Ο Μαδούρο στο Μπρούκλιν, η Κίνα στο στόχαστρο

Τα όσα έχουν συμβεί είναι μία μεγάλη πρόκληση για τις χώρες BRICS, αλλά κυρίως για την Κίνα, που με την παρέλαση που είχε οργανώσει πέρυσι έχει ανησυχήσει τη Δύση και, κυρίως, τις ΗΠΑ. Τα όσα έχουν συμβεί στη Βενεζουέλα είναι και πλήρης κατάρρευση κάθε έννοιας δικαίου και ηθικής. Και για τις ίδιες τις ΗΠΑ, αυτά συμβαίνουν χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου – όπως ορίζει το Σύνταγμα της χώρας –όπως ήδη έγραψαν οι New York Times, και παραβιάζουν τη νομοθεσία των ΗΠΑ με όσα έπραξαν/πράττουν στη Βενεζουέλα.

Κατά κάποιο τρόπο, όλα ξεκίνησαν με την εισβολή στο Ιράκ το 2003 και τη Λιβύη αργότερα… καταστάσεις που άνοιξαν τον δρόμο στον Πούτιν, αλλά και στον Τραμπ. Ο Τραμπ εδώ και καιρό κατηγορεί τον Μαδούρο ότι ηγείται δικτύου διακίνησης ναρκωτικών, κάτι που ο ίδιος σφοδρά αρνούνταν. Βέβαια, ο ίδιος ο Τραμπ, απένειμε πρόσφατα χάρη στον πρόεδρο της Ονδούρας την περίοδο 2014–2022, Χουάν Ερνάντες, ο οποίος όμως διηύθυνε επιχείρηση ναρκωτικών όταν ήταν πρόεδρος!

Η Delta Force τον πήρε από το κρεβάτι, του έδεσε τα μάτια και τα χέρια με χειροπέδες. Και πέρασε την επόμενη νύχτα σε φυλακή στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Ναι, σαφώς, ο Μαδούρο, που ξεκίνησε από οδηγός λεωφορείου, είναι ένας αμετροεπής και τύραννος, αλλά αυτό που επίσης έγινε είναι απαράδεκτο. Ο πρόεδρος Μακρόν της Γαλλίας μίλησε για σημαντική εξέλιξη. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας το ίδιο, λέγοντας μάλιστα ότι δεν είναι της παρούσης να σχολιάσουμε την νομιμότητα της επέμβασης(1) (άραγε, οι δύο αυτοί, αντιλαμβάνονται σωστά τις εξελίξεις;).

Και όλα αυτά δείχνουν και τις απώτερες προθέσεις του Τραμπ, που δεν θέλει η Κίνα να εξελίσσεται σε μεγάλο αφεντικό στον Παναμά, τη Βενεζουέλα ή την ευρύτερη περιοχή. Ο Τραμπ είναι ένας ιδιαίτερος πρόεδρος, που τώρα θα μπορεί να ισχυριστεί, “τον ξήλωσα από την εξουσία, και ο ίδιος ζει, και δεν έχει την κατάληξη που είχαν οι Σαντάμ Χουσεΐν και Μουαμάρ Καντάφι”.

Η Κίνα

Η Κίνα είναι η μεγάλη χαμένη, πάντως. Η Κίνα πλήττεται πολύ, καθώς προμηθευόταν αργό πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα, παρείχε μεγάλα δάνεια, εκτελούσε έργα υποδομής, αλλά βλέπει ταυτόχρονα πως η ισχύς της Αμερικής είναι ακλόνητη, είτε μέσω διπλωματίας, είτε μέσω χρήσης βίας. Η Αμερική, βέβαια, θέλει να πάρει πίσω τα περιουσιακά στοιχεία των μεγάλων αμερικανικών εταιρειών που είχαν κατασχεθεί από το Καράκας στο παρελθόν και, σαφώς, να βγάλει και κέρδος.

Η Αμερική χρειάζεται τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου παγκοσμίως, τον χρυσό, και το λίθιο που έχει η Βενεζουέλα. Η Αμερική χρειάζεται τον πλούτο, που υπάρχει στη γειτονιά της, “να εγγράφεται” στο χρηματιστήριο της Νέα Υόρκης, και εμμέσως, να βοηθάει στη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος (όταν οι δαπάνες ξεπερνούν τα ομοσπονδιακά έσοδα, και έτσι, το εθνικό χρέος αυξάνεται).

Ο Τραμπ, για πολλούς Αμερικανούς είναι ένας μεγάλος ηγέτης, για άλλους όχι. Ίσως, με τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο, ο κόσμος επιστρέφει στην εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με δόσεις Ψυχρού Πολέμου. Δόγμα Μονρόε μυρίζει η επιστροφή των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική για την αποκατάσταση του γοήτρου των ΗΠΑ, της MAGA movement, αλλά και του προέδρου της με το μεγάλο εγώ, “Δρα Εγώ”. Ταυτόχρονα, το διεθνές δίκαιο δεν πρέπει να καταλύεται με αυτόν τον τρόπο, γιατί έτσι πλήττονται οι ασθενέστερες χώρες και οι ασθενέστεροι πολίτες. Η επόμενη στάση της Delta Force και CIA θα είναι στη Γροιλανδία, πάλι βράδυ… για να μένει μακριά η Κίνα από την αυλή των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ δεν θα παραδώσουν τα σκήπτρα στην Κίνα για τα επόμενα 100 χρόνια.

Η δύναμη της Κίνας, που δέχεται καίριο πλήγμα με όσα έγιναν και θα ακολουθήσουν στη Βενεζουέλα, και επίσης, η αποτελεσματικότητα εδώ της Delta Force, της CIA και των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, σε μία επιχείρηση με αρμάδα από πλοία και 150 αεροσκάφη που έκαναν όλο τον πλανήτη να παραμιλάει, είναι, ένα μεγάλο καρφί για την ελίτ του Πεκίνου. Γιατί; Η Κίνα είναι ο αποδέκτης του “τραμπικού εθνικισμού” και του πραγματικού αφεντικού με το 25% της παγκόσμιας οικονομίας, ο Νικολάς Μαδούρο είναι το μέσο…