Πώς πραγματικά κέρδισε η Ελλάδα την ανεξαρτησία της
19/05/2026
Ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, μετασχών σε μία σύναξη προσωπικοτήτων στο “Κόστα-Ναβαρίνο”, προς τιμήν της ομολόγου του της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «η Ελλάς απέκτησε την ανεξαρτησία της με την περιώνυμο ναυμαχία του Ναυαρίνου», όπου ο Μεσογειακός στόλος της Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας από κοινού καταναυμάχησε τον Οθωμανοαιγυπτιακό, στις 20 Οκτωβρίου του 1827.
Τούτο δεν είναι ακριβές. Ακόμη και αν θεωρήσουμε ότι στη Μάνη και Ύδρα είχαν πατήσει οι Τούρκοι (που δεν πάτησαν τα άγια χώματα επί πέντε αιώνες), πάλι η ανεξαρτησία του συγχρόνου Ελληνικού κράτους αποφασίσθηκε από τις Ευρωπαϊκές αυλές με το “πρωτόκολλον του Λονδίνου”, 3 Φεβρουαρίου του 1830, και αναγνωρίσθηκε από το σουλτάνο Μουράτ με την συνθήκη της Αδριανουπόλεως, στις 2 Σεπτεμβρίου 1832, και αφού προηγουμένως τα Ρωσικά στρατεύματα διέβησαν τον Αίμον και απείλησαν των Κωνσταντινούπολη, με κατάληψη και καταστροφή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
«Τόσον έπαθε ρωσοφοβίαν το αγγλικόν υπουργείον», γράφει ο Σπυρίδων Τρικούπης, γραμματέας του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, στην “Ιστορίαν της Ελληνικής Επαναστάσεως”, ώστε ο δούκας του Ουέλιγκτον, Μάλμπορω, πρόγονος του Ουίνστον Τσόρτσιλ, ο οποίος διέσωσε την Ελλάδα το 1944 (25 Δεκ.) από τον κομμουνιστικό κίνδυνο, να ζητήσει «υποτελή στον σουλτάνο την ανεγειρομένην Ελληνικήν πολιτείαν, παρομοίαν της Βλαχίας και Μολδαβίας».
Αλλά ο Ρώσος αυτοκράτορας Νικόλαος απέρριψε την πονηρή Αγγλική πρόταση και η Ελλάδα κατέστη ανεξάρτητη, με αρχικά σύνορα από του Σπερχειού ποταμού μέχρις Αχελώου. Τελικά, η Ελληνική ανεξαρτησία αναγνωρίσθηκε με την συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως στις 21 Ιουλίου 1832, με διευρυμένα όρια από Παγασητικού έως Αμβρακικού κόλπου. Μία υπόθεση εργασίας θα ήταν εάν η ναυμαχία του Ναυαρίνου δεν είχε συμβεί ή αν είχε άλλη έκβαση, η Ελλάδα θα παρέμεινε υποτελής του σουλτάνου;
Όχι βεβαίως. Η περίφημη ναυμαχία δεν είχε ως σκοπόν την Ελληνική ανεξαρτησία, αλλά μάλλον την διάλυση του ισχυρού Αιγυπτιακού στόλου του χεβίδη της Αιγύπτου Μεχμέτ Αλή, ο οποίος εποφθαλμιούσε την Κωνσταντινούπολη και την κατάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας κληρονομώντας τα ερείπιά της. Εν τούτοις, κάτι τέτοιο θα απέβαινε υπέρ της Ρωσίας, που θα κατέβαινε στην Μεσόγειο θάλασσα. Γι’ αυτό οι Άγγλοι ματαίωσαν την εκστρατεία του Μεχμέτ-Αλή στην Συρία και αυτός απεβίωσε το 1847.
Την ανεξαρτησία της απέκτησε η Ελλάδα στην θάλασσα. Πολλές επαναστάσεις άλλων εθνών πέτυχαν στην ξηρά, όπως η Αμερικανική, Γαλλική, Μπολσεβίκικη κ.ά. Ουδεμία όμως στην θάλασσα όπως η Ελληνική του 1821, οπόταν κυριάρχησαν στο Αιγαίο και Ιόνιο πέλαγος οι Υδραίοι ναύαρχοι Μιαούλης και Σαχτούρης και με τον “μπουρλοτιέρη”, τον Ψαριανό Κωνσταντίνο Κανάρη, που έφθασε μέχρις Αλεξάνδρειας και παρ’ ολίγον να πυρπολήσει τον Αιγυπτιακό στόλο μέσα στο λιμάνι του. Η μνήμη των θαλασσοπαίδων της Ελλάδος εμπνέει και σήμερα το Ελληνικό πολεμικό ναυτικό, που απειλείται από αθαλάσσωτους γείτονες, αν και ουδέποτε ηττήθηκε στην σύγχρονη ιστορία.
