Ψεκασμένοι όλων των χωρών ενωμένοι!
21/08/2026
Το πολύ ενδιαφέρον άρθρο του καθηγητή Κώστα Γρίβα με τίτλο “Όταν η woke κουλτούρα θέλει να απαλλάξει τη γη από τους ανθρώπους!”, που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα SLpress.gr, μου δίνει την ευκαιρία να επανέλθω στο ζήτημα αυτό και να συμπληρώσω, κάποιες σκέψεις γύρω από το θέμα της απαλλαγής του πλανήτη από τον άνθρωπο.
Αυτή η ατζέντα προωθείται από την καθηγήτρια Patricia MacCormack του πανεπιστημίου Anglia Ruskin University (ARU), γιατί θεωρεί τον άνθρωπο υπεύθυνο για την κλιματική αλλαγή που απειλεί τον πλανήτη με καταστροφές. Τέτοιες ακραίες θέσεις λανσάρονται που και που από κρανία σε σύγχυση και άμα διαθέτουν και οπαδούς, πάντα θα υπάρχουν πολιτικά κόμματα που θα τις αποδέχονται για εξασφάλιση ψήφων.
Ο Τραμπ με κάτι τέτοια κέρδισε τις τελευταίες εκλογές, ώστε να προωθήσει τις εξορύξεις ορυκτών καυσίμων από τις οποίες και θησαυρίζει. Μπορεί η MAGA να πηγαίνει κατά διαόλου αλλά η ΜΑΣΑ (αγγλιστί MASA – Make America Small Again) πάει σύννεφο! Στις ΗΠΑ η θέση ότι η κλιματική αλλαγή είναι φυσικό φαινόμενο και όχι έργο ανθρώπου, είχε κερδίσει την πλειοψηφία. Έχουμε και εδώ τέτοιους οπαδούς, γνωστοί και ως ψεκασμένοι.
Άλλη παρόμοια περίπτωση είναι και ο γάμος των ομοφύλων που συγκίνησε πολιτικά κόμματα και στην Ελλάδα και στη βάση των ίσων δικαιωμάτων έγινε νόμος και αυτός, παρά του ότι παραβιάζει τον οικουμενικό νόμο που ισχύει για όλα τα νεογέννητα της γης τα οποία πρέπει να μεγαλώνουν στο φυσικό περιβάλλον μητέρας και πατρός. Ενώ το σύμφωνο συμβίωσης ήταν μια λύση, που ετύγχανε και της αποδοχής της κοινωνίας, το συνδικαλιστικό κίνημα PRIDE ήθελε το γάμο. Τέτοιες ακραίες συνδικαλιστικές θέσεις οδηγούν κάθε είδους συνδικαλισμού σε ανυποληψία.
Στην προκειμένη περίπτωση, επειδή ο γάμος έχει την αποστολή της αναπαραγωγής του είδους, κάτι που ο γάμος ομοφύλων, αντικειμενικά, δεν μπορεί να εκπληρώσει, το συνδικαλιστικό κίνημα PRIDE, με την ακραία και αντι-πανανθρώπινη θέση του, έβαλε νάρκη στα θεμέλιά του, γιατί, για να διατηρηθεί κάποιος συνδικαλισμός, χρειάζεται με την πάροδο του χρόνου συμπλήρωση και η κίνηση αυτή προς μείωση της παραγωγής οδηγεί.
Ο καθένας για πάρτη του
Με αφορμή τη θέση της MacCormack του ο καθηγητής Γρίβας στο άρθρο αναφέρει ότι, τόσο η Patricia MacCormack όσο και ο γνωστός Τζέισον Άρντεϊ, έγιναν καθηγητές σε αγγλικά πανεπιστήμια με κυρίαρχα, αν όχι αποκλειστικά, κριτήρια “συμπερίληψης” και “διαφορετικότητας»”. Αυτό σημαίνει ότι το γνωστικό και εμπειρικό στοιχείο δεν μετράει τόσο όσο το ότι είναι ομοφυλόφιλοι με αποτέλεσμα να προωθούν ευκολότερα θέσεις, όπως να εξαλειφθεί ο άνθρωπος από τον πλανήτη γιατί καταπιέζει την υπόλοιπη βιόσφαιρα.
Προφανώς, η Patricia MacCormack δείχνει να μην αντιλαμβάνεται την αιτία για την οποία ο άνθρωπος συμπεριφέρεται όπως και οι υπόλοιποι οργανισμοί του πλανήτη, των οποίων η συμπεριφορά είναι αυτή του αρπακτικού, αν και ο άνθρωπος κατάφερε στο μεγαλύτερο ποσοστό να παράγει αυτό που καθημερινά καταβροχθίζει. Επιδίωξή τους είναι η επιβίωση. Αυτή είναι η φύση όλων των οργανισμών, συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου και αυτή ακριβώς είναι η διδασκαλία και το περιεχόμενο του καπιταλισμού με κορυφαία αξιωματική θέση: ο καθένας για πάρτη του.
Στην υπηρεσία, δε, αυτού έρχεται και το ολιγαρχικό πολίτευμα της res Publica, που λανσάρεται και ως δημοκρατία χωρίς να έχει κάποια σχέση με αυτήν ή και ό,τι παράγει πολιτισμό, ενώ δεν παράγει παρά μόνον βαρβαρότητα, να τον υπηρετήσει σε όλες τις εκφάνσεις του. Πάντως αυτός ο άνθρωπος θα επιβιώσει παρά τις επιθυμίες και ενέργειες της MacCormack, όσο υπάρχει καπιταλισμός, γιατί τον χρειάζεται και σε αυτόν οφείλεται και η δήθεν ελεύθερη αγορά.
Η MacCormack φαίνεται να μην προβληματίστηκε και για τις διαφορετικές συμπεριφορές που υπάρχουν στον πλανήτη, κάτι που είναι ενθαρρυντικό σημάδι που μας λέει ότι ο άνθρωπος παρά την φύση του μπορεί να διαφοροποιηθεί κατά πολύ από τα άλλα είδη και να αξίζει τον κόπο να τον κρατήσουμε εν ζωή. Πεθαίνει της πείνας σε περιβάλλον περίσσειας τροφής. Οι διαφορές οφείλονται στις διαφορετικές εντάσεις των ολιγαρχικών πολιτευμάτων, όπου οι κανόνες αλλαγής της συμπεριφοράς του ανθρώπου, και αυτό μας ενδιαφέρει γιατί η φύση του δεν αλλάζει, αλλού γίνονται πιο ορατές και αλλού καθόλου.
Σε κάθε περίπτωση είναι η πραγματική δημοκρατία, το άγνωστο πολίτευμα στους περισσότερους, που διαθέτει τα φόντα να αλλάξει τη συμπεριφορά του ανθρώπου από βάρβαρη σε πολιτισμένη. Είναι η πραγματική δημοκρατία που παράγει πολιτισμό που δεν είναι τα ανθρώπινα επιτεύγματα, αυτά είναι προϊόντα ειδίκευσης, αλλά η στάση ζωής του καθενός.





