Σε αναβρασμό οι αγορές λόγω Γροιλανδίας

Κρατικές ομολογίες ρευστοποιήθησαν μετά την προχθεσινή κρίση στην Ιαπωνική αγορά ομολόγων, με αποτέλεσμα την εκτόξευση των αποδόσεων (αντιστρόφως προς τις τιμές ), ο χρυσός, o άργυρος και το πετρέλαιο – συνήθη καταφύγια των κερδοσκόπων, σημείωσαν ρεκόρ στο Νέον Έτος προτού σχεδόν καλά-καλά ν’ αρχίσει. Τι συμβαίνει, λοιπόν; Ο κόσμος ευρίσκεται επί ποδός πολέμου, κυρίως με φόντο την Γροιλανδία; Γιατί μόνο σε πολεμικές καταστάσεις απαντώνται τέτοια φαινόμενα άγχους και κερδοσκοπίας.

Βέβαια, η ρητορική του προέδρου Τραμπ κι αντεγκλήσεις με τον Γάλλο ομόλογο του, μικρό Βοναπάρτη που είναι έτοιμος να στείλει -λέει- τις ένοπλες δυνάμεις της Γαλλίας, στην παγωμένη Γροιλανδία, προξενούν κάποια ανησυχία, όπως και η σύσταση “συμβουλίου ειρήνης” δια την Γάζα υπό του Τράμπ, όταν υπάρχει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, σημαίνει υποκατάσταση θεσμών που επί 81 έτη εξυπηρέτησαν την αποφυγή ενός γενικευμένου πολέμου στον πλανήτη. Η Ελλάς πρέπει να συμμετάσχει στο Συμβούλιο Ειρήνης, μόνον εάν η Τουρκία το κάμει, αλλά το Ισραήλ δεν θέλει..

Η υπόθεση της ανεξαρτησίας της Γροιλανδίας που χρονολογείται από το 1947, επί Αμερικανού προέδρου Τρούμαν, δεν είναι κάτι νέο ούτε σοβαρό αν και διακυβεύει την ενότητα των 27 χωρών της ΕΕ, αφού η μεγαλόνησος δεν ανήκει πλέον στην Δανία, έπειτα από το πρό ετών δημοψήφισμα των 57.000 κατοίκων της.  Με μερικά δισ. δολαρίων, θα μπορούσε η Αμερική, Κίνα ή Σαουδική Αραβία να εξαγοράσουν την παραμονή στρατιωτικών βάσεων και ισχυρών ραντάρ στο έδαφος της Γροιλανδίας για την παρακολούθηση του τεραστίου εναερίου χώρου που εκτείνεται από τον βόρειο Πόλο μέχρις των συνόρων του Καναδά και να λήξει έτσι ειρηνικώς η υπόθεση.

Ούτε διανοείται ένας πόλεμος μεταξύ Ευρώπης κι Αμερικής, που θα διέλυε το ΝΑΤΟ πρoς όφελος της Ρωσίας, όταν μάλιστα ακόμη μαίνεται ο 4ετής πόλεμος στην Ουκρανία. Είναι πολύ νωρίς η Γερμανία να αναλάβει τα ινία της άμυνας της Ευρώπης και πολύ αργά γιά διενέξεις “γοήτρου” μεταξύ θερμοκεφάλων – ονόματα δεν λέγομε.

Εάν το ΝΑΤΟ μέτρησε τον βίο – από του  1989 οπότε διαλύθηκε το Σύμφωνο Βαρσοβίας –τότε ας πάει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Αρκετά εγκλήματα διέπραξε στο παρελθόν (Κύπρος, Βοσνία, Σερβία, Λιβύη, Αφγανιστάν, απειλές Τουρκίας στο Αιγαίον κλπ). Ουδείς θα κλάψει για την επιθετική συμμαχία, πλήν ίσως της δευτέρας γενεάς κληρονομικών υπαλλήλων του, καλοταϊσμένων εν Βρυξέλλαις.

Την Ευρώπη ουδείς απειλεί, πλην της ασάφειας αυτής και των Ισλαμιστών  – αμφότερων ευρισκομένων μακράν της Γροιλανδίας. Η παρούσα πολιτική ηγεσία της Ευρώπης διαπιστούται ανεπαρκής. Από την άλλη μεριά, ο υπερκινητικός Αμερικανός πρόεδρος, με τις αψυχολόγητες πρωτοβουλίες, ως λχ. που δεν προστάτευσε τον Ιρανικό λαό από τους κακούργους μουλάδες, δεν είναι αυτοκράτωρ αλλά δημοκρατικός πρόεδρος μιας μεγάλης, δημοκρατικής χώρας όπου λειτουργούν τα checks and balances της εξουσίας, με συνέπεια ούτε τον πρόεδρο του FED Ιερώνυμο Πάουελ να μην μπορεί να αντικαταστήσει. Ευτυχώς. 

Πέραν αυτού, η επιβολή νέων δασμών 25% στην Αμερική για τα Ευρωπαϊκά προϊόντα προγραμματίζεται την 1η Ιουνίου ε.έ. Εις 5 μήνας πολλά μπορούν ν’ αλλάξουν και το μέτρον θα πλήξει τον Αμερικανό καταναλωτή. 

Απαιτείται ψυχραιμία

Η δημοτικότητα του Τράμπ υποχωρεί. Κατά πάσαν πιθανότητα θα χάσει τον έλεγχο της Γερουσίας και της Βουλής στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Ο μέσος Αμερικανός ψηφοφόρος, ούτε ξέρει, μήτε νοιάζεται για τις γαρίδες της Γροιλανδίας, ή τις “σπάνιες γαίες” που είναι κάτω απ’ τον πάγο.  Αντίθετα ενοχλείται που εν μέσω πλησμονής πετρελαίου διεθνώς, πληρώνει πέντε δολάρια το γαλόνι την βενζίνη στις καθημερινές ενασχολήσεις με το αυτοκίνητο που έχει γίνει δευτέρα φύσις.

Ολίγη ψυχραιμία παιδιά, αν βέβαια η πολιτική ηγεσία του κόσμου έχει σώας τας φρένας. Αυτός είναι ο απρόβλεπτος κίνδυνος της ελίτ δύο αντιμαχομένων  πολιτικών δυνάμεων, Αμερικής και της Ευρωπαϊκής “διαίρεσης”. Μετά το σύμπαν, η ανθρώπινη βλακεία είναι απεριόριστη, κατά τον Αϊνστάιν.

Σε λίγο διάστημα χρόνου, ουδείς θα λαμβάνει υπόψιν την πρώτη και την δευτέρα πολιτική ηγεσία του κόσμου. Εκτός απ’ την ψυχραιμία της λείπει κι η σοβαρότης.