Μοχλοί προς αυτή την κατεύθυνση είναι τα χρηματιστήρια και το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Πρόκειται για αυτό που ονομάζεται “συμπερίληψη της διαφθοράς”. Το παραβατικό κανονικοποιείται και από ανωμαλία μετατρέπεται σε προϋπόθεση της ομαλής λειτουργίας του νεοκαπιταλιστικού μηχανισμού. Η διαφθορά τείνει να αυτοαναπαράγεται μαζί με ένα σύστημα κανόνων και αξιών. Αυτή είναι η σκοτεινή όψη του συστήματος, που παρότι διαφέρει από το νόμιμο ομόλογό του, απέχει πολύ από το να συνιστά ανομία.

Στις αναπτυγμένες χώρες, η ραγδαία αποβιομηχάνιση και η μεταφορά πλήθους παραγωγικών δραστηριοτήτων στις αναπτυσσόμενες οικονομίες, επέτρεψε στην εικονική οικονομία των πληροφοριοποιημένων συναλλαγών να καταλάβει το προσκήνιο. Ο καπιταλισμός των χρηματιστηρίων και των υπηρεσιών είναι πλέον εγγενώς συνδεδεμένος με το οργανωμένο έγκλημα και κυρίως:

• Με τα συστήματα αναθέσεων και προμηθειών στις δημόσιες εργολαβίες και στα εξοπλιστικά προγράμματα. Κατ’ επέκταση έχουμε τις δωροληψίες και το ξέπλυμα χρήματος με βασικά πλυντήρια, ύστερα από τους υπεράκτιους μεσολαβητικούς σταθμούς, τους μεγάλους νόμιμους τραπεζικούς οργανισμούς, το real estate, την αγορά Τέχνης κτλ.
• Με το πάσης φύσεως λαθρεμπόριο όπλων, καυσίμων και ναρκωτικών.
• Με τις χρηματιστηριακές απάτες και τις λογιστικές μηχανορραφίες των πολυεθνικών εταιρειών, ενίοτε δε, και των ίδιων των κυβερνήσεων.

Το οργανωμένο ή το οικονομικό έγκλημα μολοταύτα δεν αποποινικοποιείται επισήμως, επειδή, παραμένοντας ακριβώς στη σφαίρα της τυπικής παρανομίας, διασφαλίζει αποτελεσματικότερα την αναδιανομή του κοινωνικού εισοδήματος υπέρ των οικονομικά ισχυρών. Αλλά και των πολιτικών ηγεσιών του μαζικοδημοκρατικού νεοφιλελευθερισμού (πολιτικό χρήμα), δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για ευρύτατες και χρήσιμες πολιτικές ομηρίες.

Συστημική διαφθορά και οργανωμένο έγκλημα

Η διεθνής αγορά της νεοκαπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης προσπορίζεται τεράστια κέρδη, όσο ένα θεόρατο τμήμα των συναλλακτικών της δοσοληψιών παραμένει τύποις εκτός νόμου. Οι κατά καιρούς “καθαρτήριες διώξεις”, τύπου “καθαρά χέρια” υποκινούνται κατά κανόνα από αντίπαλες πολιτικοοικονομικές σπείρες. Αυτό το γεγονός προσφέρει, επιπροσθέτως, τη δυνατότητα εξαιρετικά πειστικών αλληλοεκβιασμών στις ποικίλες επιχειρηματικές συσσωματώσεις, καθώς και στο υπηρετικό πολιτικό προσωπικό των πολυεθνικών.

Το κράτος δικαίου, στις συνθήκες της ύστερης μαζικοδημοκρατικής κοινωνίας της αγοράς, ενσαρκώνει μια αντίφαση: Από τη μία προχωρεί σε μια ακατάσχετη νομοπαραγωγή των Κοινοβουλίων με στόχο την πάταξη της διαφθοράς. Από την άλλη, η ίδια η πολυνομία, ουσιαστικά, θωρακίζει τη διαφθορά. Ταυτόχρονα, όμως, το κράτος απελευθερώνει νομοθετικά όλες εκείνες τις οικονομικές λειτουργίες που επιτρέπουν την εμφάνιση της διαφθοράς και επιβιώνουν από αυτήν. Στην καλοπροαίρετη εκδοχή αυτού του σχήματος θα λέγαμε ότι το κράτος “κυνηγάει την ουρά του”.

Η πολιτική των κυβερνήσεων στις δυτικές ή δυτικότροπες δημοκρατίες σήμερα, στην ουσία συρρικνώθηκε στη διαχείριση, ιδιωτικώς, δημόσιων οικονομικών υποθέσεων, ανεξάρτητα εν πολλοίς από κομματικές καίτοι περισσότερο ιδεολογικές εντάξεις, και συστρατεύσεις. Αυτό γίνεται με ιθύνοντες νόες πολυποίκιλα εξωπολιτικά μορφώματα και εκτελεστικά όργανα τους κοινοβουλευτικούς ή τοπικούς ή διοικητικούς υπαλλήλους ή υποτακτικούς τους, με την ενεργοποίηση δαιδαλωδών μηχανισμών.

Σε αυτούς τους μηχανισμούς συμπεριλαμβάνονται σύμβουλοι, εμπειρογνώμονες, ημιαυτόνομες διοικητικές αρχές ημιαυτόνομων διοικητικών αρχών, δημόσιοι και ιδιωτικοί επενδυτικοί οργανισμοί, τράπεζες πλυντηρίου μαύρου επενδυτικού κεφαλαίου και περιφερειακοί άρχοντες. Στους προαναφερθέντες συμπεριλαμβάνονται κομματάρχες, εκδότες, επικοινωνιολόγοι, thinκ tanks, δημοσιογράφοι, αστυνομικές αρχές, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, ερευνητικά ινστιτούτα και νονοί του υποκόσμου, που εργάζονται ταυτόχρονα ως εισπράκτορες της πολιτικής νομενκλατούρας κλπ.

Πολιτικό χρήμα

Έχει, λοιπόν, συγκροτηθεί μια πανίσχυρη διεθνώς δικτυωμένη κάστα επαγγελματιών πολιτικών, κομματικά διορισμένων ή αφειδώς χρηματοδοτούμενων. Αυτή η κάστα αλώνει τα Κοινοβούλια και προάγει νομιμοφανώς ή ιεροκρυφίως ιδιοτελείς επιδιώξεις πλουτισμού και κοινωνικής ανέλιξης. Αυτό το κάνει δια του νόμιμου παραγωγικού πληθωρισμού της λομπίστικης συναλλαγής και των υπόγειων διευθετήσεων και μεσολαβήσεων μεταξύ ιδιωτών και κρατικού ιστού.

Πολιτικοί παρέχουν, ταυτόχρονα, εξειδικευμένες υπηρεσίες στους αυθεντικούς παραθεσμικούς εργοδότες τους, δηλαδή στους επιχειρηματίες, κατασκευαστές, προμηθευτές, εκδότες ΜΜΕ, αλλά και στο –εθνικά ή υπερεθνικά– οργανωμένο έγκλημα. Το τελευταίο ελέγχει πλέον τεράστιο ποσοστό των κινήσεων της ελεύθερης αγοράς. Έχουμε την παντοκρατορία των offshore εταιρειών στους ελεγχόμενους από μαφιόζικα συμπλέγματα φορολογικούς παραδείσους.

Παράλληλα, οι κοινοβουλευτικές δημοκρατίες διαβρώνονται θεσμικά από επιχειρηματικά συγκροτήματα και ποικιλώνυμες σπείρες πολιτικού υποκόσμου. Αυτές τις υποθάλπουν, συντηρούν και επιβάλλουν όλα τα καθεστωτικά κόμματα εξουσίας και οι παραφυάδες τους. Το γεγονός ότι τα κόμματα ψηφίζονται από την πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, δεν μεταβάλλει τη φύση τους.

Πολιτική-επιχειρηματική ανομία

Η ψήφος δεν προσδίδει ούτε αφαιρεί ηθικές αρετές, πέραν του γεγονότος ότι στις συγκυριακές μας περιστάσεις η σημασία της εκπίπτει στο επίπεδο μιας τελετουργικής συνεισφοράς στην προγραμματισμένη εναλλαγή και ελεγχόμενη κινητικότητα του επαγγελματικού πολιτικού προσωπικού. Ακούγεται ακραίο αλλά είναι ακριβές: Οι κυβερνήσεις, στις δυτικές δημοκρατίες τείνουν να λειτουργούν σαν ιδιωτικοοικονομικές επιχειρήσεις με συνεταίρους μονοπωλιακά και ολιγοπωλιακά συγκροτήματα. Νομοθετούν ενάντια σε οποιονδήποτε ορθολογισμό της αγοράς, ή οποιονδήποτε υγιή ανταγωνισμό.

Ο νεοφιλελευθερισμός της μαζικοδημοκρατικής εποχής είναι το καθεστώς της πολιτικής-επιχειρηματικής ανομίας ανοιγμένο σε πλανητικά μεγέθη. Ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός της παγκοσμιοποίησης και το νομικό της εποικοδόμημα είναι δύο πόλοι μιας πρώτης διαλυτικής αντίθεσης, στα σπλάχνα του ύστερου καπιταλισμού. Ο ηττημένος, εν προκειμένω, είναι απαράγραπτα ο νόμος. Ακόμη και όταν πρόκειται για φιλελεύθερης έμπνευσης νόμο…

Οι συνέπειες είναι οδυνηρές για τους πάσης φύσεως εργαζόμενους. Η ανισοκατανομή του πλούτου έχει ξεπεράσει ακόμη και την αντίστοιχη του 19ου αιώνα. Οι κατακτήσεις των εργαζομένων αναιρούνται κάθε μέρα. Οι ιδιωτικές δυνάμεις της οικονομίας θέλουν ανοικτούς δρόμους για να κατακτήσουν μεγάλες περιουσίες. Καμία νομοθεσία δεν πρέπει να τους στέκεται εμπόδιο!

Η αμερικανική πολιτική ιστορία καταγράφει ελάχιστες εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα. Το 1998, επί προεδρίας του Δημοκρατικού Μπιλ Κλίντον, οι Δημοκρατικοί κέρδισαν έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων, επωφελούμενοι από την ισχυρή οικονομική ανάπτυξη. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2002, οι Ρεπουμπλικάνοι αύξησαν επίσης την κοινοβουλευτική τους δύναμη στην ίδια αίθουσα, χάρη στην ισχυρή λαϊκή υποστήριξη προς τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους τον νεότερο και τον «Πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» που ακολούθησε τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου.

Οι απώλειες του κόμματος που βρίσκεται στην εξουσία στις ενδιάμεσες εκλογές αποδίδονται συνήθως στη δυσαρέσκεια των πολιτών για τις αποφάσεις του Λευκού Οίκου, στη μειωμένη συμμετοχή των ψηφοφόρων που στηρίζουν το κυβερνών κόμμα και στην αυξημένη κινητοποίηση των ψηφοφόρων της αντιπολίτευσης.

Στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ, οι λόγοι ανησυχίας είναι αρκετοί. Οι επανειλημμένες εκκλήσεις του προς τη βάση των υποστηρικτών του να προσέλθει στις κάλπες, αποτυπώνουν την ανησυχία του ενόψει της εκλογικής αναμέτρησης. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι Ρεπουμπλικάνοι ενδέχεται να χάσουν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων στις 3 Νοεμβρίου, όταν θα αναμετρηθούν οι υποψήφιοι για το σύνολο των 435 εδρών.

Η σημερινή πλειοψηφία των Ρεπουμπλικάνων είναι εξαιρετικά οριακή, καθώς διαθέτουν 218 έδρες έναντι 214 των Δημοκρατικών, ενώ υπάρχει ένας ανεξάρτητος βουλευτής και δύο κενές έδρες. Δημοσκόπηση των Reuters/Ipsos, η οποία πραγματοποιήθηκε από τις 16 έως τις 19 Οκτωβρίου, καταγράφει ότι το 47% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων προτίθεται να ψηφίσει τους Δημοκρατικούς, έναντι 35% που δηλώνει ότι θα επιλέξει τους Ρεπουμπλικάνους.

Ωστόσο, οι δημοσκοπήσεις στις ΗΠΑ παρουσιάζουν παραδοσιακά σημαντικές δυσκολίες ως προς την ακρίβειά τους, καθώς η εκλογική αναμέτρηση διεξάγεται σε 435 ξεχωριστές περιφέρειες του Κογκρέσου, καθεμία από τις οποίες έχει διαφορετικές πολιτικές ισορροπίες και εκλογικές συνθήκες. Παρά τις δυσκολίες αυτές, αναλυτές θεωρούν πιθανή μια σημαντική μεταβολή στη σύνθεση της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Στις 23 Οκτωβρίου, το Cook Political Report προέβλεψε καθαρά κέρδη για τους Δημοκρατικούς από 12 έως 22 έδρες, αριθμός που θα αρκούσε για να εξασφαλίσουν την πλειοψηφία. Σύμφωνα με την ίδια εκτίμηση, οι Δημοκρατικοί θεωρούνταν ότι είχαν προβάδισμα σε 220 περιφέρειες, οι Ρεπουμπλικάνοι σε 198, ενώ 17 παρέμεναν αμφίρροπες, χωρίς να μπορεί να προσδιοριστεί με σαφήνεια ο νικητής.

Η μάχη για τη Γερουσία

Πιο δύσκολη είναι η προσπάθεια των Δημοκρατικών να αποκτήσουν τον έλεγχο της Γερουσίας. Από τις συνολικά 100 έδρες της, οι 35 είναι υπό διεκδίκηση, εκ των οποίων οι 33 στο πλαίσιο των τακτικών εκλογών και δύο σε ειδικές εκλογικές αναμετρήσεις στο Οχάιο και τη Φλόριντα. Οι συγκεκριμένες έδρες ανήκαν προηγουμένως στον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς και στον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, αντίστοιχα.

Για να εξασφαλίσουν την πλειοψηφία των 51 εδρών, οι Δημοκρατικοί θα πρέπει να διατηρήσουν και τις 47 έδρες που διαθέτουν σήμερα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των δύο ανεξάρτητων γερουσιαστών, του Μπέρνι Σάντερς από το Βερμόντ και του Άνγκους Κινγκ από το Μέιν, οι οποίοι συνεργάζονται με την κοινοβουλευτική ομάδα των Δημοκρατικών. Παράλληλα, θα πρέπει να κερδίσουν καθαρά τέσσερις επιπλέον έδρες.

Οι εκτιμήσεις διαφέρουν ως προς τις πολιτείες όπου η εκλογική μάχη είναι περισσότερο αμφίρροπη, αλλά και ως προς τον αριθμό των αναμετρήσεων στις οποίες το αποτέλεσμα παραμένει ανοιχτό. Το Cook Political Report εντοπίζει επτά πολιτείες όπου η αναμέτρηση θεωρείται ιδιαίτερα ανταγωνιστική: Αλάσκα, Αϊόβα, Κάνσας, Μέιν, Μίσιγκαν, Οχάιο και Τέξας.

Οι Ρεπουμπλικανοί κατέχουν σήμερα έξι από τις επτά συγκεκριμένες έδρες, ενώ οι Δημοκρατικοί μόνο εκείνη του Μίσιγκαν. Ακόμη και αν οι Δημοκρατικοί καταφέρουν να κερδίσουν έως και τρεις έδρες, οι Ρεπουμπλικανοί θα διατηρήσουν τον έλεγχο της Γερουσίας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, ακόμη και σε περίπτωση ισοπαλίας 50-50, οι Ρεπουμπλικανοί θα έχουν το πλεονέκτημα της αποφασιστικής ψήφου του αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς.

Για να μπορέσουν οι Δημοκρατικοί να ασκήσουν ουσιαστική πίεση στην πολιτική και νομοθετική ατζέντα της κυβέρνησης Τραμπ κατά τα δύο τελευταία χρόνια της δεύτερης προεδρικής θητείας του, θα πρέπει να αποκτήσουν τον έλεγχο και των δύο σωμάτων του Κογκρέσου.
Εάν εξασφαλίσουν μόνο τη Βουλή των Αντιπροσώπων, θα έχουν τη δυνατότητα να μπλοκάρουν νομοθετικές πρωτοβουλίες, να ενισχύσουν τον κοινοβουλευτικό έλεγχο της κυβέρνησης και να ξεκινήσουν έρευνες. Δεν θα διαθέτουν, ωστόσο, τον πλήρη έλεγχο της νομοθετικής ατζέντας ούτε τη δυνατότητα να εμποδίσουν προεδρικούς διορισμούς που απαιτούν την έγκριση της Γερουσίας.

Στο πλαίσιο αυτό, οι Δημοκρατικοί επιχειρούν να παρουσιάσουν τους Ρεπουμπλικανούς και τον Τραμπ ως πολιτικά αποκομμένους από την καθημερινότητα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι απλοί Αμερικανοί.

Οι ανεκπλήρωτες υποσχέσεις του Τραμπ

Ένας δεύτερος παράγοντας που περιπλέκει τις εκλογικές προοπτικές των Ρεπουμπλικάνων είναι ο απολογισμός της πρώτης διετίας του Τραμπ μετά την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο. Η νίκη του στις εκλογές του 2024 οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στην επιτυχία του να προσελκύσει την αποκαλούμενη «μέση Αμερική», ένα σχετικά ευρύ τμήμα ανεξάρτητων και αναποφάσιστων ψηφοφόρων. Σε αυτή την κατηγορία απευθύνθηκε με βασικές προεκλογικές δεσμεύσεις τη μείωση του κόστους ζωής και τον περιορισμό της παράνομης μετανάστευσης.

Αν και έχει σημειώσει πρόοδο στο ζήτημα της μετανάστευσης, το οποίο συγκεντρώνει ευρεία υποστήριξη στους κόλπους των Ρεπουμπλικάνων, έχουν ήδη διατυπωθεί επικρίσεις ακόμη και από το εσωτερικό του κόμματος. Η Ρεπουμπλικανή βουλευτής από τη Φλόριντα, Μαρία Ελβίρα Σαλαζάρ, επέκρινε τις απελάσεις, προειδοποιώντας ότι πολλοί Λατίνοι ψηφοφόροι, οι οποίοι συνέβαλαν στη νίκη του Τραμπ το 2024, αισθάνονται πλέον προδομένοι.

Αντίστοιχα, ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Ρότζερ Μάρσαλ από το Κάνσας, παρότι υποστηρίζει την ανάγκη αντιμετώπισης της παράνομης μετανάστευσης, άσκησε κριτική στις επιχειρήσεις των ομοσπονδιακών αρχών στην πολιτεία του. Όπως ανέφερε, οι επιχειρήσεις αυτές αιφνιδίασαν τις τοπικές αστυνομικές υπηρεσίες και προκάλεσαν αναστάτωση στην οικονομική δραστηριότητα. Ενδεικτικά, εργαζόμενοι απέφυγαν να προσέλθουν στις εργασίες τους, με αποτέλεσμα ορισμένες μονάδες επεξεργασίας κρέατος να αναστείλουν τη λειτουργία τους.

Ιδιαίτερα επιβαρυντική για τις εκλογικές προοπτικές των Ρεπουμπλικάνων ήταν η επιβολή υψηλών, τιμωρητικών δασμών στις εισαγωγές από τις περισσότερες χώρες. Ο Μάικ Ρότζερς, υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν, ζήτησε μάλιστα τον τερματισμό του εμπορικού πολέμου με τον Καναδά, με τον οποίο η πολιτεία διατηρεί εκτεταμένες εμπορικές σχέσεις, ιδιαίτερα στον κλάδο της αυτοκινητοβιομηχανίας.

Το πολιτικό κόστος του πολέμου με το Ιράν

Σημαντικές αντιδράσεις προκαλεί και ο πόλεμος με το Ιράν. Υποψήφιοι των Ρεπουμπλικάνων στην Αϊόβα και το Μίσιγκαν, μεταξύ άλλων, έχουν ζητήσει τον ταχύ τερματισμό της σύγκρουσης. Η απόφαση του Τραμπ να εξαπολύσει πόλεμο κατά του Ιράν, σε συνεργασία με το Ισραήλ, είχε ως αποτέλεσμα την εκτόξευση των τιμών των καυσίμων, μετά το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από την Τεχεράνη, το οποίο εγκλώβισε τις ροές πετρελαίου και φυσικού αερίου στον Περσικό Κόλπο.

Οι Ρεπουμπλικάνοι γνωρίζουν ότι ενδέχεται να πληρώσουν βαρύ εκλογικό τίμημα για αυτή την εξέλιξη, ακόμη και αν ορισμένοι υποψήφιοι δεν έχουν υποστηρίξει τις συγκεκριμένες πολιτικές, είτε στο σύνολό τους είτε εν μέρει. Για τον λόγο αυτό, κάποιοι επιχειρούν να κρατήσουν αποστάσεις από τον Λευκό Οίκο, προσέχοντας, ωστόσο, να μην ασκήσουν ευθεία κριτική στον Τραμπ.

Το ζήτημα της πολιτικής στρατηγικής

Η πολιτική ρητορική του Τραμπ έχει την τάση να υποβαθμίζει τις δυσκολίες και να περιορίζει, σε επίπεδο δημόσιου λόγου, τη σημασία των συνεπειών των αποφάσεών του. Ωστόσο, οι απλοί Αμερικανοί βιώνουν καθημερινά τον αντίκτυπο των πολιτικών του, γεγονός που ενδέχεται πλέον να καθιστά προβληματική αυτή τη στρατηγική.

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας υπέρ των Ρεπουμπλικάνων υποψηφίων, ο Τραμπ υποστήριξε ότι η απότομη αύξηση των τιμών των καυσίμων, μετά την απόφασή του να προχωρήσει σε πόλεμο κατά του Ιράν, αποτελεί ένα μικρό τίμημα προκειμένου να αποτραπεί η απόκτηση πυρηνικού όπλου από την Τεχεράνη. Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται, η τιμή της βενζίνης έχει αυξηθεί κατά 42%, ενώ εκείνη του ντίζελ κατά περισσότερο από 70%. Παρά τις διαβεβαιώσεις του Αμερικανού προέδρου, ωστόσο, η κοινή γνώμη δεν φαίνεται να πείθεται από το επιχείρημά του.

Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ έχουν πετύχει συντριπτική στρατιωτική νίκη επί του Ιράν. Ωστόσο, το ιρανικό καθεστώς δεν έχει καταρρεύσει, το Ορμούζ εξακολουθεί να παραμένει υπό καθεστώς ομηρίας και η αμερικανική κυβέρνηση συνεχίζει να επιδιώκει διαπραγματεύσεις με την ιρανική ηγεσία, είτε απευθείας είτε μέσω διαμεσολαβητών, με στόχο την επίτευξη ειρηνικής διευθέτησης.

Οι Δημοκρατικοί αξιοποιούν αυτές τις αντιφάσεις, επιχειρώντας να παρουσιάσουν τον Τραμπ και τους Ρεπουμπλικάνους ως πολιτικούς που ενδιαφέρονται πρωτίστως για τα δικά τους πολιτικά συμφέροντα και απομακρύνονται ολοένα περισσότερο από τις ανησυχίες και τις καθημερινές δυσκολίες των απλών Αμερικανών. Το εκλογικό αποτέλεσμα θα δείξει σύντομα ποια από τις δύο πολιτικές στρατηγικές θα αποδώσει καρπούς…

Παράλληλα απορρίπτει τις πληροφορίες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και το οπτικοακουστικό υλικό που παρουσιάζει καπνούς και φλόγες για να πιστοποιήσει ζημίες και καταστροφές. Διαχωρίζει δε τα επιβεβαιωμένα πλήγματα από τους ισχυρισμούς και αρνείται να προσθέσει την ονομαστική παραγωγική δυναμικότητα κάθε πληγείσας εγκατάστασης, από την στιγμή που τίθεται εκτός λειτουργίας, με συνέπεια να προβάλλει μία ανησυχητική εικόνα.

Το ένα τέταρτο της σαουδαραβικής παραγωγής εξαφανίζεται, εάν υπολογισθεί πως τον Φεβρουάριο, πριν από τις συγκρούσεις στον Περσικό Κόλπο, φθάνει τα 10,88 εκατομμύρια βαρέλια ανά ημέρα. Τον Αύγουστο η μείωση της παραγωγής ανέρχεται στα 4,64 εκατομμύρια βαρέλια ανά ημέρα και τον Σεπτέμβριο εξακολουθεί να υπολείπεται κατά 2,51 εκατομμύρια βαρέλια ανά ημέρα, με την κάμψη να φθάνει το 23%.

Από τον Μάρτιο έως τον Σεπτέμβριο η Σαουδική Αραβία παράγει ανά ημέρα 800 εκατομμύρια βαρέλια λιγότερα σε σχέση με την παραγωγικότητά της τον Φεβρουάριο, μέγεθος που ισοδυναμεί με περίπου οκτώ ημέρες παγκόσμιας κατανάλωσης αργού πετρελαίου, που απλώς δεν αντλείται.

Οι λογιστικές εγγραφές του ομίλου Aramco πιστοποιούν την ύπαρξη μίας παρόμοιας εικόνας και σύμφωνα με τις συγκεκριμμένες, η παραγωγή από τα 10,56 εκατομμύρια βαρέλια ανά ημέρα του πρώτου τριμήνου, υποχωρεί στα 7,57 εκατομμύρια στο επόμενο τρίμηνο, μειωμένη κατά 28%, ενώ η παραγωγή φυσικού αερίου και μεθανίου κάμπτεται επίσης κατά 6%.

Οι εξαγωγές ακολουθούν την συρρίκνωση της παραγωγής και από τα 7,27 εκατομμύρια βαρέλια ανά ημέρα του Φεβρουαρίου, υποχωρούν στα 3,70 εκατομμύρια τον Αύγουστο, μειωμένες κατά 49% και παρά την ανάκαμψή τους στα 5,62 εκατομμύρια τον Σεπτέμβριο, εξακολουθούν να υπολείπονται κατά 23% σε σχέση με τα προ του πολέμου επίπεδα.

Η υστέρηση της παραγωγής

Το βασικό αίτιο για την υστέρηση της παραγωγής πηγάζει από το γεγονός ότι οι ζημίες δεν εστιάζονται σε ένα σημείο, αλλά διαχέονται από τις πετρελαιοπηγές και την άντληση έως τις αντλίες καυσίμων. Στην προμετωπίδα και πρώτο κρίκο, το συγκρότημα Abqaiq, που διαχειρίζεται τον μεγαλύτερο όγκο του σαουδαραβικού αργού πετρελαίου πρίν από την φόρτωση ή την διύλισή του, πλήττεται τον Ιούλιο.

Τον Μάρτιο περίπου δύο έως 2,5 εκατομμύρια βαρέλια ανά ημέρα παύουν να αντλούνται από τα υπεράκτια κοιτάσματα Safaniya, Marjan, Zuluf και Abu Safa, ενώ τον Απρίλιο τα κοιτάσματα Khurais και Manifa εμφανίζουν το καθένα μείωση άντλησης κατά 300.000 βαρέλια ανά ημέρα. Στον δεύτερο κρίκο πέντε από τα μεγαλύτερα διυλιστήρια της Σαουδικής Αραβίας υφίστανται ζημίες ή τίθενται εκτός λειτουργίας, με το μεγαλύτερο Ras Tanura, παραγωγικής δυναμικότητας 550.000 βαρελιών ανά ημέρα, να παραδίδεται στις φλόγες τον Μάρτιο, με τα πλήγματα να επαναλαμβάνονται στις 27 Οκτωβρίου χωρίς να ανακοινώνονται συνέπειες.

Το Satorp στο Jubail σημειώνει απώλεια τριών μονάδων τον Απρίλιο και επανέρχεται στο 50% της παραγωγικής του δυναμικότητας, για να ανακάμψει στο 70% τον Οκτώβριο. Το Samref στο Yanbu πλήττεται τον Μάρτιο και το διυλιστήριο του Ριάντ αναφλέγεται στις 3 Οκτωβρίου. Οι εγκαταστάσεις του Jazan – σχεδιασμένες με δυναμικότητα 400.000 βαρελιών ανά ημέρα, παράγουν 250.000 βαρέλια ανά ημέρα πετρέλαιο κίνησης με εξαιρετικά χαμηλή περιεκτικότητα σε θείο – πλήττεται στις 27 Ιουλίου και τίθεται εκτός λειτουργίας, όταν καταστρέφονται οι μονάδες παροχής ενέργειας και οι δεξαμενές του.

Οι επιθέσεις πάντως της Ansar Allah (Χούθι) τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο εμποδίζουν κάθε απόπειρα να τεθεί εκ νέου σε πλήρη λειτουργία. Δορυφορικές λήψεις εικόνων πιστοποιούν επίσης καταστροφές δεξαμενών στο Petro Rabigh, ενώ και οι εγκαταστάσεις υγροποιημένου φυσικού αερίου στο Juaymah που τροφοδοτεί τις εξαγωγές υγροποιημένου αερίου πετρελαίου (LPG) της Σαουδικής Αραβίας παραδίδονται στις φλόγες.

Ο τρίτος κρίκος που αφορά το σύστημα αποθήκευσης και μεταφοράς καυσίμων πλήττεται επίσης σοβαρά και δορυφορικές λήψεις εικόνων στις 13 Σεπτεμβρίου πιστοποιούν την καταστροφή έξι δεξαμενών και σημαντικές ζημίες σε ακόμα οκτώ. Μία μονάδα αποθήκευσης στην περιοχή του αεροδρομίου του Ριάντ παραδίδεται στις φλόγες στις 19 Σεπτεμβρίου, ενώ και οι συστοιχίες δεξαμενών του Jazan, δέχονται συνεχώς πλήγματα.

Μπαράζ επιθέσεων στην Σαουδική Αραβία 

Ο αγωγός Ανατολής-Δύσης, η μοναδική διέξοδος της Σαουδικής Αραβίας για να μεταφέρει αργό πετρέλαιο στην Ερυθρά Θάλασσα, παρακάμπτοντας τα Στενά του Ορμούζ, δέχεται επίσης αλλεπάλληλα πλήγματα. Τον Απρίλιο σημειώνεται απώλεια δυναμικότητας μεταφοράς 700.000 βαρελιών ανά ημέρα και οι επαναλαμβανόμενες επιθέσεις καταστρέφουν τρείς σταθμούς πίεσης, διακόπτοντας την λειτουργία του αγωγούς έως τις 22 Σεπτεμβρίου, οπότε και επανέρχεται με χαμηλό, όμως ρυθμό μεταφοράς.

Στις 4 και 5 Οκτωβρίου ακόμα ένας σταθμός πίεσης στην περιοχή Khurais υφίσταται σοβαρές ζημίες, με το υπουργείο Ενέργειας της Σαουδικής Αραβίας να ανακοινώνει πως ο αγωγός μεταφέρει πλέον 5,8 εκατομμύρια βαρέλια ανά ημέρα, έναντι των εκτιμώμενων 7 εκατομμυρίων, αν και με εξαίρεση τον όμιλο ARAMCO, ουδείς γνωρίζει την τρέχουσα μεταφορική του δυναμικότητα.

Το σημαντικότερο δεδομένο στην έρευνα του Karl Miller αφορά το γεγονός ότι οι αναφορές για τις επισκευές δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και επιπλέον το πρόβλημα αφορά ένα ολόκληρο σύστημα και τα συστήματα κατά κανόνα βάλλονται στο πλέον ευαίσθητο σημείο τους. Το εμφανέστερο παράδειγμα αφορά το Jazan, όπου οι επισκευές στις μονάδες αργού πετρελαίου δεν αρκούν, όταν οι εγκαταστάσεις παροχής ισχύος και αεριοποίησης που κινούν το διυλιστήριο, παραμένουν ανενεργές λόγω ζημιών.

Η επισκευή της μονάδας ισχύος δεν επαρκεί, εάν δεν υπάρχουν δεξαμενές για την αποθήκευση των προϊόντων διύλισης. Δεν αρκεί κατά συνέπεια να δηλώνεται για ένα διυλιστήριο πως “επανέρχεται σε λειτουργία”, όταν ουσιαστικά δεν έχει την δυνατότητα πραγματικής παραγωγής και η ίδια λογική διατρέχει ολόκληρο το σύστημα.

Ένα κοίτασμα με ανέπαφες όλες τις εγκαταστάσεις άντλησης δεν ενεργοποιείται, εάν οι μονάδες επεξεργασίας ή οι σταθμοί άντλησης καταστρέφονται και κάθε φορά που ο όμιλος Aramco ανακοινώνει την αποκατάσταση ενός κρίκου στην αλυσίδα παραγωγής και επεξεργασίας, πλήττεται κάποιος άλλος, δεδομένο που παρά τις θετικές δηλώσεις ανακλάται στους αριθμούς που προκύπτουν από την παραγωγή.

Υστέρηση στις ποσότητες καυσίμων

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο στην έρευνα του Karl Miller πηγάζει από τα δεδομένα για τα προϊόντα διύλισης, από την στιγμή που τον περασμένο Ιούλιο, τον τελευταίο μήνα για τον οποίο ανακοινώνονται πλήρη μεγέθη, η παραγωγική δυναμικότητα στα συγκεκριμένα υποχωρεί στα 534.000 βαρέλια ανά ημέρα, μειωμένη κατά 18% έναντι του Φεβρουαρίου. Η παραγωγή πετρελαίου κίνησης μειώνεται κατά 21% και οι εξαγωγές του κατά 47%, από 848.000 στα 446.000 βαρέλια ανά ημέρα, ενώ και οι εξαγωγές βενζίνης μειώνονται κατά 40%.

Οι Σαουδάραβες καλύπτουν προς το παρόν τα κενά αξιοποιώντας τα αποθέματά τους, με συνέπεια στο πετρέλαιο κίνησης να μειωθούν από τα 25,6 εκατομμύρια βαρέλια του Φεβρουαρίου στα 16,6 εκατομμύρια τον Ιούλιο, σημειώνοντας κάμψη κατά 35%, υποχώρηση της ιδίας τάξης μεγέθους που ισχύει και για την βενζίνη. Ο μεγαλύτερος εξαγωγέας αργού πετρελαίου στον κόσμο, υπερδιπλασιάζει τις εισαγωγές του σε καύσιμα, από την στιγμή που υπερδιπλασιάζει την κατανάλωσή τους στις μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σε σχέση με το Φεβρουάριο.

Ένας από τους ενόχους των υπερκαταναλώσεων αποδεικνύεται ο κλιματισμός, αλλά η ευρύτερη εικόνα δεν συνάδει με μία χώρα που έχει την δυνατότητα να θυσιάζει καύσιμα λόγω πλεονασμάτων. Τα χαμηλά αποθέματα πάντως συνεπάγονται και συρρίκνωση των ικανοτήτων αντίδρασης στα επόμενα πλήγματα, που αναμφίβολα θα πραγματοποιηθούν.

Η έρευνα του Miller αποκαλύπτει κάτι ιδιαίτερα απειλητικό που παραμένει στο περιθώριο χωρίς κανένας, τουλάχιστον δημόσια, να εμφανίζεται ανήσυχος. Εάν οι εξαγωγές της Σαουδικής Αραβίας ελαχιστοποιηθούν, το παραγόμενο αργό πετρέλαιο αναγκαστικά θα διοχετευθεί στα διυλιστήριά της, θα τροφοδοτήσει τις μονάδες παραγωγής ενέργειας και ένα μέρος θα καταλήξει στις δεξαμενές αποθήκευσης.

Τον περασμένο Ιούλιο τα εγχώρια διυλιστήρια και οι καυστήρες απορροφούν 3,04 εκατομμύρια βαρέλια ανά ημέρα, αλλά εάν οι δεξαμενές πληρωθούν τότε αναδύεται το επίπεδο μέγιστης παραγωγής της Σαουδικής Αραβίας. Εάν ταυτόχρονα ανασταλεί η λειτουργία των διυλιστηρίων Ras Tanura και Samref, τότε θα διακοπούν οι αντλήσεις στα περισσότερα κοιτάσματα της χώρας και αναμφίβολα πρόκειται για τον τελικό στόχο της Ansar Allah που πλήττει τον αγωγό και τους τερματικούς σταθμούς στην Ερυθρά Θάλασσα και τον Περσικό Κόλπο, για να τον επιτύχει.

Ο πλανήτης πληρώνει… 

Ο υπόλοιπος κόσμος απλώς βιώνει τις συνέπειες, με τις εξαγωγές πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης από την Σαουδική Αραβία να μειώνονται κατά 400.000 βαρέλια ανά ημέρα, σε περίοδο που τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν σε καθεστώς δραστικά περιορισμένης ναυσιπλοΐας και τα ρωσικά διυλιστήρια υφίστανται πλήγματα από τις ουκρανικές επιθέσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones).

Μάλιστα η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας (ΙΕΑ) πως οι ελλείψεις στην προσφορά από την πλευρά της διύλισης θα συνεχισθούν και κατά το 2027, με το αργό πετρέλαιο τύπου Brent να κινείται σε επίπεδα ανώτερα των $110 ανά βαρέλι στα τρίμηνα συμβόλαια και να προβλέπονται και τιμές της τάξης των $120. Η Ευρώπη που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές της σε πετρέλαιο κίνησης και θέρμανσης, ήδη αντιμετωπίζει μεγάλες αναταραχές κυρίως λόγω του κόστους διαβίωσης και έρχεται μία χειμερινή περίοδος που πρόκειται να επιδεινώσει ακόμα περισσότερο την δεινή κατάστασή της.

Στην έρευνά του, ο Miller δεν επιρρίπτει όλες τις ευθύνες στους Χούθι, από την στιγμή που η μείωση της προσφοράς προκαλείται και από την ναυτιλία, τις συνθήκες ασφαλείας και τις εμπορικές αποφάσεις. Όμως οι οποιεσδήποτε αρνητικές παράμετροι δεν ενδιαφέρουν έναν αγρότη στην Γαλλία, κάποιον μεταφορέα στην Ιταλία ή έναν κτηνοτρόφο στην Ελλάδα ως προς το ότι τα βαρέλια των καυσίμων δεν φθάνουν στην αγορά λόγω των πυραύλων, των κλειστών θαλασσίων διόδων ή των ανενεργών διυλιστηρίων, από την στιγμή που ούτως ή άλλως εξαφανίζονται.

Κατά συνέπεια όταν ο όμιλος Aramco, διαβεβαιώνει τις αγορές πως “το ενεργειακό σύστημα της χώρας παραμένει άθικτο”, κάποιος οφείλει να μελετήσει τα μεγέθη της παραγωγής, των εξαγωγών και των αποθεμάτων. Τα συγκεκριμένα προδίδουν μείωση της παραγωγής κατά 25% σε σχέση με τον περασμένο Φεβρουάριο, υποχώρηση των εξαγωγών πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης κατά 50% και ανάλωση των αποθεμάτων. Συνεπακόλουθα η οποιαδήποτε επίθεση των Αμερικανών ή των Ισραηλινών θα καταλήξει τελικά σε βάρος του σαουδαραβικού συστήματος που δεν διαθέτει πλέον τα απαιτούμενα πλεονάσματα για να απορροφήσει τις αρνητικές συνέπειες.

Έκρηξη των ναύλων

Στο σαουδαραβικό πρόβλημα προστίθεται και η εκρηκτική άνοδος των ναύλων από τα $3 ανά βαρέλι του Φεβρουαρίου, στα $20 τον Οκτώβριο, από την στιγμή που κατά την Goldman Sachs η ασφυξία στα Στενά του Ορμούζ προκαλεί μία κρίση στην ναυλαγορά, που δεν πρόκειται να λήξει σύντομα.

Η τράπεζα εκτιμά πως οι ναύλοι αναμένεται να παραμείνουν αυξημένοι σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα από την στιγμή που δεν διαφαίνεται η λήξη στην ευρύτερη κρίση της Μέσης Ανατολής. Όπως υποστηρίζουν οι αναλυτές της η μεγάλη άνοδο του κόστους μεταφοράς θέτει έναν κίνδυνο αύξησης του επιπέδου βάσης των τιμών του αργού πετρελαίου της τάξης των $90 ανά βαρέλι, στα τέλη του έτους.

Το μέσο κόστος του ναύλου ανά βαρέλι αναρριχάται στα $20 ανά βαρέλι, αλλά όπως τονίζουν οι αναλυτές για την Μέση Ανατολή εκτινάσσεται στα $35 και μεταφέρεται στα προϊόντα διΰλισης. Η αύξηση στο μέσο κόστος ανά βαρέλι συμπεριλαμβάνει ένα επιπλέον ασφάλιστρο κινδύνου για τα Στενά του Ορμούζ της τάξης των $7 ανά βαρέλι, $4 ανά βαρέλι λόγω αυξημένου κόστους καυσίμων και $4 ανά βαρέλι για τις μεταγγίσεις από πλοίο σε πλοίο στον κόλπο του Ομάν. Οι μεταφορές όμως δεσμεύουν πολλά δεξαμενόπλοια στον κόλπο, με συνέπεια να μειώνεται η διαθεσιμότητα πλοίων για άλλες εμπορικές θαλάσσιες μεταφορές.

Οι ναύλοι στα υπερ-δεξαμενόπλοια από τον Περσικό Κόλπο προς την Ανατολική Ασία υπερβαίνουν τα $1,4 εκατομμύρια ανά ημέρα, κόστος που κρίνεται εξωπραγματικό, αν και πηγάζει από την αλλαγή των θαλασσίων διαδρομών και την δέσμευση περισσοτέρων πλοίων σε αναποτελεσματικούς και χρονοβόρους πλόες.

Οι αναποτελεσματικές φορτώσεις στην Μέση Ανατολή και η εξαιρετικά περιορισμένη διαθεσιμότητα υπερ-δεξαμενοπλοίων προκαλούν φαινόμενα κυμάτων που εκτείνονται και προς την αγορά μικρότερων σκαφών, όπως των τύπων Aframax και Suezmax, των οποίων η ζήτηση και οι ναύλοι τους αυξάνονται αλματωδώς.

Αναπόφευκτα το κόστος της κρίσης μεταφέρεται στους καταναλωτές, με πρώτη άμεση συνέπεια την έκρηξη της αγανάκτησης και της οργής των κοινωνιών στην Ευρώπη που οπωσδήποτε δεν ενδιαφέρονται για την ανάλυση των οδυνηρών επιβαρύνσεων, αλλά για το γεγονός και μόνον ότι τις υφίστανται, αν και ορισμένοι αντιλαμβάνονται ότι οι πολιτικές ηγεσίες υποφέρουν από το φαινόμενο της αδυναμίας διαχείρισης κρίσεων.

Ένα κατάστημα στη Σουηδία ανέφερε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι η θερμοκρασία στα ψυγεία και τους καταψύκτες του είχε ρυθμιστεί στους 50 βαθμούς Κελσίου – το ίδιο συνέβη και σε παρόμοια κυβερνοεπίθεση στη Γαλλία. «Γνωρίζουμε ότι ένας περιορισμένος αριθμός καταστημάτων επηρεάστηκε από ένα περιστατικό κατά τη διάρκεια της νύχτας, το οποίο είχε αντίκτυπο στα συστήματα ψύξης και κατάψυξης», δήλωσε εκπρόσωπος της ιδιωτικής εταιρείας ICA σε γραπτή απάντηση. Από την πλευρά της, η αλυσίδα λιανικής Coop δήλωσε στην εφημερίδα Aftonbladet ότι έξι καταστήματά της επηρεάστηκαν από παρόμοια περιστατικά.

Οι πρωτοφανείς κυβερνοεπιθέσεις στα συστήματα ψύξης των ευρωπαϊκών σουπερμάρκετ παραμένουν ανεξιχνίαστες. Καμία γνωστή ομάδα χάκερ δεν έχει αναλάβει επίσημα την ευθύνη, ενώ οι έρευνες από τις εθνικές εισαγγελίες και τις αρχές ασφαλείας της ΕΕ βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.

Στο επίκεντρο οι κυβερνοεπιθέσεις σε συστήματα ψύξης

Το περιστατικό στη Σουηδία σημειώνεται λίγες εβδομάδες μετά από ανάλογη επίθεση στη Γαλλία. Τον περασμένο μήνα, η γαλλική αστυνομία ανακοίνωσε ότι χάκερ απέκτησαν τον έλεγχο των μονάδων ψύξης σε εκατοντάδες σουπερμάρκετ σε μια ευρείας κλίμακας κυβερνοεπίθεση. Η επίθεση προκάλεσε απώλειες τροφίμων, αλλά και πυρκαγιές, αναδεικνύοντας τους κινδύνους που συνδέονται με τα διασυνδεδεμένα συστήματα ελέγχου και διαχείρισης εγκαταστάσεων.

Τα περιστατικά στη Σουηδία επαναφέρουν στο προσκήνιο την ευπάθεια των ψηφιακά ελεγχόμενων υποδομών, καθώς μια κυβερνοεπίθεση δεν περιορίζεται πλέον στην κλοπή δεδομένων ή τις δυσλειτουργίες ηλεκτρονικών υπηρεσιών, αλλά μπορεί να προκαλέσει άμεσες επιπτώσεις σε φυσικές εγκαταστάσεις και στην ασφάλεια των προϊόντων.

Βέλγιο: Κυβερνοεπίθεση σε δεκάδες σούπερ μάρκετ

Περίπου 40 καταστήματα Delhaize, 15 Carrefour, 15 Intermarché και πέντε Sparεπηρεάστηκαν από κυβερνοεπίθεση που στόχευσε τις εγκαταστάσεις ψύξης και κατάψυξης. Οι χάκερ ενεργοποίησαν εξ αποστάσεως τη λειτουργία απόψυξης, προκαλώντας απότομη άνοδο της θερμοκρασίας και την καταστροφή μεγάλων ποσοτήτων τροφίμων.

Υπεύθυνος καταστήματος Proxy Delhaize στο Όβερσε, αντιλήφθηκε το πρόβλημα περίπου στις 3 τα ξημερώματα της Κυριακής προς Δευτέρα, όταν ενεργοποιήθηκαν οι συναγερμοί των ψυκτικών εγκαταστάσεων. Όταν έφτασε στο κατάστημα, περίπου 20 λεπτά αργότερα, διαπίστωσε ότι όλα τα ψυγεία βρίσκονταν σε λειτουργία απόψυξης και διοχέτευαν θερμό αέρα. Αναγκάστηκε να απομακρύνει άμεσα τα προϊόντα.

«Διαπίστωσα ότι όλα τα ψυγεία μου βρίσκονταν σε λειτουργία απόψυξης και διοχέτευαν ζεστό αέρα. Δυστυχώς, αναγκάστηκα να αρχίσω να αδειάζω το κατάστημα. Όλα τα εμπορεύματα πρέπει να πεταχτούν. Είναι πραγματικά λυπηρό», ανέφερε. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι χάκερ είχαν τροποποιήσει εξ αποστάσεως τις ρυθμίσεις των ψυκτικών εγκαταστάσεων, με αποτέλεσμα να διοχετεύεται αέρας θερμοκρασίας περίπου 40 βαθμών Κελσίου ακόμη και στους θαλάμους βαθιάς κατάψυξης.

«Δεν θα μπορούσε να υπάρξει κάτι χειρότερο στο επάγγελμά μας. Πρέπει να πετάξουμε όλα τα εμπορεύματα», σημείωσε ο καταστηματάρχης.

Ποιες αλυσίδες επηρεάστηκαν

Το πρόβλημα δεν περιορίστηκε στο συγκεκριμένο κατάστημα. Περίπου στις 4 τα ξημερώματα, η Delhaize έστειλε γραπτό μήνυμα στους υπεύθυνους των καταστημάτων της, προειδοποιώντας για αιφνίδια αύξηση της θερμοκρασίας στις ψυκτικές εγκαταστάσεις. Σύμφωνα με την εταιρεία, περίπου 40 καταστήματα Delhaize επηρεάστηκαν από το περιστατικό. Σε ορισμένα καταστήματα, η θερμοκρασία στα ψυγεία και κυρίως στους καταψύκτες έφτασε περίπου τους 15 βαθμούς Κελσίου.

Τα προβλήματα αφορούσαν κυρίως καταστήματα Shop & Go δίπλα σε πρατήρια καυσίμων Q8, καταστήματα Proxy Delhaize, αλλά και ορισμένα σουπερμάρκετ και εμπορικά καταστήματα κατά μήκος αυτοκινητοδρόμων. Αντίστοιχα προβλήματα καταγράφηκαν σε 15 καταστήματα Carrefour και περίπου 15 καταστήματα Intermarché, καθώς και σε πέντε μικρότερα καταστήματα Spar, σύμφωνα με τον όμιλο Colruyt. Στο στόχαστρο φέρεται να βρέθηκαν επίσης η σοκολατοποιία Galler στη Λιέγη και η αλυσίδα κρεοπωλείων De Laet en Van Haver, με έδρα την Αμβέρσα.

Πώς έγινε η επίθεση

Οι πρώτες επιθέσεις εκτιμάται ότι ξεκίνησαν τα μεσάνυχτα της Κυριακής προς Δευτέρα. Σύμφωνα με τον διευθυντή της εταιρείας Sabcobel, Stephan Moelans, που ειδικεύεται στις ψυκτικές εγκαταστάσεις, οι δράστες χρησιμοποίησαν την ίδια μέθοδο με εκείνη της κυβερνοεπίθεσης που έπληξε εκατοντάδες καταστήματα στη Γαλλία.

Συγκεκριμένα, ενεργοποίησαν εξ αποστάσεως τη λειτουργία απόψυξης, η οποία κανονικά χρησιμοποιείται για την απομάκρυνση του πάγου από τις εγκαταστάσεις. Η παρέμβαση αυτή προκάλεσε αφύσικη άνοδο της θερμοκρασίας στα ψυγεία και τους καταψύκτες. «Αρχίσαμε από τη 1 τα ξημερώματα να κινητοποιούμε τεχνικούς για να θέσουμε την κατάσταση υπό έλεγχο», ανέφερε ο Moelans. Όπως εξήγησε, οι τεχνικοί εργάστηκαν όλη τη νύχτα και το πρωί, αποσυνδέοντας από το δίκτυο τις εγκαταστάσεις που είχαν επηρεαστεί.

Οι οικονομικές απώλειες ενδέχεται να είναι σημαντικές. Στη Γαλλία, όπου εκατοντάδες καταστήματα επλήγησαν στις αρχές Οκτωβρίου, το συνολικό κόστος των ζημιών εκτιμήθηκε σε αρκετές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.

Εσθονια: Κυβερνοεπίθεση σε μεγάλη αλυσίδα σούπερ μάρκετ

Στο στόχαστρο κυβερνοεπίθεσης βρέθηκε αλυσίδα σουπερμάρκετ στην Εσθονία. Συγκεκριμένα, οι δράστες απέκτησαν πρόσβαση σε υπολογιστή που ελέγχει παλαιότερου τύπου σύστημα ψύξης της Danfoss και αύξησαν τη θερμοκρασία καταψύκτη στους 50 βαθμούς Κελσίου.

Την επίθεση επιβεβαίωσε ο Jann Mutso, διευθύνων σύμβουλος της Kitman Coldtech, εταιρεία που κατασκευάζει την τεχνολογία η οποία επηρεάστηκε. Όπως δήλωσε στο ERR, ένας από τους πελάτες της εταιρείας δέχθηκε επίθεση, ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι έχουν πληγεί και άλλοι. Ο ίδιος περιέγραψε το κατάστημα που αποτέλεσε στόχο ως μεγάλη αλυσίδα σουπερμάρκετ, χωρίς να αποκαλύψει την ταυτότητά του.

«Ένας από τους πελάτες μας δέχθηκε επίθεση. Έχουν συμβεί και άλλα περιστατικά. Δεν γνωρίζω ακόμη ακριβώς την έκτασή τους, αλλά έχουν δεχθεί επιθέσεις και άλλοι πελάτες στην Εσθονία, όχι μόνο δικοί μας. Συνέβη σήμερα το πρωί», ανέφερε. Ο επικεφαλής της Kitman Coldtech εξήγησε ότι είναι πλέον συνηθισμένο τα συστήματα ψύξης μεγάλων καταστημάτων τροφίμων να λειτουργούν ψηφιακά και να είναι συνδεδεμένα σε δίκτυα. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση οι δράστες φαίνεται ότι εκμεταλλεύτηκαν συγκεκριμένα κενά ασφαλείας.

Αποφεύχθηκαν οι εκτεταμένες ζημιές

Στην περίπτωση της συγκεκριμένης επίθεσης, η αντίδραση ήταν άμεση. Σύμφωνα με τον Mutso, το περιστατικό αντιμετωπίστηκε μέσα σε δέκα λεπτά από την αναφορά του, με αποτέλεσμα να μην προκληθούν ζημιές μεγάλης έκτασης. Προειδοποίησε, ωστόσο, ότι η παραβίαση ψηφιακών συστημάτων που ελέγχουν ψυκτικές εγκαταστάσεις μπορεί να έχει άμεσες συνέπειες στην ασφάλεια των τροφίμων και να προκαλέσει σημαντικές οικονομικές απώλειες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που αναφέρονται στην ιστοσελίδα της Kitman Coldtech, μεταξύ των πελατών της συγκαταλέγονται τέσσερις μεγάλες αλυσίδες σουπερμάρκετ της Εσθονίας: Selver, Rimi, Coop και Lidl. Ωστόσο, δεν έχει διευκρινιστεί ποια αλυσίδα αποτέλεσε τον στόχο της συγκεκριμένης επίθεσης.

Με πληροφορίες από Reuters / dnews.gr

Ιδιαίτερα θετικό είναι το γεγονός ότι οι προπαρασκευαστικές ενέργειες για την ενσωμάτωση έχουν ήδη αποφέρει νέα παραγγελία ύψους περίπου €5 εκατ. για λύσεις της MERIO που προορίζονται για εφαρμογές μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων. Η παραγγελία αυτή αντιστοιχεί περίπου στο ένα τρίτο των προβλεπόμενων εσόδων της MERIO για το 2026, παρέχοντας από την πρώτη κιόλας ημέρα μια πρώιμη και απτή ένδειξη των δυνητικών συνεργειών που μπορούν να προκύψουν και από μία ακόμη εξαγορά. Η προσέγγιση αυτή συνάδει με εκείνη που ακολούθησε η THEON κατά την εξαγορά της KAPPA, όπου το εκτεταμένο δίκτυο Business Development της THEON συνέβαλε, εντός πέντε μηνών από την ολοκλήρωση της εξαγοράς, στην εξασφάλιση νέων παραγγελιών σχεδόν ισόποσων με τα έσοδα της προηγούμενης χρήσης της  KAPPA.

Τα πρώτα αυτά αποτελέσματα αναδεικνύουν το ευρύτερο μοντέλο εξαγορών της THEON, το οποίο συνδυάζει εξειδικευμένες τεχνολογίες και επιχειρηματικές κινήσεις με τη διεθνή πρόσβαση του Ομίλου σε πελάτες και εμπορικές  δυνατότητες, με στόχο την επιτάχυνση της ανάπτυξης και τη δημιουργία προστιθέμενης αξίας. Η THEON θα προχωρήσει πλέον στην πλήρη ενσωμάτωση των δραστηριοτήτων Business Development, παραγωγής και λειτουργίας της MERIO στον Όμιλο, αξιοποιώντας το έργο που έχει ήδη πραγματοποιηθεί και διευρύνοντας τη συνεργασία στο αναπτυσσόμενο ευρωπαϊκό δίκτυο της THEON.

Ο Philippe Mennicken, Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος και Chief Business Development Director της THEON, δήλωσε: «Οι ομάδες της THEON και της MERIO συνεργάζονται στενά και με επιχειρηματικό πνεύμα για τον εντοπισμό συνεργειών στους τομείς του Business Development και της Έρευνας & Ανάπτυξης (R&D), και αυτή η πρώτη παραγγελία αποτελεί μια ενθαρρυντική αρχική εξέλιξη. Οι διεθνείς ομάδες Business Development της THEON θα εντάξουν τη MERIO σε επιχειρηματικές ευκαιρίες και συζητήσεις με πελάτες που μέχρι σήμερα βρίσκονταν εκτός του ενεργού εμπορικού της βεληνεκούς, ενώ έχουν ήδη ξεκινήσει σχετικές συζητήσεις σε διαφορετικές αγορές. Μαζί με τη Safran, εταίρο μας στην κοινοπραξία για τα συστήματα gimbal, με την οποία προετοιμάζουμε την τελική δομή της κοινοπραξίας, διαβλέπουμε σημαντικές δυνατότητες για την επιτάχυνση της εμπορικής ανάπτυξης της MERIO και την περαιτέρω διεύρυνση των δραστηριοτήτων της.»

Ο Κρίστιαν Χατζημηνάς, Ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της THEON, δήλωσε: «Η στρατηγική εξαγορών και συγχωνεύσεων (M&A) της THEON δεν αφορά απλώς την προσθήκη τεχνολογιών στον Όμιλο. Αφορά τη δημιουργία προστιθέμενης αξίας συνδυάζοντας εταιρείες με επιχειρηματικό πνεύμα και τεχνολογικό προσανατολισμό με τις εδραιωμένες διεθνείς σχέσεις της THEON με τους πελάτες της, τις δυνατότητες Business Development και το βιομηχανικό της αποτύπωμα. Η πρώτη αυτή παραγγελία για τη MERIO, η οποία εξασφαλίστηκε από την πρώτη κιόλας ημέρα με την υποστήριξη της THEON, αποτελεί ένα πρώιμο παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η στρατηγική αυτή μεταφράζεται σε απτά εμπορικά αποτελέσματα. Όπως έχουμε επανειλημμένα επισημάνει, η THEON σκοπεύει να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στην περαιτέρω ενοποίηση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας. Με τις βιομηχανικές και τεχνολογικές μας δραστηριότητες να εκτείνονται κυρίως στην Ελλάδα, τη Γερμανία και τη Γαλλία, φέρνουμε ολοένα και πιο κοντά τις ομάδες μας, ώστε να αξιοποιούμε τις επιχειρηματικές ευκαιρίες ως ενιαίος Όμιλος. Υπό την προϋπόθεση της ολοκλήρωσης της εξαγοράς της HGH, αναμένουμε ότι η πλατφόρμα αυτή θα διευρυνθεί περαιτέρω, ενισχύοντας τη δυνατότητά μας να προσφέρουμε ολοένα και πιο ολοκληρωμένες ηλεκτρο-οπτικές λύσεις σε πελάτες διεθνώς.»

Ενημέρωση για την πορεία των εργασιών Γ’ Τριμήνου 202

Η THEON θα δημοσιεύσει την Ενημέρωση για την πορεία των εργασιών του Γ’ Τριμήνου 2026 στις 9 Νοεμβρίου 2026, μετά το κλείσιμο των αγορών.

^{O όμιλος THEON GROUP αναπτύσσει και παράγει πρωτοποριακά συστήματα νυχτερινής όρασης και θερμικής απεικόνισης για εφαρμογές άμυνας και ασφάλειας με παγκόσμιο αποτύπωμα. Ο όμιλος ξεκίνησε τις δραστηριότητές του το 1997 από την Ελλάδα, και σήμερα έχει ηγετικό ρόλο στον κλάδο χάρη στη διεθνή του παρουσία, μέσω θυγατρικών και εγκαταστάσεων παραγωγής στην Ελλάδα, την Κύπρο, τη Γερμανία, τις χώρες της Βαλτικής, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τις χώρες του Κόλπου, την Ελβετία, τη Δανία, το Βέλγιο, τη Σιγκαπούρη και τη Ν. Κορέα. Το THEON GROUP έχει διαθέσει περισσότερα από 300.000 συστήματα στις Ένοπλες και Ειδικές Δυνάμεις σε 73 χώρες σε όλο τον κόσμο, 26 εκ των οποίων είναι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ. Η THEON INTERNATIONAL PLC είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο EURONEXT του Άμστερνταμ (AMS: THEON), από το Φεβρουάριο του 2024.}

Στόχος της ημερίδας ήταν η ανάδειξη των σύγχρονων προκλήσεων στον τομέα της παιδικής προστασίας, η ανταλλαγή επιστημονικών γνώσεων και επαγγελματικών εμπειριών, καθώς και η διερεύνηση αποτελεσματικών τρόπων συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων φορέων και ειδικοτήτων, με γνώμονα τη διασφάλιση του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού. Η παιδική προστασία αποτελεί ένα σύνθετο πεδίο κοινωνικής πολιτικής και επαγγελματικής πρακτικής, καθώς απαιτεί τον συντονισμό πολλών ειδικοτήτων, όπως κοινωνικών λειτουργών, εκπαιδευτικών, ψυχολόγων, ιατρών, νομικών και επαγγελματιών που δραστηριοποιούνται στον χώρο της δικαιοσύνης και της δημόσιας ασφάλειας. Στο πλαίσιο αυτό, η ανάγκη για σύγχρονες πολιτικές, αποτελεσματικές διαδικασίες παρέμβασης και ουσιαστική διεπιστημονική συνεργασία αποτέλεσε κεντρικό άξονα των εργασιών της ημερίδας.

Οι εργασίες αναπτύχθηκαν σε δύο θεματικές συνεδρίες, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα ζητημάτων. Μεταξύ άλλων, εξετάστηκαν η ανήλικη παραβατικότητα, οι προκλήσεις και οι ανάγκες αναμόρφωσης του ελληνικού συστήματος παιδικής προστασίας, ο ρόλος της Εισαγγελίας Ανηλίκων, η επίδραση του ψυχικού τραύματος, η πρόληψη και η διαχείριση περιστατικών, καθώς και η ενίσχυση της διεπιστημονικής συνεργασίας για την αποτελεσματικότερη προστασία των παιδιών.

Χαιρετισμούς απηύθυναν ο Καθηγητής Χρήστος Ι. Μπούρας, Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών, ο Καθηγητής Παναγιώτης Αγγελίδης, Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Θεμάτων του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, ο κ. Χαράλαμπος Μπονάνος, εκπρόσωπος της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, ο Καθηγητής Γιώργος Νικολάου, Πρόεδρος του Τμήματος Επιστημών της Εκπαίδευσης και Κοινωνικής Εργασίας του Πανεπιστημίου Πατρών, η κ. Βίβιαν Σαμούρη, εκπρόσωπος του Δήμου Πατρέων, η κ. Λέττα Ζάγκλα, Πρόεδρος του Περιφερειακού Τμήματος Δυτικής Ελλάδας του Συνδέσμου Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος, καθώς και η κ. Μαρία Μανουσάκη, Συντονίστρια του Παραρτήματος Πάτρας του Σωματείου «Καλλιπάτειρα», εκπαιδευτικός και κοινωνική λειτουργός.

Κεντρική θέση στο πρόγραμμα είχαν οι ομιλίες της Τίνας Παύλου, Υφυπουργού Κοινωνικής Πρόνοιας της Κυπριακής Δημοκρατίας, του Δρος Ιωάννη Δρίτσα, Αναπληρωτή Καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών, και του Καθηγητή Χρήστου Παναγιωτόπουλου, Καθηγητή Κοινωνικής Εργασίας του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.

Στις θεματικές συνεδρίες συμμετείχαν διακεκριμένοι επιστήμονες και επαγγελματίες από τους τομείς της κοινωνικής εργασίας, της ψυχικής υγείας, της δικαιοσύνης, της εκπαίδευσης και της δημόσιας ασφάλειας. Μεταξύ των ομιλητών ήταν ο κ. Γιώργος Νικολαΐδης, ψυχίατρος του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού, η κ. Μαρίνα Γκότση, Αντεισαγγελέας Πρωτοδικών και Αναπληρώτρια Εισαγγελέας Ανηλίκων Αχαΐας, ο κ. Κώστας Γιαννόπουλος, Πρόεδρος του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού», η Καθηγήτρια Κατερίνα Καραϊβάζογλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Παιδοψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Πατρών, ο κ. Χαράλαμπος Σφέτσος, Τμηματάρχης του Τμήματος Διοικητικής Υποστήριξης και Εκπαίδευσης της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Δυτικής Ελλάδας (ΓΕ.Π.Α.Δ. Δυτικής Ελλάδας), καθώς και η κ. Κωνσταντίνα Παναγιωτοπούλου, κοινωνική λειτουργός της Ομάδας Προστασίας Ανηλίκων του Δήμου Πατρέων.

Τον συντονισμό των συζητήσεων ανέλαβαν η κ. Μαρίνα Ριζογιάννη, αρχισυντάκτρια της εφημερίδας «Πελοπόννησος», ο κ. Αχιλλέας Ροδίτης, δημοσιογράφος, καθώς και ο Καθηγητής Γιώργος Νικολάου, ο Καθηγητής Χρήστος Παναγιωτόπουλος και ο Δρ. Ιωάννης Δρίτσας, Αναπληρωτής Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών.

Η ημερίδα ολοκληρώθηκε με συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων, αναδεικνύοντας τη σημασία της διαρκούς συνεργασίας μεταξύ πανεπιστημίων, δημόσιων υπηρεσιών, κοινωνικών φορέων και επαγγελματιών για την ουσιαστική ενίσχυση της παιδικής προστασίας.

Η διοργάνωση συνδέεται με την ανάπτυξη του νέου διαπανεπιστημιακού μεταπτυχιακού προγράμματος εξ αποστάσεως εκπαίδευσης «Παιδική και Εφηβική Προστασία», το οποίο αποσκοπεί στην ενίσχυση της επιστημονικής γνώσης και των επαγγελματικών δεξιοτήτων στον συγκεκριμένο τομέα.

Παρακολούθησε την ημερίδα πιο κάτω.

Αυτά που δεν λένε οι συνάδελφοι Δήμαρχοι γιατί δεν τους ενδιαφέρει, είναι ότι η επένδυση αφορά πρώτα τους πολίτες του Δήμου Ελληνικού – Αργυρούπολης. Η επένδυση με τους νέους κατοίκους ενοποιεί επιτέλους  την πόλη μας με το παραλιακό μας μέτωπο. Μόλις ολοκληρωθούν οι κόμβοι και η υπογειοποίηση και οι υπόλοιποι δρόμοι στην παραλιακή (συνολικά θα περιλαμβάνει 12 λωρίδες) θα μας δίνουν την δυνατότητα από το Ελληνικό και την Αργυρούπολη να βρισκόμαστε άμεσα στην παραλία του Αγίου Κοσμά σε λίγα μόλις λεπτά. Οι νέοι κάτοικοι ενοποιούνται με τους υφιστάμενους και έτσι ο Δήμος Ελληνικού – Αργυρούπολης αποκτά ένα ενιαίο μέτωπο που θα οδηγεί στην παραλία. Οι δε οδηγοί που θα έρχονται από τον Πειραιά προς Βουλιαγμένη και το αντίστροφο και δεν θα θέλουν να βγουν στην παραλία μας από την σχετική έξοδο, θα έχουν την δυνατότητα να εισέρχονται μέσω της υπογειοποιημένης σήραγγας και να συνεχίζουν ταχύτατα την πορεία τους προς την σχετική κατεύθυνση.

Σήμερα για να διασχίσει ένας οδηγός την ίδια διαδρομή, από το ύψος του υπό ανέγερση κτιρίου της Hard Rock στο Ελληνικό μέχρι και την Λ. Αλίμου χρειάζεται περίπου 40 λεπτά σε ώρες αιχμής. Αυτή η συνθήκη με την λειτουργία της υπογειοποίησης (συνολικά θα διαθέτει 6 λωρίδες) θα αλλάξει και η κατάσταση θα αποσυμφορηθεί πλήρως. Την ίδια στιγμή όποιος επιθυμεί να βγει στην παραλία ή στις γειτονιές του Κάτω Ελληνικού (προς Μαρίνα, Παραλία Αγίου Κοσμά κλπ χρήσεις), θα έχει από μια λωρίδα σε κάθε ρεύμα κάτω από την παλιά Ποσειδώνος, άλλες δύο εσωτερικές εκατέρωθεν προς παραλία και πάνω από την παραλία για να κινείται εσωτερικά του Ελληνικού.

Άρα ποιο είναι το αντικείμενο της συζήτησης; Αφού ενοποιούνται οι γειτονιές μας, ως μιας πραγματική ενότητα ενός Δήμου προς την παραλία του. Αντίθετα λοιπόν αυτό που πρέπει να συμβεί είναι υπογειοποίηση όλης της Λ. Ποσειδώνος, υπογειοποίηση της Λ. Κατεχάκη (που διεκδικούμε οι 5 Δήμοι: Ηλιούπολης, Δάφνη Υμηττός, Αγίου Δημητρίου, Βύρωνα και Ελληνικού – Αργυρούπολης) και να προστεθούν κι άλλες υπογειοποιήσεις όπως ενδεχόμενα η Λ. Βουλιαγμένης, η σήραγγα του Υμηττού και μια σειρά παρεμβάσεων που θα αποσυμφορήσουν συνολικά κυκλοφοριακά την Νότια Αθήνα, καθώς και η επέκταση του Μετρό προς Γλυφάδα.

Είναι πρωτάκουστο παγκοσμίως να σου παραδίδει ένας ιδιώτης έναν δρόμο που ήταν υποχρέωσή του και να υποστηρίζεις την άποψη να τον συντηρεί ο ίδιος ως δημόσιο δρόμο. Με την γνωστή εξέλιξη λογικά να έχει και διόδια. Γιατί αν ένας ιδιώτης αναλάβει έναν δρόμο να τον συντηρεί τότε βάζει και διόδια όπως έχουμε ήδη δει στην Αττική Οδό, στην Ολυμπία Οδό κλπ. που οι ιδιώτες τον κατασκεύασαν, οι ιδιώτες τον συντηρούν και οι πολίτες τον πληρώνουν.

Δεν μπορούν λοιπόν αυτή την στιγμή να παίζουν κάποιοι για λίγα λεπτά δημοσιότητας με το θέμα του κυκλοφοριακού στην Νότια Αθήνα. Οι ίδιοι βέβαια λένε ότι θέλουν να υπογειοποιηθεί η Ποσειδώνος. Και τους ρωτάμε: Ποιος θα την υπογειοποιήσει, ο ιδιώτης ή το κράτος; Αν η απάντηση είναι το κράτος, που είναι και η σωστή, τότε ποιος θα την συντηρεί; Ο ιδιώτης ή το κράτος; Το κράτος! Με διόδια ρωτάμε κι εμείς στον Δήμο μας; Φυσικά και όχι!

Άρα θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν τι θέλουν, πως το θέλουν και όχι αν πρέπει να γίνει η όχι ένα έργο που είναι συμφωνημένο από το 2016. Κι εμείς συμφωνήσαμε γιατί απλούστατα όπως φαίνεται και στον σχετικό χάρτη δημιουργεί νέους δρόμους, νέους κόμβους και οι κάτοικοι της Γλυφάδας, του Αλίμου και του Ελληνικού – Αργυρούπολης θα μπορούν να εισέρχονται στο νέο οδικό δίκτυο του Ελληνικού και να έχουν εκατέρωθεν κατευθύνσεις προς πάσα πλευρά με ευκολία, αποφεύγοντας την Βουλιαγμένης και την Ποσειδώνος, σε μια γειτονιά νέα που όμως οι δρόμοι πρέπει να είναι ανοιχτοί δημόσιοι και να ανήκουν στον Φορέα Διαχείρισης Κοινοχρήστων του Ελληνικού, που έχει συσταθεί γι’ αυτό τον σκοπό. Όλα τα υπόλοιπα είναι λαϊκισμοί και δημαγωγίες και σε αυτό το παιχνίδι δεν θα συμμετέχουμε!

Στις 07:30 σημειωθηκε η μοιραία έκρηξη. Σκοτώθηκε ζευγάρι ηλικιωμένων (μια Ελληνίδα και ένα Βρετανός), καθώς και δύο ζευγάρια τουριστών με τη μια γυναίκα έγκυο. Και οι τέσσερις ήταν νέα παιδιά, και ο ένας ήταν αδελφός της μίας νεκρής, είχαν αμερικανική υπηκοότητα και αλβανική καταγωγή. Σκοτώθηκε και το σκυλάκι μίας ενοίκου του ισογείου η οποία είχε βγει από νωρίς για δουλειές.

Και οι τρεις κατηγορούμενοι, δύο Έλληνες, 37 και 55 ετών, και ένας 34χρονος υπήκοος Αλβανίας, έχουν ποινικό μητρώο για ναρκωτικά και κλοπές, ενώ σύμφωνα με την Αστυνομία τους τελευταίους μήνες έκλεβαν χαλκό από διάφορα κτίρια στο κέντρο της Αθήνας. Ο 55χρονος σε ερωτήσεις δημοσιογράφων απάντησε «είμαι συντετριμμένος, δεν φταίω εγώ για την έκρηξη», ενώ ένας άλλος κατηγορούμενος ζήτησε συγγνώμη, χωρίς να πει τίποτα άλλο.

Οι κατηγορίες που τους βαρύνουν είναι εμπρησμός από τον οποίο προέκυψε κίνδυνος για άνθρωπο με αποτέλεσμα το θάνατο άλλων από πρόθεση κατά συναυτουργία, πρόκληση έκρηξης από την οποία προέκυψε κίνδυνος για άνθρωπο με αποτέλεσμα θάνατο άλλων από πρόθεση και κατά συναυτουργία, ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο κατά συρροή και κατά συναυτουργία και επικίνδυνη σωματική βλάβη κατά συρροή και κατά συναυτουργία (για τους τρεις γείτονες και περαστικούς  που τραυματίσθηκαν ελαφρά).

Οι διορισμένοι και όχι προσληφθέντες δικηγόροι των προφυλακιστέων εξέφρασαν τα συλλυπητήριά τους προς τις οικογένειες των θυμάτων και υπογράμμισαν τη βεβαιότητά τους ότι η Δικαιοσύνη θα κάνει το έργο της. Είπαν ότι οι κατηγορούμενοι αρνούνται τις πράξεις που τους αποδίδονται. Οι διορισμένοι συνήγοροι συμφώνησαν να μην κάνουν αναλυτικές δηλώσεις.

Ο δικηγόρος Γώργιος Καραπάνος που εκπροσωπεί τις οικογένειες των τεσσάρων τουριστών που έχασαν τη ζωής εξέδωσε την εξής ανακοίνωση:

«Οι οικογένειές μας παραμένουν συγκλονισμένες και συντετριμμένες από την τραγική απώλεια των αγαπημένων μας παιδιών, Ίαν, Φλόριντα, Φλόριν και Έρις, καθώς και της αγέννητης μικρής Μπόρα.

Οι ζωές μας άλλαξαν για πάντα εκείνη την ημέρα. Χάσαμε τους ανθρώπους μας, τα όνειρά τους και το μέλλον που θα μοιραζόμασταν μαζί τους. Είναι μια απώλεια που δεν μπορεί να περιγραφεί με λόγια και ένας πόνος που θα μας συνοδεύει για το υπόλοιπο της ζωής μας.

Η σημερινή απόφαση για την προσωρινή κράτηση των τριών κατηγορουμένων αποτελεί μια σημαντική εξέλιξη στην πορεία της Δικαιοσύνης. Για τις οικογένειές μας, όμως, η αναζήτηση της δικαιοσύνης δεν σταματά εδώ. Αναμένουμε την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης, την αποκάλυψη όλων των πραγματικών περιστατικών και την απόδοση κάθε ευθύνης για την τραγωδία που στέρησε τη ζωή από τους αγαπημένους μας ανθρώπους.

Η διερεύνηση της υπόθεσης δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιοριστεί αποκλειστικά στις ενέργειες των τριών κατηγορουμένων. Θεωρούμε εξίσου σημαντικό να εξεταστούν σε βάθος όλες οι συνθήκες που επέτρεψαν σε μια διαρροή φυσικού αερίου να εξελιχθεί σε μια τόσο καταστροφική έκρηξη.

Ζητούμε να διερευνηθούν οι εγκαταστάσεις και οι υποδομές φυσικού αερίου, η επάρκεια των προβλεπόμενων μέτρων ασφαλείας, οι έλεγχοι, η συντήρηση, καθώς και η εποπτεία της τήρησης των σχετικών κανόνων. Θέλουμε να μάθουμε όχι μόνο πώς προκλήθηκε η διαρροή, αλλά και γιατί δεν αποτράπηκε η τραγωδία. Εάν υπήρξαν παραλείψεις, αστοχίες ή παραβιάσεις κανόνων ασφαλείας, ζητούμε να αποκαλυφθούν και να διερευνηθούν οι ευθύνες όλων όσοι ενδεχομένως συνέβαλαν στο τραγικό αποτέλεσμα.

Εκφράζουμε τη βαθιά μας ευγνωμοσύνη προς τη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού και τα στελέχη της για την καθοριστική συμβολή τους, προς τους διασώστες που εργάστηκαν ακούραστα για την αναζήτηση επιζώντων, το Πυροσβεστικό Σώμα για την άμεση ανταπόκρισή του, καθώς και τις ανακριτικές και δικαστικές αρχές για τις μέχρι σήμερα προσπάθειές τους να διαλευκανθούν πλήρως όλες οι πτυχές αυτής της τραγωδίας.

Ευχαριστούμε επίσης θερμά την Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών και όλους εκείνους που στάθηκαν στο πλευρό μας, προσφέροντας ουσιαστική βοήθεια και συμπαράσταση σε αυτές τις εξαιρετικά δύσκολες στιγμές.

Γνωρίζουμε ότι καμία δικαστική απόφαση και καμία τιμωρία δεν μπορεί να μας επιστρέψει τους ανθρώπους που χάσαμε. Αυτό που μπορούμε, όμως, να κάνουμε στη μνήμη τους είναι να συνεχίσουμε να αναζητούμε την αλήθεια και τη δικαιοσύνη, μέχρι να δοθούν απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα.

Δεν θέλουμε η τραγωδία των παιδιών μας να αποτελέσει απλώς ακόμη μία τραγική είδηση που με τον χρόνο θα ξεχαστεί. Θέλουμε η απώλειά τους να γίνει η αφορμή για ουσιαστικές αλλαγές, ώστε καμία άλλη οικογένεια να μη χρειαστεί ποτέ να βιώσει αυτόν τον πόνο. Για τον Ίαν, τη Φλόριντα, τον Φλόριν, την Έρις και τη μικρή Μπόρα, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη».

“Η θεία μου από την Αίγυπτο”

Ο νεαρός Κάρολος τα έχει κανονίσει όλα με την αγαπημένη του, ο γάμος πλησιάζει, αλλά η θεία του από την Αίγυπτο τους κρεμάει. Τη λύση αναλαμβάνει να δώσει ο Καραγκιόζης που μεταμφιέζεται σε πλούσια θεία κι εμφανίζεται για να σώσει την κατάσταση. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν εμφανίζονται διάφοροι εραστές για να «πολιορκήσουν» οικονομικά την θεία. Θα πετύχει το κόλπο του Καρόλου ή θα αποκαλυφθεί η απάτη;

• Καραγκιοζοπαίχτης: Νικόλας Τζιβελέκης
• Μουσική συνοδεία: Κωνσταντίνος Κοπανιτσάνος (κλαρίνο), Κλέαρχος Κορκόβελος (κύμβαλο)
• Φιγούρες & σκηνικά: Ν. Τζιβελέκης, Δ. Μπερέκος, Μ. Κακόνι

προπώληση: https://www.more.com/…/karagkiozis-by-night-7os-xronos/

Διάρκεια: 95’

Εισιτήρια από 10€

ΘΕΑΤΡΟ ΑΒΑΤΟΝ

Ευπατριδών 3, Γκάζι (250μ. από Μετρό Κεραμεικός)

Πληροφορίες: 210 3412689

Καραγκιόζης … by night – κάθε Παρασκευή | 21:00 | νέο έργο