Πώς εξηγείται η αποδοχή τόσο σοβαρού κόστους για “τα μάτια” του νέου διοικητή της ΕΥΠ;

-
2571
Πώς εξηγείται η αποδοχή τόσο σοβαρού κόστους για “τα μάτια” του νέου διοικητή της ΕΥΠ;

Με την έλευση του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία, ένα από τα κεντρικά θέματα που απασχόλησαν τη δημοσιότητα, με τα σχόλια να είναι κατά πλειοψηφία θετικά, ήταν η επιλογή προσώπων με εντυπωσιακά τυπικά αλλά και ουσιαστικά προσόντα, όπως προκύπτει από τα βιογραφικά τους σημειώματα. Σκοπός ήταν η επάνδρωση κρισίμων θέσεων στα υπουργεία, σε μια προσπάθεια οι αποφάσεις να λαμβάνονται με “τεχνοκρατική επάρκεια”. Συχνά πυκνά, η ΝΔ ως αντιπολίτευση κατηγορούσε την προηγούμενη κυβέρνηση και τα στελέχη της, ότι άφηναν πολύ τις ιδεολογικές τους πεποιθήσεις (σ.σ. τις ονόμαζε και ιδεοληψίες) να επηρεάζουν την κρίση τους, με αποτέλεσμα πλειάδα λανθασμένων αποφάσεων.

Δεν θα πρωτοτυπήσουμε εάν αναφέρουμε ότι μοναδική “παραφωνία” στον κανόνα αυτόν, αποτέλεσε η επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη για τη θέση του επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Επέλεξε τον Παναγιώτη Κοντολέοντα ως διάδοχο του Γιάννη Ρουμπάτη, βάζοντας δίπλα του άλλα δυο πρόσωπα της απολύτου εμπιστοσύνης, όπως φαίνεται, του Κυριάκου Μητσοτάκη. Τουλάχιστον στη μία περίπτωση αυτό φαίνεται να είναι το σημαντικότερο “προσόν” που είναι σχετικό με το αντικείμενο, ενώ στην άλλη τοποθετήθηκε έμπειρος πρέσβης με αρμοδιότητα τις διεθνείς σχέσεις της υπηρεσίας.

Για να είμαστε όσο το δυνατόν αντικειμενικοί, πρόβλημα με την εκπλήρωση των κατά νόμο τυπικών προσόντων του νέου διοικητή, κατά τα φαινόμενα υπάρχει. Τα πτυχία που επικαλείται στο βιογραφικό σημείωμα που δόθηκε στη δημοσιότητα δεν έχουν δοθεί στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής ώστε να ελεγχθούν. Τα πράγματα είναι απλά και ο νέος ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου θα έχει βάλει το πρώτο αυτογκόλ της θητείας του εάν δεν προσέξει τον χειρισμό.

Καταρχάς, φαίνεται ότι τα πρόσωπα που περιστοιχίζουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους. Είναι τουλάχιστον γελοίο, ενώ έχουν κάνει κατά γενική ομολογία ένα δυναμικό ξεκίνημα, να καταβάλουν πολιτικό κόστος επειδή δε βρέθηκε(;) κάποιος να ενημερώσει ότι κάποια πράγματα στις επιλογές πρέπει να είναι απολύτως ξεκάθαρα.

Η νομοθεσία προβλέπει ότι ο εκάστοτε διοικητής της ΕΥΠ πρέπει να διαθέτει πτυχίο Πανεπιστημίου. Στο άρθρο 9 παράγραφος 3 του νόμου 3649/2008 περί «ΕΥΠ και άλλες διατάξεις», ορίζει ρητά ότι «για τον διορισμό στη θέση του Διοικητή της Ε.Υ.Π. απαιτείται η κατοχή τουλάχιστον πτυχίου Πανεπιστημίου της ημεδαπής ή ισότιμου της αλλοδαπής και διοικητική πείρα στο δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα. Ως Διοικητής μπορεί να ορισθεί και δημόσιος υπάλληλος ή υπάλληλος του δημόσιου τομέα».

Ό,τι και να κάνουν δηλαδή, τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά: Ο κύριος Κοντολέων εμπίπτει σε μια από τις ακόλουθες τρεις κατηγορίες, πάντα όσον αφορά τα τυπικά προσόντα:

α) διαθέτει πτυχία αναγνωρισμένα στην Ελλάδα και δεν υπάρχει απολύτως κανένα κώλυμα με τον διορισμό του στην ΕΥΠ, β) διαθέτει πτυχία αλλά μη αναγνωρισμένα στην Ελλάδα, οπότε τυπικά και σε επίπεδο τήρησης της κείμενη νομοθεσίας, υπάρχει εκ των πραγμάτων ένα ζήτημα, και γ) τα όποια πτυχία έχουν εξασφαλιστεί με συνήθεις στην Ελλάδα τρόπους, μεταξύ των οποίων και η τυπική παρακολούθηση κάποιου εκπαιδευτικού προγράμματος μέσω διαδικτύου. Όχι πάντα…

Ό,τι και να ισχύει, εάν το πρώτο λάθος είναι η μη ενημέρωση του πρωθυπουργού για την “κακοτοπιά”, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το δεύτερο θα είναι η επιμονή για κάλυψη της “αστοχίας” πάση θυσία. Αυτή η επιλογή θα οδηγήσει σε νέα λάθη και στο τέλος η κατάσταση θα μπορούσε να τεθεί ακόμα και εκτός ελέγχου. Τουλάχιστον ας ψήφιζαν πρώτα άλλον νόμο και στη συνέχεια να ανακοίνωναν τον εκλεκτό! Αυτό που γίνεται τις τελευταίες μέρες, είναι τουλάχιστον φαιδρό.

Λέγοντας “αστοχία” την εννοούμε πάντα με βάση τα τυπικά προσόντα, καθότι τα ουσιαστικά κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Ίσως στο Μαξίμου να ποντάρουν στην απόλυτη – πολιτικά – ισχύ που διαθέτουν αυτή την περίοδο, με τον αντίπαλό του να προσπαθεί να ανασυνταχθεί και την ελληνική κοινωνία να μην τείνει ευήκοον ους στον αντιπολιτευτικό λόγο, προσφέροντας στην κυβέρνηση Μητσοτάκη μια περίοδο “ασυλίας”.

Μια ερμηνεία είναι ότι συμβουλεύουν τον πρωθυπουργό πως αν υποχωρήσει θα έχει υποστεί την πρώτη του ήττα και θα ανοίξει την όρεξη του ΣΥΡΙΖΑ να αρχίσει να τον σφυροκοπά με κάθε ευκαιρία, θεωρώντας ότι μπορεί να πετύχει εκ νέου τον πειθαναγκασμό του.

Αυτή είναι όντως η μία λογική. Η άλλη που για κάποιον λόγο είτε δεν επισημαίνουν είτε έχουν κάποιον λόγο να μην μπορούν να την εξετάσουν πιο σοβαρά, είναι πως θα μπορούσε να θεωρηθεί τουλάχιστον κουτό η κυβέρνηση να έχει αρχίσει να καταναλώνει πολύ νωρίς πολιτικό κεφάλαιο και μάλιστα σε έναν τομέα όπου καμία άλλη κυβέρνηση δεν την πάτησε έτσι...

Διαβάστε τη συνέχεια στο www.defence-point.gr