1. ΔΕΠΑ Εμπορίας — ο πιο άμεσος δικαιούχος: Η ΔΕΠΑ Εμπορίας εμπορεύεται και προμηθεύει φυσικό αέριο, εισάγοντάς το μέσω αγωγών από Βουλγαρία/Τουρκία και μέσω του τερματικού Ρεβυθούσας, ενώ ελέγχεται 100% από το ΤΑΙΠΕΔ (δημόσιο). Είναι ενεργή σε νέες συμφωνίες LNG: διπλασιάζει τις ποσότητες LNG από τις ΗΠΑ μέσω της Venture Global, στέλνει νέα φορτία LNG στη Ρεβυθούσα, και υπέγραψε δήλωση προθέσεων μεταφοράς αερίου με τη Naftogaz για τον χειμώνα 2025-2026. Επίσης κατέχει το 29% στην Ηλεκτροπαραγωγή Αλεξανδρούπολης (840 MW) και το 20% στη Gastrade, που λειτουργεί το FSRU Αλεξανδρούπολης — άρα κερδίζει και από την υποδομή εισαγωγής, όχι μόνο από την εμπορία.

2. Mytilineos — κάθετα ολοκληρωμένος όμιλος με βαρύ αποτύπωμα στο αέριο. Ο όμιλος στοχεύει σε μερίδιο 30% στην προμήθεια ρεύματος έως το 2026, με τον ΔΕΗ και τη Mytilineos να ελέγχουν μαζί το 75% της αγοράς. Σημαντικό: ο κλάδος Ενέργειας ευνοήθηκε από την ενδυνάμωση παρουσίας στην προμήθεια φυσικού αερίου στα Βαλκάνια και τη ΝΑ Ευρώπη, με σχέδια επέκτασης σε όλη την Ευρώπη, και απάντηση στις μειωμένες τιμές αερίου ήταν η γεωγραφική επέκταση με νέο γραφείο διανομής αερίου στη Δυτική Ευρώπη.

3. HELLENiQ ENERGY (πρώην ΕΛΠΕ). Αν και πούλησε το 35% της ΔΕΠΑ Εμπορίας στο ΤΑΙΠΕΔ τον Δεκέμβριο του 2024, παραμένει βασικός παίκτης στα πετρελαιοειδή /αέριο και συμμετείχε στην έκτακτη σύσκεψη ασφάλειας εφοδιασμού με το ΥΠΕΝ μαζί με τη Motor Oil. 4. ΔΕΗ. Προωθεί ενεργά και φυσικό αέριο για το σπίτι, ως ο μεγαλύτερος πάροχος ρεύματος στην Ελλάδα, και διατηρεί μονάδες αερίου στο χαρτοφυλάκιο ηλεκτροπαραγωγής της παράλληλα με τις ΑΠΕ.

5. Chevron και ExxonMobil — οι νέοι “μεγάλοι ξένοι παίκτες” στους υδρογονάνθρακες. Αυτές είναι οι εταιρείες που εμφανίζονται πιο έντονα στις πρόσφατες δηλώσεις της νέας ηγεσίας: Ο Σταύρος Παπασταύρου έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην παρουσία Chevron και ExxonMobil στην Ελλάδα, με ένα πιθανό κοίτασμα να εκτιμάται έως 10 δισ. ευρώ, ενώ το ενδιαφέρον της ExxonMobil βρέθηκε στο επίκεντρο συνάντησης εργασίας του υπουργού και του υφυπουργού.

6. Διαχειριστές υποδομών αερίου (ΔΕΣΦΑ, Gastrade/FSRU, TAP, IGB). Αυτές οι εταιρείες υποδομής (αγωγοί, τερματικοί σταθμοί) κερδίζουν από τη ροή αερίου ανεξαρτήτως του ποιος το προμηθεύει — όσο περισσότερο αέριο διέρχεται, τόσο μεγαλύτερα τα έσοδα από τέλη διαμετακόμισης. Ο “διάδρομος Νότου-Βορρά” που περιέγραψε ο Παπασταύρου τους αφορά άμεσα.

Η έλλειψη μπαταριών ευνοεί το αέριο

Μια σημαντική παρατήρηση: η κατάσταση στην ενέργεια δεν είναι “είτε-είτε” (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας ή Φυσικό Αέριο). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι μεγάλοι όμιλοι (Mytilineos, ΔΕΠΑ, ΔΕΗ) δεν είναι αμιγώς εταιρείες αερίου — έχουν επίσης τεράστιο χαρτοφυλάκιο σε ΑΠΕ: η Mytilineos είχε συνολικό χαρτοφυλάκιο ΑΠΕ 13,7 GW, και η ΔΕΠΑ αναπτύσσει φωτοβολταϊκά πάνω από 800 MW με χρηματοδότηση 390 εκατ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.

Αυτό σημαίνει ότι το ζήτημα δεν είναι τόσο “αέριο εναντίον ΑΠΕ” στο επίπεδο εταιρικών συμφερόντων — οι ίδιοι όμιλοι κερδίζουν και από τα δύο. Το πραγματικό ζήτημα είναι μάλλον ότι η έλλειψη αποθήκευσης διατηρεί τη δομική ανάγκη για αέριο ως εφεδρεία, πράγμα που ευνοεί ειδικά όσους ελέγχουν μονάδες αερίου και υποδομές εισαγωγής — δηλαδή η καθυστέρηση στις μπαταρίες λειτουργεί έμμεσα προς όφελος της υπάρχουσας υποδομής αερίου, ανεξάρτητα από τις προθέσεις των επιμέρους εταιρειών.

Η αμερικανική Venture Global

Η Venture Global, είναι ο αμερικανικός προμηθευτής LNG που η ΔΕΠΑ Εμπορίας διπλασίασε τις ποσότητες μαζί της. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2013 από τον Michael Sabel, τραπεζίτη ενέργειας, και τον Robert Pender, δικηγόρο. Ο Pender είχε εργαστεί πάνω από 28 χρόνια στη χρηματοδότηση ενεργειακών έργων, ήταν επί μία δεκαετία επικεφαλής στη Hogan Lovells σε διεθνή χρηματοδότηση έργων, με συνολική εμπειρία σε έργα αξίας 35+ δισ. δολαρίων (αιολικά, βιομάζα, υδροηλεκτρικά, LNG, πυρηνικά).

Η δομή ελέγχου είναι το πιο ενδιαφέρον σημείο. Μετά το IPO (αύξηση μετοχικού κεφαλαίου μέσω δημόσιας προσφοράς) τον Ιανουάριο του 2025, η κεφαλαιοποίηση έφτασε τα 60,5 δισ. δολάρια, αλλά οι δύο ιδρυτές διατήρησαν το 98% του συνολικού ποσοστού των ψήφων, μέσω προνομιακών μετοχών που έχουν 10 ψήφους η καθεμία έναντι 1 ψήφου για τις κοινές μετοχές κατηγορίας. Δηλαδή, παρόλο που η εταιρεία είναι πλέον εισηγμένη και ανοιχτή σε δημόσιους επενδυτές, ο πραγματικός έλεγχος παραμένει αποκλειστικά στα χέρια Sabel-Pender, μέσω της Venture Global Partners II, LLC, που είναι η ελέγχουσα μέτοχος.

Βασικοί επενδυτές πριν το IPO: Η Stonepeak Infrastructure Partners επένδυσε 1,3 δισ. δολάρια στο τερματικό Calcasieu Pass, με άλλους βασικούς επενδυτές την Kiewit Corporation και την Energy Capital Partners — όλα μεγάλα ονόματα στην υποδομή /ιδιωτικά κεφάλαια ενέργειας στις ΗΠΑ. Πελάτες-εταίροι μεγάλης κλίμακας: Η εταιρεία είχε εξασφαλίσει μακροχρόνια συμβόλαια με μεγάλους ενεργειακούς ομίλους όπως η Shell και η BP, και είχε συμβόλαια αγοράς (SPAs) με αναμενόμενα συνολικά έσοδα περίπου 107 δισ. δολαρίων στη διάρκεια ζωής τους.

Η Venture Global είναι ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς αμερικανικού LNG παγκοσμίως — στοχεύει να έχει πάρει υπό τον έλεγχό της έως το 2030 πάνω από το 25% των εξαγωγών LNG των ΗΠΑ. Η συμφωνία της με τη ΔΕΠΑ Εμπορίας εντάσσεται σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο: οι ΗΠΑ προσπαθούν να αντικαταστήσουν το ρωσικό αέριο στην ευρωπαϊκή αγορά με αμερικανικό LNG, και η Ελλάδα (μέσω Ρεβυθούσας και του σχεδιαζόμενου “διαδρόμου Νότου-Βορρά” που ανέφερε ο Παπασταύρου) λειτουργεί ως σημείο εισόδου αυτού του αερίου στα Βαλκάνια.

Άρα η αυξανόμενη εξάρτηση της Ελλάδας από εισαγόμενο LNG εξυπηρετεί ταυτόχρονα: (α) τα ιδιωτικά συμφέροντα ιδρυτών/επενδυτών της Venture Global, (β) τη γεωπολιτική στρατηγική ΗΠΑ-ΕΕ απεξάρτησης από το ρωσικό αέριο, και (γ) τα ελληνικά εγχώρια συμφέροντα (ΔΕΠΑ, Mytilineos) που μεσολαβούν και επωφελούνται από τη διανομή. Είναι ένα ωραίο παράδειγμα του πώς η καθυστέρηση στην εγχώρια αποθήκευση δεν είναι απλά “τεχνικό κενό” — διατηρεί ζωντανή μια ολόκληρη αλυσίδα εμπορικών σχέσεων γύρω από το εισαγόμενο αέριο.

Η ουκρανική εταιρεία Naftogaz

Η Naftogaz είναι 100% κρατική εταιρεία της Ουκρανίας. Ο ιδρυτής και μοναδικός μέτοχος είναι το ίδιο το ουκρανικό κράτος. Είναι η μεγαλύτερη εθνική εταιρεία πετρελαίου και αερίου της Ουκρανίας, υπαγόμενη στην κυβέρνηση, με κάθετα ολοκληρωμένη δραστηριότητα σε έρευνα, άντληση, μεταφορά και προμήθεια φυσικού αερίου και πετρελαίου.

Η εταιρεία λειτουργεί 38.200 χλμ. αγωγών διαμετακόμισης υψηλής πίεσης και διαθέτει πάνω από 30 δισ. κυβικά μέτρα χωρητικότητας αποθήκευσης αερίου, υποδομή που βρίσκεται ανάμεσα στη Ρωσία και την Ευρωπαϊκή Ένωση και την έχει φέρει στο επίκεντρο της περιφερειακής πολιτικής. Αυτό σημαίνει ότι η Naftogaz δεν είναι απλά προμηθευτής — είναι κομβικός παίκτης στο πώς κινείται το αέριο μεταξύ Ρωσίας, Ουκρανίας και Ευρώπης.

Έχει γίνει ακόμα “πιο κρατικοποιημένη” μέσα στον πόλεμο. Με αποφάσεις της κυβέρνησης κατά τη διάρκεια του πολέμου, η Naftogaz έχει γίνει μεγαλύτερη και με περισσότερη αγοραστική δύναμη — είναι πια μονοπώλιο στην προμήθεια αερίου σε νοικοκυριά, καλύπτοντας πάνω από το 98% της αγοράς, ενώ της δόθηκε ο έλεγχος 26 εταιρειών διανομής αερίου που προηγουμένως ανήκαν στον ουκρανό ολιγάρχη Dmytro Firtash, καθώς και δίκτυο πρατηρίων που ανήκε στον Viktor Medvedchuk (ο οποίος έχει συλληφθεί).

Το 2021 η συμβολή της Naftogaz αντιστοιχούσε στο 10,7% των εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού — άρα είναι ζωτικής σημασίας για τα δημόσια οικονομικά της Ουκρανίας εν καιρώ πολέμου. Από τον Μάιο του 2025 πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο κ. Koretskyi, ο οποίος προηγουμένως διηύθυνε τις κρατικές εταιρείες Ukrnafta και Ukrtatnafta, αυξάνοντας την παραγωγή πετρελαίου/αερίου και καταγράφοντας ιστορικά κερδοφόρα αποτελέσματα. Η περίπτωση Naftogaz είναι ουσιαστικά αντίστροφη από τη Venture Global:

• Venture Global = ιδιωτικά συμφέροντα δύο ιδρυτών-δισεκατομμυριούχων (Sabel, Pender) που κερδίζουν εμπορικά από την πώληση LNG.
• Naftogaz = το ίδιο το ουκρανικό κράτος, που έχει γεωπολιτικό και όχι μόνο εμπορικό συμφέρον: χρειάζεται έσοδα και ασφάλεια εφοδιασμού εν μέσω πολέμου, και η συμφωνία με τη ΔΕΠΑ εξυπηρετεί διπλό σκοπό: εξασφαλίζει εφοδιασμό για την Ουκρανία τον χειμώνα (πιθανότατα μέσω αντίστροφης ροής από Ελλάδα/Βαλκάνια προς Ουκρανία, δεδομένων των ρωσικών πληγμάτων στις υποδομές της) και ενισχύει τα κρατικά έσοδα της Ουκρανίας σε μια κρίσιμη περίοδο.

Άρα εδώ δεν μιλάμε για το “ποιος πλουτίζει ιδιωτικά” αλλά και για κρατική στρατηγική επιβίωσης — η Ουκρανία χρειάζεται διεθνείς συνεργασίες αερίου τόσο για ενεργειακή ασφάλεια όσο και για δημοσιονομικά έσοδα, ενώ η Ελλάδα/ΔΕΠΑ αποκτά έναν ακόμη γεωπολιτικό ρόλο ως κόμβος διαμετακόμισης στην ευρύτερη περιοχή.

Το τέλειο σύμβολο της υποταγής της χώρας εμφανίζεται τον περασμένο Ιούλιο, όταν κατά την διάρκεια των εορτασμών για την επέτειο των 250 ετών από την ίδρυση των ΗΠΑ, παρουσιάζεται ένα θέαμα μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) με επίκεντρο την εικόνα του Donald Trump μαζί με την υπερ-συντηρητική πρωθυπουργό Sanae Takaichi. Οπωσδήποτε όλοι γνωρίζουν τον εξαιρετικά στενό στρατιωτικό και πολιτικό δεσμό της χώρας με τις ΗΠΑ, αν και λιγότεροι αντιλαμβάνονται την κεντρική θέση της Ιαπωνίας στην στήριξη του παγκόσμιου δολλαριακού συστήματος.

Το Τόκυο προσφέρει μία ακόμα ζωτική υπηρεσία στην αμερικανική αυτοκρατορία, από την στιγμή που παραμένει ο μεγαλύτερος αλλοδαπός επενδυτής στους τίτλους του ομοσπονδιακού δημοσίου, διακρατώντας ουσιαστικά σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χώρα το μεγαλύτερο μερίδιο στο αμερικανικό χρέος. Στην πραγματικότητα αποδεικνύεται ο μεγαλύτερος αλλοδαπός δανειστής της αμερικανικής οικονομίας, διατηρώντας παράλληλα επί δεκαετίες ένα τεράστιο πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.

Υιοθετώντας ένα πρότυπο εστιασμένο στις επενδύσεις και στις εξαγωγές, καθιερώνεται με την μορφή μίας βιομηχανικής υπερδύναμης που εξειδικεύεται στις τεχνολογίες αιχμής, στις πωλήσεις προϊόντων υψηλής ποιότητας και διατηρώντας πιστούς πελάτες σε ολόκληρο τον κόσμο. Τα τεράστια πλεονάσματα της ιαπωνικής βιομηχανίας ανακυκλώνονται κατά το μεγαλύτερο μέρος σε τίτλους του αμερικανικού δημοσίου, ακόμα και μετά το 2010, όταν οι αποδόσεις καθηλώνονται σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα, ενώ σε μερικές περιπτώσεις αποδεικνύονται και αρνητικές. Πρόκειται για περίοδο ουσιαστικά μηδενικών αμερικανικών επιτοκίων, κάτω από τον δείκτη του πληθωρισμού και Πιστωτικής Επέκτασης (QE)  από την Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα (FED).

Το Τόκυο συνεχίζει αδιάλειπτα να μετατρέπει τα πλεονάσματα σε τίτλους του ομοσπονδιακού δημοσίου όχι μόνον λόγω των πιέσεων του εκάστοτε ενοίκου του Λευκού Οίκου, αλλά και λόγω του ότι οι βιομηχανίες του ευνοούνται ανταγωνιστικά από το υποτιμημένο ιαπωνικό γιέν και ειδικά σε περίοδο που αυξάνονται οι φοβίες για τον εντεινόμενο ανταγωνισμό της Κίνας.

Τον Φεβρουάριο του 2026 και πριν την έκρηξη των συγκρούσεων στον Περσικό Κόλπο, η Κεντρική Τράπεζα Ιαπωνίας κατέχει αμερικανικούς τίτλους συνολικής αξίας περίπου $1,24 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, χωρίς να συνεκτιμώνται τα ανάλογα χαρτοφυλάκια των μεγάλων της ομίλων. Σε αντίθεση με την ιαπωνική τακτική, η Κεντρική Τράπεζα Κίνας, μειώνει σταθερά την έκθεσή της στο αμερικανικό χρέος και από τα $1,3 τρισεκατομμύρια του 2014, τον Φεβρουάριο του 2026 κατέχει λιγότερα από $635 δισεκατομμύρια, προχωρώντας σταθερά σε πορεία αποδολαριοποίησης, ανησυχώντας κυρίως για την μετατροπή του αμερικανικού δολαρίου σε όπλο.

Η δυσλειτουργία της αμερικανικής αγοράς ομολόγων

Αν και η Ιαπωνία παραμένει επί σειράν ετών ο μεγαλύτερος κάτοχος τίτλων του αμερικανικού ομοσπονδιακού δημοσίου, κατά την διάρκεια των τελευταίων μηνών μειώνει την έκθεσή της στο αμερικανικό χρέος. Η αφορμή ανακύπτει όταν η κυβέρνηση του Donald Trump εξαπολύει μία επίθεση εναντίον του Ιράν που πυροδοτεί παγκόσμια κρίση στην αγορά ενέργειας, πλήττοντας ιδιαίτερα τις οικονομίες της ανατολικής και νοτιοανατολικής Ασίας.

Η Ιαπωνία εξαρτάται σχεδόν απόλυτα από τις εισαγωγές αργού πετρελαίου, με το 95% να προέρχεται από την Μέση Ανατολή και σχεδόν το 70% προέρχεται από την διακίνηση μέσω των Στενών του Hormuz, που παραμένουν όμως κλειστά λόγω των αμερικανικών επιθέσεων. Οι απότομες πάντως αυξήσεις των τιμών προκαλούν πρόσθετες πιέσεις στο ιαπωνικό γιέν, εξαναγκάζοντας την Κεντρική Τράπεζα Ιαπωνίας να παρέμβει.

Στους μήνες που ακολουθούν την έναρξη των συγκρούσεων στο Περσικό Κόλπο, το Τόκυο αρχίζει να μειώνει την έκθεσή του στο αμερικανικό ομοσπονδιακό χρέος, παρεμβαίνοντας στην αγορά συναλλάγματος με ρευστοποιήσεις αμερικανικών ομολόγων, οπότε με τα δολάρια των πωλήσεων προβαίνει σε αγορές γιέν υποστηρίζοντας το νόμισμα της χώρας. Έως τον Ιούλιο, η συνολική αξία των τίτλων του αμερικανικού ομοσπονδιακού δημοσίου που κατέχει μειώνεται στα $1,11 τρισεκατομμύρια, αποκαλύπτοντας πως οι συνολικές πωλήσεις υπερβαίνουν τα $100 δισεκατομμύρια σε ένα τετράμηνο.

Η εξέλιξη θορυβεί το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών, από την στιγμή που οι αποδόσεις των τίτλων του ομοσπονδιακού δημοσίου αυξάνονται σταθερά επί μία εξαετία, με θρυαλλίδα την αιφνίδια άνοδο του πληθωρισμού μετά την υγειονομική κρίση, που προκαλεί ανατροπές στις εφοδιαστικές αλυσίδες. Η αμερικανική κυβέρνηση ανησυχεί ειδικά για τις επίμονα υψηλές αποδόσεις του δεκαετούς ομολόγου, που αποτελεί τιμή αναφοράς για άλλα επιτόκια στην οικονομία, όπως στα εταιρικά ομόλογα, στα ενυπόθηκα δάνεια, στα αντίστοιχα φοιτητικά και άλλα.

Ο επικεφαλής των χρηματοοικονομικών αναλυτών της LIGHTSTREAM – LSR, Scott Foster, από το 2017 συνδυάζει την συμβατική έρευνα με εναλλακτικά δεδομένα και Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ), ασχολείται με τις ασιατικές αγορές και ειδικά με την Ιαπωνία. Στην τελευταία του αναφορά αποκαλύπτει πως οι ΗΠΑ ασκούν αφόρητη πίεση στο Τόκυο για να αυξήσει τα επιτόκιά του και να υποστηρίξει το ιαπωνικό νόμισμα, προοπτική που έρχεται όμως σε αντίθεση με το χρηματοοικονομικό και επενδυτικό πρόγραμμα της Sanae Takaichi, απειλώντας τις αμυντικές δαπάνες, την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ) και τις στρατηγικές τεχνολογίες, με άνοδο του πληθωρισμού και των υποχρεώσεων εξυπηρέτησης χρεών.

Τελικά η Κεντρική Τράπεζα Ιαπωνίας ενδίδει στις πιέσεις και αυξάνει το βασικό βραχυπρόθεσμο επιτόκιό της κατά 25 μονάδες βάσης, στο 1,25%, με ψήφους 7 υπέρ και 2 κατά στην συνεδρίαση του Σεπτεμβρίου, με το κόστος δανεισμού να αναρριχάται στα υψηλότερα επίπεδα από το 1995. Η διαφωνία στην ψηφοφορία ανακλά την διαφορά απόψεων για τον ρυθμό την πολιτικής ομαλοποίησης, με βάση την αντίδραση της κεντρικής τράπεζας στον επίμονο πληθωρισμό, συμπεριλαμβανομένων και των υψηλών τιμών του αργού πετρελαίου.

Η Ιαπωνία

Αν και η πλειοψηφία σηματοδοτεί με την στάση της την υποστήριξή της για περαιτέρω αυξήσεις επιτοκίων, δύο από τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, οι Toichiro Asada και Ayano Sato, διαφωνούν αποκαλύπτοντας την αντίστασή τους στην επιτάχυνση του κύκλου Πιστωτικής Συρρίκνωσης (QT). Η αύξηση έρχεται τρείς μήνες μετά την προηγούμενη, διάστημα που αποτελεί και το συντομότερο από το 1990 και έπεται των αφόρητων πιέσεων του αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών, με τον Scott Bessent να τηλεφωνεί επανειλημμένα απαιτώντας υψηλότερα επιτόκια. Για το μεσοπρόθεσμο μέλλον η Κεντρική Τράπεζα Ιαπωνίας αναμένει πληθωρισμό σε επίπεδα ανώτερα του 2% και τους αναλυτές να προβλέπουν άνοδο του δείκτη τιμών καταναλωτή προς το 3% στις αρχές του 2027.

Επιπλέον επί δεκαετίες οι ιαπωνικές ασφαλιστικές εταιρείες ζωής συγκεντρώνουν μακροπρόθεσμα ιαπωνικά ομόλογα του δημοσίου για να καλύψουν τις μελλοντικές τους υποχρεώσεις προς τους ασφαλισμένους. Με τα επιτόκια καθηλωμένα σε σχεδόν μηδενικά επίπεδα επί σειράν ετών, οι αποδόσεις παραμένουν ισχνές, αλλά τα ομόλογα καλύπτουν τις προβλεπόμενες πληρωμές με την εγγύηση του δημοσίου.

Όμως τα επιτόκια αρχίζουν να αυξάνονται, οπότε η αγοραία αξία των παλαιών ομολόγων χαμηλών αποδόσεων μειώνεται και εμφανίζονται υποαξίες στα χαρτοφυλάκια των εταιρειών, με συνέπεια στα τέλη Μαρτίου οι τέσσερις μεγαλύτερες εταιρείες του κλάδου να έχουν λόγω υποαξιών ζημίες $90 δισεκατομμυρίων σχεδόν 60% μεγαλύτερες σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Οι υποαξίες της NIPPON LIFE ανέρχονται ήδη σε $4,5 δισεκατομμύρια και στο σύνολο του κλάδου εγγίζουν τα $200 δισεκατομμύρια, δεδομένο που καθιστά την αύξηση των επιτοκίων της κεντρικής τράπεζας επικίνδυνη για τις εταιρείες του. Η διάκριση μεταξύ της υποαξίας και της πραγματοποιούμενης ζημίας εστιάζεται στο γεγονός ότι εάν ο τίτλος δεν ρευστοποιηθεί για να εγγραφεί ζημία και παραμείνει στο χαρτοφυλάκιο έως την χρονική λήξη του τότε αποπληρώνεται στο άρτιο χωρίς καμία απώλεια.

Πρόκειται εκτός του κύριου αιτίου που εξωθεί στην ασυνήθιστη παρέμβαση στην αγορά συναλλάγματος για την στήριξη του ιαπωνικού γιέν για μία ακόμα παράμετρο κινδύνου, με το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών να δηλώνει πως “αυξάνει τουλάχιστον στο διπλάσιο την ρευστότητα για την επαναγορά μακροπρόθεσμων τίτλων στο εύρος των δεκαετών έως εικοσαετών και των εικοσαετών έως τριακονταετών”. Ουσιαστικά το υπουργείο εκδίδει βραχυπρόθεσμους τίτλους και κυρίως έντοκα γραμμάτια, για την εξαγορά μακροπρόθεσμου χρέους σε μία προσπάθεια να συγκρατήσει τις αποδόσεις σε χαμηλότερα επίπεδα, ελέγχοντας την καμπύλη τους.

Πρόκειται για ειρωνεία των καιρών από την στιγμή που ο Scott Bessent επικρίνει με σφοδρότητα  την υπουργό Οικονομικών του Joe Biden, Janet Yellen, λόγω του ότι υιοθετεί την τακτική της έκδοσης κυρίως εντόκων γραμματίων. Η γενική ιδέα εστιάζεται στο γεγονός ότι με την μείωση των εκδόσεων μακροπρόθεσμων τίτλων, το υπουργείο θα αποτρέψει τις ανοδικές πιέσεις στις αποδόσεις των ομολόγων.

Τον Ιούλιο το υπουργείο εκδίδει έντοκα γραμμάτια διάρκειας ενός έως δώδεκα μηνών συνολικού ύψους $2,57 τρισεκατομμυρίων,  βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα ομόλογα διάρκειας από 2 έως και 10 ετών συνολικού ύψους $310,3 δισεκατομμυρίων και μακροπρόθεσμα ομόλογα διάρκειας 20 έως και 30 ετών συνολικού ύψους μόλις $37,3 δισεκατομμυρίων. Τα ποσά αποκαλύπτουν πως το 86,4% του συνόλου των εκδόσεων που φθάνει σχεδόν τα $3 τρισεκατομμύρια, αφορά έντοκα γραμμάτια, το 10,4% μεσοπρόθεσμα ομόλογα και μόλις το 1,3% μακροπρόθεσμα.

Κάποιοι εξεπλάγησαν, όταν γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι ΗΠΑ διαμόρφωσαν τα αποτελέσματα για φιλοαμερικανικές κυβερνήσεις στην ανατολική Ευρώπη. Και στη Ρουμανία το έκαναν με το έτσι θέλω, όταν στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών νικητής ήταν ο φιλορώσος Καλίν Γκεοργκέσκου. Ακύρωσαν λοιπό τον πρώτο γύρο λόγω ανάμειξης των Ρώσων είπαν, απέκλεισαν τον νικητή από τις επαναληπτικές εκλογές (!) και έβγαλαν τελικά τον δικό τους.

Εκτός από τη Ρουμανία, περίπου τα ίδια έγιναν στη Βουλγαρία, όσο και στη Μολδαβία. Εκεί μάλιστα, όταν καταμετρήθηκαν οι ψήφοι νικητής ήταν ο φιλορώσος υποψήφιος. Μετά όμως ήρθε το “πακέτο” της ψήφου των Μολδαβών μεταναστών και έγινε εύκολα η ανατροπή με νικήτρια την Μάγια Σάντου που θήτευσε σε θέση συμβούλου στην Παγκόσμια Τράπεζα με έδρα την Ουάσινγκτον. 

Το ποτήρι ξεχείλισε με Ρωσία-Ουκρανία 

Η μεγαλύτερη όμως “επιτυχία” των Αμερικανών ήταν στην Ουκρανία, την οποία ελέγχουν μετά την πραξικοπηματική ανατροπή του φιλορώσου προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς το 2014, με σχέδιο να την εντάξουν τελικά στο ΝΑΤΟ. Έτσι κατάφεραν με επέκταση της συμμαχίας να κυκλώσουν τη Ρωσία από τον Αρκτικό κύκλο, Νορβηγία-Σουηδία- Φινλανδία-Βαλτικές χώρες- Πολωνία-Ρουμανία- Βουλγαρία και Μολδαβία. Σκεφτείτε μόνο τι θα συνέβαινε και πως θα αντιδρούσε η Δύση, αν το απειλούμενο από τον Τραμπ Μεξικό, έκανε στρατιωτική συμφωνία για την ασφάλειά του, ως ανεξάρτητο κράτος, με τη Ρωσία. 

Στο σημείο αυτό αξίζει να θυμίσουμε πως και ποιοι ματαίωσαν τη συμφωνία Ρωσίας-Ουκρανίας για ειρήνευση το 2022. H πολιτική επιθεώρηση Foreign Affairs, που αποτελεί την ιδεολογική ναυαρχίδα του κατεστημένου της Ουάσιγκτον σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, αποκάλυψε τότε ότι τον Απρίλιο του 2022 είχε επιτευχθεί μια κατ’ αρχάς συμφωνία μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσίας.

Η συμφωνία προέβλεπε την υποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων σε θέσεις που κατείχαν πριν την εισβολή στις 24 Φεβρουαρίου. Σε αντάλλαγμα η Ουκρανία «θα υποσχόταν ότι δεν θα επιζητούσε τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ και αντ’ αυτού θα αναζητούσε εγγυήσεις ασφάλειας από διάφορα κράτη». Η συμφωνία εκείνη ήταν το αποτέλεσμα των συνομιλιών μεταξύ Ουκρανών και Ρώσων στην Κωνσταντινούπολη τα τέλη του Μαρτίου του 2022.

Ο ρόλος του Μπόρις Τζόνσον

Σύμφωνα με ανταπόκριση της ουκρανικής εφημερίδας Ukrainska Pravda που επικαλείτο συνεργάτες του προέδρου Ζελένσκι, ο τέως πρωθυπουργός της Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον, όταν έμαθε για την συμφωνία, πήρε αμέσως το αεροπλάνο για το Κίεβο όπου έφθασε στις 9 Απριλίου. Ο Τζόνσον πίεσε τον Ζελένσκι να σταματήσει κάθε διαπραγμάτευση με τους Ρώσους διότι, αν το κάνει, η Δύση και οι Αμερικανοί δεν θα τον βοηθήσουν στη συνέχεια.

Το γεγονός αυτό επιβεβαίωσε και η Άγκελα Μέρκελ στο βιβλίο των απομνημονευμάτων της. Κατά τα άλλα, φταίει και πάντα θα φταίει η κακιά Ρωσία που θέλει να επιτεθεί σε όλη την Ευρώπη, λες και της λείπει ζωτικός χώρος. Και σήμερα το αποτέλεσμα είναι η πρόεδρος της Κομισιόν με την ΕΕ να συγκλονίζεται από την ενεργειακή κρίση και τα υπερβολικά χρέη, να προτείνει εμείς οι ευρωπαίοι πολίτες να κάνουμε οικονομία στην θέρμανση και στον νυχτερινό φωτισμό!

Η Ελλάδα είναι… εύκολη για την Κίμπερλι!

Πάντως εδώ στην αποικία δεν έχουμε κανένα λόγο να ανησυχούμε. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη λέει “ναι σε όλα” ότι και αν διατάξουν οι ΗΠΑ και δευτερευόντως το Βερολίνο και το Τελ Αβίβ. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός μπορεί να είναι σε θέση να εκβιάζει τους παρακολουθούμενους από την ΕΥΠ φίλους και αντιπάλους στο εσωτερικό, αλλά σε ό,τι αφορά (ειδικά τις ΗΠΑ-) είναι σε θέση εκβιαζόμενου, καθώς δεν υπάρχει μυστικό που να τον εκθέτει, που δεν το γνωρίζουν οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.

Έχω την εντύπωση μάλιστα πως αυτό εννοούσε η κ. Κίμπερλι λέγοντας ότι εύκολα ανατρέπουν και την ελληνική κυβέρνηση αν το θελήσουν! Αυτή τη στιγμή, το μεγαλύτερο μέλημα του Έλληνα πρωθυπουργού είναι όταν απομακρυνθεί από την εξουσία, γεγονός που πλησιάζει, να είναι ασφαλής και σε θέση να απολαύσει τους κόπους του. Άλλωστε τι να την κάνει την τρίτη θητεία, όταν με τη δεύτερη παραδίδει ο ίδιος “καμένη γη”;

Για την έρευνα του Ιουνίου 2026 ελήφθησαν στοιχεία από 28 ασφαλιστικές επιχειρήσεις, οι οποίες εκπροσωπούν το 99% της συνολικής παραγωγής ασφαλίστρων των ασφαλίσεων αυτοκινήτων (περίπου 7,1 εκατ. ασφαλιστήρια συμβόλαια αστικής ευθύνης οχημάτων).

Από την εικόνα του χαρτοφυλακίου σε ισχύ των ανωτέρω επιχειρήσεων, το ποσοστό επί του συνόλου των συμβολαίων που διαθέτει την κάλυψη των φυσικών φαινομένων*, εξελίσσεται ως εξής:

*Η κάλυψη μπορεί να αφορά δασική πυρκαγιά, πλημμύρα ή συνδυασμό αυτών.

Από το σύνολο των 28 επιχειρήσεων που παρείχαν την κάλυψη των φυσικών φαινομένων, οι 22 επιχειρήσεις διαχωρίζουν τις καλύψεις σε:

• δασική πυρκαγιά
• πλημμύρα
• σεισμό (μη υποχρεωτική κάλυψη εκ του νόμου)

Οι επιχειρήσεις αυτές εκπροσωπούν το 83,4% της συνολικής παραγωγής ασφαλίστρων των ασφαλίσεων αυτοκινήτων (περίπου 5,9 εκατ. ασφαλιστήρια συμβόλαια αστικής ευθύνης οχημάτων).

Από την εικόνα του χαρτοφυλακίου σε ισχύ την 30.06.2026 των ανωτέρω 22 επιχειρήσεων, προέκυψαν τα εξής:

των συμβολαίων είχαν την κάλυψη του σεισμού

των συμβολαίων είχαν την κάλυψη της πλημμύρας

των συμβολαίων είχαν την κάλυψη της δασικής πυρκαγιάς

Έλα, όμως, που ο Μητσοτάκης ο Β’ θεωρεί ότι είναι αυτός το μόνο αφεντικό, άρα δεν θα μου κάνεις εσύ Ντόρα υποδείξεις! Και το είπε με τον τρόπο του στο Υπουργικό Συμβούλιο.

Στην κριτική της ότι υπάρχουν αλαζόνες υπουργοί που πρέπει να ξεκαβαλικέψουν απάντησε: «Είναι δική μου ευθύνη να αξιολογώ ατομικές συμπεριφορές βουλευτών και υπουργών»!

Η Ντόρα, όμως, μπορεί και θέλει να του κάνει ζημιά. Ειδικά μετά την άρνηση του θείου Κυριάκου να κατεβάσει το γιο της στην Α’ Αθηνών.

Όταν η Ντόρα… βγάζει γλώσσα χωρίς επιπτώσεις, είναι σίγουρο ότι θα βρει μιμητές στη γαλάζια Κοινοβουλευτική Ομάδα!

Βλέπετε ατάκες περί αλαζονείας και τα τοιαύτα πουλάνε στα Μίντια και οι βουλευτές που βλέπουν τον κίνδυνο να μην επανεκλεγούν δεν το ‘χουν και πολύ να ρίξουν τέτοιες ατάκες στην αγορά!

Αλλά δεν είναι αυτό το μεγαλύτερο πρόβλημα του Κυριάκου! Η κυβερνητική βάρκα έχει αρχίσει να… μπάζει νερά! Η παραπομπή του Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο έχει ανοίξει επικίνδυνη τρύπα στην καρίνα!

Το πόρισμα του Δικαστικού Συμβουλίου, εξάλλου, βγάζει εμμέσως πλην σαφώς στη σέντρα και τον ίδιο τον πρωθυπουργό!

Κι αν κάποιος από τους παραπεμπόμενους υπηρεσιακούς παράγοντες κελαηδήσει και πει ότι την εντολή την έδωσε ο Τριαντόπουλος, άντε να… μαζέψει τα ασυμμάζευτα!

Και για να σας πω την αλήθεια, προσωπικά έχω κάνει τάμα στη θεά-κόμπρα (σιγά που δεν ‘χαμε και εμείς οι κόμπρες τη θεά μας!) να βάλει το χέρι της και ο Μητσοτάκης ο Β’ να πάει σε εκλογές το Μάη…

Ο επερχόμενος χειμώνας θα μας αλλάξει τα φώτα σε ακρίβεια και τα συμπαρομαρτούντα, αλλά θα ‘χουμε και τα άλλα, τον Ντίλιαν των υποκλοπών, την Κοβέσι και όποιο άλλο από τα σκάνδαλα εντωμεταξύ σκάσει!

Δεν ιδρώνει βέβαια το αυτί του μητσοτακέικου με ακρίβεια και τα τοιαύτα, από μπικικίνια έχουν να φάνε και οι κότες!

Αλλά το κλίμα θα βαρύνει σε τέτοιο βαθμό που ακόμα και οι πιο πιστοί νεοδημοκράτες ψηφοφόροι θα το ρίξουν στα… μπινελίκια! Και μάλιστα μπινελίκια με… ονοματεπώνυμο!

Μιλάμε για κατηφόρα και τι κατηφόρα! Απ’ αυτές που πατάς φρένο και σε πάει… καροτσάκι στην εκλογική πανωλεθρία!

Συγκεκριμένα, το Πανεπιστήμιο καταλαμβάνει από κοινού με άλλα δύο πανεπιστήμια την 1^η  θέση ανάμεσα στα κυπριακά πανεπιστήμια που περιλαμβάνονται στην κατάταξη, ενώ καταλαμβάνει από κοινού τη 2^η θέση μεταξύ των ελληνικών και κυπριακών πανεπιστημίων, διατηρώντας επιπλέον την πρωτιά στην Ποιότητα της Έρευνας ανάμεσα στα κυπριακά και ελληνικά πανεπιστήμια. Το UNIC κατατάσσεται, επίσης, στην από κοινού 153^η θέση ανάμεσα στα πανεπιστήμια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η κατάταξη Times Higher Education World University Rankings αξιολογεί τα πανεπιστήμια σε πέντε βασικά πεδία: Διδασκαλία, Ερευνητικό Περιβάλλον, Ποιότητα της Έρευνας, Βιομηχανία (μεταφορά τεχνογνωσίας και τη διασύνδεση του ιδρύματος με την αγορά εργασίας) και Διεθνής Προσανατολισμός.

Ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, Καθηγητής Φίλιππος Πουγιούτας, σχολιάζοντας τα φετινά αποτελέσματα, ανέφερε: «Το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας έχει αναπτυχθεί σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Βασιζόμενο στην υψηλή ποιότητα της εκπαίδευσης και του μαθησιακού εκπαιδευτικού περιβάλλοντος που παρέχει, έχει εξελιχθεί σε ένα από τα κορυφαία ερευνητικά πανεπιστήμια παγκοσμίως. Κατατάσσεται 1ο ανάμεσα στα ελληνικά και κυπριακά πανεπιστήμια στον τομέα της Ποιότητας της Έρευνας, τον σημαντικό και βαρυσήμαντο δείκτη απόδοσης της μεθοδολογίας αξιολόγησης πανεπιστημίων THE WUR. Ο δείκτης αυτός περιλαμβάνει 4 υπο-δείκτες: αντίκτυπο ετεροαναφορών, ερευνητική ισχύ, ερευνητική αριστεία και ερευνητική επιρροή. Θα ήθελα να ευχαριστήσω ολόψυχα, για άλλη μια φορά, ολόκληρη την πανεπιστημιακή κοινότητα, συμπεριλαμβανομένου του διδακτικού, ερευνητικού και διοικητικού προσωπικού, των φοιτητών και φοιτητριών μας, καθώς και των αποφοίτων μας, που συνεχίζουν να μας ωθούν προς όλο και μεγαλύτερες επιτυχίες».

Ο Καθηγητής Δημήτρης Δρικάκης, Αντιπρόεδρος Διεθνών Συνεργασιών και Εκτελεστικός Διευθυντής του Γραφείου Έρευνας και Καινοτομίας του Πανεπιστημίου, πρόσθεσε: «Η πρώτη θέση του Πανεπιστημίου Λευκωσίας στον τομέα της Ποιότητας της Έρευνας μεταξύ των κυπριακών και ελληνικών πανεπιστημίων, σύμφωνα με την κατάταξη του Times Higher Education World University Rankings 2027, αποτελεί σημαντική αναγνώριση της ερευνητικής μας συνεισφοράς. Η κατάταξή μας στις θέσεις 501–550 παγκοσμίως αντανακλά

τη σταθερή προσήλωση της πανεπιστημιακής μας κοινότητας στην ακαδημαϊκή αριστεία. Το επίτευγμα αυτό είναι καρπός της συλλογικής προσπάθειας του ακαδημαϊκού, ερευνητικού και διοικητικού προσωπικού, καθώς και των φοιτητών μας, και στηρίζεται στη μακροχρόνια επένδυση του Πανεπιστημίου στην έρευνα. Θα συνεχίσουμε να διευρύνουμε τις διεθνείς μας συνεργασίες και να ενισχύουμε τη διεπιστημονική έρευνα, συνδυάζοντας την επιστημονική αυστηρότητα με την καινοτομία για την παραγωγή γνώσης που εμπλουτίζει την εκπαίδευση και συμβάλλει στην αντιμετώπιση των σύγχρονων κοινωνικών προκλήσεων».

Η σταθερή αναγνώριση του Πανεπιστημίου Λευκωσίας ανάμεσα στα κορυφαία πανεπιστήμια παγκοσμίως επιβεβαιώνει τη στρατηγική του προσήλωση στην αριστεία, την καινοτομία και τη διεθνή παρουσία. Αξιοποιώντας τις ισχυρές επιδόσεις του στην Ποιότητα της Έρευνας, το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας παραμένει προσηλωμένο στην προώθηση της εκπαίδευσης και της έρευνας που δημιουργούν ουσιαστικό αντίκτυπο στην κοινωνία, συμβάλλουν στους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης και υποστηρίζουν την ψηφιακή και πράσινη μετάβαση.

Το Μνημόνιο υπέγραψαν η Δρ. Βασιλική Λαζαράκου, Πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, και o Δρ. Αλέξανδρος Αντωναράς, Campus Director, UNIC Athens, παρουσία του κ. Μιχαήλ Φέκκα, Αντιπροέδρου της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, της κας Ελευθερίας Αποστολίδου, Διευθύντριας Μελετών της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, του καθηγητή Δρ. Πέτρου Λοή, Προέδρου του Τμήματος Λογιστικής, Οικονομικών και Χρηματοοικονομικής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, καθώς και του καθηγητή Δρ. Νικολάου Αντωνακάκη, Διευθυντή της Σχολής Διοίκησης Επιχειρήσεων του UNIC Athens.

Η συνεργασία συνδέει την ακαδημαϊκή γνώση με την εμπειρία της εποπτικής αρχής και δημιουργεί πλαίσιο για εκπαιδευτικές και ερευνητικές πρωτοβουλίες προς όφελος φοιτητών, επαγγελματιών, στελεχών του χρηματοοικονομικού τομέα και της ευρύτερης κοινωνίας.

Πεδία συνεργασίας

• Ανταλλαγή τεχνογνωσίας και καλών πρακτικών μεταξύ των Μερών.
• Ανάπτυξη εκπαιδευτικών προγραμμάτων και προγραμμάτων διά βίου μάθησης για φοιτητές, επαγγελματίες και στελέχη του χρηματοοικονομικού τομέα.
• Συνεργασία σε ερευνητικές πρωτοβουλίες για τη λειτουργία, τη ρύθμιση και την εποπτεία των χρηματοοικονομικών αγορών.
• Συνδιοργάνωση εκδηλώσεων για την επιχειρηματικότητα, την καινοτομία και τη χρηματοοικονομική εκπαίδευση.
• Δράσεις καθοδήγησης, διερεύνηση δυνατοτήτων πρακτικής άσκησης και συμμετοχή στελεχών της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς ως προσκεκλημένων ομιλητών, με παρουσιάσεις στο πλαίσιο μαθημάτων του UNIC Athens.

Δηλώσεις

Η Πρόεδρος της ΕΚ, κα Βασιλική Λαζαράκου, δήλωσε:

«Η ενίσχυση της χρηματοοικονομικής παιδείας αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών στις χρηματοοικονομικές αγορές και για την καλλιέργεια μιας υπεύθυνης επενδυτικής κουλτούρας. Η συνεργασία μας με το UNIC Athens συνδέει την εποπτική εμπειρία με την ακαδημαϊκή γνώση. Μέσα από εκπαιδευτικές και ερευνητικές δράσεις, καθώς και ανταλλαγή τεχνογνωσίας, ενισχύουμε τις γνώσεις και τις δεξιότητες φοιτητών και επαγγελματιών, προωθώντας τον υπεύθυνο διάλογο για τη ρύθμιση, την καινοτομία και την προστασία των επενδυτών.»  

Ο Δρ. Αλέξανδρος Αντωναράς, Campus Director, UNIC Athens, δήλωσε:

«Η συνεργασία με την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς ενισχύει τη σύνδεση της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης και της έρευνας με τις πραγματικές εξελίξεις και ανάγκες του χρηματοοικονομικού τομέα. Μέσα από κοινές δράσεις, επιδιώκουμε να προσφέρουμε στους φοιτητές και στους επαγγελματίες ουσιαστικές ευκαιρίες μάθησης, να αναπτύξουμε νέα πεδία έρευνας και να συμβάλουμε στην κατανόηση των αλλαγών που διαμορφώνουν τις σύγχρονες χρηματοοικονομικές αγορές. Το Μνημόνιο αποτελεί αφετηρία για μια συνεργασία με ουσιαστικό εκπαιδευτικό, επιστημονικό και κοινωνικό αποτύπωμα.»

Το Μνημόνιο τίθεται σε ισχύ από την ημερομηνία της τελευταίας υπογραφής και έχει διάρκεια τριών ετών, με δυνατότητα παράτασης κατόπιν έγγραφης συμφωνίας των δύο μερών.

Με την υπογραφή του Μνημονίου, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και το UNIC Athens θέτουν τις βάσεις για μια σταθερή συνεργασία, συνδέοντας την ακαδημαϊκή γνώση με την κεφαλαιαγορά προς όφελος φοιτητών, επαγγελματιών και επενδυτών.

^{Περισσότερες Πληροφορίες}

^{Σχετικά με την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς}

^{Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς (ΕΚ), είναι η αρμόδια αρχή για την εποπτεία της τήρησης του δικαίου της κεφαλαιαγοράς στην Ελλάδα. Συστάθηκε ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) με το ν. 1969/1991 και ξεκίνησε να λειτουργεί με την τρέχουσα μορφή της με το ν. 2324/1995. Έχει ως αποστολή την εποπτεία και ανάπτυξη της ελληνικής κεφαλαιαγοράς, την προστασία των επενδυτών, και την εξασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της ελληνικής κεφαλαιαγοράς, καθώς και την προαγωγή της χρηματοοικονομικής παιδείας και καινοτομίας στον χρηματοπιστωτικό τομέα.}

^{Παράλληλα, είναι μέλος και συνεργάζεται με εθνικές, ευρωπαϊκές και διεθνείς εποπτικές αρχές και οργανισμούς, συμμετέχοντας ιδίως στις εργασίες της Ευρωπαϊκής Αρχής Κινητών Αξιών και Αγορών (ESMA) και του Διεθνούς Οργανισμού Επιτροπών Κεφαλαιαγοράς (IOSCO). Στο πλαίσιο αυτό, παρακολουθεί τις σχετικές εξελίξεις και συμβάλλει ενεργά στη διαμόρφωση του θεσμικού και κανονιστικού πλαισίου σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.
Ιστότοπος: http://www.hcmc.gr/}

^{Σχετικά με το UNIC Athens}

^{Το UNIC Athens προσφέρει προγράμματα σπουδών στους τομείς της Ιατρικής, της Νομικής, της Φαρμακευτικής, της Ψυχολογίας, της Διοίκησης Επιχειρήσεων, της Λογιστικής, της Διοίκησης Μάρκετινγκ, της Πληροφορικής και της Επιστήμης Δεδομένων. Λειτουργεί από το φθινόπωρο του 2025 σε ένα ειδικά σχεδιασμένο κτίριο 12.500 τ.μ., το οποίο διαθέτει πιστοποίηση LEED Gold και σύγχρονες υποδομές για τη διδασκαλία και την έρευνα με ιδιαίτερη έμφαση στον τομέα των επιστημών ζωής και υγείας, καθώς και στην ανάπτυξη κλινικών δεξιοτήτων. Το UNIC Athens είναι το μοναδικό πανεπιστήμιο που θα λειτουργήσει εντός του The Ellinikon, του μεγαλύτερου έργου αστικής ανάπλασης στην Ευρώπη. Η πανεπιστημιούπολη θα επεκταθεί σε επιπρόσθετα 150.000 τ.μ. κτιριακών υποδομών για διδακτικούς και ερευνητικούς σκοπούς, καθώς και για φοιτητικές εστίες. Οι υποδομές αυτές θα ενσωματώνουν τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης, ρομποτικής και ευεξίας. Η πρώτη φάση ανάπτυξης της πανεπιστημιούπολης εντός του The Ellinikon αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2028.}

^{Ιστότοπος: https://www.unic.ac.cy/el/athens/}

Η ατζέντα των επαφών

Κατά την παραμονή του στην Αθήνα στο επίκεντρο του Στρατηγικού Διαλόγου θα βρεθούν βασικές προτεραιότητες της αμερικανικής κυβέρνησης, μεταξύ των οποίων η αμυντική συνεργασία, καθώς και η περιφερειακή και ενεργειακή ασφάλεια.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο κ. Ρούμπιο θα ηγηθεί της αντιπροσωπείας των Ηνωμένων Πολιτειών στον έκτο γύρο του Στρατηγικού Διαλόγου, με στόχο την περαιτέρω εμβάθυνση της ελληνοαμερικανικής συνεργασίας στους συγκεκριμένους τομείς.

Πριν από την Ελλάδα, ο Αμερικανός υπουργός θα μεταβεί στο Ρέικιαβικ, όπου θα συναντηθεί με Ισλανδούς αξιωματούχους για συνομιλίες σχετικά με την οικονομική συνεργασία και τη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας.

Στη συνέχεια θα ταξιδέψει στη Λισαβόνα, όπου θα έχει συναντήσεις με Πορτογάλους αξιωματούχους με αντικείμενο την προώθηση της συνεργασίας στους τομείς της άμυνας, της οικονομίας και της τεχνολογίας.

Ας μελετήσουμε ποια είναι η διαδικασία κοστολόγησης του ηλεκτρικού ρεύματος. Στις 30 Σεπτεμβρίου η τιμή της TTF φυσικού αερίου ήταν 69 ευρώ την Mwh (Ολλανδικό χρηματιστήριο ενέργειας), και η ελληνική χονδρική τιμή ηλεκτρικής ενέργειας ( ΤΕΑ) ήταν 109,57 ευρώ την Mwh, δηλαδή 10,957 λεπτά την Kwh. Την συγκεκριμένη ημέρα είχαμε: ΑΠΕ 72,2 % του μείγματος,  φυσικό αέριο 15,9% του μείγματος, Υδροηλεκτρικά 3,3 %, Λιγνίτης 5 %, Εισαγωγές 0.5%, αποθήκευση κοντά στο 1%.

Το κρίσιμο σημείο είναι ότι η τιμή της χονδρικής δεν είναι ο μέσος όρος του κόστους όλων αυτών των μονάδων. Στην αγορά της επόμενης ημέρας, η τιμή καθορίζεται από την προσφορά που χρειάζεται να καλυφθεί η ζήτηση. Και όταν μπαίνουν στην οριακή θέση μονάδες φυσικού αερίου, το ακριβότερο κόστος καθορίζει την τιμή ολόκληρης της αγοράς. Και όπως αντιλαμβάνεστε, τα παραπάνω στοιχεία αλλάζουν καθημερινά.

Υπολογισμοί

Πάμε να κάνουμε ένα ρεαλιστικό υπολογισμό, και ας πάρουμε μία σύγχρονη μονάδα CCGT με απόδοση κοντά στο 60%. Κόστος φυσικού αερίου: 69 / 60% = 115 ευρώ την Mwh. Άρα το καύσιμο κοστίζει περίπου 115 ευρώ την Mwh ηλεκτρικής ενέργειας. Διοξείδιο του Άνθρακος CO2: Ας υποθέσουμε κοντά στα 86 €/t CO2 και εκπομπές 0,33 t / Mwh, τότε έχουμε 86 x 0,33= 28,4  €/ Mwh. Άρα: 115+ 28,4= 143,4 €/Mwh

Γιατί όμως η σημερινή τιμή είναι στα 109,57 €/Mwh; Γιατί εδώ παίζουν σημαντικό ρόλο οι ΑΠΕ που καλύπτουν περίπου το 72% του μείγματος ενώ το φυσικό αέριο κοντά στο 16%. Επομένως το φυσικό αέριο δεν καθορίζει την τιμή της κάθε ώρας. Για παράδειγμα, αν μια ώρα υπάρχει μεγάλη παραγωγή φωτοβολταϊκών, τότε: Τα φωτοβολταϊκά προσφέρουν πολύ χαμηλή τιμή, Αιολικά επίσης, Υδροηλεκτρικά ανάλογα με την προσφορά, Φυσικό αέριο μπορεί να μην χρειαστεί καθόλου ή να χρειαστεί μόνο για ένα μέρος της ζήτησης. Επομένως μία οριακή μονάδα μπορεί να είναι φθηνότερη από μία μονάδα αερίου, και η τιμή να πέσει σημαντικά.

Το σημαντικό  συμπέρασμα είναι ότι δεν πρέπει να συγκρίνουμε TTF 69 ευρώ/ Mwh με την χονδρική στα 109 ευρώ / Mwh. Η σύνδεση αυτών είναι: TTF – κόστος παραγωγής αερίου — προσφορές παραγωγών –ποια μονάδα είναι οριακή κάθε ώρα – χονδρική τιμή. Όλα αυτά που μνημόνευσα αντιστρέφονται όπως την 24η Σεπτεμβρίου, όταν η τιμή της TTF ήταν 74,6 ευρώ την Mwh και η χονδρική τιμή ήταν 175,59 ευρώ την Mwh, με ΑΠΕ στο 51% και φυσικό αέριο 28,8%, Υδροηλεκτρικά 4,5%, Λιγνίτη 2,4%, εισαγωγές 9,3%. Ωστόσο η λογική κοστολόγησης παραμένει η ίδια.

Πλαφόν στο περιθώριο κέρδους

Στους ηλεκτροπαραγωγούς, η ΕΕ είχε επιβάλει πλαφόν 180€/Mwh στα έσοδα παραγωγών χαμηλού κόστους, όπως ΑΠΕ, πυρηνικά και Λιγνίτης. Τα έσοδα πάνω από αυτό το όριο μπορούσαν να ανακτηθούν και να κατευθυνθούν στους καταναλωτές. Ωστόσο αυτό δεν εφαρμόστηκε στις μονάδες φυσικού αερίου, επειδή το κόστος τους εξαρτάται άμεσα από το καύσιμο, και θεωρήθηκε ότι ένα τέτοιο πλαφόν θα μπορούσε να υπονομεύσει την οικονομική τους λειτουργία, που κατ’ εμέ την θεωρώ λάθος λόγω οικονομικών συμφερόντων.

Στους παρόχους το κράτος μπορεί να ρυθμίσει τις λιανικές τιμές υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, αλλά ένα γενικό “ο πάροχος δεν μπορεί να έχει κέρδος πάνω από x %” είναι δύσκολο να εφαρμοστεί, γιατί πρέπει να ξεχωρίσουμε ,το κόστος αγοράς ρεύματος + κόστος αντιστάθμισης+προσωπικό+ λειτουργικά έξοδα+ χρηματοοικονομικό κόστος+επισφάλειες + κέρδος. Αν π χ πούμε μέχρι 5% κέρδος, πρέπει να αποφασίσουμε το 5% πάνω σε ποια βάση θα κινηθεί.

Η κυβέρνηση θα μπορούσε να επιβάλει ένα ανώτατο επιτρεπόμενο περιθώριο κέρδους ή ανώτατη τιμή, με μηχανισμό ελέγχου κόστους. Και αυτό δεν είναι θεωρητικό ως προς την κρατική παρέμβαση στην αγορά. Το ευρωπαϊκό πλαίσιο επιτρέπει δημόσιες παρεμβάσεις στις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας, ακόμη και προσωρινή τιμή κάτω από το κόστος, εφόσον τηρούνται συγκεκριμένοι όροι και αποζημιώνονται οι προμηθευτές. Ωστόσο αυτό η κυβέρνηση αδυνατεί να το εφαρμόσει προφανώς για λόγους αμοιβαίων οικονομικών συμφερόντων, παρότι τα νοικοκυριά πονάνε από το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος, και μας περιμένει ένας δύσκολος χειμώνας.

Επίσης, αντί για πλαφόν στο κέρδος, η κυβέρνηση θα μπορούσε να βάλει, από τώρα τον μηχανισμό ανάκτησης ενός ποσού που θεωρείται ότι ξεπερνά το επιτρεπόμενο επίπεδο. Ως παράδειγμα αναφέρω: Έστω ότι έχουμε κόστος παραγωγής 100€ / Mwh, επιτρεπόμενο έσοδο 150 €/Mwh, η αγορά δίνει στον παραγωγό  220  €/Μwh. Η διαφορά είναι 220-150= 70 €/Mwh. Και με ένα σοβαρό κρατικό μηχανισμο, το κράτος μπορεί να ανακτήσει μέρος ή όλο από τα 70€/Mwh και να τα χρησιμοποιήσει για επιδότηση λογαριασμών ή μείωση χρεώσεων.

Όπως αντιλαμβάνεστε, η κυβέρνηση διαθέτει τα όπλα να μειώσει το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος, αρκεί να θελήσει να συγκρουστεί με τους οικονομικούς “καρχαρίες”.

Η εικόνα αυτή διαμορφώνεται σε ένα διεθνές τουριστικό περιβάλλον με πιέσεις. Σύμφωνα με τον UN Tourism, περίπου 690 εκατομμύρια τουρίστες ταξίδεψαν διεθνώς από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο του 2026, μόλις 3 εκατομμύρια περισσότεροι σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025.

Οι διεθνείς αφίξεις αυξήθηκαν κατά 2% το πρώτο τρίμηνο, αλλά μειώθηκαν κατά 1% το δεύτερο, ενώ τον Ιούνιο καταγράφηκε πτώση 3% σε ετήσια βάση. Ο UN Tourism αποδίδει την επιβράδυνση στις επιπτώσεις της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, στις υψηλότερες τιμές του πετρελαίου, στον πληθωρισμό και στην αύξηση του κόστους των ταξιδιών.

Στην Ευρώπη οι διεθνείς αφίξεις αυξήθηκαν κατά 3% το πρώτο εξάμηνο, ενώ στη Νότια Μεσόγειο η αύξηση έφτασε το 4%. Σύμφωνα με τον UN Tourism, ορισμένοι προορισμοί της περιοχής φαίνεται να επωφελήθηκαν από τη μετατόπιση ταξιδιωτών που διαφορετικά θα κατευθύνονταν προς προορισμούς της Μέσης Ανατολής. Στην τελευταία, οι αφίξεις μειώθηκαν κατά 22%.

Η Ελλάδα στο +15%

Η Ελλάδα καταγράφει από τις υψηλότερες αυξήσεις στην ευρύτερη περιοχή. Οι διεθνείς τουριστικές αφίξεις αυξήθηκαν κατά 15% το πρώτο εξάμηνο του 2026, ενώ κατά 15% αυξήθηκαν και τα τουριστικά έσοδα.

Τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος δείχνουν ότι οι εισερχόμενες ταξιδιωτικές ροές αυξήθηκαν κατά 15,4%, φτάνοντας τα 13,49 εκατομμύρια την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουνίου. Την ίδια περίοδο, οι ταξιδιωτικές εισπράξεις αυξήθηκαν κατά 14,8%, στα 8,80 δισ. ευρώ.

Πτώση στην Τουρκία

Στην Τουρκία, αντίθετα, οι είσοδοι ξένων επισκεπτών μειώθηκαν κατά 2,96% κατά το πρώτο εξάμηνο. Σύμφωνα με τα στοιχεία του τουρκικού υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, 20,77 εκατομμύρια ξένοι επισκέπτες εισήλθαν στη χώρα τους πρώτους έξι μήνες του έτους, έναντι της αντίστοιχης περιόδου του 2025. Μόνο τον Ιούνιο, οι είσοδοι μειώθηκαν κατά 4,02%, στα 5,54 εκατομμύρια.

Ανάλογη ήταν η εικόνα και στο δεύτερο τρίμηνο, σύμφωνα με την TÜİK. Ο αριθμός των επισκεπτών μειώθηκε κατά 5,1% σε ετήσια βάση, στα 15,58 εκατομμύρια, την περίοδο Απριλίου-Ιουνίου, ενώ τα τουριστικά έσοδα υποχώρησαν κατά 2,6%, στα 15,87 δισ. δολάρια.

Παρά τη μείωση των επισκεπτών, η Τουρκία διατηρεί υψηλό στόχο για τα τουριστικά της έσοδα. Σύμφωνα με το μήνυμα του προέδρου Ερντογάν για την Παγκόσμια Ημέρα Τουρισμού, στις 27 Σεπτεμβρίου, τα τουριστικά έσοδα της χώρας ανήλθαν σε 25,746 δισ. δολάρια το πρώτο εξάμηνο του 2026. Ο Τούρκος πρόεδρος δήλωσε ότι η κυβέρνηση αναμένει τα συνολικά έσοδα για το έτος να φτάσουν τα 65 δισ. δολάρια.

Η σχέση μεταξύ του αριθμού των επισκεπτών και των εσόδων αποτελεί διαχρονικό ζήτημα για το τουρκικό τουριστικό μοντέλο. Η Τουρκία έχει θέσει ως στόχο να φτάσει τα 100 δισ. δολάρια τουριστικών εσόδων έως το 2028. Το 2025 τα τουριστικά έσοδα ανήλθαν σε 65,2 δισ. δολάρια, γεγονός που σημαίνει ότι απαιτείται αύξηση περίπου 35 δισ. δολαρίων για την επίτευξη του στόχου των 100 δισ. Παράλληλα, η κυβέρνηση αναθεώρησε προς τα κάτω την πρόβλεψή της για το 2026. Το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα του Σεπτεμβρίου μείωσε την εκτίμηση για τα τουριστικά έσοδα από 68 δισ. σε 65 δισ. δολάρια.

Η σύγκριση Ελλάδας-Τουρκίας θέλει προσοχή

Τα στοιχεία αποτυπώνουν διαφορετικές τάσεις στις δύο χώρες, ωστόσο δεν αποτελούν μια απολύτως συγκρίσιμη στατιστική κατάταξη. Ο UN Tourism χρησιμοποιεί τον δείκτη των διεθνών τουριστικών αφίξεων, το τουρκικό υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού καταγράφει εισόδους ξένων επισκεπτών, ενώ τα ελληνικά στοιχεία βασίζονται στις εισερχόμενες ταξιδιωτικές ροές. Οι ορισμοί και οι μεθοδολογίες επομένως διαφέρουν.

Παρά τη διαφορά αυτή, τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι το πρώτο εξάμηνο του 2026 η τουριστική κίνηση προς την Ελλάδα αυξήθηκε σημαντικά, την ώρα που οι είσοδοι ξένων επισκεπτών στην Τουρκία μειώθηκαν. Την ίδια στιγμή, ο UN Tourism έχει αναθεωρήσει προς τα κάτω την πρόβλεψή του για την παγκόσμια τουριστική κίνηση το 2026. Ο οργανισμός αναμένει πλέον αύξηση των διεθνών τουριστικών αφίξεων κατά 1%-2%, έναντι της προηγούμενης πρόβλεψης για αύξηση 3%-4%.

Για την περίοδο Σεπτεμβρίου-Δεκεμβρίου, το 45% των ειδικών του τουρισμού που συμμετείχαν στην έρευνα του UN Tourism αναμένει καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με έναν χρόνο νωρίτερα, το 34% αναμένει περίπου τα ίδια επίπεδα και το 21% χειρότερα αποτελέσματα.

Η εικόνα του πρώτου εξαμήνου δείχνει έτσι μια σημαντική διαφοροποίηση στις τουριστικές επιδόσεις της Ελλάδας και της Τουρκίας, μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου η ανάπτυξη του τουρισμού επιβραδύνεται και οι γεωπολιτικές και οικονομικές συνθήκες επηρεάζουν ολοένα περισσότερο τις ταξιδιωτικές επιλογές.