Μια νύχτα στο παλαιότερο ξενοδοχείο του πλανήτη

Το ξενοδοχείο άνοιξε τις πόρτες του το 705 μ.Χ., όταν ο Fujiwara no Mahito, γιος ενός αξιωματούχου στον αυλικό κύκλο του 38ου αυτοκράτορα της Ιαπωνίας, επέλεξε αυτό το μέρος για να χτίσει ένα καταφύγιο γύρω από τα θερμά ιαματικά νερά. Από τότε, το κατάλυμα δεν σταμάτησε ποτέ τη λειτουργία του, ούτε σε εποχές πολέμων, ούτε σε περιόδους κοινωνικών μεταβολών. Ο θρύλος λέει ότι ήταν το έτος 705, όταν ο μεγαλύτερος γιος του Fujiwara no Kamatari, της πιο ισχυρής αριστοκρατικής οικογένειας εκείνης της περιόδου, περιπλανώμενος από την πρωτεύουσα ανακάλυψε θερμές πηγές στην περιοχή.

Λίγο αργότερα, χτίστηκε ένα ryokan, παραδοσιακό ιαπωνικό ξενοδοχείο με θερμές πηγές. Το ryokan είναι από καιρό γνωστό στην Ιαπωνία. Αλλά η δημοτικότητά του έλαβε τεράστια ώθηση το 2011, όταν το Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες κατέταξε στις λίστες με τα αγαπημένα ξενοδοχεία πολλών διεθνών ταξιδιωτών και τώρα φιλοξενεί τουρίστες, παραμένοντας πιστό στις 1.300 ετών παραδόσεις του. Από τα πρώτα του χρόνια, έγινε προορισμός για στρατιωτικούς διοικητές και ευγενείς. Στην ιστορία του ryokan, καταγράφονται επισκέψεις σημαντικών προσώπων, όπως επίσημες αυτοκρατορικές οικογένειες και άλλοι κορυφαίοι άρχοντες, που αναζητούσαν ξεκούραση και αποκατάσταση στις ιαματικές πηγές.

Η διαδρομή με το τρένο, προσφέρει πλήρη θέα στον όρο Φούτζι, όταν ο ουρανός είναι καθαρός. Τα χωράφια ρυζιού και τα παλιά σπίτια που εξακολουθούν να έχουν κεραμοσκεπές μοιάζουν με τη σκηνή από την ταινία κινουμένων σχεδίων του Μιγιαζάκι “Ο γείτονάς μου Τοτόρο”. Οι ταξιδιώτες αποβιβάζονται στο Μινόμπου, ένα χωριό μόνο 11.000 κατοίκων, και περιμένουν ένα λεωφορείο που παρέχεται από το ryokan. Το Μινόμπου είναι τόσο μικρό, που το εκδοτήριο εισιτηρίων στον σιδηροδρομικό σταθμό δέχεται μόνο μετρητά και χάρτινα εισιτήρια – σε έντονη αντίθεση με το Τόκιο, όπου τα φώτα LED γεμίζουν τους δρόμους της πόλης και οι άνθρωποι περνούν από τις πύλες των τρένων με ένα άγγιγμα των τηλεφώνων τους.

Στο Μινόμπου δεν υπάρχει μίνι μάρκετ ή McDonald’s. Αντίθετα, οι μικροί δρόμοι φιλοξενούν τοπικές επιχειρήσεις που λειτουργούν εδώ και γενιές. Από εκεί, η διαδρομή διαρκεί μια ώρα και ακολουθεί έναν ελικοειδή δρόμο, που προχωρά όλο και πιο βαθιά στα βουνά, μέχρι που τελικά εμφανίζεται το ξενοδοχείο. Η εμπειρία στο Keiunkan είναι “εμβάπτιση” σε παραδοσιακή ιαπωνική φιλοξενία: τα κτήρια και οι χώροι δίνουν έμφαση στη φύση, τη σιωπή και την κουλτούρα του onsen, των θερμών λουτρών. Μέλη του προσωπικού με παραδοσιακά κιμονό χαιρετούν τους ταξιδιώτες, συνοδεύοντας τους στο λόμπι. Δίνουν παντόφλες με τα ονόματά τους, καθώς δεν επιτρέπονται παπούτσια πέρα ​​από αυτό το σημείο.

Η απόλυτη γαλήνη του ξενοδοχείου

Τα standard δωμάτια στο Nishiyama Onsen Keiunkan διαθέτουν τρία τμήματα: δύο χώρους καθιστικού και έναν χώρο διαβίωσης. Παραδοσιακοί ιαπωνικοί κρεμαστοί πάπυροι, που ονομάζονται kakejiku, κρέμονται στους τοίχους, δείχνοντας εικόνες της φύσης με την υπογραφή του καλλιτέχνη γραμμένη με καλλιγραφία. Τα παράθυρα είναι τόσο μεγάλα, που η θέα στο δάσος μοιάζει με τον πίνακα του Μονέ που καλύπτει τον τοίχο. Ένα μεγάλο ποτάμι ρέει από κάτω και φυσητήρες ατμού, που υπονοούν την παρουσία θερμών πηγών.

Υπάρχουν συνολικά έξι θερμές πηγές – τέσσερις εξωτερικές και δύο εσωτερικές. Δύο από τις εσωτερικές θερμές πηγές είναι διαθέσιμες μόνο κατόπιν κράτησης. Κρυμμένο βαθιά στα βουνά της επαρχίας Γιαμανάσι της Ιαπωνίας, το Nishiyama Onsen Keiunkan διαθέτει δάπεδα τατάμι, προσωπικό με κιμονό και χειρόγραφες καλλιγραφικές πινακίδες. Νιώθεις σαν ο χρόνος να σταματήσει εδώ – και αυτό δεν είναι σύμπτωση. Η φύση δεν είναι μόνο έξω. Είναι επίσης ένα σημαντικό στοιχείο των εσωτερικών χωρών: τα δάπεδα είναι κατασκευασμένα από τοπική πέτρα, τα λουτρά είναι κατασκευασμένα από ξύλο και τα εσωτερικά λουτρά είναι κεντημένα με διακοσμητικά φυτά.

Για δείπνο, στους επισκέπτες παρέχεται ένα δωμάτιο σε μια κρατημένη ώρα. Σερβίρεται ένα γεύμα πέντε πιάτων με τοπικό κρασί. Ξεκινώντας από το πρώτο πιάτο, με σούσι, τόφου και ελαφριά σούπα, το γεύμα προχωρά σε καπνό ψάρι και τελικά ψητό κρέας. Όταν είναι δυνατόν, τα υλικά προέρχονται από την περιοχή. Η πέτρα που χρησιμοποιείται για τη σχάρα προέρχεται από τα ηφαιστειακά πετρώματα του όρους Φούτζι.

Όταν οι φιλοξενούμενοι επιστρέφουν στα δωμάτιά τους μετά το φαγητό, ανακαλύπτουν ότι το κατάλυμά τους έχει μεταμορφωθεί. Το σαλόνι είναι τώρα ένα υπνοδωμάτιο με αφράτα φουτόν στρωμένα στο πάτωμα. Καμία λεπτομέρεια δεν παραβλέπεται: το μαξιλάρι τοποθετείται στην τέλεια θέση για την καλύτερη θέα στο πρωινό δάσος, καθώς οι επισκέπτες ανοίγουν τα μάτια τους μετά από έναν βαθύ ύπνο.

Σε συνεργασία με το WomanIdol