Η τέχνη στο όνομα της Κάλλας – Μια βραδιά παρακμής στον Παρνασσό

Πήγα εκεί, παρότι δεν το συνηθίζω, για χάρη των έργων ενός φίλου μου αλλά το θέαμα που είδα ήταν αποκρουστικό. Με θέμα ή καλύτερα φτηνό πρόσχημα τη Μαρία Κάλλας – κανένας σεβασμός στο ιερό αυτό όνομα από πλευράς όργανωτών – είχαν στιβαχτεί εκατοντάδες πίνακες, ο ένας πάνω στον άλλον, πολύ μέτρια έργα – ο καημός του κάθε πικραμένου που θέλει καλά και σώνει να εκθέσει, με κάθε τίμημα – και μια άθλια, τελική εικόνα που δεν τιμά κανένα: Ούτε τα έργα, ούτε τους εκθέτες και, κυρίως, ούτε τους οργανωτές.

Πόσες απωθημένες φιλοδοξίες ότι τάχα μου “είμαι καλλιτέχνης κι εγώ” καλύπτονται όπως-όπως μέσα από τέτοιες εκδηλώσεις και έναντι ποίου τιμήματος, διερωτώμαι. Τί προσέφερε η χτεσινή ιλαροτραγωδία στον πολιτισμό; Εκτός και εάν μέριμνα μας είναι μόνο η “δουλίτσα μας να γίνεται”. Θα πει κανείς, έστω για μια φορά, την αλήθεια; Όλη την αλήθεια; Ή, ζω ανάμεσα σε τυφλούς;

Έφυγα κακήν κακώς κινδυνεύοντας να πέσω σε μία στενή σκάλα την οποία προσπαθούσαν να ανεβοκατέβουν άπειρα, ιδρωμένα και ασθμαίνοντα πλήθη. Αν συνέβαινε όμως το οποιοδήποτε ατύχημα, από το πιο μικρό, μία λιποθυμία ως το πιο μεγάλο, μία πτώση ή μία καρδιακή προσβολή, πώς θα έβγαινε το θύμα έξω από αυτή την κόλαση; Υπάρχει έξοδος κινδύνου; Η διοίκηση του Παρνασσού που παραχώρησε έναντι ενοικίου τον χώρο, θα αναλάμβανε την ευθύνη;

Η τέχνη στο όνομα της Κάλλας

Έχει επίγνωση των κινδύνων; Και μέσα σε όλον αυτό το χαμό και τη χλαπαταγή υπήρχε και μουσική εκδήλωση που προφανώς δεν μπορούσε να ακούσει κανείς! Με τα στίφη να συνωθούνται και να σπρώχνουν ώστε να δουν τον favorite artist τους και μ’ όλες τις θείες και τους θείους και όλες οι συμπεθέρες του Κολωνακίου να γαυριούν, ήταν ειλικρινά μια φρίκη. Αυτό λοιπόν είναι η “τέχνη“; Και μάλιστα στο όνομα της Μαρίας Κάλλας; Ειλικρινά δεν θέλω!

ΥΓ. Ειλικρινής συμβουλή προς καλλιτέχνες και “καλλιτέχνες”: Μην δίνετε τα έργα σας έναντι χρηματικού ποσού. Οσοδήποτε ευτελές και εάν είναι αυτό. Αν δεν μπορείτε να προστατεύσετε τα όνειρα σας από τα αρπακτικά, προστατέψτε τουλάχιστον την αξιοπρέπειά σας. Έβλεπα από καιρό το τι συμβαίνει στο χώρο και δεν μιλούσα για να προστατεύσω την δική μου ψυχική ηρεμία. Εξάλλου σιχαίνομαι κάθε αστυνομία της τέχνης. Όμως το χθεσινό με υπερβαίνει…

Και το κερασάκι στην τούρτα: Ήταν και τα κανάλια εκεί! Συμβαίνουν σπουδαία πράγματα που περνάνε στο ντούκου. Κυριολεκτικά. Επειδή δεν έχουμε συχνά celebrity θανάτους, η “τέχνη” είναι μια κάποια λύσις. Όμως για το La Cage aux Folles ήταν όλα τα ΜΜΕ εκεί. Το μεροκάματο του τρόμου. Άγνοια ή ιδιοτέλεια; Ό, τι κι αν ισχύει…Ντροπή και παρακμή.

ΥΓ2. Στην άθλια έκθεση παρέστησαν και οι κυρίες Γκιλφόιλ και Κεραμέως, σύμφωνα με το δελτίο Τύπου. Δηλαδή ήταν παρόν όλο το σύστημα της αισθητικής Μητσοτάκη.

Σημ. Θυμήθηκα το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη “Μεγαλείων Οψώνια”. Φευ!