Πάνω από το κεφάλι Ευρώπης και Ουκρανίας η συμφωνία Τραμπ-Πούτιν

Οι Διεθνείς Κανόνες λειτουργούν και προσαρμόζονται ώστε να εξυπηρετούν τελικά το συμφέρον των τριών «συνεργαζόμενων ανταγωνιστών» ΗΠΑ-Κίνα-Ρωσία.  Παρένθεση: Λένε, ότι οι ΗΠΑ ετοιμάζουν οξεία επίθεση στο Ιράν. Ίσως υπονοούν εκφοβισμό, απλώς. Ίσως, όμως, ο Τραμπ αγνοεί (παραβλέπει-υποτιμά) ότι αν κουνηθεί λίγο παραπάνω η περιοχή τότε το καθεστώς όχι στο Ιράν αλλά στη Σαουδική Αραβία μπορεί να γκρεμιστεί με πάταγο και η κατάσταση να γίνει ασυμμάζευτη-για τις ΗΠΑ πρωτίστως. 

Οι Ευρωπαίοι ανήκουν στην κατηγορία εκείνων που φωνάζουν για να δώσουν θάρρος στον εαυτό τους. Έχουν καταντήσει να έχουν αποκούμπι την Ουκρανία του Ζελένσκι. Για όσα καθορίζουν το μέλλον η επιρροή τους φθίνει ενώ το βάρος του λεγόμενου «Τρίτου Κόσμου» αυξάνει. Η Τουρκία τραμπαλίζεται, πάει να σηκώσει κεφάλι αλλά την μαζεύουν. 

Στην Ελλάδα οι κορυφές του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου, βαυκαλίζονται ότι θα περισώσουν τη φάτσα τους και το πορτοφόλι τους αν παραδοθούν «Ψυχή τε και σώματι» σε όποιον ξένο προσφερθεί να τους αγοράσει – η αναταραχή περί την κ. Κίμπερλι  είναι υπόθεση των Αμερικανών.

Οι ΗΠΑ και το ελληνικό κατεστημένο

Το ελληνικό κατεστημένο επιδεικνύει εντυπωσιακή αδυναμία κατανόησης της πραγματικότητας αλλά και οι κινήσεις των ηγεσιών στο Παρίσι-Βερολίνο αποκαλύπτουν ότι η δουλική υπακοή στον «Αμερικανό φίλο» έχει  μοιραία αποτελέσματα τόσο στη μικρή Ελλάδα όσο και στο ένδοξο Παρίσι ή στο βάναυσο Βερολίνο. 

Είναι σπάνια η περίπτωση τέτοιας αδυναμίας του κατεστημένου να  επιλέξει ικανούς ανθρώπους για να το εξυπηρετήσουν και να διοικήσουν τη χώρα. Αυτό σημαίνει πρωτοφανή φθορά και διαφθορά βαθιά στις ελίτ αλλά και στο κοινωνικό Σώμα. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι, για την Ελλάδα, ο «κύριος κουτσό άλογο» που φυσάει και ξεφυσάει στο ίσωμα, πριν καν ξεκινήσει ο προεκλογικός αγώνας…

Ούτε καν την κ. Δούρου μπορεί να κάνει ζάφτι.  Αποτυχία χωρίς προηγούμενο που αποκαλύπτει γενικότερα πόσο «άδειο», πολιτικά, είναι το «ρετιρέ» της χώρας. Μόνο ένας τσαρλατάνος της γειτονιάς μπορεί να παίξει σε τέτοιο γήπεδο. Όχι, πάντως, Αριστερά αντάξια ιστορικών αρχηγών πχ Φλωράκης ούτε Δεξιά άξια σεβασμού πχ όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Παρίσι-Βερολίνο και λοιποί του Βορρά κατέγραψαν την αδυναμία τους. Ο Ισπανός Σάντσεθ, με όλα τα προβλήματα του Νότου που ξέρουμε, σθεναρός απέναντι στους Βόρειους ανθρωποφάγους, βρέθηκε αντίπαλος με μια γριούλα που παραλίγο να μετατρέψει το αδιαμόρφωτο πλήθος σε μάχιμο Σώμα αλλά την νίκησε ο θάνατος. Στην Ελλάδα ο Μητσοτάκης ψάχνει μήπως αρπάξει καμιά δεκάρα που ξέφυγε από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, λες και δεν ήξερε ότι  έρχονται εκλογές και οι κάλπες θέλουν χρήμα! Αλλά μωραίνει Κύριος…

 Το Λονδίνο, η “δόλια Αλβιών”, συνεχίζει να στηρίζει την επιθετική αντιρωσική πολιτική του Ζελένσκι. Ο Τραμπ λέει κι αυτός εναντίον του Ζελένσκι, αλλά δεν το εννοεί. Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να βλέπουν την Ρωσία ως (συνεργαζόμενο) αντίπαλο και ο Ουκρανός είναι ο καλύτερος για να την φθείρει. Οι Άγγλοι εκφράζουν μια ιστορικά διαχρονική, σκληρή αντιπαλότητα με την Ρωσία, τάση με γερές βάσεις και σε ηγετικούς κύκλους των ΗΠΑ.  Αν οι ΗΠΑ επιδιώξουν την μονοκρατορία, τότε ο παγκόσμιος ή ένας παρατεταμένος Πόλεμος θα είναι η πιο πιθανή κατάληξη. Αλλιώς πότε θα βρέχει, πότε θα χιονίζει, πότε θα κάνει ξαστεριά.