Τέσσερα ερωτήματα προς την Ένωση Δικαστών για τις “επί των… Τεμπών ομιλίες”

Αυτήν την αλήθεια επικαλείται η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων στην πρώτη απάντησή της στη συνήγορο των θυμάτων των Τεμπών, Ζωή Κωνσταντοπούλου, ότι «η καθημερινή αρένα που στήνεται από τα θηρία της ματαιοδοξίας, εμποδίζει πλέον απροκάλυπτα την αναζήτηση της αλήθειας».

Θα συμφωνούσα με τη διαπίστωση αυτή, αν δεν είχε προηγηθεί η απάντησή της (με επιχειρήματα, φρασεολογία και… ευαγγελικό λάθος, που εκπλήσσουν!) στις δηλώσεις (με σκληρούς χαρακτηρισμούς και εκτιμήσεις λόγια “συναλλαγές”) του πρώην πρόεδρου του ΣΥΡΙΖΑ και νομικού, Νίκου Κωνσταντόπουλου, για τον υπουργό Δικαιοσύνης και τον πρόεδρο της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, η οποία έκανε κομμάτια και θρύψαλα την αριστοτελική και πλατωνική διαλεκτική προσέγγισης της αλήθειας.

Πρόκειται για τη μόνη σχεδόν μέθοδο προσέγγισης της αλήθειας, καθώς ο διάλογος, που είναι η βάση της Δημοκρατίας, προϋποθέτει  ελευθερία έκφρασης και ισότιμη ανταλλαγή επιχειρημάτων και σεβασμό όλων των απόψεων. Η ΈΣΗΕΑ συνεχώς επικαλείται και για τη Δίκη των Τεμπών το ιστορικό αξίωμα του Ελβετού φιλέλληνα και δημοσιογράφου, Ιωάννη-Ιάκωβου Μάγερ (1824), “Η δημοσιότης είναι η ψυχή της Δικαιοσύνης”, με το οποίο υπογραμμίζεται ότι η διαφάνεια στις δικαστικές διαδικασίες είναι απαραίτητη για τη δίκαιη δίκη, την εμπιστοσύνη των πολιτών και τη δημοκρατία.

Άλλωστε, είναι συνταγματική η κατοχύρωση της δημοσιότητας των συνεδριάσεων των δικαστηρίων και της απονομής της δικαιοσύνης και, συνεπώς, η παρουσία των δημοσιογράφων σε άνετες δικαστικές αίθουσες θεωρείται εγγύηση για τη διαφάνεια, επιτρέποντας στον πολίτη να γνωρίζει τις διαδικασίες και να ελέγχει την εξουσία.

Και το ερώτημα κάθε δημοκρατικού πολίτη είναι αν,  με όσα συμβαίνουν στη Λάρισα, με τις συνεχείς αναβολές μιας δίκης –ίσως της πιο σημαντικής των τελευταίων ετών– διασφαλίζονται όλα αυτά. Δυστυχώς! Από την πρώτη ημέρα έναρξης (και της συνεχώς αναβαλλόμενης) Δίκης των Τεμπών, αντί διαλόγου, μεταφέρεται η σύγκρουση αντιτιθέμενων απόψεων από την “αρένα” της δικαστικής αίθουσας στον ελληνικό Τύπο και μάλιστα με πρωτόγνωρη φρασεολογία και ύφος εκατέρωθεν!

Και θυμήθηκα την αρχαία (διδακτική) παροιμία “Ήλω εκκρούειν τον ήλον, παττάλω πάτταλον εκκρούεσθαι”. Αλλά, η φράση αυτή παραπέμπει στο αρχαίο ελληνικό παιχνίδι “κυνδαλισμός”, δηλαδή στο παιχνίδι με… παλούκια, που έπαιζαν τα παιδιά στην αρχαιότητα και δεν πρέπει να το παίζουν σήμερα θεσμοί με τόσο σοβαρά θέματα, για να θυμηθούμε και την υπό μορφή ερώτησης γνωστή φράση του Ιωάννου Χρυσοστόμου στην “Προς Εβραίους Επιστολή”: «Ὁρᾷς ὅτι παίζεις ἐν οὐ παικτοῖς πράγμασι;» (βλέπεις ότι παίζεις με πράγματα που δεν είναι για παιχνίδι;). Η συνέχεια είναι γνωστή: σκληρή απάντηση (με το ίδιο σχεδόν ύφος κι ένα… ευαγγελικό λάθος!) της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων στη σκληρή επίθεση του Νίκου Κωνσταντόπουλου και νέα αναβολή της δίκης με νέα απάντηση του συνδικαλιστικού οργάνου των δικαστών προς την κυρία Κωνσταντοπούλου με… ωραίους “διαλόγους” και μιαν… ωραία ατμόσφαιρα!

Εκπλήξεις από την Ένωση Δικαστών

Ομολογώ ότι με εξέπληξε η πρώτη κυρίως απάντηση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων για τη συνέχεια που έδωσε στις παραπάνω σκληρές (είναι αλήθεια) δηλώσεις του κ. Κωνσταντόπουλου. Αλλά, καθώς εκτιμώ ιδιαίτερα κάθε συνδικαλιστική οργάνωση κι ακόμα την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, που εκπροσωπεί δικαστές, δηλαδή θεσμικούς λειτουργούς στο χώρο του πολύ ευαίσθητου θεσμού της Δικαιοσύνης, ας μού επιτρέψει να παραθέσω τους λόγους της έκπληξής μου αυτής, αφήνοντας για το τέλος το ευαγγελικό λάθος και τις παρεξηγήσεις που προκαλεί, καθώς δεν είναι κανένας υποχρεωμένος να γνωρίζει όλη την Καινή Διαθήκη:

Πρώτον, είναι “κατάντια” να είσαι στην Ελλάδα πρόεδρος ποδοσφαιρικής ομάδας, η οποία (μεταξύ μας) είναι ο μόνος τομέας στη χώρα μας που διδάσκει ευγενή άμιλλα, ανταγωνισμό, αξιοκρατία και αμοιβές με βάση την… παραγωγικότητα;

Δεύτερον, ποια σχέση έχει “Η Αγία Οικογένεια”, που στον Χριστιανισμό είναι η οικογένεια, που αποτελείται από το Θείο Βρέφος Ιησού Χριστό και την Παναγία, με τον πατέρα Νίκο Κωνσταντόπουλο και την κόρη, Ζωή Κωνσταντοπούλου “με το ακατάσχετο υβρεολόγιο, με χυδαίες συκοφαντίες και προπηλακισμούς”;

Τρίτον, το «μιντιακό σύστημα είναι κακό όταν χορηγεί άφθονο τηλεοπτικό χρόνο» και μάλιστα  «για εξάσκηση» για να πει κάποιος ελεύθερα τις απόψεις του, όπως στην περίπτωση του Νίκου Κωνσταντόπουλου και της Ζωής Κωνσταντοπούλου κι όχι όταν δίνει τον ίδιο άφθονο τηλεοπτικό χώρο σε άλλους, όπως, για παράδειγμα, στον Στουρνάρα, για να πει τις απόψεις του για τον Αλέξη Τσίπρα; Άλλωστε, σε περιπτώσεις τυχόν “ακατάσχετου υβρεολογίου, με χυδαίες συκοφαντίες και προπηλακισμούς” υπεύθυνη για παρεμβάσεις είναι η Δικαιοσύνη και όχι η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων με απαντήσεις στον Τύπο! Ο Τύπος δεν δικάζει. Ελέγχει και καταγγέλλει…

Τέταρτον, το επίκαιρο απόσπασμα το απευθυνόμενο σε κάθε κρατικό λειτουργό, σε κάθε δημοκρατικό πολίτη “Μὴ δῶτε το ἅγιον τοῖς κυσίν”, με το οποίο κλείνει την απάντησή της η Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων στον Νίκο Κωνσταντόπουλο, δεν είναι από την “Επί του Όρους Ομιλία” του Ιησού, όπως αναφέρει, αλλά από άλλο κεφάλαιο του Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου (5: 3-12), το οποίο περιλαμβάνει εννιά “Μακαρισμούς”, δηλαδή εννιά διακηρύξεις, που περιγράφουν τους αληθινά ευτυχισμένους και ευλογημένους ανθρώπους, κι όχι… “συκοφάντες”!

Το “επίκαιρο”, λόγω του Πάσχα, απόσπασμα “Μὴ δῶτε το ἅγιον τοῖς κυσίν”, το οποίο προφανώς παραπέμπει στο “μιντιακό σύστημα” και σε κάθε “κύνα” βρίσκεται σε άλλο κεφάλαιο (7:6) του Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου και σημαίνει “μη δίνετε τα άγια (ιερά πράγματα) στους σκύλους”. Δηλαδή, σε αντίθεση με την “Επί του Όρους Ομιλία”, αποτελεί προτροπή του Ιησού να μην εμπιστεύεται κανείς τα “άγια”, που αντιπροσωπεύουν την (επίκαιρη, αλλά σπάνια πάντα) αλήθεια, ενώ οι “κύνες” και οι “χοίροι” (που αναφέρονται στη συνέχεια) συμβολίζουν τους ανθρώπους που δεν σέβονται την ιερότητα. 

Το πλήρες απόσπασμα έχει ως εξής: «Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν, μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς» (να μη δώσετε τα άγια στους σκύλους και μη βάλετε εμπρός στους χοίρους τα πολύτιμα μαργαριτάρια, διότι θα τα καταπατήσουν με τα πόδια τους και θα στραφούν εναντίον σας). Αποθέωση, λοιπόν, του “δημοκρατικού διαλόγου” εκατέρωθεν με αιχμές και κατά του ελληνικού Τύπου…