Στρατόπεδο Ζιάκα: Που είναι οι κατοικίες για τους στρατιωτικούς κ. Δένδια;

Σε μία έκταση που ανήκει κατά κυριότητα στο Ταμείο Ακινήτων Εθνικής Άμυνας (ΤΑΕΘΑ). Σε ένα πρώην στρατόπεδο. Σε περιουσία της Εθνικής Άμυνας. Και από τις τουλάχιστον 1.000 νέες κατοικίες, ο αριθμός που προορίζεται για τον στρατιωτικό και την οικογένειά του είναι: Μηδέν! Και εδώ πλέον προκύπτει ένα μείζον πολιτικό και ηθικό ζήτημα.

Τον Σεπτέμβριο του 2025, κατά την επίσκεψή του στο πρώην στρατόπεδο “Οπλαρχηγού Θεοδώρου Ζιάκα”, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας παρουσίαζε έναν εντελώς διαφορετικό σχεδιασμό. Μιλούσε τότε για περισσότερες από 600 κατοικίες και δήλωνε επισήμως ότι το έργο θα έδινε λύση σε στεγαστικά προβλήματα τόσο στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, όσο και τμήματος της ελληνικής κοινωνίας.

Τι άλλαξε από τότε μέχρι σήμερα; Πώς περάσαμε από τις κατοικίες για «στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και τμήματος της ελληνικής κοινωνίας» στο “καμία από τις 1.000 κατοικίες για στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων”; Η κοινοβουλευτική ερώτηση είχε μάλιστα προειδοποιήσει ακριβώς γι’ αυτή την εξέλιξη: Επισήμαινε ότι οι διαδοχικές νομοθετικές αλλαγές αφαίρεσαν τη μέχρι τότε εγγύηση συγκεκριμένου ποσοστού κατοικιών για το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων.

Η επίσημη απάντηση το επιβεβαιώνει πλέον, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο: Όχι μόνο δεν προβλέπεται ούτε μία κατοικία, αλλά το υπουργείο διευκρινίζει ότι δεν προβλέπεται καν επιμερισμός του οικιστικού αποθέματος υπέρ του στρατιωτικού προσωπικού. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ούτε από τα μισθώματα προβλέπεται συγκεκριμένο ποσοστό για την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών των στελεχών.

Στρατόπεδο Ζιάκα: Ανεπαρκές το στεγαστικό πρόγραμμα

Η Πολιτεία μεταθέτει τον στρατιωτικό. Τον στέλνει από τη μία άκρη της Ελλάδας στην άλλη. Του ζητά να μετακινήσει οικογένεια και παιδιά. Του ζητά να πληρώνει ενοίκια που σε πολλές περιοχές απορροφούν τεράστιο μέρος του μισθού του. Και την ίδια στιγμή αξιοποιεί περιουσία της Εθνικής Άμυνας, κατασκευάζει τουλάχιστον 1.000 κατοικίες και του ανακοινώνει επίσημα: Για εσένα, ούτε μία! Αυτό δεν μπορεί να βαφτίζεται «μέριμνα προσωπικού». Και η αντίφαση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, όταν το ίδιο το υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχει διακηρύξει ότι στόχος είναι κάθε μετατιθέμενο στέλεχος να λαμβάνει μαζί με τη μετάθεσή του και το κλειδί ενός σπιτιού…

Κανείς δεν στρέφεται εναντίον της κοινωνικής κατοικίας. Το αντίθετο. Η κοινωνική στέγη είναι αναγκαία και πρέπει να ενισχυθεί. Αλλά η κοινωνική πολιτική δεν μπορεί να ασκείται με τον πλήρη αποκλεισμό των στρατιωτικών από περιουσία που προέρχεται από την ίδια την Εθνική Άμυνα, όταν οι ίδιοι αντιμετωπίζουν οξύτατο στεγαστικό πρόβλημα.

Και υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο που πρέπει να ειπωθεί. Η επίσημη απάντηση αναφέρει ότι για τη μακροχρόνια παραχώρηση της χρήσης τριών ανενεργών στρατοπέδων το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας θα καταβάλει στο ΤΑΕΘΑ 70 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία προβλέπεται να χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη χρηματοδότηση δράσεων αντιμετώπισης των στεγαστικών αναγκών των στελεχών.  Αυτό όμως δεν αλλάζει το κεντρικό γεγονός: Στο ίδιο το στρατόπεδο Ζιάκα, από τουλάχιστον 1.000 νέες κατοικίες, οι στρατιωτικοί παίρνουν μηδέν.

Ποιος και πότε αποφάσισε να αλλάξει τον αρχικό σχεδιασμό; Γιατί από την εξαγγελία ότι το Ζιάκα θα έδινε λύση και στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων φτάσαμε στον πλήρη αποκλεισμό τους; Γιατί δεν διασφαλίστηκε ούτε ένα ποσοστό των κατοικιών για τους στρατιωτικούς; Και κυρίως: προτίθεται το ΥΠΕΘΑ να ζητήσει την αλλαγή αυτού του σχεδιασμού πριν δημιουργηθούν τετελεσμένα; Οι στρατιωτικοί έχουν ακούσει πολλές εξαγγελίες. Τώρα υπάρχουν έγγραφα. Και τα έγγραφα λένε κάτι εξαιρετικά απλό:

• 1.000+ κατοικίες σε περιουσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
• 0 κατοικίες για τους στρατιωτικούς!

Αυτό δεν είναι μέριμνα προσωπικού. Είναι επιλογή αποκλεισμού του προσωπικού από το ίδιο του το σπίτι…