Τα τέσσερα πλήγματα που απειλούν να ρίξουν νοκ-αουτ τον Μητσοτάκη

Η αλήθεια είναι ότι οι κρίσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη, την τελευταία διετία, εκδηλώνονται σχεδόν με μια κανονικότητα. Κοινά χαρακτηριστικά τους ο αρχικός αιφνιδιασμός του Μεγάρου Μαξίμου, δείγμα της έλλειψης ορθής αντίληψης για τις κοινωνικές διεργασίες, και η αγωνιώδης προσπάθεια που ακολουθεί για να εμφανιστεί ο πρωθυπουργός υπεράνω του προβλήματος, ώστε να μην πληγεί η εικόνα του. 

Φάκελος Ευρωεκλογές

Πρώτη κρίση ήταν αυτή μετά τις ευρωεκλογές του 2024, όταν το 41% έγινε 28%, διαψεύδοντας πανηγυρικά τα αισιόδοξα προγνωστικά των φιλοκυβερνητικών «γκουρού» των δημοσκοπήσεων. Τότε η ηγετική ομάδα περί τον Μητσοτάκη με έκπληξη κατάλαβε ότι η εμμονή στον γάμο των ομόφυλών ζευγαριών είχε προκαλέσει την οργή σημαντικού τμήματος της λαϊκής βάσης της ΝΔ, που ήθελε δια της ψήφου του να διαδηλώσει την απαρέσκειά του στη βίαιη ιδεολογική μετάλλαξη του κόμματος. Το επιτελείο του Μαξίμου, παίρνοντας το μάθημά του, κήρυξε σιωπηρά, έστω και με βαριά καρδιά, αλλαγή πλεύσης, εγκαταλείποντας τη γουόκ ατζέντα που ασμένως είχε προηγουμένως εγκολπωθεί. Εξάλλου, σύντομα ο «οδοστρωτήρας» Τραμπ θα επέβαλε και εκ των πραγμάτων το τέλος της «γραμμής Πατέλη». 

Υπόθεση Τέμπη

Η δεύτερη κρίση, που επίσης έπιασε εξ απήνης το κυβερνητικό επιτελείο, προκλήθηκε από τις τεράστιες συγκεντρώσεις για τη θλιβερή επέτειο των δύο ετών από το δυστύχημα των Τεμπών. Με τον τρόπο αυτό κατέρρευσε ο αμοραλιστικός ισχυρισμός ότι οι εκλογές είχαν αθωώσει τους πολιτικούς υπευθύνους του τραγικού συμβάντος. Το πλήθος και η ευρύτητα των κινητοποιήσεων προκάλεσαν πρωτοφανή σύγχυση στο σύστημα του Μαξίμου. Ο πανικός αποτυπώθηκε ανάγλυφα στην καταστροφική συνέντευξη Μητσοτάκη στον Άλφα, στην οποία εξαναγκάστηκε να υιοθετήσει απολογητικό ύφος. Σύντομα, όμως, το τροπάρι άλλαξε και την υπόθεση ανέλαβαν οι γνωστοί μουτζαχεντίν του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος, που έκτοτε δίνουν τον τόνο σε μια άκρως τοξική τακτική, υβρίζοντας όσους αμφισβητούν την κυβερνητική επιχειρηματολογία ως «τυμβωρύχους».

Η ανοιχτή πληγή του ΟΠΕΚΕΠΕ για Μητσοτάκη

Η τρίτη κρίση προέκυψε από την πρώτη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Το κτύπημα της, μη ελεγχόμενης, ευρωπαϊκής εισαγγελίας υπήρξε βαρύτατο για την κυβέρνηση. Ο πανικός αυτή τη φορά οδήγησε στην άμεση εκπαραθύρωση όσων κυβερνητικών στελεχών ήταν αναμεμιγμένοι στην υπόθεση. Ταυτόχρονα, τέθηκε σε εφαρμογή για μια ακόμη φορά η επιχείρηση ανάδειξης του πρωθυπουργού σε ρόλο δίκαιου και ηθικού «πατερούλη» που υπονομεύεται από τις χρόνιες παθογένειες του κράτους και την ανικανότητα των βουλευτών του. Παρά την υπερπροσπάθεια, όμως, να αλλάξει η ατζέντα, η διαχείριση του ζητήματος θα αποτύχει. Αφενός, η εικόνα της κυβέρνησης θα αμαυρωθεί ανεπανόρθωτα με τα αίσχη της Εξεταστικής Επιτροπής, οι συνεδριάσεις της οποίας έγιναν σήριαλ υψηλής τηλεθέασης. Αφετέρου, η απομάκρυνση υπουργών και υφυπουργών δημιούργησε ένα κακό προηγούμενο, που ο πρωθυπουργός θα το έβρισκε πολύ σύντομα μπροστά του, ενώ προκάλεσε και τη μήνιν κάποιων που θεώρησαν ότι απομακρύνθηκαν αδίκως. Μεταξύ αυτών, ο πολύς Βορίδης, ο οποίος πιστεύει ότι εκτέθηκε άσχημα, ενώ αυτός απλώς έκανε τις εξυπηρετήσεις που του ζήτησαν από ψηλά. Έκτοτε έχει εξαπολύσει οξύτατο πόλεμο προς το πρωθυπουργικό περιβάλλον, στοχοποιώντας ιδιαιτέρως τον Σκέρτσο, που αναδεικνύεται στον αδύναμο κρίκο της πρωθυπουργικής παρέας. 

Το πλήγμα της Κοβέσι

Η τέταρτη κρίση, με αφορμή τις νέες «δικογραφίες Κοβέσι», προκάλεσε τόσο έντονες αναταράξεις, που οδήγησε το πρωθυπουργικό περιβάλλον σε ένα εκπληκτικό κρεσέντο λαθών. Λόγω και της άγνοιας των λεπτομερειών του κατηγορητηρίου, αλλά και του άγχους των δικογραφιών που θα ακολουθούσαν, αποφασίσθηκε η άμεση καρατόμηση όσων κυβερνητικών στελεχών τα ονόματα περιλαμβάνονται στα έγγραφα της ευρωπαϊκής εισαγγελίας, και αντιστοίχως για όλους τους εμπλεκόμενους βουλευτές να ζητηθεί η άρση ασυλίας τους. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι αρχικώς εξαγγέλθηκε ότι οι υποθέσεις θα κριθούν κατά περίπτωση. Καθώς, όμως στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων έχουμε απλώς τηλεφωνικές παρεμβάσεις ρουτίνας, προς βοήθεια κάποιου έρμου δικαιούχου επιδότησης από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που για κάποιο λόγο, γραφειοκρατικό συνήθως, δεν πήρε ό,τι δικαιούτο, οι βουλευτές αισθάνθηκαν ότι η ηγεσία τους άδειασε. Αυτό επιτάθηκε όταν ξεκίνησε πάλι η γνωστή επιχείρηση για να βγει λάδι ο αρχηγός, μαζί με το τεχνοκρατικό επιτελικό κράτος των συνεργατών του, αλλά βουτηγμένο στην παθογένεια το κατώτερο πολιτικό προσωπικό. Η δυσαρέσκεια θα μετατραπεί σε αγανάκτηση όταν ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε με τη γονατογραφία του Σκέρτσου για το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή. Ήταν τόσο πρόχειρα όλα όσα περιείχε αυτή η πρόταση που στην ουσία μαζεύτηκε γρήγορα, αποκαλύπτοντας όμως και τις πραγματικές ικανότητες του πρωθυπουργικού άλτερ έγκο. Η αλληλουχία των λαθών θα έχει, όμως, συνέχεια, όταν στη θέση των νέων υπουργών τοποθετούνται πάλι εξωκοινοβουλευτικοί τεχνοκράτες, επιβεβαιώνοντας τις υπόνοιες ότι ο Μητσοτάκης δεν εμπιστεύεται τους βουλευτές του. Αν και, βεβαίως, υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις, όπως ο Μακάριος Λαζαρίδης, στον οποίο παραχώρησε θέση υφυπουργού για τις πολύτιμες υπηρεσίες του στις τοξικές μονομαχίες στη Βουλή. Το σκάνδαλο με το πτυχίο του συγκεκριμένου πολιτικού προκάλεσε ακόμη μεγαλύτερη ζημιά από την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, κατεδαφίζοντας ό,τι είχε απομείνει από το αφήγημα για την «κυβέρνηση των αρίστων». Πελαγωμένα πιά τα παιδιά του Μαξίμου, ψάχνοντας απεγνωσμένα να βρουν κάποιον να αντικαταστήσουν τον, αγνώμονα όπως αποδείχθηκε από τη στάση του προς την Ντόρα, Μακάριο, κατέληξαν σε έναν άσημο βουλευτή Λευκάδας, που προφανώς ούτε στον ύπνο του δεν είχε ονειρευτεί ότι θα γίνει κάποια ημέρα υφυπουργός. 

Κινδυνεύει με νοκ-αουτ ο Μητσοτάκης

Όλο αυτό το «μπάχαλο» προκάλεσε μια πρωτοφανή αναστάτωση στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, που έφθασε στα πρόθυρα της μαζικής ανυπακοής κατά τη ψηφοφορία για την άρση ασυλίας των εμπλεκομένων βουλευτών, ως μήνυμα δυσαρέσκειας για την εν γένει συμπεριφορά της ηγεσίας. Το ρήγμα προσωρινά αποσοβήθηκε, αλλά άφησε πίσω του χαίνουσες πληγές, που δύσκολα θα κλείσουν μέχρι τις εκλογές. Μάλλον το αντίθετο προμηνύεται. Οι ευθείες επιθέσεις κατά του Σκέρτσου, ιδιαίτερα μετά την απαξιωτική για τους εκλεγμένους βουλευτές ανάρτησή του, δείχνουν ότι το χάσμα είναι μάλλον αγεφύρωτο. Πολλώ δε μάλλον, αν έρθουν και νέες δικογραφίες οι οποίες μοιραία θα προκαλέσουν νέες κρίσεις, νέους πανικούς, νέα λάθη και νέες αντιθέσεις επιτελικού κράτους-βουλευτών.