Από τις γόβες της Σοφία Λόρεν στους ξυπόλητους της Συρίας

Βαγγέλης Γεωργίου
387

«Ξέρεις τι μας φέρανε οι σπουδαίοι σου στρατιώτες;» ρώτησε η ταλαιπωρημένη Ιταλίδα τον Αμερικανό στρατιώτη που επέβαινε στο τζιπ. «Ειρήνη, Ειρήνη» αποκρίθηκε εκείνος. Η απάντηση την εξερέθισε τόσο πολύ, ώστε άρχισε να μαζεύει πέτρες από το χώμα και να τις εκσφενδονίζει στο τζιπ με τους στρατιώτες. Ήταν απλά μια σκηνή από την ταινία «Η ατιμασμένη» του 1960 με τη Σοφία Λόρεν που «έξυνε» τις πληγές που άφησαν οι Σύμμαχοι στοv Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην πραγματικότητα, οι Σύμμαχοι όχι μόνο δεν φύγανε ποτέ από την Ιταλία αλλά οι Αμερικανοί διατηρούν εκεί τη μεταλύτερη μπαρουταποθήκη τους, τροφοδοτώντας με χιλιάδες τόνους όπλων τους πολέμους του μισού πλανήτη.

Πρόσφατα, ο Ιταλός δημοσιογράφος Manlio Dinucci είχε γράψει (ακολουθεί παρακάτω και το σχετικό βίντεο) για τρία φορτία που έχουν βάλει πλώρη για διάφορα λιμάνια της Ανατολής. Πρόκειται για το πλοίο «Liberty Passion» που στις 8 Αυγούστου αγκυροβόλησε στο λιμάνι του Λιβόρνο και στις 2 Σεπτεμβρίου ακολούθησε το “Liberty Promise”. Σε λίγες μέρες, στις 9 Οκτωβρίου, θα ακολουθήσει το «Liberty Pride». Τα τρία πλοία θα επιστρέψουν στη συνέχεια στο Λιβόρνο τους επόμενους μήνες.

Το Liberty Pride εκφορτώνει τεθωρακισμένα στρατιωτικά οχήματα.

Δεν πρόκειται για συμβατικά πλοία αλλά για τεράστια πλωτά μεταλικά κοίτη, που μπορούν να φέρουν στο «στομάχι» τους έως και 6.500 οχήματα. Τα εν λόγω οχηματαγωγά τύπου RoRo έχουν μήκος 200 μέτρα, δηλαδή μεγέθη αεροπλανοφόρου και στα 12 καταστρώματα τους μπορούν μεταφερθούν εκατοντάδες άρματα μάχης.

Δεν είναι παρά ένα μέρος ενός αμερικανικού στόλου 63 πλοίων που ανήκουν σε ιδιωτικές εταιρείες οι οποίες, για λογιαριασμό του Πενταγώνου, μεταφέρουν συνεχώς όπλα από τα λιμάνια των ΗΠΑ στη Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και την Ασία. Η κύρια μεσογειακή στάση είναι το Λιβόρνο, επειδή το λιμάνι του είναι συνδεδεμένο με τη γειτονική αμερικανική Βάση ανεφοδιασμού του Camp Darby μια εκ των σημαντικότερων των ΗΠΑ στον πλανήτη.

8.000 στρέμματα

Αν και η Βάση δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1940 και συνέχισε να λειτουργεί έκτοτε, τo τέλος του Ψυχρού Πολέμου όχι μόνο δεν μείωσε τη στρατηγική σημασία της, αλλά τουναντίον της έδωσε μεγαλύτερη αξία. Ο ισλαμικός κίνδυνος από τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή έθεσαν -υποτίθεται- σε κίνδυνο το «μαλακό υπογάστριο» της Ατλαντική Συμμαχίας.

Τα δαπανηρά πυρηνικά υποβρύχια δεν θα ήταν πλέον τόσο αναγκαία να οργώνουν την υδρόγειο καθώς υπήρχε η εξαιρετικά βολική ιταλική βάση με όλες τις υποδομές και μάλιστα πολύ κοντά στα μέτωπα της Αφρικής και της Ασίας. Επί προεδρίας Τζορτζ Μπους, ο Ντόναλντ Ράμσφελντ ενίσχυσε ακόμα περισσότερο τη Βάση. Πρόσφατα ο διοικητής της Βάσης, συνταγματάρχης των Erik Berdy, υπογράμμισε τη μεγάλη σημασία της βάσης.

Η Βάση που βρίσκεται ανάμεσα στην Πίζα και το Λιβόρνο και αποτελεί το μεγαλύτερο αμερικανικό οπλοστάσιο εκτός ΗΠΑ, έκτασης άνω των 8.000 στρεμμάτων με 125 αποθήκες. Εκατοντάδες χιλιάδες βλήματα πυροβολικού, αερομεταφερόμενες βόμβες, ατρατιωτικά οχήματα και άλλο στρατιωτικό υλικό δεν χρειάζονται να διασχίσουν τον Ατλαντικό Ωκεανό για να φτάσουν στα μέτωπα. Είναι πάντα εκεί στις αποθήκες έτοιμα να φορτωθούν. Εικάζεται ότι ίσως υπάρχουν -ή θα υπάρχουν- και πυρηνικά όπλα.

Ο πόλεμος στο Ιράκ, το μακελειό στη Γιουγκοσλαβία τη δεκαετία του 1990, η εισβολή στη Λιβύη και το Αφγανιστάν στις αρχές του αιώνα τροφοδοτήθηκαν, ως επί τω πλείστον, από τη συγκεκριμένη Βάση. Από τον Μάρτιο του 2017, με τα μεγαθήρια RoRo μεταφέρουν συνεχώς υλικό στα λιμάνια της Άκαμπα της Ιορδανίας, της Τζέντα στη Σαουδική Αραβία και άλλων λιμένων της Μέσης Ανατολής. Εκεί τίθενται στη διάθεση των αμερικανικών και συμμαχικών δυνάμεων στους πολέμους στη Συρία, στο Ιράκ και την Υεμένη.

Φιλόξενη ιταλική κοινωνία

Υπάρχουν επίσης σοβαρές ενδείξεις ότι στα ταξίδια που γίνονται κάθε μήνα στη γραμμή Λιβόρνο- Τζέντα, αυτά τα τεράστια πλοία μεταφέρουν επίσης αερομεταφερόμενες βόμβες, που παρέχονται από την Rheinmetall Defence στο Domusnovas (Σαρδηνία), στη Σαουδική Αραβία για τον πόλεμο στην Υεμένη.

Φαίνεται όμως ότι οι πολεμικές ανάγκες στη Μέση Ανατολή είναι τέτοιες που οι πλωτές και χερσαίες διαδρομές από τη βάση προς το λιμάνι του Λιβόρνο και το αεροδρόμιο της Πίζας δεν επαρκούν πλέον. Γι’ αυτό το λόγο η ιταλική κυβέρνηση θα αναβαθμίσει τις υποδομές ώστε να εξυπηρετεί τις στρατιωτικές ανάγκες των Αμερικανών. Το σχέδιο απαιτεί την υλοτόμηση 1.000 δένδρων σε προστατευόμενη ζώνη, η οποία έχει ήδη εγκριθεί από τις ιταλικές αρχές. Το καλοκαίρι του 2018 μάλιστα σημειώθηκαν κινητοποιήσεις  -με μικρή συμμετοχή- ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη σιδηροδρομική σύνδεση της Βάσης με το εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο.

Ωστόσο, οι τοπική αυτοδιοίκηση δείχνει αποφασισμένη. Όταν ο Eugenio Giani (Pd), ο σοσιαλιστής πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου της Τοσκάνης, δέχτηκε τον συνταγματάρχη Berdy, συμφώνησε για «την ενσωμάτωση της αμερικανικής στρατιωτικής βάσης του Camp Darby στη γειτονική κοινότητα […] Ήταν μια πολύ σημαντική συνάντηση την οποία σχεδιάζαμε εδώ και πολύ καιρό με τον διοικητή Berdy και τον πρόξενο Wohlauer» είπε ο Giani.

Τις ίδιες απόψεις σημμερίζεται ο δήμαρχος της Πίζα Michele Conti, που πρόσκειται στη Λέγκα του Βορρά και επίσης ο δήμαρχος του Livorno, ο σκληρός Filippo Nogarin, του Κινήματος 5 Αστέρων που απολαμβάνει μεγάλης δημοτικότητας. Ο Nogarin, προκειμένου να καλωσορίσει τον συνταγματάρχη Μπέρντι και τον πρεσβευτή των ΗΠΑ, ύψωσε την αστερόεσσα στο δημαρχείο. Γενικά οι 20 περίπου δήμοι της περιοχής τηρούν μια φιλοαμερικανική στάση.

Η Σοφία Λόρεν κατά την επίσκεψή της στο Camp Darby το 1955.

Για δεκαετίες η αμερικανική δοίκηση φρόντιζε να αναπτύξει στενούς δεσμούς με την τοπική ιταλική κοινωνία. Κατ’ αυτό τον τρόπο, διαμορφώνει ένα φιλικό δημόσιο προφίλ, αναχαιτίζοντας τις όποιες εγχώριες αντιδράσεις. Στον ιστότοπο USAG Livorno μπορεί κανείς να δει πλήθος φωτογραφιών από τη δεκαετία του 1940 μέχρι το 2000.

Μπορεί στην ταινία «Η ατιμασμένη» να τα είπε καλά η Σοφία Λόρεν, αποδίδοντας την πραγματικόητα αλλά στην πραγματική ζωή είχε επισκεφθεί και η ίδια την αμερικανική βάση. Ήταν μια επίσκεψη που έκανε τους Αμερικανούς στρατιώτες να «αναστενάξουν». Μετά από δεκαετίες, οι υπηρεσίες του προσωπικού της Βάσης συμβάλλουν στον «αναστεναγμό» εκατομμυρίων ανθρώπων από τα δεινά των πολέμων. Έκτοτε η ιταλική κοινωνία συντελεί στη συνέχιση των μεσανατολικών πολέμων με την φιλοξενία της στα στρατεύματα της Ουάσινγκτον. Και οι ξυπόλητοι πρόσφυγες αυξάνονται…