Μη φτάσει η φιλοζωία να επισκιάσει τη φιλανθρωπία!

Παράλληλα, ενθαρρύνουν το φιλοθεάμων κοινό να υποβάλλει καταγγελίες εναντίον δημοσίων φορέων ή ιδιωτιών που παραβιάζουν τον αυστηρό νόμο του 2021 για την προστασία των ζώων – έναν νόμο που επισύρει εξοντωτικά πρόστιμα, ύψους αρκετών χιλιάδων ευρώ σε ορισμένες περιπτώσεις.

Σε μια εποχή που η ελληνική κοινωνία στενάζει κάτω από το βάρος του υψηλού πληθωρισμού που εκτοξεύει το κόστος των τροφίμων, της στέγασης και των βασικών αγαθών, η οικονομική δυνατότητα των ΜΚΟ να προβάλλουν τηλεοπτικές διαφημίσεις σε πανελλαδικά τηλεοπτικά δίκτυα, φαντάζει τουλάχιστον περίεργη. Όταν δε αυτό συνδυάζεται με ειδήσεις για παράλογα πρόστιμα (π.χ. επειδή κάποιος είχε προσωρινά δεμένα ζώα βοσκής, ή αιγοπρόβατα όσο ήταν εκτός περίφρακτου χώρου), το πράγμα καταντά ακόμα πιο παράδοξο.

Ασφαλώς, η κακοποίηση των ζώων είναι απεχθής και καταδικαστέα. Μάλιστα, μπορεί βάσιμα να ισχυριστεί κανείς ότι όποιος συμπεριφέρεται με ωμότητα στα ζώα, είναι πιο πιθανό να πράξει το ίδιο και απέναντι στους συνανθρώπους του. Εξάλλου, επιστημονικές έρευνες επιβεβαιώνουν ότι τα άτομα που βασανίζουν ζώα, συγκεντρώνουν σημαντικά υψηλότερα ποσοστά χαρακτηριστικών ψυχοπάθειας.

Φιλοζωία: Μία υπέρμετρη αυστηρότητα…

Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει μια σαφής και διακριτή κόκκινη γραμμή που χωρίζει την ουσιαστική προστασία των ζώων από την αναζήτηση νέων τρόπων αφαίμαξης των πολιτών και εισροής εσόδων στον κρατικό κορβανά μέσω εξοντωτικών προστίμων. Παρότι η Ελλάδα υπήρξε παραδοσιακά αγροτική χώρα, με βάση της με υπερβάλλοντα ζήλο εφαρμογής του νόμου του 2021, πολλές από τις συνήθεις πρακτικές των παλαιοτέρων γενεών αγροτών και κτηνοτρόφων θα θεωρούνταν σήμερα αξιόποινες.

Το γεγονός αυτό γεννά εύλογα ερωτήματα για την σκοπιμότητα των σύγχρονων νομοθετημάτων, δεδομένου ότι ο κόσμος της υπαίθρου, που εξαρτά την ίδια του την επιβίωση από την κτηνοτροφία και τα ζώα υπηρεσίας, θα ήταν ο τελευταίος που θα προέβαινε σε κακοποιήσεις — αν μη τι άλλο, από το ίδιο το ένστικτο της αυτοσυντήρησης.

Σήμερα, συναντά κανείς αδέσποτους σκύλους σε όλα τα μήκη και πλάτη της ελληνικής επικράτειας, να κυκλοφορούν ανεξέλεγκτοι υπό τον φόβο μην παραβιαστούν τα “δικαιώματά” τους. Δυστυχώς, ενώ αυτή η πτυχή του νόμου εφαρμόζεται αυστηρώς, δεν παρατηρείται η ίδια ζέση ώστε να υποχρεώνονται οι ιδιοκτήτες να μαζεύουν τα περιττώματα των σκύλων τους – είτε πρόκειται για αστικές περιοχές, είτε για την επαρχία.

Παρομοίως, οι ένθερμοι υποστηρικτές της πλήρους ελευθερίας των ζώων βοσκής ελάχιστα δείχνουν να νοιάζονται για τις ζημιές που προκαλούνται όταν αυτά εισβάλλουν σε μποστάνια, αμπελώνες και καλλιεργήσιμες εκτάσεις που αποτελούν ιδιωτική περιουσία. Στην ουσία, το πνεύμα αυτού του νόμου διαταράσσει την πανάρχαια ισορροπία που είχε επιτευχθεί μεταξύ γεωργών και κτηνοτρόφων.

Το πλέον ειρωνικό είναι ότι, ενώ η πολιτεία διακηρύσσει ένα πλαίσιο προστασίας των ζώων, η σημερινή κυβέρνηση διέταξε τη θανάτωση εκατοντάδων χιλιάδων αιγοπροβάτων για την αντιμετώπιση της ευλογιάς, η οποία εντούτοις δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο. Βάσει των οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμα κι αν ένα μόνο ζώο σε ένα κοπάδι βρεθεί θετικό, πρέπει να οδηγηθεί σε σφαγή ολόκληρο το κοπάδι – συμπεριλαμβανομένων των υγιών ζώων – προκειμένου να ανακοπεί η μετάδοση. Το αποτέλεσμα είναι το ξεκλήρισμα του ζωικού κεφαλαίου της χώρας και η οικονομική καταστροφή πλήθους Ελλήνων κτηνοτρόφων. Ωστόσο, θεωρείται παντελώς απίθανο να δούμε κάποια ΜΚΟ να βγάζει τηλεοπτικό σποτ, ή να αναλαμβάνει εκστρατεία συμπαράστασης σε αυτούς τους δοκιμαζόμενους παραγωγούς.

Υπάρχουν και τα δικαιώματα των ανθρώπων!

Φαίνεται πως ζούμε σε μια εποχή όπου η φιλοζωία υπερτερεί της φιλανθρωπίας – ειδικά όταν πρόκειται για τους αυτόχθονες κατοίκους αυτής της χώρας. Όπως συνέβη και με τον πρόσφατα επικαιροποιημένο Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ), η κυβέρνηση φαίνεται να εξαντλεί όλη την αυστηρότητά της στους νομοταγείς πολίτες. Καθημερινές παραβάσεις, όπως η υπερβολική ταχύτητα, η χρήση κινητού τηλεφώνου ή οι επικίνδυνοι ελιγμοί, επισύρουν βαριές χρηματικές ποινές και αφαίρεση αδειών οδήγησης.

Και ενώ η αυστηρότητα του νέου ΚΟΚ ίσως αναγκάσει μια μερίδα διαβόητα ανεύθυνων οδηγών να σεβαστούν επιτέλους τους κανόνες, υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στην επιβολή μιας ποινής με σκοπό να ξεριζωθούν οι επικίνδυνες συνήθειες του παρελθόντος και στην επιβολή δρακόντειων μέτρων που απειλούν να προκαλέσουν ανεπανόρθωτη βλάβη στους τιμωρούμενους. Πρόκειται για μια κλασική περίπτωση όπου το γράμμα του νόμου απέχει παρασάγγας από το πνεύμα του νόμου.

Την ίδια ώρα, οι πολίτες παρακολουθούν ανήμποροι να αντιδράσουν τα ατελείωτα κύματα παράνομων μεταναστών που κατακλύζουν τη χώρα, επιβαρύνοντας τους περιορισμένους πόρους της και απολαμβάνοντας κοινωνική μέριμνα που ο μέσος φορολογούμενος δύσκολα θα μπορούσε να διανοηθεί να διεκδικήσει, χωρίς οι ίδιοι να υφίστανται σχεδόν καμία συνέπεια.

Παράλληλα, ορισμένες ομάδες του πληθυσμού φαίνεται να παρανομούν συστηματικά – είτε πρόκειται για την λεηλασία δημόσιας περιουσίας (όπως η μάστιγα της κλοπής καλωδίων χαλκού και πολύτιμων μετάλλων από δημόσια δίκτυα) είτε για την πρόκληση δημοσίου κινδύνου (σεσημασμένοι εγκληματίες που εμπλέκονται σε φαύλους κύκλους βίας που παρενοχλούν ή επιτίθενται σε γυναίκες, κτλ.) – και να δρουν ως να είναι υπεράνω του νόμου. Εν τω μεταξύ, οι αρχές σε πλείστες όσες περιπτώσεις κινητοποιούνται κατόπιν εορτής, αφού έχει ήδη προκληθεί το κακό, με τραυματισμούς ή απώλειες ανθρώπινων ζωών.

Η προστασία των δικαιωμάτων των ζώων είναι ένας ευγενής σκοπός. Όταν όμως γίνεται ορατό ότι οι νόμοι εφαρμόζονται «α λα καρτ», με τα ζώα να απολαμβάνουν την προστασία των κρατικών αρχών, πολύ περισσότερο από τους ανθρώπους (και ειδικότερα τους φορολογούμενους πολίτες), καθίσταται σαφές ότι η νομοθεσία χωλαίνει. Η φιλοζωία μπορεί και πρέπει να συνυπάρχει με τη φιλανθρωπία – όχι όμως εις βάρος της.