“Ο Μάγος του Κρεμλίνου”: Μια παραπολιτική ταινία για τα άδυτα της εξουσίας
17/03/2026
Κάπου μεταξύ επίσημης Ιστορίας και διαδόσεων/φημών/παραποιήσεων/προπαγάνδας κινείται αυτό το φιλμ, που διαπραγματεύεται ένα άκρως πιασάρικο (κι ως εκ τούτου εμπορικό) υλικό: τα κουτσομπολιά των μανδαρίνων, τις βυζαντινές ίντριγκες ευνούχων και μη, τις κουίντες της πολιτικής μιας παραπαίουσας αυτοκρατορίας, που καταφέρνει να μην καταρρεύσει χάρη σε έναν χαρισματικό πολιτικό άντρα.
Και μόνον ο τίτλος προδίδει την αφηγηματική στόχευση της ταινίας. Όμως, όπως “πίσω από κάθε επιτυχημένο άντρα κρύβεται μία (τουλάχιστον) γυναίκα”, φαίνεται πως η λαϊκή φαντασία εφαρμόζοντας στην πολιτική πράξη την περίφημη “μαγική σκέψη” (όρος της Ψυχολογίας), το πλατύ φιλοθεάμον κοινό περιμένει να δει τον μάγο-ταχυδακτυλουργό/επικοινωνιολόγο πίσω από κάθε επιτυχημένο ηγέτη, που η παραμονή του στην Εξουσία διαρκεί πέραν του μέσου όρου.
Έτσι λοιπόν, κάπου μεταξύ μύθου και παραμυθιού εκτυλίσσεται αυτό το μάλλον ντοκυμαντερίστικο “πολιτικό θρίλερ”, που μοιάζει με αναπαράσταση συνέντευξης σε μεγάλο δυτικό κανάλι, καθ’ ότι η προοπτική και η αφηγηματική προοπτική μαρτυρούν σαφέστατα την φιλοδυτική πρόθεση των δημιουργών του. Με προσεκτικές ισορροπίες υπέρ του Φιλελευθερισμού (με τα προτερήματα και τα μειονεκτήματά του), αυτή η “σάγκα του Βορρά” είναι τόσο μακρόσυρτη για τα σημερινά μετανεωτερικά καταναλωτικά μας γούστα, που μάλλον για τηλεοπτική μετάδοση σε ανιαρές συνέχειες κάνει αυτό το μυθοπλαστικό οπτικοακουστικό έργο.
Μόνον εάν έχετε ειδικές ιστορικές απορίες αντέχετε και το δεύτερο μέρος. Ως σήριαλ στο Διαδίκτυο θα δούλευε μια χαρά. Κατά τα άλλα, μια καλογυρισμένη προπαγανδιστική ταινία. Ο επαγγελματισμός στο άκρατο μεγαλείο του. Πολυδάπανη παραγωγή, πλούσια σκηνικά και κοστούμια (αν και τα εξωτερικά γυρίσματα είναι φειδωλά). Φαίνεται όμως πως ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων που πάνε στον κινηματογράφο αρέσκονται σε ιστορικοφανείς αναπλάσεις, σε επικαιροποιημένες (σύμφωνα με τις τωρινές ανησυχίες) συντηρήσεις μύθων. Και κάποιοι άνθρωποι περνάνε στον χώρο του μύθου, είτε το θέλουν είτε όχι.
Χαρακτηριστική η φράση του επί οθόνης μυθοπλασμένου Ηγέτη: “Εγώ δεν πάω για το Νόμπελ Ειρήνης…”. Κάθε εποχή προβάλλει στη λευκή οθόνη της Συλλογικής Συνειδητότητας τις δικές της εμμονές, ανησυχίες, βλέψεις, φιλοδοξίες, αγωνίες, επιδιώξεις. Διδακτική ταινία, ούτως ή άλλως, καθ’ ότι κινητοποιεί την Κριτική Σκέψη του επαρκούς θεατή/αναγνώστη (των πολιτισμικών φαινομένων, τουλάχιστον).
Η ταινία “Ο Μάγος του Κρεμλίνου”
Le Mage du Kremlin/The Wizard of the Kremlin, 2025, Έγχρωμη, Διάρκεια: 152′, 2,5, Πολιτικό Θρίλερ, Γαλλοαμερικανική
Εν μέσω μετασοβιετικού χάους, ο νεαρός Βαντίμ Μπαράνοφ “εξελίσσεται” από φιλόδοξο θεατράνθρωπο σε παραγωγό τηλεοπτικού ριάλιτι και τελικά σε επικοινωνιολόγο ενός πολιτικά ανερχόμενου πράκτορα της KGB: του Βλαντιμίρ Πούτιν.
Σκηνοθεσία: Ολιβιέ Ασαγιάς
Με τους: Τζέφρι Ράιτ, Πολ Ντάνο, Τζουντ Λο, Αλίσια Βικάντερ.
