«Ο Πάπας είναι αρχηγός της Καθολικής Εκκλησίας και είναι δίκαιο και αυτονόητο να επιζητά την ειρήνη και να καταδικάζει κάθε μορφή πολέμου», πρόσθεσε η Ιταλίδα πρωθυπουργός για την απρόσμενη “μετωπική” Πάπα και Τραμπ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η σύγκρουση ήταν τόσο σφοδρή που ο οδηγός της μηχανής δεν είχε καμία πιθανότητα επιβίωσης. Οι εικόνες στο σημείο περιγράφονται ως σκληρές, με τους διασώστες να αντικρίζουν ένα ακόμα θανατηφόρο τροχαίο που έρχεται να προστεθεί στη μαύρη λίστα της ασφάλτου.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, το θύμα είναι νεαρής ηλικίας αλλοδαπός, ενώ ο οδηγός του απορριμματοφόρου συνελήφθη και οδηγήθηκε στην Εισαγγελία.

Οι Αρχές εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα: ταχύτητα, ορατότητα, φωτισμό, αλλά και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες το απορριμματοφόρο εκτελούσε την εργασία του στο συγκεκριμένο σημείο και ώρα.

Η διάκριση αυτή είναι κρίσιμη, διότι διαφοροποιεί έναν γενικό αποκλεισμό του στενού από έναν επιλεκτικό έλεγχο της ιρανικής προσβάσεως στη θάλασσα. Υπό αυτή την έννοια, οι ΗΠΑ δεν προβαίνουν σε συνολική αναστολή της ναυσιπλοΐας, αλλά σε στοχευμένο περιορισμό της ιρανικής χρήσεως του θαλάσσιου διαύλου. Η IEA επισημαίνει ότι από το στενό του Ορμούζ διήλθαν το 2025 περίπου 20 εκατ. βαρέλια ημερησίως αργού πετρελαίου και πετρελαϊκών προϊόντων, δηλαδή περίπου το 25% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου.

Μέσω αυτού διακινείται και σχεδόν το 19% του παγκόσμιου εμπορίου LNG, κυρίως από το Κατάρ και τα Εμιράτα. Η ίδια πηγή τονίζει ότι οι δυνατότητες παρακάμψεως του στενού είναι περιορισμένες, μόλις 3,5-5,5 εκατ. βαρέλια ημερησίως, γεγονός που σημαίνει ότι ακόμη και σύντομη διακοπή της ναυσιπλοΐας έχει δυσανάλογες συνέπειες στις διεθνείς αγορές ενέργειας, στις τιμές και στην παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια. Από στρατηγική άποψη, η επιλογή αυτή εντάσσεται σε πολιτική εξαναγκασμού εκ μέρους των ΗΠΑ. Επιχειρούν να αυξήσουν το οικονομικό και πολιτικό κόστος για την Τεχεράνη, περιορίζοντας την ικανότητά της να εξάγει πετρέλαιο και να χρησιμοποιεί το Ορμούζ ως μοχλό πιέσεως επί της διεθνούς οικονομίας.

Το ναυάγιο των συνομιλιών κατέδειξε ότι η διπλωματική διαδικασία, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, δεν απέδωσε τα επιθυμητά αποτελέσματα ως προς την προσέγγιση των δύο πλευρών. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν λειτουργεί ως συνέχεια της διαπραγμάτευσης με στρατιωτικά μέσα και ως προσπάθεια ασκήσεως πίεσης επί της ιρανικής ηγεσίας, μέσω της στέρησης της δυνατότητάς της να συνδυάζει εξαγωγές, έσοδα και ταυτόχρονη πίεση επί της διεθνούς ναυσιπλοΐας

Ορμούζ ΗΠΑ και Ιράν

Το στενό του Ορμούζ παραμένει πεδίο στρατιωτικής αντιπαραθέσεως μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, ενώ οι συνέπειες της κρίσεως δεν περιορίζονται στην περιφερειακή ασφάλεια. Επεκτείνονται στις αγορές ενέργειας, στα ασφάλιστρα κινδύνου, στη ναυλαγορά και στη συνολική σταθερότητα των αλυσίδων εφοδιασμού. Δεν είναι τυχαίο ότι, αμέσως μετά το ναυάγιο των συνομιλιών και την ανακοίνωση του αμερικανικού αποκλεισμού, οι τιμές του πετρελαίου κατέγραψαν νέα άνοδο (άνω του 7% με τιμές 101 $/βαρέλι), ενώ η ναυτιλιακή αγορά αντέδρασε με αυξημένη επιφυλακτικότητα.

Η κρίση εκδηλώνεται σε περιβάλλον έντονης αστάθειας για την παγκόσμια ναυσιπλοΐα, ως αποτέλεσμα της σοβαρής απορρύθμισης στο στενό του Ορμούζ. Σύμφωνα με το Reuters, παρά την εκεχειρία ΗΠΑ-Ιράν της 8ης Απριλίου 2026, η κίνηση παρέμεινε πολύ κάτω από τα συνήθη επίπεδα (δείτε Πίνακα 1), καθώς μετά την ανακοίνωσή της καταγράφηκαν μόλις 15 διελεύσεις εμπορικών πλοίων, έναντι μέσου όρου 138 πριν από την έναρξη των εχθροπραξιών, ενώ η Τεχεράνη συνέχισε να κατευθύνει τα πλοία προς τα χωρικά της ύδατα.

Το ίδιο δημοσίευμα επισημαίνει ότι, από την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου, εκατοντάδες δεξαμενόπλοια και άλλα πλοία είχαν εγκλωβιστεί εντός του Κόλπου, με αποτέλεσμα τη μείωση της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου κατά 20% και την αύξηση των τιμών περίπου κατά 50%, εξέλιξη που επιβάρυνε ιδιαίτερα τις ασιατικές αγορές. Μέσα σε αυτό το κλίμα, τα δεξαμενόπλοια αποφεύγουν ήδη την περιοχή πριν ακόμη τεθεί σε ισχύ ο αμερικανικός αποκλεισμός.

Πίνακας 1, Περιορισμός Ναυτιλιακής Κίνησης στο Στενό του Ορμούζ. Πηγή: Kpler από το άρθρο των Mariano Zafra και Prasanta Kumar Dutta, 10 Απρ 2026, “Hormuz remains at near standstill after ceasefire,” Reuters.

Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ παρενέβησαν σε ένα ήδη διαταραγμένο και πολιτικά ελεγχόμενο θαλάσσιο περιβάλλον. Όπως προκύπτει από την ανάλυση των New York Times, το Ιράν είχε ήδη περιορίσει δραστικά τη ναυσιπλοΐα στο Ορμούζ από την έναρξη του πολέμου, επιτρέποντας μόνο περιορισμένες διελεύσεις και χρησιμοποιώντας τον έλεγχο του περάσματος –και μέσω απειλών ναρκοθετήσεως– ως μέσο πιέσεως επί της διεθνούς οικονομίας. Υπό αυτή την έννοια, η Τεχεράνη εμφανίζεται ως βασικός παράγοντας αποσταθεροποιήσεως στον Κόλπο, καθώς αξιοποιεί τόσο την απειλή κατά της ναυσιπλοΐας όσο και τη γεωγραφική της θέση ως μέσο στρατηγικής πιέσεως.

Η επιχειρησιακή διάσταση ενός ναυτικού αποκλεισμού είναι εξαιρετικά απαιτητική. Αυτού του είδους η ναυτική επιχείρηση προϋποθέτει συνεχή παρουσία σημαντικών αεροναυτικών δυνάμεων, αξιόπιστη επιτήρηση με χρήση μη επανδρωμένων και αεροπορικών μέσων, αναγνωρισμένη θαλάσσια εικόνα, δυνατότητα νηοψιών, εγκεκριμένους κανόνες εμπλοκής και ετοιμότητα αντιμετωπίσεως πιθανών ιρανικών στρατιωτικών ενεργειών παρεμποδίσεως του αποκλεισμού.

Η ίδια ανάλυση επισημαίνει ότι η εφαρμογή του θα μπορούσε να στηριχθεί στη δυνατότητα ελέγχου και επιθεωρήσεως πλοίων σε εμπόλεμες συνθήκες, ενώ ταυτόχρονα αναγνωρίζει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν νάρκες στο στενό, ότι το Ιράν διατηρεί δυνατότητα χρήσεως πυραύλων και μη επανδρωμένων μέσων και ότι η αποτελεσματική εφαρμογή του μέτρου παραμένει αβέβαιη. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο αμερικανικός ναυτικός αποκλεισμός δεν συνιστά απλώς πολιτική ανακοίνωση, αλλά σύνθετη και δυνητικά παρατεταμένη στρατιωτική επιχείρηση.

Η κατάσταση επιβαρύνεται περαιτέρω από το γεγονός ότι η ιρανική πλευρά δεν φαίνεται πλέον να μπορεί να ελέγξει πλήρως ούτε το ίδιο το ναρκοπέδιο (δείτε Χάρτη 1) που δημιούργησε. Σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times, Αμερικανοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι το Ιράν δεν μπορεί να εντοπίσει όλες τις νάρκες που το ίδιο πόντισε και δεν διαθέτει επαρκή δυνατότητα ταχείας αλιεύσεως, εκκαθαρίσεως και εξουδετέρωσής τους. Το στοιχείο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι το πρόβλημα δεν αφορά πλέον μόνο μια πολιτική επιλογή πίεσης, αλλά και μια πραγματική επιχειρησιακή αδυναμία αποκατάστασης ασφαλών συνθηκών διέλευσης.

Χάρτης 1, Ναρκοθετημένη Περιοχή στο Στενό του Ορμούζ, Πηγή: Άρθρο Mariano Zafra και Prasanta Kumar Dutta 10 Απρ 2026, “Hormuz remains at near standstill after ceasefire,” Reuters.

Η εικόνα αυτή επιβεβαιώθηκε και από την επίσημη ανακοίνωση της USCENTCOM της 11ης Απριλίου 2026, σύμφωνα με την οποία οι αμερικανικές ναυτικές δυνάμεις (με χρήση δύο αντιτορπιλικών κατευθυνόμενων βλημάτων USS Frank E. Peterson και USS Michael Murphy) έχουν αρχίσει να διαμορφώνουν τις προϋποθέσεις εκκαθάρισης ναρκών και δημιουργίας νέας ασφαλούς διόδου, η οποία θα κοινοποιηθεί αργότερα στη ναυτιλιακή κοινότητα.

Η αμερικανική απόφαση για ναυτικό αποκλεισμό του Ιράν έχει σαφή χαρακτήρα προβολής ισχύος. Με την ενέργεια αυτή, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να καταδείξει ότι εξακολουθεί να διαθέτει τη βούληση και τα μέσα να διαμορφώνει τους όρους ασφαλείας σε έναν από τους σημαντικότερους θαλάσσιους χώρους του διεθνούς συστήματος. Από την άλλη πλευρά, η ιρανική στάση ενισχύει την εικόνα μιας δύναμης που χρησιμοποιεί την απειλή κατά της ναυσιπλοΐας και την πρόσβαση στο Ορμούζ ως πολιτικοοικονομικό όπλο, αλλά και ως διαπραγματευτικό χαρτί σε μελλοντικές συνομιλίες.

Έτσι, ο αποκλεισμός δεν λειτουργεί μόνο ως μέσο πιέσεως κατά του Ιράν, αλλά και ως μήνυμα ότι η θαλάσσια τάξη και η ελευθερία της ναυσιπλοΐας στον Κόλπο εξακολουθούν να αποτελούν πεδίο αμερικανικής στρατηγικής επιρροής και ευθύνης. Ταυτόχρονα, όμως, η αμερικανική επιλογή δημιουργεί ένα σύνθετο πλέγμα νέων ισορροπιών, καθώς η Ουάσιγκτον θα κληθεί να διαχειρισθεί, στην πράξη, τα πλοία που μεταφέρουν ιρανικό πετρέλαιο ή συνδέονται με ενεργειακές ροές προς μεγάλες δυνάμεις, όπως η Κίνα και η Ινδία.

Το στοιχείο αυτό προσδίδει στον αποκλεισμό ευρύτερη γεωπολιτική διάσταση, διότι η εφαρμογή του δεν θα επηρεάσει μόνο τη σχέση με την Τεχεράνη, αλλά και το πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ισορροπήσουν ανάμεσα στην πίεση προς το Ιράν, τη σταθερότητα των αγορών και τη διαχείριση των αντιδράσεων τρίτων κρατών. Κατά συνέπεια, ο αμερικανικός σχεδιασμός θα κριθεί όχι μόνο από την ικανότητα επιβολής του μέτρου, αλλά και από την ικανότητα της Ουάσιγκτον να διατηρήσει την ευρύτερη ναυτιλιακή και γεωοικονομική σταθερότητα.

* Ο Αντιπλοίαρχος Αθανάσιος Δρίβας ΠΝ είναι Υποδιοικητής της Σχολής Πολέμου Πολεμικού Ναυτικού, με υπηρεσία σε μονάδες επιφανείας και σε επιτελικές θέσεις της ΣΝΔ, του ΑΣ, του ΓΕΝ, του ΓΕΕΘΑ και του ΝΑΤΟ (NCIA). Είναι απόφοιτος της ΣΝΔ, της ΣΔΙΕΠΝ, της ΑΔΙΣΠΟ και της 10ης Εκπαιδευτικής Σειράς Διεθνούς Σχολείου Σπουδών της ΣΕΘΑ. Κατέχει MSc in Electrical Engineering with Distinction από το Naval Postgraduate School των ΗΠΑ και είναι υπότροφος σπουδαστής στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα MA Applied Strategy and International Security του University of Plymouth. Έχει πολυετή διδακτική εμπειρία στη ΣΝΔ, στο ΚΕ ΠΑΛΑΣΚΑΣ και δημοσιεύσεις σε θέματα ναυτικών επιχειρήσεων, ηλεκτρονικών συστημάτων ναυτικών χαρτών WECDIS, ασφάλειας πληροφοριών και StratCom.

** Οι απόψεις που εκφράζονται στο άρθρο, είναι προσωπικές

*** To άρθρο δημοσιεύτηκε αποκλειστικά στο SLpress.gr 

Επιπλέον, όπως ανέφερε, η αποκατάσταση των δικαιωμάτων της ουγγρικής μειονότητας θα αποτελέσει μια προϋπόθεση για την ανοικοδόμηση των σχέσεων με την Ουκρανία. ⁠Ο Μάγυαρ είπε, επίσης, πως δεν θα τηλεφωνήσει στον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, ενώ υπογράμμισε πως είναι σαφές σε όλους πως η Ουκρανία είναι το θύμα στον πόλεμο.

Όμως οι θρύλοι που τελειωμό δεν έχουν, είναι όσοι αναφέρονται στα λημέρια και στον θρυλούμενο… αμύθητο, καλά κρυμμένο θησαυρό του Λύγκου, ή του… Λύκου* (όπως τον λένε, λανθασμένα, κάποιοι). Λημέρια που συναντάμε στο Μοριά αλλά και στη Ρούμελη! Ενημερωτικά, ο Γιώργης Λύκος, επίσης από το Χέλι, υπήρξε οπλαρχηγός το 1821, που είχε πάρει τον βαθμό του αντιστράτηγου.

Το πιο γνωστό βρισκόταν αρκετά κοντά στο χωριό του, επάνω στο Στεφάνι της Κορινθίας. Ένα σπήλαιο με δυο εξόδους, επί του Τρητού (Τρικόρφου), που γι’ αυτό, ένας άλλος θρύλος το ήθελε να ήταν η φωλιά του λιονταριού της Νεμέας, που σκότωσε ο Ηρακλής! «Εκ Κλεωνών δε εισίν ες Άργος οδοί δύο, η μεν ανδράσιν ευζώνοις και έστιν επίτομος, η δε επί του καλουμένου Τρητού, στενή μεν και αυτή περιεχόντων ορών, οχήμασι δε έστιν όμως επιτηδειοτέρα. Εν τούτοις τοις όρεσι το σπήλαιον έτι δείκνυται του λέοντος» (Παυσανίας).

Ανεβαίνοντας στη Γκούρα, πάνω από τα χαλάσματα του Άγιου Σπυρίδωνα, στη Σφυρίδα, κοντά στο χάνι του Καψιμάλη, είναι μια άλλη σπηλιά, όπου το 1870 ο Γιώργης Λύγκος, ο “παππούς”, κρατούσε τον Σωτήριο Σωτηρόπουλο (1831-1898), υπουργό Οικονομικών στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Κανάρη και αργότερα πρωθυπουργό, τις τελευταίες από τις 36 ημέρες της ομηρίας του. Η απαγωγή Σωτηρόπουλου είχε γίνει σε συνεργασία με τον λήσταρχο Μήτσο Λαφαζάνη, στις 28 Ιουλίου 1866, από το κτήµα του στα Φιλιατρά. Ακόμα ψάχνουν τον θησαυρό του Λύγκου στην Γκούρα. «Πού βρίσκεται, γέροντα, ο θησαυρός της Γκούρας;» ρωτήθηκε πριν από χρόνια ένας γέρο τσέλιγκας της περιοχής. «Ξέρω πού είναι αλλά δεν λέω, δεν πρέπει να βγει ο θησαυρός ποτέ».

Ψάχνοντας τον θησαυρό

Πέθανε ο γέροντας, πέρασαν τα χρόνια, αλλά ο χρυσός της Γκούρας μένει στο σκοτάδι. Στο Ψάρι, υπήρχε μία ομάδα Ψαραίων (5 ή 6 άτομα) πριν 40-45 χρόνια. Συγκροτήθηκε με σκοπό να ανακαλύψει τον θησαυρό. Δεν γνωρίζουμε πού και τι ακριβώς, όμως το βέβαιο είναι ότι για αρκετά χρόνια έψαχνε στους τόπους γύρω από το χωριό, στις ρεματιές και στη Γκούρα.

Στο Δυτικό Μαίναλο, παίρνοντας το μονοπάτι στη διαδρομή από Ζυγοβίστι για Ελάτη, αφού μπούμε στο εκτεταμένο οροπέδιο Βλάχικα, θα περάσουμε από τη σπηλιά του Λύγκου (1.222 μ.), κοντά στην πηγή Μπουρμπουλίστρα, που βρίσκεται κάτω από την κορυφή Ρεβύθι (1.365 μ.). Τα λείψανα τοίχων που υπάρχουν μέσα στη σπηλιά, επιβεβαιώνουν τη χρήση της ως κρησφύγετο. Επίσης, επάνω στο Μαίναλο, στα όρια με τη Βλαχέρνα, υπάρχει το τοπωνύμιο “του Λύγκου”, όπου έγινε αιματηρή συμπλοκή των αποσπασμάτων με τη συμμορία του φημισμένου αρχιληστή.

Στην Ερμιονίδα, στο φαράγγι Καταφύκι, που ξεκινάει πάνω από την Ερμιόνη και βγαίνει στα Παπούλια των Φούρνων, οι παλιοί έδειχναν το λημέρι του Λύγκου, σε μια σπηλιά ψηλά, που λέγεται “Φούρκα Δαίμονι” (φούρκα του διαβόλου), απέναντι από το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου. Η σπηλιά πήρε το όνομα από τη φούρκα όπου έδεναν το σχοινί για να ανέβουν και να κατέβουν οι ληστές. Αλλά και στο Αετοχώρι, το πρώην Μαρκελέσι της Αργιθέας (Θεσσαλικά Άγραφα), σε μια περιοχή στα νότια του οικισμού, ψηλά στη ρεματιά, υπάρχει σπηλιά γνωστή ως “Τρύπα τ’ Λύγκ’”, όπου κατά την παράδοση κρυβόταν ο ληστής Λύγκος.

Ανεκτίμητα χρηματικά ποσά

Ληστείες, απαγωγές, λύτρα… Τι γίνηκε τόσο χρήμα; Σύμφωνα με τετράστιχο από μακροσκελές ποίημα (28 τετράστιχα), που κατέγραψε ο Φαίδων Κουκουλές το 1907 και περιγράφει την ληστεία σε βάρος του γιατρού Δ. Μαυρογένη, στην Βαμβακού του Πάρνωνα (Λακωνία), την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου 1869:

Αρνοτόμαρα αργασμένα,
τούμπιες λίρες γεμισμένα,
τους ληστάς ζωογονούσι
και τον κτήτορα λυπούσι

Η λογική το έλεγε και ο θρύλος, αντάμα με τις τερατολογίες των ξωμάχων, το αυγάτισε, πως οι Λύγκοι πρέπει να έκρυβαν ανεκτίμητα χρηματικά ποσά (και μάλιστα σε χρυσό) σε υπόγειες στοές του Μαίναλου. Το καλοκαίρι του 2000, δύο Ελληνοαμερικανοί επιχειρηματίες, με καταγωγή από Αρκαδία και Λακωνία, αντίστοιχα, είχαν φέρει από τις ΗΠΑ ένα ειδικό και πανάκριβο ηλεκτρομαγνητικό μηχάνημα (φασματογράφο απορρόφησης), με υπερσύγχρονο scanner.

Οι φασματογράφοι απορρόφησης είναι συσκευές που αναλύουν τη σύσταση μεταλλικών κραμάτων με τη μέθοδο της περίθλασης ακτίνων Χ. Η μέθοδος αυτή δίνει ποιοτικές και ποσοτικές αναλύσεις με πάρα πολύ μικρό περιθώριο σφάλματος, σε πολύ σύντομο χρόνο. Ήτανε αρχές του 2001, που παρακολουθούσαμε στις ειδήσεις συνεργεία με σκαπτικά μηχανήματα, ανιχνευτές μετάλλων κλπ, να κάνουν τομές στο έδαφος, ψάχνοντας σε βουνά, σε σπηλιές και καταβόθρες του Μαινάλου. Έψαχναν τον θησαυρό του Λύγκου, του Χελιώτη, του αρχιληστή. Όμως, για μια φορά ακόμη δεν βρήκαν απολύτως τίποτα…

Εκεί κατέβηκαν από τα αυτοκίνητα ή και οι δύο ή μόνον ο ένας, και ο 30χρονος τραυμάτισε ελαφρά τον 27χρονο στο χέρι με κατσαβίδι. Αργότερα, κατά την έρευνα των αστυνομικών, το κατσαβίδι εντοπίστηκε στο όχημα του 30χρονου, κάτω από το πατάκι και κατασχέθηκε, ενώ συνελήφθησαν και οι τέσσερις εμπλεκόμενοι, επειδή πιθανόν ο άνδρας με το κατσαβίδι είπε ότι είχαν και οι άλλοι νεαροί ανάμιξη και ότι τον απείλησαν.

Σε δηλώσεις που έκανε κατά τη διάρκεια της πτήσης του προς το Αλγέρι, όπου ο πρώτος Αμερικανός πάπας ξεκινά μια δεκαήμερη περιοδεία σε τέσσερις αφρικανικές χώρες, ο Πάπας Λέων είπε μεταξύ άλλων τα εξής:

«Δεν θέλω να μπω σε αντιπαράθεση μαζί του και δεν πιστεύω ότι το μήνυμα του Ευαγγελίου πρέπει να γίνεται αντικείμενο διαστρέβλωσης όπως κάνουν ορισμένοι. Θα συνεχίσω να μιλάω με όλη μου τη δύναμη κατά του πολέμου, επιδιώκοντας να προωθήσω την ειρήνη, να προωθήσω τον διάλογο και τις πολυμερείς σχέσεις μεταξύ των κρατών για να αναζητήσω δίκαιες λύσεις στα προβλήματα. Πάρα πολλοί αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται. Και νομίζω ότι κάποιος πρέπει να υψώσει ανάστημα, και να πει ότι υπάρχει ένας καλύτερος τρόπος να λυθούν τα προβλήματα. Το μήνυμα της εκκλησίας, το δικό μου μήνυμα, είναι του Ευαγγελίου: Ευλογημένοι ειναι οι ειρηνοποιοί. Δεν θεωρώ το ρόλο μου πολιτικό», είπε στο  Reuters ο Λέων.

Νωρίτερα, αξιωματούχος του Βατικανού απάντησε στα καυστικά σχόλια προς τον Πάπα, λέγοντας πως ο πρόεδρος των ΗΠΑ βάζει στο στόχαστρο «μια ηθική φωνή επειδή δεν μπορεί να την περιορίσει».

Υπενθυμίζεται ότι προ διημέρου ο Πάπας αναφέρθηκε σε «αυταπάτη πανρταντοδυναμίας που γίνεται όλο και πιο απροβλεπτη και επιθετική», οπότε ο Τραμπ έγραψε σε ανάρτησή του τα εξής.

«Ο Πάπας Λέων είναι ΑΔΥΝΑΜΟΣ στο έγκλημα και απαίσιος στην εξωτερική πολιτική. Μιλάει για “φόβο” για την κυβέρνηση Τραμπ, αλλά δεν αναφέρει τον ΦΟΒΟ που είχε η Καθολική Εκκλησία και όλες οι άλλες χριστιανικές οργανώσεις κατά τη διάρκεια της COVID, όταν συλλάμβαναν ιερείς, λειτουργούς και όλους τους άλλους, επειδή τελούσαν εκκλησιαστικές λειτουργίες, ακόμα και όταν έβγαιναν έξω, και ήταν σε απόσταση τριών ή και είκοσι μέτρων μεταξύ τους. Μου αρέσει πολύ περισσότερο ο αδελφός του, ο Λούις, επειδή ο Λούις είναι απολυτως ΜΑGA. Καταλαβαίνει τι σημαίνει αυτό, ενώ ο Λέων όχι! Δεν θέλω έναν Πάπα που είναι εντάξει με το Ιράν να έχει πυρηνικά όπλα. Δεν θέλω έναν Πάπα που πιστεύει ότι είναι απαίσιο που η Αμερική επιτέθηκε στη Βενεζουέλα, μια χώρα που έστελνε τεράστιες ποσότητες ναρκωτικών στις Ηνωμένες Πολιτείες και, ακόμη χειρότερα, άδειαζε τις φυλακές της, συμπεριλαμβανομένων δολοφόνων, εμπόρων ναρκωτικών και δολοφόνων, και τους έστελνε στη χώρα μας.

»Και δεν θέλω έναν Πάπα που επικρίνει τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών επειδή κάνω ακριβώς αυτό για το οποίο εξελέγην, ΣΑΡΩΤΙΚΑ, με στόχο να πετύχω ρεκόρ στη μείωση της εγκληματικότητας και να δημιουργήσω το ισχυρότερο χρηματιστήριο στην ιστορία. Ο Λέων θα έπρεπε να είναι ευγνώμων γιατί, όπως όλοι γνωρίζουν, η εκλογή του ήταν μια μεγάλη έκπληξη. Δεν ήταν σε καμία λίστα για να γίνει Πάπας και τοποθετήθηκε εκεί από την Εκκλησία μόνο και μόνο επειδή ήταν Αμερικανός, και πίστευαν ότι έτσι θα είχαν καλύτερες σχέσεις με τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τζ. Τραμπ. Αν δεν ήμουν εγώ στον Λευκό Οίκο, ο Λέων δεν θα ήταν στο Βατικανό.

»Δυστυχώς, ο Λέοντας είναι αδύναμος σε ό,τι αφορά στο έγκλημα και στα πυρηνικά όπλα, και δεν μου αρέσει ούτε το γεγονός ότι συναντά υποστηρικτές του Ομπάμα, όπως ο Ντέιβιντ Άξελροντ, ένας ΧΑΜΕΝΟΣ της αριστεράς, ο οποίος είναι ένας από εκείνους που ήθελαν τη σύλληψη εκκλησιαζόμενων και κληρικών. Ο Λέων θα έπρεπε να συμμαζευτεί ως Πάπας, να χρησιμοποιήσει την κοινή λογική, να σταματήσει να εξυπηρετεί τη Ριζοσπαστική Αριστερά και να επικεντρωθεί στο να είναι ένας Μεγάλος Πάπας, όχι ένας Πολιτικός. Τον βλάπτει πολύ άσχημα και, το πιο σημαντικό, βλάπτει την Καθολική Εκκλησία! Πρόεδρος ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΖ. ΤΡΑΜΠ».

«Ο αμερικανικός στρατός θα προχωρήσει σε αποκλεισμό του Κόλπου του Ομάν και της Αραβικής Θάλασσας, ανατολικά των Στενών του Ορμούζ, και θα τον εφαρμόσει σε όλη την κυκλοφορία των πλοίων, ανεξαρτήτως σημαίας», ανέφερε προηγουμένως η αμερικανική Κεντρική Διοίκηση σε memo προς πλοιοκτήτες και ναυτικούς σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Reuters σήμερα.

Η προειδοποιητική ανακοίνωση αναφέρει πως ο αποκλεισμός θα τεθεί σε ισχύ στις 17.00 ώρα Ελλάδας σήμερα.

«Οποιοδήποτε πλοίο εισέρχεται ή εξέρχεται από την αποκλεισμένη περιοχή χωρίς άδεια θα υπόκειται σε αναχαίτιση, αλλαγή πορείας και δέσμευση», λέει το σημείωμα. Ο αποκλεισμός δεν θα εμποδίσει τον ουδέτερο διάπλου μέσω των Στενών του Ορμούζ προς ή από μη ιρανικούς προορισμούς. Ο αποκλεισμός περιλαμβάνει ολόκληρη την ιρανική ακτογραμμή, για να συμπεριλάβει», ανέφερε το σημείωμα, προσθέτοντας ότι «θα επιτρέπονται ανθρωπιστικές αποστολές, συμπεριλαμβανομένων τροφίμων, ιατρικών προμηθειών και άλλων βασικών αγαθών που θα υπόκεινται σε έλεγχο».

“Το συνεχιζόμενο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ είναι πολύ επιζήμιο και η αποκατάσταση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας είναι υψίστης σημασίας για εμάς”, δήλωσε σήμερα η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε, λίγο μετά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου της Κομισιόν που πολλοί αναφέρουν ως “Κολεγιο”.  Δεν αναφέρθηκε διόλου στις δηλώσεις Τραμπ.

Παράλληλα, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν εξέφρασε την ανησυχία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις συνεχιζόμενες επιθέσεις στο Λίβανο. Είπε ότι «αυτές απειλούν να εκτροχιάσουν ολόκληρη τη διαδικασία για ειρήνη στην περιοχή. Δε μπορεί να υπάρξει σταθερότητα στη Μέση Ανατολή ή στον Κόλπο, όσο ο Λίβανος φλέγεται και πρέπει όλα τα μέρη να σεβαστούν την κυριαρχία του Λιβάνου και να εφαρμόσουν πλήρη παύση των εχθροπραξιών. Η ΕΕ παρέχει άμεση βοήθεια στον λαό του Λιβάνου, αλλά καμία βοήθεια δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ασφάλεια μιας μόνιμης ειρήνης».

Αναφερόμενη στον «τεράστιο αντίκτυπο» που έχει η κρίση στη Μέση Ανατολή στην οικονομία των χωρών της ΕΕ, η πρόεδρος της Επιτροπής υπογράμμισε ότι από την έναρξη της σύγκρουσης, πριν από 44 ημέρες, ο λογαριασμός για εισαγωγές ορυκτών καυσίμων αυξήθηκε κατά πάνω από 22 δισεκατομμύρια ευρώ. Ως εκ τούτου, η Φον ντερ Λάιεν αναφέρθηκε σε μια σειρά μέτρων για τη μείωση των τιμών ενέργειας – τη λεγόμενη «εργαλειοθήκη» – που θα παρουσιάσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή την ερχόμενη εβδομάδα, 22 Απριλίου, λίγο πριν το άτυπο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που θα πραγματοποιηθεί στην Κύπρο, 23 και 24 Απριλίου.

Σύμφωνα με την Πρόεδρο της Επιτροπής, τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει να απαντήσουν συντονισμένα στην άνοδο των τιμών ενέργειας. Όπως είπε, τα μέτρα αυτά θα πρέπει να είναι «στοχευμένα» – δίνοντας ιδιαίτερη στήριξη στα πιο ευάλωτα νοικοκυριά και τομείς της οικονομίας – «προσωρινά» και «να εφαρμόζονται έγκαιρα και χωρίς καθυστέρηση, τη στιγμή που είναι πραγματικά αναγκαία». Στο ίδιο πλαίσιο, η Επιτροπή αναμένεται να παρουσιάσει βέλτιστες πρακτικές για τον σχεδιασμό προγραμμάτων εισοδηματικής στήριξης, ενώ δρομολογείται διαβούλευση για πιο ευέλικτους κανόνες κρατικών ενισχύσεων, ώστε τα κράτη να έχουν μεγαλύτερο περιθώριο παρέμβασης στους πιο εκτεθειμένους κλάδους.

Η Φον ντερ Λάιεν τόνισε ότι η Επιτροπή δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην καλύτερη συνεργασία μεταξύ των κρατών-μελών, αξιοποιώντας την εμπειρία της ενεργειακής κρίσης του 2022, ώστε να αποφευχθούν φαινόμενα ανταγωνισμού μεταξύ τους στην αγορά ενέργειας.

Προβλέπεται, επίσης, ενισχυμένος ευρωπαϊκός συντονισμός για την πλήρωση των αποθεμάτων φυσικού αερίου, καθώς και κοινός σχεδιασμός για την απελευθέρωση στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου, με στόχο το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα. Παράλληλα, όπως τόνισε η Φον ντερ Λάιεν, θα διασφαλιστεί ότι τα εθνικά μέτρα έκτακτης ανάγκης «δεν θα ανταγωνίζονται μεταξύ τους» και δεν θα διαταράσσουν τη λειτουργία της ενιαίας αγοράς.

Όπως είπε η Φον ντερ Λάιεν, η Επιτροπή εξετάζει επίσης μέτρα για τη μείωση της ενεργειακής ζήτησης, «με πλήρη σεβασμό στην ελευθερία επιλογής των καταναλωτών», δίνοντας έμφαση στην ενεργειακή αποδοτικότητα, όπως η αναβάθμιση κτιρίων και η ανανέωση βιομηχανικού εξοπλισμού.

Παράλληλα, προωθούνται πιο διαρθρωτικές παρεμβάσεις για τη μείωση του κόστους ενέργειας, με την αναθεώρηση του συστήματος εμπορίας εκπομπών (ETS), με παρεμβάσεις σε φόρους και χρεώσεις δικτύων και με ευρύτερη αναμόρφωση του ενεργειακού μείγματος.

Καταλήγοντας, η Φον ντερ Λάιεν τόνισε ότι η εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα καθιστά την Ευρώπη ευάλωτη σε κρίσεις και υψηλές τιμές, τονίζοντας ότι η μετάβαση προς ανανεώσιμες πηγές και πυρηνική ενέργεια αποτελεί τη μόνη μακροπρόθεσμη λύση για ενεργειακή ανεξαρτησία και σταθερότητα για την ΕΕ. Ανέφερε, επίσης, ότι θα πρέπει να επιταχυνθούν οι επενδύσεις σε δίκτυα, αποθήκευση και ηλεκτροδότηση της οικονομίας, με αξιοποίηση ευρωπαϊκών πόρων αλλά και με κινητοποίηση ιδιωτικών κεφαλαίων, ώστε να ενισχυθεί η ενεργειακή ασφάλεια και να μειωθούν οι τιμές με βιώσιμο τρόπο.

Τέλος, απαντώντας σε ερώτηση για το ενδεχόμενο ενεργοποίησης πιο δραστικών μέτρων, η Φον ντερ Λάιεν ξεκαθάρισε ότι προς το παρόν «δεν πληρούνται οι συνθήκες για την ενεργοποίηση εναλλακτικών μέτρων, όπως η γενική ρήτρα διαφυγής». Υπογράμμισε ότι οι όποιες παρεμβάσεις δεν θα πρέπει να επιβαρύνουν υπερβολικά τα δημόσια ελλείμματα και πως η αντιμετώπιση της κρίσης πρέπει να γίνει «βήμα-βήμα», καθώς εξελίσσεται η κατάσταση. Πρόσθεσε, ότι η Επιτροπή θα επανεκτιμά διαρκώς την κατάσταση, ανάλογα με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εντούτοις, η φορολογική αφαίμαξη δεν είναι η μόνη αιτία. Η ρίζα της ακρίβειας μπορεί να επεκτείνεται και στην δομή της ίδιας της αγοράς. Σύμφωνα με πορίσματα της Επιτροπής Ανταγωνισμού, στην ελληνική αγορά πετρελαιοειδών παρατηρούνται συνθήκες περιορισμένου ανταγωνισμού, οι οποίες ευνοούν την δημιουργία ολιγοπωλίων. Έτσι, παρατηρείται συχνά το φαινόμενο της “ασυμμετρίας” στην μεταφορά των τιμών: Οι διεθνείς αυξήσεις περνούν αστραπιαία στην αντλία, αλλά οι μειώσεις “χάνονται” στην εφοδιαστική αλυσίδα. Η υποψία σχηματισμού καρτέλ, που επιβάλλει τιμές μονοπωλίου, ενισχύεται από το ότι οι τιμές στην Ελλάδα παραμένουν δυσανάλογα υψηλές, σε σχέση με το κόστος και την αγοραστική δύναμη των πολιτών.

Οι φόροι στην βενζίνη

Την ίδια στιγμή, η επιλογή της κυβέρνησης να διατηρεί τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στα 0,70 λεπτά ανά λίτρο, ενώ η ΕΕ επιτρέπει μείωση αυτού του φόρου στα 0,36 λεπτά ανά λίτρο, οδηγεί νομοτελειακά σε συρρίκνωση του διαθέσιμου εισοδήματος. Οι μνήμες από το 2019, όταν στελέχη της σημερινή κυβέρνησης υπόσχονταν “δραστική μείωση των φόρων παντού”, συμπεριλαμβανόμενου και του ΕΦΚ, έρχονται σήμερα σε απόλυτη σύγκρουση με την κυβερνητική ακαμψία.

Το συμπέρασμα είναι αμείλικτο: Όσο η ακρίβεια τροφοδοτείται από την αδικαιολόγητα υψηλή κρατική φορολογία και από την ασυδοσία μονοπωλιακών πρακτικών, η Ελλάδα θα παραμένει αρνητική πρωταθλήτρια της Ευρώπης. Η ανάπτυξη που ευαγγελίζεται το “επιτελικό κράτος”, φαίνεται πως σταματάει ακριβώς πριν από την αντλία των πρατηρίων καυσίμων.

Ο Άρης Ρολόγης είναι φοιτητής Πολιτικών & Κοινωνικών Επιστημών στα Πανεπιστήμια των Βρυξελλών και της Γάνδης