Η Ρωσική Ερευνητική Επιτροπή θα διερευνήσει εγκλήματα που διαπράχθηκαν από ουκρανικές ένοπλες ομάδες στις περιοχές Χερσώνα και Ζαπορίζια, τα οποία οδήγησαν σε τρεις τραυματισμούς, ανέφερε το πρακτορείο. Οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις έχασαν 735 μέλη των υπηρεσιών και 57 μη επανδρωμένα αεροσκάφη τις τελευταίες 24 ώρες σε απάντηση σε παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός.

H Ουκρανία υποστηρίζει το αντίθετο, ισχυριζόμενη ότι οι ρωσικές δυνάμεις παραβίασαν την κατάπαυση του πυρός. «Στη γραμμή του μετώπου, ο ρωσικός στρατός δεν σέβεται την κατάπαυση του πυρός και δεν προσπαθεί καν να τη σεβαστεί», δήλωσε ο Ζελένσκι και είπε οτι τραυματίσθηκαν τέσσερις Ουκρανοί.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Και εδώ η συζήτηση γίνεται ακόμη πιο άβολη. Διότι οι παλαιότερες δημόσιες επιλογές και συμβολισμοί της κυβέρνησης, όπως η προβολή και πρόσκληση προσώπων που συνδέθηκαν με το Τάγμα Αζόφ, στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, είχαν ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και ερωτήματα στην ελληνική κοινωνία.

Η δημόσια συζήτηση γύρω από τις σχέσεις της χώρας με πρόσωπα ή ομάδες, που έχουν προκαλέσει διεθνείς αντιδράσεις – όπως οι αναφορές στο Τάγμα Αζόφ τα προηγούμενα χρόνια – έχει αφήσει ήδη αρκετή καχυποψία. Όχι γιατί κάθε γεγονός συνδέεται αυτομάτως με κάποιο σκοτεινό σχέδιο, αλλά γιατί η εξωτερική πολιτική στην Ελλάδα συχνά παρουσιάζεται σαν τηλεοπτικό πάνελ, με λίγη ηθική, με λίγη γεωστρατηγική και αρκετή αμνησία.

Και η ΕΥΠ; Εκείνη η μυστηριώδης υπηρεσία, που μοιάζει να ξέρει τα πάντα, εκτός από όσα συμβαίνουν πραγματικά, τι ακριβώς κάνει; Παρακολουθεί Έλληνες πολιτικούς, δημοσιογράφους, στρατιωτικούς και ενδεχομένως πολίτες (η υπόθεση “Predatorgate” ή “ΕΥΠ Gate”), ενώ την ίδια στιγμή ένα πλωτό drone γεμάτο εκρηκτικά εμφανίζεται στις ακτές της χώρας, σαν χαμένο δελφίνι του πολέμου. Ο πολίτης παρακολουθεί εδώ και χρόνια ένα παράδοξο θέαμα, όπως αποκαλύψεις για παρακολουθήσεις πολιτικών, δημοσιογράφων, στρατιωτικών και άλλων προσώπων, αλλά όταν εμφανίζεται ένα πλωτό drone με εκρηκτικά, η εικόνα θολώνει, σαν κακορυθμισμένη τηλεόραση της δεκαετίας του ’80.

Η ειρωνεία εδώ δεν είναι μόνο πολιτική, είναι υπαρξιακή. Ζούμε σε μια χώρα όπου οι μηχανισμοί επιτήρησης μοιάζουν πανίσχυροι απέναντι στον εσωτερικό θόρυβο της δημοκρατίας, αλλά συχνά είναι αμήχανοι μπροστά σε πραγματικές απειλές. Σαν εκείνον τον θυρωρό πολυκατοικίας, που σημειώνει σχολαστικά ποιος μπήκε και με ποιον, ενώ στο υπόγειο έχει ήδη ξεσπάσει φωτιά. Τα κανάλια θα βρουν για μια φορά ακόμη έναν απόστρατο να δείχνει με λέιζερ πάνω σε χάρτες για τη θέση που βρισκόταν το drone… Οι ψαράδες, που βρέθηκαν άθελά τους κομπάρσοι σε μια ιστορία διεθνούς αγωνίας, θα συνεχίσουν πιθανότατα να βγαίνουν στο πέλαγος με την ίδια αφέλεια, που επιτρέπει ακόμη στον κόσμο να μην καταρρεύσει ολοκληρωτικά.

Το drone ως πλωτός καθρέφτης

Γιατί τελικά αυτό είναι το πιο ανησυχητικό, όχι ότι βρέθηκε ένα drone με εκρηκτικά, αλλά ότι όλοι έχουμε αρχίσει να το αντιμετωπίζουμε σαν κάτι σχεδόν φυσιολογικό. Σαν ακόμη μία είδηση που θα περάσει ανάμεσα στον καιρό, στα αθλητικά και στις εκπτώσεις των σούπερμαρκετ. Βλέπετε ότι η εποχή έχει αποκτήσει ανοσία στο παράλογο και το παράλογο, όταν παύει να τρομάζει, αρχίζει να κυβερνά.

Το μαύρο USV δεν έφερε μόνο εκρηκτικά, έφερε στην επιφάνεια και κάτι βαθύτερο, την αίσθηση ότι η χώρα πλέει μέσα σε έναν αόρατο γεωπολιτικό κυματισμό χωρίς πυξίδα. Η Μεσόγειος έτσι και αλλιώς έχει γεμίσει από στρατιωτικές ασκήσεις, από ενεργειακές διεκδικήσεις, δίκτυα πληροφοριών και από σκιώδεις μεταφορές και η Ελλάδα συχνά μοιάζει να συμμετέχει σε όλα αυτά σαν κομπάρσος, που δεν διάβασε ποτέ ολόκληρο το σενάριο.

Και εδώ σε εμάς η δημόσια διοίκηση, από την άλλη, συνεχίζει να λειτουργεί με εκείνη τη μόνιμη βραδύτητα, που θυμίζει παλιό ανεμιστήρα γραφείου, έτσι κάνει θόρυβο, κινείται λίγο, αλλά δεν δροσίζει κανέναν! Οι ανακοινώσεις εκδίδονται με ύφος σοβαρό, σχεδόν πατρικό, λες και η ανησυχία των πολιτών είναι απλώς μια παρεξήγηση, που θα λυθεί με σωστή διατύπωση. Κι όμως, τα ερωτήματα παραμένουν πεισματικά. Πώς γίνεται ένα τέτοιο αντικείμενο να φτάνει στις ελληνικές ακτές χωρίς να έχει εντοπιστεί εγκαίρως; Ποια δίκτυα κινούνται στην περιοχή; Υπάρχει πραγματικός μηχανισμός πρόληψης, ή απλώς μηχανισμός διαχείρισης εντυπώσεων;

Γιατί ας καταλάβουμε επιτέλους ότι μια χώρα δεν προστατεύεται με διαρροές, non paper και τηλεοπτικές εμφανίσεις υπουργών, προστατεύεται με σοβαρότητα, θεσμούς και διαφάνεια. Κάποτε οι κοινωνίες φοβούνταν τα τανκς, σήμερα φοβούνται τα αόρατα λογισμικά, τα drones και τις σιωπηλές διαδρομές πληροφοριών. Κι όμως, η ελληνική πολιτική σκηνή επιμένει να συμπεριφέρεται σαν να βρίσκεται ακόμη στη δεκαετία του ’90, γιατί είναι περισσότερο απασχολημένη με την επικοινωνία, παρά με την ουσία. Τελικά η εικόνα έχει νικήσει το περιεχόμενο.

Μέσα σε αυτό το τοπίο, οι πολίτες παραμένουν θεατές μιας παράστασης, όπου κανείς δεν απαντά ξεκάθαρα και όλοι μιλούν σαν να διαβάζουν δελτίο τύπου γραμμένο από λογιστικό γραφείο. Η αλήθεια κατακερματίζεται σε εκτιμήσεις, σε διαρροές και σε υπονοούμενα. Και η δημοκρατία κουράζεται όχι μόνο από τα σκάνδαλα, αλλά κυρίως από τη μονότονη συνήθεια της συγκάλυψης. Το drone της Βασιλικής ίσως τελικά να μην είναι μόνο ένα αντικείμενο πολεμικής τεχνολογίας.

Ίσως να είναι ένας πλωτός καθρέφτης, που έβγαλε στη στεριά όλες τις αντιφάσεις μιας χώρας, η οποία παρακολουθεί τους πάντες, αλλά συχνά αδυνατεί να καταλάβει τι πραγματικά συμβαίνει γύρω της. Και τότε ακριβώς είναι που η ειρωνεία κάνει υπερωρίες, όταν δηλαδή, σε μια εποχή υπερπαρακολούθησης, το πιο επικίνδυνο πράγμα συνεχίζει να ταξιδεύει απαρατήρητο.

Η Λετονία και η Λιθουανία κάλεσαν την Πέμπτη το ΝΑΤΟ να ενισχύσει την αντιαεροπορική άμυνά του στην περιοχή. Τα δύο drone οι Λετονοί λένε οτι προήλθαν από ρωσικές περιοχές προτού πλήξουν λετονικές εγκαταστάσεις. Ο ουκρανός υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι «τα οχήματα ήταν μεν ουκρανικά, αλλά εισήλθαν στον εναέριο χώρο της Λετονίας ως αποτέλεσμα ρωσικών ηλεκτρονικών αντιμέτρων που εκτρέπουν τα ουκρανικά μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα από τους στόχους τους στη Ρωσία».

Ως απάντηση στα επεισόδια με drone, η Ουκρανία εξετάζει το ενδεχόμενο να στείλει ειδικούς για να βοηθήσουν να ενισχυθεί η αεροπορική ασφάλεια πάνω από τα κράτη της Βαλτικής, είχε δηλώσει προχθές, Παρασκευή, ο Σίμπιχα. Ομως το θέμα με τα drones στη Βαλτική δεν είναι καινούργιο. Η Ρωσία διαμαρτύρεται οτι οι χώρες της Βαλτικής επιτρέπουν την διέλευση ουκρανικών drone από τον εναέριό τους και μάλιστα τα συνοδεύουν μαχητικά, οι δε χώρες της Βαλτικής υποστηρίζουν οτι δεν έχουν διαθέσει τον εναέριό τους.  Τεκμαίρεται ότι τα drones είχαν περάσει από την Λετονία με στόχο την Ρωσία και ότι οι Ρωσοι τα εξέτρεψαν.

Πέρα από το περιστατικό άυτό, ουκρανικό drone κατέπεσε στην παγωμένη λίμνη Lavysas κοντά στα σύνορα με τη Λευκορωσία τον Μάρτιο, ενώ στην Εσθονία, πάλι τον Μάρτιο, ουκρανικό drone προσέκρουσε σε καμινάδα του σταθμού παραγωγής ενέργειας Auvere. Πτώσεις drones σημειώθηκαν και σε περιοχές της Φινλανδάς και τον Μάρτιο και τον Μάιο, με αποτέλεσμα η Ουκρανία να ζητήσει συγγνώμη γιατί επρόκειτο για αστοχίες και αποπροσανατολισμό.

Το σύνολο των Θερινών Ανακτόρων κάλυπτε περίπου 352 εκτάρια, δηλαδή 3.520 στρέμματα. Πρόκειται για έκταση που ισοδυναμεί με μια ολόκληρη μικρή πόλη. Πάνω από 150 κύρια κτίρια, μαζί με εκατοντάδες περίπτερα, στοές, πύλες και γέφυρες, ήταν ενταγμένα οργανικά στο τοπίο. Το Yuanmingyuan δεν είχε κεντρικό κυρίαρχο άξονα μνημειακής ταυτότητας. Αντίθετα, η διαμόρφωση του χώρου εξελισσόταν σταδιακά, σε ένα αρμονικό πολυφωνικό μπορούμε να πούμε σύνολο, συνδεδεμένο με “συγγενικές διαδρομές”.

Οι τρείς μεγάλοι κήποι στα ανάκτορα

Κέντρο οργανωτικής διαμόρφωσης του συγκροτήματος αποτελούσαν οι τρεις κύριοι κήποι του: Yuanmingyuan (圆明园 – “Κήπος της Τέλειας Λάμψης”): Ο παλαιότερος και σημαντικότερος κήπος. Εδώ βρίσκονταν οι κύριες αίθουσες διοίκησης, αλλά και περισυλλογής. Ο χώρος εξέφραζε και καλλιεργούσε το ιδεώδες της αρμονίας στο επίπεδο της πνευματικής συγκρότησης της Αυτοκρατορικής ηγεσίας και στην σχέση ανθρώπου φύσης.

Changchunyuan (长春园 – “Κήπος της Αιώνιας Άνοιξης”): Βρισκόταν στα ανατολικά του συγκροτήματος. Δημιουργήθηκε ως χώρος αναψυχής, δεξιώσεων και θεατρικών παραστάσεων, με τα ευρωπαϊκά κτίρια (Xiyang Lou), διακοσμημένος με σιντριβάνια. Σε αυτόν τον κήπο βρισκόταν το περίφημο σιντριβάνι με 12 χάλκινες κεφαλές ζώων του κινεζικού ζωδιακού κύκλου (αρουραίος, βόδι, τίγρης κλπ), που εκτόξευαν νερό εναλλάξ κάθε δύο ώρες (μία για κάθε ζώο), και όλα μαζί το μεσημέρι. Συντριβάνι που λειτουργούσε ως υδραυλικό ρολόι.

Qichunyuan (绮春园 – “Κήπος της Λαμπρής Άνοιξης”): Βρισκόταν στο Νοτιοανατολικό μέρος του συγκροτήματος. Ήταν ο πιο μικρός κήπος, ο πιο ιδιωτικός και καλλιτεχνικός κήπος αφιερωμένος στην προσωπική ζωή, τις συζύγους, την οικογένεια την οικογενειακή ζωή και καλλιέργεια, τον αυτοκράτορα . Όμως, χαρακτηρίζεται ως Πολυποίκιλος με 30 τοπία, ναούς και περίπτερα.

Το νερό: Αισθητική και συμβολισμός

Περίπου το 40% της συνολικής έκτασης – δηλαδή σχεδόν 1.400 στρέμματα – καλυπτόταν από λίμνες, κανάλια και υδάτινες επιφάνειες. Αυτό το υδάτινο σύμπλεγμα δεν είχε απλά διακοσμητικό ρόλο. Αντίθετα, λειτουργούσε ως φυσικό σύστημα ρύθμισης της θερμοκρασίας και της υγρασίας κατά τους θερινούς μήνες. Παράλληλα, αποτελούσε δομικό στοιχείο της αρχιτεκτονικής σύνθεσης: Περίπτερα και αίθουσες σχεδιάζονταν ώστε να αντικατοπτρίζονται στο νερό, δημιουργώντας μια αίσθηση συνεχούς ροής.

Σε συμβολικό επίπεδο, το νερό εξέφραζε την έννοια του “qi”– της ζωτικής ενέργειας στην κινεζική κοσμοαντίληψη. Η αυτοκρατορική εξουσία παρουσιαζόταν στην όλη σύνθεση του συμπλέγματος, όχι ως βίαιη επιβολή, αλλά ως δύναμη που ρέει και οργανώνει. Εδώ η κινεζική αρχιτεκτονική αποκαλύπτεται ως ολιστικό “οικολογικό” και φιλοσοφικό σύστημα.

Ένα μοναδικό στοιχείο του Yuanmingyuan ήταν τα Xiyanglou (西洋楼 – “Δυτικά Κτίρια”), σύμπλεγμα ευρωπαϊκού ύφους κατασκευών. Σχεδιάστηκαν από Ιησουίτες αρχιτέκτονες της αυτοκρατορικής αυλής, όπως ο Giuseppe Castiglione (Lang Shining), ο Michel Benoist και ο Jean-Denis Attiret. Περιλάμβαναν μπαρόκ προσόψεις, συμμετρικούς κήπους και περίτεχνες υδραυλικές εγκαταστάσεις. Η ένταξη της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής στην καρδιά ενός κινέζικου πολιτισμικού μνημείου αποτελούσε απόδειξη βούλησης για επικοινωνία και διάλογο αλλά και απόδειξη πολιτισμικής αυτοπεποίθησης.

Η Καταγγελία του Βίκτωρος Ουγκώ

Παρά το γεγονός ότι υπάρχει πλήρης περιγραφή κάθε τμήματος των ανακτόρων, της ιστορίας του, των τεχνιτών, επιστημόνων, καλλιτεχνών Κινέζων και Ευρωπαίων που συμμετείχαν στην δημιουργία τους, κρίνω προτιμότερο να παραθέσω την σύντομη περιγραφή τους από τον Βίκτωρα Ουγκώ σε μια υπέροχη δημόσια επιστολή καταγγελίας του ανοσιουργήματος: Βίκτωρ Ουγκώ, Hauteville House,
25 Νοεμβρίου 1861 – γράφτηκε ως ανοιχτή/δημόσια επιστολή το 1861 και συμπεριλήφθηκε αργότερα στα έργα του (Actes et Paroles):

«Μου ζητάτε τη γνώμη μου, κύριε, για την εκστρατεία στην Κίνα. Την θεωρείτε έντιμη και ένδοξη, και έχετε την καλοσύνη να λάβετε υπόψη σας τα δικά μου αισθήματα. Σύμφωνα με εσάς, η εκστρατεία στην Κίνα, που πραγματοποιήθηκε από κοινού υπό τις σημαίες της Βασίλισσας Βικτωρίας και του Αυτοκράτορα Ναπολέοντα, αποτελεί δόξα που μοιράζονται η Γαλλία και η Αγγλία, και επιθυμείτε να μάθετε πόση έγκριση μπορώ να δώσω σε αυτή την αγγλογαλλική νίκη. Αφού επιθυμείτε να γνωρίζετε τη γνώμη μου, να την έχετε:

Υπήρχε, σε μια γωνιά του κόσμου, ένα θαύμα του κόσμου· αυτό το θαύμα ονομαζόταν Θερινά Ανάκτορα. Η Τέχνη έχει δύο αρχές: την Ιδέα, που γεννά την ευρωπαϊκή τέχνη, και την Χίμαιρα, που γεννά την ανατολική τέχνη. Τα Θερινά Ανάκτορα ήταν για την χιμαιρική τέχνη ό,τι είναι ο Παρθενώνας για την ιδεαλιστική τέχνη. Όλα όσα μπορεί να γεννήσει η φαντασία ενός σχεδόν υπερανθρώπινου λαού βρίσκονταν εκεί.

»Δεν ήταν ένα μοναδικό έργο όπως ο Παρθενώνας. Ήταν ένα είδος τεράστιου μοντέλου της Χίμαιρας, αν η Χίμαιρα μπορεί να έχει μοντέλο. Φανταστείτε μια ανέκφραστη κατασκευή, κάτι σαν σεληνιακό κτίσμα, και θα έχετε τα Θερινά Ανάκτορα. Χτίστε ένα όνειρο με μάρμαρο, jade, μπρούντζο και πορσελάνη, πλαισιώστε το με ξύλο κέδρου, καλύψτε το με πολύτιμους λίθους, ντύστε το με μετάξι, κάντε το εδώ ιερό, εκεί χαρέμι, αλλού ακρόπολη, τοποθετήστε εκεί θεούς και τέρατα, βερνικώστε το, σμάλτωσέ το, επιχρυσώστε το, ζωγραφίστε το, αφήστε αρχιτέκτονες-ποιητές να χτίσουν τις χίλιες και μία νύχτες, προσθέστε κήπους, δεξαμενές, αναβλύζοντα νερά και αφρούς, κύκνους, ίβιδες, παγώνια· φανταστείτε, με μια λέξη, ένα είδος εκθαμβωτικού σπηλαίου της ανθρώπινης φαντασίας με πρόσοψη ναού και παλατιού· τέτοιο ήταν αυτό το κτίσμα. Το αργό έργο γενεών χρειάστηκε για να δημιουργηθεί.

»Αυτό το οικοδόμημα, τεράστιο σαν πόλη, χτίστηκε από τους αιώνες. Για ποιον; Για τους λαούς. Διότι το έργο του χρόνου ανήκει στον άνθρωπο. Καλλιτέχνες, ποιητές και φιλόσοφοι γνώριζαν τα Θερινά Ανάκτορα· ο Βολταίρος μιλά γι’ αυτά. Μιλούσαν για τον Παρθενώνα στην Ελλάδα, τις πυραμίδες στην Αίγυπτο, το Κολοσσαίο στη Ρώμη, την Παναγία των Παρισίων στο Παρίσι, και τα Θερινά Ανάκτορα στην Ανατολή. Αν δεν τα έβλεπαν, τα φαντάζονταν.

Ήταν ένα είδος τεράστιου άγνωστου αριστουργήματος, που διακρινόταν από μακριά μέσα σε ένα μισοσκόταδο, σαν σιλουέτα του πολιτισμού της Ασίας στον ορίζοντα του πολιτισμού της Ευρώπης. Αυτό το θαύμα εξαφανίστηκε. Μια μέρα, δύο ληστές μπήκαν στα Θερινά Ανάκτορα. Ο ένας λεηλάτησε, ο άλλος έκαψε. Η Νίκη μπορεί να είναι γυναίκα κλέφτρα, όπως φαίνεται. Η καταστροφή των Θερινών Ανακτόρων ολοκληρώθηκε από τους δύο νικητές που ενήργησαν από κοινού.

»Σε όλο αυτό αναμειγνύεται το όνομα του Έλγιν, που αναπόφευκτα φέρνει στον νου τον Παρθενώνα. Αυτό που έκαναν στον Παρθενώνα, το έκαναν στα Θερινά Ανάκτορα, πιο διεξοδικά και καλύτερα, ώστε να μην απομείνει τίποτα. Όλοι οι θησαυροί όλων των καθεδρικών ναών μας μαζί δεν θα μπορούσαν να συγκριθούν με αυτό το τρομερό και υπέροχο μουσείο της Ανατολής. Δεν περιείχε μόνο αριστουργήματα τέχνης, αλλά και τεράστιες ποσότητες κοσμημάτων. Τι μεγάλο κατόρθωμα, τι λεία! Ο ένας από τους δύο νικητές γέμισε τις τσέπες του· όταν ο άλλος το είδε, γέμισε τα σεντούκια του. Και επέστρεψαν στην Ευρώπη, αγκαζέ, γελώντας. Αυτή είναι η ιστορία των δύο ληστών. Εμείς οι Ευρωπαίοι είμαστε οι πολιτισμένοι, και για εμάς οι Κινέζοι είναι οι βάρβαροι. Αυτό είναι αυτό που ο πολιτισμός έκανε στη βαρβαρότητα.

»Μπροστά στην Ιστορία, ο ένας από τους δύο ληστές θα ονομαστεί Γαλλία, ο άλλος Αγγλία. Αλλά διαμαρτύρομαι, και σας ευχαριστώ που μου δίνετε την ευκαιρία! Τα εγκλήματα αυτών που ηγούνται δεν είναι υπαιτιότητα αυτών που ακολουθούν· οι κυβερνήσεις είναι μερικές φορές ληστές, οι λαοί ποτέ. Η Γαλλική Αυτοκρατορία έχει βάλει στην τσέπη της το μισό αυτής της νίκης, και σήμερα με ένα είδος ιδιοκτησιακής αφέλειας εκθέτει τα υπέροχα μπιχλιμπίδια των Θερινών Ανακτόρων. Ελπίζω ότι θα έρθει μια μέρα που η Γαλλία, ελεύθερη και καθαρή, θα επιστρέψει αυτή τη λεία στην λεηλατημένη Κίνα. Εν τω μεταξύ, υπάρχει μια κλοπή και δύο κλέφτες. Το σημειώνω. Αυτή, κύριε, είναι η έγκριση που δίνω στην εκστρατεία της Κίνας..» Βίκτωρ Ουγκώ.

Επίλογος – Κάλεσμα ιστορικής συνειδητοποίησης
Η καταστροφή των Θερινών Ανακτόρων δεν ανήκει απλώς στο παρελθόν. Αποτελεί ζωντανή υπενθύμιση του πώς η αποικιακή βία στράφηκε εναντίον της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Από τον Παρθενώνα έως την Κίνα, από την Αίγυπτο έως τη Λατινική Αμερική, οι “Έλγιν της ιστορίας” άφησαν πίσω τους ερείπια και σιωπή. Η μνήμη δεν εκδικείται· απαιτεί αναγνώριση ιστορικής αλήθειας, ανάληψη ευθύνης, συγγνώμη και δικαιοσύνη.

Η θερμοκρασιακή αυτή άνοδος που θα κορυφωθεί την Τρίτη, από την Τετάρτη θα αρχίσει σταδιακά κάπως να υποχωρεί σε όλη την Ελλάδα. Σύμφωνα με προγνωστικά στοιχεία αύριο αλλά και την Τρίτη αναμένονται τοπικές μπόρες κυρίως σε ορεινές και ημιορεινές περιοχές της βόρειας Ελλάδας, από το ύψος της βορειοδυτικής Θεσσαλίας και βορειότερα προς τη Μακεδονία και τη Θράκη, κατά τις μεσημβρινές και απογευματινές ώρες. Παρόμοια εικόνα, αλλά με λιγότερα φαινόμενα, θα διατηρηθεί και την Τετάρτη  με λίγες τοπικές μπόρες στα ορεινά.

Την Πέμπτη αυξάνονται οι πιθανότητες αστάθειας σε περισσότερες ηπειρωτικές περιοχές της χώρας, με περισσότερες τοπικές μπόρες και καταιγίδες, κυρίως κατά τις θερμές ώρες της ημέρας.

Το “παρών” θα δώσει και η αφρικανική σκόνη, που προκαλεί αναπνευστικά προβλήματα κυρίως όταν “σέρνεται” κοντά στο έδαφος και όχι όταν είναι ψηλά στην ατμόσφαιρα. Σύμφωνα με τις προβλέψεις, η ατμόσφαιρα κοντά στην επιφάνεια του εδάφους θα είναι ιδιαίτερα επιβαρυμένη στην Κρήτη και κυρίως στον νομό Χανίων.

«Στο τέλος θα το πάρουμε, το παρακολουθούμε από κοντά», δήλωσε για το ουράνιο και ο αμερικανός πρόεδρος σε χωριστή συνέντευξή του που δημοσιοποιήθηκε σήμερα, αλλά είχε δοθεί προ ημερών. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ είπε μάλιστα και τα εξής: «Αν πλησιάσει κάποιος στην τοποθεσία που είναι το ουράνιο, θα το μάθουμε και θα τον ανατινάξουμε».

«Μας καλύπτει πάντως και άλλο σενάριο, να αναλάβει την μεταφορά του ουρανίου ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας», δήλωσε το πρωί σε χωριστή συνέντευξή του στο CBS ο αμερικανός υπουργός Ενέργειας Κρις Ράιτ.

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σε αυτό το πολιτικό δράμα, που άρχισε από τις 5 Δεκεμβρίου 1975, με τη “σοσιαλμανική” κρατικοποίηση 15 επιχειρήσεων (τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρίες, ναυπηγεία, βιομηχανίες κλπ) του ομίλου Ανδρεάδη συμμετείχε και ο ίδιος το 2016 με την ίδρυση του δεύτερου “Υπερταμείου”, μολονότι ως αντιπολίτευση το κατήγγειλε, όπως και όλη η εκάστοτε αξιωματική αντιπολίτευση!

Πρόκειται για ιστορίες και παραμύθια με υποκρισίες και αλληθωρισμούς, που αφορούσαν και αφορούν τάχα την “καταγραφή της δημόσιας περιουσίας” (η μισή είναι καταπατημένη), τάχα την “αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας”, τάχα “τη μείωση του χρέους” με τα έσοδα αποκρατικοποιήσεων (γίνεται το αντίθετο: κρατικοποιήσεις!), τάχα την ίδρυση “αποτελεσματικών εξειδικευμένων δημόσιων οργανισμών”, τάχα “ανεξάρτητων αρχών” και τάχα… ιδιωτικών “Υπερταμείων”.

Αυτό το πολιτικό δράμα, που θα παρουσιάσω στη συνέχεια, συμπυκνώνεται μόνο στη λιτή υπενθύμιση ότι ο κ. Τσίπρας καταγγέλλει αυτό το επεισόδιο ως “οικονομικό έγκλημα”, για το οποίο είναι συνυπεύθυνος, καθώς επί τέσσερα χρόνια ως πρωθυπουργός όχι μόνο δεν κατάργησε τον Νόμο του 2012, που επέβαλε την αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ, αλλά και με δικό του Νόμο το 2016 υποχρέωνε το τότε πρώτο “Υπερταμείο”, που επέβαλε η τρόικα το 2011, δηλαδή το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (απίστευτος βαρβαρισμός της ελληνικής γλώσσας!), γνωστό ως ΤΑΙΠΕΔ, να διαθέσει προς πώληση το ποσοστό 17% των μετοχών που διέθετε

Ας ξετυλίξουμε, λοιπόν, το κουβάρι αυτού του συνεχιζόμενου πολιτικού και οικονομικού, χωρίς κάθαρση, άγους, με την υπενθύμιση μερικών επεισοδίων, που θα πρέπει να κάνει πιο προσεκτικό τον πρώην πρωθυπουργό σε δηλώσεις και καταγγελίες, μετά την απόφασή του για την επιστροφή στην πολιτική με φλάμπουρο την “Ιθακιάδα”.

Αυτά τα… ιδιωτικά τάχα “Υπερταμεία”, στα οποία ανήκαν έως το 2023 και οι… “ιδιωτικές” ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ (τις “ιδιωτικοποίησε” ο ΣΥΡΙΖΑ) και επανήλθαν στο Δημόσιο, ύστερα από απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, τα ζημιογόνα Ελληνικά Ταχυδρομεία και η… “ιδιωτική” ΔΕΗ, κατήγγελναν ως αντιπολίτευση το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και φυσικά η Νέα Δημοκρτατία του κ. Μητσοτάκη, αλλά τα ίδρυαν ως… κυβερνήσεις! Μέμνησο, λοιπόν, των ακόλουθων αναξιόπιστων κομματικών επεισοδίων.

Υπερταμείο: Τα κομματικά επεισόδια

Το ΠΑΣΟΚ ίδρυσε το πρώτο “Υπερταμείο” για…”ιδιωτικοποιήσεις” το 2011! Το ΠΑΣΟΚ, με το πρώτο του Νόμου 3986/ 2011 “Επείγοντα Μέτρα Εφαρμογής Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής” (δηλαδή με το Πρώτο Μνημόνιο), ίδρυσε την ανώνυμη εταιρία “Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του ∆ημοσίου ΑΕ” (ΤΑΙΠΕΔ), που είναι το πρώτο “Υπερταμείο”, του οποίου το μετοχικό κεφάλαιο  καλυπτόταν στο σύνολό του από το ελληνικό Δημόσιο.

Μάλιστα, όπως επισημαίνεται στον παραπάνω Νόμο, το προϊόν της αξιοποίησης θα χρησιμοποιείται τάχα αποκλειστικά για την αποπληρωμή του χρέους. Η αλήθεια είναι ότι στη συνέχεια, το 2016, ως αντιπολίτευση καταψήφισε το νομοσχέδιο της ίδρυσής της ΕΕΣΥΠ, του δεύτερου “Υπερταμείου”. Στη συνέχεια κατέθετε Πρόταση Νόμου (το 2018, πάλι ως αντιπολίτευση) και ερώτηση και αίτηση για κατάθεση εγγράφων (Μάϊος 2024) προτείνοντας το κλείσιμό του!

Ο ΣΥΡΙΖΑ ίδρυσε το δεύτερο “Υπερταμείο” με ένταξη για… “ιδιωτικοποίηση” και της ΔΕΗ! Ο ΣΥΡΙΖΑ (λαγός την φτέρη κούναε…) πρότεινε το 2013 την κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ, του πρώτου “Υπερταμείου”: Στις 2 Απριλίου του 2013, ο τότε πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, κατέθεσε επίκαιρη ερώτηση στον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, ζητώντας να ενημερωθεί η Βουλή με ποια μέθοδο έγινε η αποτίμηση της δημόσιας περιουσίας σε μόλις 9,4 δισ. και για το αν η κυβέρνηση θα επιμείνει στην εκχώρηση στρατηγικών τομέων της οικονομίας σε επιχειρηματικά συμφέροντα και «αν θα συνεχίσει να καλύπτει την έκνομη λειτουργία του ΤΑΙΠΕΔ».

Επίσης, ο κ. Τσίπρας κατήγγελλε ότι «το ΤΑΙΠΕΔ αποτελεί φορέα υλοποίησης του πιο ακραίου προγράμματος ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας» και ότι «λειτουργεί με αδιαφανείς διαδικασίες παρακάμπτοντας ακόμη και τον ιδρυτικό νόμο και καταστατικό του», πρόσθετε μεταξύ άλλων.

Πώς χαρακτήριζε ο Μητσοτάκης το Υπερταμείο του ΣΥΡΙΖΑ!

Και η κομματική αναξιοπιστία αγριεύει ακόμα περισσότερο. Η Νέα Δημοκρατία, με δηλώσεις του τότε αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης,  Κυριάκου Μητσοτάκη, πριν από… δέκα χρόνια, στις 20 Μαϊου 2016, κατήγγελνε την ίδρυση του “Υπερταμείου” του ΣΥΡΙΖΑ ως “απώλεια εθνικής κυριαρχίας”, ενώ ως πρωθυπουργός συνεχώς το “κοσμεί” με την ίδρυση και ένταξη σ΄ αυτό και άλλων… επιχειρήσεων για το καλό μας.

Συγκεκριμένα, τότε, ανησυχώντας για την … “απώλεια της εθνικής κυριαρχίας”, ο κ. Μητσοτάκης τόνιζε τα εξής: «Η δημιουργία της Εταιρίας Δημοσίων Συμμετοχών, όπως δρομολογείται από το υπό ψήφιση Νομοσχέδιο, συνιστά μία άνευ προηγουμένου απώλεια εθνικής κυριαρχίας…Η δημιουργία μιας εταιρίας με ζωή 99 έτη, που δεν θα λογοδοτεί στο εθνικό Κοινοβούλιο, που θα ελέγχεται ουσιαστικά από ευρωπαϊκούς θεσμούς, και η οποία θα διαχειρίζεται τη συνολική περιουσία του ελληνικού Δημοσίου δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνει αποδεκτή». 

Γίνεται, και μάλιστα παραγίνεται με τον “εμπλουτισμό” της και με άλλους δικούς του στη συνέχεια παραοργανισμούς με διάφορες δικαιολογίες, όπως «εν όψει Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας» κλπ!  Είναι αλήθεια ότι από στοιχεία  αρχείου μου προκύπτει ότι δεν ήταν υπερβολικές οι καταγγελίες και των τριών παραπάνω κομμάτων ως αντιπολίτευσης (μόνο βεβαίως, βεβαίως!) για “απώλεια εθνικής κυριαρχίας” με βάση τη λειτουργία του επταμελούς Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων επί ΤΑΙΠΕΔ (του ΠΑΣΟΚ) και της ΕΕΣΥΠ (επί ΣΥΡΙΖΑ και τώρα επί ΝΔ).

Τσίπρας-2022: “Επανακρατικοποίηση” της ΔΕΗ που… “ιδιωτικοποίησε”!

Δεν είναι η τελευταία φορά που ο κ. Τσίπρας αναφέρεται στη ΔΕΗ. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2002, δηλαδή μετεκλογικά, ως πρόεδρος τότε του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ (Προοδευτική Συμμαχία), στην ομιλία του στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο της ΔΕΘ, παρουσίασε ως “πρώτη εθνική προτεραιότητα την “επανακρατικοποίηση” της ΔΕΗ τονίζοντας, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Επανακρατικοποιούμε τη ΔΕΗ, ανακτούμε τουλάχιστον το 51% του Δημοσίου στο μετοχικό της κεφάλαιο, καθαρές κουβέντες». Αλλά, με τέτοιες “καθαρές κουβέντες” προς τον ελληνικό λαό συνόδευσε πάλι από το βήμα της ΔΕΘ στις 14 Σεπτεμβρίου (γιορτή της Ύψωσης του Σταυρού του Μαρτυρίου!) την ανακοίνωση  του περιβόητου “μη διαπραγματεύσιμου”, όπως έλεγε και ως πρωθυπουργός, “Προγράμματος της Θεσσαλονίκης”

Αυτήν την “επανακρατικοποίηση” της ΔΕΗ υποσχέθηκε το 2022, η οποία είχε τάχα “ιδιωτικοποιηθεί” πριν από ένα χρόνο, στις 16 Νοεμβρίου του 2021, όταν ολοκληρώθηκε η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της, την οποία είχε αποφασίσει η έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων στις 19 Οκτωβρίου του 2021 και το ποσοστό του Ελληνικού Δημοσίου περιορίστηκε στο 34,123%, έναντι 51,12%, που κατείχε ως έμμεσο βασικό μέτοχο το Ελληνικό Δημόσιο, με τη “βούλα” της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αφού άφηνε άθικτη αυτή τη διαδικασία! Δηλαδή, μεταβιβάστηκε ποσοστό 17%, που κατείχε το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), το οποίο είναι θυγατρική της… “ιδιωτικής” Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας (ΕΕΣΥΠ), την οποία ίδρυσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2016, στην οποία το Ελληνικό Δημόσιο κατέχει το… 100% των μετοχών και δικαιωμάτων ψήφου).

Δηλαδή, τότε, το ΤΑΙΠΕΔ δεν έκανε τίποτε άλλο από αυτό που επέτασσε η υπ’ αριθμόν 15 της με αρ. 33/20.5.2016 απόφασης ΚΥΣΟΙΠ (Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής, ΦΕΚ Β’ 1472/25.5.2016), το 2016, δηλαδή επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, περί της έγκρισης του Επιχειρησιακού Προγράμματος του κρατικού ΤΑΙΠΕΔ. Αυτή η απόφαση υποχρέωνε, με τη λέξη “οφείλει”, αυτόν τον κρατικό οργανισμό (ΤΑΙΠΕΔ δηλαδή!) να διαθέσει προς πώληση το ποσοστό 17% των μετοχών που διαθέτει στη… Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ) μέσω διαδικασίας, που θα αποφασίσει το Διοικητικό του Συμβούλιο. Και αυτό έκανε η έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων της ΔΕΗ στις 16 Νοεμβρίου του 2021, όπως προαναφέρθηκε.

Αναλυτικότερα, το κοινό είχε τη δυνατότητα να δει από κοντά ένα πρόγραμμα πτήσεων με σύγχρονα, αλλά και ιστορικά αεροσκάφη, σε μια επίδειξη που στόχο είχε να αναδείξει συνολικά τη διαχρονική σημασία ξεκίνησε της Πολεμικής Αεροπορίας.

Στην επίδειξη, το κοινό απόλαυσε πτήσεις από όλους τους τύπους των αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας συνδέοντας το παρελθόν – με τη συμμετοχή του ιστορικού Spitfire και των θρυλικών μαχητικών Phantom – με το παρόν και το μέλλον που αντιπροσωπεύουν, μεταξύ άλλων, τα σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη F-16 και Rafale.

Επιπλέον, το «παρών» στον ουρανό της Αττικής έδωσαν οι ομάδες αεροπορικών επιδείξεων «Ζευς» και «Δαίδαλος», καθώς και οι Red Arrows, ενώ συμμετείχαν και μαχητικά αεροσκάφη που έλαβαν μέρος στην άσκηση NATO Tiger Meet 26.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υπενθυμιζεται ότι ακόμα και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα δήλωσε ότι συζητούσε με τα μέλη της ΕΕ τις προετοιμασίες για διαπραγματεύσεις με τη Μόσχα την «κατάλληλη στιγμή». Τον Φεβρουάριο, ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έστειλε τον διπλωματικό του σύμβουλο στη Μόσχα. Αργότερα, ο Βέλγος πρωθυπουργός δήλωσε ότι θα πρέπει να αποκατασταθούν οι επαφές για την εισαγωγή ενεργειακών πόρων εν μέσω της παγκόσμιας κρίσης. Αναγνώρισε επίσης ότι μια συμφωνία με τη Ρωσία θα ήταν η μόνη λύση στην ουκρανική σύγκρουση. Ο Φινλανδός πρόεδρος Αλεξάντερ Στουμπ έχει επίσης δηλώσει επανειλημμένα ότι οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να αρχίσουν να συνομιλούν αργά ή γρήγορα, όχι όμως και ο πρωθυπουργός της Φινλανδίας.