Η αποσύνθεση του ΝΑΤΟ και τα διλήμματα της Ελλάδας

Την είδηση δημοσίευσε το πρακτορείο Μπλούμπεργκ και την απέδωσε στην αμφίβολη πλέον υποστήριξη της Αμερικής στο ΝΑΤΟ , αν όχι στην στρατηγική αδυναμία της Ευρωπαϊκής “διαίρεσης”. Τι φοβάται η Τουρκία; Όχι βέβαια την κατευναστική Ελλάδα αλλά μάλλον μία προληπτική επίθεση του Ισραήλ, ιδίως κατά του πυρηνικού εργοστασίου στο Ακκουγιού που τίθεται σε λειτουργία εφέτος. Αποσκοπεί στην “πυρηνική ασπίδα” του Πακιστάν αλλά κι αυτή δεν παρέχεται άνευ (Αμερικανικών) όρων. Η Ινδία καραδοκεί με τα ιδικά της πυρηνικά όπλα.

Εν πάση περιπτώσει, καθώς το ΝΑΤΟ παραπαίει, ηττάται στην Ουκρανία και σκοντάφτει στην Γροιλανδία που την κυριαρχία της “ηρωϊκής” Δανίας αμφισβητεί ο Τράμπ (δήθεν για να μην καταλάβει την παγωμένη νήσο η Ρωσσία ή και η Κίνα) καλόν είναι να σταθμίσει η Ελλάς εκ νέου ποιος σύμμαχος είναι περισσότερο πολύτιμος από το Τουρκόφιλο ΝΑΤΟ.

Κατά σειρά: η Αμερική με την μεγάλη Ελληνική ομογένεια, το Ισραήλ με την τεχνολογική υπεροχή, η Γαλλία με το φιλελληνικό πνεύμα, δι’ όσην αξίαν έχει, και η Αίγυπτος που έμεινε εκτός νυμφώνος της νέας Ισλαμικής συμμαχίας. Η Ινδία είναι ο νέος σύμμαχος της Ελλάδος.

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης υπεσχέθη πέρυσι ότι εφέτος αρχίζει η μελέτη αποκτήσεως πυρηνικής εμπειρίας με την ίδρυση ενός εργοστασίου σχάσεως πυρήνων ουρανίου. Σημαντικά κοιτάσματα ουρανίου υπάρχουν στο Ελληνικό έδαφος. Πολύ καθυστέρησε η αξιοποίησή τους με τις ανοησίες περί “πράσινης ανάπτυξης” που κόντεψε να καταστρέψει την οικονομία μας.

Η αναγκαία αύξηση φθηνής ηλεκτροπαραγωγής υπό της ΔΕΗ προϋποθέτει πυρηνική τεχνολογία και κατάργηση της “πέμπτης φάλαγγος” του καρτέλ που διέλυσε της ενεργειακή ενότητα της χώρας υπέρ των Ευρωπαϊκών καρτέλ κι εις βάρος του Έλληνα καταναλωτή. Αμ΄έπος, αμ’ έργον, κύριε Παπασταύρου.