Ο Χακάν Φιντάν για ΕΕ και Ιράν

«Μέχρι το 2007, δύο μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες —η Γαλλία και η Γερμανία— είχαν την πολιτική βούληση να δουν την Τουρκία να γίνεται μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπό την προϋπόθεση ότι η Τουρκία θα πληρούσε τους όρους και τα κριτήρια της ΕΕ. Όμως, όταν ο Νικολά Σαρκοζί ανέλαβε την εξουσία στη Γαλλία, άλλαξε αυτή την προσέγγιση. Υιοθέτησε πολιτική ταυτοτήτων και είπε: “Είμαστε η χριστιανική Ευρώπη”, και ως εκ τούτου δεν ήθελε η Τουρκία να αποτελέσει μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης», ανέφερε ο Χακάν Φιντάν.

«Αν το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Τουρκία ήταν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα είχαμε δημιουργήσει το δικό μας κέντρο βάρους. Αντ’ αυτού, τώρα κοιτάζουμε προς διαφορετικές υπερδυνάμεις — είτε την Αμερική, την Κίνα είτε τη Ρωσία — και διολισθαίνουμε προς αυτές… Αν η Τουρκία ήταν μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν θα είχαμε δει το Brexit και η Ευρώπη θα ήταν πολύ πιο ανθεκτική απέναντι στις προκλήσεις του σήμερα». πρόσθεσε.

Για το Ιράν είπε: «Θα συμβούλευα τους Αμερικανούς φίλους μου: μην το κάνετε αυτό άλλη μία Βενεζουέλα. Το Ιράν είναι έτοιμο να διαπραγματευτεί, αλλά πρέπει να βρείτε τον σωστό τρόπο να διαπραγματευτείτε, ώστε να μη χάσει το κύρος του. Αν αισθανθεί ότι έχει στριμωχτεί, θα προετοιμαστεί για το χειρότερο δυνατό σενάριο…  Δεν πιστεύω ότι όσα συμβαίνουν στο Ιράν θα οδηγήσουν σε αλλαγή καθεστώτος.»

Για Συρία και αλ-Σάρα

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν αποκάλυψε ότι οι χώρες της περιοχής, μαζί με Ευρωπαίους και Αμερικανούς εταίρους, έθεσαν σαφείς και κοινά αποδεκτούς όρους στη νέα ηγεσία της Συρίας μετά την πτώση του Άσαντ, υπογραμμίζοντας ότι η διεθνής στήριξη εξαρτάται από τη συμμόρφωση σε βασικές αρχές ασφάλειας και σταθερότητας.

Μιλώντας στο Sky News Arabia, ο Φιντάν δήλωσε ότι οι επαφές με τον Άχμεντ αλ-Σάρα δεν επικεντρώθηκαν σε πρόσωπα αλλά σε ουσιαστικές δεσμεύσεις, όπως η μη απειλή προς γειτονικές χώρες, η αποφυγή συνεργασίας με τρομοκρατικές οργανώσεις, η προστασία μειονοτήτων και η διαφύλαξη της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας. Όπως ανέφερε, ο αλ-Σάρα αποδέχθηκε τις απαιτήσεις αυτές και μέχρι στιγμής η διεθνής κοινότητα εμφανίζεται «σε λογικό βαθμό ικανοποιημένη» από τις κινήσεις του.

Συγκεκριμένα:

«Κοιτάξτε, αν θυμηθούμε τι συνέβη αμέσως μετά τη φυγή του Άσαντ από τη χώρα: την πρώτη εβδομάδα, ως χώρες της περιοχής, συναντηθήκαμε πρώτα στο Αμμάν και στη συνέχεια στο Κάιρο. Αργότερα, στις συναντήσεις μας συμμετείχαν και Ευρωπαίοι και Αμερικανοί φίλοι μας. Η δική μας στάση ήταν η εξής: “Ελάτε να καταλήξουμε σε αποφάσεις σε ορισμένα ζητήματα. Ας ορίσουμε τι περιμένουμε από οποιαδήποτε κυβέρνηση θα αναλάβει τη διακυβέρνηση στη Δαμασκό. Ας μην κολλήσουμε στα ονόματα (ούτε στον Άχμεντ αλ-Σάρα ούτε σε κάποιον άλλον)· ας ξεχάσουμε τα ονόματα και ας επικεντρωθούμε στις προτεραιότητές μας σχετικά με το τι περιμένουμε από μια κυβέρνηση στη Δαμασκό.”

Σε αυτό το πλαίσιο, καθορίσαμε τέσσερις ή πέντε βασικές προτεραιότητες που ισχύουν για όλους μας:
• Να μην αποτελείται καμία απειλή για τις γειτονικές χώρες.
• Να μην υπάρχει καμία συνεργασία με τρομοκρατικές οργανώσεις.
• Να μην ασκείται καταπίεση σε μειονότητες και σε άλλες εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες.
• Να διαφυλαχθεί η εδαφική ακεραιότητα και η ενότητα της Συρίας.
Αυτές ήταν οι τέσσερις βασικές αρχές που όλοι ήθελαν να δουν να εφαρμόζονται.

Το προσφυγικό ζήτημα και η τρομοκρατία είναι για εμάς τα δύο μεγαλύτερα θέματα. Μεταφέραμε αυτές τις προσδοκίες μας στον Άχμεντ αλ-Σάρα και στους συνεργάτες του. Τους είπαμε: “Κοιτάξτε, οι χώρες της περιοχής —και εμείς— αυτό περιμένουμε από εσάς. Αν μπορέσετε να τα υλοποιήσετε, όλοι θα σας βοηθήσουν. Αν όμως δεν τα κάνετε ή αν κινηθείτε αντίθετα με αυτές τις αρχές, οι άνθρωποι θα αποσύρουν τη στήριξή τους και θα αρχίσουν να στρέφονται εναντίον σας.” Πρόκειται για έναν λογικό άνθρωπο. Είδε αυτά τα αιτήματα και τα αποδέχθηκε. Από τότε, νομίζω ότι όλοι είναι σε έναν λογικό βαθμό ικανοποιημένοι από τη δουλειά που έχει κάνει.»