Η πραγματική απειλή για τους Αμερικανούς είναι από παλιά ορατή στους πραγματικούς ρεαλιστές αναλυτές του σύγχρονου διεθνούς περιβάλλοντος. Όσο περισσότερο διαρκεί η αναταραχή και απορρύθμιση της διεθνούς ασφάλειας που συντηρεί τη στενότερη σχέση ανάμεσα σε Ρωσία και Κίνα, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα στις δυο χώρες να γίνει συνείδηση ότι αυτή η κατάσταση τις ισχυροποιεί.

Αποτέλεσμα θα είναι να αρχίσουν να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της διμερούς σχέσης με περισσότερο συνεργατική διάθεση. Και όσο παρατείνεται χρονικά αυτή η κατάσταση, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να ανακύψει τελικά ένας «στρατηγικός άξονας» Μόσχας – Πεκίνου, που θα γίνει ορατό και σε όσους τόνιζαν ότι ο χαρακτηρισμός στο παρελθόν ήταν πρόωρος και παραπλανητικός.

Οι δυο χώρες τάχθηκαν ξεκάθαρα εναντίον του πολέμου στο Ιράν. Μπορεί να μην προέκυψε, προς το παρόν τουλάχιστον, ολοκλήρωση της συμφωνίας για τον επιθυμητό από τη Μόσχα δεύτερο αγωγό φυσικού αερίου που θα τροφοδοτεί τις υπανάπτυκτες βορειοδυτικές περιοχές της Κίνας και θα αντικαταστήσει για τους Ρώσους την απώλεια της ευρωπαϊκής αγοράς, όμως οι ενεργειακές εξελίξεις δεν αποκλείεται να λειτουργήσουν με τον ίδιον ακριβώς τρόπο σταδιακής σύγκλησης.

Σε αντίθεση με το σύνολο σχεδόν των -μη παραγωγών υδρογονανθράκων- χωρών της υφηλίου, η Κίνα διατηρεί πολύ υψηλά στρατηγικά αποθέματα τα οποία δεν έχει ακόμα αποδεσμεύσει συνεπεία του κλεισίματος του Στενού του Ορμούζ και των προβλημάτων τροφοδοσίας στα οποία έχει οδηγήσει. Παρότι έχει συμφωνήσει με τη Ρωσία για την κατασκευή του αγωγού, δεν έχει υπάρξει συμφωνία και για τις τιμές προμήθειας. Τα στρατηγικά αποθέματα βοηθούν το Πεκίνο να περιμένει στις διαπραγματεύσεις, έως ότου πετύχει τις επιθυμητές τιμές.

Παράλληλα, το Πεκίνο στέλνει μήνυμα και στην Ουάσινγκτον, ότι δεν έχει επηρεαστεί από την απόπειρας αποκοπής από παραδοσιακούς ενεργειακούς του προμηθευτές. Μια έμμεση χειρονομία Τραμπ προς τον Πούτιν, για τη συνδρομή στην προσπάθεια της Ρωσίας να ρυθμίσει τη σκληρή στα οικονομικά ζητήματα στάση της Κίνας! Είναι ένα παιχνίδι αντοχής και έμμεσης αλληλεπίδρασης μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας και Ρωσίας που θα συνεχίσει να διεξάγεται, τουλάχιστον έως ότου επιτευχθεί μια νέα πλανητική ισορροπία.

Κι ενώ η υφήλιος ασχολείται με το πότε θα δώσει ο Τραμπ την εντολή επανέναρξης των επιχειρήσεων κατά του Ιράν, το πραγματικό πρόβλημα των συνεπειών δεν έχει απασχολήσει επαρκώς το δημόσιο διάλογο στη Δύση. Ο Τραμπ που έδωσε την άδεια αγορών υδρογονανθράκων από τη Ρωσία για να καλύψει το μεγάλο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί, δείχνει να αντιλαμβάνεται περισσότερο τι μπορεί να συμβεί εάν ο πόλεμος στο Ιράν δε λήξει το συντομότερο.

Η ασθενής Ευρώπη

Κατά τα φαινόμενα όμως, δε συμβαίνει το ίδιο για την Ευρώπη, της οποίας τα στρατηγικά αποθέματα ήδη καταναλώνονται με γοργούς ρυθμούς. Οι ειδικοί ήδη δίνουν κάποια αρκούντως ανησυχητικά χρονοδιαγράμματα εξάντλησής τους. Εάν μάλιστα ο πόλεμος δεν ολοκληρωθεί και η αύξηση των τιμών στις ΗΠΑ κριθεί ότι απειλεί τον Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές λόγω της πολύ μεγάλης αύξησης της τιμής των καυσίμων, η κατάσταση θα περιπλακεί επικίνδυνα.

Ίσως το μοναδικό χαρτί που θα έχει για να παίξει για να τη μειώσει θα είναι η αύξηση της προσφοράς στο εσωτερικό. Εάν αυτό όμως οδηγήσει σε περιστολή των εξαγωγών, το πρόβλημα για την Ευρώπη θα γίνει τεράστιο, με τον Τραμπ προφανώς να καλύπτει την απόφαση πίσω από τις στρατηγικού περιεχομένου διαφωνίες με του Ευρωπαίους…

Αναφέρεται πως οι Βρετανοί κάνουν ήδη χρήση του… δικαιώματος να αγοράσουν υδρογονάνθρακες από τους Ρώσους. Η Ευρώπη μοιάζει για μια ακόμη φορά, στρατηγικά αμήχανη. Παρότι οι Βρετανοί πρωταγωνιστούν σε προσκήνιο και παρασκήνιο στο πλευρό της εμπόλεμης Ουκρανίας, οι Βρυξέλλες αφενός φοβούνται μη φανούν ανακόλουθες και αφετέρου, εμφανέστατα εξακολουθούν να πιστεύουν στο «πράσινο θαύμα».

Όπου φυσάει ο άνεμος…

Αρκεί κανείς να μελετήσει προσεκτικά τις κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης για να διατηρήσει το φόβο ότι σε περίπτωση που εκλείψει ο Τραμπ από την εξίσωση, η νέα κωλοτούμπα θα είναι πιο εντυπωσιακή από την προηγούμενη. Και η ζημιά στο ελληνικό εθνικό συμφέρον θα έχει οριστικοποιηθεί. Πρώτο σαρωτικό πλήγμα ήταν το «κατενάτσιο» με τη βραχυκύκλωση των προσπαθειών της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου που καταδίκασε την Ελλάδα να μείνει με την πλευρά των πελατών. Ποιος να εμπιστευτεί με βεβαιότητα το ότι οι σημερινές διακηρύξεις θα διατηρηθούν αν εκλείψει ο Τραμπ;

Όλες αυτές τις ανερμάτιστες στρατηγικά εξελίξεις, τις παρακολουθούν με ενδιαφέρον και διάθεση αξιοποίησης σε πολλαπλά επίπεδα, τόσο στη Μόσχα όσο και στο Πεκίνο. Η αμήχανη και ανύπαρκτη για την «Α’ Κατηγορία» του πλανήτη Γηραιά Ήπειρος, είναι ένα «πιάτο στο μενού» του τραπεζιού της διαπραγμάτευσης με την Ουάσινγκτον. Ολοένα και περισσότερο μοιάζει να αδυνατεί να αρθρώσει συνεκτικό λόγο, κάτι εν πολλοίς κατανοητό, καθώς απουσιάζει κοινό ευρωπαϊκό συμφέρον. Κι όταν υπάρχουν σχετικές αναφορές, αυτές είναι τόσο «ιδεολογικά» φορτισμένες, με αποτέλεσμα στο τέλος να καταλήγουν γραφικές.

Η Ευρώπη έχει κατορθώσει να χάσει και τη Ρωσία και την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι έρμαιο των αποφάσεων που λαμβάνονται εν τη απουσία της και καταδικασμένη να είναι το θύμα στις καραμπόλες των σχέσεων μεταξύ των πραγματικά ισχυρών. Οι επιμέρους κοινωνίες δείχνουν να οδεύουν ολοταχώς προς κρίση, με την ανάδειξη ηγεσιών που θα προκύψουν από αυτή την άκριτα ιδεολογική προσέγγιση, καθώς εμφανέστατα πλέον, οι κοινωνίες δεν ακολουθούν τις ελίτ. Με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες προβλέψεις…

Ο Σι και ο Πούτιν δεν… αγαπήθηκαν ξαφνικά. Τα γλυκύτατα παιδάκια που κουνούν σημαίες πάντα υπήρχαν στις τελετές υποδοχής, σε μια προσπάθεια αποστολής επικοινωνιακού μηνύματος και γενικά στο διεθνές περιβάλλον και ειδικά στην κοινωνία του προσκεκλημένου. Πίσω από όλα αυτά όμως δεν υπάρχει συναίσθημα και ιδεολογίες, αλλά μόνο συμφέροντα και γεωπολιτικές ισορροπίες.

Μήπως σε Βρυξέλλες και Αθήνα η απάντηση των περισσοτέρων είναι το γνωστό «it’s all Chinese to me»; Μήπως δεν αφορά μόνο την πολυπλοκότητα της ελληνικής γλώσσας το ότι στην εναλλακτική διατύπωση της γνωστής αυτής έκφρασης, το «Chinese» ενίοτε αντικαθίσταται με το «Greek»;

Σε συνεργασία με το defence-point.gr

Ο κ. Δένδιας τόνισε ότι η ημέρα «αποτελεί μία ξεχωριστή ευκαιρία τιμής προς τη βαθιά ιστορική και πνευματική παρακαταθήκη του βουλγαρικού λαού».

«Οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος φώτισαν την Ευρώπη, θεμελίωσαν την πνευματική και πολιτιστική ενότητα των σλαβικών λαών και έγιναν σύμβολα παιδείας, γνώσης και πολιτισμού» σημείωσε.

«Η Ελλάδα αναγνωρίζει διαχρονικά τη σημασία της πολιτιστικής αυτής κληρονομιάς και αποδίδει ιδιαίτερη αξία στους δεσμούς που συνδέουν τους λαούς μας μέσα από την κοινή ιστορική εμπειρία, την Ορθόδοξη πνευματική παράδοση και τη διαρκή παρουσία του πολιτισμού ως γέφυρας συνεργασίας και αμοιβαίου σεβασμού στα Βαλκάνια, την Ευρώπη, τον κόσμο» επισήμανε.

«Σε μία εποχή γεωπολιτικών προκλήσεων και μεταβαλλόμενων διεθνών ισορροπιών, η διατήρηση και ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, ως παράγοντας σταθερότητας, συνοχής και ειρηνικής συνύπαρξης σε αυτόν τον δυστοπικό κόσμο. Παράλληλα, η σημερινή ημέρα έχει ιδιαίτερη σημασία και για τις Βουλγαρικές Ένοπλες Δυνάμεις, καθώς τιμάται ο προστάτης τους Άγιος Γεώργιος» πρόσθεσε.

Εξέφρασε τον σεβασμό και την εκτίμηση της Ελλάδας προς τα στελέχη των Βουλγαρικών Ενόπλων Δυνάμεων ενώ συμπλήρωσε: «Η Ελλάδα και η Βουλγαρία είναι δύο γειτονικές χώρες, σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ και εταίροι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που μοιράζονται κοινά στρατηγικά συμφέροντα και κοινό όραμα για μία περιοχή ειρήνης, σταθερότητας και ευημερίας. Η συνεργασία μας στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας έχει ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια και αποτελεί υπόδειγμα εποικοδομητικού διαλόγου, αμοιβαίας εμπιστοσύνης και πρακτικής και ειλικρινούς συνεργασίας».

«Η Ελλάδα, στο πλαίσιο της Συμμαχικής αλληλεγγύης και των υποχρεώσεων του ΝΑΤΟ, συμβάλλει ενεργά στην προάσπιση του εναερίου χώρου της Βουλγαρίας, επιβεβαιώνοντας στην πράξη το υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης και στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών και των δύο κοινωνιών.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα ανταποκρίθηκε άμεσα, και θα συνεχίσει να το κάνει, στο αίτημα της Βουλγαρίας για βοήθεια για την αντιμετώπιση των απειλών που η Βουλγαρία αντιμετωπίζει εξαιτίας του πολέμου στο Ιράν. Θέλω να καταστήσω σαφές ότι εάν παραστεί και πάλι ανάγκη στο μέλλον, η Ελλάδα θα προστρέξει σε βοήθεια της Βουλγαρίας. Και είμαι βέβαιος ότι και η Βουλγαρία θα πράξει το ίδιο αν χρειαστεί» κατέληξε ο κ. Δένδιας.

Ο Τούρκος πρόεδρος επιχείρησε να παρουσιάσει το κυβερών κόμμα ως τη βασική πολιτική δύναμη που διατηρεί δεσμούς με τη νέα γενιά. Αναφέρθηκε στους εορτασμούς της 19ης Μαΐου και στις εκδηλώσεις με φοιτητές και νέους αθλητές, τονίζοντας ότι το AKP υπήρξε από την ίδρυσή του «το κίνημα που αγκάλιασε περισσότερο τους νέους».
«Ένα πολιτικό κίνημα που γυρίζει την πλάτη στη νεολαία δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας», είπε χαρακτηριστικά, κατηγορώντας παράλληλα την αντιπολίτευση ότι χρησιμοποιεί τους νέους «ως εργαλείο συγκάλυψης της διαφθοράς της».

Σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους, ο Ερντογάν δήλωσε ακόμη πως το AKP δεν είναι απλώς ένα πολιτικό κόμμα αλλά «μια υπόθεση έθνους, πατρίδας και Μεγάλης Τουρκίας», προσθέτοντας: «Αυτό το κίνημα είναι υπόθεση της Ούμμα».
Ο πρόεδρος της Τουρκίας έκανε εκτενή αναφορά και στις πολιτικές μάχες που, όπως είπε, έδωσε το κόμμα του τα τελευταία 25 χρόνια — από το κλείσιμο κομμάτων και τις απόπειρες πραξικοπήματος έως τις τρομοκρατικές επιθέσεις και την απόπειρα ανατροπής της κυβέρνησης το 2016.

«Ένας Ταγίπ Ερντογάν φεύγει, χίλιοι Ταγίπ Ερντογάν έρχονται», δήλωσε, σε μια αποστροφή που προκάλεσε συζητήσεις για πιθανές πολιτικές εξελίξεις ή για τον τόνο «παρακαταθήκης» της ομιλίας του.

Όταν δημοσιογράφος σχολίασε αργότερα ότι η ομιλία του «έμοιαζε με αποχαιρετιστήριο λόγο και προετοιμασία για εκλογές», ο Ερντογάν απέφυγε να απαντήσει ευθέως. Άλλος δημοσιογράφος παρενέβη λέγοντας ότι επρόκειτο περισσότερο για «ομιλία νέας αρχής», με τον Τούρκο πρόεδρο να χαμογελά χωρίς περαιτέρω σχόλιο.

Στην ομιλία του ο Ερντογάν αναφέρθηκε επίσης στη διαδικασία για μια «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία», υπογραμμίζοντας ότι η κυβέρνησή του επιθυμεί να κλείσει οριστικά το ζήτημα της τρομοκρατίας «με κοινή λογική, ψυχραιμία και ειλικρίνεια».

Όπως ανακοινώθηκε από το ΥΠΕΝ:

Ο κ. Παπασταύρου επεσήμανε τη σημασία της πρόσφατης επίσκεψης του Γάλλου Προέδρου, κ. Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα και τη νέα ενισχυμένη εταιρική σχέση, που υπέγραψαν Ελλάδα-Γαλλία, με έμφαση στην προστασία της θάλασσας, της βιοποικιλότητας και του φυσικού περιβάλλοντος.

Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας τόνισε τη σημασία της προστασίας των θαλασσών, αλλά και τη συνεργασία των δύο χωρών στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας του Παρατηρητηρίου των Ωκεανών (Ocean Eye), τονίζοντας πως «θα έχουμε τη δυνατότητα να γνωρίζουμε σε πραγματικό χρόνο χρήσιμα επιστημονικά δεδομένα, κρίσιμες πληροφορίες για την ποιότητα του θαλάσσιου οικοσυστήματος, τη θέση σκαφών, αλιευτικών και μη, καθώς και πιθανά συμβάντα θαλάσσιας ρύπανσης. Έτσι, η τεχνολογία και τα ψηφιακά εργαλεία ενδυναμώνουν το πλαίσιο προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, ενισχύοντας την κατανόησή μας για τις θάλασσές μας, που αποτελούν συστατικό στοιχείο της ταυτότητάς μας».

Ελλάδα και Γαλλία συμφώνησαν να ενισχύσουν τη συνεργασία τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο και να προχωρήσουν στη σύσταση ομάδας για την προστασία των θαλασσών, στο πλαίσιο των Συμβουλίων Υπουργών της ΕΕ, ένα βήμα, το οποίο ο κ. Παπασταύρου χαρακτήρισε ως «ελληνο-γαλλικό άξονα ανάδειξης και προστασίας της Μεσογείου και του οικοσυστήματός της».

Επίσης, συζητήθηκαν το πλαίσιο αναθεώρησης του ETS και η συνεργασία στους τομείς κλιματικής πολιτικής, ζήτημα για το οποίο ο κ. Παπασταύρου υπογράμμισε προς τη Γαλλίδα ομόλογό του τη σημασία της διατήρησης μιας φιλόδοξης, αλλά ρεαλιστικής κλιματικής πολιτικής, ενισχύοντας την ανταγωνιστικότητα και διασφαλίζοντας τη στήριξη των πολιτών. Ειδικότερα, υπήρξε σύγκλιση απόψεων μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας στην ανάγκη εμπροσθοβαρούς χρηματοδότησης από το ETS και μέσω της ΕΤΕπ της ενεργοβόρου βιομηχανίας, για την υποστήριξη καινοτόμων λύσεων για την απανθρακοποίησή τους, καθώς και λήψη πρωτοβουλιών για τον εξηλεκτρισμό της οικονομίας.

«Η Ελλάδα υποστηρίζει τη συνέχιση των δωρεάν δικαιωμάτων εκπομπών για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη ναυτιλία, όπου είναι απαραίτητη η δημιουργία ξεχωριστής κλείδας κατανομής στο ETS, που αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει, όπως υπάρχει για βιομηχανία και αεροπορία» ανέφερε ο Υπουργός, επισημαίνοντας ότι, «η αναθεώρηση του ETS αποτελεί ευκαιρία διόρθωσης της ανισότητας αυτής».

Η κα Monique Barbut παρουσίασε τον πρόσφατο ενεργειακό νόμο που πέρασε από τη Γαλλική Εθνοσυνέλευση, καθώς και καινοτόμα προγράμματα εξηλεκτρισμού, που τίθενται σε εφαρμογή στη Γαλλία. Ακόμα, ενημέρωσε τον Έλληνα ομόλογό της για τις συμφωνίες που υπεγράφησαν στο πλαίσιο της G7 στο Παρίσι, και ειδικότερα αυτές που αφορούν στην παράνομη αλιεία και την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, συμφωνίες που ο κ. Παπασταύρου χαρακτήρισε ως αυξημένου ενδιαφέροντος για την Ελλάδα.

Οι δύο Υπουργοί συμφώνησαν στην περαιτέρω ενίσχυση της στενής συνεργασίας και ανταλλαγής τεχνογνωσίας στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Τέλος, ο κ. Παπασταύρου προσκάλεσε τη Γαλλίδα Υπουργό να επισκεφθεί σύντομα τη χώρα μας.

Ο Μπεν-Γκβιρ εμφανίζεται να υψώνει μια μεγάλη σημαία του Ισραήλ και να φωνάζει στα εβραϊκά: «Καλώς ήρθατε στο Ισραήλ, εμείς είμαστε οι ιδιοκτήτες εδώ». Με τη γνωστή συμπεριφορά τραμπούκου, ο  υπουργός απευθύνθηκε  στον πολιτικό του προϊστάμενο, τον Μπενιαμίν Νετανιάχου λέγοντας: «Λέω στον Πρωθυπουργό – δώστε τους σε εμάς για μεγάλο διάστημα, ας τους βάλουμε στις φυλακές των τρομοκρατών».

Αυτό είναι το Ισραήλ. Το κράτος, που προβαίνει σε μαζικές δολοφονίες, γενοκτονία, εθνικό ξεκαθάρισμα και όλα αυτά τα χαρακτηρίζει «αυτοάμυνα». Στο βωμό της… αυτοάμυνας, της επιβίωσης του, σκοτώνει ανθρώπους, φυλακίζει και ισοπεδώνει περιοχές. Και  δεν τα χαρακτηρίζει μόνο το Ισραήλ τα εγκλήματα του «αυτοάμυνα», αλλά και τρίτες χώρες. Οι σύμμαχοι  του Ισραήλ με την ανοχή  τους προσφέρουν κάλυψη στα εγκλήματα που προβαίνει το καθεστώς του Τελ Αβίβ.

Να τελειώνουμε με την ασυδοσία του Ισραήλ

Τι γίνεται στη Γάζα; Τι γίνεται στο βόρειο Λίβανο; Ποια χώρα προκαλεί αποσταθεροποίηση στην περιοχή; Αυτά τα ερωτήματα μπορούν να απαντηθούν όταν στην εξίσωση βρίσκεται το Ισραήλ. Γιατί για πολλούς, το Ισραήλ έχει πάντα δίκαιο! Και επειδή έχει δίκαιο, όπως ισχυρίζονται, μπορεί να λειτουργεί πειρατικά.

Είναι, όμως, σαφές και θα πρέπει όλοι να το αντιληφθούν πως το κόστος της επεκτατικής πολιτικής του Τελ Αβίβ το φορτώνονται οι λαοί της περιοχής και ευρύτερα οι χώρες, που πληρώνουν τους πολέμους που ξεκινά ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός, Βενιαμίν Νετανιάχου, με την κάλυψη και τη βοήθεια του Ντόναλντ Τραμπ. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνεται ανεκτό.

Όπως είναι γνωστό, η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν αναπτύξει σχέσεις και διατηρούν συνεργασία με το Τελ Αβίβ,  με βάση, όπως αναφέρεται τα δικά τους συμφέροντα. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως δεν θα πρέπει να αντιδρούν στις ισραηλινές ακρότητες. Την ίδια ώρα, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αποφασίσει και να επιβάλλει κυρώσεις στην κατοχική δύναμη, το Ισραήλ.

Επανέλαβε αξιώσεις τις Ισλαμικής Δημοκρατίας, ιδίως την «αποδέσμευση ιρανικών πόρων που έχουν παγώσει» στο εξωτερικό και τον τερματισμό του αμερικανικού αποκλεισμού ιρανικών λιμανιών.

Οι δηλώσεις αυτές καταγράφτηκαν μετά τη δεύτερη επίσκεψη μέσα σε μερικές ημέρες στην Τεχεράνη του πακιστανού υπουργού Εσωτερικών Μόχσεν Νάκβι.

Στην άλλη πλευρά, ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ άφησε ανοικτή την πόρτα της διπλωματίας, διαβεβαιώνοντας πως δεν «βιάζεται».

«Θα δούμε τι θα γίνει. Είτε θα καταλήξουμε σε συμφωνία, ή θα λάβουμε λίγο πιο σκληρά μέτρα. Αλλά ελπίζω πως δεν θα φτάσουμε εκεί», είπε ο αμερικανός πρόεδρος σε δημοσιογράφους στην αεροπορική βάση Άντριους, κοντά στην Ουάσιγκτον.

«Βρισκόμαστε πάνω στο όριο, πιστέψτε με. Αν εξασφαλίσουμε καλές απαντήσεις, αυτό μπορεί να εξελιχτεί πολύ γρήγορα. Είμαστε όλοι έτοιμοι να δράσουμε. Πρέπει να λάβουμε καλές απαντήσεις. Πρέπει να είναι απόλυτα, 100% ικανοποιητικές», επέμεινε.

Ο Ρεπουμπλικάνος μεγιστάνας πρόσθεσε ότι η σύναψη συμφωνίας θα επιτρέψει στο Ιράν να εξοικονομήσει «πολύ χρόνο, ενέργεια και ζωές», κι ότι θα μπορούσε να κλειστεί «πολύ γρήγορα, μέσα σε μερικές ημέρες».

Η ελπίδα πως θα υπάρξει πρόοδος στις διαπραγματεύσεις μείωσε τις τιμές του πετρελαίου. Το Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας, ποικιλία αναφοράς στις διεθνείς αγορές, υποχώρησε κατά 5,63%, στα 105,02 δολάρια. Ευρωπαϊκά και το αμερικανικό χρηματιστήριο έκλεισαν καταγράφοντας καθαρές ανόδους.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ και ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου είχαν τεταμένη συνδιάλεξη προχθές Τρίτη για το Ιράν, ανέφεραν ο Axios και η Wall Street Journal χθες Τετάρτη. Αντιπαρατέθηκαν για την πρόταση να τερματιστεί ο πόλεμος· ο κ. Νετανιάχου ήταν έξαλλος μετά τη συζήτηση, σημείωσαν τα δυο μέσα ενημέρωσης.

«Πέραν της περιοχής»

Προχθές Τρίτη, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωνε πως δίνει «δυο ή τρεις ημέρες» διορία στην Τεχεράνη για να κλείσει συμφωνία. Το τελεσίγραφο απορρίφθηκε από την ιρανική πλευρά.

«Το Ιράν δεν θα υποχωρήσει ποτέ εξαιτίας εκφοβισμών» και «ενισχύει τις προετοιμασίες (του) για να δώσει δυναμική απάντηση σε οποιαδήποτε νέα επίθεση», τόνισε ο ιρανός επικεφαλής διαπραγματευτής Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ. Προειδοποίησε πως ο εχθρός «δεν έχει εγκαταλείψει τους στρατιωτικούς στόχους του» και «επιδιώκει νέο πόλεμο».

Οι Φρουροί της Επανάστασης–ο ιδεολογικός στρατός του Ιράν–διεμήνυσαν από την πλευρά τους ότι αν ο πόλεμος ξαναρχίσει, «θα επεκταθεί αυτήν την φορά πολύ πέραν της περιοχής και τα καταστροφικά μας πλήγματα θα σας συντρίψουν».

Αφότου ανακοινώθηκε εύθραυστη εκεχειρία την 8η Απριλίου, έπειτα από έναν και πλέον μήνα πολέμου, οι συνομιλίες οι συνομιλίες ανάμεσα στα δυο μέρη κάνουν σημειωτόν και η ανταλλαγή απειλών και ύβρεων εντείνεται.

Η μόνη μέχρι σήμερα συνάντηση αντιπροσωπειών των δυο πλευρών, την 11η Απριλίου στην Ισλαμαμπάντ, ήταν άκαρπη. Έκτοτε γίνονται ζυμώσεις στους διαδρόμους.

Ο πόλεμος, που ξέσπασε με την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον της Τεχεράνης την 28η Φεβρουαρίου, έχει στοιχίσει τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, στη μεγάλη πλειονότητά τους στο Ιράν και στον Λίβανο, όπου δρα το σιιτικό κίνημα Χεζμπολά, που πρόσκειται στην Τεχεράνη.

Έχει ταυτόχρονα προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στην παγκόσμια οικονομία, πυροδοτώντας αλματώδη αύξηση των τιμών του πετρελαίου και μεγάλες ελλείψεις πρώτων υλών, λόγω του αποκλεισμού του στενού του Ορμούζ από την Τεχεράνη.

«Ευκαιρία»

Στον Κόλπο, που δοκιμάζεται σκληρά από τον πόλεμο, το Ριάντ εντείνει την πίεση στο Ιράν. Εκφράζοντας ικανοποίηση επειδή ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ «έδωσε μια ευκαιρία στη διπλωματία», ο υπουργός Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας, ο πρίγκιπας Φάισαλ μπιν Φαρχάν, υπέδειξε στην Τεχεράνη να αδράξει την ευκαιρία να αποφύγει νέα «κλιμάκωση».

Σε αντίποινα για τα πλήγματα εναντίον του το Ιράν εξαπέλυσε αντεπίθεση σε όλη την περιοχή, βάζοντας ειδικά στο στόχαστρο τις πλούσιες πετρελαιοπαραγωγικές μοναρχίες του Κόλπου, συμμάχους της Ουάσιγκτον.

Στο Ισραήλ, ο στρατός αύξησε το επίπεδο επαγρύπνησής του στο μέγιστο επίπεδο, δηλώνοντας «προετοιμασμένος για οποιαδήποτε εξέλιξη».

Μείζον διακύβευμα του πολέμου, το στενό του Ορμούζ, από το οποίο διερχόταν προπολεμικά το ένα πέμπτο του αργού πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου που εξάγεται από τη Μέση Ανατολή στον υπόλοιπο κόσμο, παραμένει υπό τον έλεγχο της Τεχεράνης, που επισημοποίησε στις αρχές της εβδομάδας την ίδρυση οργανισμού αρμόδιου για την επίβλεψη της θαλάσσιας αρτηρίας και την καταβολή διοδίων.

Κάπου 26 πλοία το διέσχισαν σε 24 ώρες, ανέφερε το ναυτικό των Φρουρών της Επανάστασης, ανάμεσά τους νοτιοκορεατικό δεξαμενόπλοιο «σε συντονισμό με το Ιράν», για πρώτη φορά από το ξέσπασμα της ένοπλης σύρραξης, σύμφωνα με τη Σεούλ.

Από την πλευρά του ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε πως έστειλε δυνάμεις να επιβιβαστούν σε δεξαμενόπλοιο με αργό υπό ιρανική σημαία διότι υπήρχαν «υποψίες» πως προσπαθούσε να παραβιάσει τον αποκλεισμό των λιμανιών της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Οι έρευνες της ΕΛ.ΑΣ. βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.

Ολόκληρο το μήνυμα της Μαρίας Καρυστιανού

«Σας ευχαριστώ θερμά για τα μηνύματα στήριξης και αγάπης προς το κίνημά μας.

Καθημερινά γινόμαστε όλο και περισσότεροι και αυτό τους τρομάζει πολύ. Έτσι μηχανεύονται διάφορα και θα κάνουν ακόμα περισσότερα αλλά ούτε να μας αναχαιτίσουν ούτε να σταματήσουν τον αγώνα μας για δικαιοσύνη μπορούν.

Γνωρίζουμε ότι δίπλα μας θα βρεθούν άνθρωποι φυτευτοί και κακοπροαίρετοι με σκοπό να αμαυρώσουν την καθαρή και ενωτική εικόνα του κινήματος. Αλλά δεν θα τα καταφέρουν.

Ετσι, λοιπόν, με ιδιαίτερη χαρά και τιμή σας προσκαλώ αύριο (σ.σ. σήμερα), Πέμπτη, 18:30 στον κινηματογράφο Ολύμπιον στην πλατεία Αριστοτέλους, στην αγαπημένη μας Θεσσαλονίκη, να γίνουμε όλοι μια αγκαλιά και να δώσουμε το πιο δυνατό μήνυμα πραγματικής ελπίδας για μια νέα αρχή».

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες θα είναι πολλές οι εκπλήξεις που θα δούμε να ξετυλίγονται την επόμενη Τρίτη. Οι διοργανωτές θέλουν η ιδρυτική εκδήλωση να αντανακλά την αντίληψη του νέου φορέα: Από την κοινωνία, με την κοινωνία, για την κοινωνία.

Την ιδρυτική διακήρυξη θα κληθούν να υπογράψουν από το βράδυ της Τρίτης όλοι οι πολίτες που θέλουν να γίνουν «συνεργοί» στο νέο εγχείρημα. «Ανοιχτά, δημόσια, μαζικά», σε σχετική πλατφόρμα που ετοιμάζεται μεθοδικά τις τελευταίες ημέρες ώστε λίγα λεπτά μετά την εκδήλωση της Τρίτης να βρίσκεται στο διαδίκτυο στη διάθεσή όλων των πολιτών που θα θελήσουν να την υπογράψουν .

Ταυτόχρονα ετοιμάζεται η νέα ιστοσελίδα του κόμματος όπου θα φιλοξενηθεί και η διαδικτυακή πλατφόρμα που έχει δημιουργηθεί από το επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα σε συνεργασία με ομάδα ειδικών.

Στόχος είναι η δημιουργία μιας ανοικτής ψηφιακής κοινότητας που θα υποδεχθεί στην συνέχεια τα μέλη του κόμματος. Μέσα από την πλατφόρμα θα μπορούν να πραγματοποιούνται συζητήσεις, επικοινωνίες σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα μεταξύ των μελών. Επίσης θα οργανώνονται θεματικές συζητήσεις, με συμμετοχή από όλη την Ελλάδα, συνεδριάσεις και συντονισμός
κινήσεων και δράσεων των ομάδων εθελοντών.

Την εκδήλωση του Θησείου προετοιμάζει εθελοντική ομάδα σκηνοθετών και σκηνογράφων. Το μουσικό κομμάτι που θα ακουστεί για πρώτη φορά στην εκδήλωση, έγραψε ειδικά για τη νέα αυτή προσπάθεια πολύ γνωστός Έλληνας συνθέτης.

Αυτή η διευκρίνιση κρίθηκε απαραίτητη και υπό το πρίσμα της περαιτέρω παράτασης της απαλλαγής από τις κυρώσεις των ΗΠΑ, που επιτρέπει την αγορά ρωσικού πετρελαίου δια θαλάσσης. Αυτό το μέτρο, σύμφωνα με τον Bessent, τον Αμερικανό υπουργό Οικονομικών, στοχεύει στην υποστήριξη των «ενεργειακά ευάλωτων» χωρών που επηρεάζονται από την ιρανική σύγκρουση, αλλά θεωρείται ευρέως ως δώρο στον Πούτιν.

Υπενθυμίζω ότι η ομάδα των G7 αποτελείται από τις εξής χώρες: ΗΠΑ, Γερμανία, Ιαπωνία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Καναδάς και Ιταλία. Πρόκειται για τις χώρες που αποτελούν το λεγόμενο οικοδόμημα της Δύσης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Η ανακήρυξη, από την μεριά των πολιτικών αρχηγεσιών των χωρών της ΕΕ, της Ρωσίας του Πούτιν ως υπ’ αριθμό ένα εχθρό, φαίνεται ότι αποτελεί το βασικό ενοποιητικό στοιχείο μεταξύ των χωρών αυτών, με δεδομένη την εξασθένηση των δεσμών με τις ΗΠΑ σε πολλαπλά επίπεδα.

Ρήξη στις γερμανορωσικές σχέσεις

Τελευταίο επίσημο έγγραφο που χαρακτηρίζει επισήμως εχθρική χώρα της Γερμανίας, αλλά και της ΕΕ είναι το Gesamtkonzeption militδrische Verteidigung. Verantwortung fόr Europa. Militärstrategie und Plan für die Streitkräfte του υπουργείου Άμυνας της Γερμανίας (Απρίλης 2026). Οι γερμανικές πολικές αρχηγεσίες φαίνεται να λησμονούν ότι σχέσεις Βερολίνου-Κρεμλίνου αποτελούν ανέκαθεν  πρώτιστο μέλημα της γερμανικής διπλωματίας. Οι λόγοι είναι γεωπολιτικοί και γεωοικονομικοί.

Η Ανατολική Ευρώπη είναι ο χώρος, με την πορεία του οποίου η Γερμανία έχει συνδέσει εδώ και δέκα αιώνες την ιστορική της ύπαρξη. Στο χώρο αυτό δοκιμάστηκαν όλες οι γεωπολιτικές θεωρίες περί ζωτικού χώρου, που εκπονήθηκαν από τους Γερμανούς διαμορφωτές στρατηγικής.

Για την Γερμανία, εξ’ άλλου, οι γεωπολιτικές και γεωστρατηγικές αναγκαιότητες, αλλά και η μελέτη της Ιστορίας, μαρτυρούν ότι τα ζωτικά εθνικά συμφέροντα της υπαγορεύουν στην χώρα αυτή να διατηρεί σχέση καλής συνεργασίας με την Ρωσία. Με αυτήν την πυξίδα πορευθέντες, ο Φρειδερίκος ο Μέγας της Πρωσίας, ο πρώτος Καγκελάριος της ενοποιημένης Γερμανίας Όθων φον Βίσμαρκ, οι Καγκελάριοι Willy Brand και Helmut Schmidt, αλλά και ο πρώτος Καγκελάριος της επανενωθείσης Γερμανίας Χέλμουτ Κόλ, επέτυχαν εθνικούς άθλους. Οσάκις εγκαταλείφθηκε η πορεία αυτή, η Δύναμη στο μέσον της Ευρώπης γνώρισε μεν πρόσκαιρους ρωμαϊκούς θριάμβους, αλλά υπέστη τελικώς μεγάλα δεινά.

Κακός ο απολογισμός για την ΕΕ… 

Αυτή είναι η εβδομάδα που η Ευρώπη κάνει απολογισμό. Και που θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά. Οι πόλεμοι και οι υπερβολές του Ντόναλντ Τραμπ αλλάζουν τις προοπτικές για την οικονομία και την ευημερία των Ευρωπαίων. Την επόμενη Πέμπτη, όταν η Κομισιόν παρουσιάσει τις νέες οικονομικές προβλέψεις της, θα είναι σαφές ότι το ήδη υποτονικό ΑΕΠ της ΕΕ και το ακόμη πιο συμπιεσμένο της Ιταλίας, είναι καταδικασμένο να επιδεινωθούν.

Οι εκτιμήσεις που θα παρουσιάσει ο Επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων Βάλντις Ντομπρόβσκις στις 21 Μαΐου θα δείξουν, στην πραγματικότητα, μια μέση μείωση της ανάπτυξης κατά τουλάχιστον μισή μονάδα. Αυτό σημαίνει ότι το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της ΕΕ και της Ευρωζώνης θα μειωθεί κάτω από το 1% το 2026. Αυτό συνδυάζεται με μια απότομη αύξηση της πρόβλεψης για τον πληθωρισμό.

Η χαμηλή ανάπτυξη και οι υψηλές τιμές θα μπορούσαν να είναι ένα μείγμα που οδηγεί μόνιμα στον εφιάλτη των εφιαλτών: Τον στασιμοπληθωρισμό. Προς το παρόν, δεν μπορούμε ακόμη να μιλήσουμε για ύφεση, αλλά σίγουρα για πολύ αργή ανάπτυξη. Οι προοπτικές, ωστόσο, θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό από το τι θα συμβεί στον Περσικό Κόλπο. Εάν το Στενό του Ορμούζ παραμείνει αποκλεισμένο, όχι μόνο η αγορά ενέργειας, αλλά και οι γεωργικές και βιομηχανικές αγορές θα είναι καταδικασμένες να υποστούν πρωτοφανή πλήγματα.

Δασμοί, πληθωρισμός και Ορμούζ

Μια κατάσταση που θα μπορούσε να επιδεινωθεί, εάν οι σχέσεις ΗΠΑ-ΕΕ επιδεινωθούν. Η απειλή του Λευκού Οίκου για αύξηση των δασμών αποτελεί ένα ακόμη σύννεφο στους μακροοικονομικούς υπολογισμούς. Την επόμενη Τρίτη στο Στρασβούργο, κατά τη διάρκεια της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ο λεγόμενος Τριμερής Διάλογος (ένα σώμα που αποτελείται από εκπροσώπους της Κομισιόν, του Συμβουλίου της ΕΕ και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου) θα συναντηθεί για να δώσει το πράσινο φως στη συμφωνία με τις ΗΠΑ για τους τελωνειακούς δασμούς.

Η Ένωση πρέπει να ολοκληρώσει τη διαδικασία μέχρι το καλοκαίρι για να αποτρέψει την περαιτέρω αβεβαιότητα του διατλαντικού εμπορίου, μια κατάσταση που θα έπληττε περαιτέρω την ήδη επισφαλή ευρωπαϊκή οικονομία. Επίσης, την Τρίτη, στο ίδιο πλαίσιο, η Επιτροπή θα προσπαθήσει να βρει λύση στην κρίση εφοδιασμού με λιπάσματα. Θα παρουσιάσει επίσης ένα σχέδιο δράσης για την αντιμετώπιση μιας πιθανής δυσκολίας στον γεωργικό τομέα, που προκαλείται από τον αποκλεισμό του Ορμούζ.

Τέλος, την Παρασκευή και το Σάββατο, η Ευρωομάδα και το ECOFIN (οι 27 υπουργοί Οικονομίας) θα συναντηθούν στην Κύπρο για να συζητήσουν πώς να αντιμετωπίσουν την ενεργειακή κρίση. Το αίτημα της Ιταλίας για αναστολή του Συμφώνου Σταθερότητας είναι απίθανο να εγκριθεί. Το παιχνίδι εξαρτάται από την πιθανότητα ανακατεύθυνσης των πόρων που είχαν προηγουμένως διατεθεί για την άμυνα σε αυτό το μέτωπο και από την ιδέα της “αφαίρεσης” τυχόν ενεργειακών δαπανών από το έλλειμμα. Αυτές είναι δύο λύσεις για τις οποίες η ΕΕ είναι βαθιά διχασμένη. Η άμεση εύρεση λύσης θα είναι πολύ περίπλοκη.