Γιατί η Ελλάδα πρέπει να έχει τον δικό της πηγαίο κώδικα

Στην “Ασπίδα του Αχιλλέα” ο πηγαίος κώδικας είναι το πρότυπο λογισμικό που καθορίζει την λειτουργία του συστήματος. Στον κώδικα υπάρχει ένα κεντρικό σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου( Command & Control- Ε), το οποίο συνδέει και συντονίζει διαφορετικά συστήματα, όπως μεταξύ άλλων τα εξής: Spyder, Barak MX, David’s Sling, τα Radar, καθώς και όλα τα ελληνικά συστήματα αεράμυνας.

Ας σκεφτούμε απλά: Το Command & Control παίρνει πληροφορίες από το Radar, αναγνωρίζει/συσχετίζει στόχους και βοηθά να αποφασιστεί ποιο διαθέσιμο υποσύστημα θα αντιμετωπίσει ανάλογα την κάθε είδους απειλή. Το Command & Control είναι δηλαδή ο εγκέφαλος της “Ασπίδας του Αχιλλέα”.

Αν η Ελλάδα έχει τον δικό της πηγαίο κώδικα του επίσης δικού της Command & Control, (στο εξής θα τον ονομάζω Ε), μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερη αυτονομία: Τι εννοώ; Θα μπορεί να κάνει τροποποιήσεις του συστήματος χωρίς να περιμένει τον κατασκευαστή, να προσαρμόζει το όλο σύστημα στις ελληνικές επιχειρησιακές ανάγκες. Θα μπορεί να συνδέει τα νέα ελληνικά συστήματα ή ακόμη και τα συμμαχικά (ΝΑΤΟ), να κάνει ανεξάρτητες αναβαθμίσεις των συστημάτων, και κυρίως να μην εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον προμηθευτή για την εξέλιξη του λογισμικού.

Πώς λειτουργεί ο πηγαίος κώδικας

Ας φανταστούμε την “ Ασπίδα του Αχιλλέα” σαν νευρικό σύστημα. Έχουμε το Ραντάρ που δίνει πληροφορίες στο (Ε) και αυτός αποφασίζει πιο κατάλληλο όπλο θα χρησιμοποιήσει για την εξουδετέρωση της απειλής. Ο (Ε) παίρνει όλα τα δεδομένα από τα πολλά ραντάρ και αισθητήρες και δημιουργεί μία ενιαία εικόνα της αεροπορικής κατάστασης. Στη συνέχεια μπορεί να προτείνει ή να αναθέσει την αντιμετώπιση ενός στόχου στο καταλληλότερο διαθέσιμο μέσο. Το κρίσιμο ζήτημα είναι ο (Ε) να πρέπει να μπορεί να επικοινωνεί με τα διαφορετικά υπάρχοντα ελληνικά συστήματα.

Ας δούμε ένα παράδειγμα όπου το Ραντάρ παίρνει πληροφορίες. Πάμε στον ελληνικό (Ε) και επιλέγουμε Spyder ή Barak MX ή David’s Sling, ή άλλο σύστημα. Αν ο κώδικας του (Ε) είναι ελληνικός και η Ελλάδα έχει τον πλήρη έλεγχο του, τότε μπορεί να τροποποιήσει την λογική επινόησης, χωρίς να χρειάζεται κάθε αλλαγή να περνάει από τον ξένο κατασκευαστή.

Ας υποθέσουμε ότι ένα ελληνικό Ραντάρ εντοπίζει ένα άγνωστο στόχο. Το Ραντάρ στέλνει την πληροφορία στον (Ε) αναφέροντας τα εξής χαρακτηριστικά:  r= απόσταση, θ=διεύθυνση, h= ύψος u= ταχύτητα, χαρακτηριστικά του ίχνους. Τότε ο (Ε) δημιουργεί ταυτοποίηση, αξιολογεί την απειλή και δίνει την εντολή να χτυπηθεί ο στόχος, αφού προηγουμένως έχει διερευνήσει ποιο σύστημα είναι διαθέσιμο, ποιο σύστημα έχει το κατάλληλο βεληνεκές, ποιο υποσύστημα είναι το πλέον αξιόπιστο κλπ.

Είναι θέμα εθνικής κυριαρχίας

Δηλαδή ο (Ε) είναι ο “εγκέφαλος” ή η δύναμη της “ Ασπίδας του Αχιλλέα”. Εκτιμώ ότι τώρα καταλαβαίνουμε γιατί ο ελληνικός πηγαίος κώδικας (source code) του (Ε) (Command & Control) έχει τόσο μεγάλη σημασία. Είναι αυτός που επιτρέπει στην πατρίδα μας να έχει μεγαλύτερο έλεγχο στον τρόπο συνεργασίας των υποσυστημάτων και άλλων μέσων μεταξύ τους.

Να αποσαφηνίσουμε οπωσδήποτε ότι το να έχεις τον πηγαίο κώδικα του (Ε) δεν σημαίνει ότι έχεις τον source code του Spyder ή του Barak MX ή του David’s Sling! Αυτό πάντως δεν έχει σημασία για ένα μηχανικό αεροπορικών συστημάτων, γιατί εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι η διαλειτουργικότητα μεταξύ των συστημάτων. Δηλαδή για να γίνει πιο απλό το θέμα, δεν αρκεί να έχεις πολλά καλά όπλα, πρέπει να “συνομιλούν” μεταξύ τους και κάποιος –στην περίπτωσή μας ο ( Ε)– να ελέγχει τον τρόπο με τον οποίο συνομιλούν.

Η δήλωση του Ισραηλινού υπουργείου Άμυνας

Το Ισραηλινό υπουργείο της Άμυνας στις 8 Σεπτεμβρίου ανακοίνωσε ότι δεν πρόκειται να δοθεί στην Ελλάδα ο πηγαίος κώδικας των ισραηλινών επιχειρησιακών συστημάτων, και αυτό είναι κατ’ εμέ, απολύτως λογικό. Αντίθετα, θα αναπτυχθεί ξεχωριστός ελληνικός πηγαίος κώδικας για το κεντρικό (Ε), με Ισραηλινή τεχνογνωσία και υποστήριξη, και αυτός ο κώδικας και οι μελλοντικές τροποποιήσεις του συστήματος θα βρίσκονται αποκλειστικά υπό ελληνικό έλεγχο.

Συνεπώς δεν αγοράζουμε απλώς ένα Ισραηλινό σύστημα, αφού η Ελλάδα θα αποκτήσει τον δικό της “εγκέφαλο” που θα ενοποιεί και θα συντονίζει τα επιμέρους συστήματα. Το σπουδαιότερο είναι ότι το όλο σύστημα δημιουργεί προϋποθέσεις για έρευνα και εξέλιξη του συστήματος προσθέτοντας τεχνογνωσία, όχι μόνο στις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά και γενικότερα στην πανεπιστημιακή κοινότητα. Είναι εξαιρετική τροφή για τους Έλληνες επιστήμονες και ιδιαίτερα για τους νέους μας.

Αυτό που μας ενδιαφέρει στην προκειμένη περίπτωση, είναι η κατά το δυνατόν ταχύτερη υλοποίηση της σύμβασης και η λειτουργικότητα σε συνδυασμό με την γενικότερη υποστήριξη του όλου συστήματος.