Η Κέιτι Ζακαράια εμφανίζεται συχνά στα πλατό των δικτύων Fox News και Newsmax, τα οποία παρακολουθούν πολύ οι συντηρητικοί Αμερικανοί. Η Κάρολιν Λέβιτ είχε παραιτηθεί για να αφοσιωθεί στην οικογένειά της -ή αυτό τουλάχιστον επικαλέσθηκε-, ωστόσο πλέον θα γίνει σχολιάστρια στο Fox News.

Η Ζαχαρία ανήκει επίσης στη συντηρητική οργάνωση Fix California, η οποία ιδρύθηκε από τον Ρίτσαρντ Γκρενέλ, στενό συνεργάτη του Τραμπ. Είναι πτυχιούχος Νομικής και έζησε στην Κίνα μεταξύ των ετών 2011 και 2013, όπου εργάστηκε σε δικηγορικό γραφείο. Είναι παντρεμένη και έχει τέσσερα παιδιά.

/

Να το πούμε αλλιώς. Όσο ο κοσμάκης, σαν καλός χριστιανός, προστατεύει την 80ντάχρονη γριούλα από την έξωση όλα είναι στη σωστή σειρά. Το καθεστώς υποχωρεί ως εκεί που πρέπει και ο κόσμος-που δεν είναι μαχόμενος λαός-χαίρεται. Εμείς, αν δεν καταλάβουμε ότι δεν βγαίνουμε από το τούνελ ακόμα και αν ο Μητσοτάκης καεί στο πυρ το εξώτερο, ακόμα και αν ο κ. “κουτσό άλογο” σπάσει και το τρίτο πόδι, αν δεν γίνει κάποιο “ελληνικό θαύμα”, θα μας πάνε άκλαυτους και θα χορεύουν οι Τούρκοι, οι Σκοπιανοί, δρυός πεσούσης ΠΑΣ ανήρ ξυλεύεται.

Τα αριστερά κόμματα στην Ευρώπη, οι δηλωμένοι εχθροί, είχαν καταπιεί το θανάσιμο χάπι του Ευρωκομμουνισμού. Ο εσωτερικός εχθρός εξαλείφθηκε, αλλά οι κυρίαρχες ελίτ, ανικανοποίητες, ανακάλυψαν (πάλι και πάλι) τον αιώνιο εξωτερικό εχθρό, τη Ρωσία. Αυτήν που επάνω της έσπασαν τα μούτρα τους, όχι οι μικρούληδες Λετονοί και γείτονες, αλλά οι τρανοί Γερμανοί.

Ποιος κοροϊδεύει ποιον στην Ευρώπη;

Οι Ευρωπαίοι δεν πρόσεξαν(!…) ότι οι ΗΠΑ-Τραμπ αποφεύγουν τους τσαμπουκάδες με τους Ρώσους, αντιθέτως κάνουν δουλειές μαζί τους –  όποιος ρίχνει πότε-πότε μια ματιά στη διεθνή ειδησεογραφία βλέπει και καταλαβαίνει… Δεν ήταν το new deal του Ρούσβελτ που έβγαλε την Αμερική από την οικονομική καταστροφή του 1928, αλλά η στροφή στην στρατιωτική oικονομία.

Τώρα, από την ηρωική εποχή της ανάκτησης της Ευρώπης από τους Άραβες κατακτητές, έχουμε περάσει στον παλιμπαιδισμό. Ξεπέσαμε στον κ. “Κουτσό Άλογο” για να γλιτώσουμε, λέει, από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με εναλλακτική την Ζωή, ή την κυρία που τρέφεται από τις σκιές των ανθρώπων. Όταν ο αριστερός Μελανσόν χάνει, η ακροδεξιά Λεπέν εγκαθίσταται στο Μέγαρο της Δημοκρατίας και, κατά τον Νόμο, η Δημοκρατία νίκησε. Ποιος κοροϊδεύει ποιόν; Ποια συλλογική πολιτική των δημοκρατικών κομμάτων οδηγεί “ντουγρού” στην εχθρό της Δημοκρατίας; Αυτό το έργο δύσκολο να κρατήσει πολύ, να μου το θυμηθείτε…

Πίσω στον αστό Τρικούπη… 

«Ανθ’ ημών Γουλιμής, καληνύκτα σας» είπε ο Τρικούπης όταν έχασε τις εκλογές. Να θυμόμαστε τους νεκρούς μας γιατί χωρίς αυτούς θα μας κάνουν πολτό το μυαλό μας κάτι κυρίες, όπως μία Ιστορικός του “καλού κόσμου” που έντρομη έγραψε προχθές για τον Κολοκοτρώνη ότι ήταν «άρπαγας» ή «μέγας άρπαγας», θα σας γελάσω, ανενδοίαστο σχόλιο, αντιπαράθεση στο άγαλμα του στρατηγού που επιτάσσει: «ΕΦΙΠΠΟΣ ΧΩΡΕΙ ΣΤΡΑΤΗΓΕ ΔΙΔΑΣΚΩΝ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΠΩΣ ΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ».

Αγράμματη η εν λόγω κυρία, έντρομη κι αδιάβαστη, δεν έμαθε ότι ο Καβάφης, την είχε περιγράψει επακριβώς λέγοντας ότι «ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος κι οι Μήδοι επιτέλους θα διαβούνε». Οι Μήδοι, τελικά, εγκαταστάθηκαν δίπλα μας. Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του έλεγαν οι Ρηγάδες παίζοντας τους αριστερούς, όταν πια αυτό ήταν εξυπνάδα πρώτης τάξεως… με τους αυστηρούς Κνίτες να κρατάνε σιγόντο από απέναντι.

Μόνο που έτσι μπορεί να κερδίζει την υποστήριξη ενίων ισχυρών της οικονομίας και των ΜΜΕ (αν δεν τους είχε από το ξεκίνημα), αλλά δεν κερδίζει τις ψήφους εκείνου του τμήματος της κοινωνίας που αναζητά ριζική αλλαγή και που σταδιακά αυξάνεται. Ίσως για αυτό μετά την πρώτη εκτίναξη τα ποσοστά του είναι στάσιμα. Παρά τη μετατόπιση δεν προσελκύει ευρύτερα κοινά. Το όλο project για το rebranding και το come back υπό τις συμβουλές των Γάλλων επικοινωνιολόγων δεν επιβεβαιώνεται.

Ο Τσίπρας μιλάει για ένα μικρό θαύμα που έγινε στους τέσσερις μήνες της ΕΛΑΣ, παραβλέποντας ότι δεν ξεκίνησε από μηδενική βάση, αλλά από την πλατιά δεξαμενή που κάποτε είχε ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ. Ευνοήθηκε δε από την αψυχολόγητη συμπεριφορά του Σωκράτη Φάμελλου που λίγο έλλειψε να διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ και από τα στελέχη που λειτουργούσαν εναντίον του κόμματος με το οποίο εξελέγησαν. 

Η οργανωτική αδυναμία του Τσίπρα

Μέχρι στιγμής πάντως εκτός από τα δημοσκοπικά ποσοστά έχει κολλήσει και η οργανωτική συγκρότηση της ΕΛΑΣ. Πρόσφατα είπε ότι το κόμμα θα αποκτήσει εκτός από άυλη (ψηφιακή) και φυσική υπόσταση, με οργανωτικούς πυρήνες ανά την Ελλάδα. Παράλληλα διέρρευσε για μία ακόμη φορά, από τον Ιούνιο και μετά, ότι θα πραγματοποιήσει περιοδείες σε κάθε περιφέρεια της χώρας ώστε να συναντηθεί με τους πολίτες. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις η δυστοκία στην επαφή με τον κόσμο, και η οργανωτική αδυναμία αντανακλάται και στα δημοσκοπικά ποσοστά της ΕΛΑΣ.

Μέχρι στιγμής το κόμμα λειτουργεί σαν ένα διευρυμένο γραφείο Τύπου που στέλνει στελέχη στα τηλεοπτικά παράθυρα και εκδίδει δελτία Τύπου για τα θέματα της επικαιρότητας. Καθώς αυτό δεν είναι αρκετό, αξιοποιεί την επικοινωνιακή του ικανότητα με συχνές πια παρουσίες στα ΜΜΕ προκειμένου να πετύχει νέα δημοσκοπική άνοδο. Όσο για τα στελέχη, κάποια του βγήκαν κάποια όχι.

Πάντως δεν σκέπτεται να πάει σε Συνέδριο, ώστε πέραν των άλλων να αποφύγει και τις επικρίσεις για ΙΧ κόμμα, καθώς όπως λέει, ο Μητσοτάκης μπορεί να προκηρύξει ανά πάσα στιγμή εκλογές. Το ΠΑΣΟΚ μετά τον πρώτο του αιφνιδιασμό πέρασε στην αντεπίθεση. Παρομοίως την δική του αντεπίθεση ξετυλίγει και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος συνέρχεται σταδιακά. Ο Τσίπρας δείχνει να αντιμετωπίζει αφ’ υψηλού τον ΣΥΡΙΖΑ, εντούτοις παρακολουθεί την Κουμουνδούρου.

Την περασμένη εβδομάδα όταν η Ρένα Δούρου ανακοίνωσε ότι θα επισκεφθεί τους κατοίκους της Κυψέλης, ο Τσίπρας έσπευσε να την προλάβει. Τετάρτη η Κουμουνδούρου διέρρευσε τελεσίγραφο προς τους ανεξαρτητοποιηθέντες βουλευτές να παραδώσουν τις έδρες τους. Πέμπτη ο Τσίπρας έστειλε το δικό του τελεσίγραφο δηλώνοντας ότι δεν θα δεχθεί βουλευτές που θα θελήσουν να προσχωρήσουν λίγο πριν τις εκλογές. 

Τα δημοσκοπικά μηνύματα

Ο Τσίπρας εκτιμά ότι η ΝΔ δεν έχει καμία πιθανότητα να φτάσει στην αυτοδυναμία. Μιλώντας σε δημοσιογράφους είπε: «Πιο πιθανό είναι να έχει περαιτέρω φθορά, η ακρίβεια που ζούμε είναι πρωτοφανής. Η ΕΛΑΣ έχει δημιουργήσει μία νέα πραγματικότητα, έχει ταράξει τα νερά, σε κάποιες δημοσκοπήσεις φτάνει το 20% σε κάποιες άλλες το 17-18%».

Προφανώς μετρά την εκτίμηση ψήφου, αφού στην πρόθεση κινείται γύρω στο 15%. Ωστόσο είναι αισιόδοξος, καθώς περιμένει νέα ανοδική καμπύλη λόγω της εκστρατείας της ΕΛΑΣ στην κοινωνία. Για το ΠΑΣΟΚ πάντως θεωρεί ότι δεν υπάρχει περίπτωση εκτίναξης. Επιπλέον υπολογίζει ότι στις εκλογές η ΕΛΑΣ θα πάρει πάνω από 17%. Ένα 20% των πολιτών, λέει, αποφασίζει τελευταία στιγμή, πάνω απ’ την κάλπη. Βέβαια κάπως έτσι υπολόγιζε και το 2023 και έπεσε στο 20%. Βάζει σαν στόχο το ακροατήριο του καναπέ και θεωρεί ότι υπάρχουν ακόμη περιθώρια για εισροές από αριστερά, που σημαίνει μείωση του ΠΑΣΟΚ και εκμηδένιση των μικρών κόμματων στο αριστερό φάσμα. 

Χωρίς δυναμική ανόδου

Πάντως δυναμική ανόδου επί του παρόντος δεν καταγράφεται. Η προγραμματική του μετατόπιση προς τα το Κέντρο με την ευθυγράμμιση σε κρίσιμα σημεία με την νεοφιλελεύθερη πολιτική Μητσοτάκη (δημοσιονομικό πλαίσιο και μεσοπρόθεσμο, ιδιωτικά ΑΕΙ, 13η σύνταξη, εξωτερική πολιτική) δεν φαίνεται να διευρύνει το κοινό του.

Συνολικά ο Τσίπρας εξακολουθεί να απευθύνεται στο αριστερό ακροατήριο, κάνοντας δεξιά μετατόπιση. Έτσι όμως περισσότερο συντηρητικοποιεί και υπό μία έννοια παραπλανά ένα θετικά διακείμενο ακροατήριο που τον ακολούθησε στο νέο του εγχείρημα, παρά το ριζοσπαστικοποιεί. Εκτός εάν θεωρηθεί ριζοσπαστική πολιτική η φορολογία του 1% που κόλλησε στις θυρίδες. 

Για τις μετεκλογικές εξελίξεις ο Τσίπρας δεν βλέπει συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ με Μητσοτάκη αρχηγό. Από την άλλη δεν αποκλείει το ενδεχόμενο για ένα σχήμα που θα περιλαμβάνει τη ΝΔ υπό τον Δένδια, το κόμμα Σαμαρά και το ΠΑΣΟΚ – όλο ή μέρος.  Ο Τσίπρας εμφανίζεται με αυτοπεποίθηση, ψυχραιμία και με αταραξία “βουδιστή μοναχού” απέναντι στις επιθέσεις που δέχεται κυρίως από το ΠΑΣΟΚ.

Αν και διατείνεται ότι στόχος του είναι η διακυβέρνηση, περισσότερο θέλει να κατοχυρώσει ότι θα είναι ο άλλος πόλος του συστήματος, (απέναντι σε μία κυβέρνηση ΝΔ-Σαμαρά-ΠΑΣΟΚ) και αξιωματική αντιπολίτευση, με προοπτική διεκδίκησης της εξουσίας στις μεθεπόμενες εκλογές. 

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ είχε ανακοινώσει πριν από λίγο ότι «κατόπιν πολύ καλής επικοινωνίας με τον Πούτιν, έκανε συμφωνία η Ρωσία να ρίξει στην αμερικανική και διεθνή αγορά 300.000 τονους ντίζελ και σταδιακά 3 εκατ. τόνους ανάλογα με την κατάσταση των διυλιστηρίων της». Το Κίεβο έχει θορυβηθεί από χθες επειδή φημολογείτο ότι οι ΗΠΑ παζάρευαν να άρουν αντιρωσικές κυρώσεις με αντάλλαγμα την ενεργειακή τροφοδοσία. Ο Ζελένσκι ενοχλήθηκε επειδή συζητείται και συμφωνία για Lukoil και Nord Stream2, όπου θα μπει μάλλον στο σχήμα Αμερικανός επενδυτής. Όσον αφορά την ανακοίνωση του Τραμπ ο Ζελένσκι την χαρακτήρισε απόψε “δώρο στον Πούτιν και ένδειξη αδυναμίας των ΗΠΑ».

Ο Ζελένσκι ήδη από χθες επέκρινε την προσπάθεια της Ουάσιγκτον να διατηρήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία και να προχωρήσει σε οικονομικές συμφωνίες «τη στιγμή που έχουν σκοτωθεί δεκάδες άμαχοι τις τελευταίες ημέρες από ρωσικές επιθέσεις στην Ουκρανία». «Ανοίξτε τουλάχιστον το Starlink για την Ουκρανία. Το έχω πει αρκετά ανοιχτά – δώστε το μας, βοηθήστε μας να υπερασπιστούμε τον εναέριο χώρο μας και να επιβληθούμε. Και τότε ο Πούτιν θα καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», δήλωσε ο Ζελένσκι.

Υπενθυμίζεται ότι το Starlink έχει κλείσει οριστικά για τη Ρωσία με απόφαση του Ελον Μασκ και ότι μόνον οι Ουκρανοί έχουν πρόσβαση με ειδικούς κωδικούς, αλλά μόνον για να έχουν εικόνα από το μέτωπο και κοντινές αποστάσεις από αυτό. «Πού είναι λοιπόν η ειλικρίνεια; Πού είναι το αδιέξοδο;…

Αυτό που κάνετε ονομάζεται απροθυμία», είπε, αναφερόμενος στη δήλωση του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, σύμφωνα με την οποία ο πόλεμος βρίσκεται σε αδιέξοδο και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεχίσουν να εργάζονται προς την κατεύθυνση μιας λύσης. «Δεν μπορεί κανείς, από τη μία πλευρά, να διαπραγματεύεται με τους Ρώσους για μελλοντικά οικονομικά έργα, ενώ από την άλλη πλευρά να λέει ότι βρισκόμαστε σε κάποιο είδος… διπλωματικού αδιεξόδου», πρόσθεσε ο Ζελένσκι.

Συμφωνίες για κυρώσεις, ενέργεια

Στην πραγματικότητα πάντως ούτε μία συμφωνία δεν είχε κλείσει – επισήμως τουλάχιστον – μέχρι σήμερα μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσικής Ομοσπονδίας παρότι διαρκώς γίνονταν συζητήσεις. Ο Ζελένσκι δεν έχει αντίρρηση για παύση των ενεργειακών πληγμάτων, επειδή το Κίεβο έχει βυθιστεί στο σκοτάδι λόγω του μπαράζ ρωσικών πληγμάτων και η Ουκρανία θα αντιμετωπίσει έναν πολύ δύσκολο χειμώνα. Η ένστασή του προφανώς έγκειται στο ότι αίρονται αντιρωσικές κυρώσεις, ενώ θα ήλπιζε η Ρωσία να σταματήσει τα ενεργειακά πλήγματα, χωρίς σημαντικά ανταλλάγματα.

Οι συμφωνίες που συζητούνται ή που έκλεισαν έγιναν σε δύο συναντήσεις που έγιναν μεταξύ αμερικανικής και ρωσικής αντιπροσωπείας το τελευταίο διάστημα, και επικυρώθηκαν με το τηλεφώνημα Τραμπ και Πούτιν περί ροής ρωσικού ντίζελ. Στις ΗΠΑ πάντως σήμερα είχαν συνάντηση με τη αμερικανική αντιπροσωπεία και οι Ουκρανοί.

Φήμες – ή διαρροή – αναφέρουν ότι η Ρωσία ίσως δεχτεί να παύσει τα ενεργειακά πλήγματα εφ΄όσον αρθούν συγκεκριμένες κυρώσεις εις βάρος της ή της αποδοθούν όλα τα δεσμευμένα περιουσιακά κεφάλαια. Δεν ξέρουμε τι ακριβώς “παζαρεύεται”, αλλά σίγουρα προϋπόθεση για να παύσει τα ενεργειακά πλήγματα η Ρωσία, είναι να σταματήσουν τα ουκρανικά πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές της και σε πλοία της.

Ο Nord Stream

Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της Ρωσίας και των ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων και ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ Τζάρετ Κούσνερ, πραγματοποίησαν συνομιλίες σχετικά με τη συμμετοχή ενός Αμερικανού επενδυτή στους αγωγούς «Nord Stream», οι οποίοι μετέφεραν ρωσικό φυσικό αέριο στη Γερμανία πριν από την εισβολή της Μόσχας στην Ουκρανία, όπως μετέδωσε το Reuters. Συζητείται δηλαδή η επαναφορά του ρωσικού αερίου μέσω Nord Stream με τον όρο να μετέχει και Αμερικανός επενδυτής στο σχήμα.

Ο Κούσνερ θεωρεί ότι μια τέτοια συμφωνία θα επέτρεπε σε Αμερικανούς επενδυτές να επωφεληθούν από τις ενεργειακές ροές προς την Ευρώπη, μετά το τέλος του πολέμου. Ο Ντμίτριεφ και ο Κούσνερ συναντήθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες στη Μόσχα και τη Νέα Υόρκη. Αν και δεν είναι σαφές σε ποιον βαθμό συζήτησαν για τον Nord Stream στις συγκεκριμένες συναντήσεις, το θέμα παραμένει στην ατζέντα, δήλωσαν δύο από τις πηγές στο Reuters.

«Οποιαδήποτε συμφωνία θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης από τη Ρωσία με την DFC (Αμερικανική Εταιρεία Διεθνούς Αναπτυξιακής Χρηματοδότησης) και το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ και θα πρέπει να είναι προς όφελος των Αμερικανών φορολογουμένων και των αμερικανικών εταιρειών», δήλωσε αξιωματούχος του Λευκού Οίκου, ερωτηθείς για τις συζητήσεις σχετικά με τους αγωγούς. Ο ίδιος επέμεινε προς το Reuters ότι «δεν έχουν γίνει πρόσφατα συζητήσεις για τον Nord Stream».

Ο Ντμίτριεφ, ο οποίος έχει υποστηρίξει την επανέναρξη των πωλήσεων ρωσικού φυσικού αερίου προς τη Γερμανία, συναντήθηκε τον περασμένο μήνα με εκπροσώπους του υπουργείου Ενέργειας και του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, προκειμένου να συζητήσουν πιθανές ενεργειακές πρωτοβουλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας. Εκπρόσωπος του Ντμίτριεφ αρνήθηκε να σχολιάσει πάντως το θέμα.

Παραμένει ασαφές κατά πόσο η Ουάσινγκτον ενδιαφέρεται να προωθήσει την επανέναρξη των ροών ρωσικού φυσικού αερίου προς τη Γερμανία, τη μεγαλύτερη καταναλώτρια ενέργειας στην Ευρώπη, τη στιγμή που είχε δώσει μάχη, επιβάλλοντας και πρωτοφανείς κυρώσεις, για να ακυρώσει το έργο Nord Stream 2.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι, δεδομένων των εμποδίων, μια συμφωνία είναι απίθανο να επιτευχθεί μεσοπρόθεσμα. Οι αγωγοί φυσικού αερίου Nord Stream υπόκεινται σε κυρώσεις από τις ΗΠΑ και την ΕΕ, γεγονός που καθιστά παράνομη οποιαδήποτε επανεκκίνησή τους. Ο Τραμπ θα μπορούσε να άρει ή να χαλαρώσει τις αμερικανικές κυρώσεις, όμως αν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου στις ενδιάμεσες εκλογές του επόμενου μήνα, κάτι τέτοιο θα καταστεί δυσκολότερο.

Τι λένε οι Γερμανοί για τη συμφωνία

Εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομίας και Ενέργειας δήλωσε ότι ο Nord Stream και το ρωσικό φυσικό αέριο υπόκεινται σε κυρώσεις στην Ευρώπη και ότι η Γερμανία έχει βρει εναλλακτικές λύσεις. Πρόσθεσε ακόμη ότι οποιαδήποτε επαναλειτουργία των αγωγών θα απαιτούσε κυβερνητική έγκριση, «κάτι που δεν επιθυμεί η γερμανική κυβέρνηση».

Πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία, η Γερμανία προμηθευόταν περισσότερο από το ήμισυ του φυσικού αερίου που κατανάλωνε από τη Ρωσία, μέσω των δύο αγωγών Nord Stream. Οι αγωγοί τέθηκαν εκτός λειτουργίας, αφού η Μόσχα περιόρισε τις προμήθειες προς την Ευρώπη, και καταστράφηκαν από σειρά υποθαλάσσιων εκρήξεων τον Σεπτέμβριο του 2022.

Οι σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Γερμανίας, η οποία συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους παρόχους στρατιωτικής στήριξης προς την Ουκρανία, έχουν φτάσει σε ιστορικό χαμηλό πάντως με την τωρινή γερμανική κυβέρνηση. Ορισμένοι Γερμανοί βουλευτές υποστηρίζουν ότι οι επιχειρηματικές συμφωνίες θα είχαν ως αποτέλεσμα να βγουν κερδισμένοι και να μοιραστούν τα κέρδη Αμερικανοί και Ρώσοι.

Η κυβέρνηση της Γερμανίας τάσσεται κατά της επαναλειτουργίας του αγωγού, αλλά το κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), που ανεβαίνει διαρκώς δημοσκοπικά, τάσσεται υπέρ. Ο Ντμίτριεφ θα συναντηθεί με την ηγεσία της AfD στις αρχές του επόμενου έτους, προκειμένου να συζητήσουν την επανέναρξη των πωλήσεων ρωσικού φυσικού αερίου.

Ωστόσο, η μεταβίβαση της εταιρείας που ελέγχει τους αγωγούς φυσικού αερίου Nord Stream σε Αμερικανό επενδυτή, καθώς και η επανέναρξη των ρωσικών εξαγωγών φυσικού αερίου, αντιμετωπίζουν σημαντικά εμπόδια. Η εταιρεία ανήκει κατά 51% στον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό Gazprom, ενώ ένα επιπλέον 31% μοιράζεται μεταξύ δύο γερμανικών εταιρειών και το υπόλοιπο ποσοστό ανήκει σε μία γαλλική και μία ολλανδική εταιρεία. Οι δύο Γερμανοί μέτοχοι επιδιώκουν να διατηρήσουν τις συμμετοχές τους, ώστε να διασφαλίσουν τη γερμανική επιρροή στην εταιρεία, σε περίπτωση που η Gazprom πουλήσει το μερίδιό της, δήλωσε άλλη πηγή.

Συμφωνίες Τραμπ-Πούτιν και για Lukoil

Λίγες ημέρες μετά τις συναντήσεις στη Μόσχα, ο Κούσνερ δήλωσε στο Κίεβο ότι είχε συζητήσει με Ευρωπαίους ομολόγους του για το πώς ο πόλεμος έχει οδηγήσει σε αύξηση των τιμών της ενέργειας, προτείνοντας «συμφωνίες ευημερίας» που θα ενθαρρύνουν την ειρήνη και θα δίνουν στους «ηγέτες κάτι να περιμένουν με αισιοδοξία».

Ο Κούσνερ και ο Ντμίτριεφ έχουν επίσης συζητήσει την πώληση μιας σειράς επιχειρήσεων, από διυλιστήρια πετρελαίου έως πρατήρια καυσίμων στην Ευρώπη και αλλού, που ανήκουν στη ρωσική ενεργειακή εταιρεία Lukoil, σύμφωνα με δύο ακόμη πηγές του Reuters. Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, μια κοινοπραξία της αμερικανικής DFC και επενδυτών από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θα αγόραζε τα περιουσιακά στοιχεία, ενώ οι αμερικανικές αρχές θα προχωρούσαν στην άρση των κυρώσεων.

«Όσον αφορά τη Lukoil, ο Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ συνεργάστηκαν με την DFC για να διαπραγματευτούν μια σημαντική προκαταβολική πληρωμή και μερίδιο στα κέρδη για τις Ηνωμένες Πολιτείες», δήλωσε αξιωματούχος του Λευκού Οίκου. Οι ειδικοί απεσταλμένοι του προέδρου των ΗΠΑ, συζήτησαν με τον Αμερικανό Πρόεδρο Τραμπ τις προτάσεις τους ενόψει της συνάντησης με εκπροσώπους της Ουκρανίας στο Μαϊάμι, όπως μετέδωσε ο ανταποκριτής της πύλης Axios, Barak Ravid. Ο Λευκός Οίκος επιβεβαίωσε ότι η συνάντηση θα πραγματοποιείτο σήμερα και αύριο.

Την Ουκρανία στο Μαϊάμι θα εκπροσωπήσουν ο επικεφαλής του γραφείου του Ζελένσκι, Κίριλ Μπουντάνοφ, ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών της Ουκρανίας, Ρούστεμ Ουμέροφ και ο επικεφαλής του κόμματος “Υπηρέτης του Λαού”.  Στις διαβουλεύσεις είχε προγραμματιστεί να συμμετάσχουν επίσης οι σύμβουλοι εθνικής ασφάλειας των χωρών της «Ευρωτριάδας» (Μεγάλη Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία), καθώς και εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, όπως σημείωσε ο Λευκός Οίκος.

Με εγκατεστημένη ισχύ 100 MW και χωρητικότητα 200 MWh, πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα έργα αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας που έχουν υλοποιηθεί στην Ελλάδα και την ΝΑ Ευρώπη.

Η ολοκλήρωση της επένδυσης αυτής, συνολικού ύψους περίπου 50 εκατ. ευρώ, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο για τη HELLENiQ ENERGY, καθώς διευρύνει το χαρτοφυλάκιό της πέρα από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, επενδύοντας στις κρίσιμες υποδομές που επιτρέπουν την αποτελεσματικότερη αξιοποίησή της.

Παράλληλα, το έργο παρέχει πολύτιμες υπηρεσίες ευελιξίας και εξισορρόπησης στο Εθνικό Σύστημα Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας, καθώς ενισχύει την αξιοπιστία και την ανθεκτικότητά του και συμβάλλει στην ενεργειακή ασφάλεια της χώρας.

Ένα σημαντικό μέρος της παραγόμενης ενέργειας από ΑΠΕ χάνεται όταν η στιγμιαία κατανάλωση είναι μικρότερη από την παραγωγή. Με το νέο αυτό έργο, μπορεί πλέον να αξιοποιείται περισσότερη πράσινη ενέργεια, η οποία αποθηκεύεται στην μπαταρία για να χρησιμοποιηθεί  όταν τη χρειαζόμαστε περισσότερο. Ως αποτέλεσμα, στηρίζεται η αποδοτικότητα του ηλεκτρικού συστήματος, περιορίζονται οι περικοπές παραγωγής από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και δημιουργείται ο απαραίτητος «ηλεκτρικός χώρος» για την ένταξη νέων μονάδων ΑΠΕ στο εθνικό Σύστημα.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της HELLENiQ Renewables, Σωτήρης Καπέλλος, τόνισε: «Με συνεχείς επενδύσεις τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, έχουμε αναπτύξει ένα ισχυρό χαρτοφυλάκιο έργων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και μπαταριών που υπερβαίνει τα 6 GW, εκ των οποίων άνω των 700 MW βρίσκονται ήδη σε λειτουργία. Σήμερα, επενδύουμε στρατηγικά στην Αποθήκευση Ηλεκτρικής Ενέργειας, μια κρίσιμη υποδομή για το ενεργειακό σύστημα του μέλλοντος. Οι μπαταρίες προσφέρουν την ευελιξία που απαιτείται για την ενσωμάτωση περισσότερων ΑΠΕ, περιορίζουν τις απώλειες πράσινης ενέργειας και συμβάλλουν σε ένα πιο αξιόπιστο, ασφαλές και οικονομικά αποδοτικό ενεργειακό σύστημα. Με το πρώτο μας έργο BESS στη Θεσσαλονίκη, κάνουμε ένα σημαντικό βήμα προς ένα πιο αξιόπιστο, βιώσιμο και αποδοτικό ενεργειακό σύστημα, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για καθαρότερη και μακροπρόθεσμα πιο προσιτή ενέργεια προς όφελος των καταναλωτών».

Το έργο αποθήκευσης της HELLENiQ ENERGY θα πραγματοποιεί τουλάχιστον έναν πλήρη κύκλο φόρτισης και αποφόρτισης ημερησίως, αποθηκεύοντας περισσότερες από 200 MWh ηλεκτρικής ενέργειας. Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί στην πλήρη φόρτιση περίπου 3.000 ηλεκτρικών αυτοκινήτων κάθε μέρα, αποτυπώνοντας με απτό τρόπο τη συμβολή του έργου στην καλύτερη αξιοποίηση της καθαρής ενέργειας.

Μεγάλης κλίμακας αποθήκευση πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας

Το έργο αποθήκευσης πράσινης ενέργειας  αναπτύχθηκε σε έκταση περίπου 100 στρεμμάτων στις Βιομηχανικές Εγκαταστάσεις Θεσσαλονίκης, και περιλαμβάνει τρεις σταθμούς αποθήκευσης συνολικής ισχύος 100 MW και συνολικής χωρητικότητας 200 MWh, καθώς και το σύνολο των απαιτούμενων υποδομών διασύνδεσης με το Εθνικό Σύστημα Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας.

Οι εγκατεστημένες μπαταρίες είναι τεχνολογίας Lithium Iron Phosphate (LFP) με σύστημα υγρής ψύξης και πληρούν τα αυστηρότερα διεθνή πρότυπα ασφάλειας και αξιοπιστίας.

Για τη διασύνδεση του έργου κατασκευάστηκε νέος υποσταθμός ανύψωσης τάσης 33/150 kV και υπόγεια γραμμή μεταφοράς υψηλής τάσης μήκους περίπου πέντε χιλιομέτρων έως το Κέντρο Υπερυψηλής Τάσης Θεσσαλονίκης.

Κατά τη διάρκεια της κατασκευής δημιουργήθηκαν περίπου 100 άμεσες θέσεις εργασίας, ενώ το έργο ενίσχυσε σημαντικά την τοπική οικονομία μέσω της συνεργασίας με επιχειρήσεις και προμηθευτές της ευρύτερης περιοχής.

Το νέο πάρκο μπαταριών αποτελεί επίσης σημαντικό βήμα στην υλοποίηση της αναπτυξιακής στρατηγικής της HELLENiQ ENERGY και της δέσμευσης της να επενδύει σε τεχνολογίες και υποδομές που δημιουργούν μακροπρόθεσμη αξία για τη χώρα, το ενεργειακό σύστημα και τους πολίτες.

Το επόμενο διάστημα αναμένεται να ολοκληρωθεί η κατασκευή του 2^ου έργου αποθήκευσης του Ομίλου στην Φλώρινα, ισχύος 50 MW και χωρητικότητας 200 MWh.

Ο Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της HELLENiQ ENERGY, Γιώργος Αλεξόπουλος, δήλωσε σχετικά: «Η αποθήκευση πράσινης ενέργειας αποτελεί κρίσιμη υποδομή, καθώς επιτρέπει την καλύτερη αξιοποίηση της παραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ενισχύει την αξιοπιστία του ηλεκτρικού συστήματος και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μεγαλύτερη ενεργειακή ασφάλεια και πρόσβαση σε βιώσιμη, προσιτή ενέργεια για όλους.

Με την ολοκλήρωση του πρώτου έργου αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, η HELLENiQ ENERGY κάνει ένα ακόμη αποφασιστικό βήμα στην υλοποίηση της στρατηγικής της για την δημιουργία ενός ισχυρού πυλώνα στον ηλεκτρισμό και τις ΑΠΕ, ως ένας καθετοποιημένος Όμιλος με ισχυρή παρουσία σε όλο το φάσμα των ενεργειακών δραστηριοτήτων».

Σήμερα, το χαρτοφυλάκιο έργων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και αποθήκευσης υπό ανάπτυξη της HELLENiQ ENERGY υπερβαίνει τα 6 GW ισχύος, από τα οποία πάνω από 1 GW αφορούν σε έργα αποθήκευσης στην Ελλάδα, την Ρουμανία, την Κύπρο, και τη Βουλγαρία.

Στρατηγικός στόχος της HELLENiQ ENERGY είναι η λειτουργία έργων ΑΠΕ ισχύος 1,5 GW έως το 2028 και άνω των 2 GW έως το 2030, με ισορροπημένη παρουσία σε φωτοβολταϊκά, αιολικά και συστήματα αποθήκευσης στην Ελλάδα και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

HELLENiQ ENERGY BESS_Παρουσίαση

^{Σχετικά με τη HELLENiQ ENERGY
Η HELLENiQ ENERGY είναι ένας από τους κορυφαίους καθετοποιημένους ενεργειακούς ομίλους στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Ιδρύθηκε το 1998, ως ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ, με ιστορία που ξεκινά από το πρώτο διυλιστήριο στην Ελλάδα, το 1958. Σήμερα, αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρεία στη χώρα και μία από τις μεγαλύτερες στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, με βάση τα ετήσια έσοδα. Υλοποιώντας με συνέπεια μια φιλόδοξη στρατηγική μετασχηματισμού, έχει αναδειχθεί σε περιφερειακό ηγέτη στον ενεργειακό τομέα, με παρουσία σε 8 χώρες και συνεχώς διευρυνόμενη διεθνή δραστηριότητα.
Η HELLENiQ ENERGY δραστηριοποιείται στην παραγωγή, προμήθεια και εμπορία όλων των μορφών ενέργειας, εστιάζοντας πλέον ολοένα και περισσότερο σε νέες, πιο καθαρές μορφές, καθώς και σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Το χαρτοφυλάκιό της περιλαμβάνει τη διύλιση, τον εφοδιασμό και εμπορία υγρών καυσίμων και πετροχημικών προϊόντων, την έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων και την εμπορία καυσίμων, ενώ παράλληλα αναπτύσσεται ραγδαία στις ΑΠΕ.
Στρατηγικός πυλώνας της HELLENiQ ENERGY είναι η ανάπτυξη ενός πλήρους καθετοποιημένου «πράσινου» utility. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται η Enerwave, το νέο όνομα της Elpedison, εταιρεία παραγωγής και προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου στην Ελλάδα. Αυτή η νέα επιχειρηματική μονάδα παράγει και προμηθεύει απευθείας την ελληνική αγορά με ηλεκτρική ενέργεια -κυρίως από ανανεώσιμες πηγές -υλοποιώντας τη δέσμευση του Ομίλου για μια δίκαιη, προσιτή και ασφαλή ενεργειακή μετάβαση.
Στο επίκεντρο της στρατηγικής της HELLENiQ ENERGY βρίσκεται η ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού της, με στόχο να αποτελεί εργοδότη επιλογής στις χώρες όπου δραστηριοποιείται. Παράλληλα, η Εταιρική Υπευθυνότητα αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της λειτουργίας της, μέσα από τον οποίο σχεδιάζει και υλοποιεί πολυδιάστατα προγράμματα για τη στήριξη της νέας γενιάς και της κοινωνίας ευρύτερα, επηρεάζοντας θετικά περισσότερους από 3 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο σε διεθνές επίπεδο.
Η HELLENiQ ENERGY έχει την έδρα της στην Αθήνα, είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών (σύμβολο: ELPE) και διαθέτει δευτερεύουσα εισαγωγή στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου (LSE: HPLD) μέσω Παγκόσμιων Αποθετηρίων Τίτλων (GDRs).
www.helleniqenergy.com}

Παράλληλα, νέες παραγγελίες για συστήματα παρακολούθησης ξηράς και θαλάσσης αξίας αρκετών εκατομμυρίων ευρώ ήρθαν στον Όμιλο μέσω της ΚΑΠΠΑ (εταιρία 100% ελεγχόμενη από τη THEON).

Το υπόλοιπο των νέων παραγγελιών αφορούν διάφορα φορητά συστήματα. Με την έναρξη του Δ’ τριμήνου του 2026, παρατηρείται η προτεραιοποίηση προμήθειας εξοπλισμού χερσαίων δυνάμεων, όπως αναμενόταν από τη Διοίκηση, ήδη από τις αρχές του έτους, με την εταιρεία να επιλέγεται για ευάριθμες αναθέσεις.

Οι νέες αυτές παραγγελίες ενισχύουν περαιτέρω την ηγετική θέση της THEON στον τομέα των συστημάτων για τον στρατιώτη νέας γενιάς. Κατά τις προβλέψεις της εταιρείας, περαιτέρω επιτάχυνση αναμένεται κατά το Δ’ τρίμηνο του 2026 και στις αρχές του 2027.

Ο Philippe Mennicken, Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος και Business Development Director της THEON, δήλωσε:

«Διαπιστώνουμε με ικανοποίηση ότι διαμορφώνονται ισχυρές προοπτικές σε όλους τους τομείς δραστηριότητάς μας για το Δ’ τρίμηνο του 2026 και το Α’ τρίμηνο του 2027. Πέρα από αυτή την πρώτη σειρά νέων παραγγελιών, η THEON έχει επιλεγεί για επιπλέον παραγγελίες συνολικής αξίας αρκετών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, συμπεριλαμβανομένων δικαιωμάτων αγοράς, οι οποίες βρίσκονται σε διαδικασία οριστικής επιβεβαίωσης και αναμένεται να οριστικοποιηθούν το αργότερο έως το Α’ τρίμηνο του 2027. Παρ’ όλα αυτά, θα συνεχίσουμε να τηρούμε συντηρητική στάση στις εκτιμήσεις μας.

Τέλος, είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι που ο συντονισμός μεταξύ των ομάδων Business Development και Έρευνας & Ανάπτυξης επιταχύνεται ήδη σε όλους τους σχετικούς τομείς, όσον αφορά στα σταθεροποιημένα συστήματα (gimbals) και στα συστήματα αεράμυνας, στο πλαίσιο των επενδύσεων που ανακοινώθηκαν πρόσφατα. Η πλήρης επιχειρησιακή συγχώνευση θα μπορέσει να ξεκινήσει μετά τη λήψη των απαιτούμενων κανονιστικών εγκρίσεων. Η THEON έχει ήδη ξεκινήσει να προσφέρει διεθνώς ένα ολοκληρωμένο χαρτοφυλάκιο ηλεκτροοπτικών συστημάτων».

^{Σχετικά με τη THEON GROUP
O όμιλος THEON GROUP αναπτύσσει και παράγει πρωτοποριακά συστήματα νυχτερινής όρασης και θερμικής απεικόνισης για εφαρμογές άμυνας και ασφάλειας με παγκόσμιο αποτύπωμα. Ο όμιλος ξεκίνησε τις δραστηριότητές του το 1997 από την Ελλάδα, και σήμερα έχει ηγετικό ρόλο στον κλάδο χάρη στη διεθνή του παρουσία, μέσω θυγατρικών και εγκαταστάσεων παραγωγής στην Ελλάδα, την Κύπρο, τη Γερμανία, τις χώρες της Βαλτικής, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τις χώρες του Κόλπου, την Ελβετία, τη Δανία, το Βέλγιο, τη Σιγκαπούρη και τη Ν. Κορέα. Το THEON GROUP έχει διαθέσει περισσότερα από 300.000 συστήματα στις Ένοπλες και Ειδικές Δυνάμεις σε 73 χώρες σε όλο τον κόσμο, 26 εκ των οποίων είναι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ. Η THEON INTERNATIONAL PLC είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο EURONEXT του Άμστερνταμ (AMS: THEON), από το Φεβρουάριο του 2024. www.theon.com}

Από το πρώτο του βιβλίο το 1976, ο Διονύσης Χαριτόπουλος είχε εξασφαλίσει τον έπαινο των κριτικών του πνευματικού κόσμου και ιδίως των αναγνωστών, αλλά και την αδυναμία τους να τον κατηγοριοποιήσουν. Ακατάτακτος, αταξινόμητος, αυτόνομος, είναι ορισμένα απ’ τα επίθετα που τον συνοδεύουν. Δεν ανήκει σε λογοτεχνικές σχολές, ρεύματα, παρέες, και σίγουρα δεν ακολούθησε τις επιταγές της εποχής του. Ήταν μια κατηγορία μόνος του. Μια γνήσια αντικομφορμιστική ψυχή που η γραφή της σε κάθε ένα από τα 24 βιβλία του αποπνέει την απαράμιλλη γοητεία του αυθεντικού και σχεδόν πάντα βαθιά βιωματικού. Τα βιβλία που είναι η μοναδική του κληρονομιά σε όλο τον κόσμο.

Ο Διονύσης Χαριτόπουλος συνεργάστηκε αψεγάδιαστα με τις εκδόσεις ΤΟΠΟΣ από την ίδρυσή τους το 2007. Στο διάστημα αυτό εκδόθηκαν 12 τίτλοι και επανεκδόθηκαν 12, το σύνολο των προηγούμενων.

Διονύση όλοι εδώ οι άνθρωποι των εκδόσεων ΤΟΠΟΣ σε αποχαιρετούμε σαν σιωπηλός κυκλικός χορός βλέποντάς σε να χορεύεις για μια τελευταία φορά το μόνο τραγούδι που χόρευες το βυζαντινό του Τσιτσάνη «Ίσως αύριο» και κρατάμε σαν παρακαταθήκη αυτό που διάλεξες για άνοιγμα στο τελευταίο σου βιβλίο:

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους,

έξω απ’ τα Χειμερινά Ανάκτορα, ακόμη κι αν είναι χειρότεροι

απ’ τους μέσα, γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

Μια θερμή αγκαλιά στο πανάξιο παλληκάρι σου τον Κώστα και στον αδερφό σου Γιάννη.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΟΠΟΣ

Αθήνα, 9 Οκτωβρίου 2026».

Ποιος ήταν ο Δ. Χαριτόπουλος

Ο Διονύσης Χαριτόπουλος γεννήθηκε το 1947 στον Πειραιά, στις φτωχικές συνοικίες του οποίου μεγάλωσε, ενώ εργάσθηκε σε διάφορες χειρωνακτικές εργασίες, στο λιμάνι και στα γύρω μηχανουργεία. Νωρίς εγκατέλειψε δυο απόπειρες σπουδών στην Αθήνα και στο Λονδίνο. Εργάσθηκε στην διαφήμιση μέχρι το 1990. Υπήρξε σύζυγος της δημοσιογράφου Μαλβίνας Κάραλη. Έγραψε πολλά βιβλία μεταξύ των οποίων την ιστορική βιογραφία του ‘Αρη Βελουχιώτη «’Αρης, ο αρχηγός των ατάκτων».

Πάντως ο έρωτας και ο γάμος που έμεινε ανεξίτηλος στη μνήμη του κοινού ήταν εκείνος με την αείμνηστη Μαλβίνα Κάραλη. Ήταν η συνάντηση δύο εξαιρετικά ισχυρών, αντισυμβατικών και εκρηκτικών προσωπικοτήτων. Ένας έρωτας απόλυτος, γεμάτος πάθος, πνευματική επικοινωνία, αλλά και έντονες συγκρούσεις. Για τη Μαλβίνα, ο Χαριτόπουλος ήταν το απόλυτο αρσενικό, ο άνθρωπος της «μπέσας» που ενσάρκωνε τη δωρική λεβεντιά που πάντα αναζητούσε. Για εκείνον, η Μαλβίνα ήταν μια γυναίκα μοναδική, ευφυής και ασυμβίβαστη.

Η κοινή τους πορεία, γεμάτη ένταση, οδηγήθηκε τελικά στον χωρισμό, λίγο πριν η Μαλβίνα φύγει πρόωρα από τη ζωή το 2002. Παρά το τέλος του γάμου τους, η βαθιά αγάπη και ο αμοιβαίος σεβασμός δεν έσβησαν ποτέ. Ο Χαριτόπουλος παρέμεινε στα μάτια όλων ο «τελευταίος σύντροφος» της Μαλβίνας, ένας άνθρωπος που κράτησε τις αναμνήσεις τους προστατευμένες από τα φώτα της δημοσιότητας, με την ίδια δωρική αξιοπρέπεια που χαρακτήριζε όλη του τη ζωή.

Ο ίδιος, άλλωστε, πίστευε βαθιά στη δύναμη των ανθρώπινων σχέσεων και των μεγάλων συναισθημάτων. Όπως είχε γράψει χαρακτηριστικά για την πολυπλοκότητα των δεσμών και την οδύνη του αποχωρισμού: «Στον χωρισμό, ο ένας υποφέρει περισσότερο. Αυτός που αγαπάει. Ο άλλος έχει βρει μια λύση…».

Η Μαλβίνα Κάραλη είχε εκφράσει έναν απόλυτο, σχεδόν ισοπεδωτικό έρωτα για τον τελευταίο της σύζυγο, Διονύση Χαριτόπουλο, μέσα από τα κείμενα, τις συνεντεύξεις αλλά και τις εκατοντάδες σελίδες ερωτικών επιστολών που του άφησε (μέρος των οποίων ο συγγραφέας μετουσίωσε αργότερα στο βιβλίο του «Ο άνεμος κουβάρι»). Ήταν τόσο έντονο το δέσιμό της μαζί του, που για μεγάλο διάστημα επέμενε να υπογράφει και να συστήνεται ως Μαλβίνα Χαριτοπούλου αντί για Κάραλη, θέλοντας να δηλώσει την απόλυτη ανήκειν της στον συγγραφέα.

Οι επιστολές που έγιναν βιβλίο

Μέσα από τη στήλη της στο περιοδικό «Γυναίκα» αλλά και στα προσωπικά της σημειώματα, τον περιέγραφε ως τον μοναδικό άνδρα που κατάφερε να την υποτάξει πνευματικά και συναισθηματικά. Έγραφε για εκείνον αναγνωρίζοντας πως ο έρωτάς τους ήταν «στα ίσια», γεμάτος πάθος αλλά και συγκρούσεις.

Η γνωριμία της Μαλβίνας Κάραλη με τον Διονύση Χαριτόπουλο υπήρξε θυελλώδης και ξεκίνησε επεισοδιακά όταν εκείνη του πήρε συνέντευξη και τον δάγκωσε στη γάμπα, προκαλώντας την άμεση και ψύχραιμη αντίδρασή του. Η σχέση τους ενέπνευσε αργότερα το βιβλίο «Ο άνεμος κουβάρι» του Χαριτόπουλου, το οποίο ενσωμάτωσε αποσπάσματα από τα εκατοντάδες προσωπικά γράμματα που του άφηνε. Μετά την έκδοση του έργου, ο συγγραφέας επέλεξε να κάψει το μεγαλύτερο μέρος των πρωτότυπων επιστολών για να διαφυλάξει την ιδιωτικότητά τους.

Την ετοιμότητα της Ρωσίας να προμηθεύσει με πετρέλαιο και πετρελαϊκά προϊόντα τις Ηνωμένες Πολιτείες και την παγκόσμια αγορά, εν μέσω της κρίσης καυσίμων, διαμήνυσε οΠούτιν στον Τραμπ, κατά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν την Παρασκευή. Σύμφωνα με το Κρεμλίνο, η Μόσχα επανέλαβε τη βούλησή της να ενισχύσει την προσφορά ενεργειακών προϊόντων. Η εξέλιξη προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος κατηγόρησε την Ουάσινγκτον ότι, με την απόφασή της, προσφέρει στη Ρωσία πρόσθετους πόρους για τη συνέχιση του πολέμου.

Εφόσον υλοποιηθούν στο σύνολό τους οι ποσότητες που περιέγραψε ο Αμερικανός πρόεδρος, οι παραδόσεις θα ξεπεράσουν συνολικά τα 4,8 εκατομμύρια τόνους ντίζελ. Ο Ο Τραμπ συνέδεσε ευθέως τη συμφωνία με την προσπάθεια περιορισμού του ενεργειακού κόστους, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις επιπτώσεις των υψηλών τιμών του ντίζελ στον αγροτικό τομέα και τις μεταφορές.

«Χάρη στον ΠΛΗΡΗ ΕΛΕΓΧΟ μας στα Στενά του Ορμούζ και σε αυτή τη σπουδαία ανακοίνωση σχετικά με τη ρωσική ενέργεια, οι τιμές του ντίζελ για τους Αμερικανούς και, μάλιστα, για ολόκληρο τον κόσμο, θα ΜΕΙΩΘΟΥΝ, ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΑ ΡΕΚΟΡ, ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ!» έγραψε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η εξασφάλιση χαμηλότερων τιμών αποτελεί βασική προτεραιότητα της κυβέρνησής του, ιδιαίτερα για τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους και τους οδηγούς φορτηγών, οι οποίοι εξαρτώνται άμεσα από το κόστος των καυσίμων για τις δραστηριότητές τους.

Έκλεισε, δε, με μια ακόμη κατηγορηματική τοποθέτηση για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης. «Επιπλέον, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το Ιράν δεν θα διαθέτει πυρηνικό όπλο!» ανέφερε ο Τραμπ, επαναλαμβάνοντας τη θέση του ότι η Ουάσινγκτον δεν πρόκειται να επιτρέψει στο καθεστώς της Τεχεράνης να αποκτήσει πυρηνικό οπλοστάσιο.

Η συμφωνία έρχεται σε μια περίοδο έντονων πιέσεων στην αμερικανική αγορά καυσίμων. Σύμφωνα με το Reuters, οι τιμές του ντίζελ στις ΗΠΑ έχουν αυξηθεί κατά περίπου 70% από την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, φτάνοντας στα 6,28 δολάρια ανά γαλόνι. Η αμερικανική κυβέρνηση αναζητά τρόπους αποκλιμάκωσης του κόστους, ενώ απομένουν λιγότερες από τέσσερις εβδομάδες μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου.

Η άρση στο ρωσικό ντίζελ 

Η κυβέρνηση Τραμπ προχώρησε την Παρασκευή στην προσωρινή άρση των κυρώσεων στο ρωσικό πετρέλαιο ντίζελ. Η αιφνιδιαστική αυτή κίνηση ήρθε καθώς δυσκολεύεται να θέσει υπό έλεγχο τις τιμές του ντίζελ, οι οποίες έχουν φτάσει σε επίπεδα-ρεκόρ εξαιτίας τόσο του συνεχιζόμενου πολέμου κατά του Ιράν όσο και των ουκρανικών επιθέσεων εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων, ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ.

Το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ ανακοίνωσε σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X ότι «εκδίδει άμεσα μια προσωρινή γενική άδεια, η οποία θα επιτρέπει την προμήθεια ρωσικού ντίζελ στην παγκόσμια αγορά». Η Μόσχα έχει περιορίσει τις εξαγωγές ντίζελ τους τελευταίους μήνες, καθώς η Ουκρανία έχει εντείνει τις επιθέσεις της εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων, συμβάλλοντας στην παγκόσμια έλλειψη του καυσίμου.

Σύμφωνα με το Politico παραμένει ασαφές πώς θα καταφέρει η Ρωσία να προμηθεύσει τις μεγάλες ποσότητες καυσίμου που υποσχέθηκε ο Τραμπ, δεδομένου ότι σημαντικό μέρος των διυλιστηρίων της βρίσκεται εκτός λειτουργίας. Ο Τραμπ έχει εκφράσει σε επικοινωνία του με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και με δημόσιες δηλώσεις του, την δυσαρέσκεια του για τα ουκρανικά πλήγματα σε ρωσικές ενεργειακές υποδομές, αποδίδοντας την άνοδο των τιμών ενέργειας αποκλειστικά στο Ουκρανικό και όχι στον πόλεμο που ξεκίνησε έναντι του Ιράν και στην κατάσταση στο Ορμούζ.

Κυρώσεις στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο 

Προηγουμένως, η κυβέρνηση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ επέβαλε κυρώσεις στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο την Παρασκευή, λίγες ώρες αφότου ένας από τους πρώην δικαστές του κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης , θέτοντας τις ΗΠΑ σε νέα τροχιά διπλωματικής σύγκρουσης με τους Ευρωπαίους συμμάχους.

Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο καταδίκασε την κίνηση ως «επίθεση στο κράτος δικαίου και στα ίδια τα θεμέλια της διεθνούς έννομης τάξης» και κάλεσε τα 125 κράτη μέλη του να αναλάβουν δράση για να την υπερασπιστούν. «Το Δικαστήριο δεν μπορεί να σταθεί μόνο του. Η μοίρα του πλέον βρίσκεται επίσης στα χέρια των κρατών που το δημιούργησαν», ανέφερε σε ανακοίνωσή του. «Δεν πρόκειται μόνο για την υπεράσπιση ενός μόνο θεσμού, αλλά για τη διαφύλαξη της διεθνούς τάξης που βασίζεται στο κράτος δικαίου. Η ιστορία θα κρίνει αυτή τη στιγμή». Την ίδια στιγμή οργή επικρατεί στο Ισραήλ για το Νόμπελ στην Ναβί Πιλάι.

Η κυβέρνηση Τραμπ είναι εδώ και καιρό εχθρική προς το δικαστήριο, το οποίο ιδρύθηκε το 2002 για τη δίωξη εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και γενοκτονίας , και έχει στο παρελθόν επιβάλει κυρώσεις στους εισαγγελείς και τους δικαστές του. Η κίνηση το απόγευμα της Παρασκευής θα προχωρήσει πολύ περισσότερο, τιμωρώντας ενδεχομένως εταιρείες που παρέχουν υπηρεσίες στο ίδιο το δικαστήριο.

«Ο πρόεδρος Τραμπ δεν θα επιτρέψει ποτέ στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο να ασκήσει δίωξη κατά Αμερικανών», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο σε ανακοίνωσή του, όπως πρώτο ανακοίνωσε το Reuters. «Γι’ αυτό, σήμερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιβάλλουν κυρώσεις στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Θα απαγορεύσουμε τις συναλλαγές με αυτό το δικαστήριο, διακόπτοντας τους πόρους του και παραλύοντας την ικανότητά του να λειτουργεί».

Το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ ανακοίνωσε τις κυρώσεις με αρχική περίοδο χάριτος έξι μηνών και ορισμένες άλλες εξαιρέσεις που θα επιτρέψουν ορισμένες συναλλαγές για τηλεπικοινωνίες, λογισμικό, πληρωμή συντάξεων και συναλλαγές που σχετίζονται με κρατούμενους. Ο Ρούμπιο δήλωσε ότι οι κυρώσεις έχουν δομηθεί ώστε να δώσουν στο δικαστήριο και στα κράτη μέλη του την ευκαιρία να αντιμετωπίσουν τις ανησυχίες των ΗΠΑ και να προσαρμοστούν εάν δεν ικανοποιηθούν αυτές οι απαιτήσεις.

Διεθνείς αντιδράσεις

Η οργάνωση προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Διεθνής Αμνηστία κάλεσε σήμερα τη διεθνή κοινότητα να “αντισταθεί” στις αμερικανικές κυρώσεις κατά του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ), καταγγέλλοντας μια “υπαρξιακή επίθεση” εκ μέρους της κυβέρνησης Τραμπ.

“Οι κυρώσεις του προέδρου (Ντόναλντ) Τραμπ έχουν στόχο να απομονώσουν και τελικά να καταστρέψουν το ΔΠΔ. Αυτή η υπαρξιακή επίθεση πρέπει να σταματήσει”, δήλωσε η Έρικα Γκεβάρα Ρόσας, αξιωματούχος της Αμνηστίας σε ανακοίνωση που εκδόθηκε από τη διεθνή οργάνωση. Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση της Ελβετίας επανέλαβε τη στήριξή της στο ΔΠΔ και απέρριψε τις κυρώσεις που ανακοίνωσαν σήμερα οι ΗΠΑ και του θεσμού αυτού. “Η Ελβετία επαναλαμβάνει την υποστήριξή της στο ΔΠΔ ως ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστικό θεσμό”, ανακοίνωσε το ελβετικό υπουργείο Εξωτερικών.

Στο μήνυμά της, η Βέρνη δηλώνει ότι η Ελβετία “απορρίπτει τις κυρώσεις, τις απειλές και κάθε άλλο μέτρο που στοχεύουν στην υπονόμευση της ανεξαρτησίας του Δικαστηρίου και στην ικανότητά του να εκπληρώνει την εντολή του”. “Ως δικαστήριο που δικάζει σε τελευταίο βαθμό, το ΔΠΔ διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην καταπολέμηση της ατιμωρησίας για τα πιο σοβαρά διεθνή εγκλήματα”, πρόσθεσε το υπουργείο.

Αρκετά ευρωπαϊκά κράτη, η Γερμάνια, η Δανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ολλανδία και η Βρετανία, όπως και ο Καναδάς και η Ιαπωνία δήλωσαν ότι “μένουν ενωμένες” στο πλευρό στου Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες καταδίκασε, μέσω του εκπροσώπου του, κυρώσεις που “καταφέρουν σοβαρό πλήγμα στη συλλογική μας δράση υπέρ της διεθνούς ποινικής δικαιοσύνης”. Ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα Φόλκερ Τουρκ χαρακτήρισε επίσης “απαράδεκτες” τις κυρώσεις και υπενθύμισε ότι η Ουάσινγκτον είχε ήδη βάλει στο στόχαστρο δικαστές και αξιωματούχους του ΔΠΔ.

Τα εντάλματα κατά του Ισραήλ 

Η Ουάσινγκτον έχει καταδικάσει το ΔΠΔ για τα εντάλματα σύλληψης που εκδόθηκαν σε βάρος Ισραηλινών αξιωματούχων, συμπεριλαμβανομένου του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, και για μια προηγούμενη έρευνα για τις ενέργειες Αμερικανών στρατιωτών στο Αφγανιστάν, την οποία το ΔΠΔ χαρακτηρίζει «υποτιμημένη».

«Οι κυρώσεις αποσκοπούν στην υπονόμευση του κράτους δικαίου διεθνώς και του έργου που επιτελεί ένα ανεξάρτητο δικαστικό ίδρυμα», δήλωσε στο Reuters η αναπληρώτρια εισαγγελέας του ΔΠΔ, Ναζάτ Σαμίμ Καν. «Το έργο μας θα συνεχιστεί σε όλες τις καταστάσεις, τις έρευνές μας και τις διώξεις μας».

Το ΔΠΔ έχει δημοσίως απαγγείλει κατηγορίες σε περισσότερα από 70 άτομα, συμπεριλαμβανομένων παγκόσμιων ηγετών και σημαντικών προσωπικοτήτων σε παγκόσμιες συγκρούσεις. Εκτός από τον Νετανιάχου, έχει ζητήσει τη σύλληψη προσωπικοτήτων της Χαμάς. Άλλοι που έχουν κατηγορηθεί περιλαμβάνουν τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, τον πρώην πρόεδρο του Σουδάν Ομάρ αλ-Μπασίρ και τον πρώην ηγέτη της Λιβύης Μουαμάρ Καντάφι. Οι κατηγορίες εναντίον του προέδρου της Κένυας Γουίλιαμ Ρούτο και του πρώην προέδρου της Κένυας Ουχούρου Κενυάτα αποσύρθηκαν.

Το δικαστήριο έχει λάβει ισχυρή υποστήριξη στο παρελθόν από τα κράτη μέλη του, στα οποία περιλαμβάνονται όλες οι χώρες της ΕΕ και όλα τα μέλη της συμμαχίας του ΝΑΤΟ εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Τουρκία. Έχει την έδρα του στην Ολλανδία, μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Το βραβείο Νόμπελ που απονεμήθηκε λίγες ώρες νωρίτερα στη Νοτιοαφρικανή νομικό Navi Pillay, η οποία ήταν μέλος του Τμήματος Εφέσεων του ΔΠΔ από το 2003 έως το 2008, χαρακτηρίστηκε ρητά από την επιτροπή απονομής των βραβείων ως μια χειρονομία υποστήριξης τέτοιων δικαστηρίων σε μια εποχή που «δικαστές και θεσμοί διεθνούς δικαίου δέχονται πολιτικές επιθέσεις». «Ένα διεθνές νομικό σύστημα στο οποίο οι εγκληματίες πολέμου λογοδοτούν και τα θύματα κακοποίησης απονέμονται δικαιοσύνη αποτελεί προϋπόθεση για έναν ειρηνικό κόσμο», δήλωσε η επιτροπή του βραβείου.

Οι συνέπειες από τις κυρώσεις 

Οι κυρώσεις των ΗΠΑ απαγορεύουν σε όλες τις εταιρείες με έδρα τις ΗΠΑ να συνεργάζονται με έναν οργανισμό που έχει υποστεί κυρώσεις, αναγκάζοντας τις τράπεζες να κλείσουν λογαριασμούς, τις ασφαλιστικές εταιρείες να τερματίσουν την ασφαλιστική κάλυψη και τις εταιρείες λογισμικού να διακόψουν τη συνεργασία.

Η κυβέρνηση Τραμπ είχε προηγουμένως επιβάλει στοχευμένες κυρώσεις σε δικαστικούς αξιωματούχους κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του, οι οποίες ανακλήθηκαν υπό τον Πρόεδρο Τζο Μπάιντεν. Η Ουάσινγκτον ανακοίνωσε νέες κυρώσεις λίγες μέρες μετά την επιστροφή του Τραμπ στο αξίωμα τον Ιανουάριο του 2025.

Οι δικαστικοί αξιωματούχοι προετοιμάζονταν εδώ και μήνες για την προοπτική κυρώσεων στο ίδιο το δικαστήριο, αλλάζοντας λογισμικό της Microsoft σε άλλα ανοιχτού κώδικα και κάνοντας νέες ρυθμίσεις για τις τραπεζικές συναλλαγές και την ασφάλιση υγείας.

Ο γραμματέας του δικαστηρίου, Osvaldo Zavala Giler, κάλεσε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα την ΕΕ να είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει έναν λεγόμενο «μηχανισμό αποκλεισμού» που της επιτρέπει να προστατεύει τις ευρωπαϊκές χώρες από τις εξωεδαφικές επιπτώσεις των κυρώσεων.

Στη δήλωσή του, ο Ρούμπιο είπε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν καθυστερήσει τις κυρώσεις τους ελπίζοντας ότι το ΔΠΔ και οι χώρες που συμμετείχαν στο ιδρυτικό Καταστατικό της Ρώμης θα αντιμετώπιζαν τις ανησυχίες των ΗΠΑ, αλλά δεν το έπραξαν. «Είτε το ΔΠΔ θα τερματίσει τις απειλές του, είτε εμείς θα τερματίσουμε το ΔΠΔ. Αναμένουμε από τους συμμάχους μας, πολλοί από τους οποίους αποτελούν μέρος του ΔΠΔ και βασίζονται σε Αμερικανούς στρατιωτικούς για την υπεράσπισή τους, να χαλιναγωγήσουν το δικαστήριο», δήλωσε ο Ρούμπιο.

Ποια είναι η Ναβί Πιλάι

Η 85χρονη Ναβί Πιλάι διετέλεσε Ύπατη Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα από το 2008 ως το 2014. Επίσης ήταν η πρώτη μη λευκή δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου της Νότιας Αφρικής και έχει υπάρξει δικαστής του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) και πρόεδρος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για τη Ρουάντα. Ήταν επικεφαλής της Ανεξάρτητης Διεθνούς Εξεταστικής Επιτροπής του ΟΗΕ για τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, η οποία σε έκθεσή της τον Σεπτέμβριο του 2025 κατηγόρησε το Ισραήλ ότι διαπράττει γενοκτονία κατά των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας.

«Το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για το 2026 απονέμεται σε ένα πρόσωπο το οποίο, με εξαιρετικό θάρρος και ακεραιότητα, πρωτοστάτησε στην πορεία προς μια πιο ολοκληρωμένη παγκόσμια έννομη τάξη. Διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διασφάλιση της δίωξης για εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και γενοκτονία», αναφέρεται στην ανακοίνωση της Νορβηγικής Επιτροπής.

«Ένα κοινό νήμα συνδέει το πρώιμο έργο της για την υπεράσπιση του Νέλσον Μαντέλα και άλλων που αντιστάθηκαν στο απαρτχάιντ με τη μετέπειτα θητεία της ως δικαστή σε ορισμένες από τις σημαντικότερες διεθνείς δικαστικές υποθέσεις της εποχής μας», ανέφερε η επιτροπή.

Οργή στο Ισραήλ

Το Ισραήλ καταδίκασε με σκληρότατο τρόπο τη βράβευση της αγωνίστριας για τα ανθρώπινα δικαιώματα Ναβί Πιλάι με το Νόμπελ Ειρήνης, ισχυριζόμενο ότι η Νοτιοαφρικανή νομικός, διαδίδει ψευδείς ισχυρισμούς κατά του Ισραήλ.

Σε ανακοίνωσή του, το υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ, γράφει: «Αν υπήρχε βραβείο για τα ψέματα, το μίσος και τις συκοφαντίες περί “αιματηρών εγκλημάτων”, η Navi Pillay δεν θα ήταν απλώς υποψήφια. Θα ήταν το απόλυτο φαβορί». Επίσης, κατηγόρησε την Πιλάι για «πολιτικά υποκινούμενη δαιμονοποίηση του Ισραήλ» και για προώθηση αυτού που αποκάλεσε «genoLIE» (σύνθεση των λέξεων γενοκτονία και ψέμα), αναφερόμενο στους ισχυρισμούς ότι το Ισραήλ έχει διαπράξει γενοκτονία στη Γάζα.

Το Ισραήλ απορρίπτει τους ισχυρισμούς περί γενοκτονίας και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης εξετάζει προσφυγή που κατέθεσε η Νότια Αφρική, αλλά δεν έχει εκδώσει ακόμη τελική απόφαση. Το ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών ισχυρίζεται ότι η βράβευση της Πιλάι ισοδυναμεί με «αποτρόπαια εργαλειοποίηση» του Νόμπελ Ειρήνης για τη νομιμοποίηση προκαταλήψεων κατά του Ισραήλ. «Τώρα που η επιτροπή των Νόμπελ επιβράβευσε το μεγαλύτερο ψέμα του 21ου αιώνα, ο Γιόσεφ Γκέμπελς σίγουρα χειροκροτεί από την κόλαση», κατέληξε.

Ανάλογη ήταν και η ανακοίνωση του γραφείου του Ισραηλινού πρωθυπουργού, Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος θυμίζουμε ότι είναι είναι αντιμέτωπος με ένταλμα του για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας: «Η επιτροπή του βραβείου Νόμπελ έχει χάσει τον ηθικό της προσανατολισμό. Απένειμε την ύψιστη τιμή της σε μια φανατισμένη γυναίκα, η οποία οικοδόμησε την καριέρα της επινοώντας και διαδίδοντας συκοφαντίες περί “τελετουργικών φόνων” εις βάρος του μοναδικού εβραϊκού κράτους.

Το επίτευγμα για το οποίο η Ναβί Πιλάιy υπερηφανεύεται περισσότερο ήταν η νομιμοποίηση ενός διεφθαρμένου εισαγγελέα, ο οποίος κατέφυγε στα δικά της κατασκευασμένα σενάρια κατά του Ισραήλ, ελπίζοντας ότι, συμμετέχοντας στον φανατισμένο όχλο που ζητούσε “λιντσάρισμα”, θα απέφευγε την καταδίκη για βιασμό.

Ο Καρίμ Χαν —ο οποίος κατηγορήθηκε από τους ίδιους τους υπαλλήλους του στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) για βιασμό και σεξουαλική παρενόχληση— χρησιμοποίησε τα ψεύδη της Πιλάι για να στήσει μια ψευδή υπόθεση κατά του Ισραήλ. Η Πιλάι παρείχε τα ψεύδη. Ο Χαν τα μετέτρεψε σε όπλο. Και τώρα, τα παραπλανημένα μέλη της Επιτροπής Νόμπελ τιμούν τη γυναίκα που διέδωσε αυτή τη δαιμονοποίηση των Εβραίων και αυτή την παρωδία δικαιοσύνης».

Οι Σοσιαλδημοκράτες κράτησαν κάποιες ισορροπίες, καθώς το μέλος τους και βουλευτής Ραλφ Στέγκνερ είπε ότι «ο Σρέντερ είναι από τους ελάχιστους πολιτικούς της Δύσης που διατηρεί ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας με τον Ρώσο πρόεδρο» και πρόσθεσε ότι «ο πρώην καγκελάριος πήγε εκεί ως ιδιώτης, για να αναλάβει αλυσίδα σούπερ μάρκετ, και προσκλήθηκε στα γενέθλια του Πούτιν, και αυτή η πρόσβαση θα μπορούσε να ανοίξει πόρτες. Αν η επίσκεψη αυτή βοηθήσει την υπόθεση της ειρήνης έστω και κατά ένα χιλιοστό, τότε θα είναι επιτυχημένη».

Ο Γιόχαν Οτ, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του SPD στη Βόρεια Ρήνανία-Βεστφαλία) δήλωσε ότι «ένας πρώην καγκελάριος οφείλει να γνωρίζει τον αντίκτυπο τέτοιων εμφανίσεων. Αυτές οι φιλικές φωτογραφίες δεν βοηθούν την ειρήνη, αλλά χρησιμεύουν αποκλειστικά στη ρωσική προπαγάνδα».

Από την άλλη, ο πρόεδρος του SPD και αντικαγκελάριος χαρακτήρισε την επίσκεψη «εντελώς απαράδεκτη, τη στιγμή που η Ρωσία διεξάγει έναν βάναυσο επιθετικό πόλεμο που φέρνει ανείπωτο πόνο και με την πράξη του ο Σρέντερ δείχνει πόσο πολύ έχει πλέον απομακρυνθεί από τις θεμελιώδεις αρχές της Σοσιαλδημοκρατίας».

Ο ίδιος ο Σρέντερ, που έχει αναπτύξει προσωπική φιλία με τον Πούτιν από 20ετίας περίπου, δεν έχει κάνει καμία δήλωση. Η μόνη ενημέρωση γύρω από τη συνάντηση προέρχεται αποκλειστικά από την επίσημη ανακοίνωση που εξέδωσε η υπηρεσία Τύπου του Κρεμλίνου. Σύμφωνα με αυτήν, ο Πούτιν έμαθε από τα μέσα ενημέρωσης ότι ο Σρέντερ βρισκόταν στη Μόσχα για δικούς του επαγγελματικούς λόγους και τον κάλεσε στο σπίτι του για τα γενέθλιά του. Από την πλευρά του πρώην καγκελάριου δεν έχει υπάρξει κανένα σχόλιο.

Ο Σρέντερ και το σουπερμάρκετ

Ο ηλικίας 82 ετών Σρέντερ επισκέφθηκε την Μόσχα γιατί ανέλαβε το στρατηγικό σχεδιασμό της θυγατρικής εταιρείας  της γερμανικής αλυσίδας σουπερμάρκετ Hyperglobus. Από το 2025 η ρωσική θυγατρική (με 20 καταστήματα) διαχωρίσθηκε από την γερμανική μητρική, όμως ιδιοκτήτης και της ρωσικής και της γερμανικής παραμένει ο Γερμανός επιχειρηματίας Τόμας Μπρουχ (Thomas Bruch), μέλος της οικογένειας που ίδρυσε τον γερμανικό εμπορικό κολοσσό Globus Holding στη Γερμανία ήδη από το 1828.

Παρά το γεγονός ότι ο ιδιοκτήτης της είναι Γερμανός και μοιράζεται κοινούς μετόχους με τη γερμανική μητρική, η Hyperglobus είναι ρωσική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, εγγεγραμμένη στη Ρωσία, χρησιμοποιώντας το εμπορικό σήμα (brand) κατόπιν συμφωνία. Ο ιδιοκτήτης της Hyperglobus, Τόμας Μπρουχ, έχει χαρακτηρίσει τον Σρέντερ σημαντική προσθήκη στο εποπτικό συμβούλιο, επισημαίνοντας την εμπειρία του από τη Ρωσία και τη δυνατότητά του να συμβάλει στη διατήρηση ενός διαλόγου με τη χώρα.

Από την πλευρά του, ο πρώην καγκελάριος έχει υποστηρίξει ότι η διατήρηση των οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία και η συνέχιση των επενδύσεων στη χώρα παραμένουν σημαντικές, ιδιαίτερα στον τομέα της επισιτιστικής επάρκειας.

Η σχέση του Σρέντερ με τον Πούτιν

Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως καγκελάριου, από το 1998 έως το 2005, ανέπτυξε στενή σχέση με τον Πούτιν, ενώ μετά την αποχώρησή του από την πολιτική ανέλαβε θέσεις σε ρωσικές ενεργειακές εταιρείες, μεταξύ άλλων στη Rosneft και στα έργα του Nord Stream.

Οι σχέσεις του με τη Μόσχα έχουν προκαλέσει αντιδράσεις στη Γερμανία, ιδιαίτερα μετά το 2022. Ο Σρέντερ αποχώρησε τότε από το διοικητικό συμβούλιο της Rosneft και εγκατέλειψε σχέδιο συμμετοχής στη διοίκηση της Gazprom, ωστόσο συνέχισε να διατηρεί δεσμούς με τη Ρωσία.

Οι ρωσικές αρχές εν τω μεταξύ, μετά τις δυτικές κυρώσεις, έχουν θέσει υπό προσωρινό κρατικό έλεγχο περιουσιακά στοιχεία αρκετών δυτικών εταιρειών, μεταξύ των οποίων και η γερμανική Metro. Ο ίδιος ο Σρέντερ έχει δηλώσει ότι οι οικονομικοί δεσμοί μπορούν να λειτουργήσουν ως δίαυλος επικοινωνίας, ακόμη και σε περιόδους έντονης πολιτικής κρίσης, θέση που έχει επαναλάβει και μετά την ανάληψη του νέου του ρόλου στη ρωσική εταιρεία. Εκτιμάται ότι ο Σρέντερ δεν αναλαμβάνει επιχειρήσεις στη Ρωσία για να πλουτίσει, αλλά γιατί είναι πολιτικά υπέρ της συνέχισης των σχέσεων Ευρώπης και Ρωσίας.

Το γερμανικό Κοινοβούλιο του αφαίρεσε πάντως κρατικά προνόμια, όπως την κρατική χρηματοδότηση του πολιτικού γραφείου. Επιπλέον, το κόμμα του (SPD) κινήθηκε δικαστικά για τη διαγραφή του, αν και τελικά παρέμεινε μέλος. Η αρμόδια επιτροπή του SPD στο Αννόβερο έκρινε ότι, παρά την έντονη πολιτική κριτική που δέχεται για τη στάση του, δεν στοιχειοθετείται παραβίαση του καταστατικού του κόμματος.

Επιπλέον, σύμφωνα με το γερμανικό δίκαιο, η διαγραφή ενός μέλους από πολιτικό κόμμα προϋποθέτει να αποδειχθεί ότι το μέλος προκάλεσε εσκεμμένα σοβαρή ζημιά στο κόμμα, ή παραβίασε τις θεμελιώδεις αρχές του. Η επιτροπή αποφάσισε ότι η απασχόλησή του σε ρωσικές εταιρείες ενέργειας αποτελούσε προσωπική και οικονομική δραστηριότητα, η οποία δεν αρκούσε νομικά για να δικαιολογήσει μια τόσο ακραία ποινή.

Μετά την καγκελαρία

Μετά την αποχώρησή του από τη γερμανική καγκελαρία το 2005, η πορεία του Γκέρχαρντ Σρέντερ σημαδεύτηκε από την έντονη δραστηριοποίησή του στον επιχειρηματικό κόσμο, με τις περισσότερες θέσεις που ανέλαβε να είναι σε ρωσικές εταιρείες, όπως στην κοινοπραξία Nord Stream AG (ελεγχόμενης από τη ρωσική Gazprom), ενός έργου αγωγού φυσικού αέριου που ο ίδιος είχε στηρίξει θερμά όσο ήταν καγκελάριος. Αργότερα, διετέλεσε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του ρωσικού πετρελαϊκού κολοσσού Rosneft.

Επίσης εργάστηκε ως σύμβουλος στον επενδυτικό τραπεζικό όμιλο Rothschild (στο Ευρωπαϊκό Συμβουλευτικό Σώμα), στην ελβετική εκδοτική εταιρεία Ringier, καθώς και σε κρατικά επενδυτικά κεφάλαια, όπως στην China Investment Corporation (CIC). Παράλληλα με τα εταιρικά του καθήκοντα, διατήρησε τη δικηγορική του ιδιότητα στο Ανόβερο. Αν και απομονώθηκε σε μεγάλο βαθμό από το ίδιο του το κόμμα (SPD) λόγω των ρωσικών του διασυνδέσεων, το Κρεμλίνο τον έχει προτείνει κατά καιρούς ως πιθανό Ευρωπαίο διαμεσολαβητή για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, πρόταση που απορρίφθηκε όμως από το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες.

Η μάχη για τον Nord Stream ΙΙ

Ο Γκέρχαρντ Σρέντερ αρνήθηκε επανειλημμένα να καταθέσει ενώπιον της ερευνητικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για το «Ίδρυμα για το Κλίμα» του Μεκλεμβούργου (Investigative Commission regarding the Mecklenburg Climate Fund). Η συγκεκριμένη επιτροπή συστάθηκε στη Γερμανία για να διερευνήσει πώς η τοπική κυβέρνηση του κρατιδίου δημιούργησε ένα αμφιλεγόμενο «περιβαλλοντικό ίδρυμα» το οποίο, στην πραγματικότητα, χρησιμοποιήθηκε για να παρακαμφθούν οι αμερικανικές κυρώσεις και να ολοκληρωθεί η κατασκευή του ρωσικού αγωγού φυσητού αερίου Nord Stream 2, που τον “πολεμούσαν” με πάθος οι Αμερικανοί και επί πρώτης θητείας του Τραμπ και επί Μπάιντεν.

Ο Σρέντερ αρνήθηκε να εμφανιστεί και να καταθέσει στην επιτροπή, επικαλούμενος συναισθηματική εξουθένωση (burnout). Η επιτροπή συστάθηκε από το τοπικό Κοινοβούλιο (Landtag) του γερμανικού κρατιδίου του Μεκλεμβούργου το 2022, με την πίεση των Χριστιανοδημοκρατών αλλά και τω Πράσινων και των Φιλελεύθερων.

Η διαμάχη με τις ΗΠΑ

Σκοπός της επιτροπής ήταν να ελέγξει τις ενέργειες της τοπικής κυβέρνησης συνασπισμού (όπου τότε πλειοψηφούσαν οι Σοσιαλδημοκράτες) και η οποία είχε πρωτοστατήσει στην ίδρυση του ιδρύματος το 2021 σε απόλυτη συνεννόηση με τη ρωσική Gazprom, εκτιμώντας ότι αυτό το έργο ήταν προς το συμφέρον της Γερμανίας.

Ο Τραμπ το 2019 εκβίασε με κυρώσεις την ελβετική εταιρεία που θα πόντιζε σωλήνες και καθυστέρησε το έργο κατά ένα ολόκληρο έτος – το έργο ολοκληρώθηκε το 2021. Μετά την ολοκλήρωση οι ΗΠΑ και πάλι επέβαλαν κυρώσεις σε οιαδήποτε ευρωπαϊκή εταιρεία παρείχε ασφάλιση, ή πιστοποίηση, περνώντας την υποκριτική νομοθετική πράξη Protecting Europe’s Energy Security Clarification Act, υποτίθεται για το ενεργειακό συμφέρον της Ευρώπης. Στις 23 Φεβρουαρίου η Γερμανία πάγωσε την αδειοδότηση και η κυβέρνηση Μπάιντεν επέβαλε κυρώσεις στην διαχειρίστρια εταιρία Nord Stream 2 AG, ενέργειες που χρεοκόπησαν την εταιρεία.

Ο Σρέντερ είχε έρθει σε σύγκρουση με τις ΗΠΑ και για το ενεργειακο ζήτημα, αλλά και για την κάθετη στάση του εναντίον του πολέμου στο Ιράκ το 2002. Ο Σρέντερ ξεκαθάρισε ότι η Γερμανία δεν θα συμμετείχε σε έναν «στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό», ακόμα κι αν αυτός είχε την έγκριση του ΟΗΕ.

Η σκληρή αντιπολεμική του ρητορική χρησιμοποιήθηκε έντονα στην προεκλογική του εκστρατεία το 2002. Αυτό βοήθησε στην επανεκλογή του, καθώς η γερμανική κοινή γνώμη ήταν συντριπτικά κατά του πολέμου. Η στάση αυτή εξόργισε τον Λευκό Οίκο. Ο Μπους ένιωσε ότι ο Σρέντερ αθέτησε προσωπικές τους δεσμεύσεις, με αποτέλεσμα οι δύο ηγέτες να διακόψουν την ουσιαστική επικοινωνία για μεγάλο διάστημα.

Ο Σρέντερ επιδίωξε να επαναπροσδιορίσει τη γερμανική εξωτερική πολιτική, υποστηρίζοντας ότι η Γερμανία είχε πλέον “ενηλικιωθεί” πολιτικά μετά την Επανένωση και έπρεπε να ενεργεί ως «μεγάλη δύναμη στην Ευρώπη». Αυτό σήμαινε ότι το Βερολίνο δεν θα ακολουθούσε τυφλά τις επιταγές των ΗΠΑ, αλλά θα έβαζε πρώτα τα δικά του συμφέροντα. Δημιούργησε μάλιστα έναν ισχυρό άξονα Παρισιού-Βερολίνου-Μόσχας (μαζί με τον Ζακ Σιράκ και τον Πούτιν) για να ισορροπήσει την αμερικανική μονομέρεια. Πολλοί τον κατηγόρησαν ότι ήθελε να απομακρυνθεί η Γερμανία απο την Δύση, αλλά ο Σρέντερ απαντούσε ότι ήθελε απλά η Γερμανία να σταθεί στα πόδια της και η Ευρώπη να μην είναι υποτελής των ΗΠΑ.

Εκείνο όμως που πραγματικά πέτυχε αριστοτεχνικά ο κ. Ρούμπιο ήταν να συνδέσει, βασισμένος και εξυμνώντας την αρχαία-κλασική ιστορία, το όλο “σκηνικό” με την ηγεμονική ιδεολογία της “υπερδύναμης” που εκπροσωπεί, αλλά και με το αμερικανικό κοινό στο οποίο απευθύνονταν, ως επίδοξος νέος “πλανητάρχης” στην μετά Τραμπ, ρευστή εποχή.

Βέβαια, πριν από τον Ρούμπιο υπήρξαν και πολλοί άλλοι πολιτικοί που πραγματοποίησαν ένα ανάλογο “όνειρο στην Ακρόπολη” – αν και αυτός ήταν ένας από τους ελάχιστους που του προσφέρθηκε γενναιόδωρα η Πνύκα του Περικλή, του Θεμιστοκλή, του Δημοσθένη και τόσων άλλων ξεχωριστών προγόνων μας.

Πολιτικοί ποικίλων αποχρώσεων, ιδεολογιών και καθεστώτων που κατά τη διάρκεια επίσημων ή ιδιωτικών επισκέψεών τους στην Αθήνα ανέβηκαν στον Ιερό Βράχο, υμνώντας επίσης τον μοναδικό πολιτισμό της αρχαίας Ελλάδας, τη δημοκρατία, την φιλοσοφία, την ελευθερία κλπ – ανάμεσά τους ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, ο Σαρλ Ντε Γκωλ, ο Εδουάρδος Η΄ της Βρετανίας, ο Αλέξανδρος Α΄ της Γιουγκοσλαβίας, ο Γιόσιπ Τίτο και τα τελευταία χρόνια ο Μπαράκ Ομπάμα, ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Εμανουέλ Μακρόν, η Χίλαρι Κλίντον, ο Κινέζος πρωθυπουργός Λι Κετσιάνγκ, ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς.

Όλοι τους βεβαίως “θαυμαστές” της αρχαίας Ελλάδας, αν και πάντα μέσα από το δικό τους ιδεολογικό πρίσμα, συχνά επανεφευρίσκοντας και ενίοτε εργαλειοποιώντας την αρχαία ελληνική ιστορία. Μια τέτοια ιδιαίτερη περίπτωση υπήρξε και ο υπουργός προπαγάνδας του Χίτλερ Γιόζεφ Γκέμπελς, που έγινε ο πρώτος επίσημος φιλοξενούμενος του καθεστώτος Μεταξά, ενάμιση μόλις μήνα μετά την 4η Αυγούστου του 1936.

Ο Γκέμπελς στην Ακρόπολη 

Όποιος έχει διαβάσει το προσωπικό ημερολόγιο του Γιόζεφ Γκέμπελς θα εκπλαγεί με τον τρόπο που ο ναζιστής υπουργός του Χίτλερ προσπάθησε στην πρώτη επίσκεψή του στην Ακρόπολη το 1936 (η δεύτερη έγινε το 1939) να συνδέσει το δημοκρατικό ιδεώδες που εκφράζει το μοναδικό αυτό πολιτισμικό μνημείο της Αθήνας με την ναζιστική ιδεολογία και την «φυλετική ενότητα» ανάμεσα στους αρχαίους Έλληνες, τους Ρωμαίους και τους Γερμανούς, όπως την περιέγραψε ο Χίτλερ στο “Mein Kampf”.

Βρισκόμενος ακόμη μέσα στο αεροπλάνο, καθώς πετούσε πάνω από την Ελλάδα, ο Γκέμπελς δεν έκρυψε τα “φιλελληνικά” του αισθήματα: «Μετά από 4 ώρες πτήση. Πρώτα σκόνη [!]. Και μετά, μια βύθιση σε μια αιώνια ομορφιά. Η θάλασσα, τα βουνά, ήλιος και γαλάζιος ουρανός. Εκεί προβάλλει απειλητικός ο Όλυμπος, εκεί ο Παρνασσός. Νιώθει κανείς μια τρομερή συγκίνηση. Παλιές αναμνήσεις των νεανικών χρόνων αναδύονται. Ένα όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Ο ήλιος δύει υπέροχα. Πάνω από την αιώνια Ελλάδα. Είμαι σε τρομερή έξαψη. Σουρουπώνει. Αθήνα!».

Αφού αναφέρεται πολύ σύντομα στις συναντήσεις που είχε με τον Βασιλιά και τον Μεταξά , συνεχίζει στο ημερολόγιό του (22 Σεπτεμβρίου): «Και τώρα μέσα από την Αθήνα. Από πάνω ένας λαμπερός γαλάζιος ουρανός. Αττικός ήλιος. Ακρόπολη! Ένα πραγματικό κάστρο των θεών. Έτσι δεσπόζει, πανίσχυρη και επιβλητική. Το πιο μεγαλειώδες μνημείο της βόρειας (άριας) δημιουργικής δύναμης (sic!). Είμαι τόσο συγκινημένος, τόσο ανεβασμένος, τόσο απόλυτα δοσμένος σε αυτή τη μοναδική στιγμή! Θα μπορούσα να κλάψω από χαρά. Περνώντας από τον ναό του Ηφαίστου. Αυτή η αιώνια πόλη! Απερίγραπτη!».

Στις 23 Σεπτεμβρίου γράφει σχεδόν με θρησκευτικό δέος για το “λίκνο της άριας δημιουργίας”: «Μία από τις πιο όμορφες και βαθιές πρωινές στιγμές της ζωής μου. Ανέβηκα στην Ακρόπολη. Με ελάχιστο κόσμο. Και περιπλανήθηκα για ώρες σε αυτό το πιο ευγενικό μνημείο της βόρειας τέχνης. Τα Προπύλαια, ο Παρθενώνας και το Ερέχθειο. Είμαι εντελώς ζαλισμένος. Πάνω από όλα, αυτός ο καταγάλανος αττικός ουρανός.

Μια συμφωνία ομορφιάς, χρώματος, δημιουργικής δύναμης. Εκεί βρίσκεται το Θέατρο του Διονύσου, εκεί το ρωμαϊκό θέατρο. Στο Θέατρο του Διονύσου γεννήθηκε η αττική τραγωδία. Πιο κάτω, στα βάθη, βρίσκεται η Αγορά. Ο Ναός του Δία και ο Ναός του Ηφαίστου. Εδώ η ζωή, ο Θεός και η τέχνη έγιναν ένα. Η συνολική θέαση κάθε τι όμορφου και ευγενούς στην τελειότητα. Είμαι τόσο ευτυχισμένος και γεμάτος από αυτό. Ευγνώμων που υπήρξαν τόσο σπουδαίοι άνθρωποι και δημιουργοί. Είμαι χαρούμενος που μου επιτρέπεται να τα βλέπω όλα αυτά».

Θρήνος για την «αιώνια ομορφιά» 

Αφού περιγράφει πολύ σύντομα την «απερίγραπτη ατμόσφαιρα» της Αθήνας σαν «μια μαγική εικόνα χωρίς προηγούμενο», τις γερμανικές ανασκαφές στον Κεραμεικό και τα μοντέρνα κτίρια της πόλης (Βιβλιοθήκη, Ακαδημία κα) και ότι διαβάζει ξανά την ελληνική ιστορία αντλώντας «ψυχική δύναμη από τους μεγάλους ήρωές της», συνεχίζει για την βραδινή επίσκεψή του στην Ακρόπολη: «Κατά τη διάρκεια του ηλιοβασιλέματος κάθομαι μόνος μου πάνω στην Ακρόπολη. Και μεθώ από το μοναδικό παιχνίδι των χρωμάτων και των φώτων.

Η ψυχή μου είναι γεμάτη από ομορφιά. Ευτυχισμένη αρχαιότητα, που ζούσε και δημιουργούσε μέσα σε αιώνια γαλήνη, χωρίς ακόμα τον Χριστιανισμό. Μόνο με βαριά καρδιά μπορώ να αποχωριστώ αυτό το μέρος εδώ πάνω. Καταλαβαίνω ότι υπάρχουν Γερμανοί που το είδαν αυτό και δεν μπόρεσαν ποτέ ξανά να ξεφύγουν, έμειναν εδώ και θρηνούσαν για την αιώνια ομορφιά».

Δεν παραλείπει μάλιστα να σημειώσει, επισκεπτόμενος και τον Μαραθώνα: «Η εικόνα της αρχαίας Αττικής. Τα βουνά δεσπόζουν με μια ασημένια διαύγεια. Εδώ είναι ο μεγάλος τύμβος των Αθηναίων. Εκεί εμφανίστηκαν μέσα από τα βουνά. Εκεί νίκησαν τους Πέρσες. Ρίγη ιστορίας με περιβάλλουν» – όπως ο κ Ρούμπιο, έτσι και ο Γκέμπελς αναφέρεται στους Πέρσες.

Όλος αυτός όμως ο θαυμασμός του Γκέμπελς για την αρχαιότητα δεν μπορεί να κρύψει όμως την φυλετική διάσταση στο πλαίσιο της ναζιστικής ιδεολογίας που κατέγραψε με ρατσιστική υπεροψία και απαξίωση ο Γκέμπελς στο ημερολόγιό του για τους κακόμοιρους σύγχρονους κατοίκους «μιας φτωχής χώρας».

Και για το τέλος, αφού προηγουμένως αναφέρεται στις “τουριστικές-ιδεολογικές” επισκέψεις του σε Δελφούς, Μυκήνες, Τίρυνθα, Ναύπλιο, Σπάρτη/Μυστρά και Αίγινα, γράφει για την Αθήνα: «Περίπατος στη βραδινή πόλη. Αυτή η γαλήνια, ανάλαφρη ζωή. Αυτό το άρωμα χαράς και διαύγειας. Δεν περιγράφεται. Πρέπει να το έχει νιώσει κανείς. Πόσο ευτυχισμένος θα ήταν ο Φύρερ αν ήταν μαζί μας!». 

Η παρουσία του αρχαιολάτρη “Φύρερ” επιβάλλεται!

Είναι σαφές – και από πληθώρα άλλων κειμένων – ότι για τον Γκέμπελς «η προσάρτηση της Αρχαιότητας» στην εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία θα προσέδιδε στον «νέο άνθρωπο» που ήθελε να δημιουργήσει ο ναζισμός, μια ταυτότητα για την οποία «δικαιούνταν να είναι υπερήφανος». Κάτι που ήταν προφανώς αλληλένδετο και «με την κατασκευή του ολοκληρωτικού ανθρώπου», υπό το πρίσμα ασφαλώς μιας φυλετικής ιστορίας σε μια “Deutschland über alles”.

Προφανώς και όλα αυτά δεν έχουν καμιά σχέση με το “μανιφέστο” του «Αμερικανού φίλου», που είχε εντελώς διαφορετικές επιδιώξεις και απευθύνονταν σε άλλο κοινό. Τελικά, φαίνεται όμως πως η Ακρόπολη, θα εμπνέει ες αεί τους πάντες, θα σηκώνει πάνω της τον «πάσα έναν», θα «επανέρχεται πολύ συχνά και θα μας στοιχειώνει» σε κάθε εποχή, όπως έγραφε ο Σίγκμουντ Φρόιντ για την δική του επίσκεψη στην Ακρόπολη (1904). Μια επίσκεψη που δημοσιεύτηκε ακριβώς την ίδια χρονιά, το 1936, όταν ο ναζισμός κυριαρχούσε στη Γερμανία και ο Γκέμπελς υμνούσε την Ακρόπολη από τη δική του, εθνικοσοσιαλιστική σκοπιά.

ΥΓ. Το 1936 ήταν επίσης που ο Γιώργος Σεφέρης έγραφε το αλησμόνητο «Όπου και να πάω η Ελλάδα με πληγώνει» και εξιστορούσε ένα (προφητικά) εφιαλτικό όνειρο που είδε: Ανέβαινε, λέει, στην Ακρόπολη και είδε ένα πλήθος να παρακολουθεί εκστασιασμένο ένα πλειστηριασμό του Παρθενώνα για μια… οδοντόπαστα. Μέσα στον εφιάλτη του ο ποιητής φώναζε ταραγμένος: «Είναι δαιμόνιοι … θα πελεκήσουν τις κολόνες σε σχήμα σωληναρίου της οδοντόπαστας». Προφανώς θέλοντας έτσι να δείξει την εικόνα μιας κοινωνίας που η ίδια σβήνει το παρελθόν της… για νέες “αξίες”.