Τέλος εποχής για τις κινηματογραφικές αίθουσες;
17/02/2026
Αν αισθανόμαστε ότι οι επιλογές για μια βραδινή έξοδο στο σινεμά έχουν λιγοστέψει, περιορισμένες σε υπερηρωικές περιπέτειες και πολυαναμενόμενα σίκουελ, ενώ οι πλατφόρμες κατακλύζονται από ατελείωτες νέες σειρές και ταινίες, αυτό δεν είναι κάτι που πρέπει να μας εκπλήσσει.
Τα οικονομικά στοιχεία της βιομηχανίας του θεάματος για το 2025 ήρθαν για να επιβεβαιώσουν αυτό που πολλοί ψιθύριζαν: το παιχνίδι έχει αλλάξει οριστικά, και το χρήμα έχει επιλέξει στρατόπεδο. Η εικόνα είναι σχεδόν σοκαριστική στην απλότητά της. Τη χρονιά που μας πέρασε, οι μεγάλες εταιρείες παραγωγής και οι τεχνολογικοί κολοσσοί επένδυσαν συνολικά περίπου 210 δισεκατομμύρια δολάρια για τη δημιουργία νέου περιεχομένου.
Η κατανομή αυτού του ιλιγγιώδους ποσού, όμως, είναι αυτή που γράφει το τέλος μιας εποχής. Από αυτό το σύνολο, περίπου 205.6 δισεκατομμύρια δολάρια κατευθύνθηκαν στην παραγωγή πρωτότυπων ταινιών και σειρών αποκλειστικά για τις streaming πλατφόρμες όπως το Netflix, το Disney+, το Max και το Amazon Prime Video.
Τι έμεινε για τις κινηματογραφικές αίθουσες; Οι 23 πιο ακριβές και εμπορικές παραγωγές της χρονιάς, τα λεγόμενα blockbusters, μοιράστηκαν έναν προϋπολογισμό της τάξης των 4.4 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Με απλά λόγια, για κάθε ένα δολάριο που επενδύθηκε σε μια ταινία που είδαμε στη μεγάλη οθόνη, σχεδόν πενήντα δολάρια επενδύθηκαν σε περιεχόμενο που σχεδιάστηκε για να μας κρατήσει στο σπίτι.
Το streaming αφήνει λίγο χώρο στις αίθουσες
Αυτή η τεράστια οικονομική μετατόπιση εξηγεί πολλά. Εξηγεί γιατί ταινίες μεσαίου προϋπολογισμού, τα δράματα και οι ρομαντικές κομεντί που κάποτε κυριαρχούσαν, έχουν σχεδόν εξαφανιστεί από τις αίθουσες. Τα στούντιο δεν ρισκάρουν πλέον εκατομμύρια για μια ταινία που μπορεί να μην “κόψει εισιτήρια”, όταν μπορούν να χρηματοδοτήσουν με τα ίδια χρήματα πολλαπλές παραγωγές για τις συνδρομητικές τους υπηρεσίες, διατηρώντας το κοινό τους “κλειδωμένο”.
Η κινηματογραφική αίθουσα μετατρέπεται πλέον σε έναν χώρο για “γεγονότα”. Είναι ο προορισμός για την εμπειρία μιας ταινίας-υπερθέαμα, όπως το “Avatar” ή μια νέα περιπέτεια της Marvel, για την οποία ο θεατής είναι διατεθειμένος να πληρώσει το ακριβότερο εισιτήριο. Για οτιδήποτε άλλο, η νοοτροπία του “θα περιμένω να βγει στο streaming” έχει παγιωθεί.
Δεν πρόκειται πλέον για μια απλή πρόβλεψη, αλλά για μια αποτυπωμένη οικονομική πραγματικότητα. Το streaming δεν είναι απλώς ένας ανταγωνιστής της μεγάλης οθόνης. Έχει γίνει ο βασικός χρηματοδότης, παραγωγός και διανομέας περιεχομένου, αφήνοντας στην παραδοσιακή κινηματογραφική αίθουσα έναν ρόλο πιο εξειδικευμένο και, αναπόφευκτα, πιο περιορισμένο.
Ο Νικόλαος Αλέτρας είναι Διδάκτορας Κινηματογράφου, Μέλος Ε.Ε.Π. στο Τμήμα Κινηματογράφου του ΑΠΘ.
