Μετά τις συναντήσεις που είχε με τα εκλεγμένα μέλη του Κομματικού Συμβουλίου (PM), το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Γραφείου Υποψηφιότητας για την Προεδρία (CAO) και τα εκλεγμένα μέλη της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής (MYK), άρχισε να διαμορφώνεται και ο ιδρυτικός πυρήνας του νέου κόμματος.

Μετά τη σημερινή κρίσιμη σύσκεψη, ο αριθμός των βουλευτών που υπέγραψαν για να συμμετάσχουν στο ιδρυτικό σχήμα του νέου κόμματος του Οζέλ, αυξήθηκε στους 95.

CHP: Κλειστή συνεδρίαση της ΚΟ την Πέμπτη

Δηλώνοντας ότι «ξεκινάμε ένα νέο δρόμο», ο Οζέλ θα προεδρεύσει την Πέμπτη σε κλειστή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας της Εθνοσυνέλευσης. Στη συνεδρίαση, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για την πολιτική ιστορία της Τουρκίας, αναμένεται να συμμετάσχουν και οι 95 βουλευτές που υπέγραψαν υπέρ του νέου κόμματος. Μετά τη συνεδρίαση, ο Οζέλ και όσοι τον ακολουθήσουν αναμένεται να παραιτηθούν από το CHP.

Κρίσιμη η 27η Ιουλίου 

Την Παρασκευή 24 Ιουλίου θα πραγματοποιηθεί η τελευταία και σημαντικότερη σύσκεψη για την ίδρυση του νέου κόμματος, ενώ τη Δευτέρα 27 Ιουλίου ο φάκελος ίδρυσης θα κατατεθεί στο Υπουργείο Εσωτερικών.

Στην ομιλία του κατά τη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας, όπου ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει από το CHP, ο Οζγκιούρ Οζέλ είχε δηλώσει ότι στο νέο κόμμα θα συμμετάσχουν μόνο βουλευτές και ότι, μετά τις αποχωρήσεις από το CHP, το νέο κόμμα θα αναδειχθεί σε αξιωματική αντιπολίτευση στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση. Σήμερα το CHP, που είναι η αξιωματική αντιπολίτευση, διαθέτει 135 βουλευτές.

Παράλληλα, μεταξύ των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, το 72% τάσσεται (βεβαίως, βεβαίως) υπέρ της εξάντλησης της τετραετίας και της διεξαγωγής εκλογών μέσα στο 2027. Προβληματίστηκα διότι μερικά μόνο από τα “οικεία κακά” που έχει προκαλέσει η κυβέρνηση στη χώρα, θυμίζουν αυτά που είχαν ταλανίσει την πόλη του Κάδμου, τη Θήβα, επί εποχής του δυστυχούς Οιδίποδος.

Ωστόσο, υπάρχει μία μεγάλη διαφορά. Ο Οιδίπους, τουλάχιστον, στον πρόλογο του έργου “Οἰδίπους τύραννος” (πρότυπο τραγωδίας τη θεωρούσε ήδη ο Αριστοτέλης στην πραγματεία του Περὶ ποιητικῆς) του (“γραφικού”, προφανώς, σήμερα) Σοφοκλή εμφανίζεται, σ΄ αντίθεση με τον αυτοθαυμαζόμενο στο γνωστό κάθε Κυριακή “Κατά Κυριάκον Ευαγγέλιον” να ανησυχεί. Πληροφορεί τον χορό των ικετών ότι έχει ήδη στείλει στους Δελφούς τον Κρέοντα, τον αδελφό της γυναίκας του (στην πραγματικότητα μητέρας του!), να ζητήσει χρησμό για τα αίτια των δεινών.

Τα δεινά τότε και τώρα

Τα δεινά τα οποία παρουσιάζει ο ιερέας στους στίχους 24-30 που θυμίζουν Τέμπη, εγκαταλελειμμένα χωράφια στην περιφέρεια χωρίς αγρότες και αγροτική παραγωγή, χωρίς κτηνοτρόφους, χωρίς βόδια και πρόβατα, (που κι αυτά ψοφάνε από επιδημίες!), πυρκαγιές σε όλη την Ελλάδα και σε εργοστάσια, εφιαλτικό δημογραφικό πρόβλημα από ασυγκράτητη μείωση γεννήσεων, αναφέρονται ως εξής (σε μετάφραση του Κ.Χ. Μύρη, στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας):

«…Η πόλη, το βλέπεις και μόνος σου,
είναι πολύς καιρός που παραπαίει.
Βουλιάζει μες στη δίνη των αιμάτων
και δεν μπορεί την κεφαλή της
να σηκώσει απ᾽ τον θολό βυθό
να πάρει λίγη ανάσα.
Προτού να δέσουν οι καρποί
στους κάλυκες σαπίζουν·
κοπαδιαστά ψοφούν τα βόδια στη βοσκή·
των γυναικών οι μήτρες μαραθήκαν.
Ο θεός ο πυρφόρος περνά
και τα πάντα σαρώνει·
ο φοβερός λοιμός ερήμωσε
την πόλη των Καδμείων·
ο μαύρος Άδης πλούτισε
με βογκητά και στεναγμούς…»

Σκάνδαλα και κερδισμένοι

Στη συνέχεια, όταν κατάρτιζα τον κατωτέρω πίνακα, διαπίστωνα ότι υπεύθυνη για την κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο πολιτικό παιχνίδι είναι … η αντιπολίτευση που καταγγέλλει συνεχώς σκάνδαλα, που κατηγορεί διαρκώς την κυβέρνηση για παραβίαση του κράτους δικαίου και του Συντάγματος, για απουσία διαφάνειας και λογοδοσίας, νομιμότητας και συμμόρφωσης προς τις κοινοτικές οδηγίες και συστάσεις (παντού) και, κυρίως, τη σύγκρουσή της (ως “γενναίας”) με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Έτσι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είναι και θα παραμένει πια κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού στη χώρα μας, διότι θέλει ολόκληρο τον ελληνικό λαό “ευάλωτο” για τον οποίο μάλιστα έχει προχωρήσει και σε νομοθετικό ορισμό, ο οποίος μού θυμίζει τον «Νόμο περί Κοινωνικού Διαφορισμού» των “βλακών”, που παρουσιάζει ο Ευάγγελος Λεμπέσης στη μνημειώδη πολυσέλιδη μελέτη του “Ἡ Τεράστια Κοινωνικὴ Σημασία τῶν Βλακῶν ἐν τῷ Συγχρόνῳ Βίῳ“, η οποία δημοσιεύτηκε αρχικά στην “Ἐφημερίδα τῶν Ἑλλήνων Νομικῶν” το 1941.

Κάλλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε

Αυτόν, λοιπόν, και τον νομικώς οριζόμενο, «ευάλωτο» Έλληνα μού θύμισε ο «Τελευταίος Άνθρωπος» στο έργο «Τάδε έφη Ζαρατούστρα» του Φρίντριχ Νίτσε, ο οποίος περιγράφεται ως ένα εξημερωμένο, άβουλο ον που αποφεύγει κάθε κίνδυνο, αναζητά μόνο τη μικροαστική ηδονή, την «ευτυχία» και την άνεση, και που απαρνείται κάθε δημιουργικότητα ή αγώνα, που θέλει την ησυχία του, την απόλυτη πνευματική μετριότητα, που αποφεύγει τον κίνδυνο, τις κακουχίες και τις συγκρούσεις, που τρέμει το ρίσκο και την αποτυχία και που, γι΄ αυτό, επιλέγει τη σταθερότητα μιας αδιάφορης δουλειάς αντί για πρωτοβουλίες για δημιουργία.

Δηλαδή, κάνει αυτό που λέει ο θυμόσοφος ελληνικός λαός «κάλλιο πέντε και στο χέρι, παρά δέκα και καρτέρει» ή «κάλλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε», που θυμίζει το υπό τον τίτλο διαχρονικό ποίημα “Δυστυχία σου Ελλάς” του σατιρικού ποιητή, δημοσιογράφου και εκδότη Γεωργίου Σουρή (1853-1919), το οποίο έγραψε το 1902 για να σατιρίσει τη χρεωκοπία του Χαρίλαου Τρικούπη και τα ελαττώματα πολιτικών και πολιτών της εποχής του και ιδιαίτερα τους τελευταίους τέσσερις στίχους:

Δυστυχία σου, Ελλάς,
με τα τέκνα που γεννάς!
Ω Ελλάς, ηρώων χώρα,
τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;»

Βολεμένοι με σκάνδαλα και “ευάλωτοι”

Υπάρχουν λόγοι που οι βολεμένοι μισούν τις μεταρρυθμίσεις. Μετά τον νομοθετικό ορισμό του “ευάλωτου” (στην πραγματικότητα του βολεμένου) και τη συνεχή αναφορά του από προηγούμενο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης με επικεφαλής τον τότε υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κωστή Χατζηδάκη και το σημερινό με επικεφαλής τον Κυριάκο Πιερρακάκη, κατάρτισα έναν πίνακα με έναν τερατώδη αριθμό, καθώς σε μια χώρα με πληθυσμό 10.000.000 κατοίκων εμφανίστηκαν ως ευάλωτοι… 17.794.637!

Αυτός ο απίστευτος (και ίσως για ρεκόρ Γκίνες!) αριθμός “ευαλώτων” μπορεί να εξηγηθεί με την παραδοχή ότι ο καθένας συγκεντρώνει στο πρόσωπό του, κατά μέσον όρο, δύο ιδιότητες από τις πάμπολλες που χαρακτηρίζουν ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, όπως φοροφυγάς, παραοικονομών, οφειλέτης Δημοσίου, ΙΚΑ, τραπεζών, «δικαιούχος» μιας ή δύο και περισσότερων από τις 1.106 φορολογικές απαλλαγές (αφορολόγητος δηλαδή), που προστατεύεται περιπαθώς καθώς δεν προωθείται καμιά πραγματική μεταρρύθμιση για λειτουργία του κράτους δικαίου, με τη, σύμφωνα με το Δημοσιονομικό Δίκαιο και το Δημόσιο Λογιστικό, κατάρτιση και εκτέλεση του προϋπολογισμού και το κοινοτικό δίκαιο.

Φοβούνται το δικό τους … χάος

Μετά μάλιστα το δίλημμα που έθεσε στους ψηφοφόρους ο πρωθυπουργός, δηλαδή «Μητσοτάκης ή χάος», ο “ευάλωτος” δεν τρομοκρατήθηκε για το ενδεχόμενο χάους στη χώρα, αλλά για το δικό του, με τη σκέψη μη χάσει όλα αυτά τα “κεκτημένα” από κάποιον “τρελό” νέο πρωθυπουργό που θα εφαρμόσει την από το 2014 εκκρεμούσα Λογιστική Μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα, θα καταργήσει όλες τις φοροαπαλλαγές και θα περιορίσει με δραστικούς ελέγχους την παραοικονομία.

Αυτός θα εισπράξει με κάθε τρόπο τις οφειλές του στο Δημόσιο, στο ΙΚΑ, στις τράπεζες, θα καταργήσει τις απ΄ευθείας αναθέσεις έργων, θα καταργήσει τον κομματικό στρατό των 4.000 μετακλητών υπαλλήλων, θα καταργήσει μερικούς νέους δημόσιους οργανισμούς που ιδρύθηκαν για … βοήθεια του «Υπερταμείου» και … εν «όψει το … Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (το οποίο τον προσεχή Αύγουστο τελειώνει!) και πολλά άλλα μονοπάτια που ξέρουν πολύ καλά τα καλά κομματικά παλληκάρια!

Παραθέτω μερικά στοιχεία από δηλώσεις υπουργών στη Βουλή και εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ):

-Στο πλαίσιο της ισχύουσας νομοθεσίας ως προϋπόθεση για την κάλυψη των 40.000 δυνητικά ωφελούμενων ευάλωτων δανειοληπτών υπήρξε η διασταύρωση των τραπεζικών λογαριασμών των αιτούντων. Από αυτούς μόνο 4.000 -5.000 επέτρεψαν τη διασταύρωση αυτή. Μόνον τέσσερις-πέντε χιλιάδες! Δηλαδή, δεν επέτρεψε τη διασταύρωση το … 90% των «ευάλωτων», διότι «είχαν χεσμένη τη φωλιά του», όπως λένε στο χωριό μου!

-Για τις εκκρεμείς επιστροφές φόρων εκατοντάδων εκατ. ευρώ δεν φταίει μόνο το κράτος, αλλά και οι δικαιούχοι, καθώς, όπως διαπιστώνεται, δεν πηγαίνουν να πάρουν τα αντίστοιχα, διότι φοβούνται ότι θα «πάνε για μαλλί και θα βγούνε κουρεμένοι» από τους εξονυχιστικούς φορολογικούς ελέγχους που θα διενεργήσει (ορθώς) η Ανεξάρτητη Αρχή Δημόσιων Εσόδων (ΑΑΔΕ)!

-Ο τότε νέος υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Άδωνις Γεωργιάδης ανακοίνωσε το 2023 ότι προωθείται ειδική διάταξη, με την οποία θα πάρουν πια σύνταξη 150.000 ασφαλισμένοι που χρωστούν στο ΕΦΚΑ πάνω από 30.000 ευρώ, αν έχουν συμπληρώσει όρια ηλικίας και έτη ασφάλισης!

-Επίσης, τότε, πριν από μερικούς μήνες (προεκλογικά) ψηφίστηκε κι ένας άλλος «ψυχόπονος» Νόμος με τον οποίο μειώθηκε η παραγραφή χρεών στον ΕΦΚΑ από 20 χρόνια σε 10 χρόνια (θα μειωθεί αν δεν μειώθηκε ακόμα σε πέντε χρόνια!) και αμέσως έσπευσαν να πάρουν σύνταξη άλλοι 250.000 «ευάλωτοι» … δικαιούχοι, όπως διάβασα! Για πολλά ακόμα παραδείγματα που κυριαρχούν στον κόσμο των «ευαλώτων» ρίξτε μια ματιά στον παρατιθέμενο πίνακα 2.

Όπως αναφέρεται στην επιστολή, ο Λευκός Οίκος ζήτησε από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να απαντήσει εκ μέρους του προέδρου. Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών επισημαίνει ότι η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών εξακολουθεί να διέπεται από το άρθρο 231 του νόμου CAATSA (Νόμος για την Αντιμετώπιση των Αντιπάλων της Αμερικής Μέσω Κυρώσεων) και το άρθρο 1245 του Νόμου περί Εξουσιοδότησης Εθνικής Άμυνας για το οικονομικό έτος 2020.

Σύμφωνα με την επιστολή, πριν μπορέσει να πραγματοποιηθεί οποιαδήποτε μεταφορά F-35 στην Τουρκία, η Άγκυρα θα πρέπει να συμμορφωθεί πλήρως με τις απαιτήσεις της νομοθεσίας. Αυτό, όπως διευκρινίζεται, προϋποθέτει ότι η Τουρκία δεν θα κατέχει πλέον το αντιαεροπορικό σύστημα S-400 ούτε τον συναφή εξοπλισμό του, θα παράσχει διαβεβαιώσεις ότι δεν θα το αποκτήσει ξανά στο μέλλον και θα εκπληρώσει τις υπόλοιπες απαιτήσεις πιστοποίησης που προβλέπει η νομοθεσία. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ σημειώνει ότι οι προϋποθέσεις αυτές δεν έχουν ακόμη εκπληρωθεί.

Παράλληλα, τονίζει ότι οποιαδήποτε διαδικασία επίλυσης του ζητήματος των S-400 θα πρέπει να είναι διαφανής, σύννομη και συμβατή με τα συμφέροντα της εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών.

Στην επιστολή αναφέρεται ακόμη ότι, μετά την πρόσφατη συνάντηση του προέδρου Τραμπ με τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Άγκυρα, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεχίσουν να συνεργάζονται με την Τουρκία για την επίλυση του ζητήματος των S-400, ενώ παράλληλα θα επιδιώκουν την ενίσχυση της συνεργασίας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.

Αναφερόμενο στις διμερείς σχέσεις, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ σημειώνει ότι η συνεργασία των δύο χωρών βασίζεται σε κοινές ανησυχίες ασφάλειας και σε ισορροπημένες εμπορικές σχέσεις, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι η Ουάσιγκτον θα συνεχίσει να συνεργάζεται με την Άγκυρα σε τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος, ζητώντας ταυτόχρονα λογοδοσία όταν οι ενέργειές της υπονομεύουν τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Σε ό,τι αφορά τη Χαμάς, η επιστολή αναγνωρίζει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να διατηρούν ανησυχίες για τις σχέσεις της Τουρκίας με την οργάνωση. Ωστόσο, επισημαίνει ότι η Άγκυρα συνέβαλε στην προώθηση του ειρηνευτικού σχεδίου του Προέδρου για τη Γάζα, αξιοποιώντας τις επαφές της με την πολιτική ηγεσία της Χαμάς για την αποδοχή της πρώτης φάσης της κατάπαυσης του πυρός.

Συγκεκριμένα, ο 28χρονος φέρεται να ομολόγησε ότι διαπληκτίστηκε με τον ποινικολόγο και στη συνέχεια τον χτύπησε μέχρι θανάτου. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δύο άνδρες βρίσκονταν σε κοινή παρέα το βράδυ της Τρίτης. Κάποια στιγμή αποχώρησαν μαζί, με τον ποινικολόγο να προτείνει στον νεαρό Αιγύπτιο να τον πάει στο σπίτι του με το αυτοκίνητό του. Στη διαδρομή έκαναν στάση στο γραφείο του Γεωργίου, όπου, για λόγο που παραμένει μέχρι στιγμής άγνωστος, ξέσπασε έντονος καβγάς.

Κατά τη διάρκεια του διαπληκτισμού, ο 28χρονος φέρεται να κατάφερε αλλεπάλληλα χτυπήματα στον 73χρονο, με αποτέλεσμα να τον τραυματίσει θανάσιμα. Σημαντικό στοιχείο για τον εντοπισμό του αποτέλεσε το γεγονός ότι βρέθηκε με σπασμένο χέρι, τραυματισμός που εκτιμάται ότι συνδέεται με την επίθεση.

Κομβικό στοιχείο στην έρευνα φέρεται να ήταν υλικό από κάμερες ασφαλείας, το οποίο έχει συγκεντρώσει η ΕΛ.ΑΣ. Σύμφωνα με πληροφορίες, στο σημαντικότερο από τα βίντεο διακρίνεται ο ποινικολόγος να σταθμεύει το αυτοκίνητό του το βράδυ της Δευτέρας και να κατευθύνεται προς το γραφείο του στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου.

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, ένα ακόμη άτομο φαίνεται να ακολουθεί την ίδια διαδρομή και να εισέρχεται στην πολυκατοικία. Από το διαθέσιμο υλικό δεν μπορεί να διαπιστωθεί αν πρόκειται για άνδρα ή γυναίκα, ενώ αυτόπτες μάρτυρες φέρονται να ανέφεραν πως το συγκεκριμένο πρόσωπο είχε τα μαλλιά πιασμένα σε αλογοουρά. Ο Σταύρος Γεωργίου δεν καταγράφεται ποτέ ξανά να βγαίνει από το κτίριο.

Το χρονικό 

Ο γνωστός ποινικολόγος Σταύρος Γεωργίου, εντοπίστηκε αργά το βράδυ της Τρίτης 21 Ιουλίου νεκρός μέσα στο δικηγορικό του γραφείο, επί της οδού 3ης Σεπτεμβρίου, στο κέντρο της Αθήνας. Έκτοτε σήμανε συναγερμός στην ΕΛΑΣ. Σύμφωνα με πληροφορίες ο ποινικολόγος βρέθηκε γυμνός, σε εμβρυακή στάση και μέσα σε λίμνη αίματος, ενώ τα ρούχα του ήταν σκορπισμένα στον χώρο. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν διαπιστώθηκαν ίχνη παραβίασης στο γραφείο.

Τα στοιχεία έδειξαν άγριο ξυλοδαρμό, ενώ με βάση την πρώτη εικόνα που αντίκρυσε ο ιατροδικαστής που βρέθηκε στο σημείο, ο άτυχος ποινικολόγος έφερε πολλαπλά χτυπήματα στο κεφάλι, απ’ όπου προήλθε και η αιμορραγία. Ο ιατροδικαστής εκτιμά, κατά τις ίδιες πληροφορίες, ότι ο δράστης έχει ξυλοκοπήσει τον Σταύρο Γεωργίου και ενδεχομένως τον έχει χτυπήσει και πάνω σε έπιπλα.

Ο χώρος αποκλείστηκε από την πρώτη στιγμή που εντοπίστηκε η σορός, προκειμένου να πραγματοποιηθεί αυτοψία από τον ιατροδικαστή και τα στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. Σημειώνεται πως η σορός του ποινικολόγου έφερε και κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Τη διερεύνηση της υπόθεσης ανέλαβε κλιμάκιο της Υποδιεύθυνσης Δίωξης κι Εξιχνίασης Εγκλημάτων.

Τον άτυχο δικηγόρο αναζητούσαν για ώρες οι δίδυμες κόρες του, καθώς δεν απαντούσε στις κλήσεις τους. Όταν έφτασαν στο γραφείο και δεν πήραν καμία απάντηση, με τη βοήθεια ενοίκου και του θυρωρού άνοιξαν τον χώρο, όπου έγινε η τραγική ανακάλυψη.

Στο μικροσκόπιο των αστυνομικών αρχών φαίνεται να έχει μπει ένα βίντεο στο οποίο αποτυπώνονται οι τελευταίες κινήσεις του πριν εντοπιστεί νεκρός. Σύμφωνα με πληροφορίες ο γνωστός ποινικολόγος το βράδυ της περασμένης Δευτέρας (20.07.2026) φτάνει με το αυτοκίνητο του στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα όπου βρίσκονταν και το γραφείο του.

Παρκάρει το όχημα του και αρχίζει να κινείται με κατεύθυνση προς το γραφείο του, όπου βρέθηκε νεκρός από τις 16χρονες δίδυμες κόρες του που έφτασαν μέχρι εκεί καθώς ανησύχησαν που δεν είχε επικοινωνήσει μαζί τους και μαζί με τον θυρωρό της πολυκατοικίας, βρέθηκαν αντιμέτωπες με τον πατέρα τους να κείτεται νεκρός σε μία λίμνη αίματος.

Μια από τις κάμερες ασφαλείας που υπάρχουν στα κτίρια της περιοχής φαίνεται να καταγράφει τον Σταυρό Γεωργίου να περπατάει, ενώ κοντά του υπάρχει κι άλλη μια φιγούρα η οποία από την πρώτη ματιά δεν διακρίνεται εάν είναι άνδρας η γυναίκα.  Το βίντεο αυτό φέρεται να έχει φτάσει στα χέρια των αστυνομικών αρχών οι οποίες προσπαθούν να το αποκρυπτογραφήσουν προκειμένου να αποσαφηνιστεί πιο ήταν το συγκεκριμένο άτομο κι αν ήταν γνωστό ή όχι του ποινικολόγου.

Φυσικά οι αστυνομικές αρχές έχουν παραλάβει υλικό κι από άλλες κάμερες της περιοχής το οποίο το μελετούν εξονυχιστικά, ενώ την ίδια ώρα λαμβάνουν και καταθέσεις από άτομα είδαν από το απόγευμα της Δευτέρας κι έπειτα το Σταύρο Γεωργίου. Παράλληλα στο επίκεντρο των ερευνών έχει μπει και μια μαρτυρία κατοίκου της πολυκατοικίας η οποία ανέφερε ότι τη Δευτέρα είχε ακούσει θορύβους από το γραφείο του θύματος, που έμοιαζαν σαν κάποιοι να μετακινούν έπιπλα. Σε θρίλερ εξελίσσεται και ο εντοπισμός του κινητού του τηλεφώνου.

Ποιος ήταν ο Σταύρος Γεωργίου

Ο Σταύρος Γεωργίου υπήρξε επί δεκαετίες μία από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της ελληνικής ποινικής δικηγορίας. Με περισσότερα από σαράντα χρόνια παρουσίας στις δικαστικές αίθουσες, χειρίστηκε δεκάδες υποθέσεις ανθρωποκτονιών, οργανωμένου εγκλήματος και σοβαρών κακουργημάτων, αποκτώντας τη φήμη ενός ιδιαίτερα μαχητικού ποινικολόγου. Οι συχνές τηλεοπτικές εμφανίσεις του, όπου σχολίαζε μεγάλες δίκες και ζητήματα ποινικού δικαίου, τον έκαναν γνωστό ακόμη και σε ανθρώπους που δεν είχαν σχέση με τη Δικαιοσύνη.

Από τις πρώτες υποθέσεις που τον έκαναν γνωστό στο πανελλήνιο ήταν η εξαφάνιση του 11χρονου Άλεξ Μεσχισβίλι στη Βέροια το 2006. Η υπόθεση συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία, καθώς η εξαφάνιση του παιδιού εξελίχθηκε σε μία από τις πιο πολύκροτες ποινικές υποθέσεις των τελευταίων δεκαετιών.

Ο Γεωργίου μαζί με την Ελίζα Βόζενμπεργκ είχε αναλάβει την υπεράσπιση ενός εκ των ανήλικων κατηγορούμενων για την εξαφάνιση του Άλεξ Μεσχισβίλι στη Βέροια. Οι νεαροί είχαν κατηγορηθεί για τη δολοφονία και την εξαφάνιση της σορού του 11χρονου παιδιού, το οποίο δεν βρέθηκε ποτέ. Οι δύο δικηγόροι είχαν κάνει αναφορά στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου για τις απειλές που δέχονταν, ενώ ο 13χρονος Βορειοηπειρώτης βασικός κατηγορούμενος είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα της Ημαθίας.

Εξίσου γνωστή ήταν η εμπλοκή του στην υπόθεση της 4χρονης Άννυ, ενός από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα που έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα. Η δολοφονία και ο τεμαχισμός του παιδιού από τον πατέρα της είχαν προκαλέσει πανελλήνιο αποτροπιασμό. Η υπόθεση εξελίχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες ποινικές δίκες της τελευταίας εικοσαετίας και ο Σταύρος Γεωργίου συμμετείχε στη διαδικασία ως συνήγορος υπεράσπισης.

Ο Σταύρος Γεωργίου συμμετείχε στη μεγάλη δίκη της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη, μία από τις σημαντικότερες ποινικές διαδικασίες στη Μεταπολίτευση. Εμφανίστηκε ως δικηγόρος πολιτικής αγωγής, εκπροσωπώντας την οικογένεια του αστυφύλακα Χρήστου Μάτη, ο οποίος είχε δολοφονηθεί κατά τη διάρκεια ληστείας σε υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στα Πετράλωνα, την παραμονή των Χριστουγέννων του 1984.

Η εξαφάνιση Ανθή

Ο Σταύρος Γεωργίου είχε αναλάβει την υπόθεση του εξαφανισμένου στη Βρετανία, Στάθη Άνθη. Ο νεαρός Έλληνας είχε εκπροσωπήσει και την οικογένεια του Στάθη Άνθη, του νεαρού Έλληνα που εξαφανίστηκε το 2021 από ξενοδοχείο στη Βρετανία όπου εργαζόταν. Μετά την ταυτοποίηση της σορού που είχε εντοπιστεί στο Ντέβον, ο ποινικολόγος είχε ζητήσει να πραγματοποιηθούν εκ νέου στην Αθήνα η νεκροψία–νεκροτομή και οι τοξικολογικές και ιστολογικές εξετάσεις, μεταφέροντας δημόσια τα ερωτήματα της οικογένειας για τις συνθήκες του θανάτου.

Συμμετείχε επίσης στη δίκη για τις καταγγελίες για τη διαδικασία επιλογής φοιτητών σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Κρήτης, καθώς και τον θάνατο του καθηγητή Στέφανου Αλεξανδρόπουλου. Εκπροσώπησε δύο από τους κατηγορούμενους πανεπιστημιακούς ως συνήγορος υπεράσπισης, υποβάλλοντας ερωτήσεις σε μάρτυρες σχετικά με τη μοριοδότηση των φοιτητών και τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη των πανεπιστημιακών οργάνων. Στη δίκη εκπροσώπησε δύο από τους κατηγορούμενους πανεπιστημιακούς ως συνήγορος υπεράσπισης, υποβάλλοντας ερωτήσεις σε μάρτυρες σχετικά με τη μοριοδότηση των φοιτητών και τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη των πανεπιστημιακών οργάνων.

Πέρα από τις συγκεκριμένες υποθέσεις, ο Σταύρος Γεωργίου είχε εκπροσωπήσει κατηγορούμενους σε υποθέσεις ανθρωποκτονιών, υποθέσεις της νύχτας, οργανωμένου εγκλήματος και οικονομικών αδικημάτων. Η παρουσία του στις αίθουσες των δικαστηρίων ήταν συνεχής για δεκαετίες, ενώ πολλοί συνάδελφοί του αναγνώριζαν ότι επρόκειτο για έναν από τους πλέον έμπειρους ποινικολόγους της γενιάς του.

Ένας από τους λόγους που θα διαφωνούσε με τον Φεντόροφ είναι ότι οι “καραβανάδες” παλιάς και νέας κοπής επιμένουν στην βίαιη επιστράτευση, ενώ ο Φεντόροφ είχε ενστάσεις επ’ αυτού. Αλλά ούτε και με τους άλλους υψηλόβαθμους στρατιωτικούς που είναι σχετικά παλιάς κοπής αναμένεται να τα πάει καλά ο νεοδιορισθείς αρχηγός.

Οι Βρετανοί και ο Ντραπάτι

Ο 43χρονος Μιχάηλο Ντραπάτι θεωρείται “φίλος και αγαπημένος” των Βρετανών, γιατί από 23 ετών συμμετείχε ένθερμα στην “αντιτρομοκρατική” επιχείρηση στο Ντονμπάς. Όταν αποφοίτησε το 2021 από την στρατιωτική ακαδημία Άμυνας της Ουκρανίας, η Βρετανή πρέσβης στο Κίεβο Μελίντα Σίμονς, απένειμε στον Ντραπάτι το Βασιλικό Σπαθί της Μετάβασης, ως τον καλύτερο απόφοιτο.

Οι Βρετανοί, φανατικά αντιρώσοι εξαρχής, κρατούσαν από το 2014 και τον εμφύλιο τυπικά επιφυλάξεις με την παραστρατιωτικη οργάνωση του Τάγματος Αζόφ. Αυτό άλλαξε αστραπιαία μετά την έναρξη του πολέμου και ακαριαία έκριναν ότι πλέον το τάγμα ενσωματώθηκε και “αποριζσπαστικοποιήθηκε”. Εντάχθηκαν στο τάγμα και Βρετανοί βετεράνοι. Μάλιστα, προ μηνών εντάχθηκε ως εθελοντής στην “ενσωματωμένη ταξιαρχία” και ο Βρετανός πρώην βουλευτής των Συντηρητικών, Τζακ Λοπρέστι. Όμως το Βασιλικο Σπαθί είχε αποδοθεί στον Ντραπάτι (που ηγείτο της ταξιαρχίας από το 2017), το 2021, δηλαδή πριν την έναρξη του πολέμου.

Οι Ουκρανοί εν γένει θεωρούν τον Ντραπάτι “στρατιωτική ιδιοφυΐα” επειδή ήταν ένας από τους επικεφαλής της αντεπίθεσης στην Χερσώνα, αλλά και ηγείτο της άμυνας του Ποκρόφσκ, το οποίο δυσκόλεψε πολύ τις ρωσικές δυνάμεις. Οι Ρώσοι τελικά προέλασαν και κατέχουν το 80% της πόλης, αλλά οι Ουκρανοί αμύνονται στα βόρειά της.

Το Αζόφ άλλαξε μετά το 2022;

Υπάρχει πάντως διάχυτη η αίσθηση ότι ουσιαστικά ο Ζελένσκι δεν μπορεί να ελέγξει τον στρατό και ότι άλλοι κινούν τα νήματα, με εκείνον να κάνει σπασμωδικές κινήσεις. Ορισμένα ουκρανικά μέσα που αντιπολιτεύονται τον Ζελένσκι (χωρίς να είναι φιλορωσικά) και είχαν κριτικάρει την αποπομπή του Φεντόροφ, στηρίζουν σήμερα την επιλογή Ντραπάτι, παρά το βαρύ παρελθόν του – καθώς μερίδα του λαού (αδύνατον να εκτιμήσουμε το ποσοστό) δεν βλέπει το Αζόφ όπως το έβλεπε πριν τον πόλεμο και εξωραΐζει τα έργα και τις ημέρες του ακροδεξιού, άλλοτε παραστρατιωτικού σώματος, που θεωρητικά εντάχθηκε και “μετεξελίχθηκε” εντός του κανονικού στρατού.

«Ο υποστράτηγος Μιχάιλο Ντραπάτι ανέλαβε ως αρχιστράτηγος και αναβαθμίστηκε ένας από τους πλέον δοκιμασμένους σε μάχη διοικητές του στρατού. Βρίσκεται στην πρώτη γραμμή από το 2014, χτίζοντας σταθερά τη φήμη του ως διοικητή στον οποίο έχουν ανατεθεί ορισμένες από τις πιο κρίσιμες στρατιωτικές. Κατά τη διάρκεια της πλήρους εισβολής, ο Ντραπάτι αμύνθηκε στην Χερσώνα το 2022 και στο Χάρκοβο το 2024», γράφει η Kyivindependent, μεταφέροντας σχόλια στρατιωτών ότι ίσως συναντήσει «αντίσταση από το στρατιωτικό κατεστημένο».

Ο Φεντόροφ περιέγραψε τη ρήξη κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις 16 Ιουλίου, υποστηρίζοντας ότι ο Σίρσκι είχε μια ξεπερασμένη άποψη για τον σύγχρονο πόλεμο, ιδίως τον ρόλο των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, κατηγορώντας το Γενικό Επιτελείο ότι μπλοκάρει συστηματικά τις πρωτοβουλίες του Υπουργείου Άμυνας. Ο ίδιος ο Σίρσκι διέψευσε ότι αντιμάχεται τα drone και απέδωσε τις κατηγορίες σε λασπολογία.

Δηλώσεις πρώην αρχηγού Ζαλούζνι

Ο πρέσβης της Ουκρανίας στο Λονδίνο και πρώην Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων – ο οποίος αποπέμφθηκε από τον Ζελένσκι προ διετίας – έσπασε τη σιωπή του και σχολίασε ότι «ο νέος αρχηγός αναλαμβάνει ένα απίστευτα δύσκολο έργο, πολύ πιο δύσκολο από όσο νομίζει ο ίδιος».

Δεν μίλησε ευθέως κατά του Σίρσκι, αλλά άφησε υπονοούμενα για ντροπιαστικές ενέργειες. Ο Ολεξάντερ Σίρσκι, ο οποίος έχει δεχθεί ολοένα και περισσότερες επικρίσεις από νεότερους αξιωματικούς για την “σοβιετικού τύπου” διοίκηση – δηλαδή την απόλυτα κάθετη διοίκηση, χωρίς πρωτοβουλίες από κατώτερους αξιωματικούς στο πεδίο – και έχει χαρακτηριστεί “χασάπης” για τον μη απαραίτητο θάνατο πολλών ενστόλων, αντικατέστησε τον Ζαλούζνι το 2024 ως αρχιστράτηγος.

Η ανάρτηση του Ζαλούζνι αναφέρει αναλυτικά τα εξής: «Η υπόθεση στην οποία αφιερώνουμε ολόκληρη τη ζωή μας είναι γεμάτη, πάνω απ’ όλα, με ηθικές αρχές και αξίες που διαμορφώνουν την τιμή. Μια τιμή που είναι πιο πολύτιμη από οποιοδήποτε αξίωμα και βραβείο. Είναι αυτή που δημιουργεί ιδέες και αναζητά τρόπους για την υλοποίησή τους. Και είναι ακριβώς αυτό που σε ωθεί να αναζητάς ανθρώπους που θα κουβαλήσουν τον βαρύ σταυρό τους με τιμή μαζί σου. Εκείνοι που σκέφτονται και ενεργούν διαφορετικά, πάντα αργά ή γρήγορα βρίσκονται αντιμέτωποι με την ντροπή.

»Για τον νέο Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων, θα είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα – σημαντικά πιο δύσκολα απ’ ό,τι φαντάζεται. Ωστόσο ο Μιχάηλο δεν θα έχει κανένα λόγο να νιώσει ντροπή.  Ένα άτομο με τιμή δεν έχει είδωλα και, ως εκ τούτου, δεν έχει τίποτα να χάσει. Το μόνο που έχει, είναι το καθήκον του», γράφει ο Ζαλούζνι σε ανάρτησή του στο Telegram, επισυνάπτοντας μια φωτογραφία του να αγκαλιάζει τον Ντραπάτι, τον 44χρονο στρατηγό, στο δρόμο.

Ανεβαίνει η δημοφιλία του Φεντόροφ

Δημοσκόπηση στο Κίεβο, με ερώτημα “ποιον εμπιστεύεστε περισσότερο”, ο Φεντόροφ απέσπασε το 60%, ενώ μέχρι να παυθεί ήταν στο 35%. Η αλλαγή αυτή σημειώθηκε μέσα σε μια εβδομάδα. Η δημοσκόπηση είναι της Rating Group. Σύμφωνα με αυτήν, το 72% των ερωτηθέντων δεν υποστήριξε την απόλυση του Φεντόροφ, το 5% την υποστήριξε και το 17% δήλωσε αδιάφορο.

Όσον αφορά την εμπιστοσύνη προς πολιτικές και στρατιωτικές προσωπικότητες, ο Ζαλούζνι παραμένει πρώτος με 70%, ενώ ο Ζελένσκι έρχεται τέταρτος. Ειδικότερα, δεύτερος έρχεται σε δημοφιλία ο Κύριλλος Μπουντάνοφ, προσωπάρχης του Ζελένσκι, με 62%, τρίτος ο Φεντόροφ πλέον με 60% και τέταρτος ο Ζελένσκι, με 59%. Όμως εδώ να προσθέσουμε κάτι που δείχνει και πώς σκέφτονται οι πολίτες: Το 54% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι εμπιστεύεται τον πρωταθλητή βαρέων βαρών πυγμαχίας Αλεξάντρ Ούσικ, που έμεινε στο στρατό μόλις έναν μήνα, αλλά προφανώς τον θαυμάζουν επειδή πήγαινε πάντα στο ρινγκ με εθνικά σύμβολα και μάλλον θεωρείται “πρέσβης πολιτισμού”.

Το ποσοστό εμπιστοσύνης του πρώην αρχιστράτηγου Αλεξάντρ Σίρσκι εν τω μεταξύ έχει μειωθεί από 39% σε 23% την τελευταία εβδομάδα – στο ερωτηματολόγιο οι ερωτώμενοι μπορούσαν να επιλέξουν παραπάνω από έναν. Η δημοσκόπηση διεξήχθη στις 20-21 Ιουλίου. Ο Φεντόροφ, ο οποίος θεωρούνταν ευρέως εξαιρετικά αποτελεσματικός λόγω των αλλαγών που έκανε κυρίως στα drones και στα πλήγματα εντός της Ρωσίας (ή στα πλήγματα που αυτός φέρεται να έκανε), απολύθηκε από τη θέση του υπουργού Άμυνας στις 16 Ιουλίου.

Έκτοτε, χιλιάδες διαδηλωτές κατεβαίνουν καθημερινά στους δρόμους σε όλη τη χώρα για να διαμαρτυρηθούν για την απόλυσή του, ζητώντας την επαναφορά του και την παύση του Σίρσκι. Υπενθυμίζεται ότι ο Σίρσκι είχε βάλει βέτο να απολυθεί ο Φεντόροφ, με τον οποίο είχε κάκιστες σχέσεις για πολλούς λόγους. Οι ίδιοι διαδηλωτές σημειωτέον φώναζαν επί μέρες το όνομα του διοικητή της Ταξιαρχίας Αζόφ, του Ντραπάτι για νέο αρχηγό.

Η ένταση για το στενό του Ορμούζ, θαλάσσια οδό κρίσιμης σημασίας για το παγκόσμιο εμπόριο υδρογονανθράκων, οδήγησε στην αναζωπύρωση του πολέμου την 7η Ιουλίου κι έκανε κομματάκια το λεγόμενο «μνημόνιο κατανόησης του Ισλαμαμπάντ», της συμφωνίας που υπέγραψαν στα μέσα Ιουνίου οι δυο πλευρές κι υποτίθεται πως θα έβαζε τέλος στην ένοπλη σύρραξη που άρχισε την 28η Φεβρουαρίου, με τους αμερικανοϊσραηλινούς βομβαρδισμούς στο Ιράν, προτού κηρυχτεί κατάπαυση του πυρός στις αρχές Απριλίου.

Ο Τραμπ απείλησε το Ιράν πως στο εξής οι ΗΠΑ θα καταστρέφουν μία γέφυρα ή ένα εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας, κάθε φορά που η Τεχεράνη εξαπολύει επίθεση εναντίον ενός πλοίου στα Στενά του Ορμούζ. Στο στόχαστρο θα μπαίνουν και πολιτικές υποδομές της Τεχεράνης, προειδοποίησε:

«Από εδώ και στο εξής, κάθε φορά που η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν χτυπά πλοίο στα Στενά του Ορμούζ, είτε με πύραυλο, ρουκέτα, drone ή άλλη συσκευή ή όπλο, οι ΗΠΑ θα βομβαρδίζουν και θα καταστρέφουν μία γέφυρα ή ένα εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι κοντά ή στην πρωτεύουσα, την Τεχεράνη».

Ερευνάται ρωσική εμπλοκή

Οι επιθέσεις ιρανικών drones εναντίον εγκαταστάσεων της CIA στην περιοχή του Κόλπου ώθησαν τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών να διερευνούν το ενδεχόμενο ρωσικής εμπλοκής, μέσω παροχής πληροφοριών για τους στόχους ή προηγμένης τεχνολογίας, μεταδίδει σήμερα το πρακτορείο ειδήσεων Reuters επικαλούμενο πληροφορίες από αξιωματούχους που θέλησαν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους.

Τουλάχιστον δύο εγκαταστάσεις της CIA επλήγησαν τον Μάρτιο. Μια εξ αυτών ήταν στο συγκρότημα της αμερικανικής πρεσβείας στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας, ενώ η δεύτερη βρισκόταν στο ανατολικό Ιράκ. Ορισμένες πηγές ανέφεραν πως κι άλλες θέσεις της CIA έχουν βρεθεί στο στόχαστρο, χωρίς όμως να υπεισέλθουν σε λεπτομέρειες.

Δυτικοί αξιωματούχοι στην περιοχή του Κόλπου πιθανολογούν πως η Ρωσία βοήθησε το Ιράν να βελτιώσει την ικανότητα των μη επανδρωμένων αεροσκαφών Shahed να πλήξουν στόχους με εξαιρετική ακρίβεια. Αμερικανοί αναλυτές εκτιμούν πως δύο προηγμένοι Shahed χρησιμοποιήθηκαν στην επίθεση εναντίον της αμερικανικής πρεσβείας στο Ριάντ.

Η ακρίβεια στόχευσης των ιρανικών Shahed-136 αναβαθμίστηκε χάρη στο ρωσικό δορυφορικό σύστημα πλοήγησης Kometa-M, ανέφερε άλλη πηγή. Το Κρεμλίνο διέψευσε τις πληροφορίες αυτές, κάνοντας λόγο για «fake news», ύστερα από ανάλογο δημοσίευμα της Wall Street Journal τον Μάρτιο.

Ο Ντάνιελ Χόφμαν, πρώην σταθμάρχης της CIA, δεν θεωρεί πως θα αποτελούσε έκπληξη εάν η Μόσχα βοηθούσε την Τεχεράνη να πλήξει εγκαταστάσεις της CIA, δεδομένης της στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ Ρωσίας και Ιράν. «Προσπαθούν να μειώσουν ή να εξαλείψουν την αμερικανική επιρροή σε περιοχές τις οποίες έχουν χαρακτηρίσει σφαίρες επιρροής τους», δήλωσε.

Τι συμφώνησε ο Τραμπ με την Σαουδική Αραβία

Ο Αμερικανός πρόεδρος ενέκρινε μια ιστορική συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία, η οποία θα παράσχει στη χώρα ένα μη στρατιωτικό πυρηνικό πρόγραμμα και ενδεχομένως θα ανοίξει τον δρόμο για εμπλουτισμό ουρανίου στο έδαφος του βασιλείου. Τα οικονομικά οφέλη της νέας συμφωνίας, η οποία θα έχει διάρκεια 30 ετών, υπολογίζονται σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ χει σχεδιαστεί για να δώσει στις αμερικανικές εταιρείες κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη των πυρηνικών υποδομών της Σαουδικής Αραβίας, αποκλείοντας ξένους ανταγωνιστές.

Μια βασική διάταξη της νέας συμφωνίας προβλέπει ότι αμερικανικές εταιρείες θα κατασκευάσουν μια εγκατάσταση εμπλουτισμού ουρανίου στη Σαουδική Αραβία, εάν μια κοινή μελέτη διαπιστώσει ότι ένα τέτοιο βήμα δικαιολογείται. Αυτή η πρόβλεψη θα έδινε στις ΗΠΑ επιρροή στο σαουδαραβικό πυρηνικό πρόγραμμα και, όπως υποστηρίζουν αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ, έναν τρόπο να αποτραπεί η κατάχρησή του για στρατιωτικούς σκοπούς.

Η συμφωνία θα προκαλέσει αντιδράσεις, αλλά είναι δύσκολο να «παγώσει» Η συμφωνία, ωστόσο, η οποία αναμένεται να υποβληθεί στο Κογκρέσο για επανεξέταση τις επόμενες ημέρες, είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει αντιδράσεις μεταξύ πολλών νομοθετών που εναντιώνονται στην εξάπλωση της πυρηνικής τεχνολογίας στη θερμή περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Η συμφωνία θα είναι δύσκολο να μπλοκαριστεί από τους νομοθέτες, καθώς για να παρακαμφθεί ένα πιθανό προεδρικό βέτο θα χρειαζόταν κοινό ψήφισμα και πλειοψηφία δύο τρίτων. Ο Τραμπ έδωσε το «πράσινο φως» για τη συμφωνία στα τέλη της περασμένης εβδομάδας, και το σύμφωνο αναμένεται να υπογραφεί την Τετάρτη από τον υπουργό Ενέργειας των ΗΠΑ, Κρις Ράιτ – ο οποίος συζήτησε τη συμφωνία κατά το πρώτο του ταξίδι στην περιοχή τον Απρίλιο του 2025 με τον Σαουδάραβα ομόλογό του, Πρίγκιπα Αμπντουλαζίζ μπιν Σαλμάν.

«Η συμφωνία θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζωογόνηση της αμερικανικής πυρηνικής βιομηχανίας, να ενισχύσει τους δεσμούς ΗΠΑ-Σαουδικής Αραβίας και να στερήσει από τη Ρωσία και την Κίνα έναν στρατηγικά σημαντικό ρόλο στο σαουδαραβικό πυρηνικό πρόγραμμα», δήλωσε ο Ρόμπερτ Άινχορν, πρώην επί σειρά ετών ανώτερος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ο οποίος συμβούλευε τόσο ρεπουμπλικανικές όσο και δημοκρατικές κυβερνήσεις σε θέματα μη διασποράς πυρηνικών όπλων.

«Εφόσον ωστόσο δεν περιέχει επαρκείς περιορισμούς – συμπεριλαμβανομένου του εμπλουτισμού – θα μπορούσε να αυξήσει τους κινδύνους πυρηνικής διασποράς στη Μέση Ανατολή και πέραν αυτής», πρόσθεσε ο Άινχορν.

37,5 δισεκατομμύρια δολάρια

Το κόστος της ένοπλης σύρραξης συνεχίζει να αυξάνεται για την Ουάσιγκτον. Χθες ο Αμερικανός υπουργός Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ είπε –χωρίς να εξηγήσει πώς ακριβώς προκύπτει ο αριθμός αυτός– ως το κόστος των αμερικανικών επιχειρήσεων είναι 37,5 δισ. δολάρια. Με άλλα λόγια αυξήθηκε κατά 30% από την προηγούμενη εκτίμηση που είχε κάνει ο ίδιος δημόσια (29 δισεκ. δολάρια). Ο υπουργός υπεραμύνθηκε ακόμη του αιτήματος της κυβέρνησης Τραμπ να εγκριθεί συμπληρωματικός προϋπολογισμός 67 δισεκ. δολαρίων για το Πεντάγωνο απευθυνόμενος στα μέλη της Γερουσίας.

Η αντιαεροπορική άμυνα ενεργοποιήθηκε στην ιρανική πρωτεύουσα Τεχεράνη, σύμφωνα με την κρατική τηλεόραση, λίγη ώρα μετά την ανακοίνωση του αμερικανικού στρατού. Ακούστηκαν να επιχειρούν στοιχεία της αντιαεροπορικής άμυνας «στο δυτικό, στο ανατολικό και στο βορειοανατολικό» τμήμα της Τεχεράνης των περίπου 15 εκατομμυρίων κατοίκων, ανέφερε.

Αναφέρθηκαν ακόμη εκρήξεις στην Μπουσέχρ, όπου όπου βρίσκεται λιμάνι και ο μόνος ιρανικός πυρηνικός ηλεκτροπαραγωγικός σταθμός που απομένει σε λειτουργία, ενώ έγιναν ακόμη βομβαρδισμό στο νότιο και στο βορειοδυτικό τμήμα της χώρας, σύμφωνα με το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων IRNA.

Η κεντρική διοίκηση των ιρανικών Ενοπλων Δυνάμεων Χατάμ αλ Ανμπιγιά απείλησε χθες πως θα στοχοποιηθούν συμφέροντα των Αμερικανών και συμμάχων τους στην περιοχή σε περίπτωση που γίνει πραγματικότητα η δήλωση του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ κατά την οποία οι ΗΠΑ θα πλήξουν «πολύ σύντομα» ορεινή, μυστική υπόγεια εγκατάσταση του ιρανικού προγράμματος πυρηνικής ενέργειας σε απόσταση περίπου 1,5 χλμ. νότια από τη Νατάνζ, γνωστή στη Δύση ως όρος Πίκαξ, την Κου ι Κολάνγκ Γκαζ Λα.

Η Τεχεράνη ανταποδίδει καθημερινά τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς στοχοποιώντας εγκαταστάσεις σε άλλες χώρες της περιοχής, συμμάχους των ΗΠΑ, ενώ έχει κλείσει το στενό του Ορμούζ, όπου έπληξε τις τελευταίες ημέρες αρκετά εμπορικά πλοία.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο έκρινε σήμερα ότι εάν επιτραπεί στο Ιράν να ελέγξει το στενό του Ορμούζ θα δημιουργηθεί «επικίνδυνο προηγούμενο», συνέπειες πέραν της Μέσης Ανατολής. Ο στρατός του Κουβέιτ ανακοίνωσε τη νύχτα της Τρίτης προς Τετάρτη πως αναχαίτιζε «εχθρικά drones». Η Ιορδανία και το Μπαχρέιν ανακοίνωσαν επίσης ότι υπέστησαν επιθέσεις με drones και πυραύλους από το Ιράν τις προηγούμενες 24 ώρες.

Η τιμή του πετρελαίου συνεχίζει να ανεβαίνει

«Ο εχθρός πρέπει να προετοιμαστεί για κύματα drones και πυραυλικές επιθέσεις ακόμη πιο αποφασιστικές και ισχυρές», διεμήνυσαν οι Φρουροί της Επανάστασης. Οι αρχές του Κουβέιτ κατηγόρησαν το Ιράν ότι επιτέθηκε εναντίον ηλεκτροπαραγωγικών σταθμών και μονάδων αφαλάτωσης νερού, απόλυτα απαραίτητων υποδομών για την τροφοδοσία με πόσιμο νερό των εκατομμυρίων κατοίκων του εμιράτου, σε μια από τις πιο ξηρές περιοχές του πλανήτη.

Οι Υεμενίτες σύμμαχοι του Ιράν, το κίνημα ανταρτών Χούθι (σ.σ. η Ανσαραλά, όπως είναι η επίσημη ονομασία της οργάνωσης που είναι πιο γνωστή στη Δύση με το επώνυμο της οικογένειας των ηγετών της), απειλεί να σταματήσει την κίνηση των πλοίων στην άλλη πλευρά της αραβικής χερσονήσου.

Αν εφαρμοστεί, η απειλή των Χούθι θα κόψει την πρόσβαση σε λιμάνια της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα, κρίσιμης σημασίας για την παράκαμψη του στενού του Ορμούζ. Το βασίλειο παραμένει ο μεγαλύτερος εξαγωγέας αργού στον κόσμο. Οι ΗΠΑ θα «ασχοληθούν» με τους Χούθι αν κάνουν πράξη τον ναυτικό αποκλεισμό, διεμήνυσε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Οι αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις είχαν ήδη πραγματοποίησε επιχειρήσεις εναντίον των Χούθι όταν εμπόδιζαν τη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά θάλασσα κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας, προχωρώντας σε επιθέσεις με πυραύλους και drones εναντίον πλοία που θεωρούσε ότι «συνδέονταν» με το Ισραήλ και συμμάχους του. Οι Χούθι ελέγχουν το στενό Μπαμπ ελ Μάντεμπ, στο νότιο άκρο της Ερυθράς Θάλασσας, από όπου διέρχονται πλοία που κατευθύνονται στη Διώρυγα του Σουέζ ή την έχουν περάσει και κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Συνέπεια της συνέχισης του πολέμου: η τιμή του βαρελιού του πετρελαίου Μπρεντ, ποικιλίας αναφοράς στις διεθνείς αγορές, ξεπέρασε τα 92 δολάρια σήμερα, κατά την έναρξη των συναλλαγών στην Ασία. Πρόκειται για το υψηλότερο επίπεδο από την 11η Ιουνίου.

Η έναρξη της “Aegean Activity” αποφασίστηκε το Μάρτιο του 2016, όταν τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ ομόφωνα αποδέχθηκαν κοινή πρόταση της Γερμανίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας. Κρίθηκε και –  έκτοτε αποδείχθηκε –  ως η κύρια λύση αποτροπής της δράσης των παράνομων κυκλωμάτων και της εισόδου χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών στα νησιά του Αιγαίου και, από εκεί, στην κεντρική Ευρώπη.

Ακολούθησε, ασφαλώς, και η επιλογή του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν, “να κλείσει την κάνουλα” των ροών, με αντάλλαγμα την τεράστια οικονομική βοήθεια της ΕΕ προς την Άγκυρα. Κατόπιν αυτών, το μεταναστευτικό μέτωπο του Αιγαίου αξιολογείται ως μη επείγον και μη πιεστικό.

Ως γνωστόν, το κύριο πρόβλημα έχει πλέον μετατοπιστεί νότια της Κρήτης, με τις μαζικές εισόδους από τη Λιβύη. Τα καθεστώτα της Τρίπολης και της Βεγγάζης δεν είναι επαρκώς συνεργάσιμα και δεν παρακολουθούν τις συντονισμένες δράσεις των δυνάμεων Ακτοφυλακής Ελλάδας και Τουρκίας, που αποτελούν ένα από τα λίγα χειροπιαστά αποτελέσματα της διμερούς συνεννόησης τα τελευταία χρόνια.

Αντίθετα, τα μεγάλα πλοία (όπως η αποστολή φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού που παρουσιάστηκε πανηγυρικά από τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, ως λύση μπλοκαρίσματος των λιβυκών ροών πέρυσι τον Ιούνιο), αποδείχθηκε ότι δεν μπορούν να αποτρέψουν τις κινήσεις μικρών λέμβων, σε τόσο ευρεία θαλάσσια περιοχή.

Γερμανικά προσχήματα για την “Aegean Activity”

Η γερμανική πλευρά προβάλλει ως κίνητρο της δήθεν επείγουσας απόφασης απόσυρσης του πλοίου διοίκησης (τελευταίο ήταν το FGS Mosel-A 512), τις αυξημένες ανάγκες λόγω της συνεχιζόμενης κρίσης με την Τεχεράνη και της προσεχούς ευρωπαϊκής επιχείρησης αποναρκοθέτησης των Στενών του Ορμούζ.

Ωστόσο, πρόκειται για αστήρικτη δικαιολογία, επειδή και το Φεβρουάριο του 2022 (ρωσική εισβολή στην Ουκρανία) και το Μάρτιο φέτος (πόλεμος στο Ιράν), το Βερολίνο είχε και πάλι επικαλεστεί, ψευδώς, επείγουσες ανάγκες, τις οποίες “ξέχασε” λίγες εβδομάδες αργότερα. Το μέλλον θα αποδείξει αν, τελικά, γερμανική προτεραιότητα είναι το Ορμούζ ή (πιο πιθανό) η Βαλτική και η Βόρεια Θάλασσα λόγω του επεκτατισμού της Ρωσίας.

Από την πλευρά της, η Τουρκία επανειλημμένα είχε συζητήσει με το Βερολίνο την κατάργηση της Aegean Activity σαν πρακτικά αχρείαστη, ενώ – για τα δικά της συμφέροντα – αποτελεί πρόσθετη, χρήσιμη πίεση προς την Ελλάδα. Επομένως, είναι προφανές ότι η – οριστική πια – απόφαση, προς ικανοποίηση του Ερντογάν, αποτελεί συνειδητή επιλογή του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς, του υπουργού Άμυνας, Μπόρις Πιστόριους, και λιγότερο (κατά τις εκτιμήσεις Ελλήνων διπλωματών) του υπουργού Εξωτερικών, Γιόχαν Βάντεφουλ.

Ως σημαντικά αρνητικός εκτιμάται και ο ρόλος του διπλωματικού συμβούλου της Καγκελαρίας, Γκίντερ Σάουτερ, που θεωρεί την κυβέρνηση υπεύθυνη για τις δευτερογενείς ροές μεταναστών από την Ελλάδα προς τη Γερμανία (κάτοχοι εγγράφων ασύλου που νομίμως μετακινούνται εντός της ΕΕ προς αναζήτηση καλύτερων συνθηκών εργασίας και πρόνοιας).

Ο ρόλος Πλέτνερ

Αν και δεν έχει άμεση αρμοδιότητα, την ίδια γνώμη φέρεται να διατηρεί και ο πρέσβης Γενς Πλέτνερ (πρεσβευτής στην Ελλάδα το 2017-19 και διπλωματικός σύμβουλος του καγκελάριου Όλαφ Σολτς το 2021-25), ο οποίος σήμερα υπηρετεί ως υφυπουργός Άμυνας. Κατά τη θητεία του στην Καγκελαρία, ο Πλέτνερ βοήθησε αποφασιστικά στην επανέναρξη του διαλόγου Ελλάδας-Τουρκίας, αλλά ήταν απόλυτος έναντι του Μητσοτάκη στο ζήτημα των δευτερογενών ροών.

Επίσης, ο Πλέτνερ (προερχόμενος από το SPD, όπως και ο Πιστόριους) θεωρείται εκ των κύριων εισηγητών της άποψης ότι η συνεργασία του Βερολίνου με την Αθήνα δεν μπορεί να επεκταθεί όσο υπάρχουν, πέραν των δευτερογενών ροών, και άλλες – κατά την άποψή του – “εκκρεμότητες”, όπως οι δικαστικές ενέργειες και οικονομικές απαιτήσεις του Ελληνικού Δημοσίου έναντι γερμανικών αμυντικών εταιρειών.

Προς αξιολόγηση της συνολικής στάσης της Γερμανίας στο Μεταναστευτικό, σημειώνεται ότι ο Μερτς δεν τήρησε την υπόσχεση που είχε δώσει στον Μητσοτάκη (ή, τουλάχιστον, ως τέτοια την αντιλήφθηκε η ελληνική πλευρά το Μάιο του 2025) για παρέμβασή του στην πρόεδρο της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ώστε η ΕΕ να παράσχει γενναία χρηματοδότηση για την επέκταση του “φράχτη” στον Έβρο.

Στην Καγκελόπορτα, που είναι το δεύτερο βιβλίο του που εκδόθηκε, το σκηνικό αυτό είναι μια αυλή περιτριγυρισμένη από φτωχικά σπίτια που κλείνει με μια “σιδερένια – αυλόπορτα” – σύνορο με τον έξω κόσμο – σε κάποια λαϊκή γειτονιά της Αθήνας. Η σκάλα με τις γλάστρες στη σειρά και η στριφτή σκάλα της ταράτσας, οι φωτογραφίες που λείπουν, το τραπέζι γύρω από το οποίο διαβάζουν την εφημερίδα, όσα υπάρχουν αλλά και όσα σκόπιμα δεν υπάρχουν και αποτελούν την επίπλωση των σπιτιών, εκτός από την πρόθεσή τους να φωτογραφίσουν για εμάς το χώρο, συμμετέχουν και στη διάρθρωση του μύθου και συνυποδηλωτικά αποκαλύπτουν άθελά τους τις στροφές της τύχης των ανθρώπων που ζουν εκεί.

Την ίδια στιγμή και με ανάλογα μέσα, ο συγγραφέας μας μεταφέρει στο χρόνο, κατά τον οποίο συμβαίνουν όσα μας εξιστορεί. Οι στέγες των σπιτιών με τα κεραμίδια και το καροτσάκι με τη σπασμένη ρόδα που περνάει, μας οδηγούν, από τις πρώτες σελίδες ακόμη, σε μια περασμένη εποχή, την οποία από τα εσωτερικά σημεία του κειμένου μπορούμε να προσδιορίσουμε με ασφάλεια στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1950, λίγα χρόνια μετά τη λήξη του Εμφύλιου στη χώρα. Ταυτόχρονα, μας δίνει την προβληματική του κειμένου, στην οποία ο αναγνώστης, με την καθοδήγηση του ίδιου του συγγραφέα, καλείται να βρει τη λύση, παρουσιάζοντάς μας τον εν απουσία καταδικασμένο “δις είς θάνατον” Άγγελο, η τύχη του οποίου αποτελεί και τον κεντρικό άξονα του κειμένου.

Ο χρόνος ανάπτυξης της δράση των χαρακτήρων από τον άνοιξη – «ήταν Μάρτης» – μέχρι και τον πυρωμένο Ιούλιο που θα δοθεί η λύση, με αναλήψεις, περιλήψεις και ελλείψεις και γενικά με όλες τις τεχνικές οργάνωσης του χρόνου, μας ταξιδεύει από το ’47 – ήταν μέσα στον Εμφύλιο όταν καταδικάστηκε ο Άγγελος ερήμην εις θάνατον  – στην Κατοχή, στην Αντίσταση, στον ένοπλο αγώνα εναντίον των κατακτητών στα βουνά και πίσω ακόμη στον προπολεμική περίοδο, στα χρόνια του πανεπιστημίου, στα χρόνια που δεν υπήρχε πόλεμος.

‘Ενα γαϊτανάκι

Ο Φραγκιάς χτίζει το κείμενό του με θεατρικότητα’ εκτός από τον Άγγελο που κρύβεται για να μην τον συλλάβουν και τον εκτελέσουν παράλληλα υπάρχουν και άλλα πρόσωπα που συνδέονται μαζί του, όπως η Ισμήνη “η αρραβωνιαστικιά του”, που μαζί με τον πατέρα του, ένα συνταξιούχο δικαστικό, αναζητάνε καθημερινά στις εφημερίδες τη μη-είδηση που πιστοποιεί ότι ο Άγγελος είναι ακόμα ζωντανός. Εκ παραλλήλου, στην αυλή ζει ο Ευτύχης, σαλταδόρος στην Κατοχή και μικροκομπιναδόρος, που ονειρεύεται να πλουτίσει. Και ο Αντώνης που για τη συμμετοχή του στην Αντίσταση πέρασε από τα κρατητήρια της Μέρλιν και μετά την ήττα των Γερμανών και την αποχώρησή τους από τη χώρα, εξασφαλίζει με δυσκολία την επιβίωση και ονειρεύεται να στήσει τη δουλειά που θα τον σώσει από τη φυλακή για χρέη και θα του εξασφαλίσει την οικονομική και κοινωνική του ανέλιξη.

Το κείμενο χτίζεται με αυτόνομες σκηνές, στις οποίες παρακολουθούμε τη ζωή του καθενός από αυτούς, οι οποίες πλέκονται σαν ένα γαϊτανάκι και μας αποκαλύπτουν μια ζωντανή κοινωνία στις αλληλοδιαπλοκές της και στην πολυπλοκότητά της. Η Αλίκη με την αδερφή της που κατοικεί στην αυλή αναζητά τη δική της θέση στην κοινωνία μέσα από τις σχέσεις με το άλλο φύλο, πολλές φορές με τρόπο οδυνηρό, ο Στάθης ο τυπογράφος που ζει και αυτός στην ίδια αυλή και κρύβει κάποια στιγμή τον Άγγελο που κινδυνεύει ή ο Θόδωρος ο μαυραγορίτης – δωσίλογος, συνεργάτης των Γερμανών, που έχει πλουτίσει στην Κατοχή και στον οποίο θα καταφύγει ο Ευτύχης για να ενισχύσει το ποσό που εξασφάλισε εκβιαστικά ως προίκα από τον πατέρα της Μαίρης, προκειμένου να την παντρευτεί για να στήσει την επιχείρηση που είχε ονειρευτεί, είναι χαρακτήρες συμπληρωματικοί, αλλά καθοριστικοί για την εξέλιξη της δράσης.

Ο Φραγκιάς ρωτά: Τί έπραξες στην Κατοχή;

Κεντρικό σημείο αναφοράς για τη ζωή όλων αποτελεί το τί ο καθένας από αυτούς έπραξε στην Κατοχή. Αυτό αποτελεί και το βασικό κριτήριο στο οποίο στηρίζονταν οι όποιες σχέσεις και οι επαφές που χτίζονταν για να αντιμετωπιστεί η πείνα, η εξαθλίωση και η φυλακή, που αποτελούσαν μόνιμο κίνδυνο για τις ζωές όλων. Τον ακραία ανταγωνιστικό και ταραγμένο κόσμο τους δεν τον κυβερνούσαν μόνο οι κανόνες της αγοράς, οι οποίοι ενσωμάτωναν ταχύτατα ακόμη και κάποιους από αυτούς που πέρασαν από τη Μέρλιν, όπως ο Σπύρος ο διευθυντής, αλλά και το χρήμα των δωσίλογων – μαυραγοριτών που άπλωναν τα νύχια τους σε ό,τι μπορούσαν – όπως το υφαντουργείο του Ευτύχη – να αρπάξουν.

Το κείμενο ακόμη μας δίνει μια μικρή, αλλά χαρακτηριστική εικόνα των αστικών και των εργατικών στρωμάτων της εποχής. Οι μεν πρώτοι απόμακροι και υπερόπτες είναι κλεισμένοι στον δικό τους κόσμο, για τους δεύτερους η επιβίωση αποτελεί στοίχημα καθημερινό. Παρόντες – απόντες οι νεκροί, οι βασανισμένοι, οι εκτελεσμένοι της Κατοχής και του Εμφυλίου, γνωστοί, φίλοι, αγαπημένοι που το όνομά τους συντροφεύει τους ζωντανούς, όχι ως ανάμνηση, αλλά ως ζώσα απουσία και έλλειψη, ως ψευδαίσθηση και πόνος μαζί.

Πίσω από την πραγματικότητα που ξετυλίγεται με την αφήγηση υπάρχουν οι κυνηγημένοι σαν τον Άγγελο που κρύβονται για να μην τους εκτελέσουν. Ποιοι όμως να τους εκτελέσουν; Ο Φραγκιάς δεν μας λέει τίποτα για αυτούς, μια αόρατη εξουσία κανοναρχεί τη ζωή, τη ζωή των διωκόμενων, αλλά και των υπολοίπων. Καμία αναφορά δεν γίνεται για όσους αποφασίζουν για αυτούς, ούτε για τις αποφάσεις τους, τις πράξεις τους ή τις επιλογές τους, πολιτικές οικονομικές ή άλλες. Κάποιοι Ασφαλίτες μόνο που παρακολουθούν τον πατέρα του Άγγελου ή την Ισμήνη είναι το μόνο δείγμα του κράτους που κανονίζει τις ζωές τους.

Μας αφήνει να φανταστούμε, όμως, ότι σαν τον Άγγελο υπάρχουν πολλοί που κρύβονται, πολλοί που έχουν συλληφθεί και άλλοι που έχουν ήδη φυλακιστεί ή τουφεκιστεί. Η εξουσία, η πολιτική και η ιστορία δεν έχουν θέση στο κείμενο αυτό. Αντίθετα την πολιτική, την εξουσία και την ιστορία μας τις αποκαλύπτει η ζωή των χαρακτήρων του κειμένου εν αγνοία τους, μέσα από την ίδια την ύπαρξή τους, τις πράξεις τους και τα συναισθήματά τους. Η αγωνία της Ισμήνης και του Χαρίλαου (του πατέρα του Άγγελου) για τον Άγγελο, ο φόβος του ίδιου και όσων νοιάζονται για αυτόν.

Υπέρβαση ορίων

Ο φόβος κατονομάζεται στο κείμενο, έχει λειτουργικό ρόλο, οργανώνει τις πράξεις τους, αποκτά οντότητα, προσωποποιείται. Τους συνοδεύει αλύπητα, τους προφυλάσσει σε ένα βαθμό από τον υπαρκτό κίνδυνο, γίνεται τελικά, όμως, ένα με αυτούς, τους παραλύει, γίνεται αποκούμπι για τον ψυχισμό τους. Αυτονομείται από τη βούλησή τους και τους θέτει τρομακτικά διλήμματα για την ίδια τους τη ζωή, η οποία ούτως ή άλλως έχει καταστραφεί. Το φάσμα του θανάτου, της απώλειας γυρνάει μόνιμα πάνω από τις ζωές τους, τις κανονίζει, ορίζει τις αποφάσεις τους και τις επιλογές τους. Το κείμενο το ίδιο αποπνέει μια αίσθηση κλειστότητας, περιορισμού, φυλακής. Η ζωή του Άγγελου είναι κλεισμένη σε ένα δωμάτιο – κελί, αλλά και τα όρια των υπολοίπων είναι περιορισμένα τα κλείνει η σιδερένια εξώπορτα. Πέρα και έξω από αυτή υπάρχει μόνο το τρεχαλητό για την επιβίωση, μέσα από αυτή σχέσεις ταραγμένες, επώδυνες.

Οι χαρακτήρες είναι αναγκασμένοι να κινηθούν μέσα στο αυστηρό πλαίσιο που η κατάστασή τους τους υπαγορεύει. Ο Φραγκιάς με το να αισθητοποιεί τον φόβο, μετατοπίζει τη σύγκρουση με το κράτος σε σύγκρουση ορίων μεταξύ των ιδίων των χαρακτήρων του. Η στενότητα των επιλογών οδηγεί την Ισμήνη να κατηγορήσει για δειλία τον Άγγελο, επειδή δεν δέχεται την πρότασή της να κρυφτούν σε ένα καλύτερο σπίτι και συσκοτίζει την αδυναμία ύπαρξης ασφαλών λύσεων. Το αδιέξοδο στη ζωή των χαρακτήρων, όμως, αποκαλύπτει το μετεμφυλιακό κράτος, το οποίο με το να το αποπροσωποποιεί ο συγγραφέας το απομεταφυσικοποιεί, το αποϊεροποιεί.

Ο Άγγελος εν τέλει αποφασίζει για τη ζωή του ο ίδιος. Παίρνει ο ίδιος την καίρια πολιτική απόφαση. Βγαίνει από την κρυψώνα του και πάει να δουλέψει ως μηχανικός. Ο Φραγκιάς αφήνει μετέωρο τον αναγνώστη να αποφασίσει αν η πράξη του Άγγελου είναι μια πράξη πολιτική, μια πράξη αντίστασης ή μια πράξη απόγνωσης, κούρασης, παραίτησης και παράδοσης. Τίποτα δεν του εξασφαλίζει ότι οι καταδότες και οι ασφαλίτες δεν θα τρέξουν πίσω του να εκτελέσουν την απόφαση που εκκρεμεί. Τίποτα δεν διασφαλίζει τον Άγγελο, ούτε οι συνθήκες, πολιτικές ή άλλες, υπόσχονται κάποια βοήθεια ατομική. Στις ακραίες καταστάσεις ο άνθρωπος είναι ευάλωτος, καλείται να πάρει αποφάσεις που τον υπερβαίνουν. Οι άνθρωποι που πολέμησαν μαζί του είναι έτοιμοι να βοηθήσουν, αν χρειαστεί, καθώς είναι, όμως, απομονωμένοι, είναι και αδύναμοι να δράσουν συλλογικά και αποτρεπτικά.

Η κλειστότητα, η θεατρικότητα, αλλά και η υπέρβαση των ορίων, ο φόβος, η απομόνωση και το παράλογο ως κύρια στοιχεία της ανθρώπινης ζωής, θυμίζουν αντίστοιχες προσεγγίσεις στο θέατρο, ρεύματα που διέτρεξαν την ίδια περίοδο και έθεσαν διλήμματα υπαρξιακά για τον άνθρωπο, τονίζοντας το στοιχείο του παράλογου της εποχής και της ανθρώπινης ζωής. Μόνο που ο Φραγκιάς δεν υπερβαίνει την πραγματικότητα. Χωρίς να την φωτογραφίζει, την ανασυνθέτει, την αποκαλύπτει μέσα από τις ζωές των χαρακτήρων του, που είναι σύμβολα καταστάσεων περισσότερο παρά περιπτώσεις ατομικές.

Στο κείμενό του μας μιλά για τη μετεμφυλιακή Ελλάδα, για την εποχή μέσα στην οποία ο ίδιος ζεί. Για όσους από εμάς οι μνήμες δεν φτάνουν μέχρι την εποχή αυτή, το κείμενο αυτό είναι ένας πολύτιμος οδοδείκτης για το πως φτάσαμε ως εδώ. Ένας τεχνίτης του λόγου μας παίρνει από το χέρι και μας οδηγεί μέσα από εικόνες, λέξεις, νοήματα, πλούτο πραγματικό για όποιον τα προσεγγίσει, για όποιον αφεθεί στη γοητεία τους.

Επίσης , πώς επιτρέπει ο κατά τ’ άλλα φύλαξ άγγελος των εν Ελλάδι αφορολογήτων Τραπεζών, διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος την λειτουργία Τουρκικής Τραπέζης στην δυτική Θράκη; Υπάρχει αμοιβαίως Ελληνική στην Τουρκία; Πότε επιτέλους θα καταλάβουμε στη χώρα μας ότι διατηρώντας 5 Τουρκικά προξενεία βλάπτουμε εθνικά συμφέροντα. Ουδέν προσφέρουν αυτά παρά μόνο παράλογες αξιώσεις της Τουρκίας εις βάρος της εθνικής μας κυριαρχίας. Γιατί δεν τα κλείνουμε;

Γιατί τόσα προξενεία η Τουρκία;

Έτσι κι αλλιώς η παρουσία Ελληνικής καταγωγής πληθυσμού στην Κωνσταντινούπολη φθίνει αν δεν κινδυνεύει από κανένα πογκρόμ όπως εκείνο του 1955. Τα ιστορικά οφέλη της παρουσίας του στην Πόλη δεν αξίζουν την ζημία που συνεπάγεται η συνεχής αναφορά της Τουρκικής ηγεσίας σε «δικαιώματα της μειονότητας» στην δυτική Θράκη, Ρόδο, Κω, Ξάνθη και Θεσσαλονίκη, όπως η προχθεσινή. Τι φοβείται ο κ. Γεραπετρίτης και δεν προχωρεί στο κλείσιμο των πλεοναζόντων προξενείων της Τουρκίας; Ένα εις Αθήνας αρκεί κι αντιστοίχως μοναδικό μας στην Άγκυρα – και πολύ είναι.

Επίσης γιατί επιτρέπεται η ανάρτηση σημαιών με την Ημισέληνο στα Ελληνικά νησιά του βορείου Αιγαίου απ’ τους 7ήμερους Τούρκους επισκέπτες; Θα μπορούσε ένας Έλληνας Τουρίστας ν’ αναπετάξει την Γαλανόλευκη σημαία στην Αγιασοφιά, την Ίμβρο και Τένεδο όπου συνεπάγεται άμεσο σύλληψη και καταδίκη σε φυλάκιση των αναιρούντων; «Δύο μέτρα και δύο σταθμά» κι εδώ. Το μόνο που εξηγεί τη ραγιαδίστικη συμπεριφορά ορισμένων απέναντι στην Τουρκία είναι ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας που κατέλειπε η 400 ετών Τουρκοκρατία σε ορισμένους κύκλους «κοτζαμπάσηδων» που επιβιώνουν εξ αιτίας του εξευρωπαϊσμού της χώρας μας.

Αλλ’ όταν η απόφαση του «Κολλεγίου των Επιτρόπων» είναι ομόφωνη για την προσχώρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Συνθήκη Σαίνγκεν της 29ης Μαρτίου 1995 που συμμετέχουν 29 χώρες της Ευρώπης, γιατί συντηρούμε τις υστεροβουλίες της Τουρκίας κατά της εθνικής μας κυριαρχίας χωρίς αντίδραση;

Με την ίδια ακριβώς κατηγορία προτείνει να παραπεμφθεί ο πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Κώστας Αγοραστός, καθώς και τέσσερα ακόμη μη πολιτικά πρόσωπα, τα οποία προέρχονται κυρίως από τις τάξεις της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Αντίθετα, ο κ. Μητρουλιάς εισηγείται την απαλλαγή δύο μη πολιτικών προσώπων από το σύνολο των επτά που είχαν αρχικά συμπαραπεμφθεί με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών ως συμμέτοχοι. Σε περίπτωση που η εισαγγελική πρόταση γίνει δεκτή, θα σημάνει τη συγκρότηση του πρώτου Ειδικού Δικαστηρίου για την υπόθεση των Τεμπών.

Σύμφωνα με πληροφορίες, με την πρότασή του προς το Δικαστικό Συμβούλιο του άρθρου 86, ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός ζητεί την παραπομπή των πέντε εκ των συνολικά οκτώ κατηγορουμένων για το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος, μία κατηγορία που αφορά τη διαχείριση του δυστυχήματος, αμέσως μετά τη σφοδρή σύγκρουση της εμπορικής με την επιβατική αμαξοστοιχία και την απόφαση να «μπαζωθεί» άμεσα ο χώρος με αποτέλεσμα να χαθούν πολύτιμα στοιχεία και οι συγγενείς μάταια να αναζητούν τις σορούς των παιδιών τους. Ένα άλλωστε από τα θύματα της τραγωδίας, η 23χρονη φοιτήτρια Εριέττα Μόλχο, όταν μεταφέρονταν τα μπάζα, δεν είχε καν βρεθεί ενώ μέχρι και σήμερα δεν έχει εντοπιστεί ίχνος DNA ή βιολογικό υλικό που να αντιστοιχεί στη σορό της.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει σταθερά ότι η διαμόρφωση του χώρου στο σημείο της τραγωδίας των Τεμπών δεν ήταν απόπειρα συγκάλυψης, αλλά καθαρά επιχειρησιακή ανάγκη για τη διάσωση εγκλωβισμένων και την απομάκρυνση των βαγονιών. Ταυτόχρονα έχει απαξιώσει τις κατηγορίες για συγκάλυψη ως συνωμοσιολογικές και “ψεκασμένες”, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την αναφορά του υπουργού Δικαιοσύνης Φλωρίδη πως «όσοι μιλούν για μπάζωμα είναι για τα μπάζα», όταν για το ζήτημα αυτό κατηγορείται ένα πρώην μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου, ο πρώην Περιφερειάρχης Θεσσαλίας (γνωστό στέλεχος της ΝΔ) και αξιωματικοί της Πυροσβεστικής.

Το φθινόπωρο η απόφαση για Τριαντόπουλο

Η τελική απόφαση βρίσκεται πλέον στα χέρια του Δικαστικού Συμβουλίου, το οποίο αναμένεται να συνεδριάσει το προσεχές φθινόπωρο. Τα μέλη του Συμβουλίου θα αξιολογήσουν το σκεπτικό της εισαγγελικής πρότασης. Στη συνέχεια θα αποφανθούν εάν ο πρώην υφυπουργός και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι θα οδηγηθούν οριστικά στο εδώλιο για τις παρεμβάσεις στο σημείο της τραγωδίας.

Οι συγγενείς των 57 θυμάτων της ανείπωτης τραγωδίας, αλλά και οι επιζώντες τραυματίες, που κατά το στάδιο της ανάκρισης δήλωσαν παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας ζητούν μετ’ επιτασεως την αναβάθμιση της κατηγορίας σε βάρος του Χρήστου Τριαντόπουλου σε κακούργημα. Η απόφαση του Δικαστικού συμβουλίου του Ειδικού Δικαστηρίου αναμένεται στις αρχές του Φθινοπώρου.

Την ίδια ώρα, σε εξέλιξη είναι ήδη η ανάκριση με βάση το νόμο περί ευθύνης Υπουργών για τον πρώην Υπουργό Μεταφορών, Κώστα Καραμανλή. Την ανάκριση διεξάγει ο κ. Ηλίας Γιαρένης και ήδη οι περισσότεροι συγγενείς θυμάτων έχουν περάσει το κατώφλι του γραφείου του για να δηλώσουν παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας, να καταθέσουν και να ζητήσουν αναβάθμιση της κατηγορίας από το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος στο κακούργημα που βαρύνει και τους υπόλοιπους κατηγορούμενους στην κύρια δίκη, των επικίνδυνων παρεμβάσεων στη συγκοινωνία με ενδεχόμενο δόλο.

ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ σημειώνει ότι «αποτελεί μια ιδιαίτερα σοβαρή δικαστική εξέλιξη, την οποία όλοι οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε με σεβασμό στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και στις προβλεπόμενες διαδικασίες». Συνεχίζοντας την κριτική στην κυβέρνηση υποστηρίζει: «Την ίδια στιγμή, όμως, καταρρέει οριστικά η κυβερνητική προπαγάνδα που επί μήνες χαρακτήριζε κάθε αναφορά στο μπάζωμα ως θεωρία συνωμοσίας και κάθε αίτημα για διερεύνηση ως πολιτική σκευωρία.

Η Νέα Δημοκρατία οφείλει να εξηγήσει γιατί επέλεξε από την πρώτη στιγμή τη συγκάλυψη αντί της πλήρους διαφάνειας και γιατί πολέμησε με τόση επιμονή όσους ζητούσαν να αποδοθούν όλες οι ευθύνες. Οι πολίτες απαιτούν μία και μόνη απάντηση: όλη την αλήθεια, για όλους, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς καμία σκιά συγκάλυψης».

Ελληνική Λύση 

«Η πρόταση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για παραπομπή σε δίκη του πρώην υφυπουργού Τριαντόπουλου και του πρώην περιφερειάρχη Αγοραστού για την αλλοίωση του τόπου του εγκλήματος στα Τέμπη, είναι η απόλυτη δικαίωση προσωπικά του προέδρου της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκου Βελόπουλου», επισημαίνει το γραφείο Τύπου του κόμματος σε αποψινή ανακοίνωσή του.

Η Ελληνική Λύση υπενθυμίζει ότι ο κ. Βελόπουλος «στις 22/11/2023 στην ομιλία του στην ολομέλεια της Βουλής, αποκάλυψε ονομαστικά την εμπλοκή των δύο προσώπων, ενώ λίγες μόλις ημέρες έπειτα από το έγκλημα, κατήγγειλε δημόσια το “ξεμπάζωμα και μπάζωμα” του τόπου του εγκλήματος» και ότι «σήμερα, όλοι σπεύδουν να καπηλευθούν τον μοναχικό αγώνα της Ελληνικής Λύσης για την αποκάλυψη όλων των πτυχών του εγκλήματος των Τεμπών, ιδρύοντας ακόμα και κόμματα. Τότε όμως χλεύαζαν τις αποκαλύψεις μας, συντασσόμενοι με τους αυτουργούς της συγκάλυψης».

ΕΛΑΣ

Η αλήθεια δεν μπαζώνεται, ούτε οι πολιτικές ευθύνες του κ. Μητσοτάκη, σχολιάζει η ΕΛΑΣ σε ανακοίνωσή της μετά την εισαγγελική πρόταση για την παραπομπή Τριαντόπουλου για το πολύνεκρο δυστύχημα των Τεμπών. Ωστόσο, σημειώνει η ΕΛΑΣ, «Η εισαγγελική πρόταση για την παραπομπή του Χρήστου Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο δεν εκθέτει μόνο τον ίδιο. Εκθέτει ανεπανόρθωτα τον Κυριάκο Μητσοτάκη».

Εξηγεί πως «για δύο και πλέον χρόνια η κυβέρνηση μιλούσε για «θεωρίες συνωμοσίας», χαρακτήριζε όσους μιλούσαν για μπάζωμα «για τα μπάζα» και επιχείρησε να πείσει την ελληνική κοινωνία ότι δεν υπήρξε καμία συγκάλυψη. Σήμερα, όμως, η ίδια η εισαγγελική πρόταση προσδιορίζει το μπάζωμα και τη συγκάλυψη ως σκοπό των επίδικων ενεργειών. Το κυβερνητικό αφήγημα καταρρέει με πάταγο».

Στην ανακοίνωσή της η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη σημειώνει πως «Ο κ. Τριαντόπουλος δεν ήταν ένας τυχαίος υπουργός. Ήταν ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, το δεξί χέρι του κ. Μητσοτάκη και απεσταλμένος του Μεγάρου Μαξίμου στον τόπο της τραγωδίας. Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι ενήργησε μόνος του. Ο κ. Μητσοτάκης οφείλει επιτέλους να απαντήσει: ποιος έδωσε την εντολή για το μπάζωμα; Αν δεν γνώριζε, είναι επικίνδυνα ανεπαρκής. Αν γνώριζε, φέρει ακέραια την πολιτική ευθύνη για τη συγκάλυψη». Η ανάρτηση καταλήγει λέγοντας πως «η αλήθεια δεν μπαζώνεται. Ούτε οι πολιτικές ευθύνες του κ. Μητσοτάκη».

Μαρία Καρυστιανού

Νέα παρέμβαση για την υπόθεση των Τεμπών έκανε η Μαρία Καρυστιανού, εξαπολύοντας πυρά κατά της εισαγγελικής πρότασης που αφορά τον Τριαντόπουλο. Όπως υποστηρίζει, η συγκεκριμένη υπόθεση δεν μπορεί να περιορίζεται στο αδίκημα της παράβασης καθήκοντος, καθώς -κατά την άποψή της- υπάρχουν στοιχεία που θα έπρεπε να οδηγήσουν στην εξέταση βαρύτερων κατηγοριών.

Σε δήλωσή της, η πρόεδρος του Κινήματος «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία» χαρακτηρίζει την εισαγγελική πρόταση «σκανδαλωδώς ελλιπή», υποστηρίζοντας ότι παραλείπει κρίσιμα στοιχεία της δικογραφίας. Κατά την ίδια, τα δεδομένα της υπόθεσης θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν αδικήματα όπως η υπόθαλψη εγκληματία, η παρακώλυση της απονομής της Δικαιοσύνης και η εσχάτη προδοσία, τα οποία, όπως αναφέρει, δεν λαμβάνονται υπόψη.

Η Καρυστιανού στρέφει τα βέλη της και κατά της διαδικασίας που ακολουθήθηκε στην Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής, την οποία περιγράφει ως «αληθινή παρωδία». Όπως υποστηρίζει, η εξέλιξη αυτή είχε ως αποτέλεσμα η υπόθεση να παραπεμφθεί στο Δικαστικό Συμβούλιο με μοναδικό αντικείμενο τη διερεύνηση του πλημμελήματος της παράβασης καθήκοντος.

Παράλληλα, θέτει το ερώτημα πώς είναι δυνατόν, όπως αναφέρει, η αλλοίωση του χώρου του δυστυχήματος, οι εργασίες εκχωμάτωσης και επιχωμάτωσης, αλλά και η καταστροφή κρίσιμων αποδεικτικών στοιχείων να αξιολογούνται ως πλημμεληματικές πράξεις, κάνοντας λόγο για «σκανδαλώδη συγκάλυψη».

Κλείνοντας τη δήλωσή της, εκφράζει την πεποίθηση ότι «η αλήθεια θα βγει στο φως» και ότι θα αποδοθούν ευθύνες «σε όλους όσοι συνέπραξαν στα εγκλήματα των Τεμπών και τη συγκάλυψή τους», τονίζοντας ότι το αίτημα της κοινωνίας παραμένει η απονομή δικαιοσύνης «χωρίς εκπτώσεις, χωρίς προνόμια και χωρίς μεροληψία».