O Τσίπρας διχάζει τη Νέα Αριστερά – Συμβιβασμός μέχρι νεωτέρας

Η Επιτροπή Σχεδίου Πολιτικής Απόφασης κατέληξε σε κοινό κείμενο που διάβασε στο συνέδριο ο γραμματέας του κόμματος Γαβριήλ Σακελλαρίδης. Βέβαια οι διαφορές είναι βαθύτερες και είναι αμφίβολο εάν πρόκειται για συμφωνία, ή εάν απλώς “κλωτσάνε το τενεκεδάκι πιο κάτω”, όπως λένε και τα στελέχη του κόμματος στους διαδρόμους του ΣΕΦ. Το επίμαχο είναι το εύρος των συνεργασιών και εάν χωράνε στην πρόταση συνεργασίας δυνάμεις που έχουν απωλέσει τα αριστερά και ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά τους.

Το βασικό ζήτημα περιέγραψε προηγουμένως στην ομιλία του το πρώην πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, ο οποίος επιτέθηκε και στον Αλέξη Τσίπρα, αν και δίχως να τον κατονομάσει: «Δεν είμαι ακόμα αισιόδοξος ότι θα αποφευχθεί ένας πολιτικός τραυματισμός της Νέας Αριστεράς στα όρια της ουσιαστικής ρήξη» ανέφερε. Ο Βούτσης περιέγραψε την μεγάλη συζήτηση για τις συνεργασίες και κατέληξε: «Αυτονόητα πρέπει να έχουμε υπεύθυνη στάση και να εργαστούμε ώστε να ηττηθεί η δεξιά και ακροδεξιά στη χώρα μας.

Αυτονόητα πρέπει να πάρουμε ρίσκα και να διαμορφώσουμε με όλους και όσους είναι αυτό δυνατό, πόλο συνεργασίας με διακριτές και υπαρκτές δυνάμεις της πληθυντικής Αριστεράς μέσα και έξω από το Κοινοβούλιο. Αυτονόητα βεβαίως δεν αποκλείουμε και κανέναν που θέλει από τη δική του σκοπιά να συμμετάσχει και να προσφέρει στην αναγκαία αυτή κοινή προσπάθεια».

Έστρεψε όμως τα πυρά του κατά του εγχειρήματος του λέγοντας: «Αυτονόητα όμως δεν μας αφορά και η επιλογή εγχειρημάτων που εν τη γενέσει τους, όχι μόνο επιλέγουν την Κεντροαριστερά ως βασικό χώρο αναφοράς και τη δήθεν αδιαμεσολάβητη σχέση εν γένει με τους πολίτες, αλλά και κυρίως απαξιώνουν τα στελέχη των άλλων πολιτικών δυνάμεων της Αριστεράς, ως ιδιοτελείς, ως τελειωμένους, ανεπαρκείς, φθαρμένους, ως εγκλωβισμένους σε συλλογικότητες που δεν τους επιτρέπουν να συμμετάσχουν στη γέννηση δήθεν της νέας ελπίδας μέσα από ένα προσωποπαγές κόμμα.

Η ρητορική αυτή είναι η αυθεντική ακολουθία της περίφημης και άθλιας διχαστικής πολιτικής που επέρριψε σε δήθεν “βαρίδια” και σε “φατρίες” τις ευθύνες για τις πολιτικές ήττες του κόμματός μας στο παρελθόν και που οδήγησε σε διασπάσεις και στην ανάδειξη ως αρχηγού της τότε Παράταξής μας ενός άσχετου με την Αριστερά νέου πολιτικού, που ισχυρίστηκε “εγώ μόνο μπορώ να κερδίσω τον Μητσοτάκη και μπορώ να το κάνω μόνος μου”.

Είπε ακόμη ο Νίκος Βούτσης: «Στο όνομα όμως της ανασύνθεσης (του προοδευτικού χώρου) λειτουργούν πολιτικά σχέδια προσωποπαγών κομμάτων που τελικά οδηγούν στη διαίρεση και αποσύνθεση των υπαρκτών δυνάμεων της Αριστεράς. Με αυτήν την έννοια είναι ορθή και χρήσιμη η διευκρίνιση (πρόταση Τσίπρα) δεν ταυτίζεται και δεν εμπεριέχει το πρόταγμα για την ανασυγκρότηση της πληθυντικής μάλιστα Αριστεράς και Οικολογίας, όπως εμείς εδώ και προγραμματικά υποστηρίζουμε».

Παρέμβαση Τζανακόπουλου

Σε διαφορετική κατεύθυνση νωρίτερα ο Δημήτρης Τζανακόπουλος είχε ταχθεί υπέρ της ευρύτερης συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων σημειώνοντας ότι η ομιλία του προέδρου, Αλέξη Χαρίτση για το Λαϊκό Μέτωπο (που συμπεριλαμβάνει όλους, και τον Αλέξη Τσίπρα), ως μόνη δυνατή απάντηση στην επέλαση του διεθνούς και εγχώριου τραμπισμού δεν είναι προσωπική του άποψη, αντανακλά την ουσία της ιδρυτικής διακήρυξης της Νέας Αριστεράς. Συμπλήρωσε δε ότι εάν κάποιοι διαφωνούν ας την αμφισβητήσουν ευθέως και όχι με πόλεμο φθοράς.

Το Συνέδριο ολοκληρώθηκε με την ψήφιση της πολιτικής πρότασης. Τελικώς καρποφόρησαν οι προσπάθειες για ενωτική πρόταση και υπήρξε μόνο έναν κείμενο, στον αντίποδα θα είχαμε δύο κείμενα πολιτικών προτάσεων.

Το κρίσιμο ειπώθηκε στην αρχική του τοποθέτηση από Χαρίτση που δήλωσε ότι το Λαϊκό Μέτωπο, ως ουσία της ιδρυτικής διακήρυξης της Νέας Αριστεράς είναι “το σχέδιο που μπορώ να υπηρετήσω”. Κάπως έτσι προκύπτει το ερώτημα μετά τον συμβιβασμό, αν αυτός αποδειχτεί προσωρινός και η διάσπαση γίνει σήμερα ή σε δεύτερο χρόνο.