Μιλάτε πιο σιγά! Η πατρίδα κοιμάται…

Εύκολος στόχος! Ενώ δεν διστάζουν να εκφράσουν παράλληλα και την εθνική τους απογοήτευση για τον Ακύλα. Τέτοια γενναιότητα… Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία είναι έτοιμη για δημιουργία τετελεσμένων ενώ προετοιμάζει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς την πολεμική της μηχανή, κατασκευάζει παντός τύπου όπλα και κάθε μέρα που περνάει ανεβάζει τους τόνους της πρόκλησης. Κι ενώ οι στολίσκοι με τις ψαρότρατές της φτάνουν ανενόχλητοι μέχρι τη Σύρο με τους Κυκλαδίτες ψαράδες να βρίσκονται σε διαρκή απόγνωση. Τα τετελεσμένα που “κατάφερε” το 1996 η κυβέρνηση Σημίτη στα Ίμια, ήρθε η ιστορική συγκυρία να ολοκληρωθούν με την κυβέρνηση Μητσοτάκη η οποία περί άλλα τυρβάζει.

Αφού μετά τα de facto έρχονται τα de jure. Νόμος! Η μετά σπουδής απόσυρση των Patriots και των πολεμικών αεροσκαφών από την Κύπρο και την Κάλυμνο εντάσσονται στην πολιτική κατευνασμού που επιβάλλει στο προτεκτοράτο της η υπερδύναμη αλλά έτσι χάνεται και μια μοναδική ευκαιρία αντίδρασης. Όταν οι Τούρκοι εισέβαλαν στην Κύπρο, ήταν προσωρινή ή παρέμβαση για την αποκατάσταση της τάξης. Όμως ο στρατός της παραμένει στη Μεγαλόνησο εδώ και μισόν αιώνα! (Info: Ειδικό πάρτι για την “επιτυχία” της άρον άρον αποχώρησης, ετοιμάζει η Κίμπερλι στου Αργυρού).

Και αφού όλοι κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου χωρίς καμίαν ανησυχία και χωρίς τρόμο ιστορίας ποιός – διερωτώμαι  –θα σηκώσει το τηλέφωνο όταν αυτό χτυπήσει στις τρεις, μέσα στην άγρια νύχτα; Λίγο μετά το πάρτι; Μα βέβαια ο φιλελεύθερος καβαλάρης της άγριας Δύσης, ο ακοίμητος φρουρός του κυβερνητικού Συνεργείου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης! Ο άνθρωπος που δήλωσε – δύο φορές μάλιστα – πως δεν έχει πλήρη ενημέρωση για το τι συνέβη στα Τέμπη, πως δεν γνώριζε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, πως επίσης αγνοούσε ότι κάποιοι παρακολουθούσαν τους πιο στενούς του συνεργάτες και πως αιφνιδιάστηκε από τα νέα… Είναι ο ίδιος άνθρωπος που θυμώνει με την ακρίβεια – την οποία προφανώς αντιλήφθηκε πολύ πρόσφατα, εκφράζοντας την δίκαιη οργή του.

Ο κ. Μητσοτάκης καθησυχάζει – νομίζει – το πανελλήνιο ισχυριζόμενος πώς όταν συμβεί το κακό, αυτός, ο μεσσίας, θα σηκώσει το τριψήφιο τηλέφωνο άμεσης ανάγκης συνομιλώντας με τους ισχύρους του πλανήτη κι αποτρέποντας τον όποιον κίνδυνο. Τού έχετε εμπιστοσύνη; Προσωπικά τρέμω στην προοπτική να αναμειχθεί ο Τραμπ στην ελληνοτουρκική κρίση. Αυτός ο επικίνδυνος για τον πλανήτη κλόουν. Ευτυχώς πάντως που η εξωτερική μας πολιτική εκτός της απόλυτα υποταγμένης πρόσδεσης στις ΗΠΑ, έχει καταφέρει να μην διαταράξει τις παραδοσιακά καλές μας σχέσεις και με την Ρωσία και με το Ιράν ώστε να διαθέτουμε διπλωματικές δικλείδες ασφαλείας σε περίπτωση που… Τί; Όχι;

Ποιοι αγωνιούν στην κυβέρνηση Μητσοτάκη;

Όταν λοιπόν έρθει η ώρα του τριψήφιου τηλεφώνου, θα σπεύσει άραγε για βοήθεια μας λ.χ. η Ιταλία της Μελόνι με την οποία μάλιστα υπογράψαμε–  πήρε όμως την μερίδα του λέοντος – κοινή ΑΟΖ; Και από την οποία αγοράζουμε – πρόσφατη απόφαση του ΚΥΣΕΑ  –δύο μεταχειρισμένα, πολεμικά πλοία; Αμφιβάλλω. Και τώρα πώς και προς τα πού πορευόμαστε; Με ποιούς συζητάει, ποιούς συμβουλεύεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης πλην του συγκύπτοντος Γεραπετρίτη, γνωστού όντος ότι ο ίδιος δεν έχει καμία επαφή με τους αρχηγούς της αντιπολίτευσης αλλά ούτε και επικοινωνεί με τους τέσσερις πρώην πρωθυπουργούς, τον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά από την παράταξή του και τον Γιώργο Ανδρέα Παπανδρέου και τον Αλέξη Τσίπρα από την αντίπερα όχθη;

Η απουσία των Καραμανλή-Σαμαρά από το πρόσφατο συνέδριο της ΝΔ ήταν αφενός εκκωφαντική και αφετέρου άκρως δυσοίωνη. Γιατί δεν γίνεται έτσι πολιτική. Χωρίς διάλογο, διαβούλευση και με μονοπρόσωπη, συγκεντρωτική άσκηση της εξουσίας. Με à la carte χρήση των θεσμών και σύμφωνα με τα άμεσα συμφέροντα του Μαξίμου και των τριών-τεσσάρων μεγαλοεπιχειρηματιών, φίλων του πρωθυπουργού. Οι οποίοι και κάνουν όλο το οικονομικό-επενδυτικό παιχνίδι με απευθείας αναθέσεις.

Ακόμη και το άτυπο – πλην απολύτως χρήσιμο για τέτοιες κρίσιμες στιγμές – πολιτικό συμβούλιο αρχηγών, ο ΠΘ το έχει συνειδητά υποβαθμίσει, αφού ούτε με τους αρχηγούς, όπως είπαμε, επικοινωνεί αλλά κι ούτε ο μονοκομματικός όσο και άοσμος Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαθέτει το απαιτούμενο κύρος ώστε να το συγκαλέσει εξ ιδίας πρωτοβουλίας. Άρα μιλάτε πιο σιγά, ο τόπος καθεύδει και μόνο το κλειστό σύστημα Μητσοτάκη είναι αυτό που μένει ξύπνιο νυχθημερόν στο συνεργείο έχοντας εγκαινιάσει την, όπως φαίνεται, παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Και μην διαθέτοντας ούτε το ελάχιστο ενδιαφέρον για τα, λεγόμενα, εθνικά θέματα.

Επαγρύπνηση των δυνάμεων του έθνους

Για να είμαι όμως δίκαιος ούτε και τα λοιπά πολιτικά σχήματα, είτε τα υπάρχοντα είτε τα εκολαπτόμενα, έχουν να συνεισφέρουν κάτι θετικό στη σχετική συζήτηση. Εκτός βέβαια από τους τυπικούς, πατριωτικούς μπακαλιάρους κάθε χρήσης. Έχω να το λέω: Τα ελληνικά κόμματα και οι αρχηγοί τους μιλούν για τα πάντα πλην δύο θεμάτων: Το ένα είναι ο πολιτισμός και η μείζων πολιτική και μορφωτική του διάσταση και το άλλο είναι η εγρήγορση που οφείλει να δείχνει ο τόπος απέναντι στην Τουρκία και τις επιδιώξεις της σε βάρος των εθνικών μας δικαίων. Αφού η γείτων διεκδικεί απροκάλυπτα το Αιγαίο, τη θάλασσα της Κρήτης και της Κύπρου, ενώ παράλληλα θεωρεί τον εαυτό της μόνη εγγυήτρια δύναμη στη νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Κι όμως…Η Ελλάδα διαθέτει έμπειρους, γεωπολιτικούς αναλυτές, διπλωμάτες με μεγάλη ιστορία, ανώτερα και ανώτατα στελέχη των υπουργείων Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας που θα μπορούσαν να οργανώσουν αποτελεσματική άμυνα απέναντι σε τουρκικές προκλήσεις αλλά και να χαράξουν τα όρια και τις πρωτοβουλίες αυτής της εθνικής πολιτικής που φαίνεται ότι σήμερα δεν υφίσταται.

Φοβάμαι ότι ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών είναι πλήρως αποκομμένοι με δική τους ευθύνη από εκείνους τους ειδικούς που αρνούνται να επαναλάβουν το επίσημο αφήγημα. Που βλέπουν λίγο πιο μακριά. Εκτός της διατεταγμένης αισιοδοξίας και της εθνικής υπερηφάνειας των παρελάσεων. Τί μέλλει γενέσθαι; Ενεργοποίηση όλου του πολιτικού φάσματος και άμεση ανακήρυξη ΑΟΖ για τις θάλασσες μας με Π.Δ ή Νόμο του κράτους.

Άμεσα πρωτόκολλα αμυντικής συνεργασίας με όλους τους συμμάχους της περιοχής μας. Άμεση εφαρμογή του διεθνούς δικαίου θαλάσσης για το Αρχιπέλαγος ως προς τα 12 μίλια και άμεση προσφυγή σχετικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τους θεσμούς της. Αντίδραση και καταγγελία της Τουρκίας σε όλα τα διεθνή φόρα. Η σκέψη του Παναγιώτη Κονδύλη είναι όσο ποτέ άλλοτε και επίκαιρη και προφητική. Άρα επαγρύπνηση και αξιοποίηση όλων των δυνάμεων του έθνους. Χωρίς μικροκομματικούς αποκλεισμούς. Δεν περισσεύει καμιά και κανείς.

ΥΓ. Γενικά η κυβέρνηση αυτή με προεξάρχοντα τον κ. Μητσοτάκη έχει δυσανεξία προς την αντίθετη άποψη και αυτούς που την διατυπώνουν. Έστω κι αν οι τελευταίοι δεν εκκινούν από αντιπολιτευτική ή μικροκομματική διάθεση. Το ζω χρόνια τώρα στο υπουργείο Πολιτισμού όπου και οι διευθύνσεις και τα διοικητικά συμβούλια των μεγάλων μουσείων της χώρας αλλά και το ίδιο το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο ή το Συμβούλιο Μουσείων στελεχώνονται αποκλειστικά με τους προσωπικούς ευνοούμενους του δίδυμου Παναγιωταρέα-Μενδώνη (με αυτή τη σειρά). Άφωνους ex oficcio. Ενώ είναι καταδικασμένη κάθε αντίθετη φωνή. Είπαμε: Η σιωπή των αμνών αλλά και των αμνοεριφίων.