Από απαραίτητος σύμμαχος, η Ελλάδα έγινε “κράτος-κλειδί” για τις ΗΠΑ

Ο Μάρκο Ρούμπιο αποτελεί ιεραρχικά το νούμερο τρία στην κυβέρνηση της 47ης προεδρίας, αλλά ουσιαστικά με τη διττή θεσμική ιδιότητα του και το πολιτικό εκτόπισμα του λόγω της εμπειρίας του στα κοινά, θεωρείται ο δεύτερος πιο σημαντικός μετά τον Ντόναλντ Τραμπ. Είναι ο εμπνευστής και ο θεμελιωτής της αρχιτεκτονικής ασφαλείας, της εξωτερικής πολιτικής και υψηλής στρατηγικής των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες του κατά της διάρκεια της θητείας του 14 χρόνων στη Γερουσία.

Διετέλεσε, μεταξύ άλλων, αντιπρόεδρος της Επιτροπής Πληροφορίων και ανώτερο μέλος στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων. Ταύτισε τα αμερικανικά συμφέροντα με αυτά της Ελλάδας και της Κύπρου στην περιοχή, δημιουργώντας τις τριγωνικές συμμαχίες με το “3+1” (Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ + ΗΠΑ) να αποτελεί την κορωνίδα. Το πιο πιθανό να αποτελεί έναν από τους δύο πιο δημοφιλείς υποψηφίους για το χρίσμα του προέδρου στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στις εκλογές του 2028.

Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας έδωσε το στίγμα για την επόμενη μέρα των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Έχοντας συμπληρωθεί οχτώ χρόνια Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης, η γεωοικονομία προστέθηκε στην παραδοσιακή γεωστρατηγική διάσταση. Ενέργεια, ναυτιλία, λιμάνια και υψηλή τεχνολογία συμπληρώνουν την άμυνα, την ασφάλεια και τα εξοπλιστικά που μακροχρόνια όριζαν σχεδόν μονοδιάστατα το επίπεδο των διμερών σχέσεων.

Η Ελλάδα εξυπηρετεί τον αμερικανικό στρατηγικό σχεδιασμό πολλαπλώς στους προαναφερόμενους τομείς καθώς και στα εξής σημαντικά πεδία: α) μέτωπο ενάντια στη Ρωσία, β) μέτωπο ενάντια στην Κίνα, γ) ευρωατλαντικές σχέσεις και δ) Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική. Η Ελλάδα έχει αποκτήσει τεχνογνωσία τόσο της Ανατολικής Μεσόγειου, εκπληρώνοντας ρόλους, όσο και του αμερικανικού πολιτικού συστήματος για την ευόδωση στρατηγικών συνεργειών. Η χώρα μας έχει δοκιμαστεί επιτυχώς στην ανάληψη αρμοδιοτήτων, δικαιοδοσιών και ευθυνών, κάνοντας τις παραδοτέες στους στόχους που τίθενται από τις ΗΠΑ.

Η αναβάθμιση της Ελλάδας έναντι των ΗΠΑ

Από “κράτος-πελάτης” (client state), οπού η Ελλάδα ταυτιζόταν απόλυτα με τις ΗΠΑ και εξαρτιόταν μονομερώς διπλωματικά, οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά, έγινε “κράτος-ακόλουθος” (bag wagoning) με ετεροβαρή σχέση με τις ΗΠΑ όπου συνολικά ο υπολογισμός κόστους-οφέλους/αρνητικών-θετικών δεν ήταν επωφελής για την Ελλάδα και στη συνέχεια “στρατηγικός εταίρος” (strategic partner), μια σχέση αναβαθμισμένη, ειδική και πολυεπίπεδη, με αναλογική ισότητα μεταξύ των δύο χωρών.

Η Ελλάδα από δεδομένος σύμμαχος μετατράπηκε σε απαραίτητο σύμμαχο (indispensable ally) και υπόδειγμα συμμάχου (model ally). Το επόμενο στάδιο είναι να πάρει τη θέση του αναντικατάστατου σύμμαχου (irreplaceable ally) και το κομβικό κράτος (key state) των ΗΠΑ στην περιοχή, ώστε κάθε φορά που απειλούνται τα συμφέροντα της Ελλάδας είναι σαν να απειλούνται αυτά των ΗΠΑ.

Η Ελλάδα πληροί τις προϋποθέσεις για να μετατραπεί σε κράτος-κλειδί (pivot-state), κεφαλοποιώντας το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα σε μια ιδιαίτερη ευνοϊκή γεωπολιτική συγκυρία διαρκείας. Επαφίεται στο εγχώριο πολιτικό προσωπικό να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων κλειδώνοντας τη θέση της Ελλάδας ως μεσαίας δύναμης στην Ανατολική Μεσόγειο.