Ο Τραμπ και οι χαμένοι του δια-ατλαντικού πόκερ

Τελικά στην παρτίδα που παρακολουθήσαμε στο Νταβός, ο Αμερικάνος δεν ζήτησε τα ρέστα των Ευρωπαίων, αλλά αρκέστηκε σε κάτι ψιλά, αλλά πολύ χρήσιμα κέρδη, αφού οι παραχωρήσεις εδαφών στην Γροιλανδία για εγκατάσταση Αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων γίνεται πλέον – όπως όλα δείχνουν – αποδεκτές. Σε προσεχείς παρτίδες θα ακολουθήσει και όλη η Γροιλανδία.

Και αυτό, διότι ασχέτως αν είναι χρήσιμες οι βάσεις στο παγωμένο νησί, ο Τραμπ δεν έχει περιθώρια για επιπλέον στρατιωτικά έξοδα, καθώς οι ΗΠΑ κινδυνεύουν, αν όχι με άμεση χρεοκοπία, με κίνδυνο σκληρής ύφεσης και υποτίμησης του δολαρίου που εγκαταλείπει για τις συναλλαγές του ο παγκόσμιος Nότος, με πρωταγωνιστές τις χώρες των BRICS+. Και η Γροιλανδία έχει πλούτο που χρειάζονται οι ΗΠΑ. Άλλωστε ο Τραμπ έχει επανειλημμένως επισημάνει ότι δεν θα συμβιβαστεί με τίποτε λιγότερο από την απόκτηση της κυριότητας της Γροιλανδίας, αυτόνομης σήμερα επικράτειας της Δανίας.

Όμως όλα αυτά δεν περιορίζονται στον αρκτικό κύκλο. Ο Χάουαρντ Λάτνικ (υπουργός εμπορίου ΗΠΑ) ξεκαθάρισε ότι: «Το παλαιό μοντέλο τελείωσε. Το πείραμα της παγκοσμιοποίησης απέτυχε. Και το μέλλον ανήκει στα έθνη που βάζουν τους λαούς τους πάνω απ’ όλα», φωτογραφίζοντας τους Ευρωπαίους που έπεσαν στην παγίδα της Ουκρανίας.

Και για του λόγου το αληθές, ο Τραμπ αποκάλυψε ένα μήνυμα που του έστειλε ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν που έλεγε: «Φίλε μου. Είμαστε στο ίδιο μήκος κύματος για τη Συρία. Μπορούμε να κάνουμε τρομερά πράγματα στο Ιράν. Δεν καταλαβαίνω τι κάνεις με τη Γροιλανδία». Η μόνη απάντηση σε αυτό το δουλικό μήνυμα θα ήταν: «Άμα δεν καταλαβαίνεις πήγαινε σπίτι σου»!

Το πείραμα της Γάζας

Και από τον Βορρά, κάτω στο Νότο, με αφορμή το μέλλον της Γάζας, ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε ότι δημιουργεί ένα συνασπισμό κρατών, όχι μόνο για το μικρό αλλά επικερδές οικόπεδο των Παλαιστινίων, αλλά με ρόλο στην ευρύτερη περιοχή. Ρόλο επενδυτικό αρχικά που μπορεί να λάβει και στρατιωτικές δράσεις. Παρουσιασμένο ως απάντηση στην «αδράνεια» και την «αναποτελεσματικότητα» του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, το εγχείρημα φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν νέο, ευέλικτο μηχανισμό επίλυσης συγκρούσεων. Στην πράξη, όμως, πρόκειται για μια πρωτοβουλία που αμφισβητεί ευθέως σε πρώτη φάση τον ΟΗΕ.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Washington Post, μέχρι στιγμής 23 χώρες έχουν αποδεχθεί την πρόσκληση του Ντόναλντ Τραμπ. Για συμμετοχή και καταβολή ενός δισ. δολαρίων η κάθε μια, έχουν δηλώσει: Αλβανία, Αίγυπτος, Αργεντινή, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Μπαχρέιν, Λευκορωσία, Ουγγαρία, Ινδονησία, Ισραήλ, Ιορδανία, Κόσοβο, Κουβέιτ, Μαρόκο, Πακιστάν, Παραγουάη, Κατάρ, Σαουδική Αραβία, Τουρκία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ουζμπεκιστάν, Βιετνάμ και Καζακστάν.

Εμείς να σταθούμε στη συμμετοχή της Τουρκίας, που αν διαλυθεί τελικά το ευρωΝΑΤΟ, θα είναι σύμμαχος των ΗΠΑ και εμείς ακόλουθοι της Γερμανίας, όπως αποδείχτηκε από την εγκληματική για τους Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφους συμφωνία με τις Λατινοαμερικανικές χώρες της Mercosur (Μητσοτάκης-Κάλας, προσερχόμενοι στην έκτακτη Σύνοδο της ΕΕ, δήλωσαν θετικοί για το σχέδιο Τραμπ, αρκεί αυτό να αφορά μόνο την Γάζα).

Επί πλέον, το Πακιστάν αποκάλυψε ότι βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη σύναψη τριμερούς στρατιωτικής συμμαχίας με την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία. Το λεγόμενο «Ισλαμικό ΝΑΤΟ» δεν αποτελεί μια ακόμη περιφερειακή διευθέτηση ασφαλείας, αλλά τη πιο φιλόδοξη – και δυνητικά ανατρεπτική – απόπειρα του Ριάντ να οικοδομήσει μια εναλλακτική αρχιτεκτονική ισχύος, εκτός δυτικών πλαισίων, από την Ερυθρά Θάλασσα έως τη Νότια Ασία, την ώρα που οι ΗΠΑ δείχνουν να αποσύρονται στρατηγικά από τη Μέση Ανατολή και να αναθέτουν την ευθύνη για λογαριασμό τους στο Ισραήλ.

Η παραζάλη του Μητσοτάκη και η μεγάλη τριάδα

Και για όλα αυτά που συμβαίνουν, ο Έλληνας πρωθυπουργός, που απουσίαζε από το Νταβός, τόλμησε να δηλώσει: «Θα εξαντλήσω κάθε δυνατότητα για να πίσω τις ΗΠΑ ότι η πολιτική τους δεν συμφέρει»! Πως θα το κάνει; Παριστάνοντας τον mr. Bean που μιλούσε και έκανε γκριμάτσες πίσω από τον Τραμπ, χωρίς αυτός να του δίνει σημασία στην πρόσφατη σύνοδο των χωρών του ΝΑΤΟ στη Χάγη;

Εκτός αν τηλεφωνήσει στον Αργυρό, που θα τηλεφωνήσει στην Κίμπερλι, που θα τηλεφωνήσει στον Τραμπ για μια συνάντηση, που το μόνο αποτέλεσμα θα είναι μια φωτογραφία!

Σε ότι αφορά τις ευρύτερες γεωπολιτικές διαστάσεις των σχεδίων Τραμπ για την Γροιλανδία, να προβλέψουμε την εγκατάλειψη της Ουκρανίας από τη Δύση και τις νέες δυνατότητες δύο μεγάλων “παικτών” που σιώπησαν στις κινήσεις Τραμπ, της Κίνας που επιδιώκει να προσαρτήσει την Ταϊβάν και της Ρωσίας σε ότι αφορά εκτάσεις της Ουκρανίας που την ενδιαφέρουν. Αλλάζει ο κόσμος και το διεθνές δίκαιο μπαίνει στο ράφι…