Russian Northern Fleet Air Force commander, Lieutenant General Alexander Otroshchenko, was killed in a crash of an Antonov-26 aircraft in Crimea. pic.twitter.com/R0oqU5kuVR

— Open Source Intel (@Osint613) April 6, 2026

Η συμφωνία, ύψους 750 εκατομμυρίων δολαρίων, υπεγράφη τη Δευτέρα και ενισχύει τις δυνατότητες της Ελλάδας απέναντι στην Τουρκία στο Αιγαίο και στις βορειοανατολικές συνοριακές περιοχές. Ακολουθεί την έγκριση του ελληνικού κοινοβουλίου τον Δεκέμβριο του 2025.

Η συμφωνία περιλαμβάνει επίσης μεταφορά τεχνολογίας προς την ελληνική αμυντική βιομηχανία και εντάσσεται στο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των 28 δισεκατομμυρίων ευρώ της Ελλάδας έως το 2030, ενισχύοντας παράλληλα τους δεσμούς της Ελλάδας με το Ισραήλ και με άλλους εταίρους του NATO, όπως η Δανία.

Νωρίτερα, έχει φτάσει η δεύτερη δικογραφία στη Βουλή για τους υπόλοιπους ένδεκα βουλευτές: για τον Γιάννη Κεφαλογιάννη (Ρεθύμνου, πρώην υπουργός Πολιτικής Προστασίας και Κλιματικής Κρίσης), Κώστα Τσιάρα (Καρδίτσας, πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων), Δημήτρη Βαρτζόπουλου (Β’ Θεσσαλονίκης, υφυπουργός Υγείας), Μάξιμου Σενετάκη (Ηρακλείου), Λάκη Βασιλειάδη (Πέλλας), Νότη Μηταράκη (Χίου), Κατερίνας Παπακώστα – Παλιούρα (Τρικάλων), Κώστα Αχ. Καραμανλή (Σερρών), Χρήστου Μπουκώρου (Μαγνησίας), Θεόφιλου Λεονταρίδη (Σερρών), Κώστα Σκρέκα (Τρικάλων, γραμματέα της ΝΔ).

Το ΠΑΣΟΚ 12% (έχει μία άνοδο, +1,2%), η Ελληνική Λύση 8,6%, το ΚΚΕ 6,8%, η Πλεύση Ελευθερίας 6,3%, ο ΣΥΡΙΖΑ 4,6%, η Φωνή Λογικής 3%, το ΜέΡΑ25 2,9%, η Νίκη 2,5%, η Νέα Αριστερά 1,1%, οι Δημοκράτες-ΠΚ 1%, «Άλλο Κόμμα» 8,8%, «Δεν έχω αποφασίσει» 18,6%.

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έφερε κάποιες απώλειες στα ποσοστά της πρόθεσης ψήφου για το κυβερνών κόμμα, αν και έχει ακόμα  προβάδισμα 11,8% μονάδων από το ΠΑΣΟΚ, το οποίο την ίδια ώρα, εμφανίζει μία άνοδο Αντίθετα, το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, που έχει βρεθεί στο επίκεντρο της επικαιρότητας τελευταία, χάνει έδαφος, καθώς βρίσκεται στην πέμπτη θέση στην πρόθεση ψήφου με 6,3%, χάνοντας άλλη μία μονάδα. Βρίσκεται στην μάχη της τρίτης θέσης αρκετά πίσω από την Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου.

Μία πρώτη εικόνα της πιθανότητας να ψηφίσουν το πολιτικό σχήμα της Μαρίας Καρυστιανού έδωσαν οι πολίτες μετά την ανακοίνωση του κόμματός της. To ποσοστό του πολιτικού φορέα της φτάνει στο 15%, σε δυνητική ψήφο. Στη… μέση είναι ένα άλλο 15%, ενώ «λίγο» ή «καθόλου» πιθανό, είναι στο 74%.

ALCO: Πώς κρίνεται το έργο της κυβέρνησης 

Όσον αφορά την κυβέρνηση, οι αποφάσεις της γύρω από ζητήματα της Άμυνας έχει κερδίσει την θετική γνώμη των πολιτών, ενώ αντίθετα, δηλώνουν προβληματισμένοι για άλλα ζητήματα όπως οι συνθήκες στη δίκη των Τεμπών και η διαφάνεια. Στο ερώτημα αν η κυβέρνηση κατανοεί τις ανάγκες και τις ανησυχίες των πολιτών, το 74% λέει πως «όχι».

Για το πόσο ικανοποιημένοι είναι οι πολίτες από την κυβέρνηση, το 52% λέει πως δεν είναι καθόλου ικανοποιημένο, υποχωρώντας, ωστόσο από το 56%, ενώ ανεβαίνει το «λίγο» ικανοποιημένοι και το «πολύ/αρκετά» ικανοποιημένοι σε ποσοστά 28% και 19%, δείχνοντας έναν θετικό αντίκτυπο σε σχέση με τον Φεβρουάριο. Το 66% ωστόσο κρίνει πως χαρακτηρίζει την κυβέρνηση η λέξη «αναποτελεσματικότητα», ενώ το 23% λέει η «αποτελεσματικότητα».

Στο ίδιο ερώτημα για «αστάθεια» και «σταθερότητα» το 52% λέει το πρώτο και το 34% το δεύτερο. Στις λέξεις «διαφάνεια» και «συγκάλυψη» τα ποσοστά είναι 11% και 76% αντίστοιχα, ενώ το 16% είναι στη «γκρίζα ζώνη».

Για την πρώτη εικόνα για τη δίκη των Τεμπών, οι πολίτες σε ποσοστό 67% λένε πως η εικόνα είναι «κακή» ή «άθλια», όσον αφορά την οργάνωση.

Κύπρος – Ιράν

Για την Κύπρο και την αποστολή φρεγατών και F-16 από την ελληνική κυβέρνηση, το 68% εγκρίνει την απόφαση, ενώ μόλις 22% το είδε αρνητικά. Για την ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων και τη μεταφορά των Patriot στην Κάρπαθο, το 64% θεωρεί πως ο αντίκτυπος είναι θετικός.

Για τον πόλεμο κατά του Ιράν, το 94% ανησυχεί πολύ ή αρκετά (στο 61% το «πολύ») κατά την έρευνα της ALCO.

Το καλώδιο tie-wrap είναι μια εύκαμπτη ταινία με δοντάκια που κλειδώνει σε μια κεφαλή, επιτρέποντας το σφίξιμο αλλά όχι το χαλάρωμα. Μέχρι στιγμής, όλα τα ενδεχόμενα είμαι ανοιχτά, ακόμη και αυτό της εγκληματικής ενέργειας. Οι έρευνες βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.

Υπάρχουν πια πολλές συνιστώσες, όπως π.χ. ο ατέρμονος χρόνος που περνάμε πλέον μπροστά σε οθόνες, είτε βλέπουμε μια ταινία, είτε παίζουμε video games και NetBet Μπλάκτζακ ή ακόμη ακόμη και να χαζεύουμε στα σόσιαλ. Όλα αυτά και άλλα πολλά, έχουν δημιουργήσει μια έντονη επιθυμία επιστροφής σε μια πιο ισορροπημένη κατάσταση και συνθήκη. Και πού λέτε άραγε να ξεκινάνε όλα;

Από τον χώρο φυσικά όπου περνάμε τον περισσότερο χρόνο μας. Πού αλλού;

Το σπίτι λογίζεται πια σαν χώρος ευεξίας

Η νέα τάση δεν έχει να κάνει μόνο με την αισθητική, ούτε είναι θέμα διακόσμησης και interior design. Τώρα μιλάμε για λειτουργικότητα. Το σπίτι του 2026 είναι έτσι σχεδιασμένο, ώστε να είναι σε πλήρη αρμονία με την ψυχική ηρεμία και να αμβλύνει το άγχος. Παίζουν πολύ τα φυσικά υλικά, οι ήπιοι, γήινοι χρωματικοί τόνοι και ο ζεστός φωτισμός. Το ξύλο, το λινό και οι γήινες αποχρώσεις δημιουργούν μια αίσθηση ζεστασιάς και σταθερότητας. Παράλληλα, το να αξιοποιούμε το φυσικό φως και να αποφεύγουμε τις έντονες τεχνητές πηγές βοηθούν τον οργανισμό να ακολουθεί πιο φυσικούς ρυθμούς.

Δεν είναι τυχαίο ότι όλο και περισσότεροι επανασχεδιάζουν μικρές γωνιές του σπιτιού τους, δίνοντάς τους έναν πιο ουσιαστικό ρόλο, όχι απλά, για να υπάρχουν.

“Meditation corners” και η ανάγκη απλά για… παύση

Μία από τις πιο δραστικές αλλαγές είναι η δημιουργία μικρών χώρων αφιερωμένων απλά στη χαλάρωση. Ονομάζονται και meditation corners και δεν απαιτούν μεγάλο χώρο ούτε και κάνα τρελό ιδιαίτερο κόστος. Αντίθετα, είναι πιο μίνιμαλ καταστάσεις.

Μπορεί να πρόκειται για ένα άνετο μαξιλάρι, ένα χαλί, ίσως ένα φυτό ή ένα αρωματικό κερί. Αυτά μόνο καμιά φορά αρκούν για να δημιουργήσουν ένα σημείο όπου μπορεί κανείς να αποσυνδεθεί για λίγες στιγμές λεπτά μέσα στη μέρα. Η αξία αυτών των spot δεν βρίσκεται στην εμφάνισή τους, αλλά στη συνήθεια που δημιουργούν, μια μικρή χαλαρή καθημερινή παύση.

Σε έναν κόσμο όπου όλα κινούνται με δαιμονιώδη ρυθμό, η δυνατότητα να σταματήσεις συνειδητά, έστω και για λίγο, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Και, φυσικά, το σπίτι είναι ο απόλυτος χώρος για μια τέτοια διαδικασία.

Digital detox

Όλη αυτή η μανία με τα κινητά, υπολογιστές και notifications έχει αλλάξει τον τρόπο που ζούμε μέσα στο ίδιο μας το σπίτι. Εκεί που κάποτε έβρισκες απλόχερα την ξεκούραση, σήμερα συχνά η ένταση της ημέρας απλά συνεχίζεται και στο σπίτι. Σαν μια φυσική προέκταση.

Γι’ αυτό και αναδύεται μια ακόμη τάση με έτσι έναν βαρυσήμαντο όρο, οι digital detox spaces. Πρόκειται για χώρους ή και απλές ζώνες μέσα στο σπίτι, όπου η χρήση της τεχνολογίας αμβλύνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό..

Ένα σαλόνι χωρίς TV, ένα υπνοδωμάτιο χωρίς Νέτφλιξ ή μια γωνίτσα ανάγνωσης χωρίς περισπασμούς μπορούν να λειτουργήσουν ως μια βαθιά “ανάσα” μέσα στην καθημερινότητά μας. Οι τάσεις δεν μιλάνε για απόρριψη της τεχνολογίας, αλλά για επαναπροσδιορισμό της σχέσης μαζί της.

Το θέμα είναι να βάζουμε όρια. Και αυτά τα όρια ξεκινούν από τον ίδιο μας τον χώρο.

Μικρές αλλαγές με μεγάλο όφελος

Δεν χρειάζεται καμιά τρομερή ριζική ανακαίνιση για να κάνουμε κάποιους χώρους του σπιτιού μας σποτ ευεξίας. Συχνά πυκνά, κάποιες μικρές παρεμβάσεις είναι αρκετές για να αλλάξουν την αίσθηση του τοπίου.

Η αποσυμφόρηση πραγμάτων, καλά και προσώπων (decluttering) μειώνει τον οπτικό θόρυβο και βοηθά το μυαλό να κουλάρει. Το να φέρουμε στο σπίτι φυτά μάς ενισχύει τη σύνδεση με τη φύση. Επίσης, η επιλογή πιο ζεστού φωτισμού το βράδυ μπορεί να επηρεάσει θετικά την ποιότητα του ύπνου.

Το σημαντικό είναι ο χώρος να αντανακλά τις πραγματικές ανάγκες του ανθρώπου που διαμένει σε αυτόν και να μην είναι απλά μια τάση ή μια φωτό για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Το μέλλον της κατοικίας οφείλει να είναι πιο ανθρώπινο

Καθώς βαδίζουμε αισίως προς τα επόμενα χρόνια, γίνεται ξεκάθαρο ότι το σπίτι δεν είναι απλώς ένα λειτουργικό πλαίσιο. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός που επηρεάζει την ψυχοσύνθεσή μας σε ένα βαθύτερο επίπεδο.

Το σπίτι του 2026 δεν εντυπωσιάζει απαραίτητα με την πολυτέλεια ή το tech του, παλιά αυτά. Αντίθετα, ξεχωρίζει για την αίσθηση ηρεμίας που προσφέρει. Είναι ο χώρος όπου μπορεί κανείς να χαλαρώσει πραγματικά, να συγκεντρωθεί, να αποφορτιστεί.

Ίσως τελικά αυτή να είναι και η μεγαλύτερη αλλαγή, δεν ζητάμε πλέον από το σπίτι να μας φιλοξενεί απλώς. Ζητάμε να μας φροντίζει.

Μετά τη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ο Τούρκος πρόεδρος εμφανίστηκε αποφασισμένος να κλείσει τη συζήτηση περί εκλογών, τονίζοντας ότι η κυβέρνηση «ελέγχει πλήρως την ατζέντα της» και δεν πρόκειται να επιτρέψει «τεχνητές πολιτικές εντάσεις».
«Ούτε στην ατζέντα της κυβέρνησής μας ούτε στους άμεσους πολιτικούς σχεδιασμούς του λαού μας υπάρχει πρόωρη ή ενδιάμεση εκλογή», δήλωσε χαρακτηριστικά, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη επικέντρωσης στην οικονομία, την ανάπτυξη και τη διαχείριση των περιφερειακών κρίσεων.

Παράλληλα, ο Ερντογάν ανέδειξε ως βασική προτεραιότητα την προστασία της χώρας από τις γεωπολιτικές αναταράξεις, σημειώνοντας ότι «σε μια περίοδο συγκρούσεων στην περιοχή, το κύριο μέλημα είναι η διασφάλιση της σταθερότητας και η ενίσχυση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών».

Αντίθετη γραμμή από την αντιπολίτευση

Στον αντίποδα, ο ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Οζγκιούρ Οζέλ, υποστηρίζει ότι η χώρα βρίσκεται ενώπιον συνταγματικής υποχρέωσης για τη διεξαγωγή ενδιάμεσων εκλογών.

Αφορμή αποτέλεσε, μεταξύ άλλων, η υπόθεση του δημάρχου Προύσας, Μουσταφά Μποζμπέι, με τον Οζέλ να ζητά ξεκάθαρη στάση από την προεδρία της Βουλής και να προαναγγέλλει πολιτικές πρωτοβουλίες για την επίσπευση της διαδικασίας.
Σε δηλώσεις του, τόνισε ότι «η κάλπη πρέπει να στηθεί», ενώ επικαλέστηκε και δημοσκοπικά ευρήματα που –όπως είπε– δείχνουν ευρεία κοινωνική δυσαρέσκεια.

Επίκληση του Συντάγματος και πολιτική πίεση

Ο Οζέλ εντείνει την πίεση, υποστηρίζοντας ότι το ισχύον συνταγματικό πλαίσιο δεν αφήνει περιθώρια ερμηνειών: σε περίπτωση κενών εδρών, οι ενδιάμεσες εκλογές «δεν είναι επιλογή αλλά υποχρέωση».

Σύμφωνα με τον ίδιο, σήμερα δεν ισχύουν οι περιορισμοί που αφορούν την πρώτη 30μηνη περίοδο ή τον τελευταίο χρόνο της κοινοβουλευτικής θητείας, ενώ οι οκτώ κενές έδρες καθιστούν –κατά την αντιπολίτευση– επιβεβλημένη την προσφυγή στις κάλπες.
Μάλιστα, προειδοποίησε ότι τυχόν μη διεξαγωγή εκλογών θα βαρύνει πολιτικά τόσο την κυβέρνηση όσο και τον πρόεδρο της Βουλής, Νουμάν Κουρτουλμούς.

Πολιτική σύγκρουση με φόντο τη σταθερότητα

Η αντιπαράθεση αναδεικνύει μια βαθύτερη πολιτική σύγκρουση: από τη μία πλευρά η κυβέρνηση προτάσσει τη σταθερότητα εν μέσω περιφερειακών κρίσεων, από την άλλη η αντιπολίτευση επιχειρεί να μετατρέψει το ζήτημα σε μοχλό πολιτικής πίεσης και επαναφοράς της εκλογικής διαδικασίας στο προσκήνιο.

Το εάν η συζήτηση θα παραμείνει θεωρητική ή θα λάβει θεσμικές διαστάσεις, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τις επόμενες κινήσεις της Βουλής και την ένταση της πολιτικής πίεσης που θα ασκήσει η αντιπολίτευση.

Η κάλπη αποτελεί τη μοναδική πηγή της νομιμοποίησής του. Για τον λόγο αυτό, οι εκλογές δεν είναι για τον Ερντογάν ούτε επιλογή, ούτε στόχος, αλλά αναπόφευκτη συνθήκη. Για τον ίδιο, μια εκλογική μάχη τελειώνει την Κυριακή και η προετοιμασία για την επόμενη αρχίζει τη Δευτέρα. Έτσι πρέπει να κατανοηθεί το νόημα των εκλογών για τον ίδιο. Και πάνω απ’ όλα, αυτό είναι κάτι που πρέπει να κατανοήσουν οι αντίπαλοί του – η αντιπολίτευση.

Εκτός απροόπτου, οι επόμενες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές είναι προγραμματισμένες για το 2028. Ο ίδιος ο Ερντογάν κατηγορηματικά απέκλεισε το ενδεχόμενο πρόωρων ή ενδιάμεσων εκλογών, απαντώντας στις αυξανόμενες πιέσεις της αντιπολίτευσης.
Το τελευταίο διάστημα, το CHP φαίνεται να επιχειρεί να δοκιμάσει τα όρια της κυβέρνησης, επιδιώκοντας παραιτήσεις βουλευτών του, ώστε να προκληθούν αναπληρωματικές εκλογές. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι ο Ερντογάν θα συναινέσει σε κάτι τέτοιο. Διαθέτει το δικό του εκλογικό σώμα, το δικό του χρονοδιάγραμμα και θα προσφύγει στην κάλπη με τους δικούς του όρους.

Το 50% του Ερντογάν

Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων του Γκεζί το 2013, ο πρόεδρος Ερντογάν είχε δηλώσει: «Δυσκολευόμαστε να κρατήσουμε το 50% στο σπίτι». Αναγνώριζε τότε, μια κοινωνία διχασμένη και ταυτόχρονα έστελνε μήνυμα ότι το “δικό του μισό” θα μπορούσε να κατέβει στους δρόμους απέναντι στους διαδηλωτές του Γκεζί, αλλά εκείνος το συγκρατούσε.

Σήμερα, όμως, αυτό το 50% παραμένει στο σπίτι; Οι πρόσφατες εκλογές δείχνουν ότι ένα μέρος του έχει ήδη βγει. Ο Ερντογάν παρακολουθεί στενά αυτήν τη μετατόπιση και διαμορφώνει τη στρατηγική του ενόψει της επόμενης αναμέτρησης. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η προσεκτική ανάγνωση της στάσης του φιλοκουρδικού-κοινοβουλευτικού κόμματος DEM, ιδιαίτερα σε σχέση με το Κουρδικό ζήτημα.

Και πριν από την εκλογική ημερομηνία που έχει κατά νου, θα αξιοποιήσει πιθανές οικονομικές βελτιώσεις, στοχεύοντας κυρίως στις κοινωνικές ομάδες που εμφανίζουν τη μεγαλύτερη δυσαρέσκεια, τους συνταξιούχους και τους χαμηλόμισθους, μετατρέποντάς τες σε εκλογικό πλεονέκτημα.

Το τραγούδι που αγαπά περισσότερο ο Τούρκος πρόεδρος είναι το “Beraber yürüdük biz bu yollarda”  – (Περπατήσαμε μαζί αυτούς τους δρόμους). Στα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησής του, ωστόσο, ξεχώριζε το “My Way” του Φρανκ Σινάτρα. Και ίσως αυτό να αποτυπώνει καλύτερα την πορεία του.

24 χρόνια στην εξουσία

Η πορεία του Ερντογάν προς την εξουσία ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, εν μέσω της κατάρρευσης των κομμάτων του Κεντροδεξιού Και κεντροαριστερού χώρου και βεβαίως της οικονομικής κρίσης του 2001, έχοντας ως πολιτική παρακαταθήκη το κίνημα του πολιτικού του μέντορα, Νετσμεττίν Ερμπακάν.

Κατά την πρώτη δεκαετία της διακυβέρνησής του, ενσωμάτωσε φιλελεύθερους και ετερόκλητες πολιτικές δυνάμεις στο κόμμα του. Ωστόσο, ιδίως μετά την ανάληψη της προεδρίας, η εξουσία συγκεντρώθηκε σταδιακά σε ένα πρόσωπο. Οι διώξεις που ξεκίνησαν με γκιουλενιστές και Κούρδους πολιτικούς, τον τελευταίο χρόνο επεκτείνονται και σε στελέχη του CHP. Παράλληλα, οι υποθέσεις για προσβολή του προέδρου έχουν σπάσει κάθε προηγούμενο ρεκόρ.

Μετά από 24 χρόνια στην εξουσία, πού οδηγεί η πορεία του Ερντογάν; Στη νίκη στις επόμενες εκλογές, φυσικά. Και γνωρίζει τον δρόμο…

Στα τέλη Μαρτίου, ουκρανικά drones πέταξαν αρκετές φορές στην επικράτεια της Εσθονίας. Ένα από αυτά συνετρίβη στην καμινάδα του ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού του Άουβερ και ένα άλλο έπεσε στο χωριό Χάμαστ, περίπου 30 χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Ρωσία. Η εσθονική κυβέρνηση αρνείται οτι επέτρεψε στο Κίεβο να χρησιμοποιήσει τον εναέριο χώρο της Εσθονίας για πτήσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Ο κυβερνήτης της περιοχής του Λένινγκραντ που συνορεύει με την Εσθονία, Αλεξάντερ Ντροζντένκο, δήλωσε ότι μέχρι τις έξι το πρωί της 31ης Μαρτίου, 38 ουκρανικά drones καταρρίφθηκαν πάνω από την περιοχή και προέρχονταν όλα από χώρες της Βαλτικής. Περιστατικά με ουκρανικά drones έχουν ανακοινωθεί πρόσφατα και στη Λετονία, τη Λιθουανία και τη Φινλανδία. Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, είπε σχετικά ότι «το Κίεβο χρησιμοποιεί ανεπίσημα και στα κρυφά τις χώρες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ για τις πτήσεις των drones».