Δηλαδή το ονομαστικό χρέος της Γενικής Κυβέρνησης δεν παρουσιάζει καθαρή μείωση, αν συγκριθεί το έτος 2026 με το 2019, αλλά εμφανίζει αύξηση κατά 26,4 δισεκατομμύρια ευρώ! Την ίδια περίοδο η κυβέρνηση, 2019-2026, το ελληνικό Δημόσιο έχει πραγματοποιήσει οκτώ διαδοχικές πρόωρες αποπληρωμές δανείων του επίσημου τομέα, συνολικού ύψους περίπου 35,9 δισεκατομμυρίων ευρώ!

Επιπλέον, η αύξηση του ονομαστικού δημοσίου χρέους της Γενικής Κυβέρνησης οφείλεται στο γεγονός ότι το κράτος δεν σταματά να παράγει νέο χρέος για τις τρέχουσες ανάγκες του. Δηλαδή παρά τις πρόωρες αποπληρωμές, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αυξήσει το ονομαστικό δημόσιο χρέος. Αν δεν είχε προβεί σ’ αυτές τις πρόωρες αποπληρωμές το ονομαστικό δημόσιο χρέος της ΓΚ θα ήταν κοντά στα 393 δισ. ευρώ!

Ακόμη και για το 2026 (Α’ εξάμηνο ) σύμφωνα με τον ΟΔΔΗΧ (Δελτίο Δημόσιου Χρέους Νο 122, Ιούνιος 2026) το ύψος του ονομαστικού δημόσιους χρέους μειώθηκε κατά 5,349 δισ. ευρώ, παρότι τα ταμειακά διαθέσιμα μειώθηκαν κατά 8,466 δισ. ευρώ, αυξάνοντας το καθαρό ονομαστικό Δημόσιο Χρέος (ονομαστικό ΔΧ-Ταμειακά διαθέσιμα) κατά 3,117 δισ. ευρώ. 

Το ζητούμενο με το χρέος

Το ονομαστικό χρέος της Ελλάδας (περίπου 358 δισ. ευρώ) δεν μπορεί να αποπληρωθεί ποτέ στην πράξη, ούτε χρειάζεται. Το ζητούμενο θα πρέπει να είναι κατ’ αρχάς η μη αύξησή του, δηλαδή η μη παραγωγή νέων χρεών, κάτι που προφανώς δεν έχει επιτύχει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αυτό που μπορεί να γίνει είναι η μείωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ, ώστε να μπορεί να εξυπηρετηθεί με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος για την οικονομία και κατά συνέπεια για τους Έλληνες πολίτες. Προϋπόθεση βασική η συνεχής μεγέθυνση του ΑΕΠ.

Το μικρότερο κόστος έχει δύο όψεις: Μια χρηματοοικονομική/ δημοσιονομική, δηλαδή μικρότερο κόστος εξυπηρέτηση μέσω της πληρωμής τοκοχρεολυσίων (πληρωμή τόκων και αναχρηματοδότηση χρεολυσίων) και μια σχετιζόμενη με την μικρότερη δυνατή απορρόφηση πόρων από το εισοδηματικό κύκλωμα, ώστε να μην εμποδιστεί η μεγεθυντική διαδικασία της οικονομίας.

Τώρα, τα δάνεια GLF δεν φέρουν επιτοκιακό κίνδυνο είναι “κλειδωμένα” με “αντισταθμίσεις” στις οποίες έχει προβεί ο ΟΔΔΗΧ. Αν η Ελλάδα επέλεγε να μην αποπληρώσει πρόωρα τα δάνεια GLF, ο κρατικός προϋπολογισμός δεν θα είχε καμία επιβάρυνση από μια πιθανή άνοδο του Euribor. Είτε το Euribor πήγαινε στο 0% είτε στο 5%, η Ελλάδα θα συνέχιζε να πληρώνει το ίδιο σταθερό, χαμηλό επιτόκιο μέχρι τη συμβατική λήξη των δανείων αυτών. Ο ΟΔΔΗΧ χρησιμοποίησε παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα (Interest Rate Swaps), και μέσω αυτών μετέτρεψε το κυμαινόμενο επιτόκιο σε σταθερό (γύρω στο 1,5%) για όλη τη διάρκεια ζωής των δανείων. 

Η πρόωρη αποπληρωμή τους προφανώς δεν δημιουργεί κέρδος από τη διαφορά επιτοκίου με το αντίστοιχο επιτόκιο των πόρων που χρησιμοποιήθηκαν για την αποπληρωμή. Μάλλον ζημία προκαλεί διότι τα ταμειακά διαθέσιμα, σύμφωνα με τους υπάρχοντες υπολογισμούς, αποδίδουν 1,76% περίπου. Συνεπώς υπάρχει αρνητικό spread (αρνητικό carry) -0,26%…

Το όφελος από την πρόωρη αποπληρωμή

Το χρηματοοικονομικό όφελος από την πρόωρη αποπληρωμή προέρχεται από το κεφαλαιακό κέρδος που προκύπτει από το “σπάσιμο” των interest rate swaps που αντιστάθμιζαν τα δάνεια GLF και που παύουν να υφίστανται με την πρόωρη αποπληρωμή. Τα swaps υποχρέωναν τις αντισυμβαλλόμενες τράπεζες να πληρώνουν στην Ελλάδα το τρέχον κυμαινόμενο επιτόκιο Euribor3μηνου και να εισπράττουν από τον ΟΔΔΗΧ το “κλειδωμένο” σταθερό επιτόκιο 1,5%.

Αυτή η θετική διαφορά (που διακυμαίνεται με βάση την τιμή του Euribor 3μηνου) αποτελεί κεφαλαιακό κέρδος υπέρ της Ελλάδος για όλα τα έτη ζωής του δανείου. Άρα όσο υψηλότερη η τιμή του Euribor 3μηνου, τόσο μεγαλύτερο το κέρδος για την Ελλάδα. Φυσικά ισχύει και το αντίθετο στην περίπτωση μείωσης του Euribor.  

Εκείνο που μπορούμε να σημειώσουμε είναι το εξής: Ο ΟΔΔΗΧ εκτίμησε ότι κατά πάσα πιθανότητα το Euribor 3μηνου έχει φθάσει σε επίπεδο υψηλό και μάλλον έχει περισσότερες πιθανότητες να μειωθεί παρά να αυξηθεί μελλοντικά και έσπευσε να κατοχυρώσει τα κεφαλαιακά κέρδη. Όμως οι πρόσφατες εξελίξεις για την εξέλιξη των επιτοκίων φαίνεται να μην τον δικαιώνουν. Τα επιτόκια μάλλον θα αυξηθούν…

Για επικοινωνιακούς λόγους… 

Προφανώς διαπιστώνεται βιασύνη για την πρόωρη αποπληρωμή και μάλλον γίνεται κυρίως για πολιτικούς και επικοινωνιακούς λόγους (για να παρουσιαστεί μια εντυπωσιακή και γρήγορη μείωση του δείκτη ΔΧ/ΑΕΠ στις αγορές και στους ψηφοφόρους, θυσιάζοντας ένα μέρος των καθαρών χρηματοοικονομικών κερδών που θα είχαμε αν περιμέναμε. Άρα μπορεί να καταλογιστεί λάθος timing. Το να ρευστοποιείς ένα περιουσιακό στοιχείο (το swap) που σου αποφέρει κέρδη ενώ η αγορά ανεβαίνει, χρηματοοικονομικά θεωρείται πρόωρη έξοδος.

Επίσης η μείωση των διαθεσίμων σε ένα περιβάλλον γεωπολιτικής αστάθειας αυξάνει το ρίσκο της χώρας. Ήδη η παγκόσμια αγορά ομολόγων βρίσκεται σε αναταραχή με σαφείς ενδείξεις ανόδου: Η απόδοση των 10ετών κρατικών ομολόγων της Ιαπωνίας άγγιξε το 3% για πρώτη φορά από το 1996, οι αποδόσεις των 30ετών βρετανικών ομολόγων έφτασαν στο υψηλότερο επίπεδο από το 1998, ενώ η απόδοση του 10ετούς αμερικανικού κρατικού ομολόγου ανέβηκε σε επίπεδα που είχαν να καταγραφούν από τον Ιανουάριο του περασμένου έτους.

Η απόδοση του δείκτη του Bloomberg για τα κρατικά ομόλογα παγκοσμίως αυξήθηκε στο 3,72%, το υψηλότερο επίπεδο από τα μέσα του 2008. Μην ξαναρχίσουμε πάλι τα παραμύθια της «θωρακισμένης οικονομίας» και ότι η Ελλάδα «δανείζεται χαμηλότερα από την Ιταλία και Γαλλία»... Η μυλωνού τον άνδρα της με τους πραγματευτάδες!

Νομίζω ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από την προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης από την κυβέρνηση μιας χρηματοοικονομικής πράξης, σε καθεστώς αβεβαιότητας, αμφιβόλου συνέπειας τόσο χρηματοοικονομικά (με βάση το κόστος ευκαιρίας) όσο οικονομικά, αλλά και με βάση το διεθνές περιβάλλον… 

Το ενιαίο “φιλομεταναστευτικό” αφήγημα όλων των παραπάνω είναι ότι για το μεταναστευτικό διαμαρτύρονται πλέον μόνο οι “ακροδεξιοί”, οι “ρατσιστές”, οι “ξενόφοβοι” κλπ, οι οποίοι, με τη σειρά τους, υποστηρίζουν ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις σε συνεργασία με την βρυξελλιώτικη γραφειοκρατία απεργάζονται με την μεταναστευτική πολιτική τους ουσιαστικά την διάλυση των ευρωπαϊκών κοινωνιών.  

Έτσι όμως μπορεί κανείς να ερμηνεύσει και γιατί δεν ενδιαφέρει την επίσημη Πολιτεία η εκπόνηση μιας όντως αξιόπιστης μελέτης-έρευνας για το πώς αντιμετωπίζει πραγματικά το μεταναστευτικό η ελληνική κοινωνία, παρότι, ως γνωστόν, μοιράζονται (συχνά με απευθείας ανάθεση) δεκάδες εκατομμύρια για κάθε είδους μελέτες, πολύ αμφιβόλου σκοπιμότητας και μηδενικού αποτελέσματος. Μια εμπειρική εικόνα αποκομίζει κανείς εύκολα βέβαια αν περιδιαβεί τα υπάρχοντα γκέτο της ευρύτερης περιοχής του κέντρου των Αθηνών ή αν ρωτήσει για τις εμπειρίες τους κάποιους από τους εναπομείναντες σε αυτά τα γκέτο Έλληνες. 

Έτσι, όποιος θέλει να έχει μια σαφή εικόνα, στη βάση μιας αξιόπιστης επιστημονικής προσέγγισης του θέματος, είναι υποχρεωμένος να καταφύγει σε σχετικές έρευνες που έγιναν πρόσφατα σε κεντροευρωπαϊκές χώρες, με ανάλογο πληθυσμό με την Ελλάδα. Και μια τέτοια είναι η Αυστρία, όπου πραγματοποιήθηκε φέτος από το Ινστιτούτο δημοσκοπήσεων Peter Hajek Public Opinion Strategies (*) μια έρευνα με τίτλο “Τι σκέφτεται η Αυστρία;” (Was denkt Österreich?) (*).

Στη μελέτη ξεκαθαρίζεται κατ’ αρχάς τι σημαίνει για τους Αυστριακούς η περίφημη λέξη “ενσωμάτωση” (Integration), που τόσο δείχνουν να εμπιστεύονται οι ευρωπαϊκές ελίτ και γενικά ο “προοδευτικός” κόσμος, παρότι όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι παρά τη διάθεση δισεκατομμυρίων ευρώ η “ενσωμάτωση” δεν προχωρά όπως την φαντάζονται, ή μάλλον απέτυχε. 

Τι πιστεύει η Αυστρία για το μεταναστευτικό

Για τους Αυστριακούς λοιπόν “ενσωμάτωση” σημαίνει: Η αναγνώριση/αποδοχή των νόμων (77%), ο σεβασμός στις αξίες και τους τρόπους συμπεριφοράς (75%), η καλή γνώση των γερμανικών (71%), η εργασία ή η εκπαίδευση (70%) και η ικανότητα αυτοσυντήρησης (69%). Η μεγάλη πλειοψηφία που βλέπει τη μετανάστευση με σκεπτικισμό δίνει έμφαση κυρίως στους προβληματικούς τομείς της γλώσσας, του δικαίου και της αγοράς εργασίας. Όσοι πάλι είναι πιο ανεχτικοί απέναντί της αναφέρουν συχνότερα τη συμμετοχή των μεταναστών σε “περίεργους” συλλόγους και την μικρή κοινωνική τους δεκτικότητα.

Στα μεγαλύτερα προβλήματα ενσωμάτωσης συγκαταλέγονται η βία για λόγους τιμής και η έλλειψη σεβασμού προς τις γυναίκες (90%), και ακολουθούν, με 89%, η ανεργία, η λήψη κοινωνικών επιδομάτων από μετανάστες (στη Γερμανία 3 στους 4 αποδέκτες επιδομάτων είναι μετανάστες, ενώ αποτελούν μόνο το 20% του συνολικού πληθυσμού), η απόρριψη της αυστριακής κουλτούρας και η έλλειψη γνώσης της γερμανικής γλώσσας. Επιπλέον, ένας στους δύο θα ενοχλούνταν αν είχε μουσουλμάνους γείτονες, το 63% πρόσφυγες και το 53% Ρομά. Τέλος, το 72% αισθάνεται ανασφάλεια σε περιοχές με υψηλό ποσοστό αλλοδαπών, ενώ το 70% νιώθει το ίδιο εκεί όπου δεν μιλιούνται καθόλου γερμανικά.

Οι κοινωνικές συνέπειες της μετανάστευσης αντιμετωπίζονται επίσης κριτικά από πολλούς από τους ερωτηθέντες και αφορά: Κοινωνικό σύστημα (50%), ασφάλεια (47%), εκπαίδευση (45%), αγορά κατοικίας (41%), κοινωνική συνοχή (35%). Χαμηλότερο είναι το ποσοστό σε θετικές επιπτώσεις της μετανάστευσης, κυρίως στους τομείς της έρευνας (24%), καθώς με 21% του πολιτισμού και τού δημογραφικού. Τέλος, μια σαφώς αυξανόμενη τα τελευταία χρόνια πλειοψηφία των Αυστριακών θεωρεί δικαιολογημένη την ανησυχία για την πολιτιστική ταυτότητα της χώρας τους. Από το 2018, το ποσοστό αυτό έχει αυξηθεί από 57% σε 75%.

Στην Αυστρία είναι η τέταρτη σχετική έρευνα που γίνεται τα τελευταία οκτώ χρόνια. Μήπως ήρθε η ώρα να τολμήσει κάποιος και στην Ελλάδα να πράξει κάτι ανάλογο; Τουλάχιστον έτσι δεν θα μπορεί κανείς πλέον να χρησιμοποιεί σε ιδεολογικό επίπεδο το εκάστοτε αφήγημά του για την μετανάστευση, ούτε καν ο “αντιναταβιστής”, κατά δήλωσή του, πρωθυπουργός μας.

(*) Όλη η έρευνα υπάρχει (στα γερμανικά) : “Was denkt Österreich?”.

ΥΓ (άνευ σχολίου): Πως ψήφισαν οι μετανάστες στις πρόσφατες εκλογές στη Σουηδία, σε σχέση με τα δύο σημαντικότερα φιλομεταναστευτικά κόμματα (S και V) και τα δύο μεγαλύτερα κόμματα που βλέπουν κριτικά την μετανάστευση (M και SD):

Βασικά χαρακτηριστικά του χρηματοπιστωτικού τομέα είναι: Πρώτον, το “νόμισμα χωρίς υπόβαθρο” (Fiat), δηλαδή δολάριο που τυπώνεται από τη κυβέρνηση και δεν υποστηρίζεται από κάποιο φυσικό αντικείμενο (χρυσό, ασήμι). Δεύτερον, το βασισμένο στο χρέος σύστημα Πόντζι (Ponzi), όπου η αναχρηματοδότηση του χρέους συντηρεί την οικονομία. Επειδή δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα για την αποπληρωμή του χρέους, δημιουργείται μια “ανάπτυξη χωρίς υπόβαθρο” μέσω του Πόντζι με το Fiat να είναι ουσιαστικά ένα Πόντζι νόμισμα. Τρίτον, όταν οι κεντρικοί τραπεζίτες κρίνουν ότι πρέπει να “ξεπλυθεί” το οικονομικό σύστημα, εφαρμόζεται μια “οικονομική επαναφορά” (Economic Reset).

Το χρέος είναι το μεγαλύτερο εξαγώγιμο προϊόν των ΗΠΑ. Αναπόφευκτα θέτει ένα κρίσιμο δίλημμα (Τρίφιν): Αποπληρωμή του χρέους αποδυναμώνοντας το δολάριο, ή μη αποπληρωμή του διατηρώντας το δολάριο ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα. Επιλέγουν το δεύτερο, αφού εξασφαλίζει την άσκηση ηγεμονικής πολιτικής: Φορτώνουν μια χώρα με χρέη που στη συνέχεια μετακυλούν θέτοντας τη υπό κατοχή· αποσταθεροποιούν την οικονομία της με νομισματικό πόλεμο· εγκαθιστούν μια διεφθαρμένη κυβέρνηση που διασφαλίζει ότι θα χρησιμοποιηθεί η χώρα ως χαρτοφυλάκιο διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων.

Οι διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων διακινούν σε παγκόσμια κλίματα τεράστια εταιρικά κεφάλαια και τα επενδυόμενα χρήματα πληθυσμιακών ομάδων (συνταξιοδοτικά ταμεία, ασφαλιστήρια συμβόλαια, διαπραγματεύσιμα αμοιβαία κεφάλαια, ETF). Ελέγχουν την δημιουργία χρήματος, την πρόσβαση στο κεφάλαιο, την αγορά ομολόγων και μετοχών. Παράλληλα, η κεντρική τράπεζα είναι ο λομπίστας του εταιρικού τραπεζικού συστήματος· αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα του με στόχο τη μεγιστοποίηση των κερδών του.

Η BlackRock είναι ο μεγαλύτερος διαχειριστής περιουσιακών στοιχείων παγκοσμίως (κάπου 14 τρισεκατομμύρια δολάρια). Έχει χιλιάδες θέσεις στα διοικητικά συμβούλια των περισσοτέρων από τις εισηγμένες στα χρηματιστήρια εταιρειών. Λόγω παγκοσμιοποίησης, η τεχνολογία διαχείρισης δεδομένων των εταιριών της χρησιμοποιείται από πολλές κεντρικές τράπεζες, χρηματοοικονομικούς οργανισμούς και κυβερνήσεις, παρέχοντας της πρόσβαση στις βάσεις δεδομένων τους.

Χρηματοδότες στρατηγικών στόχων

Συγκεκριμένες οικονομικές επαναφορές ήταν στρατηγικής σημασίας για τις ΗΠΑ. Αυτή που ακολούθησε τον Β΄ΠΠ καθιέρωσε το μονοπώλιο του δολαρίου στις διεθνείς συναλλαγές. Η επαναφορά του Νίξον σταμάτησε την μετατρεψιμότητα του δολαρίου σε χρυσό και δημιούργησε το σύστημα πετροδολαρίου (αλλάζοντας μονομερώς το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα). Το 2019, το σχέδιο “Άμεσης Μετάβασης στην Επαναφορά” (GDR) της BlackRock σχεδιάστηκε για να συγκεντρώσει τον έλεγχο στους μεγάλους οικονομικούς παράγοντες, που αγόρασαν φθηνά το μερίδιο αγοράς των χρεοκοπημένων από την επιδημία COVID μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οδηγώντας σε τεράστια συγκέντρωση πλούτου.

Αντιλαμβάνεται κανείς τις πραγματικές προθέσεις του Τραμπ μελετώντας τις δραστηριότητες των κορυφαίων χρηματοδοτών του, παρά σπαταλώντας χρόνο προσπαθώντας να ερμηνεύσει τα λεγόμενα του. Δεν ήταν δύσκολο να προβλεφθεί ότι με τον ερχομό του στην εξουσία θα υπάρξει ώθηση στις τεχνολογίες επιτήρησης, στη μεταφορά πλούτου προς τον χρηματοπιστωτικό τομέα και έμφαση σε πολεμικές επιχειρήσεις. Αυτοί οι τρείς στόχοι λειτουργούν συνεργατικά ώστε να εξυπηρετούν τους πραγματικούς στρατηγικούς στόχους των ΗΠΑ.

Είναι ειρωνικό ότι ενώ οι ΗΠΑ ισχυρίζονται ότι διεξάγουν πολέμους στο εξωτερικό ώστε οι άνθρωποι στο εσωτερικό τους να είναι ελεύθεροι, οι τεχνολογίες επιτήρησης ασκούν όλο και μεγαλύτερους περιορισμούς στις ελευθερίες του ντόπιου πληθυσμού. Χαρακτηριστική είναι η σκληρή παρέμβαση κατά του TikTok. Όταν ορισμένα λόμπι συμφερόντων (ADL) θεώρησαν ότι οι νέοι στρέφονται κατά του Ισραήλ επειδή ενημερώνονται από τα βίντεο για τη Γάζα στο TikTok, η κυβέρνηση αυθαίρετα το απέσπασε από τη κινεζικής ιδιοκτησίας εταιρεία ByteDance και το παρέδωσε στο σύμπλεγμα επιτήρησης (USDS). Είναι πικρή ειρωνεία ότι μια κινεζικής ιδιοκτησίας εταιρεία έφερνε υπερβολική ελευθερία του λόγου στις ΗΠΑ.

Η σύγκλιση Τεχνητής Νοημοσύνης με το ψηφιακό χρήμα και τη ψηφιακή ταυτότητα διαμορφώνει ένα πλήρη ψηφιακό έλεγχο. O νόμος “GENIUS Act” που υπέγραψε ο Τραμπ το 2025 δημιουργεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα ψηφιακού ελέγχου. Το βραχύβιο Υπουργείο Κυβερνητικής Αποδοτικότητας (DOGE) αποσκοπούσε στη συλλογή και ενσωμάτωση μεγάλων διεθνών βάσεων δεδομένων σε εταιρείες επιτήρησης, όπως η Palantir.

Χρηματομεσίτες, επιχειρηματίες και CIA αναλαμβάνουν αποστολές διεθνούς διπλωματίας, αντί για επαγγελματίες διπλωμάτες. Διασφαλίζουν το στρατηγικό στόχο των ΗΠΑ ότι η Μέση Ανατολή δεν θα μπορέσει ποτέ να ενωθεί γύρω από τους πλούσιους φυσικούς πόρους της. Το περιβόητο “Συμβούλιο Ειρήνης” (GPP) για την ανοικοδόμηση της Γάζας ουσιαστικά σκοπεύει να τη μετατρέψει σ΄ένα κρυπτονόμισμα. Με κεφάλαια της Σαουδική Αραβία χτίζουν κέντρα δεδομένων και μαζικής επιτήρησης καθιστώντας την κατοχή μια ακόμη υπηρεσία στα πλαίσια του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Χρηματομεσίτες και επιχειρηματίες διαπραγματεύονται με το Κρεμλίνο τη χρηματοδότηση του ταμείου για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας (USURIF) με 100 από τα παγωμένα 300 δισεκατομμύρια δολάρια της ρωσικής κεντρικής τράπεζας. Τόσο τα σαουδαραβικά κεφάλαια του GPP, όσο και τα ρωσικά της USURIF αναδεικνύουν ένα σταθερό μοτίβο: Το χρηματοπιστωτικό σύμπλεγμα αυξάνει τα κέρδη του με τα χρήματα των άλλων.

Το τεχνολογικό σύμπλεγμα

Χτίζοντας ένα αυταρχικό κράτος εσωτερικής επιτήρησης, το τεχνολογικό σύμπλεγμα στηρίζει την εξωτερική πολιτική του “κόμματος του πολέμου”. Το τελευταίο φρόντισε ώστε ο ουκρανικός πόλεμος να οδηγήσει σε διακοπή της ροής φθηνής ενέργειας προς την Ευρώπη, την αντικατάσταση της με πολύ ακριβότερη αμερικανική και δέσμευση της Ευρώπης για μεγαλύτερες επενδύσεις στις ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, η Ευρώπη ξοδεύει μεγάλα ποσά προς όφελος του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος.

Το πόσο υποκριτικό είναι το αφήγημα ότι της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής ότι αγωνίζεται για την επικράτηση της δημοκρατίας και της ελευθερίας το ξεκαθάρισε με το πιο ωμό τρόπο αρκετές δεκαετίες πριν ο Τρούμαν: «Αν δούμε ότι η Γερμανία κερδίζει, οφείλουμε να βοηθήσουμε τη Ρωσία, και αν η Ρωσία κερδίζει, οφείλουμε να βοηθήσουμε τη Γερμανία, και με αυτόν τον τρόπο να τους αφήσουμε να σκοτώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους αναμεταξύ τους» (NYT).

Σήμερα, ο ουκρανικός πόλεμος γίνεται με νατοϊκά όπλα και ουκρανικό αίμα με στρατηγικό στόχο να πληγεί η Ρωσία. Στη Δυτική Ασία το “κόμμα του πολέμου” προκαλεί μια ελεγχόμενη κατεδάφιση των ενεργειακών εξαγωγών της, που είναι ένας ακόμη στρατηγικός στόχος των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα διευκολύνει την “Επιχείρηση Οικονομικός Παρίας”, σε συνδυασμό με νέες επιχειρήσεις υβριδικού πολέμου (υπονόμευση, δολοφονίες, παραπληροφόρηση, δολιοφθορές) στο εσωτερικό του Ιράν από CIA και Μοσάντ.

Η κλοπή ως σχέδιο προϋπολογισμού

Καμία από τις παρατάξεις που ενεργοποιούνται στις Βρυξέλλες δεν είναι στο πλευρό του ευρωπαϊκών λαών. Κομισάριοι, πρόεδροι, κεντρικοί τραπεζίτες, επικεφαλής επιτροπών εργάζονται για λόμπι συμφερόντων. Οι περισσότερες χώρες δεν έχουν απλά ένα οικονομικό πρόβλημα, αλλά ένα σαφές πρόβλημα διακυβέρνησης. Τεράστια ποσά δαπανώνται για εξαγορά πολιτικής επιρροής, έλεγχο του πληθυσμού και χρηματοδότηση πολέμων, και όχι για να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των λαών τους. Είναι ένα παιχνίδι ισχύος, πρόσβασης στο πλούτο και ενδοτισμού στην κορυφή της διακυβέρνησης μιας χώρας.

Αναπόφευκτα, καταφεύγουν σε λύσεις απόγνωσης. H Σουηδή υπουργός Εξωτερικών Μάλμερ Στένεργκαρντ περιέγραψε τη κατάσταση με σαφήνεια: «Είναι ώρα να ξεκινήσουμε μια νέα συζήτηση για το πώς θα αξιοποιήσουμε περαιτέρω τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία της Ρωσίας προς όφελός μας και της Ουκρανίας» (FinancialTimes). Σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν ξένα χρήματα για να χρηματοδοτήσουν όχι μόνο την Ουκρανία, αλλά και τις δικές τους οικονομίες. Η κλοπή δεν είναι πλέον ντροπή. Είναι κυριολεκτικά ένα σχέδιο προϋπολογισμού.

Σε ετήσια βάση, τα ενοίκια στην Τουρκία αυξήθηκαν ονομαστικά κατά 22,3%, ενώ σε πραγματικούς όρους, δηλαδή μετά την προσαρμογή για τον πληθωρισμό, σημείωσαν μείωση 7,1%. Αντίθετα, στην Κωνσταντινούπολη η ονομαστική αύξηση έφτασε το 44%, ενώ σε πραγματικούς όρους καταγράφηκε αύξηση 9,4%.

Τη δεύτερη υψηλότερη μέση τιμή ενοικίου κατέγραψε η Μούγλα, με 40.940 λίρες, ακολούθησαν η Άγκυρα με 34.440 λίρες, η Σμύρνη με 33.369 λίρες και η Αττάλεια με 29.306 λίρες. Στην Προύσα, το μέσο ενοίκιο διαμορφώθηκε στις 24.207 λίρες. Σε ετήσια βάση, τα ενοίκια αυξήθηκαν ονομαστικά κατά 20,5% στην Άγκυρα, 19,3% στη Σμύρνη, 24,1% στην Αττάλεια και 17,4% στην Προύσα. Σε πραγματικούς όρους, οι αντίστοιχες μεταβολές ήταν -8,5%, -9,4%, -5,7% και -10,8%.

Φυσικό αέριο: Μείωση κατά 21,7% στις εισαγωγές

Την ίδια ώρα, σημαντική μείωση κατέγραψαν οι εισαγωγές φυσικού αερίου της Τουρκίας τον Ιούλιο. Σύμφωνα με την έκθεση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενεργειακής Αγοράς (EPDK), οι εισαγωγές μειώθηκαν κατά 21,72% σε ετήσια βάση και διαμορφώθηκαν περίπου στα 3,063 δισ. κυβικά μέτρα. Από αυτές, τα 2,869 δισ. κυβικά μέτρα εισήχθησαν μέσω αγωγών, ενώ περίπου 194 εκατ. κυβικά μέτρα μέσω εγκαταστάσεων LNG.

Κυριότερος προμηθευτής μέσω αγωγών ήταν το Αζερμπαϊτζάν, με περίπου 1,001 δισ. κυβικά μέτρα, ακολούθησε η Ρωσία με 948 εκατ. κυβικά μέτρα και το Ιράν με 919 εκατ. κυβικά μέτρα. Το σύνολο των εισαγωγών LNG προήλθε από την Αλγερία και ανήλθε σε περίπου 194 εκατ. κυβικά μέτρα. Παράλληλα, η συνολική κατανάλωση φυσικού αερίου στην Τουρκία μειώθηκε κατά 25,22% σε ετήσια βάση, στα περίπου 2,648 δισ. κυβικά μέτρα.

Η βιομηχανία κατανάλωσε 1,114 δισ. κυβικά μέτρα, ενώ στον τομέα μετατροπής, στον οποίο περιλαμβάνεται και η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, η κατανάλωση ανήλθε σε 770 εκατ. κυβικά μέτρα. Τα νοικοκυριά κατανάλωσαν περίπου 376 εκατ. κυβικά μέτρα. Στα τέλη Ιουλίου, τα αποθέματα φυσικού αερίου της Τουρκίας ανέρχονταν σε 5,638 δισ. κυβικά μέτρα. Από αυτά, τα 5,413 δισ. κυβικά μέτρα βρίσκονταν σε υπόγειες εγκαταστάσεις αποθήκευσης, ενώ 225 εκατ. κυβικά μέτρα ήταν αποθηκευμένα σε τερματικούς σταθμούς LNG.

Η σύμβαση για την αποκατάσταση της καθίζησης του Ιλισού (Σταθμός ΗΣΑΠ Ταύρου) υπογράφηκε και το έργο επιτέλους προχωρά. Αφήνουμε πίσω την 8ετή στασιμότητα και με τις εργασίες που δρομολογούνται:

• Αποκαθιστούμε πλήρως την ασφάλεια σε ένα από τα πλέον επιβαρυμένα σημεία της περιοχής.

• Θωρακίζουμε και προστατεύουμε τις γειτονικές υποδομές.

• Εξασφαλίζουμε την ασφαλή επαναλειτουργία του υπαίθριου χώρου στάθμευσης, ακριβώς δίπλα στον σταθμό του ΗΣΑΠ.

Θέλω να ευχαριστήσω τον Περιφερειάρχη Αττικής Νίκο Χαρδαλιά για την συμβολή του στην προώθηση και το ξεμπλοκάρισμα αυτού του κρίσιμου έργου.

Ως Δήμος Καλλιθέας, θα βρισκόμαστε σε διαρκή και στενή συνεργασία με την Περιφέρεια, παρακολουθώντας κάθε βήμα. Στόχος μας είναι οι εργασίες να εκτελεστούν εντός του προβλεπόμενου σχεδιασμού, ώστε η περιοχή να αποδοθεί ξανά στους συμπολίτες μας, απόλυτα ασφαλής και πλήρως λειτουργική.

Αρκετά με τα χρόνια χωρίς λύση. Η Καλλιθέα προχωρά μπροστά με έργα ουσίας!

Η αρμόδια Επίτροπος Διεύρυνσης Μάρτα Κος σημειώνει ότι η Επιτροπή “παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στην Αλβανία” στο πλαίσιο της ενταξιακής διαδικασίας και “παραμένει σε διαρκή επαφή” με τις αλβανικές αρχές και την κοινωνία των πολιτών. Ειδικά για το έργο στην περιοχή Pishë Poro-Nartë, η Επιτροπή ξεκαθαρίζει ότι πρέπει να συμμορφώνεται με τα κριτήρια αναφοράς του Κεφαλαίου 27 των ενταξιακών διαπραγματεύσεων για το Περιβάλλον και την Κλιματική Αλλαγή.

Παράλληλα, αναφέρει ότι έχει λάβει διαβεβαιώσεις από τις αλβανικές αρχές για τη διενέργεια πλήρους εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων και την τήρηση των ευρωπαϊκών περιβαλλοντικών προτύπων, ενώ θα συνεχίσει να θέτει το ζήτημα στις αλβανικές αρχές, με ιδιαίτερη έμφαση στις προστατευόμενες περιοχές.

Η Επιτροπή επισημαίνει επίσης ότι ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας, καθώς και η προστασία των μειονοτήτων αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ομάδας κεφαλαίων «Θεμελιώδη Πεδία 1». Η συμμόρφωση της Αλβανίας με τα σχετικά κριτήρια τόσο των «Θεμελιωδών Πεδίων 1» όσο και του Κεφαλαίου 27 θα λαμβάνεται υπόψη στη συνολική αξιολόγηση της προόδου της χώρας προς την ένταξη στην Ε.Ε.

Με αφορμή την απάντηση της Επιτροπής, ο Γ. Μανιάτης δήλωσε:

«Η ευρωπαϊκή προοπτική της Αλβανίας προϋποθέτει έμπρακτο σεβασμό του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Καμία επένδυση, ανεξαρτήτως μεγέθους ή επενδυτή, δεν μπορεί να γίνεται εις βάρος των περιουσιακών δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας ή της προστασίας περιοχών ιδιαίτερης οικολογικής αξίας.

Η απάντηση της Επιτροπής καθιστά σαφές ότι η πορεία προς την Ε.Ε. συνοδεύεται από συγκεκριμένες υποχρεώσεις. Η Αλβανία οφείλει να τις τηρεί στην πράξη.

Το ίδιο σαφής οφείλει να είναι και η στάση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία διαθέτει πλέον σαφές ευρωπαϊκό πλαίσιο για να διεκδικήσει την προστασία των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας.

Η προστασία των περιουσιακών δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας και ο σεβασμός του ευρωπαϊκού κεκτημένου πρέπει να αποτελούν σταθερές και αδιαπραγμάτευτες προϋποθέσεις σε κάθε στάδιο της ενταξιακής πορείας της Αλβανίας.»

Ακολουθούν τα κείμενα της ερώτησης και της απάντησης:

Ερώτηση Γ. Μανιάτη:

“Θέμα: Προστασία περιουσιακών δικαιωμάτων ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία

Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική μειονότητα στην Αλβανία είναι η προστασία των περιουσιακών της δικαιωμάτων. Η αλβανική κυβέρνηση, εκτός του ότι καθυστερεί τις επιστροφές των περιουσιών που είχαν καταπατηθεί στο παρελθόν, με αφορμή διάφορες «στρατηγικές επενδύσεις», ιδιαίτερα στις τουριστικές περιοχές, προχωράει στην απαλλοτρίωση μειονοτικών περιουσιών με συνοπτικές διαδικασίες.

Το Σάββατο, 30 Μαΐου 2026, πραγματοποιήθηκαν σοβαρά επεισόδια στην περιοχή της λιμνοθάλασσας του Αυλώνα, όπου βρίσκονται τα χωριά Νάρτα και Ζβερνέτς, δύο από τα βορειότερα και ιστορικότερα σημεία παρουσίας του ελληνικού στοιχείου στην Αλβανία, κατά τη διάρκεια των οποίων τραυματίστηκε και ένας Έλληνας ομογενής. Κάτοικοι και τοπικοί φορείς αντιδρούν στην ανέγερση μεγάλου τουριστικού συγκροτήματος στην περιοχή Νταλάνι, καθώς απειλείται μία από τις σημαντικότερες προστατευόμενες οικολογικές ζώνες της αλβανικής ακτογραμμής και εγείρονται σοβαρά ζητήματα ιδιοκτησίας γης.

Έχοντας υπόψη ότι η Αλβανία, ως υποψήφια προς ένταξη χώρα, οφείλει να σέβεται το ευρωπαϊκό κεκτημένο ως προς την προστασία τόσο των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας όσο και του περιβάλλοντος, ερωτάται η Επιτροπή:

1. Είναι ενήμερη για τα σοβαρά επεισόδια του περασμένου Σαββάτου;

2. Πώς διασφαλίζει —στο πλαίσιο της ενταξιακής διαδικασίας— την προστασία των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας, ιδιαίτερα ως προς το περιουσιακό;

3. Η συγκεκριμένη επένδυση εντός προστατευμένης οικολογικής ζώνης είναι συμβατή με την ευρωπαϊκή νομοθεσία και το ευρωπαϊκό κεκτημένο;”

Η απάντηση της Επιτρόπου: “Η Επιτροπή παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στην Αλβανία, στο πλαίσιο της διαδικασίας προσχώρησης της χώρας στην ΕΕ, και παραμένει σε διαρκή επαφή με τις αλβανικές αρχές και την κοινωνία των πολιτών.

Κατά τη διαδικασία προσχώρησης, η Επιτροπή παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις που σχετίζονται με τα θεμελιώδη δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας και των δικαιωμάτων των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες, καθώς και τις εξελίξεις που σχετίζονται με την προστασία του περιβάλλοντος.

Όσον αφορά το έργο στην περιοχή Pishë Poro-Nartë, όπως και όλα τα έργα υπό εξέλιξη στην Αλβανία, πρέπει να συμμορφώνεται με τα κριτήρια αναφοράς του κεφαλαίου 27 (περιβάλλον και κλιματική αλλαγή) των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να θέτει το ζήτημα αυτό στις αλβανικές αρχές και να υπογραμμίζει την ανάγκη επαρκούς περιβαλλοντικής διακυβέρνησης, ιδίως στις προστατευόμενες περιοχές.

Ως τώρα η Επιτροπή έχει λάβει διαβεβαιώσεις από τις αλβανικές αρχές ότι θα διενεργηθεί πλήρης εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων και ότι θα τηρηθούν τα ευρωπαϊκά περιβαλλοντικά πρότυπα. Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις όσον αφορά αυτό και άλλα παρόμοια μεγάλα έργα στην Αλβανία.

Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας, και η προστασία των προσώπων που ανήκουν σε μειονότητες, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ομάδας κεφαλαίων «Θεμελιώδη πεδία 1» και αξιολογείται καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας προσχώρησης. Η συμμόρφωση με τα σχετικά κριτήρια αξιολόγησης στο πλαίσιο τόσο της ομάδας κεφαλαίων 1 όσο και του κεφαλαίου 27 θα εξακολουθήσει να λαμβάνεται υπόψη στη συνολική αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με την πρόοδο της Αλβανίας προς τον στόχο της προσχώρησης στην ΕΕ.”

Ο Απόστολος Πάνας πρόσθεσε ότι «οι όμορες δυνάμεις πρέπει να έχουν επικοινωνία μεταξύ τους», αν και στελέχη της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, όπως η Θεώνη Κουφονικολάκου, έχει δηλώσει ότι ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ δεν είναι όμοροι χώροι, ενώ έχει προηγηθεί σφοδρότατη σύγκρουση των δύο κομμάτων για τα τραπεζικά δάνεια του ΠΑΣΟΚ και τις (καταγγελθείσες από την Χαριλάου Τρικούπη) σχέσεις της ΕΛΑΣ με επιχειρηματίες και κεφαλαιούχους.

Επίθεση από Π. Μαρινάκη σε ΠΑΣΟΚ

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, επιτέθηκε στη Χαριλάου Τρικούπη λέγοντας πως το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη έχει γίνει κόμμα-δορυφόρος του κ. Τσίπρα. «Δεν χρειαζόταν η δήλωση του κ. Πάνα για να διαπιστώσουν όλοι ότι το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη έχει διολισθήσει στον δρόμο του λαϊκισμού και της ακραίας ρητορικής.

Πρώτα υιοθέτησε τις θεωρίες συνωμοσίας των ξυλολίων και των χαμένων βαγονιών πάνω στη μεγάλη τραγωδία των Τεμπών, στη συνέχεια συνυπέγραψε πρόταση δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης με τις πιο ακραίες φωνές του Κοινοβουλίου και, το κυριότερο, εφαρμόζει κατά γράμμα τις συνταγές των λεφτόδεντρων. Είναι, πλέον, φανερό ότι το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη έχει γίνει κόμμα «δορυφόρος» του κ. Τσίπρα» ανέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Απαντώντας στον κ. Μαρινάκη από το ΠΑΣΟΚ έκαναν αρχικά λόγο για «άστοχες προσωπικές απόψεις» του κ. Πάνα. Στη συνέχεια η Χαριλάου Τρικούπη ανέφερε πως «τη σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα εκφράζει μόνο ένα κόμμα: το ΠΑΣΟΚ» και να επιτεθεί στον κυβερνητικό εκπρόσωπο. «Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται. Ο κ. Μαρινάκης προσπαθεί αξιοποιώντας άστοχες προσωπικές απόψεις να σκεπάσει επικοινωνιακά τόσο την κρυφή αντικοινωνική ατζέντα της κυβέρνησης για το επίδομα ανεργίας που ο ίδιος ως λαγός αποκάλυψε, όσο και τις ευθύνες της κυβέρνησης του που επτά χρόνια μετά ομολογεί το τραγικό λάθος της να καταργηθούν οι «ράμπο υγείας», που είχαν νομοθετηθεί επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, και ήλεγχαν τις ιδιωτικές δομές υγείας. Μάταιος ο κόπος σας.

Καλύτερα αναρωτηθείτε εσείς και η κυβέρνηση που εκπροσωπείτε, για τη σύμπτωση απόψεων με τον κ. Τσίπρα στη διατήρηση του πάρτι κερδοσκοπίας των funds, του νόμου Κατρούγκαλου, την επιμονή στα θηριώδη υπερπλεονάσματα από τη φορολογική αφαίμαξη της μεσαίας τάξης και τις επιθέσεις στους θεσμούς και τις ανεξάρτητες αρχές. Τη σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα εκφράζει μόνο ένα κόμμα: το ΠΑΣΟΚ».

Χαμός για τα επιδόματα ανεργίας

«Η κυβέρνηση πιάστηκε με τη “γίδα στην πλάτη” και ο κ. Μαρινάκης επιχειρεί με ασύστολα ψέματα να θολώσει τα νερά», σχολιάζει ο Κώστας Τσουκαλάς για την θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου για τα επιδόματα ανεργίας.  «Όχι, κύριε Μαρινάκη», αναφέρει ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, «εσείς προτείνατε να σταματήσει να καταβάλλεται το επίδομα ανεργίας στους δύο μήνες. Και μαζί σας συμφωνούν βουλευτές και υπουργοί».

Σημειώνει ως απάντηση στους ισχυρισμούς της ΝΔ ότι και το ΠΑΣΟΚ παλαιότερα αυτά έλεγε, πως «το ΠΑΣΟΚ επί Φώφης Γεννηματά ουδέποτε είχε τέτοια θέση» και πως «το 2018 στο πρόγραμμα του Κινήματος αναγράφεται επί λέξει: “Επιδότηση των εισφορών των εργοδοτών μικρομεσαίων επιχειρήσεων για νέες προσλήψεις ανέργων (αντί να δίδεται επίδομα ανεργίας, το επίδομα να καλύπτει τις εισφορές)”».

Δηλαδή, τονίζει ο κ. Τσουκαλάς, «συνέχιση της καταβολής του επιδόματος ανεργίας ως κίνητρο ταχύτερης πρόσληψης και ως κίνητρο στον εργοδότη μέσω κάλυψης μέρους του εργασιακού κόστους». «Με πολιτικές λαθροχειρίες και λάσπη πολιτεύεστε επί εφτά χρόνια», αναφέρει ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, προσθέτοντας ότι «οι μάσκες έπεσαν» και «οι εργαζόμενοι ξέρουν πια τι ετοιμάζει η Νέα Δημοκρατία». «Δεν θα τους επιτρέψουμε να μειώσουν τον χρόνο καταβολής του επιδόματος ανεργίας», σημειώνει.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε στην ενημέρωση τον πολιτικών συντακτών ότι η θέση που εξέφρασε για επιδότηση της εργασίας αντί της ανεργίας δεν αποτελεί κυβερνητικό σχεδιασμό. «Δεν είναι θέση της κυβέρνησης, δεν είναι στα σχέδια και το γνωρίζω πάρα πολύ καλά», τόνισε, μιλώντας ότι κατέθεσε μία προσωπική άποψη. Οι Άδωνις Γεωργιάδης, Μάκης Βορίδης και ο Γραμματέας της ΝΔ Κωνσταντίνος Κυρανάκης συντάχθηκαν με την θέση Μαρινάκη, από την οποία πήραν αποστάσεις η υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως και γαλάζιοι βουλευτές. Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Παύλος Χρηστίδης ζήτησε από την κ. Κεραμέως να δώσει εξηγήσεις στην Βουλή για το ζήτημα.

Ας σκεφτούμε απλά: Το Command & Control παίρνει πληροφορίες από το Radar, αναγνωρίζει/συσχετίζει στόχους και βοηθά να αποφασιστεί ποιο διαθέσιμο υποσύστημα θα αντιμετωπίσει ανάλογα την κάθε είδους απειλή. Το Command & Control είναι δηλαδή ο εγκέφαλος της “Ασπίδας του Αχιλλέα”.

Αν η Ελλάδα έχει τον δικό της πηγαίο κώδικα του επίσης δικού της Command & Control, (στο εξής θα τον ονομάζω Ε), μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερη αυτονομία: Τι εννοώ; Θα μπορεί να κάνει τροποποιήσεις του συστήματος χωρίς να περιμένει τον κατασκευαστή, να προσαρμόζει το όλο σύστημα στις ελληνικές επιχειρησιακές ανάγκες. Θα μπορεί να συνδέει τα νέα ελληνικά συστήματα ή ακόμη και τα συμμαχικά (ΝΑΤΟ), να κάνει ανεξάρτητες αναβαθμίσεις των συστημάτων, και κυρίως να μην εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον προμηθευτή για την εξέλιξη του λογισμικού.

Πώς λειτουργεί ο πηγαίος κώδικας

Ας φανταστούμε την “ Ασπίδα του Αχιλλέα” σαν νευρικό σύστημα. Έχουμε το Ραντάρ που δίνει πληροφορίες στο (Ε) και αυτός αποφασίζει πιο κατάλληλο όπλο θα χρησιμοποιήσει για την εξουδετέρωση της απειλής. Ο (Ε) παίρνει όλα τα δεδομένα από τα πολλά ραντάρ και αισθητήρες και δημιουργεί μία ενιαία εικόνα της αεροπορικής κατάστασης. Στη συνέχεια μπορεί να προτείνει ή να αναθέσει την αντιμετώπιση ενός στόχου στο καταλληλότερο διαθέσιμο μέσο. Το κρίσιμο ζήτημα είναι ο (Ε) να πρέπει να μπορεί να επικοινωνεί με τα διαφορετικά υπάρχοντα ελληνικά συστήματα.

Ας δούμε ένα παράδειγμα όπου το Ραντάρ παίρνει πληροφορίες. Πάμε στον ελληνικό (Ε) και επιλέγουμε Spyder ή Barak MX ή David’s Sling, ή άλλο σύστημα. Αν ο κώδικας του (Ε) είναι ελληνικός και η Ελλάδα έχει τον πλήρη έλεγχο του, τότε μπορεί να τροποποιήσει την λογική επινόησης, χωρίς να χρειάζεται κάθε αλλαγή να περνάει από τον ξένο κατασκευαστή.

Ας υποθέσουμε ότι ένα ελληνικό Ραντάρ εντοπίζει ένα άγνωστο στόχο. Το Ραντάρ στέλνει την πληροφορία στον (Ε) αναφέροντας τα εξής χαρακτηριστικά:  r= απόσταση, θ=διεύθυνση, h= ύψος u= ταχύτητα, χαρακτηριστικά του ίχνους. Τότε ο (Ε) δημιουργεί ταυτοποίηση, αξιολογεί την απειλή και δίνει την εντολή να χτυπηθεί ο στόχος, αφού προηγουμένως έχει διερευνήσει ποιο σύστημα είναι διαθέσιμο, ποιο σύστημα έχει το κατάλληλο βεληνεκές, ποιο υποσύστημα είναι το πλέον αξιόπιστο κλπ.

Είναι θέμα εθνικής κυριαρχίας

Δηλαδή ο (Ε) είναι ο “εγκέφαλος” ή η δύναμη της “ Ασπίδας του Αχιλλέα”. Εκτιμώ ότι τώρα καταλαβαίνουμε γιατί ο ελληνικός πηγαίος κώδικας (source code) του (Ε) (Command & Control) έχει τόσο μεγάλη σημασία. Είναι αυτός που επιτρέπει στην πατρίδα μας να έχει μεγαλύτερο έλεγχο στον τρόπο συνεργασίας των υποσυστημάτων και άλλων μέσων μεταξύ τους.

Να αποσαφηνίσουμε οπωσδήποτε ότι το να έχεις τον πηγαίο κώδικα του (Ε) δεν σημαίνει ότι έχεις τον source code του Spyder ή του Barak MX ή του David’s Sling! Αυτό πάντως δεν έχει σημασία για ένα μηχανικό αεροπορικών συστημάτων, γιατί εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι η διαλειτουργικότητα μεταξύ των συστημάτων. Δηλαδή για να γίνει πιο απλό το θέμα, δεν αρκεί να έχεις πολλά καλά όπλα, πρέπει να “συνομιλούν” μεταξύ τους και κάποιος –στην περίπτωσή μας ο ( Ε)– να ελέγχει τον τρόπο με τον οποίο συνομιλούν.

Η δήλωση του Ισραηλινού υπουργείου Άμυνας

Το Ισραηλινό υπουργείο της Άμυνας στις 8 Σεπτεμβρίου ανακοίνωσε ότι δεν πρόκειται να δοθεί στην Ελλάδα ο πηγαίος κώδικας των ισραηλινών επιχειρησιακών συστημάτων, και αυτό είναι κατ’ εμέ, απολύτως λογικό. Αντίθετα, θα αναπτυχθεί ξεχωριστός ελληνικός πηγαίος κώδικας για το κεντρικό (Ε), με Ισραηλινή τεχνογνωσία και υποστήριξη, και αυτός ο κώδικας και οι μελλοντικές τροποποιήσεις του συστήματος θα βρίσκονται αποκλειστικά υπό ελληνικό έλεγχο.

Συνεπώς δεν αγοράζουμε απλώς ένα Ισραηλινό σύστημα, αφού η Ελλάδα θα αποκτήσει τον δικό της “εγκέφαλο” που θα ενοποιεί και θα συντονίζει τα επιμέρους συστήματα. Το σπουδαιότερο είναι ότι το όλο σύστημα δημιουργεί προϋποθέσεις για έρευνα και εξέλιξη του συστήματος προσθέτοντας τεχνογνωσία, όχι μόνο στις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά και γενικότερα στην πανεπιστημιακή κοινότητα. Είναι εξαιρετική τροφή για τους Έλληνες επιστήμονες και ιδιαίτερα για τους νέους μας.

Αυτό που μας ενδιαφέρει στην προκειμένη περίπτωση, είναι η κατά το δυνατόν ταχύτερη υλοποίηση της σύμβασης και η λειτουργικότητα σε συνδυασμό με την γενικότερη υποστήριξη του όλου συστήματος.

«Δεν υπάρχει κανένα μήνυμα που μπορεί να δοθεί στην Τουρκία μέσω επίδειξης ισχύος. Εάν επιχειρηθεί να σταλεί μήνυμα προς εμάς με αυτόν τον τρόπο, δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να το αποδεχθούμε», πρόσθεσε. Ο Τσελίκ υπογράμμισε ακόμη ότι η τουρκική έμφαση σε μια «τάξη βασισμένη σε κανόνες» δεν αποτελεί αδυναμία, ενώ προειδοποίησε ότι «κανείς δεν πρέπει να υιοθετεί μια στάση που μετατρέπει το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο σε μέρος της εσωτερικής πολιτικής».

Η άρση του εμπάργκο όπλων στην Κυπριακή Δημοκρατία

Αναφερόμενος στην απόφαση των ΗΠΑ να ανανεώσουν για ακόμη ένα έτος την άρση του εμπάργκο όπλων προς την Κυπριακή Δημοκρατία, ο εκπρόσωπος του AKP επανέλαβε την αντίθεση της Άγκυρας. Όπως είπε, όταν είχε επιβληθεί αρχικά το εμπάργκο, στόχος ήταν να αποτραπεί η κλιμάκωση της κρίσης στην Κύπρο, να διατηρηθούν οι ισορροπίες στο νησί και να μην μετατοπιστούν οι διαπραγματεύσεις σε διαφορετική βάση.

«Η απόφαση των ΗΠΑ να άρουν το εμπάργκο όπλων προς την Κυπριακή Δημοκρατία και τώρα να ανακοινώσουν την παράτασή της για ακόμη ένα έτος δεν ήταν σωστή απόφαση», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για μια εξέλιξη που θα οδηγήσει σε περαιτέρω διάβρωση της εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο πλευρών στην Κύπρο.

Ο Τσελίκ τόνισε παράλληλα ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να στηρίζει με αποφασιστικότητα «την κυριαρχία της Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου και τις αρχές του κυπριακού τουρκικού ζητήματος», συμπεριλαμβανομένης, όπως είπε, της ασφάλειας της ΤΔΒΚ.

«Τουρκία χωρίς τρομοκρατία»

Στο ζήτημα της διαδικασίας «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» και των εξελίξεων στην περιοχή, ο Τσελίκ δήλωσε ότι η Άγκυρα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις που αφορούν τον αφοπλισμό διαφόρων οργανώσεων και την υπαγωγή μη κρατικών ένοπλων δυνάμεων στην κρατική εξουσία.

Ιδιαίτερη σημασία απέδωσε στη δήλωση του πρωθυπουργού του Ιράκ, Αλί Φαχρί Ζεϊντί, σημειώνοντας ότι η θέση πως δεν πρέπει να υπάρχουν όπλα εκτός των κρατικών δομών και ότι όλες οι ένοπλες ομάδες πρέπει να υπαχθούν σε μία ενιαία κρατική αρχή είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Παράλληλα, τόνισε ότι η ιρακινή κυβέρνηση πρέπει να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των δικαιωμάτων, της ασφάλειας και της έννομης προστασίας των ανθρώπων που ζουν στις περιοχές αυτές.

Προειδοποιήσεις για την τεχνητή νοημοσύνη

Ο εκπρόσωπος του AKP αναφέρθηκε επίσης στις αυξανόμενες διεθνείς ανησυχίες σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη, επικαλούμενος δηλώσεις ηγετών οργανισμών του κλάδου αλλά και μηχανικών που εργάζονται σε αυτούς. Όπως είπε, υπάρχουν πλέον πολλές προειδοποιήσεις για την ανάπτυξη κακόβουλων δραστηριοτήτων από συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, ακόμη και για το ενδεχόμενο αυτά να μπορούν να οργανώνονται μεταξύ τους και να δημιουργούν αυτόνομους «πράκτορες» χωρίς άμεσο ανθρώπινο έλεγχο.

Ο Τσελίκ υποστήριξε ότι οι εξελίξεις αυτές δημιουργούν κινδύνους που φτάνουν μέχρι την παραγωγή βιολογικών όπλων και γενικότερα απειλούν την ανθρωπότητα. «Έχουν δημοσιευθεί πολλές ειδήσεις σχετικά με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης σε μαζικές δολοφονίες στη Γάζα. Τώρα έρχονται και ειδήσεις ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να ξεφύγει από τον ανθρώπινο έλεγχο και να παράγει όπλα», ανέφερε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Τουρκία δεν πρόκειται να μείνει εκτός της διεθνούς κούρσας για την τεχνητή νοημοσύνη. Παράλληλα, όμως, θα επιδιώξει να αναλάβει πρωτοβουλίες για τη διαμόρφωση των αρχών που θα διέπουν τη χρήση της, ώστε η τεχνολογία να μην εξελιχθεί σε απειλή για την ανθρωπότητα και να μη δημιουργηθεί ένα περιβάλλον στο οποίο θα περιορίζονται η ανθρώπινη ελευθερία και ανεξαρτησία.

Ο Τσελίκ για το νέο Σύνταγμα

Ο Τσελίκ αναφέρθηκε ακόμη στην ανάγκη κατάρτισης νέου Συντάγματος, χαρακτηρίζοντας την κληρονομιά της 12ης Σεπτεμβρίου μία από τις μεγαλύτερες ζημιές που υπέστη η Τουρκία. «Εξακολουθεί να υπάρχει μπροστά στην πολιτική η υποχρέωση να καταρτιστεί ένα νέο Σύνταγμα. Αυτό αποτελεί χρέος μας απέναντι στις επόμενες γενιές», δήλωσε.

Υπογράμμισε ότι το ζήτημα δεν αφορά απλώς την τροποποίηση ή την επανεξέταση των συνταγματικών άρθρων, αλλά τη δημιουργία ενός Συντάγματος «με το έθνος στο επίκεντρο». Όπως είπε, το AKP αξιοποιεί όλες τις δυνατότητες προκειμένου να οδηγήσει την Τουρκία στην υιοθέτηση ενός νέου Συντάγματος.

«Όχι πρόωρες εκλογές»

Τέλος, ο εκπρόσωπος του AKP επιχείρησε να βάλει τέλος στη συζήτηση για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, μετά τις πρόσφατες δηλώσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Ριζούντα. Ο Τσελίκ υποστήριξε ότι η αναφορά του Τούρκου προέδρου στις εκλογές δεν αποτελεί ένδειξη πρόωρης προσφυγής στις κάλπες. «Είναι σαφές ότι η δήλωση του προέδρου μας σχετικά με την ημερομηνία των εκλογών δεν έχει καμία σχέση με πρόωρες εκλογές», δήλωσε.

Εξήγησε ότι ο τρόπος με τον οποίο ο Ερντογάν ασκεί την πολιτική βασίζεται στην κομματική οργάνωση και ότι η φράση «προετοιμαζόμαστε για τις επόμενες εκλογές» είναι κάτι που επαναλαμβάνει συχνά όταν συναντά πολίτες και διαπιστώνει τη στήριξή τους. «Η φράση “προετοιμαζόμαστε για τις επόμενες εκλογές” δεν αποτελεί μήνυμα για πρόωρες εκλογές», κατέληξε.

Η κυρία Λεπέν καταδικάστηκε για υπεξαίρεση δημόσιων πόρων. Η κυρία Μελόνι ανέστειλε τα ανοιχτά σύνορα με την Ισπανία, όπως προβλέπονται από την Συμφωνία Schengen την οποία είχε συνομολογήσει η χώρα της. Με το AfD της κυρίας Alice Weidel να εκλέγει πρόσφατα βουλευτές στην Saxony-Anhalt έναν πλαστογράφο, διάφορους ποινικά ελεγχόμενους για σχέσεις με νεοναζιστικές οργανώσεις και… έναν παλιό αξιωματικό της Stasi!

Τι υπόσχεται η άκρα Δεξιά

Είναι ξεκάθαρο πια ότι, σε όλο τον δυτικό κόσμο, η άκρα Δεξιά δηλώνει συστημική δύναμη, με βασική της επαγγελία ότι θα υπηρετήσει το «σύστημα» πιο αποτελεσματικά από όσους το κάνουν μέχρι τώρα και απέτυχαν. Αποδίδοντας την αποτυχία αυτή στον δισταγμό τους να παραβιάζουν την δημοκρατική τάξη πραγμάτων. Υπόσχεται η άκρα Δεξιά ότι θα κινηθεί χωρίς αναστολές πέρα, έξω και κόντρα στην ομαλότητα, ακόμα και νομιμότητα, αν έτσι κρίνει ότι επιβάλλεται από το δημόσιο, ή και στενά δικό της συμφέρον (στις γραμμές της έχουν ήδη τρυπώσει τυχοδιώκτες).

Προτείνει ως θεραπεία των αστοχιών της Δημοκρατίας… την κατάργησή της. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι οι αστοχίες αυτές οφείλονται ακριβώς σε αλλεπάλληλες δημοκρατικές εκπτώσεις, παραβιάσεις ακόμα και παρανομίες. Με το κατεστημένο το οποίο ευθύνεται για αυτές να αισθάνεται απλώς υποχρεωμένο να τηρεί κάποια προσχήματα.

Όπως, παραδείγματος χάριν, η δήλωση Κυριάκου Μητσοτάκη μετά την αποκάλυψη παρακολουθήσεων τηλεφωνικών συνδιαλέξεων με παράνομο λογισμικό τις οποίες είχε παραγγείλει ο ίδιος: «Δεν έπρεπε να γίνουν». Το πρόβλημα βέβαια δεν είναι πως στέκεται απέναντι στην άκρα Δεξιά ο όποιος εξουσιαστικός μηχανισμός. Το ερώτημα είναι αν έχουμε συνείδηση του πολλαπλάσιου κόστους το οποίο θα φορτωθούμε, αν υποκύψουμε στην ευκολία της έωλης αντιπαράθεσης τους.

Η απάντηση στην απειλή

Ή αλλιώς – και επειδή η Δημοκρατία μας είναι συντεταγμένη – έχει το «συνταγματικό τόξο» πολιτικά βέλη να εκτοξεύσει κατά των πολιορκητών του ή έχει ήδη συνθηκολογήσει μαζί τους; Και φυσικά, τέτοια βέλη δεν είναι τα «φύλλα συκής» σε δημοκρατικές εκπτώσεις. Έχει συνείδηση ότι η (απαραίτητη σε κάθε περίπτωση) ενεργοποίηση της Δικαιοσύνης για την δίωξη παράνομων πράξεων, ή δράσεων εκ μέρους ακροδεξιών δεν φτάνει;

Ότι στην καθαρή και τρέχουσα απειλή “να μας βάλλουν στον γύψο” πολιτική απάντηση είναι μόνον η, ολιστική και χωρίς αστερίσκους, προάσπιση των αρχών της Δημοκρατίας, των εγγυήσεων με τις οποίες συντάσσεται και η θωράκιση της με αποτελεσματικές ρυθμίσεις; Συγκεκριμένα: αποκατάσταση της ισονομίας, της ισοπολιτείας και της ισηγορίας, αλλαγές στο πλαίσιο λειτουργίας και συνύπαρξης των κομμάτων με τις οποίες θα γίνονταν ξανά αποθετήρια λαϊκών ελπίδων και, τέλος, ρήτρες ώστε οι συμπολίτες να αισθανόμαστε όλο και πιο ελεύθεροι, όλο και πιο προστατευμένοι από αυθαιρεσίες εις βάρος μας.

Το αναγκαίο πολιτικό διάβημα και ο σημαιοφόρος του

Μπορεί η Αριστερά (ρεφορμιστική, ριζοσπαστική, «κεντροαριστερά», άλλη) να υιοθετήσει ένα τέτοιο πολιτικό διάβημα; Να πείσει και συντηρητικούς πολίτες, ανεξαρτήτως του κόμματος που ψήφισαν ή και ψηφίζουν ακόμα, να συμπράξουν σε αγώνα για την προάσπιση της Δημοκρατίας;

Πως αλλιώς σκέπτεται να νικήσει στις εκλογές; Βέβαια, καθοριστικής σημασίας είναι το ποιος είναι ο σημαιοφόρος αυτού του πολιτικού διαβήματος, το ηθικό του διαμέτρημα, το ειδικό του βάρος και η αξιοπιστία του. Ψάχνουμε κάποιον από εμάς, δίχως άλλο, όχι όμως και «όποιον να’ ναι φτάνει να είναι από ‘μας». Αυτές ως ελάχιστες προδιαγραφές, μιας και εκτός από την άκρα Δεξιά, μας απειλούν και άλλα.