Μέκκα εναντίον Ινδίας-Ισραήλ – Δύο διαφορετικοί δρόμοι ισχύος

Η Σαουδική μοναρχία είναι βεβαίως πλουσία αλλά δεν έχει ποτέ μετάσχει σε ένοπλη σύρραξη και συνεπώς είναι αγνώστου ισχύος.Το Πακιστάν κατέχει πυρηνικά όπλα αλλά ουδέποτε τα χρησιμοποίησε στις διαμάχες με την Ινδία, για το Κασμίρ. Η Τουρκία τελευταίως… μεγαλοπιάνεται αλλά πάσχει οικονομικώς από υψηλό πληθωρισμό και συνεχή φθορά του νομίσματος, της Τουρκικής λίρας. Προσφάτως δε, έκανε νο1 εχθρό το επίφοβο Ισραήλ και υποβάθμισε τον προηγούμενο, ‘Ελληνικό κίνδυνο’ (Χακάν Φιντάν). 

Άρα, η Συμμαχία της Μέκκας πρόκειται περί ατελούς συμφωνίας, αδυνάμων και εκτεθειμένων σε κινδύνους κρατών που δεν εμπνέουν αξιοπιστία – την πρώτη συγκολλητική ουσία πάσης συμπράξεως ισχύος ή άλλως  το άθροισμα των επιμέρους συμμαχικών χωρών της Μέκκας είναι παθητικό. Αντιθέτως, η συνεννόηση μεταξύ Ινδίας και Ισραήλ εμφανίζεται περισσότερον αρμονική και συνεπώς πιό αποτελεσματική. Πρόκειται περί δύο δημοκρατικών χωρών με τις ιδιομορφίες των, αλλά πάντως με συμπληρωματικότητα των οικονομιών τους. 

Η Ινδία είναι η δεύτερη στον κόσμο πολυπληθής χώρα με τεράστιο και φθηνό εργατικό δυναμικό και με μία ανερχομένη βιομηχανία διεθνώς που υποσκελίζει την «πολεμική» Τουρκική παραγωγή οχημάτων τα οποία μένουν απούλητα. Το μικρό αλλά πανίσχυρο Ισραήλ είναι χώρα τεχνολογικής αιχμής που εξάγει τεχνογνωσία  ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Διαθέτει πατριωτικό στρατό, ο οποίος δεν διστάζει να κάνει «προληπτικό πόλεμο» εάν διαπιστώσει κενά στην ασφάλεια του Ισραήλ. 

Ινδία–Ισραήλ: Η νέα στρατηγική σύμπραξη

Έτσι, με ισχυρή οικονομία και εμβριθή νοοτροπία Ινδία και Ισραήλ «ταιριάζουν». Το Ισραήλ έχει την γνώση κι η Ινδία προσφέρει τα εργατικά χέρια απ’ τα οποία παράγονται πρωτεΐνες – εξ ίσου σημαντικές με τα όπλα. Τοιουτοτρόπως ενώ η Συμμαχία της Μέκκας χωλαίνει εξ υπαρχής, η «εγκάρδιος συνεννόησις» του Ιουδαϊσμού και Ινδουϊσμού, για κοινή πορεία επί μιάς νοητής οδού από το αβέβαιον παρόν πρός ένα ασφαλέστερο μέλλον είναι πιθανοτέρα.

Η οδός αυτή περνάει κι από την χώρα μας, με βαθειές κι ανεξίτηλες σχέσεις με τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό. Όταν οι Μπήτλς ηθέλησαν να ανανεώσουν την μουσική τους υιοθέτησαν τα Ινδικά μουσικά όργανα κι οι Εβραίοι έποικοι της Παλαιστίνης ενεπνεύσθησαν από «Ενδοξότερη Ελληνική Επανάσταση του 1821» (Χατζής) και απ’την αποκάθαρση της Ελληνικής γλώσσης , για να επαναφέρουν τα αρχαία Εβραϊκά που μιλούν σήμερα. ΄Ετερον εκάτερον ότι η δική μας Καθαρεύουσα έπεσε θύμα της αγραμματοσύνης και δημαγωγίας των πολιτικών.

Πάντως, κι ο Ελληνισμός, με τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο, εντάσσεται αρμονικώς στην ισχυρά σύμπραξη Ινδίας και Ισραήλ, με την οποία συντάσσεται κι η «δούλη», υπό ανελεύθερα έθνη της Συμμαχίας της Μέκκας, η μικρά αλλά αδάμαστη Κύπρος, όπου καταλήγει κι «ηνωμένη Ευρώπη» – χωρίς πλέον την Τουρκία, κατά Ερντογάν.