Στο επίκεντρο της βραδιάς βρίσκεται η παρουσίαση της αφιερωματικής έκδοσης με τίτλο «Αλέξανδρος Παναγούλης: Απείθεια στον θάνατο», την οποία επιμελήθηκαν οι Νίκος Σηφουνάκης και Θανάσης Πετρίδης. Το έργο συγκεντρώνει πλούσιο αρχειακό και λογοτεχνικό υλικό, αποτυπώνοντας τόσο την πολιτική δράση όσο και τη δημιουργική πλευρά του Παναγούλη.

Η έκδοση περιλαμβάνει 63 επιλεγμένες φωτογραφίες από το Στρατοδικείο, μέσα από ένα ευρύτερο αρχείο 250 εικόνων, αλλά και 31 κείμενα από προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών. Παράλληλα, φιλοξενούνται μαρτυρίες διεθνών προσωπικοτήτων, καθώς και ποιήματα και κείμενα του ίδιου του Παναγούλη. Το εξώφυλλο κοσμεί πορτραίτο του αγωνιστή, φιλοτεχνημένο από τον Δημήτρης Χατζόπουλος.

Την εκδήλωση θα προλογίσουν ο πρόεδρος του ΣΦΕΑ Βαγγέλης Γκιούγκης και ο ιστορικός Τάσος Σακελλαρόπουλος, ενώ θα μιλήσουν και οι επιμελητές της έκδοσης. Χαιρετισμό θα απευθύνει ο αδελφός του τιμώμενου, Στάθης Παναγούλης.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης καλλιτεχνικές και οπτικοακουστικές παρεμβάσεις: ο Σταύρος Ξαρχάκοςθα διαβάσει το ποίημα «Σκηνές – Μνήμες», θα προβληθεί ντοκιμαντέρ του Μάνος Ευστρατιάδης, ενώ οι Μαρία Φαραντούρη και Γιώργος Νταλάρας θα ερμηνεύσουν μελοποιημένα ποιήματα του Παναγούλη σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη.

Τον συντονισμό της εκδήλωσης θα έχει ο δημοσιογράφος Παύλος Τσίμας.

Η βραδιά φιλοδοξεί να λειτουργήσει όχι μόνο ως φόρος τιμής, αλλά και ως μια ευκαιρία επαναπροσέγγισης της ιστορικής μνήμης, φωτίζοντας τη διαδρομή ενός ανθρώπου που ταύτισε το όνομά του με την αντίσταση, την αξιοπρέπεια και την αμφισβήτηση της εξουσίας.

Κι αυτό γίνεται. Αξιοποιείται, ομολογουμένως, η ιδιότητα του κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ φαίνεται πως και στην ΕΕ έχουν αρχίσει να αξιοποιούν τη στρατηγική θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πρόκειται για μια προσπάθεια εναρμόνισης διαφορετικών συμφερόντων και κοινών βημάτων.

Την περασμένη εβδομάδα η Κύπρος φιλοξένησε την άτυπη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και δεν παρουσίασε μόνο μια άρτια διοργάνωση, αλλά επί της ουσίας, καταγράφηκαν αποτελέσματα. Διεξήχθησαν συζητήσεις και δρομολογήθηκαν αποφάσεις. Και παράλληλα, η πρόσκληση προς τους ηγέτες των γειτονικών κρατών ανέδειξε το ρόλο γεφυροποιού που διαδραματίζει η Κυπριακή Δημοκρατία. 

Η Κύπρος σε αγώνα επιβίωσης

Πάντα τονιζόταν ότι η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα συνέβαλε στη διασφάλιση του κράτους και θα ενίσχυε την ασφάλεια, θα προστάτευε την Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτός ήταν ο μεγάλος στόχος και επιδίωξη. Ωστόσο, ψευδαισθήσεις δεν υπάρχουν καθώς τα συμφέροντα στέκονται- ενίοτε συγκροτημένα- απέναντι στις αρχές που διέπουν την λειτουργία της Ένωσης. Δεν είναι λίγες φορές που παρακολουθήσαμε τις Βρυξέλλες να κλείνουν το μάτι στην Άγκυρα, να γίνονται εξυπηρετήσεις προς όφελος της κατοχικής δύναμης, αν και δεν δικαιούται. Προφανώς και δεν βαδίζουμε, πάντα, σε στρωμένο κόκκινο χαλί. Και είναι σαφές πως μια μικρή χώρα χρειάζεται πολλαπλάσια προσπάθεια για να μην βρεθεί απομονωμένη και… αδικημένη.

Θέλει πολύ δουλειά να γίνει, για παράδειγμα, πράξη η ευρωπαϊκή -έμπρακτη- αλληλεγγύη. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης ανέλαβε πρωτοβουλία και πρότεινε τα επόμενα βήματα, που θα πρέπει να γίνονται σε σχέση με το άρθρο 42.7 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την ενεργοποίηση δηλαδή της ρήτρας αλληλεγγύης προς τα κράτη-μέλη. Μπορεί η Κύπρος να έχει περισσότερο την ανάγκη για αλληλεγγύη, αλλά τούτο δεν ισχύει πάντα. Αλληλεγγύη και βοήθεια χρειάζονται όλες οι χώρες, μικρές ή μεγάλες. Και δεν είναι μόνο η απειλή από εξωτερικό εχθρό, αλλά και μια σειρά άλλα ζητήματα. Όπως είναι, για παράδειγμα, οι πυρκαγιές. 

Στα αζήτητα η σύνοδος;

Θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι ενταχθήκαμε στην ΕΕ για να είμαστε στους μηχανισμούς και σε όλες τις διαδικασίες, γνωρίζοντας βεβαίως το μέγεθος και τις δυνατότητές μας. Δεν ενταχθήκαμε για να μένουμε στη γαλαρία και στα ρηχά νερά. Για να μην είμαστε, ωστόσο, παθητικοί παρατηρητές, χρειάζεται προσπάθεια καθώς τούτο δεν γίνεται αυτόματα. Τίποτε δεν θεωρείται δεδομένο. 

Στον μικρόκοσμο που ζούμε, η παρουσία των ηγετών των κρατών της Ένωσης, αλλά και αρχηγών χωρών της περιοχής, λίγο έλειψε να περάσει απαρατήρητη. Κάποιοι, σκοπίμως, θέλησαν να στείλουν στα αζήτητα την άτυπη σύνοδο και να ασχοληθούν με άλλα θέματα. Υπαρκτά ή και κατασκευασμένα. Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά, ωστόσο, ότι οι κυβερνήσεις έρχονται και παρέρχονται, η Κύπρος όμως όχι. 

Κατά τον έλεγχο που πραγματοποιήθηκε από τους αστυνομικούς, ο 55χρονος βρέθηκε να έχει στην κατοχή του ένα σουγιά και μία σιδερογροθιά, με την παραβίαση του νόμου περί όπλων να προστίθεται στις αρχικές κατηγορίες.

Στο σημείο έσπευσαν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, καθώς και ομάδες της ΔΙΑΣ και του ΕΚΑΒ, με τους αστυνομικούς να εφαρμόζουν τουρνικέ για τον περιορισμό της αιμορραγίας, μέχρι τη διακομιδή του τραυματία.

Νέα επίθεση

Λίγη ώρα αργότερα, ο ίδιος άνδρας φέρεται να μετέβη στην περιοχή του Ειρηνοδικείου, στην οδό Κυρίλλου Λουκάρεως, όπου ανέβηκε ξανά στον τέταρτο όροφο και πυροβόλησε τέσσερα άτομα. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, τα θύματα τραυματίστηκαν ελαφρά, ενώ ο δράστης άφησε στο σημείο την καραμπίνα πριν διαφύγει.

Από τα στοιχεία που έχουν γίνει γνωστά, πρόκειται για 89χρονο ρακοσυλλέκτη, ο οποίος φέρεται να είναι γνωστός στις περιοχές όπου κινείται. Παράλληλα, αναφέρεται ότι είχε στο παρελθόν νοσηλευτεί σε ψυχιατρική δομή, ενώ οι αρχές εξετάζουν το ιστορικό του. Ο άνδρας παραμένει ασύλληπτος και βρίσκεται σε εξέλιξη μεγάλη επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ. για τον εντοπισμό του. Συνολικά, τέσσερα άτομα έχουν τραυματιστεί από τις επιθέσεις, με την κατάσταση να προκαλεί έντονη κινητοποίηση. Σύμφωνα με πληροφορίες αναφέρουν πρόκειται για άτομο με ψυχολογικά προβλήματα.

Μαρτυρία

«Μόλις έφευγα από το Πρωτοδικείο και είδα πολλούς συναδέλφους να τρέχουν. Ένας συνάδελφος βγήκε και μας προειδοποίησε ότι υπάρχει όπλο και ότι πέφτουν πυροβολισμοί. Αυτό που συνέβη ήταν ότι ένας ηλικιωμένος άνδρας με μπλε καπαρντίνα μπήκε στο γραφείο 23, πυροβόλησε τρεις φορές στο πάτωμα, άφησε την καραμπίνα στο φωτοτυπικό και εξαφανίστηκε».

«Σπεύσαμε αμέσως μόλις ενημερωθήκαμε για το επεισόδιο. Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι πρόκειται για έναν ηλικιωμένο άνδρα, ο οποίος με τροποποιημένη καραμπίνα πυροβόλησε και τραυμάτισε, ευτυχώς ελαφρά, τέσσερις γραμματείς του Πρωτοδικείου, όλες γυναίκες. Έχει αφήσει κάποιες επιστολές που απευθύνεται στις εφημερίδες», ανέφερε ο πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.

Όπως επισημαίνει, σχεδόν δύο έτη μετά τη σύσταση του Κέντρου, έχουν ανακοινωθεί δύο βασικές δράσεις για την ανάπτυξη προηγμένων τεχνολογιών, με πρόβλεψη ανακοίνωσης αποτελεσμάτων τον Ιανουάριο του 2026, χωρίς να έχει αποσαφηνιστεί η εξέλιξή τους.

Παράλληλα, το ΕΛΚΑΚ έχει προχωρήσει σε τουλάχιστον δέκα προσκλήσεις ενδιαφέροντος για την ανάπτυξη προγραμμάτων, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη διαφάνεια ως προς τη συμβασιοποίηση και την πρόοδό τους.

Στην ερώτησητίθενται συγκεκριμένα ζητήματα προς τον υπουργό Εθνικής Άμυνας που αφορούν τη λειτουργία του Κέντρου, όπως το κατά πόσο η αποδοχή προτάσεων σε επίπεδο τεχνολογικής ετοιμότητας TRL 7 είναι συμβατή με τον σκοπό της έρευνας και ανάπτυξης, καθώς και ποιο είναι το ετήσιο κόστος λειτουργίας του, πόσο προσωπικό απασχολεί και με ποιες διαδικασίες πραγματοποιούνται οι προσλήψεις.

Επιπλέον, ζητούνται στοιχεία για τις πρώτες συμβάσεις έργων έρευνας και ανάπτυξης που ανακοινώθηκαν τον Μάρτιο του 2026 και συνδέονται με δοκιμές στο πλαίσιο της άσκησης «ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ», καθώς και για έργα που υλοποιούνται σε συνεργασία με το ΓΕΕΘΑ και την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, με έμφαση στο ύψος και τους όρους των συμβάσεων.

Ο Μιχάλης Κατρίνης υπογραμμίζει ότι, καθώς το ΕΛΚΑΚ διαχειρίζεται δημόσιους πόρους για την ανάπτυξη αμυντικής καινοτομίας, είναι αναγκαία η διασφάλιση λογοδοσίας και διαφάνειας.

Τα κτίρια που επελέγησαν για την τοποθέτηση είναι το Δημαρχείο επί της οδού Λιοσίων, τα γραφεία των τεχνικών υπηρεσιών στην οδό Αθηνάς, το Δημοτικό Βρεφοκομείο στα Σεπόλια, το Σεράφειο στην οδό Πειραιώς, η 7η Δημοτική Κοινότητα στην οδό Πανόρμου, σχολεία και βρεφονηπιακοί σταθμοί.
Η δράση υλοποιείται στα πλαίσια του προγράμματος «Wings over Cities» της Ορνιθολογικής Εταιρείας υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων.

Το πιλοτικό πρόγραμμα στοχεύει σε δράσεις χαρτογράφησης των υφιστάμενων φωλιών καθώς και στην τοποθέτηση τεχνητών ενδιαιτημάτων, με στόχο τη διατήρηση της ορνιθοπανίδας, την παρακολούθησή της και την ενημέρωση των πολιτών για την προστασία της..

Επιπλέον, μας αιτιολόγησε ότι κάθε άτομο λειτουργεί, δήθεν λόγω της φύσης του, για πάρτη του! Αυτό διαψεύδεται από τη διαφορετική συμπεριφορά των πολιτών από χώρα σε χώρα. Παρ’ όλα αυτά, οι “βαθυστόχαστες” απόψεις του καθόρισαν την εξέλιξη της πορείας του πολιτικού συστήματος, που κατέληξε σε ολιγαρχικό, αυτό της res Publica, που λανσάρεται και ως δημοκρατία χωρίς να είναι.

Μοντεσκιέ (1689-1755), Γάλλος βαρόνος: Θεωρείται θεμελιωτής της δημοκρατίας μαϊμού στη μορφή της res Publica. Αυτός “ανακάλυψε” ότι “η εξουσία είναι επικίνδυνη και πρέπει να ελέγχεται”. Οι απόψεις του, μάλλον, δεν απέδωσαν και η εξουσία παραμένει, διαχρονικά, ανεξέλεγκτη.

Τζον Στιούαρτ Μιλ (1806-1873), Βρετανός: Διαπίστωσε “ότι η αλήθεια μπορεί να αναζητείται μέσα από την ανοιχτή συζήτηση και υπερασπίστηκε την ατομική ελευθερία, υποστηρίζοντας ότι το άτομο είναι ελεύθερο να πράττει ό,τι θέλει, εφόσον δεν βλάπτει τους άλλους”. Όμως, δεν πρότεινε κάποιο ελευθερόμετρο για να μετρά κανείς το όριο που δεν βλάπτει τους άλλους. Η προσφορά του ήταν μια μίμηση του θεσμού της εκκλησίας του δήμου, προσφοράς των Αθηναίων, που θεωρείτο και ως το μέσον για την άσκηση της άμεσης δημοκρατίας, μόνον που η εκκλησία του δήμου ποτέ δεν βίωσε.

Η αξιολόγηση των έργων του φιλελευθερισμού

Στην παρουσίαση της αξιολόγησης των έργων του φιλελευθερισμού αναφέρεται και αυτή του δημοσιογράφου και αρχισυντάκτη, μάλιστα, του Economist, Ανδριάν Γούλντριτζ, ο οποίος υποστηρίζει «ότι οι φιλελεύθεροι χωρίστηκαν σε φατρίες που με τις θέσεις τους προδίδουν την ιδεολογία τους. Οι αριστεροί έχουν παρασυρθεί τόσο πολύ από την woke ατζέντα, ώστε στρέφονται κατά της αξιοκρατίας. Οι δεξιοί έχουν τέτοια εμμονή με τις αγορές, ώστε ξεχνούν ότι το όριο της ελευθερίας βρίσκεται στην παραβίαση της ελευθερίας του άλλου. Οι τεχνοκράτες παραμερίζουν τα ιδεολογικά ζητήματα μπροστά στον βασικό στόχο της διατήρησης του ελέγχου».

Η αξιολόγηση του Γούλντριτζ λέει, επίσης, ότι αριστεροί και δεξιοί είναι όλοι οπαδοί του φιλελευθερισμού, προφανώς, αφού όλοι υπηρετούν το ίδιο ολιγαρχικό πολίτευμα. Η αριστερά αντικατέστησε την επανάσταση με την res Publica, γιατί θεωρεί, μετά το μάθημα από τον Χίτλερ, πως μπορεί να αναρριχηθεί στην εξουσία δια των εκλογών και η woke διαθέτει ψήφους. Δείγμα ότι η αριστερά δεν είναι δημοκρατική, παρά του ότι διακηρύττει ότι πράττει εν ονόματι της δημοκρατίας. Εξαιρούνται τα θύματα της προπαγάνδας της. Την εξουσία διεκδικεί και όπου την κατέκτησε το πολίτευμα μετατράπηκε σε βασίλειο.

Η αποδοχή των αιτημάτων της woke από την αριστερά αποτελεί κατάφορη παραβίαση της οικουμενικής αρχής της δημοκρατίας, με την οποία ικανοποιούνται τα δικαιώματα όλων των νεογέννητων του κόσμου. Αξιόπιστη επιστημονική έρευνα (βλ. Εθνική Επιστημονική Ακαδημία των ΗΠΑ) τονίζει: «κάθε νεογέννητο έχει απόλυτη ανάγκη και δικαιούται, ως πολίτης, να απολαμβάνει, στα αρχικά του χρόνια, την αγκαλιά της φυσικής μητέρας». Όπως δεν έχει σχέση και με την αξιοκρατία. Πως άλλωστε να έχει, αφού την αποκλείει, αντικειμενικά, η res Publica, με την οποία εξυπηρετούνται οι στρατηγικοί της στόχοι. Συγχρόνως με αυτήν καλλωπίζει και δίνει χρόνια στον καπιταλισμό, με κάποιες πολιτικές της.

Η πληθώρα των “ελευθερόμετρων”

Σε κάθε περίπτωση, ούτε ο Γούλντριτζ μας δίνει κάποιο ελευθερόμετρο για να προσδιορίσουμε το όριο που απαιτείται, ώστε να υπάρξει ελεύθερη αγορά. Για πολλά χρόνια κυριαρχούσε η θέση του Άνταμ Σμιθ, ότι την ελεύθερη αγορά την διασφαλίζει το αόρατο χέρι, δηλαδή το συμφέρον των καταναλωτών, που όμως αποδείχθηκε να είναι μια πλάνη. Ο Ρόμπερτ Ράιχ, πρώην υπουργός εργασίας των ΗΠΑ, βεβαιώνει πως τέτοιο είδος δεν υπήρξε ποτέ.

Με βάση τα παραπάνω και την προβληματική αξιωματική αρχή της res Publica (η προστασία του δημοσίου συμφέροντος), δεν ικανοποιούνται οι δημοκρατικές αρχές, γιατί η ερμηνεία της αξιωματικής αρχής ποικίλει, αφού εξαρτάται από το ποιος κατέχει την καρέκλα της εξουσίας. Έτσι οδηγούμαστε σε πληθώρα ελευθερόμετρων, ένα για κάθε ερμηνεία της! Οι οπαδοί της επικαλούνται ότι η χρήση της δημοκρατικής αρχής της πολιτικής ισότητας: μία ψήφος της ίδιας αξίας για κάθε ψηφοφόρο, με βάση την οποία γίνεται η ανάδειξη των πολιτικών αξιωματούχων, καθιστά την res Publica δημοκρατικό πολίτευμα.

Η απάντηση είναι ότι το όριο χρήσης αυτής της δημοκρατικής αρχής τελειώνει εκεί που διαταράσσει τις άλλες αξιωματικές αρχές της δημοκρατίας κατά τον Γούλντριτζ. Αυτό σημαίνει ότι η χρήση των εκλογών δεν είναι κατάλληλη για αυτό το σκοπό. Οπότε, αυτό το μέσο της res Publica την καθιστά ολιγαρχική. Ο Αριστοτέλης μας το είπε χιλιάδες χρόνια πριν, αυτά ομολογούν και τα σημερινά αποτελέσματα.

Η συζήτηση άνοιξε με αφορμή τη συμπλήρωση 80 χρόνων από τον θάνατο του Κέινς. Η χρήση του επιτοκίου δανεισμού ως μοχλό αντιμετώπισης πληθωριστικών φαινομένων μηδενίζεται με την ρουσφετολογία του εξουσιάζοντος, ενώ οι δημόσιες επενδύσεις που προτείνει με τη γενική του θεωρία, ως μοχλό αντιμετώπισης της ανεργίας, πνίγονται από τον τρόπο της διαχείρισης τους. Οπότε, καλή η θεωρία, αλλά με res Publica απαξιώνεται. Οπότε, η μόνη εναλλακτική για τη χρήση της παραμένει ο νέος θεσμός της καταναλωκρατίας (Δούρειος Ίππος της Δημοκρατίας, εκδόσεις Άμμων, βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών), ακόμα και με res Publica.

Στην ανακοίνωση προστίθεται ότι «είναι ο ίδιος άνθρωπος, που πριν λίγες μέρες ισχυριζόταν ότι υπάρχει απόφαση που ακυρώνει την ανανέωση της θητείας των εντεταλμένων Ελλήνων Ευρωπαίων Εισαγγελέων και χθες με μία θεαματική κυβίσθηση χαρακτήρισε “αναγκαστική” την ανανέωση των θητειών τους».

Το ΠΑΣΟΚ ρωτά: «ποιος μπορεί να πάρει στα σοβαρά αυτόν τον πολιτικό κωλοτούμπα;» και «ποια αξιοπιστία έχει ένα πολιτικό πρόσωπο που επιχαίρει που τίθεται στο αρχείο μια υπόθεση που τον αφορά ως θύμα;». «Του έχει μείνει έστω και λίγη πολιτική αξιοπρέπεια;», συμπληρώνει.

«Η δικαιοσύνη δεν είναι όπως μάς συμφέρει. Είναι μία και ενιαία» πρόσθεσε ο υπουργός, τονίζοντας ότι «όταν ως αξιωματική αντιπολίτευση συμπεριφέρεσαι απέναντι στη Δικαιοσύνη με αυτό τον τρόπο, τότε υπάρχει πρόβλημα στη Δημοκρατία».

«Ο κ. Ανδρουλάκης πιέζεται από τον κ. Τσίπρα και οδηγείται σε νευρικότητα από την οποία είναι βέβαιο θα χάσει» ανέφερε ο κ. Φλωρίδης.

Εξήγησε ότι «εάν είναι θεσμικό όργανο, ένας πρωτοβάθμιος κατώτερος δικαστής που έχει ελάχιστα χρόνια στο Σώμα, τότε είναι θεσμικό όργανο και ο ανώτατος εισαγελέας της χώρας, ο οποίος έχει επιλεγεί από την πλειοψηφία των δικαστών και των εισαγγελέων και έχει 40 χρόνια στο Σώμα».

Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι «εάν οποιαδήποτε στιγμή, σε οποιαδήποτε φάση της διακαστικής διασικασίας ή εκτός αυτής, υπάρξουν στοιχεία που θα θεμελιώσουν ότι η υπόθεση πρέπει να εξεταστεί ξανά, εκεί είναι οι Αρχές».