Από το Oruc Reis στα νέα τετελεσμένα – Γιατί η Άγκυρα εκβιάζει ξανά;
01/10/2026
Η Άγκυρα ανεκοίνωσε ότι “βγάζει” στην ανατολική Μεσόγειο το γνωστό κι’ από προηγουμένους εκβιασμούς, ερευνητικό σκάφος Όρους Ρέϊς κι εκδίδει οδηγία προς ναυτιλομένους (ΝΑΦΤΕΞ), δήθεν για έρευνες του βυθού της βορείου Κύπρου, με σκοπό την εγκατάσταση υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου απ’ την Τουρκία στο αυτόθι ψευδοκράτος.
Πρόκειται περί ήδη ποντισμένου αγωγού φυσικού αερίου που μόνον σκοπόν έχει την παγίωση του διχασμού της Κύπρου μετά την εισβολή και κατοχή υπό της Τουρκίας το 1974.
Αλλά αφού η Τουρκία προχωρεί μονομερώς στην ίδρυση ανεξαρτήτου κράτους στα κατεχόμενα εδάφη, ποίον το νόημα της συνεχίσεως των διαπραγματεύσεων για την επανένωση της Μεγαλονήσου;
΄Εμμεση απάντηση έδωσε εχθές ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Μάρκο Ρούμπιο που έδιωξε, πύξ λάξ απ’ την Νέα Υόρκη την Ιρανική αντιπροσωπεία στην γενική συνέλευση του ΟΗΕ ως και τον Ιρανό ΥΠΕΞ Αγάτσι, όταν οι Αμερικανικές προτάσεις για άνοιγμα των διεθνών στενών του Ορμούζ στον Περσικό κόλπο απερρίφθησαν εξ αιτίας της αδιαλλαξίας των Μουλάδων.
Πράγματι, τι έννοια έχει η συνέχιση των αενάων συζητήσεων (ακόμη κι υπό “Κυπριακήν καθοδήγηση” κατά τον κ. Ρούμπιο) που δεν προσφέρουν μία λύση ενός προβλήματος παρά μόνον απώλεια χρόνου και δημιουργία εντυπώσεων άνευ ουσίας.
Τουτ’ αυτό ισχύει και δια το Κυπριακό. Οι προτάσεις Γκουτέρες, για την επίλυση του προβλήματος απερρίφθησαν υπό της Τουρκίας, παρά το γεγονός ότι θεωρήθησαν ως υποχωρητικές υπέρ της Τουρκοκυπριακής κοινότητος της κατεχομένης νήσου.
Ευτυχώς. Διότι αποτελεί παγία Τουρκική τακτική: Τρώγοντας ανοίγει η όρεξη. Η αναγνώριση Τουρκοκυπριακού κράτους στην βόρειο Κύπρο σημαίνει διατήρηση των 40.000 Τούρκων στρατιωτών στα κατερχόμενα εδάφη και προβολή επεκτάσεως της κατοχής στο νότο όταν υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες λχ. μία απόβαση των Τουρκικών ειδικών δυνάμεων σ’ ένα Ελληνικό νησί του Αιγαίου ή στο νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελλορίζου. Δηλ. διπλή απειλή που βεβαίως πρέπει να είναι κανείς ηλίθιος για να την αγνοήσει.
Ποιος εμπιστεύεται την Τουρκία;
Συνεπώς τί έννοια έχουν τα “μέτρα οικοδομήσεως εμπιστοσύνης” στην Κύπρο και το άνοιγμα νέων συνοριακών φυλακίων κατά μήκος της διχαστικής οριογραμμής της Λευκωσίας;
Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ.Μίκος Χριστοδουλίδης οφείλει να διακόψει αμέσως κάθε επαφή με την διοίκηση του ψευδοκράτους και να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Ενωση την επιβολή κυρώσεων επί της Τουρκίας, που είναι η υπεύθυνη για την αδιαλλαξία και σωρείας “τετελεσμένων” κι όχι μόνον στην Κύπρον, όπως ζητεί ο Ευρωβουλευτής κ. Γιάννης Μανιάτης, αλλά εις όλην την Εγγύς Ανατολή, των εγκαθέτων της στην ΕΕ και την Αφρικήν.
Η Τουρκία ξέρει μόνο μία γλώσσα. Των αντιποίνων στις αυθαιρεσίες της :Οδόντα αντί οδόντος κι οφθαλμόν αντί οφθαλμού. Όπως κάμνει ο “θείος Τράμπ”.
