Ο Τραμπ εμπνέεται από το μοντέλο των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο

Από την άλλη, η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι η στρατηγική του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, έγκειται στη δημιουργία αποικιών, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα ελέγχονται από τις ΗΠΑ.  Θα  είναι κράτη-δορυφόροι, όπως παλιά, επί της ουσίας θα είναι υπό κατοχή. Ανεξαρτήτως των σχεδιασμών αυτών του τραμπικού λαίλαπα, το ερώτημα είναι πως προέκυψε η Κύπρος;

Σημειώνεται συναφώς ότι οι “New York Times”, στις 21 Ιανουαρίου 2026,  σε ρεπορτάζ τους από το Νταβός σε σχέση  με τη «Συμφωνία της Γροιλανδίας» ανέφεραν, μεταξύ άλλων τα εξής: «Ένας από τους αξιωματούχους που παρευρέθηκαν στις συναντήσεις συνέκρινε την ιδέα με τις βάσεις του Ηνωμένου Βασιλείου στην Κύπρο, οι οποίες θεωρούνται βρετανικό έδαφος. Ένας δεύτερος αξιωματούχος που ενημερώθηκε για τις συζητήσεις επιβεβαίωσε επίσης ότι η ιδέα για τη Γροιλανδία διαμορφώθηκε με βάση τις κυρίαρχες βρετανικές βάσεις στην Κύπρο». Η περίπτωση της Κύπρου, λοιπόν, του… ξεχασμένου μεταποικισμού, χρησίμευσε στις διεργασίες για την κατάκτηση από τις ΗΠΑ της Γροιλανδίας. 

Είναι προφανές πως ο αμερικανικός σχεδιασμός δημιουργίας αποικιών προχωρά στην υλοποίησή του χωρίς ουσιαστικά να υπάρχει αντίδραση. Υλοποιείται διά της επιβολής και δεν λαμβάνει ποσώς τις όποιες, περιορισμένες ομολογουμένως, φωνές ακούγονται. Γιατί και στην περίπτωση της Γροιλανδίας, το θέμα δεν τελείωσε, όπως διατείνονται κάποιοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όλες οι κινήσεις που έγιναν για εκτόνωση της κρίσης ήταν κατευναστικές προς την κατεύθυνση του Αμερικανού Προέδρου. Και στο τέλος, εάν τελικά ισχύσει η ιδέα για το μοντέλο Κύπρου, οι ΗΠΑ θα έχουν δικός τους έδαφος στη Γροιλανδία. Θα έχουν κυρίαρχες βάσεις και οι περιοχές αυτές θα είναι αμερικανικό έδαφος.  

Η «σολομώντεια λύση» για το Κυπριακό 

Αυτή η στρατηγική έχει στοιχεία του παρελθόντος. Εξ ου και στις προσπάθειες αποφυγής ενδονατοϊκής αντιπαράθεσης, ρήξης, βρέθηκε η«σολομώντεια λύση», με το παράδειγμα της Κύπρου. Γιατί, όμως, επικαλέστηκαν την Κύπρο; Γιατί η  Βρετανία δεν έφυγε ποτέ από την Κύπρο. Η δοτή ανεξαρτησία του 1960, «κλείδωσε» την παρουσία της Βρετανίας και της Τουρκίας στο νησί. Οι Συμφωνίες Ζυρίχης -Λονδίνου καθιέρωσαν διά ενός συντάγματος φυλετικές διαιρέσεις, ένα μη λειτουργικό πλαίσιο, που κατέρρευσε σε τρία χρόνια. Ήταν Συμφωνίες με  μεταποικιοκρατικές εγγυήσεις από τρεις νατοϊκές χώρες.

Οι δυο βρετανικές στρατιωτικές βάσεις θεωρούνται κυρίαρχες. Θεωρούνται οι περιοχές αυτές βρετανικό έδαφος. Συνιστούν δε το 3% του εδάφους της Κύπρου. Έκταση πολύ μεγάλη, αν λάβει κανείς υπόψη το μέγεθος του νησιού. Οι βάσεις χρησιμοποιούνται για τα γεωστρατηγικά συμφέροντα της Βρετανίας αλλά και των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, στην ευρύτερη περιοχή.

Έλεγχος της περιοχής

Η βρετανική Αντικατασκοπεία από τις βάσεις Ακρωτηρίου και Δεκέλειας, αλλά και από το σύγχρονο ραντάρ (ηλεκτρονικού πολέμου και υποκλοπών) που λειτουργεί στο Τρόοδος, παρακολουθεί τις κινήσεις  που γίνονται στην περιοχή. Στη Συρία, το Λίβανο, την Παλαιστίνη, το Ιράν. Εκτός από το υπερσύγχρονο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Ακρωτηρίου που διαθέτουν, είναι προφανές ότι οι βάσεις είναι εξοπλισμένες και με προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα, κυρίως στο Τρόοδος. Μέρους του αμερικανικού παγκόσμιου συστήματος παρακολούθησης επικοινωνιών αποτελεί ο σταθμός του Αγίου Νικολάου πλησίον της κατεχόμενης Αμμοχώστου.

Η εγκατάσταση αυτή παρακολουθεί όλες τις τηλεπικοινωνίες όχι μόνο στη Μέση Ανατολή, αλλά και στην Κεντρική Ασία. Οι καταγραφές της εκπέμπονται μέσω δορυφόρου στην Αγγλία και στη συνέχεια μεταφέρονται στον κεντρικό σταθμό του συστήματος στις ΗΠΑ. Έτσι από τις βρετανικές βάσεις της Κύπρου παρακολουθούνται τα πάντα ενώ τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις δεν τις χρησιμοποιούν μόνο οι Άγγλοι. Χρησιμοποιούνται, ως γνωστό, και από τους Αμερικανούς.

Υπενθυμίζεται ότι σε δημοσίευμα του “Φ”, τον Αύγουστο του 2012 (Γ. Γεωργίου: Κύπρος: βάση για υποκλοπές και στρατιωτικές επιχειρήσεις) η εκτίμηση του Αμερικανού πρεσβευτή στη Λευκωσία το 2008,  η οποία διέρρευσε μέσω της οργάνωσης WikiLeaks, ήταν πως «τυχόν ζημία ή πλήρης απώλεια των εγκαταστάσεων στις βρετανικές βάσεις θα αποτελούσε απειλή για τα συμφέροντα εθνικής ασφαλείας μας στην Ανατολική Μεσόγειο».

Την περίοδο αυτή, λόγω των εξελίξεων στην περιοχή, των όσων συμβαίνουν στη Γάζα, την Ουκρανία, τις παρεμβάσεις Τραμπ, που γίνονται προς ενίσχυση του κατοχικού Ισραήλ, η Κύπρος βρίσκεται στο προσκήνιο. Την… γλυκοκοιτάζουν πολλοί, που θέλουν να αξιοποιούν προς όφελος των συμφερόντων τους, τη στρατηγική θέση του νησιού.

Συνεπώς το παράδειγμα της Κύπρου είναι σημαντικό και για τους τωρινούς σχεδιασμούς εξ ου και στη βάση αυτού γίνονται οι σχεδιασμοί Τραμπ στην Γροιλανδία. Στη συνέχεια αναμένεται ότι  θα επικαλεστούν το ίδιο μοντέλο και για άλλες περιοχές. Εν αναμονή!