ΗΠΑ ή Κίνα θα είναι ο νικητής της μάχης για την Τεχνητή Νοημοσύνη;

Ούτως ή άλλως απαιτεί τεράστιες τροφοδοσίες σε ισχύ για την εκπαίδευση και την λειτουργία της, με το Πεκίνο να προσθέτει επιπλέον παραγωγή  429 GW,  μέγεθος μεγαλύτερο από το ένα τρίτο της συνολικής παραγωγής ενέργειας των ΗΠΑ, που μόλις προσθέτουν 51 GW. Σημαντικότερο όμως ίσως αποδειχθεί το γεγονός ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ) απαιτεί φυσικά συστήματα, όπως αυτόνομα οχήματα, μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), ρομπότ, κινητήρες και έξυπνες υποδομές για να καταστεί αξιοποιήσιμη, τα οποία όμως υπάρχουν στην ηλεκτρο-βιομηχανική αποθήκη που ελέγχει η Κίνα.

Οι ΗΠΑ στοιχηματίζουν πως όποιος σχεδιάσει και δημιουργήσει τα βέλτιστα και μεγαλύτερα λογισμικά Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ) και ταυτόχρονα αναπτύξει πρώτος την Γενική Τεχνητή Νοημοσύνη (Artificial General Intelligence) θα κερδίσει τον αγώνα. Όμως η Κίνα κινείται με βάση ένα διαφορετικό στοίχημα, που εδράζεται στο γεγονός ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ) αποτελεί ένα αγαθό κοινής ωφέλειας και αποκτά στρατηγική αξία, μόνον όταν ενεργοποιείται και αναπτύσσεται σε μεγάλες κλίμακες. 

Τα κινεζικά λογισμικά Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ) σχεδιάζονται με πρότυπα Ανοικτού Κώδικα (open source), κρίνονται εξαιρετικά αποτελεσματικά και διατίθενται με δραστικά χαμηλότερο κόστος, σε σχέση με τα αντίστοιχα ανταγωνιστικά αμερικανικά προϊόντα. Απαιτούν δραστικά μικρότερη κατανάλωση ενέργειας για την εκπαίδευσή τους και σχετικά χαμηλότερη για την λειτουργία τους, ενώ θεωρούνται αποτελεσματικά και αυξανόμενα ανταγωνιστικά για τις περισσότερες πρακτικές εφαρμογές, σχεδιασμένα για ευρύτατη αποδοχή και ενσωμάτωση στην ηλεκτρονική αποθήκη.

ΗΠΑ-Κίνα: Δύο διαφορετικές προσεγγίσεις

Εάν η κινεζική προσέγγιση που σχεδιάζεται με βάση την βραχυπρόθεσμη ανάπτυξη για την βιομηχανία και την άμυνα, αντί της υπεροχής στην έρευνα, αποδειχθεί περισσότερο αποφασιστική και ευπώλητη στο εξωτερικό, τότε οι ΗΠΑ θα ανακαλύψουν με τον χειρότερο τρόπο ότι προηγούνται σε ένα εξαιρετικά περιορισμένο χώρο ανταγωνισμού, όταν από την άλλη πλευρά, ηττώνται κατά κράτος στον ευρύτερο του νέου αιώνα.

Στο εσωτερικό η αμερικανική βιομηχανία επιβαρύνεται με μεγαλύτερο ενεργειακό κόστος και επιβραδύνσεις στις κατασκευές, ένα ανταγωνιστικό μειονέκτημα που πρόκειται να επιδρά σωρευτικά, όπως και στην Ευρώπη. Σε διεθνές επίπεδο εκχωρεί επιρροή στις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες προς όφελος της Κίνας σε θέματα εμπορικών προμηθειών. Στρατηγικά στοιχηματίζει πως αποκλειστικά και μόνη η ευφυΐα κερδίζει, όταν από την άλλη πλευρά συνδυάζεται για να κινητοποιεί την ηλεκτρονική αποθήκη, για να την μετατρέψει σε οικονομική, αμυντική και γεωπολιτική ικανότητα, δεδομένο μάλλον περισσότερο ουσιαστικό.  

Οι διεθνείς προτεραιότητες

Η επιμονή του Λευκού Οίκου στην προτεραιότητα στα ορυκτά καύσιμα, θέτει τις ΗΠΑ εκτός βηματισμού, ακόμα και με τους παραδοσιακούς ενεργειακούς παραγωγούς. Η Ινδία προσπαθεί να αντιγράψει την κινεζική επιτυχία για να διευρύνει την οικονομική της ανάπτυξη και η Ευρώπη αναζητά εναλλακτικές λύσεις για να μειώσει τις εξαρτήσεις της από τα ορυκτά καύσιμα, συμπεριλαμβάνοντας στις προσπάθειές της τις επεκτάσεις των δικτύων της και τις επενδύσεις στην ηλεκτρονική αποθήκη. 

Οι οικονομίες των χωρών του Περσικού Κόλπου προσπαθούν να διεκδικήσουν μία αυτόνομη θέση σε έναν νέο κόσμο οικοδομώντας νέες ενεργειακές εφοδιαστικές αλυσίδες, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης. Aκόμα και η Σαουδική Αραβία στρέφεται προς την ηλιακή ενέργεια για να επιλύσει το πρόβλημα της κατανάλωσης ισχύος από τα κέντρα δεδομένων της.

Από την στιγμή που κινεζικά ηλεκτρικά οχήματα, συσσωρευτές και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) πλημμυρίζουν τις διεθνείς αγορές, όταν από την άλλη πλευρά  το αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) δεν αντιμετωπίζει έντονη ζήτηση, η απογοήτευση πρόκειται να συσσωρεύεται στον Λευκό Οίκο. Σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα ίσως μετατραπεί σε απειλές δασμών, ώστε να εξαναγκασθούν οι εμπορικοί τους εταίροι να αγοράσουν μεγαλύτερους όγκους αμερικανικών υδρογονανθράκων, ή ακόμα και σε περιορισμούς σε μικρότερες χώρες που υιοθετούν τις κινεζικές ενεργειακές υποδομές.

Επιθετικά αντίμετρα, όπως κυρώσεις σε κινεζικές ηλεκτροτεχνικές εταιρείες δεν κρίνονται πιθανές, όσον η κυβέρνηση Τραμπ, θα θέτει ως προτεραιότητά της την διμερή ευστάθεια των σχέσεων της με το Πεκίνο. Όμως για τις κυβερνήσεις που επιχειρούν να ελιχθούν με  δεδομένη σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα την αποσύνδεση ΗΠΑ-Κίνας, χωρίς να προκαλούν με την στάση τους την μία ή την άλλη πλευρά, οι αποκλίσεις δημιουργούν ένα νέο γεωπολιτικό σημείο πίεσης που πρόκειται να οξύνεται με την πάροδο του χρόνου.   

Ηλεκτρόνια και υδρογονάνθρακες

Η διάχυση των χαμηλού κόστους προϊόντων της ηλεκτρονικής αποθήκης αποτελεί οπωσδήποτε ευχάριστο δεδομένο για τον κόσμο, από την στιγμή που επιτρέπει την αύξηση των αντοχών των ενεργειακών συστημάτων, δημιουργεί νέες ευκαιρίες για την ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ) και διατηρεί την τάση για την παγκόσμια ενεργειακή μετάβαση. Όμως με βάση τα τρέχοντα δεδομένα, οι ΗΠΑ διατηρούν μία θέση που τους επιτρέπει να καρπωθούν ελάχιστα από τα συγκεκριμένα οφέλη, ενώ  ταυτόχρονα υφίστανται σημαντικό κόστος, που προκύπτει από απώλειες συναλλαγών. Οι συγκεκριμένες οφείλονται στις κινεζικές ενεργειακές εξαγωγές που υποκαθιστούν τα αμερικανικά ορυκτά καύσιμα. 

Ταυτόχρονα αντιμετωπίζουν γεωπολιτικές αντιξοότητες από την στιγμή που οι αναδυόμενες αγορές βασίζονται στην κινεζική ηλεκτρονική αποθήκη, με τις αμφιβολίες τους να εντείνονται ως προς το εάν και κατά πόσον οι Αμερικανοί κινούνται προς την σωστή κατεύθυνση στον τομέα του αγώνα για την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ). Τελικά η Κίνα στοιχηματίζει στα ηλεκτρόνια, όταν οι ΗΠΑ παραμένουν δέσμιες της εμμονής τους στα μόρια των υδρογονανθράκων, αλλά το 2026 θα αποδείξει ποιος στοιχηματίζει σωστά.