Η μυστικιστική σχέση του “νέου” με το “Μεγάλο Ισραήλ” – Ο ρόλος των Χριστιανών Σιωνιστών

Όταν ο Κάρλσον του ζήτησε να διευκρινίσει “σε ποια εδάφη αναφέρεστε;” ο Χάκαμπι αφού είπε πως “Θα ήταν μια χαρά αν τα έπαιρναν όλα”, συμπλήρωσε πως το Ισραήλ δεν επιχειρεί να καταλάβει τον έλεγχο της Ιορδανίας, της Συρίας, του Ιράκ ή οποιασδήποτε άλλης χώρας, αλλά θέλει να διαφυλάξει τον πληθυσμό του…

Με την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο και καθώς κατέρρεε το καθεστώς Άσαντ στη Συρία εμφανίστηκαν χάρτες και σενάρια για το “Μεγάλο Ισραήλ”. Ο όρος “Μεγάλο Ισραήλ” (Eretz Yisrael HaShlema) αναφέρεται σε μια ιδεολογική, θρησκευτική και πολιτική αντίληψη που υποστηρίζει την επέκταση των συνόρων του κράτους του Ισραήλ στη “Γη της Επαγγελίας” που δόθηκε στους απογόνους του Αβραάμ και η οποία εκτείνεται «από τον ποταμό της Αιγύπτου (Νείλο) έως τον μεγάλο ποταμό Ευφράτη». 

Αν και επισήμως πολιτικά θεωρείται μια πνευματική ή ιστορική αναφορά και όχι πρακτικός χάρτης για τα σύγχρονα σύνορα, εν τούτοις ο όρος χρησιμοποιείται συστηματικά από το κίνημα του Ρεβιζιονιστικού Σιωνισμού και ορισμένες ακραίες δεξιές, ή θρησκευτικές πολιτικές παρατάξεις στο Ισραήλ. 

Για αυτούς, το “Μεγάλο Ισραήλ” περιλαμβάνει το σημερινό Κράτος του Ισραήλ, την  Δυτική Όχθη την οποία αποκαλούν με τα βιβλικά ονόματα Ιουδαία και Σαμάρεια και τη Λωρίδα της Γάζας. Μέχρι το 1994 περιελάβανε και εδάφη της σημερινής Ιορδανίας, που όμως εγκαταλείφθηκαν μετά τη συμφωνία ειρήνης με τη χώρα αυτή. Πάντως η μαξιμαλιστική Βιβλική Ερμηνεία ακραίων περιθωριακών θρησκευτικών ομάδων περιλαμβάνει ολόκληρη την Ιορδανία, τον Λίβανο, μεγάλο μέρος της Συρίας, το μισό Ιράκ, τμήματα της Σαουδικής Αραβίας (μέχρι τη Μεδίνα) και την ανατολική Αίγυπτο.

Η απόκρυφη σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ

Τι κρύβει όμως ο σφοδρός έρωτας της Ουάσιγκτον με το Ισραήλ που προκαλεί πολλά ερωτηματικά εντός και εκτός των ΗΠΑ, ώστε οι Αμερικανοί να αναλαμβάνουν έναν «παράνομο και παράλογο» πόλεμο εναντίον του Ιράν; Είναι η ανασφάλεια του Ισραήλ; Είναι ο εκτοπισμός της Κίνας ή άλλα γεωπολιτικά σχέδια; Είναι ο έλεγχος της ενέργειας για να “ταϊστεί” η Τεχνητή Νοημοσύνη; Είναι η βούληση του εβραϊκού τραπεζικού και χρηματιστικού κεφαλαίου; Ή μήπως είναι οι φάκελοι Επστάιν που “υπαγορεύουν” την εξωτερική πολιτική; Σίγουρα είναι όλα αυτά μαζί, αλλά υπάρχει και μια απόκρυφη πτυχή θρησκευτικού περιεχομένου που συνδέει το αμερικανικό φαντασιακό με τις εβραϊκές φιλοδοξίες…

Αυτή η απόκρυφη συγγένεια των Αμερικανών Χριστιανών με τους Εβραίους προέρχεται κυρίως από τη θεολογία των Ευαγγελικών και τον Χριστιανικό Σιωνισμό. Ως γνωστόν, οι ιδρυτές των ΗΠΑ ήταν βαθιά επηρεασμένοι από τη Βίβλο και οι Πουριτανοί (Puritans ) Προτεστάντες που ήταν κύριο ρεύμα μεταναστών από την Ευρώπη προς την Αμερική έβλεπαν τις αποικίες σαν “νέο Ισραήλ” με την έννοια ότι η μετανάστευσή τους ήταν παρόμοια με την “έξοδο” των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο. Θεωρούσαν την Ευρώπη των βασιλιάδων και αριστοκρατών καταπιεστών σαν την Αίγυπτο των φαραώ που καταδυνάστευε των Εβραίους, οι οποίοι δραπέτευσαν προς τη “Γη της Επαγγελίας”, η οποία στην περίπτωσή τους ήταν η Αμερική. 

Πίστευαν και πιστεύουν ότι οι Εβραίοι έχουν ειδικό ρόλο στη Βίβλο, με αποτέλεσμα να συγκροτηθεί στις ΗΠΑ ένα ισχυρό Χριστιανών Σιωνιστών (Christian Zionism). Το κίνημα αυτό που κυριαρχείται από τους Ευαγγελικοί (Evangelicals), πίστευε ότι η επιστροφή των Εβραίων στο Israel είναι μέρος του θεϊκού σχεδίου εξ ου και σήμερα στηρίζουν το κράτος του Ισραήλ.

Οι Αμερικανοί Ευαγγελικοί είναι Προτεστάντες που έχουν βασικές θεολογικές αρχές την αυθεντία της Βίβλου, την προσωπική “αναγέννηση” και τον ιεραποστολικό χαρακτήρα. Όμως υπάρχουν δύο τάσεις  στους κόλπους τους που διαχωρίζονται έντονα σε σχέση με το κράτος του Ισραήλ και τον Σιωνισμό.

Οι Σιωνιστές Ευαγγελικοί

Οι Σιωνιστές Ευαγγελικοί στηρίζονται στην οικονομική ιδεολογία του διανομισμού (Dispensationalism) που αναπτύχθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και υποστηρίζει τη διάχυση της ιδιοκτησίας των παραγωγικών μέσων στις μάζες, αντί για τη συγκέντρωσή τους στο κράτος (σοσιαλισμός) ή σε λίγους κεφαλαιούχους (καπιταλισμός). Είναι μια κυριολεκτική ερμηνεία της Παλαιάς Διαθήκης που υπόσχεται στον λαό του Ισραήλ το δικαίωμα στην ιδιοκτησία και την κοινωνική ευημερία. Δηλαδή πιστεύουν ότι η επιστροφή των Εβραίων στη γη του Ισραήλ αποτελεί εκπλήρωση προφητειών.

Γι΄ αυτούς το κράτος του Ισραήλ έχει θεολογική σημασία, ενώ συνδέουν τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή με τη Δευτέρα Παρουσία. Αυτοί είναι οι πιο φανατικοί υποστηρικτές του Τραμπ και της μεταφοράς της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ. Οργανώσεις όπως οι Christians United for Israel διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο.

Οι Μη Σιωνιστές Ευαγγελικοί πιστεύουν ότι βιβλικές υποσχέσεις εκπληρώνονται πνευματικά και όχι γεωπολιτικά και απορρίπτουν την ιδέα ότι το σύγχρονο κράτος του Ισραήλ αποτελεί άμεση εκπλήρωση προφητείας. Οι μη Σιωνιστές αντιμετωπίζουν το Ισραήλ ως ιστορικό-πολιτικό κράτος, κρινόμενο με τα ίδια ηθικά κριτήρια όπως κάθε άλλο. Συνήθως ανήκουν στις νεότερες γενιές, δίνουν έμφαση σε ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης και δεν είναι οργανωμένοι.

Η μαγεία των συμβόλων και το δολάριο 

Μια άλλη διάσταση που είναι και αφορμή παρεξηγήσεων και θεωριών συνομωσίας αφορά τα αμερικανικά σύμβολα που έχουν ισχυρές βιβλικές αναφορές, ή ακόμη και μασονικές. Στο επίκεντρο βρίσκεται το χαρτονόμισμα του ενός δολαρίου όπου απεικονίζεται η πίσω πλευρά της Great Seal of the United States, η οποία σχεδιάστηκε το 1782. Η πυραμίδα και το μάτι ονομάζονται “Eye of Providence“, με το μάτι να συμβολίζει τη θεία πρόνοια ότι δηλαδή ο Θεός προστατεύει το κράτος, ενώ η πυραμίδα συμβολίζει τη σταθερότητα και τη διάρκεια.

Οι 13 βαθμίδες της συμβολίζουν τις 13 αρχικές αποικίες. Το ότι ορισμένοι ιδρυτές των ΗΠΑ, όπως ο Τζόρτζ Ουάσιγκτον και ο Βενιαμίν Φραγκλίνος ήταν μασόνοι και ότι υπάρχουν κάποιες συμπτώσεις στα σύμβολα των ΗΠΑ και των μασόνων έχουν δώσει αφορμή για κάθε θεωρία. Στο δολάριο υπάρχουν δύο λατινικές φράσεις από τον ποιητή Βιργίλιο, το Novus Ordo Seclorum που σημαίνει «Νέα τάξη των αιώνων» και το Annuit Coeptis που σημαίνει «Ευλόγησε τα εγχειρήματά μας». 

Οι περισσότεροι ιστορικοί θεωρούν ότι δεν υπάρχει τεκμηριωμένη απόδειξη ότι η Μεγάλη Σφραγίδα σχεδιάστηκε ως μασονικό σύμβολο. Πάντως, υπάρχει μια κυρίαρχη ιδεολογία που προέρχεται κυρίως από προτεσταντική θεολογία και την εκφράζει έντονα ο Τραμπ ότι η Αμερική είναι «εκλεκτό έθνος».

Οι τάσεις μέσα στο MAGA

Το MAGA (Make America Great Again) είναι ένα ψυχαναλυτικής βάσης ιδεολόγημα γύρω από το οποίο συγκροτήθηκε ο πολιτικός συνασπισμός που στηρίζει τον Ντόναλντ Τραμπ και αποτελείται από εθνικιστές, λαϊκιστές, Ευαγγελικούς, παραδοσιακούς Ρεπουμπλικάνους, ελευθεριακούς (libertarians) και ομάδες της “Νέας Δεξιάς”. Μέσα σε αυτό το συνονθύλευμα πολιτικών αντιλήψεων, αντισυστημισμός-anti-woke-οικονομικός εθνικισμός, έχει αναπτυχθεί μια ισχυρή σιωνιστική τάση που υποστηρίζει το κράτος του Ισραήλ, τις συμφωνίες του Αβραάμ, τη μεταφορά της αμερικάνικης πρεσβείας στα Ιεροσόλυμα και θεωρεί πως η Δύση πρέπει να στηρίζει το Ισραήλ. Πρόκειται κυρίως για παραδοσιακούς ρεπουμπλικάνους και λευκούς Ευαγγελικούς κυρίως.

Όμως, τελευταία αναδύεται και μια μη σιωνιστική τάση που προσλαμβάνει αντισιωνιστικά χαρακτηριστικά. Δηλαδή κι εδώ υπάρχει ένας διαχωρισμός. Η εθνικιστική-απομονωτική τάση (America First 2.0) μπορεί να μην είναι αντισιωνιστική, αλλά αντιτίθεται στη μακροχρόνια στρατιωτική εμπλοκή στο εξωτερικό, επιδιώκει τη μείωση της παροχής βοήθειας σε άλλες χώρες και κυρίως προτάσσει το «εθνικό συμφέρον» έναντι ιδεολογικών συμμαχιών (πχ. Ευρώπη). Την τάση αυτή που καλλιεργούν διανοούμενοι της “New Right” εκφράζει ο αντιπρόεδρος J.D. Vance. 

Όμως, υπάρχει και μια νέα ριζοσπαστική τάση μέσα στο MAGA που είναι ανοιχτά αντισιωνιστική οι ομάδες της οποίας αναπτύσσουν τον λευκό εθνικισμό και είναι κατά της παγκοσμιοποίησης. Η τάση αυτή αντιμετωπίζει με καχυποψία το Ισραήλ, αντιτίθεται στη χρηματοδότησή του και ενίοτε συγκλίνει με αντισημιτικές θεωρίες – αν και η τάση αυτή δεν είναι κυρίαρχη στο MAGA και συχνά αποστασιοποιείται δημόσια από τον ίδιο τον Τραμπ.

Έχει σημασία ότι ο ίδιος ο Κάρλσον, πρώην παρουσιαστής του Fox News, συντηρητικός και οπαδός του Τραμπ, πριν λίγες μέρες είπε πως η αμερικάνικη κυβέρνηση οφείλει να «θέσει υπό έλεγχο» τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου. Εξήγησε δε πως «δεν πρόκειται για αντισημιτισμό. Μιλάμε για έναν αρχηγό κράτους του οποίου οι αποφάσεις οδηγούν σε θανάτους Αμερικανών και επηρεάζουν την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας, αλλά και το μέλλον των Ηνωμένων Πολιτειών».

Πρόκειται για την έκφραση μιας αυξανόμενης δυσαρέσκειας και καχυποψίας για το ρόλο του Ισραήλ και της Μοσάντ στις αμερικανικές υποθέσεις που απασχολεί πλέον ορισμένα ισχυρά τμήματα της λευκής ελίτ. Αν και η διάσταση αυτή ουδεμία σχέση έχει με το φοιτητικό κίνημα κατά της γενοκτονίας στη Γάζα, το γεγονός ότι δύο αντίπαλες πολιτικές τάσεις μέσα στην αμερικάνικη κοινωνία συναντιούνται έχει τη σημασία του. Οι εξελίξεις στον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν μπορεί να μοχλεύσουν αυτό το πολιτικό αίσθημα…