«Εάν οποιαδήποτε χώρα επιλέξει να λάβει μονομερώς μέτρα, τα οποία, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, θα έπρεπε να οργανωθούν σε πολυμερές ή διμερές επίπεδο, αυτά έχουν μόνο εσωτερική ισχύ και δεν έχουν διεθνή εφαρμογή», δήλωσε χαρακτηριστικά, απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με δημοσιεύματα που φέρουν την Τουρκία να ετοιμάζει νομοσχέδιο στο πλαίσιο του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας». «Για να έχουμε βιώσιμη ειρήνη, πρέπει να συνεργαστούμε», πρόσθεσε ο Γιώργος Γεραπετρίτης.

Ο ίδιος ανέφερε, μάλιστα, πως υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αντιδράσει η Ελλάδα σε αυτό, σημείωσε όμως πως προτιμούμε να ενεργούμε παρά να αντιδρούμε. Η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και βρίσκεται στον πυρήνα των Ηνωμένων Εθνών, υπάρχουν πολλά φόρα για να εκφράσει πιθανές διαμαρτυρίες.

«Απόλυτη σπατάλη η οπισθοδρόμηση»

«Έχουμε καταβάλει σημαντικές προσπάθειες με την Τουρκία και πιστεύω ότι έχουμε σημειώσει σημαντική πρόοδο, και θα ήταν απόλυτη σπατάλη να έχουμε οπισθοδρόμηση», είπε. «Η Ελλάδα θα είναι πάντα ένας πολύ ισχυρός και ένθερμος υποστηρικτής της ειρήνης και της ευημερίας».

Επεσήμανε πως «η νέα εποχή της εξωτερικής πολιτικής χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι δεν μπορούμε να κάνουμε καμία ουσιαστική πρόβλεψη, καθώς υπάρχουν τόσες πολλές παράμετροι που είναι εντελώς ασαφείς και ευάλωτες. Αυτό που κάνεις στην πραγματικότητα είναι να διαμορφώνεις απαντήσεις για όλα τα πιθανά σενάρια. Και αυτό ακριβώς κάνουμε τώρα όσον αφορά την τουρκική νομοθεσία σχετικά με τη νομιμοποίηση της ”Γαλάζιας Πατρίδας”».

«Το διεθνές δίκαιο πρέπει απλώς να υπερισχύει των εσωτερικών μας προθέσεων, σκοπών ή οραμάτων. Και έτσι λειτουργούν οι διμερείς μας σχέσεις. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να λάβουμε υπόψη το δίκαιο της θάλασσας. Η Τουρκία έχει σκόπιμα απέχει από την υπογραφή και την κύρωση της UNCLOS, αλλά αυτές οι διατάξεις αποτελούν μέρος του διεθνούς δικαίου, πράγμα που σημαίνει ότι είναι ουσιαστικά δεσμευτικές για όλα τα κράτη, τόσο τα υπογράφοντα όσο και τα μη υπογράφοντα», τόνισε.

Υπογράμμισε τη σημασία διατήρησης των σχέσεων καλής γειτονίας με όλους τους γείτονες, όχι μόνο όσον αφορά την Τουρκία, αλλά και τη Λιβύη και τα Δυτικά Βαλκάνια. Η Ελλάδα αναλαμβάνει άλλωστε μια σειρά πρωτοβουλιών σε όλες αυτές τις περιοχές, ως μεσολαβητής, αλλά και ως ηγετική δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο.

Όσον αφορά την Τουρκία, σημείωσε πως ελήφθη μια θεμελιώδης απόφαση με τον πρωθυπουργό πριν από τρία χρόνια να προσπαθήσουμε να επαναπροσδιορίσουμε τη σχέση μας με την Τουρκία.

«Το όραμά μου είναι μια γειτονιά ειρήνης»

«Έχουμε κάποια απτά αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένης της σημαντικής μείωσης των παραβιάσεων του ελληνικού εναερίου χώρου, αλλά και της τεράστιας μείωσης του απόλυτου αριθμού των παράνομων εισόδων μεταναστών στην Ελλάδα. Όλοι κατανοούμε ότι υπάρχει μια σημαντική διαφορά που κάνει τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα, η οποία είναι η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών, και ειδικότερα της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ. Είναι πεποίθησή μου ότι, αν δεν λύσουμε αυτό το πρόβλημα, δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικά μακροπρόθεσμη και βιώσιμη ειρήνη και ευημερία. Επομένως, προσπαθούμε να εργαστούμε πάνω σε αυτό».

«Δεν έχουμε συμφωνήσει ως προς το πεδίο εφαρμογής αυτής της συζήτησης, αλλά πιστεύω ότι είναι σημαντικό να διατηρούμε ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας», προσέθεσε.

«Το όραμά μου είναι μια γειτονιά ειρήνης και ηρεμίας», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Το ίδιο ισχύει και για τη Λιβύη, όπου τα τελευταία δύο χρόνια, αντιμετωπίσαμε σημαντικές δυσκολίες στις σχέσεις μας, αλλά έχουμε δημιουργήσει μια πολύ λειτουργική σχέση και με τις δύο πλευρές της Λιβύης».

Ταυτόχρονα, επεσήμανε, η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά στη συζήτηση σχετικά με τη φάση προ-ένταξης των Δυτικών Βαλκανίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. «Αναλάβαμε μια σειρά πρωτοβουλιών, συμπεριλαμβανομένης της δήλωσης των Δελφών, με την οποία εκφράζουμε τη δέσμευσή μας στην ευρωπαϊκή πορεία των Δυτικών Βαλκανίων. Η Ελλάδα είναι πλέον παντού».

Πηγή: CNN.GR

Το Dixan Expert Freshness χαρίζει μια ξεχωριστή αρωματική σύνθεση που μας ταξιδεύει από τις νότες δροσιάς, στην τρυφερή καρδιά των λουλουδιών με πρωταγωνιστή το Ylang Ylang, απογειώνοντας την ανοιξιάτικη και καλοκαιρινή αίσθηση καθαριότητας, και καταλήγει στη ζεστή βάση από κέδρο και σανδαλόξυλο.

Με έμφαση στη βιωσιμότητα, το νέο Dixan Expert Freshness είναι πανίσχυρο σε κρύες και σύντομες πλύσεις, προσφέροντας αποτελεσματικό καθαρισμό των ρούχων με χαμηλότερη κατανάλωση ενέργειας και πιο γρήγορη καθημερινή φροντίδα. Η συσκευασία του είναι 100% ανακυκλώσιμη, ενώ διατίθεται σε δύο μεγέθη, 44 και 64 μεζούρες.

Νέο Dixan Expert Freshness

TΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΑΣ Dixan*

Η εμπειρία του Νέου Dixan Gel Expert Freshness:

• Αποτελεσματικό ενάντια στο 100% των δύσκολων λεκέδων
• Αστραφτερά ρούχα χωρίς λεκέδες
• Ενισχυμένο +20% άρωμα φρεσκάδας που διαρκεί
• Πανίσχυρο σε Κρύες & Σύντομες Πλύσεις
• Υγιεινή Φρεσκάδα για το πλυντήριο

^{*Σε σύγκριση µε τους υπόλοιπους τωρινούς κωδικούς Dixan.}

Πληροφορίες για την Henkel

Με τα εμπορικά σήματα, τις καινοτομίες και τις τεχνολογίες της, η Henkel κατέχει ηγετική θέση τόσο στον βιομηχανικό όσο και στον καταναλωτικό τομέα σε όλο τον κόσμο. Η επιχειρηματική μονάδα Συγκολλητικών Τεχνολογιών (Adhesive Technologies) κατέχει ηγετική θέση στην παγκόσμια αγορά σε κόλλες, στεγανωτικά και λειτουργικές επιστρώσεις. Με την Consumer Brands, η εταιρεία κατέχει ηγετικές θέσεις στους τομείς της περιποίησης μαλλιών, του πλυσίματος των ρούχων και του καθαρισμού του σπιτιού σε πολλές αγορές και κατηγορίες πολλών χωρών του κόσμου.

Τα τρία κύρια εμπορικά σήματα της εταιρείας είναι η Loctite, το Persil και το Schwarzkopf. Το οικονομικό έτος 2025, η Henkel σημείωσε πωλήσεις άνω των 20.5 δισ. ευρώ και προσαρμοσμένα λειτουργικά κέρδη περίπου 3,0 δισ. ευρώ. Οι προνομιακές μετοχές Henkel είναι εισηγμένες στο γερμανικό Χρηματιστήριο βάσει του δείκτη DAX. Η Henkel έχει μακρά παράδοση στην αειφόρο ανάπτυξη, διαθέτοντας μια σαφή στρατηγική βιωσιμότητας με συγκεκριμένους στόχους. Η Henkel ιδρύθηκε το 1876 και σήμερα απασχολεί περίπου 47.000 άτομα σε όλο τον κόσμο – μια ενωμένη ομάδα κάτω από μια ισχυρή εταιρική κουλτούρα, κοινές αξίες και έναν κοινό σκοπό: «Πρωτοπόροι στην καρδιά για το καλό των γενεών». Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε τον ιστότοπο www.henkel.com 

Αλλά το Σύνταγμα -καθώς και η Ιστορία- είναι εκεί, ακατάλυτος νομοθέτης, διακηρύσσοντας την αλήθεια, αλλά  και μια άλλη Δυνατότητα. Στην κορυφαία, την ιδρυτική του θέση -άρθρο 1 παρ. 2 το Σύνταγμα, προς απογοήτευση των ελέω κεφαλαιοκρατίας αρχόντων- ορίζει: «Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία». Και στο άρθρο 1 παρ. 3 υπογραμμίζει: «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού (= του Λαού) και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα».

Στον κατακλυσμό, λοιπόν, περί “λαϊκισμού” που τείνει να παρασύρει κάθε συμπολίτη μας -έντιμο άνθρωπο του λαού-  και στον εύκολο και σκόπιμο χαρακτηρισμό τού κάθε τι μη αποδεκτού από την κυρίαρχη αντίληψη ως λαϊκίστικου, είναι ανάγκη να επαναφέρουμε ορισμένες βασικές έννοιες και διακρίσεις, καθώς και μια ιδεολογική γραμμή για την υπεράσπιση του Λαϊκού. Έννοιες, όροι και γλώσσα, που τώρα χάνουν το νόημά τους είτε, κυρίως, από σκοπιμότητα είτε, ορισμένες φορές, από άγνοια, ας αγωνισθούμε να τους δώσουμε το πραγματικό τους περιεχόμενο. 

Όπως θα έλεγε κι ο ποιητής: «Θὰ βροῦμε αὐτὰ τὰ λόγια ποὺ παίρνουνε τὸ ἴδιο βάρος σ᾿ ὅλες τὶς καρδιές, σ᾿ ὅλα τὰ χείλη. Ἔτσι νὰ λέμε πιὰ τὰ σύκα-σύκα καὶ τὴ σκάφη-σκάφη» 

Tο “λαϊκίστικο” δεν είναι “λαϊκό”

Τα βασικά, λοιπόν. Στην διαδρομή των κοινωνικών εξελίξεων και της πολιτικής διαπάλης, συχνά ό,τι αμφισβητεί την κυρίαρχη εξουσία και την ηγεμονία των ιδεών της, μιλώντας στο όνομα του Λαού χαρακτηρίζεται σκοπίμως “λαϊκίστικο”. Και όσοι αγωνίζονται για το Λαό (για τις ανάγκες του και τους στόχους ικανοποίησής τους) δέχονται συνήθως και σκοπίμως τον χαρακτηρισμό “λαϊκιστές”. Ο χαρακτηρισμός αυτός επιδιώκει να αποτυπώσει μια απωθητική εικόνα, σαν μια ρετσινιά, με σκοπό και οι απόψεις/θέσεις και οι φορείς/στελέχη να απομονωθούν, να εξουθενωθούν, να απορριφθούν. Και με τον τρόπο αυτό να συνεχισθεί η κυριαρχία των ιδεών και απόψεων των κρατούντων (τάξεων, ομάδων και εκπροσώπων τους). 

Από την άλλη, όμως, πρέπει να τονίσουμε ότι απαιτείται μέταλλο και κουράγιο, αλλά και βαθιά γνώση και συγκρότηση για να εννοηθεί, να παρουσιαστεί και να αναδειχθεί του τί είναι πραγματικά λαϊκό. Δηλαδή, του τί ανήκει και σχετίζεται πραγματικά με την πλατιά κοινωνική, παραγωγική, δημοκρατική βάση, του τί πολιτικά, στην ουσία την υποστηρίζει αλλά και την εξυψώνει. Και με αυτόν τον τρόπο, με τέτοιο περιεχόμενο να μιλάς για το Λαό, για τα γνήσια, πολλών μορφών παράγωγά του και δημιουργήματά του, καθώς -και κυρίως-  για τις πραγματικές ανάγκες και το Μέλλον του. 

Ο Λαός εννοείται -όχι ως ένα “άμορφο, ασπόνδυλο κοινωνικό μόρφωμα”, αλλά ως η μεγάλη, πλατειά κοινωνική δύναμη. Η μεγάλη, δυναμική πλειοψηφία της κοινωνίας, διαστρωματική στην κοινωνική της σύνθεση (από τα “χαμηλά οικονομικά στρώματα” μέχρι και την “μεσαία τάξη”). Αυτή η κοινωνική πλειοψηφία σε καμπές της Ιστορίας λαμβάνει -έχει λάβει- τη μορφή ενός κοινωνικού εναλλακτικού συνασπισμού απέναντι στις άρχουσες τάξεις, την εξουσία και τους μηχανισμούς της. 

Ο Λαός εννοείται και ως πλουραλιστικός και πολύμορφος φορέας Αξιών, Ιστορίας, Δημιουργίας και Πολιτισμού με παραγωγικό, αντιστασιακό, μεταμορφωτικό, απελευθερωτικό περιεχόμενο και χαρακτήρα -που κινείται στον αντίποδα των κατεστημένων- φέρνοντας στο φως νέες ιδέες και πρότυπα με σκοπό να καθορίσουν τις εξελίξεις και να διαμορφώσουν νέες συνθήκες (παραγωγικές, κοινωνικές, πολιτισμικές).  

Το κύριο και πρωταρχικό, λοιπόν, στοιχείο στο οποία οφείλουμε να συμφωνήσουμε είναι ότι: το λαϊκό δεν ταυτίζεται, ούτε συμπληρώνει, και βέβαια δεν υπηρετεί ούτε, ασφαλώς, εξυπηρετεί τις κυρίαρχες ελίτ και τις εξουσίες τους. Μόνο στη βάση αυτή -κι αφού συμφωνήσουμε περί αυτά- μπορούμε να περάσουμε στο επόμενο στάδιο, στο επόμενο ζήτημα για να διακρίνουμε με ευκρίνεια το “λαϊκίστικο” από το “λαϊκό”. Δηλαδή, να περάσουμε σε μια συζήτηση ουσίας, σ΄έναν διάλογο στο εσωτερικό του Λαϊκού παράγοντα/συνόλου -ορθότερα στο εσωτερικό του λαϊκού κινήματος, περί του “λαϊκίστικου” και του “λαϊκού”.

Χωρίς τον μόλις πριν αναφερθέντα, θεμελιώδη διαχωρισμό (από τις κυρίαρχες ελίτ/τάξεις και τις εξουσίες τους), τα πράγματα και η πείρα βεβαιώνουν ότι οι περισσότεροι απ΄ όσους μιλούν για το Λαό και τα συμφέροντά του δεν είναι παρά εξαρτώμενοι από τις κυρίαρχες ελίτ (με ποικιλία μορφών εξάρτησης) προς τις οποίες τελικά συγκλίνουν και τις οποίες (εξ)υπηρετούν, παγιδεύοντας πλήθος ανθρώπων της λαϊκής βάσης, δηλαδή της κοινωνικής βάσης που μοχθεί, εργάζεται, αγωνιά και ελπίζει.

Το λαϊκίστικο πρότυπο 

Αντιδιαστέλλοντας το λαϊκίστικο από το λαϊκό πρότυπο, οφείλουμε να τονίσουμε ότι το λαϊκίστικο πρότυπο, παρά την επίφαση λαϊκότητας, δεν είναι λαϊκό. Το λαϊκίστικο πρότυπο -ένα γνήσια δημαγωγικό πρότυπο -αντλεί τη δύναμή του και την επιρροή του από ορισμένες αντιλήψεις που επιβιώνουν, που λαθροβιούν μέσα σε στρώματα του Λαού. Αντιλήψεις, όμως, που συνιστούν ιζήματα ιδεολογίας, χοντροκομμένα απομεινάρια παραφθαρμένων αξιακών μοντέλων.

Κατακάθια ιδεολογίας και μοντέλα που συναντώνται κυρίως σε πληθυσμιακές ομάδες χωρίς καλλιέργεια, δίχως πολιτισμικό φορτίο, χωρίς (δια)παιδαγωγικό γαλβάνισμα κοινωνικών ιδανικών και δίχως διαδρομές και βιώματα συλλογικών αγώνων. Η διαστρέβλωση, η κολακεία και το ψέμα είναι οι συνηθέστερες μορφές του “λαϊκιστικού προτύπου” στην έκφραση, στο “λόγο” και την επικοινωνία.

Η σύγχυση στο λαϊκίστικο πρότυπο είναι κύριο χαρακτηριστικό του, αλλά και το κύριο μέσον του. Ο πολιτικός αγώνας συγχέεται με τη “βεντέτα” και το “βεντετισμό”. Ο συλλογικός και οργανωμένος αγώνας εκφυλίζεται στον ψεύτικο “τσαμπουκά” και στους “λεονταρισμούς”. Η αλληλεγγύη συγχέεται με την “κηδεμονία” των ισχυρών και την “προστασία” των νονών. Η κριτική συγχέεται με το κουτσομπολιό και ακυρώνεται από την παραπολιτική. Η αυθαιρεσία αντικαθιστά την τεκμηρίωση. Οι κοινωνικές ανάγκες μετατρέπονται σε “εργολαβία” ισχυρών παραγόντων και κομισάριων. 

Αντίθετα, το λαϊκό πρότυπο είναι ο αντίποδας του λαϊκίστικου -του δημαγωγικού, του ρηχού, του ιδιοτελούς, του αλλότρια υποθηκευμένου. 

Το λαϊκό πρότυπο και ο λαϊκός ηγέτης

Το λαϊκό πρότυπο, ο λαϊκός ηγέτης – κι όχι ο δημοκόπος, όχι ο υπερφίαλος δημαγωγός -έχει ουσιαστική σχέση με το Λαό. Με τις ανάγκες του, με τα μύχια του, με την ιστορία του, με το νόημα των αγώνων του και τους αγώνες του, με την πολύμορφη δημιουργία του, με τις κατακτήσεις και τα οράματα των πνευματικών πατέρων του. Σκέπτεται και δρα, πάντα, σταθερά για την ενότητα του λαού γύρω από θετικούς στόχους εξύψωσης. Έχει σταθερό προσανατολισμό του την ευημερία του λαού και την εφαρμογή ενός σχεδίου δικαιοσύνης και ανάπτυξης. 

Ο λαϊκός ηγέτης συνδέει πάντα, σταθερά και σε βάθος το Λαϊκό με το Πατριωτικό (το Εθνικό), εξουδετερώνοντας έτσι και την πατριδοκαπηλία που χρησιμοποιούν για παγίδευση του Λαού και των αυτόνομων προοπτικών του οι άρχουσες κάστες και η εξουσία τους. Ακυρώνοντας επίσης την ακραία -δήθεν εθνική- ρητορική των ακροδεξιών καθώς και των ιστορικά χρεοκοπημένων και εθνικά καταστροφικών συμπεριφορών τους.

Το “εθνικιστικό” (σοβινιστικό) δεν είναι “εθνικό” 

Το “εθνικό” (πατριωτικό) συνδέεται με το λαϊκό και το δημοκρατικό και αλληλοσυμπληρώνονται. Μιλούμε για τον εθνικισμό (σοβινισμό) όπως αυτός διαμορφώθηκε  και επικράτησε κατά την σύγχρονη τελευταία  περίοδο από την δεκαετία του ΄70 μέχρι τις μέρες μας και ιδιαίτερα για την τελευταία 30ετία. Η διάκριση αυτή είναι αναγκαία και κρίσιμη, για να μην περιπέσουμε σε αδιέξοδα λόγω σύγχυσης  με τα εθνικά-απελευθερωτικά-ανεξαρτησιακά κινήματα και την κινητήρια ιδέα του Έθνους (του “δημοκρατικού εθνικισμού” & του “έθνους-κράτους”) του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα.

Μπορούμε εδώ να αναδείξουμε και να εμβαθύνουμε στη διάκριση, την αντιδιαστολή μεταξύ Εθνικού (Πατριωτικού) και εθνικιστικού (σοβινιστικού). Ο πατριώτης, στέκεται σ΄ ένα κομμάτι Γης, την Πατρίδα του, που είναι η βάση του – ο τόπος της γεωγραφικής του επικράτειας- για τις ιδέες της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης, της Ισότητας, της Απελευθέρωσης. Ιδέες για την Πατρίδα του και για τον Κόσμο. Έχει συνείδηση ότι εργάσθηκαν, μάτωσαν, αγωνίσθηκαν πολλοί, μόχθησαν, μέσα στους αιώνες, για να υπάρχει αυτό “το κομμάτι Γης”, ότι θυσιάσθηκαν αμέτρητοι μέσα στο χρόνο, για να είναι αυτή – έστω αυτή! – που σήμερα πάνω της ζούμε, δρούμε, παράγουμε, κάνουμε σχέδια και ονειρευόμαστε -η Πατρίδα, η βάση μας. 

Ο πατριώτης δεν είναι εθνικιστής γιατί δεν μισεί, ούτε διεκδικεί επιθετικά και αναίτια μέρος της πατρίδας κανενός άλλου. Ούτε θεωρεί τον εαυτό μου (ή τη “ράτσα” του) μέλος μιας “ανώτερης φυλής”. Ούτε τον εμπνέουν μιλιταριστικές νοοτροπίες και μιλιταριστικοί σκοποί, ούτε και μαχητικές “σέχτες” στα πρότυπα των φασιστικών και ναζιστικών οργανώσεων επιβολής της “τάξης” και της ολοκληρωτικής “ιδεολογίας” τους.  Είναι όλα αυτά, στοιχεία που συνθέτουν την εθνικιστική ιδεολογία και στάση, που βρίσκονται και κινούνται στον αντίποδα του Πατριωτισμού. 

Πατριώτης και Δημοκράτης είναι δύο αδιάσπαστες πλευρές της ίδιας υπόστασης. Ο δημοκράτης πατριώτης θεωρεί τη δική του Πατρίδα ως τη βάση ζωής, σχεδιασμού και αγώνα. Και οι Πατρίδες των άλλων λαών -με αυτό, το ίδιο  πνεύμα- μπορούν να αποτελέσουν κρίκους μιας διεθνούς αλυσίδας, ενός ισχυρού δικτύου για τους κοινούς μεγάλους στόχους, της Απελευθέρωσης, της Ισότητας, της Δικαιοσύνης. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να εννοηθεί, να ορισθεί και να διαμορφωθεί ένας νέος Διεθνισμός ισοτιμίας και αυτονομίας. 

Ο πατριώτης -ο λαϊκός άνθρωπος και δημοκράτης πολίτης- έχει συνείδηση ότι χωρίς την Πατρίδα του δεν έχει βάση. Δεν έχει αναφορές, δεν έχει ρίζα, δεν έχει σημείο εκκίνησης, δεν έχει μέλλον. Αν η Παρτίδα του συρρικνωθεί με οποιονδήποτε τρόπο, σε οποιοδήποτε τομέα, η βάση του αδυνατίζει, κομματιάζεται, ο αγώνας του πλήττεται, οι ιδέες του χάνουν αξία και επιρροή, δεν έχει δύναμη κινούσα. 

Μπορεί, νομίζω, τώρα, να κατανοηθεί η σημασία, η ορθότητα και η αξία των τριών -στην αλληλουχία και αλληλοσυμπλήρωσή τους -στρατηγικών κατευθύνσεων: Εθνική Ανεξαρτησία- Λαϊκή Κυριαρχία-Κοινωνική Απελευθέρωση.

Τελικά, ο δημοκράτης πατριώτης εννοεί σε βάθος, με πραγματικούς όρους ότι χρειάζεται Τόπο (Πατρίδα) για να Κινήσει (να Αλλάξει) τη Γη! «Δός μοι πᾷ στῶ καὶ τὰν γᾶν κινήσω»( =δώσε μου τόπο να σταθώ και θα κινήσω τη Γη )!

Δεν υπάρχει Έθνος χωρίς Λαό

Να υπογραμμίσουμε ότι στην  πολιτική μας κουλτούρα Έθνος και Λαός είναι –και οφείλουν να είναι- δύο θεμελιώδεις, αλληλένδετες έννοιες. Δεν υπάρχει πρωτεύον και δευτερεύον. Υπάρχει ενότητα αδιάσπαστη. Δεν μπορούμε “να σώζουμε το έθνος και να εξαθλιώνουμε το λαό”. Δεν υπάρχει οντότητα Έθνους χωρίς το όν, το Λαό. Η αντίληψη, η πολιτική που δηλώνει ότι “σώζει το έθνος και λυπάται για την εξαθλίωση του λαού” που ή ίδια όμως προκαλεί, είναι στο λόγο της μια φαρισαϊκή πολιτική και στην ουσία της μια πολιτική που αδυνατίζει και το Έθνος, εξαθλιώνοντας το Λαό. Δεν υπάρχει Έθνος χωρίς Λαό. Δεν μιλάμε για ένα τυπικό περίβλημα, για ένα άδειο πουκάμισο (Έθνος), χωρίς σάρκα, χωρίς ψυχή (Λαός). 

Τέτοιες αντιλήψεις, τέτοιες πολιτικές, με τέτοια τελικά αποτελέσματα δεν είναι ούτε “σωτήριες”, ούτε “πατριωτικές”, ούτε βέβαια προοδευτικές -όσο κι αν διατείνονται ότι είναι… 

Χρειάζεται ίσως, εδώ, και μια σημείωση για ένα φαινόμενο κοινωνικό. Η επιλογή μιας θέσης περιθωρίου στην κοινωνική ζωή και το κοινωνικό γίγνεσθαι (ως στάση ζωής και αντίληψης), με την υποστήριξη και την αναπαραγωγή των κλειστών, εμμονικά μειοψηφικών μοντέλων που δανείζεται κάποια λαϊκότητα, δεν είναι λαϊκό, δεν αποτελεί -παρά την όποια ειλικρίνεια- λαϊκή στάση, ενεργή λαϊκή στάση. Αναγκαίος είναι ο δραστικός μετασχηματισμός του και η απελευθέρωση από αυτήν την κατάσταση, τον εγκλωβισμό του “περιθωρίου”. Αυτό -όταν συντελεστεί, και μπορεί να συντελεστεί- θα στρέψει, θα οδηγήσει χρήσιμα και παραγωγικά τους “κοινωνικά περιθωριακούς” προς την κοίτη του Λαϊκού, φέρνοντας αποτελέσματα δημιουργικά και νέες ωφέλιμες και  ενδιαφέρουσες προοπτικές. 

Κλείνοντας, πρέπει να έχουμε πάντα κατά νου -και αυτό να αποτελεί κύριο κριτήριο διάκρισης και επιλογής- ότι ο λαϊκός ηγέτης και το λαϊκό πρότυπο υποβοηθούν, προάγουν και εγγυώνται την ενότητα και την προσπάθεια του Λαού, επιδιώκουν τη δημιουργία ενός ευρύτατου, ενεργητικού, παραγωγικού κοινωνικού συσχετισμού πάνω σ΄ έναν κώδικα Αξιών, γύρω από ένα πλαίσιο ιδεολογικών Αρχών, σ΄ ένα Εθνικό και Διεθνικό σχέδιο πολιτικών στόχων Δικαιοσύνης, Βιώσιμης Ανάπτυξης και Προόδου. 

Ο Στρίτινγκ αναμένεται ευρέως να διεκδικήσει την ηγεσία του κόμματος και την πρωθυπουργία. «Είναι πλέον σαφές ότι δεν θα ηγηθείτε του Εργατικού Κόμματος στις επόμενες γενικές εκλογές», που έχουν προγραμματιστεί για το 2029, «και όπου χρειαζόμαστε όραμα, υπάρχει κενό», έγραψε στην επιστολή παραίτησής του που απευθύνεται στον πρωθυπουργό.

«Οι βουλευτές των Εργατικών και τα Συνδικάτα των Εργατικών θέλουν η συζήτηση για το τι θα ακολουθήσει να είναι μια μάχη ιδεών, όχι προσωπικοτήτων ή ασήμαντου φραξιονισμού», τονίζει ο Στρίτινγκ στην επιστολή που ανήρτησε στο Χ. «Αυτή πρέπει να είναι ευρεία και να περιλαμβάνει το καλύτερο δυνατό πεδίο υποψηφίων. Υποστηρίζω αυτή την προσέγγιση και ελπίζω ότι θα τη διευκολύνετε», προσθέτει στην επιστολή του.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στους ανηλίκους και στη δημόσια συζήτηση γύρω από την αυτοκτονικότητα, δεν θα αναπαράγουμε λεπτομέρειες της τραγωδίας. Η ενημέρωση για τέτοια περιστατικά οφείλει να γίνεται με αυστηρούς κανόνες προστασίας, χωρίς επικίνδυνες περιγραφές που μπορούν να λειτουργήσουν επιβαρυντικά για ευάλωτους νέους ανθρώπους.

Οφείλουμε όμως να μιλήσουμε καθαρά για τις διαχρονικές ανεπάρκειες της Πολιτείας. Για όσα το κράτος γνώριζε ότι έπρεπε να έχει ήδη οργανώσει: την πρόληψη, την έγκαιρη παρέμβαση, τη συνέχεια της φροντίδας και τη συστηματική στήριξη παιδιών, οικογενειών και σχολικών κοινοτήτων. Η αύξηση των ποσοστών αυτοκτονικότητας στους νέους αποτυπώνει μια σύνθετη κρίση δημόσιας υγείας, ψυχικής υγείας και κοινωνικής συνοχής.

Ταυτόχρονα, όμως, αποκαλύπτεται και η αποτυχία ενός κράτους που, ενώ γνώριζε τα κενά του συστήματος, καθυστέρησε να διαμορφώσει ένα ολοκληρωμένο και λειτουργικό πλαίσιο πρόληψης και παρέμβασης.

Η κυβέρνηση αυτή τη φορά δεν μπορεί να επικαλεστεί άγνοια. Τα προβλήματα δεν αποτελούν πολιτική εκτίμηση της αντιπολίτευσης· είναι επίσημα καταγεγραμμένα. Ήδη από το 2023, ευρωπαϊκή έκθεση για την Ελλάδα, στο πλαίσιο της Κοινής Δράσης JA ImpleMENTAL για την ψυχική υγεία, κατέγραφε ότι η χώρα μας δεν διαθέτει εγκεκριμένη Εθνική Στρατηγική για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας. Παρά τον ευρωπαϊκό κύκλο εργασίας 2021–2024 και τα σχετικά παραδοτέα, η Ελλάδα εξακολουθεί να στερείται ενός εγκεκριμένου, χρηματοδοτημένου και δεσμευτικού σχεδίου εφαρμογής.

Όταν τα κενά είναι γνωστά εδώ και χρόνια, η αδράνεια δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως δυσκολία διαχείρισης. Είναι πολιτική ευθύνη και απαιτεί λογοδοσία. Την ίδια στιγμή, ενώ δεκάδες εκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης κατευθύνονται σε επιμέρους δράσεις, πλατφόρμες, σεμινάρια και πιλοτικά προγράμματα, η κυβέρνηση δεν μπορεί να βαφτίζει την επικοινωνιακή διαχείριση «μεταρρύθμιση».

Δεν αρκεί να εκπαιδεύεις επαγγελματίες να αναγνωρίζουν μια κρίση, όταν δεν υπάρχει επαρκές δημόσιο σύστημα για να τη διαχειριστεί.
Χωρίς μόνιμες δημόσιες δομές, χωρίς σχολικούς ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς σε σταθερή βάση, χωρίς επαρκείς παιδοψυχιατρικές υπηρεσίες, χωρίς ενιαία πρωτόκολλα παρακολούθησης και συνέχεια στη φροντίδα, η ευθύνη μεταφέρεται τελικά στους ανθρώπους της πρώτης γραμμής και στις ίδιες τις οικογένειες. Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει ξεκάθαρα:
• Πότε θα εγκριθεί και θα χρηματοδοτηθεί η Εθνική Στρατηγική για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας;
• Τι από τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης μετατράπηκε σε μόνιμη δημόσια υποδομή;
• Πόσες μόνιμες θέσεις δημιουργήθηκαν στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων;
• Ποιο πρωτόκολλο διασφαλίζει τη συνέχεια της φροντίδας μετά από απόπειρα ή σοβαρό αυτοτραυματισμό;
• Ποιος στηρίζει οργανωμένα την οικογένεια και τη σχολική κοινότητα μετά την κρίση;

Το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, ζητά άμεσα μια εγκεκριμένη, χρηματοδοτημένη και δεσμευτική Εθνική Στρατηγική για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας, με μόνιμες δημόσιες δομές, ενιαία πρωτόκολλα, αξιόπιστη καταγραφή δεδομένων, συνέχεια στη φροντίδα και ουσιαστική διασύνδεση σχολείου, οικογένειας, υγείας και κοινωνικών υπηρεσιών. Με σαφείς ευθύνες, χρονοδιάγραμμα εφαρμογής, μετρήσιμους δείκτες και δημόσια λογοδοσία.

Η προστασία της ψυχικής υγείας των παιδιών δεν μπορεί να παραμένει υπόσχεση χωρίς αντίκρισμα. Κάθε κενό στις δημόσιες δομές, κάθε καθυστέρηση στην πρόληψη και στη φροντίδα, είναι μια πολιτική ευθύνη που πλέον δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από δικαιολογίες».

«Η εργασία για τον Νόμο περί Θαλάσσιων Ζωνών Δικαιοδοσίας αποτελεί έναν νόμο-πλαίσιο που θα καθορίσει τις ευθύνες στις θαλάσσιες περιοχές δικαιοδοσίας μας και θα καλύψει τις ελλείψεις της εσωτερικής μας νομοθεσίας. Στις σχετικές νομοθετικές εργασίες, το Υπουργείο μας συμμετείχε σε στρατιωτικό, τεχνικό, ακαδημαϊκό και νομικό επίπεδο, ενώ οι συνεισφορές μας διαβιβάστηκαν στους αρμόδιους θεσμούς. Οι τελικές εργασίες επί του σχεδίου νόμου συνεχίζονται από τους αρμόδιους κρατικούς φορείς της χώρας μας.

Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις θα συνεχίσουν, όπως πάντα, με αποφασιστικότητα να προστατεύουν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας μας στις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας της».

Δεδομένου ότι δεν κρύβουν τις βλέψεις τους εις βάρος της ανεξαρτησίας της Ταϊβάν, ομοιάζουν με τους ανιστόρητους γείτονές μας, που διεκδικούν την θάλασσα της Μεσογείου σαν “πατρίδα τους”, ενώ είδαν λιμάνια για πρώτη φορά τον 10ον αιώνα μ.Χ. Υπάρχει ένας συσχετισμός της Κινεζικής στάσης με τα συμβαίνοντα στο Ελληνικό Αιγαίο και ΝΑ Μεσόγειο θάλασσα, που διεκδικεί η Τουρκία κατά παράβαση διεθνών συνθηκών (Λωζάνης) και του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης (UCLOS, 1982). Ο συσχετισμός δεν γίνεται από πλευράς διεθνούς δικαίου, όσο από την απόφαση της Αμερικής να πωλήσει αεροπλάνα πέμπτης γενεάς στην γειτονική Τουρκία, κατά τον πρεσβευτή Τομ Μπάρακ στην Άγκυρα.

Ταϊβάν και ελληνοτουρκικά

Η συνάφεια των δύο συσχετισμών είναι ότι το Αμερικανικό Κογκρέσο υποστηρίζει την ανεξαρτησία της Ταϊβάν και εμποδίζει την πώληση των μαχητικών F-35 στην Τουρκία για λόγους εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ. Εάν ο Τραμπ δεν ενδώσει στις πιέσεις του Κινέζου προέδρου και αναστείλει την παράδοση των προηγμένων οπλικών συστημάτων στην Ταϊβάν, αξίας 22 δις $, ποιο επιχείρημα προτίθεται να χρησιμοποιήσει για την πώληση στην Τουρκία όπλων, που στρέφονται, αν όχι κατά της Ελληνικής εδαφικής ακεραιότητας με την “έλευση του Ερντογάν ένα βράδυ”, αλλά σαφώς εναντίον των Αμερικανικών βάσεων στην Κρήτη;

Θα επικρατήσει άραγε το επιχειρηματικό συμφέρον της Λόκχιντ-Μάρτιν, κατασκευάστριας των F-35, της ειδικής σχέσεως της Αμερικής με την Ελλάδα και θα υποχωρήσει η στρατηγική λογική, που θέτει εν κινδύνω τις Αμερικανικές βάσεις στην Κρήτη, Κάρπαθο και Αλεξανδρούπολη-Λήμνο από την χρησιμοποίηση των F-35 από την Τουρκία.

Βέβαια, υπάρχει η ρήτρα εξαιρέσεως των περιοχών Αμερικανικού ενδιαφέροντος στην Ελλάδα από την Τουρκική αεροπορία, αλλά πέραν του ότι η δέσμευση είναι αμφίβολο αν θα γίνει δεκτή από την κυβέρνηση της γείτονος, στην πράξη είναι μικρής αξίας λόγω εγγύτητας των ακάλυπτων νήσων της Ελλάδας και της αναξιότητας των Τουρκικών “εγγυήσεων”, που δεν τηρήθηκαν ποτέ στην Κύπρο μετά το 1974, αλλά και προσφάτως στην ουδέτερη “ζώνη Αττίλα”.

Εν πάση περιπτώσει, τα διάφορα σενάρια έχουν σχετική σημασία, καθώς η ασάφεια στις διεθνείς σχέσεις των μεγάλων δυνάμεων επικρατεί των συμφωνιών, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι Ελληνικές ευαισθησίες διασκεδάζονται, την στιγμή μάλιστα που το ταξίδι του προέδρου Τραμπ στην Αθήνα δεν έχει ακόμη καθορισθεί, παρά τις διαβεβαιώσεις της κυρίας Γκιλφόιλ, πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Αθήνα.

Ο Επίτροπος Βιώσιμων Μεταφορών και Τουρισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Απόστολος Τζιτζικώστας, ανακοίνωσε το σχέδιο σε συνέδριο στην Αθήνα, εξηγώντας ότι μέσα στα επόμενα 3–4 χρόνια θα αναπτυχθούν ή θα ενισχυθούν 500 στρατηγικά «hot spots» για τη στρατιωτική κινητικότητα.

Ταχύτερες μετακινήσεις στρατευμάτων και κοινή στρατιωτική εφεδρεία

Ο Τζιτζικώστας τόνισε ότι το έργο θα μειώσει σημαντικά τον χρόνο μεταφοράς στρατευμάτων και στρατιωτικού υλικού από τη μία περιοχή της ΕΕ στην άλλη, τόσο για στρατιωτικές ασκήσεις όσο και για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Παράλληλα, σχεδιάζεται η δημιουργία ενός «κοινού αποθεματικού εξοπλισμού» για στρατιωτικό υλικό, στα πρότυπα του μηχανισμού πολιτικής προστασίας της ΕΕ. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα:

• έως το 2027 θα έχουν ολοκληρωθεί οι σχετικές ρυθμίσεις,
• ενώ τα βασικά έργα υποδομής αναμένεται να ολοκληρωθούν στις αρχές της δεκαετίας του 2030.

Τουρισμός και κρίση στη Μέση Ανατολή

Ο Τζιτζικώστας αναφέρθηκε και στις επιπτώσεις της κρίσης στη Μέση Ανατολή, σημειώνοντας ότι, παρότι οι εντάσεις επηρεάζουν τα αεροπορικά δρομολόγια και αυξάνουν το κόστος καυσίμων, παραμένει αισιόδοξος για τη φετινή τουριστική περίοδο.
Υπογράμμισε ότι η Ευρώπη δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα επάρκειας jet fuel, καθώς το 70% των καυσίμων αεροσκαφών παράγεται εντός της ΕΕ και υπάρχουν σημαντικά στρατηγικά αποθέματα.

Προειδοποίηση για κόστος 35 δισ. ευρώ

Ο ίδιος προειδοποίησε ότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή έχει ήδη κοστίσει περίπου 35 δισ. ευρώ στην ευρωπαϊκή οικονομία.
Αν οι συγκρούσεις δεν τερματιστούν μέσα στις επόμενες εβδομάδες, προειδοποίησε για σοβαρές επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία, ιδιαίτερα:

• στις τιμές της ενέργειας,
• στην προμήθεια λιπασμάτων,
• και στην επισιτιστική ασφάλεια ενόψει του χειμώνα

«Ο φρούραρχος επιβεβαίωσε ότι ο γερουσιαστής Μπάτο δεν βρίσκεται πλέον στο κτίριο», δήλωσε ο Άλαν Πέτερ Καγετάνο σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε, χρησιμοποιώντας το προσωνύμιο του γερουσιαστή Ρόναλντ ντελα Ρόσα, πρώην αρχηγού της αστυνομίας των Φιλιππίνων.

Ο Καγετάνο δεν διευκρίνισε πού βρίσκεται τώρα ο γερουσιαστής και αρνήθηκε ότι ενορχήστρωσε τη φυγή του πολιτικού του συμμάχου. Μερικές ώρες νωρίτερα, πυροβολισμοί είχαν ακουστεί μέσα στο κτίριο της Γερουσίας.

Σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών Χουανίτο Βίκτορ Ρεμούγια, η ασφάλεια της Γερουσίας έριξε «προειδοποιητικές βολές» αφού οπλισμένοι άνδρες εισέβαλαν στο κτίριο. Ένας ύποπτος συνελήφθη, ανακοίνωσε σήμερα η αστυνομία.

Ο Ρόναλντ ντελα Ρόσα διετέλεσε επικεφαλής της αστυνομίας των Φιλιππίνων μεταξύ του 2016 και του 2018, δηλαδή κατά τα δύο πρώτα χρόνια της θητείας του Ροντρίγκο Ντουτέρτε.

Ο γερουσιαστής χαρακτηρίστηκε από το ΔΠΔ συναυτουργός στον πόλεμο κατά των ναρκωτικών που διεξήγαγε τότε ο Ντουτέρτε και στοίχισε τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, εκ των οποίων, σύμφωνα με οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πολλοί ήταν χρήστες και διακινητές μικρών ποσοτήτων.

Ο Ρόναλντ ντελα Ρόσα, ο οποίος δεν είχε εμφανιστεί δημοσίως από τον Νοέμβριο, τη Δευτέρα παρουσιάστηκε για να συμμετάσχει σε ψηφοφορία. Αυτός παραλίγο να συλληφθεί τη μέρα αυτή από κυβερνητικούς πράκτορες, για την έκδοσή του προς την Ολλανδία, όπου έχει έδρα το ΔΠΔ.

Ο πρώην πρόεδρος Ντουτέρτε συνελήφθη στη Μανίλα στις 11 Μαρτίου του 2025. Τώρα βρίσκεται υπό κράτηση στη Χάγη εν αναμονή της δίκης του.

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

«Για προληπτικούς λόγους, όταν αντιμετωπίζουμε μια ασθένεια που  εκτιμάται ότι έχει ποσοστό θνητότητας (σ.σ. ποσοστό νεκρών επί συνόλου ασθενών, διάφορο της θνησιμότητας) από 30 ως 40% και μακρά περίοδο επώασης – που σήμερα υπολογίζεται στις 42 ημέρες— αυτά τα 26 άτομα θα παραμείνουν σε καραντίνα στο νοσοκομείο και θα εξακολουθήσουν να βρίσκονται υπό ιατρική παρακολούθηση και να υποβάλλονται σε τεστ 3 φορές την εβδομάδα», πρόσθεσε η Ριστ. (Όπως έχουμε γράψει στο SLpress τα τεστ ιχνηλατούν τον ιό μόνον όταν ο φορέας αρχίζει να νοσεί).

Από εδώ και στο εξής οι υγειονομικές αρχές δεν θα ανακοινώνουν τα αποτελέσματα των τεστ, εκτός κι αν υπάρξει κάποιο θετικό, διευκρίνισε.

Τα 26 αυτά άτομα ανήκουν σε δύο “ομάδες”: Οκτώ Γάλλοι αναχώρησαν αεροπορικώς στις 25 Απριλίου από το νησί της Αγίας Ελένης με προορισμό το Γιοχάνεσμπουργκ με την πτήση στην οποία βρισκόταν και η ήδη ασθενής 69χρονη Ολλανδή επιβάτης του κρουαζιερόπλοιου M Hondius η οποία πέθανε δύο μέρες μετά από χανταϊό στο Γιοχάνεσμπουργκ. Η πτήση κράτησε 4 ώρες και οι πιθανότητες μετάδοσης είναι υψηλές. Οι άλλοι 14 Γάλλοι ήταν επαφές της ίδιας γυναίκας στην πτήση από το Γιοχάνεσμπουργκ στο Άμστερνταμ στην οποία επιβιβάστηκε για λίγο. Στην πρώτη πτήση επέβαιναν 82 άτομα και 6 μέλη πληρώματος, ενώ στην δεύτερη πάνω από 350.

Ενώ  εξετάζονται ενδελεχώς και οι 88 της πρώτης πτήσης, δεν γίνεται το ίδιο με της δεύτερης επειδή η ασθενής έμεινε για πολύ λίγο μέσα στο αεροσκάφος, καθώς κατέρρευσε πριν την απογείωση και διακομίσθηκε σε νοσοκομείο του Γιοχάνεσμπουργκ. Από την δεύτερη πτήση έχουν μπει σε λίστα για καραντίνα περίπου 50 άτομα που κάθονταν σε τέσσερις σειρές καθισμάτων μπροστά και πίσω από τη σειρά της νεκρής πλέον Ολλανδέζας. Επισης εξετάζονται μια αεροσυνοδός και πέντε επιβάτες που βοήθησαν να ξαπλώσει σε φορείο η 69χρονη όταν κατέρρευσε.

Πέντε Γάλλοι επιβάτες του κρουαζιερόπλοιου παραμένουν στο νοσοκομείο Bichat του Παρισιού. Τέσσερις εξ αυτών είναι καλά και έχουν αρνητικά τεστ, όμως μία γυναίκα είναι θετική στον χανταϊό και νοσηλεύεται σε μονάδα εντατικής θεραπείας σε σοβαρή κατάσταση. Στην αρχή είχε ήπια συμπτώματα όμως η κατάσταση επιδεινώθηκε. Η Γαλλίδα που νοσεί βαριά σύμφωνα με πληροφορίες δεν επέβαινε στο κρουαζιερόπλοιο αλλά στο δεύτερο αεροσκάφος, δηλαδή σε εκείνο όπου κατέρρευσε η 69χρονη.