Τουρκία: Αεροσκάφος προσγειώθηκε και απογειώθηκε από κινούμενο τρένο με 120 χλμ./ώρα!

Η πρόκληση, με την ονομασία Train Landing, βασίστηκε στην αντικατάσταση ενός σταθερού διαδρόμου προσγείωσης με μια πλατφόρμα που κινούνταν πάνω σε ράγες. Ο Costa πέταξε με ένα ακροβατικό αεροσκάφος Zivko Edge 540 και προσγειώθηκε στο τελευταίο βαγόνι εμπορικής αμαξοστοιχίας εννέα βαγονιών που κινούνταν με ταχύτητα 120 χλμ./ώρα, πριν απογειωθεί εκ νέου από το ίδιο βαγόνι λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, ολοκληρώνοντας τη διαδικασία προσγείωσης και απογείωσης σε περίπου 50 δευτερόλεπτα.

Οι διοργανωτές ανέφεραν ότι το εγχείρημα δεν άφηνε σχεδόν κανένα περιθώριο λάθους, καθώς μια αποτυχημένη προσπάθεια θα απαιτούσε επαναφορά της σιδηροδρομικής κυκλοφορίας για περίπου 1 έως 1,5 ώρα, μετατρέποντας την αποστολή σε επιχείρηση με ένα και μοναδικό «παράθυρο» ευκαιρίας.

«Σχεδόν τυφλή» προσέγγιση σε μεταβαλλόμενες ροές αέρα

Η προσγείωση σχεδιάστηκε ώστε στα τελευταία δευτερόλεπτα να είναι «τυφλή», με το στοχευμένο βαγόνι να γίνεται ορατό από το πιλοτήριο του Costa μόλις αργά στην τελική προσέγγιση. Κατά το τελευταίο τμήμα, το τρένο μπορούσε να διατηρηθεί ορατό υπό γωνία 45 μοιρών μέχρι περίπου 200 μέτρα πριν από το τελικό «τυφλό» στάδιο, μετά το οποίο η ευθυγράμμιση εξαρτιόταν από απόλυτη ακρίβεια στον χρονισμό και τον έλεγχο.

Κατά την επαφή με το βαγόνι, και οι τρεις τροχοί του αεροσκάφους φέρεται να ακούμπησαν ταυτόχρονα. Παρά τις έντονες αναταράξεις από τη ροή του αέρα γύρω από το κινούμενο τρένο και την απότομη μείωση της ταχύτητας από τα 120 χλμ./ώρα στα 87 χλμ./ώρα (κοντά στην ελάχιστη επιχειρησιακή ταχύτητα για τον συγκεκριμένο ελιγμό), το αεροσκάφος διατήρησε τόσο τη διαμήκη όσο και την εγκάρσια ευθυγράμμιση, με τον Costa να προβαίνει σε συνεχείς αεροδυναμικές διορθώσεις ώστε να κρατήσει το αεροπλάνο σταθερό πάνω στην κινούμενη επιφάνεια.

Απογείωση από το ίδιο βαγόνι με κάθετη άνοδο

Αφού σταθεροποίησε το αεροσκάφος στο βαγόνι, ο Costa επιτάχυνε ελεγχόμενα και πέρασε άμεσα σε απότομη κάθετη άνοδο από το ίδιο βαγόνι του τρένου. Η ακολουθία ολοκλήρωσε αυτό που περιγράφηκε ως η πρώτη επιτυχημένη προσγείωση και απογείωση αεροσκάφους σε κινούμενο τρένο στην παγκόσμια ιστορία.

Αναφερόμενος στην προσπάθεια, ο Costa δήλωσε ότι το εγχείρημα ήταν από τα πιο απαιτητικά και υψηλής ακρίβειας της καριέρας του, υπογραμμίζοντας τον μεγάλο αριθμό μεταβλητών που έπρεπε να μετρηθούν και να ελεγχθούν, ενώ χαρακτήρισε τη «σχεδόν τυφλή» προσγείωση σε έναν εξαιρετικά μικρό και κινούμενο στόχο ως τη μεγαλύτερη δοκιμασία συγκέντρωσης και πτητικών ικανοτήτων.

«Το Train Landing ήταν ένα από τα δυσκολότερα και πιο υψηλής ακρίβειας πρότζεκτ στα οποία έχω συμμετάσχει… η μεγαλύτερη δοκιμασία ήταν να πραγματοποιήσω μια σχεδόν τυφλή προσγείωση σε έναν εξαιρετικά μικρό και κινούμενο διάδρομο… Με αυτό το έργο, για πρώτη φορά στην ιστορία, ένα αεροσκάφος αλληλεπίδρασε επιτυχώς με ένα κινούμενο τρένο, ενώνοντας ένα από τα παλαιότερα μηχανοκίνητα μέσα μεταφοράς με ένα από τα νεότερα», δήλωσε.

Ομαδική δουλειά και βοήθημα λέιζερ

Ο τεχνικός Filippo Barbero, που συνεργάστηκε με τον Costa στο πρότζεκτ, ανέφερε ότι προηγήθηκαν μήνες μελετών σκοπιμότητας για να καταστεί δυνατή αυτή η πρωτοποριακή προσπάθεια, επισημαίνοντας ότι η ευθυγράμμιση με το κινούμενο τρένο ήταν ο πιο κρίσιμος παράγοντας.

Για την υποβοήθηση της επίγνωσης ύψους στις τελικές στιγμές, ο μηχανικός του έργου Petr Frantis ενσωμάτωσε σύστημα υψομέτρου λέιζερ, το οποίο παρείχε ακριβή ένδειξη ύψους και έστελνε ηχητικά σήματα στον Costa μέσω του ακουστικού του, υποστηρίζοντας την προσέγγιση όταν η ορατότητα του βαγονιού ήταν εξαιρετικά περιορισμένη.

Από έμπνευση στο Καρς σε εκτέλεση στο Αφιόνκαραχισάρ

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το πρότζεκτ γεννήθηκε από τη σύνδεση του Costa με την Τουρκία μετά το Tunnel Pass project, όταν επισκέφθηκε τη χώρα για να αξιολογήσει νέες ιδέες πτήσης και εμπνεύστηκε από ένα νοσταλγικό επιβατικό τρένο που είδε στο Καρς. Έπειτα από λεπτομερή ανάλυση και επιτόπια έρευνα, επιλέχθηκε το Αφιόνκαραχισάρ λόγω της γεωγραφίας, της σιδηροδρομικής υποδομής και των επιχειρησιακών συνθηκών.

Το εγχείρημα πραγματοποιήθηκε με τη στήριξη του τουρκικού Υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών, της Νομαρχίας Αφιόνκαραχισάρ, της Γενικής Διεύθυνσης Τουρκικών Κρατικών Σιδηροδρόμων (TCDD) και της TCDD Taşımacılık AŞ. Οι προετοιμασίες ξεκίνησαν τους τελευταίους μήνες του 2024, περιλαμβάνοντας εξειδικευμένες προσομοιώσεις και ελεγχόμενες δοκιμές.