“Ανθρωποφάγος” σε ποίηση Sunny Μπαλτζή στο Θέατρο Μικρός Κεραμεικός

Ο Γουτεμβέργιος έκανε μεγάλη ζημιά στην αδόμενη, προφορική, μουσικώς εκφερομένη ποίηση. Βεβαίως και διαδόθηκε η Γνώση σε πλατύτερα κοινωνικά στρώματα, όμως η συναιρούσα όλες τις Τέχνες, τις Αρμονίες και τις Επιστήμες Ποίηση υποβαθμίστηκε σε δυσδιάκριτα, δισδιάστατα, δυσθεώρητα “σύμβολα καπνού”, σε “σήματα μορς” εάν προτιμάτε, που προϋποθέτουν την εμπεριστατωμένη γνώση αυτού τού κώδικα. Αντίθετα η σωματική έκφραση, η προσωδία τής καθημερινής γλώσσας, η εμμέλεια, η υψηλή αισθητική-ηθική διασώθηκαν μέσα στους αιώνες ως ένα ανοικτό-ελεύθερο-δημοκρατικό πανεπιστήμιο, χάρη στο καρναβάλι, στις γιορτές, στις πανηγύρεις, στα γονιμολατρικά δρώμενα.

Στον εικοστό αιώνα η βίαιη αστικοποίηση τής προβιομηχανικής ελληνικής κοινωνίας εξισορροπήθηκε μέσα από τις ασπρόμαυρες ταινίες ευρείας λαϊκής κατανάλωσης αφ’ ενός, στα δημοτικά τραγούδια και χορούς αφ’ ετέρου. Φωτισμένοι άνθρωποι από όλο το φάσμα των Γραμμάτων και των Τεχνών γεφύρωσαν το χθες με το αύριο, ειδικά μεγάλοι συνθέτες που συνέδεσαν λαϊκές φωνές, υψηλές ποιητικές, εικαστικές δημιουργίες… με ιδιοφυή τρόπο, συνδυάζοντας τη βυζαντινή μουσική με την δυτικοευρωπαϊκή. Μεγάλα ονόματα, αθάνατα, διαχρονικά έργα, κλασικά για τις επόμενες γενιές.

Το θαύμα μέσα στο σκοτάδι

Και ξαφνικά, η μουσική βιομηχανία, η βιομηχανία τού θεάματος-ακροάματος, η κατεστημένη κινηματογραφική-τηλεοπτική νομενκλατούρα σνόμπαραν κι εξοβέλισαν κάθε τι λαϊκό, ρομαντικό, νεοπλατωνικό, πνευματικό, ποιητικό και τα αντικατέστησαν με τον πλέον βάρβαρο εισερχόμενο υλισμό-καταναλωτισμό, που οδηγεί αναπόφευκτα στον χειρότερο “Μεσαίωνα” αποκλεισμού των αυθεντικών φωνών, με αποτέλεσμα να κατακλυζόμαστε από “νεκρές ψυχές” [για να θυμηθούμε τον Γκόγκολ], από περιπατώντα πτώματα, από υπνοβάτες, άμουσους κι απολίτιστους με διάφορες κουλτούρες που δεν συμβάλλουν προς τη Γνώση. Η άμετρη, άκριτη, αμάσητη, ανεπεξέργαστη, αναληθής διάχυση τής Πληροφορίας είναι εμπόδιο στην γνωστική κριτική λειτουργία που χρησιμοποίησε επί αιώνες το ανθρώπινο είδος προκειμένου να επιβιώσει.

Σήμερα οδεύουμε ως τυφλοί προς τον γκρεμό επιτήδειων “μαύρων τρυπών”, ενόσω κάποιοι που δηλώνουν μισότυφλοι αναλαμβάνουν οικειοθελώς να μας ποδηγετήσουν…

Μέσα σε όλο αυτό το θολό τοπίο, αναζητώ – ως άλλος Διογένης, με το φανάρι – μικρές θεατρικές-μουσικές σκηνές όπου το θαύμα συντελείται. Και τις βρίσκω, αραιά και πού… Αυτή τη φορά στο φιλόξενο θεατράκι “Μικρός Κεραμεικός” πολύ κοντά στην Ιερά Οδό, που άλλοτε φιλοξενούσε μυστηριακές πομπές από και προς την Ελευσίνα και τώρα γέμισε με ταχυφαγεία… Έμεινα έκπληκτος από την ποιότητα στίχου-μουσικής-ερμηνείας. Όψις και ηχητικό τοπίο αξιοθαύμαστα, μοναδικά, μεταδόσιμα, επαναλήψιμα, εξάρσιμα…

Διαβάζω στο Δελτίο Τύπου:

Ο “Ανθρωποφάγος” δεν είναι απλώς μια ιστορία· είναι ένα ταξίδι προς τον πυρήνα μας, στα όσα μας στοιχειώνουν και στα όσα μας ορίζουν… Σκιά στο ίχνος μιας γυναίκας που παλεύει μέσα στη μνήμη της – εκείνη, κάποτε με θάρρος, άλλοτε με ενοχή, κι άλλοτε με εκείνη τη σιωπή που αφήνουν ανάμεσά τους όσοι αγαπήθηκαν… Αγγίζει τον έρωτα, τον φόβο, την επιθυμία, τη ντροπή που μας απομακρύνει, την αλήθεια που δεν αντέχουμε, το ψέμα που μας προστατεύει. Ο “Ανθρωποφάγος” ακολουθεί μια γυναίκα που αναζητά τη χαμένη αθωότητα – όχι για να την ξαναβρεί, αλλά για να καταλάβει τι κόστισε η απώλειά της…

Μετά την επιτυχημένη πρώτη παρουσίαση και τη θερμή ανταπόκριση από το κοινό, ο “Ανθρωποφάγος” επιστρέφει για τέσσερις παραστάσεις τον Ιανουάριο, στο θέατρο Μικρός Κεραμεικός. Μια θεατρική εμπειρία όπου η ποίηση γίνεται φωνή και σώμα, τραγούδι και δράση. Η ανάγκη υπάρχει. Η στιγμή είναι τώρα. Είμαστε μέρος αυτής της αλλαγής. Κάτι διαφορετικό!

“Ανθρωποφάγος”: Συντελεστές

Σταύρος Παρχαρίδης – Σκηνοθεσία
Sunny Μπαλτζή – Καλλιτεχνική επιμέλεια
Δημήτρης Αστερίου – Σκίτσο εξωφύλλου συλλογής
Βασίλειος Κοκκώνης – Εικαστική παρουσία (έργα στο σκηνικό και στο φουαγέ)

Συμμετέχουν

Μαρίνα Βολουδάκη – Ερμηνεία ποίησης & τραγούδι
Μαρία Μέμη Αναστασοπούλου – Ηθοποιός
Σπυρίδωνας – Μελοποίηση ποιημάτων, πρωτότυπη μουσική
Δημήτρης Μπέλλος – Πιάνο (συνοδεύει τη Μαρίνα σε γνωστές επιτυχίες της Sunny Μπαλτζή)
Gianni Tselini – Video Art
Χριστίνα Φυλακτοπούλου – Φωτισμοί
Νταίζη Λεμπέση – Επικοινωνία

 «Είναι ένα τελετουργικό· μια κατάδυση στο σώμα των λέξεων και την ανεξερεύνητη ανθρώπινη καρδιά…»
 «Η ανατρεπτική Sunny Μπαλτζή, με την ευαισθησία και την ενσυναίσθηση που διαπνέουν τη γραφή της, με την κοφτερή πένα του αντισυμβατικού λόγου της, μεταφέρει εικόνες που καθηλώνουν, φέρνοντας στην επιφάνεια τα βαθιά νοήματα της ζωής, του ονείρου, της ποίησης, του έρωτα, του ενστίκτου και της ψυχής – αφήνοντας το ανεξίτηλο σημάδι της.»
«Η συλλογή της “Ανθρωποφάγος” είναι μια σύγχρονη ποιητική έκρηξη· δεν εξωραΐζει – σχίζει το πέπλο της καθημερινότητας και εκθέτει την αλήθεια χωρίς δισταγμό.»

«Είναι ένας τόπος όπου η ποίηση αναδύεται – όχι για να παρηγορήσει, αλλά για να ταράξει· για να σε φέρει αντιμέτωπο με ό,τι απέφυγες να κοιτάξεις…». «Με φωνή διαπεραστική, ανασαίνει, σπαράζει και ερμηνεύει με τον λυγμό της βαθιάς ποίησης – όχι απλώς ως αναφορά, αλλά ως εσωτερικό ρεύμα. Δεν μεταφέρει απλώς τον λόγο· τον μετουσιώνει, τον ενσαρκώνει, τον βιώνει. Γίνεται σώμα που πάλλεται. Παράσταση…».

«Η ερμηνεύτρια Μαρίνα Βολουδάκη και η ηθοποιός Μαρία-Μέμη Αναστασοπούλου συμπράττουν επί σκηνής, ζωντανεύοντας τον κόσμο του “Ανθρωποφάγου”. Μαζί, οι δύο δημιουργοί διαλύουν τα όρια ανάμεσα σε ποίηση, ερμηνεία και μουσικότητα – ενώνουν τη γλώσσα με το ένστικτο, τη σιωπή με τη φλόγα.

Τελικά, ως χρυσοθήρας στην Άγρια Δύση επισημαίνω αυτό το εξωτικό για τα σύγχρονα πολιτιστικά μας πράγματα “άνθος” με την ευλάβεια τού Καισάριου Δαπόντε όταν έγραφε τους τολμηρούς, ρηξικέλευθους στίχους του. Πιστεύω πως αρκούν λίγες πέτρες προκειμένου να ταράξουν την επιφάνεια τού βάλτου. Εξάλλου, κάπως έτσι δημιουργήθηκε και το Σύμπαν. Μερικοί άνθρωποι, φιλάνθρωποι/φιλόζωοι/οικολόγοι, επιλέγουν να διαφέρουν. Όσο κι αν τους κοστίζει, χάρη σε παρόμοιες ηρωικές υπάρξεις ο Παγκόσμιος Πανανθρώπινος Πολιτισμός προχωράει με μικρά κβαντικά άλματα… για το καλό όλων, για το Κοινό Καλό τε και Αγαθό…

Info