Συγκεκριμένα, σύμφωνα με πληροφορίες, ο Τεμπονέρας είχε ήδη παραιτηθεί εδώ και καιρό από τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ, αποστασιοποιούμενος σταδιακά από τις εσωκομματικές διαδικασίες της παράταξης, και πλέον με τη σημερινή κίνηση προχώρησε και στην οριστική αποχώρησή του ως απλό μέλος, ολοκληρώνοντας ουσιαστικά τον κύκλο της σχέσης του με το κόμμα.

Η εξέλιξη αυτή δεν προκάλεσε ιδιαίτερη έκπληξη στους πολιτικούς αναλυτές, καθώς ο ίδιος είχε ήδη δηλώσει πριν από μερικά εικοσιτετράωρα ότι θα δώσει το «παρών» στο Θησείο, την προσεχή Τρίτη (26/5), ημέρα κατά την οποία ο Αλέξης Τσίπρας θα προχωρήσει στην επίσημη ανακοίνωση του νέου του πολιτικού φορέα.

Με δεδομένο ότι ο Διονύσης Τεμπονέρας αναμένεται να βρίσκεται μεταξύ των προσώπων που θα υπογράψουν την ιδρυτική διακήρυξη του νέου κόμματος, η σημερινή του παραίτηση από τις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ συνιστά ένα τυπικό και αναγκαίο βήμα προκειμένου να συμμετάσχει επίσημα στη διαδικασία ίδρυσης του νέου πολιτικού φορέα.

Πηγή: ieidiseis

Πηγή: ΑΠΕ:ΜΠΕ

Η σύλληψη του υποψηφίου προέδρου του CHP (Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα) Εκρέμ Ιμάμογλου, οι επιχειρήσεις εναντίον δημάρχων του κόμματος και, πιο πρόσφατα, οι συζητήσεις περί “mutlak butlan” (απόλυτης ακυρότητας) που αγγίζουν την εσωτερική δομή του CHP, δεν μοιάζουν πλέον με κανονικό πολιτικό ανταγωνισμό. Η εικόνα που προκύπτει, σύμφωνα με κάποιους, είναι ότι η εξουσία δεν θέλει μόνο να νικήσει την αντιπολίτευση· θέλει να καθορίσει και το πώς αυτή θα διαμορφώνεται. Με άλλα λόγια, επιχειρείται, κατά μία ερμηνεία, η δημιουργία ενός συστήματος ελεγχόμενης αντιπολίτευσης.

Ευρωπαϊκή σιωπή

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, οι σχέσεις Τουρκίας-ΕΕ επηρέαζαν άμεσα την εσωτερική πολιτική της Άγκυρας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ήταν απλώς ένας οργανισμός που έκανε διπλωματικές δηλώσεις· ήταν ένας μηχανισμός πίεσης που ωθούσε μεταρρυθμίσεις:

• Η κατάργηση της θανατικής ποινής.
• Το κλείσιμο των Δικαστηρίων Κρατικής Ασφάλειας.
• Οι ρυθμίσεις κατά των βασανιστηρίων.
• Βήματα για τα πολιτιστικά δικαιώματα των Κούρδων και τη χρήση της γλώσσας.
• Η αναδιάρθρωση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας και ο περιορισμός της στρατιωτικής επιρροής.

Όλες αυτές οι μεταρρυθμίσεις έγιναν υπό την ισχυρή επιρροή της διαδικασίας ένταξης στην ΕΕ και του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Τότε, η Άγκυρα προσαρμοζόταν στις ευρωπαϊκές εκθέσεις. Ακόμη και μια έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μπορούσε να αλλάξει την πολιτική ατζέντα. Η ένταξη στην ΕΕ θεωρούνταν στρατηγικός στόχος, τόσο για επενδύσεις, όσο και για διεθνή νομιμοποίηση.

Eξατμίστηκε η δημοκρατική ευαισθησία της Ευρώπης

Σήμερα όμως η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική. Οι δηλώσεις από την Ευρώπη περιορίζονται σε φράσεις όπως:
“Παρακολουθούμε με ανησυχία”. “Το κράτος δικαίου είναι σημαντικό”. “Πρέπει να διασφαλιστούν τα δημοκρατικά πρότυπα”. Και τίποτα περισσότερο. Γιατί; Διότι η προσέγγιση της Ευρώπης προς την Τουρκία έχει αλλάξει.

Η Τουρκία δεν θεωρείται πλέον μόνο υποψήφια χώρα εκδημοκρατισμού, αλλά κυρίως γεωπολιτικό εργαλείο. Η συμφωνία για το προσφυγικό αποτέλεσε σημείο καμπής. Η ικανότητα της Τουρκίας να ανακόπτει τις μεταναστευτικές ροές έγινε πιο σημαντική από τα δημοκρατικά της πρότυπα. Έπειτα ήρθε ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας. Οι ισορροπίες στη Μαύρη Θάλασσα, η ενεργειακή ασφάλεια και οι σχέσεις με το ΝΑΤΟ έθεσαν τη δημοκρατία σε δεύτερη μοίρα. Σήμερα, για την Ευρώπη το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι: Πώς κυβερνάται η Τουρκία; αλλά: Απομακρύνεται η Τουρκία από το δυτικό μπλοκ;

Ο νέος άξονας της Άγκυρας

Μία από τις σημαντικότερες αλλαγές των τελευταίων ετών είναι αυτή. Η Τουρκία πλέον, όταν χαράζει πολιτική στάση, δεν κοιτά κυρίως την ΕΕ αλλά τις ΗΠΑ – και ειδικά τις ισορροπίες στην Ουάσινγκτον. Με τον Τραμπ, ενισχύθηκε μια νέα αντίληψη: Η Δύση δεν μιλά με τη γλώσσα της δημοκρατίας, αλλά με τη γλώσσα της ισχύος.

Την στάση του Τραμπ απέναντι σε αυταρχικούς ηγέτες και την υποβάθμιση θεμάτων ανθρωπίνων δικαιωμάτων παρακολουθήθηκαν στενά στην Άγκυρα. Διότι τότε παρατηρήθηκε μείωση της πίεσης προς την Τουρκία. Σήμερα, η τουρκική εξουσία παρακολουθεί περισσότερο τις αμερικανικές εκλογές και τις ισορροπίες στην Ουάσινγκτον παρά τις Βρυξέλλες. Η αντίληψη είναι η εξής: Όταν ενισχύονται παγκοσμίως τα αυταρχικά και λαϊκιστικά μοντέλα, μειώνεται και το διεθνές κόστος αντίστοιχων πολιτικών στο εσωτερικό.

Η αναζήτηση “ήπιας αντιπολίτευσης”

Το βασικό στοιχείο της σημερινής περιόδου είναι ότι η εξουσία δεν θέλει μόνο να κυβερνά το κράτος, αλλά να καθορίζει και τα όρια της πολιτικής ζωής. Οι συζητήσεις περί “mutlak butlan” (απόλυτης ακυρότητας κομματικών διαδικασιών) δείχνουν ακριβώς αυτό: Η δικαστική παρέμβαση στη δομή ενός κόμματος προκαλεί συζητήσεις για τις ισορροπίες του πολιτικού συστήματος. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο το CHP. Αφορά το αν η εκλογική δημοκρατία στην Τουρκία θα διατηρήσει το πραγματικό της περιεχόμενο.

Στη διεθνή πολιτική, μερικές φορές η πιο ισχυρή στάση είναι η σιωπή. Σήμερα, η ευρωπαϊκή σιωπή ερμηνεύεται στην Άγκυρα ως εξής: Όσο είστε γεωπολιτικά χρήσιμοι, ό,τι συμβαίνει στο εσωτερικό σας είναι δευτερεύον. Αυτό δίνει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στην εξουσία. Κάποτε, οι ευρωπαϊκές ανακοινώσεις επηρέαζαν αγορές και πολιτικές αποφάσεις. Σήμερα, αυτός ο μηχανισμός πίεσης έχει σχεδόν εξαφανιστεί.

Ωστόσο, υπάρχει και μία άλλη πραγματικότητα: Όταν η οικονομική κρίση βαθαίνει, όταν το κόστος ζωής αυξάνεται και όταν οι νέοι χάνουν την ελπίδα τους, κανένας μηχανισμός ελέγχου δεν μπορεί να εξασφαλίσει διαρκή σταθερότητα. Το ερώτημα είναι αν η χώρα μπορεί να διατηρήσει την πολιτική και κοινωνική της ισορροπία μέσα σε αυτό το περιβάλλον.

Αποκλεισμός της δεξιάς λωρίδας και της Λ.Ε.Α. από το 127,4ο έως το 123,9ο χλμ., με την κυκλοφορία να διεξάγεται από την αριστερή λωρίδα

Φάση Α2-Ασφαλτικές Εργασίες στη Δεξιά Λωρίδα & στη Λ.Ε.Α.

Αποκλεισμός της δεξιάς λωρίδας και της Λ.Ε.Α. από το 124,7ο έως το 119, 9ο χλμ., με την κυκλοφορία να διεξάγεται από την αριστερή λωρίδα

Το ωράριο εργασίας θα είναι Δευτέρα έως Παρασκευή, 07:00-20:00 και Σάββατο 07:00-17:00
Το χρονικό διάστημα 29/05/2026-02/06/2026 εξαιρείται των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων.

Σε περίπτωση ταχύτερης ολοκλήρωσης των εργασιών, η κυκλοφορία θα αποκατασταθεί νωρίτερα από τον προγραμματισμένο χρόνο.

Η Νέα Οδός έχει λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ασφάλεια και εξυπηρέτηση των οδηγών, ενώ σχετικές προσωρινές σημάνσεις θα τοποθετηθούν με στόχο την πλήρη ενημέρωση όλων των οδηγών.

Η Νέα Οδός ευχαριστεί για την κατανόηση και εφιστά την προσοχή των οδηγών καθώς οι τελευταίοι οφείλουν να συμμορφώνονται πλήρως με τη σχετική σήμανση.

Δυστυχώς, παρά τις προσπάθειες για ένα πλουραλιστικό και ισορροπημένο πρόγραμμα, η Νέα Δημοκρατία και το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, σε συνεργασία με την ακροδεξιά, κατάφεραν να απορρίψουν τις προτάσεις που κατατέθηκαν από τον Επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΠΑΣΟΚ Γ. Μανιάτη σε συνεργασία με την Εισηγήτρια του ΠΑΣΟΚ στην Εξεταστική Επιτροπή Μ. Αποστολάκη, εμποδίζοντας την ακρόαση κρίσιμων μαρτύρων που θα είχαν πολλά να εισφέρουν.

Είναι δε χαρακτηριστικό, ότι στην προσπάθειά τους να εμποδίσουν ακόμα και τη συνάντηση με την κα. Τυχεροπούλου, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα απείλησε ότι θα αποχωρήσει από την αποστολή.

Κατά συνέπεια από το πρόγραμμα της αποστολής, με ευθύνη Νέας Δημοκρατίας και Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος απουσιάζουν οι παραγωγοί και κτηνοτρόφοι που αποκάλυψαν το σκάνδαλο, οι υπάλληλοι (με εξαίρεση την κα. Τυχεροπούλου) και πρώην διοικητές του ΟΠΕΚΕΠΕ, που αποπέμφθηκαν από τον Οργανισμό, μόλις προσπάθησαν να περιορίσουν το πάρτι διαφθοράς. Παρά τις προσπάθειές τους όμως, δεν θα επιτρέψουμε τη συγκάλυψη της αλήθειας. Ο επικεφαλής της ευρωομάδας του ΠΑΣΟΚ Γ. Μανιάτης, μαζί με τη συνάδελφό του Lucia Annunziata θα είναι παρόντες στην αποστολή και θα διασφαλίσουν τόσο την παρουσίαση των πραγματικών συνθηκών λειτουργίας του ΟΠΕΚΕΠΕ, όσο και το να τεθούν προ των ευθυνών τους οι αρμόδιοι Υπουργοί και κυβερνητικοί αξιωματούχοι.

Γι’ αυτό και η κοινοβουλευτική πλειοψηφία μπλόκαρε τόσο τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ όσο και τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής για τις υποκλοπές.

Δηλαδή, στην πρώτη περίπτωση, ενώ δημόσια τάσσονται υπέρ της αναθεώρησης του άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών, το χρησιμοποιούν ξανά για να μην επιτρέψουν στη Δικαιοσύνη να ελέγξει τα δικά τους στελέχη βάσει των δικογραφιών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Το ίδιο έκαναν και στις περιπτώσεις Καραμανλή, Αυγενάκη και Βορίδη τα προηγούμενα χρόνια.

Στη δεύτερη περίπτωση, ενώ το 2022 η Εξεταστική Επιτροπή για το ίδιο ακριβώς θέμα συγκροτήθηκε με 120 ψήφους, όπως προβλέπουν το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής, τώρα άλλαξαν πραξικοπηματικά τον πήχυ στους 151 βουλευτές, ώστε αυτή να απορριφθεί. Και όλα αυτά ενώ έχουν προκύψει σοβαρά νέα στοιχεία μετά την καταδίκη των πρωταγωνιστών του σκανδάλου από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών.

Θέλω όμως να μοιραστώ κάτι πραγματικά πρωτόγνωρο που βίωσα προσωπικά.

Από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε το σκάνδαλο των υποκλοπών με την καθοδήγηση του Μαξίμου, στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, στρατευμένοι δημοσιογράφοι και οι γνωστοί κουκουλοφόροι του διαδικτύου επαναλάμβαναν συνεχώς τον ισχυρισμό γιατί δεν πάω να με ενημερώσει ο διοικητής της ΕΥΠ, κ. Δεμίρης, άτυπα, για τον λόγο της παρακολούθησής μου. Κάτι που τότε το νομοθετικό πλαίσιο δεν επέτρεπε, λόγω του νόμου Τσιάρα. Άφηναν μάλιστα βαριά υπονοούμενα με ισχυρισμούς ότι κάτι φοβάμαι και για αυτό δεν το πράττω.

Εδώ και δύο χρόνια που ο νόμος Τσιάρα κηρύχθηκε αντισυνταγματικός, με δική μου πρωτοβουλία, τους ζητώ να εφαρμόσουν την απόφαση που επιβάλλει την επίσημη ενημέρωση μου και αυτοί αρνούνται.

Πριν από λίγες μέρες άδραξα την ευκαιρία της παρουσίας του Διοικητή της ΕΥΠ στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής και τον ρώτησα μπροστά σε όλους τους συναδέλφους αν γνωρίζει τους λόγους της παρακολούθησής μου και αν υπάρχει έγγραφο που τους επιβεβαιώνει.

Μου απάντησε ότι ούτε τους γνωρίζει, ούτε υπάρχει έγγραφο. Άρα, κοντολογίς λόγοι δεν υπήρχαν. Και όταν ενημέρωσα δημόσια τους πολίτες για όσα είπε μέσα στη Βουλή — στο φως, μπροστά σε βουλευτές από όλα τα κόμματα και όχι στο αυτί, σε ένα γραφείο της ΕΥΠ, όπως κάποιοι ήθελαν — οι ίδιοι άνθρωποι που επί χρόνια έλεγαν “γιατί δεν πάει να ενημερωθεί και να ενημερώσει την κοινωνία;”, με κατηγόρησαν ότι αποκάλυψα κρατικά μυστικά.

Ενοχλήθηκαν γιατί αποδείχθηκε ότι εδώ και τέσσερα χρόνια κοροϊδεύουν την κοινωνία, σπιλώνοντας με συστηματικά. Κάποιοι, μόλις κατέκτησαν την εξουσία, οργάνωσαν έναν παρακρατικό μηχανισμό παρακολουθήσεων.

Αποκαλύφθηκε τελικά ποιος φοβόταν.
Και σίγουρα αυτός δεν είμαι εγώ.
Είναι ο κ. Μητσοτάκης και η παρέα του Μαξίμου.

Γκρεμίστηκε λοιπόν οριστικά η επίκληση του απορρήτου, που χρησιμοποιήθηκε επί χρόνια για να εμποδιστεί η αποκάλυψη της αλήθειας.

Και εκτέθηκαν ανεπανόρθωτα όσοι προσπάθησαν να συγκαλύψουν πολιτικά και θεσμικά αυτή την υπόθεση.

Ως εδώ αυτός ο κατήφορος!

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε τα αδιέξοδα του συστήματος Μητσοτάκη να μετατραπούν σε αδιέξοδα για τον λαό και τη χώρα.

Βρισκόμαστε πλέον σε σημείο καμπής.
Τον τελικό λόγο οφείλει να τον έχει η ίδια η κοινωνία.

Γιατί η υποβάθμιση της ποιότητας της Δημοκρατίας δεν είναι μια αφηρημένη θεσμική συζήτηση.

Σημαίνει κράτος χωρίς κανόνες, άρα κράτος που ευνοεί πάντα τους ισχυρούς.

Κράτος χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη.

Είναι κάτι απτό που μπαίνει καθημερινά στο σπίτι κάθε πολίτη.
Στο τραπέζι της οικογένειας.
Στον λογαριασμό του ρεύματος.
Στην τιμή του σούπερ μάρκετ.
Στο ενοίκιο.
Στο βιογραφικό ενός νέου ανθρώπου που συνειδητοποιεί ότι χωρίς «γνωριμίες» οι πόρτες μένουν κλειστές.

Όταν, για παράδειγμα, οι ανεξάρτητες αρχές αποδυναμώνονται συστηματικά, ο αντίκτυπος περνάει κατευθείαν στην καθημερινότητα.

Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί δεν μπορούν να συγκρουστούν πραγματικά με τα πανίσχυρα καρτέλ.
Και τότε ο πολίτης το βλέπει παντού.

Το βλέπει, όταν πληρώνει βασικά αγαθά ακριβότερα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Το βλέπει, όταν μια οικογένεια αναγκάζεται να κόψει ακόμη και βασικές ανάγκες για να πληρώσει το ρεύμα.

Το βλέπει, όταν δύο γονείς δουλεύουν ολόκληρο μήνα και στο τέλος δεν περισσεύει τίποτα.

Το βλέπει, όταν η βενζίνη ανεβαίνει μέσα σε λίγες ώρες αλλά πέφτει με καθυστέρηση εβδομάδων.

Το βλέπει, όταν πληρώνει από τις ακριβότερες τηλεπικοινωνίες στην Ευρώπη.

Και όταν η Δικαιοσύνη λειτουργεί με πιέσεις από την εκάστοτε εκτελεστική εξουσία, το μήνυμα που περνά στην κοινωνία είναι καταστροφικό.

Ο μικρός επαγγελματίας μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος με κατασχέσεις μέσα σε λίγους μήνες.
Την ίδια στιγμή, μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς σέρνονται επί χρόνια μέχρι να ξεχαστούν.

Ο πολίτης χάνει το σπίτι του γρήγορα.
Αλλά εκείνοι που διαχειρίστηκαν δημόσιο χρήμα χωρίς διαφάνεια σπάνια λογοδοτούν πραγματικά.

Όταν οι απευθείας αναθέσεις γίνονται κανόνας, το δημόσιο χρήμα δεν κατευθύνεται εκεί όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη.
Και τότε η κοινωνία πληρώνει το κόστος με πολλούς τρόπους.

Ένα δημόσιο νοσοκομείο μπορεί να μην έχει νοσηλευτές στις βάρδιες και να περιμένουν οι ασθενείς μήνες για εξετάσεις, αλλά την ίδια στιγμή κάποιοι θησαυρίζουν μέσα από υπερκοστολογημένες συμβάσεις.

Ένα σχολείο στην περιφέρεια μπορεί να έχει ταβάνια που στάζουν, παλιούς υπολογιστές και ελλείψεις εκπαιδευτικών, αλλά εκατομμύρια χάνονται σε πρόχειρα έργα βιτρίνας.

Ένας νέος αγρότης μπορεί να εγκαταλείπει το χωριό του γιατί δεν μπορεί να επιβιώσει, ενώ επιδοτήσεις που προορίζονταν για την πραγματική παραγωγή να καταλήγουν σε κυκλώματα «ημετέρων».

Και το αποτέλεσμα είναι ορατό παντού:
η ύπαιθρος ερημώνει και η χώρα χάνει σταδιακά την παραγωγική της βάση.

Το ίδιο επικίνδυνη είναι και η διάβρωση της λογοδοσίας και των θεσμών στην υπόθεση των παράνομων υποκλοπών.

Όλα αυτά δεν είναι απλώς ζητήματα «ηθικής τάξης».
Έχουν βαθύ αναπτυξιακό και εθνικό αποτύπωμα.

Γιατί η ατιμωρησία γιγαντώνει και κάνει ανεξέλεγκτη τη διαφθορά.

Μια χώρα χωρίς ισχυρούς θεσμούς δεν μπορεί να προσελκύσει σοβαρές επενδύσεις όταν κυριαρχεί η αίσθηση ότι οι κανόνες αλλάζουν ανάλογα με τις πολιτικές σχέσεις.

Δεν μπορεί να κρατήσει τους νέους επιστήμονές της, όταν εκείνοι πιστεύουν ότι η αξιοκρατία είναι εξαίρεση και όχι κανόνας.

Ο νέος που φεύγει στο εξωτερικό, δεν φεύγει μόνο για καλύτερο μισθό.
Φεύγει γιατί θέλει να ζήσει σε μια κοινωνία όπου αισθάνεται ότι οι κόποι του θα αναγνωριστούν.

Γι’ αυτό και οι χώρες με ισχυρό κράτος δικαίου έχουν συνήθως υψηλότερους μισθούς, μεγαλύτερη κοινωνική εμπιστοσύνη, ποιοτικότερες δημόσιες υπηρεσίες και περισσότερη εθνική αυτοπεποίθηση.

Αντίθετα, χώρες όπου κυριαρχεί η ατιμωρησία, η κομματοκρατία και η διαφθορά οδηγούνται σχεδόν πάντα στον ίδιο φαύλο κύκλο:
ακρίβεια, χαμηλή παραγωγικότητα, ανασφάλεια, φυγή νέων ανθρώπων, κοινωνική απογοήτευση, γήρανση του πληθυσμού και τελικά υποβάθμιση των συντελεστών εθνικής ισχύος.

Η υπεράσπιση του κράτους δικαίου δεν είναι υπόθεση μόνο των δικαστών ή των πολιτικών.

Είναι υπόθεση κάθε δημοκρατικού πολίτη.

Γιατί όποιος αναζητά μια καλύτερη ζωή, δεν μπορεί να συμβιβάζεται με την αυθαιρεσία, τη διαφθορά και την ατιμωρησία.

Πραγματικός πατριωτισμός είναι να απαιτούμε θεσμούς που λειτουργούν, με διαφάνεια, λογοδοσία και ισονομία.

Να μη συμβιβαζόμαστε με μια Ελλάδα χαμηλών προσδοκιών.

Η απογοήτευση δεν πρέπει να μετατραπεί σε αδράνεια.

Πρέπει να γίνει συλλογική βούληση και δράση.

Γιατί δεν πρέπει να δεχτούμε ποτέ όλα αυτά να παρουσιάζονται ως “κανονικότητα” στο όνομα του ελληνικού λαού.

Γιατί ο αγώνας για το κράτος δικαίου είναι μάχη για τον μισθό, για το κόστος ζωής, για τη νέα γενιά και για την εθνική ισχύ της πατρίδας μας.

Είναι μια μάχη για τη ζωή μας.

Και αυτή τη μάχη θα τη δώσουμε μαζί».

Στα κεντρικά γραφεία του CHP στην Άγκυρα κατέβηκε το πανό με τη φωτογραφία του Οζέλ!

«Στην Τουρκία, για πρώτη φορά, ένας συνασπισμός όσων δεν μπορούν να ανεχτούν ότι επικεφαλής ενός πολιτικού κόμματος έγινε ο εγγονός ενός κηπουρού, το παιδί μιας συνταξιούχου δασκάλας. Οι “δικαστικοί βραχίονες” και οι “βραχίονες της απόλυτης ακυρότητας” του AKP (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) στέκονται πλάι-πλάι απέναντί μας. Έσφιξα τα δόντια μου και σιώπησα. Αλλά φτάνει πια. Μισώ το να παρευρίσκομαι στις κηδείες των συντρόφων μας που λένε ότι “θα πεθάνω με τα μάτια ανοιχτά”» δήλωσε ο Οζέλ από το Πάρκο Εθνικής Κυριαρχίας, σε μεγάλη συγκέντρωση οπαδών του:

Ο Οζέλ, προχωρά προς τη Βουλή, παρά τις κακές καιρικές συνθήκες (χαλάζι). Η πορεία του και των στελεχών του κόμματος ανακόπηκε από οχήματα εκτόξευσης νερού (TOMA). Ο Οζέλ ανέβηκε πάνω σε ένα από τα οχήματα! Η πορεία προς τη Βουλή συνεχίζεται.

Σε μια σύντομη δήλωση κατά τη διάρκεια της πορείας, είπε:  «Έχει παρερμηνεύσει την παρακαταθήκη του Ατατούρκ. Η επίθεση σε αυτή την παρακαταθήκη σημαίνει επίθεση σε ένα από τα πιο ευαίσθητα συναισθήματα του έθνους. Εμείς, ξεκινώντας με 100-150 άτομα, είδατε ότι γίναμε δεκάδες χιλιάδες. Ο λαός ρέει, έρχεται. Αλλά το ζήτημα δεν είναι θέμα του CHP. Ο λαός υπερασπίζεται την κάλπη, το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι.»…

Στην συνείδηση μεγάλου μέρους του τουρκικού λαού δεν εκλαμβάνεται μόνο ως ο νόμιμος πρόεδρος του CHP, αλλά και ως ο φυσικός ηγέτης του μετώπου της δημοκρατίας. «Ο Θεός να σας τιμωρήσει Κιλιτσντάρογλου… Θα σας συγχωρήσει η ιστορία;”», ανέφερε σε φορτισμένο ύφος, σκίζοντας την ειδοποίηση έξωσης που του επιδόθηκε.

Βίντεο που κατέγραψαν τοπικά μέσα ενημέρωσης την Κυριακή, τόσο στην αυλή όσο και στο εσωτερικό του κτιρίου, έδειχναν σύννεφα δακρυγόνων καθώς οι δυνάμεις καταστολής εισέβαλαν στους χώρους, πριν απομακρυνθούν οι δημοσιογράφοι από την αστυνομία. Οι υποστηρικτές επιχείρησαν αρχικά να αντισταθούν ψεκάζοντας τους αστυνομικούς με πυροσβεστήρες, όμως γρήγορα ακινητοποιήθηκαν. Πόρτες, έπιπλα και τα παράθυρα του ισογείου καταστράφηκαν.

Ανάμεσα σε όσους βρίσκονταν μέσα στο κτίριο ήταν και ο Οζγκιούρ Οζέλ, ο οποίος είχε εκλεγεί πρόεδρος του κόμματος τον Νοέμβριο του 2023, αλλά απομακρύνθηκε έπειτα από την απόφαση του εφετείου. Βγαίνοντας από τα κεντρικά γραφεία υπό επευφημίες και χειροκροτήματα υποστηρικτών που βρίσκονταν έξω, ο Οζέλ δήλωσε στους δημοσιογράφους στην είσοδο:

«Φεύγουμε τώρα από το κτίριο μόνο και μόνο για να το ανακτήσουμε με τρόπο που κανείς δεν θα μπορέσει ξανά να παρέμβει. Όταν επιστρέψουμε, ούτε αυτή η διοίκηση ούτε οι συνεργοί της θα τολμήσουν να το ξανακάνουν.» Στη συνέχεια, ο Οζέλ και οι υποστηρικτές του ξεκίνησαν πορεία προς το Κοινοβούλιο, που βρίσκεται περίπου 5 χιλιόμετρα μακριά από τα κεντρικά γραφεία του CHP.

Η ένταση κλιμακωνόταν από την Πέμπτη, όταν εφετείο ακύρωσε την εκλογή του Οζέλ στην ηγεσία του CHP, θέτοντας τον ίδιο και τα μέλη της εκτελεστικής επιτροπής του κόμματος σε αναστολή.

Δυσμενείς οι εξελίξεις για το CHP

Ο Ερντογάν και η ελεγχόμενη τουρκική Δικαιοσύνη θέλουν πιστέψει η τουρκική κοινή γνώμη ότι η ουσιαστική διάλυση του CHP (του κόμματος που έλαβε τις περισσότερες ψήφους στις τοπικές εκλογές του 2024 και ανέδειξε στελέχη ικανά να αμφισβητήσουν την κυριαρχία του Τούρκου προέδρου) είναι αποτέλεσμα εσωτερικών συγκρούσεων. Όμως, αυτό δεν ισχύει.

Είναι αποτέλεσμα της αποφασιστικότητας του Ερντογάν να αποφύγει μια εκλογική έκπληξη από την κάλπη, σαν εκείνη που οδήγησε στην πτώση του Όρμπαν στην Ουγγαρία, σε συνδυασμό με την προθυμία του Κιλιτσντάρογλου να συνεργαστεί με αυτό το σχέδιο προκειμένου να ανακτήσει τη θέση του.

Ο αλεβίτης Κιλιτσντάρογλου είναι ο δεύτερος ηγέτης του CHP στα χρόνια της κυριαρχίας Ερντογάν, διαδεχόμενος τον Ντενίζ Μπαϊκάλ, λόγω εμπλοκής του τελευταίου σε σκάνδαλο με ροζ βίντεο με συνεργάτιδα του. Έχει χάσει πολλές αναμετρήσεις εναντίον του Ερντογάν και θεωρείται ευνοϊκός αντίπαλος για τον Τούρκο πρόεδρο, σε σχέση με τον προφυλακισμένο δήμαρχο Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου και την Δήμαρχο Άγκυρας, Μανσούρ Γιαβάς.

Μιλά για το «Σπίτι μου ΙΙ» ως κορυφαία… ευκαιρία για το Στεγαστικό, αλλά η πραγματικότητα για χιλιάδες νέους είναι τελείως διαφορετική. Οι τιμές αγοράς και τα ενοίκια έχουν εκτοξευτεί, επειδή η ίδια η πολιτική του άφησε ανεξέλεγκτη την αγορά και μετέτρεψε τη στέγη σε είδος πολυτελείας. Όταν ένας εργαζόμενος δίνει το μισό μηνιάτικο μόνο για νοίκι, δεν μπορείς να μιλάς για «ευκαιρίες». Δεν είναι λύση να φορτώνεις τους νέους με δάνεια σε μια αγορά που έχει ξεφύγει. Λύση είναι να πέσουν οι τιμές, να υπάρξει προστασία της κατοικίας και πραγματική στήριξη για όσους σήμερα δεν μπορούν ούτε να νοικιάσουν αξιοπρεπώς, πόσο μάλλον να αγοράσουν σπίτι.

Πανηγυρίζει ο κ. Μητσοτάκης για ανακαινισμένα ΤΕΠ στα νοσοκομεία, ενώ οι πολίτες συνεχίζουν να περιμένουν ώρες στα επείγοντα και οι υγειονομικοί εγκαταλείπουν το ΕΣΥ εξουθενωμένοι και υποαμειβόμενοι.

Επικαλείται αυξήσεις και συλλογικές συμβάσεις, όταν η Ελλάδα παραμένει στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης σε αγοραστική δύναμη και τα χρήματα του εργαζόμενου τελειώνουν από τα μέσα του μήνα.

Ανακοινώνει νέα λεωφορεία και συρμούς, αλλά οι πολίτες βιώνουν καθημερινά χάος, καθυστερήσεις και εγκατάλειψη στις μεταφορές.

Για το Ταμείο Ανάκαμψης και τις «επενδύσεις», η αλήθεια είναι ότι οι πολλοί στενάζουν και οι λίγοι ευνοούνται. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις ασφυκτιούν, ενώ στρατηγικοί τομείς της οικονομίας παραδίδονται σταδιακά σε μεγάλα συμφέροντα.

Πίσω λοιπόν από τους αριθμούς, τις εξαγγελίες Μητσοτάκη και τα επικοινωνιακά συνθήματα, οι πολίτες βλέπουν μια χώρα όπου η στέγη έγινε πολυτέλεια, η δημόσια υγεία δοκιμάζεται, οι μισθοί εξανεμίζονται και η νέα γενιά οδηγείται στη φυγή.

Ο πρωθυπουργός είναι εκτός πραγματικότητας. Όσο περισσότερο προσπαθεί να εξωραΐσει την κατάσταση στη χώρα με επικοινωνιακά παραμύθια, τόσο περισσότερο εξοργίζει την κοινωνία. Οι πολίτες δεν θέλουν άλλες ωραιοποιημένες αναρτήσεις. Ζητούν ασφάλεια, δικαιοσύνη, προοπτική και αξιοπρέπεια.

Η αστυνομική επέμβαση πραγματοποιήθηκε έπειτα από αίτημα του δικηγόρου του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, στο πλαίσιο της εφαρμογής της δικαστικής απόφασης που καθαίρεσε από την ηγεσία τον Οζέλ.

Αστυνομική επιχείρηση με χρήση χημικών και πλαστικών σφαιρών

Η ένταση κλιμακώθηκε όταν αστυνομικές δυνάμεις εισήλθαν στο κτήριο του κόμματος και προχώρησαν σε επιχείρηση εκκένωσης, χρησιμοποιώντας δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες.

Η παρέμβαση της αστυνομίας έγινε κατόπιν εντολής της Αστυνομικής Διεύθυνσης ‘Αγκυρας, η οποία επικαλέστηκε την εκτέλεση δικαστικής απόφασης που σχετίζεται με την ηγεσία του κόμματος και την απομάκρυνση της τρέχουσας διοίκησης.

Δήλωση Οζγκιούρ Οζέλ πριν την αποχώρηση από το κτήριο

Πριν αποχωρήσει από τα γραφεία του κόμματος, ο πρόεδρος του CHP Οζγκιούρ Οζέλ προχώρησε σε δήλωση προς τα μέλη και τους δημοσιογράφους, εκφράζοντας την έντονη αντίδρασή του στις εξελίξεις.

«Κάνουμε ό,τι αρμόζει για το CHP. Ο καθένας κάνει ό,τι αρμόζει για τον εαυτό του. Λυπάμαι πολύ. Ωστόσο, φεύγουμε με σκοπό να ανακτήσουμε την πατρίδα μας, έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να την αγγίξει ξανά. Όταν επιστρέψουμε εδώ, ούτε αυτή η κυβέρνηση ούτε οι συνεργάτες της θα τολμήσουν να το ξανακάνουν. Σας είπαμε μην το κάνετε, μην γίνετε συμμέτοχοι ή υποκείμενο του σχεδίου παράδοσης του κόμματος στο AKP λόγω των προσωπικών σας φιλοδοξιών και επειδή δεν μπορείτε να δεχτείτε μια ήττα. Δεν καταφέραμε να σας πείσουμε», είπε, αφήνοντας αιχμές για τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου.

Πορεία προς το Κοινοβούλιο

Μετά την εκκένωση των γραφείων, ο Οζγκιούρ Οζέλ ανακοίνωσε ότι κατευθύνεται προς την τουρκική βουλή, δηλώνοντας ότι το κόμμα θα συνεχίσει τη δράση του «στο πεδίο».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ