Επίτροπος Διερεύνησης ΕΕ: «Χρειαζόμαστε την Τουρκία» – Σε άλλο μήκος από την Ντερ Λάιεν

Η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνιστά γεωπολιτική αναγκαιότητα, υπογράμμισε η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν προειδοποιώντας ότι η ευρωπαϊκή περιφέρεια δεν πρέπει να αφεθεί να περιέλθει υπό την επιρροή της Ρωσίας, της Τουρκίας ή της Κίνας.

Μιλώντας στο Αμβούργο, σε εκδήλωση για την επέτειο της εφημερίδας Die Zeit, η φον ντερ Λάιεν τόνισε ότι η Ευρώπη οφείλει «να ολοκληρωθεί γεωπολιτικά» και να κινηθεί με μεγαλύτερη στρατηγική φιλοδοξία. Όπως σημείωσε, το προηγούμενο μοντέλο – που βασιζόταν σε φθηνή ρωσική ενέργεια, κινεζική παραγωγή χαμηλού κόστους και αμερικανικές εγγυήσεις ασφάλειας – έχει πλέον εξαντληθεί, καθιστώντας αναγκαία μια πιο αυτόνομη ευρωπαϊκή πορεία.

Στο ίδιο πλαίσιο, η Επίτροπος Διεύρυνσης Μάρτα Κος ανέδειξε την Τουρκία ως κρίσιμο παράγοντα για τη νέα γεωπολιτική εξίσωση, υιοθετώντας έναν πιο άλλο τόνο. «Χρειαζόμαστε την Τουρκία», δήλωσε, επισημαίνοντας ότι αποτελεί τον 5ο μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της ΕΕ και κομβικό κρίκο στις εμπορικές και ενεργειακές διασυνδέσεις μεταξύ Ευρώπης και Ασίας. Όπως υπογράμμισε, ο όγκος συναλλαγών ΕΕ–Τουρκίας υπερβαίνει κατά πολύ εκείνον με άλλες μεγάλες αγορές, γεγονός που ενισχύει τη στρατηγική της σημασία.

Η ίδια επεσήμανε ότι η Τουρκία θα διαδραματίσει ρόλο και σε μια ενδεχόμενη ειρηνευτική διαδικασία στην Ουκρανία, ιδίως λόγω της θέσης της στη Μαύρη Θάλασσα και της στρατιωτικής της ισχύος στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.

Παράλληλα, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάπτυξη νέων διαδρόμων μεταφορών, ενέργειας και ψηφιακών υποδομών μέσω Τουρκίας και Νοτίου Καυκάσου, οι οποίοι –σύμφωνα με την Κος– μπορούν να μειώσουν τις στρατηγικές εξαρτήσεις της Ευρώπης και να ενισχύσουν τη σύνδεσή της με την Κεντρική Ασία. Ήδη, από το 2022, ο όγκος εμπορίου μέσω αυτών των διαδρομών έχει αυξηθεί κατακόρυφα, με προοπτικές περαιτέρω ενίσχυσης έως το 2030.

Η τοποθέτηση των δύο αξιωματούχων αποτυπώνει τη διπλή προσέγγιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Από τη μία, την ανάγκη περιορισμού της επιρροής ανταγωνιστικών δυνάμεων στην ευρωπαϊκή περιφέρεια και, από την άλλη, την θέση ότι χώρες, όπως η Τουρκία, παραμένουν απαραίτητοι εταίροι σε ένα ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον.