Πριν από λίγο καιρό, ο Πολ Ρόμπινσον παρατήρησε ότι στον σημερινό κόσμο λειτουργούν δύο προσεγγίσεις στην εξωτερική πολιτική. Η πρώτη είναι η πίστη σε μια παραδοσιακή “βεστφαλιανή τάξη” (Συνθήκη της Βεστφαλίας 1648), στην οποία τα κράτη είναι ισότιμες κυρίαρχες οντότητες. Η δεύτερη είναι αρκετά διαφορετική: Η συλλογιστική περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει ωθήσει τη Δύση σε μια αντίθετη κατεύθυνση, προς μια προτίμηση για νομική ασυμμετρία. Σε αυτό το μοντέλο, οι “δίκαιοι” και οι “άδικοι”, αυτοί που σέβονται και αυτοί που δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν είναι νομικά ή ηθικά ίσοι.

Πρόκειται για μία πολύ οξυδερκή παρατήρηση. Έχω γράψει δοκίμιο για να υποστηρίξω ότι η Ρωσία έχει μια “Βεστφαλιανή” άποψη για τα πράγματα. Το επιχείρημά μου, ουσιαστικά, ήταν ότι η Μόσχα είχε περάσει επτά δεκαετίες προωθώντας μια ηθικιστική άποψη “εξαιρετισμού” (το πρώτο σοσιαλιστικό κράτος στον κόσμο, το λαμπρό μέλλον της ανθρωπότητας και όλα αυτά), η οποία την οδήγησε σε πλήρη αποτυχία. Είχε μάθει με τον δύσκολο τρόπο ότι οι χώρες είναι όπως είναι και πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως είναι. Η ηθικολογική στάση οδηγεί σε αποτυχία.

Οι αναγνώστες θα έχουν συμπεράνει ότι κατατάσσομαι στη “βεστφαλιανή” πλευρά του επιχειρήματος. Μπορεί να μην σας αρέσουν οι γείτονές σας, αλλά δεν θα εξαφανιστούν αν κλείσετε τα μάτια σας και τους περιφρονήσετε. Μπορεί να νιώσετε αυταρέσκεια για λίγο, αλλά όταν ανοίξετε ξανά τα μάτια σας, τίποτα δεν θα έχει αλλάξει. Για να τους αντιμετωπίσετε, πρέπει να προσπαθήσετε να τους καταλάβετε, να προσπαθήσετε να δείτε τον κόσμο και από τη δική τους οπτική γωνία. Ένα πέπλο ηθικής ανωτερότητας εμποδίζει μια καθαρή εικόνα.

Ηθικολογία που αντικαθιστά τη λογική

Επιστρέφοντας στην απάντηση του συναδέλφου μου, βλέπουμε συναισθήματα που αντικαθιστούν τη λογική. Μην μπείτε στον κόπο να προσπαθήσετε να καταλάβετε πώς βλέπει τα πράγματα η Ρωσία, απλώς πείτε ότι είναι μια άθλια χώρα. Η κρίση και η καταδίκη αντικαθιστούν τη σκέψη και την κατανόηση. Η ουσία της νοημοσύνης είναι η προσπάθεια να δεις την οπτική γωνία του άλλου. Πώς βλέπει τα πράγματα; Τι προσπαθεί να κάνει; Ποιες απειλές βλέπει; Τι είναι σε θέση να κάνει γι’ αυτό; Αυτό είναι όλο το νόημα της νοημοσύνης, της ανάλυσης, των διεθνών σχέσεων, της διπλωματίας και όλων αυτών των πραγμάτων.

Είναι δύσκολο και ποτέ δεν θα το κάνεις απόλυτα σωστό, αλλά πρέπει να κρατήσεις τις ηθικές σου κρίσεις για τον εαυτό σου και να προσπαθήσεις να δεις την πραγματικότητα. Κι αυτό είναι που με απογοήτευσε στο παραλήρημα του συναδέλφου μου: Νόμιζα ότι ήταν καλύτερος από αυτό. Απλώς ακουγόταν σαν κάποιος φανατικός “ειδικός” στην τηλεόραση που έλεγε ότι “εμείς είμαστε σπουδαίοι και αυτοί είναι χάλια”. Η ηθικολογία είναι εύκολη, η ανάλυση είναι δύσκολη.

Το πρώτο πρόβλημα με την ηθικολογική κοσμοθεωρία είναι ότι σύντομα γίνεται κανείς πολύ περιορισμένος ως προς το με ποιον μπορεί να μιλήσει. Άλλωστε, οι “Καλοί” δεν μπορούν να αναγνωρίσουν τους “Κακούς”! Ειδικά μετά την ανάπτυξη όλων των προσεκτικά κατασκευασμένων πολεμικών λέξεων: οι “ισχυρισμοί” του “καθεστώτος” είναι “μη επαληθευμένοι”, είναι “παραπληροφόρηση” που διαδίδεται από τα “κρατικά μέσα ενημέρωσης”, είναι “σημεία συζήτησης” από το “εγχειρίδιο στρατηγικής”.

Οι “Καλοί”, οι “Δίκαιοι”, αντίθετα, έχουν δημοκρατικές κυβερνήσεις, λένε την αλήθεια και έχουν ελεύθερα μέσα ενημέρωσης. Όσο περισσότερο τονίζει το κακό του άλλου, τόσο λιγότερο μπορεί να τον γνωρίσει και να τον κατανοήσει. Και σίγουρα δεν μπορεί ποτέ να μολύνει την “καθαρότητά” του συναντώντας τους “Κακούς”. Ιδού η ουσία της “νομικής ασυμμετρίας” του Ρόμπινσον, όπως εκφράζεται από έναν από τους κύριους υποστηρικτές της: “Ο Πούτιν είναι ένα τέρας”, “το ΝΑΤΟ είναι αμυντική συμμαχία”. Τι περισσότερο χρειάζεται να πείτε ή να σκεφτείτε;

Όταν η ηθική ανωτερότητα εδραιώνεται, σύντομα ριζώνουν και άλλες ανωτερότητες. Είμαστε ηθικά καλύτεροι και ό,τι κάνουμε είναι επίσης καλύτερο! Το κακό αποτυγχάνει παντού, στον πόλεμο και στην ειρήνη. Τα εργαλεία μας λειτουργούν καλύτερα και τα χρησιμοποιούμε καλύτερα. Οι ηθικά κατώτεροι είναι χειρότεροι και στον πόλεμο. Και έτσι καταλήγουμε στην προσδοκία ότι “ένα καλό χτύπημα στην πόρτα και ολόκληρο το σάπιο οικοδόμημα θα καταρρεύσει”. Αλλά η ΕΣΣΔ δεν κατέρρευσε το 1941 (κατέρρευσε για άλλους λόγους πολύ αργότερα) και ούτε το Ιράν κατέρρευσε το 2026.

Οι “ηθικοί” πόλεμοι του ΝΑΤΟ!

Και υπάρχουν τόσοι πολλοί πόλεμοι επειδή υπάρχει τόσο πολύ κακό που δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη και σίγουρα δεν πρέπει να αφεθεί στην ησυχία του. Έτσι, το ΝΑΤΟ, η συμμαχία των “ηθικά ανώτερων”, αναγκάστηκε να παρέμβει στα Βαλκάνια, τη Σομαλία, τη Λιβύη, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, την Ουκρανία. Πόλεμος όλη την ώρα και παντού! «Ουσιαστικά, το ΝΑΤΟ όχι μόνο βοηθά στην υπεράσπιση του εδάφους των μελών του, αλλά και δεσμεύεται –όπου είναι δυνατόν και όταν είναι απαραίτητο– να προβάλλει τις αξίες του σε μεγαλύτερο βάθος, να αποτρέπει και να διαχειρίζεται κρίσεις, να σταθεροποιεί καταστάσεις μετά από συγκρούσεις και να υποστηρίζει την ανοικοδόμηση».

Είναι ενδιαφέρον πόσο συχνά αυτή η “προβολή αξιών” περιλαμβάνει βομβαρδισμούς! Η ηθικολογία είναι καταστροφική για τους εφαρμοστές της – για να μην αναφέρουμε τους χιλιάδες αποδέκτες. Οι ηθικολόγοι δεν βλέπουν ποτέ την πραγματικότητα. Πώς μπορούν όταν είναι τόσο κακή; Υποτιμούν τον αντίπαλο και υπερεκτιμούν τους εαυτούς τους. Έτσι, όμως, είναι δύσκολο να δεις την πραγματικότητα, αλλά η πραγματικότητα έχει δόντια που τελικά δαγκώνουν – βλέπε τον Τραμπ με το Ιράν.

Η ηθικολογία είναι μοιραία για την ευφυή λήψη αποφάσεων. Μπλοκάρει απόλυτα τον πραγματικό σκοπό της νοημοσύνης. Αλλά φοβάμαι ότι η ηθικολογία έχει κυριαρχήσει στη Δύση και όλοι οι “αναλυτές” σήμερα πρέπει να συμφωνήσουν με τη Νούλαντ ότι “ο Πούτιν είναι ένα τέρας”. Όποιος κολυμπάει κόντρα στο ρεύμα θεωρείται “απολογητής του Πούτιν” και ως εκ τούτου τουλάχιστον λίγο τερατώδης. Δεν είναι περίεργο, λοιπόν, που όλοι οι πόλεμοι του ΝΑΤΟ εξελίχθηκαν σε ήττες.

Ευτυχώς που έχω πάρει σύνταξη…

Πηγή: https://patrickarmstrong.ca/ 2026/08/02/analysis-by- emotion/

Ο Patrick Armstrong υπηρέτησε ως αναλυτής στο καναδικό Υπουργείο Άμυνας με εξειδίκευση στην ΕΣΣΔ/Ρωσία. Ξεκίνησε την εποχή του Τσερνιένκο και παρακολούθησε τις εξελίξεις από τη δεκαετία του 1990. Από το 1993 έως το 1996 υπηρέτησε ως σύμβουλος στην Καναδική Πρεσβεία στη Μόσχα.

Η 46χρονη αναμένεται να απολογηθεί για τον ρόλο που της αποδίδουν οι Αρχές στην επίθεση της 5ης Μαΐου 2010, ενώ η ίδια έχει δηλώσει ότι είναι αθώα και έχει υποστηρίξει ότι θέλει να δώσει εξηγήσεις ενώπιον της Δικαιοσύνης. Η κατηγορούμενη είχε συλληφθεί στις 13 Ιουλίου στο αεροδρόμιο του Λονδίνου, καθώς σε βάρος της είχε ενεργοποιηθεί ερυθρά αγγελία της Interpol από τις ελληνικές Αρχές. Παρέμεινε υπό κράτηση στη Βρετανία μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες για την έκδοσή της στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της αστυνομικής έρευνας, η 46χρονη φέρεται να έχει καταγραφεί σε οπτικό υλικό από την ημέρα του εμπρησμού, με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου της. Οι Αρχές αναφέρουν ότι η ταυτοποίησή της προέκυψε μετά από νέα ανάλυση του διαθέσιμου υλικού από τα εγκληματολογικά εργαστήρια.

Η έρευνα φέρεται να βασίστηκε σε στοιχεία όπως ο σωματότυπος, το ύψος, τα μαλλιά, τα ρούχα, τα παπούτσια και το σακίδιο που εμφανίζεται να φέρει στο υλικό. Κατά την αστυνομία, η γυναίκα εμφανίζεται κοντά στον άνδρα που έσπασε τη βιτρίνα της τράπεζας και της αποδίδεται υποστηρικτικός ρόλος στην ομάδα των δραστών.

Η επίθεση στη Marfin σημειώθηκε στις 5 Μαΐου 2010, κατά τη διάρκεια μεγάλης διαδήλωσης στο κέντρο της Αθήνας. Κουκουλοφόροι έσπασαν τη γυάλινη πρόσοψη του υποκαταστήματος στην οδό Σταδίου και πέταξαν στο εσωτερικό βόμβες μολότοφ, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει φωτιά. Από την πυρκαγιά έχασαν τη ζωή τους τρεις εργαζόμενοι: Η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, 32 ετών και έγκυος τεσσάρων μηνών, ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης, 36 ετών και η Παρασκευή Ζούλια, 35 ετών.

Για την υπόθεση έχουν ήδη συλληφθεί και κατηγορούνται δύο 42χρονοι, οι οποίοι βρίσκονται προσωρινά κρατούμενοι στις φυλακές Μαλανδρίνου και Ναυπλίου. Στον έναν αποδίδεται ρόλος συντονισμού της ομάδας, ενώ ο δεύτερος φέρεται να είναι το πρόσωπο που έσπασε τη γυάλινη πρόσοψη της τράπεζας. Η 46χρονη, αλλά και οι υπόλοιποι που προφυλακίστηκαν, υποστηρίζουν ότι είναι αθώοι.

Επισήμως, το νομοσχέδιο τιτλοφορείται «Σχέδιο Νόμου για την Ενίσχυση της Εθνικής Αλληλεγγύης και της Κοινωνικής Συνοχής» και αποτελεί το βασικό θεσμικό πλαίσιο που θα καθοδηγήσει τα επόμενα στάδια της διαδικασίας μεταξύ του τουρκικού κράτους και του PKK.
Πρόκειται ουσιαστικά για το πρώτο βήμα.

Η πρόταση αναμένεται να συζητηθεί την Παρασκευή στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Εθνοσυνέλευσης και στη συνέχεια να παραπεμφθεί στην Ολομέλεια (ενδεχομένως την Κυριακή), όπου τα κόμματα της αντιπολίτευσης αναμένεται να επιχειρήσουν να επιβραδύνουν τη συζήτηση την επόμενη εβδομάδα.

Τι προηγήθηκε

Στις 2 Αυγούστου, αντιπροσωπεία του κουρδικού-κοινοβουλευτικού κόμματος DEM επισκέφθηκε τη φυλακή στο νησί Ιμραλί, προκειμένου να ενημερώσει τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν για τις λεπτομέρειες του σχεδίου νόμου. Την επόμενη ημέρα, το DEM δημοσιοποίησε θετική δήλωση του Οτσαλάν, ο οποίος ανέφερε ότι «δεν έχουν λυθεί ακόμη όλα τα ζητήματα», ωστόσο το νομοσχέδιο θα συμβάλει στην ειρήνη στην περιοχή και θα ανοίξει πλήρως τον δρόμο προς μια «δημοκρατική δημοκρατία».

Ο πρόεδρος του MHP (συγκυβερνών Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης) Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ο οποίος είχε εγκαινιάσει τη διαδικασία πριν από σχεδόν δύο χρόνια με τη συμβολική χειραψία του με βουλευτές του DEM, ήταν από τους πρώτους που υπέγραψαν το σχέδιο νόμου την Τρίτη.

Οι αντιδράσεις

Μετά την κατάθεση του νομοσχεδίου την Τετάρτη, ο πρόεδρος Ερντογάν έγραψε στην πλατφόρμα X: «Ελπίζω αυτό το βήμα, που αποσκοπεί στην οριστική απαλλαγή της Τουρκίας από την απειλή της τρομοκρατίας, να οδηγήσει σε ευοίωνα αποτελέσματα».

Ο εκπρόσωπος του AKP, Ομέρ Τσελίκ, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι το νομοθετικό πλαίσιο αποτελεί: «Μία από τις σημαντικότερες απαντήσεις απέναντι στην ιμπεριαλιστική και σιωνιστική επιθετικότητα που στρέφεται εναντίον της περιοχής μας», υποστηρίζοντας ότι μέσω της διαδικασίας με το PKK η Άγκυρα αποτρέπει τους αντιπάλους της από το να χρησιμοποιήσουν την οργάνωση εναντίον των τουρκικών συμφερόντων.

Στην αντιπολίτευση, το κόμμα Yeni Parti (το νέο κόμμα που ίδρυσε ο Οζγκιούρ Οζέλ, αφού αποχώρησε από το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα-CHP) ανακοίνωσε ότι θα εξετάσει το σχέδιο νόμου, πριν δημοσιοποιήσει τη θέση του. Αντίθετα, το Yeniden Refah (ισλαμικό Νέο Κόμμα Ευημερίας, υπό τον υιό Ερμπακάν) και το IYI Parti (“Καλό Κόμμα”, εθνικιστικό, από διάσπαση του MHP) εμφανίζονται ιδιαίτερα επικριτικά, υποστηρίζοντας ότι η διαδικασία συνιστά προδοσία απέναντι στους στρατιώτες και τους πολίτες που έχασαν τη ζωή τους στον πόλεμο μεταξύ του τουρκικού κράτους και του PKK, ο οποίος διαρκεί πάνω από τέσσερις δεκαετίες.

Παράλληλα, η Επιτροπή Εθνικής Άμυνας της Βουλής ενέκρινε την Τετάρτη ξεχωριστό σχέδιο νόμου που τροποποιεί τα δικαιώματα των οικογενειών των «μαρτύρων» και των βετεράνων.

Τι προβλέπει το νομοθετικό πλαίσιο

Το άρθρο 1 ορίζει ότι η ειρηνευτική διαδικασία θα ξεκινήσει επισήμως, μόνο αφού το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (MGK) διαπιστώσει και δημοσιεύσει στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ότι το PKK έχει τερματίσει πλήρως τη δράση του και έχει παραδώσει όλα τα όπλα και τα πυρομαχικά του.

Τα άρθρα 3 και 6 προβλέπουν αναστολή των ποινικών διαδικασιών και όχι άμεση απονομή αμνηστίας για όσους πληρούν τις προϋποθέσεις. Ανάλογα με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν, οι εν εξελίξει δίκες μπορούν να ανασταλούν, ή οι ποινές φυλάκισης να τεθούν σε αναστολή, υπό καθεστώς δοκιμαστικής επιτήρησης.

Αξιοσημείωτο είναι ότι τα άρθρα 3 και 6 εξαιρούν από τις ευεργετικές διατάξεις όσους κατηγορούνται για ανθρωποκτονίες και άλλα εγκλήματα που επισύρουν ισόβια κάθειρξη και τελέστηκαν πριν από την 1η Ιουνίου 2005. Στην εξαίρεση αυτή περιλαμβάνονται ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν και η ανώτατη ηγεσία του PKK. Το άρθρο 5 καθορίζει τους όρους της δοκιμαστικής περιόδου, ενώ το άρθρο 7 προβλέπει τη σύσταση επιτροπής υπό την προεδρία του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, η οποία θα παρακολουθεί και θα αξιολογεί την πορεία της διαδικασίας.

Αν και το σχέδιο νόμου περιλαμβάνει πολλές ακόμη επιμέρους διατάξεις, αυτά αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά του λεγόμενου «τουρκικού μοντέλου» για τον «τερματισμό της τρομοκρατίας». Ωστόσο, σύμφωνα με τη δικηγόρο Γκιουλτσίν Αβσάρ, αρκετοί νομικοί ορισμοί παραμένουν ασαφείς, γεγονός που ενδέχεται να αφήσει την εφαρμογή του νόμου «στο έλεος της δικαστικής γραφειοκρατίας».

Η Οζγκέ Γκέντς, ερευνήτρια στο Middle East Council on Global Affairs, η οποία συμμετείχε στις πρωτοβουλίες της κοινωνίας των πολιτών κατά την ειρηνευτική διαδικασία Τουρκίας-PKK την περίοδο 2013-2015, εκτίμησε με συγκρατημένη αισιοδοξία ότι το σχέδιο νόμου συνιστά πρόοδο έπειτα από μήνες διαπραγματεύσεων. Αν και η κατάθεση του νομοσχεδίου αναβλήθηκε επανειλημμένα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, αναγκάζοντας τη Βουλή να παρατείνει τις εργασίες της μέσα στην περίοδο της θερινής διακοπής, η Γκέντς υποστηρίζει:

«Η καθυστέρηση αποκαλύπτει την επιφυλακτικότητα της κυβέρνησης, την ανησυχία της για τις εκλογικές και εθνικιστικές αντιδράσεις και την προτίμησή της να προηγηθεί η επιβεβαίωση των ζητημάτων ασφαλείας πριν από οποιαδήποτε νομική παραχώρηση. Ταυτόχρονα, όμως, φαίνεται ότι έδωσε στα εμπλεκόμενα μέρη τον χρόνο να διαμορφώσουν έναν ελάχιστο κοινό συμβιβασμό, ο οποίος είναι σημαντικά πιο προστατευτικός και λειτουργικός από ό,τι πολλοί ανέμεναν».

Η ίδια επισημαίνει επίσης ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σταθερά πως η κοινή γνώμη υποστηρίζει σε μεγάλο βαθμό τον τερματισμό της σύγκρουσης, αλλά εμφανίζεται πιο επιφυλακτική απέναντι σε παραχωρήσεις που συνδέονται με τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Το γεγονός ότι η ηγεσία του PKK εξαιρείται από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο ανοίγει τον δρόμο για τη νομική διευθέτηση υποθέσεων χαμηλότερης βαρύτητας, όπως η συμμετοχή στην οργάνωση, η παροχή βοήθειας ή η προπαγάνδα, αδικήματα που αφορούν μεγάλο αριθμό ανθρώπων οι οποίοι έχουν διωχθεί ή φυλακιστεί βάσει της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας.

Το επόμενο στάδιο

Μετά την αναμενόμενη έγκριση του νομοσχεδίου από το κοινοβούλιο, με τις ψήφους του κυβερνητικού συνασπισμού και του κόμματος DEM, η επόμενη φάση θα κρίνει κατά πόσο η διαδικασία μπορεί να αποκτήσει μόνιμο και βιώσιμο χαρακτήρα. Επειδή το σχέδιο νόμου επικεντρώνεται κυρίως στις ποινικές υποθέσεις και στις δικαστικές διώξεις, η Γκέντς, τονίζει ότι δεν μπορεί να αναμένεται να ρυθμίσει όλες τις πτυχές της επιστροφής και της κοινωνικής επανένταξης των πρώην μαχητών.

Όπως αναφέρει: «Τα ζητήματα αυτά ενδέχεται να αντιμετωπιστούν στην επόμενη φάση, μέσω του συντονιστικού ρόλου της Επιτροπής, των υποεπιτροπών της, καθώς και μέσω πρόσθετων διοικητικών ή νομοθετικών μέτρων, τα οποία έχει την εξουσία να εισηγηθεί». Η ίδια εκτιμά ότι τα βασικά ζητήματα που θα πρέπει να συζητηθούν σχετικά με την επανένταξη περιλαμβάνουν:

• Αν οι πρώην μαχητές θα προστατεύονται από πράξεις αντεκδίκησης ή από νέες, επαναλαμβανόμενες ποινικές έρευνες.
• Πώς θα αποκτήσουν πρόσβαση σε στέγαση, εισόδημα, εργασία και υπηρεσίες υγείας.
• Πώς θα διευκολυνθεί η επανένωση των οικογενειών τους.
• Αν θα μπορούν να συμμετέχουν νόμιμα στην πολιτική και κοινωνική ζωή, χωρίς να κινδυνεύουν να ποινικοποιηθούν εκ νέου.

Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας είχε παρουσιαστεί οικειοθελώς στις Αρχές την Τρίτη, όταν ενημερώθηκε ότι αναζητείται στο πλαίσιο της έρευνας για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδηλώθηκε η πυρκαγιά. Να σημειωθεί ότι κατά την προσαγωγή του στην Ανακρίτρια, μερίδα κόσμου εξέφρασε την υποστήριξη της στον δήμαρχο: «Δήμαρχε είμαστε μαζί του».

Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκονται οι συνθήκες λειτουργίας του δικτύου ηλεκτροδότησης του αιολικού πάρκου στην περιοχή όπου εκδηλώθηκε η φωτιά. Σύμφωνα με τα ευρήματα της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ), εντοπίστηκαν ελλείψεις, αστοχίες και κακοτεχνίες στο δίκτυο ηλεκτροδότησης, οι οποίες φέρονται να συνδέονται με τη δημιουργία σπινθήρων και την έναρξη της πυρκαγιάς.

Πηγές σημειώνουν ότι από το ίδιο ηλεκτροδοτικό δίκτυο του αιολικού πάρκου είχε ξεσπάσει ξανά φωτιά μόλις στις 27 Ιουνίου 2026. Τότε η φωτιά είχε κάψει 60 στρέμματα. Ωστόσο, παρότι τότε σήμανε το καμπανάκι του κινδύνου φαίνεται ότι δεν έγιναν τα απαραίτητα έργα για να μην ξεσπάσει και νέα φωτιά (όπως εν τέλει έγινε περίπου ένα μήνα μετά). Στο πλαίσιο της έρευνας αναμένεται η ολοκλήρωση των πορισμάτων από τους πραγματογνώμονες που διορίστηκαν από την Εισαγγελία.

Η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού ζήτησε να σφραγιστεί το δίκτυο ηλεκτροδότησης του αιολικού πάρκου από το οποίο εξετάζεται ότι ξεκίνησε η φωτιά που έκαψε χιλιάδες στρέμματα πρασίνου και σπίτια σε Βοιωτία και Αττική. Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε ο ΑΝΤ1, το σχετικό αίτημα έχει ήδη διαβιβαστεί στην Εισαγγελία Θηβών, προκειμένου το δίκτυο να παραμείνει εκτός λειτουργίας μέχρι να ολοκληρωθούν οι απαραίτητοι τεχνικοί έλεγχοι και να διαπιστωθεί αν πληροί όλες τις προϋποθέσεις ασφαλούς λειτουργίας.

Τι συνέβη με τον δήμαρχο Πάρου

Είχε προηγηθεί η σύλληψη του δημάρχου Πάρου, Κωνσταντίνου Μπιζά, του αντιδημάρχου Καθαριότητας, του επόπτη της ιδιωτικής εταιρείας που έχει αναλάβει τη διαχείριση των απορριμμάτων του νησιού και ενός οδηγού απορριμματοφόρου, για την μεγάλη πυρκαγιά που έπληξε το νησί των Κυκλάδων.  Η εισαγγελική έρευνα για την πυρκαγιά αφορά κακουργηματικές πράξεις.

Κατά το προανακριτικό κατηγορητήριο, φέρεται να υπήρξε εναπόθεση απορριμμάτων, όπως οικιακές συσκευές, χαρτόκουτα και κλαδιά, σε χώρο εντός του ΧΥΤΑ όπου αυτό απαγορεύεται από τη νομοθεσία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, από την περιοχή εκδηλώθηκε η φωτιά, η οποία επεκτάθηκε εκτός των εγκαταστάσεων, καίγοντας περίπου 10.000 στρέμματα δασικής, χορτολιβαδικής και αγροτικής έκτασης, προκαλώντας σημαντική περιβαλλοντική επιβάρυνση και ζημιές σε περιουσίες, ενώ εξετάζεται και ο κίνδυνος που δημιουργήθηκε για ανθρώπινες ζωές.

Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, όλοι αφέθηκαν ελεύθεροι, ενώ η εισαγγελική έρευνα συνεχίζεται προς κάθε κατεύθυνση, με τις Αρχές να εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα σχετικά με τα αίτια της πυρκαγιάς, αλλά και την πιθανή εμπλοκή επιπλέον προσώπων.

Η ρήξη φάνηκε στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων που έγιναν μεταξύ των δύο κρατών, κατά τις οποίες το Ιράν εξέφρασε την βούληση για την επιβολή τελών στη διέλευση των πλοίων από το Στενό του Ορμούζ. Η Ουάσινγκτον εναντιώθηκε σε αυτή την απαίτηση και αρχικά ο πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ θα εισπράττουν τέλη για την παροχή ασφαλούς διέλευσης στα πλοία, μια δήλωση – που όπως συνηθίζει – γρήγορα ανακάλεσε.

Τι συζητείται για Ορμούζ

Τελικά οι συζητήσεις για τον έλεγχο του Στενού συνεχίστηκαν μεταξύ των άμεσα ενδιαφερόμενων κρατών, του Ιράν και του Ομάν και όπως μετέδωσε το Reuters οι δύο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με τις γεωγραφικές συντεταγμένες μιας ναυτιλιακής διαδρομής μέσω του Στενού του Ορμούζ και μια κοινή ανακοίνωση βρίσκεται στο στάδιο της ολοκλήρωσης, «υπό την προϋπόθεση ότι ορισμένα τρίτα μέρη δεν θα παρέμβουν», δήλωσε την Τετάρτη ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών του Ιράν, Εσμαΐλ Μπαγκάι.

Η προτεινόμενη συμφωνία μεταξύ του Ιράν και του Ομάν «θα έδινε στην Τεχεράνη τον έλεγχο των πλοίων που εισέρχονται στον Κόλπο μέσω του Στενού του Ορμούζ», δήλωσαν στο Reuters την Τετάρτη μια ανώτερη ιρανική πηγή και δύο περιφερειακοί αξιωματούχοι. Ωστόσο, φαίνεται ότι υπάρχουν ακόμα σημαντικές λεπτομέρειες που απομένει να συμφωνηθούν. Σ’ αυτές εντάσσεται το θέμα της επιβολής τελών διέλευσης των πλοίων. Πάντως, κάποιες πληροφορίες που διέρρευσαν την Τετάρτη ανέφεραν ότι στη συμφωνία προβλέπεται ότι το Στενό θα παραμείνει ανοιχτό για 60 ημέρες, χωρίς χρέωση τελών από οιαδήποτε πλευρά.

Επίσης, κατά τη διάρκεια των πρώτων 30 ημερών, τα εμπλεκόμενα μέρη θα εργαστούν για να καθαρίσουν τις νάρκες από το Στενό, κάτι που μπορεί να διαρκέσει και περισσότερο, δεδομένου ότι έχουν ποντισθεί περίπου 70 έως 100 εκρηκτικοί μηχανισμοί στο Ορμούζ. Στο διάστημα των 60 ημερών θα συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Τεχεράνης και Μουσκάτ για να “κλείσουν” και οι τελευταίες λεπτομέρειες.

Το Ορμούζ θα είναι η αρχή 

Από δημοσιεύματα στον ξένο ηλεκτρονικό Τύπο φαίνεται ότι ένα από τα ανοιχτά θέματα μεταξύ Ιράν και Ομάν είναι το θέμα των τελών. Κάποιες ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι το Ιράν ζητά τέλη μεταξύ 5% και 7% της τιμής των φορτίων από πλοία που χρησιμοποιούν το Στενό. Το Ομάν συζητά μικρότερες αμοιβές περίπου 3%, ενώ η Ουάσινγκτον σε αυτή τη φάση φέρεται ότι επιδιώκει να μην υπάρχουν καθόλου τέλη.

Αυτή η συζήτηση προκαλεί έντονο προβληματισμό στη παγκόσμια ναυτιλιακή βιομηχανία, η οποία προτρέπει τα Ηνωμένα Έθνη και τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (IMO) να αντιταχθούν σε οποιαδήποτε προσπάθεια επιβολής υποχρεωτικών διοδίων ή τελών διέλευσης στο Στενό του Ορμούζ, προειδοποιώντας ότι μια τέτοια κίνηση θα διατάρασσε το παγκόσμιο εμπόριο και θα δημιουργούσε ένα επικίνδυνο προηγούμενο για άλλες στρατηγικές πλωτές οδούς.

Η ανησυχία αυτή είναι δικαιολογημένη καθώς τον περασμένο Απρίλιο ο υπουργός Οικονομικών της Ινδονησίας, Purbaya Yudhi Sadewa αντλώντας έμπνευση από τις αντίστοιχες συζητήσεις για το Στενό του Ορμούζ είχε κάνει λόγο για την επιβολή κάποιου είδους τέλους στα πλοία που διέρχονται από τα Στενά της Μαλάκκα. Τα Στενά αυτά έχουν τη μεγαλύτερη ναυτιλιακή κίνηση παγκοσμίως. Με στοιχεία του 2025 πέρασαν από εκεί περίπου 102.500 πλοία, όλων των κατηγοριών, μεταφέροντας το 25- 30% του παγκόσμιου εμπορίου. Το ίδιο έτος από το Στενό του Ορμούζ πέρασαν περίπου 30.000 πλοία, σχεδόν αποκλειστικά δεξαμενόπλοια και υγραεριοφόρα.

Πάντως, σε αυτήν τη φάση η ιδέα του υπουργού της Ινδονησίας δεν προχώρησε καθώς υπήρξαν αντιδράσεις από τα άλλα δύο εμπλεκόμενα κράτη στα Στενά της Μαλάκκα, τη Σιγκαπούρη και τη Μαλαισία. Μάλιστα, η Ινδονησία αναδιπλώθηκε με επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών, που διαβεβαίωσε ότι η χώρα δεν πρόκειται να επιβάλει κανέναν δασμό ή τέλος. Όμως, τίποτα δεν αποκλείει το θέμα να επανέλθει στο συγκεκριμένο Στενό ή και σε άλλα φυσικά περάσματα εάν υπάρξει επιβολή τελών στο Ορμούζ.

Η επίκληση της Διεθνούς Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) φαίνεται ότι δεν επαρκεί ως επιχείρημα. Φυσικά, απαγορεύεται ρητά η επιβολή τελών διέλευσης (διοδίων) σε όλα τα φυσικά θαλάσσια περάσματα και στενά διεθνούς ναυσιπλοΐας.

Όμως, φαίνεται να υπάρχει ένα παράθυρο καθώς στο άρθρο 26 (παρ. 2) αναφέρεται πως τα παράκτια κράτη μπορούν να εισπράττουν τέλη από διερχόμενα πλοία (ακόμα και σε διεθνή στενά), αλλά αποκλειστικά ως πληρωμή για συγκεκριμένες υπηρεσίες που παρασχέθηκαν στο ίδιο το πλοίο. Και αυτό φαίνεται να επικαλείται το Ιράν δηλώνοντας ότι θα παρέχει ασφαλή διέλευση με παροχή π.χ. υπηρεσιών διάσωσης και άλλες

Ναυτιλιακές ενώσεις: Όλα θα ακριβύνουν

Σε κοινή ανοιχτή επιστολή προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες και τον Γενικό Γραμματέα του ΙΜΟ Αρσένιο Ντομίνγκεζ, οκτώ από τους κορυφαίους ναυτιλιακούς οργανισμούς του κόσμου  δήλωσαν ότι η αρχή της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας μέσω των διεθνών στενών δεν πρέπει να γίνει διαπραγματευτικό χαρτί στις συνεχιζόμενες περιφερειακές διαπραγματεύσεις. Η εισαγωγή υποχρεωτικών χρεώσεων για τη διέλευση ή τελών υπηρεσιών που αποτελούν διόδια κι ας μην ονομάζονται έτσι, μέσω του Στενού του Ορμούζ, θα αποτελούσε σημαντική απόκλιση από την καθιερωμένη διεθνή πρακτική», έγραψαν στην επιστολή τους.

Μεταξύ εκείνων που υπέγραψαν περιλαμβάνονται η Ένωση Ασιατικών Εφοπλιστών (ASA), η BIMCO, η Διεθνής Ένωση Κρουαζιερόπλοιων (CLIA), οι Ευρωπαίοι Εφοπλιστές (ECSA), το Διεθνές Ναυτιλιακό Επιμελητήριο (ICS), η INTERCARGO, η INTERTANKO και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ναυτιλίας (WSC).

Οι παραπάνω  ενώσεις υποστηρίζουν ότι τα υποχρεωτικά τέλη διέλευσης θα επεκταθούν πολύ πέρα ​​από τη ναυτιλία, αυξάνοντας τελικά το κόστος μεταφοράς σε όλες τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού και συμβάλλοντας σε υψηλότερες τιμές ενέργειας, πληθωρισμό και ευρύτερη οικονομική αβεβαιότητα. Πέρα από τον οικονομικό αντίκτυπο, ο κλάδος αναφέρει ότι η μεγαλύτερη ανησυχία είναι το προηγούμενο που θα μπορούσε να δημιουργήσει μια τέτοια κίνηση βάσει του διεθνούς ναυτικού δικαίου.

«Η ικανότητα των εμπορικών πλοίων να πλοηγούνται σε διεθνείς πλωτές οδούς με ασφάλεια, προβλέψιμα και χωρίς περιττά εμπόδια είναι θεμελιώδης για να παραμείνουν ανθεκτικές οι αλυσίδες εφοδιασμού, για την οικονομική σταθερότητα και την ενεργειακή ασφάλεια», αναφέρει η επιστολή. Προστίθεται ότι μόλις δημιουργηθεί προηγούμενο για υποχρεωτικές χρεώσεις σε ένα διεθνές στενό, «θα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να αντισταθούμε σε παρόμοια μέτρα αλλού».

Τον Απρίλιο, ένας εκπρόσωπος του ΙΜΟ δήλωσε ότι η επιβολή διοδίων στα πλοία που διέρχονται από το Πορθμό του Ορμούζ «θα δημιουργούσε ένα επικίνδυνο προηγούμενο», σημειώνοντας ότι δεν υπάρχει διεθνής συμφωνία που να επιτρέπει τέτοιες χρεώσεις για τη διέλευση από διεθνή στενά.

«Είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό και τα ευρύτερα Ηνωμένα Έθνη για να διασφαλίσουμε ότι οι μακροχρόνιες νομικές αρχές που διέπουν τα διεθνή στενά, οι οποίες προστατεύονται από το διεθνές δίκαιο, κυρίως μέσω της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), δεν θα αποδυναμωθούν ή θα τροποποιηθούν», έγραψαν στην επιστολή τους οι ναυτιλιακές ενώσεις.

Πέρα από μερικά μονόστηλα, δεν υπάρχουν πλέον αναφορές και ο λόγος είναι ότι όλοι έχουν σοκαριστεί από το γεγονός ότι στη γιορτή ήταν γνωστό ότι θα παρευρίσκονταν σημαντικά στελέχη του ρωσικού επιτελείου και όμως η άγνωστη -σε εμάς- γυναίκα κατάφερε να φτάσει με την βόμβα στο χώρο συγκεντρώσεως, παρά τα μέτρα ασφαλείας.

Όσον αφορά στην έκρηξη της Τετάρτης, σημειώθηκε στο αυτοκίνητο του Βλαντιμίρ Τκάτσουκ, διευθυντή εργοστασίου στην Αικατερινούπολη, 860 χλμ. ανατολικά της Μόσχας. Ο Τκάτσουκ νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση. Δεν αναφέρονται λεπτομέρειες για τον εκρηκτικό μηχανισμό.

Ο τραυματίας ως μικροεπιχειρηματίας είχε αναπτύξει μια μονάδα παραγωγής μικρών, ατομικών, ψυχαγωγικών drone, στο εργοστάσιο Uraldronzavod. Το προϊόν του, τα φθηνά drones Upyr, αξιοποιήθηκαν στην πορεία από τον ρωσικό στρατό για άλλη χρήση και κυρίως για παρεμβολές στα ουκρανικά drones.

Ποιοι σκοτώθηκαν από την βόμβα

Στην έκρηξη στο εστιατόριο της Μόσχας, ο εκρηκτικός μηχανισμός μάλλον πυροδοτήθηκε εξ αποστάσεως. Η γυναίκα που μετέφερε τα εκρηκτικά μέσα σε κουτί τυλιγμένο ως δώρο, φέρεται να μην ήξερε τι κουβαλούσε. Σκοτώθηκε η ίδια, ο φρουρός που προσπάθησε να τη σταματήσει ως ύποπτη, ο υποστράτηγος που προαναφέρεται, ο 27χρονος επιχειρηματίας και αθλητής (χόκεϊ επί πάγου) γαμπρός του Τσάικο και ένας άγνωστος καλεσμένος. Η 25χρονη κόρη του Τσάικο, Μαρία Περέντριι, νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις σε μονάδα εντατικής, όπως και η ανιψιά του Ευδοκία Τσάικο, καθώς και ο πατέρας του άτυχου γαμπρού.

Είναι άγνωστο πόσοι στρατιωτικοί περιλαμβάνονται στους περίπου 20 τραυματίες και πόσο βαριά είναι η κατάστασή τους. Φέρονται να τραυματίσθηκαν πάντως δύο στρατηγοί από την ηγεσία των Αεροδιαστημικών Δυνάμεων και κάποιοι πράκτορες της ρωσικής υπηρεσίας πληροφοριών που ήταν προσκεκλημένοι στη δεξίωση και νοσηλεύονται σε στρατιωτικά νοσοκομεία της Μόσχας, υπό ψευδώνυμα για λόγους ασφαλείας. Ο εκρηκτικός μηχανισμός ήταν ισχύος ανάλογης με ένα κιλό κιλού TNT και γεμάτος με μεταλλικά σφαιρίδια. Μέλη νεκρών βρέθηκαν σε απόσταση 15 μέτρων από το σημείο της έκρηξης, δηλαδή την είσοδο του ημιυπαίθριου του εστιατορίου.

Η απώλεια Ιερουσάλιμοφ

Η απώλειά του Ιερουσάλιμοφ θεωρείται βαρύ πλήγμα για το ρωσικό υπουργείο Άμυνας επειδή χαρακτηρίζεται ως “αρχιτέκτονας” των Στρατιωτικών Επικοινωνιών και υπηρετούσε ως ανώτατος αξιωματικός στη Διεύθυνση Επικοινωνιών των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Ήταν ο άνθρωπος που επέβλεπε την ασφάλεια των κρυπτογραφημένων επικοινωνιών μεταξύ του Γενικού Επιτελείου στη Μόσχα και των διοικητών της πρώτης γραμμής στο μέτωπο. Σε έναν πόλεμο όπου οι Ουκρανοί υποκλέπτουν συνεχώς ρωσικές συχνότητες, η θέση του ήταν στρατηγικής σημασίας.

Όμως δεν ενστερνίζονται όλα τα ουκρανικά μέσα ότι ο Ιερουσάλιμοφ σκοτώθηκε στην έκρηξη της βόμβας και κάποια δεν αποκλείουν να πρόκειται για χρονική σύμπτωση. Άλλα ουκρανικά μέσα απεναντίας το θεωρούν βέβαιο και ειρωνεύονται ότι αντί να σκοτωθεί στο μέτωπο, σκοτώθηκε σε πάρτι γενέθλιων.

Ο θάνατος του γαμπρού του Τσάικο, του Δανιήλ Περέντριι, δεν ανακοινώθηκε επισήμως, αλλά προέκυψε ως συμπέρασμα από την χθεσινή διαγραφή του “λόγω θανάτου” από επιχειρηματικό μητρώο, η δε κηδεία του Ιερουσάλιμοφ έγινε σύμφωνα με ουκρανικά μέσα χθες (Τετάρτη) σε πολύ κλειστό κύκλο, σχεδόν μυστικά στο νεκροταφείο Τροεκουρόφσκι της Μόσχας. Τα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια της Ρωσίας υποβάθμισαν το γεγονός, γιατί θεωρείται μεγάλη αποτυχία των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών (FSB) το γεγονός ότι η βόμβα έφτασε στην καρδιά της Μόσχας, σε ένα πάρτι όπου παρευρισκόταν η ελίτ του υπουργείου Άμυνας.

Ο Αλεξάντρ Τσάικο σύμφωνα με πληροφορίες δεν τραυματίστηκε. Ρωσικά εσωτερικά κανάλια (όπως το Novaya Ploshchad) επιβεβαίωσαν ότι είναι σώος, αναφέροντας ως άμεση απόδειξη ότι λίγη ώρα μετά την επίθεση διάβαζε και απαντούσε κανονικά στα μηνύματά του στο Telegram – χωρίς όμως αυτό να συνιστά οπωσδήποτε και απόδειξη ζωής ή μη τραυματισμού. Η εκδήλωση ήταν αποκλειστικά πάρτι για τα 55α γενέθλιά του (είχε κλείσει όλο το εστιατόριο Balzi Rossi για ιδιωτική δεξίωση).

Η αρχική παρεξήγηση ότι επρόκειτο για γαμήλια δεξίωση οφείλετο στο ότι η κόρη του στρατιωτικού εμφανιζόταν ακόμη με το στάτους της “αρραβωνιαστικιάς” (fiancée) ή είχε αλλάξει πρόσφατα το επίθετό της, με αποτέλεσμα τα μέσα ενημέρωσης να ψάχνουν αν το ζευγάρι είχε παντρευτεί πρόσφατα και αν ήταν συνδυασμός γενεθλίων και γαμήλιας δεξίωσης.

Νεκροί Ρώσοι στρατιωτικοί

Από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, αρκετοί ανώτατοι Ρώσοι στρατιωτικοί έχουν σκοτωθεί σε επιθέσεις με εκρηκτικούς μηχανισμούς εντός της ρωσικής επικράτειας, κυρίως Μόσχα. Ο Αντιστράτηγος Φανίλ Σαρβαρόφ (Fanil Sarvarov) επικεφαλής της διεύθυνσης επιχειρησιακής εκπαίδευσης του Γενικού Επιτελείου των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, σκοτώθηκε τον Δεκέμβριο του 2025 σε έκρηξη βόμβας που ήταν τοποθετημένη κάτω από το αυτοκίνητό του σε νότια συνοικία της Μόσχας

Ο Αντιστράτηγος Γιαροσλάβ Μοσκαλίκ (Yaroslav Moskalik) αναπληρωτής επικεφαλής της κύριας επιχειρησιακής διεύθυνσης του Γενικού Επιτελείου, σκοτώθηκε τον Απρίλιο του 2025 κοντά στη Μόσχα (στην περιοχή Μπαλασίχα) από έκρηξη παγιδευμένου αυτοκινήτου. Ο Αντιστράτηγος Ιγκόρ Κιρίλοφ (Igor Kirillov) Επικεφαλής των δυνάμεων προστασίας από πυρηνικά, χημικά και βιολογικά όπλα του ρωσικού στρατού. σκοτώθηκε τον Δεκέμβριο του 2024 έξω από πολυκατοικία στη Μόσχα, όταν εξερράγη μηχανισμός κρυμμένος σε ηλεκτρικό πατίνι.

Σε μία άλλη χαρακτηριστική επίθεση στις 20 Αυγούστου του 2022, σκοτώθηκε η Ντάρια Ντούγκινα, η κόρη του Ρώσου εθνικιστή φιλοσόφου Αλεξάντερ Ντούγκιν, σε ηλικία 29 ετών. Το αυτοκίνητό της τινάχθηκε στον αέρα από έκρηξη βόμβας κοντά στη Μόσχα, με πιθανό στόχο τον ίδιο τον πατέρα της, ο οποίος επέβαινε σε άλλο όχημα και παρακολούθησε σοκαρισμένος τον θάνατο του παιδιού του.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Τουρκία επιδιώκει να ενταχθεί στην αμυντική συμφωνία μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, ενώ οι συνομιλίες για πιθανή συμμετοχή της Άγκυρας βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το Bloomberg. Η συμφωνία Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν, που υπεγράφη τον Σεπτέμβριο του 2025, προβλέπει ότι οποιαδήποτε «επίθεση» εναντίον της μίας χώρας θα θεωρείται επίθεση εναντίον και της άλλης.

Μια πιθανή συμμετοχή της Τουρκίας θα δημιουργούσε ένα νέο τρίγωνο αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Άγκυρας, Ριάντ και Ισλαμαμπάντ, με σημαντικές γεωπολιτικές προεκτάσεις στη Μέση Ανατολή, τη Νότια Ασία και πέρα από αυτές. Η Τουρκία επιδιώκει την ένταξη της στο αμυντικό σύμφωνο Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν, αλλά δεν έχει μέχρι στιγμής πραγματοποιηθεί λόγω ενστάσεων της Σαουδικής Αραβίας.

Η αυριανή συνάντηση Ερντογάν-Σαλμάν-Πακιστανού πρωθυπουργού αναμένεται, επομένως, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς μπορεί να δείξει εάν η συζήτηση για μια διευρυμένη στρατηγική συνεργασία περνά στο επόμενο στάδιο. Να σημειωθεί ότι το Πακιστάν κατέχει ατομικά όπλα, μεσολαβεί στην αντιπαράθεση ΗΠΑ-Ιράν και αποτελεί παραδοσιακό σύμμαχο της Τουρκίας.

Μαθητές και μαθήτριες σε 62 περιοχές ανά την Ελλάδα, από τη Μήλο έως το Διδυμότειχο, συμμετείχαν ενεργά σε όλα τα στάδια του προγράμματος, προσεγγίζοντας με ενδιαφέρον ζητήματα που σχετίζονται με τη διαχείριση των χρημάτων. Οι συμμετέχοντες/ουσες μαθητές/τριες δήλωσαν ότι κατανόησαν βασικές οικονομικές έννοιες που πριν δυσκολεύονταν να προσδιορίσουν, όπως ο τόκος, ο πληθωρισμός, ο προϋπολογισμός και η αποταμίευση, αντιλαμβανόμενοι/ες τον τρόπο με τον οποίο αυτές επηρεάζουν τις καθημερινές οικονομικές αποφάσεις. Αντίστοιχα, εξοικειώθηκαν με τους τρόπους διαχείρισης χρημάτων, καθώς και με την ασφαλή πλοήγηση σε εργαλεία e-banking.

Ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο του προγράμματος αποτέλεσε η ενεργός συμμετοχή των στελεχών της Πειραιώς ως μεντόρων. Μέσα από 146 ζωντανές ομαδικές συνεδρίες, τα στελέχη της Τράπεζας μοιράστηκαν γνώσεις, εμπειρίες και πρακτικά παραδείγματα από τον χώρο της οικονομίας και των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, μετατρέποντας τη θεωρητική γνώση σε βιωματική εμπειρία μάθησης. Η ουσιαστική διάδραση που αναπτύχθηκε με τους μαθητές και τις μαθήτριες, αποτυπώνεται και στις περισσότερες από 640 ερωτήσεις που απαντήθηκαν κατά τη διάρκεια των συνεδριών, επιβεβαιώνοντας τόσο το έντονο ενδιαφέρον των νέων όσο και τη σημασία της άμεσης επαφής τους με επαγγελματίες που μπορούν να λειτουργούν ως πρότυπα και πηγή έμπνευσης. Η ενεργός συμβολή των στελεχών της Πειραιώς ως μεντόρων ενίσχυσε ουσιαστικά τον αντίκτυπο του προγράμματος, αναδεικνύοντας τη δύναμη της διαγενεακής μάθησης και της εθελοντικής προσφοράς γνώσης.

Μέσα από τις συναντήσεις με τους μέντορες της Πειραιώς, οι μαθητές και οι μαθήτριες συνέδεσαν βασικές έννοιες, όπως η αποταμίευση, ο προγραμματισμός και η υπεύθυνη διαχείριση χρημάτων, με πραγματικές καταστάσεις της καθημερινότητας.

Παράλληλα, σύμφωνα με τους εκπαιδευτικούς, το πρόγραμμα ανταποκρίθηκε στις ανάγκες της ηλικιακής ομάδας, δίνοντας στα παιδιά τη δυνατότητα να μετατρέψουν τη θεωρία σε πράξη, υιοθετώντας πιο συνειδητές οικονομικές συμπεριφορές.

Το «Youth’s Financial Literacy» επιβεβαίωσε ότι οι μαθητές και οι μαθήτριες μπορούν να εξοικειωθούν με σύνθετες οικονομικές έννοιες, όταν τους δίνεται ο χώρος να τις συνδέσουν με τη δική τους καθημερινότητα. Το πρόγραμμα συνεχίζεται και την επόμενη σχολική χρονιά 2026-2027, με στόχο να δώσει σε ακόμη περισσότερα παιδιά τα εφόδια για να λαμβάνουν πιο ενημερωμένες αποφάσεις, να αναπτύσσουν την κριτική τους σκέψη και να αποκτούν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση απέναντι στις οικονομικές προκλήσεις της ζωής.

Το Πανεπιστήμιο Keele, που αριθμεί 77 χρόνια ακαδημαϊκής παράδοσης, διαθέτει μια Σχολή Ιατρικής που λειτουργεί για περισσότερο από 20 χρόνια και κατατάσσεται στα κορυφαία πέντε προγράμματα Ιατρικής της Αγγλίας (Guardian University Guide 2026). Η εκπαιδευτική της φιλοσοφία μεταφέρεται τώρα στην Αθήνα, μέσα από ένα εξαετές πρόγραμμα σπουδών σχεδιασμένο για το ελληνικό κλινικό και ακαδημαϊκό περιβάλλον.

Η εκπαιδευτική διαδρομή δεν αποτελείται από αποσπασματικά μαθήματα. Οι βασικές συγκλίνουσες επιστήμες, ανατομία, παθοφυσιολογία, κλινική σημειολογία και τεκμηριωμένη ιατρική συνδέονται σε μία σπειροειδή πορεία, όπου η ιατρική σκέψη οικοδομείται σταδιακά μέσα από κλινικά περιστατικά, μικρές ομάδες και προσομοίωση. Στον πυρήνα της, μεταξύ άλλων, βρίσκεται η έρευνα – επιδημιολογία, βιοστατιστική, ιατρική πληροφορική – και η διασύνδεση της Ιατρικής με τη Βιοηθική, το Δίκαιο και την τεχνητή νοημοσύνη, ακριβώς επειδή ο γιατρός του αύριο δεν θα ασκεί ιατρική σε απομόνωση, αλλά σε διεπιστημονική βάση. Στον πυρήνα της εκπαιδευτικής προσέγγισης βρίσκεται η μάθηση βασισμένη σε προβλήματα (Problem-Based Learning – PBL), μέσα από την ανάλυση κλινικών περιστατικών και την ανάπτυξη κλινικής συλλογιστικής, κριτικής σκέψης και τεκμηριωμένης λήψης αποφάσεων.

Το πρόγραμμα, το πρώτο στην Ελλάδα που σχεδιάστηκε και υποβάλλεται εξ αρχής σύμφωνα με τα νέα, αυστηρά πρότυπα ποιότητας της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης, στηρίζεται σε μία ηγετική ακαδημαϊκή ομάδα προσωπικοτήτων με διεθνές αποτύπωμα, η οποία απαρτίζεται από τους: Καθηγητή Οδυσσέα Ζώρα, Πρύτανη του Πανεπιστημίου, Καθηγητή Κωνσταντίνο Σιμόπουλο, Κοσμήτορα της Ιατρικής Σχολής, Καθηγητή Γεώργιο Χρούσο, Πρόεδρο της Συμβουλευτικής Επιτροπής, και Καθηγητή Κωνσταντίνο Γουργουλιάνη, Αντιπρόεδρο της Συμβουλευτικής Επιτροπής της Ιατρικής Σχολής.

Την ηγετική αυτή ομάδα πλαισιώνει ισχυρή διεπιστημονική ομάδα, που συνδυάζει έμπειρους ακαδημαϊκούς, ενεργούς κλινικούς ιατρούς, ερευνητές, δυναμικούς εκπαιδευτές και επαγγελματίες από κρίσιμα συναφή πεδία των επιστημών υγείας. Εξατομικευμένες ακαδημαϊκές και κλινικές διαδρομές – με έμφαση στην τοποθέτηση του τελικού έτους – επιτρέπουν σε κάθε φοιτητή να διαμορφώσει τον δικό του επιστημονικό ή κλινικό προσανατολισμό.

Η υλοποίηση του προγράμματος αποτυπώνεται σε μια μεγάλης κλίμακας επένδυση σε ένα προηγμένο οικοσύστημα ιατρικής εκπαίδευσης, το οποίο συνδυάζει ψηφιακή ανατομία, τρισδιάστατη εκτύπωση ανατομικών μοντέλων, εμβυθιστική και υψηλής πιστότητας κλινική προσομοίωση, εξειδικευμένα εργαστήρια κλινικών δεξιοτήτων και σύγχρονες υποδομές βιοϊατρικής εκπαίδευσης και έρευνας. Ωστόσο η τεχνολογία δεν είναι ο σκοπός – είναι το μέσο. Η κλινική εκπαίδευση δεν σχεδιάζεται γύρω από ένα νοσοκομείο ενός ομίλου. Αναπτύσσεται σε ένα πολυεπίπεδο δίκτυο δημόσιων και ιδιωτικών νοσοκομείων, δομών πρωτοβάθμιας φροντίδας, κοινοτικών υπηρεσιών και περιβαλλόντων αποκατάστασης – γιατί ο ιατρός που θα αποφοιτήσει από αυτό το πρόγραμμα δεν θα γνωρίζει μόνο την οξεία νοσοκομειακή εικόνα της νόσου. Θα κατανοεί την πλήρη διαδρομή του ασθενούς: από την πρόληψη και την πρωτοβάθμια φροντίδα έως τη χρόνια νόσο, την πολυνοσηρότητα και την αποκατάσταση. Είναι ο ιατρός που μπορεί να λειτουργήσει παντού.

Από αυτήν τη φιλοσοφία προκύπτει και η επιλογή μας: numerus clausus. Ο πρώτος κύκλος σπουδών θα υποδεχθεί ακριβώς 50 φοιτητές – με πιο προσωπική, πιο εποπτευόμενη και πιο ουσιαστική μαθησιακή εμπειρία για τον καθένα. Μια επιλογή που δεν είναι διοικητικός περιορισμός – είναι δήλωση αξιών. Η εισαγωγή στο πρόγραμμα σπουδών απαιτεί αξιολόγηση σε πολλαπλά επίπεδα: ακαδημαϊκά κριτήρια, δομημένη συνέντευξη που εξετάζει κλινική σκέψη, ηθική ωριμότητα και ικανότητα απόφασης υπό πίεση. Το πρόγραμμα που παρουσιάζεται σήμερα σε νέες και νέους που ενδιαφέρονται για σπουδές Ιατρικής είναι επιστέγασμα συστηματικής συνεργασίας με τον πυρήνα της ακαδημαϊκής ομάδας του μητρικού πανεπιστημίου, με τα υψηλότερα standards διασφάλισης ακαδημαϊκής ποιότητας. Ένα Πανεπιστήμιο διεθνούς κύρους δεν δίνει την ακαδημαϊκή του έγκριση για να λειτουργήσει εκτός Ηνωμένου Βασιλείου εύκολα – και αυτή η εμπιστοσύνη δεν διεκδικείται. Κερδίζεται. Το Πανεπιστήμιο Keele προσφέρει κάτι πολύ περισσότερο από ένα νέο πρόγραμμα στο ελληνικό πανεπιστημιακό τοπίο. Φέρνει ένα νέο πρότυπο για τις σπουδές Ιατρικής του μέλλοντος.