Η διαφορετική αλλά όχι αιρετική “Ισμήνη” τής Καρόλ Φρεσέτ

Μέσα από τον μονόλογο τής γαλλόφωνης Καναδής δραματουργού Καρόλ Φρεσέτ αποκαθίσταται μυθολογικά η δευτερεύουσα στην σοφόκλεια “Αντιγόνη” Ισμήνη, που δεν είναι μήτε δειλή μήτε ασεβής, απλώς εκπροσωπεί τον ορθολογισμό και το μέτρο. Η επικούρεια αντίληψη τής ζωής αντιμάχεται εδώ και 3000 χρόνια την ηρωική στάση ζωής. Η επιλογή τού θανάτου είναι μεν θέμα ελεύθερης βούλησης, όμως οι επιλογές μας καθαρίζονται σε μεγάλο βαθμό από τη φύση, την καταγωγή και το χαρακτήρα μας.

Έτσι εδώ οι δύο κόρες και αδελφές τού αιμομείκτη Οιδίποδα αντιμάχονται κερδίζοντας η κάθε μία τον δικό της θάνατο «κι ετούτο το παιχνίδι είναι η ζωή», όπως λέει ο Νομπελίστας Ποιητής Γιώργος Σεφέρης. Πανάξιοι συντελεστές, αρμονικά συνταιριασμένοι σε τέλεια, αγαστή συνεργασία…

Μετάφραση: Δημήτρης Φίλιας
Σκηνοθεσία: Μανόλης Σειραγάκης
Σκηνογραφία- ενδυματολογία: Κάλλη Καραδάκη
Φωτογραφίες: Έφη Καρανικόλα – Ευάγγελος Έξαρχος- Κώστας Γκιόκας
Μακιγιάζ: Ελένη Ζουρελίδου

“Ισμήνη”, η Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη.

Δείτε το κατ’ επανάληψιν, κατά συρροήν. Τα λογοτεχνικά μεγαλουργήματα δεν εξαντλούνται εφ’ άπαξ.

Ισμήνη

Διάρκεια: 55′ | Μονόλογος | της Καρόλ Φρεσέτ | Σκηνοθ.: Μ. Σειραγάκης

H πολυβραβευμένη Καναδή συγγραφέας δίνει φωνή σ’ έναν από τους πιο σιωπηλούς χαρακτήρες της αρχαίας τραγωδίας. Χρόνια μετά τα γεγονότα της Θήβας, η Ισμήνη θυμάται, αμφιβάλλει, θυμώνει, αυτοσαρκάζεται. Μιλά για την Αντιγόνη, για τον φόβο που την κράτησε ακίνητη, για την ενοχή που κουβαλάει ακόμα.

Με λόγο άμεσο, αιχμηρό και ανθρώπινο, η Ισμήνη βγαίνει από τη σκιά της αδελφής της και μας καλεί να ξαναδούμε τον μύθο μέσα από μία άλλη ματιά. Εμφανίζεται ως μια γυναίκα του σήμερα, όπου καλείται να παραθέσει την δική της εκδοχή, για τα δραματικά γεγονότα του παρελθόντος. Δεν απολογείται ούτε ζητά συγχώρεση. Διερωτάται τι σημαίνει να κάνεις το «σωστό» όταν το κόστος είναι η ζωή σου.