Το σχέδιο που έχει συζητηθεί προβλέπει μια τεχνητή αναπλήρωση της ακτής, με στόχο να δημιουργηθεί μεγαλύτερη ζώνη άμμου και να προστατευτεί το διάσημο ναυάγιο από τη συνεχή επίδραση των κυμάτων.

Ζάκυνθος-Ναυάγιο: Γιατί χρειάζεται παρέμβαση η παραλία;

Η διάσημη ακτή αντιμετωπίζει εδώ και χρόνια προβλήματα λόγω της φυσικής διάβρωσης. Τα ισχυρά κύματα, ειδικά κατά τους χειμερινούς μήνες, μετακινούν σταδιακά τα υλικά της παραλίας, ενώ παράλληλα επηρεάζουν και την κατάσταση του πλοίου.

Η προστασία του Ναυαγίου αποτελεί μια δύσκολη εξίσωση, καθώς πρέπει να συνδυαστούν: η διατήρηση του μοναδικού φυσικού τοπίου, η προστασία του ιστορικού πλοίου, η ασφάλεια των επισκεπτών, η διατήρηση της τουριστικής αξίας της περιοχής.

Η πρόταση για επέκταση της παραλίας

Σύμφωνα με τις τεχνικές μελέτες που έχουν παρουσιαστεί, εξετάζεται η δημιουργία μιας μεγαλύτερης παραλιακής ζώνης με προσθήκη αμμοχάλικου.

Η παρέμβαση προβλέπει: επέκταση της παραλίας προς τη θάλασσα περίπου κατά 30 μέτρα, ενίσχυση της ακτογραμμής σε μήκος περίπου 190 μέτρων, δημιουργία μεγαλύτερης απόστασης ανάμεσα στο κύμα και το ναυάγιο, μείωση της διάβρωσης.

Ο στόχος δεν είναι να αλλάξει ο χαρακτήρας της παραλίας, αλλά να διατηρηθεί το τοπίο που γνωρίζουμε σήμερα για περισσότερα χρόνια.

Πώς μπορεί να αλλάξει η εικόνα του Ναυαγίου της Ζακύνθου;

Αν η μελέτη υλοποιηθεί, η παραλία πιθανότατα θα αποκτήσει μια πιο φαρδιά αμμώδη ζώνη. Το πλοίο θα παραμείνει στο κέντρο του όρμου, όμως η θάλασσα θα βρίσκεται σε μεγαλύτερη απόσταση από αυτό.

Η εικόνα από ψηλά μπορεί να θυμίζει περισσότερο την παλιά μορφή της παραλίας, πριν η διάβρωση μειώσει σημαντικά την έκτασή της.

Ωστόσο, μια τέτοια επέμβαση αποτελεί ένα μεγάλο περιβαλλοντικό εγχείρημα και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να διατηρηθεί η φυσική ισορροπία του χώρου.

Οι αντιδράσεις και οι προβληματισμοί

Όπως συμβαίνει με κάθε μεγάλη παρέμβαση σε ένα τόσο ευαίσθητο φυσικό περιβάλλον, υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις.

Υποστηρικτές της πρότασης θεωρούν ότι είναι απαραίτητη για τη διάσωση του Ναυαγίου και την προστασία ενός παγκόσμιου μνημείου φυσικής ομορφιάς.

Από την άλλη πλευρά, ορισμένοι επιστήμονες εκφράζουν προβληματισμούς για το κατά πόσο μια τεχνητή επέκταση μπορεί να παραμείνει σταθερή μακροπρόθεσμα, καθώς η θάλασσα μπορεί να μεταβάλει ξανά την ακτή.

Ο χρόνος θα δείξει αν αυτή η μεγάλη αλλαγή θα αποτελέσει τη σωτηρία της πιο διάσημης παραλίας της Ζακύνθου ή μια νέα πρόκληση για το μοναδικό αυτό μνημείο της φύσης.

Δείτε εδώ το βίντεο:

Το βίντεο έχει δημοσιευθεί στο κανάλι μου Point Of View GR στο YouTube

Αλλά και ο υπουργός Εξωτερικών διέψευσε, δηλώνοντας ότι ουδέποτε είχε ιδιωτική συνάντηση με τα δύο στελέχη του ΠΑΣΟΚ και κατηγόρησε την εφημερίδα ότι δεν ζήτησε τη θέση του πριν από τη δημοσίευση, κάνοντας λόγο για παραβίαση «κάθε έννοιας στοιχειώδους δημοσιογραφικής δεοντολογίας».

Όπως ανέφερε, το συγκεκριμένο δημοσίευμα έρχεται «σε συνέχεια και άλλων αστοιχείωτων πρωτοσέλιδων» που, σύμφωνα με τον ίδιο, στρέφονται προσωπικά εναντίον του. Ο κ. Γεραπετρίτης υποστηρίζει ότι πρόκειται για προσωπική του στοχοποίηση και ισχυρίζεται ότι το δημοσίευμα προκαλεί «σοβαρή διατάραξη του πολιτικού συστήματος», ζητώντας από την εφημερίδα «την πλήρη και αμελλητί ανασκευή του δημοσιεύματος».

Η Διαμαντοπούλου

Με σημερινή ανάρτηση της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η Αννα Διαμαντοπούλου αναφέρει ότι διαψεύδει «απόλυτα το σημερινό, ακραίως ψευδές και συκοφαντικό δημοσίευμα της εφημερίδας “Εστία της Κυριακής”, με θέμα δήθεν δείπνο Γεραπετρίτη, Διαμαντοπούλου και Χριστοδουλάκη για ‘συγκυβέρνηση παραγραφής’». Καλεί την εφημερίδα «να το διαψεύσει και να ανακαλέσει άμεσα, αλλά και να ζητήσει συγγνώμη για το συκοφαντικό δημοσίευμα». Προσθέτει ότι «εννοείται πως, αν δεν το πράξει άμεσα, επιφυλάσσομαι για την άσκηση των δικαιωμάτων μου, σύμφωνα με τον νόμο».

«Είναι γνωστό ότι δεν πτοούμαι ποτέ από επιθέσεις, πόσο μάλλον από τέτοιες κατάπτυστες κατασκευές. Συνεχίζω με ευπρέπεια, αλλά και με την ίδια δύναμη και το ίδιο πάθος, να αγωνίζομαι με όλες μου τις δυνάμεις για την πολιτική αλλαγή και την κάθαρση που έχει ανάγκη η χώρα», αναφέρει η Αννα. Διαμαντοπούλου.

Η Διαμαντοπούλου δεν αναφέρεται καθόλου (σε αντίθεση με τον Χριστουδουλάκη) στο θέμα ότι μια τέτοια συζήτηση περί συγκυβέρνησης θα αντιτίθετο στις αποφάσεις που ελήφθησαν επισήμως στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ.

Ο Μανώλης Χριστοδουλάκης

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος, σκιώδης υπουργός του ΠΑΣΟΚ για θέματα κλιματικής κρίσης και ενέργειας ήταν προσωπική επιλογή της Φώφης Γεννηματά που τον τοποθέτησε σε ηλικία 27 ετών στη θέση του Γραμματέα της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής. Ο πατέρας του Αναστάσιος ήταν επίσης στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.

Γνωστοποίησε χθες το βράδυ ότι απέστειλε εξώδικο στην ιστοσελίδα radar.gr «για το απολύτως ψευδές, ανυπόστατο, συκοφαντικό και προσβλητικό της προσωπικότητάς μου δημοσίευμα που ανάρτησε υπό τον τίτλο: ‘Αποκλειστικό: Χριστοδουλάκης, Διαμαντοπούλου και “γαλάζιος” ισχυρός άνδρας στην οικία πασίγνωστου επιχειρηματία…’ και υπότιτλο: ‘Οι παρασκηνιακές ζυμώσεις, οι έντονες πιέσεις της αγοράς για να αποφευχθεί η ακυβερνησία και το μεγάλο δίλημμα απέναντι στις επίσημες απαγορεύσεις του ΠΑΣΟΚ για συνεργασία με τη Δεξιά.». Το θέμα είχε αναρτηθεί προ τεσσάρων ημερών και η σελίδα το κατέβασε.

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ τονίζει στην ανάρτηση του στον προσωπικό λογαριασμό του στο Facebook όπου και δημοσιοποιεί το πλήρες περιεχόμενο του εξωδίκου που απέστειλε: «Κομμένα τα παιχνίδια, ούτε μισό εκατοστό ανοχής στην οργανωμένη συκοφαντία, σε βάρος του προσώπου μου, αλλά και του ΠΑΣΟΚ συνολικά! Η πολιτική αντιπαράθεση αποτελεί θεμέλιο της δημοκρατίας. Η συκοφαντία όμως δεν αποτελεί δημοσιογραφία. Η κατασκευή ανύπαρκτων περιστατικών με σκοπό την πολιτική απαξίωση ενός εκλεγμένου εκπροσώπου των πολιτών δεν αποτελεί άσκηση της ελευθερίας του Τύπου αλλά κατάχρηση αυτής».

Ο κ. Χριστοδουλάκης δηλώνει προς κάθε κατεύθυνση, όπως αναφέρει, «ότι οι προσπάθειες πολιτικής στοχοποίησης και σπίλωσης της προσωπικότητάς μου, αλλά και του πολιτικού μου χώρου, δεν πρόκειται να ανακόψουν τη δημόσια δράση μου. Η ίδια ακριβώς αντιμετώπιση θα αφορά και οποιονδήποτε άλλον αναπαράγει αντίστοιχες ψευδείς ειδήσεις».

Την ίδια ώρα, η καταγραφή των συγκλίσεων, που όπως πιστεύεται από τον Διεθνή Οργανισμό, θα βοηθήσει σημαντικά στο να κάνει βήματα η διαδικασία, θα περάσει- σε κάποια φάση- και από την ομάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα ελέγξει τη συμβατότητα προνοιών με το κοινοτικό κεκτημένο.

Ο Αντόνιο Γκουτέρες κατά τις επαφές του στη Λευκωσία έθεσε το πλαίσιο των κινήσεων του. Ανέφερε πως κινείται εντός των αποφάσεων και των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών. Αναφέρθηκε σε ομοσπονδιακό κράτος, για κοινοτικό κεκτημένο ενώ επανέλαβε τη θέση για τα “singles” (μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μια διεθνή προσωπικότητα). Πληροφορίες αναφέρουν πως κατά τις συναντήσεις του συζητήθηκε και το θέμα της αποκεντρωμένης ομοσπονδίας. Υπήρξαν δε αναφορές και σε αρμοδιότητες του ομόσπονδου κράτους. Οι συζητήσεις, δηλαδή, εισήλθαν στην ουσία.

Προφανώς και ο κ. Αντόνιο Γκουτέρες όταν περιελάμβανε στην ύστατη περιοδεία του την Κύπρο, είχε μεγαλύτερες προσδοκίες. Προσδοκούσε να γίνει, δηλαδή, ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός και να δρομολογηθεί η διαδικασία. Του τα χάλασε η Άγκυρα και η στάση της, που θα ήταν πλήρως ισοπεδωτική αν δεν είχε παρέμβει ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας προς την τουρκική ηγεσία.

Τουρκία, Ερχιουμάν και Γκουτέρες

Δεν είχε λόγο η Άγκυρα να φρενάρει τις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών από τη στιγμή κατά την οποία δεν αναμένονταν αμέσως εξελίξεις. Από τη στιγμή κατά την οποία αντιλήφθηκε ότι ο Γ.Γ.  δεν μπορούσε να ανακοινώσει ημερομηνία για την πραγματοποίηση άτυπης Πενταμερούς Διάσκεψης για το Κυπριακό, η τουρκική πλευρά δεν είχε λόγο να ανάψει κόκκινο. Άλλωστε, στην Άγκυρα γνωρίζουν πως ο Αντόνιο Γκουτέρες είναι στην πόρτα εξόδου και από το Σεπτέμβριο δεν θα μπορεί να πράξει και πολλά.

Είναι σαφές πως οι τηλεφωνικές επικοινωνίες του Γενικού Γραμματέα με τον  υπουργό Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, κυρίως αυτή της Κυριακής, άλλαξαν το κλίμα και αποφεύχθηκε η κατάρρευση της προσπάθειας πριν την άφιξη Γκουτέρες στο νησί. Η κατοχική πλευρά συναίνεσε στην εξαγγελία Γκουτέρες για Πενταμερή, χωρίς χρονοδιάγραμμα σύγκλησής της. Άλλωστε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έσπευσε την ημέρα των δηλώσεων Γκουτέρες, να ξεκαθαρίσει ότι «το ζήτημα στην Κύπρο είναι ζήτημα αποδοχής της κυριαρχικής ισότητας και του ισότιμου διεθνούς καθεστώτος του τουρκοκυπριακού λαού».

Δεν ανέμενε κανείς ότι η κατοχική δύναμη θα υπαναχωρούσε στο θέμα της κυριαρχικής ισότητας -στην αναγνώριση δηλαδή της αποσχιστικής οντότητας.  Ενισχυτικές και στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι ανακοινώσεις των τουρκικών υπουργείων Εξωτερικών και Άμυνας. Η Τουρκία ήταν αναμενόμενο ότι δεν θα άλλαζε στάση. Άλλωστε ο Χακάν Φιντάν, επέμεινε στα δυο κράτη στη συνάντηση με την κ. Ολγκίν, κατά την επίσκεψη της τελευταίας στην Άγκυρα. Γι αυτό και αναγκάσθηκε ο κ. Γκουτέρες να επικοινωνήσει με τον Φιντάν.

Ο ρόλος των ευρωτουρκικών

Καθοριστικός ήταν ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη στάση της Άγκυρας. Όχι για τη διαφοροποίηση των θέσεων, που δεν υπάρχει, αλλά για το γεγονός ότι η κατοχική δύναμη “συγκρατήθηκε” και δεν άναψε κόκκινο φως στον Γενικό Γραμματέα.

Τα ευρωτουρκικά, η διασύνδεση που επιχειρείται με το Κυπριακό, αποφέρει αποτελέσματα όχι επί της ουσίας αλλά σε επίπεδο τακτικής.  Η Τουρκία γνωρίζοντας πως, τόσο οι Βρυξέλλες όσο και η Νέα Υόρκη (το χρησιμοποιεί ως εργαλείο διαχείρισης) αξιοποιούν το χαρτί των ευρωτουρκικών, είναι πιο προσεκτική. Άλλωστε και η ίδια θέλει να αφήσει ανοικτή πόρτα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, αν και γνωρίζει πως δεν μπορεί να κάνει πολλά βήματα. Σίγουρα δεν μπορεί να υπολογίζει σε ένταξη.

Σε πρώτο πλάνο η ΕΕ

Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κυπριακό είναι μεν επικουρικός, αλλά σε κάποια φάση, εάν και εφόσον προχωρήσει η διαδικασία και ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις, θα είναι και ουσιαστικός. Την περασμένη Τετάρτη, μετά τη συνάντηση Γκουτέρες- Χριστοδουλίδη και Έρχιουρμαν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποκάλυψε ότι η Πρόεδρος της Κομισιόν, εξέφρασε την  ετοιμότητα για τη σύσταση μιας νομικής ομάδας που θα στηρίζει τον νεοδιορισθέντα Ειδικό Απεσταλμένο της ΕΕ για το Κυπριακό κ. Ραφαέλε Φίτο, σε αυτή την πτυχή.

Αυτή η επιτροπή των εμπειρογνωμόνων θα ασχολείται με την συμβατότητα των προνοιών μιας συμφωνίας με το κοινοτικό κεκτημένο. Είναι σαφές πως τα δεδομένα έχουν αλλάξει σε σχέση με το 2004 όταν η ΕΕ ήταν έτοιμη για αβαρίες στο Κυπριακό, ειδικά στο θέμα του περιεχομένου, φτάνει να “έκλεινε” το ζήτημα. Πλέον δεν μπορεί να γίνονται δεκτές παρεκκλίσεις από το κεκτημένο. Ούτε όπως επιχειρείτο τότε, να καταστούν οι παρεκκλίσεις μέρος του κεκτημένου.

Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κράτος-μέλος και διαφορετικά προφανώς αντιμετωπίζεται. Δεν θα πρέπει, λογικά, να αναμένεται ότι η ΕΕ θα στηρίξει ή έστω θα ανεχθεί μια συμφωνία στο Κυπριακό, σύμφωνα με την οποία θα έχει η Τουρκία ρόλο και λόγο τόσο στην ασφάλεια της χώρας όσο και στο εσωτερικό της. Όλα αυτά, βεβαίως, δεν θεωρούνται δεδομένα.

Η Κυπριακή Δημοκρατία από την επίσκεψη Γκουτέρες, μπορεί να ανέμενε περισσότερα, αλλά είναι ευχαριστημένη υπό τις περιστάσεις. Υπήρχε, βέβαια, ανησυχία για το ενδεχόμενο ο Γκουτέρες να είχε στις αποσκευές του τις ιδέες που διακινεί η Προσωπική του Απεσταλμένη, Μαρία Άνχελα Ολγίν. Η Λευκωσία, λοιπόν, κρατά από την επίσκεψη ότι ο Γενικός Γραμματέας δήλωσε δεσμευμένος από τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών. Επίσης κρατά τις αναφορές του στη βάση λύσης και στην Κυπριακή Δημοκρατία. Σημειώνεται πως ο κατοχικός ηγέτης, Τουφάν Έρχιουρμαν, απέφυγε επιμελώς να αναφερθεί στη μορφή της λύσης, δηλώνοντας πως δεν… είναι ακόμη έτοιμος να πράξει τούτο!

Βγήκε έξω για τσιγάρο ο Ερχιουμάν!

Έκπληκτος έμεινε ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών όταν ο εγκάθετος της κατοχικής δύναμης, Τουφάν Έρχιουρμαν, κατά τη διάρκεια του δείπνου, το βράδυ της Τρίτης, και ενώ συζητείτο η ουσία του Κυπριακού, σηκώθηκε και εξήλθε της αίθουσας για να καπνίσει. Είπε προς όλους, στρεφόμενος προς τον Γ.Γ., πως θα πάει για τσιγάρο, αφήνοντας τους συνδαιτυμόνες του, κυρίως τους Αντόνιο Γκουτέρες και Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, να τον παρακολουθούν εμβρόντητοι.

Βεβαίως δεν αποκλείεται το τσιγάρο να ήταν η δικαιολογία και να ήθελε ο εγκάθετος της Άγκυρας, Ερχιουμάν,  να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με πρόσωπο που δεν ήταν στη συνάντηση. Το έπραξε τούτο και στο παρελθόν. Αλλά… κρατάμε την αναφορά του. Στη διάρκεια των συζητήσεων, πολλές φορές ο κ. Ερχιουμάν έσπευσε να αναφέρει πως «αυτό δεν θα το δεχθεί η Τουρκία…». Σε κάποια στιγμή ο Γενικός Γραμματέας ενοχλημένος του υπέδειξε πως ο ίδιος μιλά με την Τουρκία και γνωρίζει, και πως αυτός (ο Ερχιουμάν ) οφείλει να εκφράζει τις δικές του απόψεις!

Δεν προκάλεσε, πάντως, έκπληξη το γεγονός ότι ο κ. Ερχιουμάν ενώ στο δείπνο δέχθηκε την πρόταση ΟΗΕ για άνοιγμα δυο οδοφραγμάτων (Αθηένου-Αγλατζιάς και Μιας Μηλιάς), την επόμενη ημέρα υπαναχώρησε.

Καλεσμένοι στα γενέθλια

Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με διάφορα ρωσικά και ουκρανικά μέσα, στις 19:50 χθες το βράδυ (ώρα Μόσχας) εξερράγη εκρηκτικός μηχανισμός στο πολυτελές ιταλικό εστιατόριο Balzi Rossi στο ισόγειο του ουρανοξύστη “Σπίτι των Αεροπόρων”, στο κέντρο της πρωτεύουσας. Το εστιατόριο, που έχει και ημιυπαίθριο, ήταν κλειστό για το κοινό και ανοιχτό μόνο για καλεσμένους στα γενέθλια του 56χρονου σμήναρχου Αλεξάντερ Τσάικο σύμφωνα με πολλά ενημερωτικά μέσα.

Καλεσμένοι ήταν πολλοί υψηλόβαθμοι στρατιωτικοί και από νωρίς είχαν σταθμεύσει τριγύρω αυτοκίνητα που ο τύπος τους είναι εκείνος που συνηθίζεται στις φρουρές προστασίας στρατιωτικών. Κανένα μέσο δεν αναφέρει την ταυτότητα των 21 τραυματιών ή των τριών νεκρών. Από την έκρηξη σκοτώθηκε η γυναίκα που μετέφερε τη βόμβα, ο φρουρός που την σταμάτησε για έλεγχο και ένας παρευρισκόμενος.

Η γυναίκα προσπάθησε να μπει στο εστιατόριο κρατώντας “τυλιγμένο ένα δώρο”, αλλά κατά την είσοδό της θεωρήθηκε ύποπτη από φρουρό που την σταμάτησε, και τότε ο μηχανισμός πυροδοτήθηκε και εκτιμάται ότι είχε ισχύ ίση με περίπου ένα κιλό ΤΝΤ. Κάποια ρωσικά μέσα αναφέρουν οτι στο εστιατόριο βρίσκονταν 50 καλεσμένοι σε γάμο, αλλά δεν ξέρουμε αν αυτό ευσταθεί, αν πρόκειται για λανθασμένη πληροφόρηση ή και για προσπάθεια συγκάλυψης του πραγματικού περιστατικού.

Στο θέμα των γενεθλίων του σμηνάρχου επιμένουν δυτικά και ουκρανικά μέσα, αλλά ούτε αυτό μπορουμε να είμαστε βέβαιοι ότι ευσταθεί, γιατί μπορεί να πρόκειται για ψυχολογικό πόλεμο και προπαγάνδα. Οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές έχουν η κάθε μία τους λόγους της να παρουσιάζει το συμβάν διαφορετικά.

Ίσως στις πιο πολλές περιπτώσεις ένα από τα τρία αυτά μέρη να υπερτερεί ενώ τα υπόλοιπα να υστερούν. Ανθρώπινο, ιδιαίτερα μετά την υπερ-εμπορευματοποίηση και την υπερεκμετάλλευση που έχει υποστεί το είδος μετά την χούντα, αυτή την αισθητική πληγή που επιβιώνει ως σήμερα (και ας λέει ό τι λέει ο Καλύβας και οι συν αυτώ).

Όμως το μεγάλο τραγούδι στηρίζεται πάντα στη ανωτέρω μεγάλη ισορροπία. Από το δημοτικό τραγούδι έως τις οπερέτες του Θεόφραστου Σακελλαρίδη και από τα χορικά του αρχαίου δράματος – ύψιστη συμπύκνωση ποίησης, μουσικής και κίνησης – ως τις εμβληματικές δημιουργίες του Μίκη πάνω στον Ρίτσο, τον Ελύτη, τον Αναγνωστάκη κ.α και ως τον συμπεριληπτικό “Μεγάλο Ερωτικό” του Μάνου (οι “Ελεύθεροι Πολιορκημένοι” του Μαρκόπουλου, οι τρεις ανθολογίες του Γιάννη Σπανού και το “Καπνισμένο Τσουκάλι” του Λεοντή ακολούθησαν).

Δεν κουράζομαι να επαναλαμβάνω πως οι μεγάλοι μας δημιουργοί, ο Θεοδωράκης και ο Χατζιδάκις, λειτούργησαν πάνω στα κορυφαία κείμενα του ελληνικού, ποιητικού μοντερνισμού – και παράλληλα ύψιστα επιτεύγματα της ελληνικής γλώσσας – κυρίως ως φιλόλογοι. Φιλόλογοι! Δεν τα επένδυσαν απλώς μουσικά, δεν τα εκλαΐκευσαν με την συγκινησιακή γοητεία του ηχοχρώματος αλλά τα ερμήνευσαν ως εμπνευσμένοι αναλυτές του περιεχομένου των.

Κορυφαία επιτεύγματα του νεοελληνικού μας πολιτισμού

Καταρρίπτοντας την άποψη ότι αυτού του είδους η ποίηση, η μοντέρνα και ερμητική, έχει γραφτεί για να διαβάζεται – ή, έστω, να απαγγέλλεται – αλλά όχι και να τραγουδιέται. Ο σνομπ Σεφέρης αρχικά έτρεφε μεγάλη καχυποψία για την μελοποίησή του από τον Θεοδωράκη – συναινούσε και η Μαρώ. Αργότερα βέβαια κατάλαβαν ότι η μουσική του Μίκη ήταν ανώτερη και από το Νόμπελ… Παρακαλώ, ακούστε: Της Δικαιοσύνης Ήλιε νοητέ και μυρσίνη εσύ δοξαστική!

Πότε πια αυτός ο μαγικός στίχος του Ελύτη δεν θα αρκεστεί απλά στην εκφώνηση. Η πασίγνωστη μουσική θα τον συνοδεύει και θα τον απογειώνει. Και ο Μάνος και ο Μίκης είχαν απόλυτη συνείδηση του επιτεύγματός τους σε διεθνές, τολμώ να πω, επίπεδο. Εξ ού και το τεράστιο, απόλυτα επιτυχημένο, άλμα του Μίκη με τον Νερούδα και το Κάντο Χενεράλ, τραγουδισμένο από το παγκόσμιο κοινό στα ισπανικά!

Από κοντά και οι ερμηνείες του Γρηγόρη Μπιθικώτση, του Καζαντζίδη, της Μαρινέλλας, της Μαρίας Φαραντούρη, της Νανάς Μούσχουρη, του Πέτρου Πανδή, του Ψαριανού και της Φλέρυς Νταντωνάκη. Πλήρως ενσωματωμένες, ταυτισμένες θα έλεγα, με τον “Επιτάφιο” ή την “Καταχνιά”. Αλλά και την φωνή του Κατράκη να εμψυχώνει τα κείμενα από το Άξιον Εστί ως τον “Θρήνο στον Σάντζεθ Ιγνάθιο Μεχίας” του Ξαρχάκου πάνω στο ποίημα του Λόρκα.

Αυτά είναι κορυφαία επιτεύγματα του νεοελληνικού μας πολιτισμού που γεννήθηκαν στην μαγική όσο και ολιγόχρονη δεκαετία του ’60 και είναι ντροπή τώρα να τα ισοπεδώνουμε και να τα “ιδιωτικοποιούμε”. Τα γέννησαν ένας ολόκληρος λαός και τα εξέφρασαν τα πιο ταλαντούχα του βλαστάρια μέσα από τεράστιες διώξεις και αντιξοότητες. Δεν ξεχνάω τον Μάνο – κανείς δεν πρέπει να ξεχνάει–  να μου αφηγείται πως του έσπασαν τα δόντια στη Λάρισα οι παρακρατικοί, ενώ συμμετείχε, το 1945 (;) στους Ενωμένους Καλλιτέχνες. Εξ ου και το τραγούδι “Τα παιδιά κάτω στον κάμπο”.

Ο μεγάλος Γκάτσος

Και έρχομαι τώρα στο άλλο τεράστιο μέγεθος που λέγεται Νίκος Γκάτσος. Ένας μεγάλος ποιητής που μετά το πρώτο του πρωτοποριακό έργο την “Αμοργό”:… Κι άμα πεινάσεις για ψωμί θα σφάξουμε ένα αηδόνι… Αφοσιώθηκε εντελώς στο τραγούδι και την στιχουργική του δίνοντας μικρά διαμαντάκια σε όλους τους ευαίσθητους συνθέτες της εποχής του αλλά και συνεργαζόμενος σχεδόν αποκλειστικά με το Μάνο Χατζιδάκι, τον επιστήθιο φίλο του με τον οποίο μοιραζόταν κοινή αισθητική.

Τους θυμάμαι χρόνια να τρώνε και να συζητούν εντελώς απομονωμένοι στο GB της Μεγάλης Βρετανίας, σαν μην υπήρχε ο υπόλοιπος κόσμος γύρω τους. Ο Γκάτσος με τα εκατοντάδες τραγούδια του ανέβασε απίστευτα το επίπεδο του ελληνικού τραγουδιού μεταγγίζοντας  – αληθινός δάσκαλος του γένους – στις μάζες την προσωπική του αισθητική κι όχι το, σύνηθες, αντίθετο. Δίπλα του ισάξια και ο Τάσος Λειβαδίτης ο οποίος κατάφερε να γράψει και μεγάλη ποίηση αλλά και συγκλονιστικά τραγούδια επιβίωσης. Σε πολύ δύσκολους καιρούς!

Για να ακολουθήσουν ο Μάνος Ελευθερίου, σπουδαία περίπτωση, ο άνισος αλλά τόσο προικισμένος Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο πολύτιμος Άλκης Αλκαίος, ο Κώστας Τριπολίτης, ο Μιχάλης Μπουρμπούλης, η Σώτια Τσώτου και βέβαια η Λίνα Νικολακοπούλου αλλά και πολλοί άλλοι. Δεν μιλώ για τους αποκλειστικά “λαϊκούς”, την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, τον “Τσάντα” ή και τους Πυθαγόρα, Βίρβο, Κολοκοτρώνη κ.α γιατί δημιουργούν ένα εντελώς ξεχωριστό κεφάλαιο. Όπως επίσης οι Μποστ, Σακελλάριος και Λογό. Άλλο επίσης κεφάλαιο είναι οι τραγουδοποιοί μας με κορυφαίο ασφαλώς τον Διονύση Σαββόπουλο. Μεγάλο ποιητή.

Σε ποιον ανήκει το τραγούδι;

Σε ποιόν λοιπόν ανήκουν τα τραγούδια μας; Είναι λαϊκισμός, άραγε, αυτό το πρώτο, πληθυντικό πρόσωπο που χρησιμοποιώ; Μία συγκροτημένη και με αυτογνωσία κοινωνία θα είχε λύσει προ πολλού τέτοια ζητήματα αλλά εμείς φαίνεται πως έχουμε ακόμη με πολλά φαντάσματα να παλέψουμε. Μόλις χθες ιδιωτικοποιήθηκε ολόκληρη η πολιτιστική μας κληρονομιά – εντελώς στα μουγκά από πλευράς διανόησης – για να ανατεθεί η… ανάπτυξή της εν λευκώ σε λίγα πρόσωπα που θα ανήκουν αποκλειστικά στο στενό κύκλο μιας σκοτεινής και αδίστακτης υπουργού.

Αλλά και ενός πρωθυπουργού που δεν άντεξε την διαμαρτυρία του Σταύρου Ξαρχάκου για την απέραντη καζινοποίηση της χώρας και τον τζόγο που κυριαρχεί παντού κι αποχώρησε από την εκδήλωση της Βουλής (!) μην αντέχοντας τα τραγούδια του. Δικαιοσύνη… Αφού αυτός είναι ο πολιτισμός τους. Και εκφράζεται μέσα από μάνατζερ, πρότζεκτ, πλαν, σπόνσοριγκ, φαντς και… ιδιωτικοποιήσεις. Επίσης μόλις πρόσφατα η Αγαθή Δημητρούκα – που επίσης νοιάζεται για το έργο του Γκάτσου – υπερασπίστηκε τον “Γιάννη τον φονιά” απέναντι στους νομικισμούς και την ανησυχία (!) του Γιώργου του δραχμοφονιά (επιτρέψτε μου το κρύο αστείο, αλλά ταιριάζει με την περίσταση).

Είμαστε λοιπόν τόσο λάθος όλοι εμείς που μεγαλώσαμε και πονέσαμε με αυτά τα τραγούδια; Που τα θεωρούμε δικά μας και που τα τραγουδάμε– και τα χορεύουμε! – με κάθε ευκαιρία; “Σ’ ευχαριστώ ω εταιρεία!” Που θα έλεγε κι ο Νιόνιος. Ναι, ο Μάνος αλλά και ο Νίκος, ο Μίκης όχι, ήσαν τόσο εστέτ όσο και βαθιά λαϊκοί. Επειδή ήσαν βαθιά ερωτικοί. Όμως το ταλέντο και το πάθος δεν κληροδοτούνται. Ούτε χωράνε σε διαθήκες και δικόγραφα, αλλά μόνο ο σνομπισμός. Ευτυχώς…

ΥΓ. Γράφω από μνήμης, χωρίς διαδίκτυο, παρά θιν’ αλός. Παρακαλώ συγχωρήστε μου τυχόν παροράματα.

Και στο άλλο μέτωπο της πυρκαγιάς, στη Ψάθα, οι προσπάθειες των πυροσβεστών συνεχίζονται υπό αντίξοες συνθήκες καθώς ο πυκνός καπνός και οι ισχυροί άνεμοι κάνουν πιο δύσκολη την προσπάθειά τους. Από νωρίς το πρωί στην περιοχή επιχειρούν ελικόπτερα.

Οι κάτοικοι που εγκατέλειψαν τη Βένιζα μετακινήθηκαν προς τα Μέγαρα, ενώ αρκετοί παραμένουν και παρακολουθούν με αγωνία την εξέλιξη καθώς κινδυνεύουν σπίτια από τις 9 το βράδυ του Σαββάτου, όταν το πύρινο μέτωπο πέρασε όλη την κορυφογραμμή του Κιθαιρώνα για να κάψει τουλάχιστον τρία σπίτια στον οικισμό.

Ηλικιωμένο ζευγάρι απομακρύνθηκε επτά λεπτά πριν το πύρινο μέτωπο εισβάλει στη Βένιζα. Στο Κρύο πηγάδι Βιλίων, κοντά στην Αγία Παρασκευή οι φλόγες καταπίνουν ένα από τα πιο πυκνά δάση ενώ είναι θετικό ότι ο άνεμος φυσάει αντίθετα με τον μικρό οικισμό.

Σκληρή μάχη δίνουν τουλάχιστον 500 πυροσβέστες μεταξύ αυτών Ρουμάνοι και Γάλλοι δασοκομμάντος, ενώ επιχείρησαν πριν βραδιάσει και ενάντια στους ανέμους, 39 εναέρια μέσα.

Πύρινο τόξο στον Κιθαιρώνα: Κρίσιμες ώρες για Βένιζα και Ψάθα – Τιτάνια προσπάθεια να ανακοπεί η φωτιά, κίνδυνος εκρήξεων

Το τελευταίο 24ωρο το πύρινο μέτωπο απλώνεται σε έκταση ως και 100 χιλιομέτρων από το Καλαμάκι Βοιωτίας ως το Πόρτο Γερμενό της Αττικής, απειλώντας από ανατολικά την Αγία Παρασκευή και τον Άγιο Νεκτάριο και από νοτιοδυτικά, τον Μύτικα και την Ψάθα.

Ο πρόεδρος της Ένωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος, Κώστας Τσίγκας, για τη μεγάλη φωτιά που ξεκίνησε από τη Βοιωτία και έφτασε έως την περιοχή του Πόρτο Γερμενού εξήγησε ότι οι επιχειρήσεις επικεντρώνονται σε δύο ενεργά μέτωπα, Πόρτο Γερμενό και Βένιζα με ισχυρές επίγειες δυνάμεις, εθελοντές και μηχανήματα να επιχειρούν σε ολόκληρη την περίμετρο.

Πύρινο τόξο στον Κιθαιρώνα: Κρίσιμες ώρες για Βένιζα και Ψάθα – Τιτάνια προσπάθεια να ανακοπεί η φωτιά, κίνδυνος εκρήξεων

Όπως σημείωσε, η πυρκαγιά παρουσιάζει πλέον μικρότερη ταχύτητα εξάπλωσης σε σχέση με τις προηγούμενες ώρες, γεγονός που δημιουργεί συγκρατημένη αισιοδοξία, ενώ με το πρώτο φως της ημέρας ξεκίνησε η απογείωση των εναέριων μέσων, τα οποία θα επιχειρήσουν όπου το επιτρέψουν οι συνθήκες.

Μπαράζ μηνυμάτων 112 για εκκένωση προς Μέγαρα

Μήνυμα μέσω του 112 εστάλη σε όσους βρίσκονται σε Αλεποχώρι, Ψάθα, Βένιζα, Λούμπα και Ζάχουλη Αττικής προκειμένου να απομακρυνθούν από αυτές λόγω της πυρκαγιάς που είναι σε εξέλιξη.

Νωρίτερα, στις 12:47 στάλθηκε μήνυμα 112 στους κατοίκους των περιοχών Αγία Παρασκευή, Κρύο Πηγάδι και Άγιος Νεκτάριος με οδηγίες για εκκένωση προς τα Βίλια.

Ημέρα καταστροφής στο Πόρτο Γερμενό. Οι κάτοικοι συνεχίζουν να ζουν πύρινο εφιάλτη, με εκατοντάδες μικρές διάσπαρτες εστίες, ενώ υπάρχουν αναφορές ως και για 200 σπίτια που παραδόθηκαν στις φλόγες. Ο καπνός έφτασε σε απόσταση 750 χιλιομέτρων από το παρθένο πευκοδάσος που κάηκε για πρώτη φορά.

Κεφαλονιά: Ζώνη άμυνας στον Άνω Κατελειό

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η επιχείρηση για την αντιμετώπιση της πυρκαγιάς που εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας στην περιοχή της Πάστρας, στην ανατολική Κεφαλονιά, προκαλώντας διαδοχικές εκκενώσεις οικισμών.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ένωσης Αξιωματικών του Πυροσβεστικού Σώματος, Κώστα Τσίγκα, η φωτιά κινείται προς την περιοχή των Μαυράτων, ενώ όλες οι διαθέσιμες δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί για τη δημιουργία ζώνης άμυνας.

«Οι επίγειες δυνάμεις, οι υδροφόρες, οι εθελοντές και τα πεζοπόρα τμήματα βρίσκονται στον Άνω Κατελειό και δημιουργούν ζώνη άμυνας», ανέφερε ο κ. Τσίγκας.

Με το πρώτο φως της ημέρας δόθηκε εντολή απογείωσης στα εναέρια μέσα, ώστε να πραγματοποιήσουν αναγνώριση του μετώπου και, εφόσον το επιτρέψουν οι καιρικές συνθήκες, να αρχίσουν τις ρίψεις νερού.

Όπως εξήγησε ο κ. Τσίγκας, μετά την προσέγγιση των αεροσκαφών και των ελικοπτέρων θα καθοριστούν τα σημεία στα οποία μπορούν να επιχειρήσουν με ασφάλεια.

Η πυρκαγιά καίει αγροτοδασικές εκτάσεις, ενώ το έργο των δυνάμεων δυσχεραίνουν οι ισχυροί άνεμοι και το δύσβατο ανάγλυφο της περιοχής.

Στο πεδίο επιχειρούν 31 πυροσβέστες με δύο ομάδες πεζοπόρων τμημάτων της 16ης ΕΜΟΔΕ και επτά οχήματα. Συνδρομή παρέχουν υδροφόρες, μηχανήματα έργου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και εθελοντές.

Μέσω διαδοχικών μηνυμάτων του 112 ζητήθηκε η απομάκρυνση κατοίκων από αρκετούς οικισμούς. Όσοι βρίσκονταν στον Κάτω Κατελειό κλήθηκαν να κατευθυνθούν προς το Ρατζακλί και τη Σκάλα, ενώ στους κατοίκους των περιοχών Χιονάτα, Θηράμονας και Μαυράτα δόθηκε οδηγία να απομακρυνθούν προς το Αργοστόλι.

Νωρίτερα είχε ζητηθεί η εκκένωση των περιοχών Κρεμμύδι και Μαρκόπουλο, επίσης με κατεύθυνση προς το Αργοστόλι. Το πρώτο μήνυμα του 112 είχε καλέσει τους κατοίκους της Πάστρας να παραμείνουν σε ετοιμότητα και να ακολουθούν τις οδηγίες των Αρχών.

Ο δήμαρχος Αργοστολίου, Θεόφιλος Μιχαλάτος, δήλωσε στο ΕΡΤnews ότι περίπου 300 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τα σπίτια τους στο Κρεμμύδι και στο Μαρκόπουλο. Όπως ανέφερε, η πυκνή βλάστηση, οι άνεμοι και το δύσβατο έδαφος δυσκολεύουν σημαντικά την πρόσβαση των πυροσβεστικών δυνάμεων.

«Βγάζουμε τον κόσμο, συνολικά 300 άνθρωποι από τα σπίτια στο Κρεμμύδι αλλά και στο Μαρκόπουλο όπου τώρα μπαίνει η φωτιά. Είναι μεγάλη η βλάστηση, φυσάει και το ανάγλυφο είναι δύσκολο, ενώ έχει κλείσει ο δρόμος που προσεγγίζουν τα πυροσβεστικά» τόνισε ο δήμαρχος Αργοστολίου, Θεόφιλος Μιχαλάτος και εκτίμησε ότι πρόκειται για εμπρησμό σε περιοχή κατάφυτη που δεν είχε καεί.

Το έργο των δυνάμεων που επιχειρούν να περιορίσουν την πυρκαγιά, δυσκολεύουν οι ισχυροί άνεμοι που πνέουν στην περιοχή, καθώς και το δύσβατο της περιοχής. Το πρώτο μήνυμα 112 προειδοποιούσε τους κατοίκους να παραμείνουν σε ετοιμότητα και να ακολουθούν τις οδηγίες των αρχών.

Μικρή μείωση είχαν και τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του αμερικανικού δείκτη αναφοράς του αργού πετρελαίου, West Texas Intermediate (WTI) για τον Σεπτέμβριο, που διαπραγματεύτηκαν στα 84,67 δολάρια το βαρέλι, ενώ το κλείσιμο της προηγούμενης εβδομάδας ήταν στα 85,15 δολάρια.

Η εικόνα αυτή αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό τις διακυμάνσεις στις τιμές του πετρελαίου, ολόκληρο τον Ιούλιο, που διαμορφώθηκαν ανάλογα με τις φάσεις των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή, προσφέροντας, πάντως, τεράστια κέρδη στις εταιρείες εμπορίας πετρελαιοειδών.

«Μεγάλα μηνιαία κέρδη για το πετρέλαιο λόγω της επανέναρξης της σύγκρουσης», τιτλοφορείται δημοσίευμα της «Wall Street Journal» με ανάλυση της αγοράς πετρελαίου. Η… θύελλα, που αναστάτωσε τις διεθνείς αγορές του πετρελαίου “σηκώθηκε” εξαιτίας της διαμάχης του Ιράν με τις ΗΠΑ για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ και την επιβολή τελών διέλευσης στα πλοία, όπως εμφανίστηκαν αρχικά να θέλουν και οι δύο πλευρές, η κάθε μια για το δικό της συμφέρον (σ.σ. στη συνέχεια ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ υπαναχώρησε με νέες δηλώσεις).

Οι επιθέσεις “εκτόξευσαν” τις τιμές του πετρελαίου

Έτσι, η τιμή του πετρελαίου Brent από 69,16 δολάρια το βαρέλι, που ήταν στις 2 Ιουλίου, έφτασε, στις 23 Ιουλίου, στο υψηλότερο σημείο του μήνα στα 101,6 δολάρια το βαρέλι. Ωστόσο, σταδιακά άρχισε αποκλιμάκωση, η οποία συνεχίστηκε στις αρχές της τελευταίας εβδομάδας του μήνα καθώς αυξήθηκαν οι προσδοκίες ότι η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη θα μπορούσαν να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, μετά τις δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ για διακοπή των στρατιωτικών πληγμάτων στο Ιράν.

Την επόμενη μέρα (Τρίτη 28/7) οι νέες δηλώσεις του Τραμπ ότι υπάρχουν «πολλές πιθανότητες» να επιτευχθεί συμφωνία με το Ιράν και η ανακοίνωση της Τεχεράνης ότι σταμάτησε τις επιθέσεις αντιποίνων μετά την αναστολή των αμερικανικών χτυπημάτων, οδήγησε σε νέα μείωση των τιμών του πετρελαίου. Αποτέλεσμα ήταν το αργό Brent να διαπραγματεύεται στα 83,2 δολάρια το βαρέλι.

Όμως, από την Τετάρτη, η γνωστοποίηση πως το Ιράν απέρριψε την πρόταση του Ομάν για συνδιαχείριση των Στενών, μειώνοντας τις προσδοκίες για γρήγορη εξεύρεση διπλωματικής λύσης, σε συνδυασμό με τις νέες στρατιωτικές επιχειρήσεις της Πέμπτης, έφεραν νέα αύξηση στις διεθνείς τιμές του πετρελαίου.

Όμως, την Παρασκευή 31/7, αν και δεν προέκυψε σημαντική πρόοδος στις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ιράν, υπήρξαν δύο γεγονότα που “χαλάρωσαν” τις ανησυχίες για ευρύτερες διαταραχές στις περιφερειακές ροές πετρελαίου, καθώς φαίνεται να διασφαλίζουν την αδιατάρακτη διέλευση πλοίων μέσω του Bab el-Mandeb, στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Κόλπο του Άντεν.

Πρώτον, η κοινή ανακοίνωση της Σαουδικής Αραβίας και 13 ακόμα κρατών για σχηματισμό ενός πολυεθνικού συνασπισμού θαλάσσιας άμυνας για τη διαφύλαξη της ναυτιλίας μέσω του στενού Bab el-Mandeb και, δεύτερον, η διαβεβαίωση των Χούθι της Υεμένης ότι δεν προτίθενται να επιβάλουν τέλη διέλευσης σε εμπορικά σκάφη επαναλαμβάνοντας ότι το στενό Bab el-Mandeb παραμένει ανοιχτό στη διεθνή ναυτιλία. Μετά από αυτά υπήρξε μείωση του γεωπολιτικού ασφάλιστρου κινδύνου, με αποτέλεσμα το τέλος του μήνα να κλείσει με πτώση των διεθνών τιμών του πετρελαίου.

Ενώπιον μιας εποχής αστάθειας

Στη συγκράτηση των διεθνών τιμών φαίνεται να συμβάλει το γεγονός πως υπάρχει μια αυξημένη ροή φορτίων πετρελαίου από τον Περσικό κόλπο παρότι οι κινήσεις πλοίων από το Στενό του Ορμούζ παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα. «Μετά από μια μείωση στις μεταφορές πετρελαίου νωρίτερα αυτόν τον μήνα, καθώς η εκεχειρία κατέρρευσε και τα πλοία δέχτηκαν επιθέσεις, το εμπόριο έχει ανακάμψει τις τελευταίες ημέρες», μετέδωσε το Bloomberg.

Όπως αναφέρεται στο τηλεγράφημα, τουλάχιστον δύο φορτωτές που εμπλέκονται στη μεταφορά βαρελιών μέσω Ορμούζ μεταφέρουν τώρα όγκους κοντά στα επίπεδα που παρατηρούνταν πριν από την κλιμάκωση των εχθροπραξιών, οι οποίες ώθησαν, την περασμένη εβδομάδα, τις τιμές του πετρελαίου να επιστρέψουν στα 100 δολάρια το βαρέλι, δήλωσαν δύο άτομα με άμεση γνώση του θέματος, ζητώντας να μην κατονομαστούν λόγω της ευαισθησίας του θέματος.

Έτσι, ενώ η ακριβής ποσότητα φορτίων που διασχίζει το Ορμούζ δεν είναι σαφής, υπάρχουν ανεπίσημα στοιχεία για αύξηση των ροών. Οι αγοραστές πετρελαίου που προέρχεται από τον Κόλπο έχουν αρχίσει να παραλαμβάνουν φορτία που είχαν καθυστερήσει, σύμφωνα με άλλα άτομα που γνωρίζουν το θέμα, τα οποία επίσης ζήτησαν να μην κατονομαστούν. Ωστόσο, σύμφωνα με αναλυτές της αγοράς του πετρελαίου «βρισκόμαστε μπροστά σε μια περίοδο επίμονα σφιχτών, ασταθών συνθηκών που θα διαρκέσουν περισσότερο από ό,τι ελπίζουν οι αισιόδοξοι»…

Νωρίτερα ο Νικόλας Φαραντούρης, αφού εξελέγη ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ και ήταν και υποψήφιος αρχηγός του κόμματος, κατέληξε στο ΠΑΣΟΚ, αφού προηγουμένως διαπραγματεύτηκε την συναρχηγία με την Μαρία Καρυστιανού. Πριν την κατάρρευση του κόμματος της Καρυστιανού, ήταν αρκετοί που αναζητούσαν δίαυλο. 

Οι πληροφορίες θέλουν τη Νίνα Κασσιμάτη και τον Ευάγγελο Αποστολάκη στον ίδιο δρόμο προς το ΠΑΣΟΚ. Οι πρώτοι που χάραξαν τον δρόμο αυτό ήταν ο Πέτρος Παππάς και η Ράνια Θρασκιά, αφού προηγουμένως φλέρταραν και εκείνοι με τον Κασσελάκη. Αλλά και η Μυρτώ Κοροβέση, η οποία επίσης εξελέγη με τον ΣΥΡΙΖΑ, πήγε στον Κασσελάκη και τώρα πήρε από καραμπόλα την έδρα του Καραμέρου για να παραμείνει ανεξάρτητη, με κατεύθυνση την Χαριλάου Τρικούπη. Η φιλόξενη αγκαλιά του Ανδρουλάκη τους χωρά όλους, εάν μάλιστα έτσι δημιουργεί πρόβλημα στον Αλέξη Τσίπρα. 

Βουλευτές μεταξύ ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΕΛΑΣ

Υπάρχει και η αντίστροφη ροή, αλλά προς το παρόν περιορίζεται σε στελέχη του ΠΑΣΟΚ που πηγαίνουν στην ΕΛΑΣ και όχι σε βουλευτές, αφού άλλωστε δεν τους δέχεται ο Τσίπρας. Εάν πάντως η τάση που δείχνουν οι δημοσκοπήσεις διατηρηθεί, θα υπάρξουν εκπλήξεις πριν τις εκλογές. 

Συνολικά πάνω από 50 παίχτες, συγγνώμη βουλευτές, έχουν μείνει ελεύθεροι, αναζητώντας ομάδα, Κοινοβουλευτική, και κόμμα. Στην πλειονότητα τους βέβαια είναι εθνοπατέρες που εξελέγησαν με τον ΣΥΡΙΖΑ και παραιτήθηκαν. Κάποιοι στην αρχή γιατί δεν τους άρεσε ο Κασσελάκης και έφτιαξαν την Νέα Αριστερά. Κάποιοι στην συνέχεια γιατί δεν τους άρεσε ο τρόπος με τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ απαλλάχθηκε από το άγος του Κασσελάκη και έφτιαξαν μαζί του τους Δημοκράτες. Τώρα όλοι τους αναζητούν καινούργια στέγη. Οι περισσότεροι δίχως λόγο έφυγαν από τον τον ΣΥΡΙΖΑ και από τη Νέα Αριστερά, με “οψιόν” να πάνε στο κόμμα του Τσίπρα. 

Είναι καμία εικοσαριά, μεταξύ των οποίων οι Όλγα Γεροβασίλη, Γιώργος Καραμέρος, Αλέξανδρος Μεικόπουλος, Χάρης Μαμουλάκης, Διονύσης Καλαματιανός, Γιώργος Γαβρήλος, Μιλτιάδης Ζαμπάρας, Βασίλης Κόκκαλης, Ανδρέας Παναγιώτοπουλος, Συμεών Κεδίκογλου, Μαρία Κοντοτόλη, Κώστας Μπάρκας. Νωρίτερα έγιναν οι αποχωρήσεις στη Νέα Αριστερά, που έτσι έμεινε δίχως Κοινοβουλευτική Ομάδα: Αλέξης Χαρίτσης, Έφη Αχτσιόγλου, Δημήτρης Τζανακόπουλος, Νάσος Ηλιόπουλος, Θεανώ Φωτίου, Χουσείν Ζειμπέκ. Ορισμένοι άφησαν και τις έδρες τους (Αχτσιόγλου, Καραμέρος, Κόκκαλης) ακολουθώντας την παραίνεση του Τσίπρα. Κάποιοι έχουν κάνει ήδη παρασκηνιακές συμφωνίες. Στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους δεν το κρύβουν. Άλλοι απλώς ελπίζουν. 

Το περίεργο είναι ότι όταν παραιτήθηκαν με στόχο την ΕΛΑΣ δεν γνώριζαν σε ποιο κόμμα θα πάνε, ποιο θα είναι το πρόγραμμα, οι θέσεις, η πολιτική του, τα στελέχη του και τα όργανα, ούτε συμμετέχουν στην διαμόρφωσή τους.  Αν μη τι άλλο έχει ενδιαφέρον ότι οι πρόεδροι των δύο κομμάτων Αλέξης Χαρίτσης και Σωκράτης Φάμελλος παραιτήθηκαν με ελπίδα να τους πάρει ο Τσίπρας στην ΕΛΑΣ. Τον Χαρίτση τον οποίο φλερτάρει και ο Ανδρουλάκης, θα τον πάρει, αλλά όχι τον Φάμελλο.

Μεταγραφές και στην Δεξιά πολυκατοικία

Το φαινόμενο αυτή την εποχή έχει έξαρση στον χώρο της Κεντροαριστεράς, αλλά δεν περιορίζεται εκεί. Υπήρχε μεν από παλιά, από τότε που ο Ανδρέας Παπανδρέου έκανε τις αμφίπλευρες διευρύνσεις του, ωστόσο τότε είχε ποιοτικά διαφορετική διάσταση, καθώς αφορούσε λίγες προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους. 

Πήρε έκταση με τις μετακινήσεις των βουλευτών του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Γιώργος Φλωρίδης, Τάκης Θεοδωρικάκος, Άκης Σκέρτσος, Κυριάκος Πιερρακάκης, είναι λίγοι μόνο από το ΠΑΣΟΚ που είδαν στον Κυριάκο τον συνεχιστή του Κώστα Σημίτη. Άλλοι πάλι είχαν μετακινηθεί στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, και ο Γιάννης Ραγκούσης – που τώρα τους κάρφωσε το ΠΑΣΟΚ ότι είναι σύμβουλοι του Τσίπρα. 

Οι εύκολες μετακινήσεις βουλευτών δείχνουν την ομογενοποίηση του πολιτικού σκηνικού και την ρευστοποίηση του κομματικού συστήματος. Ή τουλάχιστον των βασικών του πυλώνων. Ειδικά μετά την εθνική ήττα των μνημονίων, τα σύνορα έχουν γίνει πορώδη καθώς ο δήθεν πραγματισμός, η αποτελεσματικότητα, η ανταγωνιστικότητα, η σχέση κόστους οφέλους, η διαχείριση και η επικοινωνία επικρατούν σε βάρος της πολιτικής, της ιδεολογίας και των καθαρών διαχωριστικών γραμμών. 

Η πορεία των ακροδεξιών είναι επίσης χαρακτηριστική, τόσο για την δική τους ευκαμψία, όσο και των κομμάτων που τους υποδέχθηκαν. Οι Μάκης Βορίδης, Αδωνις Γεωργιάδης, Θάνος Πλεύρης ξεκίνησαν από τον ΛΑΟΣ – καταγγέλλοντας την ΝΔ – πέρασαν στη ΝΔ και μετείχαν στην συγκυβέρνηση, με ό,τι είχε απομείνει από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ και τώρα είναι βασικά στελέχη του νεοφιλελεύθερου Μητσοτάκη.

Από την άλλη, ο δήθεν φιλελεύθερος και εκσυγχρονιστής Μητσοτάκης που φέρνει το γάμο των ομοφυλοφίλων, δεν έχει κανένα πρόβλημα να βασίζεται σε ακροδεξιά στελέχη που κάνουν και επίδειξη των ακραίων απόψεών τους. Οι βουλευτές που εξελέγησαν με τους Σπαρτιάτες, ως συνέχεια της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, ψηφίζουν τα νομοσχέδια της ΝΔ και θα πήγαιναν ευχαρίστως στη ΝΔ. 

Από το νέο τους κόμμα οι βουλευτές πάντως, παλαιότερες και νεότερες μεταγραφές κατ’ όνομα δεξιοί, αριστεροί και κεντρώοι, μιλούσαν και θα μιλάνε για την ανάγκη να ξαναβρεί η πολιτική την αξιοπιστία της και θα εκφράζουν την απορία τους γιατί οι πολίτες τους σιχτιρίζουν όλους μαζί!

Ο Αμερικανικός Στρατός έχει αναπτύξει ίσως το πιο ολοκληρωμένο πρόγραμμα Counter-UAS παγκοσμίως. Βασική αρχή αποτελεί ότι κάθε κλιμάκιο πρέπει να διαθέτει τις κατάλληλες δυνατότητες, ανάλογα με το επίπεδο της απειλής. Στις ομάδες μάχης και τις διμοιρίες, οι στρατιώτες εξοπλίζονται με φορητά μέσα ηλεκτρονικών παρεμβολών, όπως τα DroneBuster της Flex Force και άλλα παρεμφερή συστήματα, ενώ χρησιμοποιούνται επίσης φορητοί αισθητήρες εντοπισμού μικρών UAV.

Σε επίπεδο λόχου και τάγματος εγκαθίστανται ολοκληρωμένα συστήματα όπως το Fixed Site-Low, Slow-Small Unmanned Aircraft Integrated Defeat System (FS-LIDS) και το Mobile-LIDS. Τα συστήματα αυτά συνδυάζουν τρισδιάστατα ραντάρ, ηλεκτροοπτικούς και υπέρυθρους αισθητήρες, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, πολυβόλα ή πυροβόλα, βλήματα μικρού βεληνεκούς.

Στις ταξιαρχίες και στις μεραρχίες λειτουργούν μονάδες αεράμυνας εξοπλισμένες με M-SHORAD (Maneuver Short Range Air Defense), τα οποία βασίζονται σε τεθωρακισμένα Stryker και φέρουν πυροβόλο των 30 χιλ., πυραύλους Stinger, βλήματα Hellfire και προηγμένα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου.

Παράλληλα, ο αμερικανικός στρατός επενδύει σε όπλα κατευθυνόμενης ενέργειας. Το πρόγραμμα DE M-SHORAD ενσωματώνει λέιζερ ισχύος 50 kW πάνω σε τεθωρακισμένα οχήματα, ενώ αναπτύσσονται και ισχυρότερα συστήματα 100-300 kW για την αντιμετώπιση μεγαλύτερων UAV και πυραύλων cruise.

Βρετανία-Γαλλία-Γερμανία

Ο Βρετανικός Στρατός δίνει ιδιαίτερη έμφαση στις δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου. Οι μονάδες του εξοπλίζονται με φορητούς παρεμβολείς, ενώ στις ταξιαρχίες αναπτύσσονται ολοκληρωμένα συστήματα ανίχνευσης και παρεμβολών. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το πρόγραμμα Land Laser Directed Energy Weapon (LDEW), το οποίο χρησιμοποιεί λέιζερ υψηλής ισχύος για την καταστροφή μικρών UAV με εξαιρετικά χαμηλό κόστος ανά εμπλοκή.

Παράλληλα, το Βρετανικό Πυροβολικό εξετάζει την αξιοποίηση πυροβόλων 35 και 40 χιλιοστών με πυρομαχικά προγραμματιζόμενης έκρηξης για την αντιμετώπιση σμηνών drones. Η δε Γαλλία έχει δημιουργήσει το ολοκληρωμένο πρόγραμμα PARADE (Protection Déployable Anti-Drones), το οποίο χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού. Το σύστημα περιλαμβάνει ραντάρ μικρής εμβέλειας, αισθητήρες RF, ηλεκτροοπτικά μέσα, συστήματα ηλεκτρονικών παρεμβολών, πυροβόλα και κινητά μέσα καταστροφής. Παράλληλα, η MBDA αναπτύσσει νέα βλήματα πολύ μικρού βεληνεκούς, ειδικά σχεδιασμένα για μικρά UAV, ενώ εξετάζονται και λύσεις λέιζερ.

Η Bundeswehr έχει επενδύσει κυρίως σε ολοκληρωμένα δίκτυα αισθητήρων και ηλεκτρονικού πολέμου. Η Hensoldt έχει αναπτύξει το σύστημα ASUL, που συνδυάζει παθητικούς αισθητήρες RF, ραντάρ Spexer, ηλεκτροοπτικούς αισθητήρες και παρεμβολείς. Παράλληλα, η Rheinmetall διαθέτει το Skynex, ένα από τα πλέον προηγμένα συστήματα Counter-UAS διεθνώς.

Το Skynex χρησιμοποιεί πυροβόλα Revolver Gun Mk3 των 35 χιλιοστών με πυρομαχικά AHEAD, τα οποία δημιουργούν νέφος εκατοντάδων βολίδων μπροστά από τον στόχο, αυξάνοντας σημαντικά την πιθανότητα καταστροφής μικρών drones. Η εταιρεία αναπτύσσει επίσης λέιζερ ισχύος άνω των 50 kW για μελλοντική επιχειρησιακή χρήση.

Ισραήλ: Εμπειρία δεκαετιών στο Counter-UAS

Το Ισραήλ διαθέτει ίσως το πιο ώριμο οικοσύστημα Counter-UAS στον κόσμο. Το Iron Dome έχει πλέον αποκτήσει δυνατότητες αναχαίτισης UAV, ενώ η Rafael αναπτύσσει το Iron Beam, ένα λέιζερ περίπου 100 kW που προορίζεται να αναλαμβάνει την εξουδετέρωση μικρών drones και ρουκετών με ελάχιστο κόστος ανά βολή.

Παράλληλα, χρησιμοποιούνται ευρέως o ηλεκτρονικός πόλεμος, αισθητήρες RF, φορητοί παρεμβολείς, ολοκληρωμένα δίκτυα διοίκησης και ελέγχου. Οι δυνατότητες αυτές είναι ενσωματωμένες ήδη σε επίπεδο ταξιαρχίας και μεραρχίας, ενώ προστατεύουν και κρίσιμες υποδομές.

Οι εμπόλεμοι στρατοί: Ουκρανία και Ρωσία

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει μετατρέψει τα Counter-UAS σε οργανικό στοιχείο σχεδόν κάθε μονάδας. Σήμερα σχεδόν κάθε ουκρανικός λόχος διαθέτει: Ομάδες χειριστών UAV, ομάδες ηλεκτρονικού πολέμου, φορητούς παρεμβολείς, ανιχνευτές RF. Σε επίπεδο τάγματος και ταξιαρχίας λειτουργούν εξειδικευμένες μονάδες ηλεκτρονικού πολέμου που χρησιμοποιούν συστήματα όπως τα Bukovel, Kvertus και Nota για την παρεμβολή FPV drones και UAV αναγνώρισης. Η ουκρανική βιομηχανία παράγει πλέον εκατοντάδες διαφορετικά συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, με έμφαση στη γρήγορη προσαρμογή απέναντι στις συνεχώς μεταβαλλόμενες ρωσικές τακτικές.

Η Ρωσία βασίζεται ιδιαίτερα στον ηλεκτρονικό πόλεμο. Συστήματα όπως τα: Pole-21, Silok, Krasukha, Repellent, Shipovnik-Aero, αναπτύσσονται από το επίπεδο ταξιαρχίας έως και στρατιάς, δημιουργώντας εκτεταμένους “θόλους” παρεμβολών. Παράλληλα, οι μονάδες πρώτης γραμμής διαθέτουν φορητούς παρεμβολείς και ολοένα περισσότερα αντιαεροπορικά πυροβόλα προσαρμόζονται ειδικά για την αντιμετώπιση FPV drones. Η ρωσική εμπειρία στην Ουκρανία έχει οδηγήσει επίσης στην ανάπτυξη κινητών ομάδων Counter-UAS πάνω σε τεθωρακισμένα οχήματα, που συνοδεύουν μηχανοκίνητους σχηματισμούς.

Η νέα κατεύθυνση

Παρά τις διαφορετικές οργανωτικές επιλογές, όλοι οι μεγάλοι στρατοί καταλήγουν πλέον στο ίδιο συμπέρασμα: Η αντιμετώπιση των drones δεν μπορεί να βασίζεται σε ένα μόνο σύστημα, ή σε μία μόνο μονάδα. Αντίθετα, απαιτείται ένα πολυεπίπεδο δίκτυο που ξεκινά από τον απλό στρατιώτη με φορητό παρεμβολέα και φθάνει έως τα ανώτερα κλιμάκια, όπου συνδυάζονται ραντάρ, ηλεκτρονικός πόλεμος, αντιαεροπορικά πυροβόλα, πύραυλοι και όπλα κατευθυνόμενης ενέργειας.

Η εμπειρία της Ουκρανίας έχει επιταχύνει δραματικά αυτή τη μετάβαση, μετατρέποντας το Counter-UAS από εξειδικευμένη αποστολή σε βασικό πυλώνα της σύγχρονης αεράμυνας και της επιβίωσης των χερσαίων δυνάμεων.