Ε όχι και Αρμάνοι οι Έλληνες βλάχοι…
27/10/2026
Η Ρουμανίδα γερουσιαστής Κ. Γκ. Ντημιτρέσκου κατέθεσε στο Συμβούλιο της Ευρώπης αίτημα προστασίας της Αρμανικής γλώσσης στην Ελλάδα, μιας Ρουμανικής διαλέκτου τμήματος της «μεγάλης Ρουμανικής οικογενείας».
Προσδώσασα η γερουσιαστής πολιτική διάσταση, μαζί μ’ άλλους Ρουμάνους βουλευτές, στο λήξαν θέμα της «Κουτσοβλαχικής κοινότητος», λησμόνησε ότι ήδη από της εποχής του Ρουμάνου προέδρου Ιλιέσκου, αρχάς της δεκαετίας του 1990, «Βλαχικό ζήτημα» δεν υφίσταται στην Ελλάδα.
Πρόκειται περί επινοήσεως της Φασιστικής Ιταλίας, κατά την ελέω της Γερμανικής εισβολής, Ιταλική κατοχήν της Ελλάδος, δια της ιδρύσεως το 1941 του «Βλαχικού πριγκιπάτου» στην Σαμαρίνα της Πίνδου ως …κληρονόμου της Ρωμαϊκής κατακτήσεως της Ελλάδος το 146 π.Χ. Η καταγέλαστη απόπειρα κατέρρευσε μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας με τους συμμάχους το 1943 και μεταπολεμικώς εγκατελείφθη ακόμη κι επί κομμουνιστικού καθεστώτος του Τσαουσέσκου.
Βλάχοι , βεβαίως , υπήρχαν στην Ελλάδα κι εξακολουθούν να υπάρχουν. Πλήρως ενσωματωμένοι στην Ελληνική κοινωνία, πολύ προ της Εθνικής Παλιγγενεσίας του 1821, όπως άλλωστε οι Αρβανίτες, (οι «Δωριείς της Ιλλυρίας», κατά Μπίρη) κι οι μωαμεθανοί Πωμάκοι στη Θράκη.
Μάλιστα, οι Βλάχοι αφομοιωθήκαν πλήρως στον Ελληνισμό, όντες χριστιανοί ορθόδοξοι, αρχικά κτηνοτρόφοι κι εν συνεχεία επιτυχημένοι έμποροι κι επιχειρηματίες και κάποιοι εξ αυτών, «κορυφαίοι Έλληνες διανοούμενοι» (Αρ. Χατζής), ως ο λυρικός ποιητής Κρουστάλης και γενναιόδωροι εθνικοί ευεργέτες όπως οι αδελφοί Ζάππαι , ο βαρώνος Τοσίτσας , ο Γεώργιος Αβέρωφ κ.ά.
Το Βλαχικό στοιχείο, ως αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνισμού, διατηρεί την ιδιοσυστασία του, δραστηριοποιείται κυρίως στην βόρειο Ελλάδα (Νυμφαίο) και συντάσσεται με όλες τις επιδιώξεις του Ελληνικού λαού, για εθνική ανεξαρτησία, εδαφική ακεραιότητα κι αναγνώριση των διεθνώς κατοχυρωμένων δικαιώματα της χώρας (UNCLOS). Δυστυχώς όμως, μετά την απώλεια του μοναδικού ονόματος της Μακεδονίας, ηγέρθη αξίωσις αναγνωρίσεως του Σκοπιανού γλωσσικού ιδιώματος.
Ορθώς, η Βουλγαρική κυβέρνησις το απέρριψε ως μίαν διάλεκτο των βουλγαρικών. Τούτ’ αυτό ισχύει και για τα Αρμανικά που είναι ένα Ρουμανικό γλωσσικό ιδίωμα. Εξ αιτίας του μην αναγνωρίσουμε άλλη μία μειονότητα στην χώρα μας .Αρκετά προβλήματα έχομε από αβελτηρία των κυβερνήσεων μας.





