Αναποτελεσματικοί οι ναυτικοί αποκλεισμοί…

Όσον όμως κι αν είναι “σφραγισμένο” το αποκλεισμένο εξωτερικό εμπόριο του Ιράν και περιορισμένες οι συναλλαγματικές εισπράξεις από τις εξαγωγές πετρελαίου, δεν αρκεί για να πέσει το Ισλαμολοκληρωτικό καθεστώς της Ιρανικής επανάστασης, που έχει ριζώσει επί τρεις δεκαετίες στην χώρα των 100 εκατομμυρίων Ιρανών, που ουδέποτε είχαν “δημοκρατία”, όπως προσπαθεί να επιβάλλει ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ.

Αν είχε διαβάσει την “Κύρου Ανάβαση” του Ξενοφώντος θα ήξερε πόσο αδίστακτοι είναι οι Ιρανοί ηγεμόνες από αρχαιοτάτων χρόνων (5ος αιών π.Χ). Στην εποχή μας, όσο διαρκεί ο Αμερικανικός αποκλεισμός του Ιράν από θαλάσσης, τόσον επείγονται οι Ιρανοί να επανέλθουν στις εξαντλητικές διαπραγματεύσεις, που όπως είπε ο Ιρανός πρωθυπουργός “απέσχον ολίγων εκατοστών της συμφωνίας”, αλλά απέτυχαν στον πρώτο γύρο.

Εν τούτοις, οι αγορές χρήματος προεξοφλούν σήμερα ταχεία επίτευξη ειρήνης στον Περσικό, το πετρέλαιο 10% κάτω (90,42 $/β), το δολάριο πάνω (0,06%) στο 1,179 ανά ευρώ και η αξία των Ευρωπαϊκών κρατικών ομολόγων υποχωρεί, ενώ η απόδοση του 10ετούς Αμερικανικού στο 4,252% ανέβηκε. Όπερ σημαίνει ότι τα επιτόκια του δολαρίου δεν πρόκειται να μειωθούν, όπως αναμενόταν νωρίτερα. Ο πληθωρισμός “της βενζίνης” καλπάζει στις ΗΠΑ. Ταυτοχρόνως εκδηλώνονται ανησυχίες διεθνώς ότι κυοφορείται πιστωτική κρίση λόγω υπερεκτάσεως των Τραπεζικών χορηγήσεων στην Αμερικανική οικονομία.

Οι θαλάσσιοι αποκλεισμοί δεν εμπόδισαν τον Ναπολέοντα να καταλάβει την Μόσχα, ούτε τον Χίτλερ να συνεχίζει έναν ηλίθιο πόλεμο του, μέχρις εσχάτων. Ο λόγος είναι απλός: Οι αποκλεισμοί της θάλασσας πάντοτε παραβιάζονται από τολμηρούς καραβοκύρηδες ή από στεριανούς δρόμους. Οι Υδραίοι ναυτικοί πλούτισαν κουβαλώντας κανόνια – όχι μόνο στάρι- στην αποκλεισμένη από τον Αγγλικό στόλο Γαλλία έως το 1815 και ο μεγάλος Βοναπάρτης δεν ηττήθηκε από έλλειψη πολεμοφοδίων, αλλά από τον βροχερό καιρό, που εμπόδισε τις πυροβολαρχίες του Καμπρόν να φθάσουν εγκαίρως στο Βατερλό.

Η νεoτέρα Ελλάς υπέστη πολλούς αποκλεισμούς από τον Αγγλικό και Γαλλικό στόλο, αλλά ο δημοφιλής -ίσως κι εξ αιτίας των- βασιλιάς Όθων επιβίωσε επί 30ετία, παρότι ο Ελληνικός λαός πείνασε και πτώχευσε. Μάλιστα λέγεται ότι ένας Υδραίος καραβοκύρης, ονόματι Ραφαήλ ή Ραφαλιάς, διέφυγε του Αγγλικού στόλου και περιφερόταν στις ακτές της Μικράς Ασίας, όταν στο βάθος του ορίζοντος φάνηκαν δύο μπρίκια. Ο γενναίος καπετάνιος σήμανε “εις θέσιν μάχης” και ετοιμαζόταν να πολεμήσει την κραταιά Μεγάλη Βρετανία. Δεν χρειάσθηκε, διότι τα πλοία ήταν Τούρκικα.

Τι δηλοί ο μύθος; Οι αποκλεισμοί δεν είναι ασφαλείς. “Μπάζουν νερά” κατά την ναυτική ορολογία. Θύμα των τωρινών θα είναι μάλλον η Κίνα, που θα στερηθεί Ιρανικού πετρελαίου για τα διυλιστήρια της εφ’ ω και απαγόρευσε την εξαγωγή ντίζελ. Εν άλλοις λόγοις, εάν ο πόλεμος του Κόλπου συντομεύσει, δεν θα είναι αποτέλεσμα των στερήσεων εκ του ναυτικού αποκλεισμού, αλλά εξ άλλων αιτίων, πολεμικών ή πολιτικών. Οι αποκλεισμοί στην θάλασσα είναι μία “τρύπα στο νερό”, κατά ιστορική διαπίστωση.