Γιατί απέτυχε ο Μητσοτάκης στην Άγκυρα

Ουδεμία όμως της Τουρκίας που πέτυχε τους στόχους της μέσα από την συνάντηση στην Άγκυρα, να διεκδικεί ανύπαρκτα δικαιώματα και να αμφισβητεί την εθνική μας κυριαρχία.

Οι ελληνικές υποχωρήσεις έναντι της Άγκυρας:

Πρώτον, το casus belli δεν αναιρέθη επειδή το ζήτησε ο κ. Μητσοτάκης. Εξακολουθεί να ισχύει για τα 12 μίλια, τα οποία κήρυξε η Τουρκική «επ’ αόριστον» ΝΑΦΤΕΞ ανατολικώς του 25ου μεσημβρινού. Είναι όνειδος να διαπραγματεύεται κανείς υπό την απειλήν πολέμου, όπως είπε ο Ουίστον Τσώρτσιλ στον Βρεταννό πρωθυπουργό Νέβιλ Τσάμπερλαιν το 1939 στην βουλή των Κοινοτήτων.

Δεύτερον, η ανακήρυξη της ΑΟΖ δεν έχει ανάγκην συμφωνίας αλλά μονομερούς δηλώσεως, όπως της Τουρκίας στην Μαύρη θάλασσα και του Νίκου Δένδια, στο Ιόνιο πέλαγος, προ τριετίας.

Τρίτον, τριμερής συμφωνία με την Βουλγαρία περιττεύει καθ’ όσον η χώρα ανήκει στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση και εφαρμόζεται το Κοινοτικό δίκαιο με την Ελλάδα. Η ανάμιξη της Τουρκίας σε διασυνοριακές ρυθμίσεις θυμίζει «γεύμα γαϊδάρου σε ξένο αχυρώνα».

Τέταρτον, οι λαθρομεταναστευτικές ροές στην Ελλάδα δεν μειώθησαν την περασμένη διετία, αλλά απλώς άλλαξαν αφετηρία, απ’ την ΜΙΤοκρατουμένη Λιβύη με κατάληξη στην Κρήτη και την Γαύδο.

Πέμπτον, ο στόχος 10 δις. ευρώ Τουρκοελληνικών εμπορικών συναλλαγών είναι ευσεβής πόθος των εξαγωγέων της γείτονος εις βάρος των Ελλήνων παραγωγών και καταναλωτών  (πχ. σίδηρου-μπετόν).

Έκτο, η Τελωνειακή ένωση ΕΕ-Τουρκίας δεν θα επικαιροποιηθεί όσον χρόνον η Κυπριακή Δημοκρατία δεν αναγνωρίζεται από την Τουρκική κυβέρνηση. 

Έβδομον, η Μουσουλμανική μειονότητα στην δυτική Θράκη δεν χρειάζεται Τουρκικό προξενείο στην Κομοτηνή. Πρόκειται για Έλληνες πολίτες σύμφωνα  με την Συνθήκη της Λωζάννης του 1923.

Όγδοο, η αποστρατικοποίηση των Ελληνικών νήσων αντιβαίνει στις συμμαχικές υποχρεώσεις της Ελλάδος και παραβαίνει τα δικαιώματα της ηνωμένης Ευρώπης στην προάσπιση της εδαφικής κυριαρχίας.

Ένατον, οι Ελληνοτουρκικές «συμφωνίες» που υπεγράφησαν στην Άγκυρα στερούνται περιεχομένου κι όταν δεν είναι ευχολόγια, προϋποθέτουν την συνεργασία τρίτων π.χ. του ΟΟΣΑ  που δεν είναι δεδομένη.

Και δέκατον, η επιχειρηθείσα Τουρκική ρυμούλκηση της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής μακράν των συμφερόντων του Ισραήλ αποτελεί απαράδεκτη επέμβαση όταν η χώρα αυτή είναι η μόνη αλληλέγγυος για την άμυνα της Ελλάδος. Οι άλλοι «σύμμαχοι» απλώς «αγρόν ηγόρασαν».

Υπενθυμίζεται στον συμπαθή Άδωνι Γεωργιάδη ότι μόνο στην χώρα των Λωτοφάγων ισχύει το «μη χείρον,  βέλτιστο». Στην περίπτωση του Αιγαίου, «λίκνο του Ελληνισμού», είναι χείριστόν.