ΗΠΑ και Ισραήλ θέλουν να κάνουν το Ιράν… Γάζα!

Με το συγκεκριμένο έγκλημα πολέμου, που συνοδεύεται και με την απειλή “θα σας γυρίσουμε στη λίθινη εποχή” και την ανακοίνωση της πρόθεσης των Αμερικανών να καταστρέψουν τις ηλεκτρικές και άλλες κρίσιμες υποδομές του Ιράν, η επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ φαίνεται να κλιμακώνεται από το επίπεδο του εξαναγκασμού, στην υποταγή στους όρους τους στο επίπεδο του “πολέμου εκμηδένισης”.

Η απειλούμενη αυτή εξέλιξη μοιάζει μονόδρομος για την “διάσωση” του όποιου κύρους διαθέτει ο πρόεδρος Τραμπ και οι ΗΠΑ, μετά την αδυναμία να χαλιναγωγήσουν το Ιράν και να το υποτάξουν. Η αποπομπή από τον υπουργό Πολέμου, Πιτ Χέγκσεθ, του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ, Ράντι Τζορτζ, ώστε να αναλάβει κάποιος άλλος που θα υλοποιήσει το “όραμα του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ”, είναι ενδεικτικό του ψυχολογικού τραύματος που έχει υποστεί η αμερικάνικη πολιτική ηγεσία από τα αποτελέσματα στο πεδίο του πολέμου κατά του Ιράν. Άλλωστε έχουν υποχρεώσει σε παραίτηση άλλους δώδεκα ανώτατους αξιωματικούς, μεταξύ των οποίων τον πρόεδρο του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγό Σ.Κ. Μπράουν.

Ο Παναγιώτης Κονδύλης στη “Θεωρία του Πολέμου”, όπου αναλύει και σχολιάζει τον Κλαούζεβιτς, εξηγεί πως ο μεγάλος Γερμανός θεωρητικός επισημαίνει ότι στον πόλεμο των “πολιτισμένων λαών” ξεδιπλώνονται τρεις πνευματικές-ψυχικές δυνάμεις:

• Το μίσος και η εχθρότητα, που αφορά κυρίως στο λαό.
• Το θάρρος, που αφορά τον αρχιστράτηγο και τον στρατό του.
• Την διάνοια, που αφορά κυρίως την κυβέρνηση.

Ο Κλαούζεβιτς χαρακτηρίζει τις δυνάμεις αυτές ως “ιδιόρρυθμη τριάδα”, τα στοιχεία της οποίας συμμετέχουν εξ ίσου στον πόλεμο, αλλά «ο καθορισμός των εσωτερικών τους σχέσεων δεν είναι υπόθεση κανονιστικών αρχών, αλλά συγκεκριμένων σταθμίσεων, οι οποίες μπορούν να παραλλάσσουν πολύ από περίπτωση σε περίπτωση».

Η “ιδιόρρυθμη τριάδα” στην πράξη

Στην περίπτωση των ΗΠΑ, “το μίσος και η εχθρότητα” εκφράζεται από τα παραληρήματα Τραμπ και τις φωτογραφίες του Χέγκσεθ σε έξαλλη κατάσταση και μεταβιβάζεται από τις αντλίες της βενζίνης στο κοινό των Χριστιανών Σιωνιστών. Για τους Ισραηλινούς, “το μίσος και η εχθρότητα” προέρχεται από το πλέγμα έναντι των Ιρανών. Στους Ιρανούς “το μίσος και η εχθρότητα” αφορούσε κυρίως τους Ισραηλινούς, αλλά εξ αιτίας της αμερικανικής επίθεσης αφορά πλέον και τους Αμερικανούς.

Το “θάρρος του στρατηγού και του στρατού του” μπορούμε να πούμε ότι περισσεύει στους Ισραηλινούς, όχι όμως και στους Αμερικάνους, που χτυπούν από ψηλά στον ουρανό μια χώρα, που δεν έχει σύγχρονα αμυντικά συστήματα και αεροπορία. Δολοφόνησαν εξ ουρανού δεκάδες πρόσωπα της πολιτικής και της στρατιωτικής ηγεσίας. Τα αεροπλανοφόρα τους επιχειρούν από την άλλη πλευρά της αραβικής χερσονήσου, την Ερυθρά Θάλασσα και στον Ινδικό, μακριά από το Ορμούζ, που δεν τολμούν να πλησιάσουν.

Τους δε στρατιώτες των βάσεών τους στη Μέση Ανατολή τους κρύβουν σε ξενοδοχεία και σπίτια, οι δε βάσεις καταστράφηκαν. Επίσης, το “θάρρος” εκδηλώθηκε και με την βύθιση της ιρανικής φρεγάτας, που βρισκόταν ανοικτά της Σρι Λάνκα επιστρέφοντας από πολυεθνική ναυτική άσκηση MILAN 2026 από αμερικανικό υποβρύχιο, με αποτέλεσμα τουλάχιστον 80 νεκρούς και πολλούς αγνοούμενους από το 180μελές πλήρωμα. Το αμερικανικό “θάρρος του στρατηγού και του στρατού” θα αξιολογηθούν όμως καλύτερα σε πιθανές χερσαίες επιχειρήσεις…

Στην τρίτη “ψυχοπνευματική” παράμετρο του πολέμου, κατά Κλαούζεβιτς, την “διάνοια”, εκεί Ισραηλινοί και Αμερικανοί έχασαν. Όλες οι εκτιμήσεις της Μοσάντ και της CIA, όλες οι δορυφορικές πληροφορίες δεν στάθηκαν αρκετές για να δικαιώσουν την “διάνοια” των κυβερνήσεων του Ισραήλ και των ΗΠΑ. Όλοι οι σχεδιασμοί και τα σενάρια κατέρρευσαν, παρά την αποψίλωση της ηγεσίας της χώρας. Αντίθετα, η “διάνοια” των Ιρανών και το σύστημα τακτικής του “μωσαϊκού πολέμου” και του συστήματος άμεσης αντικατάστασης των δολοφονηθέντων αρχηγών, δικαιώθηκε στην πράξη.

Ιράν και παλλαϊκός πόλεμος

«Από την ανάλυση της διαλεκτικής μεταξύ άμυνας και επίθεσης προκύπτουν δύο συμπεράσματα που τέμνονται με τις κεντρικές θέσεις της γενικής θεωρίας του πολέμου» γράφει ο Κονδύλης που σημαίνει ότι από τη μια «η άμυνα οφείλει να είναι αγώνας εξ ίσου όσο και η επίθεση» και από την άλλη, οι παύσεις που σημειώνονται μέσα στον πόλεμο «βλέπονται ως συνέπεια της υπεροχής της άμυνας απέναντι στην επίθεση και επομένως της πλεονεκτικής θέσης του ασθενέστερου».

Η τακτική του “μωσαϊκού πολέμου” του Ιράν έχει και μια διάσταση “παλλαϊκού πολέμου” και αυτό θα φανεί στην περίπτωση των πιθανών χερσαίων επιχειρήσεων των Αμερικανών, καθώς εικάζεται ότι η Τεχεράνη μπορεί να παρατάξει ένα εκατομμύριο μαχητές. Η επίθεση Ισραήλ-ΗΠΑ έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην κοινωνική συσπείρωση και απέδειξε ότι τα επιτελεία των επιτιθέμενων είχαν πλήρη άγνοια της ανθρωπολογίας του πολέμου.

Αυτό που φαίνεται να απομένει, ειδικά για τους Αμερικανούς, είναι πλέον η καταφυγή στον “πόλεμο εκμηδένισης”, δηλαδή στην καταστροφή ηλεκτρικών σταθμών με συνέπεια να υπάρξει πρόβλημα με τη συντήρηση τροφίμων στα ψυγεία, στην υδροδότηση και στα νοσοκομεία, δηλαδή στην καταστροφή υποδομών την κάλυψη ζωτικών αναγκών, όπως έγινε στη Γάζα, τακτική που χαρακτηρίστηκε ως γενοκτονία.

Το συνταγματικό χρονοδιάγραμμα του Πολέμου

Εκτός από τα ασφυκτικά οικονομικά και πολιτικά περιθώρια, αρχίζουν να στενεύουν για τον πρόεδρο Τραμπ και τα συνταγματικά. Με βάση το Σύνταγμα και την Απόφαση για τις Πολεμικές Εξουσίες του 1973 (War Powers Resolution), ο Πρόεδρος ενημέρωσε το Κογκρέσο (Reporting) εντός της προβλεπόμενης 48ωρης προθεσμίας από τη στιγμή της έναρξης της “Operation Epic Fury” στο Ιράν, με γραπτή έκθεση στις 2 Μαρτίου 2026, με την οποία εξηγούσε ότι οι επιθέσεις είναι αμυντικές και καλύπτονται από το συνταγματικό του δικαίωμα να προστατεύει τις ΗΠΑ, αλλά και από υπάρχουσες αντιτρομοκρατικές εξουσιοδοτήσεις.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος μπορεί να αναλάβει μονομερή δράση, επικαλούμενος το Άρθρο II του Συντάγματος ως Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων για την υπεράσπιση της χώρας από επικείμενη απειλή. Ωστόσο, για παρατεταμένες επιχειρήσεις, απαιτείται είτε “Κήρυξη Πολέμου”, είτε μια “Εξουσιοδότηση για τη Χρήση Στρατιωτικής Βίας” (Authorization for Use of Military Force – AUMF).

Ήδη από τις αρχές Μαρτίου 2026, μέλη του Κογκρέσου εισήγαγαν ψηφίσματα (War Powers Resolutions), με τα οποία απαιτούσαν την απόσυρση των δυνάμεων εντός 30 ημερών, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει νόμιμη εξουσιοδότηση για γενικευμένο πόλεμο με το Ιράν. Όμως, παρά τις πιέσεις, μέχρι την πρώτη βδομάδα του Απριλίου δεν είχε περάσει ακόμα καμία ειδική εξουσιοδότηση AUMF για το Ιράν, που σημαίνει ότι μετά τις 60 ημέρες (27 Απριλίου 2026), η διοίκηση θα βρεθεί σε νομικά αχαρτογράφητα νερά, αν δεν εξασφαλίσει τη συγκατάθεση των νομοθετών.

Δηλαδή, εάν το Κογκρέσο δεν έχει εγκρίνει τη δράση ή δεν έχει κηρυχθεί πόλεμος, ο Πρόεδρος οφείλει να τερματίσει τη χρήση των στρατιωτικών δυνάμεων. Οι Αμερικάνοι αναλυτές θεωρούν ότι το Κογκρέσο θα εγκρίνει. Όμως αν το Κογκρέσο ψηφίσει επίσημα τον τερματισμό των επιχειρήσεων πριν το 60ήμερο, ο Πρόεδρος μπορεί να ασκήσει βέτο, το οποίο απαιτεί πλειοψηφία δύο τρίτων και στα δύο σώματα για να ανατραπεί. Το συνταγματικό χρονοδιάγραμμα του πολέμου (War Powers Clock) προβλέπει επιπλέον παράταση 30 ημερών, μόνο εάν ο Πρόεδρος πιστοποιήσει εγγράφως ότι η συνέχιση είναι απαραίτητη για την ασφαλή απόσυρση των στρατευμάτων. Αυτό σημαίνει 90 μέρες συνολικά.