Με αυτή, η Άγκυρα δεσμεύει θαλάσσια περιοχή νότια του Καστελλόριζου έως τις 15 Σεπτεμβρίου, προκειμένου το ερευνητικό R/V TÜBİTAK MARMARA να πραγματοποιήσει επιστημονικές έρευνες. Η συγκεκριμένη περιοχή βρίσκεται μέσα στη ζώνη την οποία η Τουρκία έχει εντάξει στο μονομερώς ανακοινωθέν «θαλάσσιο πάρκο» της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η ελληνική απάντηση ήρθε με την έκδοση αντι-NAVTEX από τον σταθμό Ηρακλείου, με την οποία απορρίπτεται η τουρκική ανακοίνωση για το TÜBİTAK MARMARA και υπογραμμίζεται ότι ο σταθμός της Αττάλειας δεν έχει αρμοδιότητα να εκδίδει οδηγίες προς ναυτιλομένους στη συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή. Η Αθήνα επιμένει ότι η αρμοδιότητα για τον συντονισμό της ναυσιπλοΐας και την έκδοση σχετικών ναυτιλιακών προειδοποιήσεων ανήκει στον ελληνικό σταθμό Ηρακλείου.

Η NAVTEX για το TÜBİTAK MARMARA

Το TÜBİTAK MARMARA απέπλευσε τις πρώτες πρωινές ώρες από τη Μαρμαρίδα και κινήθηκε προς την περιοχή νοτιοδυτικά του Καστελόριζου. Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, ελληνικό σκάφος βρίσκεται στην περιοχή και παρακολουθεί από ασφαλή απόσταση τις κινήσεις του τουρκικού ερευνητικού, καταγράφοντας τη δραστηριότητά του, ενώ υπάρχει συντονισμός με το Πολεμικό Ναυτικό.

Ιδιαίτερη σημασία δίνεται από ελληνικής πλευράς στο είδος των ερευνών που θα επιχειρήσει να πραγματοποιήσει το τουρκικό πλοίο. Η συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή δεν αποτελεί οριοθετημένη ΑΟΖ και η στήλη ύδατος θεωρείται ανοιχτή θάλασσα. Συνεπώς, έρευνες που περιορίζονται σε ωκεανογραφικές μετρήσεις, όπως θερμοκρασία και αλατότητα του νερού, αντιμετωπίζονται διαφορετικά σε σχέση με δραστηριότητες που αφορούν τον βυθό ή το υπέδαφος.

Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, οι ελληνικές Αρχές παρακολουθούν στενά τόσο την πορεία όσο και τη δραστηριότητα του ερευνητικού. Οποιαδήποτε ένδειξη ότι οι έρευνες υπερβαίνουν τις απλές μετρήσεις στη στήλη του ύδατος θα αξιολογηθεί άμεσα. Σε κάθε περίπτωση, στην Αθήνα η νέα NAVTEX αντιμετωπίζεται ως ακόμη μία κίνηση της Άγκυρας να αμφισβητήσει στην πράξη ελληνικές αρμοδιότητες στην Ανατολική Μεσόγειο και να συνδέσει τη ναυτιλιακή της δραστηριότητα με το τουρκικό «θαλάσσιο πάρκο». Η έκδοση της ελληνικής αντι-NAVTEX δείχνει ότι η ελληνική πλευρά επιδιώκει να μην αφήσει αναπάντητη την προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων, ενώ ταυτόχρονα είναι σε επιφυλακή για την κατάσταση γύρω από το Καστελλόριζο.

Νέες παραβιάσεις 

Με παραβιάσεις από τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) ξεκίνησε και ο Σεπτέμβριος, δείχνοντας ότι η Τουρκία ετοιμάζεται για ένα «θερμό φθινόπωρο» στο Αιγαίο. Όπως ανακοίνωσε το ΓΕΕΘΑ, σήμερα Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου 2026, τέσσερα τουρκικά drones έκαναν έξι παραβάσεις στο FIR Αθηνών και πέντε παραβιάσεις στον εθνικό εναέριο χώρο, στο βορειοανατολικό και νοτιοανατολικό Αιγαίο.

Τα τουρκικά αεροσκάφη αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, κατά πάγια πρακτική:

• ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ Κ.Ε.Κ. ΣΤΟ F.I.R. ΑΘΗΝΩΝ – ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ Ε.Ε.Χ. ΤΗΝ 01η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026
• ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ : –
• ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΑ : 4 UAV
• ΣΥΝΟΛΟ Α/Φ : 4
• ΟΠΛΙΣΜΕΝΑ : –
• ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ : 6

ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ : 5

ΕΜΠΛΟΚΕΣ : –

Έχει προηγηθεί ένα μπαράζ προκλήσεων τουρκικών προκλήσεων που δίνουν οριστικό τέλος στα “ήρεμα νερά”: Για παράδειγμα,  μερικές ημέρες μετά την ανακήρυξη θαλασσίων πάρκων σε Βόρειο Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu δημοσίευσε χάρτη-πρόκληση με αυτά.

Η απόφαση του Ερντογάν που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της κυβερνήσεως της Τουρκίας προβλέπει ότι το θαλάσσιο πάρκο Φετιχιέ-Κας, έκτασης 2.170.603 εκταρίων, και το θαλάσσιο πάρκο Βορείου Αιγαίου, έκτασης 174.214 εκταρίων, τέθηκαν υπό καθεστώς προστασίας.

Συναγερμός και στο Ισραήλ

Την ίδια στιγμή, κινήσεις με στόχο την αποτροπή τουρκικής επιθετικότητας στη θάλασσα πραγματοποιεί το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό, αντιδρώντας στις κινήσεις του αντίστοιχου Ναυτικού της Τουρκίας προς νέες περιοχές ισραηλινού ενδιαφέροντος, σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται η Jerusalem Post. Στην ουσία, όπως λέει η εφημερίδα, το μήνυμα που θέλει να στείλει το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό προς την Τουρκία είναι σαφές: εάν η Άγκυρα θεωρεί ότι μπορεί να κινεί ελεύθερα τον στόλο της, θα πρέπει να το ξανασκεφτεί.

Σύμφωνα με πληροφορίες της JPost, οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις (IDF) βρίσκονται σε αυξημένη επιφυλακή για οποιαδήποτε τουρκική κίνηση, είτε στη θάλασσα είτε στην ξηρά ή στον αέρα. Η επιτήρηση περιλαμβάνει περιοχές κοντά στην Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά και, στο χειρότερο σενάριο, τη Συρία ή τη Γάζα.

Οι IDF αναγνωρίζουν ότι το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό αποτελεί ισχυρή δύναμη και δεν μπορεί να αγνοηθεί. Ωστόσο, η μεγαλύτερη εστία κινδύνου σε σχέση με την Τουρκία εντοπίζεται στη Συρία, ιδιαίτερα μετά την ισραηλινή επίθεση σε συριακή αεροπορική βάση, η οποία, όπως παραδέχτηκαν και κυβερνητικοί παράγοντες, είχε στόχο να αποτρέψει την Τουρκία από την εγκατάσταση νέου ραντάρ ή άλλων συστημάτων που θα μπορούσαν να περιορίσουν την ελευθερία δράσης του Ισραήλ.

Το Ισραήλ έχει επίσης αντιταχθεί σθεναρά στη συμμετοχή της Τουρκίας στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης (ISF), την ειρηνευτική δύναμη για τη Λωρίδα της Γάζας. Σύμφωνα με την Jerusalem Post, οι IDF θεωρούν ότι η Τουρκία έχει βαθιά δέσμευση απέναντι στο συριακό καθεστώς, την οποία αποδίδουν και σε θρησκευτικά κίνητρα. Αντίθετα, εκτιμούν ότι η τουρκική εμπλοκή στη Γάζα έχει γενικότερο χαρακτήρα και συνδέεται περισσότερο με την επιδίωξη περιφερειακής επιρροής παρά με τη θρησκεία.

Στις 26 Ιουλίου, η Jerusalem Post είχε αναφέρει ότι, παρά την επαναπροσέγγιση Τουρκίας και Αιγύπτου σε ορισμένους τομείς, υψηλόβαθμες πηγές του ισραηλινού αμυντικού μηχανισμού διακρίνουν περιθώρια συνεργασίας μεταξύ Ισραήλ και Καΐρου, προκειμένου να λειτουργήσουν ως αντίβαρο στις ναυτικές επιδιώξεις της Άγκυρας.

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ επισημαίνει ότι ένα έργο τέτοιου ύψους δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια γενική αναφορά ποσοστού ελληνικής συμμετοχής. Ζητά να γνωστοποιηθούν τα κριτήρια και η διαδικασία επιλογής των 19 εταιρειών, το συγκεκριμένο αντικείμενο και η οικονομική αξία που αντιστοιχούν σε καθεμία, καθώς και ο βαθμός στον οποίο τα 750 εκατ. ευρώ αποτελούν δεσμευτικές και εκτελεστές συμβατικές υποχρεώσεις.

Παράλληλα, ζητά σαφή εικόνα για την πραγματική ελληνική προστιθέμενη αξία, τη συμμετοχή σε παραγωγή, έρευνα και ανάπτυξη, λογισμικό, μεταφορά τεχνογνωσίας και δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στη σύνδεση του ελληνικού έργου με τις ήδη εγκεκριμένες αμυντικές προτεραιότητες, στην αξιοποίηση και διαλειτουργικότητα υφιστάμενων εθνικών δυνατοτήτων, όπως η ΕΑΒ, ο ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ, το ΕΛΚΑΚ και ο ΘΩΡΑΞ, αλλά και στον εθνικό έλεγχο του κεντρικού συστήματος Διοίκησης και Ελέγχου.

Με την αίτηση κατάθεσης εγγράφων ζητούνται τα στοιχεία για τη διαδικασία επιλογής, τις συμβατικές δεσμεύσεις, την επιχειρησιακή ιεράρχηση, την αξιολόγηση των υφιστάμενων ελληνικών δυνατοτήτων και τα δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου επί του λογισμικού, του πηγαίου κώδικα, των τεχνικών δεδομένων και των διεπαφών, κατά το μέρος που δεν είναι νομίμως διαβαθμισμένα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που «γυρίζουν την πλάτη» στη ΕΕ. Κατά την Ισλανδική Τραπεζική κρίση 2008-10, που χάθησαν 5,5 δις. ευρώ καταθέσεις, εδέχθησαν αγογγύστως το κλείσιμο των Τραπεζών που είχαν εξοκείλει, αρνήθησαν ν’ αποζημιώσουν τους Βρεταννούς, Ολλανδούς και Γερμανούς φοροφυγάδες (με καταθέσεις στις Ισλανδικές Τράπεζες) και αντέστησαν επιτυχώς ακόμη και στις απειλές πολέμου Βρετανικού ναυτικού (πάσα παρομοίωσης συμπτωματική).

Το κυριότερο όμως χαρακτηριστικό της πιστωτικής κρίσεως στην Ισλανδία ήταν ότι βάρος δεν το έφεραν οι εισοδηματικώς ασθενέστερες τάξεις, όπως στην Ελλάδα, αλλά οι ευπορότερες. Ο πρόεδρος της Ισλαμικής δημοκρατίας επανειλημμένως απέρριψε συμβιβαστικές λύσεις με τους πιστωτές της χώρας και προστάτευσε το εθνικό εισόδημα που υπεχώρησε 10% περίπου έναντι 25% της «τρίτης Ελληνικής δημοκρατίας» το ίδιο διάστημα.

Το «όχι» της Ισλανδίας και το μήνυμα για την Ελλάδα

Τα αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος το περασμένο Σάββατο στην Ισλανδία ήταν αναμενόμενο. Η απειλή του Αμερικανού προέδρου Τράμπ να καταλάβει την γειτονική Γροιλανδία γαλβάνισε τα πατριωτικά αισθήματα των Ισλανδών, που είδαν με καχυποψία την χλιαρά αντίδραση της Κομισιόν στα αναθεωρητικά σχέδια της Ουάσιγκτον ανάλογα με εκείνα της Αγκύρας – δια τους σκεπτομένους.

Υπό την έννοια αυτή, το Ισλανδικό όχι αποτελεί ένα προμήνυμα για τις προσεχείς Ελληνικές εκλογές. Μπορεί ο ευρωβουλευτής  κ. Γιάννης Μανιάτης να ζητεί Ευρωπαϊκές κυρώσεις στη Τουρκία, για τις παραβιάσεις της Ελληνικής επικρατείας αλλά η αποχή της «διηρημένης Ευρώπης» από μέτρα προστασίας της ιδικής της κυριαρχίας -ούτε κάν της Ελληνικής – απέναντι σε μία αναθεωρητική Τουρκία που δεν σέβεται την διεθνή έννομη τάξη , προκαλεί συνειρμούς με την ψήφο των Ισλανδών. 

Συντόμως θα το διαπιστώσει η ΝΔ , όσες «παροχές» κι αν μοιράσει ο κ. Κυρ. Μητσοτάκης στη Μακεδονία όπου «μετανάστευσε» ύστερα από πολύ καιρό!

Στην πορεία όμως διαπιστώνουμε, ότι τα αυταρχικά καθεστώτα, όπως έχει επικρατήσει να αποκαλούνται συλλήβδην όσοι δεν ασπάζονται επακριβώς τον δικό μας κώδικα αρχών και αξιών, απολαμβάνουν πλεονεκτήματος. Διότι έχουν μεγαλύτερη αυτονομία στη λήψη και στην υλοποίηση αποφάσεων από ότι στις δυτικού τύπου Δημοκρατίες. Στην προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος, όμως, αρχίζουν οι εκπτώσεις σε αυτές τις αρχές και τις αξίες!

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της εποχής είναι η απαγόρευση πρόσβασης στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, με την αιτιολογία ότι διασπείρουν ψευδείς ειδήσεις και χρησιμοποιούνται ως εργαλεία προπαγάνδας. Αυτό όμως δηλώνει την πεποίθηση ότι τα δικά μας μέσα ενημέρωσης απόσχουν από τέτοιες πρακτικές και μεταδίδουν αποκλειστικά το προϊόν της δημοσιογραφικής έρευνας! Πώς είναι όμως δυνατό, εάν δεν υπάρχει πρόσβαση και ανεξάρτητη αξιολόγηση του περιεχομένου των Μίντια του αντιπάλου;

Κατά συνέπεια, ξεκινάει νέος γύρος κατηγοριών για υποκρισία. Κι όσο αυτή η “υπεροχή” που κηρύττει η Δύση δεν μεταφράζεται σε επιτυχίες επί του πεδίου, τόσο θεριεύει ο φόβος “μόλυνσης” των ημετέρων κοινωνιών από την “κακόβουλη επιρροή” (malign influence) των αντιπάλων μας! Και αντί περισσότερης ελευθερίας, ώστε η θεωρία μας να συνάδει με την πράξη, οι επιλογές μας παραπέμπουν σε αναβίωση της μακαρθικής περιόδου στις μεταπολεμικές ΗΠΑ…

Ένα δεύτερο παράδειγμα θα μας βοηθήσει θα συνδέσουμε το σχόλιο με την τρέχουσα επικαιρότητα. Υπάρχει άραγε συστημικό μέσο ενημέρωσης στη Δύση που δεν έχει κάνει κατάχρηση της αναφοράς περί απομόνωσης του Πούτιν, συνεπεία της εισβολής στην Ουκρανία; Πέραν της κατ’ επανάληψη διάψευσης της κατά κόρον προβεβλημένης θεωρίας περί επικείμενης κατάρρευσης της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ή τουλάχιστον του καθεστώτος Πούτιν.

Ο Οργανισμός της Σαγκάης

Έχοντας αυτά κατά νου αξίζει να προσεγγίσει κανείς την είδηση της σύγκλησης Συνόδου Κορυφής του Οργανισμού Συνεργασίας της Σανγκάης στο Μπισκέκ του Κιργιστάν, με τη συμμετοχή 17 αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων: Ρωσία, Κίνα, Ινδία, Τουρκία, Ιράν… Και μόνο τον πληθυσμιακό παράγοντα να αθροίσεις, το επιχείρημα περί απομόνωσης καταρρέει μοναχό του. Αντιθέτως, αν κάτι προκύπτει ολοένα και περισσότερο πιο ευδιάκριτα, είναι μάλλον η απομόνωση της Δύσης από τον μισό πλανήτη τουλάχιστον! Κι αυτό, διότι θέτει προδιαγραφές για να δεχθεί κάποιον ως συνομιλητή!

Στο τέλος θα πούμε στην Τουρκία… ευχαριστώ που με την ιδιότητα του κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ βρέθηκε στη σύνοδο του Οργανισμού της Σαγκάης, έστω κι αν εκπροσωπούσε τον εαυτό της και μόνο. Για να βρει λύση στο πρόβλημα των F-35, ο Ερντογάν έκανε το αυτονόητο. Ζήτησε να συναντηθεί με τον Πούτιν που έχει βέτο στο τι θα γίνουν οι S-400.Πάντα υπό φυσιολογικές συνθήκες…

Οι χώρες που βρέθηκαν στη σύνοδο στο Κιργιστάν δεν σημαίνει ότι συμφωνούν παντού μεταξύ τους, ή ότι δεν υπάρχουν προβλήματα στις διμερείς σχέσεις τους. Τότε, η Ινδία δεν θα έπρεπε να παραστεί, λόγω της Κίνας, αλλά και του Πακιστάν! Κι όταν ο Ινδός πρωθυπουργός Μόντι συνάντησε τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν, του είπε ξεκάθαρα ότι η χώρα του επιθυμεί λήξη του πολέμου στην Ουκρανία. Δεν του χάιδεψε τα αυτιά. Για να λάβει την απάντηση ότι «δουλεύουμε σε αυτή την κατεύθυνση». Με ό,τι θα μπορούσε αυτό να σημαίνει.

Τα ίδια προκύπτουν και από την παρουσία του Ιρανού προέδρου Πεζεσκιάν. Μόνο σαν κλάδος ελαίας μπορεί να ερμηνευθεί η αναφορά του, ότι το Ιράν «θα ανταποκριθεί άμεσα» εάν οι ΗΠΑ επιστρέψουν στις προβλέψεις του Μνημονίου Κατανόησης της 17ης Ιουνίου. Εξάλλου το δήλωσε απερίφραστα: «Ο πόλεμος δεν είναι προς το συμφέρον μας». Δηλαδή, ζητά πλέον να απομακρυνθούν από τη συγκρουσιακή λογική. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί εάν η Ουάσινγκτον εξακολουθεί να επιδιώκει την πλήρη επιβολή της θέλησής της στο Ιράν, θεωρώντας κάθε τέτοια αναφορά ως απόδειξη αδυναμίας και… επικείμενης κατάρρευσης.

Η άνευ όρων υποχώρηση δεν συνάδει με την ιστορία και τον αυτοσεβασμό του Ιράν, ασχέτως εάν κανείς το συμπαθεί ή το αντιπαθεί. Επιδεικνύει συναλλακτική διάθεση και πρόθεση να βρεθεί διέξοδος στο αδιέξοδο. Προφανώς, απαιτείται αλλαγή στάσης του καθεστώτος της Τεχεράνης απέναντι στο Ισραήλ. Οι εσωτερικές ανάγκες το καθιστούν πολύ δύσκολο, μη αφήνοντας περιθώριο για μια ουσιαστική διπλωματική διαδικασία. Αυτά όμως δεν συζητιούνται στα τηλεοπτικά παράθυρα.

Ας μην ξεχνούμε ποια ήταν κάποτε η στάση του σουνιτικού αραβικού κόσμου και πόσο έχει αλλάξει, παρά τις επιπτώσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023, που είχε ακριβώς αυτό ως στόχο. Η ειρήνη πλήττει πολλούς… Υπ’ αυτή την έννοια, η σύνδεση της Τεχεράνης με τη Συμφωνία της Μέκκας δεν θα ήταν κακή ιδέα. Όχι λόγω της παρουσίας της Τουρκίας, αν και μας έχει συνηθίσει σε θεαματικές κωλοτούμπες ο Ερντογάν. Λόγω της Σαουδικής Αραβίας…

Κώδικας επικοινωνίας και Δύση

Επανερχόμενοι στα του “δυτικού απομονωτισμού”, με ποια λογική π.χ. η ΕΕ απέχει από μια τόσο σημαντική συνάντηση, όπως η σύνοδος του Οργανισμού της Σαγκάης; Δεν θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί ως παρατηρητής; Δεν θα έπρεπε να προωθεί μια ευρωπαϊκή ανάγνωση των παγκοσμίων εξελίξεων; Εάν υπήρχε σοβαρή ευρωπαϊκή εκπροσώπηση, ποιος από τους ηγέτες που βρίσκονται εκεί δεν θα επιθυμούσε να ενισχύει τις σχέσεις του με την ΕΕ;

Πού είναι οι ευρωπαϊκές ηγεσίες μιας άλλης εποχής, η διπλωματική εκπροσώπηση των οποίων προκαλούσε παγκόσμιο δέος; Κάποιους ξεχάσαμε μάλλον… στη “συμπερίληψη”. Εκτός κι αν δεν υπάρχουν πια, ως αποτέλεσμα των βαθύτατων κοινωνικών αλλαγών και μετασχηματισμών στη Γηραιά Ήπειρο. Ή μήπως λείπουν τα προβλήματα και οι σκληρότατες διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε Ρωσία και Κίνα; Κι όμως, όσα ειπώθηκαν από τον Πούτιν και τον Σι είναι χαρακτηριστικά.

Εν γνώσει όλων των δυσχερειών, βασιζόμενοι επί των κοινών συμφερόντων, έχουν κώδικα επικοινωνίας. «Η στρατηγική συνεργασία ανάμεσα στη Ρωσία και την Κίνα αποτελεί πρότυπο διακρατικών σχέσεων», δήλωσε ο Πούτιν. «Ακόμα πιο πολλά υποσχόμενες προοπτικές» για τη σινορωσική συνεργασία «χάρη στις κοινές προσπάθειες», διαπίστωσε ο Σι! Αυτά αφορούν τα… atmospherics! Και δεν… παρεξηγούνται όταν ακούσουν «όχι» από τον συνομιλητή! Συνεχίζουν μέχρι να βρουν έναν αμοιβαία αποδεκτό συμβιβασμό.

Μήπως τελικά αυτό το διαχρονικό modus operandi είναι πολύ πιο φυσιολογική διεθνής συμπεριφορά, εν συγκρίσει με την φορτισμένη ιδεολογικά της δικής μας Δύσης; Μήπως δημιουργεί καλύτερα τη βασική προϋπόθεση μη προσφυγής σε καταναγκαστικές πρακτικές; Τουλάχιστον πέραν κάποιων ορίων που δυνητικά θα απειλούσαν με εκτροπή και σύγκρουση; Απλά, οι δυο χώρες είναι αποφασισμένες… να συνυπάρξουν και στον υπό ανάδυση κόσμο.

Ίσως να προκαλούν χαμόγελα σε Μόσχα και Πεκίνο οι δυτικές αναφορές περί άξονα! Και τελικά, μήπως η δυτική προσέγγιση και στάση ρίχνει νερό στο μύλο όσων επιθυμούν τη μετεξέλιξη σε άξονα; Διότι και αυτό με βάση τα κοινά συμφέροντα θα συνέβαινε! Η κυβέρνηση Τραμπ έδειξε να κατανοεί αυτή την πραγματικότητα στις αρχές της θητείας της. Ο άτσαλος και παρορμητικός τρόπος διαχείρισης των διεθνών υποθέσεων εκ μέρους του σημερινού ενοίκου του Λευκού Οίκου δεν βοηθά.

Συνοψίζοντας λοιπόν: Μήπως οι κορώνες περί απομόνωσης που εκτοξεύουν τα δυτικά Μίντια δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα; Μήπως η εμμονή που επιδεικνύεται θα δικαιολογήσει στο τέλος την κριτική ότι αυτά συνιστούν προπαγάνδα και παραπληροφόρηση; Η Δύση με την ιστορία, την κουλτούρα και τη δημοκρατική παράδοση, πώς είναι δυνατόν να αποδέχεται ελαφρά τη καρδία αυτή την κατάσταση που αλλοιώνει, κυριολεκτικά, την ψυχή της; Κάπως έτσι προσφέρονται αποδεικτικά στοιχεία που παραπέμπουν στην αυτοαπομόνωση και τελικά στην αυτοϋπονόμευση.

Σε συνεργασία με το defencepoint

Πρόκειται για συνειδητή κυβερνητική επιλογή. Πέραν της γελοιότητας ως προς τα φάρμακα, οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι η Ελλάδα σβήνει δημογραφικά και ότι η οικογένεια χρειάζεται στήριξη, όχι επαναπροσδιορισμό. Το μόνο “Ακαθόριστο” εδώ είναι το μέγεθος της μετάλλαξης της ιδεολογίας του κυβερνώντος κόμματος. Αντιθέτως, ένα είναι σίγουρο: αυτή η πολιτική δεν έχει σχέση όχι μόνο με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και με τη συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού. Με τις αρχές, τις αξίες και την αξιοπρέπειά του», ανέφερε μεταξύ άλλων.

«Το μόνο ιδεολογικό που υπάρχει σε αυτήν την υπόθεση είναι ότι η Νέα Δημοκρατία και η κυβέρνηση του Κυριακου Μητσοτάκη νοιάζεται για τους ασθενείς και κατάφερε να παραδίδονται τα φάρμακα υψηλού κόστους στο σπίτι των ασθενών χωρίς ταλαιπωρία στις ουρές όπως είχαμε μάθει τόσα χρόνια» σημειώνει μεταξύ άλλων η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη και επισημαίνει ότι αυτό το γεγονός είναι βαθιά ιδεολογικό και λέγεται κοινωνική δικαιοσύνη. Λίγο νωρίτερα και ο ΕΟΠΥΥ εξέδωσε ανακοίνωση για το θέμα, διευκρινίζοντας ότι η πληροφορία που εμφανιζόταν στο «προφίλ του ασφαλισμένου» είχε τεθεί από την ανάδοχο εταιρεία κατ’ εφαρμογή του προτύπου ISO/IEC 5218 και ότι πλέον έχει τροποποιηθεί.

Διευκρινήσεις έδωσε και ο υπουργός Υγείας που είπε πως όταν ενημερώθηκε για το θέμα, το οποίο θίχτηκε και σε δημοσιεύματα, ζήτησε να εξεταστεί και διαπιστώθηκε ότι η συγκεκριμένη επιλογή είχε ενσωματωθεί από την ανάδοχο εταιρεία με βάση πρότυπο ISO. Όπως σημείωσε, έδωσε αμέσως εντολή να αλλάξει, υποστηρίζοντας ότι δεν υπήρχε ιδεολογικό ζήτημα από την πλευρά της κυβέρνησης και ότι η πλατφόρμα έχει ήδη τροποποιηθεί.

Ταυτόχρονα εξαπέλυσε ευθεία επίθεση στον Σαμαρά: «Πράξις δεύτερη: στις λίγες ώρες που χρειάστηκε ο ανάδοχος για να αλλάξει την πλατφόρμα ο Αντώνης Σαμαράς προφανώς στον οίστρο της δημιουργίας του κόμματος του, με το οποίο θέλει να ρίξει τον Μητσοτάκη, έβγαλε μία σκληρή ανακοίνωση ότι «να αποκαλύφθηκε το μοχθηρό μας σχέδιο κατά της οικογένειας…» όχι αγαπημένε μου Πρόεδρε ένα λάθος έγινε διορθώθηκε ψυχραιμία».

Από τις επιθέσεις του Άδωνι Γεωργιάδη δεν ξέφυγε ούτε ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης Κυριάκος Βελόπουλος, την αντίδραση του οποίου την απέδωσε σε ψηφοθηρία.

Πυρά και από Π. Μαρινάκη

Στις αναφορές του Σαμαρά αναφέρθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, μιλώντας στο Mega, τονίζοντας ότι από την πλευρά της κυβέρνησης δεν υπάρχει μέτωπο απέναντι στον πρώην πρωθυπουργό. Ο Παύλος Μαρινάκης εξέφρασε τη θλίψη του για όσα ειπώθηκαν, υπενθυμίζοντας παράλληλα τη δική του παρουσία στη ΝΔ και στη Νεολαία του κόμματος την περίοδο της προεδρίας του Αντώνη Σαμαρά.

«Θλίβομαι και δεν το λέω ούτε για να επιτεθώ, ούτε για να ειρωνευτώ. Το λέω γιατί και εγώ και πολλοί άλλοι που έχουμε περάσει και παραμένουμε στη ΝΔ, έχω υπάρξει ενεργό μέλος της Νεολαίας επί των ημερών του Αντώνη Σαμαρά», είπε. «Μιλάμε για μία ανάρτηση στη συνέχεια εντός δημοσιεύματος που λέει ότι μία εφαρμογή του ΕΟΠΥΥ ανοίγει την πόρτα για το τρίτο, τέταρτο και πέμπτο φύλο», ανέφερε στη συνέχεια και πρόσθεσε: «τα φύλα είναι δύο, δεν πρόκειται ποτέ, ειδικά με αυτή την κυβέρνηση, να αλλάξει». «Μιλάμε για μία αστοχία μίας εταιρείας η οποία εφάρμοσε έναν κανόνα ISO και αποκαταστάθηκε με εντολή του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη», είπε στη συνέχεια και τόνισε ότι «δεν έχει καμία σχέση με woke ατζέντα αυτή η εταιρεία».

Επιθέσεις κατά Σαμαρά

Επίθεση προς τον Σαμαρά έκανε ο Γιώργος Φλωρίδης μέσω του ΣΚΑΪ, με αφορμή τα όσα δήλωσε ο διευθυντής του γραφείου Τύπου του πρώην πρωθυπουργού, Νίκος Τσιούτσιας. Ο στενός συνεργάτης του Σαμαρά μίλησε ανάμεσα στα άλλα για «μεταλλαγμένη» παράταξη ενώ χαρακτήρισε την ΝΔ «παλιό σημιτικό ΠΑΣΟΚ, με λίγο ΛΑΟΣ».

Σε αυτό το πλαίσιο ο υπουργός Δικαιοσύνης είπε για το κόμμα Σαμαρά που δρομολογείται ότι «εδώ και ένα χρόνο ακούμε κόμμα Σαμαρά. Αυτό κινδυνεύει ή οδηγείται στο να γίνει το πιο σύντομο ανέκδοτο… Δικαίωμά του σαφώς αλλά δεν θυμάμαι στη νεότερη πολιτική ιστορία της χώρας να δημιουργείται ένα κόμμα με σκοπό να πλήξει το κόμμα από το οποίο προέρχεται. Ακόμα και η κ. Καρυστιανού, η οποία έφτιαξε ένα κόμμα, κάτι λέει που έχει σχέση με τη χώρα. Ο κ. Τσίπρας λέει «εγώ θέλω να επανέλθω, γιατί έβαλα μυαλό και θέλω να κυβερνήσω καλύτερα». Ο κ. Ανδρουλάκης λέει ότι «πρέπει να πάρω τις εκλογές με μία ψήφο διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία για να αλλάξει η χώρα διακυβέρνηση».

Παράλληλα σημείωσε πως «κόμμα που να δημιουργεί κάποιος που έφυγε από ένα κόμμα, δηλαδή παλιότερα έριξε την κυβέρνηση του κόμματος αυτού, μετά τον μάζεψαν, τον διορίσανε ευρωβουλευτή, μετά τον πήραν, τον κάνανε πρόεδρο, τον κάνανε πρωθυπουργό, και τώρα λέει “φεύγω και θα κάνω ένα κόμμα για να πλήξω την κυβέρνηση αυτή του κόμματος… Ποια είναι η ουσία;».

Στην κριτική της πλευράς Σαμαρά απάντησε και ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης ο οποίος είπε σε ραδιοφωνική του συνέντευξη στα “Παραπολιτικά” ότι «κατηγορεί τη ΝΔ, όταν ο ίδιος συμμαχούσε με το ΠΑΣΟΚ. Κατηγορεί για την Τουρκία, όταν ο ίδιος συζητούσε με την Τουρκία, ταξίδεψε στην Άγκυρα, συνάντησε με τον Ερντογάν. Η απάντηση είναι απλή. Ας δει κάποιος αν το 2012-2015 υπήρχε αποτέλεσμα, σε σχέση με το σήμερα. Η ελληνική εθνική θέση έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Δεν κάνω αντίθεση, θέλω να αναδείξω ότι όταν μιλάμε για θέματα εθνικής πολιτικής, θα πρέπει να μιλάμε με δεδομένα, όχι με γενικότητες».

Είναι σαφές ότι στο Μάξιμου ανησυχούν για τις κινήσεις του Αντώνη Σαμαρά, καθώς ένα μεγάλο κομμάτι της βάσης συμφωνεί με την κριτική του Μεσσήνιου πολιτικού, κυρίως στα εθνικά ζητήματα. Την ίδια στιγμή σε συνολική αποδόμηση της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει προχωρήσει και ο Κώστας Καραμανλής. Πλέον όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές ο «ενδοπαραταξιακός «πόλεμος» θα οξύνεται.

Οι δηλώσεις Τσιούτσια

Πυρά κατά της κυβέρνησης εξαπέλυσε ο Τσιούτσιας, διευθυντής του γραφείου Τύπου του Σαμάρα, ενώ τόνισε πως ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει κλείσει την πόρτα στην παράταξη, σημειώνοντας πως «το κόμμα του κ. Μητσοτάκη είναι το παλιό σημιτικό ΠΑΣΟΚ, με λίγο ΛΑΟΣ». Αρχικά, για τις τοποθετήσεις που έκανε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος πως η κυβέρνηση διατηρεί ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας με την Τουρκία ο κ. Τσιούτσιας σημείωσε: «Με τι αφορμή τα είπε αυτά ο κ. Μαρινάκης; Με μια παραδοχή πως τα ήρεμα νερά δεν είναι ήρεμα νερά. Στα εθνικά θέματα δεν είναι προσωπική πολιτική αλλά εθνική πολιτική. Αυτό η κυβέρνηση δεν το έχει καταλάβει. Λειτουργεί καθαρά επικοινωνιακά και μικροπολιτικά».

«Ο Αντώνης Σαμαράς έχει προειδοποιήσει πολλά χρόνια ότι αυτή η πολιτική είναι λάθος. Διότι δεν υπάρχουν ήρεμα νερά. Η Τουρκία έχει σταθερότατες θέσεις, και επιχειρεί να εκμεταλλευτεί την ελληνική πολιτική, αν την πούμε πολιτική, ώστε να επιβάλλει τετελεσμένα. Και τα τετελεσμένα έχουν επιβληθεί. Άρα ο κύριος Μαρινάκης και ο κύριος Γεραπετρίτης, βγαίνουν τώρα επειδή διαπιστώνουν αυτό που τους λέγανε ο κ. Σαμαράς και ο κ. Καραμανλής και τους προειδοποιούσαν».

Για τη δήλωση του υπουργού Εξωτερικών Γεραπετρίτη πως και ο Σαμαράς «συζητούσε με τον κ. Ερντογάν και με την τουρκική κυβέρνηση όταν είχαμε παραβιάσεις», ο Τσιούτσιας σχολίασε πως «τα περί συζητήσεων και τα περί διαλόγου είναι αστείο. Κανένας άνθρωπος στη γη δεν είναι κατά του διαλόγου. Διάλογο κάνουν και οι έμποροι μεταξύ τους. Όμως, το ζήτημα δεν είναι να γίνεται ένας διάλογος. Το θέμα είναι, με ποιον μιλάς; Τι λες όταν συζητάς; Ποια είναι τα θέματα που θα έχεις στο τραπέζι; Πότε σταματάς έναν διάλογο; Πότε τον επαναφέρεις; Με ποιους όρους τον διεξάγεις;».

Σε άλλο σημείο τόνισε πως «η εξωτερική πολιτική της χώρας πάσχει, στην πραγματικότητα δεν έχουμε εξωτερική πολιτική… Ο κ. Γεραπετρίτης είπε στον συνάδελφο Παύλο Τσίμα την περίφημη φράση “εγώ θα υπερασπιστώ τα ήρεμα νερά, ακόμα και αν με πουν και μειοδότη”. Τότε, λοιπόν, βγαίνει ο κ. Σαμαράς και λέει “αυτά τα πράγματα δεν λέγονται δημοσίως, ποτέ δεν ξεκινάς έτσι, πρέπει να αποπεμφθεί”. Αποπέμφθηκε ο κ. Σαμαράς, όχι ο κ. Γεραπετρίτης. Σήμερα η τυπική αιτία διαγραφής του κ. Σαμαρά από τη ΝΔ ποια είναι; Είχε άδικο για τα ήρεμα νερά; Ποιος είχε άδικο, ο Σαμαράς ή ο Γεραπετρίτης; Και έφτασε σε σημείο να πει ο κ. Γεραπετρίτης πως δεν έχει το έρεισμα να μιλά ο κ. Σαμαράς, ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας».

Στη συνέχεια, υπογράμμισε πως είναι «πολύ λογικό ο κ. Γεραπετρίτης να μην κατανοεί ούτε την πολιτική αντίληψη και ανάλυση του κ. Σαμαρά. Επειδή είναι ΠΑΣΟΚ. Ήταν πάντα στο ΠΑΣΟΚ και μετέχει στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Λογικό είναι να μην κατανοεί την ιστορία της παράταξης». Σε σχόλιο πως ο πρώην πρωθυπουργός έχει κλείσει τις πόρτες του με την παράταξη, ο Τσιούτσιας απάντησε: «Όχι, κάνετε λάθος. Δεν έχει κλείσει καμία πόρτα με την παράταξη. Το κόμμα του κ. Μητσοτάκη είναι το παλιό σημιτικό ΠΑΣΟΚ, ολίγον παλιό ΛΑΟΣ και ανάλογα την περίοδο, τις δημοσκοπήσεις ρίχνουμε και δύο ατάκες. Πρόσφατα θυμήθηκαν και τους πολίτες τους δεξιούς και κεντροδεξιούς. Τόσα χρόνια ήταν απαγορευμένη λέξη».

Για την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης σχολίασε πως «εφαρμόζει την κυβερνητική επιδοματική πολιτική του κ. Τσίπρα». Ερωτηθείς εάν ο Σαμαράς έχει πολιτικές επιδιώξεις, απάντησε πως «όταν μιλάει ένας άνθρωπος που έχει διατελέσει πρωθυπουργός δεν έχει καμία φιλοδοξία. Η μόνη του φιλοδοξία είναι η εθνική. Όπως είπε και ο Αντώνης Σαμαράς στην Κρήτη “μου λένε κάποιοι γιατί δεν πάω σπιτάκι μου’”, δεν συνταξιοδοτείται στην πολιτική όταν έχει την αίσθηση καθήκοντος. Ο στόχος είναι πάντα η πατρίδα, κάθε παρέμβαση γίνεται για την πατρίδα». «Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε μια διαπιστωμένη έλλειψη κοινωνικής εκπροσώπησης», τόνισε.

Η πρώτη επίθεση Γεωργιάδη

Την άποψη ότι η τοποθέτηση του Τσούτσια ότι η ΝΔ είναι ολίγον από ΛΑΟΣ, «δεν εκφράζει τον Αντώνη Σαμαρά αλλά είναι τοποθέτηση του κ. Τσούτσια» εξέφρασε το πρωί της Δευτέρας ο υπουργός Υγείας, Γεωργιάδης, στην πρώτη του ανοιχτή αντιπαράθεση με το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού. Ειδικά για τον κ. Τσούτσια είπε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ «δεν έχει ιδιαίτερο ταλέντο στις συνεντεύξεις. Αν αυτός θα είναι ο spokesman, δεν τα βλέπω καλά για τον πρόεδρο, είναι μια κακή περίπτωση εκπροσώπου, καλό παιδί για να σου μαζεύει τα δελτία Tύπου, αλλά όχι για να σε εκπροσωπεί. Αυτό που είπε είναι εξαιρετικά προσβλητικό για εμάς, αλλά το κυριότερο για τον Αντώνη Σαμαρά. Πρακτικά τα στελέχη του ΛΑΟΣ μπήκαν στη ΝΔ επί Σαμαρά. Το να το λέει αυτό ο Τσούτσιας εκπροσωπώντας τον Σαμαρά είναι λίγο γελοίο».

Λέγοντας «έχω σεβασμό αγάπη και ευγνωμοσύνη» για τον πρώην πρωθυπουργό, ο αντιπρόεδρος της ΝΔ συμπλήρωσε «δεν θα ήθελα να πιστέψω ότι θα φτάσουμε σε εμφύλιο που θα λέμε μεταξύ μας ανοησίες… Το πιο σημαντικό είναι να μην χάσουμε τη λογική μας. Μου απάντησε χθες ο Τσελέντης που το 2012 ήταν υποψήφιος με τον Καμμένο. Άρα ο Σαμαράς φαίνεται λόγω Τσούτσια και όσων ακολούθησαν να στρέφεται κατά του Σαμαρά του 2012. Ο Σαμαράς να υβρίζει τον Σαμαρά του 2012 και να χρησιμοποιεί τους υβριστές του 2012 για να υβρίσει εμάς δεν γίνεται» πρόσθεσε ο Γεωργιάδης.

«Ένα κεφάλαιο είναι το γινάτι, εγώ δεν μπαίνω σε αυτά τα θέματα γιατί ο καθένας έχει τα μέτρα του και τα μετράει. Σε έναν καβγά ο καθένας έχει την ευθύνη του. Θεωρώ μη επαρκή λόγο πολιτικής αντιπαράθεσης τη μη συμπάθεια σε ένα πρόσωπο» κατέληξε ο Γεωργιάδης για τον Σαμαρά. Μιλώντας στη συνέχεια στην ΕΡΤ ο Γεωργιάδης είπε για τον Τσούτσια ότι «υπερέβη τα εσκαμμένα και εξέθεσε τον Σαμαρά. Όλη η συνέντευξή του ήταν προσβολή προς τον κ. Σαμαρά. Όταν ο κ. Τσούτσιας καπηλευόμενος το όνομα Σαμαρά κατηγορεί τον κ. Μητσοτάκη ότι έχει κάνει τη ΝΔ ολίγον από ΛΑΟΣ, και τα τρία στελέχη ήρθαμε επί Σαμαρά.

»Όταν μιλάει για το σημιτικό ΠΑΣΟΚ, ο Σαμαράς και σωστά συγκυβέρνησε με το ΠΑΣΟΚ, μοιράστηκε την εξουσία με το ΠΑΣΟΚ άρα είναι πολιτικά αστήρικτο να θέλει να στηρίξει την κριτική στη ΝΔ σε αυτό. Τον Στουρνάρα ποιος τον έκανε διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος; Ο Αντώνης Σαμαράς και δικαιώθηκε. Είναι σαν να λέει ότι ο Σαμαράς του παρελθόντος τα έκανε λάθος… Εγώ είπα ότι εάν συμβεί το κόμμα Σαμαρά, δέον είναι να τηρηθούν κανόνες καλής συμπεριφοράς ένας στον άλλο, ούτε να ξεχνάμε την πολιτική μνήμη μας. Ο κ. Τσούτσιας ξεκίνησε στραβά αυτή την προσπάθεια, πιστεύω ο κ. Σαμαράς με την εμπειρία μου έχει θα το διορθώσει».

Αγωνία στο Μαξίμου

Και ενώ η πρώτη μέτρηση μετά την καλοκαιρινή ραστώνη δείχνει την ΝΔ στο 26,5% στη πρόθεση ψήφου (δηλαδή σε ένα ποσοστό που υπό συνθήκες “φλερτάρει” με το πολυπόθητο 30%), στο Μαξίμου επικρατεί αναβρασμός. Ούτως ή άλλως θα υπήρχε ενόψει ΔΕΘ, ωστόσο ο μεγάλος πονοκέφαλος (το δείχνουν και οι δηλώσεις κορυφαίων υπουργών) παραμένει ο Σαμαράς και το υπό σύσταση νέο του κόμμα. Μπορεί να μη το δηλώνουν δημοσίως, αλλά σε Μαξίμου και Πειραιώς νιώθουν απολύτως βέβαιοι πως θα καταγραφούν αξιοπρόσεκτες διαρροές. Θυμίζουμε πως στην προαναφερθείσα δημοσκόπηση της INTERVIEW το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού φτάνει σε δυνητική ψήφο το 12%, με ένα 6% να δηλώνει απολύτως βέβαιο πως θα το στηρίξει.

Ένα σημαντικό ερώτημα αποτελεί η στάση που προσωπικά θα αποφασίσει να κρατήσει απέναντι στον Σαμαρά ο Μητσοτάκης, αν δηλαδή θα επιλέξει να προχωρήσει σε μία ευθεία σύγκρουση, ή αν θα συνεχίσει να αναθέτει τη “βρώμικη” δουλειά στους υπουργούς του. Πάντως το ρεπορτάζ καταγράφει πως οποτεδήποτε κορυφαίος υπουργός προβαίνει σε “σκληρή” τοποθέτηση κατά του πρώην πρωθυπουργού, τα τηλέφωνα παίρνουν φωτιά προς το Μαξίμου εκ μέρους δυσαρεστημένων γαλάζιων βουλευτών που ψέγουν την επιλογή της κυβέρνησης να “πυροβολήσει” τον Σαμαρά.

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» σε ανακοίνωση του ενημερώνει ότι: «1. Τον Απρίλιο 2020 ο Οργανισμός έλαβε ανώνυμη αναφορά στην Εθνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056 για 3 παιδιά, 1 κορίτσι και 2 αγόρια. Ο καλών ανέφερε:

• παραμέληση της υγιεινής των 3 παιδιών
• οικονομική εκμετάλλευση της κόρης
• χρήση ουσιών από τους γονείς
• παραμέληση της εποπτείας των παιδιών

Η αναφορά εστάλη στην αρμόδια Εισαγγελία. Ενημέρωση του Οργανισμού για την πορεία της αναφοράς δεν υπήρξε.

2. Τον Δεκέμβριο 2024 ο Οργανισμός έλαβε ανώνυμη κλήση στην Εθνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056 για 3 παιδιά, 1 κορίτσι και 2 αγόρια. Οι καλούντες ανέφεραν:

• πιθανή χρήση ουσιών από το κορίτσι
• σωματική βία από τον πατέρα προς την κόρη
• χρήση ουσιών από τους γονείς
• κακοποίηση της κόρης από τον πατέρα
• Καθώς δεν δόθηκαν επαρκή στοιχεία (ονοματεπώνυμα, περιοχή κ.λπ.) ο Οργανισμός δεν προχώρησε σε αποστολή της συγκεκριμένης αναφοράς στις αρμόδιες Αρχές.

3. Με τα δεδομένα που τώρα δημοσιοποιούνται, οι ηλικίες, το φύλο των παιδιών και οι οικογενειακές συνθήκες (Έλληνας πατέρας, αλλοδαπή μητέρα, χρήση ουσιών κ.λπ.) ταιριάζουν με την υπόθεση της Κυψέλης. Ωστόσο, αυτό δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί απόλυτα λόγω έλλειψης στοιχείων στην αναφορά του 2020 και στην κλήση του 2024. 4. Από το 2024 έως και σήμερα δεν έχει υπάρξει καμία άλλη εμπλοκή του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού»”.

Τι λέει η Αστυνομία

Την ίδια στιγμή, νέα στοιχεία για τη φρικτή υπόθεση στην Κυψέλη έδωσε το πρωί της Τρίτης η εκπρόσωπος Τύπου της Ελληνικής Αστυνομίας, Κωνσταντία Δημογλίδου, μιλώντας στον ΣΚΑΪ. Όπως ανέφερε, οι Αρχές βρίσκονται αντιμέτωπες με μια υπόθεση που χαρακτηρίζεται πρωτοφανής, ενώ η έρευνα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη προκειμένου να αποσαφηνιστούν οι συνθήκες θανάτου του βρέφους και ο ρόλος των εμπλεκόμενων προσώπων.

Η κα Δημογλίδου περιέγραψε τον τρόπο με τον οποίο οι αστυνομικοί έφτασαν στο διαμέρισμα, εξηγώντας ότι όλα ξεκίνησαν από καταγγελία σχετικά με την παραμονή μιας οικογένειας σε ακίνητο. «Ουσιαστικά ξεκίνησε με μια καταγγελία μιας οικογένειας η οποία δεν αποχωρούσε από ένα διαμέρισμα, και είχαμε παράπονα από τον ιδιοκτήτη, ο οποίος μάλιστα συνάντησε τυχαία μια ομάδα ΔΙΑΣ, την οδήγησε στο σημείο που βρισκόταν το διαμέρισμα.

Εκεί εντοπίστηκαν, ευτυχώς, την τελευταία στιγμή τα μέλη της οικογένειας τα οποία ετοιμάζονταν να αποχωρήσουν από το σπίτι, και δυστυχώς είχαμε αυτό το εύρημα, ένα βρέφος σε κατάσταση ψύξης ουσιαστικά, όπως διαπίστωσαν οι συνάδελφοι, και μάλιστα ήταν τέτοια η κατάσταση της σορού που δεν μπορούσαν να αντιληφθούν αν μιλάμε για εγκληματική ενέργεια ή όχι.

Γι’ αυτό ήταν πολύ κρίσιμη η ιατροδικαστική εξέταση, η οποία έδειξε ότι μιλάμε για μια εγκληματική ενέργεια, για μια βρεφοκτονία. Οπότε καταλαβαίνετε ότι σχηματίζεται δικογραφία αυτή τη στιγμή σε βάρος των δύο γονέων, χωρίς κανένας από τους δύο να έχει εξηγήσει την κατάσταση στην οποία βρέθηκε το βρέφος», είπε.

Μαρτυρίες γειτόνων για την φρίκη στην Κυψέλη

«Πολλή βρωμιά, για φασαρίες ο Κυριάκος (σ.σ. ο σύζυγός της) τα ξέρει. Μήπως είναι αυτοί που να ανακατεύτηκαν με το μωράκι, που σκοτώσανε ένα μωράκι; Αυτοί είναι; Φρίκη, τραγωδία μεγάλη» λέει ένοικος της πολυκατοικίας επι της Φυλής όπου διέμενε, προτού μεταφερθεί στη Θάσου, το ζευγάρι που κατηγορείται για την ανατριχιαστική υπόθεση της Κυψέλης.

Η ίδια γυναίκα -ο σύζυγος της οποίας ήταν διαχειριστής στο κτίριο της Φυλής- υποστήριξε στο Orange Press ότι δεν έβλεπε τα παιδιά, ούτε είχε ακούσει κλάμα βρέφους: «Καθόλου, οι πόρτες ήταν κλειστές. Μόνο μια φορά ήθελα να πάω εγώ να τους πω “δεν ντρέπεστε που μας κάνατε εδώ χάλια μαύρα;”». Όπως είπε, οι συνθήκες στο διαμέρισμα, και εκτός αυτού, ήταν τόσο άσχημες που «δεν μπορούσαμε να μπούμε μέσα. Βρώμα, βρώμα, βρώμα, σακιά βρωμιά». Και άλλοι ένοικοι, μιλώντας με κλειστές τις κάμερες, σημείωσαν ότι δεν είχαν αντιληφθεί βρέφος στο ακίνητο.

Στο μικροσκόπιο η γέννηση του βρέφους

Οι Αρχές επιχειρούν πλέον να διασταυρώσουν κάθε στοιχείο που αφορά την ταυτότητα του βρέφους. Όπως ανέφερε η εκπρόσωπος της ΕΛ.ΑΣ., οι γονείς έχουν υποστηρίξει ότι το παιδί είχε γεννηθεί σε μαιευτήριο, χωρίς όμως να δώσουν συγκεκριμένες πληροφορίες.

«H οικογένεια αναφέρει ότι έχει γεννηθεί σε κάποιο μαιευτήριο χωρίς να δώσει περισσότερα στοιχεία. Είναι κάτι βέβαια που αναζητούν οι αρχές, όπως επίσης με ποιον τρόπο ήρθαν στη ζωή και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, αν αποτελούν μέλη, γιατί καταλαβαίνετε ότι είμαστε υποχρεωμένοι να ζητήσουμε εξέταση και διασταύρωση DNA για όλα τα μέλη της οικογένειας».

Η εξέταση DNA αναμένεται να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο της έρευνας, καθώς οι Αρχές επιχειρούν να διασταυρώσουν τις συγγενικές σχέσεις των προσώπων που βρίσκονταν στο επίκεντρο της υπόθεσης.

Ο ρόλος του Αφγανού

Αναφερόμενη στον Αφγανό που συνελήφθη στο πλαίσιο της υπόθεσης, η Κωνσταντία Δημογλίδου σημείωσε ότι πρόκειται για πρόσωπο που είναι ήδη γνωστό στις Αρχές για υποθέσεις ναρκωτικών. «Ουσιαστικά έχει συλληφθεί μαζί με το ζευγάρι για την κατοχή ναρκωτικών ουσιών, οι οποίες βρέθηκαν, και μάλιστα πραγματοποιήθηκε έρευνα και στην δική του οικία, στην οικία στην οποία δήλωσε ότι διαμένει, και εξετάζεται η εμπλοκή του και σε οποιοδήποτε άλλο αδίκημα προκύψει στην πορεία της προανάκρισης».

Οι έρευνες δεν περιορίζονται, επομένως, μόνο στην υπόθεση του νεκρού βρέφους, καθώς εξετάζεται συνολικά η δραστηριότητα των προσώπων που βρίσκονταν στο διαμέρισμα.

Τι εξετάζεται για τα ανήλικα παιδιά

Ιδιαίτερο βάρος δίνουν οι Αρχές και στην κατάσταση των ανήλικων παιδιών που εντοπίστηκαν στο σπίτι. Η εκπρόσωπος της ΕΛ.ΑΣ. ανέφερε ότι έχουν καταγραφεί διάφορα ευρήματα και αντικείμενα, τα οποία περιλαμβάνονται στη δικογραφία. Για τον λόγο αυτό έχουν ζητηθεί εξειδικευμένες εξετάσεις από το νοσοκομείο όπου βρίσκονται τα παιδιά, ενώ αναμένεται να εξεταστούν και από ιατροδικαστή.

Σε ερώτηση για τα νοσήματα που έχουν εντοπιστεί στα παιδιά, η κα Δημογλίδου ανέφερε: «Yπάρχουν κάποια αποτελέσματα εξετάσεων που αποδεικνύουν ότι έχουν κάποιο νόσημα, φέρουν κάποιο νόσημα. Βέβαια δεν έχει αποδειχθεί ακόμα πόσα χρόνια νοσούν από το συγκεκριμένο νόσημα και με ποιον τρόπο το απέκτησαν. Αυτό είναι κάτι που διερευνάται».

Από την πρώτη στιγμή, που έγινε γνωστό το ναυάγιο, η Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω των Ηνωμένων Εθνών, διαμήνυσε ότι είναι έτοιμη να προσφέρει οποιαδήποτε βοήθεια της ζητηθεί. Να συνδράμει στην προσπάθεια με δικές της δυνάμεις. Αν και συνήθως η κατοχική πλευρά είναι επιφυλακτική, μέχρι και αρνητική να δεχθεί βοήθεια από την Κυπριακή Δημοκρατία, υπήρξαν στο παρελθόν περιπτώσεις, κατά τις οποίες λειτούργησε διαφορετικά.

Για παράδειγμα, σε δυο μεγάλες πυρκαγιές, τον Μάιο του 2020, στα χωριά Διόριος και Κορμακίτης και τον Ιούνιο του 2022 στην Καντάρα, το κατοχικό καθεστώς ζήτησε βοήθεια από την Κυπριακή Δημοκρατία και την έλαβε αμέσως, προσφέροντας εναέρια μέσα. Ήταν στην πρώτη περίπτωση ηγέτης του κατοχικού καθεστώτος ο Μουσταφά Ακιντζί (με ψευδοπρωθυπουργό τον Τατάρ) και στη δεύτερη, επικεφαλής της αποσχιστικής οντότητας ήταν ο Ερσίν Τατάρ.

Δεν δέχθηκαν βοήθεια στην Κερύνεια

Αυτή τη φορά, η Κυπριακή Δημοκρατία έσπευσε να δηλώσει έτοιμη να βοηθήσει, πλην όμως δεν υπήρξε ανταπόκριση από κατοχικής πλευράς. Υπενθυμίζεται ότι το Κέντρο Συντονισμού Έρευνας-Διάσωσης ( ΚΣΕΔ), δήλωσε ετοιμότητα μέσω των Ηνωμένων Εθνών, να παράσχει την όποια βοήθεια χρειαστεί για την αντιμετώπιση της κρίσης. Βοήθεια χρειάζονταν, εξ[ ου και όπως αναφέρει δημοσίευμα του “Φιλελεύθερου”, η τουρκική πλευρά απευθύνθηκε σε ολλανδική εταιρεία ζητώντας βοήθεια.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι Ολλανδοί με τη σειρά τους έψαχναν  για βοήθεια στη Λεμεσό και επικοινώνησαν με ιδιοκτήτη ρυμουλκού! Όλα αυτά επισημαίνονται σε μια περίοδο που συζητούνται Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης και από τουρκικής πλευράς τονίζεται η ανάγκη να γίνουν ενέργειες «για αποκατάσταση της εμπιστοσύνης». Θεωρητικά πάντα.

Προφανώς και σε τέτοιες συνθήκες, δεν επιχειρείται να αποδοθούν πολιτικές ευθύνες και σε καμία περίπτωση να τύχει πολιτικής εκμετάλλευσης η τραγωδία. Ο Τουφάν Έρχιουρμαν δεν έχει “αρμοδιότητες” σε αυτά τα ζητήματα, καθώς αυτές ανήκουν στη ψευδοκυβέρνηση και πρωτίστως στην Τουρκία. Θα μπορούσε, βέβαια, να παρέμβει και να επιμείνει όπως υπάρξει συνεργασία, όπως έχει γίνει κατά το παρελθόν από προκατόχους του.

Τί είχε συμβεί με τις πυρκαγιές

Σημειώνεται ότι το 2020 ήταν η πρώτη φορά που αποδέχθηκαν βοήθεια στα κατεχόμενα από τις ελεύθερες περιοχές. Σύμφωνα με την εφημερίδα Diyalog (18.05.20), στα κατεχόμενα, λόγω του γεγονότος ότι δεν αρκούσαν τα οχήματα της λεγόμενης “πυροσβεστικής” και της “πολιτικής άμυνας” για κατάσβεση των πυρκαγιών, ζητήθηκε βοήθεια πρώτα από την Τουρκία και μετά από την “νότια Κύπρο”, όπως χαρακτηρίζεται η Κυπριακή Δημοκρατία.

Από την Τουρκία ήρθαν τρία ελικόπτερα, αναφέρει το δημοσίευμα προσθέτοντας ότι ο Μουσταφά Ακιντζί, ο οποίος μετέβη στην περιοχή των πυρκαγιών, διαπίστωσε ότι αργούσε η επέμβαση των πτητικών μέσων από την Τουρκία και επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, ο οποίος «απέστειλε γρήγορα στον βορρά», κατά την έκφραση της εφημερίδας, ένα πυροσβεστικό αεροπλάνο και ένα ελικόπτερο.

Σε τέτοιες στιγμές, ανθρώπινης τραγωδίας, η όποια πολιτική συζήτηση δεν είναι προφανώς ψηλά στην ατζέντα. Όμως και η τραγωδία αυτή, το ναυάγιο στη θαλάσσια περιοχή της κατεχόμενης Κερύνειας, έχει πολιτικές προεκτάσεις και είναι αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης κατοχής.

Υ.Γ.: Εδώ και χρόνια, στο πλαίσιο συνεννόησης, ως Μέτρο Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, υπάρχουν διευθετήσεις για το ηλεκτρικό ρεύμα. Η ΑΗΚ (Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου) στέλνει ρεύμα στα κατεχόμενα αλλά και λαμβάνει, όταν υπάρχει ανάγκη.

Μετά από 123 χρόνια, το 1918, η Πολωνία έγινε (εκ νέου) ανεξάρτητο κράτος. Ο πόλεμος μεταξύ Πολωνίας και Σοβιετικής Ρωσίας ακολούθησε την περίοδο 1919-1921, στον οποίο στην πολωνική ιστορική θεώρηση ξεχωρίζει το λεγόμενο “θαύμα του Βιστούλα” (1920). Κεντρικό ιστορικό πρόσωπο εκείνης της περιόδου για τους Πολωνούς είναι ο Γιόζεφ Πιλσούντσκι αγάλματα του οποίου, και δημόσιες αναφορές με το όνομά του, υπάρχουν πολλά στη σημερινή Πολωνία.

Την 1η Σεπτεμβρίου 1939 η ναζιστική Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία, ημερομηνία που θεωρείται – κατά την κρατούσα ερμηνεία στην Ευρώπη – ως έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στο πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου δύο από τις τρεις βασικές δομές του “Ανατολικού Μπλοκ” ιδρύθηκαν στην Πολωνία. Το “Σύμφωνο της Βαρσοβίας” το 1955 στο στρατιωτικό επίπεδο και η Κομινφόρμ (Γραφείο Πληροφοριών των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων) το 1947 στο πολιτικό επίπεδο. Η Κομεκόν (Συμβούλιο για την Αμοιβαία Οικονομική Βοήθεια) το 1949 στο οικονομικό επίπεδο είχε ιδρυθεί στη Σοβιετική Ένωση.

Πολλές από τις λαϊκές κινητοποιήσεις ενάντια στα καθεστώτα του λεγόμενου “υπαρκτού σοσιαλισμού” εκδηλώνονταν στην Πολωνία. Το 1953 (εκτός της Ανατολικής Γερμανίας), 1956 (εκτός της Ουγγαρίας), 1970, 1980-81, με την πλατιά και μαχητική κινητοποίηση του μαζικού εργατικού συνδικάτου της Αλληλεγγύης (Solidarność‎), που ξεκίνησε στα Ναυπηγεία Λένιν του Γκτανσκ στη Βαλτική.

Η πτώση του Υπαρκτού σοσιαλισμού

Η πτώση των καθεστώτων του “υπαρκτού σοσιαλισμού” και το “μοντέλο” των αναίμακτων μεταβάσεων σε δημοκρατικά καθεστώτα πολιτικού πλουραλισμού, μέσω των λεγόμενων διαπραγματεύσεων “στρογγυλής τράπεζας” το 1988-1989, διαμορφώθηκε ουσιαστικά στην Πολωνία και στην Ουγγαρία. Χαρακτηρίστηκε ως “βελούδινη επανάσταση» στην εμπειρία της Τσεχοσλοβακίας το 1989. Μεταβάσεις που αναλύθηκαν ως τρίτο κύμα εκδημοκρατισμού σύμφωνα με το γνωστό σχήμα του Χάντιγκτον, μαζί με εκείνες της Νότιας Ευρώπης που είχαν προηγηθεί μια 15ετία. Στην περίπτωση των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης, η διαδικασία μεταβάσεων αναθέρμανε διεθνώς τη συζήτηση για την έννοια της “κοινωνίας πολιτών”.

Από τις μετακομμουνιστικές χώρες της κεντρο-ανατολικής Ευρώπης, η Πολωνία μαζί με την Τσεχία, την Σλοβενία και την Ρουμανία έχουν σημαντικούς ρυθμούς οικονομικής καπιταλιστικής ανάπτυξης. Θυμόμαστε τον περίφημο “Πολωνό υδραυλικό”, που αντιπροσώπευε το φθηνό εργατικό δυναμικό, στη δημόσια συζήτηση που πραγματοποιούνταν στο πλαίσιο του γαλλικού δημοψηφίσματος για το Ευρωσύνταγμα το 2005. Και οι τέσσερεις χώρες εντάχθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η δεκαετία του 21ου αιώνα. Η Σλοβενία έχει ενταχθεί στη ζώνη του ευρώ, οι άλλες τρεις διατηρούν το εθνικό τους νόμισμα.

Έχει ενδιαφέρον η σύγκριση της Ελλάδας με αυτές τις χώρες την περίοδο 1990-2010 στο οικονομικό-θεσμικό πεδίο σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης και ευρωπαϊκής περιφερειακής ολοκλήρωσης. Η ήττα του δικού μας “συστήματος χώρα”, όπως καταδεικνύεται από τη συνθήκη “άτυπης” χρεοκοπίας το 2009-2010 και το καθεστώς μνημονιακής υπαγωγής που ακολούθησε, είναι μάλλον συντριπτική σε συγκριτική προοπτική.

Η εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας

Το ιστορικό γεγονός που καταλαμβάνει την κεντρική θέση στην επίσημη κρατική διήγηση της “μετά το 89” Πολωνίας είναι οι 63 ημέρες της εξέγερσης της Βαρσοβίας το 1944 (1/8-2/10). Η εξέγερση της Βαρσοβίας του 1944 ακολούθησε την εξέγερση του εβραϊκού γκέτο της Βαρσοβίας του 1943 (19/4-16/5). Η Πολωνία είχε μια διαφορά σε σχέση με τις άλλες χώρες-κοινωνίες που ανέπτυξαν μαζικό αντιστασιακό κίνημα στα χρόνια της γερμανικής κατοχής κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ενώ σε χώρες όπως η Γιουγκοσλαβία, η Ελλάδα, η Γαλλία, η Ιταλία, η Τσεχοσλοβακία, στις δυνάμεις της εθνικής αντίστασης κυριαρχούσαν οι κομμουνιστές, ιδίως μετά την επική νίκη του Κόκκινου Στρατού επί των Γερμανών στη μάχη του Στάλινγκραντ 1942-1943, στην Πολωνία οι κομμουνιστές αποτέλεσαν μια υπαρκτή μεν, αλλά ελάσσονα δύναμη. Κύρια δύναμη της πολωνικής αντίστασης ήταν ο λεγόμενος Εγχώριος Στρατός (Armia Krajowa) ο οποίος ελεγχόταν από την εξόριστη πολωνική κυβέρνηση που βρισκόταν στο Λονδίνο.

Το κομμουνιστικό κίνημα δεν μπορούσε να αναπτυχθεί μαζικά στην Πολωνία για λόγους ιστορικούς, πρόσφατους ή πιο μακρινούς. Ο κομμουνισμός στην Πολωνία δεν ήταν μια ιδεολογία, ένα ιστορικό σχέδιο-όραμα της αταξικής κοινωνίας, όπως διαμορφώθηκε από μάχιμους διανοούμενους και αγωνιστές του εργατικού κινήματος του 19ου και του 20ου αιώνα, αλλά ως συγκεκριμένη υλική δύναμη ήταν φιλο-σοβιετισμός και τελικά φιλο-ρωσισμός. Όπως χαρακτηριστικά μας ειπώθηκε στο ταξίδι από Πολωνό ιστορικό σε άπταιστα ελληνικά, «ό,τι είναι για τους Έλληνες οι Τούρκοι, είναι για τους Πολωνούς οι Ρώσοι και οι Γερμανοί».

Ήταν λοιπόν αδύνατο στη συγκυρία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου για ιστορικούς λόγους να αναπτυχθεί στην Πολωνία μαζικό κομμουνιστικό κίνημα, σε αντίθεση λχ με την Τσεχοσλοβακία. Ο αντισοβιετισμός ήταν λαϊκός, εκδηλωνόταν και στην τέχνη. Είναι χαρακτηριστικές οι ταινίες του Πολωνού σκηνοθέτη Αντζέι Βάιντα, τόσο πριν όσο και μετά το 1989, “Άνθρωπος από μάρμαρο” (1977), “Κατίν” (2007).

Η στάση των Σοβιετικών

Η εξέγερση της Βαρσοβίας του 1944 ήταν μαζική, αλλά κατεστάλη με ιδιαίτερη βιαιότητα από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής. Οι Πολωνοί κατηγορούν τους Σοβιετικούς ότι ενώ τον Ιούλιο 1944 είχαν φτάσει ήδη πολύ κοντά στη Βαρσοβία, δεν βοήθησαν την εξέγερση και προτίμησαν την καταστολή της, γιατί οι δυνάμεις που καθοδηγούσαν την εξέγερση ήταν φιλοβρετανικές, ή μη φιλικές προς την Σοβιετική Ένωση/Ρωσία.

Οι Σοβιετικοί ενδεχομένως θεωρούσαν ότι η εξέγερση εκδηλώθηκε σε μια στιγμή, καθοδηγούμενη από την Βρετανία, προκειμένου να δημιουργηθούν τετελεσμένα υπέρ της και εναντίον των συμφερόντων της Σοβιετικής Ένωσης στο διαφαινόμενο μεταπολεμικό κόσμο, αναφορικά με τις σφαίρες επιρροής δυνάμεων.

Ήταν μία περίοδος που γινόταν “διαπραγμάτευση”, εν μέσω ιδιαίτερα σκληρών πολεμικών επιχειρήσεων με τις δυνάμεις του Άξονα, μεταξύ των ηγετών της αντιφασιστικής συμμαχίας για τον μεταπολεμικό κόσμο (Τεχεράνη, Νοέμβριος 1943, Γιάλτα, Φεβρουάριος 1945). Τελικά οι Σοβιετικοί θα εξαπολύσουν επίθεση κατά των γερμανικών δυνάμεων στην Πολωνία τον Ιανουάριο 1945, βοηθώντας κατ’ ουσίαν τις αμερικανο-βρετανικές δυνάμεις στο δυτικό μέτωπο, που ένα 6μηνο μετά την απόβαση στη Νορμανδία (Ιούνιος 1944), έδειχναν καθηλωμένες.

Ο Κόκκινος Στρατός στην Πολωνία

Ο Κόκκινος Στρατός θα προελάσει στην Πολωνία, απελευθερώνοντάς την από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής. Η ΕΣΣΔ θα επιβάλει στην Πολωνία μια ελεγχόμενη από εκείνην κυβέρνηση, την Πολωνική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης, συνέχεια της λεγόμενης “κυβέρνησης του Λούμπλιν”, που είχε ήδη συγκροτήσει από τον Ιούλιο 1944. Σταδιακά την περίοδο 1945-1947 θα διαμορφωθεί το καθεστώς της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, με τη συγκρότηση του μονοκομματικού ουσιαστικά συστήματος και το ιδρυθέν Ενιαίο Εργατικό Κόμμα Πολωνίας στη θέση του ηγετικού κόμματος.

Όπως το είχε διατυπώσει ο Ιωσήφ Στάλιν: «Αυτός ο πόλεμος δεν είναι όπως οι παλιότεροι. Όποιος κατακτά μια περιοχή της επιβάλλει το δικό του κοινωνικό σύστημα. Ο καθένας επιβάλλει το κοινωνικό σύστημα μέχρι εκεί που φτάνει ο στρατός του. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς».

Την περίοδο 1945-1947 στην Πολωνία θα υπάρξουν ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων του καθεστώτος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας και των δυνάμεων που προέρχονταν από την πολωνική αντίσταση (Εγχώριος Στρατός), οι οποίες στη συγκυρία θα εξελιχθούν σε αντισοβιετικές δυνάμεις.

Επόμενο ήταν το ιστορικό γεγονός της εξέγερσης της Βαρσοβίας του 1944 μεταπολεμικά να εξοβελιστεί από την επίσημη κρατική μνήμη. Απεναντίας, καθιερώθηκε ως επίσημη εθνική/κρατική εορτή η 22α Ιουλίου, ημερομηνία συγκρότησης της “κυβέρνησης του Λούμπλιν”. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον μια συγκριτική αναλυτική προσέγγιση της περιόδου 1944-1948 στην Πολωνία, στην Τσεχοσλοβακία, την Γιουγκοσλαβία, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Γαλλία. Ένα σημαντικό κεφάλαιο της ευρωπαϊκής ιστορίας.

Η Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας

Το καθεστώς της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας στα 40 και πλέον χρόνια που διήρκεσε, δεν απέκτησε, ούτε μπορούσε ιστορικά να αποκτήσει, ισχυρή πολιτική νομιμοποίηση. Η γνώση αυτής της πραγματικότητας εκ μέρους της ιθύνουσας τάξης του καθεστώτος, πιθανόν να συνέβαλε στο γεγονός του περιορισμένου σε σχέση με τις άλλες χώρες του “ανατολικού μπλοκ” βαθμού κολεκτιβοποίησης της γης, η οποία στην Πολωνία παρέμεινε σε σχετικά χαμηλά επίπεδα, διατηρώντας έτσι εκτεταμένο ποσοστό ιδιωτικής-οικογενειακής ιδιοκτησίας.

Επίσης, διατηρήθηκε ιδιαίτερα ισχυρό το θρησκευτικό συναίσθημα των Πολωνών, με τον καθολικισμό να παραμένει συναρθρωμένος με τον πολωνικό εθνισμό. Μια εθνο-θρησκευτική συνάρθρωση, η οποία στη συγκυρία του Ψυχρού Πολέμου έλαβε και αντικαθεστωτικά-αντισοβιετικά χαρακτηριστικά, ενισχυόμενα ακόμα περισσότερο με την εκλογή του Πολωνού Αρχιεπισκόπου Κρακοβίας, ως Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄, ο κατά κόσμον Κάρολος Γιοζέφ Βοϊτίλα, το 1978.

Το καθεστώς της Λαϊκής Δημοκρατίας πέτυχε να βελτιώσει εντυπωσιακά την δημόσια υγεία και εκπαίδευση στην Πολωνία με όρους μαζικούς, σε σύγκριση με την περίοδο του Μεσοπολέμου. Αντίστοιχα επιτεύγματα έχουν να αναδείξουν και τα μεταπολεμικά κράτη της Δυτικής Ευρώπης, ιδίως λόγω του σοσιαλδημοκρατικού κοινωνικού κράτους, σε συνθήκες όμως δημοκρατικού κομματικού πλουραλισμού, χωρίς την επιβολή ανελεύθερου μονοκομματικού δικτατορικού καθεστώτος. Όπως ορθά έχει διαπιστωθεί, η πίεση του “ανατολικού μπλοκ” λειτούργησε ευεργετικά για τους εργαζόμενους στο “δυτικό μπλοκ”…

Δεν ήταν σαφές εάν ο Λευκός Οίκος είχε αποδεχθεί την παραίτησή του.

«Ο Ντρίσκολ εξέφρασε ανησυχίες στην κυβέρνηση σχετικά με τον μετασχηματισμό του Χέγκεθ που απέλυσε στρατηγούς και την ετοιμότητα του Στρατού», ανέφερε η πηγή, αναφερόμενη στις προσπάθειές του υπουργού πολέμου για εκσυγχρονισμό του Στρατού.

Ο Στρατός αρνήθηκε να σχολιάσει την είδηση, η οποία αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τη Wall Street Journal.

«Ο υπουργός Ντρίσκολ υπήρξε ιδιαίτερα αποτελεσματικός στην προώθηση της ατζέντας του Προέδρου Τραμπ για να «Κάνουμε την Αμερική ξανά Δυνατή» στο Υπουργείο Στρατού, παρέχοντας εξαιρετική ηγεσία κατά τη διάρκεια ιστορικών στρατιωτικών επιχειρήσεων, δίνοντας έμφαση στην ετοιμότητα και την αποτελεσματικότητα, βοηθώντας στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας και πολλά άλλα», δήλωσε η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Άννα Κέλι.

Ο Ντρίσκολ, ο οποίος ανέλαβε την κορυφαία θέση του Στρατού Ξηράς τον Φεβρουάριο του 2025, έκανε τον Στρατό Ξηράς να είναι πιο ευέλικτος στην απόκτηση φθηνότερων όπλων και επέπληξε τους μεγάλους κατασκευαστές όπλων. Ο Γραμματέας του Στρατού Ξηράς είναι υπεύθυνος για την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των στρατιωτών.

«Η αμυντική βιομηχανική βάση γενικά, και οι κορυφαίοι ηγέτες ειδικότερα, εξαπάτησαν τον αμερικανικό λαό, το Πεντάγωνο και τον Στρατό», δήλωσε ο Ντρίσκολ πέρυσι αναφερόμενος σε μεγάλες αμυντικές εταιρείες.

Ένας Αμερικανός αξιωματούχος, μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας, δήλωσε ότι ο Χέγκσεθ έβλεπε τον Ντρίσκολ ως απειλή και ήθελε εδώ και καιρό να τον απομακρύνει. Αλλά οι δεσμοί του με τον Βανς, είπε ο αξιωματούχος, δυσκόλευαν τον Χέγκσεθ να το πράξει.

Ο Ντρίσκολ απέκτησε εξέχουσα θέση εκτός του Πενταγώνου όταν ο Τραμπ του πρότεινε να συμμετάσχει σε συνομιλίες με τη Μόσχα και το Κίεβο για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία – ένα σπάνιο διπλωματικό καθήκον για έναν γραμματέα του Στρατού.

Τον Απρίλιο, ο Χέγκεθ απέλυσε τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ, Ράντι Τζορτζ, μια σημαντική αλλαγή προσωπικού που ήρθε καθώς ο αμερικανικός στρατός πολεμούσε έναν μεγάλο πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

Ο αξιωματούχος είπε ότι η απόλυση του Τζορτζ αιφνιδίασε τον Ντρίσκολ και οδήγησε σε αυξημένη απογοήτευση με τον Χέγκσεθ.

Τον Ιούνιο, ο Χέγκσεθ απέλυσε επίσης τον επικεφαλής των δυνάμεων του στρατού των ΗΠΑ στην Ευρώπη και μπλόκαρε προσωπικά την προαγωγή ανώτερων αξιωματούχων του στρατού.

Απειλές Τραμπ

Ύστερα από έναν μήνα σχετικής ηρεμίας και στροφής της Ουάσιγκτον στον «οικονομικό πόλεμο», οι εχθροπραξίες επαναλήφθηκαν χθες Δευτέρα ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν, με τον Ντόναλντ Τραμπ να επισείει την απειλή πως θα διατάξει να βομβαρδιστεί «δυνατά» το αντίπαλο στρατόπεδο.

Για πρώτη φορά από τα τέλη του Ιουλίου, οι αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι εξαπέλυσαν βομβαρδισμούς εναντίον «δυο εκτοξευτήρων (πυραύλων) στο νησί Λαράκ», στο στρατηγικής σημασίας στενό του Ορμούζ. Η Τεχεράνη ανταπέδωσε εξαπολύοντας επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα εφόρμησης εναντίον αμερικανικών εγκαταστάσεων στην Ιορδανία και στα ΗΑΕ, ενώ ταυτόχρονα, διά στόματος του προέδρου του Ιράν Μασούντ Πεζεσκιάν, διαβεβαίωνε πως δεν θέλει να συνεχιστεί ο πόλεμος.

Καθώς η ένοπλη σύρραξη έχει πλέον εισέλθει στον έβδομο μήνα της και οι διαπραγματεύσεις παραμένουν σε απόλυτο αδιέξοδο, η αναζωπύρωση των εχθροπραξιών έσπειρε ανησυχία στις αγορές: οι τιμές του πετρελαίου άρχισαν να ανεβαίνουν ξανά, με το βαρέλι του Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας, ποικιλίας αναφοράς διεθνώς, να ξεπερνά το συμβολικό όριο των 90 δολαρίων.

«Θα υπάρξει ανταπόδοση» και «θα τους πλήξουμε δυνατά», διεμήνυσε ο αμερικανός πρόεδρος, σύμφωνα με δηλώσεις του που μεταδόθηκαν από το Fox News. Λίγο νωρίτερα, ο ιρανός ομόλογός του εκτίμησε πως η συνέχιση του πολέμου δεν θα ήταν «προς το συμφέρον ούτε» της Τεχεράνης «ούτε οποιουδήποτε άλλου» στην περιοχή, λέγοντας πως συνεχίζει να «εργάζεται για να εξευρεθεί συμφωνία».

Στο Κιργιστάν για τη σύνοδο του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (ΟΣΣ), συναντήθηκε με τον πακιστανό πρωθυπουργό Σαμπάζ Σαρίφ, η χώρα του οποίου διαδραματίζει μεσολαβητικό ρόλο. Στο ραντεβού αναμένονταν επίσης οι πρόεδροι της Κίνας Σι Τζινπίνγκ και της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν.

«Επικίνδυνη κλιμάκωση»

Σύμφωνα με το μεικτό διοικητήριο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που είναι αρμόδιο για τη Μέση Ανατολή (CENTCOM, «κεντρική διοίκηση»),η επίθεση εναντίον του Λαράκ έγινε αφού οι Φρουροί της Επανάστασης, ο ισχυρός ιδεολογικός στρατός της Ισλαμικής Δημοκρατίας, «παρατηρήθηκαν να ετοιμάζονται να εκτοξεύσουν πυραύλους φορτωμένους θαλάσσιες νάρκες στο στενό του Ορμούζ».

Ιρανικά μέσα ενημέρωσης έκαναν λόγο για τρεις νεκρούς και επτά τραυματίες στα πλήγματα αυτά. Η Ιορδανία, ανάμεσα στους στόχους των ιρανικών αντιποίνων, ανακοίνωσε πως κατέρριψαν οκτώ πυραύλους όταν εισήλθαν στον εναέριο χώρο του χασεμιτικού βασιλείου. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ανακοίνωσαν ότι εντόπισαν μη επανδρωμένο εναέριο όχημα πάνω από τα χωρικά τους ύδατα, καταγγέλλοντας «επικίνδυνη κλιμάκωση».

Οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις προειδοποίησαν τους γείτονες ότι ενδέχεται να υπάρξει «πολύ πιο ισχυρή ανταπόδοση» σε περίπτωση οποιασδήποτε νέας «επίθεσης» των δυνάμεων της Ουάσιγκτον από τα εδάφη τους. Οι Φρουροί ανέφεραν εξάλλου ότι κατέρριψαν δυο αμερικανικά drones στους αιθέρες του στενού του Ορμούζ.

Εξάλλου τις πρώτες πρωινές ώρες ανακοινώθηκε ότι δεξαμενόπλοιο χτυπήθηκε από τρία «άγνωστα βλήματα» καθώς διέσχιζε το στενό του Ορμούζ προς την κατεύθυνση της εξόδου από αυτό από τη βρετανική υπηρεσία ενημέρωσης για την ασφάλεια της ναυτιλίας UKMTO. Τις τελευταίες εβδομάδες επικρατούσε συγκριτική ηρεμία στην περιοχή, αλλά οι σποραδικές ανταλλαγές πυρών δεν είχαν σταματήσει, κυρίως στον τομέα του στενού.

Το θαλάσσιο πέρασμα αυτό, από το οποίο διερχόταν προπολεμικά το ένα πέμπτο των υδρογονανθράκων που καταναλώνονται παγκοσμίως και βρίσκεται πλέον στην καρδιά της σύγκρουσης, είναι κλειστό de facto με απόφαση του Ιράν από την αρχή του πολέμου, που είχε έναυσμα την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας την 28η Φεβρουαρίου.

Προστασία της «ελεύθερης κυκλοφορίας»

Σε αντίποινα, οι ΗΠΑ έχουν επιβάλει αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια στον Κόλπο και δηλώνουν έτοιμες «να προστατεύσουν την ελεύθερη κυκλοφορία του εμπορίου», με τη CENTCOM να διαβεβαιώνει πως «ολοκλήρωσε» την άρση ναρκών στις «διεθνείς οδούς ναυσιπλοΐας».

Αλλά χθες το πολεμικό ναυτικό των Φρουρών της Επανάστασης ανέφερε ότι πολύ μεγάλο δεξαμενόπλοιο που προσπάθησε «παρανόμως» να διασχίσει το στενό έπεσε σε δυο ναυτικές νάρκες, κάτι που διέψευσε η CENTCOM, κάνοντας λόγο για «παραπληροφόρηση».

Οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή παραμένουν σε αδιέξοδο, καθώς το λεγόμενο μνημόνιο κατανόησης του Ισλαμαμπάντ, που υπέγραψαν οι πρόεδροι των δυο χωρών στα μέσα Ιουνίου, έγινε κομματάκια προτού κλείσει ένας μήνας. Για τον επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας Αμπάς Αραγτσί, «η λύση είναι ξεκάθαρη και απλή: οι ΗΠΑ πρέπει να τηρήσουν τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν» όταν υπογράφτηκε. «Όλα θα επανέλθουν σε τάξη» τότε.

Καθώς η ένοπλη σύρραξη αυτή είναι ιδιαίτερα αντιδημοφιλής στις ΗΠΑ και καθώς πλησιάζουν οι βουλευτικές εκλογές του μέσου της προεδρικής θητείας, η κυβέρνηση Τραμπ δίνει την έμφαση στον «οικονομικό πόλεμο» εναντίον του Ιράν, που ήδη αντιμετώπιζε σειρά αμερικανικών και διεθνών κυρώσεων. «Θα συνεχίσουμε να ασκούμε πίεση» στην Τεχεράνη, επέμεινε χθες Δευτέρα ο αμερικανός υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ, ο οποίος εκφράστηκε κατά την έναρξη σειράς συναντήσεων στις ΗΠΑ με ομολόγους του της G20.