<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>    <rss version="2.0"
      xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
      xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
      xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
      xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
      xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
      xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
          >

    <channel>
      <title>slpress.gr</title>
      <link>https://slpress.gr</link>
      <atom:link href="https://slpress.gr/xml/v1/posts/?api_key=4458493cdf56c6d72ed730b06a73dd2ab2361349d737d7a2" rel="self" type="application/rss+xml" />
      <description></description>
      <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 11:06:43 +0000</lastBuildDate>
      <language>el</language>
      <sy:updatePeriod>
      hourly      </sy:updatePeriod>
      <sy:updateFrequency>
      1      </sy:updateFrequency>
      

<image>
	<url>https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/11/cropped-slpress-favicon-32x32.png</url>
	<title>slpress.gr</title>
	<link>https://slpress.gr</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
      <item>
        <title>Οι παραχαράκτες της ιστορίας ξεπλένουν τη Χούντα</title>
        <link>https://slpress.gr/ethnika/oi-paraxaraktes-tis-istorias-xeplenoun-ti-xounta/</link>
        <guid isPermaLink="false">11978263</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Wed, 18 Nov 2026 13:06:42 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΕΘΝΙΚΑ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Αυτός ο… ιός της παραχάραξης της ιστορίας, επιχειρεί να διδάξει τα γεγονότα από την… ανάποδη. Μέρες που είναι ακούγονται πολλά, για παράδειγμα, για την εξέγερση του Πολυτεχνείου.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Πενήντα τρία χρόνια μετά, διατυπώνονται «απόψεις» και ισχυρισμοί, σύμφωνα με τους οποίους, «δεν υπήρχαν νεκροί» στο Πολυτεχνείο, αν και <a href="https://el.wikisource.org/wiki/%CE%A0%CF%8C%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1_%CE%B3%CE%B9%CE%B1_%CF%84%CE%BF_%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%BF" target="_blank" rel="noopener">έχει δημοσιευθεί κατάλογος</a>! Πολλοί είναι και εκείνοι, που διερωτώνται γιατί να πραγματοποιείται, κάθε χρόνο, πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία (και στην Αθήνα και στη Λευκωσία). Δεν αναζητούν τους λόγους, που αφορούν, στην προκειμένη περίπτωση, τη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών έναντι της χούντας. Στάση φιλική και υποστηρικτική προς το δικτατορικό καθεστώς!</p>
<p>Ο Ρ<a href="https://edromos.gr/polytechneio-tote-kai-simera%C2%B7-skepseis-gia-ti-diacheirisi-toy/" target="_blank" rel="noopener">ούντι Ρινάλντι, έγραψε, στην εφημερίδα &#8220;Δρόμος της Αριστεράς&#8221;, ότι «το Πολυτεχνείο παρουσιάζεται συχνά σαν να τελείωσε στην πύλη που γκρέμισε το τανκ. Κι όμως, έξω από το κτήριο δρούσαν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, κυρίως νέοι, μαθητές, εργαζόμενοι, πολλοί χωρίς καμία οργανωτική ένταξη.</a> Στήθηκαν οδοφράγματα, έγιναν συγκρούσεις σε δρόμους και γειτονιές της Αθήνας, η καταστολή συνεχίστηκε μετά την εκκένωση και εκεί βρίσκονται πολλοί από τους νεκρούς της εξέγερσης… Ο ραδιοσταθμός έδωσε φωνή στον ξεσηκωμό, αλλά η κοινωνική του δύναμη ήταν και οι άνθρωποι που άκουσαν, βγήκαν στον δρόμο και έδρασαν…».</p>
<h3>Παραχάραξη ενάντια στην Κύπρο και το Πολυτεχνείο</h3>
<p>Η εξέγερση, ξεκίνησε από τους φοιτητές και εξαπλώθηκε σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Και ήταν μια ηχηρή απάντηση στη δικτατορία, μια ισχυρή αντίδραση στη χούντα. Γι&#8217; αυτό και όσοι αμφισβητούν, υποβαθμίζουν την εξέγερση, θελημένα ή όχι, λειτουργούν ως υποστηρικτές της χούντας.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Όπως λειτουργούν και όσοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αμφισβητούν τα γεγονότα του καλοκαιριού του 1974 στην Κύπρο. Η απόσταση του χρόνου δεν αποτελεί ποσώς δικαιολογία ή άλλοθι για τη διαμόρφωση και διάδοση αφηγημάτων που στερούνται ιστορικής τεκμηρίωσης. Κάποιοι δικαιολογούν το πραξικόπημα, υποστηρίζοντας, άκουσον, άκουσον, ότι το προκάλεσε η νόμιμη Κυβέρνηση, ο Μακάριος!</p>
<p>Ο τελευταίος, σύμφωνα με το ίδιο αφήγημα, με την ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη, προκάλεσε και την τουρκική εισβολή. Όπως είναι γνωστό, η ομιλία Μακαρίου ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας, έγινε στις 19 Ιουλίου 1974. Την ώρα της ομιλίας, τα τουρκικά πολεμικά πλοία ήταν έξω από την Κερύνεια…</p>
<p>Οι αφηγηματίες της παραχάραξης, για το Πολυτεχνείο και την τραγωδία της Κύπρου, δεν είναι εκφραστές της άγνοιας, αλλά λειτουργούν στοχευμένα. Επιχειρούν να ξεπλύνουν τα εγκλήματα και τους εγκληματίες. Αναζητούν άλλοθι για εγκλήματα και προδοσία. Οι ενοχές που κουβαλούν κάποιοι, τους οδηγούν στην παραχάραξη της ιστορίας. Σκοπίμως το πράττουν γιατί θεωρούν πως έτσι θα απαλλαγούν των ευθυνών τους. Ήταν και παραμένουν στη λάθος πλευρά της ιστορίας και θα κουβαλούν, όσοι επιμένουν, την ευθύνη για την τραγωδία της Κύπρου, για την κατάλυση της δημοκρατίας στην Ελλάδα.</p>
<h3><strong>Διώκονται για την Κυπριακή Δημοκρατία</strong></h3>
<p>Το θέμα δεν είναι οι συνεχείς αναβολές της υπόθεσης στο δικαστήριο, αλλά γιατί διώκονται. Οζ Καραχάν και Γιώργος Τάττης διώκονται επειδή την 1η Οκτωβρίου 2024, προσπάθησαν, στη διάρκεια της παρέλασης για την επέτειο της ανεξαρτησίας, να αναρτήσουν πανό με μήνυμα υπέρ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Βρίσκονταν απέναντι από την εξέδρα των επισήμων, στη λεωφόρο Ιωσήφ Χατζηιωσήφ.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/ethnika/i-antikatoxiki-ritoriki-tou-oz-karaxan-sta-katexomena/" title="Η αντικατοχική ρητορική του Οζ Καραχάν στα Κατεχόμενα" target="_blank">
                    Η αντικατοχική ρητορική του Οζ Καραχάν στα Κατεχόμενα                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Πρόκειται για παραλογισμό, που πρέπει σταματήσει με τον τερματισμό της δίωξης. Δεν μπορεί να διώκεται η ελευθερία της άποψης. Δεν μπορούν να διώκονται δυο συμπατριώτες μας για σύνθημα υπέρ της Κυπριακής Δημοκρατίας.</p>
<p>Η ουσία βρίσκεται σε αυτά που ανέφερε ο Οζ Καραχάν, ο οποίος δήλωσε πως «υπερασπίζομαι τη συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, τον δημοκρατικό της χαρακτήρα και την εδαφική της ακεραιότητα, την ενότητα του λαού μας και την απελευθέρωση της πατρίδας μας από την τουρκική κατοχή&#8230;».</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/exegersi-polytexneiou-ape-cypriako-xounta-makarios-cypriaki-dimokratia-SLpress.jpg" length="97955" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Ο Σι υποδέχτηκε τον Τραμπ στο αεροδρόμιο (video) - Εν αναμονή της ιστορικής Συνόδου με την Ρωσία</title>
        <link>https://slpress.gr/diethni/eftase-stin-kina-o-trab-gia-tin-istoriki-sinantisi-me-ton-si-kai-ton-poutin/</link>
        <guid isPermaLink="false">11978415</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΣΥΝΤΑΞΗ]]></dc:creator>
        <pubDate>Wed, 18 Nov 2026 12:12:49 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΔΙΕΘΝΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Στην Σενζέν έφτασε ο Ντόναλντ Τραμπ και έγινε ο πρώτος εν ενεργεία Αμερικανός πρόεδρος που επισκέπτεται την πόλη-σύμβολο της τεχνολογικής και οικονομικής ανόδου της Κίνας. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ προσγειώθηκε στην κινεζική μεγαλούπολη προκειμένου να συμμετάσχει στη σύνοδο κορυφής των ηγετών της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC).</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Κατά την άφιξή του στο αεροδρόμιο της Σενζέν, τον Αμερικανό πρόεδρο υποδέχθηκε προσωπικά ο Κινέζος ηγέτης, Σι Τζινπίνγκ, ο οποίος τον ανέμενε στη βάση της σκάλας του προεδρικού αεροσκάφους. Η παρουσία του Σι στο κόκκινο χαλί αποτελεί μια συμβολική ανταπόδοση της υποδοχής που είχε επιφυλάξει ο <a href="https://slpress.gr/koinonia/ti-exigei-to-ntomino-ton-blakaout-stis-ipa-microsoft-aerodromia-kai-trapezes/">Ντόναλντ Τραμπ</a> στον Κινέζο ομόλογό του κατά την επίσκεψη του τελευταίου στις Ηνωμένες Πολιτείες νωρίτερα φέτος.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Πίσω από τη σπάνια αυτή χειρονομία κρύβεται, σύμφωνα με την ανάλυση του BBC, μια προσεκτικά σχεδιασμένη διπλωματική κίνηση, με τον Κινέζο πρόεδρο να αξιοποιεί την ιδιαίτερη σημασία που αποδίδει ο Αμερικανός ομόλογός του στις προσωπικές τιμές και στις εντυπωσιακές τελετές υποδοχής.</p>
<p>Η εικόνα του Σι Τζινπίνγκ να περιμένει τον Τραμπ δίπλα στο Air Force One δεν αποτελεί μια συνηθισμένη διπλωματική πρακτική. Αντιθέτως, εκτιμάται ότι είναι η πρώτη φορά που ο Κινέζος ηγέτης υποδέχεται αυτοπροσώπως ξένο ηγέτη σε αεροδρόμιο από τότε που ανέλαβε την προεδρία της χώρας. Η κίνηση έχει διπλή σημασία. Αφενός, ο Σι ανταποδίδει την αντίστοιχη χειρονομία του Τραμπ, ο οποίος τον είχε υποδεχθεί προσωπικά σε αεροδρόμιο της Ουάσινγκτον νωρίτερα φέτος.</p>


<div class="embed_code__container provider_twitter">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		</p>
<blockquote class="twitter-tweet">
<p lang="en" dir="ltr">Xi Jinping once again holds a welcoming ceremony for Trump as he arrives in China. https://t.co/yntHotnlWv— Clash Report (@clashreport) <a target="_blank" href="https://x.com/clashreport/status/2122980997339976148?ref_src=twsrc%5Etfw">November 18, 2026</a></p></blockquote>
<p>
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Αφετέρου, στέλνει ένα σαφές μήνυμα αναγνώρισης προς τον Αμερικανό πρόεδρο, ο οποίος είναι γνωστό ότι αποδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στο κύρος, στην προσωπική προβολή και στο τελετουργικό των επίσημων επισκέψεων. Επιλέγοντας να μην αναθέσει την υποδοχή σε κάποιον αξιωματούχο, ο Σι προσφέρει στον Τραμπ μια ξεχωριστή διπλωματική τιμή, δημιουργώντας ένα θετικό κλίμα πριν ακόμη ξεκινήσουν οι κρίσιμες συνομιλίες.</p>
<p>Πίσω από την κίνηση αυτή βρίσκεται πιθανότατα και ένας ευρύτερος υπολογισμός του Πεκίνου. Η κινεζική ηγεσία επιδιώκει να διαμορφώσει ευνοϊκές συνθήκες για τις διαπραγματεύσεις με την Ουάσινγκτον, στις οποίες αναμένεται να κυριαρχήσουν το εμπόριο, η Ταϊβάν και ο τεχνολογικός ανταγωνισμός των δύο υπερδυνάμεων.</p>
<p>Την ίδια στιγμή, ο Σι μπορεί να επιδείξει αυτή τη γενναιοδωρία χωρίς να εμφανίζεται ότι υποχωρεί. Η Κίνα είναι άλλωστε η οικοδέσποινα της συνόδου και έχει τον έλεγχο της διοργάνωσης και του διπλωματικού σκηνικού ενόψει της πρωτοφανούς τριμερούς συνάντησης Τραμπ, Σι και Πούτιν.</p>
<h2><strong>Τα μηνύματα Σι-Πούτιν</strong></h2>
<p>Ο Κινέζος Πρόεδρος χρησιμοποίησε το βήμα της <a href="https://www.apec.org/" target="_blank" rel="noopener">APEC</a> για να εμφανιστεί ως θεματοφύλακας του πολυμερούς εμπορικού συστήματος, απευθύνοντας κάλεσμα για τη στήριξη του ελεύθερου και ανοιχτού εμπορίου. Οι δηλώσεις του αποτελούν σαφή απάντηση στους νέους περιορισμούς που επέβαλε η Ουάσινγκτον στην πρόσβαση της Κίνας σε προηγμένα τσιπ τεχνητής νοημοσύνης.</p>
<p>Στην ομιλία του, ο Σι τόνισε ότι το Πεκίνο θα συνεχίσει να μειώνει τους δασμούς και να ανοίγει τις αγορές του, καταδικάζοντας απερίφραστα τον προστατευτισμό και τον μονομερισμό. Αναλυτές επισημαίνουν ότι η ρητορική αυτή στοχεύει να κερδίσει την εύνοια των χωρών του Παγκόσμιου Νότου, προβάλλοντας την τεχνολογική και οικονομική στρατηγική της Κίνας ως αντίβαρο στην αμερικανική πολιτική.</p>
<p>Ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, φτάνοντας στην Κίνα υπό τη σκιά της καταστροφής της γέφυρας του Κερτς στην Κριμαία, επέλεξε να επικεντρωθεί στην οικονομική αποδυνάμωση της Δύσης. Στην τοποθέτησή του υποστήριξε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χάνει πλέον τη βιομηχανική της ικανότητα και υστερεί σημαντικά στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Παράλληλα, ανέδειξε την οικονομική σταθερότητα της Μόσχας παρά τις δυτικές κυρώσεις, προβάλλοντας τις προοπτικές συνεργασίας που προσφέρει η Ρωσία στα κράτη-μέλη της APEC σε τομείς υψηλής τεχνολογίας και ανάπτυξης.</p>
<p>Οι δύο ηγέτες που διατηρούν στενές σχέσεις, συναντήθηκαν και διμερώς, επιβεβαιώνοντας τη στενή συνεργασία Μόσχας και Πεκίνου και δεσμευόμενοι να προωθήσουν έναν «πολυπολικό κόσμο». Η συνάντηση των τριών ηγετών, που έχει προγραμματιστεί για την Πέμπτη στο περιθώριο της APEC, θεωρείται μία από τις σημαντικότερες διπλωματικές εξελίξεις της χρονιάς. Στην ατζέντα ενδέχεται να βρεθούν ο πόλεμος στην Ουκρανία, ο πόλεμος των ΗΠΑ στο Ιράν, οι εμπορικές αντιπαραθέσεις, η τεχνητή νοημοσύνη και ο έλεγχος των πυρηνικών όπλων.</p>
<h3><strong>Η &#8220;νέα Γιάλτα&#8221;</strong></h3>
<p>Οι τρεις ηγέτες αναμένεται να συναντηθούν στο περιθώριο της συνόδου την Πέμπτη και ενδέχεται να συζητήσουν τον πόλεμο της Ρωσίας με την Ουκρανία και τον πόλεμο των ΗΠΑ στο Ιράν, καθώς και άλλα ζεύγη εστίες έντασης, όπως το εμπόριο, η τεχνητή νοημοσύνη και τα πυρηνικά όπλα.</p>
<p>Η συνάντηση έχει προκαλέσει συγκρίσεις με τη Διάσκεψη της Γιάλτας του 1945 ανάμεσα στις ΗΠΑ, τη Βρετανία και τη Σοβιετική Ένωση, η οποία επισημοποίησε τις σφαίρες επιρροής, προετοίμασε το έδαφος για τη μεταπολεμική τάξη πραγμάτων και κατέληξε να αποτελεί συνώνυμο των συμφωνιών μεγάλων δυνάμεων που επιβάλλονται σε μικρότερες χώρες.</p>
<p>Έχει επίσης προκαλέσει ανησυχία στους ηγέτες μικρότερων οικονομιών, ιδίως στην Ευρώπη και την Ασία, οι οποίοι φοβούνται ότι οι μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις του κόσμου θα αγνοήσουν τα συμφέροντά τους.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/DOC.20261118.32637755.13388556.jpg" length="340222" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Τετ α τετ Μητσοτάκη - Χριστοδουλίδη: Προσβλέπουμε στον καθορισμό ημερομηνίας για την τριμερή</title>
        <link>https://slpress.gr/ethnika/tet-a-tet-mitsotaki-xristodoulidi-prosvlepoume-ston-kathorismo-imerominias-gia-tin-trimeri/</link>
        <guid isPermaLink="false">11978408</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΣΥΝΤΑΞΗ]]></dc:creator>
        <pubDate>Wed, 18 Nov 2026 11:51:21 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΕΘΝΙΚΑ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Μήνυμα για τη σημασία της πρωτοβουλίας της 4ης Διακυβερνητικής με την Κύπρο, για την κοινή στάση με τη Λευκωσία για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό και το Κυπριακό αλλά και για τη δραματική νίκη του Ολυμπιακού το βράδυ της Τρίτης στην Euroleague έστειλε ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε δηλώσεις που έκανε με τον πρόεδρο της Κύπρου, Νίκο Χριστοδουλίδη, ενόψει της Συνόδου.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>«Η Διακυβερνητική ήταν μια πρωτοβουλία που είχες προτείνεις το 2023 και έχει αποδώσει σημαντικούς καρπούς γιατί διευρύναμε το πλαίσιο της συνεργασίας και πέραν των εθνικών θεμάτων» είπε αρχικά ο κ. Μητσοτάκης προς τον κ. κ. Χριστοδουλίδη.</p>
<p>Παράλληλα επισήμανε ότι «έχουμε μπροστά μας τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό όπου Ελλάδα και Κύπρος έρχονται με ταυτόσημες θέσεις για να προφυλάξουμε την Κοινή Αγροτική Πολιτική και την πολιτική συνοχής».</p>
<p>Όπως τόνισε «είναι σημαντικό να εξηγήσουμε ότι η συνεργασία με την Κύπρο έχει απτά αποτελέσματα στην καθημερινή ζωή των πολιτών για θέματα όπως πολιτικής προστασίας, παιδεία κ.α.».</p>
<p>Όσον αφορά το Κυπριακό ο Έλληνας πρωθυπουργός χαιρέτισε «τη μεγάλη προθυμία σου να μπεις στον πυρήνα αυτής της συζήτησης και η Ελλάδα προφανώς θα υποστηρίζει διαρκώς τις θέσεις της Κύπρου».</p>
<p><strong>Μητσοτάκης σε Χριστοδουλίδη: &#8220;Έφερες και γούρι στον Ολυμπιακό&#8221;!</strong></p>
<p>Η κατάληξη των δηλώσεων των κ. κ. Μητσοτάκη και Χριστοδουλίδη έγινε με τον Έλληνα πρωθυπουργό να λέει «έφερες και γούρι στον Ολυμπιακό, έγινε το ματς της 10ετίας στην Ευρωλίγκα Το ματς μας θύμισε τη δύναμη του αθλητισμού και ότι ποτέ δεν μπορείς να λες για ένα ματς ότι έχει τελειώσει».</p>
<p>«Οι συναντήσεις αυτές φέρνουν εκ του αποτελέσματος παραδοτέα σε θέματα που βελτιώνουν την καθημερινότητα των πολιτών μας» είπε από την πλευρά του ο Νίκος Χριστοδουλίδης για την Διακυβερνητική Ελλάδας-Κύπρο.</p>
<p>Όπως σημείωσε «θα συζητήσουμε και το Κυπριακό σε συνέχεια της συνάντησης Γεραπατρίτη-Φιντάν στις Βρυξέλλες και εν αναμονή του καθορισμού ημερομηνίας από τον ΓΓ του ΟΗΕ για τη σύγκληση τριμερους συνάντησης με στόχο να προχωρήσουμε σε διευρυμένη διάσκεψη για επανέναρξη των συνομιλιών».</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/11/mitsotakis_xristodoulidis_apempe.jpg" length="187267" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>&quot;Ήμερη&quot; του Ντοστογιέφσκι: Η ανατομία μιας πτώσης</title>
        <link>https://slpress.gr/politismos/imeri-tou-ntostogiefski-i-anatomia-mias-ptosis/</link>
        <guid isPermaLink="false">11978131</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΑΡΩΝΙΑΔΑ ΠΟΠΗ]]></dc:creator>
        <pubDate>Wed, 18 Nov 2026 11:00:08 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Η παράσταση που με χαρά παρακολούθησα στις 15/11 στο &#8220;Από Μηχανής Θέατρο&#8221;, αποτελεί μια συνάντηση με τον Ντοστογιέφσκι, εκεί όπου η αγάπη, η εξουσία και η ανθρώπινη μοναξιά οδηγούν σε τραγική συντριβή. Εκεί όπου μια σιωπή, γίνεται κραυγή.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Με αφετηρία την σκοτεινή νουβέλα του <a href="https://cognoscoteam.gr/archives/50382" target="_blank" rel="noopener">μεγάλου Ρώσου συγγραφέα</a>, ο Γιάννης Νταλιάνης επιχειρεί μια ουσιαστική δραματουργική ανασύνθεση. Το σημαντικότερο σημείο είναι πως δίνει φωνή στην γυναίκα, η οποία στο πρωτότυπο έργο παραμένει σιωπηλή.</p>
<p>Αυτή η σκηνοθετική επιλογή αλλάζει το κέντρο βάρους της αφήγησης. Δεν αποτελεί μόνο την εξομολόγηση ενός άνδρα μπροστά στην απώλεια, αλλά και την αποκάλυψη μιας γυναίκας που, ενώ βρίσκεται δίπλα του, χάνει διαρκώς χώρο, την ελευθερία της και τελικά την δυνατότητα να υπάρξει.</p>
<p>Ο σκηνοθέτης δεν αντιμετωπίζει την ιστορία ως ένα μακρινό λογοτεχνικό δράμα, αλλά μέσα από αυτό, αναδεικνύει την διαχρονικότητα της έμφυλης ανισότητας, την βία που δεν αφήνει πάντα ορατά σημάδια και τις καταστροφικές συνέπειες της συναισθηματικής εξουσίας.</p>
<h3>Η γυναίκα και η πτώση</h3>
<p>Η πτώση δεν συμβαίνει σε μια στιγμή. Είναι αργή, με ανεπαίσθητη διαδικασία, που συντελείται μέσα από μικρές καθημερινές ακυρώσεις του άλλου. Σημαντικό βάρος της παράστασης σηκώνει ο ίδιος ο Νταλιάνης, καθώς προσεγγίζει τον ανδρικό χαρακτήρα με μια σύνθετη ερμηνευτική ματιά, αναδεικνύοντας τις αντιφάσεις ενός ανθρώπου που αδυνατεί ν’ αγαπήσει δίχως να θέλει να κατέχει. Δεν είναι απλά ένα σκληρός σύζυγος, αλλά μια βαθιά προβληματική ύπαρξη, που έρχεται αντιμέτωπος κυρίως με τον εαυτό του όταν πλέον είναι αργά.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/politismos/matomenos-gamos-mia-parastasi-gia-ton-erota-kai-ti-moira/" title="Ματωμένος Γάμος: Μια παράσταση για τον έρωτα και τη μοίρα" target="_blank">
                    Ματωμένος Γάμος: Μια παράσταση για τον έρωτα και τη μοίρα                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Εξαιρετική η πολυτάλαντη Ιώβη Φραγκάτου, στον ρόλο της &#8221; Ήμερης&#8221;, δίνοντας υπόσταση και φωνή σε μια γυναίκα που καλείται να μείνει στην σκιά της ιστορίας της. Η παρουσία της βρίσκεται σε διαφορετικές συναισθηματικές καταστάσεις, από την ευαισθησία και την ελπίδα, μέχρι την αντίσταση κα την εσωτερική συντριβή της. Μια ερμηνεία πολυεπίπεδη που μας καλεί να δούμε πίσω από τη σιωπή, ν’ αναγνωρίσουμε τον άνθρωπο που παλεύει να διατηρήσει την ταυτότητά του.</p>
<p>Η Δήμητρα Σταύρου, ως &#8220;Λουκέρια&#8221;, προσθέτει μια διαφορετική διάσταση την ιστορία, λειτουργώντας ως παρουσία που φωτίζει όσα οι πρωταγωνιστές αδυνατούν ή δεν θέλουν να εκφράσουν. Το πιάνο, η μουσική και η κίνηση υπηρετούν την δραματική ατμόσφαιρα. Εκείνο, που κάνει την παράσταση να ξεχωρίζει είναι το ερώτημα που αφήνει να αιωρείται. Πότε η αγάπη μετατρέπετε σε ιδιοκτησία; Πότε η ανάγκη για συντροφικότητα γίνεται ανάγκη επιβολής; Και πόση ευθύνη μπορεί ν’ αναγνωρίσει ένας άνθρωπος στον εαυτό του όταν έρχεται αντιμέτωπος με τις συνέπειες των πράξεων του;</p>
<p>Θα ήθελα να αναφερθώ στα τελευταία λόγια της Ιώβης Φραγκάτου, που θίγει γενικά τις γυναικοκτονίες, τα οποία, εγώ βρήκα προσκολλημένα άτεχνα και πλεονάζοντα, αφού όλο το έργο δίνει αυτό που πρέπει γι’ αυτό το θέμα, όμορφα και δεμένα. Τέλος, είναι μια όμορφη παράσταση που θα την ευχαριστηθείτε.</p>
<p></p>

<p><strong>Ήμερη του Ντοστογιέφσκι</strong></p>
<p><em>Σκηνοθεσία – Διασκευή: Γιάννης Νταλιάνης<br />
</em><em>Παίζουν: Γιάννης Νταλιάνης, Ιώβη Φραγκάτου, Δημήτρης Σταύρου, με τη φωνή του Δημήτρη Πιατά (ως ανακριτής)</em></p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/doskoyeifski-ape-theatro-parastasi-ithopoioi-SLpress.jpg" length="136741" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Μπορεί το Ναυτικό να προασπίσει τα κυριαρχικά δικαιώματα στην Αν. Μεσόγειο;</title>
        <link>https://slpress.gr/amyna/borei-to-naftiko-na-proaspisei-ta-kiriarxika-dikaiomata-stin-an-mesogeio/</link>
        <guid isPermaLink="false">11977197</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΣΤΑΝΩΤΑΣ ΣΩΤΗΡΗΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Wed, 18 Nov 2026 09:50:54 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΑΜΥΝΑ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Έχει ο Στόλος μας τη δυνατότητα να προστατεύσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο; Το ερώτημα έχει τεθεί δημοσίως και επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα: την επιχειρησιακή δυνατότητα του Πολεμικού Ναυτικού να υποστηρίξει τις ελληνικές θέσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Γιατί δεν έχει υπάρξει σαφής και συγκεκριμένη απάντηση από τον Υπουργό Άμυνας Νίκο Δένδια και την ανώτατη στρατιωτική ηγεσία;</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Ο Νίκος Δένδιας έχει παρουσιάσει επανειλημμένα τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες για τη νέα δομή των Ενόπλων Δυνάμεων, την &#8220;Ατζέντα 2030&#8221;, την ενίσχυση των εξοπλισμών και τη μετάβαση σε ένα σύγχρονο μοντέλο άμυνας. Μόλις στις 20 Οκτωβρίου 2026 παρουσίασε τη Γ&#8217; Φάση της Νέας Δομής των Ενόπλων Δυνάμεων, παρουσία της ανώτατης στρατιωτικής ηγεσίας. Είναι, επομένως, εύλογο να αναμένεται από τον Υπουργό Άμυνας μια δημόσια αποσαφήνιση όταν εκφράζονται σοβαρές επιφυλάξεις για τις σημερινές δυνατότητες του ελληνικού Στόλου.</p>
<p>Εάν υπάρχει πρόβλημα, ποιες συγκεκριμένες ελλείψεις εντοπίζονται και ποιος είναι ο σχεδιασμός αντιμετώπισής τους; Εάν δεν υπάρχει πρόβλημα, γιατί να μην υπάρξει μια θεσμική διευκρίνιση που θα αποτρέψει λανθασμένα συμπεράσματα; Δεν απαιτεί κανένας από τον Υπουργό να αποκαλύψει επιχειρησιακά σχέδια, διαβαθμισμένες πληροφορίες ή στρατιωτικές δυνατότητες που πρέπει να παραμείνουν απόρρητες.</p>
<p>Απαιτείται, όμως, να αποσαφηνιστεί εάν η κυβέρνηση διαβεβαιώνει για τις δυνατότητες του Πολεμικού Ναυτικού. Η πολιτική ηγεσία έχει τη δυνατότητα να το πράξει χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την επιχειρησιακή ασφάλεια. Εξίσου σημαντικό είναι το ερώτημα για τη στάση της στρατιωτικής ηγεσίας.</p>
<p>Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Δημήτριος Χούπης, και <a href="https://hellenicnavy.gr/geniko-epiteleio-naytikoy-gen/anotato-naytiko-symvoylio-ans/antinayarchos-dimitrios-eleytherios-kataras-pn/" target="_blank" rel="noopener">ο Αρχηγός ΓΕΝ, Αντιναύαρχος Δημήτριος-Ελευθέριος Κατάρας</a>, αξιωματικοί με τεράστια εμπειρία και κατάρτιση, βρίσκονται στην κορυφή της στρατιωτικής δομής και έχουν την αρμοδιότητα αξιολόγησης των επιχειρησιακών δυνατοτήτων και αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων.</p>
<p>Ασφαλώς, οι Αρχηγοί δεν έχουν την ίδια δημόσια πολιτική ευχέρεια με τον υπουργό. Οι τοποθετήσεις τους πραγματοποιούνται μέσα στο θεσμικό πλαίσιο και υπό την ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας. Αυτό, όμως, δεν αναιρεί την ανάγκη να υπάρχει μια επίσημη ενημέρωση για ένα θέμα που αφορά άμεσα την αξιοπιστία αλλά και τις δυνατότητες της ελληνικής αποτροπής.</p>
<p>Η δημόσια συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται σε προσωπικές εκτιμήσεις, όταν το αντικείμενό της είναι η δυνατότητα εκτέλεσης αποστολών από τις Ένοπλες Δυνάμεις. Αν κρίνεται αναγκαία μια διευκρίνιση, αυτή πρέπει να δοθεί θεσμικά, με τον κατάλληλο τρόπο και χωρίς αποκάλυψη ευαίσθητων πληροφοριών. Και υπάρχει και μια διάσταση που δεν πρέπει να υποτιμάται: το προσωπικό του Πολεμικού Ναυτικού. Τα πληρώματα των πολεμικών πλοίων εκτελούν καθημερινά απαιτητικές αποστολές, σε συνθήκες που προϋποθέτουν υψηλή εκπαίδευση, ετοιμότητα και προσωπικές θυσίες.</p>
<p>Όταν διατυπώνεται δημόσια η εκτίμηση ότι ο ελληνικός Στόλος δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε ένα συγκεκριμένο σενάριο, δημιουργείται εύλογα η ανάγκη να διευκρινιστεί εάν υπάρχει επάρκεια διαθέσιμων πλοίων, εάν αυτά μπορούν να επιχειρήσουν σε απόσταση από τα χωρικά μας ύδατα, εάν υπάρχει επαρκής υποστήριξη των μονάδων, εάν υπάρχει δυνατότητα παρατεταμένης παρουσίας, ή εάν υπάρχει πολιτική αποφυγής μιας στρατιωτικής αντιπαράθεσης ακόμα και εάν παραβιάζονται ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.</p>
<h3>Επιχειρησιακοί περιορισμοί</h3>
<p>Δεν είναι το ίδιο να υποστηρίζεται ότι μια στρατιωτική επιχείρηση ενέχει σημαντικούς κινδύνους και το ίδιο να δημιουργείται η εντύπωση ότι το Πολεμικό Ναυτικό είναι γενικώς ανίκανο να εκτελέσει την αποστολή του. Ένα Πολεμικό Ναυτικό που δεν έχει ηττηθεί ποτέ σε ναυμαχία. Η αντιπαράθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή αφορά την Ανατολική Μεσόγειο και την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο.</p>
<p>Η στρατιωτική δυνατότητα, η πολιτική βούληση και η διπλωματική στρατηγική αποτελούν διακριτές παραμέτρους. Μια κυβέρνηση μπορεί να αποφασίσει να μην προχωρήσει σε μια ενέργεια λόγω του κινδύνου κλιμάκωσης, ακόμη και όταν διαθέτει σημαντικές στρατιωτικές δυνατότητες. Αντίστοιχα, η ύπαρξη κυριαρχικών δικαιωμάτων δεν σημαίνει ότι κάθε πιθανό επιχειρησιακό σενάριο μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς δυσκολίες.</p>
<p>Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, είναι εάν υπάρχουν ή όχι πραγματικοί επιχειρησιακοί περιορισμοί, ανεξαρτήτως του τρόπου πολιτικής διαχείρισης μίας ενδεχόμενης ελληνοτουρκικής κρίσης.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/amyna/ta-perierga-pou-simvainoun-sto-ipourgeio-ethnikis-aminas/" title="Τα περίεργα που συμβαίνουν στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας" target="_blank">
                    Τα περίεργα που συμβαίνουν στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Η απάντηση έχει σημασία, διότι οι δύο εκδοχές οδηγούν σε διαφορετικά συμπεράσματα και διαφορετικές πολιτικές ευθύνες. Μέχρι την ώρα σύνταξης του κειμένου, δεν εντοπίστηκε δημόσια δήλωση του Υπουργού Άμυνας ή της στρατιωτικής ηγεσίας. Και, βέβαια, η απουσία εντοπισμένης απάντησης, καθιστά εύλογη τη δημοσιογραφική αναζήτηση επίσημης διευκρίνισης. Ο <a href="https://slpress.gr/tag/nikos-dendias/">Νίκος Δένδιας</a>, που παρουσιάζει δημόσια τις μεταρρυθμίσεις και τις προτεραιότητες της αμυντικής πολιτικής, έχει την ευκαιρία να εξηγήσει πώς αξιολογεί η κυβέρνηση τις δυνατότητες του Πολεμικού Ναυτικού.</p>
<h3>Ο ρόλος της πολιτικής ηγεσίας</h3>
<p>Αντίστοιχα, η στρατιωτική ηγεσία μπορεί, μέσα από τις προβλεπόμενες θεσμικές διαδικασίες, να συμβάλει στην αποτύπωση της πραγματικότητας, στον βαθμό που αυτό επιτρέπεται από τις απαιτήσεις της επιχειρησιακής ασφάλειας. Η απάντηση δεν χρειάζεται να είναι δημόσια παράθεση στρατιωτικών δεδομένων.</p>
<p>Χρειάζεται να είναι σαφής ως προς τη διάκριση μεταξύ πολιτικής εκτίμησης και επίσημης αξιολόγησης. Όταν η πολιτική ηγεσία αναδεικνύει την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων ως βασική προτεραιότητα, ενώ εκφράζονται σοβαρές επιφυλάξεις για την ικανότητα του Ελληνικού Στόλου να ανταποκριθεί σε συγκεκριμένο επιχειρησιακό σενάριο, η δημόσια συζήτηση χρειάζεται τεκμηριωμένες απαντήσεις.</p>
<p>Το Πολεμικό Ναυτικό και τα στελέχη του δεν έχουν ανάγκη από επικοινωνιακές αντιπαραθέσεις ούτε από ατεκμηρίωτες διαβεβαιώσεις. Έχουν ανάγκη από επαρκή μέσα, ξεκάθαρη αποστολή, συνεπή πολιτική υποστήριξη και θεσμική υπευθυνότητα. Και σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, η απουσία σαφούς δημόσιας διευκρίνισης δεν πρέπει να αφήνει χώρο για ερμηνείες που συγχέουν τις πολιτικές επιλογές με την επιχειρησιακή αξία του Πολεμικού Ναυτικού. Ο λόγος, πλέον, ανήκει πρωτίστως στον κατά τα άλλα λαλίστατο Υπουργό Άμυνας.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/amyna-ape-dendias-nautiko-stolos-enoples-dynameis-SLpress.jpeg" length="328241" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>&quot;Ethos&quot; έξι χρόνια μετά – Τι άλλαξε στην Τουρκία</title>
        <link>https://slpress.gr/politismos/ethos-exi-xronia-meta-ti-allaxe-stin-tourkia/</link>
        <guid isPermaLink="false">11977613</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ]]></dc:creator>
        <pubDate>Wed, 18 Nov 2026 08:29:53 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Eίναι σπάνιο να μεσολαβούν τόσα πολλά χρόνια ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη σεζόν μιας δημοφιλούς τηλεοπτικής σειράς και ακόμη σπανιότερο η συνέχεια να διατηρεί τη δύναμη της αρχικής παραγωγής. Η δεύτερη σεζόν του Ethos (στα τουρκικά Bir Başkadır) έκανε πρεμιέρα στις 12 Νοεμβρίου, ακριβώς έξι χρόνια μετά την πρώτη προβολή της, το 2020.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Η σειρά κυκλοφόρησε εν μέσω της πανδημίας του COVID-19 και έμοιαζε περισσότερο με ευρωπαϊκό κινηματογράφο δημιουργού, παρά με τις δημοφιλέστερες αμερικανικές παραγωγές του Netflix. Απέκτησε γρήγορα φανατικό κοινό στην Τουρκία, καθώς επίσης και το διεθνές ενδιαφέρον. Εκ πρώτης όψεως, ελάχιστα πράγματα φαίνεται να έχουν αλλάξει στην Τουρκία μέσα σε αυτά τα έξι χρόνια. Ο πρόεδρος της χώρας παραμένει ο ίδιος, όπως και οι βασικοί χαρακτήρες της σειράς.</p>
<p>Η απαλή, ξεθωριασμένη χρωματική παλέτα παραμένει αναλλοίωτη, όπως και η κινηματογράφηση, με τα χαρακτηριστικά αργά ζουμ σε λιγότερο γνωστές γωνιές της Κωνσταντινούπολης, προκειμένου να αποκαλυφθεί μια διαφορετική όψη αυτής της μεγαλούπολης. Η Περί, μία από τις κεντρικές ηρωίδες, εξακολουθεί να είναι ψυχίατρος της ανώτερης κοινωνικής τάξης. Και οι άνθρωποι στην Τουρκία εξακολουθούν να πίνουν τσάι αρκετές φορές την ημέρα, αν και η τιμή του έχει εκτοξευθεί, όπως άλλωστε και σχεδόν όλων των βασικών αγαθών.</p>


<div class="embed_code__container provider_youtube">
<div class="embed_code_item">

	<div class="embed_code_item__content">

		
		
	</div>
	<!-- .embed_code_item__content closed -->

</div>
<!-- .embed_code_item closed -->

</div>
<!-- .embed_code__container closed -->



<p>Η Μεριέμ, η οικιακή βοηθός, που στην πρώτη σεζόν ζούσε με τη συντηρητική οικογένειά της, εξακολουθεί να επισκέπτεται τακτικά την Περί στο ιατρείο της. Η ψυχοθεραπεία τη βοήθησε να ξεπεράσει τις ανεξήγητες λιποθυμίες της. Στο μεταξύ, έχει μετακομίσει με τον σύζυγό της, Χιλμί, σε μια υποβαθμισμένη συνοικία της Κωνσταντινούπολης. Ο Χιλμί είναι ιμάμης και πλέον παρουσιάζει από το δωμάτιό του μια εκπομπή στο YouTube, σχολιάζοντας την επικαιρότητα, όπως κάνουν σήμερα πολλοί άνθρωποι.</p>
<h3>Η Τουρκία αλλάζει&#8230;</h3>
<p>Πίσω, ωστόσο, από τις φαινομενικές ομοιότητες, η πραγματικότητα της Τουρκίας έχει αλλάξει μέσα σε αυτά τα έξι χρόνια. Και το Ethos οδηγεί τον θεατή κατευθείαν στο κέντρο αυτής της δραματικής διαδρομής. «Όλοι φοβούνται. Πώς φτάσαμε ως εδώ;» λέει η Μεριέμ σε μία από τις πιο τεταμένες συνεδρίες της με την Περί. Η φωνή της νεαρής οικιακής βοηθού μοιάζει να έχει μεταφερθεί αυτούσια από μια καθημερινή συζήτηση στη σημερινή Τουρκία.</p>
<p>Στη νέα σεζόν, το γραφείο όπου η ψυχίατρος δέχεται τους ασθενείς της, θα μπορούσε να θεωρηθεί μια μεταφορική δικαστική αίθουσα. Η Περί εμφανίζεται σαν δικαστής που εξετάζει κατηγορούμενους, ορισμένοι από τους οποίους είναι αθώοι και άλλοι ένοχοι. Σε αυτή την &#8220;αίθουσα του δικαστηρίου&#8221;, υπάρχουν στιγμές που το φως εξαφανίζεται. «Θα ήταν αντιεπαγγελματικό να συνεχίσουμε», λέει η Περί σε έναν νέο ασθενή, έναν αστυνομικό διευθυντή, όταν εκείνος κλείνει τις κουρτίνες του παραθύρου και το δωμάτιο βυθίζεται στο σκοτάδι. Η κίνησή του μοιάζει παράξενη και αλαζονική.</p>
<p>Η πρώτη σεζόν του Ethos θα μπορούσε να θεωρηθεί μια συλλογική συνεδρία ψυχοθεραπείας, στην οποία ολόκληρη η τουρκική κοινωνία συγκεντρωνόταν για να παρατηρήσει τα αόρατα τείχη που τη χωρίζουν και να σκεφθεί τον παραλογισμό αυτών των διαχωρισμών. Η δεύτερη σεζόν διατηρεί την ένταση αυτού του κοινωνικού σχολιασμού, αλλά προχωρά ένα βήμα παραπέρα. Αναφέρεται πλέον ανοιχτά στις βασικές πολιτικές διαιρέσεις, μέσα στις οποίες ένα μεγάλο μέρος της τουρκικής κοινωνίας αισθάνεται εγκλωβισμένο ή ακόμη και να βυθίζεται, κυριολεκτικά ή μεταφορικά.</p>
<h3>Οικονομική ανασφάλεια</h3>
<p>Η σειρά ενσωματώνει στην πλοκή της πολλά ζητήματα που αναδείχθηκαν ως κυρίαρχα τα τελευταία έξι χρόνια και βρίσκονται σήμερα στο κέντρο της δημόσιας συζήτησης: Πόσο αξιόπιστο είναι το δικαστικό σύστημα; Υπάρχουν διαφθορά και ατιμωρησία; Τι γίνεται με την ενδοοικογενειακή βία κατά των γυναικών; Άλλα ζητήματα αφορούν τη μοναξιά, τη μετάλλαξη των συναισθημάτων και την πλαστική χειρουργική ως.. μέσον κοινωνικής προβολής. Σε αυτά, προστίθεται και <a href="https://slpress.gr/oikonomia/anaptixi-stin-tourkia-meplithorismo-anti-gia-paragogikotita/">η οικονομική ανασφάλεια, με τον πληθωρισμό να εξακολουθεί να αποτελεί εμμονή για μεγάλο μέρος του πληθυσμού</a>.</p>
<p>«Το ποντίκι πεινάει και το λιοντάρι επίσης», λέει κάποια στιγμή η Μεριέμ, παραλλάσσοντας τη γνωστή τουρκική παροιμία &#8220;το ψωμί βρίσκεται στο στόμα του λιονταριού&#8221;, μια έκφραση που περιγράφει πόσο δύσκολο είναι να εξασφαλίσει κανείς τα προς το ζην. Η δική της εκδοχή υποδηλώνει ότι στη σημερινή Τουρκία οι περισσότεροι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα. «Εκεί έξω τα πράγματα είναι ζόρικα. Και το χειρότερο είναι ότι κανείς δεν φαίνεται να γνωρίζει πότε θα τελειώσει όλο αυτό», συνεχίζει η Μεριέμ, εκφράζοντας τις ανησυχίες που πολλοί πολίτες κρατούν μέσα τους και όχι μόνο όσοι ανήκουν στον χώρο της αντιπολίτευσης.</p>
<p>«Ίσως οι ηγέτες μας στην κυβέρνηση, οι άνθρωποι που έχουν πραγματική εξουσία, να χρειάζονται περισσότερο τη βοήθειά σας», λέει η νεαρή Μεριέμ στην Περί, σε αυτό που πιθανότατα αποτελεί την πιο πολιτική δήλωση ολόκληρης της σειράς. Ο σημαντικότερος από αυτούς ενσαρκώνεται από τον ίδιο τον σεναριογράφο και σκηνοθέτη της σειράς, Μπερκούν Ογιά, ο οποίος αποδεικνύεται εξαιρετικός ηθοποιός και στέκεται επάξια δίπλα στην Περί, την οποία υποδύεται η Ντεφνέ Καγιαλάρ, και τη Μεριέμ, την οποία ερμηνεύει η Οϊκιού Καραγιέλ. Και οι δύο είναι εξίσου πολύ καλές στους ρόλους τους όπως και στην πρώτη σεζόν.</p>
<h3>Η Πόλη και το αινιγματικό τέλος&#8230;</h3>
<p>Το φόντο της ιστορίας παραμένει η Κωνσταντινούπολη, με όλη τη μεγαλοπρέπεια αλλά και την παραμόρφωσή της. Όπως και στην πρώτη σεζόν, ο θεατής δεν βλέπει τα πιο διάσημα σημεία της πολυφωτογραφημένης μεγαλούπολης, αλλά μόνο αποσπάσματά της. Η ομορφιά της πόλης αποτυπώνεται συχνά μέσα από φυσικά στοιχεία, όπως η ανατολή ή το δειλινό που λούζουν τα κτίρια, ή τα μαγευτικά χρώματα του Βοσπόρου τη νύχτα.</p>
<p>Υπάρχει, ωστόσο, και μια έντονη αντίθεση, όταν η σειρά παρουσιάζει την ασχήμια της μεγαλύτερης πόλης της Τουρκίας: την αποπνικτική αρχιτεκτονική των τσιμεντένιων πολυκατοικιών, στοιβαγμένων η μία δίπλα στην άλλη, καταβροχθίζοντας όση φύση έχει απομείνει, μαζί με το αστικό τοπίο. Δεν είναι ακόμη σαφές εάν το δεύτερο μέρος του Ethos έχει ολοκληρωθεί, εάν θα υπάρξουν νέα επεισόδια στο μέλλον, ή εάν η ιστορία θα οδηγήσει απευθείας σε τρίτη σεζόν. Το ανοιχτό τέλος, πάντως, είναι εντυπωσιακό, αν και αφήνει τον θεατή με μια αίσθηση ανικανοποίητου.</p>
<p>Η δεύτερη σεζόν είναι μικρότερη, με τέσσερα πυκνά επεισόδια αντί των οκτώ της πρώτης. Όταν εμφανίζονται οι τίτλοι τέλους, ο θεατής μένει με ένα αίσθημα απογοήτευσης και σύγχυσης. Μαζί με τη μουσική επένδυση, η οποία θα μπορούσε να είναι πιο έντονη, όπως ήταν στο πρώτο μέρος, αυτά αποτελούν ίσως τα μοναδικά αδύναμα σημεία της δεύτερης σεζόν. Την ίδια στιγμή, θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι, δεδομένης της πολιτικής στροφής της σειράς και της άμεσης απεικόνισης θεμάτων που κυριαρχούν στην επικαιρότητα της Τουρκίας, το τέλος της ιστορίας είναι κάτι που είναι πιθανότερο να συναντήσει κανείς στην πραγματική μελλοντική εξέλιξη της χώρας παρά σε μια επόμενη τηλεοπτική σεζόν.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/constantinoupoli-ape-seira-netflix-tourkia-SLpress.jpg" length="159649" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Η νέα μοιρασιά του κόσμου και τα όρια της αμερικανικής ισχύος</title>
        <link>https://slpress.gr/diethni/i-nea-moirasia-tou-kosmou-kai-ta-oria-tis-amerikanikis-isxios/</link>
        <guid isPermaLink="false">11977919</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΛΑΥΡΕΝΤΖΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Wed, 18 Nov 2026 00:00:51 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΔΙΕΘΝΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου, στο Σενζέν της Κίνας, πρόκειται να συναντηθούν οι ηγέτες των τριών μεγαλύτερων πυρηνικών δυνάμεων: O Τραμπ, ο Σι Τζινπίνγκ και ο Πούτιν. Η συνάντηση πραγματοποιείται ενώ συνεχίζεται ο πόλεμος στην Ουκρανία, η σύγκρουση στον Περσικό παραμένει σε εύθραυστη ύφεση και κορυφώνεται ο ανταγωνισμός ΗΠΑ και Κίνας στην τεχνολογία, στο εμπόριο και στη στρατιωτική ισχύ.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Ορισμένοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν τη συνάντηση ως μια νέα Γιάλτα, υπονοώντας ότι οι τρεις ηγέτες θα μοιράσουν τον κόσμο σε ζώνες επιρροής. Μια τέτοια εκτίμηση είναι πρόωρη. Σε αντίθεση με το 1945, σήμερα δεν βρισκόμαστε στο τέλος μιας μεγάλης αναμέτρησης, αλλά στην αρχή της. Αυτό που συντελείται είναι η μετάβαση από την αμερικανοκεντρική διεθνή τάξη σε ένα περισσότερο ανταγωνιστικό πολυπολικό σύστημα, του οποίου οι κανόνες δεν έχουν ακόμη καθοριστεί.</p>
<p>Το βασικό ζητούμενο, επομένως, είναι αν οι τρεις δυνάμεις μπορούν να διαμορφώσουν ένα νέο πλαίσιο ισορροπίας, εγκαθιδρύοντας συναλλακτικές σχέσεις, ή αν θα εισέλθουν σε μια παρατεταμένη περίοδο σκληρού ανταγωνισμού.</p>
<h3><strong>Η ατζέντα των μεγάλων δυνάμεων</strong></h3>
<p>Οι <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%B7%CF%80%CE%B1/">ΗΠΑ</a> έχουν θέσει ως προτεραιότητες τον έλεγχο των πυρηνικών εξοπλισμών και το Ιράν, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στον Περσικό Κόλπο. Η Κίνα δεν έχει δημοσιοποιήσει συγκεκριμένη ατζέντα, αν και ο Σι αναφέρθηκε πρόσφατα στην Ταϊβάν, χαρακτηρίζοντας την επανένωσή της με την Κίνα αναπόφευκτη ιστορική εξέλιξη. Η Ρωσία, από την πλευρά της, χαρακτήρισε τη συνάντηση ιστορική.</p>
<p>Είναι σαφές ότι οι συζητήσεις δύσκολα θα περιοριστούν στα επισήμως ανακοινωθέντα. Η Ουκρανία, η Ταϊβάν, η τεχνητή νοημοσύνη και η παγκόσμια οικονομία αποτελούν αλληλοσυνδεόμενα πεδία ανταγωνισμού. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στο κατά πόσον οι τρεις ηγέτες θα επιχειρήσουν μια ευρύτερη διαπραγμάτευση, στην οποία κάθε πλευρά θα επιδιώξει οφέλη σε ορισμένα πεδία, προσφέροντας ανταλλάγματα σε άλλα.</p>
<h3><strong>Η οικονομική βάση της ανακατανομής ισχύος</strong></h3>
<p>Η μεταβολή των διεθνών συσχετισμών έχει πρωτίστως οικονομικές αιτίες. Η παγκοσμιοποίηση συνοδεύτηκε από τεράστια μεταφορά παραγωγικής δραστηριότητας από τη Δύση προς την Ασία, ιδιαίτερα την Κίνα. Η διαδικασία αυτή ωφέλησε τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, αλλά παράλληλα υπονόμευσε την παραγωγική βάση των ΗΠΑ. Η απώλεια εισοδημάτων και αγοραστικής δύναμης αναπληρώθηκε εν μέρει με δανεισμό. Το αμερικανικό ομοσπονδιακό χρέος έχει ήδη υπερβεί τα 40 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ οι ετήσιοι τόκοι εξυπηρέτησής του προσεγγίζουν το ένα τρισεκατομμύριο.</p>
<p>Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στις ΗΠΑ. Το δημόσιο χρέος της Κίνας έχει φτάσει περίπου στο 104% του ΑΕΠ, της Ιαπωνίας στο 200%, της Ιταλίας στο 138% και της Γαλλίας στο 118,5%. Η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται έτσι σε μια εύθραυστη ισορροπία, καθώς μια νέα ενεργειακή κρίση θα μπορούσε να προκαλέσει πληθωρισμό, άνοδο των επιτοκίων και σοβαρή κρίση χρέους. Αυτό εξηγεί γιατί οι μεγάλες δυνάμεις, παρά τον ανταγωνισμό τους, έχουν ισχυρά κίνητρα να αποφύγουν την πλήρη ανατροπή των διεθνών ισορροπιών.</p>
<h3><strong>Τα γεωπολιτικά ανταλλάγματα</strong></h3>
<p>Υπό αυτό το πρίσμα, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον μια πιθανή συναλλακτική προσέγγιση των τριών δυνάμεων. Οι ΗΠΑ αποδίδουν ιδιαίτερη σημασία στον Περσικό Κόλπο, επιδιώκοντας να περιορίσουν την ιρανική ισχύ και να διασφαλίσουν τις ενεργειακές ροές. Αν όμως ζητήσουν τη συνεργασία Ρωσίας και Κίνας για τον περιορισμό της υποστήριξής τους προς το Ιράν, είναι εύλογο να αναμένουμε ότι θα απαιτηθούν ανταλλάγματα.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/diethni/giati-oi-ipa-den-boroun-na-apofigoun-tin-teliki-anametrisi-me-to-iran/" title="Γιατί οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αποφύγουν την τελική αναμέτρηση με το Ιράν" target="_blank">
                    Γιατί οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αποφύγουν την τελική αναμέτρηση με το Ιράν                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Για τη Ρωσία το σημαντικότερο πεδίο είναι η Ουκρανία και γενικότερα η ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας. Η Μόσχα προβάλλει μαξιμαλιστικές απαιτήσεις, που δεν περιορίζονται στις εδαφικές διεκδικήσεις της, αλλά φτάνουν στην ουσιαστική αναθεώρηση του ρόλου του ΝΑΤΟ μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Επιδιώκει, δηλαδή, μια νέα ευρωπαϊκή ισορροπία που θα αναγνωρίζει μια διευρυμένη ρωσική ζώνη επιρροής.</p>
<p>Για την Κίνα, το σημαντικότερο γεωπολιτικό ζήτημα είναι η Ταϊβάν. Το Πεκίνο θα μπορούσε να επιδιώξει μια λιγότερο δεσμευτική αμερικανική στάση απέναντι στην Ταϊπέι. Μια τέτοια εξέλιξη θα ανέτρεπε σημαντικά τους συσχετισμούς ισχύος στον δυτικό Ειρηνικό, προκαλώντας έντονη ανησυχία στην Ιαπωνία και στους υπόλοιπους συμμάχους των ΗΠΑ.</p>
<p>Τα επιμέρους γεωπολιτικά μέτωπα λειτουργούν επομένως ως συγκοινωνούντα δοχεία. Μια παραχώρηση στο ουκρανικό θα μπορούσε να συνδεθεί με τη στάση της Ρωσίας απέναντι στο Ιράν, ενώ αντίστοιχες συναλλαγές θα μπορούσαν να αναζητηθούν μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου. Βεβαίως, η δυνατότητα τέτοιων συμφωνιών δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Οι αντικρουόμενες επιδιώξεις είναι μεγάλες και ενδεχομένως αποδειχθούν ασυμβίβαστες.</p>
<h3><strong>Η τεχνητή νοημοσύνη και οι νέες μορφές πολέμου</strong></h3>
<p>Παράλληλα, κορυφώνεται η αντιπαράθεση στο πεδίο των νέων τεχνολογιών και ιδιαίτερα της τεχνητής νοημοσύνης. Ο έλεγχος των προηγμένων ημιαγωγών, της υπολογιστικής ισχύος και των κρίσιμων ψηφιακών υποδομών αποκτά στρατηγική σημασία, καθώς επηρεάζει τόσο την παραγωγικότητα όσο και τις στρατιωτικές δυνατότητες.</p>
<p>Οι ΗΠΑ επιχειρούν να περιορίσουν την πρόσβαση της Κίνας σε προηγμένη τεχνολογία, ενώ το Πεκίνο επιταχύνει την προσπάθεια τεχνολογικής αυτονόμησης. Η αντιπαράθεση επεκτείνεται στα αυτόνομα οπλικά συστήματα, στη συλλογή πληροφοριών και στον κυβερνοπόλεμο.</p>
<p>Τα πρόσφατα blackout στις υπηρεσίες της Microsoft και στα αμερικανικά συστήματα εναέριας κυκλοφορίας ανέδειξαν την ευπάθεια αυτών των υποδομών, χωρίς πάντως να έχει τεκμηριωθεί ότι επρόκειτο για κυβερνοεπιθέσεις. Είναι σαφές ότι η τεχνολογική υπεροχή θα αποτελέσει έναν από τους καθοριστικούς παράγοντες της μελλοντικής κατανομής ισχύος.</p>
<h3><strong>Η ανασυγκρότηση των μεσαίων δυνάμεων</strong></h3>
<p>Κάτω από τον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων ανασυγκροτούνται και οι μεσαίες δυνάμεις. Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις της Ιαπωνίας και της Γερμανίας, των δύο μεγάλων ηττημένων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Ιαπωνία ενισχύει ταχύτατα τις στρατιωτικές της δυνατότητες, επιδιώκοντας μεγαλύτερη επιχειρησιακή αυτονομία απέναντι στην Κίνα. Η Γερμανία, από την πλευρά της, αντιμετωπίζει σοβαρό διαρθρωτικό πρόβλημα ανταγωνιστικότητας, μετά την απώλεια της φθηνής ρωσικής ενέργειας και την ενίσχυση του κινεζικού ανταγωνισμού.</p>
<p>Επιχειρεί έτσι να μετακινηθεί από το παραδοσιακό εξαγωγικό της υπόδειγμα προς ένα μοντέλο μεγαλύτερης κρατικής παρέμβασης, με έμφαση στην αμυντική βιομηχανία. Πρόκειται ουσιαστικά για μια προσπάθεια μετασχηματισμού της οικονομικής ισχύος σε στρατιωτική και γεωπολιτική επιρροή.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/ethnika/pos-i-amerikaniki-apotixia-ston-kolpo-enisxiei-tin-tourkia/" title="H αμερικανική αποτυχία στον Κόλπο ενισχύει την Τουρκία" target="_blank">
                    H αμερικανική αποτυχία στον Κόλπο ενισχύει την Τουρκία                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Στον δικό μας περίγυρο, χαρακτηριστικό παράδειγμα αντίστοιχης στρατηγικής αποτελεί η Τουρκία. Αξιοποιώντας την οικονομική ανάπτυξη της τελευταίας εικοσιπενταετίας, ενίσχυσε συστηματικά την αμυντική της βιομηχανία και επιχείρησε να προβάλει ισχύ στη Συρία, στη Λιβύη, στον Καύκασο και στην Ανατολική Μεσόγειο.</p>
<p>Η σχετική υποχώρηση της αμερικανικής ηγεμονίας δημιουργεί νέα περιθώρια δράσης για αναθεωρητικές περιφερειακές δυνάμεις, όπως η Τουρκία, που επιχειρούν να αναδιαμορφώσουν τους συσχετισμούς ισχύος στον περίγυρό τους. Βρισκόμαστε, επομένως, σε μια περίοδο πυκνών και ταχύτατων εξελίξεων, γεμάτη κινδύνους αλλά και ευκαιρίες για όσους έχουν τη διορατικότητα και τις δυνατότητες να κινηθούν σωστά.</p>
<p>Αυτή είναι και η βασική πρόκληση για τις ελληνικές πολιτικές ηγεσίες: να διαμορφώσουν έναν μακροπρόθεσμο εθνικό σχεδιασμό, στηριγμένο σε παραγωγική και στρατιωτική ισχύ, ώστε η Ελλάδα να μην παρακολουθεί παθητικά την ανακατανομή των διεθνών συσχετισμών. Ιδιαίτερα όταν η σημαντικότερη απειλή για την εθνική μας ασφάλεια βρίσκεται ακριβώς δίπλα μας.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/xi-jinping-ape-russia-cina-pution-trump-ipa-iran-tourkia-SLpress.jpg" length="105556" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Όρος εθνικής επιβίωσης τα 12 μίλια – Η θάλασσα ή θα γίνει ελληνική ή τουρκική</title>
        <link>https://slpress.gr/ethnika/oros-ethnikis-epiviosis-ta-12-milia-i-thalassa-i-tha-ginei-elliniki-i-tourkiki/</link>
        <guid isPermaLink="false">11978060</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Wed, 18 Nov 2026 00:00:38 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΕΘΝΙΚΑ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>H νέα ισορροπία μεταξύ χερσαίας και θαλάσσιας ισχύος και η δυναμική φύση του Δικαίου της Θάλασσας μας θέτει ένα αμείλικτο δίλημμα: Η θάλασσα ή θα μας ενώσει ή θα μας διαλύσει. Η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια δεν είναι πλέον ζήτημα εθνικών συμφερόντων. Είναι ζήτημα επιβίωσης του Ελληνισμού. Και ο χρόνος τελειώνει.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p><span style="font-weight: 400">Ο κόσμος αλλάζει κάτω από τα πόδια μας και αλλάζει πρώτα απ&#8217; όλα στη θάλασσα. Η θάλασσα, που για δύο αιώνες ήταν κοινός χώρος όλων, μετατρέπεται παντού σε &#8220;γαλάζιο έδαφος&#8221;. Από τις σινικές θάλασσες έως την Αρκτική και από τον Ινδικό έως την Ανατολική Μεσόγειο, όποιος έχει τη δύναμη απλώνει την κυριαρχία του στο νερό. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Για τους περισσότερους αυτό είναι μια αλλαγή του διεθνούς συστήματος. Για τον Ελληνισμό είναι ερώτημα ζωής και θανάτου, επειδή σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο δεν θα μείνει διεθνής θάλασσα. Η θάλασσα ή θα γίνει η κόλλα που ενώνει τις ελληνικές στεριές, τα νησιά με την ηπειρωτική ακτή, ή θα γίνει το οξύ που θα τις διαλύσει.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Το Δίκαιο της Θάλασσας δεν έπεσε από τον ουρανό. Είναι παιδί της ισχύος. Τον 17ο αιώνα ο Γκρότιους κήρυξε την &#8220;ελεύθερη θάλασσα&#8221;, γιατί η Ολλανδία είχε τον μεγαλύτερο στόλο και ήθελε να πλέει παντού. Οι Άγγλοι απάντησαν με την &#8220;κλειστή θάλασσα&#8221;. Και τη διαφορά την έλυσε η σοφία του Θουκυδίδη. Ο <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Cornelius_van_Bynkershoek" target="_blank" rel="noopener">Ολλανδός νομομαθής Bynkershoek</a>, χρησιμοποιώντας την ιστορική ρήση του Θουκυδίδη, είπε το 1702 ότι η εξουσία της στεριάς τελειώνει εκεί όπου τελειώνει η δύναμη των χερσαίων όπλων.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Έτσι γεννήθηκαν τα χωρικά ύδατα πάνω στον &#8220;κανόνα βολής του πυροβόλου&#8221;. Στο πόσο μακριά δηλαδή μπορούσε να χτυπήσει στη θάλασσα ένα κανόνι τοποθετημένο στην ακτή. Τα τρία ναυτικά μίλια έμειναν επί δύο αιώνες, αν και τα κανόνια είχαν πολύ μεγαλύτερα βεληνεκή. Και αυτό γιατί το ήθελαν οι ναυτικές αυτοκρατορίες, (Βρετανία και αργότερα ΗΠΑ), οι οποίες κυριαρχούσαν στο διεθνές σύστημα. </span><span style="font-weight: 400">Όμως, η στεριά προχώρησε στη θάλασσα με μονομερείς και αυθαίρετες διακηρύξεις και πράξεις χωρών.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Ο Τρούμαν διεκδίκησε τον βυθό το 1945 μέχρι βάθους 200 μέτρων, διαμορφώνοντας το πρόπλασμα της νομικής έννοιας της υφαλοκρηπίδας. Η Χιλή, το Περού και ο Ισημερινός διεκδίκησαν 200 μίλια με τη Διακήρυξη του Σαντιάγο, γιατί η γεωμορφολογία του Ειρηνικού ήταν διαφορετική. Τα νερά βάθαιναν απότομα και έτσι τα 200 μέτρα βάθος δεν τους βόλευαν. Έτσι, διαμόρφωσαν, αυθαιρέτως, το πρόπλασμα της έννοιας της ΑΟΖ. Συνέχισε η Ινδονησία, με τη Διακήρυξη Τζουάντα το 1957, η οποία έκανε τα ύδατα ανάμεσα στα νησιά της εθνικό χώρο, επικαλούμενη θεμελιώδεις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και της κοινής λογικής, όπως ανεξαρτησία, συνοχή και βιωσιμότητα.</span></p>
<h2><b>Ο κανόνας βολής τον 21ο αιώνα</b></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Και οι μικροί Ισλανδοί νίκησαν το βρετανικό Ναυτικό στους Πολέμους του Μπακαλιάρου, επιβάλλοντας την επέκταση των χωρικών υδάτων και τη αποκλειστική οικονομική εκμετάλλευση μεγάλων θαλάσσιων εκτάσεων. Καμία από αυτές τις κινήσεις δεν ήταν νόμιμη όταν έγινε. Όλες όμως δημιούργησαν προηγούμενα και τετελεσμένα και μετετράπησαν σε Δίκαιο, μέσα από τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982. Το δίδαγμα είναι κυνικό. Το Δίκαιο γράφεται από όσους τολμούν και επιμένουν.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Η Σύμβαση του 1982 ήταν ένας συμβιβασμός. Έδωσε στα παράκτια κράτη 12 μίλια κυριαρχίας και μια ΑΟΖ 200 μιλίων, όπου οι θάλασσες μένουν ανοικτές στη ναυσιπλοΐα. Αυτός σήμερα καταρρέει. </span><span style="font-weight: 400">Η Κίνα θυμήθηκε ότι τα χωρικά ύδατα γεννήθηκαν από το βεληνεκές του κανονιού και έχτισε το κανόνι του 21ου αιώνα: βαλλιστικούς πυραύλους κατά πλοίων, αισθητήρες και χερσαία μέσα πυρός. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Τον 18ο αιώνα η στεριά έλεγχε τρία μίλια θάλασσας. Σήμερα ελέγχει χιλιάδες. Και αυτή τη φορά οι ναυτικές δυνάμεις δεν μπορούν να κλειδώσουν το όριο. Οι ΗΠΑ είδαν σε Υεμένη και Ιράν ότι μικρότεροι δρώντες μπορούν να αρνηθούν τη θάλασσα στην πιο ισχυρή ναυτική δύναμη. Η ζυγαριά ανάμεσα σε στεριά και θάλασσα γέρνει υπέρ της στεριάς. </span><span style="font-weight: 400">Και το Δίκαιο ακολουθεί.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Η Ινδία ακολουθεί το παράδειγμα της Κίνας και απαιτεί συναίνεση για ξένες στρατιωτικές ασκήσεις στην ΑΟΖ της, η οποία πέραν από τα 12 μίλια είναι διεθνή ύδατα. Το Ιράν τις έχει απαγορεύσει με νόμο. Η Ινδονησία έχει κλείσει τα αρχιπελαγικά της ύδατα σε ξένα πολεμικά. Η Ρωσία, που ως Σοβιετική Ένωση υπερασπιζόταν την ελεύθερη διέλευση των πολεμικών, ζητά σήμερα αίτηση 90 ημέρες νωρίτερα για κάθε ξένο πολεμικό που θέλει να περάσει από τον Βόρειο Θαλάσσιο Δρόμο. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Όταν άλλαξε η σχέση ισχύος μεταξύ στεριάς και θάλασσας, άλλαξε και το Δίκαιό της. Η ΑΟΖ μετατρέπεται σιωπηλά σε χώρο κυριαρχίας. Οι νομικοί το λένε &#8220;έρπουσα δικαιοδοσία&#8221;, εγώ επιστροφή του κανονιού.</span></p>
<h2><b>Το καλώδιο και το κουταλάκι!</b></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Η Τουρκία κατάλαβε την αλλαγή πριν από εμάς. <a href="https://slpress.gr/ethnika/pos-i-ellada-borei-na-akirosei-tin-galazia-patrida/">Η &#8220;Γαλάζια Πατρίδα&#8221; είναι η τουρκική εκδοχή του γαλάζιου εδάφους. Στόχος της δεν είναι να καταλάβει ελληνικά νησιά. Είναι να τα &#8220;βυθίσει&#8221;: να τα κάνει θυλάκους περιορισμένης κυριαρχίας μέσα σε τουρκικό θαλάσσιο χώρο. </a></span><span style="font-weight: 400">Και το δόγμα της γίνεται νόμος. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Τον Μάιο 2026 εμφανίστηκε νομοσχέδιο που θεσμοποιεί τις τουρκικές αξιώσεις σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο και Μαύρη Θάλασσα. Δίνει στην Τουρκία 12 μίλια στη Μεσόγειο και στη Μαύρη Θάλασσα και έξι μόνο στο Αιγαίο, για να μην έχει ούτε η Ελλάδα περισσότερα. Τον Οκτώβριο η Βουλή της Λιβύης επικύρωσε το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, το οποίο διαγράφει την ΑΟΖ της Κρήτης. Έτσι, σήκωσε ένα τείχος ανάμεσα σε Ελλάδα και Κύπρο.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Κανένα άλλο κράτος δεν βρίσκεται σε ανάλογη θέση με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία. Η Τουρκία κατέχει μέρος της Κύπρου. Απειλεί με πόλεμο αν ασκήσουμε το νόμιμο δικαίωμα για επέκταση των χωρικών υδάτων. Και κάθεται μαζί μας στο ΝΑΤΟ. Δεν αρνείται απλώς δικαιώματά μας. Αρνείται την ύπαρξη της Ελλάδας. Πώς λειτουργεί αυτό στην πράξη; Το είδαμε τις προηγούμενες ημέρες, με το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Το Δίκαιο της Θάλασσας είναι σαφές. Για την πόντιση καλωδίων σε ΑΟΖ άλλου κράτους δεν απαιτείται άδεια, απαιτείται απλή ενημέρωση. Στην περίπτωσή μας, όμως, τουλάχιστον μέχρι τον μεσημβρινό που τέμνει τη Ρόδο, η ΑΟΖ είναι οριοθετημένη και ελληνική. Η Άγκυρα, όμως, απαίτησε έγγραφη ενημέρωση και συντεταγμένες, ισχυριζόμενη ότι το καλώδιο περνά από τουρκική υφαλοκρηπίδα. Και την πήρε. Η Γαλλία έστειλε ρηματική διακοίνωση. Η Αθήνα ισχυρίστηκε ότι ήταν απλή ενημέρωση, χωρίς αναγνώριση δικαιωμάτων. </span><span style="font-weight: 400">Η Άγκυρα δεν έχασε ούτε μια μέρα. Μόλις το γαλλικό ερευνητικό πλοίο έφυγε από το Ηράκλειο, εξέδωσε NAVTEX ισχυριζόμενη ότι έδωσε τη συγκατάθεσή της για τις έρευνες. Το πετραδάκι έχει ήδη μπει στη θέση του.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Θα πει κανείς ότι αυτό ήταν λεπτομέρεια, μια κίνηση αβροφροσύνης και ότι το σημαντικό είναι να γίνει το έργο. Στη διπλωματία, όμως, τίποτα δεν είναι λεπτομέρεια. Στις συνομιλίες για την ανακωχή στην Κορέα οι δύο πλευρές διαφωνούσαν για το ύψος των σημαιών! Στο Παρίσι οι συνομιλίες για το Βιετνάμ κολλούσαν εβδομάδες στο σχήμα του τραπεζιού! Στη Γενεύη ο Ρήγκαν υποδέχθηκε τον Γκορμπατσόφ χωρίς παλτό, ενώ εκείνος το φορούσε ακόμη. Η μορφή είναι περιεχόμενο.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Η Τουρκία ξέρει ότι δεν θα πάρει την ελληνική υπογραφή. Χρειάζεται, λοιπόν, μια σειρά από μικρά τετελεσμένα, όπως η γαλλική διακοίνωση. Έτσι γεννήθηκε κάθε κανόνας του Δικαίου της Θάλασσας. Και έτσι η Άγκυρα επιχειρεί να κατεδαφίσει  την ελληνική κυριαρχία. Όχι με τη βαριοπούλα αλλά με το κουταλάκι. Η διπλωματική παρεμβολή της Γαλλίας χρησιμοποιείται σαν φύλο συκής, αλλά μας εκθέτει. Η Ελλάδα εμφανίζεται σαν να μην διαχειρίζεται η ίδια τις θάλασσές της, σαν χώρα υπό κηδεμονία.</span></p>
<h2><b>Μια ελληνική Διακήρυξη Τζουάντα</b></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Ο νέος κανόνας βολής δεν ευνοεί αυτομάτως την Τουρκία. Ευνοεί όποιον έχει στεριά μέσα στη θάλασσα. Στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο η στεριά είναι ελληνική. Είναι το χαώδες, πυκνό και αδιαίρετο δίκτυο των νησιών. Το εργαλείο με το οποίο η Άγκυρα θέλει να μας κατακερματίσει μπορεί να γίνει εργαλείο της ενότητάς μας. </span><span style="font-weight: 400">Χρειάζεται όμως να το διακηρύξουμε. Η Ινδονησία το 1957 δεν περίμενε να της δοθεί άδεια. Διακήρυξε την ενότητα της γης και της θάλασσάς της ως ζήτημα εθνικής ανεξαρτησίας και την υπερασπίστηκε επί δεκαετίες, ώσπου έγινε διεθνές δίκαιο.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Η Ελλάδα χρειάζεται τη δική της διακήρυξη ενότητας. Και έχει ένα πλεονέκτημα που δεν είχε η Ινδονησία. Δεν χρειάζεται να εφεύρει νέο δίκαιο. Το δίκαιο υπάρχει και είναι με το μέρος της. </span><span style="font-weight: 400">Η ξηρά κυριαρχεί επί της θάλασσας. Αυτό δέχεται το Διεθνές Δικαστήριο, και τα νησιά είναι ξηρά. Το δικαίωμα των νησιών σε πλήρεις θαλάσσιες ζώνες είναι εθιμικό δίκαιο, δεσμευτικό και για όσους δεν έχουν υπογράψει τη Σύμβαση. Η απειλή πολέμου για την άσκηση ενός νόμιμου δικαιώματος παραβιάζει τον Χάρτη του ΟΗΕ. Η ελληνική κυβέρνηση, στην επιστολή της προς τον <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%BF%CE%B7%CE%B5/">ΟΗΕ</a> τον Μάρτιο 2026, μίλησε για «αδιαίρετο» της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Η αρχή έχει ειπωθεί. Αυτό που λείπει είναι η πράξη.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Μία τέτοια διακήρυξη δεν θα είναι μόνο ελληνική υπόθεση. Τα νησιωτικά κράτη του Ειρηνικού έκαναν ήδη το 2021 μια συλλογική διακήρυξη για τη διατήρηση των θαλασσίων ζωνών τους. Οι Φιλιππίνες, η Ινδονησία, η <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%B9%CE%B1%CF%80%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1/">Ιαπωνία</a> και δεκάδες μικρά νησιωτικά κράτη έχουν συμφέρον να μην γίνουν τα νησιά δεύτερης κατηγορίας γη. Σε έναν κόσμο όπου οι ΗΠΑ δεν είναι πια εγγυητές της διεθνούς τάξης, μια τέτοια ελληνική πρωτοβουλία θα βρει ευήκοα ώτα.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Και βέβαια καμία διακήρυξη δεν στέκει χωρίς ισχύ. Τα νησιά μας πρέπει να γίνουν το πλέγμα ισχύος του Ελληνισμού. Πλατφόρμες μέσων πυρός και αισθητήρων που προβάλλουν ισχύ στη θάλασσα γύρω τους. Η θάλασσα ανάμεσά τους πρέπει να γεμίσει με πολυάριθμα, ευέλικτα και φθηνά συστήματα, επανδρωμένα και μη. Αυτά είναι η κόλλα που κάνει την ενότητα του Αιγαίου καθημερινή πραγματικότητα και όχι σκέψη σε ένα έγγραφο.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Μιλάμε για επιβίωση και όχι απλώς για συμφέροντα, επειδή η αλυσίδα είναι σαφής. Αν τα νερά ανάμεσα στα νησιά μας δεν γίνουν δικά μας, θα γίνουν άλλων. Τα νησιά θα γίνουν θύλακοι, που θα απομονωθούν σε οικονομία, ενέργεια, μεταφορές και άμυνα. Η απομόνωση θα φέρει ερήμωση. Η ερήμωση θα φάει την εθνική συνοχή. Και η κυριαρχία θα χαθεί στην πράξη πολύ πριν χαθεί στο χαρτί. </span><span style="font-weight: 400">Η κίνηση πρέπει να γίνει όταν θα είμαστε έτοιμοι, αλλά πρέπει να προετοιμαζόμαστε. Δεν είναι μια απλή υπογραφή. Είναι το αποκορύφωμα ενός προγράμματος ισχύος και διπλωματίας.</span></p>
<p>Η ισχύς, όμως, πρέπει να χτιστεί για να υπηρετήσει αυτόν τον στόχο. Δεν μπορεί ο στόχος να περιμένει εσαεί μια ισχύ που δεν ξέρει γιατί χτίζεται. Κάθε μήνας που περνά, τα τουρκικά τετελεσμένα παγιώνονται, τα πετραδάκια σωρεύονται και η θάλασσα κάνει ένα βήμα για να γίνει ξένη. <a href="https://slpress.gr/ethnika/xanoume-to-treno-gia-xorika-idata-12-milion-pos-prepei-na-ginei-i-epektasi/">Η απάντηση είναι η άμεση επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, ένα δικαίωμα που δεν χρειάζεται την άδεια κανενός.</a> Αυτή η κίνηση δεν είναι πλέον επιλογή εξωτερικής πολιτικής. Είναι όρος επιβίωσης. Η θάλασσα ή θα μας ενώσει ή θα μας διαλύσει. Και το ποιο από τα δύο θα γίνει δεν θα το αποφασίσουν οι άλλοι. Θα το αποφασίσουμε εμείς, τώρα.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/belharra-ape-12-milia-vfregata-tourkia-aigaio-mesogeios-galazia-patrida.jpg" length="118195" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Τι θα αλλάξει στις ΗΠΑ μετά τη νίκη των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες</title>
        <link>https://slpress.gr/politiki/ti-tha-allaxei-stis-ipa-meta-ti-niki-ton-dimokratikon-stis-endiameses/</link>
        <guid isPermaLink="false">11977233</guid>

        <dc:creator><![CDATA[ΜΕΛΑΣ ΚΩΣΤΑΣ]]></dc:creator>
        <pubDate>Wed, 18 Nov 2026 00:00:29 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Οι εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 2026 επιβεβαιώνουν τη βαριά ασθένεια της Αμερικής που δεν βρίσκει γιατρειά και συνεχίζει να την αναζητά απεγνωσμένα. Ο μοναδικός ηττημένος για πολλούς φαίνεται να είναι ο Ντόναλτ Τραμπ, επειδή με τον τρόπο που ενεπλάκη σ’ αυτές έλαβαν τον χαρακτήρα δημοψηφίσματος για τον ίδιο. Και έχασε με πάταγο και μάλιστα&#8230; χωρίς λυγμό.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Όμως ο κόσμος δεν πρέπει να πανηγυρίζει υπερβολικά για την εκλογική ήττα του <a href="https://slpress.gr/politiki/deite-tin-tainia-the-apprentice-gia-na-katalavete-ton-tramp/">Ντόναλντ Τραμπ</a> και του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, καθώς μια τέτοια αντίδραση είναι επιφανειακή. Έχω την αίσθηση ότι, παρά την εκλογική ήττα, το κίνημα MAGA και ό,τι αυτό εκφράζει σε επίπεδο ιδεολογίας και πολιτικής, παραμένει ο ένας βασικός πόλος του πολιτικού-ιδεολογικού συστήματος των ΗΠΑ. Μπορεί να φαντάζει ως μεγάλη νίκη των Δημοκρατικών, όμως δεν είναι.</p>
<p>Οι &#8220;Μετακινούμενοι Ψηφοφόροι&#8221; είναι αυτοί που αποφασίζουν για την κατάληξη της εκλογικής διαδικασίας: Ενώ περίπου το 90% των Αμερικανών ψηφίζει σταθερά το κόμμα του, υπάρχει ένα κρίσιμο 10% &#8220;ανεξάρτητων&#8221; ψηφοφόρων που δεν πιστεύει εξαρχής σε κανέναν. Αυτοί οι ψηφοφόροι κινούνται αποκλειστικά με βάση το πώς νιώθουν ότι κινούνται τα συμφέροντά τους τη δεδομένη στιγμή. Καθώς η αβεβαιότητα κυριαρχεί σε όλα τα επίπεδα, η ομάδα αυτή μετακινείται διαρκώς, παρασύροντας μαζί της το τελικό αποτέλεσμα.</p>
<p>Η υψηλή προσέλευση των ψηφοφόρων, η υψηλότερη από το 1914 (με μοναδική εξαίρεση το 2018), δείχνει ότι το εκλογικό σώμα κινητοποιήθηκε μαζικά και οι μετακινούμενοι ψηφοφόροι εναντιώθηκαν μαζικά κατά της σημερινής κυβέρνησης του Τραμπ. Οι λόγοι είναι απλοί για τη συγκεκριμένη ομάδα των ψηφοφόρων: Ο Τραμπ είχε υποσχεθεί να τερματίσει τους πολέμους, να μειώσει τον πληθωρισμό και να <em>«αποστραγγίσει το βάλτο»</em> της διαφθοράς, να τιμωρήσει με την επιβολή δασμών όλες τις χώρες του πλανήτη που <em>«έκλεβαν τις ΗΠΑ»</em> (sic!).</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/oikonomia/dia-pasan-noso-oi-dasmoi-tou-tramp/" title="Δια πάσαν νόσο οι δασμοί του Τραμπ!" target="_blank">
                    Δια πάσαν νόσο οι δασμοί του Τραμπ!                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Αντ&#8217; αυτού, πλούτισε προσωπικά, βοήθησε με τον πιο ουσιαστικό τρόπο – υλικά και συμβολικά – τη σφαγή που πραγματοποίησε το Ισραήλ στη Γάζα, κατέκτησε τη Βενεζουέλα ως άλλος conquistador και, πάνω απ&#8217; όλα, ξεκίνησε έναν πόλεμο εναντίον του Ιράν, προκαλώντας την εκτόξευση των τιμών των καυσίμων και άλλων βασικών αγαθών. Δημιούργησε έτσι ένα νέο πληθωριστικό σπιράλ μετά από αυτό που είχε προκαλέσει η επιβολή δασμών.</p>
<p>Ο ίδιος ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς αναγνώρισε τους λόγους της αποτυχίας, δηλώνοντας ότι για να κερδίσει πίσω τους απογοητευμένους μετακινούμενους ψηφοφόρους (ο ίδιος τους ονόμασε ρεπουμπλικάνους ψηφοφόρους…), είναι απαραίτητο να τερματιστεί ο Πόλεμος του Κόλπου, να μειωθεί το κόστος ζωής, να ανακτηθεί η αρχική σημασία του συνθήματος &#8220;<em>Πρώτα η Αμερική&#8221;</em> και να αλλάξει η σχέση με το Ισραήλ. Άντε πάλι από την αρχή οι ίδιες υποσχέσεις…</p>
<p>Πάντως, παρά τα όσα δήλωσε ο Βανς, η κυβέρνηση Τραμπ δεν φαίνεται να αποκλίνει από την μέχρι τώρα περπατημένη οδό και είναι έτοιμη να δημιουργήσει &#8220;νέες αναταραχές&#8221; στα δύο τελευταία χρόνια της θητείας της. Μάλιστα η πρόσφατη απόφαση του προέδρου να διορίσει τον «υπερασπιστή των λευκών ανδρών» Στίβεν Μίλερ ως αρχηγό του προσωπικού στο Λευκό Οίκο, πιθανότατα υποδηλώνει ότι δεν έχει καμία πρόθεση να μαλακώσει τη στάση του.</p>
<h3><strong>Το &#8220;κόμμα του πολέμου&#8221; </strong></h3>
<p>Είναι γνωστό ότι το εγκάρσιο &#8220;κόμμα του πολέμου&#8221;, το οποίο εντός του αμερικανικού κατεστημένου ευνοεί τη συνέχιση της σύγκρουσης με το Ιράν και τον πόλεμο στην Ουκρανία, βρίσκεται σε αναντιστοιχία με το εκλογικό σώμα και θα μπορούσε ακόμη και να σαμποτάρει τις δειλές προσπάθειες όλων εκείνων που προσανατολίζονται προς τη μεριά της ειρήνης.</p>
<p>Πριν από τους Ρεπουμπλικάνους, το αμερικανικό εκλογικό σώμα είχε τιμωρήσει τη Δημοκρατική Kamala Harris στις προεδρικές εκλογές του 2024, επειδή η κυβέρνηση John Biden είχε υποστηρίξει την εξαιρετικά βίαιη στρατιωτική επιχείρηση του Ισραήλ στη Γάζα. Από την εκλογή του Barak Obama το 2008, οι Αμερικανοί πολίτες έχουν εκφράσει μια σαφή επιθυμία να θέσουν τέλος στον στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό της Ουάσινγκτον στο εξωτερικό. Αλλά οι πόλεμοι συνεχίζονται αδυσώπητα, τόσο υπό Ρεπουμπλικανικές <a href="https://mag.frear.gr/oi-aenaoi-kai-anapofeyktoi-polemoi-ton-ipa/" target="_blank" rel="noopener">όσο και υπό Δημοκρατικές κυβερνήσεις</a>.</p>
<p>Με εξαίρεση μερικά νέα πρόσωπα που εμφανίστηκαν στις πρόσφατες εκλογές, όπως ο James Talarico στο Τέξας και ο Abdul El-Sayed στο Μίσιγκαν, η δομή του Δημοκρατικού Κόμματος δεν έχει αλλάξει. Όπως και οι Ρεπουμπλικάνοι, οι Δημοκρατικοί λογοδοτούν στους δισεκατομμυριούχους δωρητές τους και όχι στους ψηφοφόρους. Οι περισσότεροι υποψήφιοι του κόμματος, όπως και οι Ρεπουμπλικάνοι ομόλογοί τους, συνεχίζουν να χρηματοδοτούνται από την AIPAC, το πιο ισχυρό ισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ, αν και τελευταία προσπαθεί να εμφανίσει χαμηλότερο προφίλ.</p>
<p>Ο James Talarico, το &#8220;νέο πρόσωπο&#8221; του Δημοκρατικού Κόμματος του Τέξας, έχει λάβει χρήματα από τη Miriam Adelson, την Ισραηλινοαμερικανίδα δισεκατομμυριούχο που χρηματοδότησε τις προεδρικές εκστρατείες του Τραμπ. Πολλοί Δημοκρατικοί υποψήφιοι-μέλη του κογκρέσου προέρχονται από κύκλους εθνικής ασφάλειας, ιδιαίτερα από το Πεντάγωνο και τις υπηρεσίες πληροφοριών.</p>
<p>Σύμφωνα με έγκυρους αναλυτές, αλλά και λόγω της αντίληψής του για το ρόλο των ΗΠΑ στην πλανητική εποχή, το Δημοκρατικό Κόμμα θα επιδιώξει να αξιοποιήσει την πλειοψηφία του στο Κογκρέσο για να περάσει νέα πακέτα βοήθειας για την Ουκρανία και να επιβάλει νέες κυρώσεις στη Ρωσία. Η εσωτερική σύγκρουση στο Δημοκρατικό κόμμα, μεταξύ κεντρώων, προοδευτικών και σοσιαλιστών-δημοκρατικών μπορεί να ενταθεί, αλλά δεν διαφαίνεται ακόμη αλλαγή κατεύθυνσης από την ηγεσία του κόμματος.</p>
<h3><strong>Αποσύνδεση μεταξύ ψηφοφόρων και κατεστημένου</strong></h3>
<p>Παρά ταύτα, σημαντικά σημάδια αλλαγής αναδύονται στο εκλογικό σώμα. Σύμφωνα <a href="https://jstreet.org/sites/default/files/j-street-national-jewish-voter-survey-topline-results-110326_2.pdf" target="_blank" rel="noopener">με πρόσφατη δημοσκόπηση , η πλειοψηφία των Αμερικανών Εβραίων πιστεύει πλέον ότι οι ενέργειες του Ισραήλ και της AIPAC</a> ((American Israel Public Affairs Committee &#8211; Αμερικανοϊσραηλινή Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων) αυξάνουν τον αντισημιτισμό στις Ηνωμένες Πολιτείες.</p>
<p>Η ίδια έρευνα, που ανατέθηκε από την φιλοϊσραηλινή οργάνωση J Street, δείχνει ότι οι μισοί Αμερικανοί Εβραίοι ηλικίας μεταξύ 18 και 34 ετών υποστηρίζουν τους Παλαιστίνιους έναντι των Ισραηλινών. Αυτή είναι μια άλλη σημαντική πληροφορία για την κατανόηση της διάθεσης του αμερικανικού εκλογικού σώματος.</p>
<p>Το πρόβλημα, ωστόσο, έγκειται στην αποσύνδεση μεταξύ των ψηφοφόρων και του πολιτικού κατεστημένου. Τα δύο κόμματα δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των πολιτών και συνεχίζουν να μην τηρούν τις προεκλογικές τους υποσχέσεις. Η πολιτική τάξη παραμένει προσκολλημένη στο νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα που παρέχει τεράστια προνόμια στις μεγάλες εταιρείες και υπονομεύει την εργατική τάξη.</p>
<p>Το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα δεν επηρεάζεται από το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας. Ο μηχανισμός εθνικής ασφάλειας συνεχίζει να καλλιεργεί την πεποίθηση ότι μια συντριπτική στρατιωτική δύναμη μπορεί να αναγκάσει τους αντιπάλους της Αμερικής να υποταχθούν. Ο πρόεδρος διατηρεί σαρωτικές εξουσίες στην εξωτερική πολιτική. Και η Δημοκρατική πλειοψηφία στο Κογκρέσο δεν διαθέτει τα απαραίτητα δύο τρίτα των ψήφων να παρακάμψουν τα προεδρικά βέτο.</p>

<div class="read_also__container">

    <span class="read_also__title">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ</span>

    <div class="read_also_item">

                <h4 class="read_also_item__title">
                <a href="https://slpress.gr/oikonomia/i-amerikaniki-oikonomia-stous-18-mines-tis-defteris-proedrias-trab/" title="Η αμερικανική οικονομία στους 18 μήνες της δεύτερης προεδρίας Τραμπ" target="_blank">
                    Η αμερικανική οικονομία στους 18 μήνες της δεύτερης προεδρίας Τραμπ                </a>
            </h4>
        
    </div>

</div>


<p>Εκατομμύρια Αμερικανοί ψήφισαν για βελτιωμένο βιοτικό επίπεδο, προσιτή υγειονομική περίθαλψη, τερματισμό των πολέμων και την υπερβολική δύναμη των οικονομικών ολιγαρχιών. Αλλά οι φιλοδοξίες τους θα διαλυθούν. Η κοινωνική οργή για την αυξανόμενη φτώχεια, την ανισότητα και την επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα θα μπορούσε να εκραγεί σε βία, σε μια χώρα όπου η οπλοκατοχή είναι ευρέως διαδεδομένη. Το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών, επομένως, δεν σηματοδοτεί ένα σημείο καμπής στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα, αλλά απλώς σηματοδοτεί μια νέα φάση της κρίσης.</p>
<p>&nbsp;</p>

<p>&nbsp;</p>
<p>Σημείωση: Η έρευνα στην οποία αναφέρομαι είναι η <strong>Εθνική Εκλογική Έρευνα Εβραίων Ψηφοφόρων του 2026 (2026 National Election Survey of Jewish Voters)</strong> της οργάνωσης  <a href="https://jstreet.org/press/j-street-2026-midterm-poll-finds-strong-enduring-jewish-support-democratic-party-0" target="_blank" rel="noopener">J Street</a>, η οποία διενεργήθηκε από την εταιρεία δημοσκοπήσεων <strong>GBAO Strategies</strong> και δημοσιεύθηκε στις <strong>5 Νοεμβρίου 2026</strong>.</p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/ekloges-ipa-trump-vans-israel-dimokratikoi-repoublikanoi-SLpress.jpg" length="114404" type="image/jpeg" />

      </item>

        <item>
        <title>Ο Όμιλος AKTOR στηρίζει τη Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία, στην κοιτίδα του Ολυμπισμού</title>
        <link>https://slpress.gr/epixeiriseis/o-omilos-aktor-stirizei-ti-diethni-olimpiaki-akadimia-stin-koitida-tou-olimpismou/</link>
        <guid isPermaLink="false">11978321</guid>

        <dc:creator><![CDATA[]]></dc:creator>
        <pubDate>Tue, 17 Nov 2026 23:34:44 +0000</pubDate>

                  <category><![CDATA[ ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ]]></category>
                
                <description><![CDATA[<p>Ο Όμιλος AKTOR και η Διεθνής Ολυμπιακή Ακαδημία (ΔΟΑ) ανακοινώνουν την έναρξη της χορηγικής συνεργασίας τους, με κοινό στόχο την προώθηση της Ολυμπιακής Παιδείας και την ανάδειξη των αξιών του Ολυμπισμού.</p>
]]></description>
         

                   <content:encoded><![CDATA[<p>Στο πλαίσιο της συνεργασίας, ο Όμιλος AKTOR θα υποστηρίξει τη διοργάνωση διεθνών και εθνικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων, εκδηλώσεων και δράσεων της ΔΟΑ. Παράλληλα, θα συμβάλει στην αναβάθμιση, τη συντήρηση και την αξιοποίηση των εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων της ΔΟΑ στην Αρχαία Ολυμπία, ενισχύοντας τη δυνατότητά της να συνεχίσει να λειτουργεί ως ένας διεθνής χώρος εκπαίδευσης, διαλόγου και ανταλλαγής ιδεών, φέρνοντας κοντά νέους ανθρώπους, αθλητές, εκπαιδευτικούς, ακαδημαϊκούς και εκπροσώπους του Ολυμπιακού Κινήματος από όλον τον κόσμο.</p>
<p>Η συμφωνία προβλέπει, επίσης, την υποστήριξη προγραμμάτων που προάγουν τις Ολυμπιακές Αξίες, τη διαπολιτισμική συνεργασία και τη διά βίου μάθηση, καθώς και τη δημιουργία και διάδοση επιστημονικού υλικού που συμβάλλει στην κατανόηση και την προβολή του Ολυμπιακού Ιδεώδους.</p>
<p>Ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου AKTOR, κ. Αλέξανδρος Εξάρχου, δήλωσε: «Στον Όμιλο AKTOR πιστεύουμε ότι η ανάπτυξη δεν αποτυπώνεται μόνο στις υποδομές που δημιουργούμε, αλλά και στις ευκαιρίες που διαμορφώνουμε για την κοινωνία και τις επόμενες γενιές. Ο αθλητισμός και οι αξίες του αποτελούν σημαντικό μέρος αυτής της φιλοσοφίας. Η συνεργασία μας με τη Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία έχει ιδιαίτερη συμβολική, αλλά και ουσιαστική σημασία, καθώς μας επιτρέπει να στηρίξουμε την Ολυμπιακή Παιδεία και το έργο ενός θεσμού με διεθνή ακτινοβολία, στην ίδια την κοιτίδα του Ολυμπισμού.».</p>
<p>Ο Πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας, Καθηγητής Χαρίλαος Τσολάκης, ανέφερε σχετικά: «Η συνεργασία με τον Όμιλο AKTOR αποτελεί σημαντική εξέλιξη για την αποστολή και το έργο της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας. Η σύνδεση ενός οργανισμού που υπηρετεί την Ολυμπιακή Παιδεία με έναν Όμιλο που επενδύει στην ανάπτυξη, στον αθλητισμό και στη δημιουργία σύγχρονων υποδομών δημιουργεί ένα ισχυρό κοινό έδαφος. Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι που ο Όμιλος AKTOR στηρίζει το έργο της ΔΟΑ και προσβλέπουμε σε μια συνεργασία που θα συμβάλει στην περαιτέρω διάδοση των αξιών του Ολυμπισμού στην Ελλάδα και διεθνώς».</p>
<p>Η συνεργασία με τη ΔΟΑ αποτελεί μέρος της ευρύτερης δέσμευσης του Ομίλου AKTOR για τη στήριξη του Ολυμπιακού Κινήματος και του ελληνικού αθλητισμού. Στο πλαίσιο αυτό, ο Όμιλος είναι Χρυσός Χορηγός της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2028 στο Λος Άντζελες, ενώ διατηρεί σταθερές συνεργασίες με αθλητικούς φορείς και αθλητές. Ταυτόχρονα, αξιοποιώντας την τεχνογνωσία και την εμπειρία του στον τομέα των κατασκευών, συμβάλλει στην ανάπτυξη σύγχρονων αθλητικών υποδομών σε ολόκληρη τη χώρα, στηρίζοντας έμπρακτα την εξέλιξη του ελληνικού αθλητισμού.</p>
<p><img loading="lazy" class="aligncenter wp-image-11978325" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/AKTOR-ΔΟΑ.jpg" alt="" width="900" height="507" /></p>
]]></content:encoded>
        
        <enclosure url="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/11/AKTOR-ΔΟΑ.jpg" length="975352" type="image/jpeg" />

      </item>

  
      </channel>
    </rss>

  
<!-- plugin=object-cache-pro client=phpredis metric#hits=5097 metric#misses=16 metric#hit-ratio=99.7 metric#bytes=2464565 metric#prefetches=330 metric#store-reads=22 metric#store-writes=14 metric#store-hits=335 metric#store-misses=0 metric#sql-queries=12 metric#ms-total=863.05 metric#ms-cache=5.43 metric#ms-cache-avg=0.1552 metric#ms-cache-ratio=0.6 -->
