Μήπως πρέπει να στραφούμε στην πυρηνική ενέργεια;
12/03/2026
Έπρεπε το πετρέλαιο να φθάσει τα 86 $/β και η Διεθνής Ενεργειακή Επιτροπή να εισηγηθή αποδέσμευση των στρατηγικών αποθεμάτων υδρογονανθράκων, για να αποφασίσει η άσκεπτος πρόεδρος της Κομισιόν, η Ούρσουλα βαν ντερ Λάϊεν, ότι «ήλθε η εποχή της ατομικής ενεργείας με την στροφή στους «αρθρωτούς αντιδραστήρες» – διότι να σημαίνει η ανανάπτυκτη ακόμη τεχνολογία των – κι οι διάφορες «μωρές παρθένοι» να ομολογούν το σφάλμα, που θα τους κοστίσει τις επόμενες εκλογές: η ακρίβεια της ζωής στην «χώρα της ελαφράς πορτοκαλέας».
Αλλ’ η ατομική ενέργεια για ειρηνικούς σκοπούς δηλ. παραγωγή φθηνού ηλεκτρικού ρεύματος, ήταν γνωστή από την δεκαετία του 1960 κι έκτοτε ο κόσμος υπέστη δύο τουλάχιστον πετρελαϊκές κρίσεις, το 1973 και 1979.
Η τεχνολογία εξελίχθηκε, ώστε σήμερα τα υπάρχοντα ατομικά εργοστάσια να παράγουν το 10% περίπου της αναλισκομένου ηλεκτρισμού, η μικρά Ουγγαρία να καλύπτει το 50% των αναγκών σε ενέργεια από σχάση πυρήνων ουρανίου κι ο ημέτερος πρωθυπουργός « άρχισε να σκέπτεται την πυρηνική ενέργεια» όταν δίπλα μας η Βουλγαρία είναι σχεδόν αυτάρκης σε πυρηνικό ηλεκτρικό ρεύμα κι ο αιώνιος εχθρός να κατασκευάζει 4.000 ΜW ατομικό εργοστάσιο, δυνάμενο να παραγάγει και εμπλουτισμένο ουράνιο ως το Ιράν, που επισύρει την μήνιν του Ισραήλ και τις βόμβες της Αμερικής.
Όταν η Ελλάδα σχεδίαζε πυρηνική ενέργεια
Δεν ήταν έτσι πάντα η Ελλάς. Επί «επαράτου» δικτατορίας, ο υπουργός Συντονισμού , συνταγματάρχης Νικόλαος Μακαρέζος, συμφώνησε με την Μεγάλη Βρετανία την κατασκευή πυρηνοηλεκτρικού εργοστασίου ως εκείνου του Ντάνζενες, συμφωνία τελικώς που δεν προχώρησε…
Αλλά κι επί κοινοβουλευτικού καθεστώτος, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ίδρυσε την Επιτροπή Ατομικής Ενεργείας, με τον εξ Αμερικής καθηγητή Γυφτόπουλο ως πρόεδρο ενώ στον Υμηττό λειτουργούσε ήδη ο πρώτος ατομικής αντιδραστήρας, για ερευνητικούς σκοπούς από την δεκαετία του ‘60. Η δημαγωγία και οι πολιτικές σκοπιμότητες δεν επέτρεψαν την έλευση της ατομικής εποχής όταν ο πρύτανης του “Καλτέχ” της Καλιφόρνιας Γ. Γαβαλάς πρότεινε την συνδρομή των Ελληνικής καταγωγής πυρηνικών επιστημόνων, δια την είσοδο της Ελλάδος στην πυρηνική εποχή.
«Δυστυχώς» όπως είπε κι ο Κυριάκος Μητσοτάκης επικράτησε η «πράσινη ανάπτυξη», η ιδεολογία της οποίας απέρριπτε τα πυρηνικά εργοστάσια παρ’ ό,τι πιο «πράσινα» κι από τις ΑΠΕ. Η άγνοια των κυβερνώντων επικρατούσε κι ας έγραφαν οι αδέσμευτοι δημοσιογράφοι, για την ανάγκη φθηνού ηλεκτρισμού, οι εξουσιαστές έκλειναν τα λιγνιτωρυχεία, να μην πληρώνουν περιβαλλοντικούς ρύπους που τώρα θα κοστίσουν δις. ευρώ για τα «αρθρωτά».
Έχουν το θάρρος;
Τι είναι αυτά τα «αρθρωτά» πυρηνικά εργοστάσια και πόσον κοστίζουν και τι υποχρεώσεις συνεπάγονται – για να μην αναφέρουμε την ανεπάρκεια των. Μια χρεοκοπημένη χώρα ως η Ελλάς μπορεί να τα χρηματοδοτήσει, όταν μόνο το χρεωστικό υπόλοιπο τους λογ/σμου TARGET2 στον ισολογισμό της Τραπέζης της Ελλάδος φθάνει τα 107 δις. ευρώ;
Ας αφήσουμε τις προφάσεις εν αμαρτίες. Αν θέλουμε αυτοχρηματοδοτουμένη ηλεκτρική ενέργεια ας μιμηθούμε την Τουρκία που ανέθεσε στον κατασκευαστή την διαχείριση του εργοστασίου της. Διαφορετικά … «το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ αδύναμη»!
