Γιατί ο Ερντογάν ζηλεύει τον Κιμ Γιονγκ Ουν

Ιωάννης Αναστασάκης
1004
Γιατί ο Ερντογάν ζηλεύει τον Κιμ Γιονγκ Ουν, Ιωάννης Αναστασάκης

Η συνάντηση του προέδρου των ΗΠΑ με τον ομόλογό του της Βόρειας Κορέας είναι ένα γεγονός διεθνούς δημοσιότητας και ενδιαφέροντος. Την εξέλιξη αυτή στις διεθνείς σχέσεις της Βόρειας Κορέας, που από ένα διεθνώς απομονωμένο περιθωριακό κράτος, εμφανίζεται σήμερα ποσοτικά και όχι βέβαια ποιοτικά, ισόποσο με την μεγαλύτερη δύναμη του πλανήτη, παρακολουθεί ζηλόφθονα ο ηγέτης της Τουρκίας.

Τον Δεκέμβριο του 2017 σε άρθρο του γράφοντος, που είχε δημοσιεύσει με τον τίτλο: «Εφιάλτης: Η Τουρκία θέλει να γίνει Βόρεια Κορέα», στον υπότιτλο με θέμα «Προβολή στο μέλλον», περιέγραφε τα ακόλουθα:

«Η Κυβέρνηση που έχει εγκαταστήσει στην Τουρκία η ομάδα Ερντογάν, άλλοτε ως Πρωθυπουργός και άλλοτε ως Πρόεδρος, βρίσκεται εγκλωβισμένη στην ίδια τη ρητορική και τις επιλογές της. Έχοντας καθεστωτικές τάσεις, έχει οδηγήσει οριακά στο χείλος της αβύσσου τις σχέσεις της χώρας με τις Μεγάλες Δυνάμεις αλλά και τους διεθνείς Οργανισμούς. Η κυβέρνηση της Τουρκίας, νοιώθοντας την ανασφάλεια που προκαλούν οι επιλογές της, επιχειρεί να εγκαταστήσει ασφαλιστικές δικλείδες που θα εγγυώνται την μακρόχρονη διασφάλιση και την επιβίωσή της».

«Ως παράδειγμα προς μίμηση εκλαμβάνει το καθεστώς της Βόρειας Κορέας, το οποίο προβάλλοντας τις πυραυλικές και πυρηνικές δυνατότητες του οπλοστασίου του, αποτρέπει τουλάχιστον προσωρινά, κάθε εξωγενή επέμβαση για την ανατροπή του. Η επιλογή της τουρκικής Κυβέρνησης να προσομοιάζει στις στρατιωτικές δυνατότητες της Βόρειας Κορέας, δεν είναι τυχαία».

Το «τυράκι» για τους Ιρανούς

Επιτυχημένη είναι όπως εξελίσσεται η συνάντηση, που φιλοξενείται στην Σιγκαπούρη, του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με τον Κιμ Γιονγκ Ουν της Βόρειας Κορέας. Με την υπογραφή του κοινού κειμένου από τους δύο ηγέτες, προάγεται η διεθνής Ασφάλεια και μπαίνουν οι σταθερές βάσεις για την υπογραφή μιας ιστορικής Συμφωνίας αποπυρηνικοποίησης της κορεατικής χερσονήσου.

Ο Τραμπ θα πιστωθεί την αποπυρηνικοποίηση της κορεατικής χερσονήσου, κάτι που οι προκάτοχοί του δεν είχαν επιτύχει. Πολύ πιθανόν να τιμηθεί με το βραβείο Νόμπελ για τη συμβολή του στην παγκόσμια ειρήνη. Τα εύσημα που ο Αμερικανός πρόεδρος θα αποκομίσει, εκτιμάται ότι θα είναι και το εφαλτήριο για την αποπυρηνικοποίηση του Ιράν. Τούτο διότι τα ευεργετήματα που θα λάβει η Βόρεια Κορέα και ως συνέπεια αυτών βέβαια, η βελτίωση της καθημερινότητας για κάθε Βορειοκορεάτη πολίτη, θα είναι πρόκληση για τον κάθε Ιρανό πολίτη που βιώνει σοβαρές στερήσεις ως αποτέλεσμα των περιοριστικών μέτρων που έχουν επιβληθεί στη χώρα του, λόγω ακριβώς του πυρηνικού της προγράμματος.

Η εσωτερική αναταραχή και οι διαδηλώσεις που συμβαίνουν τελευταία στο εσωτερικό του Ιράν, είναι «δείκτης ετοιμότητας» για την επίδειξη υποχωρητικότητας εκ μέρους της Ιρανικής κυβέρνησης, όσον αφορά την αλλαγή στάσης της για την επίτευξη άρσης των κυρώσεων και βελτίωσης της καθημερινότητας των Ιρανών πολιτών.

Τουρκία, Ιράν και Βόρεια Κορέα

Ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας που μέχρι πρότινος παρουσιαζόταν από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης από σαδιστής και ανθρωποφάγος μέχρι μισότρελος επικίνδυνος για την διεθνή Ασφάλεια, σήμερα μετουσιώνεται ως ισότιμος με τον Αμερικανό πρόεδρο, ηγέτης διεθνούς εμβέλειας.

Οι αναλυτές – σύμβουλοι του «καθεστώτος Ερντογάν» στην Τουρκία, παρακολουθούν με μεγάλο ενδιαφέρον τις εξελίξεις στην Κορεατική χερσόνησο. Επιβεβαιώνουν σε κάθε περίπτωση την πεποίθηση που ο ίδιος ο Ερντογάν έχει εκφράσει, ότι δηλαδή η Τουρκία πρέπει να αποκτήσει διηπειρωτικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς και ταυτόχρονα να μπει ενεργά σε πλάνο πυρηνικής επάρκειας.

Ο ίδιος ο Ερντογάν σε δημόσιες δηλώσεις του έχει θέσει την ανάγκη σύγκρισης των στρατιωτικών δυνατοτήτων της χώρας του με το Ιράν, ειδικά στους διηπειρωτικούς πυραύλους και τα πυρηνικά όπλα. Καθοδηγεί επομένως την Αμυντική Βιομηχανία της Τουρκίας προς αυτή την κατεύθυνση απόκτησης στρατιωτικών δυνατοτήτων, ακόμα και εάν ενδόμυχα αντιλαμβάνεται ότι θα αναγκαστεί να τις αποποιηθεί αργότερα. Λαμβάνοντας ως παράδειγμα τον Βορειοκορεάτη ηγέτη, εκ του ασφαλούς θα αποκομίσει οφέλη στη διεθνή πολιτική σκακιέρα, διασώζοντας με αυτό τον τρόπο τον ίδιο και τους υποστηρικτές του.