Πώς ο Ερντογάν μεταφέρει το κέντρο βάρους στην Ανατολή

Με τις κινήσεις Ερντογάν, η πολυπληθεστέρα μουσουλμανική χώρα του κόσμου, με 250 εκατομ. υπηκόων, η Ινδονησία – όχι πολύ φανατικών ισλαμιστών – προσεχώρησε στην μεγαλύτερη Σουνιτική συνεργασία που αλλάζει τον χάρτη της Μέσης και Άπω Ανατολής.

Η κίνηση Ερντογάν διαστέλλει τα όρια της Ευρασίας και μεταφέρει το κέντρο της προς ανατολάς ως αποτέλεσμα της μετακινήσεως Αιγύπτου, Κυπριακής Δημοκρατίας, Ισραήλ κι Ελλάδος προς δυσμάς. Η ΕΕ πρόκειται ν’ απορροφήσει προσεχώς την Αλβανία και τα δυτικά Βαλκάνια στους κόλπους της οπότε η Ευρωπαϊκή συνομοσπονδία διευρύνεται και αυτό ανησυχεί τον Ερντογάν.  

Τα σχέδια Ερντογάν και τι λένε οι άλλοι

Η φιλοδοξία του Τούρκου προέδρου δεν σταματά στο Μνημόνιο Μπάντρ. Μετά την Λιβύη προσεγγίζει την Τυνησία και την Αλγερία, χώρες με ιταλική και γαλλική κουλτούρα αντιστοίχως, και φθάνει μέχρις το βασίλειο του Μαρόκου, στα νερά του Ατλαντικού ωκεανού. 

Ξεμακραίνοντας, όμως, από το ΝΑΤΟ, η Τουρκία παραβιάζει την  “σφαίρα επιρροής” (κατά Μακ Κίνεν) των ΗΠΑ , Ρωσίας και Κίνας, οι οποίες αναμένεται να αντιδράσουν αργά ή γρήγορα.

Βεβαίως, οι συμφωνίες Ερντογάν δεν έχουν “συλλογικό χαρακτήρα”. Η αμοιβαιότητα είναι φαινομενική και όλα αυτά ηχούν μάλλον σαν συνένωση ισλαμικών χωρών παρά ως πολιτικών ή αμυντικού χαρακτήρος συμμαχιών. Δεν στερούνται όμως σημασίας.

Η ορθοδοξία και η Ελλάδα

 Σήμερα οι θρησκευτικές συμμαχίες υποκαθιστούν την έννοια της πολιτικής αλληλεγγύης την οποία στο παρελθόν μόνον οι Ευρωπαίοι απελάμβαναν υπό την ποιμαντορική προστασία του πάπα της Ρώμης. Η Ορθοδοξία αγνοεί αυτό το μάθημα και μάλλον βάλλεται (ΙΜ.Σινά) και διασπάται (αυτοκέφαλο της Ουκρανικής εκκλησίας).

 Η επανασυγκόλληση των ορθοδόξων χωρών εμποδίζεται από τον πόλεμο της Ουκρανίας-Ρωσίας και από την εχθρότητα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως προς την Μόσχα.

Αν και κάτι άρχισε να κινείται τελευταίως μετά την επαφή του Ντόναλντ Τράμπ με τον Βλαδίμηρο Πούτιν, εξ αφορμής του… ντίζελ , που θα μεταφέρουν κι ελληνικά πλοία στην αμερικανική αγορά καυσίμων, και με την «Πράσινη ανάπτυξη» στο ράφι, μία νέα εποχή δεν θα αργήσει να παραγάγει πολιτικά αποτελέσματα στην περιοχή. 

Ελπίζεται επίσης κάποια βελτίωση των Ελληνορωσικών σχέσεων που επλήγησαν -όχι ανεπανορθώτως- από την αναγνώριση της αυτοκεφάλου Ουκρανικής εκκλησίας υπό του Οικουμενικού πατριάρχου της Κων/λεως. 

Οι πολιτικές τεκτονικές πλάκες μετακινούνται τον 21ον αιώνα σ’ ένα πολυσήμαντο κόσμο, έναντι του διπολικού 20ου.

• Ποίος είπε ότι η Ιστορία τελείωσε κι ότι θα πλήξουμε σ’ένα μονοσήμαντο πολιτικό προσκήνιο; Οι πολιτιστικές και θρησκευτικές συμπράξεις εισάγουν μία νέα εποχή.