Σε ανάρτηση στο Telegram, ο κυβερνήτης της περιφέρειας του Ομσκ, Βιτάλι Χοτσένκο, δεν διευκρίνισε ποιος ήταν ο στόχος της επίθεσης, αλλά είπε ότι πολλά ουκρανικά drones έφτασαν στη «βόρεια βιομηχανική ζώνη του Ομσκ», όπου βρίσκεται το διυλιστήριο. Παράλληλα ανέφερε ότι αξιολογούνται οι πλήρεις επιπτώσεις της επίθεσης και υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης έχουν αναπτυχθεί.

Πηγές δήλωσαν στο Reuters ότι το διυλιστήριο Ομσκ, ιδιοκτησίας της Gazpromneft, επεξεργάζεται περίπου 23 εκατομμύρια μετρικούς τόνους ή 460.000 βαρέλια πετρελαίου ημερησίως πέρυσι.

Εκτός από το Ομσκ, ο στρατός της Ουκρανίας έπληξε κατά τη διάρκεια της νύχτας τα λιμάνια Ουστ-Λούγκα και Βίσοτσκ της Ρωσίας, τα οποία διαχειρίζονται τις εξαγωγές πετρελαίου στη Βαλτική Θάλασσα, καθώς και στόχους στις περιοχές Καλούγκα και Γιαροσλάβλ, δήλωσαν οι τοπικοί κυβερνήτες.

Στην Κριμαία, σκοτώθηκε μία άμαχη σε ουκρανική επίθεση στο λιμάνι του Κερτς, δήλωσαν οι ρωσικές αρχές που προσέθεσαν ότι σημειώθηκε μπλακ άουτ στην Σεβαστούπολη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πρόσθεσε ότι μια τέτοια κίνηση θα διαταράξει την ισορροπία ισχύος στη Μέση Ανατολή, «η οποία τελικά διασφαλίζεται από την αεροπορική υπεροχή του Ισραήλ και τη στάση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή».

Η κίνηση αυτή, η οποία έρχεται σε μια περίοδο έντονης πολιτικής κινητικότητας και ενώ αναμένεται η ίδρυση του νέου πολιτικού φορέα του κ. Σαμαρά, επαναφέρει στο προσκήνιο την υπόθεση των υποκλοπών. Παράλληλα, δημιουργεί νέα δεδομένα ως προς τη δικαστική της εξέλιξη, καθώς δεν αποκλείεται να τεθεί εκ νέου στο μικροσκόπιο των εισαγγελικών αρχών.

Στην αίτησή του, ο πρώην πρωθυπουργός επισημαίνει ότι έχει επανειλημμένα ζητήσει δημόσια από την κυβέρνηση να δώσει απαντήσεις για την υπόθεση, χωρίς –όπως αναφέρει– να έχει υπάρξει μέχρι σήμερα οποιαδήποτε ανταπόκριση.

Απευθυνόμενος στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο κ. Σαμαράς χαρακτηρίζει την υπόθεση του Predator ζήτημα που αφορά την εθνική ασφάλεια, τη λειτουργία των θεσμών και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Υποστηρίζει ακόμη ότι η φερόμενη παρακολούθησή του έχει ήδη γίνει γνωστή δημόσια και ότι ο ίδιος έχει αναδείξει κατ’ επανάληψη το θέμα τόσο από το βήμα της Βουλής όσο και με δημόσιες παρεμβάσεις του, τονίζοντας πως δεν μπορεί να παραμείνει «στο σκοτάδι ή στη σιωπή».

Σύμφωνα με την αίτηση, η παρακολούθηση προσώπων που κατέχουν κορυφαίες θεσμικές θέσεις συνιστά ζήτημα μείζονος θεσμικής και εθνικής σημασίας. Για τον λόγο αυτό ζητεί από την Εισαγγελία την πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης και ειδικότερα της φερόμενης παγίδευσής του με το λογισμικό Predator.

Σήκωσε το γάντι το Μαξίμου

Ερωτηθείς σχετικά με την αίτηση του κ.Σαμαρά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, τόνισε ότι από τη στιγμή που ένας πολίτης, είτε ήταν πρωθυπουργός, είτε όχι, απευθύνεται στη Δικαιοσύνη, τις απαντήσεις τις δίνει η Δικαιοσύνη. Μάλιστα, ο κ. Μαρινάκης τοποθετήθηκε σκωπτικά και για το βίντεο που ανήρτησε στο tik tok ο κ.Σαμαράς, λέγοντας ότι του θυμίζει τις επαναλήψεις τηλεοπτικών προγραμμάτων που «σκίζουν», όπως το θρυλικό Ρετιρέ, για να σχολιάσει ότι «δεν σημαίνει ότι αυτό που αποδίδει στην ελληνική τηλεόραση θα αποδώσει και στην πολιτική»

Ειδικότερα, απαντώντας για την αίτηση του κ.Σαμαρά στον Άρειο Πάγο, ο κ.Μαρινάκης είπε: «Για την ουσία της υπόθεσης αυτής έχει απαντήσει με μια σειρά από διατάξεις η δικαιοσύνη. Από εκεί και πέρα δε γνωρίζω για επικοινωνία του κυρίου Σαμαρά με την κυβέρνηση για το θέμα αυτό ούτε υπάρχει κάποια τέτοια ενημέρωση εδώ και χρόνια που συζητείται αυτό. Ο κ.Μαρινάκης έκλεισε την απάντησή του για το ζήτημα καταλογίζοντας εμμέσως πλην σαφώς πολύ καθυστερημένη αντίδραση στον πρώην πρωθυπουργό, επισημαίνοντας ότι η υπόθεση των υποκλοπών άρχισε να συζητείται το 2022, όταν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε δημοσιοποιήσει το ζήτημα και ο κ.Σαμαράς, το 2023 ήταν υποψήφιος με τη ΝΔ. Είπε ειδικότερα: «Θυμίζω ότι η υπόθεση αυτή ως προς το σκέλος των παραιτήσεων και το σκέλος που αφορούσε τις νόμιμες επισυνδέσεις του κυρίου Ανδρουλάκη ξεκίνησε να συζητείται το 2022. Στη συνέχεια το 2023 ο κύριος Σαμαράς ήταν και υποψήφιος με την Ν.Δ.»

Ακολούθως, ο κ.Μαρινάκης παρομοίασε με το τηλεοπτικό «Ρετιρέ» το βίντεο στο TikTok που ανήρτησε την Κυριακή ο πρώην πρωθυπουργός.

Όταν ρωτήθηκε σχετικά, αρχικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε «δεν θα καθόμαστε κάθε ημέρα να σχολιάζουμε τέτοιου είδους δηλώσεις»,.

Στη συνέχεια, όμως, συμπλήρωσε ότι «στην τηλεόραση βλέπουμε πολλές επαναλήψεις ελληνικών σειρών που ενώ παίζονται κάθε χρόνο σκίζουν στα νούμερα τηλεθέασης γιατί μας αρέσουν πολύ. Παράδειγμα έβλεπα το Ρετιρέ προ ημερών, μία θρυλική σειρά. Δεν σημαίνει ότι αυτό που αποδίδει στην ελληνική τηλεόραση θα αποδώσει και στην πολιτική».

Απάντηση από συνεργάτες Σαμαρά

Συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού απάντησαν με αιχμηρό τρόπο στον κυβερνητικό εκπρόσωπο, διερωτώμενοι γιατί επέλεξε να συνδέσει την υπόθεση με τη συμμετοχή του κ. Σαμαρά στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας το 2023.

Για τους συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά, η αναφορά του Παύλου Μαρινάκη για την υπόθεση των υποκλοπές και του Predator στις εκλογές του 2023 δεν ήταν τυχαία. «Αν θυμόμαστε καλά, η Νέα Δημοκρατία το 2023 είχε πρόεδρο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Έχει κάποια σχέση η Νέα Δημοκρατία με την υπόθεση; Έχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μήπως; Γιατί λοιπόν ο κ. Μαρινάκης συσχετίζει την παρακολούθηση του κ. Σαμαρά με τη Νέα Δημοκρατία και τις εκλογές του 2023;», αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Με τον τρόπο αυτό επιχειρούν να μετατρέψουν σε πολιτικό ερώτημα τη συγκεκριμένη αναφορά του κυβερνητικού εκπροσώπου, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τη σκοπιμότητά της.

Θα το πάει μέχρι τέλους ο Σαμαράς;

Πάντως επιλογή του Αντώνη Σαμαρά να προσφύγει στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου δεν αποτελεί μια ακόμη πολιτική παρέμβαση στο ήδη τεταμένο κλίμα των σχέσεών του με το Μέγαρο Μαξίμου. Αντιθέτως, δείχνει ότι ο πρώην πρωθυπουργός είναι αποφασισμένος να μεταφέρει τη σύγκρουση σε ένα νέο επίπεδο, επιδιώκοντας πλέον τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των υποκλοπών και της φερόμενης παγίδευσής του με το λογισμικό Predator. Με άλλα λόγια, δεν αρκείται στο να υπενθυμίζει πολιτικά την υπόθεση, αλλά εμφανίζεται διατεθειμένος να εξαντλήσει κάθε θεσμικό μέσο προκειμένου να αναζητηθούν απαντήσεις.

Το στοιχείο που αποκτά ιδιαίτερη σημασία είναι ότι, από τα πρόσωπα που έχουν κατά καιρούς συνδεθεί με την υπόθεση του Predator, ο Αντώνης Σαμαράς δείχνει να είναι εκείνος που επιλέγει να προχωρήσει με τον πιο αποφασιστικό τρόπο. Η δικαστική του πρωτοβουλία μπορεί να ερμηνευθεί ως προσπάθεια να φωτιστούν όλες οι πτυχές της υπόθεσης και να διαπιστωθεί αν υπάρχουν ευθύνες ή εμπλοκές που μέχρι σήμερα δεν έχουν διερευνηθεί επαρκώς. Το αν αυτή η διαδικασία θα οδηγήσει σε νέα στοιχεία είναι προφανώς ζήτημα που ανήκει αποκλειστικά στη Δικαιοσύνη. Ωστόσο, πολιτικά, η πρωτοβουλία του πρώην πρωθυπουργού επαναφέρει στο επίκεντρο ένα θέμα που η κυβέρνηση θεωρούσε ότι είχε κλείσει.

Δεν είναι τυχαίο ότι η αντίδραση του Μεγάρου Μαξίμου υπήρξε άμεση. Οι δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου, αλλά και οι παρεμβάσεις κορυφαίων στελεχών δείχνουν ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει πλέον τον Αντώνη Σαμαρά όχι απλώς ως έναν πρώην πρωθυπουργό που ασκεί εσωκομματική κριτική, αλλά ως έναν πολιτικό παράγοντα που μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις και να διαμορφώσει την πολιτική ατζέντα.

Υπό αυτό το πρίσμα, η κινητικότητα που παρατηρείται στο κυβερνητικό στρατόπεδο αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αν η υπόθεση των υποκλοπών επανέλθει δυναμικά στη δημόσια συζήτηση, ενδεχομένως να δημιουργήσει νέες πολιτικές πιέσεις σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση επιδιώκει να επικεντρωθεί σε άλλα ζητήματα. Η προοπτική μιας νέας δικαστικής διερεύνησης, ανεξάρτητα από την έκβασή της, είναι αρκετή για να κρατήσει το θέμα στην επικαιρότητα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ίσως γι’ αυτό εξακολουθούν να διατυπώνονται δημόσια απόψεις ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα έπρεπε να επιχειρήσει την αποκατάσταση των σχέσεών του με τον Αντώνη Σαμαρά. Χαρακτηριστική ήταν η πρόσφατη παρέμβαση του Βασίλη Φεύγα, ο οποίος υποστήριξε ότι η παράταξη θα είχε περισσότερα να κερδίσει από μια πολιτική συνεννόησης παρά από μια διαρκή σύγκρουση με έναν πρώην πρωθυπουργό που εξακολουθεί να διαθέτει πολιτικό εκτόπισμα και επιρροή σε ένα τμήμα της εκλογικής βάσης της Νέας Δημοκρατίας.

Το ερώτημα, ωστόσο, είναι αν πλέον υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μια τέτοια προσέγγιση. Η πρωτοβουλία του Αντώνη Σαμαρά δείχνει ότι ο ίδιος δεν προτίθεται να αφήσει την υπόθεση να ξεχαστεί. Αντίθετα, εμφανίζεται αποφασισμένος να επιμείνει μέχρι να υπάρξουν, κατά την άποψή του, πλήρεις απαντήσεις. Εάν αυτή η στρατηγική οδηγήσει σε περαιτέρω πολιτική κλιμάκωση ή, αντίθετα, δημιουργήσει συνθήκες επαναπροσέγγισης, θα φανεί το επόμενο διάστημα. Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση των υποκλοπών δείχνει ότι δύσκολα μπορεί πλέον να θεωρείται οριστικά κλειστή στο πολιτικό επίπεδο.

Τόνισε ότι οποιοδήποτε σχέδιο δεν λαμβάνει υπόψη αυτή τη διάσταση «δεν μπορεί να συμβάλει στην ειρήνη και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο» και ότι η ασφάλεια της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου αποτελεί μέρος της εθνικής ασφάλειας της Τουρκίας, στο πλαίσιο των εγγυητικών δικαιωμάτων της Άγκυρας.

Παράλληλα, αναφέρθηκε σε περιφερειακές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο με συμμετοχή ΗΠΑ, Ισραήλ, Ελλάδας και ΕΔΝΚ, υποστηρίζοντας ότι οι ενεργειακές και υποδομικές πρωτοβουλίες (LNG, ηλεκτρικές διασυνδέσεις, λιμένες, ψηφιακά δίκτυα) πρέπει να αξιολογούνται ως ενιαίο γεωστρατηγικό πλαίσιο, με διαστάσεις ασφάλειας και κυβερνοασφάλειας.

Κατά τον ίδιο, η απάντηση της Τουρκίας σε πιθανές «απόπειρες περικύκλωσης» στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να βασίζεται σε ισχυρό ναυτικό, διπλωματία και έγκαιρες στρατηγικές κινήσεις.

Θαλάσσια ασφάλεια – περιφερειακές δομές

Ο Bağcıoğlu αναφέρθηκε σε δύο βασικές ναυτικές πρωτοβουλίες της Τουρκίας:

την «Επιχείρηση Αρμονία της Μαύρης Θάλασσας» (Karadeniz Uyumu Harekatı), που λειτουργεί από το 2004
την «Επιχείρηση Ασπίδα της Μεσογείου» (Akdeniz Kalkanı Harekatı), που εφαρμόζεται από το 2006

Υποστήριξε ότι οι δομές αυτές αποτελούν πυλώνες της τουρκικής αρχιτεκτονικής θαλάσσιας ασφάλειας και συμβάλλουν, μεταξύ άλλων, και στη συνεργασία με το ΝΑΤΟ μέσω της επιχείρησης Sea Guardian.

Παράλληλα, σημείωσε ότι οι πρόσφατες εξελίξεις στις σχέσεις με την Αίγυπτο αποτελούν «καθυστερημένη αλλά σημαντική ευκαιρία» και άσκησε κριτική στη μακροχρόνια επιδείνωση των σχέσεων, την οποία απέδωσε σε εσωτερικές πολιτικές επιλογές.

Εκτίμησε ότι η επαναπροσέγγιση Τουρκίας–Αιγύπτου, καθώς και πιθανές συνεργασίες με Συρία, Λιβύη και Λίβανο, θα μπορούσαν να συμβάλουν στη δημιουργία μιας νέας, περιφερειακής αρχιτεκτονικής θαλάσσιας ασφάλειας στη Μεσόγειο υπό τουρκική ηγεσία.

Αναφερόμενος στα συστήματα αεράμυνας, ο Bağcıoğlu υποστήριξε ότι προσωρινές λύσεις με έτοιμα συστήματα (όπως SAMP/T ή Patriot) είναι αναγκαίες έως ότου αναπτυχθούν εγχώριες δυνατότητες (KAAN και εθνικά συστήματα αεράμυνας).

Άσκησε έντονη κριτική στην προηγούμενη απόφαση προμήθειας των S-400, υποστηρίζοντας ότι είχε σοβαρό κόστος για την τουρκική αμυντική βιομηχανία και δημιούργησε περιορισμούς, μεταξύ των οποίων και ζητήματα στην προμήθεια κινητήρων για το πρόγραμμα KAAN.

Για τα μαχητικά αεροσκάφη, υπογράμμισε ότι η επείγουσα επιχειρησιακή ανάγκη δεν μπορεί να εξαρτάται από πολιτικές αβεβαιότητες και πρότεινε:
επιτάχυνση του προγράμματος KAAN

προμήθεια EF-2000 Typhoon

εκσυγχρονισμό F-16 στο επίπεδο ÖZGÜR

προμήθεια F-16 Block 70

ενίσχυση μη επανδρωμένων μαχητικών συστημάτων

Το ΠΑΣΟΚ αναφέρει ότι «οι περίφημοι 2.000 κωδικοί δεν ξέρει κανείς ποιοι είναι και ουσιαστικά δεν υπάρχουν. Είναι μία ακόμη επικοινωνιακή φωτοβολίδα». Επιπλέον, συζητήθηκε το θέμα του ΦΠΑ και της μείωσής του σε βασικά προϊόντα, «με το οποίο συμφωνεί και η Ένωση Σούπερ Μάρκετ, διότι είναι κάτι που συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη, με την εγγύηση από τις ίδιες τις επιχειρήσεις ότι θα ωφεληθούν οι καταναλωτές».

Στην ανάρτησή του ο κ. Κωνσταντίνος Πατσαλάς, ο οποίος σημείωσε ότι, πέρα από τον εκπαιδευτικό και το ανήλικο παιδί του, έχασε τελικά τη μάχη για τη ζωή και η γυναίκα που είχε διακομιστεί σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο.

«Η βδομάδα που πέρασε ήταν πολύ δύσκολη για τον Δήμο μας, ιδιαίτερα δε για την Κοινότητα της Λητής και τον οικισμό της Ανθούπολης.

Στη Λητή ο απολογισμός είναι τραγικός. Τρεις ανθρώπινες ζωές χαμένες, καθώς πέρα από τον εκπαιδευτικό και το ανήλικο παιδί του, πληροφορήθηκα σήμερα ότι κατέληξε και η γυναίκα που είχε πάθει ανακοπή την ημέρα της πυρκαγιάς.

Τα ειλικρινά μου συλλυπητήρια στον αγαπημένο μας φιλόλογο Διογένη για την απώλεια της συζύγου του που ήταν ένα ιδιαίτερα αγαπητό μέλος της κοινωνίας της Λητής.
Στην Ανθούπολη, δεν είναι μόνο οι τρεις επιχειρήσεις που κάηκαν ολοσχερώς, είναι πολλές οι επιχειρήσεις που υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Είναι πολύ περισσότερο η μόλυνση του αέρα που αναπνέει η πόλη από το τοξικό νέφος.

Στον ορεινό όγκο του Δερβενίου καμένο μεγάλο μέρος της χλωρίδας και της πανίδας.
Ως Δήμος Ωραιοκάστρου έχουμε καθήκον να προβληματιστούμε και να προχωρήσουμε στην ανάληψη πρωτοβουλιών που θα διασφαλίζουν ότι οι ζωές και οι περιουσίες των δημοτών μας είναι ασφαλείς.

Διάβασα πολλά ευχολόγια για τον ρόλο των εθελοντών στην κατάσβεση της πυρκαγιάς. Είναι πράγματι σπουδαίο να αναγνωρίζεται η συνεισφορά τους όμως μόνο τα ευχολόγια δεν αρκούν. Όλοι μιλάνε για το σπουδαίο έργο της Εθ.Ελ.Ο.Δ Δρυμού αλλά κανείς δεν λέει ότι η ομάδα αυτή παλεύει πολλές φορές μόνη! Θα πρέπει να συνδράμουμε στο έργο αυτών των ανθρώπων με κάθε δυνατό τρόπο. Είναι πρώτιστη ανάγκη να βρεθεί ένας χώρος για να δημιουργηθεί μια έδρα σύγχρονων προδιαγραφών για την εθελοντική ομάδα. Γνωρίζω ότι έχουν γίνει προσπάθειες αλλά έχουμε αργήσει πολύ στο θέμα αυτό.

Τέλος, θέλω να εκφράσω και την αγανάκτηση μου για την εργαλειοποίηση των πυρκαγιών από συγκεκριμένο πολιτικό χώρο.

Βελόπουλος και Καρυστιανού αναρωτιούνται λέει αν οι φωτιές στο Δερβένι συνδέονται με τις ανεμογεννήτριες. Συγχωρέστε με αλλά αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Ανεμογεννήτριες που; Στο ρέμα κάτω από την Γαλήνη που υπάρχουν εργοστάσια ή στο δασάκι πάνω από τη Ζωοδόχο Πηγής δίπλα σε οικισμό; Το αστείο είναι ότι αμφότεροι οι δύο πολιτικοί αρχηγοί είναι και από τη Θεσσαλονίκη και θα όφειλαν να γνωρίζουν ότι το να λες ότι θα μπουν ανεμογγενήτριες στην συγκεκριμένη περιοχή που κάηκε είναι το λιγότερο φαιδρό. Οι πολιτικοί οφείλουν να είναι πιο προσεκτικοί όταν υπάρχουν απώλειες ζωών και σημαντικές καταστροφές, ζητήματα εν ου παικτοίς.

Δεν είναι δυνατόν σε απόσταση λιγότερη από 15 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης, η φωτιά στον ορεινό όγκο του Δερβενίου να ξεκινάει από την Ανθούπολη και να φτάνει στη Λητή, μέρα μεσημέρι. Δεν γίνεται να διανύει η φωτιά μια απόσταση 4 χιλιόμετρων υπό αυτές τις συνθήκες. Θα πρέπει να ξαναδούμε όλο το σχέδιο πρόληψης και κατάσβεσης του βουνού μας από την αρχή. Δεν με απασχολεί αν η περιοχή ανήκει στην αρμοδιότητα του Δασαρχείου ή της Περιφέρειας, άμεσα ως Δήμος Ωραιοκάστρου πρέπει να καλέσουμε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και να ξαναδούμε το επιχειρησιακό πλάνο, αντιπυρικές ζώνες, 24ωρη επιτήρηση, κρουνούς κλπ. Πόσο ασυνεπές είναι να κάνουμε έναν τεράστιο αγώνα να σώσουμε τον ορεινό όγκο από το να γίνει λατομείο, αν δεν έχουμε πρώτα διασφαλίσει ότι δεν κινδυνεύει από πυρκαγιά;».

Τραγική μορφή αυτός ο τελευταίος και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό, που ούτε τα ακριβή χρονικά όρια του βίου του έχουν διασωθεί! Πράγματι, το μόνο που σχετικώς  παραμένει γνωστό είναι πως έζησε κατά τα τέλη του 5ου και τις αρχές του 6ου αιώνα μ.Χ. Υπήρξε πάντως όχι απλώς διάδοχος αλλά μαθητής του Πρόκλου, τη μνήμη του οποίου δεόντως τίμησε συγγράφοντας το έργο “Βίος Πρόκλου ἢ περὶ εὐδαιμονίας”, με το οποίο προέβαλε τη μορφή του νοητικώς, ψυχικώς και σωματικώς ιδεώδους φιλοσόφου.

Όπως φαίνεται, επίμονα προσπάθησε και ο ίδιος να εξελιχθεί σε πραγματικά ιδανικό “Φιλοσοφίας Διδάσκαλο”. Το κατά πόσον αυτό το πέτυχε παραμένει ασαφές: Τα απαγορευτικά μέτρα που θέσπισε ο Ιουστινιανός τελικώς έβαλαν σε κίνδυνο τη ζωή του∙ και αυτός, προκειμένου να αποφύγει τη δολοφονία του, έφυγε από την Αθήνα στην Επίδαυρο… όπου και, κατά πάσα πιθανότητα, πέθανε. Αυτά και μόνο είναι αρκετά, προκειμένου να ανασυρθεί ο Μαρίνος από το “τέλμα της Λήθης” όπου έχει βυθιστεί.

Υπάρχει όμως και κάτι άλλο, λόγω του οποίου το πρόσωπό του αποκτά μοναδικότητα διαχρονικώς ισχυρή: Ο Μαρίνος ήτανε Σαμαρείτης! Οι Σαμαρείτες παραμένουν ακροθιγώς γνωστοί στο χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας μας: Ο Καλός Σαμαρείτης, η Σαμαρείτισσα που συνομίλησε με τον Ιησού, οι Ιουδαίοι που φωναχτά αναρωτιούνταν μήπως ο Χριστός ήταν όχι Γαλιλαίος μα Σαμαρείτης κ.ο.κ. Τι όμως πραγματικά υπήρξαν αυτοί οι Σαμαρείτες; Για να δοθεί απάντηση σε αυτό το ερώτημα επιβάλλεται μια βραχύτατη ανασκόπηση της Ιστορίας του εβραϊκού λαού…

Τα βασίλεια των Εβραίων

Όσο παράδοξο και αν αυτό ακούγεται, τη σαφέστερη εικόνα της Εξόδου των Εβραίων από την Αίγυπτο μάς την προσφέρουν κείμενα της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας. Και ό,τι περισσότερο εντυπωσιάζει σε αυτά είναι η εντύπωση που στην τότε οικουμένη προκάλεσε η προσωπικότητα του Μωυσή. Υπήρξε αυτός άνθρωπος εξαιρετικά ικανός, που επιπλέον βραχυλόγως καθόρισε το πνεύμα που πρέπει να διέπει το θρήσκευμα συνολικώς των ανθρώπων: Ο Θεός δεν θέλει ούτε ναούς ούτε αγάλματα ούτε καν εικόνες∙ συνακολούθως οι τρεις “άξονες” της προς Αυτόν λατρείας είναι η Πίστη, η Αλήθεια και η Δικαιοσύνη.

Αυτά είναι κατ’ ουσίαν και όσα ο Χριστός δήλωσε στη Σαμαρείτισσα. Εξίσου σπουδαίο όμως είναι ότι αυτά τα είχαν ενστερνισθεί και οι κορυφαίοι Έλληνες φιλόσοφοι. Λάθος μεγάλο είναι κανείς να πιστεύει πως αυτοί οι τελευταίοι υπήρξαν “Δωδεκαθεϊστές”. Η κατηγορηματική απαγόρευση της διδασκαλίας των Ομηρικών Επών που, στο πλαίσιο της ιδανικής “Πολιτείας” του επέβαλε ο Πλάτων καθώς και η κατά του Σωκράτους κατηγορία (καινὰ δαιμόνια εἰσφέρων…) αρκούν για να καταδείξουν του “λόγου το αληθές”.

Και ως αποκορύφωμα αυτής της ως προς τη Θρησκεία φιλοσοφικής αντίληψης –που ουσιαστικώς ταυτιζόταν με εκείνη του Μωυσή– μπορεί να θεωρηθεί το απόφθεγμα του Πλουτάρχου (47-127 μ.Χ.): “Ένας Λόγος και μία Πρόνοια διέπουν το σύμπαν… και όλα τα άλλα κατ’ ουσίαν περιττεύουν”. Είναι μάλιστα ιδιαιτέρως χαρακτηριστικό το ότι ένας άλλος νεοπλατωνικός φιλόσοφος, ο Πλωτίνος (204-269 μ.Χ.) θεωρούσε το σώμα φυλακή της ψυχής, είχε περιέλθει σε μόνιμη μελαγχολία, λόγω αυτής της “κάθειρξής του” και σχεδὸν βιαίως απέρριπτε οποιαδήποτε πρόταση απεικόνισης του προσώπου του…

Ας επανέλθουμε όμως στους Εβραίους. Αυτοί αρχικώς προσπάθησαν να τηρήσουν το δίδαγμα του Μωυσή, μα η κατάσταση δραστικώς μεταβλήθηκε, αφότου αποδέχθηκαν το καθεστώς της κληρονομικής βασιλείας. O Δαυίδ, δεύτερος μονάρχης τους (κατά τα έτη 1000-960 π.Χ.) , μετέφερε την πρωτεύουσα της επικράτειάς του από τη Χεβρώνα στην Ιερουσαλήμ. Η συζήτηση η σχετική με τα αίτια αυτής της μεταφοράς εδώ και δεκαετίες συνεχίζεται, χωρίς να έχει κυοφορηθεί συμπέρασμα ασφαλές.

Επιπλέον, ο Δαυίδ θέλησε να κτίσει στη νέα του πρωτεύουσα Ναό προς τιμήν του Θεού. Αυτό προκάλεσε την αντίδραση ισχυρών θρησκευτικών παραγόντων, οι οποίοι μέχρι τότε ενθάρρυναν την εκδήλωση της θρησκευτικής λατρείας του λαού σε “κορυφές ορέων”. Αφότου όμως τον Δαυίδ διαδέχθηκε ο Σολομών (960-922 π.Χ.), η απόφαση ανέγερσης Ναού παγιώθηκε και πραγματοποιήθηκε. Επιπλέον, ο Σολομών προσέδωσε στο μεγαλοπρεπές κτίσμα που οικοδομήθηκε την αρχαιοελληνική έννοια του ναού (<ναίω=κατοικώ), δηλαδή εκείνη της κατοικίας του Θεού.

Αυτά, εάν ληφθούν υπόψη συνολικώς οι παράμετροι της πολιτικής του, μπορούν να θεωρηθούν  λογικά. Σε αντίθεση, πράγματι, με την οιονεί φιλοσοφική θεώρηση της Θρησκείας, σύμφωνα με την οποία η ενεργός ανάμειξη του λαού σε θέματα λατρείας προκαλεί αστάθεια της κρατικής δομής, ένα μοναρχικό καθεστώς όπως εκείνο των τότε Εβραίων, χρειάζεται να εκπέμπει και ισχυρή, θρησκευτικού χαρακτήρα ακτινοβολία. Πολιτικώς λοιπόν μπορεί να θεωρηθεί πως ορθώς έπραξε ο Σολομών∙ όμως η πράξη του αυτή προκάλεσε, εάν όχι το μεγαλύτερο, οπωσδήποτε ένα από τα πιο σημαντικά σχίσματα στην Ιστορία της Ανθρωπότητας.

Από που προήλθαν οι Σαμαρείτες

Αυτοί που αποδέχτηκαν τη βαθύτατη θρησκευτική μεταρρύθμιση του Σολομώντος ήταν οι Εβραίοι των φυλών του Ιούδα και του Βενιαμίν, που από τότε αποκλήθηκαν “Ιουδαίοι”. Οι υπόλοιπες δέκα φυλές όμως δεν έστερξαν να την αποδεχθούν – και συνέχισαν να λατρεύουν τον Θεό σε βουνοκορφές – κατά προτίμηση στο όρος Γαριζίν όπου έστησαν όχι βέβαια ναό αλλά απλώς βωμό (= τράπεζα προσφορών). Αυτοί οι πιστοί στην από τον Μωυσή διαμορφωμένη θρησκευτική λατρεία συναποτέλεσαν το Βασίλειο του Ισραήλ, στα βόρεια της Ιουδαίας, πρωτεύουσα του οποίου έγινε η Σαμάρεια, με αποτέλεσμα να ονομαστούν “Σαμαρείτες”.

Δεν χρειάζεται, στο σημείο αυτό, να γίνει εκτενής αναφορά στις μετέπειτα περιπέτειες των Ιουδαίων και των Σαμαρειτών. Ας αναφερθεί απλώς το ότι το 722 π.Χ. το Κράτος αυτών των τελευταίων καταλύθηκε από τους Ασσυρίους, οι οποίοι εκτόπισαν ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Στη συνέχεια πάντως το αρχέγονο “Θρήσκευμα του Μωυσή” εκεί αποκαταστάθηκε: Η λίγο-πολύ φιλοσοφική απόχρωσή του διευκόλυνε τη συμβίωση άλλων λαών με τους Σαμαρείτες, ενώ αντίθετα ο “Ναός των Ιεροσολύμων” αποτελούσε εμπόδιο ανυπέρβλητο οποιασδήποτε επαφής τους με τους Ιουδαίους : Οὐ γὰρ συγχρῶνται Ἰουδαῖοι Σαμαρείταις.

Και καταληκτικώς: Η σφοδρή και απροκάλυπτη εχθρότητα του Ιησού Χριστού στο Ναό των Ιουδαίων δημιούργησε συγγένεια λανθάνουσα μεταξύ Χριστιανών και Σαμαρειτών. Επιπλέον, οι Σαμαρείτες όχι μόνο τηρούσαν τη μονογαμία, μα και απέρριπταν την ιουδαϊκή αρχή πως “η κοιλιά βαστάει το παιδί” και κατέτασσαν/χαρακτήριζαν τους ανθρώπους όχι βάσει της μητέρας αλλά του πατέρα. Η αναμονή, τέλος, του “Μεσσία” συνεπαγόταν την από αυτούς προσδοκία όχι της αποκλειστικώς δικής τους κατίσχυσης αλλά εκείνη της επιβολής, σε παγκόσμια κλίμακα, Δικαιοσύνης.

Συνακολούθως, οι  Σαμαρείτες ασμένως αποδέχθηκαν τον εξελληνισμό του ανατολικού τμήματος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και μεγάλο μέρος τους γλωσσικώς εξελληνίστηκε. Σήμερα έχουν βρεθεί επιγραφές Σαμαρειτών στη Δήλο, και στην Αθήνα, καθώς και τη Θεσσαλονίκη. Και όμως… να που επέτειλε μια από τις περισσότερο τραγικές ειρωνείες της Ιστορίας. Αυτός ο μερικός εξελληνισμός τους δημιούργησε την εντύπωση στους χριστιανούς ηγήτορες πως –σε κραυγαλέα ως προς τους Ιουδαίους αντίθεση– ευχερώς θα μπορούσαν και να εκχριστιανιστούν.

Αυτοί αντέδρασαν, επανειλημμένως επαναστάτησαν και τελικώς σχεδόν καταστράφηκαν. Μέλη της εθνικοθρησκευτικής κοινότητάς τους όμως, ευχερώς αποκρύβοντας το πραγματικό τους θρήσκευμα, μπόρεσαν να καταλάβουν αξιώματα υψηλά στην ιεραρχία της βυζαντινής επικράτειας. Έχοντας αυτά υπόψη, ευχερώς μπορεί κανείς να καταλάβει το πώς και γιατί ο Μαρίνος ανέλαβε τη διεύθυνση της Ακαδημίας του Πλάτωνος. Δεν χρειάστηκε να ασπαστεί τον ειδωλολατρικό Δωδεκαθεϊσμό: Απλώς εναρμόνισε νοητικώς και ψυχικώς τα της αρχικής του θρησκείας με τη θρησκευτική αντίληψη του Πλάτωνος και των Νεοπλατωνικών…

Σήμερα οι Σαμαρείτες διαβιούν στο Ισραήλ, αλλά αριθμούν μόνο εννεακόσιες (900) ψυχές. Και μπορεί να θεωρηθεί ως δείγμα χαρακτηριστικό της εποχής μας το ότι οι οπαδοί θρησκεύματος φιλοσοφικώς δομημένου τείνουν να μεταβληθούν σε περίπου “τουριστικό αξιοθέατο”. Όμως… προσοχή!  Η ευκολία με την οποία οι Σαμαρείτες συγχρωτίζονταν με άλλους λαούς και τελικώς από αυτούς αφομοιώνονταν μπορεί μελλοντικώς να επιφυλάσσει μεγάλες, επιστημονικού χαρακτήρα εκπλήξεις…

Επιπλέον, ρωτά εάν προτίθεται να δημιουργήσει ειδικά χρηματοδοτικά εργαλεία για την κάλυψη των απαιτούμενων επενδυτικών αναγκών για τον εκσυγχρονισμό των υποδομών και την αντιμετώπιση των διαρροών αλλά και τη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων έρευνας κι ανάπτυξης νέων τεχνολογιών για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Ο ευρωβουλευτής και εκπρόσωπος Τύπου της ευρωομάδας της ΝΔ σημειώνει ότι η κλιματική κρίση επιδεινώνει τόσο τη λειψυδρία όσο και τους κινδύνους που σχετίζονται με το νερό, καθώς οι αυξανόμενες θερμοκρασίες διαταράσσουν ολόκληρο τον κύκλο του νερού.

Υπογραμμίζει ότι η λειψυδρία αποτελεί σημαντική πρόκληση για τα νησιά και τους κατοίκους τους, αλλά και σημαντικό εμπόδιο στην οικονομική ανάπτυξή τους.

Παρότι η Στρατηγική της Κομισιόν για την ανθεκτικότητα των υδάτων αναφέρεται στην ανάγκη μείωσης των διαρροών και της βελτίωσης της αποθήκευσης και της αποδοτικότητας χρήσης του νερού, τονίζει ότι «η Κομισιόν πέραν της δέσμευσης για στήριξη της καινοτομίας στον τομέα της βιώσιμης αφαλάτωσης, δεν προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για τις νησιωτικές περιοχές».

Ο κ. Τσιόδρας υπενθυμίζει ότι «η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά το επενδυτικό κενό για σκοπούς διαχείρισης των υδάτων σε 23 δισ. ευρώ ετησίως» και καταλήγει, υπογραμμίζοντας την ανάγκη λήψης μέτρων τα οποία θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες των νησιών.

Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης:

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης προς την Επιτροπή

Θέμα: Ενέργειες της Κομισιόν για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής κρίσης και του αντίκτυπου φαινομένων όπως η λειψυδρία στα νησιά

Η κλιματική κρίση επιδεινώνει τόσο τη λειψυδρία όσο και τους κινδύνους που σχετίζονται με το νερό, καθώς οι αυξανόμενες θερμοκρασίες διαταράσσουν ολόκληρο τον κύκλο του νερού.

Η λειψυδρία αποτελεί σημαντική πρόκληση για τα νησιά και τους κατοίκους τους, αλλά και σημαντικό εμπόδιο στην οικονομική ανάπτυξή τους.

Παρότι η Στρατηγική της Κομισιόν για την ανθεκτικότητα των υδάτων αναφέρεται στην ανάγκη μείωσης των διαρροών και της βελτίωσης της αποθήκευσης και της αποδοτικότητας χρήσης του νερού, η Κομισιόν πέραν της δέσμευσης για στήριξη της καινοτομίας στον τομέα της βιώσιμης αφαλάτωσης, δεν προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για τις νησιωτικές περιοχές.

Υπενθυμίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά το επενδυτικό κενό για σκοπούς διαχείρισης των υδάτων σε 23 δισ. ευρώ ετησίως.

Ενόψει του επικείμενου ευρωπαϊκού σχεδίου προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, ερωτάται η Επιτροπή:

1. Σε ποιες ενέργειες θα προβεί για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και τη διασφάλιση της επάρκειαςνερού στα νησιά;

2. Προτίθεται να δημιουργήσει ειδικά χρηματοδοτικά εργαλεία για την κάλυψη των απαιτούμενων επενδυτικών αναγκών για τον εκσυγχρονισμό των υποδομών και την αντιμετώπιση των διαρροών αλλά και τη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων έρευνας κι ανάπτυξης νέων τεχνολογιών για την αντιμετώπιση του προβλήματος;

3. Πώς θα διασφαλίσει ότι τα όποια μέτρα θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες των νησιών;

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η FIFA ανακοίνωσε ότι η Πειθαρχική της Επιτροπή αποφάσισε να άρει την αυτόματη ποινή αποκλεισμού μίας αγωνιστικής, επικαλούμενη το άρθρο 27 του Πειθαρχικού Κώδικα. Αντί της τιμωρίας, ο ποδοσφαιριστής τέθηκε σε δοκιμαστική περίοδο ενός έτους και διατηρεί δικαίωμα συμμετοχής, εκτός εάν υποπέσει σε ανάλογη παράβαση.

Σύμφωνα με τους New York Times, πρόκειται για την πρώτη φορά από το 1962 που ποδοσφαιριστής συμμετέχει σε αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου, παρότι είχε αποβληθεί και κανονικά θα εξέτιε αυτόματη ποινή αποκλεισμού. Το άρθρο 27 εφαρμόζεται εξαιρετικά σπάνια, ενώ είχε χρησιμοποιηθεί και νωρίτερα στη φετινή διοργάνωση στην περίπτωση του Κριστιάνο Ρονάλντο.

Η Wall Street Journal ανέφερε ότι αμέσως μετά την αποβολή του Μπαλογκούν, η αμερικανική κυβέρνηση κινητοποιήθηκε για την ανατροπή της απόφασης, με τον υπουργό Εμπορίου Χάουαρντ Λούτνικ και τον Άντριου Τζουλιάνι, επικεφαλής της ειδικής ομάδας του Λευκού Οίκου για το Μουντιάλ, να συντονίζουν νομική προσπάθεια πριν από την τηλεφωνική παρέμβαση του Τραμπ προς τον Ινφαντίνο.

Άμεσες αντιδράσεις

Η απόφαση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από το Βέλγιο. Η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της χώρας δήλωσε ότι είναι “έκπληκτη” από την εξέλιξη και εξετάζει την άσκηση προσφυγής, υποστηρίζοντας ότι παραβιάζεται η αρχή της ίσης μεταχείρισης και του fair play, καθώς οι κανονισμοί προβλέπουν ρητά τον αυτόματο αποκλεισμό μετά από αποβολή.

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός του Βελγίου, Ρούντι Γκαρσία, χαρακτήρισε την απόφαση “πρωταπριλιάτικο αστείο”, ενώ ο προπονητής της Νορβηγίας, Στάλε Σόλμπακεν, έκανε λόγο για “μεγάλο λάθος της FIFA”.

Από την πλευρά της, η εθνική ομάδα των ΗΠΑ εξέφρασε την ικανοποίησή της για την εξέλιξη, δηλώνοντας ότι πλέον επικεντρώνεται αποκλειστικά στην αναμέτρηση με το Βέλγιο.

Ο Ντόναλντ Τραμπ χαιρέτισε δημόσια την απόφαση της FIFA μέσω ανάρτησής του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ευχαριστώντας την ομοσπονδία “που έκανε το σωστό και διόρθωσε μια μεγάλη αδικία”.

Σύμφωνα με το Bloomberg, η υπόθεση αναζωπυρώνει τη συζήτηση για τα όρια μεταξύ πολιτικής και αθλητισμού και για τη στενή σχέση του Αμερικανού προέδρου με την ηγεσία της FIFA.

«Είναι κυριαρχικό δικαίωμα της Κίνας να δοκιμάζει τους πυραύλους της…Η Κίνα δεν απειλεί κανέναν στον κόσμο», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ απαντώντας σε ερώτηση του Γαλλικού Πρακτορείου στη διάρκεια της ημερήσιας συνέντευξης Τύπου.

Η Αυστραλία χαρακτήρισε «αποσταθεροποιητική για την περιοχή» την εκτόξευση που έγινε μερικές ώρες μετά την υπογραφή από την Αυστραλία και τα Νησιά Φίτζι σημαντικής αμυντικής συμφωνίας.

Ο Πεσκόφ δήλωσε επίσης ότι ετήσιες ναυτικές ασκήσεις που ξεκίνησαν σήμερα από το πολεμικό ναυτικό της Κίνας και της Ρωσίας, στα ανοικτά του Τσινγκντάο, στην ανατολική Κίνα, δεν απειλούν «κανένα κράτος της περιοχής».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ