Θετική με αστερίσκο η σύμβαση με τη Chevron
05/03/2026
Είχαμε ένα πολύ θετικό γεγονός, τις υπογραφές των συμβάσεων εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων μεταξύ της αμερικανικής εταιρείας Chevron-Helleniq Energy και του Ελληνικού Δημοσίου για τέσσερα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης και νοτίως και δυτικά της Πελοποννήσου.
Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε την αλλαγή ενεργειακής πλεύσης της κυβέρνησης που είχε αποδομήσει αυτή την περίπτωση από το 2019 που ανέλαβε τα ηνία της χώρας. Και στράφηκε με θριαμβευτικές δηλώσεις του Πρωθυπουργού και κυβερνητικών παραγόντων στην πράσινη ενέργεια ακολουθώντας τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρότι είχε προηγηθεί το έργο της χάραξης των οικοπέδων από την προηγούμενη κυβέρνηση από τον τότε υπουργό Γιάννη Μανιάτη. Όπως και να έχει πάλι καλά που το κατάλαβε έστω και καθυστερημένα η κυβέρνηση, κυρίως λόγω της πολιτικής του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.
Στην σύμβαση που υπογράφηκε σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας Εστίας προστέθηκε τελευταία στιγμή η προσθήκη που εστιάζει στην αναθεώρηση συντεταγμένων νοτίων και πλευρικών ορίων από τον εκμισθωτή (Ελληνική Δημοκρατία) “μελλοντική οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ με διμερή ή πολυμερή συμφωνία “ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα”, “μελλοντική διεθνής συμφωνία”, δηλαδή έχουμε αποχώρηση της εταιρείας από μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ, σε περιοχές που το ελληνικό κράτος δεν θα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα ”απώλεια οριοθετημένης περιοχής”. Αυτό προέκυψε προφανώς από την Chevron η οποία ήθελε να είναι νομικά καλυμμένη στο ενδεχόμενο που τμήμα των θαλάσσιων οικοπέδων περάσει στη δικαιοδοσία τρίτης χώρας.
Το παραθυράκι για τα κυριαρχικά δικαιώματα
Θα σταθώ στις δηλώσεις του Πρωθυπουργού κατά την διάρκεια του Υπουργικού Συμβουλίου: “Ότι τα κυριαρχικά μας δικαιώματα δεν είναι υπόθεση ιδιωτικών συμβάσεων, είναι τήρησης του διεθνούς δικαίου και μόνο” και στο τέλος των δηλώσεών του συνεχίζει… «Ας μην ταράζονται συνεπώς, κάποιοι οι οποίοι αντιδρούν κινδυνεύοντας να χαρακτηριστούν “επαγγελματίες ανησυχούντες”. Και ας μην αναζητούν τάχα παγίδες στις ρήτρες συμφωνιών οι οποίες τίθενται ακριβώς για να θωρακίσουν το δημόσιο απέναντι σε τυχόν αποζημιώσεις από τις εταιρείες».
Συνεπώς, αν προκύψει το ενδεχόμενο τμήματα των οικοπέδων νοτίως της Κρήτης να θεωρηθούν ότι ανήκουν σε τρίτες χώρες, δηλαδή αν υπάρξει απώλεια οριοθετημένης περιοχής που προβλέπεται στην σύμβαση, να μην ζητηθούν αποζημιώσεις από το ελληνικό δημόσιο. Και οι εταιρείες προφανώς θα ζητήσουν να αποζημιωθούν από τις χώρες που θα ανήκουν τα οριοθετημένα θαλάσσια οικόπεδα της εν λόγω σύμβασης. Και γιατί προστέθηκε αυτή η προσθήκη;
Γιατί πολύ απλά φαίνεται ότι η εταιρείες γνωρίζουν τις αμφισβητήσεις τρίτων χωρών στα εν λόγω οριοθετημένα οικόπεδα όπως της Λιβύης ως προς την υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, και της Τουρκίας με το παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο, και ζήτησε από την Ελληνική Πολιτεία να είναι κατοχυρωμένη ως προς το οικονομικό σκέλος του έργου που έχει αναλάβει, και επιπλέον το ελληνικό δημόσιο σύμφωνα με τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού να κατοχυρωθεί για τυχόν αποζημιώσεις ως προς την ανάδοχη εταιρεία σ’ αυτή την περίπτωση.
Ας προχωρήσουν τουλάχιστον
Επειδή πολλάκις έχω προβεί στην καταγραφή τεχνικών συμβάσεων με εταιρείες, είναι λογικό κάθε σύμβαση να προβλέπει από την αρχή μελλοντικές απρόβλεπτες καταστάσεις, όπως αδικαιολόγητες καθυστερήσεις, μη εκτέλεση του έργου σύμφωνα με τις προδιαγραφές, κλπ, ώστε να εξασφαλίζονται νομικά και τα δύο μέρη.
Ωστόσο, αυτή δεν είναι η τυχαία τεχνική σύμβαση γιατί αφορά κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και φαίνεται ότι ως Ελλάδα δεν έχουμε ξεκαθαρίσει ακόμη τα θαλάσσια σύνορά μας με την Λιβύη και από ό,τι φαίνεται η τυχόν συμφωνία θα καθυστερήσει ή ενδεχομένως να μην υπάρξει λόγω Τουρκίας.
Επίσης, το τουρκολυβικό μνημόνιο δεν το έχουμε ακυρώσει στην πράξη, και αυτό αποδεικνύεται από το επεισόδιο στη Κάσο, και από το αμαρτωλό καλώδιο της ηλεκτρικής σύνδεσης Κρήτης-Κύπρου που παραμένει παγωμένο, παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις του Υπουργού των Εξωτερικών της Ελλάδας, και της μη απάντηση του πρωθυπουργού στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νίκο Ανδρουλάκη στη βουλή, και στον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά γι’ αυτό το θέμα.
Τουλάχιστον ας προχωρήσουν οι έρευνες για την εξόρυξη υδρογονανθράκων το ταχύτερο εκτιμώντας ότι μέχρι τότε πολλά από αμυντικής πλευράς της Ελλάδας θα έχουν αλλάξει προς το καλύτερο σε συνδυασμό με το διεθνές περιβάλλον, που ενδεχομένως θα ευνοήσει τα συμφέροντα της χώρας, εφόσον κινηθούμε με σύνεση και λογική.
Η χλεύη έναντι των “ανησυχούντων”
Η αβεβαιότητα στη περιοχή μας σε συνάρτηση με τον νέο πόλεμο που ξεκίνησε μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν δημιουργούν ένα σύνθετο μεταβλητό πεδίο, που δεν γνωρίζουμε την κατάληξή του, που οπωσδήποτε θα μας επηρεάσει οικονομικά και αμυντικά. Ο Πρωθυπουργός έχει την τάση κάθε φορά που υπάρχουν σχόλια αντίθετα με τους κυβερνητικούς χειρισμούς ακόμη και καλοπροαίρετα να τα στηλιτεύει με διάφορα κοσμητικά επίθετα.
Όπως “πατριώτες του καναπέ” και τώρα “επαγγελματίες ανησυχούντες”. Αυτές οι δηλώσεις δεν πρέπει να λέγονται από ένα Πρωθυπουργό γιατί δημιουργεί κλίμα αντιπαραθέσεων που δεν χρειάζεται η χώρα. Οφείλει να καταλάβει ότι ουδείς άνθρωπος είναι αλάθητος, και θα του συνιστούσα να ακούει, γιατί υπάρχουν αρνητικά σχόλια προς την σωστή κατεύθυνση και καλό θα κάνει να σκέφτεται πολύ πιο βαθιά πριν αμολήσει τα κοσμητικά του επίθετα.
Επίσης, να του θυμίσω ότι οι ανησυχούντες δημιούργησαν την Φιλική Εταιρεία, οι ανησυχούντες ήταν αυτοί που σήκωσαν το λάβαρο της επανάστασης του 1821 και αγωνίστηκαν για την ελευθερία της χώρας. Οι Ανησυχούντες ήταν αυτοί που πολέμησαν στα βουνά της Πίνδου, οι ανησυχούντες ήταν αυτοί που πολέμησαν στην μάχη της Κρήτης, οι ανησυχούντες ήταν στην Εθνική Αντίσταση κατά των Ναζί, οι ανησυχούντες δημιούργησαν τον ιερό λόχο στην Μέση Ανατολή και ελευθέρωσαν τα νησιά μας, και οι ανησυχούντες ήταν αυτοί που έφεραν την δημοκρατία στην πατρίδα μας. Και οι ανησυχούντες θα είναι πάλι στην πρώτη γραμμή όταν η πατρίδα τους χρειαστεί, που δεν το εύχομαι.
Συνεπώς, θα ήταν καλό να ακούει τα καλοπροαίρετα αρνητικά σχόλια χωρίς κοσμητικά επίθετα, με στόχο να έχουμε ένα ήρεμο δημοκρατικό διάλογο που έχει ανάγκη η χώρα, γιατί ενδεχομένως μας περιμένουν καταιγίδες και επιβάλλεται η ενότητα μεταξύ μας .





