Οι Τουρκοκύπριοι θέλουν την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο

Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι και το έγγραφο με τις τουρκοκυπριακές θέσεις, που κατατέθηκε και περιλαμβάνεται στην έκθεση Καλών Υπηρεσιών του Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών. Γίνεται, μεταξύ άλλων, αναφορά στους μικτούς γάμους: «Στα περισσότερα παιδιά από μικτούς γάμους δεν χορηγείται η υπηκοότητα της ΕΕ (σ.σ. καμία αναφορά στην Κυπριακή Δημοκρατία!), ενώ σε όσους γεννήθηκαν στην Κύπρο, αλλά οι γονείς τους δεν γεννήθηκαν εδώ, απαγορεύεται ακόμη και η διέλευση στο νότιο τμήμα του νησιού».

Δεν χορηγείται, αναφέρεται, η υπηκοότητα της ΕΕ. Από ποιον και γιατί; Από την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά δεν κατονομάζεται τούτο για προφανείς λόγους. Ζητούν υπηκοότητες από το κράτος που δεν αναγνωρίζουν. Και γιατί δεν παραχωρείται; Επειδή αφορά έποικους. Και ο εποικισμός είναι έγκλημα πολέμου.

Δεν υπάρχει ΕΕ δίχως Κυπριακή Δημοκρατία

Ο κ. Έρχιουρμαν, λοιπόν, απέφυγε να αναφέρει το προφανές. Ότι για να πάρει κάποιος ευρωπαϊκή υπηκοότητα θα πρέπει να είναι πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν το λέει, κι ας θέλει την ΕΕ. Χωρίς, όμως, την Κυπριακή Δημοκρατία; Ως ξεχωριστό “κράτος”. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει. Είναι πρόδηλο πως όποτε συμφέρει, θυμούνται το κράτος. Και έχουν και παράπονα. Για παράδειγμα, παραπονιούνται επειδή δεν τους… μίλησαν οι Ευρωπαίοι που ήλθαν για την τελετή έναρξης της Προεδρίας της ΕΕ. Διαμαρτύρονται επειδή δεν αναφέρθηκαν σε αυτούς. Φωνάζουν γιατί τους αγνόησε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Τι ήθελαν; Πρώτο τραπέζι στην τελετή έναρξης ή συν-προεδρία της ΕΕ; Θράσος και αλαζονεία.

Δεν μπορεί οι Τουρκοκύπριοι να θέλουν τα οφέλη που προσφέρει η Κυπριακή Δημοκρατία, ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς, μάλιστα, να αναγνωρίζουν το κράτος. Θέλουν τα οφέλη από την… ανύπαρκτη γι’ αυτούς Κυπριακή Δημοκρατία (διαβατήρια, ταυτότητες, πρόσβαση στα δημόσια νοσηλευτήρια, διευκολύνσεις στο εξωτερικό, σπουδές κ.λπ.), αλλά επιμένουν να μην την αναγνωρίζουν. Την κατηγορούν, επιτίθενται εναντίον της, αλλά ζητούν όλα τα καλά και συμφέροντα τα οποία, ειρήσθω εν παρόδω, απολαμβάνουν. Παράλληλα, όμως, για την “ασφάλειά” τους καταφεύγουν στην… αγκαλιά της Τουρκίας (όπως και για τα έξοδα του ψευδοκράτους).

Αδιέξοδο… διπλοπόρτι

Διαχρονικά, οι Τουρκοκύπριοι χρησιμοποιούνται από την Άγκυρα για να προωθηθεί, μεταξύ άλλων, η επεκτατική της πολιτική, για να εδραιωθεί η παρουσία της στην Κύπρο. Αυτό δεν προκαλεί αντιδράσεις στα κατεχόμενα. Για παράδειγμα, δεν έχει καταγραφεί καμία αντίδραση για τις τουρκικές προκλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ. Για την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, που είναι και δική τους. Δεν ακούστηκε τσιμουδιά από τους Τουρκοκύπριους. Δεν διατυπώθηκε ούτε ένα σχόλιο, μια θέση/άποψη, μια τοποθέτηση για ενέργειες σε βάρος της χώρας. Μόνο μεμονωμένες φωνές από την Ένωση Κυπρίων, τον δημοσιογράφο Σενέρ Λεβέντ.

Είναι σαφές πως αυτή η συμπεριφορά, που έχει ορθά χαρακτηριστεί ως διπλοπόρτι, δεν οδηγεί πουθενά. Δεν είναι θέμα διλήμματος αλλά επιλογής. Είτε θα πορευθούν μαζί με τους Ελληνοκύπριους, τους Αρμένιους και τους Μαρωνίτες, στην οικοδόμηση ενός κοινού μέλλοντος εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης με όλα τα πλεονεκτήματα που προσφέρει η Κυπριακή Δημοκρατία, είτε θα παραμείνουν όμηροι των τουρκικών σχεδιασμών. Θα χρησιμοποιούνται ως το όχημα για στρατηγικό έλεγχο της Κύπρου και για διείσδυση της Άγκυρας στην ΕΕ.