Γιατί δε θα μας λείψει η Λαγκάρντ

Ως πρώην υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, ανεμίχθη εις ένα σκάνδαλο μεροληψίας υπέρ μιας πλούσιας κληρονόμου και κατεδικάσθη από τη γαλλική δικαιοσύνη για «εγκληματική αμέλεια».

Ανήκουσα όμως στον έσω κύκλο της ευνοιοκρατίας, του άλλου απατεώνος του Γάλλου προέδρου Σαρκοζί, προήχθη εις διευθύνουσα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), καταστρέψασα την Ελλάδα οικονομικώς με το γνωστό σχέδιο άφατης λιτότητας του ΕΚΟΦΙΝ.

Εν συνεχεία, το 2019 μετεπήδησε στην ΕΚΤ, διαδεχθείσα τον («μάγο») Μάριο Ντράγκι, που «έσωσε το ευρώ» κατά δήλωσίν του, αλλά η Κριστίν Λαγκάρντ το υπετίμησε κατά 20% στο 1,11 δολάριο ανά ευρώ, προχθές.

Είναι απορίας άξιον ότι η Κριστίν Λαγκάρντ ήταν άμοιρος οικονομικών γνώσεων, αλλά μιλούσε ως αυθεντία επί παντός νομισματικού ζητήματος (πληθωρισμού, επιτοκίων, αναπτύξεως) «μη έχουσα ιδέα περί οικονομίας»,ως έλεγε ο αείμνηστος Ευάγγελος Ανδρουλιδάκης, για μερικούς δικούς μας ξυλοσχίστες. Ακόμη κι ο αυτοδίδακτος πολιτικός Κωνσταντίνος Καραμανλής άφηνε τον Ξενοφώντα Ζολώτα και τον υποδιοικητή της ΤτΕ Γαλάνη να διευθύνουν την ελληνική οικονομία διά της Νομισματικής Επιτροπής.

Η Κριστίν Λαγκάρντ υπήρξε δικηγόρος – ό,τι χειρότερον εξ ορισμού διά την οικονομία (κατά τον πρόεδρο Ρέιγκαν). Αν είχε μείνει ο Ντομινίκ Στρος-Καν ως διευθυντής του ΔΝΤ, λέγεται ότι η ελληνική οικονομία θα είχε διασωθεί, αλλά ήταν ερωτύλος και τον «έφαγε η μαρμάγκα» – διόλου τυχαίως.

Σήμερα η ΕΚΤ πελαγοδρομεί με τις «ποσοτικές διευκολύνσεις» των νέων χρεωκόπων χωρών-μελών της, αλλά το προτελευταίο τρίμηνο του τρέχοντος έτους η οικονομία της ΕΕ έμεινε στάσιμη —αν δεν υπεχώρησε—, ενώ η αμερικανική αναπτύχθηκε 3,7%, ευνοηθείσα από την ενεργειακή κρίση στον Περσικό κόλπο. Δια την οποίαν εδήλωσε η ετέρα πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Φον ντερ Λάιεν, ότι «δεν την απασχολούσε».

Ενδιέφερε όμως την Ευρώπη μεγάλως, όπως και την ελληνική οικονομία, μετά από την κατάρρευση την περίοδο 2011-2016. Η ανατίμηση του πετρελαίου κατά 50% για την Ευρώπη κι η απώλεια του 25% του εθνικού εισοδήματος της Ελλάδος είχαν ανάγκη αντισταθμίσεως με φθηνή ενέργεια και μεγάλες επενδύσεις αντιστοίχως – όχι «παροχολογίες» τύπου Σοβιέτ (Θεοδωρικάκος).

Ένας πρωτοετής της οικονομικής επιστήμης θα εγνώριζε ότι με την αγρία λιτότητα που επέβαλε το ΔΝΤ, με το δεύτερο μνημόνιο επί Κριστίν Λαγκάρντ, τις 11 περικοπές των συντάξεων και τις απολύσεις προσωπικού (850.000), η ελληνική οικονομία δεν μπορούσε να ανακάμψει χωρίς περίοδον ανάπαυλας για την οικονομία της.

Ούτε στον αιώνα τον άπαντα η Ελλάς, αν δεν αναπτύσσεται με ετήσιο ρυθμό 5%, δεν θα ξεφύγει από την παγίδα χρέους και δημογραφικής κατάρρευσης. Η ελληνική κοινωνία αντιμετωπίζει περί τους 125.000 θανάτους και μόνον 63.000 γεννήσεις γηγενών ετησίως, και ως «νεκροθάπτης» θεωρείται η κα Κριστίν Λαγκάρντ του ΔΝΤ το 2015.

Η Λαγκάρντ και η Ελλάδα

Η Κριστίν Λαγκάρντ επέμενε ότι ο ελληνικός λαός δεν πλήρωνε τους φόρους του, όπως ο γαλλικός τις παχηλές συντάξεις, αλλά αυτά δεν εμπόδισαν τη Γαλλία να πλησιάσει την εθνική πτώχευση εφέτος, ενώ η Ελλάδα, παρά τις περικοπές μισθών κι αυξήσεις φόρων, δεν απέφυγε το χρεωστάσιο το 2010-2016 (Γεώργιος Παπανδρέου – Αλέξης Τσίπρας).

Αμφότερες οι οικονομίες της Γαλλίας κι Ελλάδος χρεωκόπησαν γιατί έμαθαν να καταναλώνουν περισσότερα των όσων παράγουν (παχυλές συντάξεις στη Γαλλία, Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα).

Η γραφειοκρατία κι η διαφθορά που άρχισε μετά το 1981 και συνεχίζεται σήμερα αναποτρεπτώς δεν επιτρέπουν την αναγκαία αύξηση του εθνικού προϊόντος στην Ελλάδα αλλά και στη Γαλλία, εις τρόπον ώστε να μπορέσουν να πληρώσουν τα εξωτερικά χρέη και τις μεγάλες αμυντικές δαπάνες. Ο προϋπολογισμός είναι συνεχώς ελλειμματικός και στις δύο χώρες.

Τα αίτια της οικονομικής καθυστερήσεως της Γαλλίας και της Ελλάδος συνεχίζονται και σήμερα, παρά τη σχετική άνεση της μακρύτερης ειρηνικής περιόδου στην ιστορία τους, αλλά τώρα η απουσία στεγαστικής πολιτικής έχει συνεπιφέρει βαθεία δημογραφική κρίση στους γηγενείς νέους Γάλλους κι Έλληνες.

Τον φαύλο αυτόν κύκλο εξυπηρέτησε η Κριστίν Λαγκάρντ όταν διηύθυνε το ΔΝΤ με τις μαζοχιστικές πολιτικές του. Τον συνέχισε όταν ανέλαβε την ΕΚΤ με τον χρεωστικό λογαριασμό TARGET2 σ’ όλες τις ελλειμματικές των εξωτερικών πληρωμών χώρες της ΕΕ και βεβαίως στην Ελλάδα, όπου έχει φτάσει το χρέος του TARGET2 στα 100 δισ. ευρώ περίπου, πέραν του επισήμου των 400 δισ. ευρώ.

Αλλ’ όταν αναλάβει τη διακυβέρνηση της μοναδικής πιστώτριας χώρας της ΕΕ, της Γερμανίας, η Εναλλακτική παράταξη AfD, τότε η πιστωτική κρίση της 10ετίας 2010-2019 θα επαναληφθεί, κι αυτή θα είναι και το τέλος του οθνείου νομίσματος του ευρώ.

Αυτά παθαίνουν όσοι αναθέτουν εις ακατάρτιστους την οικονομική ευστάθεια μιας νομισματικής ένωσης όπως της ΕΕ και στη μαντάμ Κριστίν Λαγκάρντ την Κεντρική Τράπεζα.