Τί δείχνουν οι δηλώσεις των Δυτικών για την αμερικανική επίθεση στη Βενεζουέλα

Είναι διαφορετικό να πραγματοποιήσεις μια εντυπωσιακή στρατιωτική επέμβαση και διαφορετικό να επιβάλεις ένα βιώσιμο σύστημα διακυβέρνησης. Ο Τραμπ είναι καταδικασμένος να αποτύχει – και οι ενδιάμεσες εκλογές στο τέλος του 2026 αναμένεται να το επιβεβαιώσουν. Οι συνέπειες για τους Ρεπουμπλικάνους θα είναι συντριπτικές. Στο μεταξύ, η αστάθεια και η αναταραχή που προκύπτουν μπορεί να αποτελέσουν την ευκαιρία που περίμεναν η Κίνα και η Ρωσία.

“Μετάβαση”; Όπως ήταν αναμενόμενο, οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις σε εκλογικές δημοκρατίες που στηρίζουν πλήρως και βοηθούν τη γενοκτονία του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων, υποστηρίζουν εξίσου τις εγκληματικές ενέργειες των ΗΠΑ κατά της Βενεζουέλας. Αυτές οι κυβερνήσεις δεν ενδιαφέρονται για το δίκαιο ή τη δικαιοσύνη, και η σχέση τους με το “διεθνές δίκαιο” είναι καθαρά ευκαιριακή.

Στο πλαίσιο των αναμφίβολα αδικαιολόγητων φονικών στρατιωτικών επιθέσεων σε μικρά πλοία, κλεμμένα δεξαμενόπλοια και φορτία, θανατηφόρων βομβαρδισμών στο Καράκας και απαγωγής εκλεγμένου προέδρου της Βενεζουέλας, οι ηγέτες ορισμένων χωρών του ΝΑΤΟ προχώρησαν σε δουλοπρεπείς δηλώσεις:

– Μακρόν: Περιέγραψε τις εγκληματικές ενέργειες και την πρόθεση της κυβέρνησης των ΗΠΑ ως “μετάβαση”, επικεντρώνοντας σε ψεύδη της πετρελαϊκής βιομηχανίας για τις πιο πρόσφατες εκλογές στη Βενεζουέλα (αργότερα ο Γάλλος πρωθυπουργός χαρακτήρισε “παράνομη” την αμερικανική επέμβαση).

– Μερτς: Χρησιμοποίησε τον όρο “μετάβαση” για την απομάκρυνση του εκλεγμένου προέδρου και την επιβολή προέδρου-μαριονέτας, υποστηρίζοντας ότι η “νομική αξιολόγηση” της δράσης των ΗΠΑ είναι “πολύπλοκη”.

– Ο Αυστραλός Πρωθυπουργός Άλμπανιζ ζήτησε μια “ειρηνική, δημοκρατική μετάβαση”, ουσιαστικά αγνοώντας τις πρόσφατες εκλογές και υπονοώντας ότι δεν πρέπει να υπάρξει αντίσταση στην εγκληματικότητα των ΗΠΑ.

– Ο Καναδός Πρωθυπουργός Κάρνεϊ χωρίς να στηρίζει πλήρως τις εγκληματικές ενέργειες της κυβέρνησης των ΗΠΑ, εκφράστηκε διφορούμενα, λέγοντας ότι ο λαός της Βενεζουέλας πρέπει να “αποφασίσει το μέλλον του”, ενώ ταυτόχρονα θέλει “μετάβαση” από τον εκλεγμένο πρόεδρο.

– Ο Βρετανός Πρωθυπουργός Στάρμερ έκανε κάποιες ασαφείς δηλώσεις για το “διεθνές δίκαιο”, αλλά διευκρίνισε ότι “αναζητούμε μια ειρηνική μετάβαση σε νόμιμη κυβέρνηση”, εννοώντας επιβολή κυβέρνησης που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πετρελαϊκών εταιρειών και όχι το εκλεγμένο από τον λαό καθεστώς.

Οι παραπάνω πολιτικοί χρησιμοποίησαν τη λέξη “μετάβαση”. Βομβαρδισμός, εισβολή και απαγωγή δεν είναι “μετάβαση”. Η κατάργηση μιας κυβέρνησης από ξένο στρατό και η αντικατάστασή της με κυβέρνηση-μαριονέτα δεν είναι “μετάβαση”. Όλα είναι εγκληματικές πράξεις υπέρ των επιχειρηματικών συμφερόντων (πετρελαϊκών, εν προκειμένω).

Ο Αμερικανός πρόεδρος είναι ο ενορχηστρωτής και οι Μακρόν, Μερτς, Άλμπανιζ, Κάρνεϊ και Στάρμερ είναι οι υπηρέτες του.