«Ο πόλεμος συνεχίζεται, μεταξύ άλλων και μέσα στη ζώνη ασφαλείας στον Λίβανο», δηλώνει σε βίντεο που δόθηκε στη δημοσιότητα από το γραφείο του, στο οποίο εικονίζεται να φοράει αλεξίσφαιρο γιλέκο και να είναι περιτριγυρισμένος από στρατιώτες που συμμετέχουν στη χερσαία επίθεση του Ισραήλ στο νότο της γειτονικής του χώρας.

Εχει δηλώσει ότι σκοπεύει να δημιουργήσει «μια ζώνη ασφαλείας» βάθους δέκα χιλιομέτρων στο έδαφος του Λιβάνου «για να προστατεύεται το Ισραήλ από επιθέσεις της Χεζμπολάχ».

Στο μεταξύ, η Προσωρινή Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στον Λίβανο (UNIFIL/FINUL) ανακοίνωσε ότι ισραηλινοί στρατιώτες έπεσαν «δύο φορές» επάνω σε οχήματα των κυανοκράνων με ένα άρμα Merkava, προκαλώντας «σημαντικές ζημιές» στο ένα από τα οχήματα αυτά.

«Στη διάρκεια της εβδομάδας, ισραηλινοί στρατιώτες έριξαν ‘προειδοποιητικές βολές’ στην περιοχή, πλήττοντας και προκαλώντας ζημιές σε σαφώς αναγνωρίσιμα οχήματα της UNIFIL», αναφέρεται  στην σχετική ανακοίνωση, στην οποία διευκρινίζεται ότι πυρά «έπεσαν σε απόσταση ενός μέτρου από κυανόκρανο που είχε κατέβει από το όχημά του».

Σύμφωνα με λιβανέζικα κρατικά μέσα ενημέρωσης και το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου, ο ισραηλινός στρατός πραγματοποίησε σήμερα νέα εκτεταμένα πλήγματα στο νότιο Λίβανο, ένα από τα οποία στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον πέντε ανθρώπους, ενώ τραυματίσθηκαν 25. Περίπου τριάντα τοποθεσίες στο νότιο Λίβανο και μερικές στην Μπεκάα (ανατολικός Λίβανος) στοχοθετήθηκαν σήμερα, μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων ANI.

Τα ισραηλινά πλήγματα στον Λίβανο έχουν σκοτώσει από τις αρχές Μαρτίου μέχρι σήμερα 2.055 ανθρώπους ενώ περισσότεροι από 6.500 έχουν τραυματισθεί και πάνω από ένα εκατομμύριο έχουν εκτοπισθεί, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου.

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σύμφωνα με τον εισαγγελέα της Σμύρνης, τον οποίο επικαλούνται αυτά τα μέσα ενημέρωσης, η έρευνα αφορά «κατηγορίες για υπεξαίρεση κεφαλαίων, σοβαρή απάτη, πλαστογράφηση επίσημων εγγράφων και παράλειψη υποχρεώσεων εποπτείας».

Ο Μανσούρ Γιαβάς, ο δήμαρχος της Άγκυρας που ανήκει στο CHP, κατήγγειλε τη σύλληψη υπογραμμίζοντας σε μήνυμά του στο X πως ο Ερκόλ είναι «μια πολύ γνωστή φυσιογνωμία, με σαφή διεύθυνση και συγκεκριμένο δημόσιο ρόλο», προσθέτοντας ότι «δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος να διαφύγει και καμιά δυνατότητα να παραποιήσει αποδείξεις. Όταν ένα ένταλμα σύλληψης εκδίδεται υπό αυτές τις συνθήκες, τότε δεν μπορούμε να μιλάμε για δικαιοσύνη».

Η τουρκική αντιπολίτευση βρίσκεται υπό πίεση μετά τη σύλληψη και την προσωρινή κράτηση του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου το Μάρτιο 2025, ο οποίος δικάζεται από τις 9 Μαρτίου για διαφθορά, μαζί με 413 συγκατηγορουμένους.

Ο Ιμάμογλου, τον οποίο το CHP έχει χρίσει υποψήφιό του στις προεδρικές εκλογές που προβλέπεται να διεξαχθούν το Μάιο του 2028, θεωρούνταν φαβορί και ο μόνος ικανός να νικήσει τον πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος βρίσκεται στην εξουσία από το 2003 και επανεξελέγη το 2023.

Τέσσερις δήμαρχοι του CHP, μεταξύ των οποίων αυτός της Προύσας (βορειοδυτική Τουρκία), της τέταρτης μεγαλύτερης πόλης της χώρας την οποία κέρδισε το 2024 η αντιπολίτευση, έχουν συλληφθεί μετά την έναρξη της δίκης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το Σύνταγμα προβλέπει ότι μόνο το Κογκρέσο έχει την αρμοδιότητα να κηρύξει επίσημα πόλεμο, ενώ ο πρόεδρος, ως Αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων, μπορεί να αναλάβει επιχειρήσεις σε έκτακτες περιστάσεις. Στην πράξη, οι πρόεδροι έχουν ξεκινήσει συχνά στρατιωτικές ενέργειες χωρίς τυπική κήρυξη πολέμου, όπως στη Συρία, το Ιράκ και τη Λιβύη, υποχρεούμενοι να ενημερώσουν το Κογκρέσο εντός 48 ωρών και να ζητήσουν έγκριση εντός 60 ημερών για τη συνέχιση των επιχειρήσεων.

Η λήξη των στρατιωτικών δράσεων μπορεί να προέλθει είτε από μονομερή απόφαση του προέδρου, είτε μέσω νομοθετικής παρέμβασης, ενώ η αποχώρηση δυνάμεων συνδέεται συχνά με διεθνείς συμφωνίες. Το αμερικανικό μοντέλο συνδυάζει την ανάγκη ταχύτητας με δημοκρατικό έλεγχο, επιδιώκοντας ισορροπία εκτελεστικής ισχύος και κοινοβουλευτικής λογοδοσίας.

Ισραήλ

Στο Ισραήλ, η απουσία ενιαίου γραπτού Συντάγματος δεν εμποδίζει τη λειτουργία ενός πρακτικού νομικού πλαισίου. Το Ισραήλ βασίζεται στα Basic Laws. Η κυβέρνηση καθορίζει τις αρμοδιότητες της εκτελεστικής εξουσίας. Αποφασίζει για την έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων μέσω του Υπουργικού Συμβουλίου ή του Συμβουλίου Ασφαλείας/ Security Cabinet, ενός μικρότερου οργάνου με τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς Άμυνας και Εξωτερικών.

Σε έκτακτες καταστάσεις, ο πρωθυπουργός μπορεί να ενεργήσει σε συνεννόηση με τον υπουργό Άμυνας, δίνοντας απευθείας εντολή στον αρχηγό των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων. Η τυπική κήρυξη πολέμου δεν απαιτείται· η στρατιωτική δράση ξεκινά με πολιτική απόφαση και επιχειρησιακή εντολή, ενώ η λήξη των επιχειρήσεων καθορίζεται, είτε από την κυβέρνηση, είτε μέσω συμφωνιών εκεχειρίας. Το ισραηλινό μοντέλο προσφέρει ευελιξία και συγκεντρωμένη εκτελεστική δύναμη, επιτρέποντας άμεση αντίδραση σε ασύμμετρες απειλές με ρίσκο διεθνούς κλιμάκωσης.

Ιράν

Στο Ιράν, η στρατιωτική εξουσία συγκεντρώνεται στον Ανώτατο Ηγέτη (Supreme Leader). Το Σύνταγμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας καθορίζει ότι η έναρξη και η λήξη στρατιωτικών επιχειρήσεων είναι αποκλειστικά αρμοδιότητα του Ανώτατου Ηγέτη, ενώ το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας παρέχει συμβουλευτική και εκτελεστική υποστήριξη. Ο πρόεδρος διαδραματίζει περιορισμένο ρόλο, χωρίς δυνατότητα κοινοβουλευτικού ελέγχου.

Το συγκεντρωτικό αυτό μοντέλο δημιουργεί ένα κλειστό θεοκρατικό πλαίσιο, όπου η στρατιωτική ταχύτητα και η εσωτερική συνοχή είναι πρωταρχικής σημασίας, αλλά η διαφάνεια και η λογοδοσία είναι ελάχιστες. Οι αποφάσεις πολέμου αντανακλούν την ιεραρχική φύση του πολιτικού συστήματος, επιτρέποντας ταχεία δράση αλλά περιορίζοντας τη διεθνή και κοινοβουλευτική νομιμοποίηση.

Τουρκία-Ελλάδα

Στην Τουρκία, η στρατιωτική εξουσία οργανώνεται σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1982 και την ισχύουσα νομοθεσία για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Η κυβέρνηση, υπό τον Πρόεδρο μετά το 2018, αποφασίζει την έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων, ενώ η Εθνοσυνέλευση πρέπει να εγκρίνει την επίσημη κήρυξη πολέμου. Ο Πρόεδρος, ως αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, μπορεί να δώσει εντολές άμεσης στρατιωτικής δράσης σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.

Το υπουργείο Άμυνας και το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας παρέχουν πολιτική και επιχειρησιακή υποστήριξη, ενώ ο στρατός διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην εκτέλεση επιχειρήσεων. Το τουρκικό μοντέλο συνδυάζει κοινοβουλευτικό έλεγχο με συγκεντρωμένη εκτελεστική δύναμη, διασφαλίζοντας ταχύτητα και στρατηγική συνέπεια, αλλά η ισχυρή θέση του προέδρου φέρνει ομοιότητες με το ισραηλινό και ιρανικό σύστημα, όσον αφορά τη δυνατότητα άμεσης δράσης.

Η Ελλάδα ακολουθεί το παραδοσιακό ευρωπαϊκό κοινοβουλευτικό πρότυπο. Το άρθρο 36 του Συντάγματος προβλέπει ότι η κυβέρνηση αποφασίζει για την έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων, ενώ η Βουλή έχει τον τελικό λόγο στην κήρυξη πολέμου. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκδίδει την τυπική πράξη, ενεργοποιώντας τις Ένοπλες Δυνάμεις. Η λήξη των επιχειρήσεων εξαρτάται από πολιτική απόφαση της κυβέρνησης και διεθνείς συμφωνίες, με επικύρωση της Βουλής. Το ελληνικό μοντέλο προάγει διαφάνεια, θεσμικό έλεγχο και λογοδοσία, διασφαλίζοντας ότι οι στρατιωτικές επιλογές δεν λαμβάνονται αυθαίρετα.

Συμπέρασμα

Η σύγκριση αυτών των πέντε μοντέλων αναδεικνύει βασικές διαφορές στην άσκηση στρατιωτικής εξουσίας. Οι ΗΠΑ προσπαθούν να ισορροπήσουν ταχύτητα και κοινοβουλευτικό έλεγχο, το Ισραήλ αξιοποιεί συγκεντρωμένη εκτελεστική δύναμη για άμεση αντίδραση, το Ιράν επιτρέπει ταχύτητα εντός θεοκρατικού πλαισίου, αλλά περιορίζει την διαφάνεια, η Τουρκία συνδυάζει συγκεντρωτική και κοινοβουλευτική εξουσία με έμφαση στον πρόεδρο, ενώ η Ελλάδα διασφαλίζει θεσμικό έλεγχο και νομιμοποίηση.

Στον 21ο αιώνα, η ταχύτητα λήψης αποφάσεων, η θεσμική νομιμοποίηση και η διαφάνεια καθορίζουν όχι μόνο την εθνική ασφάλεια αλλά και τη θέση κάθε χώρας στη διεθνή σκηνή. Η στρατιωτική εξουσία είναι πάντα και πολιτική εξουσία, και η κατανόηση αυτών των διαφορετικών μοντέλων είναι απαραίτητη για την ερμηνεία στρατηγικών επιλογών ηγετών και δυναμικών διεθνών κρίσεων.

Καθώς πλέον παρά τα εμπόδια, δίκη μπήκε στην φάση της υπεράσπισης και έπρεπε (σύμφωνα με το ισραηλινό δίκαιο) να καταθέσει ως μάρτυρας ο κατηγορούμενος, οι δικηγόροι του επικαλέστηκαν εθνικούς λόγους για να μην καταθέσει τις επόμενες δεκαπέντε μέρες. Το δικαστήριο ζητά, ωστόσο, ενημέρωση από τον δικηγόρο του Νετανιάχου,  «σχετικά με την πιθανότητα να καταθέσει ο πρωθυπουργός την επόμενη εβδομάδα». H κατάθεση αυτή (που δεν νοείται ως απολογία σε αυτή τη φάση) υποτίθεται ότι έπρεπε να είχε αρχίσει τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν ολοκλήρωσαν τις καταθέσεις τους οι 332 μάρτυρες κατηγορίας. Δεν ξέρουμε πόσοι είναι οι μάρτυρες υπεράσπισης.

Το Γραφείο του Εισαγγελέα του Κράτους συμφώνησε να ακυρώσει την κατάθεση του πρωθυπουργού αυτή την εβδομάδα, αλλά ζήτησε να υποβληθούν εκ νέου και να αξιολογηθούν τα αιτήματα για νέα παύση/αναβολή την επόμενη εβδομάδα. Η δίκη ουσιαστικά διακόπηκε και πάλι για μία εβδομάδα.

Πηγή: Times of Israel

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Median, το κόμμα Tisza του Πέτερ Μαγιάρ προηγείται με μεγάλη διαφορά. Να σημειωθεί ότι τα exit polls έχουν απαγορευτεί και υπάρχουν πληροφορίες μόνο από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, οι οποίος επιβεβαιώνονται από τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα.

Μία άλλη δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε τις ημέρες πριν από τις εκλογές από τον οργανισμό 21 Research Centerx και τα αποτελέσματά της ανακοινώθηκαν σήμερα μετά το κλείσιμο των εκλογικών τμημάτων, δείχνει πως το αντιπολιτευόμενο κόμμα Tisza του Μαγιάρ αναμένεται να κερδίσει 55% των ψήφων, έναντι 38% για το Fidesz του Ορμπάν.

Πάντως, αν αυτές όντως επιβεβαιωθούν, μπορεί να σηματοδοτήσει μια ιστορική πολιτική αλλαγή για τον Όρμπαν, ο οποίος βρίσκεται στην εξουσία εδώ και 16 χρόνια. Το Tisza φέρεται να συγκεντρώνει 55,5% των ψήφων, ενώ το Fidesz περιορίζεται στο 37,9%. Το ακροδεξιό κόμμα Mi Hazánk («Η Πατρίδα μας») φαίνεται να κινείται χαμηλά, στο 3,9%. Αν τα αποτελέσματα επιβεβαιωθούν και στην καταμέτρηση, τότε το κόμμα του Μαγιάρ θα πλησιάσει ακόμη και την πλειοψηφία των δύο τρίτων στη Βουλή, με εκτιμήσεις για 131 έως 139 έδρες, σε σύνολο 199. Το Fidesz αναμένεται να περιοριστεί σε 59 έως 67 έδρες.

Στον αντίποδα, ο οργανισμός Alapjogokért δημοσίευσε δική του έρευνα που δίνει στο κυβερνών Fidesz ποσοστό 44,5% έναντι 42% του Tisza, υποδεικνύοντας νίκη του Βίκτορ Όρμπαν. Να σημειωθεί ότι ακόμα οι εκτιμήσεις του θεωρούμενου ως φιλοκυβερνητικού οργανισμού δείχνουν νίκη Όρμπαν, με πολύ μικρή όμως διαφορά.

Μεγάλη συμμετοχή

Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν εντυπωσιακή, με ποσοστό που ξεπέρασε το 74% μέχρι τις 6 το απόγευμα, σημειώνοντας ρεκόρ σε σχέση με προηγούμενες εκλογές. Οι κάλπες έκλεισαν το βράδυ, σε μια διαδικασία που χαρακτηρίστηκε από έντονο ενδιαφέρον, μεγάλη κινητοποίηση των ψηφοφόρων, αλλά και πόλωση.

Η συμμετοχή ρεκόρ είναι το αποτέλεσμα μιας τεράστιας προσπάθειας κινητοποίησης εκ μέρους του κυβερνώντος κόμματος και η ψηφοφορία ήταν δημοκρατική, δήλωσε στους δημοσιογράφους ο προσωπάρχης του πρωθυπουργού Ορμπάν. «Χαιρόμαστε που το επόμενο κοινοβούλιο θα έχει αυτή την ισχυρή δημοκρατική εντολή», δήλωσε ο Γκέργκελι Γκούλιας και πρόσθεσε ότι πιστεύει πως το Fidesz, το κόμμα του Ορμπάν, θα έχει την πλειοψηφία.

Ο ηγέτης της ουγγρικής αντιπολίτευσης Μαγιάρ εξέφρασε αισιοδοξία για το αποτέλεσμα των σημερινών βουλευτικών εκλογών. Ο αντιπολιτευόμενος ηγέτης δήλωσε πως οι Ούγγροι έγραψαν και πάλι ιστορία, καθώς η συμμετοχή δείχνει πως περισσότεροι από 6 εκατομμύρια Ούγγροι προσήλθαν στις κάλπες. Σύμφωνα με τον Μαγιάρ, το ρεκόρ συμμετοχής σημαίνει πως οι Ούγγροι θεώρησαν σημαντική αυτή την εκλογική αναμέτρηση. «Είμαστε αισιόδοξοι ή μάλλον επιφυλακτικά αισιόδοξοι για το αποτέλεσμα», τόνισε ο ούγγρος ηγέτης αφου έκλεισαν οι κάλπες.

Οι κάλπες άνοιξαν στις 07:00 [ώρα Ελλάδας] και η ψηφοφορία συνεχίστηγκε μέχρι τις 20:00 [ώρα Ελλάδας], με την πολιτική ένταση να χτυπά «κόκκινο» καθώς ο Πέτερ Μαγιάρ, πρώην σύμμαχος του Όρμπαν και νυν ηγέτης του κόμματος Tisza, απειλεί την κυριαρχία του Ούγγρου πρωθυπουργού ύστερα από 16 χρόνια στην εξουσία. Σημειώνεται ότι η Βουλή της Ουγγαρίας διαθέτει 199 έδρες, πράγμα που σημαίνει ότι απαιτούνται 100 έδρες για την απλή πλειοψηφία και την ανάδειξη πρωθυπουργού.

Ωστόσο, ο πραγματικός στόχος για το κόμμα Tisza του Πέτερ Μαγιάρ είναι οι 133 έδρες, δηλαδή η πλειοψηφία των δύο τρίτων. Αυτή ακριβώς η υπερπλειοψηφία είναι που επέτρεψε στον Όρμπαν να προωθήσει σαρωτικές αλλαγές στο Σύνταγμα της Ουγγαρίας, οι οποίες βοήθησαν το κόμμα Fidesz να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις στα μέσα ενημέρωσης και τη δικαιοσύνη, να αλλάξει τον εκλογικό νόμο και να προωθήσει συντηρητικές πολιτικές για το οικογενειακό δίκαιο.

Για τους εσωτερικούς και διεθνείς επικριτές του, ο Όρμπαν συγκροτεί ένα αυταρχικό καθεστώς, μία «ανελεύθερη δημοκρατία», με τον έλεγχο της Δικαιοσύνης και των ΜΜΕ, την διαμόρφωση ενός εκλογικού συστήματος ευνοϊκού για τον ίδιο, στοχοποιώντας ταυτόχρονα τις μειονότητες, από τους μετανάστες μέχρι τους ΛΟΑΤΚΙ. Ο Όρμπαν κατηγορεί την αντιπολίτευση ότι θέλει να σύρει την Ουγγαρία στον πόλεμο στην Ουκρανία, με τον Ούγγρο πρωθυπουργό (ο οποίος έχει ανοιχτά την στήριξη του Τραμπ) να κρατά ανοιχτούς τους διαύλους με την Μόσχα από την έναρξη του πολέμου.

Εάν ο Μαγιάρ και το κόμμα του επιθυμούν να υλοποιήσουν τις μεγαλύτερες προεκλογικές τους δεσμεύσεις για την ανατροπή των πολιτικών του Όρμπαν, θα χρειαστούν οπωσδήποτε αυτή την αυξημένη πλειοψηφία. Συνεπώς, η εξασφάλιση 100 εδρών θα αποτελούσε μεν μια σημαντική νίκη, αλλά δεν θα ήταν αρκετή για να εξαλείψει πλήρως τα ίχνη της διακυβέρνησης του Όρμπαν.

Ο 62χρονος πρωθυπουργός της χώρας, πάντως, δήλωσε ότι είναι «εδώ για να νικήσει», προσερχόμενος να ψηφίσει σε εκλογικό τμήμα στην πρωτεύουσα Βουδαπέστη. Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι η απόφαση του λαού πρέπει να γίνει σεβαστή και σημείωσε ότι η Ευρώπη κατευθύνεται προς μια μεγάλη κρίση, υποστηρίζοντας ότι η Ουγγαρία χρειάζεται ισχυρή εθνική ενότητα, για να αντισταθεί στις κρίσεις που πλησιάζουν.

Από την πλευρά του, ο βασικός του αντίπαλος, Πέτερ Μαγιάρ, υποστήριξε, απευθυνόμενος σε δημοσιογράφους, πως οι Ούγγροι «θα γράψουν ιστορία», όταν θα επιλέξουν «ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση» και δήλωσε πεπεισμένος ότι το κόμμα του, το αντιπολιτευόμενο Tisza, θα κερδίσει στις εκλογές.

Καταγγελίες για νοθεία

Πάντως, καθώς η διαδικασία εξελίσσεται, οι κατηγορίες για νοθεία κυριαρχούν στο πολιτικό σκηνικό. Ένα ντοκιμαντέρ ανεξάρτητων δημοσιογράφων με τίτλο “The Price of a Vote”, το οποίο προβλήθηκε στις 26 Μαρτίου, κατήγγειλε εκτεταμένη εξαγορά ψήφων και πιέσεις προς τους ψηφοφόρους υπέρ του κόμματος Fidesz του Όρμπαν σε αγροτικές κοινότητες.

Αυτόπτες μάρτυρες υποστήριξαν ότι το κόμμα προσέφερε μετρητά με αντάλλαγμα την ψήφο. Ο Μιχάι Γκερ, τοπικός σύμβουλος στο χωριό Αλμπερτίρσα, δήλωσε στο Politico ότι στην περιοχή του προσφέρθηκαν έως και 30.000 φιορίνια, δηλαδή περίπου 80 ευρώ, για την υποστήριξη του Fidesz.

Επίσης, ο Ούγγρος επιχειρηματίας, Γκιόργκι Βάμπερερ, ανακοίνωσε μέσω Facebook ότι θα προσφέρει 300.000 φιορίνια σε όποιον αποκαλύψει εκλογική απάτη. Παράλληλα, η κοινοπραξία “DE!” έχει οργανώσει ένα δίκτυο 2.400 παρατηρητών σε περισσότερες από 100 τοποθεσίες σε όλη την επικράτεια για την καταγραφή παρατυπιών.

Ουγγαρία: Ανησυχία για επεισόδια

Όμως, η κυβέρνηση του Όρμπαν και το κόμμα Fidesz αντεπιτίθενται, υποστηρίζοντας ότι οι παραβιάσεις συνδέονται με το κόμμα Tisza. Ο ευρωβουλευτής του Fidesz, Τσάμπα Ντόμοτορ, ανέφερε ότι έχουν διαπιστωθεί 639 περιπτώσεις εκλογικών παραβάσεων, με 74 αστυνομικές αναφορές να βρίσκονται σε εξέλιξη.

Την ίδια στιγμή, ο διεθνής εκπρόσωπος του Όρμπαν, Ζόλταν Κόβατς, εξέφρασε φόβους για κινητοποιήσεις οπαδών της αντιπολίτευσης, προειδοποιώντας ότι η τοποθεσία της εκδήλωσης του κόμματος Tisza βρίσκεται πολύ κοντά στην πρωθυπουργική κατοικία, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κλιμάκωση.

Εκατοντάδες διεθνείς παρατηρητές βρίσκονται στη Βουδαπέστη, ανάμεσά τους και μέλη του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), τον οποίο η ουγγρική κυβέρνηση έχει χαρακτηρίσει ως πολιτικοποιημένο, στήνοντας τις δικές της ομάδες παρακολούθησης με τη συμμετοχή ευρωβουλευτών από την δεξιά ομάδα «Πατριώτες για την Ευρώπη».

«ΚΥΡΙΑΚΟ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ!!!
Την ώρα που έβρισκες τα «ψεύτικα πτυχία με άριστα» δημοσίων υπαλλήλων (φωτο 1-2) είχες συνεργάτη σου στο Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης τον ΑΜΟΡΦΩΤΟ ΛΑΖΑΡΙΔΗ με το «πτυχίο» από την παρακμιακή κουζίνα στου Γκύζη!!!!
ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΤΟΝ ΔΙΩΞΕΙΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ;;; ΜΗΝ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ!!!
Παραδέχτηκε ο ΙΔΙΟΣ πως κατείχε θέση ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ και έπαιρνε μισθό, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΤΥΧΙΟ ΑΕΙ!!! Και τώρα ο αχαρακτήριστος απατεωνίσκος, προκαλεί και βρίζει στα σόσιαλ μίντια !! Λέει πως δούλεψε και 50 χρόνια και έχει 15.000 ένσημα ενώ ειναι 57 χρονών!!!!!»

Η Μέση Ανατολή βιώνει την πιο επικίνδυνη φάση κλιμάκωσης από τον Πόλεμο του Ιράκ το 2003, με άμεση στρατιωτική εμπλοκή μεταξύ των ΗΠΑ, του Ισραήλ και του Ιράν, καθώς και αντίποινα της Τεχεράνης προς τους γείτονές της στον Κόλπο. Αν και η γεωγραφία της σύγκρουσης παραμένει συγκεντρωμένη, οι συνέπειές της είναι παγκόσμιες, εν μέρει λόγω των διαταραχών στα Στενά του Ορμούζ, από όπου διέρχεται σχεδόν το ένα τέταρτο του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου. Οικονομίες πολύ πέρα από τη ζώνη σύγκρουσης ήδη είναι εκτεθειμένες στο σοκ.

Στη Νότια Ασία, η Ινδία δεν αποτελεί εξαίρεση. Οι διαταραχές στις θαλάσσιες μεταφορές μέσω των Στενών του Ορμούζ (από όπου διέρχεται το 50% των εισαγωγών αργού πετρελαίου της Ινδίας) έχουν αυξήσει το κόστος μεταφοράς και τα ασφάλιστρα. Οι Ινδοί εξαγωγείς επαναπροσδιορίζουν τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης. Οι ελλείψεις σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, η αύξηση των εισαγωγικών δαπανών και η υποτίμηση του νομίσματος εντείνουν περαιτέρω την κρίση. Αυτές είναι πραγματικές πιέσεις και εγγράφονται εύκολα στην παραδοσιακή ορολογία των οικονομικών σοκ.

Ωστόσο, ο μεγαλύτερος κίνδυνος ελλοχεύει αλλού. Βρίσκεται στο πώς η “παρατεταμένη αβεβαιότητα” αρχίζει να αναδιαμορφώνει τις προσδοκίες των πολιτών, των επιχειρήσεων και των κυβερνήσεων, και στο πώς αυτές οι προσδοκίες μεταβάλλουν το ευρύτερο οικονομικό τοπίο. Εκεί είναι που η γεωπολιτική υπερισχύει με σιωπηρό τρόπο έναντι της παγκοσμιοποίησης. Για δεκαετίες, η παγκοσμιοποίηση λειτουργούσε με την παραδοχή ότι η οικονομική λογική θα υπερίσχυε των πολιτικών κραδασμών. Αυτή η παραδοχή πλέον δοκιμάζεται.

Οικονομία της αβεβαιότητας στην Ινδία

Τα οικονομικά συστήματα μπορούν να απορροφήσουν σοκ, όταν αυτά είναι προσωρινά και κατανοητά. Αυτό με το οποίο δυσκολεύονται είναι η ασάφεια. Ο πόλεμος στο Ιράν έχει εισαγάγει ακριβώς αυτό. Δεν υπάρχει σαφής πορεία, ούτε αξιόπιστο χρονοδιάγραμμα αποκλιμάκωσης, ούτε συναίνεση μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων για το ποια θα είναι η έκβαση της σύγκρουσης. Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον, όπου η λήψη αποφάσεων γίνεται αμυντική και μυωπική.

Τα νοικοκυριά αναβάλλουν την κατανάλωση, όχι μόνο επειδή το εισόδημά τους μειώνεται, αλλά επειδή ενδέχεται να συνεχίσει να μειώνεται. Οι επιχειρήσεις καθυστερούν τις επενδύσεις, όχι επειδή οι δαπάνες έχουν ήδη αυξηθεί, αλλά επειδή μπορεί να συνεχίσουν να αυξάνονται. Ο στρατηγικός κίνδυνος ενσωματώνεται πλέον στην καθημερινή οικονομική δραστηριότητα. Οι εμπορικές οδοί δεν είναι πλέον απλώς λογιστικές διαδρομές και οι ενεργειακές ροές δεν αποτελούν μόνο εμπορικές συναλλαγές.

Για την Ινδία, αυτές οι μεταβολές είναι ιδιαίτερα σημαντικές. Η αναπτυξιακή της πορεία είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την πρόσβαση σε προσιτή ενέργεια, ανοιχτές εμπορικές διαδρομές, ανθεκτικές εφοδιαστικές αλυσίδες και σταθερή εξωτερική ζήτηση. Καθώς αυτές οι συνθήκες καθίστανται λιγότερο βέβαιες, το κόστος διατήρησης της ανάπτυξης αυξάνεται δραστικά. Επομένως, ο πόλεμος στο Ιράν έχει επιπτώσεις, που εκτείνονται πολύ πέρα από τις ενεργειακές αγορές. Έχει τη δυνατότητα να πυροδοτήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση, όπου η αβεβαιότητα αναδιαμορφώνει τη συμπεριφορά, η συμπεριφορά καταστέλλει τη ζήτηση και η μειωμένη ζήτηση ανατροφοδοτείται στην παγκόσμια οικονομία.

Αυτό δεν είναι βέβαια νέο φαινόμενο. Κατά τη διάρκεια των πετρελαϊκών κρίσεων της δεκαετίας του 1970, η οικονομική ζημιά υπερέβη κατά πολύ τις τιμές της ενέργειας. Η αβεβαιότητα γύρω από την προσφορά και τον πληθωρισμό μετασχημάτισε τη συμπεριφορά των καταναλωτών στις ανεπτυγμένες οικονομίες. Οι αποταμιεύσεις αυξήθηκαν, οι προαιρετικές δαπάνες μειώθηκαν και η ανάπτυξη επιβραδύνθηκε ακόμη και σε τομείς που δεν συνδέονταν άμεσα με το πετρέλαιο, οδηγώντας σε ύφεση. Το δίδαγμα ήταν απλό: ο φόβος ταξιδεύει ταχύτερα από τον πληθωρισμό και οι αγορές αντιδρούν στον φόβο πριν αντιδράσουν στα δεδομένα.

Η μεταβλητότητα των νομισμάτων είναι ένας από τους πρώτους διαύλους μετάδοσης. Ακόμη και μια μέτρια υποτίμηση μπορεί να δημιουργήσει την αίσθηση ότι η αγοραστική δύναμη διαβρώνεται. Η ινδική ρουπία, που σήμερα αποτιμάται στις 93 ανά δολάριο ΗΠΑ, έχει υποτιμηθεί κατά πάνω από 4% από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν. Σύμφωνα με αναλυτές, ενδέχεται να φτάσει τις 100 ρουπίες. Ο εισαγόμενος πληθωρισμός, ιδιαίτερα στα καύσιμα μεταφορών, το LNG, το LPG και τα πετροχημικά, ενισχύει αυτή την ανησυχία.

Οι εγχώριοι επενδυτές αποσύρουν κεφάλαια. Ο δείκτης Sensex της Ινδίας έχει καταγράψει μαζικές πωλήσεις. Οι ξένοι επενδυτές έχουν πουλήσει μετοχές αξίας 12,14 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ και πάνω από 400 μετοχές έχουν υποστεί σημαντικές απώλειες έως τα μέσα Μαρτίου 2026. Αυτές οι μεταβλητές διαμορφώνονται όχι μόνο από τα τρέχοντα εισοδήματα ή κέρδη, αλλά και από τις προσδοκίες για το μέλλον. Χωρίς σαφές τέλος στον πόλεμο, η καθοδική πορεία είναι πιθανό να συνεχιστεί. Εκθέσεις των Goldman Sachs και Moody’s, υποδηλώνουν μείωση των ρυθμών ανάπτυξης του ΑΕΠ στο 5,9-6%, έναντι προηγούμενων εκτιμήσεων κοντά στο 7%. Αυτό έχει επιπτώσεις που υπερβαίνουν την Ινδία.

Η παγκοσμιοποίηση των οικονομικών σοκ

Μια οικονομική επιβράδυνση στην Ινδία δεν εξυπηρετεί κανέναν. Ως η ταχύτερα αναπτυσσόμενη μεγάλη οικονομία, διαταραχές στο εσωτερικό της είναι πιθανό να μεταδοθούν σταδιακά μέσω ευρύτερων οικονομικών διασυνδέσεων. Η οικονομική άνοδος της Ινδίας την τελευταία δεκαετία την έχει καταστήσει σημαντικό κόμβο στο παγκόσμιο σύστημα. Η ζήτησή της στηρίζει εξαγωγικούς τομείς παγκοσμίως. Υποχώρηση της κατανάλωσης μειώνει αναπόδραστα τη ζήτηση για εισαγωγές.

Οι οικονομίες του Κόλπου επηρεάζονται μέσω της ενέργειας και των εμβασμάτων. Οι εξαγωγείς της Νοτιοανατολικής Ασίας λαμβάνουν ασθενέστερες παραγγελίες. Οι πολυεθνικές επιχειρήσεις προσαρμόζουν τις προβλέψεις τους. Οι ροές κεφαλαίων ανταποκρίνονται στις μεταβαλλόμενες προσδοκίες ανάπτυξης. Ο τομέας υπηρεσιών της Ινδίας είναι βαθιά ενσωματωμένος στις παγκόσμιες αλυσίδες αξίας.

Συνεπώς, η ευρεία οικονομική διασύνδεση της Ινδίας -από την Αφρική και το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου μέχρι την ΕΕ και την Ωκεανία- καθιστά τις περισσότερες χώρες άμεσα ενδιαφερόμενες για την οικονομική της πορεία. Μια ύφεση στην Ινδία θα αποδυνάμωνε αναπόφευκτα αυτές τις προσδοκίες και θα μετέδιδε δευτερογενή γεωοικονομικά σοκ σε διασυνδεδεμένες αγορές. Αυτή η αλληλεξάρτηση συνεπάγεται ότι επιβράδυνση στην Ινδία δεν παραμένει εγχώρια υπόθεση. Υπό αυτή την έννοια, η Ινδία δεν είναι πλέον μόνο αποδέκτης παγκόσμιων σοκ, αλλά και πομπός.

Μέχρι στιγμής, η Ινδία έχει αντιμετωπίσει τον πόλεμο από θέση σχετικής ισχύος. Η ανάπτυξη παραμένει ανθεκτική, η εγχώρια ζήτηση συνιστά βασικό μοχλό και το χρηματοπιστωτικό σύστημα παραμένει σε μεγάλο βαθμό συμπαγές. Ωστόσο, αυτή η ισχύς εμπεριέχει ένα παράδοξο: η οικονομία είναι πλέον αρκετά μεγάλη, ώστε η δυναμική της να εξαρτάται από την εμπιστοσύνη του κοινού και την διάθεση των επενδυτών να αναλάβουν ρίσκα.

Υπάρχουν όμως όρια στο πόσο μπορούν οι κυβερνήσεις να θωρακίσουν την οικονομία από εξωτερικά σοκ. Σε συνθήκες παρατεταμένης αβεβαιότητας, αυτές οι πιέσεις είναι πιθανό να αυξηθούν, επιβαρύνοντας την εγχώρια δυναμική ανάπτυξης και διαχέοντας επιπτώσεις στις διασυνδεδεμένες αγορές – μια υπενθύμιση του κρυφού κόστους της παγκοσμιοποίησης.

Συμπέρασμα

Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του πολέμου στο Ιράν είναι η απουσία σαφούς τελικού σεναρίου. Πολλοί δρώντες εμπλέκονται χωρίς ενιαίο πλαίσιο επίλυσης. Υπάρχει υπερφόρτωση πληροφοριών και πολλαπλές αφηγήσεις, αλλά ελάχιστη σαφήνεια. Η κατάσταση θυμίζει όλο και περισσότερο αυτό που οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής περιγράφουν ως “τυφλός οδηγεί τυφλό”.

Αυτό έχει σημασία, επειδή οι οικονομικοί παίκτες λαμβάνουν και αντλούν κατευθύνσεις από το πολιτικό περιβάλλον. Όταν αυτό στερείται σαφήνειας, ακόμη και απομακρυσμένοι παράγοντες αρχίζουν να νιώθουν τον κίνδυνο και να συμπεριφέρονται σαν να εκτίθενται άμεσα στη σύγκρουση. Αυτές οι ψυχολογικές επιπτώσεις είναι συχνά πιο διαρκείς και εδώ ακριβώς αναδεικνύονται με πιο ανάγλυφο τρόπο τα όρια της παγκοσμιοποίησης.

Η παγκοσμιοποίηση έχει αποκαλύψει μια καθοριστική αδυναμία, ότι δηλαδή η απόσταση δεν εγγυάται πλέον προστασία. Σε έναν μετα-COVID κόσμο, χώρες μακριά από το επίκεντρο μιας σύγκρουσης παραμένουν εκτεθειμένες στις συνέπειές της. Ο κόσμος είναι βαθιά διασυνδεδεμένος. Κάτω από αυτή τη διασύνδεση υπάρχει ένα ανησυχητικό υπόστρωμα, όπου μακρινά σοκ μεταφράζονται σε τοπικές ανησυχίες, ωθώντας τις οικονομίες προς μια εύθραυστη ανισορροπία.

Ο πόλεμος είναι σε εξέλιξη και η παγκόσμια οικονομία δεν έχει ακόμη εσωτερικεύσει τη νέα πραγματικότητα. Η σημαντικότερη επίδρασή του στην Ινδία ίσως δεν βρίσκεται στις διαταραχές πετρελαίου και φυσικού αερίου ή στις εμπορικές ροές, αλλά σε μια σταδιακή μετατόπιση της εμπιστοσύνης, όπου ο φόβος αρχίζει να διαμορφώνει τις οικονομικές επιλογές, επιβραδύνοντας την εγχώρια δυναμική και διαχέοντας επιπτώσεις στις συνεργαζόμενες οικονομίες. Ο κόσμος πρέπει πλέον να παρακολουθεί προσεκτικά πώς η οικονομία της Ινδίας προσαρμόζεται σε αυτή τη νέα τάξη πραγμάτων.

Η Divya Malhotra είναι Senior Researcher στο Centre for National Security Studies, Μπανγκαλόρ (Ινδία), με εξειδίκευση στη γεωπολιτική της Μέσης Ανατολής και της περιοχής Af-Pak.

Ούτε οι Ουκρανοί ενθουσιάστηκαν με τη φράση του αμερικανου αντιπροέδρου και ο Ζελένσκι είπε ότι «δεν είναι απλά μερικά χιλιόμετρα, αλλά έδαφος της Ουκρανίας».

Σύμφωνα με τον Πεσκόφ «τα ρωσικά στρατεύματα προχωρούν με επιτυχία, αλλά η Ρωσία επιθυμεί μόνιμη ειρήνη, η οποία θα μπορούσε να επιτευχθεί και σήμερα εάν ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι αποφάσιζε να αποσύρει στρατεύματα από το Ντονμπάς». Ο ίδιο είπε ότι «οι στρατιωτικές επιχειρήσεις μας θα συνεχιστούν μετά την εκεχειρία του Πάσχα μέχρις ότου  οι ουκρανικές αρχές βρουν το θάρρος να συνάψουν συμφωνία».

Οσον αφορά τις διαπραγματεύσεις τόνισε προηγουμένως ότι η παύση τους «δεν οφείλεται στην αναμενόμενη αποχώρηση των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων από το Ντονμπάς, αλλά μάλλον στην κατάσταση στη Μέση Ανατολή». Από την αρχή του έτους, αντιπροσωπείες από τη Ρωσία, την Ουκρανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν πραγματοποιήσει τρεις γύρους συνομιλιών. Ο πιο πρόσφατος πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη στις 17-18 Φεβρουαρίου. Δεν υπάρχουν ακόμη συγκεκριμένες ημερομηνίες για νέες επαφές.