Ο τραμπισμός ανοίγει την όρεξη της Τουρκίας και στο Κυπριακό

Είναι δε σαφές από τη συμπεριφορά της ότι σε αυτή τη διαδικασία ανακατανομής ισχύος, η Τουρκία παρουσιάζεται πιο επιθετική, αλλά και νευρική. Κι αυτό το δείχνει με την εν γένει συμπεριφορά της. Είναι δε προφανές πως οι επεκτατικές βλέψεις της δεν περιορίζονται μόνο στην περιοχή, αλλά επιχειρεί να αφήνει αποτύπωμα σε διάφορες περιοχές. Την ίδια ώρα, σε  ό,τι αφορά την Κύπρο και την Ελλάδα, υπάρχει σχεδιασμός για τη δημιουργία και συντήρηση ενός κλίματος έντασης, εκφοβισμού με απώτερο στόχο την επιβολή νέων τετελεσμένων. 

Σε σχέση με την Ελλάδα, είναι προφανές πως η περίοδος των «ήρεμων νερών» έχει περάσει. Επανήλθε η πρακτική των παραβιάσεων στο Αιγαίο, παρά το γεγονός ότι Γεραπετρίτης και Φιντάν κουβεντιάζουν για την πραγματοποίηση Διακυβερνητικής Συνόδου Ελλάδος και Τουρκίας, τους πρώτους μήνες του τρέχοντος έτους.

Η Τουρκία ακονίζει τα νύχια της

Το πώς λειτουργεί η Άγκυρα είναι γνωστό καθώς το βιώνουμε- περισσότερο και πιο συστηματικά εμείς στην Κύπρο- διαχρονικά. Η κατοχική Τουρκία δεν αποδέχεται οτιδήποτε θεωρεί ότι αμφισβητεί  τους σχεδιασμούς της, που έχουν επεκτατικό χαρακτήρα. Κι αυτό είναι γιατί δεν έχει συμφιλιωθεί ποτέ με τη λογική ότι σε ένα διπλωματικό και γεωπολιτικό παιχνίδι θα κερδίσει κι αυτή θα κερδίσουν και οι άλλοι. Στο τουρκικό πολιτικό-διπλωματικό λεξικό δεν υπάρχει η έννοια του win-win (ή καζάν- καζάν στην τουρκική). 

Η Τουρκία δεν χώνεψε ποτέ, για παράδειγμα, την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήταν και είναι μια μεγάλη ήττα για την Τουρκία, την οποία δέχθηκε από την Κύπρο. Δεν δέχθηκε ποτέ τις συμφωνίες οριοθέτησης θαλάσσιων συνόρων, ΑΟΖ, με τις πλείστες γειτονικές χώρες. Με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και εσχάτως με το Λίβανο. Η Άγκυρα προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποτρέψει τις συμφωνίες αυτές. Σημειώνεται ότι για την Κυπριακή Δημοκρατία υπάρχουν στο πεδίο αυτό δυο εκκρεμότητες. Με τη Συρία και φυσικά με την Ελλάδα, που παρά το γεγονός τέθηκε πολλές φορές το ζήτημα αυτό από τη Λευκωσία στην Αθήνα, η τελευταία παραμένει αιχμάλωτη στο φοβικό της σύνδρομο έναντι της Τουρκίας.

Υπενθυμίζεται ότι η Άγκυρα έχει διαμηνύσει πως οποιαδήποτε κίνηση γίνει στην Ανατολική Μεσόγειο, περνά απαραιτήτως από την Τουρκία, που θεωρεί ότι έχει την «πρωτοκαθεδρία» (ή επιδιώκει να την έχει). Με βάση αυτή τη λογική, είτε αυτή θα παραχωρεί «άδεια» για τις όποιες ενέργειες γίνονται, είτε θα συμμετέχει, θα έχει εμπλοκή η ίδια.

Στο πλαίσιο αυτό και παράλληλα με τις άλλες κινήσεις, η Άγκυρα επιχειρεί να εξομαλύνει τις σχέσεις της με χώρες της περιοχής, όπως είναι η Αίγυπτος ενώ ο έλεγχος της Συρίας είναι κομβικής σημασίας για τις περαιτέρω κινήσεις της. Ταυτόχρονα, συντηρεί την πρότασή της για την σύγκληση Διεθνούς Διάσκεψης με τη συμμετοχή των κρατών της Ανατολικής Μεσογείου για την οριοθέτηση ζωνών και τα ενεργειακά. Μια ιδέα, με διαφορετική όμως σύνθεση, υιοθέτησε η Αθήνα, η οποία, όμως, δεν προχώρησε. 

Συντήρηση στο Κυπριακό

Στο πεδίο του Κυπριακού, συντηρείται μια κινητικότητα, μέχρι νεωτέρας. Η Τουρκία δεν φέρει ένσταση στο να ξεκινήσει μια διαδικασία συνομιλιών, αλλά ως προς την κατάληξη επιμένει στα δυο κράτη. Την ίδια ώρα, η κατοχική δύναμη επιχειρεί να επιβάλλει νέα τετελεσμένα επί του εδάφους. Σημειώνονται τα συχνά, πλέον, επεισόδια στη νεκρή ζώνη και την προέλαση των κατοχικών δυνάμεων. 

Τα Ηνωμένα Έθνη θέλουν υπάρχει διαδικασία, να κουβεντιάζουν οι εμπλεκόμενοι, γνωρίζοντας ότι οι προοπτικές είναι περιορισμένες. Όλα εξαρτώνται από τη στάση της Άγκυρας και τις επόμενες κινήσεις της στο Κυπριακό. Επί του παρόντος δεν έχει κοπάσει ακόμη ο «ενθουσιασμός» από την επιλογή του Τουφάν Έρχιουρμαν στην ηγεσία του κατοχικού καθεστώτος. Γίνεται λόγος για έναν πολιτικό που θέλει λύση. Ποια λύση όμως επιδιώκει; Και να μην συμφωνεί, δεν μπορεί παρά να ακολουθήσει τις υποδείξεις της Άγκυρας.

Είναι σαφές πως το Κυπριακό δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί εκτός της μεγάλης εικόνας για τα όσα διαδραματίζονται στην ευρύτερη περιοχή. Τι συμβαίνει, δηλαδή, στη γεωγραφική μας γειτονιά, πως συμπεριφέρεται η κατοχική Τουρκία και ποια θα είναι ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις του Τραμπ.