Η κρίση στα καύσιμα και το παράδειγμα της Μελόνι

Γένοιτο! Αλλ’ αν αυτό είναι αληθές, τότε γιατί οι τιμές του αργού πετρελαίου υποχώρησαν ελάχιστα και του φυσικού αερίου εκτοξεύθησαν όπως και του ηλεκτρικού ρεύματος, στα ύψη.

Η αποδέσμευση 400 εκατομ. βαρελίων αργού απ’ τον Διεθνή Οργανισμό Ενεργείας, σημαίνει ότι η παγκόσμιος προσφορά ενεργείας είναι «ελαστική». Ο κόσμος όλος δεν ευρίσκεται στο 1973 ή ‘79 με τα εμπάργκο του ΟΠΕΚ κι εννεαπλασιασμό των τιμών. Έχει υποκτατστήσει εν τινι μέτρω το πετρέλαιο με τις ΑΠΕ και την καλύτερη απόδοση των μηχανών εσωτερικής καύσεως. Αν δεν ήταν κι «μωρές παρθένες» των Βρυξελλών θα είχε αναπτυχθή κι η πυρηνική ενέργεια αλλά ποτέ δεν είναι αργά για την λογική. 

Σε μερικές περιοχές το ντε φάκτο κλείσιμο των στενών του Ορμούζ δεν επηρέασε τις λιανικές τιμές υγρών καυσίμων, όπως στην Αμερική (εκτός της Καλιφόρνια) την Αυστραλία και Κίνα αλλά και στην γειτονική μας Ιταλία.

Το παράδειγμα της Μελόνι

Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι έσπευσε να εισηγηθεί στην κυβέρνηση, την μείωση των φόρων επί των καυσίμων κατά 25 σέντς το λίτρο, χωρίς να περιμένει την βραδυπορούσα πρόεδρο της Κομισιόν της Ευρωπαϊκής «διαίρεσης», να εφαρμόσει την «ρήτρα διαφυγής» του δημοσιονομικού «κορσέ» που ισχύει από την εποχή της «αμεριμνησίας». Εδώ έχομε κρίση κι αυτή δεν σηκώνει καθυστερήσεις…

Ενταύθα, ο κ. Θεοδωρικάκος συναντήθη με εκπροσώπους των πρατηριούχων καυσίμων (κν. «βενζινάδικων») κι υπεσχέθη την διανομή «βάουτσερ» 3000 ευρώ για όσα εγκαταστήσουν το ψηφιακό σύστημα εισροών-εκροών, δηλ. παύσουν την δυνητική νοθεία των καυσίμων Επίσης, ότι το «πλαφόν» των ανωτάτων τιμών (εξαιρείται το diesel κι η δημοφιλής «κατοστάσταρα») θα καταργηθή τον Ιούνιο «οριστικά».

Γιατί όχι από τούδε αφού αφορά μόνο την «αμόλυβδη»; Οι αυτοκινητιστές  μένουν απτόητοι και τα ΜΜΕ ατελή, για την υποκατάσταση της χρήσης των ΙΧ αυτοκινήτων ακόμη κι αν η τιμή πάει στα 3 ευρώ το λίτρο. «Εμάς δεν μας τρομάζει ο Ολι Ρέν» έγραφε ο ανώνυμος γραφίτης την εποχή των κατάπτυστων μνημονίων του παρατύπου ΕΚΟΦΙΝ(*).

Συνεπώς μειώσατε τον ειδικό φόρο κατανάλωσης, αν υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια, κι αφήσατε τον ανταγωνισμό να διαμορφώνει τις τιμές. 

Το πρόβλημα δεν είναι δημοσιονομικό αλλά ψυχολογικό στην χώρα της «φαιδράς πορτοκαλέας» , όπου οι έντιμοι επαγγελματίες τιμωρούνται κι οι παρανομούντες επιβραβεύονται με «βάουτσερ».