την Άγκυρα.

Ο υπουργός σημείωσε πως η Τουρκία διατηρεί διαχρονικά τις ίδιες αναθεωρητικές θέσεις, όπως η «Γαλάζια Πατρίδα», οι γκρίζες ζώνες και το αίτημα αποστρατιωτικοποίησης των νησιών, όμως, όπως είπε, για πρώτη φορά η Ελλάδα μπορεί να αντιπαραθέσει συγκεκριμένα νομικά επιχειρήματα.

«Η Ελλάδα σήμερα μπορεί να αντιπαραβάλλει νομικά επιχειρήματα τα οποία δεν είχε ποτέ. Διότι εμείς τολμήσαμε και τα φέραμε», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι η χώρα βρίσκεται πλέον στον «σκληρό πυρήνα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διατηρεί στρατηγικές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και τις χώρες του Κόλπου, ενώ συμμετέχει και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

«Σταδιακή ομαλοποίηση στο Στενό του Ορμούζ, παραμένουν ανοιχτά μέτωπα με Ιράν»

Αναφερόμενος στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ο Γιώργος Γεραπετρίτης σημείωσε ότι η συμφωνία για κατάπαυση του πυρός δημιουργεί μια μεταβατική περίοδο, η οποία αναμένεται να επιτρέψει την ασφαλέστερη διέλευση των εμπορικών πλοίων και να συμβάλει στην ομαλοποίηση της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου.

Όπως είπε, εξακολουθούν να υπάρχουν κρίσιμα ζητήματα προς επίλυση, όπως η διαχείριση της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ, η κατάσταση στον Λίβανο, αλλά και το θέμα των παγωμένων ιρανικών περιουσιακών στοιχείων και των όρων σταδιακής αποδέσμευσής τους.

«Δεν μπορώ να πω ότι είμαστε σε θέση να πούμε ότι το αμέσως επόμενο διάστημα θα έχουμε μια οριστική συμφωνία», ανέφερε, εκτιμώντας ωστόσο ότι θα υπάρξει σταδιακή αποκατάσταση της ομαλής ναυσιπλοΐας και περαιτέρω αποκλιμάκωση στις τιμές του πετρελαίου. Ο υπουργός Εξωτερικών επισήμανε ότι οι εξελίξεις αυτές επηρεάζουν όχι μόνο τα καύσιμα αλλά και το σύνολο των βασικών αγαθών, καθώς σημαντικό μέρος του παγκόσμιου εμπορίου διέρχεται από τον Περσικό Κόλπο.

«Η αίσθηση την οποία έχω είναι ότι αυτό μπορεί πράγματι να πάρει αρκετές εβδομάδες», σημείωσε, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε συνεχή συνεννόηση με τους εταίρους της στην περιοχή και αξιοποιεί τον ρόλο της στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

«Η ευρωπαϊκή πορεία της Αλβανίας περνά από τον σεβασμό της ελληνικής μειονότητας»

Ο κ. Γεραπετρίτης αναφέρθηκε και στις εξελίξεις στην Αλβανία, διευκρινίζοντας ότι οι πρόσφατες κινητοποιήσεις δεν αφορούν αποκλειστικά την ελληνική εθνική μειονότητα, αλλά συνδέονται ευρύτερα με ζητήματα αξιοποίησης και εκμετάλλευσης ακινήτων. Τόνισε, ωστόσο, ότι για την Ελλάδα το κορυφαίο ζήτημα παραμένει η ολοκλήρωση της διαδικασίας απονομής τίτλων ιδιοκτησίας στα μέλη της ελληνικής εθνικής μειονότητας.

Όπως αποκάλυψε, έχει θέσει το θέμα τόσο στον υπουργό Εξωτερικών όσο και στον πρωθυπουργό της Αλβανίας, ξεκαθαρίζοντας ότι η ευρωπαϊκή προοπτική της γειτονικής χώρας συνδέεται άμεσα με τον σεβασμό των δικαιωμάτων της μειονότητας. «Η πρόοδος της ενταξιακής διαδικασίας της Αλβανίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση περνά μέσα από τον πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων των μελών της ελληνικής εθνικής μειονότητας», υπογράμμισε.

Αναγνώρισε ότι έχουν γίνει ορισμένα θετικά βήματα, ξεκαθάρισε όμως πως η Αθήνα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις. «Εάν δεν υπάρξει απτή και ουσιαστική πρόοδος στην απονομή τίτλων και στα περιουσιακά δικαιώματα, δεν θα υπάρξει και πρόοδος στην ενταξιακή διαδικασία», κατέληξε.

Η πιο σοβαρή από τις τρεις επιθέσεις σημειώθηκε στις 04:35 στη Χαριλάου, όπου πιθανότατα από γκαζάκι εκδηλώθηκε φωτιά που επεκτάθηκε σε δύο αυτοκίνητα και δύο δίκυκλα.

Το ένα από τα οχήματα ανήκει στην Αφροδίτη Νέστορα. Από το περιστατικό τραυματίστηκαν πέντε άτομα. Η 70χρονη μητέρα της υπέστη σοβαρά εγκαύματα σε όλο της το σώμα και νοσηλεύεται διασωληνωμένη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου.

Η ίδια η Αφροδίτη Νέστορα υπέστη ελαφρά εγκαύματα στα άκρα, ενώ ο πατέρας της και ακόμη δύο ένοικοι της πολυκατοικίας διακομίστηκαν στο νοσοκομείο με αναπνευστικά προβλήματα. Από τη φωτιά προκλήθηκαν επίσης εκτεταμένες ζημιές στα δύο αυτοκίνητα και μικρότερες στα δύο δίκυκλα.

Νωρίτερα και πιο συγκεκριμένα στις 04:23, σημειώθηκε επίθεση στην Τούμπα. Άγνωστοι έβαλαν φωτιά σε γκαζάκι που είχε τοποθετηθεί στην είσοδο της πολυκατοικίας, στον τρίτο όροφο της οποίας διαμένει ο πρώην βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης, Σάββας Αναστασιάδης. Από την έκρηξη προκλήθηκαν ράγισμα σε υαλοπίνακα της εισόδου και αποχρωματισμοί, χωρίς να αναφερθούν τραυματισμοί.

Η πρώτη επίθεση καταγράφηκε στις 04:18 στην Πυλαία. Άγνωστοι τοποθέτησαν και πυροδότησαν γκαζάκι, χωρίς να προκληθούν υλικές ζημιές. Ιδιοκτήτης διαμερισμάτων είναι ο πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας Θεσσαλονίκης, Ζήσης Ιωακείμοβιτς, ο οποίος είχε κατοικήσει στο συγκεκριμένο ακίνητο στο παρελθόν.

Τις υποθέσεις έχει αναλάβει η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία, η οποία εξετάζει αν τα τρία περιστατικά, τα οποία σημειώθηκαν μέσα σε λιγότερο από 20 λεπτά είναι συντονισμένες εμπρηστικές επιθέσεις με κοινό σχεδιασμό.

Μαρινάκης: «Δολοφονικές» οι επιθέσεις κατά στελεχών της ΝΔ

Οι εμπρηστικές επιθέσεις που σημειώθηκαν τα τελευταία 24ωρα σε βάρος στελεχών της Νέας Δημοκρατίας βρέθηκαν στο επίκεντρο της συνέντευξης του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στον ΣΚΑΪ 100,3, με τον ίδιο να κάνει λόγο για «τρεις δολοφονικές επιθέσεις» και να στέλνει αυστηρό μήνυμα προς τους δράστες.

«Έγιναν τρεις δολοφονικές επιθέσεις. Επειδή κάποιοι πιστεύουν σε μια παράταξη και στις ιδέες της, κάποιοι δολοφόνοι επέλεξαν να τους σκοτώσουν», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι δεν πρόκειται για απλούς βανδαλισμούς αλλά για ενέργειες με πραγματικό κίνδυνο ανθρώπινων ζωών.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αποκάλυψε ότι βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μεγάλη επιχείρηση της Ελληνικής Αστυνομίας για τον εντοπισμό των δραστών. «Έχει ξεκινήσει ένα ανθρωποκυνηγητό από την Αστυνομία για να συλληφθούν το συντομότερο δυνατόν οι δράστες και να πάνε στον μόνο φυσικό τους χώρο, που είναι η Δικαιοσύνη», είπε, σημειώνοντας παράλληλα ότι η μητέρα της γυναίκας που τραυματίστηκε εξακολουθεί να νοσηλεύεται σε πολύ σοβαρή κατάσταση.

Ο Παύλος Μαρινάκης επέμεινε ότι η χρήση εκρηκτικών μηχανισμών σε σπίτια και αυτοκίνητα όπου βρίσκονται άνθρωποι δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως πράξη μικρότερης απαξίας. «Να συνεννοηθούμε ότι όταν βάζεις γκαζάκια, ειδικά σε αυτοκίνητα και σπίτια όπου μένουν άνθρωποι, αποδέχεσαι την πιθανότητα να πεθάνουν. Στην πραγματικότητα αποδέχεσαι ότι μπορεί να σκοτώσεις», υπογράμμισε.

Παράλληλα, επιχείρησε να ανοίξει τη συζήτηση και για το πολιτικό κλίμα γύρω από τη βία, υποστηρίζοντας ότι, πέρα από τους φυσικούς αυτουργούς, υπάρχουν και όσοι συμβάλλουν στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος ανοχής απέναντι σε τέτοιες εγκληματικές ενέργειες. «Υπάρχουν οι φυσικοί αυτουργοί των πράξεων αυτών. Υπάρχουν οι ηθικοί αυτουργοί και υπάρχουν -εντός εισαγωγικών- οι ηθικοί αυτουργοί, οι οποίοι, χωρίς να το καταλαβαίνουν και χωρίς να είναι εν γνώσει τους, έχουν βοηθήσει πάρα πολύ να βλέπουμε τέτοια εγκληματικά φαινόμενα», ανέφερε.

Παράλληλα, άσκησε κριτική σε όσους -όπως είπε- για χρόνια υποβάθμιζαν ή δικαιολογούσαν τη βία όταν προερχόταν από συγκεκριμένους χώρους. «Ζούμε σε μια χώρα όπου για πολλά χρόνια το άλλο άκρο της βίας έκανε ότι δεν το έβλεπε», ανέφερε, προσθέτοντας ότι «η κυβέρνηση αυτή δεν είναι όπως οι άλλες» και διαμηνύοντας πως δεν πρόκειται να υπάρξει καμία ανοχή απέναντι σε τέτοιου είδους εγκληματικές ενέργειες.

Κυρανάκης : Πρόκειται για κανονική τρομοκρατική επίθεση

Δήλωση για τις επιθέσεις με γκαζάκια που σημειώθηκαν τα ξημερώματα σε σπίτια τριών στελεχών της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη έκανε ο γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Κυρανάκης.

Υπενθυμίζεται ότι οι δράστες επιτέθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα στις κατοικίες του προέδρου της Διοικούσας Επιτροπής ΝΔ Θεσσαλονίκης, Ζήση Ιωακείμοβιτς, του πρώην βουλευτή Σάββα Αναστασιάδη και της πολιτεύτριας Αφροδίτης Νέστορα.

«Πρόκειται για κανονική τρομοκρατική επίθεση […]. Ο κόσμος της Νέας Δημοκρατίας δεν τρομοκρατείται. Κάθε τέτοια επίθεση πετυχαίνει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα», αναφέρει ο κ. Κυρανάκης στη δήλωσή του.

Αναλυτικά η δήλωση του Κωνσταντίνου Κυρανάκη:

«Δεν πρόκειται για βανδαλισμούς. Δεν πρόκειται για «παρεμβάσεις». Πρόκειται για κανονική τρομοκρατική επίθεση στα σπίτια των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας Ζήση Ιωακείμοβιτς, Σάββα Αναστασιάδη και Αφροδίτης Νέστορα και των οικογένειών τους. Και αυτοί που την διέπραξαν, είχαν σκοπό να σκοτώσουν.

Ευχόμαστε ολόψυχα οι τραυματίες να βγουν νικητές από αυτή τη δύσκολη μάχη για τη ζωή που δίνουν αυτή τη στιγμή στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας.

Όσοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τέτοιες εγκληματικές ενέργειες με μισόλογα, ίσες αποστάσεις ή με αφωνία, παρέχουν στήριξη σε τρομοκράτες. Αυτό ας το συνειδητοποιήσουν όλοι.

Ας αναλογιστούν τις ευθύνες τους όσοι, επί χρόνια, καλλιέργησαν μια κουλτούρα ανοχής απέναντι στην πολιτική βία.

Έχουμε εμπιστοσύνη στην Ελληνική Αστυνομία ότι θα εντοπίσει άμεσα τους δράστες.

Ο κόσμος της Νέας Δημοκρατίας δεν τρομοκρατείται. Κάθε τέτοια επίθεση πετυχαίνει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Μας συσπειρώνει ακόμη περισσότερο απέναντι σε όσους πιστεύουν ότι η βία και η τρομοκρατία μπορούν να φιμώσουν τις ιδέες, τις αρχές και τις αξίες της Παράταξής μας».

Τσουκαλάς: Αποτροπιασμός για τα γκαζάκια σε σπίτια στελεχών της ΝΔ

Περιστατικό που δεν χωρά στη δημοκρατία χαρακτήρισε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Κώστας Τσουκαλάς, την τριπλή εμπρηστική επίθεση στη Θεσσαλονίκη με αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς σε σημεία που συνδέονται με στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.

Στο πλαίσιο της εν εξελίξει συνέντευξης Τύπου του κόμματος για το Ταμείο Ανάκαμψης, ο κ. Τσουκαλάς εξέφρασε τον αποτροπιασμό του ΠΑΣΟΚ για το βίαιο περιστατικό στη Θεσσαλονίκη με στόχο τα τρία στελέχη της ΝΔ και τις οικογένειές τους.

Ο κ. Τσουκαλάς έκανε λόγο για περιστατικό που δεν χωρά στη δημοκρατία, εκφράζοντας τη «σαφή και κατηγορηματική και απερίφραστη» καταδίκη του ΠΑΣΟΚ. Παράλληλα εξέφρασε τη συμπαράσταση του κόμματος στις οικογένειες των στελεχών της ΝΔ.

«Δεν χωράει η βία στη δημοκρατία», τόνισε, σημειώνοντας ότι πρέπει να γίνουν οι ενέργειες για να συλληφθούν εκείνοι που σχεδίασαν και προχώρησαν σε «αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα».

Σε εθνικό επίπεδο, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ΕΛΚΑΚ σε δήλωσή του ανέφερε ότι ήδη υλοποιούνται συμβάσεις συνολικού ύψους περίπου 120 εκατ. ευρώ για την ανάπτυξη ελληνικών αμυντικών πρωτοτύπων.

Από τη δήλωση αυτή εγείρονται εύλογα και κρίσιμα ερωτήματα, ως προς τη διαφάνεια, τη διαδικασία επιλογής των έργων, τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αλλά και τον συνολικό εθνικό σχεδιασμό για την αξιοποίηση των νέων ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων προς όφελος της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, αναφέρει ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.

Υπογραμμίζει, μάλιστα, ότι το Defence Equity Facility αποτελεί ευρωπαϊκό επενδυτικό εργαλείο και όχι πρόγραμμα επιχορηγήσεων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ενώ στα έργα του European Defence Fund (EDF) η αξιολόγηση των προτάσεων πραγματοποιείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ανεξάρτητους αξιολογητές και όχι από το ΥΠΕΘΑ.

Με την ερώτησή του ο Μιχάλης Κατρίνης ζητά να αποσαφηνιστούν η εθνική στρατηγική για την αξιοποίηση του Defence Equity Facility, ώστε οι ελληνικές επιχειρήσεις να είναι σε θέση να αξιοποιήσουν αποτελεσματικά τα διαθέσιμα ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία, ο τρόπος επιλογής και υποστήριξης των ελληνικών επιχειρήσεων και τα αναμενόμενα μετρήσιμα αποτελέσματα από τις παραπάνω χρηματοδοτήσεις.

Ζητά παράλληλα να κατατεθούν όλα τα αναλυτικά στοιχεία για τις συμβάσεις αυτές και κάθε διαθέσιμο έγγραφο που αφορά τις συγκεκριμένες χρηματοδοτήσεις και τον σχεδιασμό αξιοποίησης του Defence Equity Facility.

Διασκευασμένο από το ομώνυμο cult μυθιστόρημα του Νικ Τόσχες (Nick Tosches), το εκτεταμένο λογοτεχνικό αστυνομικό δράμα του Σνάμπελ επιχειρεί να γεφυρώσει αιώνες και είδη. Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται ένα ανακαλυφθέν χειρόγραφο της Θείας Κωμωδίας του Δάντη Αλιγκιέρι, το οποίο πέρασε από τα χέρια συλλεκτών, ακαδημαϊκών και γκάνγκστερ.

Ο Όσκαρ Ισαάκ καταλαμβάνει δύο χρονικές γραμμές εδώ: υποδύεται τόσο τον μυθιστοριογράφο Νικ Τόσχες το 2001 όσο και τον ίδιο τον Δάντη στη μεσαιωνική Ιταλία. Το χειρόγραφο αποκτά μυθική σημασία, προσελκύοντας χαρακτήρες με ποικίλα μείγματα απληστίας, ευλάβειας και περιέργειας. Η πρώτη πράξη της ταινίας είναι η πιο δυνατή. Η ιστορία του 2001 ξεδιπλώνεται ως μια συναρπαστική λογοτεχνική αστυνομική ιστορία, με ενδιαφέροντα ερωτήματα γύρω από την αυθεντικότητα του χειρόγραφου. Η διαδικασία της αυθεντικοποίησής του γίνεται μια αγωνιώδης έρευνα, ενώ τα εγκληματικά συμφέροντα που το περιβάλλουν δημιουργούν μια συνεχή αίσθηση κινδύνου.

Ο Σνάμπελ σκηνοθετεί αυτό το υλικό σε έντονο ασπρόμαυρο, δίνοντας στην ταινία μια παραισθησιακή ποιότητα. Η προσέγγισή του ταιριάζει με το απίθανο μείγμα ακαδημαϊκής έρευνας και ακραίας βίας τής ταινίας, όπου οι συζητήσεις για τη λογοτεχνία και την πολιτιστική κληρονομιά βυθίζονται στον βάναυσο κόσμο του οργανωμένου εγκλήματος.Η σύγκρουση μεταξύ υψηλής κουλτούρας και οργανωμένου εγκλήματος είναι συχνά συναρπαστική, ακόμη και αν οι απότομες αλλαγές στον τόνο προκαλούν περιστασιακά μια αίσθηση μαστιγώματος.

Παράλογο και σταθερά αξιομνημόνευτο

Κατά καιρούς, όμως, η αντιπαράθεση τείνει να αγγίζει την παρωδία. Σοβαρές σκέψεις για την τέχνη, τη λύτρωση και την πνευματική λαχτάρα διατυπώνονται από μια σειρά από αστέρες του Χόλιγουντ (Τζον Μάλκοβιτς, Σκορσέζε, Ισαάκ) με πομπώδη κοστούμια, πριν η ταινία επιστρέψει απότομα στους γκάνγκστερ, τις ανταλλαγές πυροβολισμών και την εγκληματική συνωμοσία. Αυτή η αντίθεση – η οποία βρίσκεται στην καρδιά του οράματος του Σνάμπελ – είναι ενδιαφέρουσα, αλλά δεν πείθει πάντα.

Το καστ αγκαλιάζει τις ασυνήθιστες φιλοδοξίες της ταινίας. Ο Ισαάκ φέρνει πειστικότητα και στους δύο ρόλους, πλοηγούμενος στις απαιτήσεις μιας διπλής ερμηνείας χωρίς να υποβιβάζει κανέναν χαρακτήρα σε μια απλή αντανάκλαση του άλλου. Οι μεσαιωνικές σκηνές χαρτογραφούν την καλλιτεχνική και πνευματική ανάπτυξη του Δάντη, ενώ η αφήγηση του 2001 επιτρέπει στον Ισαάκ να υποδυθεί έναν άνθρωπο παγιδευμένο ανάμεσα στην πνευματική γοητεία και τις επικίνδυνες συνθήκες.

Ο Λούι του Τζέραρντ Μπάτλερ είναι ένας χαρακτήρας που ενσαρκώνει πολλές από τις αντιφάσεις της ταινίας. Βίαιος, φιλοσοφικός και συχνά σκοτεινά κωμικός, ο Λούι μπορεί να μοιάζει πιο κοντά σε ένα καρτούν παρά σε έναν ολοκληρωμένο χαρακτήρα. Παρ’ όλα αυτά, ο Μπάτλερ αφοσιώνεται πλήρως στον ρόλο, αγκαλιάζοντας τα άκρα του χωρίς ίχνος αυτοσυνειδησίας. Το αποτέλεσμα είναι αλλόκοτο, συχνά παράλογο και σταθερά αξιομνημόνευτο

Αλλού, γνωστά πρόσωπα περιπλανώνται στην ιστορία, συμπεριλαμβανομένων των Αλ Πατσίνο, Τζέισον Μομόα και Γκαλ Γκαντότ. Οι εμφανίσεις τους συμβάλλουν στην αίσθηση ότι ο Σνάμπελ έχει συνθέσει ένα κινηματογραφικό, πυρετώδες όνειρο και όχι ένα συμβατικό συνολικά δράμα.

Παράλληλα με το μυστήριο του χειρόγραφου, ακολουθεί το δικό του “ταξίδι του Δάντη”. Αυτές οι μεσαιωνικές ακολουθίες παρακολουθούν την καλλιτεχνική και πνευματική του αφύπνιση, καταγράφοντας τις εμπειρίες που θα διαμόρφωναν ένα από τα πιο επιδραστικά έργα στη δυτική λογοτεχνία.

Ο Σνάμπελ προσεγγίζει αυτό το υλικό με προφανή σεβασμό. Η μεσαιωνική Ιταλία αποδίδεται ως ένα τοπίο φαντασίας και συμβολισμού. Η αντιμετώπιση των γυναικείων χαρακτήρων (Βεατρίκη και Τζουλιέτα της Γκαλ Γκαντότ και Σουζάνα Πελίσε της Σαμπρίνα Ιμπακατόρε) στην ταινία είναι εξίσου συμβολική. Λειτουργούν ως πηγές έμπνευσης, πειρασμού ή πνευματικής καθοδήγησης και όχι ως πλήρως ενσαρκωμένοι άνθρωποι.

Καθώς η ιστορία εξελίσσεται, ο φιλοσοφικός στοχασμός εκτοπίζει την ορμή που δημιουργήθηκε στην πρώτη φάση. Το μυστήριο του χειρόγραφου υποχωρεί στο παρασκήνιο καθώς οι χαρακτήρες μπαινοβγαίνουν στην εστίασή τους και οι σκηνές ξεδιπλώνονται σύμφωνα με αυτό που μοιάζει με ονειρική λογική και όχι με δραματική εξέλιξη. Αυτό που ξεκινά ως ένα συναρπαστικό λογοτεχνικό θρίλερ εξελίσσεται σε κάτι ολοένα και πιο αφηρημένο και φευγαλέο.

Η ένταση ορίζει το “Στα Χέρια του Δάντη”

Ο Σνάμπελ αναζητά κάτι απέραντο, προσπαθώντας να συνδέσει την καλλιτεχνική δημιουργία, την πνευματική λαχτάρα και την εγκληματική βία μέσα σε ένα μόνο έργο. Ενώ η κλίμακα αυτής της φιλοδοξίας δίνει στην ταινία τον χαρακτήρα της, εξηγεί επίσης γιατί ορισμένα σημεία της μπορεί να φαίνονται απογοητευτικά απρόσιτα.

Σε μια εποχή που τόσα κινηματογραφικά φιλμ φαίνονται προσεκτικά ελεγχόμενα και απόλυτα οικεία, υπάρχει κάτι αναζωογονητικό σε μια ταινία που είναι πρόθυμη να αποδεχτεί το ρίσκο σε αυτή την κλίμακα. Το “Στο Χέρια του Δάντη” είναι ακατάστατο, εκκεντρικό και συχνά μπερδεμένο. Είναι επίσης ευρηματικό, οπτικά εντυπωσιακό και αδύνατο να συγχέεται με οτιδήποτε άλλο κυκλοφόρησε φέτος.

Όπως και το χειρόγραφο που καθοδηγεί την πλοκή του, το “Στα Χέρια του Δάντη” προσελκύει τόσο θαυμασμό όσο και σκεπτικισμό. Μυστηριώδες, δυσκίνητο και συχνά σαγηνευτικό, αρνείται την εύκολη κατηγοριοποίηση.

Το ερώτημα αν ο Σνάμπελ έχει κάνει μια σπουδαία ταινία εδώ είναι ανοιχτό προς συζήτηση. Μερικοί θεατές θα τη βρουν βαθιά και άλλοι θα τη βρουν γελοία. Και οι δύο απαντήσεις φαίνονται απολύτως λογικές. Σίγουρα έχει κάνει μια ταινία που κανείς άλλος δεν θα είχε επιχειρήσει.

Σε συνεργασία με το womanidol

Πέντε λεπτά αργότερα, σημειώθηκε δεύτερη έκρηξη στην είσοδο πολυκατοικίας στην περιοχή της Τούμπας, από την οποία προκλήθηκαν περιορισμένες υλικές ζημιές στην είσοδο.

Το σοβαρότερο περιστατικό καταγράφηκε στις 04:35 στην περιοχή Ανάληψης – Χαριλάου, όταν φωτιά που εκδηλώθηκε, πιθανότατα από έκρηξη αυτοσχέδιου εμπρηστικού μηχανισμού στην πυλωτή πολυκατοικίας, κατέστρεψε δύο σταθμευμένα αυτοκίνητα. Για την κατάσβεση της πυρκαγιάς επιχείρησαν δυνάμεις της Πυροσβεστικής. Από το περιστατικό τραυματίστηκαν ένοικοι της πολυκατοικίας- δύο υπέστησαν εγκαύματα και τρεις αντιμετώπισαν αναπνευστικά προβλήματα λόγω των καπνών.

Η Κρατική Ασφάλεια έχει αναλάβει την προανάκριση και διεξάγει έρευνα για την ταυτοποίηση και τον εντοπισμό των δραστών

Την Πέμπτη 2 Ιουλίου, ο κ. Πιερρακάκης θα πραγματοποιήσει κεντρική ομιλία στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, με τίτλο «Boost Europe: Leveraging the EU Budget for Strategic Priorities». Στην παρέμβασή του θα αναπτύξει τις θέσεις του σχετικά με την ενίσχυση του διεθνούς ρόλου του ευρώ και τη στρατηγική σημασία του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού στη χρηματοδότηση των κοινών ευρωπαϊκών προτεραιοτήτων.

Στη συνέχεια, ο υπουργός θα μεταβεί στη Γαλλία, όπου στις 2 και 3 Ιουλίου θα συμμετάσχει στις Οικονομικές Συναντήσεις της Aix-en-Provence (Les Rencontres Économiques d’Aix-en-Provence), που διοργανώνονται από τον Cercle des économistes.

Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά φόρουμ της Ευρώπης, το οποίο συγκεντρώνει κάθε χρόνο κορυφαίους εκπροσώπους της πολιτικής, της οικονομίας, των επιχειρήσεων και της ακαδημαϊκής κοινότητας. Η φετινή διοργάνωση είναι αφιερωμένη στη θεματική «Navigate a World of Uncertainty».

Η “τουρκοποίηση” της ελληνικής, της ποντιακής αλλά και της αρμενικής κληρονομιάς συνεχίζεται, καθώς μετά τις εκδηλώσεις στην Τροία (όπου θα ξαναρχίσουν τα περί τουρκικών… ομηρικών επών στα τέλη Αυγούστου), οι εκδηλώσεις συνεχίζονται σε άλλες 22 πόλεις, μεταξύ των οποίων, διόλου τυχαία, έχουν την πρωτοκαθεδρία η Σμύρνη, η Τραπεζούντα και το λίκνο των Αρμενίων, το Βαν.

Χτίζουν νέα ταυτότητα

Το τουρκικό υπουργείο Πολιτισμού ποντάρει – με την συνεπικουρία Τούρκων ακαδημαϊκών που προβάλλονται από σημαντικές διεθνείς επιθεωρησεις – στην σταδιακή σμίλευση μιας μελλοντικής ταυτότητας του λαού τους, που θα έχει κλέψει κάθε τι ελληνικό για την διαμόρφωση μιας μικτής μικρασιατικής τουρκικής ταυτότητας νεοτούρκων του μέλλοντος.

Το πρώτο ουσιαστικό βήμα προς τα εκεί έγινε ήδη με τον Κεμάλ που τους γλίτωσε από τις αραβικές επιρροές και τους έφερε πιο κοντά στη Δύση, ξεκαθαρίζοντας πάντως ότι η Δύση είναι εχθρική. Προβάλλοντας στη συνέχεια οι ακαδημαϊκοί τους τον Όμηρο ως μορφή της Ανατολίας, κάνουν επίσης άλλο ένα βήμα: Δημιουργούν όχι γλωσσική ή πολιτισμική ταυτότητα, αλλά μια καθαρά εδαφική εθνική ιστορική ταυτότητα των συμπατριωτών τους, δεμένη κυρίως με τη γη που κατέκτησαν, παρά με τις τουρανικές ρίζες τους. Δεν δουλεύουν για την επόμενη πενταετία, αλλά για τον επόμενο αιώνα.

Όταν η Ελλάδα αριθμητικά συρρικνώνεται και όταν πολιτισμικά αφήνεται αδιαμαρτύρητα να την καταπιεί η πλούσια Ευρώπη, όταν για τους Έλληνες ο πατριώτης είναι εθνικιστής, και όταν μπορεί πλέον να διαβάσει Όμηρο μόνον ο ένας στους χίλιους Έλληνες, τότε ροκανίζονται οι ρίζες ενός λαού τελείως και καταλήγουμε ρεαλιστικά να κρατήσουμε μόνο τους δύο πρώτους στίχους από τον Πολέμη για το “τι ναι η πατρίδα”.

Μα δεν ήταν Έλληνες

Να θυμίσουμε ότι αυτή η ιστορία περί “κατά βάθος Τούρκου” Ομήρου ξεκίνησε επί Oθωμανικής Aυτοκρατορίας, αλλά σταθερά ανανεώνεται. “Οι Έλληνες στην Ανατολία ήταν περαστικοί”, είναι το μότο τους. Ακόμα και η λέξη Ανατολία που χρησιμοποιούν είναι ελληνική, όμως αυτό δεν τους πειράζει γιατί το αφήγημα είναι ότι «τα ελληνικά ήταν απλώς lingua franca, όπως είναι σήμερα τα αγγλικά», δεν τα μιλούσαν δηλαδή Έλληνες.

Εξάλλου σπάνια αναφέρονται οι λέξεις “ελληνικά” ή “Έλληνες” στην ιστορία που διδάσκουν στα σχολεία τους: Ό,τι υπήρξε πριν από τους Τούρκους στην Μικρά Ασία και στην λεγομένη ευρωπαϊκή Τουρκία, αναφέρεται γενικώς και αορίστως ως “αρχαιότητα”, το δε Βυζάντιο είναι “ρωμαϊκή ιστορία” και οι Έλληνες της Πόλης αναφέρονται ως Ρωμιοί με την έννοια του Ρωμαίου και όχι με την ελληνική χροιά. Έχουμε βγει από την εξίσωση εδώ και χρόνια.

Μάλιστα χρησιμοποιούν και μια πικρή αλήθεια, ότι οι φτωχοί Έλληνες δεν άντεχαν οικονομικά να στηρίξουν τους διωγμένους Μικρασιάτες πρόσφυγες και τους έλεγαν «Τουρκόσπορους» στην απελπισία τους. «Αφού και οι ίδιοι οι Έλληνες τους λένε Τούρκους», αναφέρουν στα ρεπορτάζ τους.

Πώς ανανεώθηκε το ζήτημα

Το θέμα του Ομάρ ξαναπήρε διαστάσεις προ ημερών επειδή το τουρκικό Υπουργείο Πολιτισμού και οι αρμόδιοι φορείς ενέταξαν τον Όμηρο και την Τροία σε ένα ευρύτερο στρατηγικό πρόγραμμα, υποτίθεται τουριστικής προώθησης με τίτλο “Ο τουρκικός πολιτισμός”. Στόχος της καμπάνιας είναι να παρουσιάζονται όλα τα αρχαία μνημεία και οι προσωπικότητες της Μικράς Ασίας ως αποκλειστικά «έργα της Ανατολίας», πλήρως αποσυνδεδεμένα από την ελληνική ιστορία. Στο πλαίσιο αυτό οργανώθηκαν “μαραθώνιοι” εκδηλώσεων στην Τροία και τα ομηρικά έπη παρουσιάζονται ως “προφορική κληρονομιά της Ανατολίας” (Anadolu’nun Sözlü Mirası). 

Ήδη από το 1950 οι διανοούμενοί τους (όχι όλοι, καθώς οι περισσότεροι εμμένουν στις τουρανικές ρίζες για το μελλοντικό “καπέλωμα”, ίσως της τουρκόγλωσσης κεντρικής Ασίας) προπαγάνδιζαν ότι ο δυτικός πολιτισμός δεν γεννήθηκε στην Ελλάδα, αλλά στην Ανατολία και ότι πηγή των πάντων ήταν η Ιωνία και οι αυτόχθονές της, παρά η κυρίως Ελλάδα. Βέβαια θα πρέπει κάποια στιγμή να λύσουν το πρόβλημα ότι η Ελλάδα στη γλώσσα τους λέγεται Γιουνάν, από την λέξη “Ιωνία”, οπότε θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την αντίφαση και να καταλήξουν αν οι Ίωνες ήταν τελικά Έλληνες ή όχι. Θα είναι απλό πάντως, γιατί θα ενστερνισθούν το διεθνές Greece ή Hellas, ώστε να απαλειφθεί η ενοχλητική “συνωνυμία”.

«Δεν έχει σημασία ποιος ζούσε εδώ ή είχε περάσει από εδώ στο μακρινό παρελθόν. Αντί να ασχολούμαστε με λαούς και γλώσσες, να κοιτάμε για την ιστορική ταυτότητά μας την γεωγραφία και τα εδάφη μας. Αφού ο Όμηρος, ο Ηρόδοτος και ο Θαλής γεννήθηκαν στην Ανατολία μας, είναι κομμάτια της δικής μας εθνικής κληρονομιάς», υποστηρίζουν.

Το τουρκικό υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού είχε ανακηρύξει επίσημα και το 2018 ως Έτος Τροίας και είχε στήσει πανηγύρια στο Τσανάκκαλε (όπως γράφουν πολλοί τα Δαρδανέλια, γιατί δεν ξέρουν ποιόν έλεγαν Δάρδανο κάποτε κάποιοι).  Εκεί βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της Τροίας, όπου διοργανώθηκε διεθνές φεστιβάλ… Τρωικής Γαστρονομίας, επίσης διεθνές φεστιβάλ “Λαϊκών Χορών για… Παιδιά της Τροίας”, τρίαθλο, ποδηλασίες, ιστιοπλοϊκοί αγώνες, μαραθώνιοι, εκθέματα με Δούρειο Ίππο με τουρκική σημαία και λοιπά γραφικά. Κεντρικό θέμα η ΜΗ ελληνικότητα της Ανατολίας.

Τροία και Σμύρνη

Τα Δαρδανέλια συνδέθηκαν από τους Τούρκους με τον θρίαμβό τους στη Μάχη της Καλλίπολης και με την πανωλεθρία των Δυτικών –
εμείς απείχαμε τότε λόγω Κωνσταντίνου που επέμεινε στην ουδετερότητα. Οπότε το 1915 τονώθηκε η πεποίθησή τους για “πατρώα εδάφη” που τα υπερασπίστηκαν όπως και οι “προγονοί τους” στην Τροία από τους δυτικούς εισβολείς. Στο σύγχρονο τοπίο της Τρωάδας, το αρχαίο έπος του Τρωικού Πολέμου και ο σύγχρονος θρύλος της Καλλίπολης έχουν συνυφανθεί με ερείπια και σύμβολα και των δύο πολέμων.

Ο Όμηρος κατέχει εξέχουσα θέση και στην Σμύρνη, την τρίτη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Τουρκίας. Τοπικές εφημερίδες, περιοδικά, κορυφαίοι διανοούμενοι, μελετητές και πολιτικοί επιδεικνύουν μια παθιασμένη οικειοποίηση της ομηρικής κληρονομιάς και διακηρύττουν ότι «ο Όμηρος ήταν Σμυρνιός» και έχουν μπροσούρες για την “Κοιλάδα του Ομήρου” και τις “σπηλιές του Ομήρου” και το μνημείο του Ομήρου στο Δέλτα του Γεσίλντερε (ποταμός Ίρις, κάποτε για εμάς).

Τα τουριστικά φυλλάδια που εκδίδονται από το τουρκικό υπουργείο Τουρισμού και Πολιτισμού διακηρύσσουν τα ίδια: Σμύρνη, η πατρίδα του Ομήρου. Οι επίσημοι τουριστικοί ιστότοποι της περιοχής της Σμύρνης τονίζουν τις ρίζες του Ομήρου. Η πόλη διαθέτει πλατεία Ομήρου, φιλοξενεί ετήσιο Φεστιβάλ Ομήρου και απονέμει βραβεία Ομήρου σε σημαντικούς Τούρκους ποιητές και έχει φιλόδοξα σχέδια να κατασκευάσει ένα μεγάλο μνημείο για τον Όμηρο στο όρος Πάγος (Kadifekale) με θέα στον κόλπο της Σμύρνης.

Τίνος είναι η κληρονομιά

Η πολιτισμική κληρονομιά αποτελεί βασικό συστατικό της προσπάθειας να φέρουν κάποιοι το παρελθόν στα μέτρα του παρόντος και είναι ζωτικό εργαλείο για τον τουρισμό και τον πατριωτισμό. Η ανάκτηση και η επιστροφή των αντικειμένων από την Τροία – πολλά από τα οποία απομακρύνθηκαν παράνομα από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα και διασκορπίστηκαν σε όλο τον κόσμο – βρίσκεται πολύ ψηλά στην πολιτική ατζέντα της τουρκικής κυβέρνησης και η Ελλάδα σφυρίζει αδιάφορα και περιφρονητικά, υποτίθεται… σνομπάροντας την αφέλειά τους “που δεν την αγκαλιάζει κανείς σοβαρός επιστήμονας στον κόσμο”.

Σε διεθνείς αρχαιολογικές και ιστορικές επιθεωρήσεις, σημαντικά δηλαδή έντυπα για την προπαγάνδα, Τούρκοι διακηρύσσουν: «Θέλουμε πίσω μόνο ό,τι δικαιωματικά μας ανήκει». Και βέβαια ό,τι κατακτήθηκε ως έδαφος, τους ανήκει, αλλά η απόλυτη ελληνική σιωπή ακόμα και για τα αμέτρητα αντικείμενα με ελληνικές επιγραφές, δεν παύει να προκαλεί βαθιά θλίψη…

Ο  πρώην υπουργός Πολιτισμού Ερτογρούλ Γκιουνάι, ο οποίος αποκαλεί την Τροία «Κωνσταντινούπολη των αρχαίων εποχών» έχει πει: «Τα αντικείμενα, όπως οι άνθρωποι, τα ζώα ή τα φυτά, έχουν ψυχή και ιστορική μνήμη και όταν επαναπατριστούν στις χώρες τους, η ισορροπία της φύσης θα αποκατασταθεί». Για τον σκοπό αυτό, είκοσι τέσσερα κοσμήματα από την Τροία που φυλάσσονται στο Αμερικανικό Μουσείο Πενσυλβάνια (Μουσείο Αρχαιολογίας και Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια) επιστράφηκαν στην Τουρκία το 2012. 

Η Τουρκία αντιμετωπίζει εδώ και δεκαετίες τον πολιτισμό ως αντικείμενο που πάει “πακέτο” με τα εδάφη. Και μπορεί να ηχεί γελοίο σήμερα το Ομάρ, αλλά η ουσία όσων λένε οι Τούρκοι είναι ότι παρουσιάζονται οι μισοί (γιατί οι άλλοι μισοί πρέπει να μείνουν “Τουρανοί”) ως απόγονοι των πολιτισμών που άνθισαν στην Ιωνία και εν γένει στη Μικρά Ασία.

Αυτό δεν είναι διόλου “πρωτάκουστο” και αφελές ή αντιεπιστημονικό και έχει προβληθεί πολύ μετά το 2015. Σημειωτέον ότι επικαλούνται και γενετικές μελέτες που δημοσιεύθηκαν στις επιθεωρήσεις Nature και PLOS Genetics που δείχνουν συγγένεια του σημερινού τουρκικού DNA με αγροτών που έζησαν στα βάθη της Μικράς Ασίας κατά τη Νεολιθική εποχή.

Όμως τα δεκάδες δημοσιεύματα για τις μελέτες αυτές δεν διευκρινίζουν ότι μελετήθηκαν οστά αγροτών της νεολιθικής εποχής, οι οποίοι έζησαν στην ανατολική Τουρκία και κοντά στον Καύκασο και τη Συρία, δηλαδή ανήκαν σε πληθυσμούς που καμία σχέση δεν είχαν με τους κατοίκους  των παραλίων και της Ιωνίας. Επίσης έχει ιδιαίτερη σημασία ότι αυτές οι μελέτες που προβλήθηκαν διεθνώς έγιναν από Τούρκους και δεν είναι αδιαμφισβήτητες. Εντούτοις οι τίτλοι σε αγγλόφωνα, γαλλόφωνα και γερμανόφωνα έντυπα ήταν “γενετική συγγένεια Τούρκων με Μικρασιάτες της νεολιθικής εποχής”.

«Οι τρέχουσες συνθήκες θα μπορούσαν να καταδεικνύουν ότι αρχίζει νέα φάση, που μας οδηγεί, για ακόμη μια φορά, σε αχαρτογράφητο έδαφος», προειδοποίησε ο Κάρλο Μπουοντέμπο, ο διευθυντής του C3S, σύμφωνα με την ανακοίνωση.

«Με τις θερμοκρασίες των ωκεανών σε αυτά τα επίπεδα και το Ελ Νίνιο στον ορίζοντα, πιθανόν θα δούμε κι άλλα ρεκόρ θερμοκρασίας να καταρρίπτονται τους επόμενους μήνες», εξήγησε.

Οι θερμοκρασίες ήταν ιδιαίτερα υψηλές τον περασμένο μήνα στο κεντρικό και στο ανατολικό τμήμα του Ειρηνικού, στο ύψος του ισημερινού, την περιοχή που υφίσταται περισσότερο τις επιπτώσεις του Ελ Νίνιο, φυσικού φαινομένου που αυξάνει τη θερμοκρασία στην επιφάνεια της θάλασσας προκαλώντας ξηρασίες, πλημμύρες και ρεκόρ ζέστης στην υφήλιο.

Ο τροπικός Ειρηνικός κατέγραψε έτσι το πιο θερμό πρώτο εξάμηνο στην ιστορία (26,91° Κελσίου), καταρρίπτοντας οριακά το προηγούμενο ρεκόρ, που είχε σημειωθεί το 2016.

Σύμφωνα με ειδικούς το φαινόμενο Ελ Νίνιο, η ονομασία του οποίου παραπέμπει στον μικρό Ιησού, διότι το φαινόμενο είχε αρχίσει να παρατηρείται περί τα Χριστούγεννα, μπορεί να αποδειχτεί στα τέλη της χρονιάς ένα από τα πιο ισχυρά που έχουν εκδηλωθεί ποτέ.

Το 2024, την τελευταία χρονιά που εκδηλώθηκε τέτοιο φαινόμενο, η μέση παγκόσμια θερμοκρασία στην επιφάνεια των ωκεανών είχε φτάσει τους 20,9° Κελσίου, σύμφωνα με στατιστικές του Κοπέρνικου.

Το κλιματικό φαινόμενο που εκδηλώνεται κάθε δύο ως επτά χρόνια προστίθεται στην τάση της ανόδου της θερμοκρασίας στους ωκεανούς λόγω της συσσώρευσης αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα. Οι ωκεανοί ρυθμίζουν το κλίμα, απορροφώντας το 90% της πλεονάζουσας ζέστης εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας, κυρίως την καύση πετρελαίου, αερίου και άνθρακα.

Όμως, από την αρχή της τρέχουσας χρονιάς, στα τέσσερα πέμπτα (το 82%) της επιφάνειας των ωκεανών παγκοσμίως καταγράφονται θαλάσσιοι καύσωνες. Σχεδόν στο μισό της επιφάνειας των ωκεανών, είναι από ισχυροί ως ακραίοι. Ο τροπικός Ειρηνικός και η Μεσόγειος θάλασσα πλήττονται ιδιαίτερα.

Ειδικά στη Μεσόγειο, κλειστή θάλασσα, πολύ ευαίσθητη στην εξέλιξη των ατμοσφαιρικών συνθηκών, καταγράφτηκαν κύματα ζέστης σε ουσιαστικά όλη την επιφάνειά της (το 98%) το πρώτο εξάμηνο, με ρεκόρ θερμοκρασίας τον Ιούνιο: 23,34° Κελσίου.

Η βορειοδυτική Μεσόγειος ειδικά πλήττεται από καύσωνα που έσπασε ρεκόρ τη Δευτέρα, με τιμές κατά μέσο όρο 5,2° Κελσίου υψηλότερες από τις φυσιολογικές, ανέφερε χθες το Ινστιτούτο Επιστημών της Θάλασσας (CSIC) της Βαρκελόνης, τονίζοντας πως το ρεκόρ οφειλόταν κατά μεγάλο μέρος του στον καύσωνα που βίωσε η Ευρώπη.

Οι θαλάσσιοι καύσωνες θέτουν σε πολύ σκληρή δοκιμασία τα πιο δυσκίνητα είδη θαλάσσιας πανίδας και προκαλούν πελώρια θνητότητα ειδικά των κοραλλιών, των αχινών, των μαλακίων κ.ά..

Ο Κοπέρνικος τονίζει ότι η αύξηση της θερμοκρασίας των ωκεανών και των θαλασσών μπορεί να έχει περαιτέρω συνέπειες για το κλίμα και ότι θα μπορούσαν να αυξήσουν περαιτέρω την ενέργεια την ατμόσφαιρα, κάτι που θα μεγέθυνε τον κίνδυνο ακραίων καταιγίδων, ειδικά στη Μεσόγειο.