ΔΙΕΘΝΗ

Όσα δεν φτάνει η αλεΠούτιν τα κάνει κρεμαΣιτάρια!

Όσα δεν φτάνει η αλεΠούτιν τα κάνει κρεμαΣιτάρια! Γιώργος Αδαλής
Ακολουθήστε το SLpress.gr στο Google News και μείνετε ενημερωμένοι

To επίσημο σύμβολο της Ρωσίας εδώ και 5-6 αιώνες είναι ο δικέφαλος αετός που εμφανίζεται και στο εθνικό της έμβλημα. Παρόλα αυτά, η Ρωσία αποκαλείται διεθνώς “Αρκούδα”! Επί αιώνες οι Ρώσοι πάλευαν να αποτάξουν από πάνω τους αυτό τον χαρακτηρισμό μέχρι που βαρέθηκαν και τελικά μάλλον τον αποδέχτηκαν. Έχω, όμως, την πεποίθηση πλέον, ότι μετά την εισβολή στην Ουκρανία, ο όρος “Αρκούδα” ξεθωριάζει και εάν πρέπει οπωσδήποτε να την παρομοιάσουμε με κάποιο ζώο αυτό είναι η αλεπού!

Ο χαρακτηρισμός “Αρκούδα” πρωτοχρησιμοποιήθηκε τον 16ο αιώνα, εξαιτίας ενός φαρμάκου που υποτίθεται ότι καταπολεμούσε την φαλάκρα! Άγγλοι έμποροι επισκέπτονταν τη Ρωσία από όπου εισήγαγαν γούνες, μέλι, κερί και ένα λίπος που υποτίθεται ότι ήταν λίπος αρκούδας, το οποίο συνήθως ήταν λίπος χοιρινών! Οι Άγγλοι που έψαχναν απεγνωσμένα θεραπεία για την φαλάκρα, είδαν τις διαφημιστικές γκραβούρες για το ρωσικό λίπος από αρκούδες σαν σωτηρία! Το μάρκετινγκ των εμπόρων της εποχής έλεγε ότι οι αρκούδες είναι πολύ τριχωτές, άρα το λίπος τους βοηθά! Το προϊόν, λοιπόν, έκανε θραύση.

Τον 17ο αιώνα, σε μια περιοχή της Πολωνίας ιδρύθηκε ακαδημία αρκούδων με σκοπό να εκπαιδεύονται και να μεταπουλούνται σε τσίρκα στην Ευρώπη! Ο Ευρωπαίος τότε δεν γνώριζε και καλή γεωγραφία και θεωρούσε τις αρκούδες ρωσικές. Τί κι αν φώναζαν οι Ρώσοι ότι οι εκπαιδευμένες αρκούδες δεν ήταν δικές τους; Οι Ευρωπαίοι όποτε παρουσίαζαν σε κείμενά τους την Ρωσία, χρησιμοποιούσαν εικόνες με μια αρκούδα!

Οι αιώνες περνούσαν και παρά την αντίδραση των Ρώσων που δεν ήθελαν να τους ταυτίζουν με την αρκούδα, αλλά με τον δικέφαλο αετό, το παρατσούκλι είχε κολλήσει για τα καλά. Μέχρι που αποφάσισαν επί ΕΣΣΔ να κάνουν το μειονέκτημα πλεονέκτημα. Άρχισαν να υπενθυμίζουν ότι η αρκούδα είναι πολύ γενναίο και δυνατό ζώο. Μέχρι που το 1980, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας, παρουσίασαν την μασκότ τους, το γνωστό αρκουδάκι, τον Μίσα, ο οποίος κατά την τελετή λήξης είχε κερδίσει την συμπάθεια του κοινού και είχε προκαλέσει ρίγη συγκίνησης όταν είχε αφεθεί με χιλιάδες μπαλόνια στον ουρανό!

Κάπως έτσι, φτάνουμε στο 2000, οπότε ο Μεντβέντεβ, ιδρύει το κόμμα “Ενωμένη Ρωσία” που στο λογότυπό του έχει μια αρκούδα. Είναι το κόμμα του Πούτιν, αν και ο τελευταίος δεν ήταν τότε μέλος του. Η δημοτικότητα της “Ενωμένης Ρωσίας” εκτοξεύτηκε το 2008, όταν πρόεδρος του κόμματος έγινε ο Πούτιν και αρκετά στελέχη του εισήλθαν σε κυβερνητικές θέσεις. Σήμερα, κατέχει 325 από τις 450 έδρες της Δούμας, 142 από τις 170 θέσεις στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο και εκλέγει 58 από τους 85 κυβερνήτες της Ρωσίας. Μάλιστα, στο κτήριο Κουτουζόφσκι στη Μόσχα, όπου είναι τα γραφεία του, υπάρχει η πτέρυγα της Νεολαίας (γνωστή ως Νεανική Φρουρά της Ενωμένης Ρωσίας), η οποία αριθμεί πάνω από 2.000.000 μέλη.

Αυτή είναι πάνω κάτω όσο πιο συμπυκνωμένη γίνεται η ιστορία της “Αρκούδας”. Στις ετήσιες συγκρίσεις στρατιωτικών δυνάμεων, η Ρωσία παρουσιάζεται σαν μια γιγάντια στρατιωτική μηχανή, εφάμιλλη του όγκου και της δύναμης που έχει η αρκούδα! Αυτά τουλάχιστον πριν την εισβολή στην Ουκρανία. Εκείνες τις ημέρες ο μύθος της παντοδύναμης αρκούδας ξεθώριασε. Η “Αρκούδα” δεν έδειξε στο πεδίο της μάχης ότι μπορεί να δικαιολογήσει τον τίτλο της! Γιατί όμως; Δεν έχει η Ρωσία παντοδύναμο στρατό, ή συμβαίνει κάτι διαφορετικό;

  Ουάσιγκτον καλεί Άγκυρα για αποκλιμάκωση σε Συρία και Ιράκ

Λίγες μέρες μετά την έναρξη της “ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης” είχα εκφράσει την εκτίμηση ότι η Ρωσία δεν θα κάνει αστραπιαίο πόλεμο (Blitzkrieg), αλλά έναν αργό πόλεμο φθοράς, με σκοπό να χειραγωγήσει τις τιμές ενέργειας διεθνώς. Κοντεύουμε 210 ημέρες πολέμου, χωρίς να υπάρχει καθαρά νικητής και ηττημένος με τις δύο πλευρές να μετρούν πολλά θύματα. Στο σημείο αυτό, θέτω ένα ερώτημα: Πού είναι η πανίσχυρη ρωσική πολεμική Αεροπορία; Πού είναι η ρωσική διαστημική-πυραυλική υπηρεσία;

Αυτός που βλέπουμε είναι ο στρατός της Ρωσίας; Διότι αν ισχύει αυτό, τότε δεν μιλάμε για αρκούδα! Μάλλον οι Δυτικοί έχουμε παρανοήσει τί οφέλη προσδοκά ο Πούτιν από αυτόν τον πόλεμο! Είναι μόνο να μην αφήσει το ΝΑΤΟ να πάει στην “αυλή” του; Εκτιμώ ότι δεν είναι μόνο αυτό. Ο Πούτιν δεν κάνει πόλεμο εξόντωσης του ουκρανικού στρατού, αλλά πόλεμο ενεργειακής φθοράς της Ευρώπης, ο οποίος οδηγεί στην όξυνση της επισιτιστικής κρίσης και σε υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των Ευρωπαίων.

Χρησιμοποιεί δηλαδή τον πόλεμο για να διεξάγει έναν πολυμέτωπο ενεργειακό-οικονομικό πόλεμο. Και ενώ ο ίδιος ήταν αρκετά προετοιμασμένος να αντιμετωπίσει κάθε σενάριο, οι Δυτικοί βρέθηκαν απροετοίμαστοι, με αποτέλεσμα να χάνουν και από τις κυρώσεις που επέβαλαν. Παρότι είμαστε στην έκτη δέσμη, ούτε μία δεν τους έχει βγει. Τί μας έλεγαν και τί συνέβη τελικά;

  1. Έλεγαν ότι θα καταρρεύσει το ρωσικό χρηματιστήριο! Ο δείκτης MOEX στη Μόσχα, από τις 4.000 μονάδες έπεσε αρχικά κάτω από τις 2.000 με αποτέλεσμα να ανασταλούν για εβδομάδες οι διαπραγματεύσεις. Ξανανοιξε, όμως, τον Απρίλιο και κινείται σταθερά στα επίπεδα των 2.450 μονάδων με μετοχές να παρουσιάζουν μεγάλα κέρδη.
  2. Έλεγαν ότι θα καταρρεύσει το ρούβλι! Μετά την αρχική πτώση της συναλλαγματικής του ισοτιμίας, το ρούβλι επανήλθε με σχεδιασμένες κινήσεις και τελικά σήμερα έχει ενισχυθεί τόσο πολύ, που αποτελεί το πρώτο διεθνώς σε αποδώσεις νόμισμα!
  3. Έλεγαν «θα διαλύσουμε την εξαγωγική δυνατότητα της Ρωσίας, έτσι ώστε να μην μπορεί να έχει έσοδα με τα οποία να χρηματοδοτεί τον πόλεμο»! Όχι δεν έγινε κάτι τέτοιο, αλλά με τις εκπτώσεις που προσφέρει στο πετρέλαιο (Urals), καταφέρνει να κερδίζει διπλάσια χρήματα σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια. Δεν είναι μόνο η Ασία που αγοράζει ρωσικό πετρέλαιο και αέριο. Και οι Ευρωπαίοι τρέχουν να αγοράσουν όσο περισσότερο μπορούν από τρίτους!
  4. Έλεγαν ότι θα απομονώσουν διπλωματικά τον Πούτιν. Οι Δυτικοί ξέχασαν ότι οι “πράσινες πολιτικές” και η κατάργηση του πετρελαίου, έκαναν αυτομάτως συμμάχους της Μόσχας τα κράτη του ΟΠΕΚ και τις αναδυόμενες οικονομίες. Ο Πούτιν, λοιπόν, όχι μόνο δεν απομονώθηκε, αλλά του δόθηκε ευκαιρία να εμφανιστεί ως ηγέτης μιας άτυπης διεθνούς συμμαχίας, φέρνοντας στην ίδια όχθη ακόμα και αντίπαλες δυνάμεις όπως Ινδία και Κίνα! Εκτός αυτού, εκδηλώνεται και πολιτικό ρήγμα στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
  5. Έλεγαν ότι θα καθορίσουν τις τιμές, έτσι ώστε να ακυρωθούν οι επενδύσεις πολυεθνικών στη Ρωσία! Τελικά τις τιμές τις καθορίζει ο Πούτιν με διάφορες στρατηγικές, προσθέτοντας ή αφαιρώντας μεγάλες ποσότητες (π.χ. πετρελαίου) ενώ χώρες όπως η Λιβύη σταματούν και επαναφέρουν ποσότητες που ξεπερνούν το ένα εκατ. bpd, ενώ οι μοναρχίες του Κόλπου δεν αυξάνουν την παραγωγή τους. Οι τιμές δηλαδή πετρελαίου και αερίου, καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από τη Μόσχα. Την ίδια ώρα παρουσιάζεται ρήγμα στους G7, αφού η Ιαπωνία συνεχίζει τις επενδύσεις της σε LNG στο ρωσικό ενεργειακό πεδίο Σαχαλίν.
  6. Έλεγαν ότι θα ισοπεδώσουν τα συναλλαγματικά αποθέματα της Ρωσίας, βγάζοντάς την από το σύστημα swift! Αυτό αποδείχτηκε η μεγαλύτερη γκάφα τους! Οι κάτοχοι ρωσικών ομολόγων είναι κυρίως Ευρωπαίοι και Αμερικανοί. Οπότε μια πτώχευση της Ρωσίας, πλήττει κυρίως αυτούς. Επιπρόσθετα, τέτοια πτώχευση αποκαλείται “ακαδημαϊκή”, διότι δεν προέρχεται από αδυναμία καταβολής μετρητών, αλλά από επιτηδευμένη απαγόρευση συναλλαγματικών ροών. Και τελικά τι καταφέραμε; Να ανοίξει η συζήτηση περί αντικατάστασης του δολαρίου ως αποθεματικό νόμισμα των διεθνών συναλλαγών με το πετρογουάν και το ρούβλι. Το πόσο εκτός τόπου και χρόνου ήταν αυτό το μέτρο, αποδείχτηκε την προηγούμενη εβδομάδα, οπότε και στις ΗΠΑ, αναγκάστηκαν να αναστείλουν τις κυρώσεις στα ρωσικά ομόλογα, τα οποία θα πληρωθούν κανονικά! Και ξέρετε γιατί; Διότι απλά τα ποσά ήταν τεράστια και θα έπλητταν μεγάλες δυτικές τράπεζες, όπως η Goldman Sachs.
  7. Έλεγαν ότι η Ρωσία θα πεινάσει! Τελικά το φάσμα της φτώχειας χτυπάει την πόρτα της Ευρώπης. Οι τιμές ενέργειας έφτασαν σε επίπεδα ρεκόρ ενώ οι αυξήσεις αυτές εκτόξευσαν τον πληθωρισμό. Και δεν είναι η Ρωσία που επιζητά φτηνά αγροτικά προϊόντα, αλλά κυρίως η Ευρώπη, η οποία αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο ακόμα και επιβολής δελτίου στα καύσιμα, ακόμα και στα τρόφιμα! Η παγκόσμια θέση της Ρωσίας-Λευκορωσίας σε στρατηγικά αγροτικά προϊόντα, όπως το στάρι και τα λιπάσματα, την κρατά όρθια με τις βιομηχανίες της στον δείκτη MOEX να καταγράφουν σούπερ κέρδη, ενώ οι αντίστοιχες στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ απειλούνται με κλείσιμο. Όσο για το ζωικό κεφάλαιο και τις ζωοτροφές αφήστε το! Εκεί η ΕΕ έχασε τόσα πολλά, που αποφάσισαν να προτείνουν ως λύση, την κατανάλωση εντόμων όπως οι ακρίδες!
  Η Γερμανία, η Τουρκία και η ευρασιατική σκακιέρα

Την παρούσα ανάλυση θα την συνεχίσουμε, διότι αυτά αποτελούν μικρό τμήμα του σκληρού οικονομικού πολέμου που ξεκίνησε πριν από την εισβολή στην Ουκρανία. Τη συνέχεια θα την δούμε ευθύς αμέσως μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ! Εντωμεταξύ, ο οικονομικός πόλεμος διανύει περίοδο προσωρινής ανακωχής! Για όλους τους παραπάνω λόγους, μπορεί η Ρωσία να μην δικαιολογεί τον τίτλο της “Αρκούδας” στο στρατιωτικό πεδίο, αλλά διεκδικεί επάξια τον τίτλο της “Αλεπούς” στο οικονομικό πεδίο!

Αποδεικνύεται ότι πέσαμε μόνοι μας σε παγίδα που έστησε ο Πούτιν ο οποίος δεν χρησιμοποίησε μόνο το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο ως όπλο για να κάμψει την Δύση αλλά και τα τρόφιμα, και ειδικά το σιτάρι, κάτι που άργησαν πολύ να το αντιληφθούν! Κι όταν το αντιλήφθηκαν ήταν πολύ αργά γιατί ήδη με τις λανθασμένες επιλογές τους, οι Δυτικοί κατάφεραν και ψήλωσαν τον “κοντό”, εξ ου και η παρωδία της παροιμίας στον τίτλο του άρθρου!

  • Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του SLpress.gr
  • Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου από άλλες ιστοσελίδες χωρίς άδεια του SLpress.gr. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των 2-3 πρώτων παραγράφων με την προσθήκη ενεργού link για την ανάγνωση της συνέχειας στο SLpress.gr. Οι παραβάτες θα αντιμετωπίσουν νομικά μέτρα.
Ακολουθήστε το SLpress.gr στο Google News και μείνετε ενημερωμένοι