Αν ισχύει το σενάριο της χρηματοδότησης, δεν συνεπάγεται ότι οι συλληφθέντες (πρώην και νυν πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών που εμπλέκονται στην δολοφονική απόπειρα κατά του Γερμολάγιεφ και στον φόνο της 48χρονης συνεργάτιδάς τους αυτουργού) εκτελούσαν εντολές του Ζελένσκι ή των μυστικών υπηρεσιών της Ουκρανίας με στόχο να τρομοκρατήσουν όσους κεφαλαιούχους υποστηρίζουν αντιπολιτευόμενους πολιτικούς. Μπορεί, δηλαδή, ναι μεν ο ζάπλουτος Γερμολάγιεφ να στοχοποιήθηκε για τις πολιτικές προτιμήσεις του, αλλά ο ηθικός αυτουργός να ήταν ένας αντίπαλος ολιγάρχης με συγκρουόμενα οικονομικά συμφέροντα, υποστηρικτής άλλου υποψηφίου για την προεδρία.

Ολοι οι ολιγάρχες κάποιον χρηματοδοτούν

Η Ουκρανία, παρά την κατάντια της, εξακολουθεί να “διαθέτει” καμιά εικοσαριά ολιγάρχες -οι περισσότεροι άτομα που έχουν εμπλακεί σε σωρεία παρατυπιών και παρανομιών προ πολέμου, αλλά και με κάποιους να συνεχίζουν την οριακά νόμιμη δράση τους μέχρι και σήμερα. Αυτοί οι “επιχειρηματίες”, με κάποιους ήδη προφυλακισμένους για παρανομίες και με άλλους να κυκλοφορούν ελεύθεροι, έχουν ο καθένας το δικό του κύκλωμα και “στρατό”.

Πάνω από πέντε από αυτούς είναι γνωστοί στα ουκρανικά μέσα για τις σχέσεις τους με τον υπόκοσμο και για πληρωμένες εκτελέσεις αντιπάλων. Όμως εξακολουθούν (ακόμα και οι προφυλακισμένοι) να στηρίζουν με όλα τα μέσα την πολιτική πτέρυγα που θα εξασφαλίσει να μείνουν στο απυρόβλητο οι δικές τους μπίζνες και αντιμάχονται όχι μόνον εκείνους που τους ανταγωνίζονται στις επιχειρήσεις, αλλά και εκείνους οι οποίοι στηρίζουν άλλο κόμμα ή άλλο πολιτικό πρόσωπο.

Κατά συνέπεια, ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός που δεν αποκλείει το σενάριο της χρηματοδότησης ως κινήτρου, είναι ότι, όπως συμβαίνει σε αμέτρητες χώρες, έτσι και στην Ουκρανία οι ολιγάρχες ή κεφαλαιούχοι ή γενικώς οι πολύ πλούσιοι (ανεξαρτήτως των μεθόδων με τις οποίες απέκτησαν οικονομική επιφάνεια) επιλέγουν να χρηματοδοτούν το κόμμα των υποψηφίων που θα υπερασπιστεί τα δικά τους συμφέροντα. Στηρίζουν πρόσωπα και κόμματα με μαύρο χρήμα, παράνομες μίζες, και παρεμπιπτόντως με ανοιχτή οικονομική στήριξη.

Στις προηγούμενες εκλογές

Στις εκλογές του 2019 για παράδειγμα άλλοι ολιγάρχες χρηματοδότησαν ή στήριξαν με τα μέσα ενημέρωσης που είχαν στην ιδιοκτησία τους, τον “Υπηρέτη το λαού” (του Ζελένσκι), άλλοι υποστήριξαν την “Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη” του Πέτρο Ποροσένκο, άλλοι το κόμμα “Πατρίδα” της Γιούλια Τιμοσένκο και άλλοι την αντιπολίτευση που σήμερα χαρακτηρίζεται φιλορωσική, αν και τασσόταν απλώς υπέρ των ισορροπιών με τη Μόσχα.

Ο βασικός υποστηρικτής της καμπάνιας του Ζελένσκι ήταν ο δισεκατομμυριούχος ολιγάρχης Ιγκόρ Κολομόισκι (Ihor Kolomoisky) που υποστήριξε τον τότε υποψήφιο με τον τηλεοπτικό του όμιλο. Προέβαλε συστηματικά τον Ζελένσκι και τη σατιρική του σειρά, αλλά καταγγέλθηκε ότι χρησιμοποίησε και την τράπεζά του PrivatBank και offshore λογαριασμούς για να “σπρώξει” παράλληλα δεκάδες εκατομμύρια προς πολλούς και διάφορους. Ο ολιγάρχης αυτός προφυλακίσθηκε για υπεξαίρεση και  ξέπλυμα μαύρου χρήματος καθώς και για την ηθική αυτουργία σε συμβόλαιο θανάτου (απόπειρα δολοφονίας δικηγόρου στην Κριμαία το 2003).

Ο Πέτρο Ποροσένκο, όντας ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στην Ουκρανία (γνωστός ως ο “βασιλιάς της σοκολάτας” λόγω της εταιρείας Roshen) ήταν σε θέση να αυτοχρηματοδηθεί, αλλά κατηγορήθηκε ως εν ενεργεία πρόεδρος ότι χρησιμοποίησε τον κρατικό μηχανισμό και τοπικούς διοικητικούς πόρους για την ενίσχυση της υποψηφιότητάς του. Έμμεσα και άμεσα τον στήριξε και ο ζάπλουτος Ρινάτ Αχμέτοφ, επισήμως ο πλουσιότερος ολιγάρχης της χώρας. Είχαν αναπτύξει μαζί το “κερδοφόρο” ενεργειακό σχήμα “Rotterdam+”, μέγα σκάνδαλο από το οποίο ο Αχμέτοφ την γλίτωσε, φορτώνοντάς τα όλα στον Ποροσένκο.

Η Γιούλια Τιμοσένκο στηρίχθηκε από τουλάχιστον πέντε βιομηχάνους που αντιπολιτεύονταν τον Ποροσένκο, επειδή δεν τους στήριξε στην πενταετή θητεία του. Είχε την επίσημη στήριξη του “βασιλιά του χάλυβα” Σεργκέι Ταρούτα (Serhiy Taruta) αλλά και σκιώδεις χρηματοδοτήσεις. Όπως έδειξαν έρευνες ουκρανικών μέσων η Τιμοσένκο χρησιμοποιούσε “αχυρανθρώπους” (απλούς πολίτες, συνταξιούχους και μικρομεσαίους) οι οποίοι εμφανίζονταν στα χαρτιά να κάνουν μεγάλες δωρεές χιλιάδων ευρώ στο κόμμα της ενώ στην πραγματικότητα τα χρήματα προέρχονταν από ανώνυμους μεγαλοεπιχειρηματίες

Η εχθρότητα προς τον Ζελένσκι

Ενας λόγος να στηρίξει τον Ζαλούζνι στην παρούσα φάση ο Γερμολάγιεφ, είναι το γεγονός ότι ο Ζελένσκι του άσκησε διώξεις και τον “ανάγκασε” να ζει στο Μονακό. Προ τριετίας η κυβέρνηση του Ζελένσκι του επέβαλε κυρώσεις για δέκα χρόνια, επειδή είχε επιχειρήσεις (Alef-Vinal) που συνέχιζαν να λειτουργούν στην Κριμαία, πληρώνοντας φόρους στη Ρωσία, μετά την προσάρτηση της περιοχής το 2014.

Η Ουκρανική Υπηρεσία Ασφαλείας (SBU) τον κατηγόρησε για συνεργασία με τη Ρωσία (collaboration). Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι εταιρείες του (κυρίως η ποτοποιία Alef-Vinal) συνέχισαν να λειτουργούν στην Κριμαία μετά την προσάρτηση του 2014, παράγοντας κρασιά και κονιάκ, και πληρώνοντας εκατομμύρια δολάρια σε φόρους στο ρωσικό κρατικό ταμείο. Οι κυρώσεις περιλαμβάνουν πάγωμα όλων των περιουσιακών του στοιχείων στην Ουκρανία, απαγόρευση χρηματοοικονομικών συναλλαγών και ανάκληση των επιχειρηματικών του αδειών.

Ο ίδιος αρνείται κατηγορηματικά τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι η Ρωσία κατάσχεσε τις υποδομές του στην Κριμαία το 2014 και ότι ο ίδιος “έχασε τα πάντα”. Από τις κυρώσεις έχασε εκατοντάδες ακίνητα μεγάλης αξίας της μεσιτικής του εταιρείας  (όσα δεν είχε προλάβει να μεταβιβάσει), μια τράπεζα, μία βιομηχανία ηλιελαίου, μια βιομηχανία πλαστικών κ.ά. Παρ΄όλα αυτά εξακολουθούσε να ελέγχει στην Ουκρανία και στο εξωτερικό εταιρείες που είχε μεταβιβάσει.

Είχε δηλώσει μετά την βομβιστική επίθεση ότι πίσω από την απόπειρα κατά της ζωής του κρυβόταν η Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών (GUR), χωρίς όμως να κατηγορήσει τον Ζελένσκι ως υπαίτιο αλλά “κυκλώματα”. Όντως λίγες μέρες αργότερα συνελήφθησαν ως ενεχόμενοι δύο πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών αυτών (ένας πρώην και ένας νυν), αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ενεργούσαν οπωσδήποτε με εντολές των υπηρεσιών -πολλοί πράκτορες και αστυνομικοί συνεργάζονται με την μαφία και άρα μπορεί να εκτελούσαν εντολές μαφιόζων ή αντιπάλων “επιχειρηματιών”.

Κοινό στοιχεία με Ζαλούζνι

Ο Γερμολάγιεφ (γνωστός ως ο “βασιλιάς του μπετόν” στο Ντνίπρο, το οποίο απέχει 100 χλμ. από το μέτωπο πλέον) απέφευγε την κεντρική πολιτική σκηνή και δεν είχε οργανική σχέση με την κυβέρνηση στο Κίεβο ή με το στρατό. Πέραν της βαθύτατης αντιπάθειας που έχουν αμφότεροι για το Ζελένσκι (ο ένας για τις κυρώσεις και ο άλλος για την αποπομπή του), μοιράζονται και την κοινή τους μεγάλη συμπάθεια με την εβραϊκή κοινότητα.

Αυτή αριθμεί περίπου 400.000 πολίτες που ζουν στην Ουκρανία. Ο Γερμολάγιεφ ως ζάπλουτος εβραίος είχε πολύ στενούς δεσμούς με το εβραϊκό λόμπι, κάτι κοινό με τον Ζαλούζνι, που είναι μεν χριστιανός ορθόδοξος, αλλά έχει δηλώσει θαυμαστής του Ισραήλ ως προς την στρατιωτική οργάνωση του κράτους και είναι στενός φίλος του Αρχιραβίνου της Ουκρανίας.

Ο επιχειρηματίας ήταν ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές και ιδιοκτήτες ακινήτων της πόλης και είχε στενή συνεργασία με τις τοπικές αρχές του Ντνίπρο. Ήταν πολύ ενεργό μέλος της ισχυρής εβραϊκής κοινότητας του Ντνίπρο (συναγωγή “Golden Rose”). Μέσω αυτής της κοινότητας είχε παρασκηνιακή επιρροή σε διάφορα πολιτικά πρόσωπα της περιοχής, αλλά πάντα με γνώμονα την προστασία των επιχειρήσεών του. Στην Ουκρανία ζουν περίπου 400.000 άτομα εβραϊκού θρησκεύματος.

Οι κοινές αντιπάθειες

Η εβραϊκή κοινότητα του Ντνίπρο, γενέτειρα του Γερμολάγιεφ, ελέγχεται από το κίνημα Chabad-Lubavitch και είναι μία από τις ισχυρότερες στην Ευρώπη. Δεν στηρίζει ανοιχτά κανέναν εθνικό πολιτικό ηγέτη ή κόμμα, αλλά έχει ιδιαίτερα καλές σχέσεις με τον δήμαρχο της πόλης Μπορίς Φιλάτοφ, ο οποίος έχει συγκρουσθεί και με τον Ζελένσκι και με τον προκάτοχό του, πρώην πρόεδρο Ποροσένκο -περισσότερο με τον Ζελένσκι. Ο Φιλάτοφ διατηρεί εξαιρετικές σχέσεις με τον επικεφαλής Ραβίνο του Ντνίπρο.

Ο δήμαρχος του Ντνίπρο (πόλη με τους περισσότερους εβραίους μετά το Κίεβο) έχει εξαιρετικά τεταμένη σχέση με τον Ζελένσκι. Το 2020 μάλιστα ίδρυσε δικό του κόμμα,  το “Proposition” (Πρόταση), το οποίο αποκαλείται στην Ουκρανία “Το Κόμμα των Δημάρχων” ή των περιφερειών. Πρόκειται για μια πολιτική συμμαχία ισχυρών δημάρχων της χώρας που προωθεί τον περιφερειακό έλεγχο και αντιτίθεται στα μεγάλα κόμματα.

Ο αρχιραβίνος της πόλης και φίλος του δημάρχου, ήταν στενός φίλος ή πάντως υποστηρικτής και του Γερμολάγιεφ, τον οποίο χαρακτήριζε δημόσια ως «έναν από τους πιο σεβαστούς και τιμώμενους ηγέτες της εβραϊκής κοινότητας στην Ουκρανία». Η μεγαλύτερη εταιρεία του Γερμολάγιεφ εξάλλου, η “Alef”, πήρε το όνομά της από το “Άλεφ” (א), το οποίο είναι το πρώτο γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου. Χρηματοδοτούσε δε την ανέγερση εβραϊκών ιδρυμάτων, σχολείων και συναγωγών στο Ντνίπρο. Μετά τη βομβιστική επίθεση στο Μονακό, μεγάλα εβραϊκά μέσα ενημέρωσης, όπως η Jerusalem Post, κάλυψαν εκτενώς το γεγονός, αναδεικνύοντας αμέσως την ιδιότητά του ως διακεκριμένου μέλους της εβραϊκής διασποράς.

Ο Ζαλούζνι

Ο Βαλέρι Ζαλούζνι ως πρώην Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας και νυν πρέσβης στο Λονδίνο, έχει αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς με την εβραϊκή ηγεσία και στην Αγγλία αλλά κυρίως στην πατρίδα του.  Διατηρεί προσωπική φιλία και ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας με τον Αρχιραβίνο της Ουκρανίας, Μοσέ Ρέουβεν Ασμάν (Moshe Reuven Azman). Είχε πραγματοποιήσει αρκετές επίσημες συναντήσεις με τον Αρχιραβίνο στο Γενικό Επιτελείο όταν ήταν Αρχηγός και ο αρχιραβίνος έχει προσφέρει επανειλημμένα στον Ζαλούζνι θρησκευτικές ευλογίες και του έχει δωρίσει πολλά συμβολικά αντικείμενα.

Ο Ζαλούζνι από πλευράς του δρομολόγησε γα πρώτη φορά διορισμό εβραίου στρατιωτικού ιερέα (ραβίνου) στις Ένοπλες Δυνάμεις, για την κάλυψη των πνευματικών αναγκών των χιλιάδων Ουκρανών Εβραίων που πολεμούν στην πρώτη γραμμή. Έχει εκφράσει επίσημα τις ευχαριστίες του προς την εβραϊκή κοινότητα και το Ισραήλ για τη χρηματοδότηση ανθρωπιστικών προγραμμάτων και τη νοσηλεία βαριά τραυματισμένων Ουκρανών στρατιωτών. Ως πρέσβης, διατηρεί συστηματικές επαφές με την ισραηλινή διπλωματία στη Μεγάλη Βρετανία, εστιάζοντας σε θέματα κοινής ασφάλειας.

Η Ελληνική Δύναμη Σαουδικής Αραβίας συμμετέχει στη διεθνή πρωτοβουλία Integrated Air Missile Defense (IAMD) Concept, η οποία έχει ως αντικείμενο την υποστήριξη της αεράμυνας της Σαουδικής Αραβίας.Όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση, η ΕΛΔΥΣΑ συνεχίζει κανονικά την αποστολή της, χωρίς να έχει επηρεαστεί η επιχειρησιακή της δραστηριότητα.

Η ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ

Γνωρίζεται ότι το Σάββατο 25 Ιουλίου και ώρα 07:15 (ώρα Ελλάδας), η Πυροβολαρχία Κατευθυνόμενων Βλημάτων PATRIOT της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ), στο πλαίσιο της συμμετοχής της στην αποστολή της διεθνούς πρωτοβουλίας «Integrated Air Missile Defense (IAMD) Concept» για την υποστήριξη της αεράμυνας του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας, αντιμετώπισε με επιτυχία 100% επίθεση από την περιοχή της Υεμένης. Η επίθεση εκδηλώθηκε με δύο βαλλιστικούς πυραύλους και είχε ως στόχο σημαντικότατη εγκατάσταση διυλιστηρίων στην περιοχή Γιανμπού, όπου είναι ανεπτυγμένη η ελληνική Πυροβολαρχία. Η ΕΛΔΥΣΑ συνεχίζει κανονικά την αποστολή της.

Σημειώνεται ότι και στις αρχές Απριλίου η Πυροβολαρχία Κατευθυνόμενων Βλημάτων Patriot της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ), στο πλαίσιο της συμμετοχής της στην αποστολή της διεθνούς πρωτοβουλίας «Integrated Air Missile Defense (IAMD) Concept» για την υποστήριξη της αεράμυνας του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας, έβαλε ένα βλήμα και κατέρριψε ένα στόχο (μη επανδρωμένο Αερόχημα – UAV),σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες εμπλοκής. Παράλληλα, στις 19 Μαρτίου οι ελληνικοί Patriot στη Σαουδική Αραβία είχαν καταρρίψει δύο ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους.

Ο Οζέλ και οι συνεργάτες του ξεκίνησαν την ημέρα τους με προσευχή της Παρασκευής στο ιστορικό τέμενος Χατζί Μπαϊράμ της Άγκυρας, ακολουθώντας συμβολικά το παράδειγμα του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και των συναγωνιστών του πριν από την πρώτη συνεδρίαση της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης στις 23 Απριλίου 1920.

Η πρώτη συνεδρίαση του ιδρυτικού συμβουλίου του Νέου Κόμματος πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα συνεδριάσεων του Anadolu Kulübü, που ιδρύθηκε το 1926 στη συνοικία Κιζιλάι με εντολή του Ατατούρκ.

Νέο Κόμμα, νέα εποχή

Το ισχυρό αυτό ρεπουμπλικανικό συμβολικό μήνυμα θα καταφέρει άραγε να πείσει τους ψηφοφόρους του CHP να μην επιλέξουν στις επόμενες εκλογές το έμβλημα με τα Έξι Βέλη, αλλά να ψηφίσουν το λιτό λογότυπο του Νέου Κόμματος, το οποίο αποφεύγει τους ιστορικούς συμβολισμούς και δεν παραπέμπει στην επιστροφή στο παρελθόν;

Το ίδιο ερώτημα απασχολεί και πολλούς ψηφοφόρους που, παρότι δεν εγκρίνουν τον Κιλιτσντάρογλου, παρέμειναν στο CHP, όπως επίσης αρκετούς βουλευτές και δημάρχους που αντέδρασαν τόσο στη δικαστική απόφαση, όσο και στις επιχειρήσεις των αρχών εναντίον δήμων που ελέγχονταν από το CHP.

Στην τελευταία του ομιλία ως πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του CHP, ο Οζέλ δήλωσε ότι οι πόρτες του νέου κόμματος θα είναι ανοιχτές «σε όλους όσοι δεν έχουν πρόβλημα με τη Δημοκρατία και τον Ατατούρκ». Κατά συνέπεια, αυτό που αναμένεται από τον Οζέλ είναι να μη στρέψει την προσοχή του στη σύγκρουση με το CHP, αλλά να συνεχίσει να επικεντρώνεται στην αντιπαράθεση με την κυβέρνηση του AKP (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης)  Διαφορετικά, η πολυσυζητημένη «αλλαγή» μπορεί να περιοριστεί μόνο στη μεταβολή του αριθμού των εδρών στη Βουλή.

Η πρώτη αλλαγή στη Βουλή

Η αλλαγή των κοινοβουλευτικών ισορροπιών είναι ασφαλώς σημαντική, καθώς αποτυπώνει τη νέα κατανομή δυνάμεων, όμως από μόνη της δεν σημαίνει πολιτική ανανέωση. Με 91 βουλευτές, το “Νέο Κόμμα” του Οζέλ αναδεικνύεται πλέον σε δεύτερη μεγαλύτερη κοινοβουλευτική δύναμη μετά το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του Ερντογάν, το οποίο διαθέτει 277 από τις 600 έδρες της Εθνοσυνέλευσης.

Το CHP, που διατηρεί πλέον μόλις 44 βουλευτές, υποχωρεί στην 5η θέση(!), πίσω ακόμη και από το κουρδικό DEM και το MHP (συγκυβερνών Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης).  Η εξέλιξη αυτή θα επηρεάσει σειρά θεσμικών ζητημάτων: Από τις θέσεις των αντιπροέδρων της Βουλής και των αντιπροέδρων των κοινοβουλευτικών ομάδων έως τη διάταξη των εδράνων στην Ολομέλεια, τη σύνθεση των κοινοβουλευτικών επιτροπών και τον αριθμό των εκπροσώπων του κόμματος στη διοίκηση της Εθνοσυνέλευσης.

Στην πρώτη του ομιλία ως αρχηγός του Νέου Κόμματος, ο Οζέλ υποστήριξε ότι μέχρι τις επόμενες εκλογές θα αποτελούν την αξιωματική αντιπολίτευση και στη συνέχεια θα αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας. Ωστόσο, το πραγματικό περιεχόμενο των όρων «αλλαγή» και «νέα εποχή» θα κριθεί από το κατά πόσο το Νέο Κόμμα θα καταφέρει να ασκήσει ουσιαστική αντιπολίτευση μέσα στην κοινωνία και δίπλα στους πολίτες, όπως έχει υποσχεθεί.

Αν το πετύχει, θα μπορέσει άραγε να ωθήσει και το CHP σε πιο δυναμική αντιπολίτευση απέναντι στο AKP; Ο χρόνος θα δείξει πόσο πειστικό θα αποδειχθεί αυτό το εγχείρημα. Πάντως, λίγο μετά την κατάθεση της αίτησης ίδρυσης του Νέου Κόμματος στο υπουργείο Εσωτερικών, ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου δημοσίευσε βιντεοσκοπημένο μήνυμα, στο οποίο τόνισε: «Η δική μου ατζέντα είναι διαφορετική. Η ατζέντα μου είναι τα προβλήματα του λαού», επαναφέροντας στο προσκήνιο το ζήτημα της φτώχειας.

Ο κατακερματισμός της αντιπολίτευσης 

Προς το παρόν, 44 βουλευτές παραμένουν στο CHP. Παρά τις δηλώσεις στελεχών του Κιλιτσντάρογλου, όπως «καθαρίζουμε το κόμμα» ή «γινόμαστε πιο δυνατοί όσο λιγοστεύουμε», το ρήγμα που έχει προκληθεί είναι πολύ βαθύ για να αγνοηθεί. Επιπλέον, στους πολιτικούς κύκλους της Άγκυρας συζητείται ότι ορισμένοι από τους βουλευτές που παρέμειναν στο CHP βλέπουν θετικά το Νέο Κόμμα και θα καθορίσουν την τελική τους στάση ανάλογα με την έκβαση της προσφυγής που εκκρεμεί στο Ανώτατο Εφετείο σχετικά με την ακύρωση της απόφασης περί «απόλυτης ακυρότητας».

Είναι εσφαλμένη η άποψη ότι ορισμένοι δήμαρχοι παρέμειναν στο CHP επειδή επέλεξαν να στηρίξουν τον Κιλιτσντάρογλου. Όπως οι ίδιοι τονίζουν, δεν εγκαταλείπουν το CHP, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ταυτίζονται πολιτικά με τον Κιλιτσντάρογλου. Σε κάθε περίπτωση, δεν θα είναι καθόλου εύκολο για τον Κιλιτσντάρογλου να αποκαταστήσει την απώλεια εμπιστοσύνης που προκάλεσε στους ψηφοφόρους της αντιπολίτευσης το ζήτημα της «απόλυτης ακυρότητας».

Την ίδια ώρα ο συνασπισμός υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας έπληξε στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ανταρτών Χούθι στην Υεμένη που συνιστούσαν απειλή για τη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα. Η επιχείρηση διεξήχθη εν είδει αντιποίνων για τις επιθέσεις των Χούθι εναντίον εμπορικών πλοίων στην περιοχή, ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος Τύπου του συνασπισμού, ο υποπτέραρχος Τούρκι αλ Μάλικι.

Ο συνασπισμός απάντησε «αποφασιστικά και δυναμικά» πλήττοντας στρατιωτικές εγκαταστάσεις των Χούθι, αφότου «οι τρομοκρατικές τους δυνάμεις στοχοποίησαν εμπορικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα», ανέφερε η ανακοίνωση του υποπτεράρχου Τούρκι αλ Μάλικι στην πλατφόρμα Χ, διευκρινίζοντας πως η στρατιωτική επιχείρηση έχει πλέον ολοκληρωθεί.

Στο μεταξύ σειρήνες συναγερμού ήχησαν λίγο μετά τα μεσάνυχτα στο Μπαχρέιν, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Εσωτερικών. Το τελευταίο διάστημα, το Μπαχρέιν βρίσκεται σχεδόν καθημερινά στο στόχαστρο ιρανικών επιθέσεων. Ήχησαν σειρήνες. Οι πολίτες και οι κάτοικοι καλούνται να παραμείνουν ψύχραιμοι και να κατευθυνθούν στην πλησιέστερη ασφαλή τοποθεσία», αναφέρει το μήνυμα του υπουργείου Εσωτερικών που κοινοποιήθηκε μέσω της πλατφόρμας Χ.

Για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, αυτά τα μαθήματα είναι ιδιαίτερα σημαντικά. Το επιχειρησιακό περιβάλλον της Ελλάδας – που χαρακτηρίζεται από εκατοντάδες νησιά, τραχιά βουνά, διασκορπισμένες φρουρές και περιορισμένο στρατηγικό βάθος – καθιστά την παθητική προστασία ουσιαστικό συστατικό των μελλοντικών στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Το κεντρικό μάθημα από την Ουκρανία είναι ότι η παθητική προστασία πρέπει να γίνει βασικό στοιχείο του στρατιωτικού δόγματος και όχι μια αυτοσχέδια αντίδραση κατά τη διάρκεια του πολέμου. Στην Ουκρανία, εκτεταμένα δίκτυα κατά των drones καλύπτουν πλέον εκατοντάδες χιλιόμετρα δρόμων κοντά στις πρώτες γραμμές, προστατεύοντας τις στρατιωτικές νηοπομπές από drones πρώτου προσώπου (FPV).

Ενώ αυτές οι δομές δεν είναι ούτε εξελιγμένες, ούτε άτρωτες, μειώνουν σημαντικά την ευπάθεια περιπλέκοντας την αναγνώριση του εχθρού και καθυστερώντας τις επιθέσεις. Η αξία τους δεν έγκειται στο να κάνουν τις δυνάμεις αόρατες, αλλά στην αύξηση των πιθανοτήτων επιβίωσής τους.

Καίρια η παθητική προστασία

Για την Πολεμική Αεροπορία, αυτό σημαίνει ότι τα παθητικά μέτρα επιβίωσης – συμπεριλαμβανομένων των εναέριων δικτύων, των ενισχυμένων καταφυγίων, του καμουφλάζ, της θερμικής απόκρυψης, των θέσεων δολώματος και της συχνής μετατόπισης θα πρέπει να γίνουν συνήθης πρακτική σε όλους τους σχηματισμούς. Αυτά τα μέτρα θα πρέπει να θεωρούνται εξίσου απαραίτητα με το σκάψιμο θέσεων μάχης, ή την εγκαθίδρυση περιμετρικής ασφάλειας.

Ένα άλλο σημαντικό μάθημα αφορά στη διοικητική μέριμνα. Η σύγκρουση στην Ουκρανία έδειξε ότι οι κόμβοι διοικητικής μέριμνας συγκαταλέγονται πλέον στους στόχους υψηλότερης προτεραιότητας του εχθρού. Οι αποθήκες καυσίμων, οι χώροι αποθήκευσης πυρομαχικών, οι εγκαταστάσεις συντήρησης, οι ζώνες προσγείωσης ελικοπτέρων και οι νηοπομπές ανεφοδιασμού παρακολουθούνται συνεχώς από drones και γίνονται ελκυστικοί στόχοι για ακριβείς επιθέσεις.

Αυτό έχει άμεσες επιπτώσεις για την Ελλάδα, ιδίως στα νησιά του Αιγαίου. Λιμάνια, ελικοδρόμια, τοποθεσίες ραντάρ και περιοχές ανεφοδιασμού θα μπορούσαν όλα να υπόκεινται σε συνεχή επιτήρηση κατά τη διάρκεια μιας κρίσης. Αντί να συγκεντρώνει τις προμήθειες σε λίγες μεγάλες αποθήκες, η Πολεμική Αεροπορία θα πρέπει να δίνει όλο και μεγαλύτερη έμφαση στη διασκορπισμένη διοικητική μέριμνα, σε πολλαπλές μικρότερες τοποθεσίες αποθήκευσης, σε δυνατότητες ταχείας μετεγκατάστασης και σε μέτρα εξαπάτησης που έχουν σχεδιαστεί για να συγχέουν την αναγνώριση του εχθρού.

Η σημασία του πολυφασματικού καμουφλάζ

Το παραδοσιακό καμουφλάζ προοριζόταν κυρίως για την απόκρυψη των δυνάμεων από την οπτική παρατήρηση. Τα σύγχρονα drones, ωστόσο, χρησιμοποιούν θερμική απεικόνιση, αισθητήρες υπερύθρων και ολοένα και πιο εξελιγμένη τεχνητή νοημοσύνη για τον εντοπισμό στρατιωτικών στόχων. Ως αποτέλεσμα, η απόκρυψη οχημάτων κάτω από το χρώμα καμουφλάζ από μόνη της δεν επαρκεί πλέον.

Η Πολεμική Αεροπορία θα πρέπει επομένως να επενδύσει σε συστήματα θερμικού καμουφλάζ, διαχείριση θερμικών υπογραφών και βελτιωμένες τεχνικές απόκρυψης. Οι στρατιωτικές ασκήσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν τακτικά αναγνώριση με drones, επιτρέποντας στις μονάδες να παρατηρούν τον εαυτό τους μέσω θερμικών καμερών και να κατανοούν πόσο εύκολα μπορούν να ανιχνευθούν από ψηλά. Μια τέτοια εκπαίδευση θα παρείχε άμεση ανατροφοδότηση και θα βελτίωνε σημαντικά την πειθαρχία στο πεδίο.

Οι μονάδες μηχανικού αναλαμβάνουν επίσης πολύ πιο σημαντικό ρόλο σε αυτό το νέο περιβάλλον. Η προστασία της Ουκρανίας από drones καταδεικνύει ότι τα σχετικά φθηνά δομικά υλικά – ξύλινοι στύλοι, χαλύβδινα πλαίσια, δίχτυα καμουφλάζ, φράγματα Hesco και χωματουργικά έργα – μπορούν να βελτιώσουν δραματικά την επιβίωση. Οι Έλληνες στρατιωτικοί μηχανικοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν παρόμοιες μεθόδους για την κατασκευή προστατευμένων διαδρόμων εφοδιαστικής, κρυφών θέσεων πυροβολικού, καλυμμένων σημείων ανεφοδιασμού ελικοπτέρων και ενισχυμένων θέσεων διοίκησης, τόσο στην ηπειρωτική Ελλάδα, όσο και στα νησιά.

Προτεραιότητες προμηθειών

Ίσως το πιο εντυπωσιακό μάθημα αφορά τις προτεραιότητες προμηθειών. Οι σύγχρονοι στρατοί έλκονται φυσικά από ακριβές τεχνολογικές λύσεις, όπως συστήματα ραντάρ, εξοπλισμό ηλεκτρονικού πολέμου και πυραύλους αναχαίτισης. Αυτές οι δυνατότητες παραμένουν απαραίτητες, αλλά δεν μπορούν να βρίσκονται παντού ανά πάσα στιγμή. Αντίθετα, οι σχετικά φθηνές επενδύσεις σε δίχτυα καμουφλάζ, δολώματα, προστατευτικά φράγματα, αρθρωτά καταφύγια και υλικά επισκευής μπορούν να αυξήσουν δραματικά την επιβίωση στο πεδίο της μάχης, με ένα κλάσμα του κόστους.

Αυτό υποδηλώνει ότι η παθητική προστασία θα πρέπει να λαμβάνει ειδική χρηματοδότηση, αντί να βασίζεται σε μεμονωμένες μονάδες για τον αυτοσχεδιασμό τοπικών λύσεων. Τυποποιημένα κιτ επιβίωσης θα μπορούσαν να διανεμηθούν σε όλη τη δύναμη, επιτρέποντας στις μονάδες να δημιουργούν γρήγορα προστατευμένες θέσεις όποτε απαιτείται.

Εκπαίδευση

Οι μέθοδοι εκπαίδευσης πρέπει επίσης να εξελιχθούν. Πολλοί στρατοί εκπαιδεύονται πλέον με drones, αλλά σχετικά λίγοι εκπαιδεύονται συστηματικά εναντίον τους. Κάθε σημαντική άσκηση της Πολεμικής Αεροπορίας θα πρέπει να ενσωματώνει ρεαλιστικές απειλές από drones, αξιολογώντας πόσο γρήγορα ανιχνεύονται οι μονάδες, εάν τα πρότυπα κίνησης είναι προβλέψιμα, αν λειτουργεί αποτελεσματικά το καμουφλάζ και αν τα δολώματα αποσπούν με επιτυχία την προσοχή του εχθρού. Αυτό θα έκανε τους διοικητές πιο ενήμερους για τις πραγματικές υπογραφές του πεδίου μάχης των μονάδων τους.

Η εξαπάτηση αναδεικνύεται επίσης ως ένας ισχυρός πολλαπλασιαστής δύναμης. Ο πόλεμος της Ουκρανίας έχει καταδείξει την αποτελεσματικότητα των φουσκωτών αρμάτων μάχης, του ψεύτικου πυροβολικού, των εικονικών συστημάτων ραντάρ και των ψευδών θέσεων εφοδιαστικής στην σπατάλη πόρων αναγνώρισης του εχθρού και πυρομαχικών ακριβείας. Για την Ελλάδα, τα σχετικά φθηνά συστήματα δολωμάτων θα μπορούσαν να περιπλέξουν την εικόνα πληροφοριών ενός αντιπάλου και να αναγκάσουν πολύτιμα drones και πυραύλους να εμπλακούν σε ψευδείς στόχους.

Ένα πολυεπίπεδο αμυντικό σύστημα

Το πιο σημαντικό είναι ότι οι παθητικές και ενεργητικές άμυνες δεν πρέπει ποτέ να θεωρούνται ως ανταγωνιστικές προσεγγίσεις. Αντίθετα, πρέπει να ενσωματωθούν σε ένα πολυεπίπεδο αμυντικό σύστημα. Ο ηλεκτρονικός πόλεμος, τα drones αναχαίτισης, τα πυροβόλα και οι πύραυλοι παραμένουν απαραίτητα, αλλά είναι σημαντικά πιο αποτελεσματικά όταν συνδυάζονται με καμουφλάζ, απόκρυψη, εξαπάτηση, σκλήρυνση και κινητικότητα. Κάθε επίπεδο αντισταθμίζει τις αδυναμίες των άλλων.

Τελικά, η Ουκρανία καταδεικνύει ότι η επιβίωση έχει γίνει εξίσου σημαντική με την ισχύ πυρός. Μια δύναμη που δεν μπορεί να επιβιώσει από τη συνεχή παρατήρηση από drones, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά τα όπλα της, ή να διατηρήσει πολεμικές επιχειρήσεις. Για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, η θεσμοθέτηση της παθητικής άμυνας μέσω του δόγματος των προμηθειών και της ρεαλιστικής εκπαίδευσης αποτελεί έναν από τους πιο οικονομικά αποδοτικούς τρόπους για την ενίσχυση της επιχειρησιακής ανθεκτικότητας.

Σε μια εποχή όπου οι ουρανοί γεμίζουν ολοένα και περισσότερο με φθηνά drones που μεταφέρουν πυρομαχικά ακριβείας, η σύγχρονη στρατιωτική αποτελεσματικότητα εξαρτάται, όχι μόνο από την ικανότητα να χτυπήσουν τον εχθρό, αλλά εξίσου από την ικανότητα να παραμείνουν κρυμμένοι, προστατευμένοι και έτοιμοι να πολεμήσουν μια άλλη μέρα.

Σημειώναμε επίσης πως η χειραγώγηση των χάρτινων τιμών του πετρελαίου «έχει εξαντλήσει τα περιθώριά της μπροστά στο νέο πολεμικό γύρο» και η συμπεριφορά των αγορών θα είναι αυτή τη φορά διαφορετική. Επιπλέον, το μερικό κλείσιμο των στενών του Μπαμπ ελ Μαντέμπ επιδεινώνει τα πράγματα. Από τις 6 Ιουλίου που ξεκίνησαν τα χτυπήματα οι ΗΠΑ, το αργό εκτοξεύτηκε πάλι από τα από τα 71 στα 100 δολάρια το βαρέλι μέσα σε 17 ημέρες. Αν η απειλή στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ παραμείνει η ίδια, η τιμή θα ακολουθήσει πιο ανοδική πορεία, με τις επικοινωνιακού τύπου δηλώσεις, πριν τα σαββατοκύριακα να καθησυχάζουν πρόσκαιρα τις αγορές.

Η φύση των αμερικανικών χτυπημάτων στο Ιράν επιβεβαιώνει επίσης ότι οι ΗΠΑ επανήλθαν στον πόλεμο “χωρίς μακροπρόθεσμο σχέδιο” και ενώ τα χρονικά περιθώρια για την παγκόσμια οικονομία είναι πιο στενά από πριν. Ακόμη και αν η επικέντρωση εν μέρει σε στόχους που σχετίζονται με τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είχε κάποιο αποτέλεσμα (μέχρι τώρα δεν προκύπτει κάτι τέτοιο), το Ιράν μπορεί να συνεχίσει να απειλεί τα πλοία που εξέρχονται ή εισέρχονται στο Περσικό Κόλπο, μετά τα Στενά.

Αν στις 28 Φεβρουαρίου είχαν υποτιμήσει το Ιράν, αν είχαν πιστέψει ότι ο αποκεφαλισμός θα ήταν αποφασιστικό χτύπημα ή ό,τι άλλο, αυτή τη φορά ποια ήταν η αυταπάτη; Όλα δείχνουν ότι είχαν προαποφασίσει να κλιμακώσουν, στην περίπτωση που οι Ιρανοί αντιδρούσαν στην αμερικανική διπλή υπονόμευση της συμφωνίας (στα Στενά και στο Λίβανο), αλλά χωρίς να έχουν σχέδιο για το τι ακριβώς θα κάνουν στη συνέχεια.

Οι κίνδυνοι για την παγκόσμια οικονομία είναι χειρότεροι από πριν και οι Ιρανοί συνεχίζουν να ελέγχουν την κλιμάκωση. Είτε η “πρόκληση” των ιρανικών αερογραμμών να στείλουν δυο φορές αεροπλάνο στη Σαναά ήταν εσκεμμένη είτε όχι, το Ριάντ δεν θα χτυπούσε τους Χούθι, χωρίς την έγκριση των ΗΠΑ. Η κλιμάκωση κι εδώ μόνο θετική δεν είναι για την Ουάσινγκτον.

Το μόνο που απομένει για τις ΗΠΑ είναι να υποχωρήσουν, ή μια θεαματική κλιμάκωση-αποκλιμάκωση πριν υποχωρήσουν. Μόνο που το τίμημα που αυτή φορά θα απαιτήσουν οι Ιρανοί για να ξανανοίξουν τα Στενά θα είναι λογικά μεγαλύτερο από το προηγούμενο “Μνημόνιο Κατανόησης”, που είχε καταγγελθεί εντός των ΗΠΑ ότι έδινε υπερβολικά πολλά στο Ιράν.

Το επιπλέον κόστος που καταβάλλει το Ιράν από την αμερικανική επιθετικότητα και η αθέτηση συμφωνιών για πολλοστή φορά δεν του επιτρέπει να αποδεχτεί τους ίδιους με πριν όρους. Στον πόλεμο των 40 ημερών η στρατιωτική ισχύς δεν απέφερε πολιτικό αποτέλεσμα. Τώρα είναι αμφίβολη και αυτή ακόμα η στρατιωτική λογική της νέας ανάφλεξης από τις ΗΠΑ.

Υπάρχει και ένα τρίτο πλεονέκτημα των ΗΠΑ: ελέγχουν την γειτονιά τους και δεν κινδυνεύουν να χτυπηθούν από γείτονες ενταγμένους σε αντίπαλο στρατόπεδο. Η Κούβα έχει, ως φαίνεται, εξουδετερωθεί. Η δε εσωτερική κατάσταση των ΗΠΑ έχει συχνά αναφερθεί ως παράγων αποδυνάμωσης της «αυτοκρατορίας». Ωστόσο ακόμα, και τώρα, αυτό δεν έχει εμποδίσει τις ΗΠΑ να ασκούν άκρως επιθετικές, προκλητικές πολιτικές, έστω και με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα.

Η στάση των ΗΠΑ θυμίζει ενίοτε “φυγή προς τα εμπρός”. Κάποιο “παλούκι” μπορεί να αποδειχθεί «πολύ σκληρό για να πεθάνει». Το Ιράν φαίνεται να συγκεντρώνει τέτοιες ιδιότητες. Ωστόσο κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αν θα υποστούν θανάσιμο πλήγμα οι ΗΠΑ ή αν απλώς θα μας τελειώσει ο Τραμπ. Μπορεί πάντως να πληρώσει το μάρμαρο ο “διεθνής σιωνισμός” και όχι οι ΗΠΑ. Το πιο εύκολο είναι να την πληρώσει ο “Μπίμπι”, κοινώς ο Νετανιάχου. Το Ιράν είναι κλειδί για την κυριαρχία στη Μέση Ανατολή με τα πετρέλαια και για πρόσβαση προς Ασία και Ευρώπη. Ταυτόχρονα το Ιράν δίνει την πρώτη ένδειξη του τι σημαίνει η αναμέτρηση με την Κίνα.

Πόλεμος ΗΠΑ και ΕΕ εναντίον Ρωσίας

Η παρουσία της Ρωσίας στην περιοχή ήταν πάντα ασταθής. Η “αποστασία” της Ευρώπης και η δημόσια δυσαρέσκεια του Τραμπ δεν είναι πλασματική αλλά τώρα χρησιμεύει ως εκράν που μας εμποδίζει να δούμε ότι έχουν μοιραστεί τους ρόλους: Οι ΗΠΑ του Τραμπ κάνουν ανοιχτά και απροσχημάτιστα επίθεση στη Ρωσία βοηθώντας την Ουκρανία, με την Ευρώπη να οξύνει την αντιρωσική πολιτική της και, χρηματοδοτώντας τον Ζελένσκι, να μειώνει το βάρος των ΗΠΑ και να συμπληρώνει τους Αμερικανούς κατά τον πιο αποτελεσματικό τρόπο.

Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ συγκλίνουν σε κοινή πολιτική στην πράξη έναντι της Ρωσίας διακηρύσσοντας ταυτόχρονα…τις υπαρκτές διαφορές τους! Τα χτυπήματα βαθιά στο εσωτερικό της Ρωσίας εγκαινιάζουν μια τελευταία -αλλά όχι έσχατη- μέθοδο για να υποχρεώσουν τη Ρωσία να ζητήσει διαπραγματεύσεις από θέση ήττας. Αυτό έχει προκαλέσει δημόσια διάσταση στο ηγετικό επίπεδο των Ρώσων και άγνωστη, αλλά πιθανή “ενόχληση” στον πληθυσμό, εξ ου και η διάσταση στην ηγεσία.

Δεν συμμαχούν οι εχθροί

Το ερώτημα δεν είναι αν η Μόσχα δεν θέλει ή αν δεν μπορεί να νικήσει. Αν η Ρωσία δεν μπορούσε να εξουδετερώσει στρατιωτικά τον Ζελένσκι, αν δηλαδή ήταν πράγματι αδύναμη, δεν θα βασάνιζε η ύπαρξή της τόσο πολύ τους Δυτικούς. Μια πρόχειρη απάντηση είναι ότι το Ουκρανικό “δεσμεύει” την Δύση να μην κάνει χειρότερα από αυτά που κάνει… Οι αντίπαλοι των ΗΠΑ αδυνατούν έως τώρα να
διαγράψουν τις αντιθέσεις τους και να “συγγράψουν” μια κοινή και νικηφόρα στρατηγική έναντι των ΗΠΑ. Και δεν μπορούν, επειδή βρίσκονται σε διαφορετικό επίπεδο στόχων και τρόπου επίτευξης των στόχων αυτών.

Όλα αυτά δεν προδικάζουν ούτε τη νίκη, ούτε την ήττα των ΗΠΑ, αλλά μάλλον μια μακρόσυρτη φθορά με άγνωστη κατάληξη. Στο παρελθόν τέτοιες καταστάσεις οδήγησαν στους δυο Μεγάλους Πολέμους. Το αν θα τριτώσει το κακό εξαρτάται από ποικίλους παράγοντες, όπως π.χ. αν κάποιος θεωρήσει ότι έτσι κι αλλιώς είναι χαμένος. Για την ώρα, υπομονή.

ΥΓ Αυτά δεν αφορούν στην Ελλάδα. Η τύχη της κυμαίνεται ανάμεσα σε ένα “κουτσό άλογο” και σε ένα πρωθυπουργό που δεν ξέρει αν πρέπει (και αν προλαβαίνει) να στείλει «χαιρετισμούς στην Αλεξάνδρεια που χάνει».

Για επίθεση και ληστεία της Ευρώπης σε αμερικανικές εταιρείες κάνει λόγο ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, αναφερόμενος το πρόστιμο που επιβλήθηκε μεταξύ άλλων και στην Google. «Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής δεν είναι «κουμπαράς» για την Ευρώπη, ούτε θα το επιτρέψουμε», αναφέρει σε ανάρτησή του ο αμερικανός πρόεδρος.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Τραμπ: Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιτίθεται ξανά και, ως συνήθως, στοχεύει άμεσα τις ΣΠΟΥΔΑΙΕΣ αμερικανικές εταιρείες! Αφού επέβαλε πρόστιμο στην Apple, χωρίς κανέναν απολύτως λόγο, 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στη Meta, 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στην Amazon 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων και σε πολλές άλλες, μόλις ενημερωθήκαμε ότι η Google, μια πραγματικά προηγμένη και καταπληκτική ομάδα, έλαβε πρόστιμο άλλου 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων, χωρίς εξήγηση.

Αυτό ανεβάζει το σύνολο της Google σε πάνω από 18 δισ. δολάρια! Αυτή η παράνομη και εξαιρετικά μεροληπτική πρακτική ξεκίνησε σε αυτά τα υψηλά επίπεδα κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της υπνηλίας της κυβέρνησης Τζο Μπάιντεν, αλλά δεν πρόκειται να συνεχιστεί κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Τραμπ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής δεν είναι «κουμπαράς» για την Ευρώπη, ούτε θα το επιτρέψουμε!

Παρακαλώ αφήστε αυτή την ΑΛΗΘΕΙΑ να χρησιμεύσει ως παράδειγμα ότι θα ξεκινήσουμε αμέσως μια έρευνα 301 για την πρακτική της «ΛΗΣΤΕΙΑΣ» αμερικανικών εταιρειών και, κατ’ επέκταση, του Αμερικανού φορολογούμενου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πληρώσει ένα πολύ μεγάλο τίμημα για αυτήν την παράνομη και εξαιρετικά ανήθικη συμπεριφορά, για την οποία τους έχω προειδοποιήσει επανειλημμένα.

Οι κυρώσεις θα ανατραπούν πλήρως και, αναμένουμε, να τους επιβληθεί ένας σημαντικός ΔΑΣΜΟΣ το συντομότερο δυνατό. Μείνετε συντονισμένοι! Πρόεδρος ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΖ. ΤΡΑΜΠ

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η ελληνική κυβέρνηση φέρεται να έχει αποστείλει επιστολές προς το αμερικανικό Κογκρέσο με στόχο να επηρεάσει τη διαδικασία, ενώ παράλληλα η PSEKA (Διεθνής Επιτροπή Συντονισμού για την Κύπρο), μια από τις οργανώσεις με επιρροή στο Κογκρέσο, απέστειλε επιστολή κατά της πώλησης F-35 στην Τουρκία, αλλά και κατά της πιθανής πώλησης κινητήρων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στο τουρκικό πρόγραμμα μαχητικού αεροσκάφους KAAN.

«Αστείοι ισχυρισμοί» κατά της Τουρκίας

Η Hürriyet αναφέρει ότι το «ελληνοκυπριακό λόμπι» αντιτίθεται στην πώληση των F-35 επικαλούμενο τις σχέσεις της Τουρκίας με τη Ρωσία, τη στάση της Άγκυρας απέναντι στη Χαμάς και την άρνησή της να συμμετάσχει στις αμερικανικές κυρώσεις κατά της Μόσχας. Σύμφωνα με το τουρκικό δημοσίευμα, η επιστολή υποστήριξε ότι η πρόσβαση της Τουρκίας στην τεχνολογία των F-35 θα μπορούσε να αποτελέσει κίνδυνο για την αμερικανική ασφάλεια.

Παράλληλα, αναφέρεται ότι εκφράστηκαν ανησυχίες πως κρίσιμες πληροφορίες σχετικά με τα αεροσκάφη θα μπορούσαν να μεταφερθούν σε χώρες όπως η Κίνα, το Ιράν ή η Βόρεια Κορέα. Η εφημερίδα χαρακτηρίζει τους ισχυρισμούς αυτούς «αστείους», υποστηρίζοντας ότι ο πραγματικός λόγος αντίδρασης είναι η αλλαγή της στρατιωτικής ισορροπίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το τουρκικό δημοσίευμα υποστηρίζει ότι το πιο σημαντικό σημείο της επιστολής αφορά την επίδραση που θα είχε η απόκτηση F-35 από την Τουρκία στη στρατιωτική ισορροπία Ελλάδας-Τουρκίας. Όπως αναφέρει η Hürriyet, το «ελληνοκυπριακό λόμπι» εκτιμά ότι η παράδοση των F-35 στην Άγκυρα θα εξουδετέρωνε ένα από τα βασικά στρατιωτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας και για αυτό ζητά από την αμερικανική κυβέρνηση να εμποδίσει την πώληση.

Τα F-35 και οι αμερικανικές προϋποθέσεις

Την ίδια ώρα, διαφορετική διάσταση δίνει ανάλυση της αντιπολιτευόμενης ιστοσελίδας T24, η οποία επικαλείται απάντηση του Γραφείου Νομοθετικών Υποθέσεων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ προς μέλος του αμερικανικού Κογκρέσου. Η Τουρκάλα δημοσιογράφος Cansu Çamlıbel υποστήριξε μέσω ανάρτησής της στην πλατφόρμα Χ ότι, παρά τις εντυπώσεις που δημιουργήθηκαν κατά τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, όπου ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε να αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο άμεσης επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα F-35, «τεχνικά δεν άλλαξε τίποτα».

Σύμφωνα με την ίδια, δεκατρείς ημέρες μετά τη Σύνοδο έγινε γνωστή η θέση του Γραφείου Νομοθετικών Υποθέσεων του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο ανέφερε: «Εκτός αν πληρούνται πλήρως οι νομικές προϋποθέσεις που ορίζονται στη νομοθεσία των ΗΠΑ, κανένα αεροσκάφος F-35 δεν μπορεί να μεταβιβαστεί στην Τουρκία».

Οι προϋποθέσεις αυτές, σύμφωνα με την ανάλυση, συνδέονται με την απομάκρυνση των ρωσικών συστημάτων S-400 από την Τουρκία και τη δέσμευση της Άγκυρας ότι δεν θα αποκτήσει στο μέλλον νέο ρωσικό αμυντικό εξοπλισμό. Η Çamlıbel σχολιάζει ότι, παρά τις προηγούμενες εκτιμήσεις πως το ζήτημα θα είχε λυθεί μέσα από πώληση των S-400 σε τρίτη χώρα, όπως το Κατάρ ή τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί. Καταλήγει δε με το ερώτημα αν η Μόσχα άσκησε τελικά μεγαλύτερη πίεση στην Άγκυρα από ό,τι είχε εκτιμηθεί αρχικά.

Για πρώτη φορά έπειτα από αρκετά χρόνια, η δεξίωση μεταφέρθηκε στο εσωτερικό του Μεγάρου, καθώς οι προβλέψεις για βροχές και καταιγίδες οδήγησαν στην απόφαση να μην αξιοποιηθούν οι κήποι.

Στη φετινή εκδήλωση δέχθηκαν πρόσκληση περίπου 1.700 άτομα, αριθμός μεγαλύτερος σε σχέση με προηγούμενες χρονιές, καθώς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απηύθυνε πρόσκληση και στις συζύγους των πολιτικών προσώπων.

Η ομιλία Τασούλα

Με κάθε επισημότητα και λαμπρότητα πραγματοποιείται το βράδυ της Παρασκευής (24/7) η καθιερωμένη δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο, με αφορμή την 52η επέτειο από την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Η εκδήλωση φιλοξενείται στη μεγάλη Αίθουσα Δεξιώσεων του Μεγάρου της Ηρώδου Αττικού, με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τασούλα να έχει κατ’ ιδίαν συνάντηση με τους πολιτικούς αρχηγούς και τον ίδιο να αναφέρεται στη «γοητεία», αλλά και τη «βαριά ευθύνη» να ορίζεις την μοίρα σου και την μοίρα του τόπου σου.

Στην ομιλία του ο κ. Τασούλας έστειλε και μηνύματα για την απελευθέρωση των Κατεχόμενων της Κύπρου: «Κορυφαίος και αδιαπραγμάτευτος στόχος της Μεταπολίτευσης είναι και θα είναι η ολόπλευρη ενίσχυση του ελληνισμού έτσι ώστε να επιτευχθεί η άρση των συνεπειών της εισβολής. Η επανένωση της μεγαλονήσου και το τέλος της κατοχής σε έδαφος μιας χώρας μέλους της Ε.Ε παραμένει ύψιστη προτεραιότητα», είπε χαρακτηριστικά.

Αναλυτικά η ομιλία του κ. Τασούλα:

«Η Δημοκρατία δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Είναι η κορυφαία έκφραση του ανθρώπινου πολιτισμού στο πολιτειακό και θεσμικό επίπεδο. Και επειδή η κυβέρνηση δεν βρίσκεται στα χέρια των ολίγων, αλλά στα χέρια των πολλών, «δημοκρατία κέκληται». Είναι η διαχείριση της μοίρας ενός λαού και ενός κράτους από τον ίδιο τον λαό με κανόνες και αρχές. Είναι η γοητεία, αλλά και η βαριά ευθύνη να ορίζεις την μοίρα σου και την μοίρα του τόπου σου σε διαρκή αναμέτρηση με καταγωγικές αδυναμίες της δημοκρατίας, όπως η δημαγωγία, η παραπληροφόρηση, η αδιαφορία και η διαβολή. Δηλαδή, όλα αυτά που κάνουν τον ασθενέστερο λόγο να φαίνεται αληθοφανής, το περίφημο «τον ήσσονα λόγον κρείττω ποιείν».

Σήμερα η καλύτερη Δημοκρατία που είχαμε ποτέ και που την εγκατέστησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και οι συνεργάτες του, κλείνει τα 52. Παρά τις δοκιμασίες της, δείχνει νεότερη. Κι αν στη μέση ηλικία υπάρχει μια μελαγχολία, υπάρχει ταυτόχρονα γνώση και εμπειρία που μας επιτρέπει με ψυχραιμία να υπερβούμε την μελαγχολία και να τολμήσουμε νέους δρόμους και νέους στόχους.

Στον ενάμισι χρόνο που έχω την τιμή να υπηρετώ τον θεσμό της Προεδρίας της Δημοκρατίας ταξίδευσα σχεδόν σε όλη την Ελλάδα. Εκεί, όμως, που χτυπάει πιο δυνατά η καρδιά του ελληνισμού είναι στο ακριτικό τόξο από τον Έβρο ως την Κύπρο. Από τον Έβρο έως την Κύπρο ζουν οι πιο ισχυρές ελληνικές κοινότητες. Πρέπει να αντλήσουμε έμπνευση από αυτές τις κοινότητες και ταυτόχρονα να τις ενισχύσουμε ακόμα περισσότερο. Η περιφερειακή ανάπτυξη, η ανάσχεση της δημογραφικής κάμψης, η προστασία των αδυνάμων, η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και η φροντίδα για μια παιδεία επιπέδου προς όλους είναι, νομίζω, στόχοι που όχι μόνο μας εμπνέουν αλλά και μας ενώνουν!

Δεν αρκεί όμως να δρα μόνο το κράτος. Οι ισχυροί Έλληνες οφείλουν να στηρίξουν συστηματικά πρωτοβουλίες αναγέννησης της χώρας. Οφείλουν ταυτόχρονα να συνειδητοποιήσουν ότι ο πλούτος δεν δικαιώνεται αν μέρος του δεν μετασχηματιστεί εγκαίρως σε ευεργεσία για το γενικό καλό.

Κυρίες και κύριοι,

Η σημερινή επέτειος είναι ημέρα τιμής για όσους αντιστάθηκαν στη δικτατορία «ποτέ από το χρέος μη κινούντες». Είναι ωστόσο και ημέρα περισυλλογής. Σαν σήμερα τελείωσε μια επταετία αυταρχισμού, που προκάλεσε την τραγωδία της Κύπρου με την βάρβαρη εισβολή της Τουρκίας.

Στον αντίποδα αυτής της τραγωδίας, η ομαλή εναλλαγή στην εξουσία και η ένταξη της Ελλάδας και Κύπρου στην ευρωπαϊκή οικογένεια είναι οι θεμελιώδεις κατακτήσεις της μεταπολίτευσης. Κατακτήσεις που ανήκουν εξίσου στις πολιτικές παρατάξεις, αλλά προπαντός ανήκουν στον ελληνικό λαό.

Όμως, ο κορυφαίος και αδιαπραγμάτευτος στόχος της Μεταπολίτευσης είναι και θα είναι η ολόπλευρη ενίσχυση του ελληνισμού έτσι ώστε να επιτευχθεί η άρση των συνεπειών της εισβολής. Η επανένωση της μεγαλονήσου και το τέλος της κατοχής σε έδαφος μιας χώρας μέλους της Ε.Ε παραμένει ύψιστη προτεραιότητα. Το ζητούμενο αυτό δεν είναι ασύνδετο με τους υπόλοιπους στόχους μας. Η συλλογική, συστηματική και διαχρονική προσπάθεια για την επίτευξη αυτού του σκοπού είναι η μοναδική εθνική στρατηγική που εγγυάται ταυτόχρονα την οικονομική πρόοδο και την εθνική ασφάλεια.

Στα 52 αυτά χρόνια είχαμε και περιόδους οπισθοδρόμησης. Ο οξύτατος διχασμός που χαρακτήρισε την εποχή της κρίσης προκάλεσε συνέπειες από τις οποίες δεν έχουμε ακόμα οριστικά ανακάμψει. Η προηγούμενη δεκαετία πρέπει να γίνει μάθημα για την πολιτική τάξη, αλλά και για τον λαό: Και το κυριότερο μάθημα είναι ότι η αντιπαράθεση πρέπει να υποχωρεί εκεί που αρχίζει ο σκληρός πυρήνας του εθνικού συμφέροντος.

Όταν η αντιπαράθεση κακοφορμίζει και διολισθαίνει σε μόνιμη οξύτητα τότε ακολουθεί η οπισθοδρόμηση, η βία και η κοινωνική αναταραχή. Η Δημοκρατία οφείλει να δείχνει μηδενική ανοχή στη βία, αλλά και οι πολίτες πρέπει να δείχνουν την οφειλόμενη αυτοσυγκράτηση για να διασφαλίζουν την ομαλότητα.

Οι πολιτικοί, από την άλλη πλευρά, δεν έχουν το δικαίωμα να ζητούν από τους πολίτες σύνεση, αν δεν δίνουν πρώτοι το παράδειγμα. Δεν μπορούμε να ζητάμε ενότητα, όταν εμείς καλλιεργούμε τη διαίρεση· ούτε μέτρο, όταν εμείς δεν τηρούμε το μέτρο πρώτοι. Η ενότητα για τον ελληνισμό δεν είναι κοινότοπη έκκληση. Είναι ιστορικός όρος επιβίωσης και επιτυχίας. Η ευθύνη ξεκινά από εκείνους που κατέχουν θέσεις ευθύνης. Εμείς πρώτοι πρέπει να δείξουμε τον σεβασμό και την ψυχραιμία που ζητάμε από την κοινωνία μας.

Κυρίες και κύριοι,

Ο κόσμος χαρακτηρίζεται από οικονομικές αναταράξεις και τεχνολογικά άλματα, που πυροδοτούν πολεμικές συγκρούσεις και γεωπολιτικές μεταβολές. Η Ελλάδα οφείλει να προνοεί και να δρα διαρκώς στον αμυντικό, οικονομικό και διπλωματικό τομέα. Όμως, η εθνική ισχύς δεν είναι μόνο ζήτημα της κυβερνητικής πολιτικής. Μια χώρα είναι ισχυρή όταν έχει ανθρώπους που συνδυάζουν το πείσμα, τον πατριωτισμό και τη γνώση. Γι’ αυτό πρέπει να προτάξουμε την παιδεία πιο πολύ από ποτέ. Παιδεία και εκπαίδευση, θεωρητική και θετική είναι το κλειδί για την ασφάλεια και την πρόοδο. Κι ένα αποφασιστικό κομμάτι της παιδείας είναι η ποίηση. Ας δώσουμε στα νέα παιδιά πρόσβαση στην ποίηση. Η ποίηση οπλίζει το πνεύμα με απλούς κώδικες ήθους, λογικής και πίστης. Κώδικες χρήσιμοι για να αγωνιζόμαστε με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και μεγαλύτερη αξιοπρέπεια. Για να γινόμαστε πολίτες στων ιδεών την πόλη. Πόλη, όπου κατά τον ποιητή «στην αγορά της βρίσκεις νομοθέτας που δεν γελά κανένας τυχοδιώχτης»!

Κυρίες και κύριοι,

Για τους Έλληνες η πατρίδα δεν είναι μόνο η γη και τα βουνά. Η αιώνια πατρίδα της Ελλάδας είναι η θάλασσα. Το, κατά τον Αισχύλο, ανήριθμον γέλασμα ποντίων κυμάτων. Ο ελληνικός πολιτισμός είναι για πάνω από 50 αιώνες ταυτισμένος με τη θάλασσα, 1000 τουλάχιστον χρόνια πριν από τις Μυκήνες και την Κνωσσό, όπως άλλωστε αποκαλύφθηκε μέσα από τις ανασκαφές της Κέρου. Γαλάζια είναι, λοιπόν, η πατρίδα της Ελλάδας μέσα στην πληρότητα του χρόνου. Γαλάζια ήταν και είναι πάντοτε η πατρίδα του ελληνισμού από την Κύπρο και την Ιωνία έως τη Σικελία και την Μασσαλία αιώνες πριν από την ίδρυση της Ρώμης. Γαλάζια είναι και σήμερα η πατρίδα της γαλανόλευκης. Γιατί ερχόμαστε από την «γλαυκή θάλασσα» της Ιλιάδος που κατά τον Πάτροκλο γέννησε τον Αχιλλέα, γιατί ερχόμαστε από την «κυανέαν άλα» την γαλάζια θάλασσα του Ευριπίδη στην Ιφιγένεια εν Ταύροις, γιατί νοσταλγούμε την πολυαγαπημένη «γαλανή πατρίδα» του Γ. Δροσίνη και γιατί ερχόμαστε πάλι από την «γαλάζια πατρίδα» τη φωτοσπαρμένη του Κ. Παλαμά. Να γιατί η γαλάζια μας πατρίδα είναι κατοχυρωμένη στο ληξιαρχείο της Ελληνικής γραμματείας.

Κρατάμε λοιπόν στα χέρια μας το γαλάζιο νήμα του ελληνισμού. Οφείλουμε να το παραδώσουμε πιο ισχυρό σ’ εκείνους που θα ακολουθήσουν. Αυτό θα είναι η δικαίωση όχι μόνο της Μεταπολίτευσης, όχι μόνο μιας εποχής ή μιας γενιάς, αλλά ενός τρόπου σκέψης. Ενός τρόπου σκέψης που παραμερίζει την δυσπιστία και τη μελαγχολία και καλεί σε πρόοδο και δημιουργία».

Οι παρόντες και οι απόντες

Οι προσκεκλημένοι στη φετινή δεξίωση ανήλθαν σε περίπου 1.700. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται τα μέλη της κυβέρνησης, πρώην πρωθυπουργοί, οι δύο πρώην Πρόεδροι της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος και Κατερίνα Σακελλαροπούλου, οι τέσσερις πρώην Πρόεδροι της Βουλής, ο Έλληνας επίτροπος Απόστολος Τζιτζικώστας, οι 20 Έλληνες ευρωβουλευτές και οι 300 βουλευτές, συμπεριλαμβανομένων των 30 ανεξάρτητων, καθώς και πρώην βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που παραιτήθηκαν πρόσφατα, στο πλαίσιο των πολιτικών ανακατατάξεων στον χώρο της Αριστεράς.

Όπως είθισται, έχουν προσκληθεί επίσης ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, οι αρχηγοί των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, ανώτατοι δικαστικοί, πρυτάνεις, αντιστασιακοί (περισσότεροι από 500), υψηλόβαθμα στελέχη τραπεζών, εφοπλιστές, επιχειρηματίες, πρόεδροι κοινωφελών ιδρυμάτων, επικεφαλής ανεξάρτητων αρχών, προσωπικότητες από τον χώρο των Γραμμάτων και των Τεχνών, εκπρόσωποι της Κοινωνίας των Πολιτών, καθώς και μέλη συλλόγων, επαγγελματικών και συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Ξεχωριστή θέση ανάμεσα στους προσκεκλημένους έχουν οι πρώτοι των πρώτων στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, Γιώργος Μυριάδης, με βαθμό 19,80, και Ανδρέας Οικονομόπουλος, με βαθμό 19,75.

Στην επετειακή εκδήλωση για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας έχουν δηλώσει ότι δεν θα παραστούν η πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Ρένα Δούρου, ο πρόεδρος του κόμματος «Νίκη», Δημήτρης Νατσιός, και η πρόεδρος της «Πλεύσης Ελευθερίας», Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ο πρόεδρος της «Ελληνικής Λύσης», Κυριάκος Βελόπουλος, θα εκπροσωπηθεί από τον βουλευτή και αντιπρόεδρο της Βουλής, Βασίλη Βιλιάρδο.