Εφαρμόζοντας στη Ρουμανία το επιτυχημένο μοντέλο που υλοποίησε ο Όμιλος ΔΕΗ στην Ελλάδα με την εξαγορά της Κωτσόβολος, η κίνηση αυτή σηματοδοτεί τη δυναμική είσοδο σε μια ταχέως αναπτυσσόμενη αγορά ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών ειδών ύψους €3,6 δισ., μέσω της απόκτησης του δεύτερου μεγαλύτερου δικτύου φυσικών καταστημάτων στη χώρα.

Η συναλλαγή ευθυγραμμίζεται με το Στρατηγικό Σχέδιο του Ομίλου ΔΕΗ για την περίοδο 2026–2030, επιταχύνοντας την εξωστρέφεια και τον μετασχηματισμό της Κωτσόβολος σε έναν κορυφαίο περιφερειακό παίκτη και ολοκληρωμένο πάροχο τεχνολογικών συσκευών, οικιακών λύσεων και υπηρεσιών προστιθέμενης αξίας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, στοχεύοντας στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου οικοσυστήματος τεχνολογίας, υπηρεσιών και ενεργειακών λύσεων που διευκολύνει την καθημερινότητα των πελατών της και υποστηρίζει έμπρακτα την ενεργειακή μετάβαση στην περιοχή.

Μέσω της συμφωνίας, η Κωτσόβολος αποκτά άμεσα ένα ισχυρό εθνικό δίκτυο 150 φυσικών καταστημάτων σε περισσότερες από 100 πόλεις της Ρουμανίας, με επιφάνεια πωλήσεων που αγγίζει τα 60.000 τ.μ., πλατφόρμα εφοδιαστικής αλυσίδας από τρίτο πάροχο (3^rd party logistics) 37.500 τ.μ., περισσότερους από 1.200 καταρτισμένους εργαζομένους και ετήσια επισκεψιμότητα που ξεπερνά τους 14 εκατομμύρια καταναλωτές. Σε μια αγορά όπου το παραδοσιακό φυσικό κατάστημα κατέχει σημαντικό ρόλο, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 70% των πωλήσεων, η εκτεταμένη γεωγραφική παρουσία εξασφαλίζει άμεση πρόσβαση και ουσιαστική επαφή με το καταναλωτικό κοινό και  δίκτυο που καλύπτει πάνω από το 55% των νοικοκυριών της Ρουμανίας.

Παράλληλα, η Flanco θα συνεχίσει να αναπτύσσει την δραστηριότητά της, ενώ το φυσικό της δίκτυο και οι υποδομές logistics θα λειτουργούν ως κρίσιμη πλατφόρμα «last-mile» για τον Όμιλο ΔΕΗ, ως το τελικό φυσικό σημείο άμεσης διανομής, εγκατάστασης και εξυπηρέτησης του καταναλωτή. Στο πλαίσιο αυτό, η PPC Romania θα αναπτύξει στενή συνεργασία με τη Flanco, εφαρμόζοντας το επιτυχημένο μοντέλο κοινών δράσεων και συνεργειών της ΔΕΗ με την Κωτσόβολος στην Ελλάδα. Μέσω των καταστημάτων της Flanco θα προωθούνται, θα διανέμονται και θα υποστηρίζονται τεχνικά οι ολοκληρωμένες λύσεις πράσινης μετάβασης της PPC Romania, συμπεριλαμβανομένων των οικιακών φωτοβολταϊκών, των αντλιών θερμότητας, των σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων (EV) και των έξυπνων ενεργειακών εφαρμογών.

Η επέκταση αυτή του Ομίλου ξεκλειδώνει πολυεπίπεδες συνέργειες σε κοινές προμήθειες, βελτιστοποίηση εφοδιαστικής αλυσίδας και ανάπτυξη ψηφιακών υπηρεσιών, προσφέροντας στους καταναλωτές της Ρουμανίας αναβαθμισμένη omnichannel εμπειρία, εξειδικευμένη τεχνική υποστήριξη στο σπίτι, καθώς και συνδυαστικά προγράμματα συσκευών και ενέργειας.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Κωτσόβολος, κ. Χρήστος Καραγιαννάκης, δήλωσε σχετικά: «H συμφωνία για την εξαγορά της Flanco σηματοδοτεί την αλλαγή κατηγορίας για την Κωτσόβολος: Αναδεικνύεται σε έναν ισχυρό, περιφερειακό παίκτη στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, εξάγοντας ένα επιτυχημένο μοντέλο λιανικής σε μία αγορά με τεράστιες προοπτικές, εξαιρετικό ανθρώπινο δυναμικό και καταναλωτές που αγαπούν την τεχνολογία, όπως η Ρουμανία. Η εξαγορά της Flanco, ως μέρος του Στρατηγικού Σχεδίου του Ομίλου ΔΕΗ για την περίοδο 2026–2030, επιταχύνει σημαντικά την υλοποίηση του επιχειρησιακού μας σχεδιασμού, ο οποίος στοχεύει στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου οικοσυστήματος τεχνολογίας, υπηρεσιών και ενεργειακών λύσεων που διευκολύνει την καθημερινότητα των πελατών μας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και υποστηρίζει έμπρακτα την ενεργειακή μετάβαση στην περιοχή. Η Flanco φέρνει στον Όμιλο μια πολυετή πορεία στη ρουμανική αγορά, ένα αναγνωρίσιμο brand και, πάνω απ’ όλα, ανθρώπους με εξειδίκευση και βαθιά γνώση της αγοράς. Σε αυτή την κληρονομιά επενδύουμε, και μαζί με την ομάδα και τη διοίκηση της εταιρείας θα χτίσουμε το μέλλον».

Η Κωτσόβολος θα χρηματοδοτήσει την εξαγορά εξ ολοκλήρου από ίδια διαθέσιμα κεφάλαια, χωρίς τη χρήση δανεισμού. Η ολοκλήρωση της Συναλλαγής αναμένεται έως τα τέλη του 2026 και τελεί υπό την προϋπόθεση λήψης των απαιτούμενων εγκρίσεων από τις αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές, καθώς και υπό την πλήρωση των συνήθων συμβατικών προϋποθέσεων (conditions precedent) που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ των μερών.

Η PwC M&A Consulting Services ενεργεί ως χρηματοοικονομικός σύμβουλος και η δικηγορική εταιρεία Suciu Partners ως νομικός σύμβουλος της Κωτσόβολος στο πλαίσιο της εξαγοράς.

^{Σχετικά με τον Όμιλο ΔΕΗ
Η ΔΕΗ είναι ο κορυφαίος Όμιλος ολοκληρωμένων υπηρεσιών ενέργειας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, με δραστηριότητες στην παραγωγή, διανομή και πώληση προηγμένων προϊόντων και υπηρεσιών ενέργειας στην Ελλάδα, τη Ρουμανία και τη Βόρεια Μακεδονία, ενώ επεκτείνει το αποτύπωμά της στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) στην Ιταλία, τη Βουλγαρία την Κροατία και την Πολωνία.
Το παραγωγικό δυναμικό της ΔΕΗ ανέρχεται σε 12,6 GW, με θερμικούς, υδροηλεκτρικούς σταθμούς και εγκαταστάσεις Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας με συνολική ετήσια παραγωγή ενέργειας περίπου 22TWh, ενώ η συνολική Ρυθμιζόμενη Περιουσιακή Βάση στα δίκτυα διανομής της στο τέλος του 2025 ανερχόταν σε €5,7 δισ.
Ο Όμιλος ΔΕΗ αποτελεί τον μεγαλύτερο προμηθευτή ενέργειας στην Ελλάδα και τη Ρουμανία, εξυπηρετώντας 8,6 εκατ. πελάτες στους οποίους παρέχει περίπου 31TWh ηλεκτρικής ενέργειας και μία ευρεία σειρά ενεργειακών προϊόντων και Υπηρεσιών Προστιθέμενης Αξίας ενέργειας.
Η ΔΕΗ ιδρύθηκε το 1950 και είναι εισηγμένη στο Euronext Athens από το 2001.}

«Το σημαντικό είναι ο πόλεμος που έγινε και που εξακολουθεί. Και ναι, υπάρχει κίνδυνος, δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό» δήλωσε ο κ. Εξάρχου, αναφερόμενος σε ανταγωνιστές της Venture Global, που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ζημιά στο Κάθετο Διάδρομο, παρατηρώντας ότι και ελληνικά οικονομικά συμφέροντα αντιτίθενται στο εθνικό αυτό στοίχημα.

Επιδίωξη η επέκταση του Καθέτου Διαδρόμου

Ο κ. Εξάρχου επισήμανε ότι ο Κάθετος Διάδρομος δεν είναι οι υφιστάμενες ή μελλοντικές υποδομές αερίου, αλλά οι εμπορικές συμφωνίες που θα υλοποιηθούν μέσω των υποδομών αυτών. Ενώ συμπλήρωσε ότι το ζητούμενο για τον Κάθετο Διάδρομο είναι να διακινεί ποσότητες αερίου από τον Νότο προς το Βορρά, σχολιάζοντας ότι το στοίχημα αυτό αποτελεί έργο εθνικής σημασίας.  Και σημείωσε ότι οι συζητήσεις της ATLANTIC SEE LNG TRADE, στην οποία ο Όμιλος AKTOR συμμετέχει με 60% και η ΔΕΠΑ Εμπορίας με 40%, με άλλα κράτη στην Ανατολική Ευρώπη συνεχίζονται, ενώ υπογράμμισε ότι οι τιμές που εξασφάλισε η ATLANTIC πέρυσι από την Venture Global, σήμερα δεν είναι διαθέσιμες στην αγορά και έχουν με μεγάλη διαφορά από τα τρέχοντα επίπεδα. Μάλιστα, υπενθύμισε ότι πέρυσι τον Νοέμβριο, όταν και υπεγράφη η συγκεκριμένη εμπορική συμφωνία, αρκετοί εξέφραζαν αμφιβολίες για τη βιωσιμότητα των τιμών αυτών.

Καμία δέσμευση για το Ελληνικό Δημόσιο

Ο επικεφαλής του Ομίλου AKTOR υπογράμμισε ότι το Ελληνικό Δημόσιο δεν έχει δεσμευθεί να αγοράσει ποσότητες αμερικανικού αερίου στο πλαίσιο των συμφωνιών αυτών, ωστόσο θα επωφεληθεί από αυτές, καθώς θα εισπράττει χρήματα από την υλοποίηση των εμπορικών συμφωνιών με την Αλβανία και την Βοσνία – Ερζεγοβίνη, που εξασφάλισε η ATLANTIC SEE LNG TRADE. «Δεν εμποδίστηκε κανείς που επιθυμεί να αγοράσει αμερικάνικο LNG και να το πουλήσει στην Ευρώπη. Δεν είναι προνόμιο ούτε αποκλειστικότητα της ATLANTIC SEE LNG. Τι συνέβη; Ουδείς ενδιαφερόταν τότε να δεσμευτεί για είκοσι χρόνια για σταθερή τιμή LNG. Σε εκείνο τον χρόνο δεν υπήρχε κανείς που ήθελε να αναλάβει αυτόn το κίνδυνο. Δεν υπήρχε ιδιώτης που επιθυμούσε και καιγόταν να υπογράψει παρόμοια συμφωνία, ώστε ενδεχομένως να θεωρείται ανταγωνιστής. Υπήρχαν ιδιώτες οι οποίοι δεν ήθελαν καθόλου αμερικάνικο, διότι επί πολλά χρόνια χρησιμοποιούσαν και έκαναν trade ρώσικο» σχολίασε χαρακτηριστικά.

Το ρωσικό αέριο την Ευρώπη

«Αν επιτραπεί ξανά στην Ευρώπη το ρωσικό, θα είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να μάς κάνει κανείς για την ισχυροποίηση του Κάθετου Διαδρόμου» επισήμανε ο κ. Εξάρχου, εξηγώντας ότι έτσι η ATLANTIC SEE LNG TRADE θα αποκτούσε τη δυνατότητα να κάνει προσμίξεις αμερικανικού και φυσικού αερίου και να μειώσει τις τιμές, όπως επιδιώκει να κάνει και η Τουρκία, ωστόσο απέκλεισε το ενδεχόμενο αυτό να γίνει πραγματικότητα στο ορατό μέλλον. Ο κ. Εξάρχου σημείωσε ότι η Ευρώπη δεν πρέπει να αντικαταστήσει την εξάρτηση από το ρωσικό αέριο με εκείνη του αμερικανικού, κρίνοντας απολύτως αναγκαίο για γεωπολιτικούς λόγους η Ε.Ε. να μην εξαρτάται από μία και μόνο πηγή ενέργειας, ενώ ξεκαθάρισε ότι κανείς δεν έχει την προσδοκία ότι η απαγόρευση του ρωσικού αερίου θα είναι για πάντα. «Θα απαιτηθεί μια ισορροπία μεταξύ αμερικάνικου και ρωσικού» επισήμανε.

Συνέπειες χωρίς άμεση κινητοποίηση

Ο επικεφαλής του Ομίλου AKTOR τόνισε ότι η Ευρώπη παρακολουθεί τις διεθνείς εξελίξεις ως θεατής που υφίσταται τις συνέπειες της ανόδου της τιμής του αερίου σε επίπεδα που κάποτε θεωρούντο αδιανόητα και υπογράμμισε την ανάγκη άμεσης αντιμετώπισης του ενεργειακού από την Ε.Ε., η οποία όπως συμπλήρωσε, δεν κάνει απολύτως τίποτε και αρκείται στο να καταναλώνει τα ενεργειακά της αποθέματα.  Και υπενθύμισε ότι τόσο η Κίνα που διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα αερίου στον κόσμο όσο και το Κατάρ που λόγω του πολέμου δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τις συμβάσεις αγοραπωλησίας αερίου, αγοράζουν σήμερα LNG από τις ΗΠΑ σε τιμές spot, δηλαδή ακριβά.

Προβλέψεις για υψηλό πληθωρισμό

Ο κ. Εξάρχου προέβλεψε ότι φέτος τον χειμώνα θα υπάρξουν σημαντικές πληθωριστικές τάσεις στην Ευρώπη που θα φέρουν περαιτέρω αύξηση των επιτοκίων και προειδοποίησε ότι εάν η Ε.Ε. δεν λάβει μέτρα σήμερα και καθυστερήσει και άλλο τη λήψη των αποφάσεων, η οικονομία της θα υποστεί μεγάλη ζημιά, που θα επηρεάσει και την Ελλάδα.  Και υπογράμμισε ότι όσο προχωρά ο χειμώνας και αυξάνεται η ζήτηση για φυσικό αέριο στην Ευρώπη τόσο θα αυξάνεται και η τιμή του, ενώ σχολίασε ότι εάν υπάρξουν επιπτώσεις στις μεγάλες οικονομίες, όπως της Γαλλίας και της Γερμανίας, αυτές θα συμπαρασύρουν και την Ελλάδα. «Ελπίζω ότι κάποια στιγμή θα αντιληφθούν στην Ευρώπη ότι το μοναδικό πράγμα που μπορεί να σώσει αυτή τη στιγμή την κατάσταση είναι ένα ευρωομόλογο, το οποίο όμως πρέπει να εκδοθεί τώρα και όχι τον Φεβρουάριο. Πρώτον, γιατί αυτό θα χρειαστεί πολύ περισσότερα χρήματα, αν γίνει αργά. Και δεύτερον, διότι φοβούμαι ότι οι πολιτικές συνέπειες που θα προκληθούν από την κρίση αυτού του χειμώνα θα είναι σημαντικές για την Ευρώπη συνολικώς» κατέληξε.

Η πρωτοβουλία πραγματοποιείται στο πλαίσιο της Εταιρικής Υπευθυνότητας EQUALL της Πειραιώς και εντάσσεται στον πυλώνα της Νέας Γενιάς. Είναι μια πρωτοβουλία σχεδιασμένη για να προωθήσει την καινοτομία και να ενισχύσει τη νεανική και νεοφυή επιχειρηματικότητα, με έμφαση στην Περιφέρεια.

Χαιρετίζοντας την εκδήλωση ο Πρόεδρος ΔΣ της Πειραιώς, κ. Γιώργος Χαντζηνικολάου, τόνισε μεταξύ άλλων: «Όταν, πριν από 2 περίπου χρόνια, σχεδιάζαμε αυτή την πρωτοβουλία, στο πλαίσιο των δράσεων εταιρικής υπευθυνότητας EQUALL, θέσαμε έναν ξεκάθαρο και ουσιαστικό στόχο: να μη μείνει καμία καλή ιδέα στο συρτάρι, λόγω έλλειψης καθοδήγησης ή χρηματοδότησης. Η φιλοδοξία μας ήταν να ενθαρρύνουμε και να υποστηρίξουμε στην πράξη νέους ανθρώπους που έχουν ιδέες και φρέσκια ματιά και, κυρίως, να αποδείξουμε ότι το ταλέντο και η πρωτοπορία βρίσκονται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας».

Από την πλευρά του ο Διευθύνων Σύμβουλος της Πειραιώς, κ. Χρήστος Μεγάλου, επεσήμανε: «Η ανάπτυξη μιας οικονομίας δεν στηρίζεται μόνο στα κεφάλαια που κινητοποιεί. Στηρίζεται και στην ικανότητά της να αναδεικνύει τα ταλέντα της και να μετατρέπει τις καλές ιδέες σε βιώσιμες επιχειρήσεις. Το ζητούμενο είναι να δημιουργήσουμε το περιβάλλον όπου αυτή η δυναμική θα αποκτά επιχειρηματική προοπτική. Και σε αυτό, ο ρόλος μιας τράπεζας είναι καθοριστικός. Στην Πειραιώς, χρηματοδοτούμε επενδύσεις, στηρίζουμε την υγιή επιχειρηματικότητα και δημιουργούμε συνεργασίες που ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα της χώρας. Παράλληλα, μέσα από την Εταιρική μας Υπευθυνότητα EQUALL, επενδύουμε συστηματικά στη γνώση και στις ευκαιρίες για τη νέα γενιά. Το Piraeus Startup Accelerator βρίσκεται ακριβώς εκεί όπου συναντώνται αυτές οι δύο δεσμεύσεις».

Ο κ. Μεγάλου ευχαρίστησε τον Κόμβο Επιχειρηματικότητας και Καινοτομίας Point of Synergy και τη Μονάδα Μεταφοράς Τεχνολογίας και Καινοτομίας «Αρχιμήδης» του ΕΚΠΑ, τονίζοντας ότι η συνεργασία τους δείχνει τι μπορεί να επιτευχθεί όταν ο επιχειρηματικός κόσμος συνεργάζεται με την ακαδημαϊκή κοινότητα.

Ο δεύτερος κύκλος του προγράμματος πραγματοποιήθηκε σε Πάτρα, Ιωάννινα, Θράκη και Αθήνα. Στόχος του προγράμματος είναι να στηρίξει νέους και νέες 18-34 ετών, από την ιδέα έως την ανάπτυξη πρωτοτύπων (MVPs), ενισχύοντας τη χρηματοδοτική τους ετοιμότητα και συνδέοντάς τους με πιθανούς συνεργάτες και επενδυτές.

Στον δεύτερο κύκλο συμμετείχαν 15 ομάδες (10 μέσω της POS4work και 5 μέσω του Αρχιμήδη-ΕΚΠΑ), καθεμία από τις οποίες έλαβε 5.000€ ως υποστήριξη από την Τράπεζα. Από τον πρώτο και τον δεύτερο κύκλο έχουν ωφεληθεί πάνω από 1.200 φοιτητές/τριες και νέοι/ες. Το πρόγραμμα έχουν υποστηρίξει μέχρι σήμερα πάνω από 50 εταιρίες του Startup οικοσυστήματος, ενώ στην Τελική Φάση του Acceleration οι ομάδες καθοδηγήθηκαν από 70 μέντορες, μεταξύ των οποίων 35 στελέχη της Πειραιώς.

Μετά την επιτυχημένη υλοποίηση των δύο πρώτων κύκλων, δρομολογείται ο τρίτος κύκλος του “Piraeus Startup Accelerator” το 2027, ο οποίος εκτός από την Πάτρα, τα Ιωάννινα, την Ξάνθη και την Αθήνα, επεκτείνεται και στην Κρήτη.

Ο Ντόναλντ Τραμπ ισχυρίζεται πως οι ΗΠΑ διαθέτουν τα απαιτούμενα οπλικά συστήματα για να συνεχίσουν τις συγκρούσεις και να αντιμετωπίσουν τυχόν νέες απειλές, αλλά ο ισχυρισμός του κρίνεται επιεικώς αμφιβόλου αξιοπιστίας. Στην πραγματικότητα το οπλοστάσιο σε μερικές περιπτώσεις εξαντλείται σχεδόν εντελώς και σε άλλες απομειώνεται σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα, αν και αδιαμφισβήτητα δεδομένα αποδεικνύεται εξαιρετικά δυσχερές να συγκεντρωθούν.

Παρά ταύτα υπάρχουν κάποια σχετικά ακριβή δεδομένα από πηγές του Πενταγώνου και από τους ίδιους τους κατασκευαστές οπλικών συστημάτων, με τον γνωστό οικονομέτρη, οικονομολόγο και πρώην σύμβουλο του Πενταγώνου και της CIA, James Rickards, να αναλύει περιληπτικά το ποια οπλικά συστήματα απομειώνονται δραστικά.

Συμπεριλαμβάνει τους απαιτούμενους αριθμούς για την αποκατάσταση των αποθεμάτων, την ετήσια παραγωγική δυναμικότητα των αμυντικών βιομηχανιών και το εκτιμώμενο χρονοδιάγραμμα για την αποκατάσταση του αριθμού των οπλικών συστημάτων στα προ του πολέμου επίπεδα.

Ανάλωση οπλικών συστημάτων ένα προς ένα

Στην περίπτωση των χαμηλού ύψους πτήσης πυραύλων τύπου Tomahawk, αναλώνονται περισσότεροι από 1.000 στους βομβαρδισμούς του Ιράν, με συνέπεια το Πεντάγωνο να παραγγείλει (για το οικονομικό έτος 2027) 785 μονάδες. Η ετήσια παραγωγική δυναμικότητα κυμαίνεται μεταξύ 600 και 1.000 πυραύλων, αν και ο μικρότερος αριθμός ανταποκρίνεται περισσότερο στην πραγματικότητα, με τα αποθέματα να μην επανέρχονται στα προ του πολέμου επίπεδα, έως τα τέλη του 2030 ή στις αρχές του 2031.

Αναδύεται θέμα για τους αντιαεροπορικούς πυραύλους μεγάλου ύψους THAAD (Terminal High Altitude Area Defense Missiles), από την στιγμή που αναλώνονται περίπου 290 στις συγκρούσεις με το Ιράν και το Πεντάγωνο παραγγέλλει (για το οικονομικό έτος 2027) 857 μονάδες, με τις αναμενόμενες παραδόσεις για το 2026 να φθάνουν τις 92. Η ετήσια παραγωγική δυναμικότητα στο συγκεκριμένο οπλικό σύστημα κυμαίνεται μεταξύ 96 και 400 πυραύλων, αν και ο μικρότερος αριθμός ανταποκρίνεται περισσότερο στην πραγματικότητα, με τα αποθέματα να αποκαθίστανται στα προ του πολέμου επίπεδα στα τέλη του 2029.

Λόγω του πολέμου στην Ουκρανία το ενδιαφέρον συγκεντρώνουν οι πύραυλοι Patriot, με περίπου 1.430 να αναλώνονται στις συγκρούσεις με το Ιράν και το Πεντάγωνο να παραγγέλλει για το οικονομικό έτος 2027, 3.203 μονάδες. Οι αναμενόμενες παραδόσεις για το οικονομικό έτος 2026 ανέρχονται σε 172 πυραύλους, με την ετήσια παραγωγική δυναμικότητα να φθάνει περίπου τις 2.000 μονάδες, οπότε τα αποθέματα πρόκειται να αποκατασταθούν στα προ του πολέμου επίπεδα στα μέσα του 2029.

Το οπλικό σύστημα RIM-161 (Standard Missile 3-SM-3) σχεδιάζεται για να καταστρέφει βαλλιστικούς πυραύλους στο διάστημα και μέχρι τούδε αναλώνονται περίπου 250 πύραυλοι στις συγκρούσεις στον Περσικό Κόλπο και ευρύτερα στην Μέση Ανατολή. Οι παραγγελίες του Πενταγώνου για το οικονομικό έτος 2027 ανέρχονται σε 214 μονάδες και οι αναμενόμενες παραδόσεις για το οικονομικό έτος 2026 φθάνουν τις 52, με την ετήσια παραγωγική δυναμικότητα να κυμαίνεται μεταξύ των 156 και 250 πυραύλων. Και πάλι μικρότερος αριθμός ανταποκρίνεται περισσότερο στην πραγματικότητα και η αποκατάσταση των αποθεμάτων στα προ του πολέμου επίπεδα αναμένεται στις αρχές του 2029.

Το οπλικό σύστημα RIM-174 (Standard Missile 6-SM-6) καταστρέφει επιτιθέμενα αντίπαλα αεροσκάφη και πυραύλους που έχουν την δυνατότητα να πλήττουν και πλοία, με 370 πυραύλους να αναλώνονται μέχρι τούδε στον πόλεμο του Ιράν. Οι παραγγελίες του Πενταγώνου για το οικονομικό έτος 2027 ανέρχονται σε 540 μονάδες και οι αναμενόμενες παραδόσεις για το οικονομικό έτος 2026 φθάνουν τις 125. Η ετήσια παραγωγική δυναμικότητα κυμαίνεται από 240 έως 500 πυραύλους, αν και ο μικρότερος αριθμός ανταποκρίνεται περισσότερο στην πραγματικότητα, οπότε τα αποθέματα πρόκειται να αποκατασταθούν στα προ του πολέμου επίπεδα έως τα τέλη του 2028 ή στις αρχές του 2029.

AGM-158 και PrSM

Ο χαμηλού ύψους πτήσης αέρος – εδάφους πύραυλος AGM-158 (Joint Air-to-Surface Standoff Missile-JASSM) εκτοξεύεται από αεροσκάφη από ασφαλείς αποστάσεις και περίπου 1.100 τέτοιοι πύραυλοι ήδη αναλώνονται στις συγκρούσεις με το Ιράν. Οι παραγγελίες του Πενταγώνου για το οικονομικό έτος 2027 φθάνουν τις 821 μονάδες και οι αναμενόμενες παραδόσεις για το οικονομικό έτος 2026 ανέρχονται σε 484, με την ετήσια παραγωγική δυναμικότητα να ανέρχεται σε 860 μονάδες, οπότε τα αποθέματα πρόκειται να αποκατασταθούν στα προ του πολέμου επίπεδα περί τα μέσα του 2027.

Ο νέος επιθετικός πύραυλος ακριβείας εδάφους-εδάφους PrSM (Precision Strike Missile) αξιοποιείται εναντίον στόχων στο Ιράν και μέχρι τούδε αναλώνονται περίπου 70 μονάδες. Οι παραγγελίες του Πενταγώνου για το οικονομικό έτος 2027 ανέρχονται σε 1.134 πυραύλους και οι αναμενόμενες παραδόσεις για το οικονομικό έτος 2026 σε 70. Η ετήσια παραγωγική δυναμικότητα ανέρχεται σε περίπου 680 μονάδες, οπότε τα αποθέματα αναμένεται να αποκατασταθούν στα προ του πολέμου επίπεδα στα τέλη του 2026.

Ο James Rickards συγκεντρώνει δεδομένα για τα σημαντικότερα οπλικά συστήματα των ΗΠΑ που χρησιμοποιούντα στο Ιράν, συμπεριλαμβάνοντας χαμηλού ύψους πτήσης πυραύλους προσβολής στόχων, αντιαεροπορικούς πυραύλους και αντίστοιχους επιθετικούς. Δεν εστιάζει το ενδιαφέρον του σε περισσότερο συμβατικά όπλα και τις ελλείψεις τους, όπως τα βλήματα πυροβολικού των 155mm που σε παγκόσμιο επίπεδο εμφανίζουν σημαντικές ελλείψεις. Αν και τα συγκεκριμένα βλήματα δεν χρησιμοποιούνται στο Ιράν, αποτελούν ζωτικά όπλα για τις γραμμές του μετώπου στην Ουκρανία.

Προσφυγή στα… δημιουργικά μαθηματικά

Από τα παρατιθέμενα δεδομένα προκύπτουν συγκεκριμένα αποτελέσματα με βάση τους αριθμούς, με πρώτο το κενό που προκύπτει από τις παραγγελίες του Πενταγώνου για το οικονομικό έτος 2027 σε σχέση με τις αναμενόμενες παραδόσεις του 2026. Οι παραγγελίες για πυραύλους Patriot με παράδοση το 2027, αποδεικνύονται σχεδόν εικοσαπλάσιες από τις αναμενόμενες του 2026, ενώ και οι ανάλογες του 2027 για τους πυραύλους THAAD εμφανίζονται περισσότερο από εννεαπλάσιες, σε σχέση με τις αναμενόμενες παραδόσεις του 2026.

Οι παραγγελίες των πυραύλων PrSM για το οικονομικό έτος 2027 αποδεικνύονται περισσότερες από το δεκαεξαπλάσιο των αναμενόμενων παραδόσεων του 2026 και αντίστοιχες μεγάλες δυσαναλογίες μεταξύ των παραγγελιών και των αναμενόμενων παραδόσεων του 2026 αναδύονται και στα υπόλοιπα οπλικά συστήματα.

Οι ανακολουθίες προκαλούν σημαντικές αμφιβολίες για τις δυνατότητες των αμυντικών βιομηχανιών να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του Πενταγώνου, σε πείσμα του γεγονότος ότι η παραγωγή σε γενικά πλαίσια αυξάνεται. Όμως τα συγκεκριμένα οπλικά συστήματα αποδεικνύονται εξαιρετικά περίπλοκα και κατά συνέπεια ευαίσθητα σε ηλεκτρονικές διατάξεις, συστήματα κατεύθυνσης και καθοδήγησης, ανιχνευτές ραντάρ και άλλα στοιχεία που συντελούν στην αποτελεσματικότητά τους.

Η επέκταση της παραγωγής αποδεικνύεται και πρακτικά πως δεν παρέχει την ευχέρεια και την ταχύτητα που προσφέρει μία γραμμή συναρμολόγησης αυτοκινήτων, λόγω του ότι απαιτεί εξειδικευμένο προσωπικό σε πολλά σημεία της παραγωγής που δεν αντικαθίσταται με αυτοματισμούς. Υπάρχουν μεγάλες δυσαναλογίες μεταξύ των παραγγελιών και της πραγματικής παραγωγικής δυναμικότητας, με την ζήτηση των πυραύλων Patriot να την υπερβαίνει κατά 160%, ενώ στην περίπτωση των πυραύλων THAAD να προσεγγίζει το 900%, με βάση τον μικρότερο αριθμό παραγωγικής δυναμικότητας που όπως προαναφέρουμε, ανταποκρίνεται περισσότερο στην πραγματικότητα.

Οι αριθμοί και οι ανακολουθίες πιστοποιούν πως οι προσδοκίες για την αποκατάσταση των αποθεμάτων δεν πρόκειται να υλοποιηθούν πριν από το 2029 ή ίσως και αργότερα. Ο χρονικός ορίζοντας προδίδει πως δεν υπάρχουν οι απαιτούμενες δυνατότητες για κλιμάκωση των επιθέσεων εναντίον του Ιράν, ή για εμπλοκές σε άλλα θερμά σημεία του κόσμου. Οι ΗΠΑ περιέρχονται στο στάδιο του να αντιμετωπίσουν μία θέση αδυναμίας στο πεδίο των εξελιγμένων οπλικών τους συστημάτων, λόγω της δεινής κατάστασης των συγκεκριμένων αποθεμάτων, με τους ισχυρισμούς του Λευκού Οίκου να καταλήγουν στο κενό.

Η σπατάλη στα οπλικά από τον Μπάιντεν

Η μεγαλύτερη αστοχία προκαλείται από τα πεπραγμένα της κυβέρνησης Μπάιντεν, που ανάλωσε μεγάλο αριθμό οπλικών συστημάτων στην Ουκρανία χωρίς να συνεκτιμά τους αντίστοιχους χρόνους αναπλήρωσής τους, για να αποκαταστήσει τα αποθέματα. Από την έναρξη των συγκρούσεων, συγκεκριμένοι στρατηγικοί αναλυτές προειδοποιούσαν την αμερικανική κυβέρνηση πως δεν υπάρχει πιθανότητα ήττας της Ρωσίας. Πρόσθεταν μάλιστα πως η Ουκρανία αποτελεί στο σύνολό της μία διεφθαρμένη χώρα, με ένα σοβαρό πρόβλημα – την τάση που παραπέμπει στην περίοδο της γερμανικής κατοχής και στην ανάδυση των φιλοναζιστών.

Στο πέμπτο έτος των συγκρούσεων η Ρωσία σταθερά επεκτείνει τον έλεγχό της στην ανατολική πλευρά της Ουκρανίας και στις ακτές του Ευξείνου Πόντου, αποκλείοντας τις προσβάσεις του Κιέβου σε ζωτικές λιμενικές ζώνες. Οι πύραυλοι Patriot και τα άλλα προηγμένα οπλικά συστήματα που παραδίδονται στην Ουκρανία, προσθέτουν μεγάλες πιέσεις στα αμερικανικά αποθέματα και στην παραγωγική δυναμικότητα, αν και στο σύνολό τους τα οπλικά συστήματα δεν προέρχονται μόνον από αμερικανικό οπλοστάσιο, αλλά και από τα αντίστοιχα των συμμάχων τους.

Συν το κόστος στο Ιράν

Στο πρόβλημα που δημιουργεί επί σειράν ετών η Ουκρανία, προστίθεται και η ανάλωση οπλικών συστημάτων στις επιθέσεις κατά του Ιράν. Τελικά αρχίζουν να σπανίζουν, αν και η ανάπτυξή τους προς το παρόν σε δύο μέτωπα αποτελεί ένα ζήτημα που δεν απασχολεί τους προηγούμενους ενοίκους του Λευκού Οίκου.

Ο Τραμπ ενεργοποιεί τον Νόμο περί Αμυντικής Παραγωγής (Defense Production Act) ώστε να απομακρύνει νομικά, διοικητικά και άλλα συστημικά εμπόδια στην εφοδιαστική αλυσίδα, με στόχο την απρόσκοπτη επέκταση της παραγωγής. Όμως η δωδεκαετία των κυβερνήσεων Ομπάμα και Μπάιντεν επιδεινώνει δραματικά την κατάσταση, με τον συνεχή περιορισμό των στρατιωτικών δυνατοτήτων των ΗΠΑ.

Στην πρώτη του θητεία αν και ο Τραμπ αντελήφθη το πρόβλημα, αλλά το υποτιθέμενο σκάνδαλο της εμπλοκής των Ρώσων στις προεδρικές εκλογές και οι δύο παραπομπές των Δημοκρατικών, του προκαλούσαν μεγάλα εμπόδια. Στην δεύτερη θητεία του διακόπτει την αιμορραγία της Ουκρανίας και επιχειρεί να βελτιώσει την κατάσταση, παρά την εμπλοκή των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο, αποφεύγοντας επίσης τις επιχειρήσεις εναντίον των πολιτοφυλακών των Χούθι που πλήττουν την σύμμαχο Σαουδική Αραβία.

Οι γίγαντες της βιομηχανίας

Οι αποκαλούμενοι Μεγάλοι Οκτώ όμιλοι της αμυντικής βιομηχανίας (Lockheed Martin, RTX – πρώην Raytheon, General Dynamics, Northrop Grumman, Boeing, L3HARRIS – πρώην Huntington Ingalls Industries, LEIDOS, SAIC), καρπούνται τα μεγάλα συμβόλαια του Πενταγώνου.

Ο όμιλος της Lockheed Martin αποτελεί τον ανάδοχο για τα προγράμματα των πυραύλων THAAD, JASSM και PrSM, ενώ ο αντίστοιχος RTX για τα προγράμματα των πυραύλων Tomahawk και Patriot, όπως και των SM-3 και SM-6. Ο όμιλος ΗΙΙ ναυπηγεί πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα και υποβρύχια, ενώ της Northrop Grumman κατασκευάζει το στρατηγικό βομβαρδιστικό Β-2 και συμμετέχει στο πρόγραμμα του αεροσκάφους F-35.

Ο αντίστοιχος της L3HARRIS εξειδικεύεται σε καινοτόμες τηλεπικοινωνιακές εφαρμογές, διατάξεις ηλεκτρονικού πολέμου, συσκευές και συστήματα νυκτερινής όρασης και πυραυλοκινητήρες. Ο όμιλος της General Dynamics κατασκευάζει το άρμα μάχης M1 Abrams, όπως και πυρηνοκίνητα υποβρύχια, ενώ της Boeing εστιάζεται σε μαχητικά αεροσκάφη, ελικόπτερα, δορυφόρους και συστήματα για το διάστημα. Της Leidos συνεργάζεται με τις υπηρεσίες πληροφοριών σε θέματα ασφάλειας του κυβερνοχώρου και λογισμικό διαχείρισης αποστολών.

Ο όμιλος SAIC παρέχει συστήματα ολοκληρωμένων αποστολών, προωθώντας λύσεις καινοτόμου τεχνολογίας, απαντώντας σε κρίσιμα προβλήματα επιχειρήσεων. Πέραν των Μεγάλων Οκτώ, υπάρχουν και άλλες μεγάλες εταιρείες που αναλαμβάνουν συμβόλαια του Πενταγώνου, όπως η Booz Allen, η Textron, η SpaceX, η Palantir, η Anduril και η Genaral Atomics. Με το Πεντάγωνο να αποκαθιστά τα αποθέματά του και να επενδύει σε νέες τεχνολογίες, θα αυξηθεί η ροή συμβολαίων στους μεγάλους παραδοσιακούς προμηθευτές και σε νέες πρωτοπόρες εταιρείες.

Νέες προκλήσεις

Πάντως η δεινή κατάσταση των αποθεμάτων σε οπλικά συστήματα, όπως και η συνεχιζόμενη ανάπτυξη απαρχαιωμένων συστημάτων στην πρώτη γραμμή, αποτελεί ένα φαινόμενο εθνικού αίσχους. Οι αντιαεροπορικοί πύραυλοι Patriot αποδεικνύονται αποτελεσματικοί στις καταρρίψεις χαμηλού ύψους πτήσης πυραύλων και αντίστοιχων βαλλιστικών, αλλά τα νέα υπερηχητικά οπλικά συστήματα που αναπτύσσουν ταχύτητες πολλαπλάσιες του ήχου, θέτουν νέες προκλήσεις.

Η Ρωσία πλήττει συστηματικά τα συστήματα Patriot στην Ουκρανία, υπογραμμίζοντας τα ευάλωτα σημεία των αντιαεροπορικών όπλων υπερβολικά μεγάλου κόστους στους σύγχρονους επιθετικούς και χαμηλού κόστους πυραύλους, όπως και στις ανεμοπορικές βόμβες.

Αναμφίβολα πάντως οι αποτυχίες του παρελθόντος προτάσσουν νέες ευκαιρίες με το Πεντάγωνο να εμφανίζεται αποφασισμένο να αποκαταστήσει το ταχύτερο δυνατόν τα αποθέματά του και να επενδύσει σε συστήματα που ευθυγραμμίζονται με την εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ), σε σμήνη μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) και πυραύλους με ταχύτητες πολλαπλάσιες του ήχου. Οι εξελίξεις συνεπάγονται πιθανή μεγάλη μετατόπιση κεφαλαίων από τις εταιρείες Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ) και καινοτόμου τεχνολογίας προς τις αμυντικές βιομηχανίες.

Το τελεσίγραφο αυτό έρχεται ενόψει της συνάντησης των ηγετών της ΕΕ στο Δουβλίνο, την Πέμπτη και την Παρασκευή, κατά την οποία ο Μερτς αξιώνει να δοθεί λύση στο έλλειμμα χρηματοδότησης του Κιέβου. Τον περασμένο Δεκέμβριο, οι ηγέτες της ΕΕ συμφώνησαν στη χορήγηση δανείου 90 δισ. ευρώ προς την Ουκρανία. Ωστόσο, το Κίεβο δηλώνει πως θα χρειαστεί επιπλέον χρηματοδότηση ύψους 70 δισ. ευρώ το επόμενο έτος. Η ΕΕ έχει δεσμευτεί να καλύψει τα δύο τρίτα αυτού του ποσού, δηλαδή περίπου 45 δισ. ευρώ.

Η Κομισιόν επεξεργάζεται επιλογές για την υλοποίηση αυτής της δέσμευσης —συμπεριλαμβανομένης της έκδοσης επιπλέον κοινού χρέους— με την ελπίδα ότι οι ηγέτες θα καταλήξουν σε συμφωνία έως το τέλος του έτους. Ωστόσο, τέσσερις χώρες της ΕΕ (Ουγγαρία, Σλοβακία, Βουλγαρία και Τσεχία) έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν πρόκειται να συνεισφέρουν σε περαιτέρω οικονομική βοήθεια προς το Κίεβο. Σημειώνεται ότι, ήδη από πέρυσι, η Ουγγαρία, η Σλοβακία και η Τσεχία είχαν εξασφαλίσει εξαίρεση από τη συμμετοχή στην αποπληρωμή των τόκων για το δάνειο των 90 δισ. ευρώ.

Στην επιστολή του, ο Μερτς υπογράμμισε ότι «πρέπει να βρούμε μια λύση, η οποία θα υποστηρίζεται από όλα τα κράτη-μέλη και θα διασφαλίζει μια στέρεη και πολυετή χρηματοδοτική προοπτική για την Ουκρανία και από το 2028 και μετά», συμπεριλαμβανομένων των τόκων επί του εκκρεμούς χρέους. Η Μαρίν Λεπέν, η οποία προηγείται στις δημοσκοπήσεις ενόψει των γαλλικών προεδρικών εκλογών του Απριλίου, δήλωσε επίσης ότι εάν κερδίσει την εκλογική αναμέτρηση για τη διαδοχή του Μακρόν, θα δώσει τέλος στην οικονομική στήριξη προς το Κίεβο, πέραν μιας περιορισμένης επιχειρησιακής βοήθειας και της εκπαίδευσης Ουκρανών στρατιωτών.

Οι συζητήσεις στην ΕΕ σχετικά με τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας διεξάγονται παράλληλα με τις δύσκολες διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό της Ένωσης από το 2028 και μετά. Η Γερμανία αποτελεί την χώρα που συνεισφέρει τα περισσότερα στον προϋπολογισμό της ΕΕ, ενώ οι τέσσερις χώρες που επιδιώκουν να αποφύγουν περαιτέρω συνεισφορά στη χρηματοδότηση της Ουκρανίας είναι καθαροί αποδέκτες κονδυλίων. Αξιοποιώντας τη διαπραγματευτική ισχύ της Γερμανίας στις συζητήσεις για τον προϋπολογισμό, ο Μερτς επιδιώκει να διασφαλίσει τη χρηματοδότηση του Κιέβου τόσο για το επόμενο έτος όσο και για τα επόμενα χρόνια.

Οι επικείμενες εκλογικές αναμετρήσεις σε διάφορες χώρες της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Ιταλίας και της Πολωνίας, αλλά και της Γαλλίας σε έξι μήνες, ενδέχεται να καταστήσουν ολοένα και πιο δύσκολη την επίτευξη συναίνεσης για τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας. Το Βερολίνο επιδιώκει επίσης να διασφαλίσει ότι η μελλοντική χρηματοδότηση θα απαιτεί μόνο την υποστήριξη μιας ειδικής πλειοψηφίας των κρατών-μελών της ΕΕ —αντί για την ομοφωνία που απαιτείται σήμερα— προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο άσκησης βέτο στο μέλλον.

«Οι χρηματοδοτικές ανάγκες της Ουκρανίας πρέπει να διευθετηθούν στο πλαίσιο του επόμενου προϋπολογισμού της ΕΕ», δήλωσε αξιωματούχος της γερμανικής κυβέρνησης. «Η οικονομική στήριξη προς την Ουκρανία από όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχή ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για τον προϋπολογισμό της ΕΕ».

Κατά την εισαγγελία, επιβαρυντική περίσταση για τα δύο αδικήματα είναι ότι «διαπράχθηκαν με σκοπό την εξυπηρέτηση ξένης δύναμης, στην προκειμένη περίπτωση του Ιράν, καθώς και από τη συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση με σκοπό την προετοιμασία εγκλήματος».

Η Shahid Kaveh είναι μονάδα κυβερνοεπιθέσεων που συνδέεται με τους Φρουρούς της Επανάστασης. Η δικαστική έρευνα είναι αποτέλεσμα έρευνας αρκετών εβδομάδων και διεξήχθη από την Υπηρεσία Καταπολέμησης του Κυβερνοεγκλήματος και τη Διεύθυνση Εσωτερικής Ασφάλειας, με τη στήριξη εξειδικευμένων κρατικών υπηρεσιών.

Ειδικότερα, η εισαγγελία αναφέρει ότι «η έρευνα αποκάλυψε τον χαρακτηριστικό τρόπο δράσης της ιρανικής ομάδας, δηλαδή τη χρήση της γλώσσας φαρσί και διευθύνσεων IP που παραπέμπουν σε υπολογιστές που βρίσκονται στο Ιράν».

Στο ίδιο κύκλωμα ειχαν αναμιχθεί και συγγενείς των πρωην αθλητών. Είναι συγκατηγορούμενοι στην  ογκώδη δικογραφία για την υπόθεση τεσσάρων διασυνδεδεμένων κυκλωμάτων στον χώρο της εστίασης, που ερευνά η Μονάδα Ειδικών Οικονομικών Ελέγχων (ΜΕΟΕΛ) Μακεδονίας της ΑΑΔΕ.

Η δικογραφία διαβιβάστηκε στις 7 Νοεμβρίου 2026 στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης. Ερευνώνται σχεδόν χίλιες εταιρείες και η ζημία σε φόρους και εισφορές στα ταμεία εκτιμάται στα 206,26 εκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες ο αδελφός ενός εκ των ποδοσφαιριστών φέρεται ως διαχειριστής. Εις βάρος του έχει καταγραφεί μηνυτήρια αναφορά για ασφαλιστικές εισφορές ύψους 42.836 ευρώ, ενώ για τον άλλο αδελφό του ποδοσφαιριστή η αναφορά ειναι ύψους 104.602 ευρώ.

Σε άλλο σημείο αναφέρεται άλλος παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο Σπύρος Βάλλας, ο οποίος είχε αγωνιστεί ως κεντρικός αμυντικός. Δεν είναι σαφές για τι ακριβώς κατηγορείται.

Στον ίδιο κατάλογο εμφανίζεται και ο Πέτρος Κανακούδης, πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού μπακ. Αναφέρεται και ο πρώην ποδοσφαιριστής Πέτρος Κανακούδης καθώς και ο παλαίμαχος διεθνής μπασκετμπολίστας Παναγιώτης Λιαδέλης. Ως κατηγορουμένη φέρεται και η μητέρα του Λιαδέλη.

Επισημαίνεται ότι η συμπερίληψη των συγκεκριμένων προσώπων στη δικογραφία δεν σημαίνει ότι τους αποδίδονται προσωπικά όλες οι παραπάνω πράξεις, ούτε προδικάζει την ποινική τους ευθύνη, γιατί οι διώξεις αφορούν τις πράξεις και όχι τα πρόσωπα ξεχωριστά. Οι τυχόν ευθύνες θα επιμεριστούν από τον ανακριτή.

Εν τω μεταξύ αναζητουνται άλλοι δύο επιχειρηματίες που φέρονται να έπαιζαν κεντρικό ρόλο. Πρόκειται για επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στον χώρο της νυχτερινής διασκέδασης και της εστίασης και ερευνώνται για ενδεχόμενη εμπλοκή σε υπόθεση μη καταβολής φόρων και ασφαλιστικών εισφορών.

Η ανακοίνωση της ΑΑΔΕ

Την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026, σε δύο διαδοχικά δημοσιεύματα συγκεκριμένης ιστοσελίδας, δημοσιοποιήθηκαν πληροφορίες που αφορούσαν την επιχείρηση «Αχυράνθρωποι», όσο αυτή ήταν σε εξέλιξη. Στα δημοσιεύματα αυτά περιλαμβάνονταν αναφορές σχετικά με τα υπό αναζήτηση πρόσωπα, τα οποία αναφέρονταν με τα αρχικά των ονομάτων τους.

«Στα ίδια δημοσιεύματα αναφέρθηκαν επίσης ονομαστικά στελέχη της ΑΑΔΕ που είχαν μεταβεί στη Θεσσαλονίκη για τον επιχειρησιακό συντονισμό των ερευνών, των προσαγωγών και των συλλήψεων. Η δημοσιοποίηση των στοιχείων αυτών ήταν δυνατόν να επηρεάσει την ομαλή διεξαγωγή της επιχείρησης και να δημιουργήσει κινδύνους για την ασφάλεια των υπηρεσιακών στελεχών που συμμετείχαν σε αυτήν», αναφέρει σε ανακοινωσή της η ΑΑΔΕ.

Αμέσως μετά τη δημοσίευση των σχετικών πληροφοριών, ο Διοικητής της ΑΑΔΕ, Γιώργος Πιτσιλής, επικοινώνησε με τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ζητώντας τη συνδρομή των αρμόδιων αστυνομικών αρχών για τον εντοπισμό και την προσαγωγή των υπό αναζήτηση προσώπων.

Παράλληλα, ενημέρωσε τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για τα ανωτέρω δημοσιεύματα και υπέβαλε μηνυτήρια αναφορά κατά παντός υπευθύνου στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, προκειμένου να διερευνηθεί η ενδεχόμενη τέλεση των αδικημάτων της παραβίασης υπηρεσιακού απορρήτου, της παραβίασης του απορρήτου της ποινικής προδικασίας και της υπόθαλψης εγκληματία.

Η δήλωση Πιτσιλή

«Εδώ και σχεδόν έντεκα χρόνια ως επικεφαλής της Φορολογικής και Τελωνειακής Διοίκησης της χώρας, ουδέποτε προσέφυγα στη Δικαιοσύνη κατά δημοσιογράφου ή μέσου ενημέρωσης, για οποιαδήποτε κακόβουλη ή προσβλητική κριτική, είτε στο πρόσωπό μου είτε στο έργο της Αρχής.

Η παρούσα υπόθεση, όμως, δεν αφορά την κακόβουλη κριτική. Αφορά τη δημοσιοποίηση πληροφοριών που συνδέονται με επιχείρηση σε εξέλιξη, σε χρονική στιγμή κατά την οποία διεξάγονταν ακόμη κρίσιμες έρευνες και αναζητούνταν συγκεκριμένα πρόσωπα. Αφορά στην αποτελεσματικότητα των ερευνών, τη διασφάλιση αποδεικτικών στοιχείων και την ασφάλεια στελεχών που επιχειρούν στο πεδίο.

Σε μια τέτοια υπόθεση, η Διοίκηση έχει καθήκον να μην παραμείνει αμέτοχη. Οφείλει να προστατεύει τη νομιμότητα και να διασφαλίζει ότι οι ελεγκτικές υπηρεσίες μπορούν να επιτελούν απρόσκοπτα και αποτελεσματικά την αποστολή τους, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ασφάλεια των στελεχών τους. Σε ένα κράτος δικαίου δεν μπορεί να θεωρείται αδιάφορο το ενδεχόμενο διαρροής πληροφοριών που σχετίζονται με εν εξελίξει έρευνες. Ούτε μπορεί να γίνεται αποδεκτή η αντίληψη ότι η αποτελεσματικότητα των ελεγκτικών και διωκτικών μηχανισμών είναι διαπραγματεύσιμο μέγεθος. Δεν υπάρχει σκοπός που να αγιάζει τέτοια μέσα.

Η διερεύνηση τέτοιων περιστατικών δεν αποτελεί επιλογή διοίκησης. Αποτελεί θεσμική υποχρέωση. Για τον λόγο αυτό υπέβαλα μηνυτήρια αναφορά προς τις αρμόδιες δικαστικές αρχές. Για να διασφαλίσω ότι περιστατικά τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη λειτουργία της Δικαιοσύνης, την αποτελεσματικότητα των ερευνών και την προστασία του δημοσίου συμφέροντος θα τεθούν ενώπιον των φυσικών τους κριτών και θα ερευνηθούν πλήρως και σε βάθος.»

Η πρώτη χαρακτηριστική υπόθεση ήταν η κατάσχεση της Can Holding, στις 11 Σεπτεμβρίου 2025. Ο όμιλος, στον οποίο ανήκαν μεταξύ άλλων τα Habertürk, Show TV, Bloomberg HT, Doğa Kolejleri και το Πανεπιστήμιο Bilgi , διέθετε συνολικά 121 εταιρείες. Η επιχείρηση ερμηνεύτηκε ως αναμέτρηση ισχύος στο εσωτερικό της κυβέρνησης.

Ιδιαίτερη σημασία είχε η κατάθεση του ιδιοκτήτη του ομίλου, Κεμάλ Τζαν, ο οποίος υποστήριξε ότι οι εξαγορές των τελευταίων ετών είχαν πραγματοποιηθεί, κατόπιν υποδείξεων «ανώτατων κρατικών αξιωματούχων». Δεν διευκρινίστηκε, ωστόσο, ποιοι ήταν αυτοί. Η αναφορά θεωρήθηκε από πολιτικούς κύκλους της Άγκυρας πιθανό μήνυμα προς συγκεκριμένα κέντρα εξουσίας: Η κυβέρνηση γνώριζε ποιοι επιχειρούσαν να αποκτήσουν επιρροή στα μέσα ενημέρωσης και στο επιχειρηματικό πεδίο.

Ακολούθησε, στις 9 Δεκεμβρίου 2025, η σύλληψη του πρώην διευθυντή ειδήσεων του Habertürk, Μεχμέτ Ακίφ Ερσόι, στο πλαίσιο έρευνας για ναρκωτικά. Ο Ερσόι παραμένει προφυλακισμένος. Σύμφωνα με τις συζητήσεις που έγιναν τότε στην Άγκυρα, η σύλληψή του ερμηνεύτηκε και ως μήνυμα προς εκείνους που είχαν συμβάλει στην τοποθέτησή του. Παρότι δεν αναφέρονταν συγκεκριμένα ονόματα, οι υπαινιγμοί κατευθύνονταν προς τον υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.

Το σκάνδαλο και οι συγκρούσεις στο ΑΚΡ

Το φθινόπωρο του 2026, στο επίκεντρο βρίσκεται πλέον το σκάνδαλο των επενδυτικών κεφαλαίων. Ορισμένοι πολιτικοί στην Άγκυρα, μεταξύ των οποίων και στελέχη του AKP, εκτιμούν ότι η κρίση μπορεί να αποτελεί εσωτερική απόπειρα πλήγματος κατά του ίδιου του Ερντογάν.

Στην υπόθεση επανήλθε και το όνομα του Φουρκάν Τορλάκ. Ο Τορλάκ είχε διατελέσει επί χρόνια σύμβουλος του εκπροσώπου Τύπου του AKP, Ομέρ Τσελίκ, και στη συνέχεια επικεφαλής του Κέντρου Καταπολέμησης της Παραπληροφόρησης της Διεύθυνσης Επικοινωνίας της Προεδρίας.

Παραιτήθηκε όταν το όνομά του αναφέρθηκε στην έρευνα για τα ναρκωτικά, αλλά αργότερα ανέλαβε καθήκοντα συντονιστή επικοινωνίας του υπουργού Δικαιοσύνης Ακίν Γκιουρλέκ. Κατά τη διάρκεια της κρίσης με τα επενδυτικά κεφάλαια απομακρύνθηκε από τη θέση του, αφού καταγγέλθηκε στον πρόεδρο ως υπεύθυνος για διαρροές που αφορούσαν στελέχη του AKP.

Η διαδοχή που κανείς δεν συζητά…

Η συζήτηση για την πολιτική διάρκεια του φαινομένου Ερντογάν παραμένει ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα στην Άγκυρα. Ο Τούρκος πρόεδρος δεν έχει κρύψει ότι επιθυμεί να παραμείνει στην εξουσία, όσο του το επιτρέπει η υγεία του, αντιμετωπίζοντας την πολιτική ως αποστολή που πρέπει να συνεχιστεί μέχρι την τελευταία στιγμή.

Τα στελέχη του AKP, ωστόσο, γνωρίζουν ότι κάποια στιγμή θα βρεθούν αντιμέτωπα με το ζήτημα της επόμενης ημέρας. Πρόκειται για ένα θέμα που αποφεύγεται στις δημόσιες συζητήσεις και περιορίζεται σε ιδιωτικούς πολιτικούς κύκλους. Ένα μεγάλο μέρος του κόμματος εξακολουθεί να θεωρεί απαραίτητη την παρουσία του Ερντογάν για ακόμη μία περίοδο και δεν είναι ούτε έτοιμο ούτε πρόθυμο να συζητήσει την απουσία του.

Στο παρελθόν, η ανάδειξη πολιτικών προσώπων όπως ο Σουλεϊμάν Σοϊλού, ο Χουλουσί Ακάρ και ο γαμπρός του προέδρου, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, είχε τροφοδοτήσει εκτιμήσεις ότι προετοιμάζονταν για το μέλλον. Ο Ερντογάν, όμως, φρόντισε στη συνέχεια να εξισώσει τους ισχυρούς υπουργούς, αναθέτοντάς τους κοινοβουλευτικές θέσεις και υπενθυμίζοντας ποιος διατηρεί τον τελικό έλεγχο. Ακόμη και ο Σοϊλού, του οποίου οι ηγετικές φιλοδοξίες έχουν κατά καιρούς συζητηθεί, έχει επανειλημμένα επιχειρήσει να απομακρύνει τέτοιες εντυπώσεις, δηλώνοντας πρόσφατα ότι διανύει την τελευταία του περίοδο.

Ο Μπιλάλ Ερντογάν και η οικογενειακή διαδοχή

Στα τέλη του 2025, ιδιαίτερα μετά την επιχείρηση στο Habertürk, ο γιος του προέδρου, Μπιλάλ Ερντογάν, έγινε περισσότερο ορατός στη δημόσια ζωή. Αυτό προκάλεσε εκτιμήσεις ότι ο πατέρας του τον προετοιμάζει ως διάδοχό του. Η προβολή του, ωστόσο, περιορίστηκε σταδιακά.

Για ορισμένα στελέχη του AKP, η ανάδειξή του αποτελούσε καθησυχαστική προοπτική: Μια μετάβαση από τον πατέρα στον γιο θα μπορούσε να διατηρήσει την πολιτική επιρροή του ονόματος Ερντογάν χωρίς εσωτερικές συγκρούσεις. Άλλοι εκτιμούν ότι ο πρόεδρος τον έφερε στο προσκήνιο για να περιορίσει τις φιλοδοξίες όσων σκέφτονται τη διαδοχή ή για να διαπιστώσει ποιοι θα τον υποστήριζαν. Προς το παρόν, πάντως, δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι έχει αποφασιστεί μια τέτοια εξέλιξη.

Τα τέσσερα στρατόπεδα στο AKP

Σύμφωνα με αναλυτές, στο κυβερνών κόμμα διαμορφώνονται τέσσερα πιθανά στρατόπεδα για την επόμενη ημέρα. Αρχικά, η σύγκρουση ενδέχεται να διεξαχθεί μεταξύ συμμαχιών και στη συνέχεια να μεταφερθεί στο εσωτερικό τους. Το AKP, άλλωστε, ιδρύθηκε ως συμμαχία διαφορετικών πολιτικών προσωπικοτήτων, όπως ο Ερντογάν, ο Αμπντουλάχ Γκιουλ, ο Μπουλέντ Αρίντς και ο Αμπντουλατίφ Σενέρ. Σήμερα, από εκείνη την αρχική ομάδα, έχει απομείνει μόνο ο Ερντογάν.

Πρώτο στρατόπεδο είναι η οικογένεια. Τρεις είναι οι βασικοί εκπρόσωποί του: O Μπιλάλ Ερντογάν, ο Μπεράτ Αλμπαϊράκ και ο Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ. Ο Αλμπαϊράκ θεωρούνταν για χρόνια πιθανός διάδοχος, έχοντας αναλάβει διαδοχικά τα υπουργεία Ενέργειας και Οικονομικών. Παρά την επιρροή που απέκτησε στη γραφειοκρατία και στο κόμμα, δεν κατάφερε να δημιουργήσει ευρύτερη πολιτική συμπάθεια. Μετά την αποχώρησή του από την κυβέρνηση παρέμεινε για χρόνια μακριά από τη δημόσια σκηνή.

Το όνομά του επανήλθε στην επικαιρότητα εξαιτίας των αναφορών ότι ορισμένοι από τους γραφειοκράτες που εμπλέκονται στο σκάνδαλο των επενδυτικών κεφαλαίων είχαν διοριστεί επί υπουργικής θητείας του. Ο ίδιος αντιμετώπισε την κρίση ως συνωμοσία με στόχο τον Ερντογάν και αντέδρασε δημόσια, μέσω ανακοίνωσης του δικηγόρου του.

Από την πλευρά του, ο Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ διαθέτει ισχυρό οικονομικό και τεχνολογικό υπόβαθρο μέσω της Baykar, την οποία ανέπτυξε μαζί με τον αδελφό του Χαλούκ. Έχει αποκτήσει δημοτικότητα, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων, και επιρροή στον χώρο της αμυντικής βιομηχανίας. Ωστόσο, η επιχειρηματική επιτυχία και η δημόσια αναγνωρισιμότητα δεν συνεπάγονται αυτομάτως πολιτική ηγετική ικανότητα. Δεν είναι επίσης σαφές πώς θα διαμορφωθούν οι σχέσεις μεταξύ των τριών μελών της οικογένειας.

Δεύτερο στρατόπεδο: Οι εκπρόσωποι της “Milli Görüş”

Σε αυτή την ομάδα εντάσσονται πρόσωπα όπως ο Νουμάν Κουρτουλμούς, ο Μουσταφά Σεντόπ, ο Αμπντουλχαμίτ Γκιουλ και ο Γιουσούφ Τεκίν. Παρότι ο Ερντογάν είχε δηλώσει ότι εγκατέλειψε την ισλαμική-πολιτική παράδοση της “Milli Görüş” (“Εθνική Άποψη”) τα συγκεκριμένα στελέχη αποτελούν τον σκληρό πυρήνα του κόμματος.

Έχουν κοινές πολιτικές και ιδεολογικές αναφορές, γνωρίζουν τους μηχανισμούς του κόμματος και μπορούν να αξιοποιήσουν εργαλεία όπως το δίκαιο, η στρατηγική και η διπλωματία. Στο στρατόπεδο αυτό θα μπορούσαν να βρουν θέση και άλλες πολιτικές τάσεις, μεταξύ των οποίων οι εθνικιστές.

Τρίτο στρατόπεδο: Οι “ελίτ του Φιντάν”

Ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δεν έχει εκφράσει δημόσια φιλοδοξίες για την επόμενη ημέρα, καθώς κάτι τέτοιο θα μπορούσε να τερματίσει πρόωρα την πολιτική του πορεία. Ωστόσο, στην Άγκυρα θεωρείται από πολλούς ισχυρός υποψήφιος για τη διαδοχή, λόγω των θέσεων που έχει αναλάβει στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Στον στενό κύκλο του αναφέρονται ο αντιπρόεδρος του AKP Εφκάν Αλά, ο Μουτζαχίτ Αρσλάν και ο εκπρόσωπος του κόμματος, Ομέρ Τσελίκ. Ορισμένοι προσθέτουν τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Τζεβντέτ Γιλμάζ και τον επικεφαλής της MİT Ιμπραήμ Καλίν. Η ομάδα αυτή έχει καταφέρει να αποκτήσει επιρροή σε κρίσιμες κρατικές θέσεις, από την ασφάλεια και τις υπηρεσίες πληροφοριών έως το υπουργείο Εξωτερικών και τις νομαρχίες.

Το βασικό της πλεονέκτημα έναντι των άλλων στρατοπέδων είναι η διεθνής αναγνωρισιμότητα. Ωστόσο, υπάρχει σημαντική απόσταση ανάμεσα σε αυτή την ομάδα και στα παραδοσιακά κομματικά στελέχη που έχουν διαμορφωθεί μέσα από την κομματική δράση και την παρουσία τους στη βάση.

Τέταρτο στρατόπεδο: Εκείνοι που θα επιλέξουν πλευρά

Πρόκειται για στελέχη που θα περιμένουν να δουν πώς θα εξελιχθεί η αναμέτρηση ανάμεσα στις τρεις βασικές ομάδες και τον ίδιο τον Ερντογάν, προτού αποφασίσουν πού θα σταθούν. Μπορεί να μην αποτελούν ενιαία και συγκροτημένη ομάδα, αλλά η υποστήριξή τους σε κρίσιμες στιγμές θα μπορούσε να επηρεάσει την έκβαση της μάχης.

Η μάχη δεν αφορά μόνο την προεδρία

Η συζήτηση για τη μετά Ερντογάν εποχή επικεντρώνεται κυρίως στην προεδρία της Δημοκρατίας, καθώς το σύστημα συγκεντρώνει εκτεταμένες εξουσίες στο πρόσωπο του προέδρου. Ωστόσο, η κατάκτηση της προεδρίας δεν αρκεί. Για να ασκήσει κάποιος αποτελεσματικά πολιτική και να διαθέτει ισχυρή παρουσία στην Εθνοσυνέλευση, χρειάζεται και τον έλεγχο ενός κόμματος.

Γι’ αυτό ιδιαίτερη σημασία θα έχει και η διεκδίκηση της ηγεσίας του AKP μέσω του κομματικού συνεδρίου. Μετά το σκάνδαλο των επενδυτικών κεφαλαίων, πολλά στελέχη θεωρούν ότι ο Ερντογάν πρέπει να προχωρήσει σε απομάκρυνση των υπεύθυνων γραφειοκρατών, κυβερνητικό ανασχηματισμό και σύγκληση συνεδρίου. Μέχρι στιγμής, έχει περιοριστεί σε ορισμένες αλλαγές στη γραφειοκρατία.

Η πρόσφατη δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης Ακίν Γκιουρλέκ, στις 3 Νοεμβρίου, περί εγκληματικής δομής που περιλαμβάνει ανώτατα στελέχη της χρηματοοικονομικής γραφειοκρατίας, ενίσχυσε τις ανησυχίες. Το ερώτημα είναι εάν η υπόθεση θα συνδεθεί τελικά και με καταγγελίες περί απόπειρας πλήγματος κατά του ίδιου του προέδρου. Ο χρόνος ενός ενδεχόμενου κυβερνητικού ανασχηματισμού παραμένει αβέβαιος, αλλά θα μπορούσε να δώσει σημαντικές ενδείξεις για τους μελλοντικούς συσχετισμούς. Ακόμη σημαντικότερο, ωστόσο, θεωρείται το κομματικό συνέδριο.

Οι ενδείξεις ότι η επόμενη ημέρα του Ερντογάν δεν θα σχεδιαστεί χωρίς συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο ξεκάθαρες. Και η κρίση των επενδυτικών κεφαλαίων έφερε αυτές τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις στην επιφάνεια.

Παρόλα αυτά, δεν προβλέπεται γενική παράλυση επί μακρόν. Οι ΗΠΑ έχουν παράδοση και κουλτούρα διαπραγμάτευσης ανάμεσα στα δύο σώματα και τις δύο παρατάξεις. Λύσεις τελικά θα βρεθούν. Όμως, σε μια διετία που οι παγκόσμιοι ανταγωνισμοί εντείνονται, αυτό δε θα βοηθήσει καθόλου στην επιρροή των ΗΠΑ διεθνώς. Ήδη, λάθος αποφάσεις έχουν οδηγήσει σε απομείωση της επιρροής και μερική αλλαγή συσχετισμών σε ευαίσθητες περιοχές, όπως ο Κόλπος.

Η ψήφος σε συνθήκες ανόδου της συμμετοχής Δημοκρατικών και ανεξάρτητων ψηφοφόρων ήταν πρώτιστα ψήφος διαμαρτυρίας και τιμωρίας. Οι οπαδοί του MAGA και όσοι ανεξάρτητοι συντάχθηκαν μαζί τους πλειοψηφικά το 2024 αισθάνθηκαν προδομένοι από τη διάψευση των προσδοκιών και υποσχέσεων για αποχή από πολέμους και βελτίωση της αγοραστικής δύναμης. Τα φαινόμενα διαφθοράς που αγγίζουν το στενό οικογενειακό πυρήνα του προέδρου και λάθος επιλογές υποψηφίων συνέδραμαν περαιτέρω.

Η αντίδραση της βάσης του MAGA στον πρόεδρό τους δείχνει και σημάδια υγείας ενός πραγματικού ιδεολογικού κινήματος, ανεξαρτήτως του αν κάποιος συμμερίζεται αυτές τις ιδέες. Όταν η βάση αντιδρά στην αθέτηση υποσχέσεων, τότε κάτι αληθινό υπάρχει εκεί. Το μεταναστευτικό επηρέασε πολύ λιγότερο, καθώς είναι το μόνο θέμα που η βάση του Τραμπ κρίνει ότι υλοποίησε αυτά που υποσχέθηκε και με μετρήσιμα αποτελέσματα.

Ήττα και του ισραηλινού λόμπι

Είναι η πρώτη φορά τα τελευταία πολλά χρόνια που τα εξωτερικά θέματα έπαιξαν τόσο σημαντικό ρόλο. Δεν είναι μόνο ότι η απόφαση για τον πόλεμο έφερε νέο κύμα ακρίβειας. Είναι και η διάχυτη εντύπωση ότι οι ΗΠΑ δεν εξυπηρέτησαν συμφέροντά τους με αυτή την απόφαση. Υπό αυτή την έννοια, το Ιράν συγκαταλέγεται στους νικητές των εκλογών, εφόσον επλήγη η πολιτική του πολέμου. Και το ισραηλινό λόμπι συγκαταλέγεται στους ηττημένους: Το αποτέλεσμα εκφράζει και την αντίθεση στην κυρίαρχη εντύπωση της εξάρτησης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής από αυτό.

Τα ενδεχόμενα, μακροπρόθεσμα αποτελέσματα αυτής της (μερικής;) αναδίπλωσης στο εσωτερικό των ΗΠΑ θα τα δούμε σε αρκετά χρόνια στη Μέση Ανατολή. Ήδη ο Τραμπ ανακοίνωσε τερματισμό (;) της ετήσιας βοήθειας ύψους τεσσάρων δισ. στο Ισραήλ. Σε κάθε περίπτωση, μέχρι τώρα οι εκλογές στις ΗΠΑ επηρέαζαν τα διεθνή. Τώρα τα διεθνή επηρεάζουν και την εσωτερική πολιτική.

Συνοπτικά, ο Τραμπ υποσχέθηκε στους πολλούς το 2024 και τελικά συνδιαλέχτηκε με τους λίγους. Οι πολλοί τον τιμώρησαν. Εξουσία που προτιμά να συνδιαλέγεται με τους λίγους, αγνοώντας τους πολλούς που τη στήριξαν, πληρώνει. Αυτή είναι – και καλώς – η (αντιπροσωπευτική) Δημοκρατία.

Τα νέα πρόσωπα

Από τα νέα πρόσωπα, τα φώτα έπεσαν πάνω στον Ελ Σαγιέντ, αιγυπτιακής καταγωγής, πρώτο μουσουλμάνο γερουσιαστή στην ιστορία των ΗΠΑ. Η νίκη του έχει συμβολισμούς, αλλά η πλατφόρμα του δεν κομίζει τίποτα νέο. Η, δε, φημολογούμενη σύνδεσή του με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα λειτουργεί περιοριστικά.

Πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι του Ταλαρίκο στο παραδοσιακά ρεπουμπλικανικό Τέξας. Ο ίδιος, θεολόγος πάστορας, αντιπροσωπεύει ένα νέο μίγμα που δίνει έμφαση στο χριστιανικό χαρακτήρα, είναι υπέρ της υποστήριξης στην Ουκρανία, έχει κοινωνική ατζέντα και είναι υπέρ των αυστηρών ελέγχων στη μετανάστευση, μακριά από την κυρίαρχη τάση του Δημοκρατικού Κόμματος. Η υποψηφιότητά του, έχει, πάντως και… παραδοξότητες, όπως η στήριξή του από κορυφαία Iσραηλινή χορηγό (Άντερσον), ενώ ο ίδιος δηλώνει εναντίον της ταύτισης με το Ισραήλ.

Πρόβα για τις προεδρικές;

Όποιοι κάνουν προβολές για τις προεδρικές εκλογές του 2028 καλό θα είναι να είναι πιο συγκρατημένοι. Τα δύο χρόνια συνιστούν “πολιτικό αιώνα”. Επίσης, είναι λάθος να εκληφθεί η ψήφος ως θετική ψήφος με χαρακτηριστικά πλειοψηφικού ρεύματος προς το Δημοκρατικό Κόμμα. Το κόμμα ούτε έλκει, ούτε ιονίζει πλατιά στρώματα. Είναι βαθιά διχασμένο ανάμεσα στην απαξιωμένη, καθεστωτική παραδοσιακή του γραφειοκρατία και την τάση της νέας Αριστεράς, των σοσιαλδημοκρατών του δικαιωματισμού. Κόμμα στην ουσία δεν υπάρχει ως ενιαίο ιδεολογικά σχήμα. Και ούτε φαίνεται και κάποια προσωπικότητα που θα μπορούσε να λειτουργήσει συγκολλητικά ή να έλξει.

Το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα είναι ότι καμμιά παράταξη δεν απαντά συγκροτημένα και συνολικά στο βασικό πρόβλημα της Αμερικής: Πώς θα διατηρηθεί η πρωτοκαθεδρία σε σχέση με την Κίνα χωρίς κοινωνικές εκρήξεις. Για να γίνει το πρώτο, απαιτείται αύξηση της παραγωγικότητας. Για να επιτευχθεί το δεύτερο, απαιτείται στοιχειώδης αναδιανομή και εσωτερική πολιτισμική και ιδεολογική ομοιογένεια.

Η πλευρά των Δημοκρατικών δίνει έμφαση στην αναδιανομή, αλλά στα υπόλοιπα δεν υπάρχει ουσιαστικά πρόταση. Η κεφαλαιακή επάρκεια υπάρχει λόγω δολαρίου. Όμως, τα κεφάλαια, χωρίς αφενός, ριζική μεταρρύθμιση σε παιδεία και τεχνική εκπαίδευση, αφετέρου δε αντιμετώπιση των ελλειμμάτων, δεν αρκούν για το διεθνή ανταγωνισμό. Επιπλέον, ισχύς χωρίς εσωτερική ενότητα δε νοείται.

Επίλογος για τις εκλογές

Ακόμα, δεν μπορεί να διαφύγει την προσοχή η εκτροπή των εκλογών σε εκλογικό χρηματιστήριο λόγω των ιλιγγιωδών χορηγιών. Μόνο ο Μασκ έδωσε σε οργανώσεις επιρροής ποσό ύψους 500 εκ. δολαρίων. Συνολικά ξοδεύτηκε το ποσό των 11,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Οι ολιγαρχικές επιρροές στις ΗΠΑ, μια χώρα έκτασης μεγαλύτερης της ΕΕ με μόνο δύο κόμματα, όπου παραδοσιακά αντιπροσωπεύεται μόνο μια άποψη στα πλείστα θέματα, έχουν εκτροχιαστεί, ειδικά μετά το 2010 και την “ιστορική” απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου (Citizens United vs FEC). Με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα της δημοκρατίας.

Καλό είναι να γίνει και μια πρώτη εκτίμηση του αποτελέσματος ως προς τα εθνικά μας θέματα. Η δύσκολη εσωτερική περίοδος που διανοίγεται για τις ΗΠΑ μειώνει κάπως τις πιθανότητες να παρέμβουν δυναμικά σε ενδεχόμενο ελληνοτουρκικής κρίσης. Από την άλλη, αποφάσεις που περνούν από το Κογκρέσο, όπως η πώληση οπλικών συστημάτων προς την Τουρκία, ίσως αντιμετωπίσει προσκόμματα με τη νέα πλειοψηφία.

Καταληκτικά, μια κουβέντα για τα καθ’ ημάς εσωτερικά σε σχέση με τις εκλογές αυτές: Είναι γνωστό ότι η ελληνική πολιτική, εν πολλοίς, ετεροπροσδιορίζεται τις τελευταίες δεκαετίες από τις ΗΠΑ, ένδειξη και πολιτικής υπανάπτυξης. Όμως, έχουμε φτάσει στο σημείο πολιτικοί και αναλυτές, χωρίς καμία δικαιολογία, να αλλάζουν άρδην στρατόπεδα και αντιδιαμετρικά αντίθετες ιδέες, απλά ανάλογα με το ποιος επικρατεί στις ΗΠΑ. Ουσιαστικά εκλιπαρούν για εύνοια και για ένα “νεύμα” από τον ισχυρό σύμμαχο. Πρόκειται για καταθλιπτικό και αξιολύπητο φαινόμενο αναξιοπρεπούς εξάρτησης…

«Υπάρχει κανείς που να πιστεύει πραγματικά ότι αυτές οι “εκλογές” ήταν τίμιες; Πώς είναι δυνατόν οι δημοσκοπήσεις να έπεσαν τόσο έξω;», έγραψε χαρακτηριστικά. Ο Τραμπ υποστήριξε ακόμη ότι ορισμένες μαζικές καταμετρήσεις ψήφων από την πρόωρη ψηφοφορία ήταν τόσο μεγάλες, ώστε, όπως ισχυρίστηκε, καθιστούσαν αδύνατη τη νίκη των Ρεπουμπλικάνων, ανεξάρτητα από το πόσοι ψηφοφόροι θα προσέρχονταν στις κάλπες.

Στο στόχαστρό του βρέθηκαν και οι μηχανές καταμέτρησης των ψήφων, στις οποίες απέδωσε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος. «Όλα έχουν να κάνουν με τις μηχανές, οι οποίες είναι πολύ πιο σημαντικές από τον ψηφοφόρο», ανέφερε στην ίδια ανάρτηση.

Αναλυτικά η ανάρτηση Τραμπ: «Υπάρχει κανείς που να πιστεύει πραγματικά ότι αυτές οι “εκλογές” ήταν τίμιες; Πώς είναι δυνατόν οι δημοσκοπήσεις να έπεσαν τόσο έξω; Κάποιες από τις μαζικές καταμετρήσεις ψήφων της πρόωρης ψηφοφορίας ήταν τόσο μεγάλες, που καθιστούσαν αδύνατη τη νίκη, ανεξάρτητα από το πόσοι άνθρωποι προσέρχονταν τελικά στις κάλπες. Όλα έχουν να κάνουν με τις μηχανές καταμέτρησης των ψήφων, οι οποίες αποδεικνύονται πολύ πιο σημαντικές από τον ίδιο τον ψηφοφόρο!».

Στο ίδιο μήκος κύματος, σύμβουλος του Τραμπ δήλωνε στο CNN ότι η νίκη των Δημοκρατικών ήταν τόσο μεγάλη που ήταν «πολύ μεγάλη για να είναι προϊόν νοθείας», επιβεβαιώνοντας τις εκτιμήσεις ότι θα προβεί σε αμφισβήτηση του αποτελέσματος.

Από την παραδοχή στις καταγγελίες

Πάντως, η νέα παρέμβαση του Τραμπ έρχεται λίγες ώρες μετά τη συνέντευξή του στην εκπομπή «60 Minutes» του CBS, όπου ο Αμερικανός πρόεδρος είχε επιχειρήσει να εξηγήσει τους λόγους της ιστορικής ήττας των Ρεπουμπλικάνων, χωρίς να αμφισβητήσει ευθέως το εκλογικό αποτέλεσμα.

Μάλιστα, είχε αναγνωρίσει ότι η μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησής του υπήρξε υπερβολικά σκληρή, παραδεχόμενος ότι οι μαζικές απελάσεις μεταναστών που ζούσαν και εργάζονταν επί χρόνια στις ΗΠΑ είχαν πολιτικό κόστος. «Ήταν υπερβολικά σκληρή. Νομίζω ότι ίσως ήταν υπερβολικά σκληρή», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά, αφήνοντας παράλληλα ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με τους Δημοκρατικούς για το μεταναστευτικό.

Ο Τραμπ είχε επίσης αποδώσει μέρος της εκλογικής ήττας στον πόλεμο με το Ιράν και στις αυξημένες τιμές των καυσίμων, επιμένοντας ωστόσο ότι η απόφασή του για τη στρατιωτική σύγκρουση ήταν σωστή. Παρά τις παραδοχές αυτές, ο Αμερικανός πρόεδρος απέφυγε να αναλάβει προσωπικά την ευθύνη για το αποτέλεσμα, στρέφοντας τα πυρά του στους υποψηφίους των Ρεπουμπλικάνων.

Επιπλέον, ανέφερε πως το κίνημα MAGA μπορεί να συνεχίζει, χωρίς αυτόν, δήλωση με ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο αντιπρόεδρος του προχώρησε σε “αρχηγική” εμφάνιση, μιλώντας για τα αίτια της ήττας, χωρίς να αμφισβητήσει το αποτέλεσμα. Πλέον, με τη νέα του ανάρτηση, μετατοπίζει τη συζήτηση από τα πολιτικά αίτια της ήττας στο ίδιο το αδιάβλητο της εκλογικής διαδικασίας.

Υπό πίεση ο Χέγκσεθ

Ο Ρεπουμπλικάνος βουλευτής από το Κεντάκι, Τόμας Μέισι, κατέθεσε τη Δευτέρα στην αίθουσα της Βουλής των Αντιπροσώπων πρόταση παραπομπής κατά του υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ. Η ψηφοφορία θα πρέπει να διεξαχθεί έως την Τετάρτη. Παρουσιάζοντας την πρόταση παραπομπής, ο Ρεπουμπλικάνος βουλευτής δήλωσε ότι ο Χέγκσεθ έκανε κατάχρηση της εξουσίας του αξιώματός του με τις ενέργειές του στον πόλεμο στο Ιράν και ότι «εκτέλεσε και εφάρμοσε εν γνώσει του παράνομες διαταγές για την έναρξη πολέμου εναντίον ενός ξένου έθνους».

«Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, με τη συμπεριφορά του αυτή, απέδειξε ότι θα παραμείνει απειλή για το Σύνταγμα εάν του επιτραπεί να διατηρήσει το αξίωμά του, ενώ ενήργησε κατά τρόπο απολύτως ασύμβατο με τα καθήκοντά του και το κράτος δικαίου», δήλωσε ο απερχόμενος γερουσιαστής, ο οποίος τάσσεται κατά του Τραμπ. Ο Πιτ Χέγκεσεθ αναμένεται να παραχωρήσει την τρίτη συνέντευξη Τύπου για το θέμα. Προς ώρας μένει αμετακίνητος στη στάση και τη θέση του ενώ ο Τραμπ έχει εκφράσει την απόλυτη στήριξή του προς τον υπουργό Άμυνας.

Η πρόταση αυτή σύμφωνα με το Axios, έχει ξεχωριστή σημασία καθώς είναι η πρώτη για υπουργό της κυβέρνησης της δεύτερης θητείας Τραμπ και σηματοδοτεί το τι ακολουθεί όταν οι Δημοκρατικοί αναλάβουν τα ηνία του Κογκρέσου τον επόμενο χρόνο. Ο Χέγκσεθ από την πλευρά του απορρίπτει την πρόταση και τις κατηγορίες εναντίον του και κάνει λόγο για «θόρυβο» πολιτικά υποκινούμενο Δήλωσε στους δημοσιογράφους πως αυτός και η ομάδα του δεν ανησυχούν.

Τρία από τα οκτώ άρθρα κατηγορούν τον Χέγκσεθ για παραβίαση των πολεμικών εξουσιών του Κογκρέσου στο Ιράν. Τα υπόλοιπα καταγγέλλουν ανάρμοστη συμπεριφορά με απώλειες αμάχων, χτυπήματα σε ύποπτες βάρκες με ναρκωτικά, αντίποινα κατά του γερουσιαστή Μαρκ Κέλι, τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο και στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Υεμένη.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο στήριξε τον Χέγκσεθ σε δηλώσεις του λέγοντας πως έχει κάνει «σπουδαία δουλειά». «Εργάζομαι μαζί του, και έτσι βλέπω ίσως μία πλευρά του που τα Μέσα και τα μέλη του Κογκρέσου δεν μπορούν να δουν» είπε ο Μάρκο Ρούμπιο από το Παρίσι, όπου βρίσκεται για τη Σύνοδο των G7. Ερωτώμενος σχετικά ο Μάρκο Ρούμπιο χαρακτήρισε την πρόταση για παραπομπή του Χέγκσεθ ως άδικη. «Συνεργάζομαι μαζί του κάθε μέρα για τόσα πολλά θέματα. Έχω δει τη δουλειά που κάνει και τον επαγγελματισμό του σε αυτό».

Πιθανότητες παραπομπής αλλά όχι απομάκρυνσης

Μετά από μια ιστορική ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές του 2026, οι Ρεπουμπλικανοί βουλευτές και οι σύμμαχοί τους αναζητούν τους υπεύθυνους για το ατιμωτικό αποτέλεσμα και πολλοί είναι εκείνοι που στρέφουν το βλέμμα τους στον υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τα αμερικανικά Μέσα είναι πολύ πιθανό να συγκεντρωθούν οι απαραίτητες ψήφοι για την παραπομπή του Χέγκσεθ. Η διαδικασία απαιτεί απλή πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Εφόσον όλοι οι Δημοκρατικοί και ο Μέισι με μία μικρή ομάδα Ρεπουμπλικανών ταχθούν υπέρ, ο Χέγκσεθ παραπεμφθεί.

Ωστόσο, δεν είναι το ίδιο αισιόδοξο ή πιθανό να ξεπεράσει η διαδικασία αυτή κατά πολύ τον πολύ υψηλότερο πήχη που απαιτείται για την καταδίκη και την απομάκρυνση του Χέγκσεθ από το αξίωμά του. Ο λόγος είναι ότι για να γίνει κάτι τέτοιο απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων στη Γερουσία, κάτι που προϋποθέτει τη στήριξη περίπου 20 Ρεπουμπλικάνων.

Η επιλογή Μίλερ

Την ίδια στιγμή, η απόφαση Τραμπ να προωθήσει τον πιστό του σύμμαχο Στίβεν Μίλερ στη θέση του προσωπάρχη του Λευκού Οίκου (απομακρύνοντας κακήν-κακώς και με φωνές την προκάτοχο του, σύμφωνα με δημοσιεύματα) υποδηλώνει ότι σκοπεύει να εντείνει την αντιπαράθεση κατά τα δύο τελευταία χρόνια της θητείας του και να αποκρούσει τις εξωτερικές πολιτικές και οικονομικές πιέσεις. Αυτοί εκτιμούσαν αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ και άλλοι Ρεπουμπλικάνοι πριν ο Τραμπ προβεί στην ανάρτηση “βόμβα”.

Με τον Μίλερ στη θέση του προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, η κυβέρνηση Τραμπ αναμένεται να συνεχίσει την επιθετική καταστολή της παράτυπης μετανάστευσης, να οξύνει τις πολιτισμικές αντιπαραθέσεις και να μην κάνει καμία παραχώρηση σε ένα Κογκρέσο που θα ελέγχεται από τους Δημοκρατικούς, σύμφωνα με αξιωματούχους και ειδικούς που μίλησαν στο Reuters. Όπως επισημαίνουν, οι Ρεπουμπλικάνοι που αμφιταλαντεύονται θα δεχθούν αυξημένες πιέσεις προκειμένου να παραμείνουν πιστοί στην κομματική γραμμή, ενώ οι επιχειρήσεις ενδέχεται να δυσκολευτούν περισσότερο να προωθήσουν τις θέσεις τους στον Λευκό Οίκο.

«Αυτό σηματοδοτεί ότι η κυβέρνηση θα υιοθετήσει μια αμυντική στάση, σαν να πολεμά από ένα καταφύγιο, κατά τα δύο τελευταία χρόνια της θητείας της», δήλωσε ο Νταν Έμπερχαρτ, δωρητής του Τραμπ και στέλεχος του ενεργειακού κλάδου. Παρότι ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι μπορεί να συνεργαστεί με τους Δημοκρατικούς, από τη στιγμή που έγινε σαφές το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών έχει επιδείξει μαχητική στάση.

Το Σάββατο, έδωσε εντολή στο υπουργείο Δικαιοσύνης να «διερευνήσει» Δημοκρατικούς, τους οποίους κατηγόρησε ότι έστειλαν «απειλητικές επιστολές» σε Ρεπουμπλικανούς δωρητές και άλλους συμμάχους του Τραμπ. Ο πρόεδρος πρότεινε επίσης στον Ντέινα Γουάιτ, διοργανωτή αγώνων μαχητικών αθλημάτων, τη θέση του εκπροσώπου Τύπου του Λευκού Οίκου. Αργότερα ισχυρίστηκε ότι «αστειεύτηκε»! Τώρα αμφισβητεί το αποτέλεσμα.

«Αυτός ο άνθρωπος έσωσε την Αμερική»

Ο Μίλερ, 41 ετών, αποτελεί έντονη αντίθεση σε σχέση με την απερχόμενη προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, Σούζι Γουάιλς, πρώην λομπίστρια που διηύθυνε την προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ το 2024. Η Γουάιλς δεν διέθετε σημαντική εμπειρία στην Ουάσιγκτον, θεωρούνταν όμως ικανή διαχειρίστρια των αντικρουόμενων συμφερόντων. Αντίθετα, ο Μίλερ θεωρείται τόσο από τους συμμάχους όσο και από τους αντιπάλους του ένας συγκρουσιακός ιδεολόγος, με βαθιά γνώση των μηχανισμών άσκησης εξουσίας και ακλόνητη αφοσίωση στον Τραμπ.

«Αν δεν υπήρχε ο πρόεδρος Τραμπ, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν θα υπήρχαν σήμερα. Αυτός ο άνθρωπος έσωσε την Αμερική», δήλωσε ο Μίλερ σε εκδήλωση στην εξοχική κατοικία του Τραμπ στη Φλόριντα, την Παρασκευή. Ο Μίλερ εντάχθηκε στην πρώτη προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ το 2016 και υπηρέτησε καθ’ όλη τη διάρκεια των δύο θητειών του στον Λευκό Οίκο. Είναι περισσότερο γνωστός για τον σχεδιασμό και την προώθηση της επιθετικής πολιτικής καταστολής της παράτυπης μετανάστευσης από τον Τραμπ, η οποία έχει συσπειρώσει τους υποστηρικτές του, αλλά έχει αποξενώσει πολλούς ψηφοφόρους.

Μόλις το 37% των Αμερικανών εγκρίνει τον τρόπο με τον οποίο ο Τραμπ χειρίζεται το μεταναστευτικό, σύμφωνα με δημοσκόπηση των Reuters/Ipsos τον Οκτώβριο, έναντι 50% όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του. Ωστόσο, τέσσερις Αμερικανοί αξιωματούχοι αρμόδιοι για θέματα μετανάστευσης δήλωσαν στο Reuters ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις πως η κυβέρνηση πρόκειται να χαλαρώσει την πολιτική της. «Τίποτα δεν αλλάζει, οι ίδιες ποσοστώσεις», δήλωσε ένας από τους αξιωματούχους, ο οποίος μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας.

Ο βουλευτής Ντον Μπέικον από τη Νεμπράσκα, περιστασιακός επικριτής του Τραμπ, ο οποίος αποχωρεί από το Κογκρέσο, δήλωσε στο Reuters ότι ο Μίλερ «αρνούνταν να δει την πραγματικότητα», όταν ο ίδιος και άλλοι Ρεπουμπλικανοί βουλευτές προσπάθησαν να τον προειδοποιήσουν, πριν από τις εκλογές, ότι οι μεταναστευτικές και δασμολογικές πολιτικές του Τραμπ απομάκρυναν τους ψηφοφόρους. «Του είπαμε: “Θα μας οδηγήσετε σε ένα κακό αποτέλεσμα στις ενδιάμεσες εκλογές”, αλλά εκείνος απέρριψε την προειδοποίηση», δήλωσε ο Μπέικον.

Ο Λευκός Οίκος δήλωσε ότι ο Μίλερ θα συνεχίσει να επιτυγχάνει «ιστορικά επιτεύγματα» από τη νέα του θέση. Ωστόσο, ο Μπέικον ανέφερε ότι οι περισσότεροι συνάδελφοί του στη Βουλή των Αντιπροσώπων θεωρούν τον διορισμό του ως «επιμονή σε μια αποτυχημένη στρατηγική». «Στο μεγαλύτερο μέρος του Κογκρέσου, ο διορισμός του δεν γίνεται καθόλου καλά δεκτός», δήλωσε ο Μπέικον.

Ο Μίλερ έχει επίσης την εποπτεία των εκτελεστικών διαταγμάτων του Τραμπ, γεγονός που του προσφέρει εκτενή γνώση των διοικητικών εργαλείων που έχει στη διάθεσή του ο πρόεδρος. Αρκετά από τα πρόσωπα που παραχώρησαν συνεντεύξεις για το συγκεκριμένο ρεπορτάζ δήλωσαν ότι αναμένουν από τον Λευκό Οίκο να προσφύγει σε εκτελεστικά διατάγματα σε πολύ μεγαλύτερη έκταση, αντί να επιδιώκει τη συνεργασία με τους βουλευτές και τους γερουσιαστές.

Οι Ρεπουμπλικάνοι νομοθέτες θα δεχθούν πιέσεις να παραμείνουν στο πλευρό του Τραμπ ενόψει των ερευνών που αναμένεται να διεξαγάγουν οι Δημοκρατικοί, ακόμη και αν αυτές προκαλέσουν ζημιά στο κόμμα συνολικά. «Όσοι στο Καπιτώλιο επιδιώκουν να αποστασιοποιηθούν από την κυβέρνηση Τραμπ θα γνωρίζουν ότι ο Στίβεν Μίλερ δεν πρόκειται να μείνει άπραγος και να παρακολουθεί μια τέτοια εξέλιξη», δήλωσε ο Ρεπουμπλικάνος πολιτικός σύμβουλος Ρον Μπονζάν.

Το Ιράν

Πέρα από τα εσωτερικά ζητήματα, στα οποία έχει επικεντρωθεί το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής του σταδιοδρομίας, ο Μίλερ θα έχει πλέον μεγαλύτερο λόγο και στην εξωτερική πολιτική. Σύμφωνα με τρεις πηγές που γνωρίζουν τις απόψεις του και μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, ο Μίλερ αντιτίθεται στην παράταση του πολέμου με το Ιράν, αλλά στηρίζει σθεναρά το Ισραήλ. Η στάση αυτή ενδέχεται να τον φέρει σε αντίθεση με έναν πρόεδρο ο οποίος έχει απειλήσει να επαναλάβει τα πλήγματα κατά του Ιράν και έχει ανακοινώσει ότι θα διακόψει τη βοήθεια προς το Ισραήλ από το τέλος του έτους.

Η προαγωγή του Μίλερ έχει προκαλέσει επίσης ανησυχία σε ορισμένους εταιρικούς λομπίστες, οι οποίοι φοβούνται ότι δεν θα ανταποκρίνεται στα αιτήματά τους στον ίδιο βαθμό με τη Γουάιλς, η οποία είχε καλλιεργήσει σχέσεις με κορυφαία στελέχη επιχειρήσεων.

«Αυτό θα αποτελέσει μεγάλη αλλαγή», δήλωσε ανώτερος λομπίστας σε εταιρεία που πρόκειται στον Τραμπ, ο οποίος μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας. «Ο Μίλερ βρίσκεται εκεί για να επικεντρωθεί στις πολιτικές προτεραιότητες, όπως η μετανάστευση και οι δασμοί, δηλαδή σε ζητήματα που ενδιαφέρουν τον Τραμπ, και δεν θα ακολουθεί την ίδια προσέγγιση με τη Σούζι, η οποία κατανοούσε ότι οι πολιτικές μπορεί να έχουν και απρόβλεπτες συνέπειες».

Ο διορισμός του Μίλερ έγινε δεκτός με επαίνους από ανώτερους αξιωματούχους του υπουργικού συμβουλίου και πολιτικούς υποστηρικτές του Τραμπ, οι οποίοι τον περιέγραψαν ως τον μαχητή που θα χρειαστούν στην τελική ευθεία της προεδρίας του. «Νομίζω ότι ο Τραμπ βρήκε τον σύμβουλό του για την περίοδο του πολέμου», δήλωσε στο Reuters ο σύμμαχος του Τραμπ, Ρότζερ Στόουν.